Dilrook Kannangara

Ruwan M Jayatunge M.D. 

Abstract: This article discusses addiction and formation of the Addiction Memory. Addiction has been described as a brain disorder involving brain structures and neural circuits. Addiction impacts long term associative memory including multiple memory systems. Addiction has pathological associations with learning, memory, attention, reasoning, and impulse control. People with addictions suffer from high levels of early maladaptive schemas. The Addiction Memory (AM) plays a crucial role in relapse occurrence and maintaining the addictive behavior. Healing the addiction memory is imperative in treating addictions. Pharmacological and psychological methods are being used to treat addictions. Among the psychological interventions Cognitive Behavior Therapy, Eye movement desensitization and reprocessing (EMDR) and Schema-Focused Therapy (SFT) can be used to heal the addiction memory.

Key Words:   Addiction Memory (AM), Maladaptive Schemas, Psychotherapy

Drug addiction has become an increased phenomenon in the modern civilization. Addiction habits have impacted individuals, families and the society. Addiction has been regarded as an individual disease as well as a social condition. Addictions cause structural changes in cultural, social, political, and economic system in society (Ajami et al., 2014). Addiction is almost universally held to be characterized by a loss of control over drug-seeking and consuming behavior (Levy, 2014).

Addiction is defined as compulsive drug use despite negative consequences (Hyman, 2005). Addiction is a multifactorial phenomenon (Shaghaghy et al., 2011). McLellan and colleagues (2000) conceptualize addiction as a brain disease. Leshner (1997) views addiction as a chronic, relapsing brain disorder that involves complex interactions between biological and environmental variables. According to Mate (2014) addictions are experience based and it has close links with pain, distress, negative emotions, loss of meaning and often connected with adverse early childhood experiences.  Drug addiction leads to profound disturbances in an individual’s behavior that affect his/her immediate environment, usually resulting in isolation, marginalization, or incarceration (Volkow et al., 2004).

Addictions and Brain Structures

There are numerous brain structures and neural circuits involved in the addiction process. Several studies using a whole brain analysis approach have demonstrated how sensorimotor brain networks contribute to addiction (Yalachkov et al., 2010). Drug addiction causes important derangements in many areas, including pathways affecting reward and cognition (Fowler et al., 2007). Tomkins & Sellers (2001) specify that multiple neurotransmitter systems may play a key role in the development and expression of drug dependence.

Studies indicate that The ventral striatum, a region implicated in reward, motivation, and craving, and the inferior frontal gyrus and orbitofrontal cortex, regions involved in inhibitory control and goal-directed behavior become affected in addictions (Konova et al., 2013).  A central concept in drug abuse research is that increased dopamine (DA) in limbic brain regions is associated with the reinforcing effects of drugs (Di Chiara andImperato, 1988; Koob &Bloom, 1988; Volkow et al., 2004). Pharmacological and behavioral studies have indicated that  modulation of  locus coeruleus (LC)  (which is  the largest noradrenergic nucleus in brain, located bilaterally on the floor of  the fourth ventricle in the anterior pons)  neuronal firing rates contributes to physical  aspects of opiate addiction, namely, physical dependence and  withdrawal, in several mammalian species, including primates  (Redmond and Krystal, 1984; Rasmussen et al.,1990;Nestler, 1992).

Memory and Addiction

Inter connection between human memory process and addiction has been speculated by numerous researchers in the past few decades.Theories of addiction have mainly been developed from neurobiologic evidence and data from studies of learning behavior and memory mechanisms (Cami & Farre, 2003). Wang and colleagues (2003) hypothesized that addiction can be resulted by the abnormal engagement of long term associative memory. Volkow et al. (2003) highlight that multiple memory systems have been proposed in drug addiction, including conditioned-incentive learning (mediated in part by the NAc and the amygdala), habit learning (mediated in part by the caudate and the putamen), and declarative memory (mediated in part by the hippocampus). According to Hyman (2005) addiction represents a pathological usurpation of the neural mechanisms of learning and memory that under normal circumstances serve to shape survival behaviors related to the pursuit of rewards and the cues that predict them.

The Process of Learning and Memory in Addiction

The process of learning and memory in addiction has been proposed to involve strengthening of specific brain circuits when a drug is paired with a context or environment (Klenowski et al., 2014). Addiction has pathological associations with learning, memory, attention, reasoning, and impulse control. Addiction related behaviors arise as a result of maladaptive learning process. Following learning pathways individuals with addictions become sensitive and strongly respond to drug cues (Robinson & Berridge, 2000). Drug use in the addicted individual is controlled by automatized action schemata (Tiffany, 1990).

Robbins and colleagues (2002) point out that pathological subversion of normal brain learning and memory processes in drug addiction. They further emphasize that drug related habits evolve through a cascade of complex associative processes with Pavlovian and instrumental components that may depend on the integration and coordination of output from several somewhat independent neural systems of learning and memory, each contributing to behavioral performance.

Tiffany (1990) concluded that drug urges and drug use result from distinct cognitive processes. Some experts believe that addiction related behaviors can be explained via the Feeling-State Theory. According to the Feeling-State Theory positive feelings and behavior are fixated in the body during an intense experience such as drug ingestion creating the feeling-state (Miller, 2005).

A considerable number of researchers point out that subcortical brain region plays a key role in formation of normal as well as drug related behavioral habits. Chronic drug exposure causes stable changes in the brain at the molecular and cellular levels (Nestler, 2001).  Drug abusing habits can change the structure and function of the synaptic connections allowing synaptic plasticity for long periods even for a lifetime. Synaptic plasticity may play key roles in the addiction process (Winder et al., 2002). Kelley (2004) states that the process of drug addiction shares striking commonalities with neural plasticity associated with natural reward learning and memory.

Addictions and Maladaptive Schemas

Segal (1988) viewed schemas as the residue of past reactions and experience that often effect subsequent perception and appraisals. Bakhshi Bojed and  Nikmanesh,   (2013) pointed out that drug users suffer from some early maladaptive schemas which can be the potential for drugs abuse. A study done by Shaghaghy and colleagues (2011) indicated that people with addictions suffer from high levels of early maladaptive schemas and they had a more pessimistic attributional style. Maladaptive schemas and inefficient ways the patient learns to adapt with others often lead to chronic symptoms of anxiety, depression and substance abuse (Kirsch, 2009: Shaghaghy et al., 2011).

Memory and Craving

Craving is often depicted as the subjective experience; craving tends to be highly situationally specific, readily triggered by stimuli previously associated with drug use. Secondly, craving can persist well beyond the cessation of addicted substance (Tiffany & Conklin, 2000).  Volkow and colleagues (2004) point out that  drugs trigger a series of adaptations in neuronal circuits involved in saliency/reward, motivation/drive, memory/conditioning, and control/disinhibition, resulting in an enhanced (and long lasting) saliency value for the drug and its associated cues at the expense of decreased sensitivity for salient events of everyday life (including natural reinforces).

The Addiction Memory

The Addiction Memory (AM) plays a crucial role in relapse occurrence and maintaining the addictive behavior. The drug-associated cues are highly connected with Addiction Memory and it helps to maintain drug seeking craving. Boening (2001) views the personal Addiction Memory as an individual acquired software disturbance in relation to selectively integrating “feedback loops” and “comparator systems” of neuronal information processing. The Addiction Memory becomes part of the personality represented on the molecular level via the neuronal level and the neuropsychological level, especially in the episodic memory (Boening, 2001).

Working with  the Addiction Memory

Böning (2009) discusses the difficulties in treating Addiction Memory since it is embedded above all in the episodic memory, from the molecular carrier level via the neuronal pattern level through to the psychological meaning level, and has thus meanwhile become a component of personality. Therefore healing the Addiction Memory is challenging and time consuming.

According to Leshner (1997) in addictions the most effective treatment approaches include biological, behavioral, and social-context components. Among the pharmaco-therapeutic methods Sittambalam, Vij, and Ferguson (2014) highlight Suboxone as an effective treatment method for heroin addiction and as a viable outpatient therapy option. In addition they recommend individualized treatment plans and counseling for maximum benefits.

Carroll & Onken (2005) argued that Cognitive behavior therapy, contingency management, couples and family therapy, and a variety of other types of behavioral treatment have been shown to be potent interventions for several forms of drug addiction. Kauer & Malenka (2007) suggest that reversing or preventing drug-induced synaptic modifications such as mesolimbic dopamine system is one of the key ways to treat addictions.

Gould (2010) stated that from a psychological and neurological perspective, addiction is a disorder of altered cognition. Restoration of altered cognition would be essential in working with the addiction memory. von der Goltz and colleagues (2009) conjectured   that disruption of drug-related memories may help to prevent relapses. Growing evidence from preclinical and clinical studies concur that specific treatments such as extinction training and cue-exposure therapy are effective (von der Goltz & Kiefer, 2008).

Recent researches suggest that EMDR is a potent therapeutic method to treat addictions. Addiction memory could be considered as a form of an unprocessed memory. Unprocessed memories stored in networks that govern explicit and implicit memories. EMDR helps to process unprocessed memories stored in networks. EMDR involves the transmutation of dysfunctionally stored experiences into an adaptive resolution (Solomon et al., 2008).

EMDR reprocessing sessions promote an associative process that clearly reveals the intricate connections of memories that are triggered by current life experiences (Shapiro, 2014). EMDR may be used to ameliorate the effects of earlier memories that contribute to the dysfunction, potential relapse triggers, and physical cravings. In addition, EMDR is used to incorporate new coping skills and assist in learning more adaptive behaviors (Shapiro et al. 1994).

Wide arrays of experimental studies are supportive of a working memory explanation for the effects of eye movements in EMDR therapy (de Jongh et al., 2013). EMDR therapy is guided by the adaptive information processing (AIP) model (Shapiro, 2014). Levin, Lazrov & van der Kol,k (1999) found increased activation of the anterior cingulated gyrus and of the left frontal lobe after 3 sessions of EMDR treatment. Brain scans have clearly demonstrated pre-post changes after EMDR therapy, including increases in hippocampal volume, which have implications for memory storage (Shapiro, 2012).

As reviewed by Andrade and colleagues (1997) EMDR reduces the vividness of distressing images by disrupting the function of the visuospatial sketchpad (VSSP) of working memory. Cecero& Carroll (2000) considered drug cravings as a form of disturbing thoughts and they used EMDR to reduce cocaine cravings.

Young, Zangwill,   and Behary,   (2002) proposed combination of Schema-Focused Therapy (SFT) and Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR) would give effectual results processing dysfunctional memories. According to Young , Klosko & Weishaar (2003) Schema-Focused Therapy is an integrative form of psychotherapy combining cognitive, behavioral, psychodynamic object relations, and existential/humanistic approaches.  Schema-Focused Therapy helps to modify individual’s maladaptive thoughts about self and others and process the emotions connected with schemas, teach coping skills and break maladaptive behavioral patterns (Young et al., 2003).

Conclusion

Addiction is a chronic, relapsing brain disorder. Addiction related behaviors are complex and these behaviors are strongly connected with the memory system.  Formation Addiction Memory helps to maintain the addictive behavior and drug seeking craving. It becomes a component of personality. Therefore working with addiction memory could be challenging. Reduction in maladaptive schema, restoration of drug related altered cognitions help to combat addictions. Pharmacological and Psychological interventions proved to be effective in working with addiction memory. Among the psychological interventions Cognitive Behavior Therapy (CBT) Eye movement desensitization and reprocessing (EMDR) and Schema-Focused Therapy (SFT) seem to be useful in treating addiction memory.

References

Ajami,S,. Mellat-Karkevandi, Z,. Saghaeiannejad-Isfahani, S., Salehi,M., Jahanbakhsh, M. (2014). A comparison of substance dependence treatment information system in America, England, and Iran.J Educ Health Promot.   doi: 10.4103/2277-9531.127597.

Andrade, J., Kavanagh, D., Baddeley, A.(1997).Br J Clin Psychol.:209-23.

Bakhshi Bojed, F., Nikmanesh, Z.  (2013). Role of Early Maladaptive Schemas on Addiction Potential in Youth.International Journal of High Risk Behaviors and Addiction. 2(2): 72-76. , DOI: 10.5812/ijhrba.10148.

Boening, J.A.(2001). Neurobiology of an addiction memory. J Neural Transm. 108(6):755-65.

Böning, J.(2009). Addiction memory as a specific, individually learned memory imprint. Pharmacopsychiatry. 42 Suppl 1:S66-8. doi: 10.1055/s-0029-1216357.

Cami, J., Farre, M.(2003). Mechanisms of disease: drug addiction. NEJM.  349(10):975–986.

Carroll, K.M,. Onken, L.S. (2005). Behavioral therapies for drug abuse. Am J Psychiatry. Aug;162(8):1452-60.

Cecero, J. J., & Carroll, K. M. (2000). Using eye movement desensitization and reprocessing to reduce cocaine cravings. American Journal of Psychiatry, 157(1), 150-151.

de Jongh, A., Ernst, R., Marques, L., Hornsveld, H.(2013). J Behav Ther Exp Psychiatry.:477-83. doi: 10.1016/j.jbtep.2013.07.002.

Fowler, J..S, Volkow, N.D., Kassed, C.A., Chang, L. (2007).Imaging the addicted human brain. Sci Pract Perspect3(2):4-16.

Gould,T.J.(2010). Addiction and Cognition. Addict Sci Clin Pract. ; 5(2): 4–14.

Hyman, S.E. (2005). Addiction: A Disease of Learning and Memory. Am J Psychiatry: 162:1414-1422. doi:10.1176/appi.ajp.162.8.1414.

Hyman, S. E. 2007. The neurobiology of addiction: Implications for voluntary control of behavior. American Journal of Bioethics (AJOB–Neuroscience) 7(1): 8–11.

Kauer, J.A, Malenka RC.(2007). Synaptic plasticity and addiction. Nat Rev Neurosci. 2007 Nov;8(11):844-58.

Kelley, A.E. (2004).Memory and Addiction: Shared Neural Circuitry and Molecular Mechanisms. Neuron. 30;44(1):161-79.

Kirsch, J.P. (2009).Early maladaptive schemas, self-esteem, and changes in depression and anxiety in young adults during residential substance abuse treatment. Chester: Widener University. pp. 1–76

Klenowski, P., Morgan, M., Bartlett, S.E. (2014). The Role of Delta Opioid Receptors in Learning and Memory Underlying the Development of Addiction. Br J Pharmacol. 2014 Feb 12. doi: 10.1111/bph.12618.

Konova, A.B., Moeller, S.J., Goldstein, R.Z.(2013). Common and distinct neural targets of treatment: changing brain function in substance addiction.Neurosci Biobehav Rev.  doi: 10.1016/j.neubiorev.2013.10.002.

Leshner, A.I. (1997). Addiction is a brain disease, and it matters. Science. . 278:45-47.

Levin, P., Lazrov, S., van der Kol,k B. (1999).J Anxiety Disord.  13(1-2):159-72.

Levy, N., (2014). ‘Addiction as a disorder of belief’, Biology & Philosophy, Vol: 29(3): 337-355.

McLellan, A. T.,  . Lewis, D. C.,  . O’Brien, C. P ., Kleber H. D. (2000). Drug dependence, a chronic medical illness: Implications for treatment, insurance, and outcomes evaluation. Journal of the American Medical Association 284(13): 1689-1689.

Mate, G. (2014) Personal Communication.

Miller, R. (2005). The feeling-state theory of compulsions and cravings and decreasing compulsions and cravings using an eye movement protocol. Dissertation Abstracts International: Section B. Sciences and Engineering, 66(2), 1178.

Nestler, E.J.(1992). Molecular Mechanisms of Drug Addiction.The Journal of Neuroscience. 2439-2450.

Nestler, E.J.(2001). Molecular basis of long-term plasticity underlying addiction.Nat Rev Neurosci. 2001 Feb;2(2):119-28.

Robinson, T.E., Berridge, K.C. (2000). The psychology and neurobiology of addiction: An incentive-sensitization view. Addiction. ;95(Suppl 2):S91–117.

Robbins, T.W., Everitt, B.J (2002) Limbic-Striatal Memory Systems and Drug Addiction.Neurobiol Learn Mem. 78(3):625-36.

Segal, Z.V. (1988). Appraisal of the self-schema construct in cognitive models of  depression. Psychological Bulletin, 103(2), 147-162.

Shaghaghy, F., Saffarinia, M., Iranpoor, M., & Soltanynejad, A. (2011). The Relationship of Early Maladaptive Schemas, Attributional Styles and Learned Helplessness among Addicted and Non-Addicted Men. Addiction And Health.3(1-2): 45–52.

Shapiro, F., Vogelmann-Sine ,S., Sine, L.F. (1994). Eye movement desensitization and reprocessing: treating trauma and substance abuse.  J Psychoactive Drugs. 1994 Oct-Dec;26(4):379-91.

Shapiro, F (2012). How EMDR Therapy Opens a Window to the Brain. BrainWorld.

Shapiro, F. (2014). The Role of Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR) Therapy in Medicine: Addressing the Psychological and Physical Symptoms Stemming from Adverse Life Experiences. Perm J. 18(1): 71–77.doi:  10.7812/TPP/13-098.

Sittambalam ,C.D., Vij, R., Ferguson, R.P.(2014). Buprenorphine Outpatient Outcomes Project: can Suboxone be a viable outpatient option for heroin addiction?J Community Hosp Intern Med Perspect. doi: 10.3402/jchimp.v4.22902.

Solomon, R. M., & Shapiro, F. (2008). EMDR and the adaptive information processing  model – Potential mechanisms of change. Journal of EMDR Practice and  Research, 2(4), 315-325

Tiffany ST.(1990).A cognitive model of drug urges and drug-use behavior: role of automatic and nonautomatic processes.Psychol Rev. 97(2):147-68.

Tiffany ,S.T., Conklin, C.A. (2000).A cognitive processing model of alcohol craving and compulsive alcohol use. Addiction. 2:S145-53.

Tomkins,D.M., Sellers,E.M.(2001).Addiction and the brain: the role of neurotransmitters in the cause and treatment of drug dependence.CMAJ ;164(6):817-21

Vetulani, J.(2001). Drug addiction. Part II. Neurobiology of addiction.Pol J Pharmacol.;53(4):303-17.

Volkow, N.D., Fowler, J.S., Wang, G.J. (2003).  The addicted human brain: insights from imaging studies.  J Clin Invest.;111(10):1444–1451. doi:10.1172/JCI18533.w.

Volkow, N.D., Fowler, J.S, Wang, G.J.(2004). The addicted human brain viewed in the light of imaging studies: brain circuits and treatment strategies.Neuropharmacology. 1:3-13.

von der Goltz, C, Kiefer, F. (2009). Learning and memory in the aetiopathogenesis of addiction: future implications for therapy? Eur Arch Psychiatry Clin Neurosci. 2:S183-7. doi: 10.1007/s00406-009-0057-6.

von der Goltz, C. , Kiefer, F. (2008). Learning and memory in the pathogenesis of addiction. Nervenarzt. 2008 Sep;79(9):1006-16. doi: 10.1007/s00115-008-2534-y.

Wang, H.R, Gao, X.R., Zhang, K.G, Han, J.S. (2003).Current status in drug addiction and addiction memory research. Sheng Li Ke Xue Jin Zhan.34(3):202-6.

Winder ,D.G., Egli ,R.E., Schramm, N.L, Matthews, R.T. (2002). Synaptic plasticity in drug reward circuitry. Curr Mol Med. 2002 Nov;2(7):667-76.

Yalachkov Y,  Kaiser J,  Naumer, M.J .(2010). Sensory and motor aspects of addiction. Behav Brain Res 207: 215–222.

Young, J., Zangwill, W. and Behary, W. (2002). Combining EMDR and Schema-Focused Therapy: The whole may be greater than the sum of the parts. in EMDR as an integrative psychotherapy approach. ed. by Shapiro, F., Guilford, NY, 181-209.

Young, J. E., Klosko, J., & Weishaar, M. (2003). Schema Therapy: A Practitioner’s Guide. New York: Guilford.

Dr Sarath Obeysekera

You need to read the preamble before I come to the point

Place –London

I decided to write this story which happened last night in a country which is supposed to be developed .My friends living in UK has a pet dog ,which their son took out for the routine  daily walk in the woods .He released the dog from the leash  as usual, as he does every day .Another rock wailer  dog who was also doing the walk with the owners was trying to attack his dog  and the young man tried to separate them ,got bitten by the other dog .Time was around 1 pm and he rushed  to the GP ( area General Practitioner).

His wound was  bleeding ( 911 was not coming for such a small health condition ) .His doctor was on leave due to Ramadan season ( he is a Bangladeshi ) and other doctor  ( A Sri Lankan !) has said  that she is not trained to do anything let alone wound dressing as it is duty of the nurse  ( nurse who behave like a doctor was away )  .He rushed to A and E (accident and  emergency unit ) in the  nearest Government hospital  ,where he was asked to wait for three hours on the queue .He was in pain and again rushed to the nearest private hospital .

They have said that dog bite is a special case hence they could not do any treatment and take risks and asked him to go to another specialised hospital  10 miles away to get treated .They have dressed the wound but refused to do any stitching of the wound ,Gave him tetanus and antibiotic and asked him to go to another specialised  hospital in central London

As it was late he has to wait until tomorrow 9.45 am tomorrow to see the doctor !

Now the time is 10 pm and it has taken 8 hours and he could not get treated even though he had financial resources.

He came home in pain as the doctors has not given any pain killers for no reason .Now he is waiting to go tomorrow to the other place in town to get the wound stitched.

Wound is  in his left hand between Thumb and forefinger.He is in pain and he is angry. When my friend called him from Sri Lanka ,he was so bitter about doctors and whole health system in UK.

This is supposed to be a developed country which is running with proven systems but it is failing due to inhuman” behaviour of doctors who have not understood the plight of the patient who is in pain.

Place –Sri Lanka .

We have ( had)  a better health care in Sri Lanka.If  this would have happened ,Emergency Unit of the Government Hospital or even In a private hospital, he would have  receivde quick   treatment and get his wound stitched  within 1-2 hours ( if at all they are not on strike !) and get pain killers .( if the doctor does not give the pain killer ,he can still walk into a pharmacy and get the medication)

If it is any other retreatment, Private hospitals are working 24/7 and if you have money you can get the treatment during the strike period

Same doctors who are mostly qualified in UK and they would have treated them differently in normal times .

If this problem came up few days back our government doctors would not have done anything but busy near the Fort Railway shouting slogans against the government for not shutting down a private medical school.

Rationale

I am not a medical doctor, but I have few doctors in my family and among siblings and nephews. Up to now I was under the impression that they are Human Beings and treat distressed people with compassion .But today have become animals. They are busy in trying to safeguard their profession from Privately Educated vultures  If they want to topple the government they should wait three more years rather than resorting to strikes and take poor patients as hostages. Association of Do(g) ctors ( Canines  ) have set up their own watch point/dog’s kennel   in front of busy Fort rail station ( which has become Hyde Park of London ) to impress tired people struggling to go home after days hard work to cook meals for their daughters and sons  and teach them to become Doctors .

I am sure that these matinee shows will discourage the citizens and teach their children to be trained in some other profession.

Last-night news showed them erecting a elevated  platform in the heart of the city despite court ruling ,presumably plan  to do a sathyagraha” .They may even fast unto death which I think that all government doctors should do so that SAITM doctors will be the only ones left to treat the people in the ( not so ) resplendent island,If they fast ,they may become more and more aggressive like hungry dogs and bite people ?.I wondered why they did not become muslims and joined Ramadan season few days back !

Problem we have is that  system of Law and Order has failed and morale of the country  ( and doctors ) has gone to (mad) dogs”..

Dr Sarath Obeysekera

වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

අරාබි නිසොල්ලාසයේ තියෙන අලිබාබා සහ හොරු හතළිහ” කියන්නේ අපි පොඩි කාලයේ බොහොම කැමැත්තෙන් කියවපු, ඒ වගේ ම මතකයේ හොඳින් රැඳුණු රසවත් කතාවක්. ඒ කතාව මෙහෙම එකක්. අලිබාබා කියන දුප්පත් දරකපන්නා හොරු රැළක ගේ රහසක් දැනගත්තා. ඒ බව වටහාගත්ත හොරු හතළිස් දෙනා අලිබාබා ව මරන්න උපක්‍රම යෙදුවා. ඒත් අලිබාබා ගේ සේවිකාවට පුළුවන් වුනා තමන් ගේ නුවණ මෙහෙයවලා ඒ හොරු රැළ ම මරාදාන්න. අපේ සමහර අලි බබ්බු දැන් මේ කතාව කියන්නේ අග මුල මාරුකරලා. ඒ අය කියන විදිහට අලිබාබා කියන්නේ හොරු හතළිහේ නායකයා. අපේ ව්‍යවස්ථාව 19 වැනි වතාවට සංශෝධනය කරද්දි මේ අලුත් කතාව බොහොම තදින් ප්‍රචාරය කෙරුණා. අපේ රටේ හිටපු අලි බබෙක් ගැනත් ඔහු වටා එකතු වී සිටි හොරු හතළිහක් ගැන ඒ අලුත් කතාවෙන් කිව්වා. කොහොම හරි අපේ මන්ත්‍රීවරු 215 දෙනෙක් පක්‍ෂ භේද අත ඇරලා එකතුවෙලා අලුත් ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සම්මත කරගත්තා.

මේ වතාවේ කරපු සංශෝධනයෙන් හරි අපූරු නීතියක් අපිට හඳුන්වලා දුන්නා. ඒ නීතියෙන් කියැවෙන්නේ අපේ ඇමැති මණ්ඩලයට පත්කරන්න පුළුවන් ඇමැතිවරු 30 ක් විතරයි කියලා. ඊට පස්සේ සිද්දවුනු දේ අපි හැමෝ ම දන්නවා. ඒවා ගැන ඉතින් ආඩපාලි කිව්වා කියලා ලැබෙන සෙතේ මොකක්ද? හැබැයි මේ ලේඛකයා හිතන විදිහට වැදගත්වෙන්නේ කැබිනට් එකේ ඉන්න ඕන ඇමැතිවරු 30 ක් ද 40 ක් ද කියන එක නෙවෙයි. අපි වදවෙන්න ඕන මේ රටට අමාත්‍යාංශ කීයක් උවමනා ද කියන එක ගැනයි. ඉතින් ඒකට මුලින් ම කරන්න ඕන ආණ්ඩුව මැදිහත්වෙලා කළයුතු වැඩ මොනවා ද කියලා හඳුනගන්න එක. ඊට පස්සේ ඒවා වර්ගකරන්න පුළුවන්.

උදාහරණයක් විදිහට කියනවා නම් අධ්‍යාපනය කියන්නේ ආණ්ඩුවට විවිධ ක්‍රමවලින් මැදිහත්වෙන්න පුළුවන් විෂයයක්. ඒකට මොන්ටිසෝරි අධ්‍යාපනය, ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය, ද්විතීයික අධ්‍යාපනය, විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය, වෘත්තීය පුහුණු කටයුතු, අවිධිමත් අධ්‍යාපනය කියන මෙ කී නො කී හැම දෙයක් ම ඇතුළත් කරන්න පුළුවන්.  හැබැයි මේ කියන්නේ මේ හැම වැඩකට ම සල්ලි වියදම් කරගෙන ආණ්ඩුව කරගහන්න ඕන කියන එක නම් නෙවෙයි. මේ වැඩවලින් සෑහෙන ප්‍රමාණයක් අධීක්‍ෂණය කරන එක, නියාමනය කරන එක විතරක් ආණ්ඩුවෙන් වුනාම හොඳට ම ඇති.

මේ විදිහට විෂයය සීමාව හදුනාගත්තාට පස්සේ සළකා බලන්න පුළුවන් ඒ වැඩේට කරගහන්න ඇමැතිවරු කී දෙනෙක් උවමනා ද කියන එක. ඇමැතිවරු පත්කරන රටේ නායකයා හිතනවා නම් යම් වැඩක් තනියෙන් කරන්න හැකියාව තියෙන මන්ත්‍රීවරයෙක් ඉන්නවා කියලා ඔහුට හෝ ඇයට ඒ වැඩේ භාරදෙන්න පුළුවන්. හැබැයි තමන් වටේ ඉන්නේ ඒ තරම් ශක්තියක් නැති අය කියලා රටේ නායකයා සහසුද්දෙන් ම දන්නවා නම් ඒ වැඩේට දෙන්නෙක් තුන්දෙනෙක් පත්කරන්න වෙනවා. අපි මොකක් හරි බරක් උස්සද්දි වුනත් එහෙමනේ. තනියෙන් උස්සන්න පුළුවන් ඒවා තනියෙන් උස්සනවා. එහෙම බැරි ඒවා උස්සන්න තව අය හවුල් කරගන්නවා. හැබැයි එක වැඩේ දෙකක් බවට පත්කරගන්න තරම් අපි මෝඩ නෑ.

ඉතින් රටේ තියෙන අමාත්‍යාංශ ගණන තමයි ව්‍යවස්ථාවෙන් තීරණයකරන්න ඕන. ඒ එක්ක ම නියමකරගත යුතු දෙයක් තමයි ඒවාට අයත්වෙන ආයතන පාලනය වෙන්න ඕන විදිහ. උදාහරණයක් විදිහට කියනවා නම් මහ බැංකුව පාලනය කළ යුතු විදිහ මුදල් නීති පනතිනුත් තවත් අණ පනත්වලිනුත් නියම කරලා තියෙනවා. ඒ හින්දා මහ බැංකුවේ පාලනය ගැන වදවෙන්න උවමනාවක් මුදල් ඇමැතිට නෑ. චාරිත්‍රයක් විදිහට මුදල් නෝට්ටුවල අත්සන් කරන එකයි අප්‍රේල් 30 වැනි දා ට කලින් මහ බැංකුවෙන් තමන්ට භාරදෙන වාර්ෂික වාර්තාව භාරගන්න එකයි තමයි එයා කරන්නේ. ඊට අමතර ව, අලුත් අන පනත්, නීති රීති හඳුන්වාදෙන්න ඕන වෙලාවට ඒ වෙනුවෙන් අමාත්‍ය මණ්ඩලය එක්කත් පාර්ලිමේන්තුව ඇතුළෙත් වැඩකරන්න මුදල් ඇමැතිට වෙනවා. ආණ්ඩුවට සල්ලි ඕන වුනා ම බැඳුම්කර වගේ ඒවා විකුණලා ණය ඇරන්දෙන්න කියලා මහ බැංකුවට කියන්නත් මුදල් ඇමැතිට සිද්දවෙනවා.

මේ විදිහේ ක්‍රමයක් අනුගමනය කරනවා නම් රටේ තියෙන බො‍හෝ ආයතනවල පාලන බරින් අමාත්‍යවරු නිදහස් කරවන්න හරි ඈත් කරවන්න හරි පුළුවන්. ඉතින් බරින් අඩු අමාත්‍යාංශයකට කරගහන්න ඇමැතිවරු දෙතුන් දෙනෙක් ඕන කියලා කියන්න ඊට පස්සේ කාටවත් බෑ.

