වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

උදය ඉඳුනිල් කොලඹ නාලන්දා මහා විද්‍යාලයේ සිසුවෙකු විය​. එසේම ඔහු හිටපු බාලදක්‍ෂයෙකි. ජනාධිපති බාලදක්‍ෂ පදක්කම්ලාභියෙකි.  ඉඳුනිල් ඉතා හොඳ හැසිරීමක් සහිත වූ ඉගෙනීමේ දක්‍ෂතාවයක් තිබූ සිසුවෙකු විය​. බාලදක්‍ෂයෙකු ලෙස ඔහු කුසළතා පෙන්වූ අතර අප සමග බාලදක්‍ෂ කඳවුරු ගනනාවකට සහභාගී විය​. මට වසර දෙක තුනකින් ජ්‍යෙෂ්ඨ වූ ඉඳුනිල් සමග මම ගාල්ල රජෙස් කන්ද පස් දින බාලදක්‍ෂ කඳවුරට සහභාගී වූයෙමි. මට අමතරව රාජකරුණාද මාතර ආරච්චිද මෙම කඳවුරට සහභාගී වූහ​. ගාල්ල රජෙස් කන්ද පස් දින බාලදක්‍ෂ කඳවුරෙන් පසු මම 1982 දී ඉඳුනිල් සමග අනුරාධපුරයේ පැවති ලෝක බාලදක්‍ෂ  ජම්බෝරියට සහභාගී වූයෙමි.  එය මගේ අවසන් බාලදක්‍ෂ කඳවුර විය​. ඉන්පසු මම උසස් පෙළ අධ්‍යනයන්ට අවධානය යොමු කලෙන් බාලදක්‍ෂ ජීවිතයට ආයුබෝවන් කීවෙමි. එහෙත් ඉඳුනිල් දිගටම බාලදක්‍ෂ ව්‍යාපාරය තුල සිටියේය​. 

අපොස උසස් පෙළ ගණිත අංශයෙන් ඉහලින්ම සමත් වූ උදය ඉඳුනිල් මොරටුව විශ්ව විද්‍යාලයට තේරුණි. එය ඔහුට මෙන්ම සෙසු බාලදක්‍ෂයන්ටද සතුට ගෙන ආවේය​. අපගේ බාලදක්‍ෂ සමූහයේ ප්‍රථම වරට විශ්ව විද්‍යාලයකට තේරුණු සිසුවා ඔහු විය​. එහෙත් මෙම සතුට කෙලවර වන්නේ ඛේදවාචකයකිනි.

උදය ඉඳුනිල් ගේ මරණය පිළිබඳ ආරංචිය මට ගෙන ආවේ මහත් විමතියකි. මුලින් මම සිතුවේ එය හදිසි අණතුරක් කියාය​. එහෙත් පසුව ඔහු ලිපියක් ලියා තබා දිවි තොර කරගත් බව පසුව ආරංචි විය​. ඔහු මැසි තෙල් බී දිවි නසා ගත්තේය​. ජනාධිපති බාලදක්‍ෂයෙකු මෙන්ම පරමාදර්ශී සිසුවෙකු වූ උදය ඉඳුනිල් දිවි නසා ගත්තේ මන්ද කියා මම වසර ගනනාවක් පුරා සිතුවෙමි. 

මැතකදී හිටපු බාලදක්‍ෂ නායකයෙකු වූ අයර්ලන්තයේ ජීවත් වන සමන් කුරේ සමග මම උදය ඉඳුනිල් ගැන කතා කලෙමි. එහිදී මට ඉඳුනිල් ගේ මරණයට පාදක වූ තොරතුරු බොහොමයක් මට අසන්නට ලැබුණි. 

ඉඳුනිල් නවක සිසුවෙකු ලෙස මොරටුව විශ්ව විද්‍යාලයට ගිය විට ඔහුව ඉතා ක්‍රෑර නවක වදයට ලක් කොට තිබේ. මේ නවක වද අතර නිරුවත් කොට පොළවේ වතුර බිඳුවක්  උඩ පිහිනීම​, පහර දීම් මෙන්ම ලිංගික අතවරද තිබී ඇත​. මේ කාලයේදී වරක් සමන් කුරේ හමුවූ ඉඳුනිල් ” මට ජීවිතයේ කරන්න තියන ඔක්කොම ජරා වැඩ විශ්ව විද්‍යාලයේදී කෙරුවා කියා ඉතා කනස්සල්ලෙන් කියන ලදි. ඉඳුනිල් ගේ මනස සුවපත් කිරීම සඳහා සමන් කුරේ ඔහුව බාලදක්‍ෂ කඳවුරකට ගෙන ගොස් තිබේ. එහිදී සමන් කුරේ දුටුවේ පැරණි ඉඳුනිල් නොවේ බලාගත් අත බලා සිටින උකටලී වූ වෙනත් ඉඳුනිල් කෙනෙකි. 

ඒ කාලයේ නවක වද වින්දිතයන් ගැන කතිකා , උපදේශන සේවා , සුලභ මානසික සෞඛ්‍ය සේවා තිබුනේ නැත​. එසේම ඉඳුනිල්ට තමන්ට සිදුවූ අතවර කීමටද කෙනෙකු නොවීය​. ඔහු තනිවම තැවුනේය​. මේ අතර 1988-89 කළබල නිසා විශ්ව විද්‍යාල වසා දැමුනි. මෙයද ඔහුව වඩ වඩා කලකිරවන්නක් විය​. අවසානයේදී මේ සියළු ගැටළු වලට පිලිතුර ලෙස  ඔහු මරණය තෝර ගත්තේය​. 

ඉඳුනිල් ගේ මරණය ගැන මනෝ විද්‍යාත්මක පශ්චාත් මරණ පරීක්‍ෂණයේදී මට පෙනී යන්නේ විශ්ව විද්‍යාලයේදී සාහසික නවක වදයට ලක් වීම නිසා ඔහු තුල පශ්චාත් ක්ලමථ ලක්‍ෂණයන් සමග විශාදය වර්ධනය වී ඇති බවයි. මානසික ප්‍රතිකාරයකින් තොරව වර්ධනය වූ මෙම විශාදය විශ්ව විද්‍යාල වැසීම නිසා තවත් උග්‍ර විය​. එබැවින් හඳුනා නොගත් සහ ප්‍රතිකාර නොලැබුනු විශාද තත්වය උග්‍ර වීම නිසා ඔහු දිවි නසා ගත්තේය​. 

අයි. එම් උදය ඉඳුනිල් යනු පේරාදෙනියේ  රූපා රත්නසීලී වැනි සහාසික නවක වධය විසින් පැහැර ගන්නා ලද මිනිස් බිල්ලකි.

ඉඳුනිල් ගේ මරණයට වගකිව යුත්තෝ කවුද ? ඔහුව තිරිසන් නවක වදයට ලක් කොට මරණයේ දොරටුව වෙත තල්ලු කල වධකයන් අද ඉංජීනේරුවන් වී ලංකාවේ , ඕස්ට්‍රේලියාවේ , එක්සත් රාජධානියේ , උතුරු ඇමරිකාවේ ජීවත් වෙමින් ජීවිතය විඳිති. ඔවුන් විසින් අනියම්ව මරා දමන ලද සිසුවා ගැන මතකය දැන් වියැකී ගොස් විය යුතුය​. 

Meanwhile, the President is only engaged in the development of his party and does not check on the civilians in North, she said.

State Minister Vijayakala Maheswaran further said that with this incident, Tamil people have started to feel the way they lived before the May 18th in 2009, when the war ended.

Courtesy Dawn

COLOMBO: The Chinese embassy in Sri Lanka has rebutted an allegation made by the New York Times that the Chinese company which built the Hambantota port had contributed 7.6 million dollars to the 2015 election fund of former president Mahinda Rajapaksa.

The embassy statement declared that the claim, made by the newspaper in an article on June 25, was full of political prejudice and completely inconsistent with the fact”.

It further said China has always been pursuing a friendly policy towards Sri Lanka and firmly supporting the latter’s independence, sovereignty and territorial integrity, and opposing any country’s interference in the internal affairs of Sri Lanka”.

The NYT report had said that at least $7.6 million was dispensed from China Harbour’s account at Standard Chartered Bank to affiliates of Mr Rajapaksa’s campaign, according to a document, seen by The Times, from an active internal government investigation”.

The report further said with 10 days to go before polls opened, around $3.7 million was distributed in cheques: $678,000 to print campaign T-shirts … and $297,000 to buy supporters gifts, including women’s saris. Another $38,000 was paid to a popular Buddhist monk who was supporting Mr Rajapaksa’s electoral bid, while two cheques totalling $1.7 million was delivered by volunteers to Temple Trees, his official residence”.

Ajith Nivard Cabraal, who headed the central bank under the Rajapaksa government, dismissed the NYT claim as an example of fake news”.

Cabraal said the NYT correspondent in question, Maria Abi- Habib, had interviewed him on May 10 and that he had countered almost all her pre-conceived notions with irrefutable facts and figures”.

Published in Dawn, July 2nd, 2018

By Su Tan Source:Global Times Published: 2018/7/2 22:38:01

The Sri Lanka handover of its strategic Hambantota Port to China on a 99-year lease in December of last year triggered concerns worldwide. The worry, which lasts till today, was conspicuously portrayed by a New York Times report published last week. The article accuses China of using a debt trap for vulnerable countries, which therefore fuels corruption and autocratic behavior in these “struggling democracies.”

Yet the report has drawn rebuttal from Sri Lankan politicians. The country’s former Central Bank governor Ajith Nivard Cabraal said the reporter used none of his views but rather the piece was a veiled attempt at using Sri Lanka to target China. Sri Lanka’s former president Mahinda Rajapaksa refuted The New York Times report in a detailed statement. When the report called the Hambantota Port a failure because it drew only 34 ships in 2012, it selectively didn’t mention that the number increased to 335 in 2014 and the port made an operating profit of Rs. 900 million ($5.69 million) in 2014 and Rs. 1,200 million in 2015, said Rajapaksa.

Sri Lanka, which ended its 26-year civil war in 2009, is in desperate need for infrastructure construction to boost economic development and improve people’s living standards. But its request for assistance was turned down by others except China. The large amount of Chinese concessional loans and investment helped Sri Lanka start a slew of major infrastructure projects including a coal-fired power station, shipping container terminals, an airport highway and the Hambantota Port. These have brought huge economic and social benefits to Sri Lanka and its people.

In the meantime, what have Western countries done? They play up the human rights issue to pressure the South Asian country that was plundered heavily by Portuguese, Dutch and British colonists during its nearly 450 years’ colonization. Last year the Trump administration even proposed to slash its aid to Sri Lanka by 92 percent, which was blocked by the US Subcommittee on Asia and the Pacific, citing the country’s “geostrategic importance.”

As the world witnesses seriously imbalanced development, what is needed most now is not the blame game or a hands-off approach, but authentic investment and aid as well as cooperation. Unfortunately, when China offers such help, these countries do nothing but chime in quickly through biased lenses.

China has been exploring ways to better help other developing countries, such as the Belt and Road initiative. It is always open and welcome to the participation of developed countries toward common development. In this complicated process there are unavoidable problems. Simply exaggerating the problems while suspecting China’s intentions is counterproductive. Instead of the New York Times demonizing China’s efforts, isn’t it better if it explores how the US can participate in aiding impoverished countries?

by Erin Dunne  Courtesy Washington Examiner. 

Over the weekend, the prime minster of Sri Lanka announced that the country’s southern naval command will be moved to this port, now leased to China via a state-run firm. Signaling the reality of concerns about China’s desire to use the deep-water port for military purposes, the announcement reaffirmed that China would not be permitted to use the port for its own military purposes.

Sri Lanka’s debt could pave the way for China to pressure the country to permit the very military use of land now held by China that it has repeatedly said that it would not.(Eranga Jayawardena/AP)

Despite this reassurance, however, Sri Lanka’s debt could pave the way for China to pressure the country to permit the very military use of land now held by China that it has repeatedly said that it would not.

China’s military actions in the region lend credibility to this fear. In 2014 Chinese submarines docked in Sri Lanka and China has been overtly working to build military capacity in the South China Sea.

The tale of the port should be a cautionary one. While Trump seems focused on trade deals and tariffs, U.S. attention to smaller, developing countries is waning and China is picking up the slack. Already, China has financed or helped finance at least 35 ports around the world and has included up to 68 countries representing 65 percent of the world’s population in the One Belt, One Road” initiative.

The implications of China’s infrastructure investment are two-fold: not only does (1) China position itself to influence, through debt, the policy of foreign governments, but (2) China also gains control of strategic locations for military operations. While Beijing’s gains seem small so far, the overall ambitions evident in the scope of investment should be high on the list of U.S. concerns. If China takes over a few more ports and have some success in pressuring governments to allow military operations, China will soon pose more of a treat than just that of an economic rival.

උපුටාගැණීම  මව්බිම

සාධාරණ හේතුවක් නොමැතිව රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කිරීමේ චේතනාවෙන් තමාව අත්අඩංගුවට ගැනීම තුළින් සිය කීර්තියට හා දේශපාලන දිවියට සිදුවූ හානිය වෙනුවෙන් රුපියල් මිලියන 25ක් බැගින් වන්දි ගෙවන ලෙස දන්වා ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ මහතා විසින් සිය නීතිඥවරුන් මාර්ගයෙන් පොලිස් මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසය භාර ජේ‍යෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති රවි වෛද්‍යලංකාර සහ එම කොට්ඨාසයට අනුයුක්ත ප්‍රධාන පොලිස් පරීක්ෂක ආර්.ඒ.සී.පී. රණසිංහ යන අය වෙත එන්තරවාසි යවා තිබේ.

නීතිඥ තුෂාර අමරසිරි මහතා මඟින් මෙම එන්තරවාසිය යොමුකර ඇත.

මෙම එන්තරවාසි පිළිබඳව ‘මව්බිම’ට කරුණු දැක්වූ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ මහතා කියා සිටින්නේ පසුගිය රජය සමයේ ක්‍රීඩා දෙපාර්තමේන්තුවට කැරම් බෝඩ් සහ දාම් ලෑලි මිලදී ගැනීමේදී රුපියල් මිලියන 39ක මුදලක් සාවද්‍ය ලෙස පරිහරණය කළේ යැයි කියන චෝදනාවක් සම්බන්ධයෙන් අල්ලස් කොමිසම විසින් තමාට එරෙහිව ඉදිරිපත් කර ඇති පැමිණිල්ලක් දැනටමත් කොළඹ මහෙස්ත්‍රාත් අධිකරණය හමුවේ විභාග වෙමින් පවතින බවයි.

එසේ තිබියදී එම චෝදනාව සඳහාම පොලිස් මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසය ඉකුත් අප්‍රේල් මස 16 වැනිදා පොදු දේපළ පනත යටතේ ද්වේෂ සහගත ආකාරයෙන් තමාව අත්අඩංගුවට ගත් බව අලුත්ගමගේ මන්ත්‍රිවරයා ප්‍රකාශ කරයි.

මෙම චෝදනාව පොදු දේපළ පනතට අයත් නොවන බවට කොළඹ කොටුව මහෙස්ත්‍රාත්වරිය තීන්දු කර තිබියදී එම පනත යටතේ තමාව අත්අඩංගුවට ගැනීමට පොලිස් මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසය කටයුතු කළේ තමන්ව රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත කිරීමේ චේතනාවෙන් යැයිද අලුත්ගමගේ මන්ත්‍රිවරයා සඳහන් කළේය.

මෙම ද්වේෂ සහගත ක්‍රියාකලාපය හේතුවෙන් තමාගේ කීර්තියට හා දේශපාලන දිවියට සිදුවූ හානිය වෙනුවෙන් පොලිස් මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසය භාර ජේ‍යෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති රවි වෛද්‍යලංකාර සහ තමාව අත්අඩංගුවට ගත් එම කොට්ඨාසයේ ප්‍රධාන පොලිස් පරීක්ෂක ආර්.ඒ.සී.පී. රණසිංහ යන අය විසින් රුපියල් මිලියන 25ක් බැගින් වන්දි ගෙවිය යුතු බව දන්වා මෙම එන්තරවාසි යොමු කළ බවද මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ මන්ත්‍රිවරයා වැඩිදුරටත් සඳහන් කළේය.

අදාළ වන්දි මුදල දින 14ක් ඇතුළත ගෙවීමට කටයුතු නොකරන්නේ නම් පොලිස් ආඥාපනත යටතේ ඉදිරි නීතිමය පියවර ගැනෙනු ඇතැයිද එම එන්තරවාසි තුළින් අනතුරු අඟවා තිබේ.

By Charles S.Perera

Ranil Wickramasinghe is in a panic mode with the coming Presidential elections for which he is being proposed as a candidate by the UNP. Having lost at elections 30 times  facing the 31^st election is  for him a very trying situation. He was already lucky to have had become the Prime Minister without having to face any elections , but the Presidential election is another kettle of fish.

Therefore he hangs onto any straw to keep afloat in the flood of votes that sounds rushing in another direction. In order to  stop the tide of the people’s anger  taking him away  it becomes necessary for Ranil W to pull up his trousers, turn round  looking at his group of parliamentarians ,and laughing at his own joke,  does his gipsy dance in the well of the Parliament . The PM Ranil tries to show his knowledge of Buddhism and comes out showing only his ignorance of Buddha Dharma. He claps and sings to Buddhan Saranang Gachchaami  in the cause of his speeches in the well of parliament and irritates the Buddhists.

Recently when a Buddhist Monk innocently referred to Hitler in referring to the necessity of a strong leader  who can work in order to put to right all the wrongs done by the Yahapalanaya Government of Prime Minister Ranil . Ranil holds on to the word Hitler” out of context to say the Buddha did not want any one to be a Hitler.  The Buddha was in a past era and  Hitler in another  and how can Ranil make that ridiculous statement,  for which his UNP followers clapped ?

Ranil Wickramasinghe is indeed a nervous man today , as his probable opponents at the Presidential election are already popular  amoung the people, and instead of winning over the people  he thinks his success depends on to the extent he could disable his opponents, by putting them in prison and spreading calamitous and damaging false news concocted against them. The international  trio-USA,UK and India,  who helped in the change of Rajapakse regime in 2015 are already at work to support RanilW’s Presidential election campaign.

A New York Times  reporter like some of those foreign reporters, human rights activists, the Human Rights Watch the Amnesty International, those American women  who were living with the terrorists during the period of military operations against terrorism in Sri Lanka have started their campaign against  those Presidential Candidates who are likely to be more popular than Ranil Wickramasinghe.

Ranil Wickramasinghe being  the candidate who has the support of the west, the CIA,RAW and the MI5. In addition to that  Ranil has his own circus clowns like Ranjan Ramanayake to exaggerate falsehood and make a big fuss over it making some people feel there is some truth in the falsehood.

For Americans and their henchmen like the UN High Commissioners of the UN Human Rights Council, lies do not matter,  it is the way they make the  accusations that is essential. The Committee members who wrote the infamous Darusman Report did not step into Sri Lanka,  but prepared a report that was accepted by the US State Department and the UN High Commissioner Zeid  al-Hussin to pass a resolution accusing the Sri Lanka Armed forces for war crimes. And the UNP to which Ranil Wickramasinghe gives leadership thrives on these ill founded accusations to the extent of even  sponsoring the US Resolution against Sri Lanka Armed Forces.

Maria Abi-Habib a reporter of the New York times reported that the China Harbour Engineering Company had given the former President Mahinda Rajapakse a large sum of money for his political campaign. The Reporter of course uses one stone to kill two birds Mahinda Rajapakse their  bête noire,  and China-  America’s Rival world leader.

Abi-Habib  has called her article How China Got Sri Lanka to cough up a Port. But it is more appropriately how Maria Abi-Habab got the New York Times to cough up a handy sum of money for a false report she could have written even sitting before her  Computer in her own home. For the New York Times what is necessary is  abig story” and does not matter how much of truth it contains.

Once the report is out the news paper washes its hands and poison gets worse and worse as it spreads.  Maria Abi-Habib may even get an award for Global Investigative Journalism.

The Local Nan reporting in the Island says she knew it all before Maria Abi-Habib got it. What is the guarantee that Nan was not the one who wrote the article for Maria Abi-Habib and that Maria did not cough up” some thing in return  for the tip ? Rajan Philip has already come out with his  bit of the contribution to Maria Abi-Habib’s tale  Kumar David  has still not stepped in but he will soon do.

This is all what Yahapalanaya wanted when it said that Sri Lanka which had been isolated from the International Community, and they are doing their best to make friends with  West and remove Mahinda Rajapakse’s fear of an electric Chair. We have seen that these new found friend did not cough up” any aid to Sri Lanka to help in its development projects , but they are doing things to benefit themselves. The New York Times article to damage the Chinese reputation is itself a gain for them.

In the mean time the FCID the Ranils Police Force is preparing the ground for a possible arrest of Gotabhaya Rajapakse. If he could do it the path would be clean for Ranil to walk up to the Presidential Chair.

Best thing that the Rajapakse camp could do is just to leave the issue alone as more noise they make to deny it,  more will be the spreading of fake news. Spreading of fake news is a crime and there are many who could be arrested if the law functions well in Sri Lanka with Ranjan Ramanayake  arrestd first of all then follow up with local journalists and columnists.

There will be more dreams, lies and  fiction turned into articles accusing the Sri Lanka Presidential Candidates opposing Ranil Wickramasinghe’s Candidature will be seen in the Sri Lanka print media including those follow ups from Nan, Rajan and Kumar David at al. before the end of the year.

