චානක බණ්ඩාරගේ

දැන් දකුණු ඉන්දියාවේ රාමේශ්වරන් සිට උතුරේ කන්කසන්තුරේ දක්වා නාවික මගී ප්‍රවහාන සේවයක් ආරම්භ කර තිබේ.  දැනට පවත්නා අයහපත් මෝසම් කාලගුණ තත්ත්වය නිසා එය නවත්වා ඇතත් ලබන ජනවාරි මස සිට එය නැවත ආරම්භ වන බව ඉන්දියාව පවසයි.

මෙවැනි නාවික ප්‍රවාහන සේවයක් ඇරම්හීම ඉතාම හොඳ දෙයක් බව බොහෝ දෙනා පවසයි. ඉන් ශ්‍රී ලංකාවට ආර්ථික වාසි ලැබෙන බව නොරහසකි.

මෙම ලිපියෙන් අදහස් කරන්නේ මෙකී නාවික ප්‍රවහාන සේවයක් නිසා ජාතික ආරක්ෂාවට සහ රටේ භෞමික අඛණ්ඩතාවයට ඇති විය හැකි විපත් ගැන සාකච්චා කිරීමයි.

20 වෙනි ශත වර්ෂය පුරාවටම – 1964 සිරිමා – ශාස්ත්‍රී ගිවුසුම අත්සන් කරන තුරු පමණ, විශාල වශයෙන් කල්ලතෝනින් (තමිල්නාඩුවේ සිට හොරට ශ්‍රී ලංකාවට ආ සංක්‍රමනිකයෝ) ශ්‍රී ලංකාවට  පැමිණියහ. ඔවුන්ගෙන් සමහරෙක් කොළඹ ඉතා දක්ෂ දක්ෂ, නම ගිය ව්‍යාපාරිකයන් බවට පත් වුහ.  ප්‍රභාකරන්ගේ පියාත් කල්ලතෝනියෙක් ලෙස බෝට්ටුවෙන් විත්, පීනා, මෙරටට පැමිණියෙකු  බව පැවසේ.  ඔහු පැමිණියේ කේරලයේ සිටය. ප්‍රභාකරන්ගේ පියාගේ සොහොයුරියක් සහ ප්‍රභාකරන්ගේ සොහොයුරියක්/වෙනත් වීවිධ ඥාතීන් අදත් කේරලයේ ජීවත්වන බවට වන කථා ඇත.  

යුද්ධයෙන් පසු ඉන්දීය ධීවරයන් විශාල ප්‍රමාණයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු මුහුදේ ධීවර සම්පත් කොල්ල කෑමට පටන් ගතී. ඔවුන් මුහුද පත්ලද හාරා මෙන් අපේ ධීවර සම්පත් රැගෙන ගියහ.

මේවා අදද සිදුවේ?

ඉන්දීය ධීවරයන් විලාශයෙන් කල්ලතෝනින් අදත් උතුරෙන් මෙරටට ගොඩ බසින බවට ප්‍රවෘති වාර්ථා පලවී තිබණි. සිංහල වචනයක් වත් කථා කල නොහැකි ද්‍රවිඩ අය කොළඹ පිටකොටුව, වැල්ලවත්හ, දෙහිවල, කොටහේන, මට්ටක්කුලිය, මෝදර  වැනි ප්‍රදේශවල ඇති බවට පවසන්නෝ වෙත්. මේ අය ශ්‍රී ලංකාවේ උපන් අය නම් මෙසේ වීම ඉතා උගහටය. මේ අය අතර කල්ලතෝනින් සිටිය නොහැකිද?

දැනට විසා නොමතිව හොරෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින ඉන්දියානුවන් (වැඩි දෙනෙක් තම්ල්නාඩුවෙන් පැමිණී අය) ගණන කීයද? මේ සම්බන්ධ නිවැරදි සංඛ්‍යා ලේඛන රජය නොසතු බවයි අපගේ මතය.

යුද්ධය නිසා උතුරේ වැසියන් බොහෝ දෙනෙක් මිය ගියහ. බොහෝ දෙනෙක් මෙරට අත්හැර ගියහ – විදේශගත වූ ශ්‍රී ලාංකික ද්‍රවිඩ ඩයස්පෝරා ප්‍රජාව ලක්ෂ 20ක් පමණ වේ යයි අනුමාන වේ. මේ නිසා මේ රටේ ද්‍රවිඩ ජාතීන්ගේ අඩුවක් තිබිය යුතුය. නමුත් අදත්, ශ්‍රී ලංකාවේ ද්‍රවිඩ ජනගහනය මුළු ජනගහනයෙන්  20%ක් හෝ ඊට වැඩි  ප්‍රමාණයක් ඉක්මවා පවතින බව සතුටින් දක්වමු (ශ්‍රී ලාංකික ද්‍රවිඩ සහ ඉන්දීය ද්‍රවිඩ).

මෙකී නව ඉන්දියානු මගී ප්‍රවාහන සේවය නිසා කල්ලතෝනින්ට පහසුවෙන් මෙරටට ඒමට අවස්ථාවන් උදා වේද?

අද ශ්‍රී ලංකාව ආර්ථික අතින් පහලටම වැටී ඇති නිසාත් ඉන්දියාව, තමිල්නාඩුවද ඇතුළුව, ඒ අංශයෙන් උසස් දියුණුවක් ලබා තිබෙන නිසාත්, කල්ලතෝනින් දැන් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණේය යන කථාවේ පලයක් නැතැයි කෙනෙකුට තර්ක කල හැක. නමුත්, ඉන්දියාව වැනි ඉතාම අධි ජනගහනයක් ඇති රටක (බිලියන 1.4) මායිමේ සිටින අප වැනි සුන්දර රටකට මේ අනීතික ආගමන තර්ජනය සැමදා බලපානු ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ මුළු ජනගහනය තවමත් කෝටි 2.2කි. තමිල්නාඩුවේ ජනගහනය කෝටි 7කට ආසන්නය; කේරලයේ ජනගහනය කෝටි 2ට ආසන්නය.

ශ්‍රී ලාංකික ද්‍රවිඩයන්ගේ ඥාතීන්/මිතුරන්  විශාල පමණින් දකුණු ඉන්දියාවේ සිටිත්.

එස් තොන්ඩමන් මහතා උපන්නේද තමිල්නාඩුවේය (1913දී  චෙන්නායි නගරය ආසන්නයේ  පිහිටී M පුදූර්  ගමේය). අද අපේ  නැගෙනහිර ආණ්ඩුකාරතුමා උපත ලබා ඇත්තෙත් තමිල්නාඩුවේ යයි කියත්.

තමිල්නාඩුවේ/කේරලයේ ඇතැමෙකුට බෝට්ටුවක නැගී මෙහි ඒම සුළු දෙයකි.  ඒවාට උඩ ගෙඩි දෙන බෙදුම්වාදීන් ඕනෑ තරම් මෙහි ඇත.

දැන් රජයන් මඟින් බෝට්ටු සේවයක් පවත්වා ගෙන යන බැවින් මේ කාර්යය ‘ නිත්‍යානුකූල’ලෙස සිදු කර ගැනීමට පුළුවණ. කන්කසන්තුරේ වරායේ ආගමන නිලධාරින් සිටියද දෙරටම කූට, වංචා, අසත්‍ය ලිපි ලේඛන සෑදීම පිළිබඳව නම් දැරූ රටවල් බව අප අමතක නොකළ යුතුය.

තත්ත්වය වඩාත් භයානක වනුයේ ඉන්දියානුවන්ට විසා නොමැතිව මෙරටට පැමිණීමට (‘ඔන් අරයිවල්’ ක්‍රමයට) ක්‍රමවේදයක් ඉතා මෑතක සිට රජය සලසා දීමට යන බවට වාර්ථා තිබුණි.  මේ නිසා කල්ලතෝනීන්ට ‘වක්කඩ කැඩුවාක් මෙන්’  මෙහි ඒමට වාතාවරණයක් අප සලසා දීද?

මෙසේ එන අය ආපසු ඉන්දියාවට යන්නේද යන්න සොයා බැලීම පරිගණක තාක්ෂණයෙන් ඉතා පහසුවෙන් පිරික්සිය හැක. හොරෙන් මෙහි රැඳී සිටින්නන් ඇල්ලීමට සහ  මෙරටින් පිටුවහල් කිරීමට ක්‍රමවත් ක්‍රියාමාර්ගයන් තිබිය යුතුය.

නැවතත්, අද ශ්‍රී ලංකාවේ විසා නැතුව සිටින ඉන්දියානුවන් (සහ චීන ජාතිකයන්) සංඛ්‍යාව කවරේද? මේ අය අල්ලා නැවත ඉන්දියාවට, (චීනයට) පිටත් කර යැවීමට රජයන් ගෙන ඇති ක්‍රියාමාර්ග කවරේද?

ඉන්දීය සංචාරකයන් මෙහි ගෙන්වා ගැනීමේ උවමනාව රජයට බොහෝ තිබුනත් ඒ නිසා රටේ ආරක්ෂාවට අහිතකර වූ ක්‍රියාමාර්ග වැළකීම වස් සියලු ක්‍රියාමාර්ග ගැනීම රජයේ වගකීමයි.

මේ රටේ කෙනෙකුට ඉන්දියාවට යාමට විසාවක් ලබා ගැනීම ඉතා අපහසු කාර්යයකි. බොහෝ දෙනෙකුගේ විසා අයදුම්පත් නිෂ්ප්‍රභා වේ. මේ ගැන රජය ඉන්දියාව සමඟ සාකච්චා කළ යුතු නොවේද?

විශේෂයෙන්ම ඉන්දියානුවන් සඳහා ද ඇමරිකානුවන්, එංගලන්ත ජාතිකයන්, ඕස්ත්‍රේලියානුවන් වෙනුවන් ලබාදී තිබෙන අති සුවිශේෂී, උසස්ම  ‘ඔන් අරයිවල්’ විසා ක්‍රමය ලබාදීම හෝ ලබාදීමට යාම නිසා.

ETA විසාවට අයැදුම් කර එය සම්මත වූ පසු ඉන්දියානුවන් මේ රටට පැමිණිය යුතුය. ‘වක්කඩ’ නොකඩා එය ආරක්ෂා කරගැනීම රජයේ යුතුකමයි.

කන්කසන්තුරේ වරාය විවෘත කිරීම මඳක් ප්‍රමාද වනවිට ගරු රාසමානික්කම් මන්ත්‍රීවරයා පාර්ලිමෙන්තුව්දී ඒ ගැන රජයට තදින් දොස් නැගීය. ඔහු පැවසුවේ තමිල්නාඩුවේ අනාථ කඳවුරු වල ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ සරණාගතයන් ලක්ෂ 1 ½ක්  සිටින බවත් ඒ අයට ඉක්මනින් නැවත ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණීම සඳහා මෙම බෝට්ටු ප්‍රවාහන සේවය පටන් ගත යුතු බවත්ය. මෙපමණ කාලයක් ඔවුහු එහි පොල් ගෑහද?