රටේ තියෙන්න ඕන අමාත්‍යාංශ මොනවා ද කියලා හඳුනාගෙන අදාළ නම්වලින් ම ව්‍යවස්ථාවට ඇතුළත් කරන එකේ තවත් ප්‍රයෝජනයක් තියෙනවා. මූලික ම දේ තමයි එහෙම කළා ම මිනිස්සුන්ට දැනගන්න පුළුවන් අදාළ කාර්යය අයිති මොන අමාත්‍යාංශයට ද කියන එක. දැන් තියෙන විදිහට මිනිස්සු දන්නේ ලොතරැයි අයිති විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයට වගේ දේවල් විතරයි. පරිගණක ශිල්පය දියුණුවෙලා තියෙන මේ කාලේ අපි සමහර තොරතුරු හොයාගන්නේ අදාළ අමාත්‍යාංශයේ වෙබ් අඩවියට ගිහිල්ලා. ඒත් දැන් අපේ රටේ ඒක කරන එකත් ලේසි නෑ. මොකද කෙහෙල් මොටෙයියෝ ගලවා ගලවා අතන මෙතන හිටවනවා වගේ අමාත්‍යාංශ හදන නිසා ඒවාට අදාළ වෙබ් අඩවි පවත්වාගෙන යන එකත් විහිළුවක් බවට පත්වෙලා. ඊට අමතර ව, තවත් දෙයක් මේ ලේඛකයා දන්නවා. අමාත්‍යාංශවලත් ඇමැතිවරුන්ගේත් විස්තර මහ බැංකු දිනපොතේ පළකරපු කාලයක් තිබුණා. ඒත් පෝයෙන් පෝයට අමාත්‍යාංශ හදන්න පටන්ගත්තාට පස්සේ, ඇමැතිවරු වෙනස්කරන්න පටන්ගත්තාට පස්සේ ඒ වැඩේ අත්හරින්න මහ බැංකුවට සිද්දවුනා.

වෙනත් රටවල් එක්ක විවිධ ගිවිසුම් අත්සන් කරද්දි ඒවාට බොහෝ වෙලාවට මැදිහත්වෙන්නේ අපේ රටේ අමාත්‍යාංශ. මේ විදිහේ ගිවිසුම්වලින් එකඟවුනු කාරණා ඉදිරියට කරගෙන යන්න පහසුවෙන්නේ ඒවාට සම්බන්ධ වුනු පාර්ශ්වවල නම් සහ විෂයය සීමාවන් වෙනස් නො වී මුල් විදිහට ම තිබෙනවා නම්. ඒත් දැන් අපේ රටේ කටයුතු කෙරෙන විදිහට සිද්දවෙන්නේ මොකක්ද කියලා හිතාගන්නත් බෑ. ගිවිසුම අත්සන් කරලා තියෙන්නේ එක අමාත්‍යාංශයක් එක්ක. වැඩේ පටන්ගන්න වෙලා තියෙන්නේ වෙනත් අමාත්‍යාංශයක් එක්ක. වැඩේ කරගෙන යන්න වෙලා තියෙන්නේ තවත් අමාත්‍යාංශයක් එක්ක. ඒක මොන වෙලාවේ වෙනස්වෙයි ද කියලා සක්කරයා තියා රටේ ජනාධිපතිතුමාවත් දන්නේ නෑ. ඉතින් ලෝකයට විහිළු සපයන රටක් බවටත් අපේ රට පත්වෙලා. ඇයි අමාත්‍යාංශය ඒ විදිහට ම තියාගෙන ඇමැති ව විතරක් වෙනස්කරන්න බැරි?

මේ හැම කාරණයක් ගැන ම හොඳින් හිතලා බැලුවොත් පැහැදිළි වෙයි ව්‍යවස්ථාවට ඇතුළත් කරන්න ඕන ඇමැතිවරු ගණන නොවන බව. නීතියෙන් නියම කරන්න ඕන රටේ තියෙන්න ඕන මොන මොන අමාත්‍යාංශ ද කියන එක. වර්ගකිරීම හරියට කරලා තියෙනවා නම් ඒවා කෙටි කාලයක් ඇතුළත වෙනස්කරන්න උවමනා වෙන්නේ නෑ. ඉතින් ඒ වර්ගකිරීමට ගැලපෙන විදිහටත් තමන් ගේ මන්ත්‍රීවරුන් ගේ ශක්තිය ගැනත් තක්සේරු කරලා අවශ්‍ය ඇමැතිවරු ප්‍රමාණය පත්කරන එක රටේ නායකයාට පුළුවන්.

මන්ත්‍රීවරු තෝරගන්න, ඇමැතිවරු පත්කරගන්න ඕන විදිහ ගැන වෙනත් අදහසක් මේ ලේඛකයාට තියෙනවා. ඒක ගැන වෙන ම ලිපියකින් කියන්නම්. ඊට කලින් තව දෙයක් කියන්න ඕන. ඒ, කලින් ලිපියකින් තැපැල් අමාත්‍යාංශයක් උවමනා නෑ කියපු කතාව ගැන. ඒ සම්බන්ධයෙන් කිහිප දෙනෙක් ම ප්‍රශ්න කරලා තිබුණා.

තැපැල් කන්තෝරුවලින් කරන්නේ ලියුම් භාරගන්න එකයි බෙදන එකයි. මේ ලේඛකයා හිතන විදිහට මේ තැපැල් කන්තෝරු ජාලය ඊට වඩා සෑහෙන වැඩ ප්‍රමාණයක් කරන්න යොදාගන්න පුළුවන්. ඒ වගේ ම, ඒක මුදල් මවන යන්තරයක් බවට පත්කරලා අපේ මිනිස්සු ශක්තිමත් කරන මාර්ගයක් බවට පත්කරන්නත් පුළුවන්. මේ ගැන මෙයට පෙර ලියූ ලිපියකින් දෙකකින් කියලා තියෙනවා.

මේ ජාලයත් එක්ක සන්සන්දනය කරන්න පුළුවන් තවත් ව්‍යාපාරික ජාලයක් රටේ තියෙනවා. ඒ අය භාරගන්නේ බෙදන්නේ ලියුම් වගේ දේවල් නෙවෙයි. ඒ අය ගනුදෙනු කරන්නේ සල්ලි. අපි ඒ ආයතනවලට කියන්නේ බැංකු කියලා. යම් යම් අඩුපාඩු තිබුණත් අපේ රටේ බැංකු ක්‍රමය හොඳින් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. අපි පහසුව සඳහා වානිජ බැංකු ගැන විතරක් හිතමු. අපේ රටේ මේ වෙද්දි බලපත්‍රලාභී වානිජ බැංකු 25 ක් තියෙනවා. ඒ අතරින් ලංකා බැංකුවයි මහජන බැංකුවයි විතරයි කෙළින් ම රජයේ පාලනය යටතේ ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ. අනෙක් හැම දේශීය බැංකුවක් ම ලැයිස්තුගත සමාගම් විදිහට තමයි ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ. ඉතින් මේ බැංකු ජාලය සම්බන්ධයෙන් බරක් මුදල් ඇමැතිට නෑ. බැංකු අධීක්‍ෂණ වැඩ මහ බැංකුව කරනවා. මහ බැංකුවේ තියෙන බැංකු අධීක්‍ෂණ, ව්‍යවහාර මුදල්, දේශීය කටයුතු, ගෙවීම් සහ පියැවීම් වගේ දෙපාර්තමේන්තුත් මූල්‍ය බුද්ධි ඒකකයත් මේ වැඩේට යම් යම් ආකාරවලින් සම්බන්ධවෙනවා. මේ වැඩවලට සෘජුව සම්බන්ධවෙන සේවක පිරිස දෙසිය පනහක් විතර ඇති. සේවක සුභසාධන හා පරිපාලන කටයුතුවලට සම්බන්ධ වෙන අයත් එක්ක ම ගත්තත් තුන්සියයකට අඩු පිරිසක් තමයි අපේ බැංකුවල වැඩ නියාමනය කරන්න මහ බැංකුව පැත්තෙන් දායකවෙන්නේ.

මේ විදිහට අපේ බැංකුවල වැඩ නියාමනය කෙරෙනවා නම් ඇයි ආණ්ඩුවට බැරි ඒ හා සමාන ක්‍රමයක් ඇති කරලා තැපැල් කන්තෝරුවල වැඩ කරගෙන යන්න? ඒකට දෙපාර්තමේන්තු, අමාත්‍යාංශ ඇතිකරගෙන දඟලන්නේ ඇයි? ලියුම් ගනුදෙනු කරනවා කියන්නේ මුදල් ගනුදෙනු කරනවාටත් වඩා බරපතල වැඩක් ද? ඉතින් මෙහෙම හිතද්දි තැපැලේ බලය තියෙන්න ඕන කා අතේ ද කියන එක ගැනත් ඒකේ විමධ්‍යගත කරන්න දෙයක් තියෙනවා ද කියන එක ගැනත් හිතලා බලන්න පුළුවන්.

වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති ෴

කීර්ති රත්නායක

තෙදිනකට පෙර මෝඩි ඇමෙරිකාවට ගියේ ට්රම්ප් හා එක්ව මුසොල්මානුවන් පතුරු ගැසීමටය,පකිස්ථානයට වරෙන්තු කිරීමටය.එදා ඉන්දියානු කීම ඇසූ යහපාලන රජය පකිස්ථාන් සාක් සමුලුව වර්ජනය කලේය.විපතේදී පිහිටවූ මිතුරා අමතක කලේය.මෙදා ට්රම්ප්–මෝදි හවුල ඇමෙරිකාවේ සිට පකිස්ථානය ඇතුලු මුස්ලිම් ලෝකයට වරෙන්තු කරන විට එහි ගියේ මහින්දය.සත්ය හිරු මෙනි.ඇසිපිය වේගයෙන් ගැසෙනු ඇත,ඇස් නිලංකාර වනු ඇත.හදවත වික්ශිප්ත වනු ඇත.මිනිසුන් ස්වභාවයෙන්ම සත්ය දෙස බැලීමට බියය

ඇමෙරිකානු ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්රම්ප් පසුගිය මැයි මාසයේදී මැදපෙරදිග සංචාරයක නියුතු විය. ඔහු පෙරලා ඇමෙරිකාවට බලා ගියේ කලාපයේ ඇවිලෙන ගින්නට පෙට්රොල් වක් කොටය . සෞදි අරාබිය යේමනයේ ආරම්භ කල යුද්ධය ආපිට කැරකී ඇත. අද යේමනය අන්තර් මහාද්වීපික මිසයිල වලින් සමන්විතය. සෞදියට යේමන මිසයිල වලින් ආරක්ෂා වීමට නම් ඇමෙරිකානු පේට්රියට් මිසයිල නැතුව බැරිය. මෙවන් පසුබිමක් තුල ඩොනල්ඩ් ට්රම්ප් ඇමෙ. ඩොලර් බිලියන 110 ක අවි ගිවිසුමක් සෞදිය සමග අත්සන් කලේය.

ගිවිසුමේ ප්රධාන කොන්දේසියක් වූයේ, සෞදිය නායකත්වය දරන ගල්ෆ් සහයෝගීතා පෙරමුනේ රටවල් 6ම ඉරානය සමග ගනුදෙනු අත්හැරීමය. සෞදිය, එමීර් රාජ්ය, කුවේටය, බහරේනය, ඕමාන් යෝජනාවට එකග වුවද කටාර් රාජ්ය ඊට එකග නොවීය. එහි ප්රථිපලය වූයේ සෞදිය විසින් කටාර් රාජ්යට එරෙහිව සම්බාදක පැනවීමය. රටකට එරෙහිව සම්බාදක පැනවීමේ නිල අයිතිය එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා මන්ඩලය සතු වුවත් ඇමෙරිකානු උෂ්නය හේතුවෙන් සෞදිය අත්තනෝමතිකව එය ක්රියාවට නැගුවේය. ඒ අනුව ශුද්ධ වූ රමදාන් උපවාස සමයේ ගොඩබිම් සැපයුම් මාර්ග වසා දැමූ අතර තවත් සම්භාදක ගනනාවක් පැනවීය.

1996 දි බිල් ක්ලින්ටන් විසින් ඇමරිකානු මුස්ලිම් පුරවැසියන් වෙනුවෙන් රාමදාන් ඉෆ්තාර් භෝජන සංග්රහයක් ධවල මන්දිරයේ ආරම්භ කලේය . ඉන් පසු බලයට පත්වූ පරිපාලන තුල ද නොකඩවා එම භෝජන සංග්රහය පවත්වන ලදි. ඇමරිකානු ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්රම්ප් විසින් හේතු දැක්වීමන් තොරව මෙම ඉෆ්තාර් භෝජනය සංග්රහය නවතා දැමීය. එම පුවත ලොව පුරා අවධානයට ලක්විය. කොළඹ ඇමරිකානු තානාපති අතුල් කේෂප් පසුගිය වසරේ ලංකාවේ වෙසෙන මුස්ලිම් ජාතිකයන් වෙනුවෙන් ඉෆ්තාර් උත්සවයක් පැවත් වු අතර ධවල මන්දිර පරිපාලනයට සමගාමීව ඒ සියලු උත්සව මේ වසරෙ අවලංගු කොට තිබුනි.

ඩොනල්ඩ් ට්රම්ප්ගේ ආරාධනාවක් අනුව ඉන්දීය අගමැති නරේන්ද්ර මෝදි පසුගිය තෙදින තුල ඇමරිකාවේ සංචාරයක යෙදිනි. මෝදිට ධවල මන්දිරයේදී රාජ්ය නායකයකුට ලබාදෙන ඉහළම ගෞරව දී පිලිගත්තේය. මෙහිදී දෙරට රජ්ය නායකයන් එකාබද්ධ නිවේදනයක් ප්රකාශට පත් කරන ලදි. එම නිවේදනය මුලුමනින්ම පාහේ පකිස්ථානය වෙත කල අනතුරු ඇගවීමකි. පකිස්ථානු රජය ත්රස්තවාදීන්ට අනුග්රහය දක්වන බවත් එය වහාම නවතා දැමිය යුතු බවත් එහි සදහන් විය. තවද ඇමෙරිකාව සහ ඉන්දියාව අතර ඩොලර් මිලියන ගනනක අවි ආයුධ ගිවිසුමක් අත්සන් කෙරිනි .

ඉරාකයේ සහ සිරියාවේ වර්ග කි.මී 79000ක පමන බලය පතුරවා සිටින අයි. එස් ත්රස්තවාදීන් අලෙප්පෝ සහ රකා නගර වල ලද පරාජයන් පසුගිය මස තුල වාර්තා විය . අයි. එස්. සංවිධානයයේ නායකයා වන අබු බකර් අල් බැක්ඩාඩි රකා ප්රදේශයේදී රුසියානු ගුවන් ප්රහාරයකින් මියගිය බවද කියවිනි. අයි එස් සටන්කාමීන් සතුවූ භූමිය අඩකින් පමන හකුලා දැමීමට රජයේ හමුදා සමත් වූ බව වාර්ථා විය. මේ අතර පෙන්ටගනය ප්රකාශ කලේ සිරියාව රසායන අවි ප්රහාරයකට සැරසෙන බවය. ඒ අනුව ඔවුන්ට බරපතල ප්රතිවිපාක වලට මුහුන දීමට සිදුවන බවට අනතුරු ඇගවීය

භූ දේශපාලන කරලිය උනුසුම් කල මෙම සිදුවීම් කිහිපය ලංකාවේ ඇතැම් පාර්ශවයන්ට ආනන්දජනක වූ සෙයක් දිස්විය. බොදු බල සේනා වෙබ් අඩවිය කටාර් රාජ්යට එරෙහිව පැනවූ සම්බාදක අගය කොට තිබුනි. තවද කටාර් රජ්ය ලංකාවේ මුස්ලිම් අන්තවාදය ප්රමෝට් කිරීමට මුදල් විසිකර ඇති බවට චෝදනා කලේය . නිල වශයෙන් ප්රකාශ නොකලද රජයේ මැති ඇමතිවරු කිහිප පොලක් සෞදි රජය ත්රස්තවාදීන්ට එරෙහිව ගෙනයන ක්රියා මාර්ග අගයා තිබුනි.

සැබැවින්ම ගල්ෆ් කලාපයේ සිදුවන්නේ කුමක්ද ? සෞදි–ඇමෙරිකා හවුල ත්රස්ත විරෝධී වැඩ පිලිවෙලක සිටීද? සෞදිය විසින් යේමනය ආක්රමනය කලේ ඇයි ? සිරියාව වෙනුවෙන් රුසියාව කඩේ යන්නේ ඇයි ? අයි. එස් නම් කවරහුද ? කටාර් ත්රස්ත හිතවාදී රටක්ද ?

1932 ට පෙර සෞදි අරාබිය ලෙසින් රටක් නොතිබිනි. පවුලක පෙලපත් නාමය රටේ නම ලෙස භාවිත වන ලෝකයේ එකම රාජ්ය සෞදියයි. 1932දී බටහිර රටවල සහයෝගයෙන් අබ්දුල්අසීස් අල් සෞද් යටතේ සෞදිය බිහිවිය. ඒ අනුව සෞද්ගේ භූමිය සෞදිය විය.

වර්තමාන සෞදි භූමියේ මුල් පදිංචිකරුවන් වන්නේ ඇබ්සීනියන් ගෝත්රිකයන්ය. ඉන් පසුව පර්සි වරුන්ට යටත් ප්රදේශයක් විය. 1517 දී තුර්කි ඔටෝමන් අධිරාජ්යට නතු විය.පලවන ලෝක යුද්ධයෙදී තුර්කිය නියොජනය කල මධ්යම බලවතුන්ගේ පිල පරාජයට පත් විය. ඒ සමග තුර්කි ඔටෝමන් අධිරාජ්ය කොටස්වල්ට වෙන්දේසි විය .

භූමිය වෙන් කෙරීම සිදුවූයේ මිත්ර පිලේ බලවත්ම රාජ්ය වූ එංගලන්තයේ මනාපය පරිදිය. ඒ අනුව යුද සමයේදී තමන්ට බැලමෙහෙවර කල අන්සා ගොත්රයේ සෞද් පවුල යටතේ භුමි භාගයක් වෙන් කෙරිනි. ඔවුන් ඊට සෞදි රාජධනිය ලෙසින් නම් තැබීය.අනතුරුව කූඩාරම් ජීවිතයට සමුදුන් සෞද් පවුල රජුන් කුමාරවරු ලෙස ඔටුනු පැලෙන්දේය.

සෞද් රජ පවුල අයත් වූ අන්සා ගෝත්රිකයන්ට යුදෙව් වරුන්ගෙන් සහාය ලැබුනු බවට බිද හෙලිය නොහැකි සාක්ෂි පවතියි. නමුත් එය වෙනම ලිවිය යුතු මතෘකාවකි . සෞද් රජු බලය්ට පත්වී මසක් ගත වෙත්ම යේමනයේ දකුනු පෙදෙස ආක්රමනය කලේය. යේමනයට අයත් තිබූ කදුකර ක්ෂේම භූමියක් වූ බල්ජුරේශි, අරාබියේ අලංකාරම නගරය වූ අබා, රතු මුහුදේ වරාය නගරයක් වූ ජිසාන් සහ ඉපැරනි වානිජ නගරයක් වූ නජරාන් ප්රදේශ අත්පත් කර ගන්නා ලදී.

යේමනයෙන් ඈදා ගත් ප්රදේශයේ අසීරී සහ ගම්ධි ලෙසින් ප්රධාන ගෝත්රික දෙකක් විය. භූමිය ආක්රමනය කල දිනයේ පටන් සෞද් රජු මෙම ගෝත්රිකයන්ට කන්ඩ අදින්ඩ නොමිලේ ලබා දුන්නේය. නොබෝ කලකින් යෙමනයේ රජ පවුලට වඩා සෞද් පවුල අගනේ යයි ගෝත්රික ජනයාගේ මතය විය. 1933 දී එංගලන්තටට දුතයෙකු යැවූ සෞදි රජු නව ප්‍රවනතාවය සැල කර සිටියේය . ඒ අනුව , එංගලන්තය විසින් ‘මිත්රත්වයේ ගිවිසුම‘ නමින් ලියවිල්ලක් සකස් කල අතර 1934 පෙබරවාරී මසදී එය දෙරටේ අත්සනට යොමු කලේය. ගිවිසුම අනුව යේමනයෙන් කොල්ලකා ගත් භූමිය සෞදිය සතුවිය

සෞදි අරාබියේ තෙල් ගවේශනය ට ඇමෙරිකාව ආවේ 1933 වසරේදීය.ඒ කැලිෆොනියා– ඇරබියන් තෙල් සමාගම නමින් ස්ථාපිත කල පෞද්ගලික ආයතනයකි . සෞදි අරාබියේ තෙල් නිධි පිලිබද හෝඩුවාවක් ලැබුනේ 1938 වසරෙදීය. 1943 දී අමෙරිකානු ජනාධිපති රුට්ස්වෙල් සහ සෞදි රජු තෙල් නිෂ්පාදනය පිලිබද ගිවිසුමක් අත්සන් කලේය. 1944 දී අමෙරිකන්–ඇරබියන් ඔයිල් කම්පැනි (ඇරම්කො ) බිහිවිය .1950 වන විට ලෝකයේ ප්රධානතම තෙල් නිෂ්පාදකයා සහ අපනයන කරු බවට සෞදිය පත්විය. සෞදියේ තෙල් ඇමෙරිකාවට ධන උල්පතක් බවට පත් විය

1953 දී දෙවන සෞද් රජු බලයට පත් විය . 1960 ගනන් වන විට සෞදි තෙල් සම්පතින් ඇමෙරිකානුවන් ලබන අයුතු ලාභය පිලිබද යුව රජු වූ ෆයිසාල් කුමරු හා දෙවන සෞද් රජු අතර ගැටුමක් ඇතිවිය. දෙවන සෞද් රජු සිය කාලය වැඩියෙන් මිඩංගු කලේ මාලිගා තැනීමට , යාන වාහන මිලදී ගැනීම වැනි පටු කරුනු කාරනා පිලිබදවය. තෙල් සම්පතින් අති විශාල ආදායමක් ලැබුවද එය නිසි ලෙස කලමනාකරණය නොවිනි . ආර්ථිකය දිනෙන් දිනම පල්ලම් බැස්සේය.1964දී දෙවන සෞද් රජ බලයෙන් පහකල ෆයිසාල් කුමරු, රජු බවට පත් විය.

1967 ඊශ්රායෙල සය දින යුද්ධය වාර්තා වූයේ ෆයිසාල් රජුගේ කාලයේදීය. ඉන් අනතුරුව 1973 අරාබි– ඊශ්රායෙල් යුද්ධය වාර්තා විය . මෙම සටනේදී ඇමෙරිකාව ප්රමුක බටහිර කදවුර ඊශ්රායෙලය වෙත දැක්වූ අනුග්රහය පිලිබද ෆයිසාල් රජු විරෝධය පල කලේය. ඊට එකට එක කිරීමක් ලෙස ඔපෙක් තෙල් සැපයුම සීමා කලේය. ඒ අනුව බටහිර රටවලට තෙල් ලබාගැනීමට සමාන්ය මිල මෙන් තුන් ගුනයක් ගෙවිය යුතු විය.

ඇමෙරිකාව විසින් සෞදි තෙල් සම්පත කොල්ල කෑවේ අරැම්කො නොහොත් සෞදි ඇමෙරිකානු තෙල් සමාගම හරහාය. මෙම ව්යාපෘතියෙන් ඇමෙරිකානුවන් පලවාහැරීමට ෆයිසාල් රජු සැලසුම් කලේය. 1975 වන විට සමාගමේ උපසභාපතිවරයා සහ 60 % ක අයිතිය දේශීය ආයෝජකයන් සතු කොට තිබුනි. 1976 වසර වනවිට සෞදි– අරැම්කො සමාගම 100% සෞදීන් සතු විය යුතු බව ප්රකාශ කෙරිනි. 1975 මාර්තු මස 25 දින ෆයිසාල් රජු ඝාතනයට ලක් විය.

ෆයිසාල් රජු ඝාතනයට ලක් වූයේ ඊට දින කිහිපයකට පෙර ඇමෙරිකාවේ සිට පැමිනි ඔහුගේ බෑනා කෙනෙකු වූ බින් මුසෙයිඩ් අතිනි. මුසෙයිඩ් හට එක් සහෝදරයෙක් විය . ෆයිසාල් රජු සෞදියට රූපවාහිනිය හදුන්වා දීමට එරෙහිව ඔහු සටන් කලේය . රියාද්හිදී පැවැත්වූ විරෝධතාවක් අතර තුර පොර බැදීමකදී ඔහු මරනයට පත් විය. මෙම සිදුවීමෙන් පසු මුසෙයිඩ් ඇමෙරිකාව බලා පිටත් විය. මුසෙයිඩ් මත් ද්රව්ය වලට අබ්බැහි වූ අයෙක් විය . ඔහුගේ පෙම්වතිය වූයේ ඊස්රායෙල් අක් මුල් සහිත ක්රිස්ටිනා සුර්මා නම් කාන්තාවකි. මුසෙයිඩ් මත් ද්රව්ය වලට යොමු කලේ ඇය බව සනාථ විය. මුසෙයිඩ් ගේ නාස් ලනුව ඇය සතුවිය .ෆයිසාල් රජුගේ ඝාතනයෙන් මුලු රජ පවුලම බියෙන් තැති ගෙන තිබුනි. ෆයිසාල් රජු ඝාතන ව්යාපෘතිය මොසාඩ් මෙහෙයවූ එකක් බව මැනෙවින් පැහැදිලි විය.

1980 – 88 කාලය පුරා ඉරාන ඉරාක යුද්ධය පැවතුනි. ලෝක බල කදවුරේ සහාය ලැබුනේ ඉරාක පර්ශවය වෙතය. යුද්ධය පුරාවට සෞදි අරාබිය ඉරාකය වෙනුවෙන් මුදල් පොම්ප කලේය. ඉරානයේ දර්ශනය වූයේ උනුත් එකයි මුනුත් එකයි යන්නය. බටහිර හෝ නැගෙනහිර කිසිදු රටක් මත ඉරනය නො යැපුනේය. තමන්ට අවශ්ය යුධ උපකරණ ඉරානය තුලම නිෂ්පාදනය කලේය. මේ හේතුවෙන් ඉරානයේ යුධ ශක්තිය අසම සම විය. කෙසේ වුවද සිරියාව ලිබියාව උතුරු.කොරියාව සහ චීනය, ඉරානය වෙත ආධාර ලබා දුනි. 1988 දී ඉරාන–ඉරාක යුද්ධය අවසන් වුවද ඉරානයේ පසමිතුරු හංවඩුව සෞදියට වැදී තිබුනි.

සෞදි අරාබියාව සහ රුසියාව අතර මිත්රත්වයක් එදා සිටම නොපැවතුනි. සොවියට් දේශයයේ ඇෆ්ගන් ආක්රමනය සෞදිය විසින් හෙලා දුටුවේය. සෝවියට් හමුදාවට එරෙහි කැරලිකරුවන් ප්රමෝට් කලේ සෞදි අරාබියයි (මුජහිඩීන් ත්රස්තයන්). කුප්රකට බින්ලාඩෙන්ද සෞදි– ඇමෙරිකා නිෂ්පාදනයක් විය. 1991දී වසරේ සොවියට් දේශය බිද වැටුනු අතර පෞර රාජ්ය කැබලි වලට වෙන් විය . බිද වැටුනු සෝව්යට් දේශයේ වහාබිවාදය අවුලුවාලූයේ සෞදි අරාබිය විසිනි. මුස්ලිම් කැරලි කරුවන්ට අවශ්ය මූල්ය ප්රතිපාදන ලැබුනේ සෞදි අරාබියෙනි.

මේ සියලු කරුනු කාරනා වලටත් වඩා වැදගත් වූයේ බොර තෙල් වෙලද පොලයි. ලොව වැඩිම තෙල් නිෂ්පාදනයක් සහිත රට රුසියාවයි. නමුත් රුසියාව ඔපෙක් සංවිධානය තුල නැත. අඩුම පිරිවැයකින් තෙල් බැරලයක් නිෂ්පාදනය කරන්නේ සෞදි අරාබියයි. සෞදින්ගේ බොර තෙල් බැරලයක පිරිවැය ඩොලර් 10 කටත් අඩුය . රුසියාවට ඩොලර් 35 ක පමන පිරිවැයක් දැරිය යුතුය. පවතින වෙලද මට්ටම් යටතේ අයවැය බැලන්ස් කිරීමට රුසියාව බොර තෙල් බැරලයක් ඩොලර් 120 කට විකිනිය යුතුය , සෞදි අරාබියට අවශ්ය වන්නේ ඩොලර් 80 පමනි . පිරිවැය අඩු නිසා තෙල් මිල හැසිරවීම සෞදින්ට ලේසිය. ලොව තෙල් මිල හසුරුවීම සිදුවන්නේ සෞදි– ඇමෙරිකා හවුලට අනුවය.

යුරෝපයේ ප්රධාන බොර තෙල් සැපයුම්කරු රුසියාවයි. රුසියානු බොර තෙල් බැරලයක නිෂ්පාදන පිරිවැය අධිකය . එහෙයින් නල මාර්ගයක් එලා ඉරානයේ තෙල් තම අත යටින් යුරෝපයට විකිනීම රුසියාවේ සැලසුම විය. එම සැලසුම ක්රියාත්මක වූ විට යුරෝපයේ බොර තෙල් ඒකාධිකාරිය රුසියාව සතු වනු ඇත. මෙම නල මාර්ගය ගමන් ගන්නේ ඉරානය , ඉරාකය , සිරියාව හරහා යුරෝපය වෙතය . මේ අනුව රුසියාවට එක ගලින් කුරුල්ලන් දෙදෙනෙකුම බා ගත හැකිය. නමුත් ඊට ප්රති විරුද්ධ සැලසුමක් සෞදි– ඇමෙරිකා හවුල ගෙන ආවේය . ඒ කටාර් හා සෞදි තෙල්, ජොර්දානය , සිරියාව සහ තුර්කිය හරහා යුරෝපය වෙත යැවීමය.