In the mean time the Puravasi Balaya NGO Organisation led by  Dambara Amila thero is also, getting their Organisations to cough up” enough funds for their taking up the New York Time’s  report to spread it amoung the people.

That is the whole of it and the Prime Minister Ranil Wickramasinghe sits back awaiting his rival Presidential Candidates to get nailed, so that he will come out  clean  as the winning  Presidential Candidate at the elections.

There is no end of fabrication of lies by the Yahapalanaya against its opponents since they came into power on the 8^th January,2015. That will continue as long as they are in power, and that is all that the people will get from the Sirisena-Ranil Yahapalanaya they elected to see a change.

By Rohana R. Wasala

After reading Dr Daya Hewapathirana’s excellent article titled The Bodu Bala Sena Movement: Socially Engaged Buddhism”   (June 30, 2018), I thought I should share with the Lankaweb readers the following article of mine carried in The Island newspaper on May 6, 2014. It was still the time of Mahinda Rajapaksa’s presidency. The BBS, widely misunderstood because of its founder’s fiery temper, was a target of severe criticism both among friends and foes. Had the Mahanayake theras played a more active role regarding issues raised by the BBS, the plight of our monks today would not be so bad.

Bodu Bala Sena: Other side of the coin

By Rohana R. Wasala

Like the sensible majority of fellow Sri Lankans I disapprove of Bodu Bala Sena monks’ aggressive, militant methods of agitation. A new group of monks (known as Jathika Bala Senawa) opposed to them in respect of the problem of a group of internally displaced Muslims being settled on land belonging to the Wilpattu reserve are behaving in a similarly disgraceful manner. Many Buddhists, disgusted at their behaviour, while perhaps being sympathetic to their respective concerns, are helplessly watching their antics on TV news. It’s high time that these errant monks were restrained by those who have authority over them.

Having said this, however, I need to express my personal opinion that the Bodu Bala Sena monks are carrying on their campaign in the conviction that they have reasonable grounds to make a ‘show’ of militancy as an unorthodox strategy in their agitation, though unwillingly. I have privately felt for a long time now that the powers that be should mediate in a meaningful manner, engage the two groups (i.e. the monks and the Muslims involved), and enlist their support for securing a mutually acceptable permanent resolution of the issue(s). The spotlight to date has been only on the protesting monks, but what’s provoked them to act so scandalously is still out of sight. That too should be looked into.

The arbiters in this case of course have to be the government and religious and political leaders representing those who are at loggerheads. With the president’s declared intention to invite the two parties for separate initial consultations, and his order to set up a special police unit to deal with disputed religious activities, signs have recently emerged that suggest that some form of bona fide intervention is going to be made. The police unit which came into operation on 28 Monday (as reported in The Island) is, no doubt, intended to be a proactive measure for preventing future conflicts of this nature. To our great relief, the president has pledged that he won’t allow anyone to take the law into their own hands. It is hoped that interests of justice and national harmony will take precedence over demands for the appeasement of politico-religious extremists, of whichever side they may be, for political expediency.

The ITN reported on a visit of some leading BBS monks at the Malwatta Vihara in Kandy a few days ago. They explained their mission to the Prelate of the Malwatta Chapter. The monks said that they were aware of the fact that their mode of protest was damaging to the image of a monk, but that they had been compelled to resort to such acts in a situation where complaints about injustices done to Buddhists went unheard, where they had no effective alternative strategy to face the threat. Their implicit appeal was to the authorities, especially the Mahanayakes, for leadership and guidance in campaigning for the protection of Buddhism and the country from what they allege to be Islamic fundamentalism. They said they would stop their campaign the very next day if the Mahanayake wanted them to. The prelate was heard giving the monks the green light to continue their activities if the MPs and ministers failed to do the needful in the circumstances (about the soundness of which advice, however, many Buddhists are sure to be rightly skeptical, like me).

No one can deny that these monks have a right to air such grievances, have them investigated, and necessary remedial action taken in order to redress those grievances if found genuine. The monks will not deny the same right to similarly aggrieved Muslims.

Anti-Sri Lankan elements with axes to grind want to wreck the peaceful coexistence that has traditionally prevailed between the Muslims and Sinhalese despite a few isolated instances of friction. Such occasional loss of amity among people who share the same land and the same resources is neither unusual nor unmanageable. After all, this evolutionary struggle to ensure the survival of your own bloodline into the future is common to all animals including humans. Neither Sinhalese Buddhists nor Sri Lankan Muslims are exempt from that eternal evolutionary trial of strength. But as civilized human beings we are obliged to render it as least destructive as possible. When there is a conflict of interests between two groups of people as sometimes the case is between Buddhists and Muslims in Sri Lanka, it is not fair to attribute it exclusively to alleged mindless racism or religious extremism on the part of the one or the other side, before a balanced investigation of the causative factors behind the crisis is conducted.

Though probably not endorsed by foreign analysts (what is their endorsement worth after all?), it is a fact that the dominant culture of this country is such that extremist organizations have only a short survival span. So, a natural death has been predicted for Bodu Bala Sena on the assumption that it is an uncharacteristically extremist political movement of some Buddhist monks. If it mends its ways, it can avoid that fate.

I remember that defence secretary Mr Gotabhaya Rajapaksa, during his recent tour in Malaysia, referred to the threat posed to the region by certain fundamentalist Islamic movements. He would not make such a claim if he had no evidence to support it. But that does not prove that he would unleash Bodu Bala Sena (of all things!) to control such elements, if any, in Sri Lanka. He will make a truly robust response to fundamentalist miscreants if and when the necessity arises.

The problem is not unique to Sri Lanka. Many countries in the world suffer from it: Myanmar, the Philippines, India, Pakistan, France, UK, and many others. Fundamentalists are a threat to ordinary Muslims too. In Sri Lanka, incidents happen that would suggest the involvement of certain fundamentalist elements; but we have been assured by the authorities that there are no Islamic fundamentalists here. However, some ordinary Buddhists have witnessed incidents suggestive of intolerance against them, but they usually avoid talking about them publicly for fear of raising communal passions. When the common citizens conduct themselves thus peaceably and responsibly, it is the duty of people in authority, not exclusively those in the government, to nip such movements in the bud. In this regard, readers could watch the following ‘Neth FM’ video on the YouTube: Balumgala: 2013.12.27 Muhudu Maha Viharaya. It is the type of mischief recorded in that video that Bodu Bala Sena targets when those authorized to intervene leave matters to fester for their own reasons.

RRW/The Island/May 6, 2014

RAVI LADDUWAHETTY Courtesy Ceylon Today

By Rathindra Kuruwita Courtesy The Island

The Mahapola Scholarship Trust Fund, which invested RS. 440 million in Treasury Bonds, had also lost Rs. 18 million due to bond scams, Executive Director of the Centre for Human Rights (CHR) Keerthi Tennakoon told the media yesterday.

“A large number of institutions in the higher education sector have become victims of the bond scams as they have invested heavily in excessively priced bonds,” he said.

According to current CHR calculations, the loss, incurred by the Mahapola Scholarship Trust Fund, was Rs. 18 million, Tennakoon said. The Trust Fund had purchased the bonds via a state bank and it was another instance of Perpetual Treasuries Limited (PTL) bribing state officials to invest more state funds in the treasury bonds so that it could maximize profits fraudulently, Tennakoon said.

“The government could have funded 270 students for one year at the rate of Rs. 5,500 per month per student, with the money lost due to the bond scams. We wrote to the Mahapola Scholarship Trust Fund and they told us that they had already taken legal action to recover the losses,” the CHR Executive Director said.

Mahapola Scholarship Trust Fund has Rs. 10 billion and over 15,000 students are given Rs. 5,500 each monthly. Last week Tennakoon revealed that the Sri Lankan University system would suffer losses for decades to come due to the University Grants Commission (UGC) investing around Rs. 1 billion in the controversial treasury bond deal.

Dr Ruwan M Jayatunge M.D.

O Canada
My heart beats for thee
The land of beauty and tolerance
The nature’s elegant creation
Canada is White
Canada is Black
Canada is Yellow
Canada is Brown
Canada has the colors of the rainbow

By Shivanthi Ranasinghe Courtesy Ceylon Today

MEDIA RELEASE Mahinda Rajapaksa Former President of Sri Lanka

The New York Times published an article titled How China Got Sri Lanka to Cough Up a Port” on Monday June 25, 2018 and our political opponents have made quite a carnival of it, marching to the FCID to make complaints, holding press conferences and calling for presidential commissions of inquiry. However the main allegation in this article – that 7.6 million USD had been given to me as campaign contributions by China Harbor Co during the 2015 presidential elections, is based on a Reuters report that appeared three years ago in July 2015. At that time the new yahapalana government had suspended all Chinese funded projects and all Chinese firms including China Harbour Co which was building the Colombo Port City, were being investigated. More than a year later, this government cleared China Harbour Co of any wrongdoing and the Port City project was handed back to them.

No contribution was made by China Harbour Co to my 2015 presidential election campaign. While claiming that my ‘affiliates’ and ‘campaign aides’ had got the money and that ‘volunteers’ had delivered the cheques to Temple Trees, the writer of the New York Times article has been intentionally vague about who had given this money and who had received it. This seems to be a way of carrying out a smear campaign without incurring any liability. The Prime Minister himself has gone on record describing the Colombo Port City as the premier project on which his government has placed its hopes. If any election campaign contributions had been made to me by China Harbour Co, the Port City contract would not have been restored to them and neither would they have been allowed to bid for the lease of the Hambantota harbour. The NYT writer has stated that they had obtained some of the details in that article from a Sri Lankan ‘government investigation’. Every Sri Lankan knows that the main preoccupation of this government since it came into power has been to sling mud at the opposition.

The NYT writer alleged that China financed the Hambantota Port project with the ulterior motive of ensnaring Sri Lanka in a debt trap even though the feasibility studies said the port wouldn’t work. That is not true. One of the world’s foremost engineering consultancy firms Ramboll of Denmark was identified by the Chandrika Kumaratunga government to do the first feasibility study but that government was defeated before the study could get off the ground. Then the Ranil Wickremasinghe government commissioned another top engineering consultancy firm SNC Lavalin of Canada which completed its feasibility study in June 2003. In 2004, under the second Chandrika Kumaratunga government, Minister Mangala Samaraweera commissioned Ramboll of Denmark again to do a feasibility study and this was completed in 2007. Thus, two feasibility studies under two different governments recommended the building of the Hambantota port.

The loans taken to build phases I & II and the bunkering facility of the Hambantota harbor amounted to around 1,322 million USD. The NYT writer alleged that the initial loan of $307 million had been renegotiated to a 6.3% fixed rate after having been taken initially at a concessionary rate. The intention was to make the point that China was lending at exorbitant rates of interest. This initial loan was taken at the LIBOR benchmark rate plus 0.75%. During that period, the LIBOR (London Interbank Offered Rate) increased, pushing up the actual interest rate of the initial loan to 6.5%. It was then that a fixed rate of 6.3% was negotiated. However the remaining USD one billion was taken from China at the concessionary interest rate of 2%. The writer states that loans could have been taken from other countries at an even lower rate of interest. However in taking project loans, the interest rate is not the only criteria to be considered. When such bilateral agreements are entered into, the lending nation recommends the contractor and the price quoted by this contractor also has to be taken into account. In that respect China provided the best deal. The Hambantota port was actually built at a lower cost than the estimates in the Ramboll and SNC Lavalin feasibility reports.

The Hambantota Port is deemed to have failed because it drew only 32 ships in 2012 compared with 3,667 ships at the Colombo port. However the NYT writer fails to mention that this increased to 335 in 2014. The port made an operating profit of Rs. 900 million in 2014 and Rs. 1,200 million in 2015. These are investments that last centuries and a new harbour that opened in 2011 cannot be expected to produce profits by 2012. The writer further claims that the present government was compelled to lease the port to China because they were unable to repay the loan taken to build it. The total cost of financing the Hambantota port (capital plus interest) will be USD 1,761 million by the time the loan expires in 2036. By the end of 2016, nearly USD 500 million of this total amount had already been repaid. There was never any problem about meeting the payments for the Hambantota port because it was paid out of the profits of the Sri Lanka Ports Authority (SLPA). The Auditor General’s report for 2014 states that the profit of the SLPA in 2014 after paying all loans and taxes was Rs. 8.8 billion.

Even though the NTY writer appears to be unaware of it, every Sri Lankan knows that the government did not use the 1,120 million USD received from the port lease to repay the loan taken to build it. Instead it went to the treasury to meet the day to day expenditure of the government and the loan still remains on our books. Though the writer claims that China has got the Hambantota harbor (with its industrial zone of 5000 acres) and an additional 15,000 acres from Sri Lanka due to the debt trap that China inveigled Sri Lanka into, there was never any Chinese debt trap as alleged. The SLPA had made careful plans to raise the money to meet the loan repayments until the Hambantota port broke even. This included the development of the Colombo East container terminal which was expected to bring in an additional income of 100 million USD a year to the SLPA.

When my government was voted out, we had already signed a Supply Operate and Transfer contract with China Harbour Co and China Merchant Co to operate the Hambantota container terminal for 40 years. The other terminals and the 5000 acre industrial zone in the harbor was to be controlled by the SLPA. We never had any plans to lease the entire free port for 99 years to any foreign company. That took place under the present government which was installed in power by the very Western nations that are now complaining about the Chinese presence in Hambantota. When I was President, China never asked for the port on lease or for any land outside the port. It is the present government of Sri Lanka that proposed to China that they take the entire free port on lease.

The NYT writer states that the lease of the Hambantota port gave China control of territory close to the shores of India, and that India was now apprehensive about the uses that this port may be put to. Such a situation would never have arisen if my government had continued in power. Former Indian External Affairs Secretary and National Security Advisor Shivshankar Mennon has said in his 2016 book Choices: Inside the making of India’s foreign policy” that my defense secretary, Gotabaya Rajapaksa had a clear view of Sri Lanka’s interests which was completely compatible with India’s interests and that India had been given assurances about the nature of Sri Lanka’s relationship with China. Mennon further stated that Gotabaya was sensitive to India’s concerns and that the assurances given to India by my government were respected throughout the duration of the Congress Party government which was voted out in May 2014. The New York Times has described me as China’s preferred partner in Sri Lanka. Given what has taken place after 2015, I have no doubt that I am now the preferred partner of India as well.

Mahinda Rajapaksa

Former President of Sri Lanka

මාධ්‍ය නිවේදනය මහින්ද රාජපක්‍ෂ ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු ජනාධිපති

පසුගිය සඳුදා චීනය ලංකාවෙන් වරායක් ලබා ගත් හැටි” යන මැයෙන් ලිපියක් ඇමරිකාවේ නිව්යෝර්ක් ටයිම්ස් පුවත්පතේ පලවිය. අපගේ විරුද්ධවාදීන් පසුගිය දින ගණනාව පුරාම  මේ ලිපිය අලලා මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාශයට පැමිණිලි ඉදිරිපත් කිරීම, මාධ්‍ය සාකච්ඡා පැවැත්වීම හා ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසම් ඉල්ලා සිටින ආකාරය අපි දුටුවෙමු. මෙකී නිව්යෝක් ටයිම්ස් ලිපියේ  තිබුණු ප්‍රධාන චෝදනාව වූයේ 2015 ජනවාරි ජනාධිපතිවරණයේ වියදම් සඳහා චයිනා හාබර් සමාගම විසින් මට ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 7.6 ක මුදලක් ලබාදුන් බවයි. මේ චෝදනාව සැබවින්ම පදනම් වී තිබුණේ මීට අවුරුදු තුනකට පෙර 2015 ජුලි මාසයේදී රොයිටර් පුවත් සේවය විසින් පල කරන ලද ප්‍රවෘත්තියක් මතය. ඒ රොයිටර් වාර්තාව පල වන විට අලුතෙන් බලයට පැමිණ සිටි යහපාලන ආණ්ඩුව ලංකාව තුළ චීන ණය පහසුකම් යටතේ ක්‍රියාත්මක වෙමින් තිබූ සියලුම ව්‍යාපෘති  අත්හිටුවා, කොළඹ වරාය නගර ව්‍යාපෘතියේ නිරතව සිටි චයිනා හාබර් සමාගම ඇතුළු ලංකාවේ ක්‍රියාත්මක වූ සියලුම චීන සමාගම් වල ලියවිලි සහ ගනුදෙනු විමර්ශනයට ලක් කරමින් සිටියේය. අවුරුදු එක හමාරක පමණ විමර්ශනයකින් පසු කිසිදු වැරදි ගනුදෙනුවක් සොයාගත්තේ නැති තැන, වත්මන් ආණ්ඩුව කොළඹ වරාය නගර ව්‍යාපෘතිය නැවත වතාවත් චයිනා හාබර් සමාගමට ලබාදෙන ලදී.

චයිනා හාබර් සමාගම මාගේ 2015 ජනාධිපතිවරණ ව්‍යාපාරය සඳහා කිසිදු මුදලක් පරිත්‍යාග කලේ නැත. මගේ ‘සගයන්’ හා ‘මැතිවරණ ව්‍යාපාරයේ නියැලෙන්නන්ට’ එම මුදල් ලබා දී ඇති බවත්,‘ස්වේච්ඡාවෙන් ඉදිරිපත් වූ අය’ විසින් අදාල චෙක්පත් අරලිය ගහ මන්දිරයට ගෙනගොස් දුන් බවත් කීවද, නිව්යෝක් ටයිම්ස් පුවත්පත මේ මුදල් හරියටම ගත්තේ කවුද, දුන්නේ කවුද යන කාරණා සම්බන්ධයෙන් සිතා මතාම අපහැදිලි වදන් භාවිතා කොට ඇත. මෙය වගකීමක් නොගෙන මඩ ගැසීමේ ක්‍රමයක් හැටියට අපි දකිමු. කොළඹ වරාය ව්‍යාපෘතිය වත්මන් ආණ්ඩුව බලාපොරොත්තු තබාගෙන සිටින ප්‍රධානම ව්‍යාපෘතිය බව වත්මන් අගමැතිවරයාද පවසා තිබේ. චයිනා හාබර් සමාගම විසින් මගේ ඡන්ද ව්‍යාපාරයට මුදල් යොදවා තිබුණේ නම් ඔවුන්ට කිසි දිනක වරාය නගර ව්‍යාපෘතිය නැවත නොලැබෙන අතර හම්බන්තොට වරාය බදු ගැනීමට ලංසු ඉදිරිපත් කිරීමටද ඉඩ නොලැබෙනු ඇත. නිව්යෝක් ටයිම්ස් ලිපියේ ඇතැම් කරුනු ඔවුන් ලබාගත්තේ ‘ආණ්ඩුවේ විමර්ශනයකින්’ බව එහි සඳහන් වේ. මේ ආණ්ඩුව බලයට පත් වූ මොහොතේ සිට විපක්‍ෂයට මඩ ගැසීම හැරුණු විට වෙන කිසිවක් කර නැති බව සෑම ශ්‍රී ලාංකිකයෙකුම හොදින් දනී. 

නිව්යෝක්ස් ටයිම්ස් ලිපියේ චීනයට එල්ල කර ඇති තවත් බරපතල චෝදනාවක් වන්නේ මේ වරාය සාර්ථක නොවන බවට සියලුම ශක්‍යතා වාර්තාවල සඳහන්ව තිබියදීත්, ශ්‍රී ලංකාව ණය උගුලක හසුකර ගැනීම සඳහාම චීනය හම්බන්තොට වරාය ව්‍යාපෘතියට මුදල් යෙදවූ බවයි. මෙහි කිසඳු සත්‍යතාවයක් නැත. චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග මැතිනියගේ පළමු ආණ්ඩු කාලය තුළ හම්බන්තොට වරාය සඳහා ශක්‍යතා අධ්‍යනයක් කිරීමට ලෝකයේ ප්‍රධාන පෙලේ ඉංජිනේරු උපදේශන සමාගමක් වෙන ඩෙන්මාර්කයේ ‘රැම්බෝල්’ සමාගම යෙදවීමට සිටියද එය පටන් ගැනීමට පෙර එම ආණ්ඩුව පෙරලුණි. ඉන් පසුව බලයට පත් වූ රනිල් වික්‍රමසිංහ ආණ්ඩුව කැනඩාවේ ‘එස්.එන්.සී ලාවලින්’ සමාගම යොදවා මේ වරාය සඳහා ශක්‍යතා අධ්‍යයනයක් කල අතර, එහි වාර්තාව 2003 ජුනි මාසයේදී නිකුත් විය. ඉන්පසු 2004 දී දෙවනි චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ආණ්ඩුව යටතේ මංගල සමරවීර ඇමතිවරයා මේ වරාය සඳහා ශක්‍යතා අධ්‍යයනයක් කිරීමට නැවත වතාවක් ඩෙන්මාර්කයේ ‘රැම්බෝල්’ සමාගම යොදවනු ලැබූ අතර ඔවුන්ගේ වාර්තාව 2007 දී සම්පූර්ණ කරන ලදී. ඒ අනුව වෙනස් ආණ්ඩු දෙකක් යටතේ කරන ලද ශක්‍යතා අධ්‍යයන දෙකක් විසින් හම්බන්තොට වරාය ඉදිකිරීම නිර්දේශ කොට තිබුණි.

