මාධ්‍ය නිවේදනය විධායක අධ්‍යක්ෂ/කැෆේ සංවිධානය

නව මිශ්‍ර‍ මැතිවරණ ක්‍ර‍මයක් යටතේ පළාත් සභා මැතිවරණයට  පැවැත්වීම සදහා වන සීමා නිර්ණය කිරීමට පත් කරනු ලැබූ කමිටු වාර්තාව අවසන් කර ඇත.  වහා සීමා නිර්ණය පිළිබද සර්ව පාක්ෂික සමුළුවක් කැදවා රජය පොරොන්දු වූ පරිදි 2018 අප්‍රේල් මස සබරගමුව, උතුරු මැද හා නැගෙනහිර පළාත් සභා මැතිවරණය පැවැත්විය යුතු බව නිදහස් හා සාධාරණ මැතිවරණයක් සදහා වූ ජනතා ව්‍යාපාරය (කැෆේ සංවිධානය) අවධාරණය කරයි.

පළාත් සභා ඡන්දය කල් දමා ගැනීමට දරනු ලබන කුමන හෝ උත්සාහයක් පරාජය කිරීමට කැෆේ සංවිධානය පෙරමුණ ගන්නා බවත්, පොරොන්දු වූ පරිදි 2018 අප්‍රේල් මස උතුරුමැද, සබරගමු හා නැගෙනහිර පළාත් ඡන්දය පැවැත්වීමට කටයුතු කරන ලෙසත් කැෆේ සංවිධානය බලකර සිටී.

2017 අංක 17 දරණ සංශෝධිත පනත මගින් කොට්ඨාශ සහ සමානුපාතික ක්‍ර‍මය යටතේ 50% – 50% අනුපාතනය යටතේ සභිකයින් පත් කර ගැනිමට ඡන්ද ක්‍ර‍මයේ සංශෝධනයක් ඇති කරනු ලැබීය. ඒ සදහා පත් කළ පංච පුද්ගල සීමා නිර්ණය කමිටුව සිය වාර්තාව මාස 4 කින් අවසන් කර පළාත් පාලන හා පළාත් සභා අමාත්‍ය ෆයිසර් මුස්තාෆා මහතාට බාර දී ඇත.

කාන්තා නියෝජනය ඉදිරියට දමා පළාත් සභා ඡන්දය කල් දමා ගැනීමට හොර පාරේ, ව්‍යාවස්ථා විරෝධී සංශෝධනයක් ලෙස එය පාර්ලිමේන්තුවේ පස්සා දොරින් සම්මත කර ගනු ලැබීය.   20 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ලෙස ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ අභියෝගයට ලක් වු කරුණු, ජනමත විචාරණයකින් සම්මත විය යුතු වගන්ති ඒ අනුව පනතට ඇතුලත් විය.   ‘‘එජාප-ශ්‍රීලනිප රජයට එල්ල වූ දැඩි විවේචන හා ජනතා විරෝධය හමුවේ මැතිවරණ සිතියම අකුලා දැමීමට‘‘ රජය උත්සහ කරන බව කැෆේ සංවිධානය එදා චෝදනා කළේය.  පාර්ලිමේන්තු විවාදයේ දී රජය අවධාරණය කළේ 2018 අප්‍රේල් මස පළාත් සභා ඡන්දය පැවැත්වෙන බව යි.

පළාත් පාලන හා පළාත් සභා අමාත්‍යාංශය පළාත් පාලන ඡන්දය වසර 2කට වැඩි කලක් කල් දමා ගැනීම සදහා අපකීර්තිමත්, ලැජ්ජා සහගත උත්සාහයක නිරත වූ අතර එය සමස්ථ පළාත් පාලනය අකර්මන්‍ය කිරීමට හේතු විය.  ෆයිසර් මුස්තාෆා අමාත්‍යවරයා ජනතාවගේ විරෝධය නොතකා කටයුතු කළ අතර, එහි අනිසි ප්‍ර‍තිඑල රජය ද, ජනතාව ද, මේ වන විට විදිමින් සිටී.   

ඡන්ද විමසීම් කල් දමමින්, පළාත් පාලනය ආයතන අක්‍රීයවන අයුරින් කටයුතු කළ ලෙසම, පළාත් සභා අක්‍රීය කිරීමට රජය කටයුතු කරයි නම් එය වැලැක්වීමට කැෆේ සංවිධානය සිය උපරිම ශක්තිය යොදා කටයුතු  කරනු ඇත.

කීර්ති තෙන්නකෝන්

විධායක අධ්‍යක්ෂ/කැෆේ සංවිධානය

2018 පෙබරවාරි 20

අද උසාවි පැමිණි විමල් වීරවංශ මැතිවරණ ජයග්‍රහණය ගැන ද ප්‍රකාශ කරමින්, ඔවුන් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ අගමැති පුටුවේ නොව ජනපති පුටුවේ වාඩි කරවන බවට ප්‍රකාශ කළා.

https://youtu.be/lzF1GIaJBOE

Editorial Courtesy The Island

There are unmistakable signs of a perfect political storm brewing in the wide dark yonder. People, all at sea, are left with no alternative but to batten down the hatches and hope for the best. The prevailing political uncertainty has cast a pall on the country, and not many people, we believe, are in a mood for political jokes, which are likely to go down like lead balloons instead of lightening up the atmosphere, fraught with doom and gloom. It is, however, said that many a true word is spoken in jest.

Music is said to be the food of love. Or, at least that is what lovelorn Duke Orsino says, albeit dejectedly, in Shakespeare’s Twelfth Night. If that be so, what is the food of treachery? Mahinda Rajapaksa, still reeling from the loss of his crown, may say it is hoppers, of all comestibles. Ranil Wickremesinghe, troubled by the fear of losing premiership, may slightly differ in his opinion; he may say, in keeping with his taste, it is egg hoppers. Anyway, be it plebeian aappa in squalid wayside kiosks or expensive egg hoppers at the high-end Independence Square Arcade, where parvenus gather in their numbers to be seen, eating hoppers with politicians is now considered something to be avoided.

For the uninitiated, the aforesaid joke, which sheds light on the treacherous nature of Sri Lankan politics, more than any erudite political commentary, has its genesis in the last hopper supper, as it were, President Rajapaksa had with the then Minister Maithripala Sirisena in 2014 on the eve of the latter defecting to run for President. Beleaguered PM Wickremesinghe, too, seems to have made the mistake of partaking of hoppers with Sirisena if the SLFP’s all-out efforts to oust him are any indication.

President Sirisena declared in the run-up to the recently concluded local government polls that there were no permanent friends or no permanent enemies in politics. In the late 2014, he defected from the SLFP, joined forces with the UNP to secure the executive presidency and unflinching brought down the SLFP-led UPFA government with a two-thirds majority. He took over the SLFP leadership thereafter and, did everything in his power, to prevent the UPFA from winning the general election and, thereby, succeeded in putting paid to his bete noire, Rajapaksa’s effort to secure premiership. Extolling the virtues of conciliatory politics, he formed a national government with the UNP. That was the best arrangement for the country, we were told.

In a dramatic turn of events replete with irony, President Sirisena had to undertake the uphill task of campaigning to ensure the victory of the SLFP/UPFA, which he had previously eviscerated to achieve his political objectives. Having pathetically failed in his endeavour he is now offering to smoke the peace pipe with his former enemies, whom he kept on condemning, for over three long years, as a bunch of rogues; he is also ready to dislodge the national government which he once made out to be the panacea for all ills of the country. He is trying to form a government led by the SLFP, which went all out to foil his presidential bid in 2015. This, he is doing at the expense of the UNP, which threw its weight behind him, enabling him to secure the much-coveted presidency against tremendous odds.

Not to be outdone, the UNP is striving to form a government of its own; it is even ready to engineer defections from the SLFP to muster a majority in Parliament. The reason both the SLFP and the UNP gave for their political marriage of convenience in 2015 was that they had to sink their differences and work in tandem if national progress was to be achieved. Development and national unity had eluded us for decades since Independence because the two main parties had been at loggerheads, we were told. They appointed a mega Cabinet and their grandees lived in clover. But, today, following the first electoral debacle, they are desperate to break ranks. Is it that they have abandoned their much avowed goal of working together to usher in national progress and reconciliation?

Actions are said to speak louder than words. The yahapalana leaders have amply demonstrated that they have only permanent interests, and their friends and foes are both expendable; they won’t miss a trick or hesitate to treat anyone to hoppers, so to speak.

C.Wijeyawickrema, LL.B., Ph.D.

Talking once with a miner I asked him when the housing shortage first became acute in his district; he answered, when we were told about it,” meaning that till recently people’s standards were so low that they took almost any degree of overcrowding for granted.

George Orwell, The Road to Wigan Pier (1937), 64

Give us what Colombo gets [Col. Karuna paradigm]

Jaffna man asks for water, schools and hospitals, not an Eelam [Raajitha Senaratna]

Missed the first bus

In 1987, who supported the 13-A?  JVP sacrificed 60,000 heads fighting against it. Mrs. B and the SLFP did not think it was a solution to Tamil separatism. Apart from the Vartharaja fiasco, the other southern provincial councils proved that they were a sin and a crime perpetrated against people. Therefore, it was a reasonable expectation of people and the mother of the Hasalaka hero, that the end of Prabakaran’s war on May 19, 2009 would also be an end of 13-A death trap. You Tube video clips showed how rescued Tamils in refugee camps addressed MahindaR as Maharajano in desperation. A presidential proclamation should have declared a second Civil War against the 13-A. But the destiny of the island was not to be that; Ban Ki Moon landed with a Trojan Horse!

Give war a chance

It took decades of concerted effort to sanitize the Nazi minds in Germany after Hitler’s suicide. Instead of deploying a welfare program to heal the hearts and minds of the wounded Tamils with houses, schools, hospitals, water and jobs, and simultaneously engaging the army to rehabilitate irrigation tanks and canals in the Rajarata, MahindaR succumbed to the infamous Vessantara-Siri Sangabo syndrome of Rpremadas and Mrs. Chandrika. Thus, in 2013, the northern province was handed over to the moderate Colombo Tamil Wigneswaran (so certified by Vasudeva N and Dayan Jayatilaka) on a platter. The trojan horse became a proverbial tiger’s tail!  So, W, with an all-expense paid legal platform goes badmouthing that Tamils have faced genocide since 1948; teaching Sumanthiran and Sampanthan, what Ponnambalam Arunachalam did not know in 1921, that the king Devanampiya Tissa in the Mahavamsa was not a Sinhala king but a Tamil (Buddhist) king named Theesan.  Apparently, Sinhala migrants invaded Lanka and converted Hindu Tamils to Buddhism, temporarily, hence, the Theesan story.  He does not want Tamils to marry Sinhala men or women, but his two sons are married to Colombo’s Sinhala girls, perhaps to escape from the Colombo genocide. Between 10-15 percent of the sacred space in a typical Buddhist temple in the South is devoted to Hindu gods and goddesses. But Wigneswaran opposes Buddha statutes in the North, thus poisoning the innocent Tamil mind. This was what caste-based feudal lunatics in the past such as QCs GG Ponnambalam, SJV Chelvanayagam, and the math professor Sundaralingam did, the Orwellian trap of Sinhalization of the Jaffna Tamil.

The second chance

The life and death issue in Sri Lanka today is, how to kill, not stop, the dishonestly run secret scheme by the trio -Ranil-Chandrika-hardcore Marxist Jayampathi- to balkanize the island. Other talks and gossips such as Central Bank robbery, selling the country or the price of a coconut etc., hides the gravity of this issue. MahindaR avoids it, and the educated and professional supporters behind him, the Viyath Maga and Eliya, follow a policy of walking on eggshells on this 13-A dilemma. No wonder among the prospective 2020 presidential candidates, Nagananda Kodituwakku is the only person who openly declared that he will remove the 13-A, the other two, Maalinda Seneviratne and Rohan Pallewaththa are silent. A much-rehabilitated, yet still a big 13-A fan, Dayan Jayatilaka, writes strongly in support of SLPP.

It is in this uncertain climate, that the maroon color Sri Lanka map of SLPP’s election victory presents a second chance to save the island (https://en.wikipedia.org/wiki/Sri_Lankan_local_elections,_2018). Who cares if Ranil is replaced by an old wine bottle of SLFP or Mrs. Chandrika sells her property to move to London. One may never know true intentions of the SLPP leadership, but the people’s train is on the track, down the hill, reminding 1956 or the spirit of the Great Panadura Waadaya in 1873. Justice to Tamils, if anything further is needed to be done administratively in this regard, cannot come from the accelerated 13-A path of Ranil-Jayampathy-Lal Wijenayaka or Viyangoda-Shiral Laktilaka-monk Dambara Amila NGO dollars. SLPP map is a people’s resurrection of ideas of the late Ven. Gangodawila Soma and the movement commenced recently by the Asgiriya Sanga Karaka Sabha. It was people’s acceptance of a militant (disciplined) Buddhist approach, the kind of the monk Ashin Wirathu’s in Myanmar, and our own Bodu Bala Sena. Gandhi and MLK in USA were militants who broke unjust laws by peaceful means. Sinhala Buddhists gave the benefit of the doubt to SLPP, without a clear course correction demonstrated by MR on 13-A, because of the anti-Buddhist and anti-army work led by Ranil and Mrs. Chandrika.

If properly understood, SLPP map throws light on many political hot potatoes. Bodu Bala Sena leader Ven. Galabodaatte Gnanasara’s crime was not his copying the Anagarika Dharmapala method of verbal assault, but his calling a spade a spade. His sin was that he opened the eyes and ears of the Sinhala Buddhist masses to the fact that they have no proper or even an improper Sinhala Buddhist leader, and that politicians treat them like the way how some men treat the proverbial kind-hearted women. In Ven. Elle Gunawansa’s words Buddhists who carried Buddhist flags for these politicians ended up owing the flag pole! Fake Buddhist politicians are scared even to listen to Buddhist grievances because they do not want to appear as pro-Buddhist in the eyes of marginal Muslim and Tamil votes.  SLPP maroon map demonstrates if people are given back the right to elect their representative under the pre-1978 method Sinhala votes can still, before Muslim population multiply as part of world-wide Islam strategy, nullify this vote edge. Despite serious defects in the new law, the ward-based local government elections freed people from the democracy prison built by JRJ and Rpremadas.

Make majority, minority

White man after capturing Sinhale in 1815, followed a policy of favoring Tamils. In 1832 he made Sinhalese and Tamils equal in the Legislative Council. By 1921, when increasing voting rights made it unnatural to follow this undemocratic policy, Governor Manning in 1924 introduced a plan to balance the Sinhala majority with a combined minority, stating that no one community should be allowed to impose its will on the other communities. More electorates, multi-member seats, the Senate, appointed members etc., were examples of abandoning the Manning concept in favor of a more reasonable approach to minority fear. However, Section 29 (2) of the 1947 constitution was an unreasonable attempt to bury the discrimination perpetrated on the Sinhala people of Sinhale.  Christian-related Sinhala Buddhist” politicians mishandled Sinhala-Tamil conflict justice going against principles of Buddhist politics. After 1978 with new election laws JRJ and Rpremadas, knowingly or unintentionally, reintroduced the Manning method of 1924. Sinhala politicians became prisoners to Muslim and Tamil vote blocks. Minority began to control majority. Sinhala politicians were not willing to talk on behalf of Sinhala Buddhists for fear of antagonizing minority votes.  Ven. Soma or Ven. Gnanasara had to step into play this role. Finally, in 1987, 13-A, made Sri Lanka a federal state. Because of this Sinhala Buddhist lost Sinhala masses wanted to this situation changed, and it appeared as a demand for having an electorate to elect a local representative. The ward election, no matter how sick the law effected it, gave Sinhala Buddhist people an opportunity to reject this politician games operating since 1978. Majority must be majority, and minority must be protected. Sinhala Buddhist professionals who oppose this game and politicians like Wimal W and UdayaG, can now openly demand the abrogation of 13-A. This is what Sinhala Buddhists expect of them, sharpen and clarify the mission.

Rwandan genocide-1994

The history of Hutu majority and Tutsi minority in Rwanda is comparable to the situation of Sinhalese and Tamils in the colonial Ceylon. Ponnambalam Arunachalam in 1921 was a symbol of how the colonial master nursed the minority against majority of Christian Sinhalese. Thus, two Christians, James Peiris and E. J. Samarawickrema, made a deal with Arunachalam offering him a Tamil communal seat in the western province, which had to be abandoned due to protest led by F. R. Senanayaka inside the Ceylon National Congress. Tamil separatism in Ceylon began with this incident because it shattered any hope Arunachalam & co had of becoming controllers of Ceylon politics. It was unrealistic, but that was how Tutsi minority ran Rwanda under the Belgian sponsorship. The difference, however was that Buddhist way of life prevented a Tamil genocide in Sri Lanka during a thirty-year war. That was until Wigneswarn uncovered it suddenly after 2013!

From 1923, when Arunachalam openly embraced Tamilakam political doctrine to JRJ helplessly accepting a federal setup in 1987 under 13-A through the Wigneswaran episode in 2013, black-white, Christian-influenced Sri Lankan politicians mismanaged and mishandled Tamil politicians and Tamil separatism, for their personal gain, violating Buddhist principles of governing. From 1935 Marxists added their Bangawewa fuel to this mess, and different versions of JVP behave like headless chickens sunk in the western myths of multi-cultural and interfaith voter-directed frauds. So many in the world say that solutions to world problems could be found from Buddhism, and president Sirisena, who began his public life as a Marxist at the age of 17, said this so many times from political platforms. He even sponsored a book on how to practice Buddhist politics in the world’s state craft. Rpremadas, who erected more stupas in the island than any other king in the history, was suspected of delusional in dealing with Prabakaran. Mrs. Chandrika and Ranil knew nothing about Buddhist precepts or politics. They are full-Christians ended up as half-Christian political Buddhists.