එම කථාව සිදු කර දින කිහිපයක් ඇතුලත ශ්‍රී ලංකා රජය කන්කසන්තුරේ වරාය උත්සවශ්‍රීයෙන් විවෘත කල අතර  ඉන්දියාව සහ ශ්‍රී ලංකාව එක්වී මෙම නව බෝට්ටු ප්‍රවාහන සේවය 14/10/23 දින ආරම්භ කරන ලදී.

මේ බෝට්ටු ඉන්දීය ව්‍යාපාරිකයන් සතු බව අප අමතක නොකළ යුතුය. මේ නිසා බෝට්ටු ටිකට් පත් අලෙවියන් එන  ආදායම යනුයේ ඉන්දියාවටයි. ශ්‍රී ලංකාවට කුමක් ලැබේද?

ඇත්තටම අද තමිල්නාඩුවේ ශ්‍රී ලාංකික ද්‍රවිඩ අනාථයන් ලක්ෂ 1 ½ ක් කඳවුරු වල වේද?  මේ ඉතා අධික සංඛ්‍යාව පිළිගත නොහැකි සත්‍යයකි.

උතුරෙන් ද්‍රවිඩයන් අනාථයන් ලෙස තමිල්නාඩුවට බෙහෙවින්ම ගියේ IPKF සමයේදීය. අවසන් ඊලම් යුද්ධය කාලයේදීද යම් ප්‍රමාණයක් යාමට ඇත. නමුත්, බොහෝ දෙනෙක් නැවත ශ්‍රී ලංකාවට ආහ. යුද්ධය අවසන් වී වසර 15ට ආසන්න මේ සමයේ තමිල්නාඩුවේ අදත් ශ්‍රී ලාංකික සරණාගතයන් ලක්ෂ 1 ½ක් සිටීය යන රාසමානික්කම් මහතාගේ ප්‍රකාශය තදින් විමර්ශනය කර බැලිය යුත්තකි.

ඔහුගේ සත්‍යය චේතනාව කුමක්ද?

මේ සංඛ්‍යාව සත්‍යයද?

ද්‍රවිඩ බෙදුම්වාදීන් උත්සහ දරන්නේ ශ්‍රී ලාංකික සරණාගතයන් ලෙස පෙන්වා  කල්ලතෝනින් තමිල්නාඩුවෙන් ශ්‍රී ලංකාවට මේ බෝට්ටු සේවය මඟින් ආගමයන කිරීමද? ඒ මඟින් ශ්‍රී ලංකාවේ ද්‍රවිඩ ජනගහන වැඩි කර ගැනීම ඔවුනගේ අභිප්‍රාය විය නොහැකිද?

මෙවිට, රට කැඩීමේ ඔවුන්ගේ අභිප්‍රාය පහසු වේ.

හුදු ආර්ථික සංවර්ධනය කියා රටේ ආරක්ෂාව, භෞමික අඛන්ඩතාවනට එරෙහි දේට රජය ඉඩ නොදිය යුතුය.

රජය විසින් කළ යුතුව තිබුනේ රාමේශ්වරන් සිට කොළඹ දක්වා බෝට්ටු සේවයකට ඉඩ දීමයි – උතුරට නොවේ. මෙයින් සංචාරක සේවයට වඩාත් හොඳ සුභාවාදිත්වයක් ලැබේ.  

දැන් KKS සිට ත්‍රිකුණාමලය දක්වා වන නව බෝට්ටු සේවයකට පිරිසක් අර අඳිති. සියල්ලට දකුණ අමතකය.

ශ්‍රී ලංකාවට වැඩියෙන්ම එන්නේ උතුරු ඉන්දීය සංචාරකයන්ය. ඔවුන් ඉතා හොඳ සංචාරකයෝය. මේ අය වඩා කැමති ශ්‍රී ලංකාවේ උතුර නොව දකුණ බැලීමටය.

KKS වලින් බෝට්ටුවෙන් ගොඩ බැස, යාපනයට විත්, කොළඹ බලා යන බසයක හෝ දුම්රියක නැගී කොළඹ ඒමට පෙලම්භවීම  විදෙස් සංචාරකයන්ට අපහසු කාර්යයකි, හිරිහැරයකි. ඔවුනට අවශ්‍ය ඉන්දියාවේ සිට කෙලින්ම ශ්‍රී ලංකාවේ දකුණට (කොළඹට) එන බෝට්ටු සේවයකි.

මෙම බෝට්ටු සේවය සඳහා කන්කසන්තුරේ වරාය පිළිසකර කිරීම පිණිස රජය කෝටි ගණනින් මෙරට බදු ගෙවන්නන්ගේ මුදල් වැය කරන ලදී. එසේ තිබියදී දැන් රාමෙස්වරන් සිට තලේමන්නාරම් තොට දක්වාද බෝට්ටු සේවයක් ආරම්භ කිරීමට බලාපොරොත්තු වන බව රජය පවසයි. මේ සඳහා තවත් රුපියල් කෝටි කීයක් රජය වැය කරයිද?

රජයට පිස්සු වැහීද?

අද දකුණේ එක වේලක්වත් කෑමට නොහැකිව බඩගින්නේ සිටිනා දරු පවුල් රාශියකි. ජනතාවගේ මුදල් ඉතා ප්‍රවේශමින් පරිහරණය කිරීමට රජය දත යුතුයි.

එසේ කරන බවක් නොපෙනේ.

රජය මෙය කළ යුතුම නම් (ඉන්දීය බෝට්ටු සේවය) කළ යුතුව තිබුනේ කන්කසන්තුරේ  නොව තලේමන්නාරමේ වරාය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමයි. එහි බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් ඉදිකරන ලද ජැටියක් දැනටත් ඇත. යුද්ධයට පෙර ඉන්දීය – ශ්‍රී ලංකා බෝට්ටු සේවය ක්‍රියාත්මක වුයේ මේ මාර්ගයේය. ශ්‍රී ලංකාවේ සිට ඉන්දියාවට ඇති කෙටිම දුර ඇත්තේ තලේමන්නාරමේ සිටයි.

තලේමන්නාරමේ විශාල නාවික හමුදා බල ඇනීන් කාලාන්තරයක් තිස්සේ ස්ථාපිත කර ඇත (බ්‍රිතාන්‍ය යුගයේ සිට). එය රටේ ආරක්ෂාවට වඩාත් හිතකාරී පරිසරයකි.

මෙවන් වාතාවරණයක් යටතේ කන්කසන්තුරේ නව වරායක් ඉතා අධික මුදලින් ඉදි කල යුතුයයි රජයට යෝජනා කළේ කවුරුන්ද? ඒ මඟින්, කිනම් නම් සැඟවනු අභිමතාර්ථයන් ඉෂ්ට කර ගැනීමටද?

කන්කසන්තුරේ, පේදුරු තුඩුව, වැල්වැටිතුරේ  ප්‍රදේශ මුහුදු මංකොල්ලකරුවන්, කුඩු/කේරළ ගංජා ආදි මත්ද්‍රව්‍ය  ගෙනෙන්නන්, හොර බඩු ජාවාරම්කරුවන්ගේ පාරාදීසයි. ප්‍රභාකරන් උපන් බිම ඇත්තේද මේ ප්‍රදේශයේයි.

ශ්‍රී ලංකාවට තමිල්නාඩු/කේරළ ප්‍රදේශවලින් කේරළ ගංජා වැඩිපුරම පැමිණෙන්නේ KKS, පේදුරු තුඩුව ආශ්‍රිත ප්‍රදේශවලිනි. හෙරොයින් වැනි කුඩු ද පැමිණේ.

මේ බෝට්ටු මගීන්ට කිලෝ 50ක බඩු මෙහි රැගෙන ආ හැක. මෙයින් ශ්‍රී ලංකාවට මත් ද්‍රව්‍ය  ගෙන ඒම වැඩි විය නොහැකිද? ඒ පිළිබඳව රේගුව සහ වෙනත් අදාළ ආයතන ගෙන ඇති ක්‍රියාපිළිවෙත් කවරේද? අපේ ළමා, තරුණ පරපුර මත් රකුසාගෙන් ආරක්ෂා කර ගැනීම රජයේ පරම වගකීමයි.

කන්කසන්තුරේ තිබු දැවැන්ත සිමෙන්ති කර්මාන්තශාලාව දැන් වැසී ගොසිනි. පොහොට්ටු රජය විසින් (මේ රටේ බදු ගෙවන්නන්ගේ මුදලින්) එහි සාදා නිම කරන ලද අධි සුඛෝපභෝගී, දැවැන්ත නව ජනාධිපති මන්දිරය මේ රජය පුද්ගලික ව්‍යාවසායෙකුට බන්දේසියක තබා පිරිනැමීමට යයි?

දැන් ක්‍රියාත්මක වෙන රාමේශ්වරන් – කන්කසන්තුරේ බෝට්ටු සේවයෙන් රටේ ආරක්ෂාවට හානියක් නොවීමට ගත යුතු සෑම ක්‍රියාමාර්ගයක්ම රජය විසින් ගත යුතුය.

2019දී යහපාලන රජය වසර ගණනාවක් තිස්සේ හමුදා භාරයේ තිබුණු පළාලි ගුවන් තොටුපළ ඉන් ඉවත් කර ජාත්‍යාන්තර ගුවන් තොටුපොළක් බවට පත් කල බව අප සැමට නොරහසකි. පසුගිය මාසයේ පමණ දකුණු ඉන්දියාවේ සිට කුඩු රජෙක් ශ්‍රී ලංකාවට නැවත පැමිණීමට උත්සහ ගෙන ඇත්තේ මෙම පළාලි ජාත්‍යාන්තර ගුවන්තොටුපල හරහායි.

Prof. Hudson McLean

Why Does the Prime Minister of Sri Lanka Send a Bucket Load of Military Officers as Diplomats?

Do Sri Lankan Political Leaders Have a Short Memory?

Read the following article to recap on history!

The Powerful Rajapaksa Dynasty Bankrupted Sri Lanka in Just 30 Months – Bloomberg.27 Apr 2022

https://www.bloomberg.com/news/features/2022-04-27/the-powerful-rajapaksa-dynasty-bankrupted-sri-lanka-in-just-30-months

Do I need to say more?

Express Your Opinion – Read What Others Say!
The Independent Interactive Voice of Sri Lanka on the Internet.

Please visit -: http://www.lankaweb.com/

Fawz Mohammed  (Dinamina)  Courtesy:  ‘Silumina’ December 17, 2022

ඔහු නමින් සේනක වීරරත්නය. ‍හෙතෙම ප්‍රවීණ නීතිඥයෙකි. ලේඛකයෙකි. චින්තනවාදියෙකි.

ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් පිටියේ දැඩි අවධානයට ලක් වූ ලිපියක් වසර 1997 මාර්තු මාසයේ 25 වැනිදා ‘දි ඔස්ට්‍රේලියන්‘ පුවත්පතේ පළ විය. ‘third umpire should perform role of appeal judge‘ ශීර්ෂ පාඨය යටතේ පළ වූ එම ලිපියෙහි සඳහන් වූයේ ඒ වන විට ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් තරගවලදී පිටියේ විනිසුරුවරුන් අතින් සිදුවන වැරදි තීන්දු තීරණ සම්බන්ධවය. එවැනි වැරදි තීන්දු තීරණ පසුව රූපවාහිනී පුනරූපණ මඟින් තහවුරු වීම නිසා ක්‍රීඩාලෝලීන්ගේ නළල්තල රැලි ගැන්වීමට තරම් විමතිය දනවන්නක් ද විය. අදාළ වැරදි තීන්දුවකින් කඩුල්ල රැකගන්නා පිතිකරුවා පසුව බොහෝ විට දීර්ඝ ඉනිමක් ක්‍රීඩා කරමින් සිය කණ්ඩායම ජයග්‍රහණය දක්වා රැගෙන යෑමෙන්ද, විනිසුරුගේ වැරදි තීන්දුවකින් දැවී යෑම ඇතැම් විට පරාජයට තුඩු දෙන සිදුවීමක් බවට පත්වීමෙන් ද තරග උඩුයටිකුරු වූ අවස්ථා එමට වාර්තා විය. එහෙත් තාක්ෂණය එතරම් දියුණු මට්ටමක නොපැවති බැවින් එවකට එවැනි තීන්දු සම්බන්ධව ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලයට පවා කිසිදු විකල්පයක් නොතිබිණි. ‘දි ඔස්ට්‍රේලියන් පුවත්පතෙහි පළවූ ලිපියට හේතු වී තිබුණේ එම කරුණුය. අනෙක් අතට එවකට රූපවාහිනි විනිසුරු හෝ තුන්වැනි විනිසුරුවරයකු තරගයට හඳුන්වා දී තිබුණේ පිටියේ විනිසුරුවරයාට දුවද්දී දැවී යෑම්, උඩපන්දු රැකීම් වැනි ඇතැම් සිදුවීම්වලට සහාය ලබා ගැනීම සඳහා පමණකි. ලියුම්කරුගේ යෝජනාව වූයේ තුන්වැනි විනිසුරුවරයා අභියාචනා විනිසුරුවරයාගේ කාර්යභාරය සිදු කළ යුතුය යන්නය. ඒ සඳහා නිදසුන් ද ගෙනහැර පාමින් එම ලිපිය සටහන් කරනු ලැබුවේ ඉහත කී සේනක වීරරත්න විසිනි. පළපුරුදු ජ්‍යේෂ්ඨ නීතිඥවරයකු වූ හෙතෙම ඒ සඳහා සිය නීතිඥ දැනුම ද මනාව භාවිත කරමින් ලියන ලද එම ලිපිය පසුකාලීනව ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලය මඟින් ක්‍රිකට් පිටියට හඳුන්වා දුන් විනිසුරු තීරණ යළි විමසීමේ රෙෆරල් ක්‍රමවේදය දක්වා ඇදී ගියේය.

‘මේ සංකල්පය මගේ හිතට ආවේ මම එවකට ඔස්ට්‍රේලියාවේ ඩාවින් කියන නුවර පදිංචිව සිටියදියි.‘

වසර 1997 සිට 2000 දක්වා උතුරු ඔස්ට්‍රේලියාවේ නීතිඥවරයකු ලෙස කටයුතු කළ උග්‍ර ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාලෝලීයකු ද වූ සේනක වීරරත්න මේ අදහස් පළ කළේ ‘සිළුමිණ‘ සමඟ සාකච්ඡාවකට එක්වෙමිනි.

‘හැමදාම ලොකු ප්‍රශ්නයක් තිබ්බා විනිසුරු තීරණ ගැන. පිටියේ විනිසුරුවරුන්ගේ දුර්වල තීරණ සම්බන්ධව මිනිස්සු දොස් කියමිනුයි හිටියේ. ඇතැම් අවස්ථාවල ඔවුන් ‘හොර අම්පයර්ස්ලා‘ කියලා ලේබල්ගත කරලයි තිබුණේ. ඉතින් මම හිතුවා මගේ නීතිඥ වෘත්තීයේ අත්දැකීම් භාවිත කරමින් මේ ගැටලුවට විසඳුමක් යෝජනා කළ යුතුයි කියලා. අනික තාක්ෂණයත් දියුණු වෙමින් පැවැතුණු කාලයනේ. අපි පොඩි කාලේ එහෙම තාක්ෂණයක් තිබුණේ නෑ. අවසන් තීරණය දෙන්නේ විනිසුරුවරයා. තාක්ෂණය ආවට පස්සේ රූපවාහිනි පුනරූපන මඟින් පෙන්නන්නට පටන් ගත්තා විනිසුරුගේ වැරදි. විනිසුරුට වැරදුණේ කොතැනද කියලා. විනිසුරුවරුන්ට ඒක හරිම අගෞරවයක්. ලජ්ජාවක්.‘ ඔහු කීවේය.

‘මගේ ලිපියෙන් මම මතු කර පෙන්නුවේ තාක්ෂණය තියෙනවා නම් විනිසුරුගේ වැරදි පෙන්නන්න, ඇයි ඒ තාක්ෂණයම පාවිච්චි කරන්නේ නැත්තේ විනිසුරුගේ වැරදි තීන්දුව නිවැරදි කරන්න කියන එකයි. ඊට පස්සේ මම කිව්වා මේකට තියෙනවා විසඳුමක්. නිවැරදි තීරණ දෙන්න නම් මුලින්ම විනිසුරුගේ තීරණය අවසන් තීරණය කියන සිද්ධාන්තය ඉවත් කරන්න ඕනා. හරියට අධිකරණ ක්‍රියාවලිය වගේ. නඩුව අහන උසාවියක් තියෙනවානේ. ඊට පස්සේ අභියාචානාධිකරණයක් තියෙනවා. ඊටත් පස්සේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයක් තියෙනවා චූදිතයකුට පුළුවනි උසාවියකින් ඔහුට දෙන දඬුවම හෝ තීරණයට එරෙහිව අභියාචනාධිකරණයට යන්න. ඉන් ඔබ්බට ගිහින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ පිහිට පතන්නත් හැකියාව තිබෙනවා. ඒ තර්කයම තමයි ක්‍රිකට් පිටියේ විනිසුරු වැරදි විනිසුරු තීරණ සම්බන්ධව භාවිත වෙන්නේ.‘ඔහු පැහැදිලි කළේය.

‘එහෙම වුණා කියලා මුලින්ම තීන්දුව දුන්නු විනිසුරුවරයාට කිසිම අගෞරවයක් වෙන්නේ නෑ. ඒක සාමාන්‍ය කාරණාවක්. ඉතින් එහෙම නම් අධිකරණයේදී නිවැරැදි තීන්දුව ගන්න අභියාචනා කරන්න පුළුවන් නම් ඇයි ඒ නිදහස, අයිතිය දෙන්න බැරි ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙක්ට. මම කියන්නේ සෙල්ලම් කරන දෙපාර්ශ්වයක් ඉන්නවානේ. ඉතින් එගොල්ලෝ අසතුටු නම් පිටියේ විනිසුරුවරයා දුන්නු තීරණයට, තාක්ෂණයක් තියෙනවානේ වැරදුණු තැන හොයා ගන්න. අන්න ඒ යන්ත්‍රණය, උපක්‍රමය තමයි මම මගේ ලිපියෙන් හඳුන්වා දුන්නේ. ක්‍රීඩකයන්ගේ තීරණ යළි විමසීමේ රෙෆරල් ක්‍රමය කියලා මගේම සංකල්පයක් විදිහට. අතීතයේදී නව තාක්ෂණය නොතිබුණු නිසා ක්‍රීඩකයෙක්ට මොකුත් කරන්න බෑ පිටියේ විනිසුරුවරයාගේ තීරණයට එරෙහිව. ඒත් දැන් වෙනත් කෙනකුට පුළුවනි කැමරා පාවිච්චි කරලා හොයා ගන්න විනිසුරු වැරැද්දක් කරලා තියෙනවද නැද්ද කියලා. ඒ අනුව තුන්වැනි විනිසුරුවරයාට ආයාචනා කරන්න ක්‍රීඩකයෙක්ට නිදහස තියෙන්න ඕනා. එතකොට තුන්වැනි විනිසුරුවරයාට පුළුවනි කැමරා කෝණවලින් බලල නිවැරැදි තීන්දුවක් දෙන්න. අන්න ඒ සංකල්පය තමයි මම දුන්නේ. ඊට පෙර එවැනි සංකල්පයක් ක්‍රිකට් ලෝකයේ කිසිම කෙනකු හඳුන්වා දීලා තිබුණේ නෑ. පළමු වතාවට මමයි ඒක හඳුන්වලා දුන්නේ. ඒක තමයි පසුකාලීනව අයිසීසීය ක්‍රියාත්මක කළේ.‘ ඔහු සිය ලිපියෙහි අඩංගු තොරතුරුවලට පාදක වූ කරුණු එකින් එක එසේ පැහැදිලි කළේය.

පසුකාලීනව 2008 වසරේ ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලය මේ අපූරු විනිසුරු ක්‍රමවේදය ක්‍රිකට් පිටියට හඳුන්වා දුන් අතර, එය පළමුවරට එම වසරේ ජූලි මාසයේ 23 වැනිදා සංචාරක ඉන්දීය කණ්ඩායම සහ ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායම අතර කොළඹ එස්එස්සී ක්‍රීඩාංගණයේ ආරම්භ වූ ටෙස්ට් තරගමාලාවට ඇතුළත් කෙරිණි. එම සංකල්පය හඳුන්වා දුන් ශ්‍රී ලාංකිකයාගේ මව්බිමේදීම එය පළමුවරට ක්‍රීඩාවට එක්වීමත් අපූරු සිදුවීමකි.