හම්බන්තොට වරායේ අදියර I සහ II හා තෙල් ටැංකි සංකීර්ණය යන සියල්ල ඉදි කිරීම සඳහා ගත් මුලු ණය ප්‍රමාණය ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 1,322 ක් පමණ වේ. මෙහි මුල් ඇ.ඩො. මිලියන 307 කලින් සහනදායි පොලියට ලබාගෙන, ඉන්පසු වසරකට 6.3%ක නිශ්චිත පොලියක් හැටියට වෙනස් කල බවට නිව්යෝක් ටයිම්ස් පුවත්පත චෝදනා කර ඇත. ඔවුන් මෙයින් අදහස් කලේ ඒ අකාරයට පොලිය වෙනස් කිරීම පසුපස කුමක් හෝ අක්‍රමිකතාවයක් තිබෙන බවයි. නමුත් එහිදී සැබවින්ම සිදුවූයේ එම මුල් ණය මුදල ‘ලයිබෝ’ දර්ශයකට අමතරව තවත් 0.75% ක් යන පදනම යටතේ ලබාගෙන තිබීමත්, ඒ කාලයේදී ජාත්‍යන්තර බැංකු අතර ගනුදෙනු සිදු වෙන පොලී අනුපාතය වන ලයිබෝ දර්ශකය සීඝ්‍රයෙන් ඉහල ගොස්, එම මුල් ණය මුදලේ සැබෑ පොලී අනුපාතය 6.5% දකාවා වැඩිවීම හේතුවෙන් තවදුරටත් එය වැඩි වීම වැලැක්වීමට 6.3%ක නිශ්චිත පොලියක් හැටියට නැවත කතිකාකර ගැනීමයි. නමුත් හම්බන්තොට වරාය සඳහා ඉතිරි ඇ.ඩො. මිලියන 1,000 ගෙන ඇත්තේ 2% සහනදායි පොලියටය.

මීට වඩා අඩු පොලියකට වෙනත් රටකින් ණය ගැනීමට තිබුණ බව නිව්යෝක් ටයිම්ස් පුවත්පත කීවද, ව්‍යාපෘති ණය ගැනීමේදී සැලකිල්ලට ගනු ලබන එකම නිර්නායකය වන්නේ පොලී අනුපාතය නොවේ. මෙවැනි ද්විපාර්ශවික ගනුදෙනු වලදී ණය ලබාදෙන රට විසින් කොන්ත්‍රාත් කරුවාද නිර්දේශ කරන අතර කොන්ත්‍රාත්කරුවා ඉල්ලන මුදලද මෙහිදී සැලකිල්ලට ගතයුතු වේ. ඒ අනුව ලංකාවට වඩාත්මක වාසිදායක වූයේ චීනය සමඟ ඒ ගනුදෙනුව සිදු කිරීමයි. ‘රැම්බෝල්’ හා ‘එස්.එන්.සී ලාවලින්’ යන සමාගම් දෙකේම ශක්‍යතා අධ්‍යයන වල සඳහන් වූ ඇස්මේන්තු වලට වඩා අඩු මුදලකට හම්බන්තොට වරාය ඉදිකිරීමට අපට හැකි වූ බව මෙහිදී විශේෂයෙන්ම සැලකිය යුතුය.

2012 දී කොළඹ වරායට නැව් 3,667 ක් පැමිණෙන විට හම්බන්තොට වරායට පැමිණියේ නැව් 32 ක් නිසා එම වරාය අසාර්තක ව්‍යාපෘතියක් යැයි නිව්යෝක් ටයිම්ස් පුවත්පත පවසා ඇත. නමුත් හම්බන්තොට වරායට පැමිණෙන නැව් ගණන 2014 වන විට 335 දක්වා වැඩිවී තිබුණ බව එම ලිපියේ සඳහන් කොට නැත. එමෙන්ම හම්බන්තොට වරාය 2014 දී රුපියල් මිලියන 900 ක හා 2015 දී රුපියල් මිලියන 1,200 ක ක්‍රියාන්විත ලාබයක් ලැබූ බවද පවසා නැත. වරායක් යනු ශතවර්ශ ගණනාවක් පවතින ආයෝජනයක් වන අතර 2011 දී විවෘත කරනු ලැබූ වරායකට 2012 වන විට ලාබ ඉපයිය නොහැකිය. නිව්යෝක් ටයිම්ස් පුවත්පත තවදුරටත් පවසා ඇත්තේ මේ වරාය ඉදි කිරීමට ගත් ණය ආපසු ගෙවීමට නොහැකි නිසා එය චීනයට 99 අවුරුදු බද්දකට ලබාදීමට වත්මන් ආණ්ඩුවට සිදු වූ බවයි. හම්බන්තොට වරාය ඉදිකිරීමට ගත් මුලු ණය හා 2036 වසර දක්වා ඒ සඳහා  ගෙවීමට තිබෙන පොලිය යන සියල්ල එකතු කළ විට, ගෙවිය යුතු සමස්ත මුදල ඇ.ඩො. මිලියන 1,761 ක් වේ. මින් ඇ.ඩො. මිලියන 500කට ආසන්න මුදලක්  2016 අවසන් වන විට ආපසු ගෙවා අවසන් වී තිබුණි. හම්බන්තොට වරාය සඳහා ගනු ලැබූ ණය ගෙවනු ලැබුවේ ශ්‍රී ලංකා වරාය අධිකාරිය ලබන ලාබයෙන් වෙන නිසා ඒ ණය ගෙවීම ගැන කිසිදු ගැටලුවක් නොවීය. 2014 විගණකාධිපති වාර්තාවට අනුව සියලුම ණය හා බදු ගෙවීමෙන් පසුවත් වරාය අධීකාරිය 2014 වසරේදී රුපියල් මිලියන 8,800 ක ලාභයක් ලබා තිබුණි.

නිව්යෝක් ටයිම්ස් පුවත්පත නොදැන සිටියද, වරාය බදු දීමෙන් ලාබාගත් ඇ.ඩො. මිලියන 1,120 ක මුදල ආණ්ඩුව විසින් වරාය ඉදිකිරීමට ගත් ණය පියවීමට යෙදුවේ නැති බවත් එය ආණ්ඩුවේ එදිනෙදා වියදම් පියවීම සඳහා මහා භාණ්ඩාගාරයට ලබාදෙනු ලැබූ බවත්, සියලුම ශ්‍රී ලාංකිකයන් දනී. හම්බන්තොට වරාය ඉඳිකිරීමට ගත් ණය තවමත් එළෙසම පවතී. හම්බන්තොට වරාය හා එය තුළ තිබෙන අක්කර 5,000ක කර්මාන්ත කලාපයත්, වරායෙන් පිට තවත් අක්කර 15,000 කුත් චීනයට ලැබුණේ ලංකාව සිරවී සිටි ‘චීන ණය උගුල’ නිසා යැයි නිව්යෝක් ටයිම්ස් පුවත්පත කියා සිටියද එවැනි කිසිඳු චීන ණය උගුලක් නොතිබුණි. හම්බන්තොට වරාය ලාබ ලබන තැනට එන තුරු එහි ණය ගෙවීමට වරාය අධීකාරිය ඉතා ප්‍රවේසමෙන් සැලසුම් කර තිබුණි.  ශ්‍රී ලංකා වරාය අධිකාරියට අමතර ඇ.ඩො. මිලියන 100 ක ආදායමක් එන ආකාරයට කොළඹ නැගෙනහිර බහාලුම් පර්යන්තය දියුණු කිරීමද ඒ සැලසුමේ කොටසක් විය.

මගේ ආණ්ඩුව පරදින විට හම්බන්තොට වරායේ බහාලුම් පර්යන්තයට අවශ්‍ය දොඹකර යනාදිය සපයා අවුරුදු 40 ක කාලයකට එය ක්‍රියාත්මක කිරීමට චයිනා හාබර් සමාගම හා චයිනා මර්චන්ට් සමාගම සමඟ අප ගිවිසුමක් අත්සන් කොට තිබුණි. හම්බන්තොට වරායේ සෙසු පර්යන්ත හා අක්කර 5,000ක කර්මාන්ත කලාපය වරාය අධිකාරියේ පාලනය යටතේ සිදු කිරීමට නියමිත විය.  මුලු වරායම විදේශීය සමාගමකට අවුරුදු 99 කට බදු දීමට අපට කිසිදු සැලැසුමක් නොතිබුණි. එය සිදු වූයේ වත්මන් ආණ්ඩුව යටතේය. මෙහිදී වඩාත්ම ජුගුප්සාජනක කාරණය වන්නේ හම්බන්තොට වරාය චීනයට ලැබුණු බව කියමින් මැසිවිලි නගන බටහිර බලවතුන් විසින්ම බලයට ගෙන එනු ලැබූ ආණ්ඩුවක් විසින් චීනයට මේ වරාය ලබාදී තිබීමයි. මම ජනාධීපතිව සිටි සමයේදී හම්බන්තොට වරාය හෝ වරායෙන් පිට ඉඩම් චීනයෙන් කිසිදාක බද්දට ඉල්ලුවේ නැත. හම්බන්තොට වරාය බදු ගන්නා මෙන් චීනයට යෝජනා කලේද වත්මන් ආණ්ඩුවයි.

ඉන්දියාවට ඉතා ආසන්න භූමියක් දැන් චීනයේ පාලනයට යටත්වී තිබෙන නිසා මේ වරාය කුමක් සඳහා භාවිතා කරාවිදැයි සිතමින් ඉන්දියාව කනස්සල්ලට පත්වී සිටින බව නිව්යෝක් ටයිම්ස් පුවත් පත සඳහන් කොට ඇත. මගේ ආණ්ඩුව දිගටම බලයේ සිටියේ නම් මෙවැනි තත්වයක් කිසිදාක උද්ගත වන්නේ නැත.  ඉන්දියාවේ හිටපු විදේශ කටයුතු ලේකම් හා ජාතික ආරක්‍ෂක උපදේශක ශිවෂංකර් මෙනන් මහතා ඉන්දියානු විදේශ ප්‍රතිපත්තිය සම්බන්ධයෙන් 2016 දී පලකරන ලද ඔහුගේ මතක සටහන් වල ඉතා පැහැදිලිව පවසා ඇත්තේ මගේ ආරක්‍ෂක ලේකම් වූ ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂට ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික ආරක්‍ෂාව ගැන ඉතා හොඳ ආවබෝධයක් තිබුණු බවත් ඔහුගේ එම දෘෂ්ඨිය ඉන්දියාවේ ජාතික ආරක්‍ෂාව පිළිබඳ උවමනාවන්  සමඟ සම්පූර්ණයෙන්ම ගැලපුණ බවත්ය. ගෝඨාභය ඉන්දියාවේ ආරක්‍ෂක උවමනාවන් ගැන සංවේදී වූ බවද,  මාගේ ආණ්ඩුව විසින් ලංකාව  චීනය සමඟ පවත්වාගෙන යන සම්බන්ධතාවය ගැන ඉන්දියාවට දෙනු ලැබූ සහතිකය 2014 මැයි මාසයේදී කොංග්‍රස් ආණ්ඩුව පරදින අවස්ථාව වනතෙක්ම ඉතා මැනවින් ආරක්‍ෂා කළ බවද මෙනන් මහතා සඳහන් කොට ඇත. චීනය වැඩියෙන්ම කැමැත්ත දක්වන්නේ මම මේ රට පාලනය කරනු දැකීමට බව නිව්යෝක් ටයිම්ස් පුවත්පත පවසා ඇත. 2015 න් පසු සිදු වූ දේවල් නිසා ඉන්දියාවද මම මේ රට නැවතත් පාලනය කරනු දැකීමට වඩාත්ම කැමැත්තෙන් සිටින බවට සැකයක් නැතැයි මම සිතිමි.

මහින්ද රාජපක්‍ෂ

ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු ජනාධිපති

BY EDWARD THEOPHILUS

Political parties are an integral part of the democratic system and a symbol of democratic political administration.  Sri Lanka invented party politics during the British rule with the adult franchise and no decree was enacted by colonial rulers that donations to a legally registered political party were a punishable offense or a corrupt activity. According to the knowledge of the general public, making donations to a political party is not illegal activity from the point of view of the donor as well as the receiver. After the independence, no elected government either in UNP or SLFP attempted to criminalize a donation to a registered political party, even the yahapalana government elected in 2015 has so far not interested to criminalize donations to a registered political party, in spite of Mr. Rajitha Senaratne wants to decriminalise Cannabises.  As we fully aware, companies and individuals donate funds to registered political parties in America, UK, Australia, Canada, France, Germany, Norway, India, Japan, Malaysia, South Korea, Philippines and there are different rules using such donations for tax deduction purposes in various countries.  In Australia, there was a controversy that a party leader also donated Millions of dollars to his own political party and when Mr. Bill Clinton and George Bush were in politics, they received donations not only from the USA but also from other countries.  In the USA, nomination criteria to US Senate or Presidentship in political party base on fundraising for the party.

As in the democratic world, political parties treat as a symbol of democratic administration and legally valid device of politics and political parties have rights to accept donations from individuals or corporate institutions or non-government organizations. No political party can cover the operational cost from membership fees.  The existence of political parties would be depended on the availability of funds for spending during the election period. The opposition political parties have similar rights to accept donations but accepting donations by unregistered political parties such as LTTE is illegal, therefore America and many European countries proscribed collecting funds to LTTE as it was an illegal act.  Many religions and associated humanitarian projects are legal in the democratic world and accepts donations to continue the service to the society. The similar way political parties in the world accept donations to provide their services and, in some countries, political parties irrespectively whether they are in government or in opposition, are provided funds by the government, which is not illegal.

The administration and constitutional laws of Sri Lanka have not stated that donation to a registered political party is contrary to the law of the country. If it is illegal, more than a half of Sri Lanka’s population and other democratic countries must be imprisoned as many people donate money to political parties. Donations to legal institutions are not subject to litigation or investigation by commissions under the current law.  People donate to Buddhist and Hindu Temples, Muslim Mosques, Christian Churches and many charity organizations but they are not illegal, if so how can be determined, donations to registered political parties are fallacious acts.  I have seen a media report in Sri Lanka that New York Times published an article that a Chinese company owned by the Chinese government has donated money to former President, Mr. Mahinda Rajapaksa as he was the leader of SLFP, which was a registered political party in Sri Lanka for election spending in 2015. At that time, Mr. Rajapaksa was the leader of SLFP and it is quite correct that money was donated to Sri Lanka Freedom Party, which was a registered political party in the country. We have no idea whether this article in NYT contained true information or mere fabrication against Mr. Rajapaksa.  There were many open views about the style of behavior of America media and I read an article in news media of Sri Lanka that many incorrect views have published in New York Times against Russian President and the information published about Mr. Rajapaksa too similar to fabrications against Mr. Putin.  Before we go to analyze the New York Times article, it needs to understand that New York Times is not a heavenly God, which is the truth, the way, and the life.

If making donations to a registered political party in Sri Lanka, receiving a donation as a leader of SLFP which a legitimate position of a registered political party was and spending such money for an election was not an illegal act.  The similar way all other political parties received donations for election spending and they were not illegal acts to go to the court.  Why NGOs and some government members are barking toward the accepting political donations, which is legally allowed matters.  If the government and NGOs are committed to law and order, and to safeguard the democracy and the good governance, they must not be barking for legal matters but the government members also accepted money from perpetual treasuries, which was not legally accumulated funds as they were stolen money through a bond scam.

Chinese embassy in Sri Lanka clearly stated that the transaction was related to private business to private business of a company and also expressed that NYT report was inaccurate and bias against Chinese company.  According to diplomatic conventions, nobody can go to court against the statement of Chinese Embassy. It is illegal and diplomatic right.  That is why Mr. Ranil Wickramasignhe is silent on this matter as he knows the law relating to this matter. Sometimes, he also may have accepted donations from Chinese companies.  However, it is published that Mr. Ranjan Ramanayake went to FCID on this matter without knowing legal implications as he is not an educated person (nobody knows his qualifications), with legal knowledge and that is why he created legal problems to himself criticising judges of courts outside the parliament, which was purely illegal activity. Mr. Mahinda Rajapaksa needs to understand that he should not allow stupids like Mr Ranjan Ramanayake to come to the parliament in the next election.

The report of NYT would have focus to kill two birds from one shot but the reporter has done a work without focusing on different aspect the issue merely looking at the possibility of disturbing voters in Sri Lanka, however, it led to creating opinion against the credibility of NYT and the journalist herself. Sometimes, this particular journalist would subject to disciplinary action because he/she has relegated own employer to disgrace in a developing country.

Many Western journalists attempt to insult China through their writings.  Journalists can write any rubbish otherwise they will lose their earnings and people do not interest in litigating them unless they made legally provable defamation. Recently I read a book, McMahon, D (2018) CHINA’S GREAT WALL OF DEBT. Houghton Mifflin Harcourt.  I was surprised about information is given in the book. It is the nature of this world. Whatever, information published China would not worry as it is an economic giant in the planet earth.

The significant point that needs to be elevated in regard to this matter is why FCID did not present its investigation to the court on the corruptions of Rajapaksa regime as this this government expressed in the political platform.  Most probably, those who made complaints to FCID may have no legally provable practical evidence in support of the complaints.  The only case trialed in the court, the judge stated that there was no evidence found that the president secretary used SIL REDI for his personal use and many educated lawyers stated that although it was a criminal case the significant criminal law principle of MENS REA was not proven by the accuser and the judge the court did not take into consideration this criminal law principle making decision.

 ශමින්ද්‍ර ෆර්ඩිනැන්ඩෝ  උපුටා ගැන්ම දිවයින

පසුගියදා නිව්යෝර්ක්‌ ටයිම්ස්‌ (New York Times) පුවත්පත 2015 ජනපති මැතිවරණයේදී එවකට ජනපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ දිනවීමට චීනය කළ මූල්‍යමය මැදිහත්වීම පිළිබඳව කළ හෙළිදරව් දේශපාලන පොරපිටිය උණුසුම් කර ඇත.
 
 රාජපක්‍ෂ දිනවීමට ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 7.6 ක්‌ ‘චයිනා හාබර්’ ගිණුම හරහා වැය කළ බව හෙළිකර ඇත. ජනවාරි මස 8, 2015 ඡන්දයට දින 10 කට පෙර ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 3.7 ක්‌ මැතිවරණ ප්‍රවර්ධන කටයුතුවලට වියදම් කළ බව පවසා ඇත. ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 3.7 ක මුදලින් / 678,000 ක ටී ෂර්ට්‌ සහ අනෙකුත් ඡන්ද ප්‍රවර්ධන භාණ්‌ඩ සඳහා ද / 297,000 ක්‌ සාරි ඇතුළු අනෙකුත් තෑගි සඳහා ද වැය කළ බව චෝදනා කර ඇත. රාජපක්‍ෂ ජනපතිවරයාට ඡන්දයේදී සහයෝගය පළ කළ ප්‍රසිද්ධ බෞද්ධ භික්‍ෂුවකට / 38,000 ක්‌ ලබාදී ඇති අතර / 1.7 ක්‌ මිලියන චෙක්‌පත් දෙකක්‌ එවකට ජනපති නිල නිවස වූ අරලියගහ මන්දිරයට භාරදී ඇත.

 
 ඇමරිකානු මාධ්‍ය චෝදනා සම්බන්ධයෙන් වැඩිදුරට සාකච්ඡා කිරීමට පෙර, මාරියා අබී – හබිබ් (Maria Abi – Habib) චීනයේ සිටින කිත් බ්‍රෑඩ්ෂර් (Keith Bradsher) සහ සුයි-ලී වී (Sui-Lee Wee) සහ ශ්‍රී ලංකාවේ සිට වාර්තාකරණයේ නියෑළුණු මුජිබ් මාර්ෂල් (Mujib Marshal)ල දරීෂා බැස්‌ටියන් (Dharisha Bastian) සහ ආතර් වාමනන් (Arthur Wamanan) මහින්ද රාජපක්‍ෂ හම්බන්තොට වරාය චීනයට ලබාදීමට කටයුතු කළ ආකාරය පිළිබඳව පළ කළ ලිපි අවසන් කළ ආකාරය දැනගැනීම පාඨකයාට ප්‍රයෝජනවත් විය හැක. පසුගිය පෙබරවාරි 10 දින පළාත් පාලන ආයතන ඡන්දය පහසුවෙන් ජයග්‍රහණය කළේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ නායකත්වය දෙන දේශපාලන පක්‍ෂයයි. (ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ) ජනපතිවරණය ලබන වසරේ පැවැත්වෙන අතර මහා මැතිවරණය 2020 දී පැවැත්වේ. 19 වැනි සංශෝධනය යටතේ මහින්ද රාජපක්‍ෂට ජනපතිවරණයට ඉදිරිපත් විය නොහැකි අතර ඔහුගේ සොහොයුරු යුද සමයේ ආරක්‍ෂක ලේකම් ගෝඨාභය ජනපතිවරණයට ඉදිරිපත්වීමට සූදානම් වෙමින් සිටී. මහින්ද රාජපක්‍ෂ සමයේ සිටි ශ්‍රී ලංකා මහා බැංකුවේ අධිපති අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් ඇමරිකානු පුවත්පතකට සඳහන් කරන ආකාරයට, හිටපු ජනපතිවරණයට ඉදිරිපත් කරන අපේක්‍ෂකයා තේරීම මහින්ද රාජපක්‍ෂ අභිමතය පරිදි සිදුවන බවයි.
 
 ලොව පිළිගත් ජනමාධ්‍ය ආයතනයක්‌ විසින් සිදුකරන සොයා බැලීමකින් පසුව කර තිබෙන චෝදනා බැහැර කළ නොහැක. පැවැති රාජපක්‍ෂ රජය මෙන්ම චීන රජය මෙම චෝදනා සම්බන්ධයෙන් අවධානය යොමු කළ යුතුමය. අදාළ ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 7.6 නිකුත් කළ බැංකුව කොළඹ පිහිටි ස්‌ටෑන්ඩර්ඩ් චාර්ටඩ් ලෙස හෙළිකර ඇත.
 