Buddhists have no DNA traits of discriminating other human beings or unnecessary harming animals or even a tree. But for over 500 years they were the victims of aggression and cruelty by non-Buddhist humans, which became a new reality during the yahapalana interlude. Greedy politicians with vote-catching formulas cannot fathom the Buddhist ethos of villagers. Homo sexuality or women drinking toddy are private matters in a Buddhist jurisprudence. Sinhala Buddhist masses gave the country a new map of Sri Lanka covered with SLPP’s maroon color, at the first opportunity they got after 1977, under a half-baked yet ward-based direct electoral method. The message is for all though, including the SLPP leadership. It is no surprise, that this message hidden in the voting pattern map is yet to receive the attention of both 13-A plus crowd as well as the anti-13-A professionals. The new map cries out with an answer to the internationally raised question of how to make meaningful devolution empowering Tamil people (not separatist politicians) with adequate space for promoting Tamil identity (aspirations).

Other domestic questions are, how to get rid of Tamil separatism, removal of the white elephant provincial councils, reduction of corruption and promoting sustainable development. Global Tamil Eelam project now operating with dollar dowry of Prabakaran will face a natural death with the demise of its key managers, as the second generation of these Eelam fathers, most of them married to white men and women, have other material attractions in the western world. For example, even domestically, I doubt Wigenswaran’s sons or grandchildren will talk about Tamil genocide after W’s death. Therefore, it is the responsibility of the real (true) Sinhala Buddhist politicians to do justice to other minority ethnic groups without harming the majority Sinhalese.

Analysis-Synthesis

• 13-A, an unwanted burden placed on people, is not a geographic solution fulfilling Tamil wants and needs. Sri Lanka’s ethnic distribution map is like a scrambled egg, not possible to unscramble as separate homelands. Ward-based map of local government units is a map of a mixture of Tamil, Muslim, Sinhala, Christian, Islam and Buddhist voters. Within a ward method each individual and each family has room for its wants and needs, and political space for achieving reasonable levels of public aspirations known as ethnic identity, via agglomeration of local government units in appropriate geographic locations in the island, north, east, west or central regions. At local government level a Wigneswaran or Gajakumar Ponnambalam becomes a mere paper tiger.
• Ward-based map of SLPP demonstrates that for Tamils, Muslims and Christians reasonable geographic space (i.e. lots of local government units) could be identified for aspirational purposes going beyond basic human wants and needs, desired by Arunachalam as far back as in 1923.
• Ward-based local government units could be empowered with more responsibilities mentioned in the three lists of the 13-A. For example, giving local police functions to a local government unit is not like giving police power to chief minister crooks or to Wigneswaran under the 13-A.
• The boundary of wards should not be an arbitrary combination of several GSN division, which in turn are demarcated arbitrarily in the first place. Wards must be identified with natural boundaries, i.e. small river basins. Wards should not base on language or religion. If in a local government area, a certain caste, religion or language is not represented adequately by wards, that should be remedied by appointments made administratively.
• The SLPP map shows that maroon color encompassed almost the entire country even under the current unscientific, party-manipulated ward demarcation method. Therefore, objection to a language-blind ward demarcation system has no validity.
• Like the county councils in England or USA, a local government unit in Sri Lanka must have an organic, ecologic unity. A ward is not created to build culverts. The size of a ward, its geographical area, in most cases, could be too small for viable development projects unless it is considered as functional unit of the larger local government area. When wards are demarcated as mini river basins a collection of them (local government unit) becomes a much larger river basin. In New Zealand, by its constitutional law, local government units must follow natural (river) boundaries.
• Thus, instead of Sinhala, Tamil or Muslim local government units, country will have a system of ecologically demarcated local government units, numbering more or less than 340. The two aspects of ethnic mixture and ethnic differentiation at ward level would interact within a local government jurisdiction until the minority-majority fear psychosis in the country meets a natural death, when politician mosquitos such as Wigneswaran, Samanthiran, Hakim and Rishad, find the ethnic pond is empty. Actually, this could happen in 15 years, time needed for a child in a school to be fluent in Tamil and Sinhala.
• A blessing in disguise of the defective law made to satisfy JVP and SLMC, Rishad Bathuiddeen’s party, Mano Gansehan’s party and upcountry Tamil parties, is the fact that in 160 of the 340 local government units no party has won over 50% of the wards. This makes local situations rather than the dictates of Colombo party office determining local management decisions. Person not the party could become important.
• SLPP Ward map help solve the upside-down problem of the minority-majority issue. Ven. Sumanarathana Thero of Managalaraamaya, Batticaloa brought to light how Sinhala residents in that area are suffering in the hands of Tamil and Muslim GSNs, police and government officers without even the basic facility of getting a birth registered. A Buddhist living in Bandirippuwa, Nattandiya area said recently that he is living like a minority person in a Christian world. Sinhalese in Muslim population pockets are minorities. Similarly, if Tamils living in a non-Tamil Ward have reasonable fears of discrimination, and that local government unit has no Tamil elected, then law must have a provision to appoint a Tamil representative by administrative fiat.

You cannot legislate against geography

The nine-province division of Sri Lanka was a decision taken against the geography of the island. For the colonial power the 1832 five-province decision was rational because the purpose was to minimize the power of the Kandyan feudal leaders. It was extended later to reduce distance barrier from the Kachcheri. This rule applied even recently when the Gampaha district was created. Despite suggestions from several Buddhist Commissions to move the capital city to Rajarata, the conflict between geography and administrative division did not receive any attention from black-white politicians. Instead, there was the monumental environmental blunder of moving the parliament away from Colombo to a marshy-wetland area near Kotte.

Ironically, JRJ who had to accept the arbitrarily demarcated eastern and northern provinces as the Tamil traditional homeland, appointed a Land Commission in 1987, which in its 1990 report (Sessional paper no. 3) recommended to demarcate provincial and administrative boundaries using river basins. Then, for the first time after 1948, president Sirisena said publicly that the provincial division was a white man’s decision, without doubt, not knowing the recommendation above. One can understand that in the 1960s there was no serious concern on environmental protection but how could politicians and professionals ignore it in the 1990s and now in 2018?  With climate change, environmental degradation, floods, landslides and droughts, a sustainable development is not possible unless administration units are based on ecological boundaries.

The basic civil administrative unit is the GSN at the village level. There were 4,000 of them before Rpremadas increased them to a mindboggling 14,000. The nearly 8,000 wards for the 2018 elections came out of that number. The country needs to be re-demarcated using natural criteria, i.e. river basins so that a GSN division is also a ward. This means that the country has as its GSN and wards its mini-river basins (or a tank or a groundwater basin).

Our heritage

Sinhala Buddhist civilization survived in this island for over 2,500 years with an ecological model, a Trinity of village-tank-temple. Over 40,000 village names we find today is evidence of this Trinity with collections of such villages/hamlets. Gamsabhava from the times of king Pandukabhaya was this political unit. Unfortunately, American professors like Donald Horowitz, who write about nonmajoritarian solutions to minority human rights, never mention about the Gamsabha institution in Sri Lanka or the Panchyathi Raj in India. Instead, those who implement western proposals soon end up splitting into separate countries at war. Best example is Sudan from which a South Sudan sprang up, now in total ruin and starving with no white expert to help. 13-A path will take Sri Lanka on this Sudan trap.

Anagarika Dharmapala did not write specifically about the Trinity Model, but Ven. Kalukondayave Pragnashekara following his speeches on the need to serve people, resurrected the Gamsabha spirit successfully in the 1940s. It was known as an island-wide Village Reconstruction and Crime Control Program.  How many living in Sri Lanka today aware that this program rapidly spread into so many districts in Ceylon was sabotaged midway by the white and black-white politicians and officers?  D. B. Jayatilaka who also opposed Anagarika Dharmapala in the 1930s, either did not want to help or could not help the monk Ven. Kalukondayave, a fact that the monk had painfully recorded in his autobiography written in 1970 (pages 245,372).

All what the monk asked, and DBJ promised as possible, was to allow Osmond de Silva, the young ASP working with him to stay in the Kegalle police district for two more years. But DBJ who was going to be the PM of Ceylon could not overrule the white IGP who said that no exemption was possible to the transfer rule aimed at preventing police officers developing undue contacts in the locality they work.  In order to prevent Osmond having contacts with villagers he was transferred to the police training station at Bambalapitiya!  But, the concept of the monk was so significant, and same black-white civil servants who sabotaged when the monk was doing it, printed as a sessional paper a similar project started by Wilmot Perera in the Horana area, which faced a natural death. This incident with DBJ is comparable with what D S Senanayaka did to Ven. Henapitagedara Gnanaseeha. DSS asked the monk to help in the election, promising funds to establish a monk-training center. But after he won DSS said, that under the Section 29(2) of the constitution government funds cannot be allocated to a religious project. Ven. G left the Temple Trees vowing never to come back. SLPP as the train selected by people for the new journey, could benefit from the 99-point program of Ven. Kalukondayave, in preparing work plans at the ward level (p. 245).

Expert reports dusting under tables

The Report of the Commission of Inquiry on Local Government Reforms (Sessional Paper 1-1999) also known as the Abeyawardana Report, strongly recommended going back to the ward system. May be Dinesh Gunawardena knew about this report. The concept of ward demarcated as an ecological unit could be used as a foundation brick for all kinds of other administrative and functional divisions in the island. It can be the basic GSN units. Aggregation of wards at different geographical levels such as parliamentary electorates, districts or regions will be a blessing for all. For example, using it the island could be divided into seven river basins, each region having a sea face, unlike the NCP, Central, Uva and Sabaragamuwa provinces today. It allows a river basin region for the north. In future allocation of water to north from the south could become a geopolitical issue if the entire country is not managed as components of one hydrologic unit. Moragahakanda project and the demand Wigneswaran made for its water is a warning sign in this regard. From the days of the money order economy Jaffna had to depend on the south because gods did not endow it with sufficient land and water resources.

SLPP has a large number of experts and professionals behind it, a younger generation, if they are allowed to serve the country without politicians’ interference. For example, the speech given by ENT surgeon, Seetha Arambepola at the Viyath Maga 2017 annual conference was marvelous. Dedication of Anuradha Yahampath who confronted Vaiko at the UN Geneva meeting in 2017, Gevindu Kumaratunga’s handing of NGO dollar agents at TV debates makes those of us old and away from Sri Lanka proud.  Anuruddha Padeniya is another name. There must be hundreds of them ready to serve if allowed. Retired talent of government officers and others should not be allowed to go waste. There are two retired geography professors that SLPP could benefit from if so desire, Drs. G H Peiris and C M Maddumabandara. The geography departments have dozens of teachers who could be utilized for land use planning. When Ranjan Wijeratna was in charge of the then Agricultural Development Board, he implemented a project to collect land use planning data. Prabakaran did this at GSN level after 2002 CFA and generated maps! Hema Basnayaka, C.J., had collected data on tanks in Sri Lanka who became the chairman of the then Water Resources Board. Who has this database now? When I tried to get a copy of my birth certificate the Panadura AGA office replied with the word dirapath.” When England has records 700 years old, my 70-year old record got itself decayed,” the meaning of the word dirapath. It means the blame goes to the document registry for getting itself ruined and no officer is responsible for the loss! Sri Lanka must come out of the evil triangle of politician-officer-NGO.

Conclusion

A similar proposal was presented as evidence before the LLRC, and later president MahindaR indicated a willingness to study it. On one occasion he summoned Lalith Weeratunga and asked him to work on it, but that was the end of it. Then the Divi Naguma came and killed the Jana Sabha concept. Not only that, Gamin Diriya, a successfully run village development program, without politicians meddling with it, was abandoned, reminiscent of what had happened to Ven. Kalukondayave P’s successful program in the 1940s. Amidst all kinds of hairsplitting arguments and selfish interpretations, and the fear of loss of MP privileges, the message from the SLPP election map is very clear: remove JRJ-Rpremadas election laws, remove 13-A and attend to Sinhala Buddhist grievances and devolve maximum possible political power to people at village level. Small political parties and ethnic parties should not be allowed to take as hostages the country and its Sinhala Buddhists.

Next essay: Rwanda genocide 1994 and the ward-based election results

By : A.A.M.NIZAM – MATARA

It seems that Chandrka and Rajitha are two politicians extremely hated and despised by the Sri Lankans. Whenever a news item relating to them gets published, people hurry to use the most impolite language to flay them.   The following is a news item published recently with comments made by the readers on this news item.

When I lose those who were near me too flee away.  When Mahinda loses crowds surround him wherever he goes. Chandrika flayed his supporters thumping her feet on the ground and made them also to flee away.

It was reported that Mrs. Chndrika became very angry and furious about the colossal defeat suffered by her in the Attanagalle electorate for which she is the electoral organiser and in the Gampahaa district in the recently concluded local government elections.

Even before the announcement of the results many of her supporters had left the Horogolla premises and due to her flaying after the announcement of the results those who remained also left the area.

She has flayed the people saying that despite she was a former President those who were near her fled away when she lost but when Mahinda lost crowds surround him wherever he went.

It was also reported that she has told those close to her that she has decided to sell all her properties here and go abroad and settle down there.

Within a few hours after this item was published in the LakaCNews.lk website it received a flurry of comments from the readers which are as follows:

Podi Eka says:

Madam, when some is started with giving prominence to hate and anger such will be the result.  There is no use of going to temples carrying flower trays.  If at least some of the admonitions that has been preached by Lord Buddha were taken into the head it will become possible to correct the remaining short period of the life.

Booruva says:

Madam Any amount of people will come to you if Whisky was offered free

Samuel says:

No Madam nothing should be given. Chase out the ungrateful ones.  If you do not know Madam ask from a villager the pure Sinhala word that should be used to chase out them, the words beginning with Hu-pu,Aa and pa.

Ane mage kata says

She has the palace of Prince Andrew which as per British newspapers had been bought for 100 Million Sterling Pounds!

Sirima says

Here is the main reason:

This is the result of the secret talks you had to chase out Mr. Mahinda.  You are a former President. When you hit another former President you will get these kinds of results.  People’s love for them will get increased.  What about that for you? What you had been doing since January 8^th was working against the Sinhalese taking the form of a chameleon.  Intelligent people came to know who you actually are.  You are the sister who even hated your own brother.  Otherwise will your own son say that it is shameful to be a Sinhalese. At least now learn to have a simple life wherever and in which country you will be.  Criticize but do not hate.  It would definitely come after you as your own shadow.

Amda says:

Understand that the feudal times in which people slaved in the Walawwas by getting scolded at every turn is over.  Now the people respect only for the work done by the leaders, for strength and for the humanity.  If you and the Vaireepala cannot understand that nothing done with hate, anger and jealousy will not succeed then the thing that is inside the skull of both of you could be as small as a berry.  Go abroad and hatch another conspiracy against Sri Lanka.  No harm.  The so-called yahapalana that emerged because of your conspiracy taught a very good lesson for the people of this country that would be remembered for ever. But this country lost several billions because of that.  The amount of state properties already sold would even amount to trillions. No harm, if people like you, who are no use for this world and next do not come back.

Chandrikage mother says:

Just understand that you are not popular. Just understand that you haven’t done anything to become popular when you were the President. People who travel overseas know that they had to wait for hours till you came in Sri Lankan air lines.

Don Katugampola says:

pissu honama ekenma”

Jude says:

The whisky poison is still there like a wasp.  I have money and I have whisky.  Have no power when defeated. Now it is elder’s arrogance.  Sin no! this one is!.  Hik,Hik. .

Kolitha says:

This would not have happened if it was asked from the son before coming to beg for Sinhala votes. It is utter shame no!

The patriot says:

It is there no that you get those things cheaper! In Scotland? If you settled down there, how is that?

Pinguttara says:

Great thing as you were a great burden to the country! Bugger off to any country without getting further hateful.

Padmini says:

See there the princess has got isolated.  Maname has got isolated in the world.

By Dr. DAYAN JAYATILLEKA Courtesy The Island

Prime Minister Wickremesinghe scored a tactical victory in the power struggle with President Sirisena. He won it on terrain that was favorable to President Sirisena. This means that in the art of infighting and manipulation, Ranil Wickremesinghe has no peer in Lankan politics. What of Mahinda Rajapaksa who won the battle for the SLFP vote base, one may well ask. Mahinda did not win that battle by the art of infighting. He won it by taking the battle outside, to the people, and by reposing his trust in the people. Ranil has won the battle in the corridors and the backrooms. Mahinda won the ground game.

What makes it tactical is that it comes on top of an unprecedented defeat in the local government elections at the hands of a political party which is only a few months old, and a political phenomenon—the MR comeback—which is only three years old, if you date it back to the Nugegoda February 2015 mass mobilization.

What makes it tactical rather than strategic is also the fact that the only change that has happened at the level of mass popularity is the UNP’s drop by 13% and 1.3 million votes. At least the official SLFP has the factor of a split to blame. The UNP remains intact and the loss was therefore not the result of a split but rather of a drastic reduction of support at the ground level.

Why then do I say that Mahinda Rajapaksa won a strategic victory? Firstly he and his brother Basil have repeated SWRD Bandaranaike and DA Rajapaksa’s achievement but in a compressed time frame. The founders of the SLFP built a third force that swept to the top, but it did not do so on its first electoral outing. The SLFP was formed in 1951, contested the election of 1952 but could not displace either the UNP or the Left, which remained the main Opposition. The SLFP broke through at the next general election in 1956. By contrast, the Pohottuwa beat the UNP, the official SLFP and of course the JVP, at its very first electoral outing, mere months after formation.

Mahinda Rajapaksa not only holds the largest chunk of votes in the country– 45%– but he has also probably jumped the 50% mark by now, thanks to the way in which the UNP won the recent power struggle. That struggle has been won by the UNP at the expense of President Sirisena.

The President’s power base is the Sri Lanka Freedom Party. He has no other political power base, only an institutional one. That power base is being drastically undermined.

That undermining was because its votes were hemorrhaging to the breakaway Pohottuwa. That hemorrhage was because the Sri Lanka Freedom Party was in alliance as a subordinate partner with the UNP.