කවර නල මාරගයක් වුවද සිරියාව හරහා යා යුතු විය. සිරියාවේ ජනපති බශාර් අල් අසාද් සෞදි ඇමෙරිකා හවුලේ සැලසුමට එකග නොවිනි . ඔහු ඉරාන– රුසියා සැලසුමට එකගවිය. එ අනුව 2012 වසරේදී රුසියාවේ ගෑස්ෆ්රොම් සමාගම සමග අවබෝධතා ගිවිසුමක් අත්සන් කලේය. සිරියානු ජනපතිගේ ගෑස්ෆ්රොම් අවබෝදතා ගිවිසුම සෞදි –ඇමෙරිකා හවුලේ ඇසට කටු අනින්නාක් විය. ඒ අනුව සිරියා ජනපති බශාර් අල්–අසාද් පන්නා දැමීමට සැලසුම් කලේය. සෞදි– ඇමෙරිකා හවුල විසින් නිෂ්පාදනය කල අයි.එස් කැරලිකරුවන් සිරියානු ජනපති එලවීමේ සටනට යොදා ගත්තේය. ඉන් නොනැවතුනු ඔවුන් රුසියා– ඉරාන තෙල් නලය ගමන් ගන්නා වූ කලාපය ස්වාධීන ඉස්ලමික් රාජ්‍යක් ලෙස ප්රකාශ කලේය.

සෞදි ඇමෙරිකා හවුල අයි එස් කැරලිකරුවන් මෙහෙයවන විට සිරියාවේ ආරක්ෂාවට රුසියාව සහ ඉරානය පැමිනියේය. මැද පැරදිග නැව් ගමනාගමන්යේ තීරනාත්මකම සමුද්ර සන්ධියක් වන හෝමුස් හි පාලනය ඉරානය සතුය. යුරෝපයට පිවිසෙන රතු මුහුදේ තීරනාත්මක සමුද්ර සන්ධියක් වන් බාබ් එල්මන්ඩෙබ් හි පාලනය එක් පසෙකින් යේමනය සතුය . අනෙක් පසින් ජිබොටි රාජ්ය සතුය. යේමනය යනු ඉරාන සලකුන යෙදූ රටකි. යම් හෙයකින් මෙම සමුද්ර සන්ධි දෙක අවහිර කලහොත් සෞදියේ නාවික කටයුතු අඩපනය.

ගල්ෆ් කලාපයේ උපාය මාර්ගික වරායක් ගොඩනැගීම සෞදි– ඇමෙරිකා හවුලේ ප්රධාන අවශ්යතාවකි. ඔවුන්ගේ ඉලක්ක ස්ථානය නම් යේමනයේ මුකල්ලාහ් වරායයි .යේමනයට බොරතෙල් සැපයීම සදහා දැනටමත් එම වරාය සෞදිය හා සම්බන්ද කොට ඇත. සෞදිය විසින් යේමනය ආක්රමනය කිරීමේ පිටුපස කථාව නම් මෙම වරාය අත්පත් කර ගැනීමයි. යේමන ආක්රමනය සදහා සෞදිය සමග කුවේට්, ඊජිප්තු, සුඩාන,ඔමාන් සහ එමීර් රජ්ය දායක වී සිටියි. සෞදි – ඇමෙරිකා සැලසුමට එරෙහිව නැවත වරක් ඉරානය ක්රියාත්මක වූයේය.

අද සිරියාවේ ආර්ථිකය රැදී පවතින්නේ ඉරාන ආධාර මතය. සිරියාවේ රජයේ හමුදාවන්ට වැටුප් ගෙවන්නේ ඉරානය විසිනි. යේමනයේ හවුති සටන් කරුන්වන්ගේ බර පැන දරන්නේ ඉරානය විසිනි.පකිස්ථානු යුධ ශක්තියේ ප්රධාන අනුග්රාහයකු වන්නේ ඉරානයයි. මෑතක් වනතුරු ඇමෙරිකාව විසින් ඉරානයට එරෙහිව සම්බාදක පනවා තිබුනි . සෞදි – ඇමෙරිකා හවුල විසින් බොර තෙල් බැරලයක මිල අසාමාන්ය ලෙස පහත හෙලුවේ ඉරානය අඩපන කිරීමටය.

නමුත් ඒ කිසිවකින් ඉරානය වැටුනේ නැත. ඉරානයේ ශක්තිය ලෝකයට ප්රෙහෙලිකාවක් විය. ඉරානය දුවන්නේ කටාර් මුදල් වලින් බව මෑතක්දී ඔප්පු විය . ගල්ෆ් කලාපයේ විශාලතම ඇමෙරිකන් හමුදා කදවුර ඇත්තේ කටාර් වලය . කටාර් දෙබිඩි පිලිවෙත ඇමෙරිකාවට උහතෝකොටිකයකි. උනු නිසා බීමට බැරිය කිරි නිසා අහක දැමියද නොහැක. කටාර් රාජ්යට එරෙහිව සෞදිය සෞදිය කොටවන්නේ මේ හේතුව නිසාය.

ශිව සේනා, 969, අයි–එස්, අල් කයිඩා, බොදු බල සේනා වැනි විවිධ කල්ලි කන්ඩායම් කලින් කලට පැමිනෙයි . බැලූ බැල්මට ඔවුන් පෙනී සිටියේ එක් අභිලාශයක් වෙනුවෙනි. ලස්සන අකුරු ,පද,පේලි යොදා එය කැටයම් කර ඇත. පිරිසක් ඔවුගේ අභිලාශ සමග ඇලෙයි, තවත් පිරිසක් ගැටෙයි. සරලව කියතොත් . කෙනෙක් සිතන්නේ ඥානසාර හිමි හෙලයා රකින බවය. තවකෙක් සිතන්නේ ඥානසාර හිමි මුසොල්මානුවන්ට එරෙහි බවය. අයි–එස් දෙස බලා කෙනෙක් සිතන්නේ ඔවුන් නියම ඉස්ලාමය රැගෙන ආ බවය, තවකෙක් සිතන්නේ අයි–එස් ඇමෙරිකන් විරෝධී බවය .

මතු වීම සත්යයේ ස්වභාවයයි. සැබැවිනම් ඥානසාර හිමි හෙලයන්ට කල අවැඩක් මිස සේවයක් නොමැත. අයි.එස් සටන්කාමීන් ඉස්ලාමයට කල අවැඩක් මිස සේවයක් නොමැත. මෙම කල්ලි දෙකම කලේ රහස් සංවිධානයක කොන්ත්රාතුවක් ඉටු කිරීමය.

භූදේශපාලන කරලියේ බැලූබැල්මට දිස් වන්නේ එක් කතාවකි .තිරය පිටුපස ඇත්තේ තවත් කතාවකි. ලොව වහල් ආධිපත්ය බිද වැටුනද එය වෙනස් අයුරකින් ක්රියාත්මකය. සෘජු යටත් විජිත බිද වැටුනද වක්රව එය ක්රයාත්මකය. ලෝකයේ දිශානතිය තීරනය කරන්නේ එක් සුවිශේෂි වාණිජ පැලන්තියක් විසිනි . ලොව තීරනාත්මක දේශපාලන, ආර්ථික සාධක හසුරුවන්නේ මොවුන් විසිනි. ඊට නොඅවනත උන්ට මිහිපිට පැවැත්මක් නැත. ඔවුන් අදහන්නේ විශේෂිත ආගමකි . ඔවුන්ට සේවය කරන රහස් සංවිධාන නන් දෙස පැතිර ඇත . දැන් හෝ නොදැන ඔබත් මමත් එහි සාමාජිකයෙකු විය හැක .

විශේෂ ලියුම්කරු කීර්ති රත්නායක

‘හලාල් සහතිකයෙන් පටන් ගෙන ඥනසාර හිමියන් ආණ්‌ඩුවක්‌ වැට්‌ටූ හැටි’, ශීර්ශය යටතේ දිවයින පුවත්පතේ සී.ඒ.චන්ද්‍රප්‍රේම. මෑතකදී ලිපියක් ලියා පල කලේය. නමුත් බො.බ.සේ ගැන චන්ද්‍රප්‍රේම දැන් කියන කතාව අප කියා සිටියේ 2014 වර්ශයේ මහින්ද ගෙදර යාමට කලින් සිටය. එකල්හි චන්ද්‍රප්‍රේමලා ගෝටාබයලා බලයෙන් මත්වී පිස්සු කෙලිමින් සිටියෝය . මෙම දේශපාලන විනිශ්චයන් මුලින් ප්‍රකාශ කලේ රාවය.නෙට් වෙබ් අඩවිය හරහාය . බො.බ.සේ ගැන අපි 2014 දී කියු දේ පමනක් නොව www.rawaya.net අත්වූ ඉරණමද පහත ලින්ක් එක හරහා දැක ගත හැක. (මෙම පූර්විකාව චන්ද්‍රප්‍රේම කල්ලිය ගැන අත්‍යවශය සටහනකි )

 https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1429635747104646&set=a.727334607334767.1073741825.100001747022871&type=3&theater

2005 අවධිය මහින්ද බලයට පත්වන විට උතුරේ ත්‍රස්තයන් මිලිටරිය යොදවා අතුගා දැමිය හැකි යයි ඔහු නොසිතුවේය. එවන් විශ්වාසයක් ගෝඨාභය තුලද නොවීය . නමුත් ඩූ ඔ ඩයි පන්නයේ ගේමක් දීමට වලි කෑ පිරිසක් අන්ඩුව තුල විය. ඔවුන් හා ගනුදෙනු කල සිවිල් සංවිධාන හා හමුදා පිරිසක්ද විය. මිලිටරි ක්‍රයාන්විතය කරලියට ගෙන ආවේ මොවුන් විසිනි. එහි ඉදිරියෙන්ම සිටි අයෙක් වූයේ චම්පික රණවකයි. එකල්හි අද බන කියන චන්ද්‍රප්‍රේමලා අහලකවත් නොසිටියේය.

මේ කාලයේ ටැමිල් නෙට් වෙබ් අඩවිය ක්‍රියාත්මක වූයේ කොලඹ සිටය. එහි කතෘ තාරකී නොහොත් සිවරාමන් සිටියේ කොලඹ සුව පහසු ජීවිතයක් ගෙවමිනි. ඔහු ඉංග්‍රීසියෙන් ලියන දෑ සිංහලට පෙරලා සිංහල පුවත්පත් වල පලවිය . ඒවා සිංහලට පරිවර්තනය කලේ ලංකාදීප කාර්යාලය තුලය. කෙටියෙන් කියතොත් සිවරාමන් සම්භාව්‍ය ගනයේ ජනමාද්‍යවේදියෙක් විය. සිවරාමන්ගෙන්ට ගසා වැඩේ පටන්ගත යුතු යයි අයිඩියොලිජියට පන දුන්නේ යටකී පිරිස විසිනි.

ත්‍රිකුනාමලයේ රජ වූ පිස්තෝල කල්ලිය

2005 වනවිට කොටි පිස්තෝල කල්ලිය ත්‍රිකුනාමලයේ රජ කලේය. ඊට අභියෝග කලේ කොටකදෙනිය , චමිපික ඇතුලු යටකී පිරිසය. ඔවුන් කොලඹින් බුදු පිලිමයක් ගෙන ගොස් තිකුනාමල නගරයේ පිහි‍ටුවා කොටි සමග ගේම ඉල්ලුවේය.නොබෝ දිනකින් ත්‍රීමලේ ඩොක්යාර්ඩ් පාරේදී කොටින්ට කඩේ යන පිරිසක් දන ගස්වා වෙඩි තබා තිබුනේය. ත්‍රිමලේ සුදරොලි වාර්තාකරු කීවේ වෙඩි තැබීම කලේ එස්.ටී.එෆ් එකෙන් බවය. දින දෙකකින් ඔහුවද ඒ අයුරින්ම දන ගස්වා හිසට වෙඩි තබා ඝාතනය කලේය. මේ සිද්ධිය වන විට මහින්ද ඉන්දියානු සංචාරයක සිටියේය. සිද්ධිය කන වැකුනු වහා මහින්ද ගෝටාබයට ගෝටාබයට දෙස් දෙවොල් තිබ්බේය. මහින්ද පැමිනි වහා කොටකදෙනියගේ ආරක්ෂක උපදේශක තනතුර ගලවා දැම්මෙය.

යුධ විරෝධී අවදිය

2005 වනවිට කුමාර් රූපසිංහගේ මූලිකත්වයෙන් යුධවිරෝධී පෙරමුන ගොඩ නැගිනි. නෝර්වේ නියෝජිතයන් සහ රජය සම්බන්ධීකරණය කලේ මෙම ඒකකය හරහාය. ( ඒ වන විට යුධවිරෝදී පෙරමුනේ ඉහල බුද්ධි තොරතුරු මෙහෙය වීම භාරව තිබුනේ ලියුම් කරුටය ) . රූපසිංහගේ යුධවිරෝදී පලමු ‍රැලිය පැවැත්වූයේ විහාර මහා දේවී පරිස්‍රයේය. චමිපික රනවක ප්‍රමුඛ ත්‍රස්ත විරෝදී පාර්ශවය මීට පහර දීමට සැලසුම් කර තිබුනේය . ඔවුන් ඒ සදහා ප්‍රතමයෙන් එවූයේ ඥානසාර හිමිය. එදා ඥානසාර වැඩේ චොර කලේය. ඉන් අනතුරුව ඥානසාරට කිසිදු කැදවීමක් නොලැබිනි

යුධ විරෝදීන් දෙවන ‍රැලිය පැවැත්වූයේ මහනුවරය. චම්පිකගේ මෙහෙයවීමෙන් එම ‍රැලියටද පහර දුන්නේය . හෙල උරුමයේ ක්‍රියාකාරීන් කුනු බිත්තර සහ තක්කාලි වලින් ප්‍රහාරයක් එල්ල කලේය. මෙම ප්‍රහාරයේ සී.සීටී.වී දර්ශන නැරබූ කුමාර් රූපසිංහ ලියුම්කරුගේ සේවය අත්හි‍ටු වුයේය. ඒ ලියුම් කරු ද්විත්ව ඒජන්තයෙකු යයි චෝදනා කරමිනි. නමුත් මේ සියලු ප්‍රහාර වලින් යුධ විරෝදින්ට වාසි වූවා මිස අවාසියක් නොවිනි. යුධ විරෝධී පෙරමුන නිහඩ කිරීමේ එඩිතර තීරනය ගත්තේද චම්පික ප්‍රමුඛ කන්ඩායම විසිනි. යුධ විරෝධී පෙරමුනේ වැදගත්ම පුද්ගලයා වූයේ නඩරාජ රවිරාජ්ය. ඔහු යුධ විරෝදී සටන මෙහෙය වූයේ හදවතිනි. රාජිත, ඩිලාන්, තිස්ස විතාරන , මර්වින් වැන්නවුන් වෙදිකාවට ගොඩ වූයේ තම බඩවියත ‍රැක ගැනීමට පමනි. එහෙයින් උන්ඩය එල්ල වූයේ නියම ඉලක්කය වෙතය. රවිරාජ් මහ දවල් අගනුවර මාර්ගයක වෙඩි තබා මරා දැම්මේය. යුධ විරෝදී පෙරමුන ඉන් අවසන් වූයේය . කුමාර රූපසිංහගේ පැටිකිරිය එලියට ආවේය. එන්.ජී.ඕ කුක්කන්ට අපල කාලයක් උදාවිය.

යුධ ජයග්‍රහනය හා පසු අවධිය

මේ අයුරින් ගොඩනැගූ මිලිටරි ව්‍යපෘතිය අඩියෙන් අඩිය ඉදිරියට ඉදිරියට ගියේය . ඉදිරියට යන මිලිටරි ව්‍යාපෘතිය පලදායි බව මහින්ද තේරුම් ගත්තේ පසුවය. මහින්ද සහ ගෝටා එහි නායකත්වය ගන්නේ ඒ අනුවය. යුද්ධයේ තීරනාත්මක අවධියේදී ඔවුන් ලබාදුන් ශක්තිය නොවන්නට අප මේ කියවන ඉතිහාසය මීට වෙනස් වන්නට බෝහෝ ඉඩ තිබුනි

යුධ ජයග්‍රහනයත් සමගම එතෙක් එක්සත්ව සිටි පිරිස සී සී කඩ ගියේය. ෆොන්සේකා මහින්දට එරෙහිව සටනට ආවේය. මහින්දගේ සහ ගෝටාගේ අභ්‍යන්තර වට රවුම අවස්ථාවාදීන්ගෙන් පිරී ගියේය. රට ගොඩ නැගීමට ඊනියා ආචාරීන් සූ සූ ගා මැදමුලන කරා ඇදුනේය. මහජන දේපල කොල්ලය එලිපිටම සුලභ විය. අනෙක් අතට භූදේශපාලන සිතියෙමේ මහින්දගේ චීන ව්‍යපෘතීන් ඉන්දු – ඇමෙරිකා හවුලට තර්ජනයක් විය .

2020 රාජ යෝගය

ඊලාම් යුද්ධය තුල චම්පික රනවක විශාල කාර්ය භාර්යක් ඉ‍ටුකල බව සෑබෑය. ඊලාම් යුද්ධය අවසන් කල ගැම්මටම ඔහු තවත් මෙහෙයුමක් ආරම්භ කලේය . ඒ මුස්ලිම් ව්‍යප්තවාදයට එරෙහිවය. මුස්ලිම මූලධර්මවාදය ගැන ඔහු පොතක් ලියුවේය . ඒ පිලිබද සම්මන්ත්‍රන කිහිපයක්ද පැවැත්වූයේය. නමුත් දෛවඥයෙකු විසින් 2020 තමාට රාජ යෝගයක් ඇති බව පවසන්නේ මේ අතර තුර කාලයේදීය. මෙම අනාවැකිය චම්පික විසින් බැරෑරුම්ව ගත්තේය . සිය අභ්‍යන්තර කවය සමග මේ පිලිබද සාකච්චා කලේය. සියල්ලන්ගේම මතය වූයේ ප්‍රාදේශීය දේශපාලනයට තිත තබා ජාතික දේශපාලනයට පිවිසිය යුතු බවය. ඔහු අනතුරුව මුස්ලිම් ආගමට එරෙහිව ලියු පොත හකුලා ගත්තේය. මුස්ලිම් ජනයා කෙරේ ගොනා සහ තණකොල න්‍යාය අනුගමනය කලේය. විදේශ තානාපතින් සමහ පෑහුනේය . ඒ අතර ඉන්දියාව සහ ඇමෙරිකාව ප්‍රමුක විය. මේ අතර තුර මහින්දගේ දෙවන ධූර කාලයේ අවසාන භාගය එලඹිනි

මුස්ලිම් බිල්ලා

2020දී චම්පිකට රජවීමට නම් මහින්දගේ පාලනය 2015දී අවසන් කල යුතුම විය . එසේම 2020 දී ඔහුට ඉස්මතු වීමට නම් 2015 එන රජය සිංහලයා කුජීත කර දැමිය යුතු විය. ඊට සුදුසුම පාර්ශවය රනිල්-චන්ද්‍රිකා පෙර‍ටු එ.ජා.ප යන්න සරල ගනිතයකි. චම්පික මහින්දගේ ආන්ඩුවේ සිටියදීම රනිල් – චන්ද්‍රිකා සමග ගනුදෙනු ආරම්භ කලේය . මහින්ද පැ‍රැදවීමට නම් එක්කෝ සිංහල බෞද්ධ බලවේගයෙන් කොටසක් වෙන් කල යුතු විය නැතිනම් මහින්ද සමග සිටින මුස්ලිම් ජනයා වෙන් කල යුතු විය. ඉන් චම්පිකට පහසු වූයේ දෙවැන්නය. ඒ අනුව විහාරමහාදේවී ප්‍රහාරයෙන් පසු විශ්‍රාම ගන්වා සිටි ඥානසාර හිමිට කැදවිමක් ලැබුනේය. චම්පිකගේ කොන්ත්‍රාත්තුව අනුව ඥානසාර හත්පොලේ රුන්නේ මහින්දගේ රජය ගද ගස්සවමිනි .

ඥානසාරගේ බුල්ඩෝසර් ශෛලිය

හබන් කුකුලන්ගේ ප්‍රියතම ආහාරක් වන්නේ කැකුන ඇටය. නමුත් හබන් කුකුලන්ට කැකුන ඇට තලා ගත නොහැක . ඌරන්ට චාරයක් නැත. එහෙයින් චාරයක් නැති ඌරන් කැකුන තලන විට මගුල් කන්නේ හබන් කුකුලන්ය . බුද්ධ චීවරය දරා සිටියද ඥානසාර හිමි තුල චාරයක් නොමැත. බෞද්ධයන් මුහුන දී සිටින සංවේදී ගැටලු පිලිබද කථා කිරීමට ඥානසාරගේ බුල්ඩෝසර් ශෛලිය ඔබින නොවේ. ඥානසාර පටන් ගත්තේ හලාල් විරෝධයෙනි. නමුත් හලාල් විරෝධය තහවුරු කිරීමට කරුනු ඔහු සතුව නොවිනි . මතවාදීව ගැටෙනු වෙනුවට ඔහු කලේ අල්ලාගේ ලබ්බ යයි කුරානයට අපහාස කිරීමය .

ඥානසාර සහ 969 ව්‍යාපායේ අශ්වින් විරතු යනු බෞද්ධයාගේ ගහලයන් මිස ගැලවුම් කරුවන් නොවේ. ඥානසාරගේ හලාල් විරෝදය හේතුවෙන් බෞද්ධයා කබලින් ලිපට වැ‍ටුනේය.සිංහල බෞද්ධ බලවේගය දෙකඩ කලේය. එදා දෙකේ කොලයට වැටී සිටි මුස්ලිම් මැති ඇමතිවරු අද සුපිරි වරප්‍රසාද හිමි පිරිසක් බවට පත් කලේ මොවුන්ය .බුරුමයේ අශ්වින් විරතු, ” බුද්ධ පුතුන්ගේ ත්‍රස්ත මුහුනු” ශීර්ෂයෙන් ටයිම්ස් සගරාවේ මුල් ප්‍රවෘත්තියට සම්මාදන් වූයේය. මුස්ලිම් ව්‍යාප්තවාදය නව ජවයක් ගෙන දුන්නේ මොවුන්ය . ඥානසාරලා විරතුලා ඉ‍ටුකලේ තෙවන පාර්ශවයක කොන්ත්‍රාත්තුවකි.

සීසීකඩ විසිරුනු සිංහල බොදු බලවේගය

2015 මැතිවරනයෙදී චම්පික, රනිල්-චන්ද්‍රිකා හා ඩීල් කලේ යටි අරමුනක් සමගය. රනිල් අතින් සිංහලයා කුජීත වන තරමට 2020 දී චම්පිකට නැගිටිය හැක. ආර්ථිකය ආලාපාලු වන තරමට ඔහු සතු‍ටුය. මුස්ලිම් අන්තවාදය නැගිටින තරමට ඔහු සතු‍ටුය. නිදහස් පක්ෂයේ මැති ඇමැතන් හොරා කන තරමට ඔහු සතු‍ටුය. රාජපක්ෂලා අතුගා දමන තරමට ඔහු සතු‍ටුය. ජ.වි.පෙ රනිල් සමග ඩීල් කරන තරමට ඔහු සතු‍ටුය. ඔහුගේ සැලසුම සරමයි බැනියමින් 2020 මැතිවරනයෙදී ජාතික බලවේගයට නායකත්වය සැපයීමය.

2020 අවධිය

2020 කරලියේ තීරනාත්මක චරිත අතර ගෝඨාභය , රනිල්, මහින්ද, චම්පික සහ සිරිසේන වෙයි. මහින්ද මෙන්ම චම්පිකද දේශපාලන ගේම් අතින් පරිනතය. 89 දි හමුදා අත්ඩංගුවට පත්වූ චම්පික ගෝනි සෙල්ලමක් දමා පලා ගියේය. 2004දී සෝම හිමියන්ගේ මිනිය මතින් පර්ලීමේන්තුවට ආවේය. 2005-2009 දී ඊලාම් යුද්ධය අවසන් කිරීමට අයිඩියොලොජිය සැපයුවේය. 2014 දී ජනමූල මහින්ද ධූරයෙන් පහකිරීමට පෙරමුණ ගත්තේය. මාධය මගින් පුම්බා තැබුවද ගෝටා සහ බැසිල් යනු ජනමූල නායකයන් නොව දේශපාලන ශරීර පමනි. වැට උඩ සිරිසේන අවසාන හෝරාවේදී තීරනාත්මකය. සිරිසේනගේ විධායක බලතල චම්පික විසින් ශූක්ෂමව මෙහෙය වීමට ඉඩකඩ බොහෝය. චම්පිකගේ ගේම් පිලිබද අනාවැකි කීමට නොහැකි තරම් ශූක්ෂමය, ඔන්ද ස්පොට් ය . නමුත් සිංහල බෞද්ධ බලවේගය කා කොටා ගන්නා තරමට රනිල්ට ජයග්‍රහනය උරුමය .

නලින් ද සිල්වා

සයිටම් පටන් ගත්තේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ. එයට අනෙක් රාජපක්‍ෂලා විරුද්ධ වුණේ නැහැ. එදා සිට අද දක්වා වී ඇත්තේ කුමක් ද? අද රාජපක්‍ෂලා සයිටම් අහෝසි කළ යුතු බව කියනවා ද? සිසුන්ගේ ඔළු පැලීම් ගැන පමණක් කියා ප්‍රශ්නයෙන් පිට පැනීමට රාජපක්‍ෂලාට නො හැකියි. සයිටම් ගැන තම ප්‍රතිපත්තිය වෙනස් වී ඇත් දැයි රාජපක්‍ෂලා වහා ම කිව යුතුයි. ඔවුන් පැහැදිලි ප්‍රකාශයක් නොකර සිටීම දේශපාලන වාසියක් ගැනීමට කරන උප්පරවැට්ටියක් පමණකි. මා එදා මෙන් ම අදත් සයිටම් ආයතනයටත් එහි වෛද්‍ය විද්‍යාලයටත් පක්‍ෂයි.

මා දැක්කා කවුදෝ පඬි පෝතකයකු අසා තිබුණා අසුගණන්වල පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලයට විරුද්ධ වූ නලින් ද සිල්වා ම ද සයිටම් ආයතනයට විරුද්ධ නොවන්නේ කියා. පඬි පෝතකයා නොදන්නවාට එදා ප්‍රශ්නය වූයේ උතුරු කොළඹ වෛද්‍ය විද්‍යාලය කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ සිසුන් බඳවා ගැනීමේ නිර්ණායක බැහැර ලා සිසුන් ඇතුළත් කර ගෙන එහෙත් කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ලබා දෙන සායනික පුහුණුව තම සිසුන්ට ලබා දී කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ උපාධිය ම සිසුන්ට ලබා දීමට කටයුතු කිරීම. එදා අප එයට විරුද්ධ වුණා. එහෙත් මේ ප්‍රශ්නය කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයේ සාකච්ඡාවට භාජනය වූ අවස්ථාවේ දී පඬි පෝතකයාට අනුව තම ස්ථාවරය වෙනස් නොකරණ කාලෝ ෆොන්සේකා මෙහි ප්‍රශ්නයක් නැහැ යනුවෙන් ප්‍රකාශ කර තිබෙනවා. එහි දී කාලෝට මහාචාර්ය කොල්වින් ගුණරත්න ප්‍රශ්නය කුමක් දැයි ලුණු ඇඹුල් සහිත ව කියා දී තිබෙනවා. රැල්ලත් සමග පසුව ස්ථිර ප්‍රතිපත්ති සහිත කාලෝ තම ප්‍රතිපත්තිය වෙනස් කර එකී වෛද්‍ය විද්‍යාලයට විරුද්ධ වුණා.

සයිටම් ඇති කිරීමේ දීත් කාලෝ සයිටම් වෛද්‍ය විද්‍යාලයට පක්‍ෂ වී තිබෙනවා. ඔහු වෛද්‍ය සභාවේ සභාපති ධුරයට පත් කර ගෙන ඇත්තේත් ඒ පක්‍ෂපාතීත්වය නිසා බවයි ආරංචිය. මෛත්‍රිපාලත් එස් බීත් එයට සාක්‍ෂි දරාවි. පසුව රැල්ලත් සමග වෛද්‍ය මාෆියාවට යටත් ව ඔහු සයිටම් විරෝධියකු වෙලා තියෙනවා. කාලෝ වෛද්‍ය විද්‍යාවට එකතු කළ සංකල්පයක් ප්‍රවාදයක් නැහැ. ඔහු සිංහල බෞද්ධයන්ට විරුද්ධව නම් පොත් පිංචක් ලියා පින්ලන්තයේ ආයතනයකින් ලක්‍ෂ ගණනක් පිනට ලබා ගෙන තිබෙන බව කියනවා. ඒ ආයතනයේ ප්‍රධානියා ව සිට ඇත්තේ සිංහල බෞද්ධ විරෝධී කුමාරි ජයවර්ධනගේ සැමියා වූ ලාල් ජයවර්ධන. මා මේ ටික සඳහන් කෙළේ පඬි පෝතකයාට තම ප්‍රතිපත්ති ගරුක වීරයා ගැන යමක් දැන ගැනීමට. මෙරට මිනිසුන් කොහොමටත් සලකන්නේ රැල්ල සමග යන්නවුනට.

සයිටම් ගැන දොස්තර මාෆියාව මුලින් කී දේ නොවෙයි අද කියන්නේ. රාජපක්‍ෂ සමයේ දී ඔවුන් සයිටම් උපාධියට විරුද්ධ වුණා ද? එදා ප්‍රමිතිය ගැන කීවේ කුමක් ද? සයිටම් විරෝධී පෞද්ගලික විද්‍යුත් නාළිකා එදා සයිටම් ගැන කීවේ කුමක් ද? නිදහස් අධ්‍යාපනයට එය විනයක් බව ඔවුන් එදා දුටුවේ නැද් ද? සයිටම් ආයතනයට නෙවිල් ප්‍රනාන්දු රෝහල එදත් යෝජනා වී තිබුණා. එහි වැඩ ආරම්භ වූයේ මහින්දගේ කාලයේ. ඒ රෝහල පසුගිය අවුරුදු දෙකේ හදපු එකක් හැටියටයි ඇතැම් මාධ්‍ය පෙන්නුම් කරන්න උත්සාහ කරන්නෙ. රෝහලේ බලාපොරාත්තු වූ ඇඳන් ප්‍රමාණය  නැහැ. එහෙත් ඇඳන් හයසීයයක් පමණ තිබෙන බව දැන ගැනීමට තිබෙනවා. වෛද්‍ය සභාවේ නිරීක්‍ෂණ කණ්ඩායමක් සයිටම් නිරීක්‍ෂණය කිරීමට යන විටත් ඒ රෝහල තිබුණා. වෛද්‍ය සභාවේ නිරීක්‍ෂණ කණ්ඩායමක් කොතලාවල ආරක්‍ෂක විශ්වවිද්‍යාලයේ වෛද්‍ය පීඨයේ රෝහලක් නැතිව ම එය නිර්දේශ කර තිබෙනවා. මේ දෙබිඩි පිළිවෙත ගැන අධිකරණ තීන්දුවේත් තිබෙනවා. අර විද්‍යුත් නාළිකා ඒ ගැන කියන්නේ කුමක් ද?  