එස්එස්සී පිටියේ පැවැති එම ටෙස්ට් තරගයේදී කණ්ඩායම් දෙකම හරි හරියට ඩීආර්එස් ක්‍රමවේදයේ පිහිට පැතූවේ තරගයේ පළමු දිනයේ සිටමය. ඩීආර්එස් ක්‍රමවේදයේ පිහිට පැතූ ලොව පළමු ක්‍රීඩකයා බවට පත් වූයේ ඉන්දීය පිලේ දඟපන්දු යවන ක්‍රීඩක හර්බජන් සිං ය. ශ්‍රී ලංකා පිලේ ආරම්භක පිතිකරු මලින්ද වර්ණපුර කඩුල්ල මුවා කිරීමේ වරදට දැවී ගිය පිතිකරුවකු බවට ඔහු කළ ඉල්ලීම පිටියේ විනිසුරු ප්‍රතික්ෂේප කළ විට ඔහු ඩීආර්එස් ක්‍රමය ඉල්ලා ‘ටී අකුර‘ සංඥා කළේය. අවසානයේ හර්බජන්ට සාධාරණය ඉටු විය. මලින්ද කඩුල්ල මුවා කළ බවට තුන්වැනි විනිසුරු තීරණය කළේය. එම තරගයේදීම ඉන්දීය පිලේ ආරම්භක පිතිකරු විරෙන්දර් ෂෙවාග් ඩීආර්එස් ක්‍රමවේදයෙන් දැවී ගිය ලොව පළමු පිතිකරු බවට පත් වූයේ ඔහුගේ දැවී යෑම පිටියේ විනිසුරුවරයා විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබීමෙන් පසු ශ්‍රී ලංකා පිල ඩීආර්එස් ක්‍රමවේදයේ පිහිට පැතීම නිසාය. එපමණක් නොව එම තරගයේදීම පිටියේ විනිසුරුවරයා දුන් දැවීයෑම අභියෝගයට ලක් කරමින් ශ්‍රී ලංකා පිලේ තිලකරත්න ඩිල්ෂාන් ඩීආර්එස් ක්‍රමවේදයේ පිහිටෙන් කඩුල්ල රැක ගැනීමට සමත් වූ ලොව පළමු පිතිකරුවා බවට පත් විය. අනතුරුව ඔහු නොදැවී ලකුණු 125ක්ම රැස් කළේය. ඩීආර්එස් ක්‍රමවේදය වැඩි කාර්යභාරයක් ඉටු කළ එම ටෙස්ට් තරගයෙන් ශ්‍රී ලංකා පිල ඉනිමකින් සහ ලකුණු 239කින් ජය ගත්තේය. ඒ අනුව ක්‍රිකට් පිටියේ පළමු අවතීර්ණයේදිම ඩීආර්එස් අතිසාර්ථක විය. අනතුරුව එම ක්‍රමවේදය 2011 වසරේදී එක්දින ක්‍රිකට් පිටියටත්, 2017 වසරේදී විස්සයි20 ක්‍රිකට් පිටියටත් හඳුන්වා දීමට ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලය කටයුතු කළේය.

මේ වන විට ක්‍රිකට් පිටියේ ගුණාත්මකභාවය සහ තරගකාරීත්වය ඉහළ යෑමටත්, ක්‍රීඩාලෝලීන් අතර තවදුරටත් ජනප්‍රියත්වය රඳවා තබාගැනීමටත් ඩීආර්එස් ක්‍රමවේදය සුවිශේෂී කාර්යභාරයක් ඉටු කරමින් සිටින බව නොරහසකි. එහෙත් එම අපූරු සංකල්පය ලොවට හඳුන්වා දුන් ශ්‍රී ලාංකිකයාට මෙතෙක් අයිසීසීයෙන් කිසිදු පිළිගැනීමක් නොලැබීම කනගාටුදායක තත්ත්වයකි. එවැනි තත්ත්වයක් උද්ගත වූයේ මෙරට ක්‍රිකට් බලධාරීන්ගේ නොසැලකිල්ල සහ දුර්වලත්වය හේතුවෙන් බව සේනක වීරරත්න කීවේය.

‘1997දීම මම ක්‍රිකට් ආයතනයට (එවකට ක්‍රිකට් පාලක මණ්ඩලය) මේ බව ලියා යැව්වා. ඒ වෙද්දී මම ඔස්ට්‍රේලියාවේ පදිංචිව සිටි නිසා කොළඹ සිටි මගේ සමීපතම මිතුරකු මගින් මම මේ යෝජනාව එවකට සිටි ක්‍රිකට් සභාපතිවරයාට මගේ මිතුරාගේ අතින්ම බාර දෙන්න කටයුතු කළා. ඒ එක්කම මම පණිවුඩයක් දුන්නා ඊළඟට තියෙන අයිසීසීයේ වාර්ෂික මහ සභා රැස්වීමේදී මේ යෝජනාව ඉදිරිපත් කරන්න කියලා. අයිසීසීයේ වාර්ෂික මහ සභා රැස්වීම ඒ වසරේ ජූලි මාසයේ පැවැත්වුණා. අවාසනාවකට ඒ යෝජනාව අපේ රටේ ක්‍රිකට් බලධාරීන් අයිසීසීයට ඉදිරිපත් කළෙත් නෑ. ඒක සාකච්ඡාවට ලක් වුණෙත් නෑ.‘සේනක වීරරත්න දැඩි කනගාටුවකින් යුතුව එසේ කීවේය.

‘ශ්‍රී ලංකාවට කීර්තියක් අත්කර ගන්නට තිබුණු හොඳම අවස්ථාවක් තමයි ඔය විදිහට මඟ හැරුණේ. අදටත් මම මේ සම්බන්ධව මගේ අයිතිය බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්නේ. මගේ සංකල්පයේ අයිතිවාසිකම් දිනා ගන්න මම තවදුරටත් සටන් කරනවා‘ ඔහු පැවැසීය.

සැබැවින්ම ඩීආර්එස් ක්‍රමවේදයේ නිර්මාතෘ සේනක වීරරත්න බව එම ක්‍රමවේදය පිළිබඳ අන්තර්ජාලයේ විකිපීඩියා වෙබ් අඩවියේ පැහැදිලිව සඳහන් වේ. එපමණක් නොව ලොව පුරා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවේ නිරතව සිටින රටවල් රැසක පුවත්පත්වල ඒ පිළිබඳ වාර්තා පළ වී තිබිණි.

සේනක වීරරත්න ට අයිසීසීයෙන් එවැනි පිළිගැනීමක් නොලැබුණ ද, ඩක්වර්ත් ලුයිස් වර්ෂා නීතියට අයිසීසීය උපරිම සාධාරණය ඉටු කිරීම කැපී පෙනේ. එංගලන්ත ජාතික දත්ත සැකසුම්කරුවන් දෙදෙනකු වන ෆ්‍රෑන්ක් ඩක්වර්ත් සහ ටෝනි ලුවිස් එක්ව තැනූ ගණිතමය ආකෘතිය අයිසීසීය පිළිගත්තේ ක්‍රිකට් තරගයක් වර්ෂාව හේතුවෙන් අතරමඟ නතර කිරීමට සිදුවන අවස්ථාවලදී ප්‍රතිවාදී පිලට ලබාදෙන ජයග්‍රාහී ඉලක්කය සම්බන්ධ විවේචන රැසක් එල්ල වූ කාලයකය. එය ක්‍රිකට් පිටියට හඳුන්වා දීමේදී එම සංකල්පයේ නිර්මාතෘවරුන්ට සිදු කරන ගෞරවයක් ලෙස‘ඩක්වර්ත්- ලුවිස් න්‍යාය ලෙස පිළිගැනීමට සහ හඳුන්වාදීමට පියවර ගෙන තිබිණි. එහෙත් සේනක වීරරත්නගේ ඩීආර්එස් ක්‍රමවේදයට මෙතෙක් එවැනි තත්ත්වයක් නොලැබීම අවාසනාවන්ත සිදුවීමකි.

‘ක්‍රිකට් බලධාරීන් හෝ හිටපු ක්‍රීඩකයන් කවුරුවත් අදටත් මගේ ඩීආර්එස් ක්‍රමය ගැන හඬක් නඟා නැහැ. දැන් මේ සිදුවීමට අවුරුදු 25ක් වෙනවා. අඩු ගාණේ මේක ශ්‍රී ලාංකිකයකුගේ සංකල්පයක්, ඒක යෝජනා කළේ ශ්‍රී ලාංකිකයෙක් කියල කියන්නවත් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවට සම්බන්ධ ශ්‍රී ලංකාවේ කිසිම පුද්ගලයෙක් ඉදිරිපත් වුණේ නෑ. වතාවක් ටෝනි ග්‍රෙග් මට කිව්වේ ඔබේ ක්‍රිකට් බලධාරීන් ඔබ වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් වෙන්නේ නැතිනම් අපි කොහොමද ඔබට උදව් කරන්නේ කියලා‘ සේනක වීරරත්න වැඩිදුරටත් කීවේය. ඩීආර්එස් ක්‍රමවේදය හේතුවෙන් මේ වන විට ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවේ ගුණාත්මකභාවය ආරක්ෂා වී ඇති අතර, තරග විනිසුරුවන්ට විවේචන එල්ල වීම ද අවම තත්ත්වයකට පත්ව ඇති බැවින් එහි සාර්ථකත්වය පවතින්නේ ද ඉහළ මට්ටමකය.

‘වතාවක් එවකට අයිසීසීයේ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී ලෙස කටයුතු කළ ඩේවිඩ් රිචර්ඩ්සන් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි අවස්ථාවකදී ඔහු අමතා ‘මම තමයි ඩීආර්එස් සංකල්පයේ පියා. වෙන කවුරුවත් එවැනි ඉදිරිපත් වීමක් සිදු නොකිරීමෙන්ම එය මගේ සංකල්පයක් බව තහවුරු වෙනවා. මම නැත්තම් වෙන කවුද‘ කියා ඇසූ විට ඔහු නිරුත්තර වූ බව සේනක වීරරත්න කීවේය.

දිය යට එබූ රබර් බෝලයක් මෙන් වරින් වර ඉහළට මතුවන ඔහුගේ ඩීආර්එස් ක්‍රමවේදය පිළිබඳ නැවත කතාබහට ලක්වී ඇත්තේ පසුගියදා ඔස්ට්‍රේලියාවේ සිඩ්නි නුවර ප්‍රකට නීති සමාගමක් හරහා ඔහු අයිසීසීයට නැවත ඒ පිළිබඳ සිහිපත් කිරීම නිසාය. එය සිදු වූයේ පසුගිය කාලයේ එංගලන්ත සංචාරයක් අතරතුර මෙරට ක්‍රිකට් ප්‍රධානින් කිහිපදෙනකු අයිසීසීයේ ඉහළ මට්ටමේ නිලධාරීන් සමඟ සිදු කළ සාකච්ඡාවක ප්‍රතිඵලයක් ලෙසිනි. ඒ අනුව සිඩ්නි නුවර නීති සමාගම හරහා ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලයේ සභාපතිවරයාට ලිපියක් යොමු කරමින් තමාට හිමි අයිතිය ලබා දෙන ලෙස සේනක වීරරත්න නැවත ඉල්ලා සිටියේය.

හර්ෂ කබ්රාල් සහ කුෂාන් ඉලංගකෝන් නීතිඥවරු දෙදෙනා එක්ව මේ පිළිබඳ නීතිමය වශයෙන් අයිසීසීයට දන්වා යවා තිබේ. අයිසීසීය මගින් ස්ථාපිත කළ ඩීආර්එස් ක්‍රමවේදයේ ප්‍රධානම කරුණු 4 වසර 1997 දී සේනක වීරරත්න විසින් ‘දි ඔස්ට්‍රේලියන්‘ පුවත්පතට ලියන ලද ලිපියෙහි සටහන්ව ඇති බව යළි පෙන්වා දී තිබේ.