The breakaway organization was the natural result and reaction of the SLFP shifting drastically from its traditional role as moderate nationalist opposition to the UNP.

It was a subordinate partner of the UNP in government because the SLFPers who crossed over to the project of a unity government with the UNP could not carry their party with them. They could neither convince the majority of their fellow MPs nor their vote base.

The SLFP’s vote base was repelled by the policies and profile of the UNP as it was led by Ranil Wickremesinghe. The UNP under Ranil Wickremesinghe was taking the government in a direction that was anathema to SLFP voters.

Therefore the official SLFP failed to retain the bulk of their base. Thus it is was weakened at this last election and by direct extension the President’s power base was weakened. Therefore the President had to act.

That action initially took the form of seeking to persuade the UNP to drop Mr. Wickremesinghe as Prime Minister because he was toxic to the SLFP base. The President was willing to stay with the alliance with the UNP and the SLFP was willing to remain within it provided the main center of neoliberalism and anti-nationalism, the leadership of Ranil Wickremesinghe, was surgically removed.

When the UNP stayed with Ranil and he eyeballed it with the President, the latter finally blinked. What happens next—or rather, now—is predictable, almost inevitable.

Though the Chandrika faction of the SLFP, supported by some who came from the UNP and were always UNP at heart, will remain within the government, many SLFP MPs will not. They will constitute the second wave of resistors, after the first wave that stayed with the August 2015 mandate against a coalition with Ranil’s UNP. The official SLFP will suffer its second split, this time a smaller one, but one which will leave Mahinda Rajapaksa with a larger number of SLFP MPs than before Feb. 10th.

In terms of MPs, Mahinda is not back to the day of the August 2015 election, at which he won 96, but he certainly will have more than the 50 plus he had after 44 SLFPers defected to the unity coalition with the UNP and the 56 he has now.

More important in the strategic character of Mahinda’s success, is the shift in the vote base. Though the number of SLFPers who cross over may or may not be larger than those who remain in government, what will almost certainly happened is that the 13% of the SLFP vote which stayed away from Mahinda’s camp will almost certainly switch to it.

That switch will come either with the move of the SLFP MPs from Government to Opposition, or simply by a shift of allegiance, as the official SLFP leadership has shown itself unwilling or unable to make good on its signals of dumping the UNP and forming an SLFP government or at the very least of retrenching Prime Minister Wickremesinghe.

The ensuing disappointment will shift a significant part of the official SLFP’s 13% vote to the Opposition. This 13% was basically an anti-UNP vote which stayed with the SLFP leadership because those voters gave him the benefit of the doubt especially after his critique of the UNP over the bond scam. All that is over now with the imminent formation of a government in which President Sirisena is weaker, his SLFP participation is smaller and the UNP’s grip is greater.

The shift of much of the residual SLFP vote to the Opposition, accompanied by or accompanying several SLFP MPs, will mean that three years after Nugegoda, Mahinda now has vaulted the magic 50% mark of popular support. This puts him in a situation better than he was when he lost in January 2015. Thus Prime Minister Wickremesinghe’s tactical victory in the eyeballing or hand wrestling with President Sirisena would have meant a strategic enhancement for Mahinda Rajapaksa.

The factor of the discrediting and thereby weakening of the Sirisena-ist SLFP at the expense of the rightist UNP can only help the populist Opposition which had already won the Feb. 10th election. Either the moderate center shifts to or slipstreams behind the populist Pohottuwa/JO, or the Pohottuwa/JO absorbs and becomes the moderate center.

The final factor that helps Mahinda and enhances his strategic gains are the policies that a predominantly UNP government is almost certain to impose or rather, continue to impose on the people. The result will be observable when the Provincial Council elections are held—and the later that is, the more pronounced Mahinda’s victory will be, as we saw with the delayed Local government elections. And then comes the Presidential election next year, followed by the parliamentary one. It is all visible on the horizon, and the trend—the “real dynamic” as Trotsky termed it—is clear.

By Saman Indrajith Courtesy The Island

Ongoing political impasse was going to continue further as the SLFP’s Maithri faction had been instructed by President Maithripala Sirisena to wait till the Supreme Court interpreted the provisions of the 19th Amendment to the Constitution giving power to him to sack the Prime Minister, Parliament was told yesterday.

Deputy Speaker Thilanga Sumathipala, making a special statement, said the UPFA and its SLFP members had met President Maithripala Sirisena and demanded a review of the unity government formed on Sept 3, 2015 with the UNP.

The President was of the view that a sudden change of the unity government could lead to certain instability in the country; he had, therefore, decided to consult the Attorney General, Sumathipala said.

He said the Attorney General had informed the President that he alone could not give consultation on the matter and the Supreme Court should be consulted for an interpretation of the provisions of the 19th amendment. The President alone had the power to seek the consultation of the Supreme Court on the matters pertaining to the constitutional provisions and he would do so. Till the Supreme Court decision was conveyed to the President, the unity government would continue. The President informed the UPFA government members that the unity government would go ahead till the Supreme Court gave its opinion. The President also instructed them to act as a single group so none of the UPFA MPs would speak during the debate.

Deputy Speaker Sumathipala made the special statement following various remarks made by the Opposition and government during the course of the day. The Opposition said that both the General Secretary of the UPFA Minister Mahinda Amaraweera and Deputy Speaker Thilanga Sumathipala had told media on Sunday evening that the UPFA would withdraw from the unity government. Sumathipala admitted that he made a statement to that effect on Sunday evening. “I made that comment on Sunday evening. There were some developments thereafter. The latest situation is that the President is seeking the opinion of the Supreme Court on the matter and has instructed us to wait till it comes. The unity government will continue till …,” he said.

Courtesy The Daily Mirror

Former President and MP Mahinda Rajapaksa today said it was none other than President Maithripala Sirisena who keeps Prime Minister Ranil Wickremesinghe in his post without ousting him.

The former president said this in response to a question asked by a journalist when he was leaving Parliament.

When asked his opinion about President Sirisena seeking Attorney General’s opinion on the legality of removing the Premier, Mr. Rajapaksa said Why seek AG’s consultations? Shouldn’t forget that the President is the Executive,”

When asked whether it was President Sirisena who continues to protect the Premier, he said Definitely, who else?”

We said we will back the SLFP, if it appoints a Prime Minister among them. We won’t back a PM who is a UNPer. It seems the current Prime Minister will continues to function based on the agreement between the UNP and the President,” he said.

Meanwhile, he said the Joint Opposition has asked for the post of the Opposition Leader in Parliament.

We hope we will be given the place we deserve, the Opposition in Parliament,” he said.

By Yusuf Ariff Courtesy Adaderana

President Maithripala Sirisena has requested the UPFA members in the government not to quit the National Government, until the Supreme Court conveys its opinion, as it could destabilize the country, MP Thilanga Sumathipala said.

The SLFP Spokesman was delivering a statement during the Parliament debate today (19), in reference to a statement he made to the media last night after talks held with the President.

Sumathipala told media last night that the Sri Lanka Freedom Party (SLFP) has decided to leave the National Government and that accordingly the President will seek the opinion of the Supreme Court on appointing a new Prime Minister.

That statement is true,” the MP told Parliament today.

He clarified that the UPFA, which is a partner of the national government, requested the President as the chairman of the party, whether they can leave the national government.

The request was based on the political opinion of the SLFP and UPFA, he said.

Sumathipala said that in response to the plea, the President stated that if the UPFA leaves the national government, it could affect the stability of the government and the country.

Therefore he stated that legal advice needs to be sought on the matter and he discussed it with the Attorney General, he said.

The advice of the AG was that, based on the provisions of the Constitution he cannot provide advice on the national government and that the President should seek the Supreme Court’s opinion on the matter.

Sumathipala said that today the UPFA parliamentary group which is with the government met with the President today for a discussion.

During the meeting, the request of the president was to maintain the stability of the government until the Supreme Court’s opinion is conveyed and to continue with the government for the next couple of days.

By Leon Berenger Courtesy Ceylon Today

By Arjuna Ranawana Courtesy Ceylon Today

One of the strongest pillars of mature, stable democracies is the presence of two established political parties.

In the West, countries like Canada, the United Kingdom, France, Germany and others see that power has changed hands over the years between two parties.

In Canada and the UK there are similar Centrist Parties, like Labour and the Conservatives in Britain and the Conservatives and Liberals in Canada.

There is also the existence of smaller parties, usually on the Left that add balance such as the New Democrats in Canada and the Social Democrats in the UK.

After many changes the situation in India has settled down with the Bharathiya Janata Party and the Congress taking turns to
govern.

In Sri Lanka too, we have more-or-less, had a two-party system ever since S.W.R.D. Bandaranaike broke off from the United National Party and formed the Sri Lanka Freedom Party in the mid-1950s.

Also, over the years, these main parties have split because of personality clashes or ideological rifts, but in all cases breakaway factions have never been able to defeat the main parties in elections.

Even when the powerful duo of Lalith Athulathmudali and Gamini Dissanayake left the UNP and formed the Democratic United National Front they could not make a dent in the UNP. Similarly the popular and charismatic duo of Vijaya Kumaranatunga and wife Chandrika could not defeat the SLFP at the polls.

So, it is truly remarkable that the newly-formed Mahinda Rajapaksa-led Sri Lanka Podujana Peramuna was able to sweep the recently concluded Local Government elections in the manner it has. Its “parent” party, the SLFP/UPFA combine has been reduced at the poll to fourth place in many wards even beneath the Janatha Vimukthi Peramuna.

It has proved that the Mahinda Rajapaksa brand is the most powerful in the country.

It has also caused a political crisis in the country that has now dragged on for days without a resolution in sight.

Fragile coalition

The fragile and somewhat incongruous coalition that has been ruling the country with a limited reform agenda, the first time the SLFP and the UNP have tried to rule together, has been seeing serious cracks appear in recent months. The Pohottuwa sweep of the poll has caused these cracks to widen to the point that the two parties may never come together again.

The SLFP seems doomed and replaced at the electorate by the SLPP.

But the surprising development is that it has caused a major crisis in the UNP.

The Grand Old Party was formed a year before Sri Lanka gained independence from the British colonialists in 1947. Its founders were the founding fathers of Independent Ceylon.

The UNP has been the governing party or in the governing coalition from 1947 to 1956, from 1965 to 1970, from 1977 to 1994 and 2001 to 2004.

Since 1994, Ranil Wickremesinghe has been the party leader and has suffered more defeats than victories. He is the current Prime Minister, the second time he has had a chance to lead the Government, and both times with an SLFP President at the top of the power structure.

While Rajapaksa swept the poll, decimating President Maithripala Sirisena’s SLFP/UPFA alliance, it has been Wickremesinghe who has had to face calls for him to step down from within his party as well as the supporters outside.

This is a rare and remarkable situation. The election was not a referendum on his performance, nor did it actually impact on governance per se. But after 24 years of his leadership it appears the UNP lower ranks have had enough, and cannot stomach another defeat.

It brought to the surface the frustrations with the UNP leadership that has been simmering beneath the surface.

Calls for reform

The loudest protests came from the UNP Parliamentary Back-benchers who had been calling for reform of the party for many years.

Several revolts against Wickremesinghe in the past seven or eight years had been successfully put down, and he remained at the top.

While Wickremesinghe is easily one of the most experienced and perhaps most able politicians in the country, the party itself has not moved on to harness the dynamic talents available to it because the Party Constitution has prevented the upward mobility of new leaders.

There appears that there is a realization of the seriousness of the problem after the latest defeat. At his first press conference after the LG Polls, Wickremesinghe talked at length about reform in the party. He said there would be a massive overhaul of the party to “build a new generation of leaders who will carry the party forward for the next twenty years.”

In Sri Lanka, political leaders tend to promote their friends and more than that their kith and kin as future leaders, as politics is often a family business.

In more developed countries, the parties tend to identify talent and promote individuals gradually into leadership positions.

For instance, in the UK and Canada every MP will have Parliamentary Secretaries who are often from the electorates selected by the party as a future candidate. They are usually given the opportunity to work as the liaison between the MP and the party organization in the electorate. While these or similar positions are available in our structure they are usually filled by the MP’s wife or children.

It is very important for our country to keep our main parties stable and strong for the future of the nation. Reforming the UNP and making the path clear for future leaders to emerge is an essential step towards that.

By M D P DISSANAYAKE

Sri Lanka’s newest and modern political machine is at work.   It has reached the hearts and minds of average Sri Lankan.  There is no need to soft peddle.

SLPP  is  not to be associated with corrupt UNP and SLFPers.  We need not talk about it any more.

The SLPP is the power house.  Do not enter into negotiations for political bargaining, something average Sri Lankan disapprove.

Ranil is UNP. Maithree is UNP. (MS has some unpaid bills in his Accounts Receivable Account to be collected ), Ranil is a Great Debt Collector from  LTTE Diaspora  to make a request for  an part payment as           agreed before January 2015 WOW!).   Ranil is buying time. MS is checking his international  inward transfers.  How many times to tell this  to Mr Mahinda Rajapakse?

SLPP’s  support to  a SLEEPING BEAUTY OF SLFP to become the Prime Minister is a Joke.

For the sake of country, SLPP must take to streets to keep the momentum, DEMAND THE GOVERNMENT TO SURRENDER. 

Wimal Weerawansa, Udaya Gammanpila and illustrious Basil Rajapakse  are all at cross roads at the moment, if they leave JO and join with Mr Gotabaya Rajapakse, unfortunately we will have to say GOOD NIGHT SEARJENT MAJOR to MR. What a missed opportunity!

I am sorry Mr President Mahinda Rajapakse if I hurt you. 

DHARSHAN WEERASEKERA

As a Pohottuwa voter I am appalled by what is happening, to wit:  the attempt by certain Pohottuva bigwigs to set up or back an SLFP Government under Sirisena.  I can’t speak for others, but as far as I am concerned I didn’t vote for the Pohottuva in order to get Ranil ousted as PM.  I voted in order to send the clearest possible message to Sirisena and his 45 SLFP’ers that they have no moral or legal right to set up a ‘National Government’ with the UNP in the way that they did following the August 2015 Elections.

I concede that, the UNP won 106 seats fair and square at the aforesaid elections, so they have the moral right to form a government as long as they can muster a simple majority in Parliament.  But, what cannot be allowed – indeed what is quite outrageous, but in fact happened – is for Sirisena to get 45 SLFP MP’s (some of whom had lost the elections) to join the UNP and thereby permit the UNP to carry on a legislative program it would not otherwise have been able to do.

As far as I’m concerned, if the LG elections of 10^th February gave any mandate at all to the Pohottova, it was to function as the official Opposition until 2020.  In other words, the voters expect the period between the present and 2020 to be a sort of ‘probationary period’ where Pohottuva bigwigs must prove themselves worthy of the overwhelming victory that the voters are prepared to give them in 2020.

Instead, what has happened?  The SLPP is trying to form a Government by backing Sirisena’s ’45’ – the very ‘sleazebags’ if I may use the word – that voters so emphatically rejected at the 10^th February elections.  Let’s suppose an SLFP Government is established.  What happens if, the new Government presents to Parliament a slightly modified version of the Constitution proposed in the Steering Committee Interim Report?

For instance, what if the SLFP ‘Government’ proposes a new Constitution which does not refer to an ‘Urumittu Nadu,’ and also contains clauses guaranteeing the primacy of Buddhism in the State, but with the substantive recommendations of the Interim Report – i.e. on the ‘full implementation’ of the 13^th Amendment, eliminating the Concurrent List, making the office of the Provincial Governor a merely ceremonial one, etc – remaining exactly as they are.

If enough UNP’ers along with the TNA support such a document and give it a 2/3 majority, does it mean that the Pohottuva will see to it that the document is passed in Parliament?  If this happens, what’s the difference between a Ranil-led Government and a Nimal Sripala de Silva-led Government (according to the newspapers, De Silva is the person being pushed as the prospective PM)?

Either way, the voters – and here I mean specifically the Sinhalas – are screwed!  Meanwhile, the separatists, along with the foreign powers that oversaw Rajapaksa’s downfall in 2015, get exactly what they want.  So, as I said at the beginning, I am appalled, positively disgusted, by what is happening.

Pohottuva bigwigs need to get their act together, or they are going to start losing their voters.  Now, some of them might say, ‘Who cares if we lose one or two voters?  We have thousands more.’  Fine.  But, they should take a lesson from what happened to Al Gore in the 2000 U.S Presidential Elections.  Al Gore lost Florida to George Bush by less than 500 votes (I think it was close to 250 votes) and with it the election.

I reiterate that, as a Pohottuva voter I did not give a mandate to the Pohottuva in order for it to form a Government, or to help form one.  I gave a mandate for it to function as the official Opposition, and to protect national interests – and by that I mean Sinhala interests – until such time a General Election is held and the People, and no one else, decide who is best suited to form a Government.

If Pohottuva bigwigs continue to act in a wishy-washy way, at one time seeming to embrace Sirisena and his 45 sleazebags, at another claiming that they want to function as the official Opposition, and yet another saying that all they want is to get rid of Ranil, at the next General Elections, I will vote for the UNP, or better yet, Sambanthan and his gang of scoundrels, because at least with those folks one knows what one is getting.

If Pohottuva bigwigs want to ignore the concerns of individual voters, they must know that, their Day of Judgment will surely come.  Even though I am a Buddhist, I have learnt a new respect for the famous Biblical lines, ‘[For it is written] Vengeance is mine, I will repay, saith the Lord.’

 lanka C news

ජාතික ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වීමට කිසිදු තීරණයක් ජනාධිපතිවරයාගේ ප‍්‍රධානත්වයෙන් අද රැස්වූ ශ‍්‍රීලනිප මන්ත‍්‍රී කණ්ඩායම විසින් නොගත් බව ඇමති එස්.බී. දිසානායක මහතා පවසයි.

ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේදී ජනාධිපතිවරයා සමග පැවති සාකච්චාවෙන් පසු මාධ්‍ය වෙත අදහස් පල කරමින් ඔහු මේ බව කීය.