 යහපාලන රජය 2015 ජනවාරි මස 9 දින බලයට පත්වී දින 50 තුළ සිදුකළ මහ බැංකු – පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස්‌ මගඩියෙන් මුළු දේශපාලන භූමියම අපවිත්‍ර වූ අතර 2016 මාර්තු මස දෙවැනි මහ බැංකු කොල්ලය, ආර්ථිකය මහත් පරිහානියකට ලක්‌ කළේය. පසුව මෙම වංචාව පිළිබඳව විමර්ශනය කළ ජනපති කොමිසම, නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව සහ රහස්‌ පොලිසිය යම් මන්ත්‍රීවරුන් තම ඡන්ද ව්‍යාපාරයට සහ ඉන් පසුව මුදල් ලබාගැනීම පිළිබඳව කළ හෙළිදරව්ව ලංකා දේශපාලන භූමිය කැළඹීය.
 
 නිව්යෝර්ක්‌ ටයිම්ස්‌ කළ චෝදනා
 
 තවදුරටත් මෙරට දේශපාලනය අස්‌ථාවර කරනු ඇත. මහ බැංකු බැඳුම්කර වංචාව පිළිබඳව අදාළ ලිපිය හෙළිකිරීම නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ මැදිහත් වීමෙන් නවතා ඇත. බැඳුම්කර සොරුන්ගෙන් මුදල් ලබාගත් පුද්ගලයන් තාවකාලික සැනසුම් සුසුම් හෙළනු නොඅනුමානය. බැඳුම්කර ගනුදෙනු සම්බන්ධයෙන් මන්ත්‍රීවරුනට සහ ප්‍රධාන දේශපාලන පක්‍ෂ දෙකට ඇති චෝදනා සහ 2015 ජනපතිවරණයේදී චීනය කළ මැදිහත් වීම පිළිබඳව මැතිවරණ කොමිසම විමසීමක්‌ කළ යුතුමය.
 
 ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 18 චෝදනාව
 
2015 රට වෙන අතකට හැරවූ ජනපතිවරණ ඡන්ද ව්‍යාපාරයේදී එවකට එජාපය ප්‍රධාන විපක්‍ෂය නැගූ ප්‍රධානතම චෝදනාව රාජපක්‍ෂ රජය සහ රාජපක්‍ෂ පවුල කළ මහා මූල්‍යමය වංචාව බව රහසක්‌ නොවේ. කෝටි ප්‍රකෝටි මුදල් මෙරට සහ පිටරට බැංකු ගිණුම්වල සහ පිටත ඇති බව චෝදනා කෙරිණි. අදටත් රාජපක්‍ෂ පවුලට හෝ එම පවුල සමඟ සම්බන්ධ පුද්ගලයකු හෝ ව්‍යාපාරයන් යම් අයථා ආකාරයකට ඉපයූ මුදල් පිළිබඳව අධිකරණයක්‌ ඉදිරියේ වැරැදිකරු කර නොමැත. එජාපය කළ චෝදනා පිළිබඳව විමසීමක්‌ කළ යුතුව ඇත. මෙහිදී මතක තබාගත යුතු ඉතාම වැදගත් කරුණක්‌ වන්නේ මෑතකදී නිව්යෝර්ක්‌ ටයිම්ස්‌ කළ ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 7.6 පිළිබඳව හෙළිදරව්ව මීට පෙර කළ ඩොලර් බිලියන 18 අයථා ඉපයීම්වලට අමතරව කළ චෝදනාවක්‌ බව තවම පැහැදිලි නොමැති බවයි.
 
 කෙසේ වෙතත් රාජපක්‍ෂවරුන් 2015 රජය වෙනස්‌ වන අවස්‌ථාවේ ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 18 හිමිකම් කියන බවට එවකට මුදල් ඇමැති මංගල සමරවීර සිරිකොතේදී 2015 මැයි මස කළ ප්‍රකාශය පිළිබඳව විමසීමක්‌ කළ යුතුව ඇත. මෙම ලියුම්කරු ද එම ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවට සහභාගි විය. රාජපක්‍ෂවරුන් රටින් පිටකළ මුදල් නැවත රටට ලබාගැනීමට රටවල් හතරක්‌ ශ්‍රී ලංකාවට සහයෝගය දෙන බව පැවසූ සමරවීර සොරකම් කරන ලද ඩොලර් බිලියන 18 න්, ඩොලර් බිලියන 2 දැනටමත් තිබෙන ස්‌ථානය සොයාගෙන ඇති බව පැවසීය. සමරවීර පෙන්වා දුන්නේ සොරකම් කරන ලද මුදල ශ්‍රී ලංකාවේ දල දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 26.5% පැවසීය.
 
 මෛත්‍රිපාල සිරිසේන 2015 ජනවාරි මස බලයට පත්වීමෙන් පසුව කොළඹ නිල සංචාරයක නිරත වූ එවකට ඇමරිකානු රාජ්‍ය ලේකම් ජෝන් කෙරී ලක්‍ෂ්මන් කදිරගාමර් කේන්ද්‍රයේදී ශ්‍රී ලංකාව සහ ඇමරිකාව අතර රාජපක්‍ෂවරුන් පිට කරන ලද වත්කම් සෙවීම පිළිබඳව පැහැදිලි ප්‍රකාශයක්‌ කළේය. යහපාලන රජය පත්වී වසර 3 1/2 ගතවී ඇතත් අද වනතුරු ඇමරිකානු ඩොලරයක්‌වත් සොයාගෙන නොමැත. එවැනි තත්ත්වයක්‌ තුළ නිව්යෝර්ක්‌ ටයිම්ස්‌ කරන චෝදනා මෙන්ම ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 18 සම්බන්ධයෙන් ද පූර්ණ විමර්ශනයක්‌ කළ යුතුව ඇත.
 
 මහින්ද දේශප්‍රිය සභාපතිකම දරන ජාතික මැතිවරණ කොමිසම, අල්ලස්‌ හෝ දූෂණ වංචා විමර්ශන කොමිසම ජාතික මැතිවරණ ව්‍යාපාරවලට පිටරට බලවතුන් මුදල් වියදම් කිරීම පිළිබඳව නිහඬ පිළිවෙතක්‌ අනුගමනය කරන බව පැහැදිලිය.
 
 මහ බැංකු බැඳුම්කර වංචාව සම්බන්ධයෙන් චෝදනාවට ලක්‌ වී සිටින ආයතනය මන්ත්‍රීවරුන්ට, විශේෂයෙන්ම පාර්ලිමේන්තු පොදු කාරක සභාවේ සාමාජිකයන් කීපදෙනකුට මුදල් ලබාදීම, රාජපක්‍ෂ ජනපතිවරණ ව්‍යාපාරයට චීනය කළ ආයෝජනය සහ ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 18 වත්කම් පිළිබඳව පාර්ලිමේන්තුවේ මැදිහත් වීමකින් පූර්ණ විමර්ශනයක්‌ කළ යුතුය.
 
 මෙම පරීක්‍ෂණයට සහයෝගය චීනයෙන් ඉල්ලා සිටිය යුතුය. පාර්ලිමේන්තුව නිල වශයෙන් චීනයෙන් කරන ලද ඉල්ලීමක්‌ එම රජය ඉවත දමන්නේ නැත. වර්තමාන කථානායක කරු ජයසූරිය පරීක්‍ෂණයට චීන සහයෝගය ලබාගැනීමට කටයුතු කළ යුතුමය. පාර්ලිමේන්තුවේ ඉල්ලීම මත මන්ත්‍රීවරුන්ට චීන චාරිකා සහ පරිගණක ලබාදුන් චීනය, 2015 ජාතික මැතිවරණයට මුදල් ආයෝජනය කිරීම සොයා බැලීම ජාතික අවශ්‍යතාවයකි.
 
 මලයාසියාව හිටපු අගමැති නජිබ් රසාක්‌ හට එල්ල වී ඇති බරපතළ මූල්‍ය චෝදනා සම්බන්ධයෙන් ලොවට ආදර්ශයක්‌ ලබා දෙන ආකාරයේ පරීක්‍ෂණයක්‌ ආරම්භ කර ඇත. පරීක්‍ෂණය ආරම්භයේදීම එවකට අගමැති රසාක්‌ ආරක්‍ෂා කිරීමට කටයුතු කළ නීතිපතිවරයාව නව අගමැති මහාතීර් මොහොමඩ් ගෙදර යෑවීය.
 
 මලයාසියාව දූෂණ චෝදනාවලට ලක්‌වූ දේශපාලන නායකයන් සහ එම පක්‍ෂ සම්බන්ධයෙන් ක්‍රියාකළ ආකාරය ශ්‍රී ලංකාවට ආදර්ශයට ගත හැකිය. එය ආදර්ශයට ගත යුතුමය. දූෂණයට එරෙහිව ක්‍රියාකිරීමේදී පුද්ගල නාමයන් කිසි ලෙසකත් අදාළ කරගත යුතු නැත.
 
 අල්ලස්‌ හෝ දූෂණ වංචා විමර්ශන කොමිසම ශ්‍රී ලංකාව මුහුණදී ඇති තත්ත්වයෙන් ගැලවීමට වැඩපිළිවෙළක්‌ සකස්‌ කිරීමේ කටයුත්තේ තවමත් නියෑලී සිටින බව පුදුමයකි. මෙම වැඩපිළිවෙළ පිළිබඳව සාකච්ඡාවට සිවිල් සංවිධාන, ජනමාධ්‍ය ඇතුළු කණ්‌ඩායමකට ජුලි 2 සවස 4.00 ට කොළඹ ‘මුව්ඇන්ඩ්පික්‌’ සංවිධානය කර ඇත. සාකච්ඡාවෙන් පසුව රාත්‍රි ආහාරය පිරිනැමෙන බව ආරාධනා පත්‍රයේ සඳහන් කර ඇත. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු, අගමැතිවරු සහ ජනාධිපතිවරු ‘මුදලට’ ගැනීමේ ක්‍රියාවලිය පිළිබඳව මෙම සාකච්ඡාවේදී මතුවිය යුතු බව ලියුම්කරුගේ හැඟීමයි.
 
 2015 ජනපතිවරණයේදී ඇමරිකානු ආයෝජනය
 
 එල්.ටී.ටී.ඊ. ත්‍රස්‌තවාදය 2009 මැයි මස පැරදූ රාජපක්‍ෂ රජය ඉවත් කිරීමට ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව 2010 ජනවාරි මස ජනපතිවරණයේදී බලවත් උත්සාහයක්‌ දැරීය. එම උත්සාහය පිළිබඳව පසුගිය ‘ඉරිදා දිවයින’ ලිපිය සාකච්ඡාවට භාජනය කළේය. ඇමරිකාව සහයෝගය දුන් ජෙනරාල් සරත් ෙෆාන්සේකා පරාද විය. පරාජයට ‘කොම්පියුටර් ජිල්මාට්‌’ හේතු වූ බව පැවසුවද එය ප්‍රලාපයක්‌ විය.
 
 2015 ශ්‍රී ලංකා ජනපතිවරණයේදී ඇමරිකාව කළ ආයෝජනය පිළිබඳව 2016 ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවේ වාර්තාව සඳහන් කර ඇත. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය මානව හිමිකම් සහ යහපාලනය නයිජීරියාවේ, මියන්මාරයේ සහ ශ්‍රී ලංකාවේ ස්‌ථාපිත කිරීමට ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 585 ආයෝජනය කළ බව ප්‍රකාශ කර ඇත. අදාළ රටවලට වියදම් කළ මුදල වෙන් වෙන්ව සඳහන් කර තිබුණේ නැති නමුත්, එවකට රාජ්‍ය ලේකම් ජෝන් කෙරී එම වාර්තාවේ පෙරවදනක්‌ ලෙස සඳහන් කර තිබුණේ “අප වටිනා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජයග්‍රහණය ලබාගැනීමට ශ්‍රී ලංකාවට නයිජීරියාවට සහ මියන්මාරයට උදව් කළ බවය.”
 
 මෙම ඇමරිකානු ආයෝජනය යුද්ධය දිනූ දෙවරක්‌ ජනපති රාජපක්‍ෂ තුන්වැනි වරට රටේ නායකයා කරවීමට කටයුතු නොකළ බවට අමුතුවෙන් කිවයුතු නැත. නිව්යෝර්ක්‌ ටයිම්ස්‌ පරීක්‍ෂණයක්‌ අවසානයේ කළ ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 7.6// 3.7 චීන ආයෝජන චෝදනා මෙන්ම, 2015 කළ ඇමරිකානු ආයෝජනය පිළිබඳව පරීක්‍ෂණයක්‌ කළ යුතුය. චීනය කර ඇති ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන ගණනක ආයෝජනය සමඟ සැසඳීමේදී ඇමරිකාව 2015 ලංකාවේ කළ ආයෝජනය අති විශාලය.
 
 මෙම ලියුම්කරු මෑතකදී කොළඹ පිහිටි ඇමරිකානු තානාපති කාර්යාලයෙන් රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව සඳහන් කළ ඩොලර් මිලියන 585 න් ශ්‍රී ලංකාවේ කළ ආයෝජනය කොපමණ දැයි කළ විමසීමට එම තානාපති කාර්යාලය පිළිතුරු දුන්නේ නැත. ශ්‍රී ලංකාවේ ආයෝජනය මුළු මුදලෙන් 1/3 වූවානම්, අදාළ පක්‍ෂ අතර බෙදී ගිය මුදල අති විශාලය. පුදුමය පාර්ලිමේන්තුව දේශපාලන පක්‍ෂ, සිවිල් සංවිධාන ක්‍රියාකාරීන් හෝ මාධ්‍ය මෙම ඇමරිකානු ආයෝජනය සම්බන්ධයෙන් අවධානයක්‌ යොමු කර නැත. යම් පුද්ගලයකු හෝ දේශපාලන පක්‍ෂයක්‌ හෝ සිවිල් සංවිධාන මුදල් ලබාගෙන ඇත්නම්, මෙම විදේශීය ආයෝජන සම්බන්ධයෙන් නිශ්ශබ්දව සිටීම පුදුම විය යුතු නැත.
 
 දැනට පළ නොවන ටයිම්ස්‌ ඔෆ් සිලෝන් (Times of Ceylon) පුවත්පතේ පුවත්පත් කලාවේදිනියක ලෙස කටයුතු කළ දැනට ඇමරිකාවේ ජීවත් වන හසිනා ලීලාරත්න ඇමරිකානු තොරතුරු ලබාගැනීමේ පනත යටතේ එම රජය යහපාලන දින 100 තුළ කළ විශේෂ ආයෝජනයන් සම්බන්ධයෙන් හෙළිදරව්වක්‌ කළේය. ජනපතිවරණයෙන් පසුව 2015 මහා මැතිවරණයට පෙර ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 3.4 යහපාලන රජයේ හදිසි අවශ්‍යතා වෙනුවෙන් ලබාදුන් බවට හෙළිකර ඇත.
 
 ඕනෑම තත්ත්වයක්‌ යටතේ රජය හෝ යම් පාර්ශවයක්‌ ලබාගන්නා විදේශ මූල්‍යමය ආධාර පිළිබඳව දැනගැනීමට ජනතාවට අයිතියක්‌ ඇත.
 
 2019 ජනාධිපතිවරණයට රටම සූදානම් වන මේ මොහොතේ චීන සහ ඇමරිකානු ‘මූල්‍යමය දේශපාලන ආයෝජන’ පිළිබඳව පුළුල් විමර්ශනයක්‌ අවශ්‍යය. පාර්ලිමේන්තුව ඇතුළු සියලු ආයතනික පරිපාලන තුළ දූෂණය වී ඇති බව රහසක්‌ නොවේ. සියලු දේශපාලන පක්‍ෂ මෙම තත්ත්වයට වගකිව යුතුය. විදේශීය තානාපති අංශ හරහා මන්ත්‍රීවරුන් නොයෙකුත් වරප්‍රසාද ගන්නා බව රහසක්‌ නොවේ. චීන සංචාරවල යෙදෙන ශ්‍රී ලංකා මන්ත්‍රීවරුන්ගේ සීමාවක්‌ නැත. මාසයකට දින 8 පමණක්‌ රැස්‌වෙන පාර්ලිමේන්තුවට නොපැමිණෙන මන්ත්‍රීවරු, ඇමැතිවරු පිටරට සංචාර අත්නොහරිති. ජනමාධ්‍යවේදීන් ද සීමාවක්‌ නොමැතිව විදේශ සංචාරවල යෙදීම පුදුමයකි.
 
 පාර්ලිමේන්තුවේ ගහමරා ගන්නා මන්ත්‍රීවරු විදේශීය සංචාරවලට එකට සහභාගි වෙති. විනෝද වෙති. ජනතාවට එම විගඩම් ගැන තරහක්‌ නැත. ප්‍රශ්නය තුන් වේලක්‌ නිසියාකාරව ආහාරයට ගැනීමට නොහැකි රටේ මහජන නියෝජිතයන් උපරිම සැප විඳිති. වසර 5 කට වරක්‌ ලැබෙන මන්ත්‍රී වාහන බලපත්‍රයේ බදු සහනයේ වටිනාකම කෝටි 3 කට වැඩිය. බොහෝ මහජන නියෝජිතයන් එම වාහනය විකුණා දමති.
 
 ජවිපෙ මන්ත්‍රීවරු හැර අනෙකුත් සියලුම පක්‍ෂ මේ අසික්‌කිත මුදල් ඉපයීම කරන බව රහසක්‌ නොවේ. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ මෙම ජාතික අපරාධයට එරෙහිව නඩුවක්‌ ගොනුකර ඇත.
 
 2019 ජනපතිවරණයේදී ප්‍රධානතම මාතෘකාව වන්නේ පැවති සහ පවතින දූෂණය, වංචාව සහ මූල්‍ය අක්‍රමිකතා බව ඉතා පැහැදිලිය. මහ බැංකු බැඳුම්කර වංචාව චීන දේශපාලන ආයෝජන, බටහිර ‘මූල්‍ය’ මැදිහත්වීම, ඩලස්‌ අලහප්පෙරුම පවසන පරිදි ‘ඩොලර් ප්‍රේමීන්’ ඡන්ද ව්‍යාපාරය මෙහෙයවනු ඇත. කවුරු කෙසේ කීවත්, 2019 ජනපතිවරණය දිනන කණ්‌ඩායම මෛත්‍රිපාල – වික්‍රමසිංහ ක්‍රමය අනුගමනය කළහොත්, ජනපතිවරණය සමඟම ආණ්‌ඩුවේ ඉරණමද තීරණය විය හැක.
 
 2015 ජනපතිවරණය ජයග්‍රහණය කළ ජනපති සිරිසේන පාර්ලිමේන්තුවේ 2/3 බහුතරයකට ආසන්න බලයක්‌ හිමි පෙර පක්‍ෂය බලයෙන් පහකර 50 දෙනකුට අඩු මන්ත්‍රී සංඛ්‍යාවක්‌ හිමි එජාප නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැති කළ බව පාර්ලිමේන්තුවට කෙසේ වෙතත් ජනතාවට අමතක නැත.
 
 
 ශමින්ද්‍ර ෆර්ඩිනැන්ඩෝ

පුවත්පත් නිවේදනය කීර්ති තෙන්නකෝන්

ජූලි 10 දින ෆින්ලන්තයේ දී ආරම්භ වන ලෝක කණිෂ්ඨ මළල ක්‍රීඩා උළෙල සදහ සහභාගි වන ක්‍රීඩක, ක්‍රීඩිකාවන්ගේ පුහුණුව සදහා සුගතදාස ක්‍රීඩාංගනය ලබා නොදෙන තත්වයක් පවතී.  ඒ යාඥා මෙහෙයක් සදහා සුගතදාස ක්‍රීඩාංගනය කුලියට දී ඇති බැවනි.  මේ ක්‍රීඩකයින් පුහුණුව සදහා ෆින්ලන්තය වෙත යොමු කරන ලෙසට ඉල්ලීම් සිදු කර ඇති නමුත්, එයට  මළල ක්‍රීඩා සංගමය හෝ ක්‍රීඩා අමාත්‍යාංශය විසින් මේ දක්වාම අවස්ථාව ලබා දී නැතැයි කැෆේ සංවිධානයේ විධායක අධ්‍යක්ෂ කීර්ති තෙන්නකෝන් මහතා පවසයි.

මේ සදහා වන ඉල්ලීම් දෙකක් ක්‍රීඩා අමාත්‍යාංශය වෙත කැෆේ සංවිධානය විසින් යොමු කර ඇති අතර, එම අවස්ථාව ලබා දෙන බවට නිලධාරීන් වාචිකව ප්‍ර‍කාශ කළ නමුත්, ඒ සදහා මුලික පියවර හෝ තවමත් ගෙන නොමැති බව තෙන්නකෝන් මහතා පැවසූවේ අද රාජගිරියේ පැවති පුවත්පත් සාකච්ඡාවක දී ය.   