අද දොස්තර මාෆියාවට අවශ්‍ය සයිටම් අහොසි කරවීමයි. ඔවුන් ඒ සඳහා දිනපතා ඉල්ලීම් අලුත් කරනවා. ඔවුන් සයිටම් ආරම්භ නොකරන ලෙස මහින්දගෙන් ඉල්ලා නොසිටියේ ඇයි? උතුරු කොළඹ වෛද්‍ය විද්‍යාල ප්‍රශ්නය මුළුමනින් ම විසඳුවේ මා ජනාධිපති ප්‍රේමදාසට කළ යෝජනා අනුවයි. සයිටම් සම්බන්ධයෙනුත් මා යෝජනා ඉදිරිපත් කර තිබෙනවා. එහෙත් ජනාධිපති මෛත්‍රිපාලට ජනාධිපති ප්‍රේමදාසට තිබූ ශක්තිය නැහැ. මෛත්‍රිපාල දොස්තර මාෆියාවට බය ද? ඇතැම් ජනමාධ්‍ය නෙදැන සිටියාට, එසේත් නැත්නම් තමන්ට අවශ්‍ය පරිදි කරුණු විකෘති කළාට නෙවිල් ප්‍රනාන්දු රෝහල හැදුවේ අවිස්සාවේල්ල හෝමාගම රෝහල්වල සායනික පුහුණුවට දොස්තර මාෆියාව විරුද්ධ වුණ නිසා නො වෙයි. මේ ජනමාධ්‍ය පඬියන්ට විරුද්ධව වෙනත් ජනමාධ්‍යයකින් නමුත් යමක් කළ යුතුයි.

මා යෝජනා කෙළේ සායනික පුහුණුව පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක් තිබේ නම් සයිටම් උපාධිධාරීන්ට අවුරුදු එකහමාරක සීමාවාසික පුහුණුවක් ලබා දීමයි. එහෙත් ආණ්ඩුව එකී පුහුණුව කලින් ම ලබා දීමට කටයුතු කර තිබෙනවා. ආණ්ඩුව එවැනි කොන්දේසි දිගින් දිගට ම ඉදිරිපත් කර තිබෙනවා. නෙවිල් ප්‍රනාන්දු රෝහල රජයේ හා පෞද්ගලික ව්‍යවසායක් ලෙස පවත්වා ගෙන යා යුතු යැයි මා යෝජනා කළා. ආණ්ඩුව අද එය රජයට පවරා ගැනීමට කටයුතු කර තිබෙනවා. එමෙන් ම සයිටම් ආයතනය භාරයක් ලෙස පවත්වාගෙන යා යුතු ය යන්නත් අලුත් අදහසක් නො වෙයි. එස් බීගේ කාලයේත් ඒ එසේ වූවා. අවශ්‍ය නම් කළ යුත්තේ භාරයට රජයේ කිහිප දෙනකු (නිලධාරීන් – නිල බලයෙන්) ද පත්කිරීමයි.

දොස්තර මාෆියාවේ එක් අයකු ඊයේ පෙරේදා ඇහුවා මේ කොන්දේසි කොහේද තිබුණෙ කියා. දොස්තර මාෆියාවේ ඊනියා නෙදැනුවත්කම ගැන මා පුදුම වන්නේ නැහැ. ඔවුන් දේශපාලන අරමුණක් වෙනුවෙන්  ජනතාව නොමග යවනවා. මේ දොස්තර මාෆියාවට බිය විය යුතු නැහැ. වෛද්‍ය නිලධාරී සංගමයේ නිලවරණවල දී කිනම් ප්‍රතිශතයක් ඡන්දය දෙනවා ද? 

පඬි පෝතකයන්ට හා ජනමාධ්‍යවල ගිරා පෝතකයන්ට අනුව මා මගේ සයිටම් ප්‍රතිපත්තිය වෙනස් කර නැහැ. රාජපක්‍ෂ යුගයේත් මෛත්‍රිපාල යුගයේත් මා සයිටම් වෙනුවෙන් පෙනී සිටිනවා. වැඩිම වුවොත් මගේ මළගමට පඬියන් හා විවිධ පඬි පෝතකයන් නො පැමිණේවි. මළවුනට ඒවා ප්‍රශ්න වන්නේ නැහැ.

නලින් ද සිල්වා 

2017 ජූනි 28

 Courtesy The Daily Mirror

– ADA

මෙතෙක් ශ්‍රී ලංකා සමාජයේ නොවූ විරූ තරමට හේතු රහිතව බෞද්ධ භික්ෂූන් විවේචනය කිරීමටත්, භික්ෂූන්ට චෝදනා එල්ල කිරීමටත්, සංඝ මූලස්ථානවලට අපහාස කිරීමටත්, ශාසනික දේපොළ ජනසතු කරගැනීමටත්, අන්තවාදී සංවිධාන හා ඇතැම් දේශපාලන නායකයන් විසින් අනුගමනය කරන ක්‍රියාමාර්ග දැඩි සේ ප්‍රතික්‍ෂේප කරන බව සියම් මහා නිකායේ කෝට්ටේ ශ්‍රී කල්‍යාණි සාමග්‍රිධර්ම මහා සංඝ සභාව අවධාරණය කරයි.

ශ්‍රී ලංකාවෙහි උද්ගතව ඇති ජාතික හා ආගමික ගැටලු විසඳාගැනීම සම්බන්ධයෙන් සියම් මහා නිකායේ කෝට්ටේ ශ්‍රී කල්‍යාණි සාමග්‍රිධර්ම මහා සංඝ සභාවේ මහානායක අති පූජ්‍ය ඉත්තෑපාන ධම්මාලංකාර මහනායක හිමිපාණන් වහන්සේගේ අත්සනින් යුතුව ජනාධිපතිවරයා වෙත ඉදිරිපත් කළ විශේෂ යෝජනා මාලාවෙහි මෙම කරුණු දක්වා සිටී. එහි වැඩිදුරටත් දැක්වෙන්නේ,

සියම් මහා නිකායේ කෝට්ටේ ශ්‍රී කල්‍යාණි සාමග්‍රිධර්ම මහා සංඝ සභාව වර්තමානයේ ශ්‍රී ලංකාවේ සිදුවන ජාතික හා ආගමික මතවාද පිළිබඳ දැඩි අවධානයෙන් පසුවන බව ප්‍රකාශ කරමු. වර්තමානයේ බොහෝ අය තම මතිමතාන්තර තුළ මුල්බැස ගනිමින් අදහස් ප්‍රකාශ කිරීම තුළින් සමාජයේ ඔවුනොවුන් අතර කලහකාරී ස්වභාවයක් ඇති කිරීමට සමත් වී ඇති බව පෙනී යයි. මෙතෙක් ශ්‍රී ලංකා සමාජයේ නොවූ විරූ තරමට හේතු රහිතව බෞද්ධ භික්ෂූන් විවේචනය කිරීමටත්, භික්ෂූන්ට චෝදනා එල්ල කිරීමටත්, සංඝ මූලස්ථානවලට අපහාස කිරීමටත්, ශාසනික දේපොළ ජනසතු කරගැනීමටත්, අන්තවාදී සංවිධාන හා ඇතැම් දේශපාලන නායකයන් විසින් අනුගමනය කරන ක්‍රියාමාර්ගද, විශේෂයෙන් හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මැතිනිය විසින් ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධ අනන්‍යතාව සම්බන්ධයෙන් ඉදිරිපත් කරන සාවද්‍ය ප්‍රකාශයන්ද අපි දැඩි සේ ප්‍රතික්‍ෂේප කරමු. එම ක්‍රියාකලාපයන් අප දකින්නේ පෞද්ගලික අරමුණු ඉටු කරගැනීම්වස් ඉදිරිපත් කරන අදහස් මිස පොදු සමාජ සුභසිද්ධිය අපේක්ෂාවෙන් සිදුකරන ඒවා නොවන බවය.

එසේ දැනට ඉස්මතු වී ඇති කරුණු කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීමේදී පෙනීයන්නේ බෞද්ධයන් පමණක් තම ආගමික මූලධර්මවල පිහිටමින් සාමකාමීව ජීවත් විය යුතු බවත්, අන් අය එසේ ක්‍රියා නොකළ යුතු බවත්ය.

වසර 2500 ක අඛණ්ඩ ඉතිහාසයක් ඇති ශ්‍රී ලාංකික සංස්කෘතිය දැඩි සේ හෙළා දකිමින් ඒ තුළින් ඇතැමුන් අනවශ්‍ය ප්‍රතිලාභ ලබාගනිමින් සියලු ආගමිකයන් අතර බෞද්ධයන් වෛරය හා ක්‍රෝධය පතුරුවන අන්තගාමී පිරිසක් ලෙස හංවඩු ගැසීමේ ක්‍රියාදාමයක ඇතැමුන් යෙදී සිටින බවක්ද පෙනේ.

එබැවින් දැනට සමාජයේ පවතින මෙම ස්වරූපය හේතුවෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ වෙසෙන බෞද්ධ භික්ෂූන්ට මෙන්ම පොදුවේ ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට වසර දහස් ගණනක් ආරක්ෂා කරගත් තම අනන්‍යතාව රැකගැනීමේ ඛේදනීය තත්ත්වයක් උදාවී ඇත. භික්ෂූන් වහන්සේලා හා බෞද්ධ ජනතාව මේ දිනවල අන්‍යාගමිකයන්ට සිදු කරතැයි කියන වැරදි පිළිබඳ සංඛ්‍යාලේඛන හා ප්‍රකාශ සම්බන්ධයෙන් රජය කිසිදු විමර්ශනයක් නොකොට ජනතාවට නිවැරදි කරුණු හෙළි කිරීමට ක්‍රියා නොකිරීම පිළිබඳව අපගේ අප්‍රසාදය පළ කරමු.

ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ බුදු දහමට හිමිතැන හා ඒකීය රාජ්‍ය සංකල්පය පිළිබඳ කරන විකල්ප යෝජනාවලටත්, ඒකීය ශ්‍රී ලංකාවක් තුළ ශ්‍රී ලාංකේය සංස්කෘතියට අනුගතව සියලු ජාතීන් එකට ජීවත් වන පරිසරය වෙනස් කිරීමේ අරමුණින් ගොඩනගන අනවශ්‍ය සංවාද පිළිබඳවත් අපි එකඟ නොවෙමු.

එබැවින් දැනට පවතින මෙම ගැටලුකාරී තත්ත්වය සම්බන්ධයෙන් අනුමනය කළ යුතු න්‍යායාත්මක යෝජනාවලියක් අප සංඝ සභාව මගින් රජයට ඉදිරිපත් කිරීමට කැමැත්තෙමු.

පළමු දේශපාලන මතිමතාන්තරවලින් හා ජාතික හා ආගමික අන්තවාදයෙන් තොර සියලු ආගමිකයන් හා ජාතීන් නියෝජනය වන, රටවැසියන්ට අවිවාදයෙන් පිළිගත හැකි ශ්‍රී ලංකාවේ අනන්‍යතාව සහිත විද්වත් ස්වාධීන කොමිසමක් පිහිටුවීමට යෝජනා කරමු. එම කොමිසම මගින් අනුගමනය කළ යුතු ක්‍රියාමාර්ග කිහිපියක් සංක්ෂේපනයෙන් මෙහි පහත දක්වා ඇත.

1.ශ්‍රී ලංකාවේ ජීවත්වන සියලු ජාතිකයන් හා ආගමිකයන් අතර උද්ගතව ඇති ගැටලුවල යථා ස්වභාවය තේරුම්ගැනීම පළමු පියවරයි.

සමාජයේ දැනට කතාබහට ලක්ව ඇති සිංහල බෞද්ධ පසුබෑම, බෞද්ධ සංස්කෘතික ලක්ෂණ දියාරු කිරීම, බෞද්ධ පුරාවස්තු අල්ලාගැනීම හා එම පුරාවස්තු විනාශ කිරීමට ගනු ලබන ක්‍රියාමාර්ග, බෞද්ධ කාන්තාවන් වන්ධ්‍යාභාවයට ලක්කිරීම, බෞද්ධයාගේ සමගිය නැති කිරීමට ගනු ලබන උත්සාහය, බෞද්ධ සංකේතවලට හානි කිරීම, බෞද්ධ ගම්මානවල කිසිදු පදනමක් නැතිව මුස්ලිම් අය පදිංචි වීම, ශ්‍රී ලාංකේය ඉතිහාසය විකෘති කිරීම, පෙර නොවූ විරූ පරිද්දෙන් සිංහල බෞද්ධ ජනතාව මත්ද්‍රව්‍යවලට පුරුදු කිරීම, මුස්ලිම් අය මත්ද්‍රව්‍ය මෙරටට ගෙන්වීම, මුස්ලිම් අන්තවාදය ශ්‍රී ලංකාවේ ව්‍යාප්ත කිරීම, ක්‍රිස්තියානි මූලධර්මවාදී ආයතන ශ්‍රී ලංකාවේ පිහිටුවීම හා බෞද්ධයන් ඔවුන්ගේ ආගමට නතුකරගැනීම, ශ්‍රී ලංකාවේ පවතින නීතියට අනුගත නොවී අන්‍යාගමික නීති ස්ථාපිත කිරීමට ගනු ලබන ප්‍රයන්තය, මුස්ලිම් ජනගහන වර්ධනය, බෞද්ධයන්ගේ ව්‍යාපාර කූඨ ක්‍රම මගින් අත්පත් කරගැනීම, උතුරු නැගෙනහිර ජීවත්වන ඇතැම් පිරිස් බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන හා බුදු පිළිම විනාශ කිරීම, මුස්ලිම් ජනතාව විසින් සිදු කරන වන විනාශය, අනවසර පදිංචි කිරීම වැනි බෞද්ධයන් විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලබන ගැටලු සම්බන්ධයෙන්ද

බෞද්ධයන්ගෙන් කිතුනුවන්ට සිදුවෙතැයි කියන අනර්ථයන්, ඇතැම් දේශපාලඥයන් සඳහන් කරන පරිදි කතෝලික පල්ලි ඉදිරියේ බුදු පිළිම තැබීම වැනි කිතුනුවන් හා ඇතැම් කතෝලිකයන් විසින් ඉදිරිපත් කරන ගැටලු සම්බන්ධයෙන්ද උතුරු නැගෙනහිර හන්දිගානේ බෝ පැළ සිටුවීම, සිංහල බෞද්ධ ජනතාව විසන් සිදුකරතැයි කියන කුපිත කිරීම්, උතුරු නැගෙනහිර ප්‍ර‘දේශවලට සිංහල බෞද්ධයන්ගෙන් සිදුවෙතැයි කියන අනර්ථයන් වැනි හින්දු ජනතාව විසින් ඉදිරිපත් කරන ගැටලු සම්බන්ධයෙන් ද,

සිංහල බෞද්ධයන් විසින් මුස්ලිම් ජනතාවට සිදු කරතැයි කියනු ලබන හිංසා පීඩා සම්බන්ධයෙන්ද විශේෂයෙන් ඔවුන්ගේ ව්‍යාපාර හා ආගමික ස්ථාන බෞද්ධයන් විසින් විනාශ කරන්නේයැයි ඉස්ලාම් ජනතාව විසින් ඉදිරිපත් කරන ගැටලු සම්බන්ධයෙන්ද වර්තමානයේ බෙහෙවින් සාකච්ඡාවට භාජනය වී ඇති කරුණු පිළිබඳ උක්ත කමිටුව නිවැරදිව සොයා බලා දැනට උද්ගතව ඇති ගැටලු සම්බන්ධයෙන් ඉතා නිවැරදිවූත්, සත්‍යවූත් කරුණු පමණක් වගකීමක් සහිතව ඒකරාශී කළ යුතුය.

රට අස්ථාවර කිරීම සඳහා ක්‍රියාත්මක වන විවිධ ජාතික මෙන්ම ජාත්‍යන්තර බලවේග හඳුනාගැනීමත්, ජාතීන් අතර හා ආගමිකයන් අතර පවතින කලකෝලාහල හා ගැටුම්වල ස්වභාවය අතිශයෝක්තියෙන් තොරව විනිවිදභාවයෙන් යුතුව හඳුනාගැනීමටත් සියලු ජාතීන්ගේ ජනගහනය වර්ධනය, ආගමික වර්ධන සහ ඒ ඒ ජනකොට්ඨාස පදිංචි භූමිභාග පිළිබඳවත්, නිවැරදිවූත් සත්‍යවූත් අපක්‍ෂපාතීවූත් තොරතුරු ඒකරාශී කිරීම සඳහා පියවර ගැනීම පළමු කාර්යය බව අපි විශ්වාස කරමු.

2. දෙවැනි කරුණ සේ අප දකින්නේ උක්ත තොරතුරුවලින් හඳුනාගත් විවිධ ගැටලුවලට බලපාන අභ්‍යන්තරික හා බාහිර හේතු සාධක විමර්ශනාත්මකව සොයා බැලීමයි.

ජාත්‍යන්තරව සිදු කරනු ලබන දේශපාලනික හා ආගමික බලපෑම, පෞද්ගලික අපේක්ෂාවන් මුදුන් පමුණුවා ගැනීම, දේශපාලනික හේතු, අන්තවාදී ආගමික සංකල්ප ව්‍යාප්ත කිරීම, දැනට කතාබහට ලක්ව ඇති ඒ ඒ ජනකොට්ඨාසවල භූගෝලීය ව්‍යාප්තිය, ආර්ථික සංස්කෘතික, සමාජීය හා අධ්‍යාපනික කරුණුද, ඔවුනොවුන් අතර ඇති අනවබෝධයද උක්ත හේතු සාධකවලට අන්තර්ගත විය හැකිය.එබැවින් ශ්‍රී ලංකාවේ ස්ථිරසාර සාමයක් ගොඩනැගීමට අපේක්ෂා කරන්නේ නම් දැනට උද්ගතව ඇති එම ගැටලුවලට මූලික හේතු සාධක සොයාගැනීම අත්‍යවශ්‍ය බව අපි අවධාරණය කරමු.

03.ගැටලු නිරාකරණය කිරීමෙන් රටට ලැබෙන ප්‍රතිලාභ හඳුනාගැනීම

දැනට අප ජීවත්වන්නේ 21 වැනි ශතවර්ෂයේය. එබැවින් වඩා හොඳ කුමක්දැයි තෝරා බේරාගෙන කටයුතු කිරීමට පෙළඹිය යුතුය. රටක ජීවත්වන ජනතාව ජාතික හා ආගමික කරුණු පදනම් කරගෙන ආරවුල් හා යුද්ධ ඇතිකර ගැනීමෙන් ලැබෙන දුර්විපාක පිළිබඳ ජනතාව දැනුවත් විය යුතුය. මේ වනවිට ලෝකයේ ඇතැම් රටවල සිදුවන එවැනි අවස්ථා හේතුවෙන් මරණයට හෝ දුකට පත්වන ජනතාවගේ ස්වභාවයෙන් අපට හොඳින් වටහාගත හැකිය. පසුගිය තිස් අවුරුදු යුද සමයේ අත්දැකීම් අපේ ජනතාවට තවමත් අමතක නැත.

රටක ජීවත්වන ඒ ඒ ජාතීන් සහ ආගමිකයන් අතර පවතින ගැටලු වරින් වර ඉස්මතු වීමත්, වරින් වර සංසිඳීමත් ස්වාභාවික සංසිද්ධියකි. ඇතැම්විට දේශපාලන විසඳුම් හා යුදමය විසඳුම් මගින් ගැටලුවලට විසඳුම් ලැබී තාවකාලිකව සහනයක් සමාජයට ලබාගත හැකිය. රටක ජීවත්වන ජනතාව අතර ඇති විය යුතු සාමය, සමගිය, සහජීවනය සහ ජාතික සංවර්ධනය කොතරම් වටීදැයි හඳුනාගැනීම මෙහි අරමුණයි. වෙනත් අයුරකින් පවසතොත් සාමකාමී රටක ජීවත්වන ජනතාවට ලැබෙන ප්‍රතිලාභ හඳුනාගැනීම අත්‍යවශ්‍ය කරුණකි. සදාකල් ජීවත් නොවන සමාජයක මිනිසුන් ලෙස සතුටින් සමගියෙන් එකමුතුව, ඔවුනොවුන් අතර භෞතික වශයෙන් මෙන්ම මානසික වශයෙන්ද ඇති විය යුතු ඒකාබද්ධතාවෙහි ඇති වැදගත්කම සමාජයට අවබෝධ කරදීම සඳහා ක්‍රියා කළ යුතු බව අපි යෝජනා කරමු.

04.ගැටලු නිරාකරණය කරගැනීම සඳහා අනුඟමනය කළ යුතු ක්‍රමවේද

ඕනෑම ගැටලුවක් ඇතිවීම සඳහා හේතු තිබිය යුතු බව ඉහතින් අවධාරණය කළෙමු. එම ගැටලුවලට පාදක වී ඇති හේතු සාධක නිවැරදිව හඳුනාගෙන එම හේතු සාධක නැති කිරීම සඳහා අවශ්‍ය ක්‍රියාමාර්ග ගැනීම අවසාන යෝජනාව යි. කෙටි නිදසුනක් ලෙස ශ්‍රී ලංකාවේ බහුතරයක් ජීවත්වන සිංහල ජාතිකයන් සහ බෞද්ධයන් අතර පවතින ශ්‍රී ලාංකික අනන්‍යතාව සහ ආගමික අනන්‍යතාව සුරැකෙන පරිදි මෙරට ප්‍රධාන සංස්කෘතික ප්‍රවාහයට අනුගත වූ ආගමික සහ ජාතික ප්‍රතිපත්තියක් අන්‍ය ජාතීන් විසින් ඇතිකරගැනීමට පෙළඹවිය යුතුය.

2. ඒ ඒ ජාතීන් හා ආගමිකයන් අතර නිවැරදි අවබෝධයක් නොමැති වීම එක් කාරණයක් විය හැකිය. ඒ අවබෝධය ඇති කරගැනීම සඳහා ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනයේ සිට උසස් අධ්‍යාපනය දක්වාත්, විවිධ ජනමාධ්‍ය මගිනුත් සියලු ජනතාව අතර අවබෝධයක් ඇති කළ යුතුය.

3. භූගෝලීය වශයෙන් ඒ ඒ ජන කොට්ඨාස හුදෙකලාවීම මේ අරගලවලට හේතුවක් නම් එසේ නොවීමට අවශ්‍ය සාධක සකස් කළ යුතුය.

4. සියලු ජාතීන් අතර පවතින දැඩි ආගමික මතවාද ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සහ ඔවුනොවුන් එකට බද්ධ කිරීම සදහා සත් ක්‍රියාමර්ග අනුගමනය කළ යුතුය.

ඉහතින් දක්වන ලද්දේ සුළු නිදර්ශන කිහිපයක් පමණි. මේ සියලු ක්‍රියාමර්ග අනුගමනය කළ යුත්තේ ශ්‍රී ලංකාව ඒකීය රටක් ලෙස පවත්වාගනිමින් මෙරට පැරණි සංස්කෘතිය රැකගනිමින් සෙසු ජාතීන් හා ආගමිකයන් ඊට අවනත වෙමින් ගෙනයනු ලබන ක්‍රියාමාර්ග වැනි ගැටලුවලට හේතු පාදක වී ඇති කරුණු විසඳාගැනීමෙන්ම බව අපි විශ්වාස කරමු.

එබැවින් දැනට සංවාදයට ලක්ව ඇති ආගමික හා ජාතික ප්‍රශ්නය විසඳාගැනීමට අවශ්‍ය කරන යෝජනාවලියක් සේ උක්ත කරුණු අපි අවධාරණය කරමු. දැනට ශ්‍රී ලංකාවේ පවතින සියලු ආගම් හා ජාතීන් නියෝජනය වන සාමාන්‍ය ජනතාව අතර පවතින සාමකාමී ස්වරූපය වෙනස් කිරීමට ඉදිරිපත් වී හේතු සාධකවලට ඉඩ නොදිය යුතු බවත්, ඒකීය ශ්‍රී ලංකාවෙහි ගොඩනැගී ඇති උතුම් සංස්කෘතිය තුළ හිඳිමින් සියලු ජාතීන්ට හා ආගමිකයන්ට සැනසීමෙන් ජීවත් වීමට අවස්ථාව සලසාදීම රජයේ වගකීම බවත් අවධාරණයෙන් යුතුව සඳහන් කිරීමට කැමැත්තෙමු.

Courtesy DNA

The wife of a former top LTTE leader was today sworn in as a minister in Sri Lanka’s northern provincial council.

Ananthi Saseetharan was appointed as the minister of rehabilitation and women’s affairs by Chief Minister C V Wigneswaran in the reshuffle of the northern council of ministers.

Saseetharan’s husband Velayutham Sasitharan alias Elilan was the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE’s) eastern political commissar when the LTTE ran a parallel administration in the North and East provinces.

Saseetharan said she is still looking for justice for her husband whom she claimed had disappeared in the final battle of May 2009 when he had surrendered to the military.

Elilans disappearance was cited by her in many complaints lodged with international rights organisations including the UN Human Rights Council.

(This article has not been edited by DNA’s editorial team and is auto-generated from an agency feed.)

Source: AFP

The US embassy in Colombo warned on Thursday its citizens visiting Sri Lanka to avoid travelling alone in tuk-tuks after a spate of sexual harassment complaints.

The embassy, in a message posted on its website, advised women against hailing the brightly-coloured autorickshaws used widely to get around in Sri Lanka.

The US embassy Colombo has been made aware of an increase in incidents involving tuk-tuk drivers in the Colombo area inappropriately touching female passengers,” said the statement.

Females should avoid travelling in tuk-tuks alone in Colombo.”

Many of the reported incidents occurred at the end of a ride, the embassy said. Those opting to use tuk-tuks were requested to take photos of the driver and registration plate before boarding.

There are some 1.2 million autorickshaws in Sri Lanka, most used as taxis in a country where public transport is often unreliable and overcrowded.

By Neville Ladduwahetty Courtesy The Island

June 29, 2017, 9:36 pm
The fundamental right to “the freedom of speech and expression including publication” in Article 14. (1) (a) of Sri Lanka’s Constitution, as well as the First Amendment to The United States Constitution, and other United Nations instruments, is being seriously undermined by the spate of hate speech prevalent in several countries including Sri Lanka. As a consequence, communities in these countries are being polarized on racial, religious and other distinctions causing tensions among communities to pointsthat could even threaten public security in these countries. The debate is whether unrestrained freedom of speech should be permitted or should it be sufficiently abridged legallyfor the sake of security that is central to the wellbeing of people everywhere.

What constitutes hate speech? Is it any speech that causes racial and or religious disharmony or distress among communities to the point of undermining their security and wellbeing? Or, is it speech that leads to violence? Another aspect is that while only the speaker is involved in the case of speech that results in undermining harmony among communities, in the case of speech that leads to violence, the speaker as well as those who act on them is involved. Therefore, the strategies needed to address the two forms of hate speech are different.

If the hate speech results in violence should not both speaker and those who take to violence as a result of the speech be held legally accountable? In such an event should violence be the litmus test for speech to be categorized as hate speech? On the other hand, if speech, however ugly and distasteful it may be, does not lead to violence but promotes racial and/or religious disharmony, should free speech be curtailed? If not, should the strategy be to publicly identify, shame and discredit the person responsible for such speech? These questions should be carefully debated before rushing in to introduce legislation to curb freedom of speech.

ABUSE of FREEDOM of SPEECH

The Media Secretary of the Sri Lanka Ramanna Maha Nikaya Ven. Omalpe Sobhitha Thera addressing a news conference, organized by the Sri Lanka Ramanna Maha Nikaya at Sri Bodhiraja Dharmayathanaya in Narahenpita, said that “vituperative attacks on Maha Sangha with racial undertones have been tolerated by Buddhists all along as they were very patient and compassionate”. Continuing, he had stated: “The objective of those elements is to create racial and religious disharmony in the country and meet their political ends and as Maha Sangha we will not allow that,”(The Island, June 23, 2017).

The issue is how could free speech coexist with other forms of speech that undermine and disturb the sensibilities of groups and communities? If this question is not carefully considered with the deliberation it deserves it could undermine the right to freedom of speech to the detriment of a treasured value of a society.

The following approaches are presented with a view to exploring the options open to address concerns related to this issue:

1.To enact new legislation under provisions of Article 15 (2) of Sri Lanka’s Constitution that states: “The exercise and operation of the fundamental right declared and recognized by Article 14(1) (a) shall be subject to such restrictions as may be prescribed by law in the interests of racial and religious harmony or in relation to parliamentary privilege, contempt of court, defamation or incitement to an offence”.

2. To enforce existing provisions of the Penal Code if applicable, as suggested by Saliya Pieris P.C. in an article published in The Island of July 6, 2014.

3. Not to curtail freedom of speech however “vituperative” the attacks with “racial overtones” are, but to identify the persons concerned and to shame and discredit them in order to discourage them and any others from making derogatory comments that are sensitive to the sensibilities of a group or community.

4. Speech that could incite violence but however ugly, does not result in violence should not be categorized as hate speech, because in the case of such speech it is “difficult to prove that someone intended to incite violence” (Dr. Dayan Jayatilleka, Colombo Telegraph, June 21, 2017. On the other hand, speech that leads to violence at some future date and could be directly identified as the source that inspired the violence, should be categorized as hate speech, just as it does with speech that calls for violence being followed by violence. Those responsible for such speech should be held accountable to the full extent of the law.

Thus, strategies should be developed that discourage speech which impacts on racial, religious and other sensibilities of communities while permitting freedom of speech with the greatest latitude. In the meantime, legal provisions should be developed to make those who resort to violence punishable under the full extent of the law. Such approaches would cause individuals to be held responsible for the content and nature of the speeches they make.

Any speech that has a negative impact on groups and communities should be addressed in an appropriate manner without curtailing their freedom of speech. Whether such individuals are self-motivated or are agents of external forces interested in fermenting discontent and discord, the individual(s) concerned should be shamed and discredited with regard to the content of the speech without resort to personal comment. It is only then that the bar for appropriate conduct of an enlightened society could be set.

OPINIONS in the US

The 1st Amendment to the U.S. Constitution states;

“Congress shall make no law respecting an establishment of religion, or prohibiting the free exercise thereof; or abridging the freedom of speech, or of the press; or the right of the people peaceably to assemble, and to petition the Government for a redress of grievances”.

Despite these constitutionally guaranteed freedoms on how to accommodate speech that is provocative and ugly, it has become a hot topic in the U.S. An article in The Washington Post of June 25, 2017 titled “No, hateful speech is not the same as violence” states: “Recent confrontations across the country reflect a growing tendency to answer speech with violence…But while there is a continuum of acceptable speech, language and violence should not be confused. The way to preserve our freedom of expression is to insist that speech, no matter how offensive, cannot justify violent reprisal”.