කෙසේ වෙතත් ආණ්ඩුවේ සිදු විය යුතු වෙනස් වීම් සම්බන්ධයෙන් පක්‍ෂයේ මතය එලෙසින්ම ඇති බවත් ඉදිරි දින කිහිපයේදී එම ප‍්‍රබල වෙනස්කම් සිදු කරන බවත් අද තීන්දු කලේ යයි ඇමතිවරයා එහිදී පැවසීය.

සන්ධාන මන්ත‍්‍රීවරුන් ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වුවහොත් ඇතිවන තත්වය ගැන ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ මතය විමසීමට ජනාධිපතිවරයා කටයුතු කරනු ඇතැයිද ඔහු කීවේය.

පාර්ලිමේන්තුවේ 113ට වැඩි විශාල බලයක් ශ‍්‍රිලනිපය ඇතුළු සන්ධානයට ඇති බවත් අවශ්‍ය වෙලාවට එම බලය පෙන්වන බවත් ඇමතිවරයා වැඩි දුරටත් පැවසීය.

ඇමති එස්.බි. දිසානායක විසින් අදහස් පල කරන ලද සම්පුර්න හඬ පටය මෙහි වෙයි.

https://youtu.be/mZsh5U6BKnE

 lanka C news

පසුගිය පළාත් පාලන මැතිවරණයෙන් ලද ජනතා ප‍්‍රතිචාරය අනුව ජනාධිපතිවරයාට තව දුරටත් ජනාධිපති පුටුවේ හෝ අගමැතිවරයාට අගමැති පුටුවේ හෝ සිටීමට කිසිදු සදාචාරාත්මක අයිතියක් නැති බව ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නායක පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී විමල් වීරවංශ මහතා පවසයි.

අද පාර්ලිමේන්තුවේදී මන්ත‍්‍රිවරයා මේ අදහස් පල කලේය.

එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්දානය ජාතික ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වන්නේ යයි සන්ධාන මහ ලේකම් මහින්ද අමරවීර විසින් නිවේදනය කර තිබියදී ඇමතිවරුනට තව දුරටත් ඇමති පිටුවට සිටීමේ කිසිදු අයිතියක් නැතැයිද ඔහු සදහන් කලේය.

එමෙන්ම විපක්‍ෂ නායකවරයාටද එම ධුරය දැරීමට කිසිදු අයිතියක් නැතැයිද ඔහු කියා සිටියේය.

Sarath Wijesinghe (Former Ambassador to Israel and UAE/Former Chairman CAA –Solicitor in England and Wales/Attorney-at-Law)

Consumerism in the Modern/Digital Age

Marketing is fast changing in the world with modern consumerism in the digital world. Digital market platforms are fast invading the world having currently settled in the west and so called developed world slowly and steadily intruding into the rest of the world including South Asia. Sri Lankan consumers are equipped with mobile phones, internet and with the influence of the young generation comfortable with mobiles and computers. In the bus or social gatherings the consumer is confined to themselves immersed with the mobile phone with anti-social behavior. Face book users and those immersed in the social media are a large percentage of the population. EBay, Ali-Baba, and other international mega platforms are known and used by the trader in Sri Lanka and the ordinary citizen fast growing. Credit Card usage and internet money transfers are frequent and a common occurrence in supply chains and banks. Local Pick Me and foreign UBER are well known to the consumer and consumed by a fair percentage of the population. There are over 40,000 UBER taxies in UK and much more in USA Car industry is planning electric unmanned cars in few years. UBEY and other car giants have targeted the deadline of 2 to 5 years for driverless auto driven cars on the road with plans to expand worldwide. It appears that Sri Lankans too will be compelled for a long jump towards modern consumer platforms and digital consumerism. It is not a surprise considering the rate of computer literacy and utilization of gradual digitalization process in many areas.

Digital Market Places

Digital marketplaces are fast penetrating to the consumer worldwide. In the United Kingdom and the so called developing world 40% of purchase of consumers is online visiting the market places online and the items are either delivered or sent to collection points near the residences. Mega platforms are

spreading worldwide including Sri Lanka with the advent of modern technology used by the Sri Lankan consumer via 23 million mobile phones and the internet replaced by the traditional land phones. Sri Lankan business community no longer visit Hong Kong, Singapore, China, or any other market place physically due to the utilization of modern technology and online or bank transfers which are somewhat risky unlike in the west such frauds and happenings are rare due to regulatory powers of the State, Consumer Organizations, Media, and good business practices. Advice from the magazine WHICH” and Government and Chambers of Commerce monitors references give protection and guidance to the consumer in dealing with the trader. How safe are the consumer in the west when things go wrong due to scams, frauds, and unethical trade practices which are rare are monitored and supervised by the and regulated by the Department of Trade and Industry, Powerful Consumer Organizations, with the powerful media with well-educated consumer backed by the well-organized consumer organizations unlike in Sri Lanka where the main regulator Consumer Affairs Authority being one of the most inert and inefficient white elephants giving priority to collect fines from the small trader instead of educating the consumer, trader and the regulator for the betterment of the consumer which is the least looked after segment of the society always in the receiving end. Chambers of commerce and Sri Lanka are traditional organizations not modernized the services to suit the modern challenges and requirements when other parts of the world Chambers and vibrant active and takes the trader and the state to the right direction in this competitive environment. The day is nearing faster a fair cross section of the consumer will be modernized to utilize the local and international platforms and digitalized online buying.

E-Commerce and buying products online

E-Commerce buying or produces services online have transformed the marketplace to a new era with modern technology. Digitalization is embracing education, technology, commerce, business, health and many other sectors in Sri Lanka and South Asia with ripple effects of world trends. Consumer International has chosen the topic for the next world consumer day which falls on 15th March 2018, as Making Digital Market Place Fairer and Accessible and safe to the consumer across the Globe”. E- commerce and buying

products and services online have transformed the consumer with connected devices and payment methods can buy anything from music to take away travel accommodation buying things events where these new way of trade has opened vast array of choices, requiring access, safety, consumer movement in a better digital world. A Ministry is now set you for Ministry of Telecommunication and Digital infra-structure with entering into an MOU with digital broad band with Heavy Technologies”, E Gram Pital Project”, and MOU with UNDP. With the Ministry and ripple effects of the world trends digitization process is bound to reach faster than expected and the consumer is warned to be ready for the impending changes in due course.

Digitalization process in Sri Lanka

Sri Lanka is still lagging behind digitalization when neighbor India and even Bangladesh has surpassed us. Bangladesh has introduced biometric ID’s for their 110 million citizens which is a base for digitalization in other areas, when Sri Lanka is struggling to issue Id’s for her 21.2 citizens. Sri Lank 10 million is saved by shifting X-ray files to indicate the value of the process in economic and improvement of quality of life. In the United Kingdom the Nation Health service is digitalized and centralized to give the best care health in the world, when USA is trailing behind to study the system for their citizen health regime. Line Minister appears to work hard with his available resources for the introduction of the digitalization regime to revolutionize the life of Sri Lankan citizens.

Expansion of digitization and way forward

Digitization will not be confined to consumerism as it will be not developed and expanded on isolation. Entire infra-structure and systems will have to be changed modernized and digitalized to suit Health, Education, Administration, Economy and the other areas in modern life facing challenges on innovations – the Ministry has pledged to act upon. Digitalized system will be fast safe and convenient to the citizen for development and a better life, provided it is given with adequate safeguards, with organized consumer movement as in the West where the consumer is organized with the media and the organized bodies and publications such as WHICH” magazine in UK which provides information and protection to the consumer with activism with

the assistance of the consumer, trader, industrialist and the government (Department of Trade and Industry). In Sri Lanka too it is the duty of the ailing Consumer Affairs Authority” with no proper guidance and strategy to protect guide and look after the consumer whilst guiding the industrialist trader and business community the door step of the digital world. CAA can initiate and catalyze the consumer digitalization for the sake and benefit of the consumer/citizen. Let this be a warning for the Line Minister and the Government to bring about changes in the Consumer Affairs Authority the main Regulator in Sri Lanka with enormous powers to act upon to protect the consumer and regularize trade to assist the trader, industrialist and the development of the nation with many issues on economic industrial and prosperity.

The writer takes responsibility to the contents of this article and could be contacted on sarath7@hotmail.co.uk

BY MALINDA SENEVIRATNE

State Minister Palitha Range Bandara briefed media on his decision taken to resign from the post of UNP Anamaduwa Electorate Organiser.

Range Banadara pointed out that he lost many things as he entered politics while accepting the post.

He had expressed his concern, saying the election victory that was gained in Anamaduwa through many sacrifices, has been disregarded and ignored by the UNP.

According to the State Minister, he will continue his service towards people of Anamaduwa, even though there is no appreciation or support from his own party.

He notes that he has no need to cling onto positions, adding that senior members of his own party plotted to assassinate him while he was working on behalf of the party.

The state Minister confirmed that he tendered his letter of resignation to UNP General Secretary Kabir Hashim earlier today (February 18) after considering this situation.

However Range Bandara said that the General Secretary who appreciated his service towards the party, refused to accept his letter.

http://nethnews.lk/article/51313

By Yusuf Ariff Courtesy  Adaderana

The Sri Lanka Freedom Party (SLFP) has decided to leave the National Government, party spokesman MP Thilanga Sumathipala said.

Accordingly the President will seek the opinion of the Supreme Court on appointing a new Prime Minister, he said.

Senior members of the United Peoples Freedom Alliance (UPFA), including SLFP top brass, met with President Maithripala Sirisena at the official residence of the president, for another round of crucial talks on the unity government.

The proposal of the SLFP to remove Ranil Wickremesinghe form the premiership was also reportedly discussed during this meeting.

The objective of the meeting was to inform the President that the UPFA has a majority in Parliament.

It was also proposed to the President that a Prime Minister be appointed from the UPFA if UNP leader Ranil Wickremesinghe fails to resign from the post.

According to SLFP sources Minister Nimal Siripala de Silva is likely to be proposed for the position.

Prime Minister Ranil Wickremesinghe and Speaker Karu Jayasuriya also held a special discussion with President Maithripala Sirisena at the President’s official residence this evening.

The position of the premiership has led to a split within the unity government following the recent election defeat with the UPFA pushing for Minister Nimal Siripala de Silva as the new PM and a section of the UNP calling for Wickremesinghe to remain as PM.

Another group of UNPers have proposed Karu Jayasuriya for the position of PM.

Kelum Bandara Courtesy The Daily Mirror

The United People’s Freedom Alliance (UPFA) has informed President Maithripala Sirisena on Sunday night that it would quit the national unity government, a party official said.

UPFA General Secretary Mahinda Amaraweera sent a letter in this regard to the President. The unity government was formed between the UPFA and the United National Party (UNP) soon after the 2015 parliamentary election in order to govern the country for a period of two years that ended in December last year.

UPFA MP, Sports Minister Dayasiri Jayasekara told Daily Mirror that his party had also requested the President to make a reference to the Supreme Court seeking its opinion on the possibility to appoint a new Prime Minister in place of UNP leader Ranil Wickremesinghe who serves in office at the moment.

According to the 19th Amendment , once a Prime Minister is appointed, the only way in which he can cease to hold office is in terms of Article 46(2) if he (a) resigns his office by a writing under his hand addressed to the President; or (b) ceases to be a Member of Parliament, or if the Cabinet of Ministers is dissolved in terms of Article 48(2) pursuant to the Statement of Government Policy or the Appropriation Bill being defeated in Parliament, or upon the passing of a motion of no confidence against the government.

However, some legal experts argue that the entire Cabinet is rendered illegal once the two parties part ways from the national unity government. Therefore, they say the President has the power to take steps for the appointment of a new Cabinet thereafter, including the Prime Minister.

The President has been asked to seek the opinion of the Supreme Court over this ambiguity.

Meanwhile, it is learnt that the President had shelved the idea for the prorogation of Parliament. Initially, his office had informed MPs that such a move was on the cards and the President was thought to have sent his proclamation to the Government Printer. It was later recalled.

Dr Sarath Obeysekera 

Catharine the Great and Stalin too over Soviet Union and carried out pogrom (The word Pogrom came to English Dictionary in 1881  it means massacre, extermination, persecution, holocaust, slaughter and devastation)

Though it is connected to religious or ethnic persecution, in modern day it should be applied to politics in Sri Lanka  ?

Unity government has lost badly ,People have expressed their discontent .Yahaplanaya alias  Good governance were the catch words in January 2015 .Search light of the public was aimed at the leaders at that time because a well worked- out convincing plan was executed .General  election was again concentrated only on Yahaplanaya .None of voters were worried about iron-hand rule of three  brothers to carry out development projects .No one was worried about finding a way to earn money from already developed Hambantota or Airport in Mattala. Southern circular highway and Central Highway completion was never considered .Building bridges in the villages was not in the agenda .Coconut was 50 Rs .rice was 60 Rs ,Fertizer was 350 Rs per ton .Roads were built with over expenditure due to kickbacks earned by members of local authority and people did not mind .

In February 2018 people have understood that Yahaplanaya does not suppress their hunger and discontent  .People were suffering due to strikes and demos .Buildings were rented at exorbitant rent by some ministers who have been accused of  earing  some kick backs .Central bank was  looted ( purportedly) with no mercy .Health education was in jeopardy.

Now it is time that hanging government s execute a pogrom.

Health minister should leave

Land Irrigation Minister   should resign

Minister of public security should voluntarily resign

Highway minister should find a retirement job in Upcountry

Minister in charge of investment may consider going back to his private business

Media minister may have to be changed to have a more dynamic person to convince the public that good work will be carried in the future

Minister in charge of coconut industry need changing

Railway minister should go to hibernation and sleep

Who else ?May be whole cabinet ?

Dr Sarath Obeysekera 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

මගේ පියාගේ පියා මා උපදින විටත් මිය පරලොව  ගොස් තිබූ නිසා පියාගේ මව් පාර්ශවයේ බාප්පාට අප සීයා කියා ඇමතුවෙමු. ඇත්ත වශයෙන්ම ඔහු අපට නියම සීයා කෙනෙකු විය​.  සීයා පිළිබඳ මගේ මතකය අවුරුදු 3 හෝ හතර දක්වා ළමා කාලය තෙක් දිව යයි. සීයා පිළිබඳව ඉතාම ලාබාල මතකයක් නම් වරක් මම පියා සමග සීයා ගේ නිවසට ගිය විට සීයා මට කිරි පැණි කුඩා  ප්ලාස්ටික් තසිමකට දමා දුන් අයුරුයි. කිරි පැණි හඳ මාමා ගෙනත් දුන් බව සීයා කීවේය​. මෙය ඔහු කියන්නට ඇත්තේ කුඩා දරුවෙකුගේ මනසේ විචිත්‍ර ලෙස සෞන්දර්‍ය රසය උද්දීපනය වීම සඳහා බව කියා මම අද දිනයේ සිතමි. ඔහුගේ හිසකේ සුදු පැහැති විය​. සීයා ඉතා කරුණාවන්ත පුද්ගලයෙකු බව මගේ මනසේ ඇඳී තිබේ. 

සීයාගේ නම පාඨා රාජපතිරණය​. ඔහු පොත් කීපයක් ලියා තිබුනේය​. එක් පොතක නම මට යන්තමින්  මතකය​. ඒ පොතේ නම සිංහලයේ සටන් ය​. මේ පොත ඩබ්. ඒ සිල්වා ගේ විජයබා කොල්ලය මෙන් දේශප්‍රේමී සටන් අඩංගු නවකතාවක් විය​. සීයා මේ පොත ලියන්නේ ඩබ්. ඒ සිල්වා   විජයබා කොල්ලය නවකතාව ලිවීමට පෙර හෝ පසුද කියා මම නොදන්නෙමි. සීයා තවත් පොතක් ලියා තිබූ අතර එය පළ කිරීමට පෙර ඔහු මිය ගියේය​. එම නිසා ඒ අත් පිටපතට සිදු වූ දෙය මම නොදනිමි. 

මගේ පියා කියූ පරිදි සීයා දක්‍ෂ ආත්ම ආරක්‍ෂක සටන්කරුවෙකි. එකල කරාටේ වැනි ආත්ම ආරක්‍ෂක සටන් ක්‍රම හඳුන්වන ලද්දේ චීන අඩි කියාය​. වරක් ගල්කිස්ස ප්‍රදේශය බියපත් කරගෙන සිටි මැරයෙකු සීයාගේ වත්තේ බලහත්කාරයෙන් මිනිසුන් දමා පොල් කැඩීමට ආ විට සීයා මෙම මැරයාට හතර ගාතෙන් වැටෙන ලෙස පහර දී තිබේ. ඉක්බිති මැරයාගේ සහචරයෝ පාඨා මහත්තයා චීන අඩි කාරයෙක් කියා දිව ගියහ​. 

සීයා එකල ප්‍රභූ සමාජයේ ජනප්‍රියව සිටි පුද්ගලයෙකි. ඔහුගේ සොහොයුරෙක් මහ බැංකු අධිපති විය​. ඔහුව හඳුන්වන ලද්දේ ගවනර්  රාජපතිරණ කියාය​. පසුකාලීන මහ බැංකු අධිපතීන් මෙන් නොව මේ මිනිසුන් ඉතා අවංක රජයේ නිලධාරීන් වූහ​.  ජනතා මුදල් හොරකම් කලේ නැත. සීයාද ඉතා අවංක මිනිසෙකු විය​.  තවද සීයා මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ ශූරීන්ගේ කිට්ටුවන්ත මිතුරෙකු විය​. මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ ගේ ග්‍රන්ථයකද සීයා පිලිබඳ සටහනක් අඩංගු වෙයි. 

සීයාගේ අභිමානය විසි එක් වන සියවසට ගෙන ගිය ඔහුගේ පුත් ලෝක බැංකුවේ ජේෂ්ඨ උපදේශකවරයෙකු වන  ආචාර්‍ය සරත් රාජපතිර​ණ

එකදහස් නවසිය හැට එකේ හෙළයේ මහ කතුවර මාර්ටින් වික්‍රමසිංහයන් විසින් ලියන ලද උපන්දා සිට ග්‍රන්ථයේ එකසිය අට පිටුවේ මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ ශූරීන්ගේ තරුණ විය හා සබැඳි විවරණයේ මෙලෙස සීයා ගැන සඳහන් වෙයි. 