ෆින්ලන්ත තරගාවලියට ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් සදහා අවශ්‍ය මුලික පහසුකම් පවා සපයා ඇත්තේ පරිත්‍යාගශ්‍රීලීන් වෙතිනි.  එසේ තිබිය දී, පුහුණුව සදහා අවශ්‍ය මුලිකම පහසුකම් සැපයීම ක්‍රීඩා අමාත්‍යාංශයේ වගකීමක් වන බව ද තෙන්නකෝන් මහතා පැවසීය.
කීර්ති තෙන්නකෝන්

ලංකා බැංකුව හරහා සිදු කළ මගඩියෙන් සිසුන් 270 කට වසරක් මහපොල දෙන්නට තිබුණා –  කීර්ති තෙන්නකෝන් හෙළි කරයි

පර්පචුවල් බැදුම්කර මංකොල්ලකරුවන් ‘මහපොළ උසස් අධ්‍යාපන ශිෂ්‍යත්ව අරමුදට‘ ට ද සුද්ධයක් දී, එම මුදල් භාවිත කර විශාල ලාභයක් ලබා ඇතැයි ද, එමගින් මහපොළ අරමුදලට ලබාගත හිමි විය යුතුව තිබූ විශාල පොලී මුදලක්, ද පාඩු වී ඇතැයි ද, කීර්ති තෙන්නකෝන් මහතා රාජගිරීයේ අද පැවති පුවත්පත් සාකච්ඡාවක දී පැවසීය.

මහපොළ අරමුදලට දුෂිත පර්පචුවල් බැදුම්කර වංචාව නිසා සිදුව ඇති පාඩුව කොපමණ ද යන්න තවමත් නිශ්චිතව ගණන් බලා නැත.  රු. මිලියන 440 කට මහපොළ උසස් අධ්‍යාපන ශිෂ්‍යත්ව අරමුදල් දුෂිත බැදුම්කර වංචාවට සදහා යොදාගෙන ඇත්තේ ‘ලංකා බැංකුව‘ හරහා ද්විතීය මිලදී ගැනීම් සිදු කිරීම මගිනි. පර්පචුවල් සමාගමට ලැබුණු අභ්‍යන්තර තොරතුරු මත සාමාන්‍ය වෙළදපොළ වටිනාකමට අඩුවෙන් මිලදී ගනු ලැබූ බැදුම්කර, එම සමාගම රජයේ නිලධාරීන්ට විවිධ වරප්‍ර‍සාද, අල්ලස් ලබා දෙමින් ‘රජයේ අරමුදල්වල‘ ආයෝජනය කිරීමට පොළඹවා ගෙන ඇත.   

දැනටතම් සේවක අර්ථසාධක අරමුදල,  රක්ෂණ අරමුදල, විශ්වවිද්‍යාල ප්‍ර‍තිපාදන කොමිෂන් සභා අරමුදල්,  ජාතික ඉතිරිකිරීමේ බැංකුව හරහා මෙලෙස ද්විතීය වෙළෙදපොල හරහා ලබා ගෙන ඇත.  මෙම දුෂිත ගණුදෙනුව මගින් ‘පාඩු බලය බව අනාවරණය වන‘ අලුත්ම අනාවරණයට අනුව අවම වශයෙන් ‘මහපොළ‘ අරමුදල රු. මිලියන 18ක් අහිමිකර ඇත.  මෙය මසකට රු. 5,500 බැගින් වසරකට සිසුන් 270 කට වැඩි පිරිසකට මහපොල ලබාදීමට තරම් වන මුදලකි.

ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍ර‍ය මේ පිළිබද මහපොළ උසස් අධ්‍යාපන ශිෂ්‍යත්ව භාර අරමුදල වෙතින් කළ විමසීමක දී, ඔවුන් තහවුරු කර ඇත්තේ අදාළ පාඩුව අය කර ගැනීමට මහ බැංකුවේ හා නීතිපතිවරයාගේ උපදෙස් පරිදි මේ වන විටත් නඩු පවරා ඇති බව යි. (අදාළලිපිය මේ සමග අමුණා ඇත)

1981 දී දිවංගත ලලිත් ඇතුලත්මුදලි මහතා විසින් මහපොළ භාරය ආරම්භ කරනු ලබන්නේ ‘දරිද්‍රතාවයෙන් මිදීමේ මාවත අධ්‍යාපනයයි‘ යන තේමාව යටතේය.  සිසුන් 441 දෙනෙකුට රු. 350 ක දීමනාවක් ලබා දෙමින් ඇරඹි මහපොළ, අද වසරකට සිසුන් 15,000කට  රු. 5,500 ක මුදලක් මාසිකව ලබා දෙයි.  ඇතුලත්මුදලි මහතා 1989 දී ප්‍ර‍කාශ කළේ ‘මහපොල ජනතාවගේ ව්‍යාපාරයක්‘ මගේ මරණයෙන් පසුව ද, මහපොළ අඛණ්ඩව පැවතිය යුතුය‘ යනුවෙනි. මහපොළ අරමුදල රු. බිලියන 10 කට වැඩිවේ.  ස්ථිර තැම්පත් සහ බැදුම්කර මහපොල භාරයේ ආයෝජනයන් ය.  දුෂිත බැදුම්කර වංචාව සිදු කොට ඇත්තේ ප්‍රාථමික බැකුම්කර මිලදී ගැනීමට හැකියාව තිබිය දී, එය සිදු නොකර ‘ද්විතීය වෙළෙදපොල මගින්‘ ලංකා බැංකුව හරහා බැදුම්කර මිලදී ගැනීම මගිනි.  මෙය සේවක අර්ථසාධක අරමුදල, රක්ෂණ භාරය, විශ්වවිද්‍යාල අරමුදලින් බැදුම්කර වංචාව සිදු කළ යාන්ත්‍ර‍ණයට සමානය.

 ‘මහපොළ උසස් අධ්‍යාපන ශිෂ්‍යත්ව අරමුදලේ‘ භාරකාර මණ්ඩලයේ නිලබලයෙන් පත්වන සභාපතිවරයා වන්නේ ගරු අගවිනිසුරුතුමන්ය. එහි විෂය භාර ආමත්‍යාංශය වන්නේ ‘උසස් අධ්‍යාපන හා සංස්කෘතික අමාත්‍යාංශය‘ යි.

උසස් අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය යටතේම පවතින විශ්වවිද්‍යාල ප්‍ර‍තිපාදන කොමිෂන් සභා අරමුදල් හා විශ්වවිද්‍යාල අර්ථසාධක අරමුදල් රු. මිලියන 1000ක ට වැඩි මුදලක් යොදා ගනිමින් පර්පචුවල් බැදුම්කර මිලදී ගැනීම නිසා සිදු වූ පාඩුව රු. මිලියන 146 කි.

බැදුම්කර මගඩියට වි.වි.ප්‍ර‍.කො.ස. මුදල් යෙදවීම – වචන හරඹයකින් සත්‍ය වසන් කිරීමට උත්සහ දැරීමකි

විශ්වවිද්‍යාල ප්‍ර‍තිපාදන කොමිෂන් සභාව හා බැදුම්කර වංචාව ගැනවන ‘පුවත්පත් වාර්තා‘ අසත්‍ය බවට පුවත්පත් නිවේදනයක් කොමිෂන් සභාව නිකුත් කර ඇත.  එම නිවේදනයේම දෙවැනි පිටුවේ සදහන් වන්නේ ‘‘ඉහත ආයෝජනයට අවාසිදායක ලෙස බලපා ඇතිනම් එය නිසි පරිදි අවයකර ගැනීමට ගරු නීතිපතිතුමාගේ උපදෙස් පරිදි අවශ්‍ය නීතිමය පියවර මේවන විටත් ගෙන ඇති බව‘ ය.  පුවත්පත් වාර්තා අසත්‍ය නම් පාඩුවක් සිදුවී නැතිනම් ‘පියවා ගැනීමට නීතිමය පියවර ගන්නේ ඇයි දැයි‘ වි.වි.ප්‍ර‍.කො.ස. සභාපතිවරාම හෙළි කළ යුතුය.

කුමන නිලධාරියෙකු, කුමන දේශපාලනඥයෙකු මගින් සිදු කළ නමුත්, මේ වන විට බැදුම්කර වංචාව සිදු කිරීමට මේ රටේ පුද්ගලික හා අර්ධ රාජ්‍ය සේවයේ විශ්‍රාම අරමුදල් ගණනාවක මුදල් යොදා ගෙන ඇත. එම අරමුදල් බංකොළොත් කර තම මඩිය තර කරගත් ‘මහ මොළකරුවන්‘ තවමත් නිදැල්ලේ සිටිති. එමෙන්ම, ලංකා බැංකුව හා ජාතික ඉතිරිකිරීමේ බැංකුව යන රාජ්‍ය බැංකු හරහා වි.වි.කො.ස. සහ මහපොල මුදල් අවභාවිත කර තිබිය දී එම කටයුත්ත මෙහෙයවූ පුද්ගලයින් තවමත් එම මර්මස්ථානවල කටයුතු කරන බව ද තෙන්නකෝන් මහතා පැවසීය.

 (ඡායාරූප සහ හඩකොටස් අමුණා ඇත)

මාධ්‍ය ඒකකය 

ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍ර‍ය

2018 ජූලි 1

 සාකච්ඡා කළේ- සිරිමන්ත රත්නසේකර උපුටා ගැන්ම දිවයින

මේ දේශපාලන තක්‌කඩි, ගෑනුත් නොවන පිරිමිත් නොවන උන්නේ මේ රට හදන්න උත්සාහ කරනවා කියන්නේ… මිනිසුන්ගේ ස්‌ත්‍රී පුරුෂ භාවය ගැන අපට ප්‍රශ්නයක්‌ නැහැ. අපි කොයි ලිංගයන්ටත් ගරු කරනවා. හැබැයි මේ ගෑනුත් නොවන පිරිමිත් නොවන උන් ටිකක්‌ ඇවිත් රට අනාථ කරන එක ගැන අපිට විශාල වේදනාවක්‌ තිබෙනවා.එම පිරිස කවුද නම් කියන්න පුළුවන්ද?එකම ගණයේ පුද්ගලයන් තිදෙනෙක්‌ කියලා හිතා ගන්න. එකම දම්වැලක පුරුක්‌ තුනක්‌. හිතන විදිය එකයි. ඇවතුම් පැවතුම් එකයි. පාට පාට සමනල ලෝකයක ඉන්න අන්න ඒ වගේ තුන් දෙනෙක්‌.

ජම්පරයෙන් ද සිටියේ සිවුරෙන් ද සිටියේ ?
 හිරේ යවන්න හවුල් ප්‍රබලයින් කවුද ?
 රාජ යෝගයකුත් තිබෙනවා නේද ?
 
බොදුබල සේනා සංවිධානයේ මහ ලේකම්, රාජකීය පණ්‌ඩිත පූජ්‍ය ගලගොඩඅත්තේ ඥනසාර හිමියන් පසුගියදා සිරගත කිරීමේ සිදුවීම රටේ ප්‍රධාන මාතෘකාවක්‌ව තිබිණ. 
 
මේ පිළිබඳව සංඝ සමාජයේ, දේශපාලන ක්‌ෂේත්‍රයේ, සිවිල් සමාජයේ මෙන්ම මාධ්‍යයේද විශාල කතාබහක්‌ ඇතිව තිබූ අතර මේ වන විට උන්වහන්සේ තමන් වහන්සේ ලද දඬුවම සම්බන්ධයෙන් මෝසමක්‌ ඉදිරිපත් කර ඇප ලබා සිටිති.
 
 ඥනසාර හිමියන් සිරගත කිරීම, උන්වහන්සේට බන්ධනාගාරය තුළ ජම්පරය ඇන්දුවේද ඇතුළු කරුණු කාරණා රැසක්‌ පිළිබඳව “දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහය” උන්වහන්සේ බැහැදැක විමසා සිටියේය.
 
 පහතින් පෙළ ගැසෙන්නේ පූජ්‍ය ගලගොඩඅත්තේ ඥනසාර හිමියන් සමඟ “දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහය” සිදුකළ සම්මුඛ සාකච්ඡාවයි.
 
 
 
 ප්‍රශ්නය – අවසරයි අපේ හාමුදුරුවනේ…· මෙවර ඔබ වහන්සේට සිරගත වෙන්න සිදු වුණේ කීවැනි වතාවටද?
 
 පිළිතුර – කලින් වතාවේ රක්‍ෂිත බන්ධනාගාරගත කරනු ලැබුවා. මෙවර වැරැදිකරුවකු ලෙස නම්කරලා කුමන්ත්‍රණකාරී වැඩපිළිවෙළක්‌ යටතේ හිරේ යෑව්වා. ඒ අනුව වාර දෙකයි.
 
 ප්‍රශ්නය – ඔබවහන්සේ දඬුවම් නියම වී වැලිකඩ බන්ධනාගාරය වෙත වඩිනකොට එහි පරිසරය කෙබඳුද?
 
 පිළිතුර – මට දඬුවම් නියම වී ඇති බව දැනගත් පසු බන්ධනාගාරය තුළ පූර්ව සූදානමක්‌ තිබූ බව එහි නිලධාරීන්ගේ කතාබහින් හැඟී ගියා. කිසි කරදරයක්‌, හිරිහැරයක්‌, අවහිරයක්‌ නොවන පරිද්දෙන් මට වැඩඉන්න පුළුවන් විදිහේ පරිසරය එහි සකසා තිබුණා. බන්ධනාගාර නිලධාරීන්ගේ කාකි ඇඳුමට යටින් ඉන්න හොඳ මනුස්‌සකම මේ සිදුවීමත් සමඟ මම දැක්‌කා. ඒ උදවිය වෙනුවෙන් කෘතවේදිත්වය මේ වේලාවේ පුද කරන්න කැමැතියි.
 
 ප්‍රශ්නය – කිනම් සිර මැදිරියේද ඔබ වහන්සේ රඳවා සිටියේ…
 
 පිළිතුර – ආර්. වාට්‌ටුවේ තමයි මම හිටියේ.
 
 ප්‍රශ්නය – එහි පරිසරය කෙසේ වුණාද?
 
 පිළිතුර – එතැන දීර්ඝ සිරදඬුවම් හා ජීවිතාන්තය දක්‌වා සිරදඬුවම් නියම වූ සිරකරුවන් සිටියා. ඔවුන් යහපත් කල් ක්‍රියාවෙන් බන්ධනාගාරය තුළ වැඩ කිරීමෙන් යම්කිසි ලෙස සිරකරුවන් අතර උසස්‌වීම් ලබපු අය කීවොත් නිවැරැදියි. ඒ අය ආගමික වත්පිළිවෙත් සම්පූර්ණ කරමින් බන්ධනාගාර පරිපාලනයත් සමඟ සම්බන්ධ වී කටයුතු කරන්නන් . ඒ උදවිය මාව ඉතාම හොඳින් බලා ගත්තා.
 
 ප්‍රශ්නය – එම සිරකරුවන්ට ධර්ම දේශනා, භාවනා වැඩසටහන් කළ බවට සඳහන් වුණා.
 
 පිළිතුර – ඔව්. ඔවුන් සමඟ ඒ අදාළ දේවල් සිදු කළා.
 
 ප්‍රශ්නය – බන්ධනාගාරය තුළ සිටියදී ඔබ වහන්සේ පොතක්‌ රචනා කිරීම ආරම්භ කළ බව මාධ්‍ය වාර්තා කළා.
 
 පිළිතුර – 1840 හදපු ඓතිහාසික සිරකුටියක තමයි මා සිරකර තිබුණේ. වැලිකඩ බන්ධනාගාරයේ පැරැණිතම ගොඩනැඟිල්ල මම හිතන විදිහට එයයි. ඩී.එස්‌. සේනානායක මහත්තයා, උඩකැන්දවල සරණංකර හාමුදුරුවෝ මම හිටිය සිරකුටියේ රඳවා තබා තිබෙනවා. මම බොහෝ ගරු කරන අපවත් වී වදාළ හේන්පිටගෙදර Æණසීහ හාමුදුරුවෝ අවුරුදු තුනයි මාස දෙකක්‌ මැගසින් බන්ධනාගාරයේ රඳවා තබාගෙන තිබෙනවා. උන්වහන්සේ රචිත පොත්පත් සහ තවත් පොතපත මෙහිදී මට කියවන්න ලැබුණා. ඔබේ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දෙනව නම් ඔව්. මම ඒ කාලය තුළ පොතක්‌ රචනා කරන්න පටන් ගත්තා.
 
 ප්‍රශ්නය – එහි අන්තර්ගතය කෙසේද?
 
 පිළිතුර – ජාතික ව්‍යාපාරය තුළ අපට සිදුවුණ අනවරත කුමන්ත්‍රණ හිරිහැර එහි අන්තර්ගතයි. ඇත්තටම ඇප ලබා එළියට එනකොට මම එහි පිටු සෑහෙන සංඛ්‍යාවක්‌ ලියා අවසන් කළා.
 
 ප්‍රශ්නය – පොතට මාතෘකාවක්‌ යෙදුවද?
 
 පිළිතුර – මේ පෙළ ගැහෙන සංසිද්ධීන් ගැන බලලම පොතට නමක්‌ යොදනවා.
 
 ප්‍රශ්නය – හාමුදුරුවනේ ඔබ වහන්සේ බන්ධනාගාරගත කළ පසු රටේ කතාබහ වූ දෙයක්‌ තමයි ඥනසාර හිමියන්ට ජම්පරය ඇන්දුවාද නැද්ද කියන කාරණය. ඇත්තටම ජම්පරය ඇන්දද?
 
 පිළිතුර – වඩා වැදගත් වන්නේ ඇන්දේ කුමක්‌ද කියන එකට වඩා අද අපි මුහුණ දෙමින් ඉන්න අවාසනාවන්ත තත්ත්වය කුමක්‌ද කියන එකයි. මම නම් හිතෙන්නේ අපි තවම නිදහස්‌ ජාතියක්‌ නොවෙයි කියලයි. එක්‌දහස්‌ අටසිය හතළිස්‌ ගණන්වල තිබුණ ක්‍රමවේදයන්ම තමයි අදටත් පවතින්නේ. ඒ නීති කිසිවක්‌ බන්ධනාගාරය තුළ වෙනස්‌ වෙලා නැහැ. සුද්දොa නීති හැදුවේ දෙවියන්ට වගකියන බයිබලයට අත තියලයි. ඒ දෙවියන්ට ඇති ඇල්මෙන්. එවැනි නීති පද්ධතියක්‌ බෞද්ධ රටකට කොතරම් දුරකට ගැළපෙනවා දැයි ප්‍රශ්නයක්‌. මට නම් තේරෙන්නෙම අධිකරණය, නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවත්, බන්ධනාගාරයේ වැඩි දෙනෙක්‌ තවමත් වැඩ කරන්නේ මේ රට සුද්දගේ කොලනියක්‌ කියලා හිතාගෙනයි. මේක අපි වෙනස්‌ කළ යුතුයි.
 
 ප්‍රශ්නය – හාමුදුරුවනේ ප්‍රශ්නයට අදාළව හරි උත්තරයක්‌ ලැබුණේ නැහැ.
 
 පිළිතුර – බන්ධනාගාරයේ දී ඇඳුම පිළිබඳ ලොකු ගැටලුවක්‌ වුණේ නැහැ. ඒ අය ඒ අයගේ රාජකාරිය කළා. මම මගේ භිsක්‍ෂුත්වය ආරක්‌ෂා කරගෙන කටයුතු කළා.
 
 ප්‍රශ්නය – ඔබ වහන්සේ අමුත්තන් බැහැ දකින්න වැඩියේ නැත්තේ ඇයි? එයට විශේෂ හේතුවක්‌ තිබුණද?
 
 පිළිතුර – මම හිටපු පරිසරය, ඒ ලබපු අත්දැකීම ඒ විදිහටම විඳගන්න මට ඕන වුණා. ඉතින් මම ඒ ගත්ත තීන්දුව හොඳයි නිවැරැදියි කියලා හිතනවා. මොකද මාව බැහැදැකලා කතාබහ කරනවට වඩා අපේ අයට එළියේ කරන්න වැඩ කොටසක්‌ තිබුණා. ඒ නිසා තමයි රට තුළ මීට එරෙහිව විශාල පෙළගැස්‌මක්‌ ඇති වුණේ.
 
 ප්‍රශ්නය – ප්‍රගීත් එක්‌නැලිගොඩ මහතාගේ බිරිඳට තර්ජනය කිරීමක්‌ සම්බන්ධයෙනුයි ඔබ වහන්සේට මෙම දඬුවම නියම වුණේ. සන්ධ්‍යා එක්‌නැලිගොඩ මහත්මිය සමඟ එදා ඇති කරගත් ආරවුල මොකක්‌ද?
 
 පිළිතුර – කාරණා කිහිපයක්‌ තිබෙනවා. අපේ රට සාමාන්‍යයෙන් ගොරකා දඩමස්‌ කරන රටක්‌. කුඩු පාන්කුඩු කරන රටක්‌. ගංජා දුම්කොළ කරන රටක්‌. නීතිය විකෘති කරන රටක්‌ මේක. ජනතාවගේ බදු මුදලින් නඩත්තු වන රාජ්‍ය මාධ්‍ය මේ රටේ භික්‍ෂුත්වයට එරෙහිව මහා සම්ප්‍රදායට එරෙහිව, සංස්‌කෘතියට එරෙහිව හැසිරෙනවා. ඒ වගේම මේ රටේ දේශපාලකයෝ ගන්න නිගමන මේ රටට හා පුද්ගල චරිතවලට කොපමණ හානිකරද? මේ අය කියන තරමක්‌ කියන්නේ බොරු. එක්‌නැලිගොඩ සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් නඩු නිමිත්තත් තවම යන නිසා ඒ ගැන වැඩිය කතා කරන්න හොඳ නැහැ. එක්‌නැලිගොඩගේ අභාවය හෝ අතුරුදන්වීම නිසා ඔහුගේ බිරිඳට හා ළමයින්ට දුකක්‌ වේදනාවක්‌ ඇතිවීම ඒ අයට සාධාරණයි. නමුත් මගේ මැදිහත්වීම තිබෙන්නේ එක්‌නැළිගොඩ සිද්ධිය භාවිතා කර රටේ බුද්ධි අංශ දුර්වල කිරීමට දෙමළ ඩයස්‌පෝරාව සමඟ එක්‌ව එන්.ජී.ඕ. නඩය ගෙන යන වැඩපිළිවෙළටයි. ඉතින් මේක පටලවගෙන අනවශ්‍ය ප්‍රශ්න නිර්මාණය කරමින් ඉන්නවා මේ මොහොත වෙද්දි.
 