එම කරුණු හතර මෙසේය. පිටියේ විනිසුරුගේ තීරණයට එකඟ නොවන්නේ නම් ඊට එරෙහිව අභියාචනා කිරීමේ අවස්ථාවක් දිය යුතුය. එම ඉල්ලීම පන්දු රැකීමේ කණ්ඩායමේ නායකයා හරහා සිදු කළ හැකිය. එම අභියාචනාව තුන්වැනි විනිසුරුට යොමු කළ යුතුය. පිටියේ විනිසුරුගේ තීරණවලට එරෙහිව අභියාචනා කිරීමේ වාර ගණන ඉනිමකට යම් නිශ්චිත ප්‍රමාණයකින් සීමා කළ යුතුය. එම කරුණු සියල්ල මේ වනවිට ඩීආර්එස් ක්‍රමවේදයට ඇතුළත් බව පැහැදිලිව පෙනේ.

සේනක වීරරත්න මහතා කොළඹ රාජකීය විදුහලේ ආදි සිසුවෙකි. හෙතෙම 70 දශකයේදී කොළඹ නීති පීඨයට ඇතුළත් වී ඇති අතර, පසුකාලීනව ඔස්ට්‍රේලියාවේ මොනෑෂ් විශ්වවිද්‍යාලයේ වැඩිදුරටත් අධ්‍යාපනය ලැබුවෙකි.

‘ශ්‍රී ලාංකිකයෝ කියන්නේ ක්‍රීඩා පිටියේදී විතරක් නෙවෙයි පිටියෙන් පිටතත් දස්කම් පෙන්වන ජාතියක්. මගේ ඩීආර්එස් ක්‍රමයෙන් ඒ බව අපි ලෝකයට ඔප්පු කළා. යම්කිසි විදිහකින් යම්කිසි සංකල්පයකින් ආර්ථික වාසියක් ලබනවා නම් ඉන් කොටසක් නිර්මාණකරුට නිර්මාතෘට දිය යුතුයි. මම ඉල්ලන්නේ ඒ අයිතියයි. මගේ සංකල්පය ලොවට ඉදිරිපත් කරද්දී කිසිම ක්‍රීඩාවක ඒ වගේ සංකල්ප තිබුණේ නෑ. ටෙනිස්, හොකී, රග්බි, පාපන්දු වගේ ලොව ජනප්‍රිය ක්‍රීඩාවලටත් මේ සංකල්පය ඇතුළත් වුණේ මා නිසයි.මට ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවට තවත් සංකල්ප හඳුන්වා දෙන්න පුළුවනි. ඒත් මෙවැනි සංකල්පවලට පිළිගැනීමක් සිදු කරන්නේ නැතිනම් අලුත් සංකල්ප මගෙන් විතරක් නෙවෙයි වෙන කාගෙන්වත් බිහිවන එකක් නෑ.‘ සේනක වීරරත්න අවසන් වශයෙන් කියා

Courtesy:  ‘Silumina’

December 17, 2022

 ෆ

https://archives1.silumina.lk/2022/12/17/%E0%B7%80%E0%B7%92%E0%B7%81%E0%B7%9A%E0%B7%82%E0%B7%8F%E0%B6%82%E0%B6%9C/%E0%B6%9A%E0%B7%8A%E2%80%8D%E0%B6%BB%E0%B7%92%E0%B6%9A%E0%B6%A7%E0%B7%8A-%E0%B6%B1%E0%B7%93%E0%B6%AD%E0%B7%92-%E0%B6%B4%E0%B7%9C%E0%B6%AD-%E0%B7%80%E0%B7%99%E0%B6%B1%E0%B7%83%E0%B7%8A-%E0%B6%9A%E0%B7%85-%E0%B7%83%E0%B7%9A%E0%B6%B1%E0%B6%9A%E0%B6%9C%E0%B7%9A-drs-%E0%B7%83%E0%B6%82%E0%B6%9A%E0%B6%BD%E0%B7%8A%E0%B6%B4%E0%B6%BA-%E0%B6%85%E0%B6%BA%E0%B7%92%E0%B7%83%E0%B7%93%E0%B7%83%E0%B7%93-%E0%B6%BA-%E0%B7%84%E0%B7%9C%E0%B6%BB%E0%B7%99%E0%B6%B1%E0%B7%8A-%E0%B6%89%E0%B7%83%E0%B7%8A%E0%B7%83%E0%B7%94%E0%B7%80%E0%B7%8F%E0%B6%AF/39989

Daily News Editorial ( Feb. 11, 2010}

In 1997 a Sri Lankan lawyer Senaka Weeraratna proposed the use of a
Third Umpire in an appellate capacity with powers to entertain and
decide upon appeals from a player dissatisfied with the decision of an
on-field umpire.

Twelve years later after much debate and discussion in the cricket
world, the ICC accommodated Weeraratne’s proposal in the Umpire
Decision Review System (UDRS). The rule became applicable in Test
Cricket from October 1, 2009.

Even though the key mechanism of the UDRS is Weeraratne’s proposal the
ICC has still not recognized his authorship. Though Sri Lanka
Cricket (SLC) has accepted his authorship it has also shown a lukewarm
attitude and has not been canvassed vigorously to get it accepted by the ICC.

Even the international media remain silent on the question of
authorship in this case. This is in contrast to the established
practice in the ICC where two Englishmen, for example, Frank
Duckworth and Tony Lewis were projected as authors of the Duckworth
Lewis rule applicable to rain-affected one-day matches.

We cannot understand the logic of the ICC’s unwillingness to give credit
to Senaka Weeraratna. The only reason we could surmise is that it is yet
another instance of racial prejudice.

The ICC must realize that the West has lost its hold on the cricketing
world as more Asian, African, and Latin American nations are taking up
the game. It is high time that the ICC got down from its colonial
ivory tower and recognizes talent wherever it is found. ICC’s reluctance
to give in is just not cricket.

Courtesy: Daily News

KAMALIKA PIERIS

REVISED 18.11.23

The Sarasavi publication Kurundi vihara vamsaya” (2023) provides a systematic account of the difficulties faced by Kurundi in the present period. The account is often in the first person, from the experience of the chief priest of Kurundi, Ven. Galgamuwe Santhabodhi.

 In this book, Ven. Santhabodhi relates his experience in trying to revitalize Kurundi. When he was residing at Sapumalgastenne aramaya at Weli Oya, he had met a team from the Department of Archaeology who had come to report on the destruction of Buddhist ruins in the area. They had gifted Santhabodhi three booklets prepared by the Department of Archaeology, Vavuniya Regional office, on the Buddhist ruins at Mannar, Vavuniya and Mullaitivu.

Santhabodhi also read Ellawela Medhananda’s writings on the subject. He had received a copy of Cyril Matthew’s report from Kosala Pattinige as well.

Santhabodhi and others were thinking of creating a pilgrim site at Weli Oya, which would attract the pilgrims who came to Anuradhapura.  He realized that at Kurundi, there was a very significant Buddhist monument that could be converted to a valuable place of worship. This would also help develop the area around it.

He   informed the Regional director of Archaeology at Vavuniya of his idea and said he wished to visit Kurundi.  He visited Kurundi in 16th May 2018 accompanied by officials of the Department of Archaeology and one other monk. There was no clear access to Kurundi, he recalled. They had to follow animal tracks up the hill. The hillside was thick with trees and undergrowth. There were huge holes dug all over the place at Kurundi.    Photographs of this first visit are given in Kurundi vihara vamsaya” on p 323.

 On 17. May 2018, Ven. Santhabodhi wrote to the Director, Department of Archaeology, to Director, Forest Department and to the President of Sri Lanka saying that he would like to restore Kurundi.

Santhabodhi went to Dubai in May 2018 for a religious event and there too, he discussed the matter with interested Buddhist devotees who assured him of their support.  He also spoke to Raj Somadeva whom he met there.

On 8th   May 2018 Santhabodhi wrote again to Director, Department of Archaeology   and met him too. The result was positive.  On 2018.8.9 the Vavuniya Regional office of the Department of Archaeology was instructed to help Ven. Santhabodhi’ in his work at Kurundi. Vavuniya asked Mullaitivu police, army, and Forest department, to provide security to Santhabodhi.

 On 2018.8.15 there was a discussion on Kurundi at the home of Dharmasiri Perera in Maharagama. The group decided to form an association for the restoration of Kurundi,’ Kurundashoka vihara   Sanrakshana Sangamaya. Mahanayaka of the Amarapura Sri Kalyanawansa order would be its Patron, with Ven. Santhabodhi as advisor,  SMP Kumarasiri  as President , LB Dayananda as  Vice President   Nimal K Pathirana, Secretary  MVD Henry, Assistant secretary  , GP Perera   Treasurer  and  Varuna Chamikara as organizer.

 Santhabodhi wished to set up a   residence for the Sangha at Kurundi which would also be a religious centre. (Senasanayak).He planned to use the cabinet approval given in Cyril Mathew’s time for setting up such a residence at Kurundi. He went to Colombo many times to get permission, also to Mullaitivu and Kilinochchi offices.   Mullaitivu authorities agreed but Kilinochchi did not give permission so I forgot this and turned my attention to the restoration of the Kurundi archaeology site”, said Santhabodhi.

Matugama Seneviruvan gave him many relevant documents on Kurundi including a speech by ELB Hurulle in Hansard. This referred to the 1933 Gazette on Kurundi. Santhabodhi then went to the National Archives and got a copy of the Gazette.  He also went to the Survey Department and obtained the survey plans listed in the Gazette. He got certified copies of all these and gave them to Department of Archaeology.  Until then the Department had not known about any of this.

The first discussion on the conservation of Kurundi was held on 30.9.2020. The Secretary, Buddha Sasana Ministry, Director of the Department of Archaeology, Jagath Sumathipala and Chandra Wakista were present. It was decided to hand the conservation work to Department of Archaeology, Rajarata University. Rajarata was asked to provide a plan and estimate. Santhabodhi and others went to Rajarata and had had a discussion on 28.10.20.

 Rajarata sent in a plan. A team from Department of Archaeology was also to work on Kurundi with them. The estimate was 10 million. Santhabodhi decided to solicit donations as he thought the Archaeology Department won’t have enough money.

On 23.12.2020 Kurundi was registered as a temple with Santhabodhi as it chief monk. Excavation work was launched at an auspicious time on January 18, 2021. Buddha Sasana Minister Vidura Wickramanayake,  All Ceylon Buddhist Congress President Jagath Sumathipala,   Government Agent, Vavuniya ,  Director, Department of  Archaeology , officers of the  Department of Archaeology ,Commander of the Mullaitivu division of the  Sri Lanka army,  soldiers from that Division, members of   Bauddhaloka Foundation  and  some  Buddhist devotees, including  Ranil Sampath of Kuliyapitiya, participated in the ceremony.

Excavation work of stupa was started on January 26, 2021 and was completed in two months. Conservation started with Seth pirit on 12^th May 21.  We constructed an attractive pirit mandapaya, 29 bhikkhus from Gosinha Aramaya came and chanted seth pirit from 6 to 10 pm. The stupa was well lit up recalled Santhabodhi.

The next day they started conservation. There were two teams, one for stupa, and one for pilimage. Santhabodhi got the conservation team at Sapumalgaskada transferred to Kurundi as they were a better team, very keen.

During excavation they found an important inscription which showed   that Kurundi was a Buddhist site. It was the inscription by Udaya VI, seen by Sirimal Ranwella. It further confirmed the status of Kurundi. They found another inscription but it was too faint to be read.  In the pilimage they found many Buddha statues.