……….”…එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයට ඉතා ළැදිව ක්‍රියාකරන මගේ යාළුවකු වන පාඨා රාජපතිරණ  දවසක් මා හා කතා කරද්දී කියු කියුමකි මේ….

යූ.ඇන්.පී යට සිඳුවී තිබෙන්නේ අවාසනාවන්ත විපතක්.ඔවුන් පාර්ලිමේන්තුවට යැව්වේ අපේ ගම රාලලා.නමුත් සේනානායක මහත්තයා හිතාගෙන ඉන්නේ තමන්ට ජය අත් වුණේ කතෝලික පල්ලිය නිසාය කියා….ගැමියන් පයින් ගසා එළවන තෙක් ඒගොල්ලන්ට ඒක වැටහෙන එකක් නෑයි මම කීවෙමි. (උපන්දා සිට – මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ ) 

ඇත්ත වශයෙන්ම සීයා එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයට  ලබැඳිව සිටියේය​. ඩී.එස් ගේ ගොවි ජන ව්‍යාපාරය , මින්නේරිය ව්‍යාපාරය ආදි සිංහලේ පැරකුම්බා යුගය කරා ලංකාව ගෙන යාම සඳහා දරණ ප්‍රයත්නයක් ලෙස ඔහු සිතුවේය​. එහෙත් සීයා ගේ දේශපාලන දැක්ම සහ දෘෂ්ටිය ගැඹුරු විය​. එදා එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය අරබයා සීයා කියූ ප්‍රකාශය පසු කාලයක සත්‍යක් ලෙස සනාත විය​. ඔහු අන්ධ භක්තියෙන් දේශපාලකයන් පසුපස නොගියේය​. ඩී.එස් , ඩඩ්ලි හෝ කොතලාවල යන දේශපාලකයන්ට කියන දේ මුහුණටම නිර්භයව කීම සීයාගේ පිළිවෙත විය​. මේ නිසා දේශපාලන සතුරන් වූවද සීයාට ගෞරව කලහ​.

අද කාලයේ මෙන් නොව ඒ කාලයේ මිනිසුන් දේශපාලනය කලේ උදර පෝෂණය තකා නොවේ. ඒ නිසා සීයා දේශපාලනය හරහා සතයක්වත් හම්බ කලේ නැත​. ඔහු ජීවත් වූයේ ඉතා සරළ ආකාරයටය​. එහෙත් ඔහු ජීවිතය වින්දනය කලේය. සීයා තුල ඉතා තියුණු මෙන්ම විනෝදප්‍රිය හාස්‍ය රස්‍යක් තිබුනේය​. ඔහු තුල තිබූ උපහාස රසය ඔස්කා වයිල්ඩ් ගේ මෙනි​. සීයා සමග සාමීචීයේ යෙදීමට බොහෝ දෙනෙක් ප්‍රිය කළහ​. ඔහු තුල තිබූ හාස්‍ය ඉතා ගැඹුරු මෙන්ම ශාස්ත්‍රීය එකක් විය​. 

සීයාගේ එක් දරුවෙක් වූ සරත් රාජපතිරණ පසු කාලයක  ශිෂ්‍යත්වයක් ලබා ඇමරිකාවට ගියේය​. ඔහු ලෝක බැංකුවේ ජේෂ්ඨ උපදේශකයෙකු විය​. අවාසනාවකට මෙන් තම පුතා වූ ආචාර්‍ය සරත් රාජපතිරණ ගේ  වෘත්තීය සඑලත්වයන් දැකීමට සීයා ජීවතුන් අතර සිටියේ නැත​. 

සීයා මිය ගිය දිනයද මට මතකය​. ඒ වන විට මම වයස හයක ළදරුවෙක්මි. මිදුලේ  වැලි වලින් කෝම් පිට්ටු සදමින් සිටින විට විශ්‍රාමික ගුරුවරියක වූ ආචිචි දුක් සහගතව අපගේ නිවසට ආවාය​. ඒ වන විට සීයා රෝගාතුරව ඉස්පිරිතාලයේ සිටියේය​. 

ආචිචි විසින් ගෙන ආවේ සීයාගේ මරණය පිලිබඳව දුක්මුසු පුවත බව ඒ අවස්ථාවේ මට වැටහීමක් තිබුනේ නැත​. එහෙත් පසු දින මිනී පෙට්ටියක වැතිර සිටින සීයාව මම දුටුවෙමි. සීයා මිය ගොස් ඇති බවත් ඔහු නැවත නොඑන බවත් එවකට කුඩා දරුවෙකු වූ මම අවබෝධ කරගෙන සිටියෙමි. සීයාගේ දේහය ගල්කිස්ස කනත්ත වෙත ගෙන ගිය අතර කුඩා මා ආයා සමග නිවසේ සිටියෙමි. එහෙත් සීයාගේ හත් දවසේ බණ මෙන්ම දානය  මට හොඳින් මතකය​. සීයාගේ හත් දවසේ බණ අවසන් වී රාත්‍රී නවයට පමන අප නිවස කරා ආවෙමු. එවිට පුන් චන්ඳ්‍රයා පායා තිබුනේය​. එවිට සීයා විසින් කියූ හඳ මාමා විසින් කිරි පැණි ගෙනා ආ බව කතාව මට සිහිපත් විය​. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

Editorial Courtesy The Island

Several Buddhist prelates have called upon President Maithripala Sirisena, Prime Minister Ranil Wickremesinghe and former President Mahinda Rajapaksa to do everything in their power to dispel the political uncertainty that has enshrouded the entire country. They warn that the prevailing chaotic situation will take its toll on the economy before long. They have struck a responsive chord with all concerned citizens. We hope saner counsel will prevail. The Nayake Theras’ holy intervention reminds us of the spiritual principle of cause and effect, which is the recurrent theme in the tenets of Buddhism. We are witnessing karmic forces at work on the political front.

The yahapalana government’s predicament stems not so much from its electoral setbacks but from its wrongful actions in January 2015. Immediately after winning the presidential election, President Maithripala Sirisena, egged on by the UNP, sacked the SLFP-led UPFA government, which had a two-thirds majority in Parliament. Sirisena just vapourised the then Prime Minister D. M. Jayaratne, so to speak, and unflinchingly appointed Ranil Wickremesinghe, who had only about 46 MPs in the House, the PM. He should have either allowed the UPFA government to continue or dissolved Parliament straightaway and held a fresh general election.

Sirisena and other yahapalana leaders, in dislodging the UPFA government, committed a cardinal political sin, which has been dogging them. They behaved like a herd of Miura bulls in a shopping mall, smashing up as they did every obstacle in their path. They also sacked the then Chief Justice Mohan Peiris, who, President Sirisena declared, had never been the head of the judiciary! (Ironically, some of the bigwigs of the Bar Association of Sri Lanka, who fully backed the President’s despicable action then, have leapt to the defence of Peiris as well as a sitting Appeal court judge, hauled up before a Magistrate’s Court over some recommendations they made as the Attorney General and the Deputy Solicitor General, respectively, a few years ago.) The problem with political power is that it blinds the wielder thereof to the consequences of his or her actions. Now, it is payback time.

Three years on, Prime Minister Wickremesinghe, who benefited from the undemocratic sacking of PM Jayaratne, is about to be ‘vapourised’. The yahapalana government is hoist with its own petard. It is like a shaky, tumbledown warehouse with gaping cracks all over; fat rats are scurrying away fearing its imminent collapse.

What was held on Feb. 10 was only a local government (LG) election. The two main constituents of the ruling coalition, the SLFP and the UNP, lost very badly. But, if LG polls can make or break governments then there is absolutely no need for parliamentary elections. The present-day leaders must be ruing the day they sacked the UPFA government and created a very bad precedent, which has boomeranged on them. If an Opposition party which seeks a mandate at a presidential or local government election to bring down the government in power is allowed to achieve that objective after winning then we might as well scrap parliamentary polls.

If the UNP-led government has to quit owing to the UNP’s crushing defeat on Feb. 10 then the question is why President Sirisena should not follow suit because he could poll less than 14 percent of the votes as opposed to the UNP’s 32 percent. He is apparently trying to scapegoat the Prime Minister in a bid to distract the attention of the public from his failure.

The UNP sacrificed former Central Bank Governor Arjuna Mahendran in a bid to absolve itself of the blame for the Treasury bond scams. The SLFP is trying to mete out the same treatment to Prime Minister Wickremesinghe to avoid the blame for the unity government’s failure and corruption which led to its ignominious defeat last week. We see two Jonahs, exchanging blows, with neither of them volunteering to be thrown overboard; instead, the more powerful one is trying to make the other walk the plank. The ship is sinking.

Supposing the efforts being made by the SLFP-UPFA-Joint Opposition combine to sack the PM and form a government reach fruition, what will be the situation if the UNP manages to turn the tables on the new administration at the next Provincial Council election? Anything is possible in politics and that possibility cannot be ruled out. Won’t President Sirisena be compelled to invite the UNP to form a government again in such an eventuality?

A country, with a bunch of greedy, unscrupulous politicians at the helm, needs no enemies.

– Divaina

රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා අගමැති ධුරයෙන් ඉවත් නොවන්නේ නම් වහා ඇමැති මණ්‌ඩලය විසුරුවා හැරීමට ජනාධිපතිවරයාගේ අවධානය යොමුවී ඇතැයි ශ්‍රිලනිප ජ්‍යෙෂ්ඨ ඇමැතිවරයෙක්‌ ප්‍රකාශ කළේය.

ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවේ 46(2) (ආ) වගන්තියට අනුව අගමැතිවරයා ස්‌වකීය ධුරය දරන්නේ ඇමැති මණ්‌ඩලය පවතිනතාක්‌කල් බව සඳහන්වේ. ඒ අනුව ඇමැති මණ්‌ඩලය විසුරුවා හැරි පසුව රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ අගමැති ධුරය ද අහෝසි වන බව හෙතෙම ප්‍රකාශ කළේය.

කෙසේ වෙතත් ජාතික ආණ්‌ඩුව පවත්වාගෙන යාමේ ගිවිසුම මේ වනවිට අවසන් වී ඇති අතර මෙතෙක්‌ එම ගිවිසුම අලුත් කර නැතැයි ද හෙතෙම කීවේය.

වර්තමාන ඇමැති මණ්‌ඩලය පත්කර තිබෙන්නේ ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවේ දහනවවැනි සංශෝධනයට අනුවය.

දහනවවැනි සංශෝධනය අනුව ජාතික ආණ්‌ඩුවක සිටියයුතු ඇමැතිවරුන් සංඛ්‍යාව සහ රාජ්‍ය හා නියෝජ්‍ය ඇමැතිවරුන් සංඛ්‍යාව සඳහන් කර තිබේ.

ජාතික ආණ්‌ඩු ගිවිසුම යළි අලුත්කර නැති නිසා වර්තමානයේ තිබෙන ඇමැති මණ්‌ඩලය ද නීත්‍යනුකූල නොවන බව පැවැසූ හෙතෙම එම නිසා ඇමැති මණ්‌ඩලය විසුරුවා හැරීම සිදුකෙරෙනු ඇතැයි ද කීවේය.

lanka C news

ඇමතිවරුන් වන කබීර් හෂීම්, සජිත් පේ‍්‍රමදාස ඇතුළු පිරිසකගේ මූලිකත්වයෙන් අද පස්වරුවේ සිරිකොත එක්සත් ජාතික පක්‍ෂ මූලස්ථානයේදී පැවති මැති ඇමති හමුවකදී උණුසුම්කාරී තත්වයක් ඇතිව තිබෙන බව වාර්තා වෙයි.

එහිදී පක්‍ෂය සතුව බහුතරය ඇතැයි ජනාධිපතිවරයාට තහවුරු කිරීමට ලිපි අත්සන් කිරීමට යාමේදී එම පෙරමුණේ හකීම්, බදියුදීන් ඇතුළු සුළු පක්‍ෂ විසින් එය ප‍්‍රතික්‍ෂෙප කරමින් කියා ඇත්තේ පළමුව එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය නියෝජනය කරන මන්ත‍්‍රීන් 88 දෙනාගේ අත්සන් ලබාගෙන එන ලෙසයි.

ඒ අනුව එම අක්සන් 88 ලබා ගනිමින් සිටියදී එජායේම මන්ත‍්‍රී පිරිසක් ඊට විරුද්ද වෙමින් සදහන් කර ඇත්තේ මෙය අනවශ්‍ය වැඩක් බවත් ජනාදීපතිවරයා අමනාප කරගෙන එජපයේ සුදුසුකම් පෙන්වීමට යාම මෝඩ වැඩක් බවත්ය.

එසේ වුවහොත් දැනට එතරම් අවුල් සහගත නොවන තැනක ඇති ප‍්‍රශ්ණය අවුල් ජාලාවක් වනු ඇති බවත් මේ ආකාරයේ වැඩවලින් නිමල් සිරිපාල අගමැති වීම වලක්වන්න බැරි වනු ඇතැයිද පවසමින් එජාපයේ මන්ත‍්‍රීවරුන් 11 දෙනෙකු එම හමුවෙන් නැගිට ගොස් තිබේ.

ජනාධිපතිවරයාට මේ වන විට ශක්තිය වැඩි බවත් එනිසා පක්‍ෂයක් ලෙස මේ අවස්ථාවේ ඉතා කල්පනාවෙන් වැඩ කල යුතු බවත් එම පිරිස පෙන්වා දී ඇත.

පාලිත ආරියරත්න

• විවාහ  යුවලක්  පවා එය ප්‍රසිද්ධියේ සිදුකිරීම නොකරන්නේ තමාගේ ගෞරවය, පෞද්ගලිකත්වය රැකගැනීමේ උදාර  අරමුණ ඇතිවය.
• කාමය වරදවා හැසිරීම මුලික කරගෙන අපර දිග සංස්කෘතීන් තුල බලු කපුටන් නොව ඕනෑම මිනිසෙකු ගැහැනියකු සිප ගැනීමට උත්සාහ  කරයි.
• එන්රිකේ ඉග්ලෙසියස් ගයකයා නමින් ආරම්භ කල වියාජ ටුවිට‍ර් පණිවිඩය.
• විවාහ වී සිටින යුවලකට හෝ ප්‍රසිද්ධියේ සිප වලද ගැනීම නීතියෙන් තහනම් කාර්යයකි.
• අද දින වන විට ලාංකීය ජනතාව විසින් හදවතින්ම රැක ගත  යුතු බොදු සිරිත් විරිත් රාශියක් අමු අමුවේ විනාශ කිරීමට මාන බලන කල්ලි කුට්ටම් කාරයන් ලොව විවිධ පුදගලයන් හා එකතුවී රට තුලට ඇතුළු වී නොයෙකුත් වේශයන් ගනිමිනින්  අප සත් සාරධර්ම පද්ධතිය විනාශ කරමින්  සිටියි.
• තම දරුවන් බේරාගැනීමට, තත්පරයක් තත්පරයක් පාසා අප  උත්සහ කල යුතුය.
• ගණිකා ඇසුර නිසා මුලින්ම කඩා වැටෙන්නේ පවුල් සංස්ථාවය .පවුල් සංස්ථාව විනාශ වීම යනු සමාජ පිරිහීමක ඇරඹුමයි.

මානවවේදීන් පවසන ආකාරයට යම්  කිසි වස්තුවකට හෝ පුද් ගලයෙකුට තම තොල පටවල් යුගල උපයෝගී කොටගෙන කරන චුම්බනය (ඉබිමක් ) සිප ගැනීමක් වසයෙන් සදහන් කර තිබේ.සිප ගැනීමක්  සිදුවෙන  අවස්ථාවක එකී  නෙකාට දැනෙන හැගීම් කෙසේවුව හැකිවුද විවිද සංස්කෘතීන්  තුල විවිධ  ආකාරයෙන් (එකිනෙකා) සිප ගැනීම හා වස්තුන් සිප ගැනීම සිදු කරයි.

Pope Francis kisses a statue of baby Jesus as he leads the Christmas night Mass in Saint Peter’s Basilica at the Vatican December 24, 2015. REUTERS/Tony Gentile

:පාප්තුමා ජේසු බිලිදාගේ පිළිරුව සිපගැනීමක්:

Back on dry land! Kendall Jenkins kisses the ground after stepping off the Carnival ship Triumph at the Alabama Cruise terminal on February 14-2013

:දින පහක පමණ නැවු අනතුරකට පසු දිවි බේරාගෙන ගොඩබිමට ආ මඟියෙක් (කෙන්ඩල් ජෙන්කින්ස් )  දිවි බේරීම සම්භන්දයෙන් පොලව සිප ගැනීම:

චුම්බනය අර්ථකථනය

(නිරුපණය,ආදර්ශය,කියාපෑම,නියෝජනය )කිරීම ඉතා දුෂ්කර කාර්යයක්  විය හැකි උනත් (වැඩි වියට පත් ) නන්නාදුන මිනිසුන් හෝ ගැහැනුන්  සිප ගැනීම (හදිස්සියේ) කිසිම සංස්කෘතියක සිදු නොකරන අතර (සමහර තිරිසන් සතුන්ගේ ලෝකය තුල පවා ) කාමය වරදවා හැසිරීම මුලික කරගෙන අපර දිග සංස්කෘතීන් තුල බලු කපුටන් නොව ඕනෑම මිනිසෙකු ගැහැනියකු සිප ගැනීමට උත්සාහ  කරයි. මෙම වැරදි කාමුක අරමුණ සහිත සිප ගැනීම ආරම්භය කවදා  කෙසේ  සිදුවුන බව සදහන් කල නොහැකි අතර අභිනවයෙන් වැඩි ගෙන යන කාම  රැල්ල තුල නන්නාදුන මිනිසුන් හෝ ගැහැනුන්  සිප ගැනීම යමකිසි ප්‍රවනතාවයකින් වර්ධනය වී යන බව සමහර සිද්ධීන් මුලික කොටගෙන පැවසිය හැක.