 ප්‍රශ්නය – හොඳයි…. ඔබ වහන්සේ සන්ධ්‍යා එක්‌නැලිගොඩ මහත්මියට බැණ වැදුණේ ඇයි?
 
 පිළිතුර – සන්ධ්‍යා එක්‌නැලිගොඩ මහත්මිය, අපේ හමුදාව අවසන් යුද්ධයේ දී රසායනික අවි භාවිතා කළ බවට ජාත්‍යන්තරයට කියා තිබුණා. මේ පිළිබඳ එම්මානුවෙල් පියතුමා සමඟත් ඇය සාකච්ඡා කර තිබුණා. අප රටේ හමුදාව, යුද අපරාධ සම්බන්ධයෙන් ජාත්‍යන්තර අධිකරණයට ගෙන යැම තෙක්‌ වූ වැඩපිළිවෙළේ කොටසක්‌ ලෙස තමයි මං මෙය දැක්‌කේ. එතකොට රණවිරුවන් කඳුළු පිරි දෑසින් උසාවියෙන් එළියට එනකොට අතට වැටුණු කඳුළුත් එක්‌ක මට ඇතිවුණු හැඟීම, ඒ වගේම ජාතික ආවේගය තමයි එදා පිටවුණේ. එහෙම කියලා මම එතුමියට මරණ තර්ජන කරන්නවත් වෙන දෙයක්‌ කරන්නවත් ගියේ නැහැ.
 
 ප්‍රශ්නය – ඔබ වහන්සේ එතැනදී ඇයට මොනවද සඳහන් කළේ…
 
 පිළිතුර – මම කිව්වේ ඔයාගේ මහත්තයා කොටියෙක්‌නෙ. ලෝකය වටේ ගිහිල්ලා රණවිරුවන්ට එරෙහිව කේළාම් කියන්න එපා. ඊට වඩා හොඳයි හිඟා කෑවනම් කියලයි මම කිව්වේ. එහෙම කිව්ව එක තමයි මේ වෙනස්‌ කරලා මරණ තර්ජන කළාය, සාපරාධී අඩන්තේට්‌ටම් කළාය කියලා බලහත්කාරකම් කළා කියලා නීතිපති එකෙන් හදලා එවලා තියෙන්නේ. මේ වගේ සිදුවීම්වලට මිනිසුන්ට දඬුවම් කරන්න ගියොත් මේ රටේ සෑම පාසලක්‌ම බන්ධනාගාරයක්‌ කරන්න වෙයි. සෑම පොල්ගසක්‌ම එල්ලුම් ගහක්‌ කරන්න වෙයි. මේක නිකන් කූඩැල්ලෝ වගේ එල්ලෙන්න එන වැඩක්‌. මෙම ප්‍රශ්නය අනවශ්‍ය මානයකට ගෙන ගොස්‌ තිබෙනවා. රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවල බලපෑම මත බටහිර සතුටු කිරීමට, නීතිය හරියටම ක්‍රියාත්මක වන බව පෙන්වීමට භික්‍ෂු දඩයම මේ දඩබල්ලන් විසින් හරියටම කරනවා.
 
 ප්‍රශ්නය – ඇතැම් රාජ්‍ය නිලධාරින් දේශපාලනඥයන්ගේ දඩ බල්ලන් යෑයි ඔබ වහන්සේ සඳහන් කළේ ඇයි?
 
 පිළිතුර – මේ රටේ පාලකයොත්a එම පාලකයන්ට වගකියන බොහොම දරුණු ගණයේ දූෂිත නිලධාරි රෙජීමයකුත් තිබෙනවා. ඒ දූෂිත රෙජීමයට සමහරක්‌ පොලිස්‌ නිලධාරින් අයිතියි. දේශපාලනඥයන්ට අවනත නැති යම් පුද්ගලයකු ඉන්නව නම් ඔන්න ඕකට බෝaම්බයක්‌ දාලා ඇතුළට දාන්න කියලා කිව්වහම එම නියෝග ක්‍රියාත්මක කරන දූෂිත නිලධාරි පැලැන්තියක්‌ ඉන්නවා මේ රටේ. ඒ වගේම කාවහරි දඩයම් කරන්න ඕන නම් නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවෙත් ඉන්නවා ඒ වගේ නිලධාරීන් පිරිසක්‌. මම මේ කියන්නේ එහි සියලු නිලධාරින්ට නෙමෙයි. දූෂිතයන් සුළු පිරිසක්‌ හොඳ නිලධාරින්ගේ නමත් නැති කරනවා. නීතියට ගරු කිරීම හෝ නොකිරීම පවතින්නේ නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන උදවියගේ භූමිකාව මතයි. ඒ අයම එය දූෂණය කර කර රටේ මිනිස්‌සුන්ව නීතියට ගොනු කරන්න හදනවා. අනිත් එක මේ රටේ කොහේද එක නීතියක්‌. නැගෙනහිරට එක නීතියක්‌. උතුරට එක නීතියක්‌. දකුණට එක නීතියක්‌. ඒ නිසා රට කරවන පාලකයෝ, ඒ වගේම නඩුකාරයන්ගේ පටන් නීතිඥවරු කල්පනා කරන්න ඕනා. මේ රටේ තියෙන්න ඕන අධිකරණය විතරද කියලයි. රට තියෙන්න ඕනද නැද්ද කියලා මේ කවුරුත් හිතන්න ඕනා. රට කියන කාරණයේදී හාමුදුරුවන්ට තිබෙන ඓතිහාසික කාර්ය භාරයට කාටවත් අභියෝග කරන්න බැහැ. එය අනුලංඝනීය කාරණයක්‌. අපි පෙනී ඉන්නේ ඒ භූමිකාව වෙනුවෙන්. තීන්දු තීරණ ලබා දෙද්දී භික්‍ෂු ගෞරවය ආරක්‌ෂා නොවන ලෙසත් අපට පැවරී ඇති ඓතිහාසික කාර්යභාරයට අභියෝග නොකරන්නට ඔවුන් කටයුතු නොකළ යුතුයි.
 
 ප්‍රශ්නය – ඔබ වහන්සේ සිරගත කිරීමේ වගකීම ආණ්‌ඩුව භාරගත යුතු බව ඔබ වහන්සේ සඳහන් කර තිබුණා. එසේ සඳහන් කළේ ඇයි?
 
 පිළිතුර – මම එහෙම කිව්වේ මේ ආණ්‌ඩුවේ ඉන්න ප්‍රධාන පෙළේ ඇමැතිවරු දෙන්නෙකුත් ඒ දෙන්නට උඩින් ඉන්න එක්‌තරා පක්‍ෂයක නායකයකුත් තමයි මේ සිදුවීම පිටුපස ඉන්නේ. ඒ නිසයි මම එහෙම කිව්වේ. අධිකරණයෙන් තීන්දුව දෙන්න කලින් අපි දන්නවා එන්නේ මේ තීන්දුව කියලා. නමුත් අපි විශ්වාස කළේ නැහැ මේ අයම තමයි අධිකරණයේ ස්‌වාධීනත්වය, ස්‌වාධිපත්‍යය, නීතිය ගැන කතා කරන්නේ. හැබැයි මේ අයම ලෝකයම බලා සිටියදී නීතියේ දෙවඟන දූෂණය කරනවා. මේ දේශපාලන තක්‌කඩි, ගෑනුත් නොවන පිරිමිත් නොවන උන්නේ මේ රට හදන්න උත්සාහ කරනවා කියන්නේ… මිනිසුන්ගේ ස්‌ත්‍රී පුරුෂ භාවය ගැන අපට ප්‍රශ්නයක්‌ නැහැ. අපි කොයි ලිංගයන්ටත් ගරු කරනවා. හැබැයි මේ ගෑනුත් නොවන පිරිමිත් නොවන උන් ටිකක්‌ ඇවිත් රට අනාථ කරන එක ගැන අපිට විශාල වේදනාවක්‌ තිබෙනවා.
 
 ප්‍රශ්නය – ඥනසාර හාමුදුරුවන්ට ජම්පරය අන්දවන්න ඕනා කියලා ආණ්‌ඩුවේ ප්‍රබලයන් කිහිප දෙනෙක්‌ සහ නිලධාරීන් පිරිසක්‌ සාකච්ඡාවක නිරත වී ඇති බව ඔබ වහන්සේ මාධ්‍ය හමුවේ ප්‍රකාශ කර තිබුණා. මේ තොරතුරු නිවැරැදි යෑයි සිතනවාද?
 
 පිළිතුර – මේක සියයට සියයක්‌ම හරි තොරතුරු. ඒ කතාව ඇත්ත.
 
 ප්‍රශ්නය – එම පිරිස කවුද නම් කියන්න පුළුවන්ද?
 
 පිළිතුර – ප්‍රධාන පෙළේ ඇමැතිවරු දෙන්නෙකුත්… මෙහෙම හිතා ගන්නකෝ… එකම ගණයේ පුද්ගලයන් තිදෙනෙක්‌ කියලා හිතා ගන්න. එකම දම්වැලක පුරුක්‌ තුනක්‌. හිතන විදිය එකයි. ඇවතුම් පැවතුම් එකයි. පාට පාට සමනල ලෝකයක ඉන්න අන්න ඒ වගේ තුන් දෙනෙක්‌.
 
 ප්‍රශ්නය – නම් හරියට කිව්වොත් මීට වඩා තේරුම් ගන්න පුළුවන් වේවි…
 
 පිළිතුර – යම් මතු දවසක නම් ගම් විස්‌තර සියල්ල රට හමුවේ තබන්නම්.
 
 ප්‍රශ්නය – ඔබ වහන්සේ නම් කියන්න පස්‌ස ගහනවා වගේ කියලයි මට හැඟෙන්නේ…
 
 පිළිතුර – කාටවත් බයේවත්, කාවවත් ආරක්‌ෂා කරන්නවත් නම් නොකියා ඉන්නේ නැහැ. හරි වෙලාවට හැමදේම කියන්නම්.
 
 ප්‍රශ්නය – දේශපාලනඥයන් කියන ඕනම දෙයක්‌ ක්‍රියාත්මක කරන්න නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ අධිකරණයේ සහ පොලිසියේ බත් බැලයන් ඉන්න බව ඔබ වහන්සේ සඳහන් කර තිබුණා. කවුද මේ පිරිස?
 
 පිළිතුර – මුලින්ම කියන්න ඕනා මේ දෙපාර්තමේන්තුවල බොහොම හොඳ මිනිසුන් ගොඩක්‌ ඉන්න බව. නමුත් ඒ මිනිසුන්ගේ හොඳ මේ බත් බැලයන් නිසා නැතිවෙලා. මේ රටේ මොනවද දූෂණය වෙලා නැත්තේ. මේකෙ සියලුම ආයතන දූෂිතයි. එය නිවැරැදි කරන්න වෑයම් කරන පිරිසක්‌ ඉන්නවා. නමුත් තක්‌කඩි, බලලෝභී, අවස්‌ථාවාදී දේශපාලනඥයන් පිරිසක්‌ නිසා ඔවුන්ට එය කරන්න බැරිව තිබෙනවා. දේශපාලනඥයන්ගේ වරදාන බුදින නිලධාරි පැලැන්තිය උන්ට ඕන ඕන අය දඩයම් කරනවා. මේ දඩ බල්ලන්ට කියන්න තියෙන්නේ කරුණාකර පරිස්‌සම් වෙන්න කියලයි. මොකද රට තුළ ගොඩනැඟුණු භික්‍ෂු එකමුතුව මගින් අපගේ අයිතිවාසිකම් ආරක්‌ෂා කර ගැනීමට කටයුතු කරනවා පමණක්‌ නෙමෙයි රටට වින කරන සියල්ලන් හෙළි කිරීමට කටයුතු කරනවා.
 
 ප්‍රශ්නය – ඔබ වහන්සේ සිරගත කිරීමත් සමඟ මෙරට බෞද්ධ සමාජය තුළ කාලයකින් නොදුටු පිබිදීමක්‌ ඇතිව ඇති බව දක්‌නට ඇති කාරණයක්‌. මේ තත්ත්වය ඉදිරියට රැගෙන යැම සඳහා යම් වැඩපිළිවෙළක්‌ බොදු බල සේනා සංවිධානය සතුද?
 
 පිළිතුර – පළමුව කියන්න ඕනා මා වෙනුවෙන් රට පුරා පෙළ ගැසුණු නායක හාමුදුරුවන්ගේ පටන් පුංචි සාමණේර හාමුදුරුවන් දක්‌වා විවිධ සිවිල් සංවිධානවලට අයිති සියලුම දෙනාට සහ සියලු මාධ්‍ය ආයතන ඇතුළු සියල්ලන්ටම අප අපගේ පුණ්‍යානුමෝදනාව පුද කරනවා. 1959 දී තමයි පළමු බුද්ධශාසන කොමිෂන් වාර්තාවේ සංඝාධිකරණයක්‌ පිළිබඳ සාකච්ඡාව එළියට ඇවිත් තිබෙන්නේ. නමුත් 1959 සිට මේ දක්‌වා මේ රටේ හිටපු සියලු පාලකයන්ට බැරිවෙලා තියෙනවා රටේ හාමුදුරුවන්ගේ ගෞරවය ආරක්‌ෂා කරලා බුද්ධාගම ආරක්‌ෂා කොට එය පෝෂණය කිරීම සඳහා වැඩ කටයුතු කරන්න. අඩුම තරමේ බුද්ධාගම කියන එක නිර්වචනය කරගන්නවත් මේ පාලකයන්ට බැරිවෙලා තිබෙනවා. බෞද්ධත්වය හා සිවුර දේශපාලනඥයන්ගේ දේශපාලනයට ආභරණයක්‌ කරගෙන තිබෙනවා. තවදුරටත් මොවුන්ට මේ තක්‌කඩිකම් කරන්න දෙන්න බැහැ. 
 
 දේශපාලනඥයන්ගෙන් චීවරය බේරා ගැනීම සහ සංඝයාට අවශ්‍ය සංඝාධිකරණය ක්‍රියාවට නංවා ගැනීමේ වගකීම් දෙකක්‌ අප හමුවේ තිබෙනවා. සංඝාධිකරණය දිනා ගැනීම සඳහා අප නොවලහා වැඩ කරනවා. අපි අප ගැනම ලැඡ්ජා විය යුතුයි. මුස්‌ලිම් කාන්තාවන්ගේ නඩු ඇසීමට මේ උසාවි පද්ධතියෙම ඒ අයගේ නීති බලගැන්වීම සඳහා කාසි උසාවි 68 ක්‌ මේ රටේ හදාගෙන තිබෙනවා. එහෙම නම් මේ රටේ බුද්ධාගමට ලබාදී ඇති ප්‍රමුඛතාව, ආගමික නීති යම් නගරවල, පළාත්වල ක්‍රියාත්මක වන තැනට රට පත්ව තිබියදී මේ බෞද්ධයෝ පමණක්‌, හාමුදුරුවරු පමණක්‌, සිංහලයෝ පමණක්‌ නීතියට ගරු කරන්න කියල කියන එක ගැන අප දෙවතාවක්‌ හිතන්න ඕනා. සිංහලයෝ වීම නිසයි මේ ඔක්‌කොම ප්‍රශ්න. 
 
 ජාති බේදකාරී ලෙස උතුරේ ක්‍රියාත්මක ජාතිවාදය දෙස නිවට නියාලු ලෙස බලන් ඉන්න අපේ දේශපාලනඥයන් අපට ජම්පර් අන්දන්න හදනවා. අපට ජම්පර් අන්දවන්න කලින් විග්නේෂ්වරන්ට ඉඳලම ජම්පර් අන්දවන්න කියන්න.
 
 ප්‍රශ්නය – ඔබ වහන්සේ මේ කරන්නේ කුමන්ත්‍රණයක්‌ යෑයි …. මන්ත්‍රී අජිත් ප්‍රසන්න මහතා බරපතළ චෝදනාවක්‌ කර තිබුණා.
 
 පිළිතුර – අනේ මේ ජාතික පුවත්පත කතා කළ යුතු පුද්ගලයෝ ගැන පමණක්‌ කතා කරමු. මේ මානසික ලෙඩ්ඩු ගැන කතා කළ යුතු නැහැ. මුල්ලේරියාව හා අංගොඩ කියලා මානසික රෝහල් දෙකක්‌ තියෙන්නේ මේ අය වෙනුවෙන් තමයි. දීර්ඝකාලීනව හොඳ වෛද්‍යවරයකුගෙන් ප්‍රතිකාර ගන්න ඕන අය අපි කුමන්ත්‍රණකාරීන් කියලා කියනව නම් කරන්න තියෙන්නේ ඒ අයට අනුකම්පා කිරීම තමයි. පිස්‌සන්ට උත්තර දෙන්න වෙලාව නාස්‌ති කරන්න යන්නේ නැහැ.
 
 ප්‍රශ්නය – ඔබ වහන්සේට රාජ යෝගයක්‌ ඇති බව හිමිනමක්‌ සඳහන් කර තිබුණා…
 
 පිළිතුර – පන්සලක විහාරාධිපති වීමත් රාජ යෝගයක්‌. පාසලක විදුහල්පතිකම ලැබීමත් රාජ යෝගයක්‌. පොලිසියක ස්‌ථානාධිපති වීමත් රාජ යෝගයක්‌. අපි දන්නේ නැහැ කේන්දරේ ලියවිලා තියෙන්නේ මොනවද කියල. එක දෙයක්‌ පැහැදිලිව කියන්න ඕන. අපට ඕන රජ වෙන්න නෙමෙයි. මේ රටට වුවමනා කරන කොන්ද කෙළින් තියාගෙන වැඩ කරන සොඳුරු, රටට රජෙක්‌ හදන්නයි අපට ඕන. ඒ යුග කාරණය ඉතිහාසය පුරාම හාමුදුරුවරු කරලා තිබෙනවා. හාමුදුරුවරු කියන්නේ රජ වෙන අය නෙමෙයි. රජකමට මිනිස්‌සු හදන කණ්‌ඩායමකුයි.
 
 ප්‍රශ්නය – 2020 ජනාධිපතිවරණයේ සහාය කාටද?
 
 පිළිතුර – ඒ ගැන සාකච්ඡා කරමින් ඉන්නවා. බෞද්ධකම දඩමීමා කරගනිමින් භයානක ගනයේ අන්තවාදී මූලධර්මයන් ගොඩනැඟෙන්න ඉඩ දීලා තිබෙනවා. 2020 ජනාධිපති වෙන ඕනෑම කෙනෙක්‌ 1959, 2001-2002, 2008-2009 කාල වකවානු තුළ මේ රටේ සබුද්ධික සවිඤ්Æණිකව කල්පනා කරපු දැන උගත් විදග්ධයන් විසින් සකස්‌ කරන ලද කොමිෂන් වාර්තාවල නිර්දේශ ක්‍රියාත්මක කළ යුතුයි. එසේ කරන ඔහු හෝ ඇය මේ රටේ නායකයා වේවි. 
 
 
 සාකච්ඡා කළේ-
 සිරිමන්ත රත්නසේකර

රුවන් ජයවර්ධන උපුටා ගැන්ම දිවයින

 ඉකුත් සතිය විරුවන් දෙදෙනකු පිළිබඳ මුළු රටම කතාබහ කළ සතියක්‌ විය. ඉන් එක්‌ විරුවෙක්‌ වූවේ තම ජීවිතය නොතකා කොල්ලකරුවන් පිරිසක්‌ අත්අඩංගුවට ගැනීමට යැමේදී එම කොල්ලකරුවන්ගේ වෙඩි පරහට ලක්‌ව මියගිය පොලිස්‌ කොස්‌තාපල්වරයා ය. මාතර නගර මධ්‍යයේ පිහිටි ස්‌වර්ණාභරණ සලක්‌ කොල්ල කෑමට පැමිණි සැකකරුවන් පිරිසක්‌ ලුහුබැඳ යැමේදී වෙඩි පහරකට ලක්‌ව මිය යන එම පොලිස්‌ කොස්‌තාපල්වරයාට අමතරව එම සිදුවීමේදී තවත් විරුවෙක්‌ රට හමුවේ හෙළිදරව් වන අතර ඔහු වීරත්වයට පත්වන්නේ තම දිවි නොතකමින් වෙනත් ජීවිතයක්‌ බේරා ගැනීම පිණිස කළ අභීත කැප කිරීම හේතුවෙන් ය. මාතර නගරයම ගල් ගැසී බලා සිටියදී නොබියව පෙරට යන ඔහු වෙඩි වැදී සිටි පොලිස්‌ නිලධාරියෙක්‌ බේරා ගැනීම පිණිස යුද පිටියකට බට සෙනෙවියකු සේ පෙරමුණ ගනු ලබන්නේ මනුෂ්‍යත්වයේ උත්කෘෂ්ටත්වය රටක්‌ හමුවේ ප්‍රදර්ශනය කරමින්ය.