Santhabodhi observed that the army and the Archaeology Department    teams had worked with much enthusiasm and dedication at Kurundi, unshaken by obstacles. The Archaeology Department team stayed at Kurundi for a continuous three months. Air force helped with shramadana. Northern Province Department of Road development had helped to keep the approach road in good repair.

Buddhist devotees had also wanted to contribute to the conservation through shramadana. but Director,   Archaeology had    refused   permission. Therefore there was a limited amount of shramadana. Sakyaputra Foundation members did shramadana on several occasions.  In October 2021 the young members of   Sakyaputhra came and did shramadana. They carried sand and bricks up to the stupa.  Ranil Sampath group from Kuliyapitiya also did shramadana.

Kurundi was turned into a place of worship long before the Department of Archaeology     had completed its work. Santhabodhi organized several pinkamas, while the work was going on. One was a Seth pirit attended by Ministers Channa Jayasumana and CB Ratnayake and their group on May   2, 2022.

Santhabodhi said   that even if there is no regular religious service at Kurundi, there is a limited amount of religious observances going on. if Buddhists wish to come on pilgrimage facilities can be made available for about 20 persons in a place near the tank.

 On February 13.2023 they finished consecration of   the stupa. Conservation formally ended on 17^th March with a ceremony.  The ceremony was to have taken place in the Prime Minister Office in Colombo with participation of World Buddhist Fellowship, but the   Prime Minister’s office refused to allow this. Minister Vidura Wickramanayake said he couldn’t attend either.  So we had the celebration ourselves at Kurundi on March 17, said Santhabodhi.  

The Tamil Separatist Movement obstructed the public ceremony for the enshrinement of the relics planned for June 12^th, 2022. The relics were enshrined in a quiet ceremony later, on 7^th August .22. Santhabodhi then went from place to place” regarding the boundary stones. They were set down on 24.August 22.

The work of 5 years came to an end, recalled Santhabodhi, with deep feeling. Santhabodhi said that he has spent hours and hours during those four years hanging around departments and offices, to get this project completed.

However, Ven. Santhabodhi initiative had been recognized. Santhabodhi was invited to the Presidential Buddhist Advisory Committee meeting on 24. July.2020.He took along his plan for conservation of 10 temples in the Vavuniya and Mullaitivu area and a plan for securing the many Buddhist   ruins in the whole of the north.

The Amarapura Kalyanawansa Nikaya also recognized his work. He was made the   Sanganayake of the Kalyanavansa order for the Northern Province. The head of the order visited Kurundi to see for himself . The other two nikayas also supported Santhabodhi .Ven. Medagoda Abayatissa of Siam Nikaya spoke up for Santhabodhi   and his work at Kurundi. . Ven. Mukaleve Wimala of  Ramanna Nikaya  wrote to  the President regarding Kurundi  on 19.10.2022 

The Sangha  recognized Santhabodhi’s work at Kurundi. Various senior monks came to see  Kurundi. Ven. Dodampahala Chandasiri  had written to the President on  22.09.22  regard Kurundi and the difficulties faced by Santhabodhi. Ven.  Kiriibbanwewa Upanitha,  UssapitIye Negroda and  Ussapitiya Assaji  had helped  obtain drone pictures  of Kurundi.

The Sangha has supported Santhabodhi  throughout, realizing that he was young and badly needed such support. They did so individually, not en masse. Santhabodhi  mentions by name and with much appreciation, the  many monks who supported him .I will give just  two arbitrarily selected  names, Ven. Medille Pannaloka  and  the  viharadhipathi of Kiriibbanwewa Pirivena.

A considerable  number of  the    public  were interested in Kurundi and came to see, said Santhabodhi. Supporters set up a Whatsapp group for Kurundi,  also a Face book page Rakimu Mullaitivu Kurundi vihara”’. There was much publicity in the media about Kurundi. Journalist Taranga Ratnavira wrote a widely read    piece in Irida Divaina of  October 10, 2018.  Ama Wanniarachchi  wrote to the English  papers. Bauddhaloka Foundation held a Kurunda loka sambhashanaya on May 23, 2019. 

 On February 3^rd, 2021   there was a media presentation via Zoom, with the participation of   Department of Information, Department of Archaeology , and Buddha Sasana Ministry, about the excavations going on at Kurundi. Ellawela Medhananda, Director, Department of  Archaeology and Secretary ,Buddha Sasana Ministry spoke. The false    statements by the Tamil Separatist Movement were exposed, also their howlers. Tamil Separatist Movement has said that the  yupa gala discovered at Kurundi was a Siva lingam.

Ven. Santhabodhi encountered the usual opposition. Secretary, Buddha Sasana Commission had told him that he had been told not to give Santhabodhi prominence in this matter. He had also received letters from other Nikayas telling him not to help Santhabodhi. Ven. Medagoda Abayatissa who was with Santhabodhi at the time replied that there was no Nikaya bedha as popularly supposed. He was from the Siam Nikaya. But if other Nikayas wished, there were another 500 or so Buddhist ruins which they could work on.   

Santhabodhi met both Gotabhaya and Mahinda Rajapaksa when each briefly held the position of President of Sri Lanka.  Santhabodhi had written to Gotabhaya when he became President about the importance of Kurundi.  He subsequently met President Gotabhaya.

 Ven. Santhabodhi had met President Mahinda and shown him his (Santhabodhi’s) plan for protecting Buddhist ruins and his plans for conservation of 10 selected Buddhist ruins in north.  Mahinda Rajapaksa had said that in order to protect a   Buddhist ruin a member of the Sangha must be stationed there.  Wimal Weerawansa    had   spoken to Santhabodhi  and   written to  Tiran Alles. 

Santhabodhi openly said that he did not receive any acknowledgment or assistance from Maitripala Sirisena or Sajith Premadasa.  Sirisena came to Mullaitivu for a meeting and members of ACBC and I tried to meet him but he did not give us an opportunity. Sajith spends millions on temples in south.  But not even one rupee for us, observed Santhabodhi .When Gurukanda chef priest fell ill, I tried to contact them and get their assistance but there was no response.

Bauddhaloka Foundation was the major sponsor for Kurundi. Bauddhaloka Foundation signed an  agreement  with Department of Archaeology on January  13, 2022. Ven. Santhabodhi received considerable financial support from others too. BA Mahipala of Sinhala Veera Vidana gave 3 million.  Central Cultural Fund gave materials for the guard house and it was erected by the army 

Sri Sakyaputra Foundation helped me greatly with   money   and for my writings, said Santhabodhi. They set up a fund for Kurundi. This is the only  Buddhist NGO in the north and east. The head of this NGO, Gayathri Dangampola who lives in UJK, has greatly helped with schools supplies and health equipment at Weli Oya and Bogaswewa as well, added Santhabodhi.

Asiri Perera of Dubai had also helped. Santhabodhi built a temporary guard house with the   4 lakhs sent by Asiri Perera’s group from Dubai. The Helabima Sanvidhanaya based in the Middle East had promised money for 10,000 bricks. The Mallawaratchchi family from Palugashandiya helped. Sasun Ketha Asveddamu group led by Isuru Arendra Jayatilleke helped to improve the shelter at Kurundi. We transported the sand and cement from Weli Oya in Asela mahatha’s   lorry. 

Solar power to light up Kurundi was financed by several groups. They were the dayaka sabha of Ganemulla, a group of devotees led by Dr Gamini Jayaweera of  Central Hospital, Colombo, and the  Tilakawardene group of companies led by Chameera Sampath, HGG Dharmasiri,  AG Ananda,  and Sarath Kumara,

Jagath Sumathipala  saw to the comforts of the Archaeology Department  and army stationed at Kurundi. He roped in his family and friends for this. Matugama Seneviruwan deserves special mention. His has made a valuable contribution to the reviving of  Kurundi. As described earlier, he  provided Santhabodhi with the critical documents regarding Kurundi. He also  went to Mullaitivu courts when the  Kurundi case was heard on Oct 13, 2022 to give support to Santhabodhi .

I do not usually mention names, for obvious reasons, but in this case I thought I would include names to show readers the response Santhabodhi received from the public. I decided to mention the names of lay devotees only and leave out the rest. I trust that I have not made any serious omissions in the above list. The names are taken from Kurundi vihara vamsaya”.

The book Kurundi vihara vamsaya” carries many more names. It is a catalogue of names. The book has a comprehensive list of all those who helped in the Kurundi project. It mentions all those who came from the Department of Archaeology, the Sri Lanka Armed forces, and the relevant ministries, particularly Buddha Sasana and National Heritage. Photographs accompany the names. The various bhikkhus who to came to see Santhabodhi at Kurundi to offer moral support are also gratefully remembered and individually named in the book.    (Continued)

KAMALIKA PIERIS

REV 21.11.23

Ven. Santhabodhi met with continuous opposition from the Tamil Separatist Movement in his attempt to conserve Kurundi. The Tamil Separatist Movement had been observing what was going on in Kurundi from the very start and moved in on important occasions.

EVENT NO 1

 On 4. September 2018. Santhabodhi accompanied by Department of Archaeology officers from Vavuniya and Colombo set off for Kurundi,   to make arrangements to set up a guard house at Kurundi, They were not allowed to proceed to Kurundi. 

The police stopped them halfway and told them that they did not have permission to erect any new structures. There was a police post at the Norochcholai tank and a Tamil police officer had come and questioned them. He was also was in conversation with someone by phone, in Tamil recalled Santhabodhi.

They   turned back to go to Sapumalgaskada. On the way, a group of   Tamil demonstrators on scooters blocked the vehicle, scolded in strong language   and    tried to pull Santhabodhi out. They assaulted the driver and ordered him to turn the van round and follow the demonstrators. They were taken to the tank bund where a waiting media team filmed them. Also waiting were about 100 Tamils on scooters. Santhabodhi and his group were taken before their leaders, who Santhabodhi thought were Tamil MPs and Tamil separatists.

The Archaeology Department staff   informed the police and army. After several hours trapped with this group, Oddusuddan police came and took us to the police station for a statement.  Archaeology   officers showed documents and said they came on legitimate business. This had been reported later in Tamil media that it was a plan to built Buddhist temples in their homeland and settle Sinhalese. We returned to Sapumalgaskada about 7 pm.  We got many phone calls from concerned persons because the media reported this.

This was the first of the many obstructions carried out by the Tamil Separatist Movement against the revival of Kurundi. This event received much publicity locally and abroad, resulting in increased support for Kurundi from Sangha and laity. Photographs of this incident appear on p 328 in the book Kurundi vihara vamsaya”.

On 2018.09.05 Oddusuddan police filed a case at Mullaitivu Magistrate court against Santhabodhi on the charge of disturbing the peace  by attempting to install a Buddha statue.  The event was presented as a clash between two parties.

It appears that there was also a second complaint made by a group of Tamil persons asking that that the excavation be stopped.  The complainants were N Ruchikka,   T Radhika, A Nirojini,   Subha Viduran, and K. Ganeshwaran.