මෑතකදී ක්‍රිකට්‍ ක්‍රීඩකයින් දෙදෙනුක වන මහේල ජයවර්ධන සහ කුමාර්  සංගක්කාර විසින් මැදිහත්ව පිහිටුවන  ලද ලයිව් ඉවෙන්ට් ආයතනය හරහා එන්රිකේ ඉග්ලෙසියස් නමැති ගායකයා ගෙන්වා පැවැත්තු සෙක්ස් ඇන්ඩ්  ලවු සංගීත ප්‍රසංගයේදී එන්රිකේ ඉග්ලෙසියස් නමැති ගායකයා විසින් ලොව පුරා හිතා  මතා සිදුකරගෙන යන( ඔහුට අනුව එය ඔහුගේ සංස්කෘතිය පවත්වාගෙන යන ආකාරයක් වේ ) ලෝව වෙනත් ජාතින්ගේ ගැහැනුන් සිප ගැනිමේ සිද්ධීයකට සංගීත සංදර්ශනය නරබමින්  සිටි තරමක් දුරට විලිභිය නැතිවුන ගැහැනියකු වේදිකාව මත නැගී එන්රිකේව සිප ගැනීම සිද්ධිය උදාහරණයක් වසයෙන් පළමුවෙන්ම හදුනවා දිය හැකිය. සිරිසේන ජනාධිපති තුමන් මෙම සංගීත සංදර්ශනය සම්බන්දයෙන් ඇතිවුන පිලිකුල් සහගත සමාජ  තන්ත්වය ගැන විවේචනය කල අතර ගැහැනුන් තමන්ගේ විලි වසා ගැනීමට උපයෝගී කොටගන්නා වස්ත්‍ර ගලවා එන්රිකේ ඉග්ලෙසියස් වෙත විසිකිරීම වරදක් නොවන බව හුවා දක්වන්නන් වෙතද නිසි පිළිතුරක් දුන්නේය.

එන්රිකේ ඉග්ලෙසියස් නැමති එම ගායකයා අපරට ඇති සාරධර්ම පද්ධතිය ගැන දැනුමක් උවමනා  වෙන්නේ නැත එයට හේතුව ඔහුගේ වල්කම හෙවත් නොදියුණු ශිෂ්ටාචාර ලක්ෂණ ඔවුන්ට සැමදා ඉතා අගනා කටයුතක් වන බැවිනි . අප රට තුල සාර  ධර්මපද්ධතියට වඩා බටහිර සාර  ධර්මපද්ධතින් ආවඩන්නාවූ කව්රු හෝ එන්රිකේ ඉග්ලෙසියස් ගයකයා  නමින් ටුවිට‍ර් පණිවිඩ සකසා ලාංකීය ජනාධිපති තුමන්ට උපහාස  කිරීමට ගත උත්සහදයක් ද අප වෙබ් අඩවියන්  තුලින් නැරබුවේය.

FAKE/Duplicate twitter account of Enrique Iglesias, singer not liability for this message

:එන්රිකේ ඉග්ලෙසියස් ගයකයා නමින් ආරම්භ කල වියාජ ටුවිට‍ර් පණිවිඩය:

ඉහතින් කව්රුන් හෝ විසින් සදහන් කල පණිවිඩයේ ”ෆනී -funny ” හා ”ලවු ටූ  ටෙක් පාර්ට් ඉන් එනි කල්චර් ඉවෙන්ට්-love to take part in any cultural event” යන්න ඉතාම සියුම් විග්‍රහා කර  බැලීමේදී පෙනී යන්නේ සමහර බටහිර සංස්කෘතීන් තුල ඇති නිරුවතින් දිය නෑම , මග තොටේ ඇවිදීම යනාදී කාරණා යහපත් හැසිරීම් වශයෙනුත් අප බොදු සංස්කෘතිය තුල පවතින අශිලා චාරකමට එරිහි ලක්ෂණ විහිළුවක් වශයෙන් හොවා දැක්වීමට ඉතා සියුම්  ආකාරයෙන් උත්සහ කිරීමකි.

ඉහතින් සදහන් කල කරුණු කාරණා කෙසේවුවද මෙම සිදුවීම් සම්බන්දයෙන් අත් අඩංගුවට පත්වූ කිසිම  කෙනෙකු  නැති අතර විවාහ වී සිටින යුවලකට හෝ ප්‍රසිද්ධියේ සිප වලද ගැනීම නීතියෙන් තහනම් කාර්යයකි. මේවට වගකිව යුත්තෝ කව්රුන්දොදැයි අප නොදනිමි . නමුත් මෙම සිදුවීම අරාබි කරයේ සිදුවුවානම් අනිවාර්යෙන්ම එන්රිකේ ඉග්ලෙසියස් ගයකයා හා සිප වැළදගත් ගැහැනිය වසර ගණනකට  හිරේ යාම හෝ හිස ගසා දැමීමට නීතියෙන් දඩුවම් දෙනු නොවනු මානයි.

අද දින වන විට ලාංකීය ජනතාව විසින් හදවතින්ම රැක ගත  යුතු බොදු සිරිත් විරිත් රාශියක් අමු අමුවේ විනාශ කිරීමට මාන බලන කල්ලි කුට්ටම් කාරයන් ලොව විවිධ පුදගලයන් හා එකතුවී රට තුලට ඇතුළු වී නොයෙකුත් වේශයන් ගනිමිනින්  අප සත් සාරධර්ම පද්ධතිය විනාශ කරමින්  සිටියි. මේවට එරෙහිව නැගී සිට නිතිය මගින් කටයුතු කිරීමටද සාර ධර්ම පද්ධතිය රැක  ගැනීමටද අවස්ශ්‍ය වපසරිය දැන් වහා  වහා අප විසින් ක්‍රියාකිරීමට කාලය එළබි තිබේ. මානව හිමිකම් මුවාවෙන් ඉදිරියේදී මේ ප්‍රසිද්ධ අශිලාචාර නන්දන වින්දනයන් හට නිත්‍යානු කුල තත්වයන් ලාභ අපේක්ෂාවෙන් ඇති කරදීමට පුද්ගල පුදගලයන් ඇතිවිය හැකි බැවින් ඒවාට කලින් පිළිතුරු දිය හැකි මානවයාගේ ශිස්ඨත්වය අගයන, මානව හිතවාදී සීලාචාර සමාජයන් අගයන මිනිසුන් විසින් කටයුතු සිදු කිරීම අත්‍යවාශය වී තිබේ.

ලාංකීය සමාජයේ අශිලචරකම, නිරුවත ප්‍රසිද්ධි කිරීම හා අමුතු තාලයේ ඉල්ලීම්, සංගීත සංදර්ශන චිත්‍රපට ගැන විවිද මාධ්‍යයන් තුල සදහන් කර තිබු අවස්ථා කිහිපයක් :

1.තනි තටුවෙන් පියාඹන්න- මෙහි  රඟපෑ  පැ නිළිය (නිරුවත් වීමට )ඇය කුඩා කල සිටම පුරුෂාධිපත්‍ය නිසා පීඩනයට පත් කාන්තාවක් බව බොහෝ අවස්ථාව වල පවසා තිබේ.

2. කොළබ රෝයල් පාසලේ පැවත්තු කාන්තා නිරුවත් වීම් සහිත රාත්‍රී සංගීත සංදර්ශනය මෙහි ගායක මඩුල්ල වුයේ අප කාගේත් සිත්ගත් ජිප්සිස් කණඩායමයි. මෑතකදී මහේල ජයවර්ධන ක්‍රිකට්‍ ක්‍රීඩකයා වෙනුවෙන් ජිප්සිස් කණ්ඩායම ගීතයක් ද නිර්මාණය කර තිබේ.
3. කොල්ලු පාටිය- මෙම සාදයට අරධනා කිරීමට කාන්තා යට ඇඳුමක් ආරාධනයට යැවීම සිරිතක් වසයෙන් සිදු කර තිබේ. දැනට ලංකාවෙන් මෙම සාද ක්‍රමය තුරන් විගොස් තිබේ
4. ශ‍්‍රී ලංකාවේ ගණිකා නිවාස නීතිගත කරන්න මන්ත්‍රී යෝජනාවක් යන මැයෙන් මැතකදී පුවත් පතක වාර්තාවක් ද පලවී තිබුණි

විවිධ  සමාජ ශාලා ආයතන, විවිධ  පුද්ගලයන් විසින් නොයෙකුත් කරුණු  ගෙනහැර දක්වමින් කාන්තාව තම ලිංගික වහලකු වසයෙන් ගොදුරු කරගැනීමට ඔවුන්ව වැරදි කාමයෙන් මත්  කොට තම තමන්ගේ මන දොළ සපුරා ගැනීමට අවස්ස්‍ය කරනු කාරණා සකසමින්  සිටින කාලයක කාන්තාවන් විසින්ද මේවට නිසි පිළිතුරැ සොයා දීමට වෙහෙස විය යුතු කාලයකට පැමිණ තිබේ. කට වසා  සිටි පමණින් කල නොහැකි සමාජ යුතුකම්  රාශියක්  තිබේ හිමින් සීරුවේ ටිකින් ටික අප බොදු හැදියාවන් විනාශ කරමින් අටවන්නාවූ මේ සංස්කෘතික මර උගුල් වලින් බේරීමට, තම දරුවන් බේරාගැනීමට, තත්පරයක් තත්පරයක් පාසා අප  උත්සහ කල යුතුය. තම පුතා දුව නොව ගමේ අහල පහල සිටින්නාවූ අනෙකුත් මිනිසුන්ගේ දුව පුතා  වුවද රැකගත යුතු යන අධිෂ්ඨානය පෙර දැරි කොටගෙන අප සැම කටයුතු කල යුතුවේ.ලිංගික අවශ්යතවයන් ගණිකාවන් මගින් සපුරා ගත යුතුයි කියා සමාජ විද්යාවේ කෙසේවත්  සඳහන් නොවන අතර සමාජ විද්දියාවේ නැති කාරණා එම විෂය ආශ්‍රයෙන්  කතා  කරන්නේ  සමාජ මග මරුවන් බව ඔබ දැනගත යුතු තවත් කරණයක්  වන්නේය. ගණිකා ඇසුර නිසා මුලින්ම කඩා වැටෙන්නේ පවුල් සංස්ථාවය පවුල් සංස්ථාව විනාශ වීම යනු සමාජ පිරිහීමක ඇරඹුමයි.

කාමය වරදවා හැසිරීම මුලික කරගෙන අපර දිග සංස්කෘතීන් තුල බලු කපුටන් නොව ඕනෑම මිනිසෙකු ගැහැනියකු සිප ගැනීමට උත්සාහා කිරීම අප හෙලා දැකිය යුතුය ඒවා වීර  ක්‍රියා නොවේ . අප සංස්කෘතියේ බහාලු ඉතා උසස් සංස්කෘතික ලක්ෂණ අප රැක ගත යුතුය. අප සංස්කෘතිය අනුව එකිනෙකට ආදරය ප්‍රකාශ  කරගැනීමට සිප වැලද ගැනීම බාදාවක් නොවන අතර විවාහ  යුවලක්  පවා එය ප්‍රසිද්ධියේ සිදුකිරීම නොකරන්නේ තමාගේ ගෞරවය, පෞද්ගලිකත්වය රැකගැනීමේ උදාර  අරමුණ ඇතිවය.

තම නිරුවත ප්‍රසිද්ධ කිරීම තුලින් ලෝකය ජය ගත හැකි බව කාන්තාවන්ට හුවා දක්වන්නන් හදුන්ව දෙන්නන්  හුදෙක් උත්සහා ගන්නේ කාන්තාවන් විකුණාගෙන කෑමටය. ඒඩ්ස් වැනි මාරාන්තික රෝග වලින් අද දින වන විට කොපමණ මිනිසුන් ප්‍රමාණයක් මිය යන්නේද , කාමය වරදවා හැසිරීමේ ප්‍රථිපල ඉතා භයානකය.

Global Health Observatory data repository by Estimates by WHO /Number of deaths due to HIV/AIDS
Estimates by country

:2013 ළමා සහ වැඩිහිටි  මරණ සංක්‍යාව ඒඩ්ස් රෝගය මගින් වාර්තාව ලෝක සෞඛ්‍යය සංවිධානය මඟින්:

අවසාන වසයෙන් සදහන්  කල  හැක්කේ බටහිර කතිර සමාජ(X socity ) හා  මුග්ධ ආදර්ශ නිරූපණය කරගන්නන් ගේ අවසාන අරමුණ වී තිබෙනේ ලිංගික නිදහස යනු පරම සුවය බවත් එය ප්‍රසිධියේ  තැන නොතැන  බලා  කිරීම  මානව හිමිකමක් වශයෙනුත් හුවා  දැක්වීමටයි. ඔවු එදා  ඒ සීත පරිසරයේ සිටි මානව වර්ගයා යාන්තමට හිරු පායන  විට තම ගල්ගුහාවෙන් පිටතට  වැද  උනුසුම් ආහාරයක් වශයෙන්  සතෙකු  මරාගෙන තම ගුහාව වෙත ගොස් එහි සිටිනා ගැහැනිය සමග තම ලිංගික  කත්වයේ  යෙදී අවසානයේ වින්දනයක් පමණක් ලබා ගැනීමේ පුරුදක් ඔවුන් තුල ඇතිවිය. ඔවුන්ට එයින් එහාට දෙයක් කිරීමට පරිසරය ඉඩ ලබාදුන්නේ නැත අවරුදු දහස් ගණනක් ඔවුන් එම පුරුද්ද දිගටම කරගෙන ගියේ තම ජාන තුලටම එම  පුරුදු කා වැදෙන තරමටය, සිසිල් පරිසරය ඔවුන්ගේ ජිවිතයට විශාල බාදාවක් විය. විවිධ නිර්මාණ  කිරීමට ඔවුන්ට කාලයක් නොතිබුණු අතර ඔවුන්ගේ පෙර මානව  වර්ග විසින් සිදුකල දෙය ඔවුන් වැඩිමනක් පිරිසක් අදටත් සිදුකරමින් පවසන්නේ මිනිසෙකු උපදින්නේ අහාර ගැනීම, කාමයේ  යෙදීම, මිය යාම සඳහා වශයෙනි.

ජේසු තුමාගේ දහම බටහිර තුල විශාල  ලෙස පැතිර  ගියේ රෝමන් අධිරාජයාගේ බලපෑමෙනි. ඔවුන් එම දහම තුලින් තරමකට සාමාජිකව , දේශපාලනිකව , සදාචාරාත්මක වර්ධනය වුවද ඔවුන්ගේ ප්‍රාතමික ගති ගුණ මුලුමනින්ම  අත  හැරියේ නැත. සීත පරිසරයෙන් ආරක්ෂා වීමේ ක්‍රම වේදයන් සොයාගත්  පසු ”හොඳම රූම් පාර්ට්නර් -best room partner” එනම් හොඳම  කාමර ලිංගික සගයා සොයාගන්නා වෙනතෙක් ඔවුන්ගේ පෙර තිබු පුරුද්ද වෙනස් වී ඇති බව සියුම්ව බටහිර සමාජය විග්‍රා කර බලන්නන්හට සොයාගත හැකිය.

අප පරිසරයින් සිටි  මුල්  අවදියේ මනවයන් හට දහසකුත් යහපත් පාරසිරික සාධක තිබු අතර ඔවුන්ගේ නිදහස් කාලයන් වල කලාව, දැනුම , මිනුම, වර්ධනය කරගැනීමට කාලය  ගත  කලෙය ලිංගිකත්වය මතම වින්ධනය ලැබීමේ  ක්‍රමයකට වඩා (අවසානයේ වින්දනයක් පමණක් ලබා ගැනීමේ පුරුද් ද ) වෙනත් අරමුණු  තුලින් ද  ජිවිත තෘප්තිමත් කරගැනීම සාර්ථක බව අප රට ආසන්න පරිසරයන් තුල  සිටි මානවයන් දන ගත්තේය.

මෙම කරන විමසීමේදී මතක තබා ගතයුතු විශේෂ කාරණයක් වන්නේ මෑත යුගයේ ඇතිවූ කාර්මික දියුණුව තුලින් පමණක් ලොව දියුණුව නොසිදුවුණ වගබවය.

හෙළ කතුනගේ ගහම්බිර භාවය ,චරිතවත් භාවය රැකගැනීමට අප සැම උත්සහා කරමු හය හතර නොදනවුන් හට හය හතර කියා දීමට හා ඔවුන්ව දුසරිතයෙන් වලක්වා සුචරිතයේ පිහිට වීමට අප සැම  එක්ව කටයුතු කරමු.

ළමයින් අපේ සම්පත වේ ගුණ ගරුක ළමයින් ජාතියක් සතු වීම ජාතියේ  ආරක්ෂාවට හා පැවැත්මට හේතුවේ.

ඔබ සැමහට තෙරුවන් සරණයි!

Article By Palitha Ariyarathna -පාලිත ආරියරත්න

Permanent Mission of Sri Lanka to the UN, Geneva

The Conference on Disarmament (CD) presided over by Sri Lanka’s Permanent Representative to the UN in Geneva, Ambassador Ravinatha Aryasinha, on Friday (16 February 2018), adopted a Decision to establish five subsidiary bodies to discuss all items in its agenda, with a view to advance the substantive work of the Conference. The Decision described as a “well-brokered balance between flexibility and safeguards and offered a framework for a more focused and continued debate on core issues”, seeks to bring the CD back to its original mandate of negotiating disarmament instruments. Since its negotiation of the Comprehensive Nuclear-Test-Ban Treaty (CTBT) in 1996, the CD is yet to negotiate any new treaty.