“U.S. law disallows several categories of speech that edge close to violence. For instance, a direct rallying cry to attack can constitute incitement to imminent violence, rendering such speech unlawful. Verbal “true threats” to do physical harm to someone are also prohibited and punishable, as is systematic harassment. Yet a great deal of hateful speech – racial provocations, invective, supremacist sloganeering – is protected by the First Amendment”.

LEGISLATIVE LIMITATION of FREE SPEECH

Speech that is acceptable and what is not, cannot be legislated because the distinction between the two is debatable and subjective. For instance, speech that conveys facts, opinions and ideas is acceptable provided the manner in which the speech is delivered is within limits of civility. On the other hand, the same facts, opinions and ideas could be delivered in a manner that is insulting and demeaning in which event it would be unacceptable. In the same vein, facts and opinions that may relate to a certain group/community or a religion could be presented in a professional manner in which event the only issue would be to challenge the accuracy of the material presented. If instead, the same facts and opinions are presented in an offensive manner with invective, it could strain relations between communities. Therefore, the content together with the manner in which a speech is delivered has more to do with harmony between communities than the content by itself. This underscores the difficulties associated with legislating speech that is uncivil and unacceptable.

Arresting individuals who indulge in speech unacceptable by norms of civility is not the solution because it amounts to stifling free speech. Furthermore, interpreting what constitutes unacceptable speech could be challenged. Therefore, it would be more productive for public figures and religious leaders to persuade perpetrators to refrain from uncivil speech because their conduct amounts to discrediting the community or the religion they belong to. In short, the strategy should be to bring pressure on the perpetrators to refrain from uncivil speech because it discredits the very community in whose name the adverse comments are made.

CONCLUSION

It is evident from the foregoing that it is not content, but the manner in which the content is vocalized that generates tensions among communities to a degree that could even threaten public security. The statement issued by the Mahanayake of the Asgiriya Chapter affirms this point of view when he says: “Although we do not approve the aggressive behavior and speech of Bhikku Galabodaatte Gnanasara the viewpoint expressed by him cannot be discarded. Insulting Bhikkus by various groups without inquiring into the veracity of the issues raised by him cannot be condoned” (http://www.lankadeepa.lk).

As stated in the foregoing, facts, ideas and opinions could be challenged and when doing so should be challenged in a manner that is civil. If the same facts, ideas and opinions are expressed in a manner that is ugly and provocative they would cause discord within the society. Therefore, every effort should be made to deter such conduct. Such effort should be spearheaded by influential members of the public and religious leaders coming forward, as the Mahanayake of the Asgiriya Chapter did, to warn the individuals concerned that their conduct discredits and dishonors the group they represent, and their society as a whole. What needs to be appreciated is that facts and opinions presented in a sober and measured manner gains more mileage than bombastic rhetoric. The bottom line is not to restrain free speech, but to restrain conduct relating to free speech.

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

June 29, 2017, 10:17 pm Justice Minister Dr. Wijeyadasa Rajapakse, PC, yesterday said those demanding a new lenient Counter Terrorism Law (CTL) to replace the Prevention of the Terrorist Act (PTA), however in the wake of attacks in the West had adopted stringent measures which were even tougher than the PTA.

Minister Rajapakse was responding to The Island at a media conference at his ministry. He was flanked by Foreign Secretary Esala Weerakoon, Law and Order Ministry Secretary Jagath Jayaweera and DIG (Legal) Ajith Rohana.

Rajapakse said they hadn’t reached agreement on CTL so far in spite of broad consensus on the matter.

The Justice Minister said latest developments should be taken into consideration before deciding on the final draft.

Wijeyadasa Rajapakse and Esala Weerakoon share a light moment at the conclusion of the media briefing (Pic Sujatha Jayaratne)

Law and Order Minister Sagala Ratnayake headed a committee that drafted the policy and legal frame in respect of the proposed CTL.

The Prime Minister in late Sept last year in a confidential Cabinet memorandum proposed that the proposed law comply with Sri Lanka’s human rights obligations. The premier also sought adequate provisions to deal with terrorism. Minister Rajapakse said the world opinion in respect of terrorism threat had changed since the conclusion of the conflict here in May 2009 with some of those pursuing liberal policies experiencing the horrors of terrorism.

Minister Rajapakse explained the circumstances leading to him issuing a statement in parliament contrary to that of Sri Lanka’s Permanent Representative

Ambassador Ravinatha Aryasinha in Geneva on June 12.

Aryasinha and Rajapakse dealt with former Special Rapporteur on the Independence of Judges and Lawyer Monica Pinto’s adverse report taken up at the 35th session of the human rights council. Pinto called for foreign judges and other international experts in proposed war crimes courts in accordance with 2015 and 2017 Geneva resolutions.

Having received access to former conflict affected areas and meetings with those desired, Pinto had issued a report inimical to Sri Lanka over ten months after her visit here, Minister Rajapakse said. The Justice Minister said he had an opportunity to discuss and explain the situation to Pinto and was really shocked by her report.

Accusing Pinto of deliberating deceiving Geneva, an irate Minister Rajapakse compared the falsified reports issued by the UN, NGO community and other interested parties. Minister Rajapakse said that infringement of Sri Lanka’s sovereignty couldn’t be allowed.

Minister Rajapakse flayed Pinto for criticism of transfer of judges after completion of three year terms at a particular court. The PC alleged that Pinto’s claim that court heard cases in the Northern Province in Sinhala and also gave rulings in Sinhala was nothing but a blatant lie. Minister Rajapakse insisted that all cases were heard in Tamil in the northern and eastern districts except for Ampara.

The Justice Minister said that Sri Lanka’s mission in Geneva had been made aware of Sri Lanka’s stand in respect of Pinto’s report. The Justice Minister said that the statement made in parliament was meant to correct Sri Lanka’s stand.

The minister didn’t comment on the yahapalana government co-sponsoring Oct 2015 Geneva Resolution soon after Ambassador Aryasinha strongly opposed the draft at an informal discussion attended by top representatives of those moving the document.

Kelum Bandara Courtesy The Daily Mirror

Justice and Buddha Sasana Minister Wijeyadasa Rajapakshe said yesterday that fresh legislation should be enacted to regulate the operation of NGOs in the country.

In an interview with Daily Mirror, he said the NGOs mostly operated in the country posing a threat to national interests and therefore their activities should be regulated. He said he would make some proposals to subject Minister Mano Ganeshan on this matter.

The previous regime had made an effort to prepare legislation with a Parliamentary Select Committee headed by JVP MP Vijitha Herath looking into the matter and making recommendations. (Kelum Bandara)

Justice and Buddha Sasana Minister Wijeyadasa Rajapakshe spoke to Daily Mirror responding to  allegations against him.

In the wake of controversy involving human rights lawyer Lakshan Dias and allegations of extremism, Justice and Buddha Sasana Minister Wijeyadasa Rajapakshe spoke to Daily Mirror responding to  allegations against him. Excerpts of the interview :  

• Action initiated to disbar lawyer Lakshan Dias  
• I associate myself with statement by Asgiriya Chapter
• Not included in SL delegation after that, do not know what happened     
• Majority religion, culture feel threatened by NGO and extremists’ activities  
• Informed UNHRC that hybrid court unconstitutional in Sri Lanka during initial talks 
• Most NGOs act with objectives detrimental to national interests, reconciliation  
• Mentally retarded Muslim, Sinhala MPs make allegations against me involving Ven. Gnanasara Thera     
• Unity government a good experience
• Every government has its pluses and minuses 
• NGO fellows have no public support

Q There is controversy surrounding your statement, disputing the figure representing the attacks on Christian religious places of worship. You even vowed to act to disbar lawyer Lakshan Dias who presented the figure. What is the next step?  

Action has to be taken in this regard in terms of the Judicature Act. This particular lawyer told a blatant lie. It is an affront to the dignity of the legal profession. It even sowed discord, affecting reconciliation among different communities in the country. The Supreme Court will examine the matter and decide on his future. I have already taken necessary steps in this respect.

Q There were some NGOs, civil society movements and individuals behind the installation of the ‘Yahapalana government’. They seem to have thrown their weight behind this lawyer. You are also part of this government. How do you face the situation?  

We are not ready to allow anyone to act in a manner detrimental to the national interests and the country’s sovereignty, merely because he or she worked or voted for the government.

Q These NGOs and groups appear to be active under the present government. What is your view?  

They have been very active under every government. When they sense a change of any incumbent government, they throw their weight behind the emerging force ahead of the elections. Then they try to become heroes soon after the formation of the government, staking a claim for it. This organization called ‘Purawesi Balaya’, boasts of playing a role in the formation of the government. It cannot get even10,000 votes single-handed, in reality. They cannot get even a member elected to a local authority. Wickramabahu Karunaratne has been in politics for such long years. Yet, he cannot get elected even to a local body. Though these NGO fellows crow over, they do not have public support. We are the ones elected by the people. We command their support. These elements always try to project a chaotic image of the country, as a point to raise funds internationally in terms of US dollars. They depend on dollars.

Q The need to regulate NGO activities has been in the debate for a long time. Once, a Parliamentary Select Committee also looked into it. Some NGOs that remained barred during the previous rule are active again. Do you advocate the position that NGO activities should be regulated in this scenario?   

That should happen necessarily. We do not pinpoint all the NGOs in our criticism. We find that a few NGOs engage in their activities with genuine interest to serve the people and the country at large. Numerically, they are very small. Most NGOs act with objectives seriously detrimental to the national interests. They have become a hindrance to national reconciliation and religious harmony. They even fiddle funds raised with the promise to serve the people otherwise. The government has paid heed to the need for regulation of their activities.

Q As the Justice Minister, have you initiated any action?  

Actually, I cannot take the lead in this case. It is not a subject coming under my purview. It is a matter coming under the purview of National Co-existence, Dialogue and Official Languages Minister Mano Ganesan. We will discuss it with him soon.

Q You have become a lone voice in the government on certain matters. You come under attack from those in the government. Alongside them, you are attacked by your own party members such as Minister Sarath Fonseka. How comfortable are you in the government?  

I am quite comfortable. It is a personal slander against me. But in truth, they harp on reality on the ground. It is not I who is being criticised in the end. I was slandered when I was critical of the Hambantota Port deal. But it amounts to a slander on the whole country. When I talked about ISIS, I was subjected to a scathing attack. I spoke of the reality in the country only. When I mentioned ISIS in Parliament, some Muslim Ministers turned uproariously against me. However, the Prime Minister went to India and affirmed what I said about it. Then, nobody shouted. That is the reality. It is not criticism levelled at the Muslim community as a whole.The people should know the truth. They are entitled to it.

Most NGOs act with objectives seriously detrimental to the national interests. They have become a hindrance to national reconciliation and religious harmony. They even fiddle funds raised with the promise to serve the people otherwise

Q Do you see a real threat from ISIS to Sri Lanka?  

There is no such threat to Sri Lanka. What I said was about the involvement of some locals in ISIS activities. It shows the need to take preemptive action in the future. That’s it. I do not brand the entire Muslim community as ISIS. During the JVP insurrection, it was Sinhalese youths who were involved in the armed struggle. We did not brand the entire Sinhala community as terrorists at the time. The LTTE was named a terrorist outfit but not the entire Tamil community. This has to be understood in the proper sense.

Q You are the Minister in charge of Buddha Sasana. We hear remarks from different quarters that the majority religion and culture are threatened by the activities of some extremist elements. Is this true?

That actually exists. The activities of these extremist organizations and some NGOs have created fears that the majority religion of this country is faced with a threat.

Q You slammed the UNHRC report and accused the former UN Special Rapporteur on the independence of judges and lawyers Monica Pinto of falling prey to Non-Governmental Organisations (NGOs) when compiling a report on Sri Lanka. How do you see the UNHRC resolution adopted on Sri Lanka against this backdrop?  

It was adopted some time ago. When the resolution was in the initial stage, I also attended official talks. I pointed out certain aspects. I informed both the UN High Commissioner for Human Rights Zeid Ra’ad Al Hussein and the delegation from the United States in writing that a hybrid court, with the participation of international judicial personnel, was not realistic under the Constitution of Sri Lanka. I gave my legal opinion in this regard and requested them not to include anything in the resolution that would contravene the constitutional provisions here.

Q Regardless of your legal advice, it has been included. Not only that, Sri Lanka co-sponsored the resolution even. What is your response?  
Afterwards, I was not included in the Sri Lankan delegations. I have no idea of what was done by Sri Lankan delegates since then.

When I mentioned ISIS in Parliament, some Muslim Ministers turned against me. However, the PM went to India and affirmed what I said about it

Q You are accused of giving protection to the Bodu Bala Sena monk Ven. Galagodaatte Gnanasara Thera. What have you to say about it?  

That accusation has been made by a few mentally retarded Muslim and Sinhala Ministers. During the period concerned, I was not even in the country. I was out for three weeks. He surrendered to court a few days ago. If he wanted to be in hiding, he would not have done so. A desperate set of people make such allegations against me. It is not only Ven. Gnanasara Thera but many others who take time to seek legal redress whenever they are confronted with issues. If he actually intended absconding courts, he would not have surrendered at any stage.

Q Recently, the Asgiriya Chapter issued a statement. It said that though the manner in which Ven. Gnanasara Thera conducted himself was unacceptable, there was substance in the questions he raised. What is your position on this statement?  

I also associated myself with the stand taken by the Asgiriya Chapter. That is also my opinion. We do not condone the way he conducts himself. However, there is substance in what he says that there is a threat to national security and interests.

Q How long can you be in this government amidst attacks from all quarters?  

I believe I can proceed with the government. These ministerial posts are worth nothing to me in terms of monetary gains. Ministerial positions matter as long as one can serve the country and its people at large. I was offered a ministerial post during the time of former President Chandrika Kumaratunga. I declined to accept it. During the time of ex-President Mahinda Rajapaksa, I chucked up my post after five months. Whoever is President or Prime Minister, a ministerial post is important for one to act with conscience and to serve in the greater interests of the country. For me the country is foremost.

Q Do you pursue politics even without ministerial perks?  

I do not do politics as my profession. By profession, I am a lawyer. I take part in politics as a social service only.

Q But will you engage in politics without perks? 

I will do it as long as I can. I will continue to do whatever I can.

Q There is speculation that you are building ties with the political camp headed by former President Mahinda Rajapaksa. How do you respond to this?  

There should be reason for such speculation. What is the reason?

Q You are heavily critical of things happening under the government. Then, you are also countered by those in the government. How do you respond? 

It is the responsibility of those in the government to get on track when and wherever necessary. If someone interprets it from a different angle, it is his problem. I act according to my conscience. There is no need for me to deviate from it.

Q What is your assessment on the current political situation?  

The government is not facing a crisis situation as such, quite contrary to the picture projected by the media. The situation will change for the better. There is a unique situation where several parties have got together for governance. We will resolve the issues at hand and proceed.

What I said was about the involvement of some locals in ISIS activities. It shows the need to take preemptive action in the future. That’s it. I do not brand the entire Muslim community as ISIS. During the JVP insurrection, it was Sinhalese youths who were involved in the armed struggle

Q The unity government has been there for two years. What do you think of this experience?  

It is good. No government is perfect. Every government has pluses and minuses. We have acted with optimism for the last couple of years compared with the previous rule. There are some unpleasant aspects also. There are concerns about some having scant regard for collective Cabinet responsibility. If we speak the truth, there is media freedom today. In the past, there was virtually dictatorship.

By DR. DAYAN JAYATILLEKA Courtesy The Island

June 28, 2017, 9:18 pm

What we clearly see are the dividing lines, the lines of demarcation in our society. As do all progressives and leftists in Sri Lanka, I regard the outcomes of 1956 and 1970 as more positive than negative. This issue is relevant because the outcome of the current government’s trajectory and term is looking increasingly like another 1956 or 1970. Some take the opposite view, and indeed do not seem to see anything positive about either 1956 or 1970! Like many, but not all Sri Lankan progressives and leftists, I see the negative side of 1956 and 1970, as I do of 2005—but I regard the primary aspect of those three turning points in our political history as positive, not negative. In short, mine is a dialectical view.

The negative reading of 1956 and 1970 by cosmopolitan intellectuals and activists leave them open to the obvious question: who should have won the elections of 1956 and 1970? If the center-left coalitions did not, it is the rightwing, pro-imperialist, comprador UNP that would have. So that is what they prefer. Even with the downsides of 1956 and 1970, the only available realistic choices were the comprador UNP or the SLFP-led center-left, nationalist coalitions. I prefer one outcome; most of Colombo’s cosmopolitan civil society prefers the other.

This is “not to do with the letters of the English alphabet—UNP or SLFP”, as the ‘Aththa’ political columnist, communist, and later a key member of Vijaya Kumaratunga’s SLMP, Surath Ambalangoda used to say. It is to do with the program and project of the government concerned. I am glad that Ranasinghe Premadasa beat Sirima Bandaranaike in 1988 because I considered him the more progressive (populist-patriotic) candidate though he represented the UNP. When I supported Premadasa, most of those who prefer Ranil’s UNP today opposed him (and reviled, even attempted to lynch me).

What I see today are all the signs of another 1956 and 1970, by which I mean both the positive and negative signs. 1956 and 1970 happened because of certain stimuli; certain national and social challenges. ’56 and ’70 (and 2005) were blowback; a backlash. Today those same causative factors abound and the same backlash has begun. That backlash has positive and negative aspects.

I have suggested certain moves and measures to pre-empt, neutralize, or minimize those negative aspects of the “ethno religious radical right that has mobilized” as I called in ‘Politics After Asgiriya’ ( The Island, June 24th 2017): recomposing the government by ditching its pro-imperialist rightwing which is a magnet for an ultranationalist backlash; delinking the official SLFP from the UNP and sending it back into opposition so as to strengthen a moderate center in the oppositional space; conferring proper recognition on the moderate progressive Dinesh Gunawardena as Opposition leader and the 52 JO MPs as the legitimate Opposition, thereby de-radicalizing the coming wave.

However, I have also grasped the nettle and posed the question as to what the choices are if none of these measures are opted for. If so, and the obvious polarization sets in, I have explained why I would support the JO-SLPP Opposition bloc, even if, as is highly likely it will be supported by a “saffron wave”. Coming from the left and having a leftist intellectual formation, I have supported my argument using Lenin, Stalin and Fidel Castro. I agree with the perspective that the anti-imperialist, anti-neocolonial, anti-comprador, anti-neoliberal struggle is the main thing and that it is not checking the tick boxes of social progressivism that count so much as whether or not that social or political force objectively attacks/resists imperialism and its local puppets.

Speaking quite plainly, I regard the battle ongoing in Syria as our equivalent of the Spanish Civil War of the 1930s, and I am unhesitatingly and enthusiastically on the side of the Syrian Arab Army, President Bashar Assad, Putin’s Russia, Ayatollah Khameini’s Iran and Hassan Nasrallah’s Hezbollah, all engaged in protecting a state’s sovereign right to protect itself from terrorist barbarism.

I support the re-convergence of Russia and China and their Eurasian strategy to ensure a more multipolar world; a world with a greater equilibrium and more space for countries such as ours.

Driving these choices of mine is the perspective, as Fidel Castro enunciated, that after the fall of socialism, the most important thing for those of us in the global South is the struggle for national independence and the unity and sovereignty of our states. Russia and China are our objective allies in this struggle.

I try to be consistent in what I say and do. It is because my views are those stated above, that I support those political and social forces in Sri Lanka that stand for or approximate these positions and I stand against those who are on the other side of this divide. Thus, I stand with the JO and its leaders, even if they support and are supported by the Sangha whose ideological stance I do not support, identify with or endorse but whose objective role and stance against the regime, I regard as more positive than negative a strategic development.

Anyone who reads DC Wijewardena’s 700 page classic, “The Revolt in the Temple” (1953), would recall or realize how the Sangha factor fed into the 1956 outcome, and would recognize where the Asgiriya intervention, unprecedented in recent decades, fits in the unfolding scenario.

Many Lankan liberals and leftists, especially the expatriates, think we are not heading for a 1956 or 1970. They cannot sense the anger in our society. I can and do, every day. Why do they think the Govt. is under siege on so many fronts? Why do they think the JO is sweeping the multipurpose cooperative society (MPCS) elections in the most diverse areas, beating by a large margin the UNP and official SLFP even when their votes are put together? Why do they think the Yahapalana government is running scared of elections? We’ll be lucky if the polarization and backlash stop at a 1956, 1970 or 2005 endgame.

Let us get real. Why did Ven. Gnanasara waltz (or rapidly lumber) through the courts in one day? It was in the aftermath of the Asgiriya statement, but also indicated the power of the heirarchs of mainsream Sinhala Buddhism on the State itself, under any administration, especially one that does not have the Sinhala nationalist credibility and legitimacy of the Mahinda Rajapaksa dispensation.

Why do the Yahapalana (or ex-Yahapalana) liberals think that Minister Wijedasa Rajapakshe has gone out on a limb and taken the stance he has? He is not a member of the SLFP (pro-MR or MS) but precisely a ranking UNPer. He has done so because he senses that it is the Govt. and his party which is out on a limb. He has figured which way the wind is blowing, in society; in the public domain. He is shrewdly positioning himself as R. Premadasa did for decades—including during the Dudley-Chelvanayakam Pact and the resignation of M Tiruchelvam, as did DB Wijetunga– before he finally clinched the Presidency.

Let memeet head-on, the Rajapaksa family rule issue. Raul was Defence Minister throughout Fidel’s leadership of Cuba and that was not because of nepotism but because he was the best for the job. I think the JO is superbly led in parliament by Dinesh Gunawardena and has a really talented collection of progressive personalities, such as our closest equivalent to Jeremy Corbyn, Vasudeva Nanayakkara (a friend of Corbyn), Dullas Alahapperuma, Vidura Wickramanayaka, Ramesh Pathirana, Prasanna Ranatunga, Dilum Amunugama, Namal Rajapaksa et al.

Addressing together with Mahinda Rajapaksa, Dinesh Gunawardena, Vasudeva Nanayakkara, Dullas Alahapperuma and Wimal Weerawansa, the large Dehiwela conclave of Trade Union delegates of the ‘Center to Save Our National Assets’, I suggested that today’s ‘Pancha Maha Balavegaya’ should actually be an ‘Ashta Maha Balavegaya’ consisting of the Sangha-Guru-Veda-Govi-Kamkaru-Sisu-Sebala-Vurtheeyavedee!

I am of the firm view that given the national crisis we are mired in, and the nature of that crisis, we need the strongest, most experienced and successful personalities to lead us out of where we are, to the best we can realistically be given our socio-cultural matrix—a (Mahathirian) Malaysia. Sri Lanka needs a new model of state: a developmentalist, modernizing and technocratic state of the East Asian model. And that translates into a leadership duo of Mahinda and Gotabhaya Rajapaksa. Given the 19th amendment, this means Mahinda as PM and Gota as President.

For any task one has to select the best tools. We need a blowtorch and a Black and Decker power drill to get us out of this mess, and that means a new vanguard of MR+GR+the best of the former armed forces combat commanders.

I have stated the issues and the choices as clearly as I can. This isn’t about me. The readers are free to think through the issues and decide which side they are on.

By Charles.S.Perera

Election of  Maithripala Sirisena as President to form a new government does not mean that he was given the right to disinherit Sinhala Buddhists of their country and their culture.

The  government should stop further reconciliation with Tamils. The Tamils are outright Racists if one disagrees, that one should  re-examine his or her mental thinking process. There may however be a few Tamils who are reasonable and understands the reality of the situation correctly.

Even if the dog’s curved tail is put in a tube for many thousand’s of years, it want become straight. So is the separatist mentality of Tamils. To what ever extent the reconciliation efforts were to be made the mental attitude of Tamils will never change, they will always want the pound of flesh”.

. Wijedasa Rajapakse the Minister of Justice  at a TV debate made a great effort to show how different constitutions gave political rights to minorities. But all those arguments are not valid as Sri Lanka is a Sinhala Buddhist country before the British colonial rulers wrote those constitutions.

The minorities came later on and they were accepted by the Sinhala people. Migration of minorities  happened in many countries in the world but in those countries the minorities became a part of those countries  and a part of those nations without asking for a part of those country for themselves  or have their language and religion recognised as a part of those countries.  Why should it be otherwise in Sri Lanka ?

Australian government told the Muslims that they were never invited to come, and having come to learn the language of the country and accept the law of the land  or else leave the country.

There seems to be three types of reconciliations going on in Sri Lanka. Firstly the reconciliation efforts of the Yahpalanaya Government, secondly, the  reconciliation demanded by the Tamil Diaspora, Sri Lanka Tamil extremists of the TNA, Sivajilingam and Wigneswaran,  and thirdly, the reconciliation being imposed by the West supported by  the UN High Commissioner for Human Rights  Zeid Ra’ad Al Hussein.

The Yahapalanaya seems to be giving into all the three types of reconciliations, which would at the end leave little or nothing for the Sinhala Buddhists to call their own.

The reconciliation process allows the Tamils and Muslims to insult, abuse, castigate, and speak disrespectfully of the Buddha, Dhamma and the Sangha the noble triple gem the most sacred heritage of the Buddhists. Venerable Gnanasara thero may speak loud to tell what others think silently, but that does not give the right to anyone or any news paper to address the Venerable Gnanasara thero disrespectfully as Gnanasara.

Before May, 2009, the Tamils of Sri Lanka were being gradually decimated by the  Tamil terrorists, had there not been a President like Mahinda Rajapakse who with the mainly Sinhala Buddhist armed Forces eliminated the terrorists the Tamils of the North and East may have perished or reduced to small numbers.

When speaking of Sri Lanka it has  now to be divided in to two major periods. Sri Lanka before 8^th January,2015,  and Sri Lanka after 8^th January,2015. The Sri Lanka after 8^th January,2015 is a disaster from which it has to be redeemed.

The Government of Sri Lanka before the 8th with its heroic Armed Forces carried out a long and a costly  military operation sacrificing over 6000 men and making many disabled to terminate a more than 30 years long human suffering through terror without any aid from any Western country.

Finally when it was over and relief was brought to  a long suffering people to at last awaken to peace and security and live without  the constant fear of death by terrorist bombs and assassinations,   the USA and the West came forward to accuse the Sri Lanka  Government and its Armed Forces for war crimes.

The people of developing countries seem to have  a false sense of the USA and the West being nations friendly towards the poor people of the underdeveloped countries.

It is an utterly false concept, may be there are some sympathetic towards the poverty stricken people of the developing countries, and there may be organisations and individuals with their Christian love for the fellow beings” coming forward to contribute material  and spiritual comfort  sharing their more civilised Christianity. But those were ancient concepts of the West,  which have now changed into more sophisticated Human Rights, NGOs, R2P, Amnesty International and so on and so forth.

They Human Rights Watch, NGOs, R2P, Amnesty International and so on and so forth.

– are also giving love and affection” to the poor people of these developing countries, by changing their own people friendly elected regimes, to regimes which are West friendly  and dependent on  scrap thrown by the West.

And these poor countries are also blessed  having sympathetic Ambassadors,  like  US Ambassaodor Athul Ketchup, always every where, where he is wanted or where he is not wanted,  interfering into the internal affairs of the countries to divide communities and sow seeds of dissention. According, James Russo, Public Affairs Officer of the U.S Embassy, one of the key goals of the embassy, here in Sri Lanka, is to support the reconciliation process.

Bravo USA Bravo ! Where in the world are foreign embassies engaged in internal affairs of countries to which they have been assigned ?

Now the USA and the Western Countries  do not stand by the Majority Community,  but rather with the minority communities, looking after their, minority interests. Because the Communal dissension is the best means to extract for themselves, the political benefits of strategic importance. Smaller the developing countries become by division through self determination etc.” they are easy to be manipulated by the West like pawns on a checker board.

Irrational accusations most often used  by the USA and the West against Sri Lanka were due to  the  demands made by  the Tamils living in their respective countries,  who have increased in numbers to be a significant decisive political vote bank.

USA and the West brought a resolution against Sri Lanka for Violation of human rights and war crimes at the UN Human Rights Council in Geneva neither for the benefit of the Tamils nor for the Sinhala but for the sake of the political and strategic benefits they can draw for themselves by the implementation of these resolutions which spell disaster to the country.

The USA and the West cannot on their own divide Sri Lanka (or other developing countries),  destroy its culture, dissolve its identity, and distort its historical past without having a Government (of that country) which listens to them,  and  ready to act without reflexion like the Yahapalanaya Government of Sri Lanka. The USA and the West now have an appropriate government in place in Sri Lanka  to do what they want to do, and at the same time please the Tamil diaspora.

This Yahapalanaya government wants only two  things,  that is firstly  to be in power, and secondly to make people forget the Previous regime of Mahinda Rajapakse which began by raising  Sri Lanka from the status of a developing country to a middle income country, giving people a higher standard of living and above all peace and hope for a better future.

With that interest in view this Yahapalanaya government is more keen in closing the mouths of its opponents, so that the people will have only them- the UNP members of the government to listen,  as the SLFP part of the Yahapalanaya is like a knocked out  boxer lying in the ring.  The Yahaplanaya  has not  done any thing visible as development , primarily because they have neither a plan nor the means.

However the President Maithripala Sirisena shows himself to the people as a good man because he does not hesitate to invite all manifesting associations, strikers and other groups to see him to discuss their problems and find solutions. But, though he listens to them and promises to solve their problems, once they go away satisfied that the President had lent them a sympathetic ear, they realise they have in fact been deceived, the problems had not been solved or what they had got was not what was promised.

President Sirisena  made such promises to GMOA but they did not get what they requested. The President promised to settle the Bond issue but  the Commission he appointed goes on investigating indefinitely. The thief has been found, but Yahapalanaya government does not want to file legal action against the thief.

The  Yahapalanaya government has not been able to solve any of the major problems of Sri Lanka. They remain like the sword of Damocles.

Reconciliation ! Reconciliation !! to what extent will yahapalanaya go in its reconciliation process….?  Speaking at a ceremony at the Education Ministry  at Isurupaya, Battaramulla the Education State Minister V.Radhakrishnan has vowed  that he would get the government to bring 100 Indian teachers to overcome the prevailing shortage of  science and maths teachers in the Tamil Schools in the estate Sector. Is it part of the ETCA agreement ?

While M.K.Sivajilingam and Wigneswaran call for  seven days of mourning from May 12 to 19^th in remembrance of the genocide of Tamils from the day of Independence 1948, R.Sampanthan the leader of the Yahapalanaya Opposition says  that he has put in a word” to the Indian Prime Minister  Narendra Modi to ensure the continuation of the  UNP-SLFP Administration, as the TNA has faith in this Yahapalanaya government  with its very favourable reconciliation programme towards Tamils.

In order to make a reality of this favourable situation Sampanthan advices the Yahapalanaya government to maintain unity between SLFP and the UNP factions within the government.  Sampanthan had said that the Indian Government would help the incumbent regime continue its good governance programme. 

But good governance to whom ?