* ඒ වෙලාවෙ මාතර ටවුන් එක යුද පිටියක්‌ වගේ වෙඩි පත්තු වෙනව

 ඔහු නමින් එච්. ජී. ගයාන් චානකය. 34 හැවිරිදි ගයාන් චානක වසර 10 ක්‌ පුරා ඉතාලියේ රැකියාවක නිරත වන අතර චානකට මෙම සිදුවීමට මුහුණ දීමට සිදුවන්නේ කෙටි නිවාඩුවක්‌ පිණිස මවුබිමට පැමිණි අවස්‌ථාවකය. මෙතෙර පමණක්‌ නොව එතෙර පවා අන් අයගේ විපතේදී ඒ සඳහා නොබියව ඉදිරිපත්වී ඇති ගයාන් චානක ඉකුත් 22 දා මාතර සිදුවීමට අනුව අපේ කාලයේ වීරයෙකි. එම සිදුවීමට අදාළ තොරතුරු දැන ගැනීම පිණිස ඉකුත් දිනක ගයාන් චානක හා කතා බහක යෙදීමේ අවස්‌ථාවක්‌ උදාවූ අතර එය ත්‍රාසජනක චිත්‍රපට පිටපතක සඳහන් කතාවක්‌ බඳු විය.
 
 “එදා.. මම හිටියෙ අහංගම පිහිටි මගෙ අක්‌කගෙ ගෙදර. මගේ අම්මගෙ මහගෙවල් තියෙන්නෙත් අහංගම. මම උදේ අක්‌කලගෙ ගෙදරින් පිටත්වෙලා මාතරට යන්නෙ දානෙකට බඩු වගයක්‌ ගන්න. ඒ ගිය ගමන් උදයේම මාතර රෝහලට ගිහින් අසනීපව ඉන්න මගේ යාළුවකුගේ සුවදුක්‌ බලල නැවත මාතර නගරයට ඇවිත් ඉන්න වෙලාවක තමයි මේ සිද්ධිය වෙන්නේ….”
 
 ගයාන් චානක තමන් මුහුණ දුන් අනපේක්‍ෂිත සිදුවීම මෙනෙහි කරමින් කතාවට මුල පිරූ අතර එතැන් සිට තමන්ට මුහුණදීමට සිදුවූ සිදුවීම සහ එහිදී ඔහු ක්‍රියාත්මක වූ ආකාරය පිළිබඳ කිසිවක්‌ නොසඟවා කරුණු පවසන්නට විය.
 
 “මම එදා මාතර යන්නෙ මගේම වෑන් එකෙන්. වාහනේ පාර අයිනෙ නතර කරල කඩේකට ගිහින් බඩු වගයක්‌ අරන් නැවත වෑන් එක ළඟට එද්දී තමයි පොලිසියයි කොල්ලකරුවෝ අතරයි ගැටුම ඇතිවෙන්නේ… මිනිස්‌සු කෑ කෝ ගහගෙන එහෙ මෙහෙ දුවනව. ඒත් එක්‌කම වගේ පොලිස්‌ නිලධාරීන් පිරිසකුත් තුවක්‌කු අරන් ඒ ස්‌ථානයට එනව. මොකක්‌ද වෙන්නේ කියල එක පාරටම හිතාගන්න බැරිවෙනව. ඒ එක්‌කම වගේ තමයි වෙඩි හඬවල් කීපයක්‌ ඇහෙන්න ගන්නේ. මම ඒ දිහා බලාගෙන ඉන්න අතරේ මගේ ළඟින් ගිය පොලිස්‌ නිලධාරියෙක්‌ “පාත්වෙන්න….. පාත්වෙන්න..” කියල මට කියාගෙන ඉස්‌සරහට ගියා. එහෙම කියලා විනාඩි දෙකක්‌ ගියේ නෑ… එයාට වෙඩි වැදුණා. පේව්මන්ට්‌ එකේ එහා පැත්තෙ පොලිස්‌ නිලධාරීන් පිරිසකුයි කොල්ලකරුවොයි ගහගන්නව. ඒ වෙලාවෙ මාතර ටවුන් එක යුද පිටියක්‌ වගෙයි වෙඩි පත්තු වෙනව.
 
 “වෙඩි වැදිල වැටුණ පොලිස්‌ නිලධාරියා අතක්‌ උස්‌සල මොකක්‌ද කිව්ව. මට තවත් බලා ඉන්න බෑ වෑන් එකට මුවාවෙලා හිටපු මම දුවල ගිහින් ඒ පොලිස්‌ නිලධාරියාව අත් දෙකෙන් උස්‌සගත්තා. ඒ වෙද්දි පාරේ කිසි කෙනෙක්‌ නෑ. මම එයාව උස්‌සගෙන වෑන් එක ළඟට ආවා. ඒ ඇවිත් කෑගහල කිව්ව “කවුරු හරි ඇවිත් වෑන් එකේ දොර ඇරල දෙන්න” කියල කිසි කෙනෙක්‌ ආවේ නෑ. ඒ පාර ආපහු මම පොලිස්‌ නිලධාරියාව බිමින් තියල තමයි වෑන් එකේ දොර ඇරගත්තෙ. ඒ වෙලාවෙ කඩවල් ඇතුළට වෙලා දොරවල් වහගෙන තමයි හුඟ දෙනෙක්‌ හිටියෙ. මට කිසි බියක්‌ දැනුණෙ නෑ. මට ඕන වුණේ වෙඩි වැදුණ කෙනාව රෝහලට ගෙනියන්න. කොහොම හරි මම වෑන් එකේ දොර ඇරල පොලිස්‌ නිලධාරියාව වාහනයේ දාගන්න හදද්දී කවුද කෙනෙක්‌ ඇවිත් මට උදව් කළා..”
 
 “මම වෙඩි වැදුණ පොලිස්‌ නිලධාරියව උස්‌සගෙන වෑන් එකට ගේද්දී මම දැක්‌ක ඊට ටිකක්‌ එහාට වෙන්න තවත් පුද්ගලයෙක්‌ වෙඩි වැදිල වැටිල හිටිය. එතැනම තව ත්‍රීවීල් එකක්‌ තිබුණා. ඒකට මුවාවෙලා කවුද පුද්ගලයෙක්‌ ඉන්නව දැකල මම කෑ ගහල කිව්ව අර වෙඩි වැදිල ඉන්න කෙනාව ත්‍රීවීල් එකට දාගෙන හොස්‌පිටල් එකට ගේන්න කියල. නමුත් එහෙම වුණේ නැහැ. පස්‌සේ තමයි ආරංචි වුණේ වෙඩි වැදිල වැටිල ඉඳල තියෙන්නේ ඒ සිද්ධියෙන් මියගිය පොලිස්‌ කොස්‌තාපල්වරයා කියලා. ඇත්තටම තව කවුරු හරි එක්‌කෙනෙක්‌ ඒ වෙලාවෙ මගෙ උදව්වට හිටිය නම් වෙඩි වැදිල හිටිය ඒ පොලිස්‌ නිලධාරියාවත් රෝහලට ගෙනියන්න තිබුණා. ඇත්තටම මට ඒක කරගන්න බැරිවීම පිළිබඳ මම අද පසුතැවෙනව. මට හැම තිස්‌සෙම ඒ සිද්ධිය මතක්‌ වෙනව. කොහොම හරි මම රෝහලට ඇවිත් විනාඩි දහයක්‌ පහළොවක්‌ ගියාට පස්‌සෙ තමයි ඒ සිද්ධියෙන් මියගිය පොලිස්‌ නිලධාරියාව මාතර රෝහලට ගේන්නෙ.
 
 ගයාන් චානකගේ ඉදිරිපත්වීම නොවන්නට මාතර සිද්ධියෙන් පොලිස්‌ නිලධාරීන් දෙදෙනකු රටට අහිමි වන්නට ඉඩකඩ තිබී ඇත. ඔහු විසින් රෝහලට රැගෙන ආ පොලිස්‌ නිලධාරියා හට තවදුරටත් ජීවත්වීමට වරම් හිමිව ඇත්තේ ගයාන් චානක ගත් එඩිතර තීරණය හේතුවෙන්ය. වෙඩි පුපුරමින් පැවැති වටාපිටාවක එවැනි ඉදිරිපත් වීමක්‌ සඳහා ඔහු පෙළැඹුණේ කෙසේද? යන්න පිළිබඳ අප විසින් කළ විමසුමකට පිළිතුරු දෙමින් නැවතත් ගයාන් විසින් සිය කටහඬ අවදි කරන්නට විය.
 
 “මගේ අම්මා මෙහෙණින් වහන්සේ නමක්‌. අම්මා මියගෙයේ බස්‌ රථයකට යටවෙලා. අහංගම බස්‌ නැවතුම්පළේ සිද්ධ වෙච්ච ඒ අනතුර වෙලාවෙ මගේ අම්මව රෝහලට ගෙනියන්න කවුරුවත් ඉදිරිපත් වෙලා නෑ. බස්‌ එකට යටවෙලා පැයකට විතර පස්‌සෙ තමයි අම්මව රෝහලට ගෙනිහින් තියෙන්නේ. අම්මගෙ උපන් ගම අහංගම වෙලත් ඒ සඳහා කවුරුත් ඉදිරිපත් නොවීම හින්ද අම්ම අකලට මිය පරලොව යනව. වාහනේ ලේ ගෑවෙයි කියල පොලිසියට කට උත්තර දෙන්න වෙයි කියල හුඟ දෙනෙක්‌ ඒ වගේ දේවල්වලින් ඈත්වෙලා ඉන්න තත්ත්වයක්‌ තමයි මේ වෙද්දි අපේ රටේ තියෙන්නෙ. එදා අපේ අම්ම බස්‌ එකට යට වුණ වෙලාවෙ කවුරු හරි උදව් කළා නම් අදත් අම්මට ජීවත් වෙන්න තිබුණා.”
 
 “මම එදා මාතරදී කළේ මගෙන් වෙන්න ඕන යුතුකමක්‌. සමහර වෙලාවට එදා වෙඩි වැදිල වැටිල හිටියෙ ස්‌වර්ණාභරණහල කොල්ල කන්න ආපු කණ්‌ඩායමේ කෙනෙක්‌ නම් මම ඒ පුද්ගලයා හොරෙක්‌ අපරාධකාරයෙක්‌ කියල බලන්නෙ නෑ. රෝහලට ගෙනියනවා. කාගෙ හරි ජීවිතයක්‌ බේරගන්න පුළුවන්නම් අපි ඒ දේ කරන්න ඕන. නැත්නම් මේ මිනිස්‌ ජීවිතයෙන් වැඩක්‌ නැහැ.”
 
 එම සිදුවීමෙන් අනතුරුව පොලිස්‌පති පූජිත් ජයසුන්දර මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පැවැති උත්සවයකදී ගයාන් චානකව අගැයුමට ලක්‌ කර ඇති අතර ඒ සම්බන්ධයෙන් ගයාන්ට ඇත්තේ වෙනත් මතයක්‌ ය.
 
 මට එන්න කියල පණිවුඩයක්‌ ලැබුණ මම මුලින්ම ඒකට අකැමැති වුණා. නමුත් මාතර ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස්‌ අධිකාරි කාර්යාලයේ පවත්වපු ඒ උත්සවයට මම ගියා. මට එතැනදී ඕන වුණේ එක දෙයයි. ඒ තමයි කෙනෙක්‌ අසරණ වුණහම ඒ අයට පිහිට වෙන්න ඕන කියන පණිවුඩය රටට දීම.
 
 අද අපේ රටේ ඒ දේ හරියට සිද්ධ වෙන්නේ නෑ. ඒ හේතුවෙන් කී දෙනෙක්‌ අවුරුද්දකට අපරාදෙ මිය යනවද? මගේ අම්ම මියගියේ ඒ වරදින් නෙවෙයිද මේ සිද්ධියෙන් පස්‌සෙ මට රෑට නින්ද යන්නෙ නෑ. මොකද අර මියගිය පොලිස්‌ නිලධාරියගෙ ජීවිතේ බේරල දෙන්න මට බැරි වුණානෙ. කියල මට නිතරම මතක්‌ වෙනව. එහෙම වුණා නම් නැවත වතාවක්‌ හෙට අනිද්ද ඉතාලියට යන්න ඉන්න මට ඒ ගමන සතුටින් යන්න තිබුණ. ඒ පිනත් මගේ අම්මට දෙන්න තිබුණා…”
 
 අපගේ කතා බහ හමාර කරමින් ගයාන් චානක අවසන් වරට ප්‍රකාශ කර සිටියේ එවැන්නක්‌ය. ගයාන් චාමර තම ජීවිත ආශාව පවා පසෙක තබමින් තවත් ජීවිතයක්‌ බේරා ගැනීම පිණිස ඉදිරිපත්ව ඇත්තේ ඔහු සතුව පවතින මනුස්‌සකමේ දිග පළල ගැන සිතන්නට යමක්‌ අපට ඉතිරි කරමින් ය. ඔහුගේ ඉදිරිපත් වීම වඩාත් ඇගයුමට ලක්‌ විය යුතු තවත් කාරණාවක්‌ ඇත. එය නම් මේ මොහොත යනු මානව සාරධර්ම වේගයෙන් විනාශයට පත් වෙමින් තිබෙන අවධියක්‌ය. ගයාන් චානක වැනි දුර්ලභ චරිත සමාජය තුළින් ඉස්‌මතු වෙන්නේ එවැනි සමාජ පසුබිමක්‌ තුළය. මේ ගතවෙමින් පවතින්නේ මවුබිම විසින් ගයාන් චානක වැනි දූ පුතුන් වැඩි වැඩියෙන් ඉල්ලා සිටින අවධියකි. එහෙත්.. ගයාන් චානකද නුදුරු දිනක නැවතත් විදේශ ගත වීමට නියමිතය. යුතුකමක්‌ ලෙස රටම ඔහුට සුබ පැතිය යුතුය. ගයාන් චානක….. ඔබට සුබ ගමන්.

Gamarala, Courtesy The Island

June 30, 2018, 7:11 pm
There has been much hue and cry about the alleged request by the Anunayake of the Asgiri Chapter Ven. Wedaruwe Dharmakeerthi Sri Ratnapala Thera to Gota to be a Hitler.

Consequently because of the ‘fear psychosis’ which many of our politicians suffer of Gota leading this country in the very near future, a spate of criticism has spewed out. Fortunately the Venerable Anunayake has clarified his statement. There is no desire or intent for Gota to be another Hitler. What he wanted Gota to do was to develop this country and introduce firm policies. This is absolutely what this country needs.

From 2015 onward, this country has been on a steep downslide. Corruption is rampant – let us never forget the Bond Scam. Rape and murder are on the increase. Underworld gangs are having a field day. The IGP is more concerned about meditation than reinforcing law and order. The economy is in shambles. Trade unions are holding the country to ransom. University students are spending more time on the streets in protest marches than spending their time in the lecture halls. Amidst all this chaos our politicians are plotting ways and means of clinging on to power, accumulating undeserved wealth and seeking more luxurious life styles – consider the Mayoress spending millions on toilets!!! The cost of living is spiraling upwards leaving the majority of our people on the borderline of starvation. What this government is doing is best described as NATO – No Action Talk Only.

The President spends his time practicing yoga and preaching ‘bana.’ That is when he and his family are not travelling overseas. The Prime Minister opens a fictitious ‘Volkswagon’ factory promising jobs for thousands of people.He talks of tourist zones, industrial zones, IT zones, higher education zones and many other zones. Yet since 2015 it is a case of no zone, no zone! Ah yes I forgot – he did establish a Perpetual Treasuries safe zone.

Yes, we want Gota. He is a man of action. Whatever enterprise or project he undertook he ensured that it was completed to perfection. He led from the front. From winning the war against the LTTE to beautifying Colombo city.

People often refer to Lee Kuwan Yew and the transformation of Singapore. Let us not forget that he was a pragmatist AND he was authoritarian. But he made Singapore the wonder of Asia.

Our people are enjoying freedom – but it is the freedom of the wild ass.

LET US ELECT GOTA. THIS COUNTRY NEEDS AUTHORITARIANISM. THIS COUNTRY NEEDS A MAN OF ACTION. THIS COUNTRY NEEDS GOTA.

Gamarala,

Colombo.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග විසින් ලියන ලද ප්‍රභාකරන් සාධකය පිලිබඳ මනෝ විද්‍යාත්මක විශ්ලේෂණයක් නම් කෘතිය ගොඩගේ ප්‍රකාශකයන් විසින් එළි දක්වා තිබේ.   මෙම කෘතිය හරහා වේළුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන් තුල තිබූ නායකත්ව සාධක මෙන්ම ඔහු තුල තිබූ සමාජ විරෝධී පෞරුෂ ලක්‍ෂණද පෙන්වා දෙනු ලබයි. මෙම පොත පිලිබඳ අදහස් දක්වන විශේෂඥ මනෝ වෛද්‍ය සරත් පඞුවාවල ප්‍රභාකරන් සාධකයේ සැඟවුනු මනෝ විද්‍යාත්මක පාර්ශවයන් කතුවරයා විසින් හෙළි කරන බව පෙන්වා දෙයි.

ජයවීර  එම් කුමාරසිංහ

ආචාර්ය දේවප්‍රිය සෝමදාස බණ්ඩාරගේ මහතා (ආචාර්ය D.S. බණ්ඩාරගේ) ශ්‍රී ලංකාවේ පිරිස් කළමනාකරණයේ/නුතන කළමනාකරණයේ පියායි. එතුමා අභාවප්‍රාප්ත වී මෙම ජුලි මස 1 වෙනි දිනට වසර 9ක් පිරෙයි.  අභාවප්‍රාප්ත ආචාර්ය D.S. බණ්ඩාරගේ මහතා පිළිබඳව කෙටි ගුණ කථනයක් මෙසේයි:

නිදහස ලැබීමෙන් අනතුරුව 1960 අග භාගය පමණ වනතෙක් ශ්‍රී ලංකාවේ බහුජාතික සහ අනෙක් විශිෂ්ට ගනයේ ලා සැලකිය හැකි පෞද්ගලික අංශයේ සමාගම් වල අධිපති සහ ජේෂ්ඨ විධායක තනතුරු හෙබවූයේ බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයන් සහ කොළඹ රාජකීය/ සාන්ත තෝමස්, සාන්ත ජෝසප්/පීටර් වැනි පාසැල්වල උගත්, ඉංග්‍රීසි භාෂාව තම මවු භාෂාව මෙන් කථාකරන, ඊනියා ‘ප්‍රභූ’ පරම්පරාවලට අයත් වූ අය පමණි.

ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ, සුන්දර ගමක්‌ වන, ඉඳුරුව කයිකාවල, ඉතා වැදගත් පවුලක, වැඩි මහල් දරුවා ලෙස උපන් ආචාර්ය D.S. බණ්ඩාරගේ මහතා, කැඩිය නොහැකි යයි කවුරුත් සිතු මෙම ‘විදුරු සීලිම’ කැඩුවා පමණක් නොව, ඊනියා ‘ප්‍රභූ’ නොවන පරම්පරාවල, දක්ෂ තරුණයන්ට ශ්‍රී ලංකාවේ පුද්ගලික සමාගම් වල උසස් තනතුරුවලට පිවිසීමේ රන්දොර විවෘත කර දුන්නේය.

ඉඳුරුවේ ගුරුකන්ද ද්විභාෂා මිශ්‍ර පාසැලේ ඉගෙනුම ලබද්දී පස්වෙනි ශ්‍රේණියේ තරඟ විභාගයේදී දකුණු පළාතේ පාසැල් ළමුන් අතරින් උසස්ම ලකුණු ලබන ශිෂ්‍යායාට පිරිනැමෙන වැලෙන්ෂියා රූපසිංහ ශිෂ්‍යත්වය දිනා බණ්ඩාරගේ ශිෂ්‍යයා, කොළඹ ආනන්ද මහා විද්‍යාලයට ඇතුල් විය. ආනන්දයේදී LH මෙත්තානන්ද, P De S කුලරත්න, බලන්ගොඩ ආනන්ද මෛත්‍රී හිමි, කේයස් වැනි ගුරු පඬිවරුන් යටතේ ශිල්ප ශාස්ත්‍ර  හැදෑරුවේය. ආනන්දයේ ‘බෝසත් ළමා සමාජය’ බිහි කිරීමට මුල්බැස කටයුතු කල බණ්ඩාරගේ ශිෂ්‍යයාගේ ආනන්දයේ සමකාලීනයන් වුයේ ආනන්ද තිස්ස ද අල්විස්, PL බර්ටි සිල්වා (හිටපු නියෝජ්‍ය  තැපැල්පති), රණපාල බෝධිනාගොඩ, LDH පිරිස්, LBT ප්‍රේමරත්න (හිටපු සොලිසිටර් ජෙනරාල්), ඩන්කන් ද අල්විස් (හිටපු කොළඹ මහ දිසාපති),  ප්‍රථම සිංහල හමුදාපති  සේනාරත්න වැන්නන්ය.

ආනන්දය් දීප්තිමත් ශිෂ්‍යෙකුව සිට ගංගොඩවිල විද්‍යෝදය විශ්ව විද්‍යාලයේ පෙරදිග භාෂා විෂයන් හදාරා, උසස්ම අධ්‍යාපන සුදුසුකම් සපුරා ගත්තේ එංගලන්ත, ඕස්ට්‍රේලියා රටවල විශ්ව විද්‍යාලවලිනි. 1980 දී එතුමාට ඇමෙරිකාවේ ඇරිසෝනා ප්‍රාන්තයේ වර්ල්ඩ් යුනිවර්සිටි විසින් මානව සම්පත් කළමනාකරණය පිළිබඳව ආචාර්ය උපාධිය පිරිනමන ලදී.