In a statement released the same evening in New York, the Spokesman for the UN Secretary-General Antonio Guterres, said “the Secretary-General welcomes the decision adopted today by the Conference on Disarmament to take forward its substantive work. The Secretary-General commends the Members of the Conference for achieving this positive step, which he hopes will lead to resumption of negotiations on effective measures for disarmament and arms control. The current international security situation underscores the vital need to restore disarmament as an integral component of our collective efforts to prevent armed conflict and to maintain international peace and security”. It added that “the Secretary-General urges Member States to make use of this opening, redouble their efforts and forge a new consensus for disarmament”.

In his concluding remarks at the CD, Ambassador Aryasinha observed that “the adoption of the decision was an important moment in the collective efforts to bring back the Conference to substantive work and negotiations. It represented a compromise between differing positions in the Conference which had for too long hampered its proper functioning. This decision would represent the beginning of a new phase which would allow the Conference to move forward through a search for commonalities and technical substantive work”. The President “urged the Conference to be guided by the Rules of Procedure, but not to use those Rules to inhibit itself”. The Sri Lanka delegation to the CD included Deputy Permanent Representative to the UN in Geneva Mrs. Samantha Jayasuriya and First Secretary Mrs. Mafusa Lafir.

Highlighting the elements of the Decision, the UN Office in Geneva (UNOG) in a media release on Friday noted that “the subsidiary bodies would pursue the following areas, and any other areas agreed to in accordance with the Rules of Procedure: reach an understanding on the areas of commonalities in the Conference on Disarmament by taking into consideration all relevant views and proposals past, present and future; deepen technical discussions and broaden areas of agreement, including through the participation, in accordance with the Rules of Procedure, of relevant experts; and consider effective measures to advance the substantive work of the Conference, including legal instruments for negotiations”. “Each subsidiary body would be chaired by a coordinator appointed by the Conference, under the guidance of the President on the basis of equitable regional distribution”.

Reporting on the earlier lengthy negotiations that culminated in the Decision, the UNOG, while noting initial concerns expressed by some delegations, said “other delegations had agreed that the initiative would be the first progress on substantive work of the Conference in twenty years, and urged the adoption of the text especially as there were not many other options at the table. The proposal was a well-brokered balance between flexibility and safeguards and offered a framework for a more focused and continued debate on core issues. Delegates urged trust, compromise and flexibility, stressing that the initiative was not an end product and that its outcome and final results should not be prejudiced”.

The Conference on Disarmament (CD) established in 1979 as the single multilateral disarmament negotiating forum of the international community, was a result of the first Special Session on Disarmament of the United Nations General Assembly (SSOD-I) held in 1978, and constitute of 65 Members, including the five Permanent Members of the Security Council.

Sri Lanka Permanent Mission

Geneva

සාකච්ඡා කළේ මනෝඡ් අබයදීර උපුටා ගැන්ම දිවයින

• අවශ්‍ය ඕනෑම අවස්‌ථාවකදී මට, ඇමරිකන් පුරවැසිභාවයෙන් ඉල්ලා අයින් වෙන්න පුළුවන්…

• ෆාදර් එම්මනුවෙල් මේ රටට ආවාහම විදේශ ලේකම් තුමා එයාව බදා ගත්තනේ… මේ අයට විලි ලැඡ්ජ නැද්ද…?

• අපේ පවුල හොඳ එකමුතුකමක්‌ තියෙන සමඟියක්‌ තියෙන පවුලක්‌. මම ඒක බය නැතුවම, ඒ වගේම ආඩම්බරයෙන් කියනවා.

  මීට මාස ගණනාවකට පෙර එක්‌තරා ඊළාම් මතවාදී කල්ලියක්‌ විසින් රටපුරා පෝස්‌ටරයක්‌ අලවා තිබුණේය. “ගෝඨාභය දැනුණාද…?” යනුවෙන් යුත් එම පෝස්‌ටරය නැවත සිහිපත් වූයේ, පොහොට්‌ටුවේ ජයග්‍රහණය සමඟය. ඡන්ද ප්‍රතිඵලයෙන් පසුව බොහෝ දෙනා අනාවැකි කියන ලද්දේ, එම ජයග්‍රහණය මතින් පාර ඉදිවන්නේ 2020 ජනාධිපතිවරණය සඳහා ගෝඨාභය රාජපක්‌ෂට බවය. පොහොට්‌ටුවට ඡන්දය දුන් පිරිසට ගෝඨාභය දැනී තිබුණේ එලෙසය. ගෝඨාභයට වත්මන් දේශපාලනය දැනෙන්නේ කෙසේද…? ඒ පිළිබඳව හිටපු ආරක්‌ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්‌ෂ මහතා සමඟ දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහය කරන ලද සාකච්ඡාවයි මේ.
   
  ප්‍රශ්නය – මැතිවරණ කාලය පුරා ඔබ සිටියේ විදේශ ගත වෙලයි. අමාත්‍ය රාජිත සේනාරත්න ප්‍රකාශ කර තිබුණේ, ඔබ රටින් පැන ගොස්‌ ඇති බවයි. මෙවර ඔබ විදේශ ගත වුණේ කුමක්‌ හෝ බියක්‌ නිසා ද…?
   
   පිළිතුර – මම එහෙම පැනලා ගියේ නැහැ… ජනාධිපතිවරණයෙන් පස්‌සේ, නඩු දාද්දී මම පැනලා ගියේ නැහැ. ඒ අය දූෂණ හොයන්න කියලා පිහිටවපු සියලු තැන් වලට මම ගියා… ඒ සියල්ලටම මම මුහුණ දුන්නා. ඒ නිසා කිසිදේකට බය වෙන්න දෙයක්‌ මට තිබුණේ නැහැ. ඡන්දයට ඉස්‌සෙල්ලා මම ඇමරිකාවට යන්න සුදානම් වෙලයි තිබුණේ. මම එහේ ඉද්දී තමයි, මැතිවරණයට දින නියම කළෙත්. මගේ පුතා, නැන්දම්ම, සහෝදරයෝ ඉන්නේ එහේ… ඒ නිසා ඒ අය බලන්න මම කලින් යොදාගෙන තිබුණා. ඒ නිසයි මම ඇමරිකාවට ගියේ. අනික මම කිසිම අවස්‌ථාවක දේශපාලනය කළේ නැහැනේ… මම කවදාවත් ඡන්ද කළේ නැහැනේ…
   
   ප්‍රශ්නය – අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා සමග එක්‌වී බැසිල් රාජපක්‌ෂ මහතා, ඔබව හිරේ දැමීම සඳහා උත්සාහ කිරීම හේතුවෙන්, ආරක්‌ෂාව සඳහා ඔබ රටින් පිටත ගොස්‌ ඇති බව බස්‌නාහිර පළාත් මහා ඇමැති ඉසුර දේවප්‍රිය සඳහන් කළා… එහෙම කුමන්ත්‍රණයක්‌ තිබ්බාද…?
   
   පිළිතුර -බැසිල් රාජපක්‌ෂ මහතාට එහෙම කිසිම අවශ්‍යතාවයක්‌ ඇත්තේ නැහැ. “සහෝදර එකමුතුව” කියලා මේ අයම එක වෙලාවකට කියනවා, තව වෙලාවකට සහෝදර ගැටුම් කියනවා. ඔය වගේ බොරු කියලා තමා, මහින්ද රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව පෙරලුවේ… ඒ අය ආණ්‌ඩුව කරගෙන යන්න හදන්නෙත් එහෙම තමයි. අපේ පවුල හොඳ එකමුතුකමක්‌ තියෙන සමඟියක්‌ තියෙන පවුලක්‌. මම ඒක බය නැතුවම, ඒ වගේම ආඩම්බරයෙන් කියනවා. අපි එකිනෙකා ගහගන්න සහෝදර පිරිසක්‌ නෙමෙයි. පවුලක්‌ හැටියට සමාදානයෙන් ජීවත්වීම, එකට වැඩ කිරීම අපේ රටේ සංස්‌කෘතියෙන් අගය කරන දෙයක්‌. අපි හැමදාම එකට හිටිය සහෝදර පිරිසක්‌. අපි සියලු දෙනා රට වෙනුවෙන් එකතුවෙලා වැඩ කළා. ඒක ආදර්ශවත් දෙයක්‌. 
   
   ප්‍රශ්නය – බරපතළ අපරාධ පිළිබඳව සොයා බැලීම සඳහා පත් කරන ලද ජනාධිපති විශේෂ කොමිෂන් සභාවේ අවසන් වාර්තාව අනුව, ඔබ වරදකරුවෙක්‌ කරලත් නැහැ. නොකර තිබුණෙත් නැහැ. මෙහිදී ඇතිවෙලා තිබෙන තත්ත්වය කුමක්‌ද…? 
   
   පිළිතුර – එම වාර්තාවේ එවැනි තත්ත්වයක්‌ තිබෙනවා. මේ කොමිෂන් සභාවට අවංකව තීන්දුවක්‌ දෙන්න පුළුවන්කමක්‌ නැති බවයි එයින් පෙනෙන්නේ… මෙහිදී අධිකරණයෙන් අපි සාධාරණයක්‌ බලාපොරොත්තු වෙනවා. ජනතාවට තිබෙන එකම සාධාරණය තිබෙන්නේ අධිකරණය තුළ. අධිකරණය කිසිම බලපෑමකට යටත් නොවී, සිය තීන්දු තීරණ ගනීවි කියලා අපි හිතනවා. ඒ එක්‌කම මම කියන්න ඕනේ, අපේ රටේ විතරක්‌ නෙමෙයි මේ ලෝකයේ බොහෝ රටවල ජාතික නායකයන් සිටින අවස්‌ථාවල බටහිර බලවේගයන් ක්‍රියා කරපු ආකාරය පිළිබඳව. බටහිර බලවේගයන්ට ගැතිවුණු දේශීය බලවේග සමඟ එකතුවෙලා, එම රටේ ජාතික නායකයන් එලවන්න භාවිතා කරන ලද ක්‍රමවේද දෙකක්‌ තිබෙනවා. එම ජාතික නායකත්වය දුෂිතයි කියන එක සහ ඒකාධිපති කියන එක තමා එම ක්‍රම දෙක. මේ ක්‍රම දෙක පාවිච්චි කරලා ජනතාව මුලා කරනවා. ඒ මුලාව තුළින් බලයට එන රජයන්, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ආරක්‌ෂා කිරීමට තිබෙන ආයතන මාර්ගයෙන්ම, අර ජාතික නායකයන්ව තළා පෙළන්නට, දේශපාලන පළිගැනීම් සිදුකිරීමට ක්‍රියා කරනවා. පොලීසිය, අධිකරණය ආදී ආයතන ඒ සඳහා පාවිච්චි කරනවා. එමගින් ජනතාවට පෙන්වන්න හදන්නේ, අපි සාධාරණ ලෙස ක්‍රියා කරන බවයි. මේවා ලෝකයේ බොහෝ තැන් වල ක්‍රියාත්මක කරන ලද ක්‍රමවේදයන්. මේක ජනතාව හොඳින් තේරුම් ගන්න ඕනේ. මේ ආණ්‌ඩුව කරගෙන යන්නෙත් ඒකමයි. ඒ මිසක්‌ මේ පිළිබඳව කොමිසම තේරුම් අරගෙන ක්‍රියා කරපු බවක්‌ නම් මට පේන්නේ නැහැ. රක්‌නා ලංකා ආයතනය පටන් ගත්තේ රුපියල් මිලියන හතරකින්. එය බිලියන පහක්‌ වටින ආයතනයක්‌ බවට පත් කළා. විශේෂයෙන්ම අඩු වයසින් විශ්‍රාම යන රණවිරුවන් විශාල ප්‍රමාණයකට රැකී රක්‌ෂා ලබා දුන්නා. ඒ කාරණයවත් මෙතැනදී පෙන්වලා දුන්නේ නැහැනේ. ඒ විශාල ලාභය ලැබුවේ එම ආයතනයේ හිටපු කළමනාකාරිත්වයේ සහ සේවකයන්ගේ කැපවීම මත. ආණ්‌ඩු මාරුවත් සමග සිද්ධ වුණේ එම පිරිස්‌වලට තමන් ලබා දුන්න ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන් දඬුවම් විඳින්නයි. මේ පූර්වාදර්ශය අනුව, කිසිම නිලධාරියෙක්‌ මීට පස්‌සේ වැඩ කරයිද…? 
   
   ප්‍රශ්නය – රාජිත සේනාරත්න, චම්පික රණවක කියන ඇමැතිවරු දෙදෙනා නිතරම ඔබට එරෙහිව චෝදනා එල්ල කරන බව පෙනෙනවා. ඔවුන් නිරන්තරයෙන් පවසන්නේ ඔබ අත්අඩංගුවට ගත යුතු බවයි…
   
   පිළිතුර – ඒවා ඒගොල්ලන්ගේ දේශපාලන අරමුණු වෙනුවෙන් කරන අභූත චෝදනා. මෙවැනි චෝදනා කරන එක මිසක්‌ වෙන කිසිම වැඩක්‌ මේ ඇමැතිවරු කළේ නැහැනේ. මම ඔය කාටවත් චෝදනා කර කර හිටියේ නැහැ, මට ලැබුණු වගකීම ඉෂ්ට කරා මිසක්‌. ගිය ආණ්‌ඩුව කාලේ මම රාජ්‍ය නිලධාරියෙක්‌. මිට පෙර මම හමුදා නිලධාරියෙක්‌ විදිහට අවුරුදු විසි එකක්‌ සේවය කරලා තිබෙනවා. මගේ හමුදා කාලයේදී මම වැඩියෙන්ම වැඩ කරලා තිබෙන්නේ එජාප ආණ්‌ඩු යටතේ. ත්‍රස්‌තවාදී කාලයේදී මම කිසිම පැකිලීමක්‌ නැතුව ක්‍රියාන්විත ප්‍රදේශවලමයි සේවය කළේ. ජෙනරල් කොබ්බැකඩුව, ජෙනරල් විමලරත්න යටතේ මම වැඩ කළා. වඩමරච්චි මෙහෙයුමේ බලඇණි හතරෙන් එකක අණදෙන නිලධාරියා ලෙස සේවය කළේ මම. යාපනය කොටුව මුදා ගැනීමේ මෙහෙයුමට බලඇණි දෙකක්‌ තමයි, ඉදිරියෙන් මුහුණ දුන්නේ. එහි එක බලඇණියකට අණදුන්නේ මම. මම රාජ්‍ය සේවකයකු වශයෙන් මගෙන් විය යුතු සේවය හැම ආණ්‌ඩුවකටම ඉෂ්ට කළා. ඒ මිසක්‌ මම දේශපාලනයක්‌ කළේ නැහැ.
   
   ප්‍රශ්නය – එසේ වුවත් සමහරු චෝදනා කරන්නේ, යුද්ධය අතර මගදී ඔබ බයේ පැනලා ගියා කියලයි…
   
   පිළිතුර – හමුදාවේ අමාරුම කාලය තමයි ලුතිනන් කර්නල් දක්‌වා කාලය. ඊට පස්‌සේ තිබෙන්නේ, බ්‍රිගේඩියර්, මේජර් ජෙනරාල් කාලය. වැඩියෙන්ම තුවාල ලබපු, මිය ගිය නිලධාරීන් අයත් වන්නේ ලුතිනන් කර්නල් දක්‌වා කාලයට. ඊට උඩ නිලධාරීන්ට එවැනි අවස්‌ථා අත්වෙච්ච් වාර ගණන අතේ ඇඟිලි ගණනටත් අඩුයි. බ්‍රිගේඩියර් සහ මේජර් ජෙනරාල් තනතුරු කියන්නේ හමුදාවට තිබෙන වරප්‍රසාද ලැබෙන කාලයක්‌. මම අමාරු කාලයේ හමුදාවේ හිටියා. මම විශ්‍රාම ගියාට පසු, මාත් එක්‌ක එකට හමුදාවට බැඳුණු අය කර්නල්, සහ බ්‍රිගේඩියර් තනතුරු සඳහා පත් වුණා. එහෙම උසස්‌වීම් ලැබෙන බව මමත් දන්නවා. ඒ අවස්‌ථාව වන විට මට තේරුණා මේ යුද්ධය වන විදිහ. මම විශ්වාස කරපු නායකයන් නැති වෙලා ගියා. ඒ තුළ හමුදාවෙන් යන්න ඕනේ කියලා මම කල්පනා කළා. හමුදා සේවයේ අමාරුම කාලයේ මම සේවය කළා. වරප්‍රසාද ලැබෙන කාලයේ මම විශ්‍රාම ගියා. වරප්‍රසාද ලැබෙන කාලවල බයේ පැනලා යන්න ඕනේ නැහැ… ඒ කාලවල හිටපු සෑම ජනාධිපතිවරයකුගෙන්ම මට හමුදා ඇගයීම් සම්මාන ලැබී තිබෙනවා. ජනාධිපති ජයවර්ධන, ප්‍රේමදාස, විඡේතුංග කියන සෑම නායකයකුගෙන්ම මට ඒවා ලැබිලා තියෙනවා. ඒවා ඒගොල්ලෝ දෙන ඒවා නෙමෙයි. මගේ හමුදා නායකයන් අනුමත කරලා යවන දේවල්. මම මේකෙන් කියන්න හදන්නේ, මොන ආණ්‌ඩුව තිබුණත් මම මගේ සේවය නිවැරදිව රට වෙනුවෙන් ඉටුකළා කියන එකයි. 
   