The Indian Prime Minister Narendra Modi’s visit did not assure India’s special  relationship with Sri Lanka. Narendra Modi’s  speech was of questionable intentions towards Sri Lanka. He had more talks with the Tamil political leaders and extended more contact with the Tamil people, ignoring Sinhala people of the South.

India unable to look after its own people some of who live in dire conditions , adviced in his speech at Dickoya that the Sinhala and Tamil Communities  should strengthen unity and harmony as he assured India’s full support  to the steps taken by Colombo to improve the living conditions of  minority Tamils in the country. Do we really need him to come and say that ? India will only aggravate our situation with the Tamils.

It is  a shame that the Yahapalanaya had thought it appropriate to give the Ministry of National Coexistence Dialogue and official Languages to  Mano Ganeshan. Such  a Ministry should have been given to a Sinhala representative of the people in order to have direct contact with the minorities,  otherwise the rift between the minorities and the majority community will be further distanced.

Reconciliation needs two parties and it is not one party giving into every demand of the other, while the other holds onto every thing without  giving anything in return.

Tamils are not open minded  therefore  they are inept for building unity amoung Communities. The Northern Province Councillor M.K.Sivajilingaam is certainly not helping any reconciliation, he is an unreliable terrorist sympathiser, as much as Wigneswaran the Chief Minister of NPC.  They are both a hindrance to build any unity between the Tamils and the Sinhala people.  They should be arrested or their civic rights should be withdrawn if the Yahapalanaya wants to adopt a successful reconciliation process.

The President Sirisena speaking at a cultural programme Erabadu Vasanbtham at Singakkuliya, Danktuva had said that the spiritual leaders are the real messengers who connect the hearts of the people and strengthen reconciliation as wished by every religious philosophy.

This is lot of nonsense. Reconciliation is possible only if the Tamils could give up their separatist mental  attitude,  and think of themselves as a people living together in one country with a majority Sinhala Buddhists, and others minority communities. They have to now come together giving up their  separatists identity to identify themselves as partners of a nation living in one country as normal human beings.

Even if the dog’s curved tail is put in a tube for many thousand’s of years, it want become straight. So is the separatist mentality of Tamils, to what ever extent the reconciliation efforts were to be made the mental attitude of Tamils will never change, they will always want the pound of flesh”.

Island Editorial

June 28, 2017, 8:42 pm

The second anniversary of the Sirisena-Wickremesinghe government is drawing near and speculation is rife in political circles that the SLFP will opt for continuing its co-habitation with the UNP. State Minister of Public Enterprise Development Lakshman Yapa Abeywardena said in a television interview yesterday it was up to the SLFP Central Committee to decide whether the SLFP-UNP political marriage should end or continue. Time was when it was said that Russia did as the Communist Party said; the party did as its Central Committee said and the Central Committee did as Lenin said. The same goes for the SLFP Central Committee, which is under President Maithripala Sirisena’s thumb.

Minister Abeywardena, in answer to a question, said the SLFP’s decision on the future of its political marriage with the UNP would be influenced by the outcome of the ongoing presidential probe into the Central Bank bond scams. Will the SLFP ditch the UNP in case of the latter being held responsible for the bond rackets? If the SLFP remains neutral, letting the bond racketeers stew in their own juice, the UNP’s chances of winning elections will be greatly diminished. But, the question is whether the SLFP, in political bondage to the UNP, wants to do so. It may be recalled that President Maithripala Sirisena went so far as to dissolve Parliament in 2015 to prevent a damning COPE (Committee on Public Enterprises) report on bond scams unfavourable to the UNP from being tabled before the last general election.

Two probes conducted by the COPE under the present and previous Parliaments have confirmed that the bond scams occurred and the state coffers and the EPF suffered colossal losses as a result. The culprits should have been arrested and arraigned on criminal charges more than two years ago. But, the yahapalana leaders who obtained a popular mandate to bring crooks responsible for causing losses to the state coffers unashamedly reneged on their promise in respect of the bond rackets. The Financial Crimes Investigations Division (FCID), which eagerly waits for the slightest opportunity to descend on Opposition politicians, has ignored the bond scams and got badly exposed for its subservience to the government.

Endless probes into the bond scams remind us of a pithy local saying, ‘squeezing the bag which has already been opened and examined’. However, the current presidential commission investigation has given the discerning public access to vital information about the bond scams, revealed by Central Bank professionals, the Auditor General and other experts. People are now in a position to draw their own conclusions on the issue.

If the government ever tries to cover up the bond scams in a bid to facilitate the continuation of its political marriage with the UNP it will dig its political grave. For, the SLFP’s position is that bond rackets actually happened and those responsible for them should be brought to justice without further delay. In 2015, President Maithripala Sirisena himself revealed that he had sought the ouster of the then Central Bank Governor Arjuna Mahendran over the bond scams, but in vain. Subsequently, he said he had been compelled to appoint the current presidential commission because an attempt was being made in some quarters to file civil cases against those responsible for the bond scams instead of pressing criminal charges.

If President Sirisena can ensure that the bond racketeers are brought to justice and the heavy losses they have caused to the state and the EPF are recovered fully, his action will generate a mega thrust to propel his party, which is currently in the political doldrums; he won’t have to depend on either the SLFP dissidents or the UNP to face elections in such an eventuality. But, whether the government will dare antagonise the UNP by doing so or open an escape route for bond racketeers through political front remains to be seen. Now that the bond scams are in the People’s court, if the government attempts a cover-up, it will commit political hara-kiri.

S. Akurugoda Courtesy The Island

While making a statement in response to a question raised in the ‘Salakuna’ programme of Hiru TV, Mr Wijayadasa Rajapakshe, Minister of Justice and Buddhist Affairs said the mental condition of the signatories to an advertisement in a national newspaper rejecting extremists should be examined and there was clear evidence that mental patients who should have been confined to the Angoda Hospital were at large.

The full page advertisement with 173 signatures claimed that racist and extremist religious mobs have had attacked more than 20 Muslim mosques, businesses and property since last April and more than 100 Christian Churches since January 2015. The statement further claimed that the entire Muslim community of the country and a section of the Christian community are living in fear. While not rejecting the fact that the above claims were made by leading members of the NGOs responsible for bringing the current so-called ‘yahapalana’ government to power, the Minister categorically denied the above claims and said that whoever who make such claims are absolute liars, disregarding whatever position they held, and their actions are harmful to the nation.

The Minister’s realisation of the true nature of the groups who were behind the creation of the current regime, at least at this stage should be highly appreciated by the peace loving people of the country.

Apart from the key issues raised and dire warning given by the Asgiriya Chapter prelates recently, the country is fast moving towards chaos, due to ‘subverting democracy’ of the so-called ‘yahapalanaya’ brought by the above liars.

By not holding elections, appointing people rejected by the people to Parliament, appointing a fake Opposition Leader, doing utmost attempt to hide the biggest bond scam and leaving the culprits free whilst there is overwhelming evidence, arresting and discrediting the war heroes and doing whatever possible ( including constitutional changes) to please those who were behind the regime change, suppressing the freedom of expression and harassing opponents in many ways, selling important assets that threaten national security, not taking adequate measures to handle health issues , natural disasters etc while spending billions on the comfort of the ruling parliamentarians etc, are examples.

Unless we (the ordinary masses of the country) are fully aware of what is going on and act wisely, identifying the activities of the mentally ill groups who should be really in Angoda hospital (apart from the signatories to the above advertisement as the Minister reveals), the peace, stability and progress of our country will be at stake.

by Maheesha Mudugamuwa Courtesy The Island

June 28, 2017, 10:35 pm

Prime Minister Ranil Wickremesinghe yesterday said the government had not yet decided whether it would go for a brand new constitution or adopt provisions that did not necessitate a referendum.

The PM said so, speaking at the National Conference on Constitutional Reforms at BMICH in Colombo.

The conference was held as a part of outreach efforts in relation to the current constitutional reform process. It was attended by government ministers, academics, NGO representatives, foreign envoys, officials of the Attorney General’s Department and other state institutions. Former Deputy Chief Justice of South Africa Dikgang Moseneke, who is visiting Sri Lanka with a delegation from the Commonwealth Secretariat of the Kingdom also participated.

Leader of the Joint Opposition Parliamentary Group MP Dinesh Gunawardena and Megapolis and Western Development Minister and the leader of Jathika Hela Urumaya (JHU) Champika Ranawaka were among the notable absentees at the event.

PM Wickremesinghe assured that the key characteristics of the nature of the state would remain unchanged. “We are all agreed that the state cannot be divided.” The provinces would have maximum devolution of power, he said.

He also assured that there was no proposal to take away the foremost place of Buddhism and all religions would have freedom.

Premier Wickremesinghe said the government had not yet decided on the electoral system, the senate and executive powers in relation to the 13th Amendment.

Highlighting the current constitution of the reform process in Sri Lanka, the PM said the current process was different from the two previous ones in 1971 and 1978.

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

June 28, 2017, 12:00 pm

The future of the SLFP, UNP coalition hinged on the outcome of the ongoing Presidential Commission of Inquiry probing the Central Bank bond scams that had allegedly been perpetrated in Jan 2015 and March 2016, Enterprises Development State Minister Lakshman Yapa Abeywardena, MP, told Sirasa Pathikada programme hosted by Bandula Jayasekera yesterday.

The Presidential Commission began its sittings in January.

Saying that the SLFP decision would be certainly influenced by the Presidential Commission report, State Minister Abeywardena said the SLFP Central Committee would make a final decision.

Asked whether the SLFP would be agreeable to extend the coalition with the UNP in case the Presidential Commission had found fault with former Central Bank Governor Arjuna Mahendran and the UNP for complicity, State Minister Abeywardena said the SLFP expected its partner to act on the Presidential Commission findings.

State Minister Abeywardena emphasised that the SLFP was ready to quit the coalition immediately if the party’s Central Committee made a decision to that effect.

“There is no point in remaining in the government if the UNP didn’t agree to punish those responsible in accordance with the Presidential Commission’s findings.”

Secretary to the Presidential Commission Sumathipala Udugamasuriya recently told The Island that the report would be handed over as scheduled to President Sirisena in late July.

The Joint Council comprising members of the UNP and the SLFP is expected to discuss the renewal of the Memorandum of Understanding (MoU) reached in Aug 2015. The JC comprises (UNP) Kabir Hashim, Mangala Samaraweera, Malik Samarawickrema, Harin Fernando, Ravi Karunanayake, Ravindra Samaraweera and Thalatha Atukorale and (SLFP) Mahinda Amaraweera, Anura Priyadarshana Yapa, S.B.Dissanayake, Lasantha Alagiyawanne.

State Minister Abeywardena described the appointment of the Presidential Commission as a tough decision taken by President Sirisena.

According to Minister Abeywardena, the appointment of the Presidential Commission had been recommended by an SLFP committee and there were some recommendations not yet revealed by the party.

State Minister Abeywardena said that the SLFP had appointed the Presidential Commission of Inquiry instead of a Special Presidential Commission as the recommendations/findings made by the former weren’t required to be subject to police investigations. The Attorney General could immediately act on Presidential Commission hence the decision on the procedure, State Minister Abeywardena said.

State Minister Abeywardena pointed out that in the wake shocking revelations made at the Presidential Commission, ministers had conveniently remained silent on the bond scams.

The Central Bank, Perpetual Treasuries, Employees Provident Fund (EPF) as well as some banks are under investigation.

State Minister Abeywardena said that the public believed the bond scam had caused massive losses to the state was a robbery.

The appointment of the committee prevented propagation of various theories, the State Minister said.

President Sirisena intervened following widespread criticism of the government appointing a three-member panel to inquire into the alleged scam. President Sirisena thwarted Committee on Public Enterprises (COPE) presenting its report on bond scams by dissolving parliament in 2015. The President’s move drew strong criticism from the Joint Opposition comprising rebel UPFA members loyal to former President Mahinda Rajapaksa.

In addition to the Presidential Commission, on a directive of President Sirisena, SLFP General Secretary Duminda Dissanayake has lodged a complaint with the Commission to Investigate Allegations of Bribery or Corruption (CIABOC) in early 2015 regarding alleged bond scams.

By Kelum Bandara Courtesy The Daily Mirror

Joint Opposition MP Gamini Lokuge, in an interview with Daily Mirror, speaks about the current political situation of the country and his group’s plan for the future. He shared the following:
How do you look at the current political situation?

There is no redress for the country economically. People face untold difficulties in their day-to-day lives. The entire country has ground to a standstill. There is no solution in sight to problems confronting the country as a whole. The govt has not worked out solutions to demands by the trade unions. Also, doctors have struck work demanding solutions to matters of their concern. They also remain unresolved. The government is becoming more and more repressive only.
As a politician, you worked with the trade union sector for a long time. There is a perception in the country that there should be a limit to its actions. What is your opinion?

First and foremost, whenever trade unions raised issues in the past, the successive governments intervened to address them without prejudice. The successive governments attempted to resolve the issues at hand. Those attempts were successful or unsuccessful at times. After deliberations, a win-win situation was achieved in the past. However, the current rule is stubborn. It is not ready for any compromise. That is where the problem is. University academics resorted to trade union action during the time of former President Mahinda Rajapaksa. We never abdicated our responsibility of talking to them. I, as the Labour Minister intervened for the settlement of it. We tried to address them through a mechanism for labour dispute resolution. The then President made his own efforts. Also, former Minister Basil Rajapaksa intervened. Finally, the problem was addressed. Otherwise, we did not resort to ad hoc measures such replacement of striking workers with new recruits.

University academics resorted to trade union action during the time of former President Mahinda Rajapaksa. We never abdicated our responsibility of talking to them. I, as the Labour Minister intervened for the settlement of it

As for the postal trade union action, workers have put forward demands for their rights. Besides, they are opposed to the purported plan to lease out some heritage buildings, housing post offices at the moment, to an Indian company that is in liaison with the present government. If it is to be done so, there are local entrepreneurs to be considered. Local businessmen should be prioritized. We should look to foreign companies as the next option only. Today, the government is obsessed with foreign businessmen. At least, they should have considered joint ventures involving local and foreign partners. We need to build a strong local entrepreneurship to run the economy.
If it is a local company, we can have a check on EPF and ETF contributions. If it is a foreign company, it is sometimes difficult. I have noticed it as one time Labour Minister. We have endorsed foreign companies to start operations here merely considering the amount of money put on the ground. They are sometimes given loan facilities from the local banks. They make money. In case of a crisis, they leave the country and declare their companies bankrupt. I noticed such issues on numerous occasions in the past. When a foreign investor is brought, we should not merely go by the amount of money to be invested by him. His credibility also matters. We have to consider his standing in international business.
During the time of your government, some people say there was suppression of your trade union activities. In fact, one garment factory worker was killed during a protest. Today, they say there is democratic space for trade union action, what is your view?

What happened during our time was an attempt to ensure pension rights for private sector employees. Yet, some unions and the Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) whipped up a huge emotion against it. They projected the message that the government was trying to deprive workers of their EPF and ETF benefits. Instead, we tried to work out a pension fund with contribution from the govt, the ETF and all. That is for the benefit of all. On the contrary, the JVP and other interested parties acted with a different agenda.
There was agreement among all on this. But, some spread misinformation and provoked workers. It led to protest. Unfortunately, one got killed. It was totally unwarranted. The JVP promised to submit its proposals for a pension fund. It has not yet materialized. Today, there is a govt installed with the help of the JVP.
What does the Joint Opposition plan to do under the current political situation?

We have a comprehensive political plan in hand. It was formulated taking into account the current situation and our past mistakes. Today, labour laws are violated. The current Labour Minister has a difficult job in hand.

We have a comprehensive political plan in hand. It was formulated taking into account the current situation and our past mistakes. Today, labour laws are violated. The current Labour Minister has a difficult job in hand

Though you said the country was embroiled in a crisis, a national election cannot be conducted till 2020. Do you believe that the government could be changed with the alteration of numbers in Parliament before that?

I believe so. Virtually, the government is divided into three factions at the moment, as far as I can see. The group led by Megapolis and Western Development Minister Patali Champika Ranawaka holds one view. The Sri Lanka Freedom Party (SLFP) faction is on a collision course with the United National Party (UNP). The third group is making different voices, not identifying directly with any faction. Today, I saw a media report quoting President Maithripala Sirisena that he would go for constitutional changes not warranting approval by the people at a referendum.
Does it mean the JO is trying to form an interim government with a breakaway group?

We do not want to form such a government in alliance with breakaway groups. In the event of a split, we want to go for a general elections seeking a mandate from people.
Yet, you have a constitutional barrier for it?

Yes, it is true. But, we can pass a resolution with two-thirds in Parliament and call for its dissolution by the President at one point. This is a remote possibility. Be that as it may, anything is possible in politics. The unimagined happens in politics.

• Country has ground to a standstill 
• Govt not ready for compromises in dealing with trade unions 
• People have identified next Presidential Candidate
• Will endorse him at right time
• Govt is more and more repressive 
• Will work for a snap poll in time to come
• Current UNP is totally different from its past outlook 
• All problems remain unresolved 
• An interim government before 2020 cannot be ruled out
• Compromise needed in dealing with trade unions

You were with the UNP for a long time. Now, you are with the SLFP. How do you compare and contrast the two?

In the past, the past UNP leaders took visionary steps. That is very much lacking in the present UNP hierarchy. The present UNP leadership formed governments on two occasions. No long-term development was planned. There is a unity government now. Nothing is being planned for long term development of the country.
Today, Sri Lanka is, more or less, self-sufficient in food crops such as chillies. That was due to the visionary steps taken by UNP leader the late Dudley Senanayake way back. At that time, food items such as onions, chillies and rice were brought from elsewhere. An agriculture policy was launched to make Sri Lanka self-sufficient in food. It was continued. Today, the country is run in a daily piecemeal manner.

Today, the government is obsessed with foreign businessmen. At least, they should have considered joint ventures involving local and foreign partners. We need to build a strong local entrepreneurship to run the economy

Some people in the SLFP harp on you when you talk about the future of the party. That is because of your strong affiliation with the UNP in the past. How do you see it?

I took a policy decision to join hands with the MR government at that time. He had a plan to fight the war on terrorism. We noticed it being conducted successfully. After that, we proposed to the UNP leadership to support the then govt unconditionally while being in the opposition. It did not happen. So, we, a group of 17, joined the MR govt. At that time, the govt did not have a majority in Parliament. MR not only ended the war, but also brought about a lot of development. His volume of development work is much larger than that of the UNP even. We see highways today. He even started the extension of the Mahaweli scheme from the point stopped by late President JR Jayewardene.
When MR was carrying out his programme for development, an international conspiracy was hatched to unseat him from office. People were lined up for this plot to be executed. Today, people have realized it. That is the reason for people to throw their weight behind him again in large numbers. After an electoral defeat, a party is wiped out at the election to be followed next. Yet, MR could have formed a govt if not for some decisions taken by the present SLFP leadership in the run up the parliamentary elections in August, 2015. International conspirators listed Sri Lanka for a regime change.

When MR was carrying out his programme for development, an international conspiracy was hatched to unseat him from office. People were lined up for this plot to be executed

However, MR faces a constitutional barrier in contesting for presidency. What is your plan then?

We do not want him to contest the Presidential Election next time.We would field a formidable candidate. There is no barrier for it.
Have you identified this candidate…

People in the country have identified him/her. We would endorse that person at the right time. MR will contest parliamentary elections. We sense the public support for us. It was visible at the May Day rally. For the first time, two persons died in a stampede at a potilical rally. Today, the govt is scared to have the local govt election fearing defeat.

ASIAN HUMAN RIGHTS COMMISSION – URGENT APPEALS PROGRAMME

Dear Friends,

The Asian Human Rights Commission has received information regarding Mrs. Munisamy Mariannan Gauri. A resident of Mutwal, she migrated to Kuwait as a domestic helper on 8 April 2017. At 6 a.m. on 9 June 2017, the wife of Gauri’s employer in Kuwait telephoned. She told Gauri’s mother, Mrs. Dhanalechchami that her daughter had passed away in Kuwait. The question is HOW, WHEN, WHERE? She demanded that Officers of The Sri Lanka Foreign Employment Bureau (SLBFE) set up an impartial, independent, professional investigation into the death of her daughter. IN ADDITION, SHE SEEKS JUSTICE.

CASE DETAILS:

The Asian Human Rights Commission has received information regarding Mrs. Munisamy Mariannan Gauri (38), of No: 60/422, Wadula Watte, Kelanipura, Mutwal in Colombo District. Gauri was married to Mr. E K Rajeshwaran and they have two sons and a daughter, Rajeshwaran Priya (16), Rajeshwaran Siyon (11) and Rajeshwaran Niron (10). Gauri and her husband struggled to raise their three children amid enormous financial difficulties. Finally, she decided to migrate to Kuwait as a domestic helper to alleviate their money problems. Due to their socio-economic status, they could not afford to build their own home. Her main target in migrating was to assist her husband in building their own house. She left Sri Lanka on 8 April 2017.

Two months later, on 9 June at 6 a.m. Gauri’s mother, Mrs. Dhanalechchami, received a telephone call from the wife of Gauri’s employer in Kuwait. The caller informed her that her daughter Gauri suddenly passed away in Kuwait. HOW, WHEN and WHERE. Mrs. Dhanalechchami could not believe what she was hearing. Her daughter Gauri was in good health with no ailments or sickness and was never terminally ill. After Gauri left for Kuwait, she called her mother every day and shared her life there. It could be said that Gauri was of sound mind and in excellent health.

On 9 June, SLBEF officers informed Mrs. Dhanalechchami that her daughter’s body would be sent to Katunayaka International Airport. She and her family went to the airport to receive her body. Following the directions of airport officials and the SLBFE, the family went to the Negombo Base Hospital for the Death Inquest. It was conducted by the coroner, Mr. Siri Jayantha Wickramaratne, and included a Post Mortem Examination (PME) by the Judicial Medical Officer (JMO) of the hospital. At the Death Inquest, the coroner informed the family that some body parts were missing, including Gauri’s heart and parts of her thigh. As a result, he could not definitively give the cause of death. No verdict could be given either at the Death Inquest. All the family members were in shock upon hearing this development.

Mrs. Dhanalechchami states that she does not believe and refutes the explanation given by the employer’s wife for her daughter’s sudden and unexpected death. Her daughter never mentioned that she was going to donate any of her internal organs to science. She never had any accident or any sudden illness. Mrs. Dhanalechchami and her family believe that the employer’s family members are responsible for the murder of her daughter for financial gain from her body parts, especially the heart. They are hiding the truth about her daughter’s demise. Mrs. Dhanalechchami and family want JUSTICE.

After Gauri died, the family members immediately lodged a formal complaint with the Sri Lanka Foreign Employment Bureau (SLBFE). They requested an independent, impartial and professional investigation into Gauri’s death. Up until now, SLBEF officers have not taken any action to investigate the case.

Mrs. Dhanalechchami suggested that this could be done by initiating an official, professional, independent, impartial and efficient INVESTIGATION into her daughter’s death. She is demanding an extensive Death Inquest, including a post-mortem by Sri Lankan and Kuwait authorities. The alleged, guilty family members must be located, held responsible before the Law and punished for the murder and their questionable illegal financial gain. In all of this, three children have lost their mother and compassion dictates adequate compensation be given by the employer to assure their future.

Suggested Action:

Please send letters to the authorities listed below expressing your concern about this case. Request an immediate inquiry into allegations of non-investigation of a complaint by SLBFE officers. All officers involved must be examined by an internal investigation for Criminal Negligence and breach of the Duty of Care. Finally, please appeal to the SLBFE to set up a special investigation into the death of this migrant worker.

To support this case, please click here:

SAMPLE LETTER:

Dear ________,

SRI LANKA:Female migrant-worker’s dead body returned from Kuwait missing body parts
Name of Victims: Mrs. Munisamy Mariannan Gauri (38), of No: 60/422, Wadula Watte, Kelanipura, Mutwal in Colombo District
2) Three children of the victim Munisamy Mariannan Gauri
3) E K Rajeshwaran, husband of Munisamy Mariannan Gauri
4) Mrs. Dhanalechchami, the mother of the victim.

Alleged Perpetrators: Officers of the Sri Lanka Foreign Employment Bureau

Date of incident: 09 June 2017
Place of incident: Kuwait

According to information I have received, Mrs. Munisamy Mariannan Gauri (38), of No: 60/422, Wadula Watte, Kelanipura, Mutwal in Colombo District. Gauri was married to Mr. E K Rajeshwaran and they have two sons and a daughter, Rajeshwaran Priya (16), Rajeshwaran Siyon (11) and Rajeshwaran Niron (10). Gauri and her husband struggled to raise their three children amid enormous financial difficulties. Finally, she decided to migrate to Kuwait as a domestic helper to alleviate their money problems. Due to their socio-economic status, they could not afford to build their own home. Her main target in migrating was to assist her husband in building their own house. She left Sri Lanka on 8 April 2017.

Two months later, on 9 June at 6 a.m. Gauri’s mother, Mrs. Dhanalechchami, received a telephone call from the wife of Gauri’s employer in Kuwait. The caller informed her that her daughter Gauri suddenly passed away in Kuwait. HOW, WHEN and WHERE. Mrs. Dhanalechchami could not believe what she was hearing. Her daughter Gauri was in good health with no ailments or sickness and was never terminally ill. After Gauri left for Kuwait, she called her mother every day and shared her life there. It could be said that Gauri was of sound mind and in excellent health.

On 9 June, SLBEF officers informed Mrs. Dhanalechchami that her daughter’s body would be sent to Katunayaka International Airport. She and her family went to the airport to receive her body. Following the directions of airport officials and the SLBFE, the family went to the Negombo Base Hospital for the Death Inquest. It was conducted by the coroner, Mr. Siri Jayantha Wickramaratne, and included a Post Mortem Examination (PME) by the Judicial Medical Officer (JMO) of the hospital. At the Death Inquest, the coroner informed the family that some body parts were missing, including Gauri’s heart and parts of her thigh. As a result, he could not definitively give the cause of death. No verdict could be given either at the Death Inquest. All the family members were in shock upon hearing this development.

Mrs. Dhanalechchami states that she does not believe and refutes the explanation given by the employer’s wife for her daughter’s sudden and unexpected death. Her daughter never mentioned that she was going to donate any of her internal organs to science. She never had any accident or any sudden illness. Mrs. Dhanalechchami and her family believe that the employer’s family members are responsible for the murder of her daughter for financial gain from her body parts, especially the heart. They are hiding the truth about her daughter’s demise. Mrs. Dhanalechchami and family want JUSTICE.

After Gauri died, the family members immediately lodged a formal complaint with the Sri Lanka Foreign Employment Bureau (SLBFE). They requested an independent, impartial and professional investigation into Gauri’s death. Up until now, SLBEF officers have not taken any action to investigate the case.

Mrs. Dhanalechchami suggested that this could be done by initiating an official, professional, independent, impartial and efficient INVESTIGATION into her daughter’s death. She is demanding an extensive Death Inquest, including a post-mortem by Sri Lankan and Kuwait authorities. The alleged, guilty family members must be located, held responsible before the Law and punished for the murder and their questionable illegal financial gain. In all of this, three children have lost their mother and compassion dictates adequate compensation be given by the employer to assure their future.

Suggested Action:

Please send letters to the authorities listed below expressing your concern about this case. Request an immediate inquiry into allegations of non-investigation of a complaint by SLBFE officers. All officers involved must be examined by an internal investigation for Criminal Negligence and breach of the Duty of Care. Finally, please appeal to the SLBFE to set up a special investigation into the death of this migrant worker.

I request the intervention of your good offices. Ensure that the authorities listed below open an immediate investigation into the murder, monetary gain and allegations of violations of the rights of the victim. All Officers of the Sri Lankan Foreign Employment Bureau (SLBFE) involved should be subject to an internal investigation.

Yours sincerely,

———————
PLEASE SEND YOUR LETTERS TO:

1. Mr. Pujith Jayasundara
Inspector General of Police
New Secretariat
Colombo 1
SRI LANKA
Fax: +94 11 2 440440 / 327877
E-mail: igp@police.lk

2. Mr. Jayantha Jayasooriya PC
Attorney General
Attorney General’s Department
Colombo 12
SRI LANKA
Fax: +94 11 2 436421
E-mail: ag@attorneygeneral.gov.lk

3. Secretary
Human Rights Commission
No. 36, Kynsey Road
Colombo 8
SRI LANKA
Tel: +94 11 2 694 925 / 673 806
Fax: +94 11 2 694 924 / 696 470
E-mail: sechrc@sltnet.lk

4. Mr. R. K. Obeyesekere
Chairman
Sri Lanka Bureau of Foreign Employment
No: 234
Denzil Kobbekaduwa Mawatha
Koswatta, Battaramulla
Email: info@slbfe.lk

Thank you.

Urgent Appeals Programme
Asian Human Rights Commission (ua@ahrc.asia)

අනුරුද්ධ බණ්ඩාර රණවාරණ මාධ්‍ය ලේකම් ජාතික නිදහස් පෙරමුණ

සිරිසේන– වික්‍රමසිංහ අාණ්ඩුව රැගෙන එන්නේ අහිංසක ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් නොවන බවත් එමගින් රණවිරුවන් දිවි පුදා රැකගත් ඒකීයභාවය අවසන් කිරීමට අන්තිම ඇණයත් මිනී පෙට්ටියට ගසා රටත් ජාතියත් පෝරකයට යවනු ඇති බවත් ජානිපෙ නායක, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විමල් වීරවංශ මහතා පෙන්වා දෙයි.

ඒ මහතා මේ බව පෙන්වා දුන්නේ පිටකෝට්ටේ පිහිටි ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ ප්‍රධාන කාර්යාලයේ පැවැති මාධ්‍ය හමුවකදීය. මෙම මාධ්‍ය හමුව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සම්පාදක මණ්ඩලයේ මෙහෙයුම් කමිටුවේ අතුරු වාර්තාව පදනම් කර ගනිමින් ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නායක, විමල් වීරවංශ සහ පිවිතුරු හෙළ උරුමයේ නායක, උදය ගම්මන්පිල යන මහත්වරුන්ගේ සහභාගීත්වයෙන් පැවැත්විණි.

එහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වූ විමල් වීරවංශ මහතා මෙසේද සඳහන් කළේය.

ඒකාබද්ධ මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක් පැවැත්වීමට තුඩු දෙන හේතුවක් රට තුළ උද්ගත වී තිබෙන බව ජාතික නිදහස් පෙරමුණ සහ පිවිතුරු හෙළ උරුමය දකිනවා. ඒ අනුවයි මෙම මාධ්‍ය සාකච්ඡාවට සහෝදර මාධ්‍යවේදී ඔබ සැමට ඇරයුම් කළේ. මේ ආණ්ඩුව බලයට පත් වූ පසු අපේ රාජ්‍යය දුර්වල කිරීමේ ක්‍රියාමාර්ග රැසක් අරගෙන තිබෙනවා.