ස්වකිය අධ්‍යාපන කටයුතු අවසන් කල තරුණ බණ්ඩාරගේ එයා සිලෝන් ආයතනයේ සමෘධි කළමනාකරු (Welfare Manager) ලෙස සේවය කලෙය. මෙම කාලයේ තම සමාගමට කාර්යක්ෂම, දක්ෂ, තරුණ පිරිස් කළමනාකරුවෙක් එවකට ෂෙල් සමාගමේ (Shell Company) පිරිස් පාලන අධ්‍යක්ෂ, සුදු ජාතික සෙන්පති WHS බිඉංග්, මහතා සොයමින් සිටියේය. බිඉංග් මහතාට අවශ්‍ය වුයේ එවකට නිදහස ලබා ගැනීමට ආසන්නව තිබු ශ්‍රී ලංකාවේ වැසියෙක්ම, එම සමාගමේ  පිරිස් පාලන කළමනාකරු ලෙස තෝරා පත්කර ගැනීමටය. ඔහුට  බණ්ඩාරගේ මහතා හමුවිය. ඒ අනුව එම සමාගමේ පිරිස් කළමණාකරු තනතුර (Personnel Manager) බණ්ඩාරගේ මහතාට පිරිනැමුවේය.  මෙරටට ආවේනික වූ පිරිස් පරිපාලන විධායක පෙලෑන්තිය ඇරඹුණේ එදා එම පත්වීමෙනි.

ශ්‍රී ලංකාවේ බහුජාතික/ප්‍රසිද්ධ පෙලේ ආයතනයක ප්‍රථම ‘කළු’ ජාතික පිරිස් කළමනාකරු වුයේ ආචාර්ය D.S. බණ්ඩාරගේ  මහතායි.

මෙරට පිරිස් පාලන කළමනාකරණ වෘත්තියෙහි සහ වංශ කථාවෙහි සමාරම්භකයන් හැටියට ගැනෙනුයේ මෙම බිඉංග්/බණ්ඩාරගේ දෙපොලයි.

ආචාර්ය D.S. බණ්ඩාරගේ  මහතා

1950 ගණන්වල  මුල භාගයේදී එවකට  ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රමුඛතම බහුජාතික සමාගමක් වූ ලිවර් සහෝදර  (දැන් Unilever) සමාගමේ ප්‍රථම ශ්‍රී ලාංකා ජාතික  පිරිස් කළමනාකරු වශයෙන් බණ්ඩාරගේ මහතාව තෝරාගත්තේ එවකට එම සමාගමේ සභාපතිව සිටි සුදු ජාතික  JD මෝල්ඩ් මහතායි. එම ආයතයනයේ වසර 20කට නොවැඩි කාලයක් ඉතා සාර්ථක ලෙස කටයුතු කල බණ්ඩාරගේ මහතා එයින් නික්ම ගියේ එම ආයතනයේ සාමාන්‍යාධිකාරි තනතුර හා සමාන වූ උසස් නිලයක් හෙබැවීමෙන් අනතුරුවයි.

ශ්‍රී ලංකාවේ පිරිස්, පරිපාලන අංශ විධිමත් සහ කාර්යක්ෂම කිරීම උදෙසා  පුරා වසර 60 අධික කාලයක් තිස්සේ ආචාර්ය බණ්ඩාරගේ මහතා විසින් කරන ලද කාර්ය භාරය අතිමහත්ය. එතුමා විසින් සිංහලෙන් සහ ඉංග්‍රීසියෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ පිරිස් පාලන කළමනාකරණය,  නුතන කළමනාකරණය පිළිබඳව ලියා ඇති පොත් පත්, පුවත් පත් ලිපි, සිදුකර ඇති දේශන අති මහත්ය.   එතුමා විසින් සම්පාදිත ‘Handbook of Personnel Management for Ceylon’ නමැති ග්‍රන්ථය අද දිනද පිරිස් කළමනාකරණ ක්ෂේත්‍රයේ අත්පොත ලෙස එම වෘත්තිකයන් විසින් පිළිගනිනු ලබත්.ආචාර්ය බණ්ඩාරගේ මහතා විසින්  විවර කර දුන් ‘රන්දොර’ නිසා ප්‍රතිලාභ ලැබූ ‘ප්‍රභූ’ නොවන පවුල් වලින් පැවතෙන ශ්‍රී ලංකාවේ කළමනාකරණ ක්ෂේත්‍රයේ විධායක නිලධාරින් අතිමහති. එතුමාගෙන් පිරිස් කළමනාකරණ සහ නුතන කළමානාකාරණ අධ්‍යාපනය හැදෑරු උසස් අධ්‍යාපන ආයතන/විශ්ව විද්‍යාල සිසුන් ගණන දහස් ගණනකි.

විශේෂයෙන්ම, ලිවර් සමාගමට ඉංග්‍රීසි කථා කළහැකි හෝ  ඉංග්‍රීසි ඉගෙන ගැනීමට හැකියාව ඇති, ගම්බද සිංහල පවුල්වල උගත් තරුණ තරුණියන් බඳවාගෙන ඔවුන්ට නුතන කළමනාකරණයේ විවිධ උසස් අවස්ථා ලබා දීමට ආචාර්ය බණ්ඩාරගේ මහතා ඉමහත් වෙහෙස මහන්සිව/කැපවී වැඩ කළේය. එතුමාගේ මහන්සියේ ප්‍රතිපලයක් ලෙස සිංහල බෞද්ධයන් ප්‍රථම වතාවට ලිවර් සමාගමේ සභාපති, අධ්‍යක්ෂ වැනි උසස්ම තනතුරු දක්වා පවා ඉහල නැඟ, මෙරට කළමනාකරණ ක්ෂේත්‍රයේ ‘කිරුළු පලන්’ පුද්ගලයන් බවට පත්වීමට හැකි වුහ.

පසු කලෙක ශ්‍රී ලංකා කළමනාකරණ ක්ෂේත්‍රයේ ‘පතාක යෝධයන්’ වූ ස්ටැන්ලි ජයවර්ධන, ගිල්බර්ට් ජයසුරිය, උපාලි විජේවර්දන, සීවලී රත්වත්ත, අනුර වීරරත්න, ආරියපාල පතිරණ, උපාලි වික්‍රමසේකර, ආචාර්ය රන්ජිත් කබ්රාල් වැනි උගත්, සිංහල තරුණයන්ට ලිවර් සමාගමට බැඳීමට රන්දොර විවුර්ත කර දුන්නේ ආචාර්ය  DS බණ්ඩාරගේ මහතායි.

‘සිනමාවේ  සක්විති’ ගාමිණී ෆොන්සේකා මහතා 1950 දශකයේ අග භාගයේ ඉතා නැඟ එන තරුණ නළුවෙක් වූ නමුත්, ඔහුට රඟ පෑමට වඩා කැමැත්ත තිබුනේ ලීවර් සමාගමේ අලෙවි නිලධාරියෙක් (Marketing Representative) ලෙස සේවය කිරීමටය.  ගාමිණී ෆොන්සේකා  මහතා ගල්කිස්සේ සාන්ත තෝමස් විද්‍යාලයෙන් ශිල්ප හැදෑරු, හොඳින් ඉංග්‍රීසි කතා කල හැකි  තරුණයෙක් වූ අතර, ඔහුව ලීවර් සමාගමට බඳවා ගැනීමට JD මෝල්ඩ් මහතාට බෙහෙවින් අවශ්‍ය විය.  එවිට  රේඛාව වැනි චිත්‍රපටවල රඟපා ප්‍රසිද්ධියක් ලබා සිටි ගාමිණී ෆොන්සේකා මහතාට ආචාර්ය බණ්ඩාරගේ මහතා කථා කොට කිවේ ‘ගාමිණි, ඔබව ගන්න අප ඉතාම කැමතියි; ඒත් මම පුද්ගලිකව කැමති ඔබ රඟපැමේම ඉන්නවනම් නම්’  කියාය. එවිට ගාමිණි පොන්සේකා මහතා ඔහුට පවසා ඇත්තේ ‘අනේ සර් මම නම් හරිම කැමතියි ඔතන වැඩ කරන්න, ඔය පික්චර්වල රඟපාලා කාටද හරි ගියේ; මගේ ගෙදරින් කියන්නෙත් ෆිල්ම්ස් අමතක කරලා ලිවර් එකේ ජොබ් එක කරන්න කියලයි’ වශයෙනි. මෙවිට බැරෑරුම් හඬින් ඔහුට කථා කල ආචාර්ය DS බණ්ඩාරගේ මහතා කිවේ ‘ගාමිණී මම මේක කියන්නේ ඔයා ගැන හිතලා විතරක් නෙවෙයි,  රට  ගැනත්  හිතලා, අපි යන්තම් නිදහස ලබා ගත්තා විතරයි, අපට ගොඩාක් දුර යන්න තියෙනවා. ඔයා තව ටිකක් හිතලා බලලා මට කියන්නකෝ ’ කියයි. බොහෝ දුරට සිතු  ගාමිණී ෆොන්සේකා මහතා  ආචාර්ය DS බණ්ඩාරගේ මහතාගේ  උපදෙස් පිළිගෙන ලිවර් සමාගමේ  රැකියාව භාර නොගෙන දිගටම රඟ පෑමට ගියේය.

ශ්‍රී ලංකාවේ විවිධ පිරිස් පාලන ආයතන පිහිට්වුවිම, ප්‍රචලිත කිරීම සඳහා ඉමහත් වෙහෙස මහන්සියක් ගත් ආචාර්ය DS බණ්ඩාරගේ මහතා  1960 දී එවකට ඇසෝසියේටඩ් මෝටර්වේස් (AMW) අධිපති ශ්‍රීමත් සිරිල් ද සොයිසා මැතිතුමා සමඟ එක්ව ලංකා පිරිස් පාලන ආයතනය (Institute of Personnel Management) පිහිටවිය. එම ආයතනයේ ප්‍රථම ලේකම් වී, ඉන්පසු වසර ගණනාවක් එහි සභාපති වශයෙන් කටයුතු කළේය. අද ඉතා ප්‍රබල ආයතනයක් බවට පත්ව ඇති IPM ආයතනය 1980 දශකයේදී ස්ථිර නිවහනක් නොමැතිව වසා දැමීමට ආසන්න අඩියේ සිටියදී, එම ආයතනය සිය නිවහනට ගෙන ගොස්, අභාවයට නොදී, රැක ගැනීමට ආචාර්ය DS බණ්ඩාරගේ මහතා සමත් විය. IPM ආයතනය බිහිකිරීමට 1959/60  වසරන්හිදී එතුමා කල කාර්ය භාරය සැලකීමේදී එතුමා නොසිටියේනම් එවැන්නක් කිසිදා බිහිනොවන බව ආයතනයේ පැරැන්නෝ කියත්. IPM ආයතනයට කරන ලද මහඟු සේවය සලකා එම ආයතනය විසින් එතුමාව එහි ප්‍රථම ‘Fellow’ ලෙස පත් කර ගත්තා පමණක් නොව, එම ආයතනය විසින් වාර්ෂිකව පිරිනමන ‘රත්තරන් සම්මානයේ’ ප්‍රථම  හිමිකරුවා බවටද එතුමාව  පත් කළහ.

1970/80 දශකයන්හි ශ්‍රී ලංකාවේ කළමනාකරණ  ක්ෂේත්‍රයේ එවකට සිටි දැවැන්තයන් වූ මැලරි විජේසිංහ (බාට්ලිට්ස් අධිපති), මන්සුර් ගවුස්, බ්‍රිගේඩියර් CT කල්දේරා, සේන මහවත්ත, ජෙරී හිදැල්ලේආරාච්චි, ආචාර්ය ගුණපාල නානායක්කාර, MC මාතුපාල, ක්‍රිෂාන්ති දැරණියගල, HL විමලසුරිය, සෙනරත් වනිගතුංග, ක්ලෙමන්ට් රණසුරිය, සිරිමල් කොන්ස්ටන්ටයින්   වැන්නන් සමඟ එකතුවී විවිධ කළමනාකරණ ආයතන පිහිට විය/නුතන කළමනාකරණ පාඨමාලා බිහිකලේය; ඒවා ඉතා සාර්ථක ලෙස මෙහෙයවිය. NIBM,  කොළඹ සහ ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්ව විද්‍යාල, SLIDA, Sri Lanka Association for Advancement of Science, CISIR, ලංකා පදනම් වැනි ආයතනවලට සම්බන්ධවී ශ්‍රී ලංකාවේ පිරිස් පාලන/නුතන කලමනාකරණ ක්ෂේත්‍රයන් වෙනුවෙන් විශාල සේවයක් සිදු කළේය.

1965 දී ඩඩ්ලි සේනානායක රජය විසින් දින 5 වැඩ සතියක් සම්පාදනය කිරිමේ කාර්යය මෙතුමා වෙත භාර දුන්නේය.

1970 සිරිමා බණ්ඩාරනායක රජයේ ‘දක්ෂයාට සුදුසු තැන’ දීමේ ප්‍රතිපත්ථිය මත, කිසිදා දේශපාලනය නොකළ ආචාර්ය DS බණ්ඩාරගේ මහතාව ජාතික පේෂකර්ම සංස්ථාවේ සභාපති ලෙස එතුමිය පුද්ගලිකවම මැදිහත් වී පත් කලාය. පාඩු ලබමින් තිබු තුල්හිරිය සහ වේයන්ගොඩ පෙහෙකම් හල් කෙටි කාලයක් තුලම  ලාභ ලබන තත්ත්වයට ගෙන ආවා පමණක් නොව ජාතික පේෂකර්ම සංස්ථාව සතු  පූගොඩ සහ මින්නේරිය නව පෙහෙකම්හල්  ඉදිකිරීමේ අත්තිවාරම්ද එතුමා දැම්මේය.

ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම කළමනාකාරිත්ව උපදේශක (Management Consultant) වශයෙන් පිලිගැනෙනුයේ ද ආචාර්ය DS බණ්ඩාරගේ මහතායි.

ශ්‍රී ලංකාවේ බිහිවූ විශිෂ්ටතම ව්‍යාපාරිකයා ලෙස විරුදාවලිය ලබන උපාලි විජේවර්දන මහතාව එම උසස් තත්ත්වයට ඔසවා තැබීමට, ඔහු මිය යන තුරුම  ඔහුගේ වමත සහ දකුණත ලෙස සිට, ඔහුට කළමනාකරණ සහ පෞද්ගලික උපදේශකත්වය සැපයුයේ ආචාර්ය DS බණ්ඩාරගේ මහතායි.

1970 අග භාගයේදී කෙන්යා රජයේ ඇරයුමක් මත එම රටේ පිරිස් පාලන ක්ෂේත්‍රය විධිමත් කිරීමේ කාර්යයන් වසර 2ක් සිදු කළේය. එරටට කරන ලද සේවය පිළිබඳව එවකට කෙන්යා ජනාධිපති ඩැනියෙල් ඇරෝෆ් මෝයි මහතා  ආචාර්ය DS බණ්ඩාරගේ මහතා  ඉමහත් ඇගයීමකට ලක් කළේය.

දුප්පත් පවුල්වල දක්ෂ තරුණ තරුණියනට ශ්‍රී ලංකා කළමනාකරණ ක්ෂේත්‍රයේ රන්දොරටු විවෘත කර දීමට ආචාර්ය DS බණ්ඩාරගේට බොහෝ උවමනාව විය. සිය ජිවිතයේ අවසාන භාගයේදී පිරිස් කළමනාකරණය සහ අදාළ විෂයයන් පිළිබඳව පන්ති සිය නිවසේ  දේශණ මඟින් නොමිලේ පවත්වා තරඟ විභාග වලට පෙනී සිටින එවන් අපේක්ෂක/අපේක්ෂිකාවන් පුරුදු පුහුණු කළේය. සෑම ඉරිදා/පෝය දිනකම එතුමාගේ පන්තිවලට සිසුන් 20-30 පැමිණ නොමිලේ අධ්‍යාපනය ලැබිමට පැමිණියහ.  ඔවුනට තේ පැන්/ආහාර පාන වලින් සංග්‍රහ කළේය.

ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහල බෞද්ධාගමික කටයුතු නඟාසිටුවීම උදෙසා මහත්වූ අප්‍රතිහත ධෛර්යයෙන් යුක්තව ආචාර්ය DS බණ්ඩාරගේ මහතා  කටයුතු කළේය. සමස්ත ලංකා බෞද්ධ මහා සම්මේලනයේ පතාක යෝධයෙක් ලෙස කටයුතු කල මෙතුමා කොළඹ තරුණ බෞද්ධ සමිතිය, පරම විඥ්යාර්ථ  සභාව, ශ්‍රී ලංකා අමධ්‍යප සභාව, මහාබෝධි සංගමය, මහරගම සාසන සේවක සමිතිය, කොළඹ 7 සම්බෝධි විහාරය, කෝට්ටේ ශ්‍රී ජයවර්ධනාරාමය, රාජගිරියේ තපෝවනය, දිඹුලාගල ආරණ්‍ය සේනාසනය, ඉඳුරුව ප්‍රදේශයේ බොහෝ පන්සල්  වැනි ආයතන/සමිතිවල අභිවුර්ධිය වෙනුවෙන් ඇප කැපවී වැඩ කළේය. විශාල වශයෙන් මුදල් පරිත්‍යාග කළේය.

ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය ආරක්ෂා කර ගැනීම/සමුර්ධිමත් කිරීමේ වැඩ වල දිවා රෑ නිරත විය. කොටි ත්‍රස්තවාදීන්ගෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ ඒකීය භාවය රැක ගැනීමේ සටන් ව්‍යාපාරවල  මෙතුමා පතාක යෝධයෙක් විය. ශ්‍රී ලංකාවේ එවන් වැඩ පටන් ගත්තේ, එවැනි වැඩ සඳහා වූ සංස්කෘතියක් බිහි වුයේ මෙතුමා වැනි උසස් දේශප්‍රේමින්ගේ මැදිහත් වීම නිසාය. මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි, මඩිහේ පඥ්යාසිහ හිමි, කීතලගල සරණංකර හිමි, අම්පිටියේ රාහුල හිමි, දරණාගම කුසලධම්ම හිමි, බෙන්ගමුවේ නාලක හිමි වැනි පණ්ඩිත හිමි වරුන් සමඟ ඉතා කිට්ටුවෙන් ආශ්‍රය කළේය/වැඩ කළේය. ගිහියන් අතර ගාමිණි ඊරියගොල්ල, ගාමිණි කීර්තිචන්ද්‍ර, පද්මා බේලි (ගුණසේකර), ඩග්ලස් වික්‍රමරත්න, ආචාර්ය AT ආරියරත්න, HW අමරසුරිය, ඇල්බට් එදිරිසිංහ, L De S තුඩාවේ, JW පියතිස්ස, YR පියසේන, බෝගොඩ ප්‍රේමරත්න, එදිරිවීර සරත්චන්ද්‍ර, හේවගේ ජයසේන, වෛද්‍ය ග්රූප් කැප්ටන් නිමල් විජේතුංග  වැන්නන් සමඟ කිට්ටුවෙන් වැඩ කළේය.

මවුබිම රැකගැනීමේ සංවිධානය, සිංහල බල මණ්ඩලය, සිංහල හාම්පුතුන්ගේ සංගමය, සිංහල සංවර්ධන සංවිධානය ආදිය ආචාර්ය DS බණ්ඩාරගේ මහතා ඉතා සමීපව වැඩ කල සංවිධානයි; සමහරෙක  එතුමා සභාපති විය.

ජිවිතයේ අවසාන කාලයේ දුප්පත්, අහිංසක, අසරණ මිනිසුන්ට, යාචකයන්ට මුදලින්, ආහාර පාන වලින්, ඇඳුම් පැළඳුම් වලින් සිය පුද්ගලික ධනය වියදම් කර පරිත්‍යාග කළේය. එතුමා වෙහෙර/විහාර සංවර්ධනයටද ඉමහත් ලෙස ධන පරිත්‍යාග කළේය.

2009 ජුලි 1 දින අප අතරින් වියෝව, සදහටම දෙනෙත් පියාගත් ආචාර්ය බණ්ඩාරගේ මහතාට උතුම් වූ නිවන් සුව ප්‍රාර්ථනා කරමු!

එතුමාගේ වියෝවෙන් සැලෙන පවුලේ ඥාතින් අතර බිරිඳ තිලකා, දරු මුණුබුරන් අතර නිව්යෝර්ක් නුවර එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ සාම සාධක අංශය භාරව  කටයුතු කල දුව වසන්තා සහ ඕස්ට්‍රේලියාවේ නීතිවේදී විශේෂඥ  චානක බන්ඩාරගේ පුතා සඳහන් කල හැකියි.

Gammanpila reveals of a conspiracy to arrest Gotabhaya (English)

Courtesy Adaderana

The Chinese Embassy in Colombo today issued a statement in response to the allegations levelled in an article published by The New York Times with regard to the deal made with the Sri Lanka Government to take over the Hambantota Port.

The Embassy has noticed the New York Times’ article published on June 25, as well as the clarifications and responses by various parties from Sri Lanka, criticizing it full of political prejudice and completely inconsistent with the fact,” it said.

The Embassy stressed that China has always been pursuing a friendly policy toward Sri Lanka, firmly supporting the latter’s independence, sovereignty, and territorial integrity, and opposing any country’s interference in the internal affairs of Sri Lanka.

The Embassy said that it is encouraging that all sectors of the Sri Lankan society highly appreciate China’s tremendous support and selfless assistance for ending the civil war and post-war reconstruction in the Island nation.

Despite any interference from a third party, China would like to work together with Sri Lanka to actively implement the important consensus reached by the leaders of the two countries, and concentrate unwaveringly on our fixed goals, continuously promote the pragmatic cooperations under the framework of the Belt and Road Initiatives following the golden rule” of extensive consultation, joint contribution and shared benefits”, to better benefit the two countries and the two peoples.”