   ප්‍රශ්නය – මේ වන විට සමහරු ඔබව හඳුන්වන්නේ විස්‌සයි විස්‌සේ ජනාධිපතිවරයා ලෙසයි. නිලධාරියකුගේ භූමිකාව හමාර කරමින් දේශපාලනය සදහා ඔබට පිවිසෙන ලෙස රටෙන් ආරාධනා තිබෙනවා…
   
   පිළිතුර – ඒකට හේතුව, රටේ සාමාන්‍ය ජනතාව දේශපාලකයන් කෙරෙහි තිබෙන බලාපොරොත්තුව, විශ්වාසය බිද වැටිලා තියෙනවා. මහින්ද රාජපක්‌ෂ ජනාධිපතිතුමා කෙරෙහි ඒ අයට තිබෙන්නේ, දේශපාලකයකු කෙරෙහි තිබෙන ආකල්පය නොවෙයි. රටට වැඩ කරපු නායකයකු සඳහා තියෙන ගෞරවය. පවතින තත්ත්වය තුළ මහින්ද රාජපක්‌ෂ ජනාධිපතිතුමාට ජනාධිපතිවරණයකට ඉදිරිපත් වෙන්න අවස්‌ථාවක්‌ නැහැ. එතකොට ඒ අය බලනවා, ඒ සඳහා වෙන කවුද සුදුසු කියලා. ඒ අනුව ඒ අය එහෙම කියන්නේ… මේ රට හදන්න නම්, ඒ කාර්යයට මෙවැනි කෙනෙක්‌ අවශ්‍යයි කියලා ජනතාව හිතනවා. 
   
   ප්‍රශ්නය – ඔබ ඒ සඳහා සූදානම් ද…? 
   
   පිළිතුර – ඒක තනියෙන් ගතයුතු තීරණයක්‌ නෙමෙයි. මහින්ද රාජපක්‌ෂ ජනාධිපතිතුමාගේ ආශිර්වාදය නැතුව කිසිම දෙයක්‌ මම කරන්නෙත් නැහැ. කරන්න පුළුවන්කමකුත් නැහැ. ඊළඟට බැසිල් රාජපක්‌ෂ… මේ දේශපාලනික සැලසුම සහ යාන්ත්‍රණය පිළිබඳව ඔහුට තිබෙන දැනුම, අවබෝධය සහ අත්දැකීම් කියන එක වැදගත්. දේශපාලනය සඳහා ඔහුට විශාල හැකියාවක්‌ තිබෙනවා. ප්‍රාදේශීය සභා ආදියේ සිට සම්බන්ධකම් ජාලයක්‌ ඔහුට තිබෙනවා. ඒ ශක්‌තිය සහ දැනුම තිබෙන්නේ ඔහු ළඟ. ඔහු මේ සඳහා කැමතිද…? ආදී දේ සමගයි මගේ තීරණය ගත හැකිව තිබෙන්නේ…
   
   ප්‍රශ්නය – ඔබ ඇමරිකන් පුරවැසියෙක්‌ වීම එවැනි තනතුරක්‌ සඳහා නෛතික බාධාවක්‌ නේද…?
   
  පිළිතුර – මම ශ්‍රී ලාංකික පුරවැසියෙක්‌… නමුත් ඇමරිකාවට ගියහම මට එහේ පුරවැසිභාවයත් ලැබුණා. දැන් මම ද්විත්ව පුරවැසියෙක්‌. අපේ රටේ ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන හදන්නේ රාජපක්‍ෂලා ඉලක්‌ක කරගෙන. එතැනදී ද්විත්ව පුරවැසිභාවය තිබෙන පුද්ගලයන්ට ඡන්දය ඉල්ලන්න බැහැ කියලා, වගන්තියක්‌ ඇතුල් කළා. ඒක නම් ප්‍රශ්නයක්‌ නෙමෙයි… අවශ්‍ය ඕනෑම අවස්‌ථාවකදී මට, ඇමරිකන් පුරවැසිභාවයෙන් ඉල්ලා අයින් වෙන්න පුළුවන්… මේ රජය බලයට ආපු මුල් දවසේ ඉඳන් කළේ, රාජපක්‍ෂලා සහ පසුගිය ආණ්‌ඩුවේ වැඩක්‌ කරපු පිරිස පස්‌සේ එළව එළවා පළිගැනීම මිසක්‌ වෙන දෙයක්‌ නෙමෙයි. ව්‍යවස්‌ථාව පවා සංශෝධනය කළේ රටේ අවශ්‍යතාවයට නෙමෙයි, පළිගන්නයි. මේ අවුරුදු තුනටම වෙන මොනවක්‌වත් කළේ නැහැනේ. තවම කතා කරන්නේ රාජපක්‍ෂලා හිරේ දාන එක විතරයි. ඔය කතා කරන රාජිතලා, චම්පිකලා, ෙෆාන්සේකලා, චන්ද්‍රිකාලා මොනවද කරලා තියෙන්නේ… චන්ද්‍රිකාගේ කාලයේ ආයුධ නැව් පිටින් නැති වුණා. වැඩක්‌ නැතුව ඉරානයෙන් පවා ආයුධ ගෙනාවා. 
   
   ප්‍රශ්නය – පළාත් පාලන මැතිවරණයෙන් පොහොට්‌ටුව ලබපු ජයග්‍රහණය පිළිබඳව ඔබේ ඇගයීම කුමක්‌ද…?
   
   පිළිතුර – පළමුවැනි දේ තමයි මේ සඳහා මූලික වුණේ මහින්ද රාජපක්‌ෂ කියන චරිතය. එය ඔහුගේ නායකත්වයේ ජයග්‍රහණයක්‌… දෙවැනි එක තමයි, මේ ආණ්‌ඩුව බලයට එන්න කියපු බොරු පිළිබඳව ජනතාවට අවබෝධයක්‌ ලැබුණා. මහින්ද ජනාධිපතිතුමාගේ කාලය තුළ රටට කරපු සේවයත් මේ අයගේ කාලයේ කිසිදු දෙයක්‌ නොකිරීමත් ජනතාව සංසන්දනය කළා. කිසිදු සංවර්ධනයක්‌ නොකළා විතරක්‌ නොවෙයි, අපේ රටේ ආරක්‌ෂාව, රණවිරුවන්ගේ ආරක්‌ෂාව, ඒකීයභාවය, ආර්ථිකය, සංවර්ධනය කියන හැම එකම කඩා වැටුණා. ඒ ගැන ජනතාව කල්පනා කරලා තීන්දුවක්‌ දුන්නා. 
   
   ප්‍රශ්නය – මිග් යානා ගනුදෙනුව සම්බන්ධයෙන් තවමත් ඔබට චෝදනා එල්ල වෙනවා. ඒ සඳහා මැදිහත්කාර ප්‍රයත්නයක යෙදුණා යෑයි කියමින් උදයංග වීරතුංග අල්ලා ගැනීම සඳහා ආණ්‌ඩුව උත්සාහ කරමින් සිටිනවා…
   
   පිළිතුර – මිග් යානා ගැන චෝදනාවත් කිසිදු විටක ඔප්පු කර නැති කතාවක්‌ විතරයි. මගේ අදහස නම් උදයංග වීරතුංග සිය කැමැත්තෙන් ලංකාවට ඇවිල්ලා, මේ ගැන ප්‍රකාශයක්‌ කරන්නට ඕනේ. මම එක පුද්ගලයෙක්‌ යවලා, ඊට පස්‌සේ තව නිලධාරීන් දෙන්නෙක්‌ යවලා තමයි කේ.පී. ගෙනාවේ. ඒ ත්‍රස්‌තවාදී නායකයෙක්‌… කේ.පී.ව මෙහාට ගේනකන් ඒ ගැන කවුරුවත් දන්නෙත් නැහැ. ජාත්‍යන්තරය එක්‌ක අපි වැඩ කළේ එහෙමයි. 
   
   ජාත්‍යන්තරය දින්නා කියන මේ අයට උදයංග වීරතුංගව ගේන්න තවම බැරි වුණා. ඔහුව ගේන්න විදේශ ඇමැතිවරයා යනවා. මුළු සංහතියම රට යනවා. මොකක්‌ද මෙයා කරලා තියෙන වරද…? මේවට කියන්නේ රඟපෑම් කියලා. ජනතාවගේ මුදල් නාස්‌ති කර කර මේ අය රඟපානවා. වෙන වැඩක්‌ කරන්න බැරි නිසා මේවා කරනවා. මහ දවාලේ මහ බැංකුව හොරා කාපු, ජනාධිපති කොමිසමකින් චෝදනා ලබපු අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන්ට විරුද්ධව උදයංගට වගේ ක්‍රියා කරන්නේ නැත්තේ ඇයි…? මහේන්ද්‍රන්ව ගේන්න කවුරුත් ගියාද…? එයාට විරුද්ධව රෙඩ් නෝටිස්‌ එකක්‌ ගත්තද…? උදයංග වීරතුංග නඩුවකින් වැරදිකාරයෙක්‌ වුණාද…? බොරුවට හිරේ දානවා කියන බය නිසා එයා ලංකාවට එන්නේ නැහැ. මම නම් එයාට කියන්නේ, ඉක්‌මනට ඇවිල්ලා සාක්‌ෂියක්‌ දෙන්න කියලයි. නැත්නම් බොරු ප්‍රචාර කිය කියා, අපිට මඩ ගහනවා. කාලයකට ලසන්ත වික්‍රමතුංගව ගොඩගන්නවා. මේ රටේ ජනතාව දන්නවනේ, ලසන්තව මැරුවේ කවුද කියලා. එක්‌නැලිගොඩට අතුරුදන් වුණේ කොහොමද කියලා ජනතාව දන්නවා. ඒවා ගැන හොයා ගන්න හරි මාර්ගය තියෙද්දී, අපිට මඩ ගහන්න වැරදි මාර්ගයේම යනවා. සීඅයිඩි එක, පවා යොදා ගන්නවා. ඒ නිලධාරීන්ට මම කියනවා, ඒවා කරන්න එපා… ඒ සඳහා ඔබට වගකියන්න වේවි… විරුද්ධවාදීන්ගෙන් පළිගැනීම සඳහා පරීක්‌ෂණ කරන්න කියලා, අපේ කාලයේදී මම කවදාවත්ම සීඅයිඩී එකට හෝ වෙනත් අයකුට අණ දීලා නැහැ. මේ නිලධාරීන් ඔය ගැන සැලකිලිමත් වෙන්න ඕනේ… ඔය කොන්ත්‍රාත් ඉෂ්ට කරන්න ගියොත් කවදා හෝ ඒවාට ඒ අයට දඬුවම් ලැබෙයි. පොලිසිය සහ අධිකරණය පිළිබඳව ජනතාව තවම වගකීමෙන් හිතනවා. එක එක දේශපාලනඥයන් සතුටු කිරීම ඒ අයගේ කාර්යය නෙමෙයි. උසස්‌ වීම් සඳහා සමහරු ඒවා කරනවා. තමන්ට ඒවාට වන්දි ගෙවන්න වෙන කොට, ඔය දේශපාලනඥයන් එන්නේ නැහැ. එදාට තමන් තනි වෙනවා. ඒ බවත් මතක තියා ගන්න. 
   
   ප්‍රශ්නය – පසුගියදා ලන්ඩනයේදී එල්ටීටීඊ ඩයස්‌පෝරාවේ පිරිසක්‌ එහි ශ්‍රී ලංකා මහ කොමසාරිස්‌ කාර්යාලය ඉදිරිපිට උද්ඝෝෂණයක්‌ කළා. එම අවස්‌ථාවේ දී බ්‍රිගේඩියර් ප්‍රියංක ප්‍රනාන්දු සම්බන්ධව යම් සිද්ධියක්‌ ඇති වුණා… මේ සිද්ධිය ඔබ දකින්නේ කොහොමද…? 
   
   පිළිතුර – සංහිඳියාව ඇති කරලා ජාත්‍යන්තරය ජයගත්තා කියන අයට, ඇයි මේ වගේ දේවල් බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්‌ඩුවට කියලා නවත්වගන්න බැරි. අපේ කාලයේ මෙහෙම දෙයක්‌ වුණා නම් කමක්‌ නැහැ කියන්න පුළුවන්… එල්ටීටීඊ ඩයස්‌පෝරාව කියන කියන එක කරලා දුන්න මේ ආණ්‌ඩුවට ඒ වගේ දෙයක්‌වත් නවත්ත ගන්න බැරිද…? ෆාදර් එම්මනුවෙල් මේ රටට ආවාහම විදේශ ලේකම් තුමා එයාව බදා ගත්තනේ… මේ අයට විලි ලැඡ්ජ නැද්ද…? ඒ මිනිහා බදාගන්න තරම් කෙනෙක්‌ද…? ඒ බදා ගන්න ගමන් කියන්න තිබුනණේ, මේ වගේ වැඩ කරන්න එපා කියලා… ඕවා නිසා තමයි ඡන්දය පැරදුනේ… අපේ ජාතිය තුච්ඡකරපු දේවල්නේ මේ අය කළේ… අතුරුදන්වුවන්ගේ පනත ගෙනාවා. යුද්ධය කරපු රණවිරුවෝ නඩු නැතිව හිරේ දැම්මා… එහෙම කරලත් ඇති කරපු සංහිඳියාව මේකද…? 
   
   ප්‍රශ්නය – ආණ්‌ඩුව සහ දෙමළ සන්ධානය පවසන්නේ, පසුගිය ආණ්‌ඩුව මෙන් නොව, මේ වන විට රටේ සංහිඳියාව පවතින බවයි…
   
   පිළිතුර – මොකක්‌ද සංහිඳියාව කියන්නේ…? ඊළමට ඉඩ දීලා බලාගෙන ඉන්න එකද…? ඒක කරන්න ආණ්‌ඩුවක්‌ ඕනේ නැහැනේ. ඒවාට කියන්නේ රට අයාලේ යවනවා කියලා. ත්‍රස්‌තවාදය නැති කළාට, කාලයක්‌ යනකං සමහරුන්ගේ ඔළුවල ඔය මනස්‌ගාත තිබෙනවා. ඒ ඔළු සුද්ද වෙනකං, කළ යුතු දේවල් තිබෙනවා. විමර්ශන සහ බුද්ධි අංශ ක්‍රියාමාර්ග ඔස්‌සේ, වසර කිහිපයක්‌ ඒ කාර්යයන් කළ යුතු වෙනවා. දෙමළ දේශපාලනඥයන් හිතන්නේ, තමන්ගේ දේශපාලන හීනය ගැන මිසක්‌ දෙමළ ජනතාව ගැන නෙමෙයි. අපි යුද්ධය අවසන් කරලා, උතුරට විශාල වැඩ කොටසක්‌ කළානේ… මේ ආණ්‌ඩුව උතුරට මොනවද කළේ…? කිසිම දෙයක්‌ කළේ නැහැ. මහින්ද රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව උතුරට කොයි තරම් සංවර්ධනයක්‌ කළාද…? පාලම් හැදුවා… පාරවල් හැදුවා… දුම්රිය මාර්ග දෙකක්‌ හැදුවා…විදුලිය ලබා දුන්නා. පානීය ජලය ලබා දුන්නා. මේ සංවර්ධන කටයුතු කරන අතරේ, බිම් බෝම්බ ඉවත් කළා. යළි පදිංචි කිරීම් සිදු කළා. ජනතාවගේ ඉඩම් වලින් සීයයට අනූවක්‌ ආපසු බාර දුන්නා. ජනතාවගේ නිවාසවලින් සීයට අනූවක්‌ බාර දුන්නා. හැම තැනම තිබුණු හමුදා කඳවුරු ඉවත් කරලා, උපාය මාර්ගිකව වැදගත් කඳවුරු පමණක්‌ තියා ගත්තා. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතිය තහවුරු කරමින් පළාත් සභා ඡන්දය තිබ්බා. ඒ ඡන්දය අපි නිදහස්‌ව සහ සාධාරණව පැවැත්වුවා. අද බලන්න උතුරේ දරුවන්ගේ විභාග ප්‍රතිඵල කොයිතරම් ඉහළ ද කියලා. එදා අපි උතුරේ පාසල් අධ්‍යාපනයට කරපු සේවයේ ප්‍රතිඵල ලැබෙන්නේ දැන්. එදා එල්ටීටී ඊයේ ළමා සොල්දාදුවන් විදිහට තුවක්‌කුවක්‌ අතට අරගෙන සයිනයිඩ් කරලක්‌ බෙල්ලේ එල්ලාගෙන හිටපු දරුවන්ට, පාසලට මග පෙන්නුවේ අපි. ඇමරිකාවේ කළු ජාතිකයන්ගේ අරගලයට නායකත්වය දුන්න දෙන්නෙක්‌ හිටියා. කනිෂ්ඨ මාටින් ලූතර් කිං සහ මැල්කම් එක්‌ස්‌ කියන මේ දෙන්නාගෙන් මාටින් ලූතර් කතා කළේ කළු ජාතිකයන්ගේ අයිතිවාසිකම් පිළිබඳව. මැල්කම් එක්‌ස්‌ සඳහන් කළේ ඊට වඩා වෙනස්‌ කාරණයක්‌. ඔහු සඳහන් කළේ, කළු ජාතිකයන්ට ආර්ථික නිදහස නැතුව ඔය අයිතිවාසිකම් ලැබුණාට වැඩක්‌ නැහැ කියලයි. ඔහු ප්‍රර්ථනා කළේ ආර්ථිකයෙන් සවිමත් කළු සමාජයක්‌. කනිෂ්ඨ මාටින් ලූතර් කිං මිය යන්න ආසන්න කාලයේදී ඔහු කිව්වේ ඔව්… මැල්කම් එක්‌ස්‌ කියන කතාව හරි. අපේ මිනිස්‌සු ආර්ථිකයෙන් දියුණු වෙන්න ඕනේ… එහෙම නැත්නම් මොනවා දුන්නත් වැඩක්‌ නැහැ…’ කියලා. 
   
   එදා කළු ජාතිකයන්ට තිබ්බ තත්ත්වය මේ රටේ දෙමළ ජනතාවට කවදාවත් අත්වෙලා නැහැ. එසේ තිබියදීත් අපි ඒ අයගේ ආර්ථිකයට විශාල සේවයක්‌ කළා. ඒ මිනිස්‌සුන්ට ආර්ථික අතින් දියුණු වෙන්න අපි අවස්‌ථාව දුන්නා. මේක තමයි සැබෑ සංහිඳියාව. අද තියන්නේ සංහිඳියාව නෙමේ… පාවාදීම.