ජිනීවා මෙහෙයුම පෙරටම…”

ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට 2015 ඔක්තෝබරයේදී ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය විසින් ගෙන ආ ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහි යෝජනාවලියට ශ්‍රී ලංකා රජයේ විදේශ අමාත්‍යවරයා සම අනුග්‍රාහකත්වය දැක්වූවා. යම් රටකට එරෙහිව මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට වෙනත් පාර්ශ්වයක් විසින් ඉදිරිපත් කළ යෝජනාවලියකට ඒ රටේ විදේශ අමාත්‍යවරයා සම අනුග්‍රාහකත්වය දැක්වීම ලෝක ඉතිහාසය තුළ මුල්වරටයි සිදු වුණේ.

මෙම ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපද යෝජනාවලියේ මුල සිට අගට වන සෑම යෝජනාවක්ම විමසා බැලුවාම පෙනෙනවා ‘ඒවා සියල්ල ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය දුබල කිරීමේ සහ බෙලහීන කිරීමේ යෝජනා’ කියා. දැන් ඒ යෝජනාවලිය අනුව යමින් ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය දුර්වල කිරීමේ ක්‍රියාමාර්ග රැසක් දියත් වෙමින් තිබෙනවා.

ඒ අනුව එක් පැත්තකින් ශ්‍රී ලංකා ආරක්‍ෂක හමුදාවන්හි බුද්ධි අංශ අද සම්පූර්ණයෙන්ම අකර්මණ්‍යකර තිබෙනවා. ජාතික ආරක්‍ෂාව වෙනුවෙන් සුවිශාල මෙහෙවරක් කරපු යුද හමුදා සහ නාවික හමුදා බුද්ධි අංශ නිලධාරීන් අද සතුරා හමුවේ අනාවරණය කරමින් ඇතමුන් අභූත චෝදනා යටතේ සිරගත කිරීම මේ යටතේ සිදු වෙනවා. තවත් පැත්තකින් තීරණාත්මක ස්ථානවල පිහිටුවා ඇති උතුරේ හමුදා කඳවුරු පවා අද ඉවත් කරමින් තිබෙනවා. නිදසුනක් ලෙස පලාලි ගුවන් හමුදා කඳවුර සාමාන්‍ය ගුවන් තොටුපළක් බවට පත් කරමින් තිබීම පෙන්වා දිය හැකියි. ඒ අනුව ජාතික ආරක්‍ෂාවට බලපාන වැදගත් සාධක රැසක් අද බිඳවට්ටමින් ඇති බව පෙනෙනවා.

‘රාජ්‍යය දුර්වල කරන අණපනත්’

ඒ වගේම ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය දුර්වල කෙරෙන අණපනත් කිහිපයක් ද මේ ආණ්ඩුව විසින් ගෙනවිත් තිබෙනවා. ඒ අනුව අතුරුදහන්වූවන් පිළිබඳ කාර්යාලය පිහිටුවීමේ පනත සම්මතකර ගෙන තිබෙනවා. මෙම කාර්යාලය රණවිරුවන්ට එරෙහිව චෝදනා ඉදිරිපත් කරනු ලබන ෆැක්ටරියක් බවට පත්වේවි. ඒ වගේම අතුරුදහන්වීම් වැළැක්වීම සඳහා වන ජාත්‍යන්තර ප්‍රඥප්තිය ශ්‍රී ලංකාවේ නීති පද්ධතියට ඇතුළු කිරීමට ද මේ වන විටත් කටයුතු යොදා තිබෙනවා. ඊට අදාළ පනත් කෙටුම්පත මේ වන විටත් සම්මතකර ගැනීම සඳහා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කර තිබෙනවා. එය සම්මත වූවාට පසුව ශ්‍රී ලංකාව තුළ අතුරුදහන්වීම් පිළිබඳ නඩු අහන වෙනම අධිකරණයක් පිහිටුවිය හැකියි. ඒ අධිකරණයට බලය ලැබෙනවා අතුරුදහන්වීමකට සැක කරන නිලධාරියාට පමණක් නොවෙයි, ඔහුට නියෝග ලබාදුන් නිලධාරියාගේ සිට සේනාධිනායකයා දක්වා චෝදනා ගොනු කරන්න. ඒ වගේම ඒ ජාත්‍යන්තර ප්‍රඥප්ති පනත බලාත්මක වූවාට පසුව අතුරුදහන්වීමකට සම්බන්ධ බවට සැක කෙරෙන මෙරට ආරක්‍ෂක අංශ නිලධාරියකුට විරුද්ධව වෙනත් රටක අධිකරණයක ද නඩු පැවරීමේ අයිතිය හිමි වෙනවා. නිදසුනක් ලෙස කැනඩා අධිකරණයක මෙරට හමුදා නිලධාරියකුට එරෙහිව නඩුවක් පැවරුවහොත් ඒ නිලධාරියා අත්අඩංගුවට ගෙන කැනඩා රජයට භාර දීමට ශ්‍රී ලංකා රජය බැඳී සිටිනවා.

‘අතුරු වාර්තාව’

ඒ ජිනීවා මෙහෙයුම ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය එසේ දුබල බෙලහීන කරමින් සිටියදීම නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ගෙන එන බව පවසමින් මුළු පාර්ලිමේන්තුවම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සම්පාදක මණ්ඩලයක් බවට පත් කරමින් ඇරඹි මෙහෙයුම ද දැන් තීරණාත්මක තැනකට ඇවිත් තිබෙනවා. මේ යටතේ පාර්ලිමේන්තුව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සම්පාදක මණ්ඩලයක් බවට පත් කළා විතරක් නොවෙයි, ඊට අදාළ මෙහෙයුම් කමිටුව මගින් අනුකමිටු 06ක් පත් කරලා නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවකට අදාළ නිර්දේශ ලබා ගෙන දැන් ‘ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සම්පාදක මණ්ඩලයේ මෙහෙයුම් කමිටුවේ අතුරු වාර්තාව’ නමින් වාර්තාවක් ඉදිරිපත්කර තිබෙනවා. ඒ වාර්තාව පදනම්කර ගෙනයි අපි මේ මාධ්‍ය හමුවේදී ජනතාව දැනුම්වත් කරන්නේ. (වාර්තාව මාධ්‍ය වෙත දක්වයි)

මෙම අතුරු වාර්තාව ද පදනම්කරගෙන මෙහෙයුම් කමිටුව විසින් නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පතක් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සම්පාදක මණ්ඩලයට (පාර්ලිමේන්තුවට) ඉදිරිපත් කළ යුතුයි. එය පාර්ලිමේන්තුවේ සාකච්ඡා කිරීමෙන් අනතුරුව කැබිනට් මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කළ යුතුයි. අවසන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පත ඊළඟට කැබිනට් අනුමැතිය ද සහිතව පාර්ලිමේන්තුවට ගෙනවිත් සම්මතකර ගත යුතුයි. එයයි මෙම මෙහෙයුමේ මාර්ග සිතියම. ඒ අනුවයි මේ අතුරු වාර්තාව ඉදිරිපත් කිරීම තීරණාත්මක, වැදගත් අවස්ථාවක් බව අප පැවසුවේ. මේ අතුරු වාර්තාව පිළිබඳව තම ස්ථාවරය ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂය විසින් මෙහෙයුම් කමිටුවට මේ වන විටත් ඉදිරිපත්කර තිබෙනවා.

‘රටට අහිතකර කරුණු රැසක්’

මේ අතුරු වාර්තාවේ රටට අහිතකර කරුණු රැසක් තිබෙනවා. ඇතැම් කරුණු පිළිබඳ උදය ගම්මන්පිල මැතිතුමාත් කරුණු දක්වාවි. මම මෙහිදී ප්‍රධාන වශයෙන් අවධානය යොමු කරන්නේ, මෙම අතුරු වාර්තාවෙන් දක්වා ඇති කරුණු අනුව ජනතා පරමාධිපත්‍ය බලය හිමි පාර්ලිමේන්තුව හෙවත් ව්‍යවස්ථාදායකය ඉතාමත් බෙලහීන තත්වයකට පත්කර ඇති බව පෙන්වා දීමටයි. රටක් ඒකීය වන්නේ ඒ බව කොතැනක හෝ ලියැවී තිබීමෙන් නොවේ. ‘ව්‍යවස්ථාදායකය බලය එනම් නීති හැදීමේ බලය එක බලකේන්ද්‍රයකින්ද සිදුවන්නේ නැතිනම් බලකේන්ද්‍ර කිහිපයකින්ද සිදු වෙන්නේ?’ කියන පැනයට ලැබෙන පිළිතුරු අනුවයි. දැන් තිබෙන ආකාරය අනුව පළාත් සභා ලැයිස්තු විෂයකට අදාළ වන නීතියක් පාර්ලිමේන්තුව තුළ සම්මතකර ගැනීමේදී ඊට යම් පළාත් සභාවක් විරුද්ධ වුවොත් පාර්ලිමේන්තුවේ 2/3ක බලයෙන් එය අබිබවිය හැකියි. නමුත් මේ අතුරු වාර්තාවෙන් නිර්දේශ කොට තිබෙනවා, ‘ඒක ප්‍රමාණවත් නැහැ’ කියා. මේ අතුරු වාර්තාවෙන් දෙවන මන්ත්‍රණ සභාවක් පිහිටුවීමට යෝජනා කොට තිබෙනවා. එය පළාත් සභා මන්ත්‍රීවරුන් 45කින්ද(9×5) පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් 10කින්ද සමන්විත වන බවත් මුළු සාමාජික සංඛ්‍යාව 55ක් බවත් සඳහන් වෙනවා. මේ දෙවන මන්ත්‍රණ සභාව, පළාත් සභා ලැයිස්තුවේ විෂයකට අදාළව පාර්ලිමේන්තුව විසින් නීති සම්පාදනයේදී ඉතා වැදගත් කොට දක්වා තිබෙනවා. ඒ අනුව පළාත් සභා ලැයිස්තුවේ විෂයකට අදාළ වන නීතියක් පාර්ලිමේන්තුව තුළ සම්මතකර ගැනීමේදී ඊට සියලු පළාත් සභා එකඟ නොවන විට, පාර්ලිමේන්තුවේ 2/3ක බලයක් ලබා ගැනීමට අමතරව, දෙවන මන්ත්‍රණ සභාවේ 2/3ක බලයක් ලබාගැනීම හා දෙවන මන්ත්‍රණ සභාවේ සිටින පළාත් සභා නියෝජිතයන්ගේ සරල බහුතරය ලබා ගැනීම මෙම අතුරු වාර්තාවෙන් නිර්දේශකර තිබෙනවා. ඒ අනුව ඉතා පැහැදිලියි, පාර්ලිමේන්තුවට ඉහත ආකාරයේ නීතියක් සම්මතකර ගැනීමට නොහැකි වන බව. මේ අතුරු වාර්තාවෙන් නිර්දේශ කරන්නේ එවැනි තත්වයක්.

සමගාමී ලැයිස්තුව ඉවත් කරලා පළාත් සභාවට බලතල හරියට දෙකට බෙදලා දීමත් මේ නිර්දේශ තුළ තිබෙනවා. ඉඩම් බලතල, පොලිස් බලතල පමණක් නොවෙයි රාජ්‍ය සේවයේ ඉහළම නිලධාරීන් කිහිප දෙනෙකු හැර ග්‍රාම නිලධාරී දක්වා වූ සෑම රාජ්‍ය නිලධාරියකුම පළාත් රාජ්‍ය සේවා කොමිසමට භාර දෙන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් තමයි මේ අය යෝජනා කරන්නේ.

‘ශ්‍රී ලංකාව ෆෙඩරල් රාජ්‍යයක් බවට පත්වීම’

ඒකීයභාවයට අදාළ නිර්දේශ කිහිපයක් ද ‘නමට’ මේ අතුරු වාර්තාවේ ඇතුළත්කර තිබෙනවා. නමුත් ඉතාම පැහැදිලියි මේ අනුව බලකේන්ද්‍ර 03ක් හැදෙනවා. ඒ බලකේන්ද්‍ර තුනෙන් දෙකක් තියෙන්නේ පළාත් සභාව අතේ. පළාත් සභාව සහ ඊට යටත්කර ඇති පළාත් පාලන ආයතන එම බලකේන්ද්‍ර 02යි. මේ නිර්දේශ අනුව ජනාධිපතිවරයා පළාත් ආණ්ඩුකාරවරයා පත් කළ යුත්තේ මහ ඇමතිවරයා සමඟ සාකච්ඡා කරලයි. ඒ වගේම ආණ්ඩුකාරවරයා මගින් පළාත් සභාවට කළ හැකි බලපෑම ද බොහෝ දුරට අඩුකොට තිබෙනවා. ඒ අතරේ පළාත් සභා ලැයිස්තුවේ විෂයයන් සම්බන්ධයෙන් නීති හැදීමේ පුළුල් බලයක් පළාත් සභාවලට ලබාදී තිබෙනවා.

මේ සියල්ල සහිත ව්‍යවස්ථා සංශෝධන ක්‍රියාවලියකින් අන්තිමේදී සිදු වන්නේ ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය ෆෙඩරල් රාජ්‍යයක් බවට පත්වීමයි. 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන් බලාත්මක කරලා මේ අතුරු වාර්තාවේ සඳහන් නිර්දේශ ද ක්‍රියාත්මක කළාම දෙමළ ජාතිවාදී බෙදුම්වාදීන්ට ඉතිරි ටික කරන්න ඉතාම පහසුයි. සිවිල් උද්ඝෝෂණ මගින් ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීමකට පොට පාදා ගන්න ඔවුන්ට පුළුවන්.

මේක අහිංසක ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් නොවෙයි. නව ව්‍යවස්ථාවක් ගෙන එනවා කියලා දැන් මේ දේශද්‍රෝහී සිරිසේන – වික්‍රමසිංහ ආණ්ඩුව කරන්න හදන්නේ රණවිරුවන් දිවිපුදලා රැකගත් ඒකීයභාවය අවසන් කරන අන්තිම ඇණයත් මිනී පෙට්ටියට ගහලා රටත්, ජාතියත් පෝරකයට යවන්න.

මේකට ඉඩ දෙන්න බැහැ. මහා නායක ස්වාමීන්වහන්සේලා ප්‍රමුඛ මහා සංඝරත්නයෙන් අපි ඉල්ලනවා ‘කරුණාකරලා මේ කෙටුම්පත අධ්‍යයනය කරන්න. මෙහි තිබෙන බැරෑරූම්කම තේරුම් ගන්න. මේ කෙටුම්පතේ සඳහන් කරුණුවලින් 50%ක්වත් ක්‍රියාවට නැංවුවහොත් හැදෙන්නේ ෆෙඩරල් රාජ්‍යයක් බව තේරුම් ගන්න. ඒ ෆෙඩරල් රාජ්‍යය හැදුනට පස්සේ ඊළාම්වාදීන්ට ඉතිරි දුර යන එක එතරම් දෙයක් නොවන බව වටහා ගන්න’ කියලා. ඒ නිසා අපි මේ පියවර වහාම වළක්වන්න ඕනෙ. මේ ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය 2/3න් සම්මත කරන එක වළක්වන්න ඕනෙ. ඒ සඳහා අපි අපට කළ හැකි සියල්ල කරනවා. ඒ වගේම අපි මේ රටේ වගකිව යුතු රටවැසියන්ගෙන්, සමාජ සංවිධානවලින් ඉල්ලනවා ‘මේ අනතුර තේරුම් ගෙන එය වැළැක්වීම සඳහා ගත හැකි සෑම පියවරක්ම ගැනීමට පෙරමුණ ගන්න’ කියා”

මෙම මාධ්‍ය හමුවට පිවිතුරු හෙළ උරුමයේ නායක, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී උදය ගම්මන්පිල මහතා ද සහභාගී විය.

Shenali D Waduge

 The only language that entities that survive and thrive on profits understands is when their profits dwindle and sales decrease. The Sri Lankan media has been on a very visible witch hunt against the Sinhala Buddhists & is all out to negate the place held by Buddhism promoting other religions instead. While previous years this endeavour has been subtly approached, of late they show no remorse or have no qualms about the manner they are attacking Sinhala Buddhists virtually 24×7. While right of replies are generally refused, the media stands guilty of purposely denying broadcasting/publishing as per ethnic ratio – 7 out of 10 are Sinhalese but even the Poya Day supplements of these newspapers, generally owned by non-Buddhists carry articles by Buddhist writers who enjoy denigrating Buddhism for payment or non-Buddhist writers ridiculing Buddhism. The latest is to use writers with pseudonyms to write. It is time Buddhists rose against this gutter journalism and stop buying the newspapers or prescribing to their magazines as a sign of protest until a formal apology is initiated and the Press Complaints Commission is formally presented a petition of the abuse of media freedom.

To prove the allegations made, all that anyone needs to do is prepare a content analysis of the Sri Lankan media (print & electronic) in particular the English media given that international readers pick up and quote from these articles, giving them a totally obscured and wrong view of Sinhalese & Buddhism.

With the entry of social media though they too are taking sweeping shots at Buddhists/Buddhism at least there is opportunity for people to defend and counter the lies.

There are some media websites operated by journalists living in self-exile in the UK probably well-funded by non-Buddhist foreign governments/lobby groups and entities who are paid to unseat the place of Buddhism in Sri Lanka.

The gameplan is to make Buddhists feel ashamed, make them incapable of defending their people or their faith, mentally make them believe Buddhism is inferior to other religions and virtually to denationalize people from defending their nation and the values on which the country was built. Instead, what is being promoted is some liberal, material, valueless, culture-less, character-less, integrity-less, free-thinking, a dog for any dog approach to life and is the type of society now being laid out in Sri Lanka. We do not need to elaborate on the lack of integrity & character among those promoting these notions presently in Sri Lanka.

What needs to be clearly stated is that the media and the journalists are simply paid employees and they are part of a profit-making organization. Thus, other than reporting they have no role to play as police, the judge, the prosecutor or the judiciary. They can certainly debate but they have not been outsourced the role of deciding who is guilty, who is innocent, who should go to prison, who should not etc. There are people who are tasked and qualified for this job.

However, the biased nature of Sri Lanka’s media owned by non-Buddhists has a history that it cannot be proud of. The 1964 Press Commission Report is important for many reasons. Little has changed since then in the reporting.

The Report specifically refers to the ‘ Ceylon Daily Mirror ‘, ‘ Ceylon Observer ‘ and the Times of Ceylon ‘ as newspapers largely responsible for spreading the communal propaganda line that the minorities in this country were denied their due rights, and that they were treated as second class citizens.

Some extracts sums up beautifully the sad status quo:

” With regard to the English reading public, the impression has been created that the communal and religious minorities must get together and oppose the Sinhalese Buddhist majority if they are to get any rights at all. The point of view is put forward that the Sinhalese Buddhist majority is intolerant and is trying to deprive the minorities of their rights. As a matter of fact it is not so.’” (PCR para 46, pages 25 -26)

The Lake House and the Times of Ceylon are chiefly responsible for the prevailing disunity of the various racial and religious groups living in this country. Their English language newspapers are primarily accountable for this. The Editorial staffs of those newspapers readily fall into line with the wishes of the management to fight for the preservation of the undue privileges that a certain class had obtained from foreign rulers. (PCR para 111, pages 55 -56).

If these English language newspapers were sufficiently patriotic they could have made a very useful contribution to bringing about unity among the various communities after the country achieved its independence. They should have advised the minority groups to adapt themselves to the changing circumstances and exhorted the majority to be generous towards the former. They failed to do that. What they consistently did was to poison the minds of the minority groups and encourage them to fight to retain the unjust privileges they had received during the era of foreign domination.” (PCR para 112, page 56)

The journalists manning the Sinhala language newspapers knew fully well that this policy was wrong and unpatriotic but they themselves were compelled to follow, though unwittingly, the same policy due to pressure exerted on them by the management” (PCR para 113, page 56)

On Virakesari : Virakesari is owned and run by Indian nationals, and as such their purpose is to spread the idea of Indian domination of this country and condition the people”

On Thinakaran and Virakesari : ‘these papers are infecting the Tamil population with communalism, thus disrupting the unity of the Sinhalese and Tamil people. These papers should be properly controlled to enable us to play up national unity.’

Can the editors of the English newspapers provide a single editorial that has backed the Buddhist grievances or balanced coverage giving what issues the Buddhists have put forward? Even regarding the issue of Aluthgama did the media ever cover the harassment that the Buddhist temple and the Buddhist monks had been subject to, even throwing dead carcasses inside the temple & who threw the first stone?

Ven. Narada Thera’s comments are prophetic:

In this Memorandum I wish to point out that a similar process of infiltration has been going on in this country (Ceylon) since independence was granted. The extent of the infiltration shows the danger with which we are faced. As a Bhikkhu I know what would happen to the Sangha if Catholics gain control of the State ”

It is well known that Catholic Action controls the English newspapers. The two Managing Directors of the Times Group of newspapers are ardent Catholics. The Editorial Staff of their English newspapers are almost entirely Catholic. You will be most surprised to know the number of Christians and Catholics on the Editorial Staff of the ‘Daily News” and the Observer”.

As I mentioned earlier Catholic Action is always bent on creating social unrest and this they do through the newspapers by distorting facts and presenting news in a particular manner. The Catholic Church with Press support has opposed almost every national and progressive movement in this country. They were opposed to Free Education; to the use of Sinhalese as the Official Language; the teaching of Buddhism to Buddhist children in State Schools; and the use of National dress and Prohibition.”

Fast forward to the present times and the name calling promoted by the media has reached appalling heights.

The owners, the Board and the editors must really feel ashamed at how low they can stoop to. Here are some of the headings that have been used to understand the quality of journalism and the venom with which they display their hate

• Buddha’s disciples were never a horde of uncivilized beggars”
• Is BBS an existential threat to the Dharma” (people writing in pseudonyms and featured prominently in the main English daily newspapers in Sri Lanka)
• Gnanasara: Monster of Right Wing populism” See the manner that a thero is being called without any respect! Why is no one arguing against the contents of what he says instead of always targeting his behaviour? To be fair by the thero, he has not killed anyone. Why do these writers not write the same of Bishop Rayyappu Joseph who was openly canvassing for the LTTE and even opening LTTE offices? How many innocent people has LTTE killed over 30 years including Tamils?
• Kill the Buddha”
• Which Buddha, whose Buddhism”
• The Face of Buddhist Terror”
• Mahavamsa an insult to the Buddha”.
• ‘Saving Sri Lanka from the Monkish Terror’ (Sunday Island) – . Buddhist monks were referred to as ‘mob of monks’, ‘marauding monks’, ‘monkish terror’ ‘monkish violence….represents evil incarnate’… ‘thug monks’, ‘these are the modern day Devadattas and Buddarakkithas who are out to destroy Buddhism’….‘delegation of saffron robed horrors’ ‘most revolting of all is the capitulation of the Mahanayake of the Malwatte chapter in the face of this unprecedented monkish thuggery’, ‘saffron robed barbarians’. The Malwatte Mahanayake is accused of ‘limp acquiescence’ and accused of turning himself ‘into a cipher’, ‘bhikku death squads’ ‘monkish anarchy’ and alleging that these Kudahapola balakaya have now become chief monks of their temples in an effort to align the monks being accused of ‘horrors’ as those that took part during JVP uprising. Does this not connote to inciting hate speech or is it only Buddhists who are to be guilty of hate speech?
• ‘Why Gnanasara has to be dealt with’ (Sunday Island written under pseudonym) As the Asgiriya chapter in the press interview recently said, the behavior of Gnanasara thero is condoned but the contents he makes have substance and need to be investigated.
• ‘Fascists’ in saffron robes? The rise of Sri Lanka’s Buddhist ultra-nationalists
• Buddhist extremists attack innocent
• Barbarism of Sinhala Buddhist extremist forces against Muslims
• Bodu Bala Sena’s Thug Leader Gnanasara Thero Should be Flogged Publicly and Chased on the Road with Full Exposure on TV – by all means take Gnanasara thero to task but using contents of what he says not be calling him horrible names and indirectly attacking Buddhism.
• Saving Sri Lanka from the Monkish Terror
• Buddhist fanatics on the streets
• Mad men of Dambulla
• Buddhist Extremists Hope to Attain NIBBANA” by Attacking Muslims, Mosques and Muslim Owned Businesses
• Saffron robed destroyers of Sinhala-Buddhism (Island)
• The ‘Mad Monk’ Phenomenon: BBS as the underside of Sinhala-Buddhism
• In August 2012, then Justice Minister (and leader of the Muslim Congress) Rauf Hakeem at a meeting in Kalmunai had demanded President Rajapakse should defeat ‘yellow-robed terrorism’

Why is it that only Sinhala Buddhists are only put on the dock? How much of media coverage was given when the Taliban blew up the Bamiyan Buddhas? What kind of media coverage was given when 25,000 Muslims rank amok in Bangladesh killing Buddhist monks, ransacking temples, destroying ancient artefacts or when the Museum in Maldives was attacked and Buddhist artefacts were destroyed? Were these Muslim gangs called names? The same media that enjoys christening Gnanasara thero in all types of derogatory terms are stoic silent about the child rapes by the Catholic Church? Is it not unthinkable that Church fathers have been raping thousands of children all over the world and the Church are defending the fathers in court cases instead of the victims!

The monopoly days are over. No longer does the print media command the same public attention that it did decades earlier. Social media whatever its faults has a platform for people to defend themselves and counter false allegations and fake news. It is more open and the liars get exposed easily and transparently.

Given that Sri Lanka’s population of 20million people of which 14.8million are Sinhalese, it is time Sri Lanka’s media was taught a lesson given that it is not disciplining itself and following the principles of journalistic ethics.

In buying papers that are anti-Buddhist we are only helping the anti-Buddhist cause. This must stop immediately. By boycotting, a clear message is being conveyed to the owners, the editors and the Boards of these papers that they are flouting their duty.

Therefore, Sinhala Buddhists whatever political party they belong to must boycott all anti-Buddhist media in any form until they function without bias and provide news in proportion to the ethnic ratio in the country.

Shenali D Waduge

https://www.lankaweb.com/news/items/2014/08/15/the-freedom-with-which-sri-lankas-media-denigrates-sinhala-buddhists/

http://www.onlanka.com/news/buddhists-are-victims-of-hate-speech-and-media-manipulation-in-sri-lanka.html

Shenali D Waduge

Next to our biological mother who feeds us milk in the initial years of our life, the burden of continuing to feed us milk throughout our life falls on our next mother – the cow. Not only that the cow has become a means for meat ruthlessly slaughtered, butchered and killed for meat. To kill such a majestic animal is immoral, unethical, unjust, cruel and most sinful. As the world degenerates, it is time that the compassion and goodness of humans emerge to outnumber the bad and usher in a world of values and compassion. Let us begin that endeavor by first stopping cow slaughter. Creating a momentum around cow slaughter in Sri Lanka and encouraging humane living will certainly bring communities together.

No one wants to die not even cows. Everyone values their life, so do cows. There are countless examples of cows fighting for their lives and even escaping from the clutches of men about to slit their neck. Cows can live up to 25 years, cows raised for beef are generally slaughtered between one and three years of age. Male calves are castrated at a young age, to improve meat quality.” Some of the methods used to castrate them include surgically removing testicles with a scalpel, crushing spermatic cords with a clamp, and constricting blood flow to the scrotum until testicles die and fall off.”

According to research, cows are generally very intelligent animals who can remember things for a long time. They mourn the deaths of and even separation from those they love, even shedding tears over their loss. There was a story of a cow mother whose baby had been killed by a bus, arrive every day and attack the bus showing her anger. At the other end we have countless examples of cows bowing down in worship to people who had saved them from slaughter.

The truth is dairy cows lead horrible lives, filled with grief, pain and suffering.

When a dairy cow is born, she is taken from her mother within 24 hours, if not immediately. She is denied drinking her own mothers milk because the profiteers want that milk to sell to humans. A dairy cow is artificially inseminated to increase milk outcome. When their babies are pulled, often dragged away from them, they often bellow for days.

Not only does the dairy industry fuel the veal industry, but the dairy cow herself is ultimately slaughtered as well. With all this in mind, we have to ask ourselves, Is there more cruelty in a glass of milk or a pound of beef?” http://www.onegreenplanet.org/animalsandnature/is-there-more-cruelty-in-a-glass-of-milk-or-pound-of-beef/

The statistics

• Brazil and India were the largest exporters in the world in 2016 http://beef2live.com/story-world-beef-exports-ranking-countries-0-106903
• India, Brazil, Australia & the United States exported more than 1 million metric tons of beef in 2016
• India, Brazil, Australia and the United States accounted for roughly 66% of the world’s beef exports in 2016.

Dr. Frank Hu of the Harvard School of Public Health studied over 37,000 men from the Health Professionals Follow-up Study (beginning in 1986) and over 83,000 women from the Nurses’ Health Study (beginning in 1980). Almost 24,000 participants died during the study, including about 5,900 from cardiovascular disease and about 9,500 from cancer. An extra serving of processed red meat (such as bacon, hot dogs, sausage and salami) raised the risk by 20%. Our study adds more evidence to the health risks of eating high amounts of red meat, which has been associated with type 2 diabetes, coronary heart disease, stroke and certain cancers in other studies,” says lead author Dr. An Pan. https://www.nih.gov/news-events/nih-research-matters/risk-red-meat

http://www.telegraph.co.uk/health-fitness/body/meat-health-truth-science-food-nutrition-vegetarian/

https://badassu.net/100-scientific-reasons-to-not-eat-meat/

Inhumane slaughter of cows for burghers – http://www.dailymail.co.uk/news/article-2191813/Revealed-Shocking-undercover-video-captures-inhumane-butchering-cattle-slaughterhouse-In-N-Out-Burger-chain.html

Halal slaughterhouse reveals horrific abuse – http://www.telegraph.co.uk/news/shopping-and-consumer-news/11384505/Secret-halal-slaughterhouse-film-reveals-horrific-animal-abuse.html

Shocking photos of the largest animal sacrifice – http://www.businessinsider.com/stunning-photos-of-the-worlds-largest-animal-sacrifice-2014-12

ගව ඝාතනය තහනම් කරන්නට අප පෙළගැසෙමු

In fact humane living practices, values and compassion should be included into the learning framework of all children. It is when a child sees and is told that killing is not wrong that the fear to kill or harm another disappears from his/her mind. As adults we must nurture the feeling of compassion and values in children as the world degenerates and unthinkable crimes are heard, it is time the good among all of us come out to save the world. No God and no religion would ever advocate killing an animal to appease Him. How can people even think that taking a life of an animal can win them merit or shower them with good fortune?