They complained that a Buddhist monk has come and tried to install a Buddha statue in Kurundi. Kurundi was in a majority Tamil area .There are no Buddhists in the area. The ruins at Kurundi are Hindu ruins. There is a small kovil there where they worshipped. Buddhists are trying to erect a Buddhist temple here. This was an attempt to erase the Hindu tradition and impose Buddhism here. This is a violation of the rights of the Hindus.

Santhabodhi was advised to make a statement to the Police in Colombo, giving his side of the story. He appears to have gone there without a lawyer and the result was that the complaint,   made on 2018.9.14,   was recorded as   a complaint by Santhabodhi against Oddusuddan police. Santhabodhi then made a fresh complaint at  Oddusuddan  on  30^th September, 2018 saying that he  had been was obstructed  while on  a    legitimate journey, threatened and harassed.

In the meantime, All Ceylon Buddhist Congress (ACBC) took an interest in the matter. Santhabodhi was invited to present his case before the Buddhist Rights Commission of the ACBC.  Ten senior monks also attended the session.  Santhabodhi was able to convince the ACBC of his stand on the Kurundi matter and ACBC lawyers offered to appear for Santhabodhi in court.    

The case was called on September 17 2018. at Mullaitivu Magistrate court. Ven. Bengamuwe Nalaka   accompanied Santhabodhi. ACBC had sent lawyer Samith Kalhara.  A husband and wife team of lawyers   Nuwan Ballantudawe and his wife Piyumi also appeared for him. Case was called again on October 1.2018. Magistrate ordered Department of Archaeology, Vavuniya to make a report within 3 weeks, as to what exactly they were doing at Kurundi. 

By October 16th     a three month archaeology plan for Kurundi was ready. The Vavuniya office worked round the clock with much dedication to complete this. They treated it not as a religious smatter but as a national matter, said Santhabodhi.

 EVENT NO 2.

Date for starting work at Kurundi was set for January 18, 2021.  On 2021.1.17 MP Gajendran Ponnambalam and his group arrived at Kurundi and raised objections.  They were taken to the site and shown what was going to be done.  

The ceremony for starting excavation took place as scheduled. Department of Archaeology team came and got the place ready for the    ceremony, with the assistance of the army team, recalled Santhabodhi. Minster for Buddha Sasana and the Government Agent, Mullaitivu were invited.   Vavuniya Civil Defense Force Hevisi troupe was in   attendance.

However, Secretary Buddha Sasana Ministry phoned Santhabodhi and asked him to stay away from the ceremony since his presence would be misunderstood by the Tamils. Pansil and pirit would be relayed by tape.     Santhabodhi complied and stayed in the army camp.

EVENT NO 3

We had planned to have a pinkama on February 4^th 2022 with about 20 monks. But in the morning MPs Sumanthiran and Rasamanickam came to Kurundi and behaved aggressively.  They held a media conference and said that the conservation of Kurundi vihara should be stopped.   There is a Hindu kovil here and the Department of Archaeology had prevented them from coming to worship.   They will be going to courts and MP Sumanthiran will appear. However we held the pinkama that evening as planned, concluded Santhabodhi.  

EVENT NO 4

The major event of the newly revived Kurundi vihara was the enshrining of relics. This was planned for June 12^th 2022.  However, the event was disrupted by a group of Tamil demonstrators led by Tamil politicians. They came, blocked the entrance to stupa, shouted, and created a disturbance.  This was shown on television news. The plan to install relics was abandoned.

Santhabodhi recalled: we planned a simple yet majestic relic enshrinement. The relics were obtained by Ven.   Mirigama Upavana   and Iresh Devinda. Over 100 monks were invited including leading monks of Amarapura, and Siyam Nikaya. The Mahayanake of Asgiri vihara was invited. The Tri Nikaya would be represented by Ven. Dodampola Chandrasiri.

We invited all government officials in the north together as well as other dignitaries.   Invitations were sent out by the Ministry of Buddha Sasana. Lay devotees were coming from Maharagama in two busloads.

In the evening Jagath Sumathipala and I inspected the area. Where to place the temporary lavatories, flags, decorations, mandapaya for relics, display platform, seats for the monks, for the laity, water, also publicity for the event. Bus loads from Maharagama was expected.  Bauddhaloka Foundation was doing the Dane and a group from Kuliyapitiya led by Ranil Sampath had undertaken the rest of the food and drink. Everything was going well.

The day before we heard that Tamil Separatist Movement   was going to obstruct the ceremony.  But I did not worry since the army and police were attending to   security.  What we were doing was lawful. Police, Special Forces, and army   had worked out a special security plan which they did not want publicized.  

The vehicle carrying the relics left Sapumalgaskada the day before, going through Bogaswewa, Padaviya, Sri Pura and Weli Oya for settlers to worship on the way, it would be left for the night at 24 Sinha regiment camp.  Since the decorations were not ready we were not able to take the relics to the stupa   the next day, as we  had planned , which actually was a good thing, taking into account what happened.

At 9.30 on 22.6.12 just before the ceremony was to start and the invitees were coming in, a group of demonstrators led by Tamil Parliament MPs, and Tamil Provincial Councilors accompanied by a media outfit, came in carrying placards objecting to the ceremony. There were about 40 of them. They were from Oddusuddan, Mannar and Puthudurikuppu. Since security said that they would go away, we continued with our preparations.   We did not inform the Secretary, Defense or the IGP.

But the Tamil protestors did not go away. They stayed. They said that we had violated an order. Not one asked what the order was, said Santhabodhi. With the police and security watching, the Tamil protestors removed the bhikkhus seated in the stupa area and stopped the rest from coming in. Monks were taken away to the dana salawa.  The Tamil protesters insulted the Gosinha monks arriving at the venue.  They halted the buses that were bringing worshippers. They tore down the decorations. They sat down on the stupa premises and prevented the ceremony from taking place. 

Security asked us not to confront the demonstrators, said Santhabodhi. Santhabodhi was then asked to postpone the event, he was told that security had requested. D/Archaeology was also of the same mind. Police wanted the pinkama stopped but we did not agree, recalled Santhabodhi.    This was a legitimate activity done with state patronage. 

Santhabodhi thought it was a  very wrong request. This was a legitimate event and there should have been a charge against the Tamils for disturbing it. Tamils should have been told that this was a  pinkama under state patronage, and that they were disturbing an official ceremony.

  I could not understand how they could ask for this postponement, when worshipers had come from far spending money,   as well as the Maha Sangha who came very willingly.  The dane and other food had been prepared with much difficulty.  It is not right to ask that the pinkama be postponed because of the actions of an unlawful extremist group.

The cancellation of the event did not satisfy the Tamil protestors. They said that till all the Sinhalese left they were not leaving.  So the Sinhalese were led away. But Tamil protestors did not leave. They ate all the food laid out.

 Director, Archaeology came at 2 pm with other officials and spoke to the Tamil demonstrators. the Tamil Separatist Movement issued a statement to the media afterwards.  Then I left the place and on the way saw groups of Tamils standing around, recalled Santhabodhi. 

Santhabodhi returned to Kurundi at 4 pm and found the Tamil protestors still there. A busload had come from Jaffna and had    surrounded the stupa and were demonstrating. They   tried to challenge Ven. Kassapa who had come from UK.

The Tamil protestors were happy.  Director of Archaeology    had    told them that the work on Kurundi will be stopped. So they became even more confident and refused to leave till the last Buddhist flag was removed.   The police removed all the decorations including flags and the Tamils left at 6.30. They showed on media the removal of the Buddhist flag.  The Tamil Separatist Movement broadcast this on all their channels as a victory.  Despite my opposition the relics were taken back to Sapumalgaskada, lamented Santhabodhi. 

Tamil media was full of this event, but very few Buddhists knew of this. Only two local newspapers recorded this. However, the protest was shown at length on television news and the public were alerted, though Santhabodhi may not have known this.

I did not see the Buddhist media and the Maha Sangha object to this event, said Santhabodhi. The majority of Buddhist and Sangha did not seem to be concerned about it. I spoke to a selected few by phone.  In 2019 they were very vocal and said that we must protect the Buddhist heritage of north but now they were silent, he lamented.

Santhabodhi also expressed his disappointment with the police and security forces. We had discussed security arrangements with army, police, civil defense, air, navy Special Forces earlier.   The army and police said they had a secret security plan which they were not divulging. Therefore when we heard on the 11^th that the Tamil Separatist Movement was getting ready to disturb the function we were not worried.   We thought security would step in. 

Instead, the Police simply watched in silence and did nothing to stop the protest. Vehicles bringing in Tamil demonstrators were not stopped and sent back. Police answer was that Archaeology Department had not informed them of this ceremony and they were not instructed to remove the demonstrators.

A different explanation was offered later by security.  That   on that day there was  to be a huge Hindu puja at Mullaitivu and  Hindus were coming in huge numbers, about 50,000 for it, and if they broke into to Kurundi, there will be a serious clash. They said that they had mentioned this at the start to Santhabodhi. If so why did they let us proceed with this? They said they had a secret security plan, said Santhabodhi.

The relic chamber could not be kept open indefinitely, it had to be closed.  Therefore the relics were installed in a quiet ceremony on   August 7^th 2022. The stupa was ready for worship. (continued)

Dilrook Kannangara

Presenting the budget in parliament, President Wickramasinghe repeatedly mentioned that his budget is not an election budget. However, the substance of his budget is a complete election budget. It is aimed at reviving the UNP as a viable political party once again at the expense of rural masses and national interests.

The budget proposes a small salary increase of 10,000 rupees for selected public sector employees. However, what is given is robbed via increases in consumption taxes (VAT). This worsens inflation, budget deficit and debt trap. The other plan is to show how expensive the public sector is to the IMF and easily justify privatization plans. This salary hike increases public sector salary bill by over 100 billion rupees. This budget gives enough rope to public sector workers to hang themselves via the IMF agreement.

Rural masses have been totally disregarded by the budget. They have nothing to gain from this budget. In fact, this is the only budget in 20 years that has totally disregarded and downplayed rural masses of the country.

Lower middle class and middle class will also be worse off from this budget.

How can Ranil get away with this? Simple; he knows that most SLPP MPs must support his budget no matter how disastrous it is because otherwise the parliament will be dissolved and a fresh election must be held where most of them will be defeated. Self before country.

MPs supporting this budget are anti-people and anti-national. This budget must be defeated to save people and the nation. This will allow the parliamentary majority to replace Ranil with a more pro-people finance minister at a time when the nation cries for a people-centered approach to resolve problems. Voting for this budget is a sure guarantee of election disaster for those who vote for it in addition to causing another national disaster.