Shenali D Waduge

Shenali D Waduge

Of late much funding has gone to ridicule the Buddhists. They have also been referred to as ‘racists’ ‘extremists’ ‘terrorists’ ‘militants’ and even ‘clowns’. Obviously, some people are very annoyed with the teachings of Buddha. The urban dictionary describes fundamentalism as A person who takes their religion so literally and to such extremes that they contradict the very basis of their faith. They typically believe in a literal, verbatim interpretation of their scripture”. The last part is interesting. This means that people are complaining about Buddhist fundamentalists taking their scripture to the extremes… in other words they are against the Buddhists reaching nirvana! That is rather odd isn’t it!

Those that refer to people following the extremist side of their religion are called fundamentalists. If we take the Bible, what are the quotes that Christians follow to extremity!

From Christianity:

Just imagine Christian fundamentalists following these commandments to the word!

• Do not think that I have come to bring peace on earth; I have not come to bring peace, but with a sword. For I have come to set a man against his father, and a daughter against her mother, and a daughter-in-law against her mother-in-law; and a man’s foes will be those of his own household. He who loves father or mother more than me is not worthy.” (Matthew 10:34-37 from Prince of Peace)
• “I do not permit a woman to teach or to have authority over a man, she must be silent.” (St Paul’s advice in 1 Timothy 2:12 and used to argue against women priests)
• “This is what the Lord Almighty says … ‘Now go and strike Amalek and devote to destruction all that they have. Do not spare them, but kill both man and woman, child and infant, ox and sheep, camel and donkey.’ ” (endorsing genocide, from 1 Samuel 15:3)
• “Do not allow a sorceress to live.” (Moses’s call to kill witches, in Exodus 22:18)
• And every one who has left houses or brothers or sisters or father or mother or children or lands, for my name’s sake, will receive a hundred-fold, and inherit eternal life.” (Matthew 19:29 a lot of inducement)
• “Happy is he who repays you for what you have done to us / He who seizes your infants and dashes them against the rocks.” (Psalm 137 on revenge)
• “In the same way also the men, giving up natural intercourse with women, were consumed with passion for one another. Men committed shameless acts with men and received in their own persons the due penalty for their error.” (St Paul’s thoughts on homosexuality)
• “Wives, submit to you husbands as to the Lord” (God’s test of Abraham in Genesis 22, in which Abraham is made to offer his son Isaac as a sacrifice; endorsement of female subservience in Ephesians 5:22) & “Slaves, submit yourselves to your masters with all respect, not only to the good and gentle but also to the cruel.” (1 Peter 2:18)
• I do not permit a woman to teach or to have authority over a man; she must be silent.” (1 Timothy 2:12 St. Paul’s advice)
• For nation will rise up against nation, and kingdom against kingdom, and there will be famines and earthquakes in various places: all this is but the beginning of the sufferings.” (Matthew 24:7-8)
• Render unto Caesar what is Caesar’s.” (Matthew 22:21)
• …the women should keep silence in the churches. For they are not permitted to speak, but should be subordinate, as even the law says. If there is anything they desire to know, let them ask their husbands at home. For it is shameful for a woman to speak in churc”. (1 Corinthians 14:34-35) – shameful for a women to be in Church
• Let a woman learn in silence with all submissiveness. I permit no woman to teach or have authority over men; she is to keep silent. For Adam was formed first, then Eve; and Adam was not deceived, but the woman was deceived and became a transgressor. Yet woman will be saved through bearing children, if she continues in faith and love and holiness, with modesty.” (1 Timothy 11:15) – so women are good to only give birth to children!
• I tell you, on the day of judgment men will render account for every careless word they utter; for by your words you will be justified, and by your words you will be condemned.” (Matthew 12:36-37) – when killing is justified

From Islam:

Now let’s imagine Islamic fundamentalists following these commandments to the word! No wonder that Islamic terrorists are screaming ‘Allahu Akbar” and terrorising the world. The Quran contains at least 109 verses that call Muslims to war with nonbelievers for the sake of Islamic rule.

• Quran (2:191-193) – And slay them wherever ye find them, and drive them out of the places whence they drove you out, for persecution [of Muslims] is worse than slaughter [of non-believers]… but if desist, then lo! Allah is forgiving and merciful. And fight them until persecution is no more, and religion is for Allah.”
  (authorizes killing of others and encourages fighting until religion of Allah prevails)
• Quran (2:216) – Fighting is prescribed for you, and ye dislike it. But it is possible that ye dislike a thing which is good for you, and that ye love a thing which is bad for you. But Allah knoweth, and ye know not.” (showcases violence as virtuous while contradicting fighting is for self-defense)
• Quran (8:12) – I will cast terror into the hearts of those who disbelieve. Therefore strike off their heads and strike off every fingertip of them” 
• Hadith 1:13– “I have been ordered by Allah to fight with people till they bear testimony to the fact that there is no God but Allah.”
• Hadith 1:35 “The person who participates in Allah’s cause (namely, in battle). . will be recompensed by Allah either with reward or booty or will be admitted to Paradise.”
• Hadith 9:4 “Wherever you find infidels kill them; for whoever kills them shall have reward on the Day of Resurrection.”
• Quran (5:33) – “The punishment of those who wage war against Allah and His messenger and strive to make mischief in the land is only this, that they should be murdered or crucified or their hands and their feet should be cut off on opposite sides or they should be imprisoned; this shall be as a disgrace for them in this world, and in the hereafter they shall have a grievous chastisement”
• Ibn Ishaq/Hisham 484: – Allah said, ‘A prophet must slaughter before collecting captives. A slaughtered enemy is driven from the land. Muhammad, you craved the desires of this world, its goods and the ransom captives would bring. But Allah desires killing them to manifest the religion.’”

From Buddhism:

Buddhism came 600 years before Christianity. Buddhism does not have ‘commandments’/orders. His Teachings were not revealed by coercion or ordering. His Ten Precepts are to be taken voluntarily for one’s own benefit and for that of others. A Buddhist goes to the Buddha, Dharma and Sangha for guidance (sarana) not refuge. The course Buddha has advised Buddhists to follow are

1. Thou art well advised not to take the lives of living beings.
2. Thou art well advised not to take what is not given.
3. Thou art well advised not to engage in sexual misconduct.
4. Thou art well advised not to commit perjury (speak falsely when questioned as a witness).
5. Thou art well advised not to speak divisively (separating those who are united).
6. Thou art well advised not to speak harshly (offensively).
7. Thou art well advised not to speak frivolously.
8. Thou art well advised not to covet.
9. Thou art well advised not to harbor ill-will.
10. Thou art well advised not to hold wrong-views

The other 5 Precepts preached by Buddha are

1. Abstain from taking life unnecessarily
2. Abstain from taking things not given
3. Abstain from immoral actions
4. Abstain from false speech
5. Abstain from intoxicating liquors and drugs

Non–violence is at the heart of Buddhist thinking and behaviour. There is not a single line in 423 verses (Dhammapada) on the Buddha’s doctrine that refer to fighting, violence or killing. Never has Buddhism waged wars or killed in the name of Buddhism.

In times when priests told people that God can be approached through them only and priests were dominating and applying rules upon people, and the Truth was to be found only through them, The Buddha denounced all forms of violence. The Buddha asked loving-kindness to be extended not only to men, but even to all animals. His doctrine was that we suffer misery because we are self. Our unlimited desires lead to misery. The way out is to give up the self. Just as the body changes our mind, consciousness changes. Selfishness comes from holding on to self. If we know that there is no self we will be happy. He spoke against animal sacrifice. He said that God is a superstition invented by priests.

• Conquer the angry one by not getting angry; conquer the wicked by goodness; conquer the stingy by generosity, and the liar by speaking the truth. [Verse 223]”
• The one who has conquered himself is a far greater hero than he who has defeated a thousand times a thousand men.”
• Do not believe in anything simply because you have heard it. Do not believe in anything simply because it is spoken and rumored by many. Do not believe in anything simply because it is found written in your religious books. Do not believe in anything merely on the authority of your teachers and elders. Do not believe in traditions because they have been handed down for many generations. But after observation and analysis, when you find that anything agrees with reason and is conducive to the good and benefit of one and all, then accept it and live up to it.”
• All that we are is the result of what we have thought: it is founded on our thoughts and made up of our thoughts. If a man speak or act with an evil thought, suffering follows him as the wheel follows the hoof of the beast that draws the wagon…. If a man speak or act with a good thought, happiness follows him like a shadow that never leaves him.”
• To enjoy good health, to bring true happiness to one’s family, to bring peace to all, one must first discipline and control one’s own mind. If a man can control his mind he can find the way to Enlightenment, and all wisdom and virtue will naturally come to him.”
• It is better to conquer yourself than to win a thousand battles. Then the victory is yours. It cannot be taken from you, not by angels or by demons, heaven or hell.”
• An insincere and evil friend is more to be feared than a wild beast; a wild beast may wound your body, but an evil friend will wound your mind.”
• In the sky, there is no distinction of east and west; people create distinctions out of their own minds and then believe them to be true.”

If Buddhists were to take compassion to the extremes as advocated in the teachings of the Buddha the world would indeed be a beautiful place and nature, flora and fauna would be protected. There are no lines in Buddha’s teaching calling Buddhists to take up arms, to indulge in violence, to kill (except in self-defence).

So who are the fundamentalists and how dangerous are those that take to the extremes of their scriptures?

Both Christianity and Islam divide the world between believers and nonbelievers, who is to be saved and who is to be damned. Both have declared wars. Both continue to uphold the sanctity of the Church and State (though they claim contrary). Those that recall the Dark Ages, Reformation would realize that 2.3 Christian population of Europe was murdered. The Napoleonic Wars, African slave trade which claimed 10million, the colonial conquests saw the murder of 20m in the Americas alone. It is estimated that the 20th century alone killed 250million people of which Muslims are said to be responsible for less than 10million. Christians have much to account for. World War 1 claimed 20m, 90% inflicted by Christians. World War 2 claimed 90m 50% inflicted by Christians. The 6m Jews were killed by Christians and not Muslims! There is no end still. America is the only country ever to have used nuclear weapons twice upon one country.

Buddhists must refuse to be shouted down by well-funded propaganda. Buddhists have not caused historical or contemporary deaths using religion that run into millions by both Christianity & Islam. Isolated cases promoted via media denouncing Buddhism and Buddhists should not be accepted because none of these quote Buddhist texts unlike Christianity/Islam.

There have been no bloody wars to spread Buddhism. Therefore, those that ridicule Buddhists as fundamentalists are essentially laughing at Buddhists taking the teachings of Buddha and the Dhammapada to extremes and in reality it is something to be proud of because what is wrong in treating all equally, in finding the Truth towards nirvana, to love nature and not indulge in animal sacrifice and find oneself. Perhaps the clowns that ridicule Buddhists need to read about Buddhism first!

The world would be dangerously compassionate if Buddhist extremism prevailed!

All tremble at violence; all fear death. Putting oneself in the place of another, one should not kill nor cause another to kill.”

Shenali D Waduge

වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

අවුරුදු 30 ක විතර කාලයක් තිස්සේ අපේ සමහරු මතුරන මන්තරයක් තියෙනවා. ඒ තමයි බලය විමධ්‍යගතකිරීම” කියන මන්තරේ. මේක අපූරු වැඩක්. මිනිස්සුන්ට කරන්න පුළුවන් වැඩ ගොඩක් ආණ්ඩුව බදාගන්නවා. ඊට පස්සේ ඒ බදාගත්ත දේවල් බෙදන්න තව ආණ්ඩු හදනවා. ඉතින් තියෙන ප්‍රශ්න විසඳන්න කියලා හිතාගෙන පළාත් නවයෙත් ආණ්ඩු නවයක් ඇති කරලා. මේ සෙල්ලමෙන් විසඳුණු ප්‍රශ්නය මොකක්ද? මහ ආණ්ඩුව මදිවට දැන් තවත් ආණ්ඩු නවයක්! ආණ්ඩුකාරයෝ ඉන්නවා. මහ ඇමැතිලා ඉන්නවා. පළාත් ඇමැතිලා ඉන්නවා. පළාත් මන්ත්‍රීවරු ඉන්නවා. පළාත් ලේකම්ලා ඉන්නවා. පළාත් අධ්‍යක්‍ෂලා ඉන්නවා. පළාත් දෙපාර්තමේන්තු ප්‍රධානීන් ඉන්නවා. පළාත් නියෝජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තු ප්‍රධානීන් ඉන්නවා. පළාත් … අපොයි! මේ ඉන්න අය ගැන කියන්න ගියොත් මේ ලිපියේ වෙනත් දෙයක් ලියන්න ඉඩක් ඉතිරිවෙන එකක් නෑ.

බලය විමධ්‍යගත කරනවා” කියන මන්තරේ මතුර මතුරා අපේ කට්ටඩියෝ ටික මොකක්ද මේ කරන්නේ? මිනිස්සුන්ගෙන් පවරගත්ත බලය ගොඩගහන්න තව තව දේවාල හදනවා. ඉතින් ඒ දේවාලවලට අරක්ගත්ත අයට දොළ පිදේණි පුදන්න වෙලා තියෙන්නේත් අපිටමයි. ඒ මදිවට මේ දෙයියොයි යක්කුයි ගහ මරාගන්නවා. ආණ්ඩුවයි පළාත් ආණ්ඩුයි ඇණ කොටාගන්නවා. පළාත් ආණ්ඩුයි ප්‍රාදේශීය ආණ්ඩුයි හොට පටලවාගන්නවා. මේ කා කොටාගැනිල්ලා ඉවර කරන්න කියලා මේ සමහර යක්කුන් ගේ ඔළු ගලවලා අනිත් පැත්තට හයිකරනවා. ඒවා හඳුන්වන්නේ ව්‍යවස්ථා සංශෝධන වගේ ලොකු වචනවලින්. ඒත් අපේ රටේ නටන මේ මහසොහොන් සමයම ඉවරවෙන පාටක් නෑ. අපිට වෙලා තියෙන්නේ මේ පරලවෙලා දඟලන එවුන් ඉල්ලන ඉල්ලන වෙලාවට කුකුල්ලුයි බිත්තරයි උන්ට දි දී හූල්ල හූල්ල ඉන්න.

මිනිස්සුන්ගෙන් පවරාගත්ත දේවල් උන්ට ම ආපහු දෙන විදිහක් හොයාගත්තා නම් මේ බලය විමධ්‍යගතකිරීමේ” සන්නිය නටන්න උවමනා වෙන්නේ නැහැනේ. ඔළුවේ තියෙන්නේ ම සභා, සභා, සභා” විතරයි. ආණ්ඩුව, ප්‍රාදේශීය සභා, නගර සභා, ගම් සභා අනවශ්‍යයි කියලා නෙවෙයි මේ කියන්නේ. සමහර වැඩ කරන්න ඒ වගේ ආයතන ඕනකරනවා. උදාහරණයක් විදිහට රටේ ආරක්‍ෂක හමුදා පවත්වාගෙන යන එක ආණ්ඩුව විසින් ම කරන්න ඕන වැඩක්. ආණ්ඩුවට කරන්න පුළුවන් ඒ විදිහේ තව පොදු වැඩ සෑහෙන ප්‍රමාණයක් තියෙනවා. ඒ වගේ ම, පළාත් පාලන ආයතනවලටත් කරන්න පුළුවන් දේවල් තියෙනවා. ඒත් දැන් මේ අය බදාගෙන ඉන්න ඒවායින් සෑහෙන ප්‍රමාණයක් මිනිස්සුන්ට ම කරගන්න පුළුවන් දේවල්. ඒවා මිනිස්සුන්ට පවරලා දෙන්න බැරිකමක් නෑ.

ඒ විදිහට මිනිස්සුන්ට පවරලා දෙන්න පුළුවන් වැඩ සෑහෙන ප්‍රමාණයක් ගැන මේ ලේඛකයා අවස්ථා ගණනාවක දී ම කියලා තියෙනවා. නළාවේ අයිතිය හොඳහිතට” ලිපියෙන් පෙන්නලා දුන්නා විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය ජනතාව අතට පවරන්න පුළුවන් ක්‍රමයක් ගැන. බස් කඩ දෙකක් සහ දුම්රිය කඩයක්” ලිපියෙන් කිව්වේ මගී ප්‍රවාහන කටයුත්ත මිනිස්සුන්ට පවරන්න පුළුවන් විදිහක් ගැන. මමත් මිනීමරුවෙක්” ලිපියෙන් පෙන්නුවා කුණු ප්‍රශ්නය ග්‍රාම නිලධාරී වසම් මට්ටමින් ම විසඳගන්න කළ යුතු දේ. ඔළුබක්කන්ටත් කාලයක්” සහ සූරියවැවේ සිංහ කුසලානය” ලිපිවලින් පෙන්නුවා රැකියා උපද්දවාගන්න මිනිස්සුන්ට කරන්න පුළුවන් දේ. ඊට පස්සේ රෝද තුනේ ආණ්ඩුව” ලිපිය ලියලා පෙන්නුවා මිනිස්සුන්ට මිනිස්සුන් ගේ වැඩ ආපහු භාරදීලා ආණ්ඩුවට ඒවා අධීක්‍ෂණය කරන්න, නියාමනය කරන්න පුළුවන් විදිහ ගැන. අනේ සීසර් – අපට හිමි දේ දෙන්න” ලිපියෙන් පෙන්නුවා දූෂණ අක්‍රමිකතා නැති කරන්නත් අකාර්යක්‍ෂමතාව නැතිකරන්නත් ඒ වගේ ම අපේ මිනිස්සු ශක්තිමත් කරන්නත් කරන්න ඕන දේ ගැන. අන්තිමට ලියපු ගමයි පන්සලයි සමාගමයි” ලිපියෙන් පෙන්නුවා ගම් මට්ටමින් විවිධ සමාගම් ඇතිකරලා අපේ මිනිස්සු ශක්තිමත් කරන්න පුළුවන් ආකාරය.

මේ කියන්නේ ධනවාදී ක්‍රමයක් ‍අපේ රටේ ස්ථාපිතකරන්න කියන එක නම් නෙවෙයි. බටහිරින් හඳුන්වා දීපු ධනවාදී ආර්ථික ක්‍රමයේ දී සමාජයෙන් ඈත්වුනු මහ විශාල ධන කුවේරයෝ බිහිවෙනවා. ඉතින් ඒ ක්‍රමයේ අකටයුතු විදිහට හඳුනාගත්ත ශ්‍රමය සූරාකෑම, අතිරික්තිය වගේ දේට විසඳුම් දෙන්න කියලා හිතාගෙන සමාජවාදී ක්‍රමය යෝජනා කෙරුණා. ඒත් ඒ ක්‍රමය අසාර්ථක බව මුළු ලෝකය ම මේ වෙද්දි වටහාගෙන ඉවරයි. අපිට වෙනත් විකල්පයක් ගැන හිතන්න බැරි ද? අනෙකුත් රටවල්වල කො‍හොම වුනත් ධන කුවේරයන්ට, සිටුවරුන්ට අපේ සංස්කෘතිය ඇතුළේ ඉඩක් නෑ. ඉතින් ඒ හින්දා, ධනකුවේරයෝ දෙතුන් දෙනෙක්ට ආණ්ඩුවේ වැඩ පවරලා මිනිස්සු ඒ දැවැන්ත සමාගම්වල සේවකයන් බවට පත්කිරීම අපේ රටේ කරන්න පුළුවන් දෙයක් නෙවෙයි. මේ සංස්කෘතික ස්වභාවය ඇතුළේ අපි කරන්න ඕන මිනිස්සු මුල්වෙලා හදාගන්න විවිධ ප්‍රමාණයේ සාමූහික සමාගම් ජාලයකට ආර්ථික කාර්යයන් පැවැරීම කියලා මේ ලේඛකයා විශ්වාසකරනවා. අවශ්‍ය නම් මේ මතවාදය සමාජ ස්වශක්තිවාදය” වගේ විච්චූර්ණ වචනයකින් නම් කරන්නත් පුළුවන්. ඒත් මේ ලේබල්වලින් ඇති ප්‍රයෝජනේ මොකක්ද? ඒ හින්දා, ඒ ගැන වදවෙවී ඉන්න ඕනකමක් නෑ. දැනට කළ යුතු දේට අපි අපේ අවධානය යොමුකරමු.

මෙයට පෙර ලිපියෙන් කිව්වේ ගම් මට්ටමින් විවිධ සමාගම් ඇතිකරගන්න පුළුවන් ආකාරයක් ගැන. එයට අමතර ව, ප්‍රාදේශීය මට්ටමින් ඇතිකරගන්න පුළුවන් සමාගම් ගැන ඉඟියකුත් ඒ ලිපිය අවසානයේ දී ලබාදුන්නා. ඒ මොන වගේ සමාගම් ද? මූලික ව ම ගම්වල පිහිටුවන සමාගම්වලට උවමනා කරන කළමනාකරණ සේවා සපයන ආයතන ප්‍රාදේශීය ව පිහිටුවන්න පුළුවන්. ඒ ඒ ප්‍රදේශවල ඉන්න උපාධිධාරී තරුණ තරුණියන්ට මේ වගේ කළමණාකරණ සේවා සමාගම් පිහිටුවලා යමක් හම්බකරගන්න බැරිකමක් නෑ. ඒ වගේ ම, ගම් මට්ටමේ කටයුතු විගණනය කරන්න, ගිණුම්ගත කරන්න, ආයෝජන අරමුදල් කළමනාකරණය කරන්න වගේ විවිධ සේවා සපයන සමාගම් ඒ අයට ආරම්භකරන්න පුළුවන්. මේ වගේ සමාගම් ආරම්භකරන්න, පවත්වාගෙන යන්න විශාල ධනයක් උවමනාකරන්‍නේ නෑ. අවශ්‍ය වෙන්නේ දැනුමත් අවංක කැපවීමත් විතරයි.

සේවා සපයන ආයතනවලට අමතර ව ප්‍රාදේශීය වෙළෙඳ සමාගම් ඇතිකරන්නත් බැරිකමක් නෑ. උදාහරණයක් විදිහට රෙදිපිළි අලෙවිසල් වගේ දේවල් ගැන කියන්න පුළුවන්. මේ වගේ ඒවා ගම් මට්ටමින් පවත්වාගෙන යන්න පුළුවන්කමක් නෑ. ඒත් ප්‍රාදේශීය ව කළමනාකරණය කෙරෙන ආයෝජන අරමුදලකින් අදාළ ප්‍රදේශයේ මේ වගේ ආයතන ඇතිකරන්න පුළුවන්. ඒ වගේ ම, ඒවාට අවශ්‍ය කළමානාකරණ ආදී සේවා සපයන වැඩෙත් කලින් කියපු විදිහට පිහිටුවාගන්නා ආයතනවලින් ම කරන්න පුළුවන්. අවශ්‍ය විදිහට මේ වැඩ දිස්ත්‍රික්ක මට්ටමෙන් පවා කරන්න පුළුවන්.

මේ විදිහට ඇතිවෙන්නේ මිනිස්සුන් ගේ ධනයෙන් ම ගොඩනැගෙන සමාගම්. ඒවා ගේ ප්‍රතිලාභය ලැබෙන්නෙත් මිනිස්සුන්ට ම යි. එහෙම වුනා ම, අපේ සල්ලිවලින් වෙන එවුන් රජ සැප විඳිනවා” වගේ අදහස් ඇතිකරගන්න උවමනා වෙන්නේ නෑ. දැනට තිබෙන ක්‍රමය තුළ ප්‍රාදේශීය ව වෙළෙඳාමට අරක්ගෙන ඉන්න පිරිසක් හින්දා තමයි ඒ වගේ අදහස් ඉස්මතුවෙලා තියෙන්නේ. මේ වගේ ක්‍රමයක දී එහෙම වෙන්නේ නෑ. අපි අවුරුදු කෑවත් ඒකේ වාසිය අපිට ම ගලාගෙන එනවා. ඒ, මේ සමාගම් වෙනුවෙන් අපි කරන සාමූහික ආයෝජනයේ ප්‍රතිලාභය අපිට ම ලැබෙන හින්දා. ඉතින් පොඩි පොඩි දේවල්වලටත් සිංහලයිනි එකතුවව්” වගේ සටන්පාඨ කිය කියා ඉන්න ඕනවෙන්නේ නෑ. මිනිස්සුන්ට පුළුවන් තමන් ගේ ලාභ ප්‍රයෝජනය වෙනුවෙන් පහසුවෙන් ම එකතුවෙන්න.

මේ වගේ වැඩවලින් බල සන්නියට විසඳුමක් ලැබෙන්නේ කොහොම ද කියලා කාට හරි අහන්න පුළුවන්. මේක සිද්දවෙන ආකාර කිහිපයක් තියෙනවා. එකක් තමයි තමන්ට කියලා හම්බ කරගන්න මාර්ග ලැබුණා ම අපේ අය ආණ්ඩුවේ රස්සා පස්සේ යන එක නවත්තන්න තියෙන ඉඩ. උපාධිධාරීන්ට වුනත් හම්බ කරගෙන කන ක්‍රම මේ තුළින් බිහිවෙනවා. ඒ විතරක් නෙවෙයි. ආණ්ඩුව කරන සමහර වැඩ කෙළින් ම මේ වගේ සමාගම්වලට භාරගන්න පුළුවන්. එතකොට, ඒ වෙනුවෙන් රාජ්‍ය ආයතන පවත්වාගෙන යන්න තියෙන උවමනාව නැතිවෙනවා. උදාහරණයක් විදිහට තැපැල් සේවා සැපයීමේ කටයුත්ත ගැන කියන්න පුළුවන්.

දැන් අපේ තැපැල් සේවා පවත්වා ගෙන යන්නේ ආණ්ඩුවේ දෙපාර්තමේන්තුවක් යටතේ. මෙයට පෙර ලිපියෙනුත් පෙන්නලා දීපු විදිහට තැපෑල කියන්නේ සෑහෙන්න ලාභ උපයන්න පුළුවන් ආයතනයක්. ඒත් දැන් එහෙම නොවෙන බව අමුතුවෙන් විස්තරකරන්න උවමනා නෑ. අපේ තැපැල් දෙපාර්තමේන්තුව සපයන සේවා ගැන අපිට වැඩි විශ්වාසයකුත් නෑ. ඒ මදිවාට තැපැල් සේවකයෝ වැඩවර්ජනවලට යොමු වෙන එකෙත් අඩුවක් නෑ. මේ ගැන හොයලා බලන්න තැපැල් අමාත්‍යාංශයකුත් තියෙනවා. තැපැල් ඇමැති කෙනෙක්, නියෝජ්‍ය ඇමැති කෙනෙක් පවා ඉන්නවා. තැපැල්පති කෙනෙක් ඉන්නවා. කොළඹට අමතර ව ඒ ඒ පළාත භාර නියෝජ්‍ය තැපැල්පතිලාත් ඉන්නවා.

මේ කවුරු හිටියත් අන්තිමට මිනිස්සුත් එක්ක ගනුදෙනු කරන්නේ තැපැල් කාර්යාල සහ ඒවා ගේ ඉන්න අය. මේ තැපැල් කාර්යාල ටික ඒ ඒ අන්තවල ඉන්න මිනිස්සු එකතුවෙලා හදාගත්ත සමාගම්වවලට පවරන්න පුළුවන් නම් මිනිස්සු ඒවාගෙන් ලාභ උපයලා පෙන්නයි. ඊට අමතර ව, ප්‍රාදේශීය මට්ටමේ, දිස්ත්‍රික්ක මට්ටමේ සහ කොළඹ කරන තැපැල් හුවමාරු කටයුතුවලට පවා මිනිස්සුන් ගේ සමාගම් හවුල් කරගන්න පුළුවන්. පරිගණක ශිල්පය දියුණුවෙලා තියෙන කාලයක ඒ ඒ සමාගම් අතර ආදායම් බෙදාගන්න ක්‍රමයක් හදන එක වැඩක් නෙවෙයි. ආණ්ඩුව කරන්න ඕන මේ වැඩ නියාමනය කරන එක විතරයි. මෙහෙම කරන්න පුළුවන් නම් තැපැල් ඇමැති කෙනෙක් මොකට ද? මේ වැඩෙන් බල සන්නිය සනීපවෙන්නේ නැති ද?

වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති ෴

Sudath Gunasekara 26.5. 2017

Last week I had an electrician at my place to do a small job. Along with him he brought a young boy of 10 years to give him a helping hand. The man said the little one is his brother’s eldest son who is going to an International school. His father, I was told has no permanent job who meets his ends through casual jobs.

Thinking of the economic difficulties of the father first I asked my friend as to why the little one is not going to a government school. Then he said his brother, though it is very expensive to upkeep the child at the International School, wanted the child to go to an International school as he wished to give him an English education. I asked the boy in Sinhala his date of birth. He said sinhalen  kiyanta danne ne. Then I asked for his date of birth. He promptly replied. Now look at the plight of the younger generation going to the so- called international schools. Today I think we have more international schools than national schools in this country. I am told in these schools they don’t teach Buddhism or Sri Lankan history.

Their dress is international. Education is international. Manners international. They are taught to think internationally, behave as Englishmen. So overall they are completely different from the children going to Government schools in all respects. They are trained to appear for international tests and examinations. Children coming out of these schools do not know their country, they do not know their history, religion, customs and manners. In other words when they come out they are complete misfits to our society. If this is the generation that is going to take over the country tomorrow, I can’t imagine as to what is going to happen to the country. How long this country will remain as Sri Lanka. It will soon become a little England, what the British could not achieve for nearly 150 years.

A country’s education, apart from character building of its people, is expected to train its posterity to take over the future responsibilities of the country. For that every country has a national system of education certainly not an international education. It is needed at higher levels firstly, to deal with the outside world. Secondly, to take over the responsibilities of different fields in future to take the country forward. But they all must know their history culture and customs to protect their identity.

I remember these International schools were originally started in early 1970s, firstly, in Colombo and then in Kandy for the children of expatriates who were working on Development Projects like Victoria, Kotmale and in  diplomatic missions.

But later with the spread of the effects of the open economy these schools mushroomed all over the country. Factors like the failure on the part of the Governments to meet the needs of increasing school going population, newly flowing in black money and fancy expectations of the newly rich were responsible for the phenomenal rise of International schools. They all charge tuition and other fees. Their levels of education are often poor and roots are exogenetic. Most of the teachers are not trained. The concept of free education also went in to wilderness

It is true that this system provided employment opportunities for many younger people who could not find employment in the public sector, retired teachers who found it difficult to meet their ends due to  meager pensions and schools for children who could not find a school to go, lucrative business for the entrepreneurs.  It became a money spinner for them. These are the positive sides of this new venture. But the damage it does to a nation is beyond comprehension and irretrievable.

Therefore it is high time for the authorities to completely review the wisdom of this system. Either close them down before they completely ruin the future generation and finally the country or bring them under a consistent policy of national education by laying down strict rules and regulations and meticulous supervision. This subject needs a thorough study before one take any action to bring about reforms. It is even worthwhile appointing a Presidential Commission to go in to this mess with a view to finding a permanent or at least a viable solution to this national problem, before it becomes intractable.

I invite the immediate attention of experts in education who love this country to focus their highest attention to this problem