Manusha Media

මනුෂ්‍යත්වය අන් සියල්ලට ඉහළින් අගය කරන ජනතාවක් ලෙස සියලු භේද පසෙකලා, සහෝදරත්වයෙන් සහ අන්‍යෝන්‍ය අවබෝධයෙන් යුතුව එකිනෙකා වෙනුවෙන් යුතුකම් ඉටුකරන ජනසමාජයක් ගොඩනැගීමට දායකත්වය සැපයීමේ අරමුණ ඇතිව ‘’අපිට ඉන්නෙ අපි විතරයි’’ යන තේමාව ඔස්සේ සැලසුම් කරන ලද සංහිදියාවේ මනුසත්කාරය වැඩසටහන් පෙළේ ආරම්භක දැනුවත්කිරීම් සැසිය සර්ව ආගමික පූජකවරුන් සහ කම්කරු හා විදේශ රැකියා අමාත්‍ය ගරු මනුෂ නානායක්කාර මැතිතුමා ප්‍රමුඛ විශේෂ අමුත්තන්ගේ සහභාගිත්වය සහිතව 2023 නොවැම්බර් 16 වැනි බ්‍රහස්පතින්දා උදෑසන 10.30ට කම්කරු හා විදේශ රැකියා අමාත්‍යාංශ ශ්‍රවණාගාරයේදී පැවැත්විණි. උතුම් මනුසත්කම පෙරදැරි කරගත් මනුදම්, ගුණදම් සහ යහපත්කම් රැකගනිමින් ස්වාර්ථයට වඩා පරාර්ථය වෙනුවෙන් කටයුතු කරන සියලුදෙනාගේ දායකත්වය ලබාගනිමින් ඉදිරි කාලයේදී ක්‍රියාත්මක කිරීමට නියමිත සංහිදියා වැඩසටහන් මාලාවක සමාරම්භක දැනුවත්කිරීම් සැසිය වූ මෙම අවස්ථාවට සහභාගි වූ අෂ්-ශේක් අම්හර් හකම් දීන් මුස්ලිම් පූජකතුමා, විශ්ව ආනන්ද සිව ගුරුකුලම් හි ලේකම්, ජනතා සංගම් උප සභාපති / දර්ශනය පිළිබඳ දේශක සිවා ශ්‍රී සිවා, දර්ශක ශර්මා කුරුක්කල් හින්දු පූජකතුමා, ශ්‍රී ලංකා මෙතොදිස්ත සභාවේ අනුනායක අනුර පෙරේරා පියතුමා සහ ශ්‍රී ලංකා අමරපුර හා රාමඤ්ඤ නිකායේ හිටපු මහා ලේඛකාධිකාරී, රුසියානු භාෂා කථිකාචාර්ය, ශ්‍රී ලංකා රුසියානු මිත්‍ර සංගමයේ සභාපති පූජ්‍ය පල්ලේකන්දේ රතනසාර නාහිමි ඇතුළු සර්ව ආගමික නියෝජිතයින් විසින් මෙවැනි සංහිදියා වැඩසටහනක කාලීන වැදගත්කම පිළිබඳව අදහස් දක්වනු ලැබිණි.

දුප්පත් – පොහොසත්, උගත් – නූගත්, උස් – මිටි, ගැහැනු – පිරිමි වැනි විවිධ වෙනස්කම් හෝ ජාති, කුල-මල, ආගම් ඇතුළු වාර්ගික භේද නොසලකා මිනිස්කම නමැති එකම හැඟීමෙන් බැඳී අප සැමවිටම කටයුතු කළ යුතු බව සියලු ආගමික නියෝජිතයින්ගේ අදහස්වලින් කියැවිණි. සිතුම් පැතුම්, හැඟීම් දැනීම් සහ ආකල්ප විකල්ප වැනි විවිධ කරුණු කාරණා සම්බන්ධයෙන් එකිනෙකා අතර කොපමණ විෂමතා තිබිය හැකි වුවද, අප සියල්ලන් මනුෂ්‍යයින්ය යන පදනමෙහි පිහිටා කටයුතු කිරීම ඉතා වැදගත් වන බවද, කිසියම් ජන සමාජයක සාමූහිකව ජීවත් වන පිරිසක් ලෙස අප සියල්ලන් අතර අන්‍යොන්‍ය අවබෝධය, එකිනෙකාට ගරුකිරීම සහ පරෝපකාරී අන්තර් සබඳතා පවත්වා ගත යුතු වන්නේද උතුම් මනුසත්කම් සහ ගුණ යහපත්කම් පදනම් කර ගනිමින් වන බවද එහිදී වැඩිදුරටත් අවධාරණය කරනු ලැබිණි. සමාජයක ඉදිරි ගමනට අත්‍යවශ්‍ය වන සාමූහික සහජීවනය මඟින් වඩාත් ඵලදායී අනාගතයක් උදාකර ගැනීමේ හැකියාව පවතින බවද ඔවුන් විසින් පෙන්වාදෙනු ලැබිණි. අනපේක්ෂිත අතුරු ආන්තරා, විපත් හෝ අර්බුදකාරී තත්ත්වයන් හමුවේ පවා සියලු සහෝදර ජන ප්‍රජාවන් එකට එක්ව සහයෝගයෙන් සහ සහෝදරත්වයෙන් කටයුතු කිරීමෙන් සියලු අභියෝග ජයගත හැකි බව මෙහිදී අදහස් පළ කළ සර්ව ආගමික නියෝජිත පූජක, පූජ්‍ය පාර්ශ්වයන් මෙන්ම කම්කරු හා විදේශ රැකියා අමාත්‍ය ගරු මනූෂ නානායක්කාර මැතිතුමා විසින්ද සඳහන් කරනු ලැබිණි.

සැබැවින්ම, මනුසත්කමෙන් සහ සහෝදරාත්මක හැඟීමෙන් බැඳී සිටින ජන සමූහයකට ඕනෑම අභියෝගයක් ජයගැනීමේ හැකියාවද ඇත. කවර තත්ත්වයක් යටතේ වුවද අප එකිනෙකා වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් වන්නේ අපම පමණකි. දුකක් කරදරයක්, ලෙඩක් දුකක් හෝ හදිසි අනතුරක් සිදු වූ විටෙකදී සැමවිටම පිහිටට එන්නේ අප සමඟ ජීවත් වන සහෝදර ජනතාවමය. එහිදී අන් සියලු කරුණුවලට වඩා මතු වන්නේ මනුසත්කම නමැති උදාර ගුණාංගය බව පැහැදිලිය. මේ සියලු කරුණු කාරණා සැලකිල්ලට ගනිමින් පොදු සමාජයේ වැඩකටයුතු කරන විට නිතර සඳහන් වන ‘’අපිට ඉන්නෙ අපි විතරයි’’ යන වචන සමූහය සමස්ත ශ්‍රී ලංකාවේම ජනවහරට එක්ව ඇත්තේ සදාතනික සත්‍යයක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින වැකියක් ලෙසය. සැබැවින්ම කවර තත්ත්වයක් යටතේ වුවද ‘’අපිට ඉන්නෙ අපි විතරයි’’ යන ප්‍රකාශය සෑම ජන සමූහයකටම අදාළ වන්නකි. සැබෑ සංහිදියාව සහ සහජීවනය පිළිබඳ සංකල්පය මෙම සරල වචන කිහිපය තුළ ඉතා අපූරුවට ගැබ්ව ඇත. මෙය සියලු ජනකොටස් වෙත සමීපකිරීමේ අරමුණ ඇතිව, ‘’අපිට ඉන්නෙ අපි විතරය’’ යන තේමාව සංහිදියාවේ මනුසත්කාරය පිළිබඳ පුළුල් වැඩසටහන් මාලාවේ මූලික සංදේශ පාඨය ලෙස යොදාගෙන ඇත.

අන්‍යෝන්‍ය අවබෝධය, හිතමිතුරු බැඳීම සහ ගෞරවය මුසු මනුසත් හැඟීමෙන් යුතුව දිගු කලක් තිස්සේ සාමූහික සහජීවනයෙන් දිවි ගෙවන සිංහල, මුස්ලිම් සහ දෙමළ ඇතුළු විවිධ ජන ප්‍රජාවන්ගේ විවිධ අවශ්‍යතා හඳුනා ගනිමින්, එකිනෙකා අතර පවතින සුහදත්වය වඩාත් වර්ධනය වන පරිදි කටයුතු කරන මෙරට සමස්ත ජනතාව සංහිදියාවේ මනුසත්කාරය වැඩසටහන සඳහා එක් වනු ඇත්තේ සැබෑ සහෝදර හැඟීමෙන් යුතුවය. තමන් සමඟ එකට ජීවත් වන සහෝදර ජන කොට්ඨාසයක් වෙනුවෙන් අවස්ථානුකූලව සපුරාලිය යුතු අවශ්‍යතා මොනවාදැයි සොයා බලා ඒ වෙනුවෙන් කළ හැකි සහ කළ යුතු සෑම සියලු දෙයක්ම ඉටුකර දීමට ඔවුන් සැමවිටම පෙරමුණ ගනු ඇත්තේ ‘’අපිට ඉන්නෙ අපි විතරයි’’ යන තේමාව පාදක කරගනිමිනි. සංහිදියාවේ මනුසත්කාරය වැඩසටහන් පෙළේ ආරම්භක පියවර සමඟ එක්වෙමින් සංහිදියාව, සහජීවනය සහ එකමුතුකම ශ්‍රී ලංකාවේ සමස්ත ජන ප්‍රජාවන්ටම අත්‍යවශ්‍ය මෙවැනි උදාර කටයුත්තකට දායක වන්නට ලැබීම පිළිබඳව සැබැවින්ම සතුටු වන බව මෙම අවස්ථාවට සහභාගි වූ සියලුදෙනාගේ අදහස විය. මෙය වඩා යහපත් හෙට දවසක් උදෙසා වූ සමස්ත ශ්‍රී ලාංකික ජනතා බලාපොරොත්තු ඉටුකරලීමට සුවිසල් දායකත්වයක් සපයන සුවිශේෂ සංහිදියා ව්‍යායාමයක් වනු ඇතැයි අපේක්ෂිතය.

Bandaranaike Video Archive Tube

Sugath Kulatunga

In his budget speech 2024 President RW waxed eloquent on his proposal to give legal ownership of land to 2 million families who are now owning them under a license system. He has tried to give the proposal an undeserving anti-colonial nationalist flavor by referring to this land as lands acquired by the British under the Waste Lands Ordinance of 1897. Professor G.H. Peris has pointed out that most of these lands went under plantations. These lands were not redistributed among farmers under the Land Development Ordinance of 1935. His statement is given in the Budget Speech under the heading Urumaya” Programme as Waste Land Ordinance was passed in 1897. The British government acquired thousands of acres of rural land across the country under that Ordinance.

Afterwards, in 1935, under the Land Development Ordinance, those land slots were distributed among farmers under the license system. But although around hundred years have passed, the ownership of these farmlands has not been handed back to the farmers who own them. As mentioned in the drama Chalk Circle”, farmers with good conduct; should win the land and villages” We are handing over the lands to farmers who lost the ownership of their traditional lands during the British colonial era. We expect to commence this task in 2024 and complete it within another few years. Two million (2,000,000) families will get the ownership of land and farmland. I allocate Rs. 2 billion for this purpose.”

On the surface this scheme appears to be a farmer friendly plan to give the farmer the legal right to the land and allow him to use it as a disposable asset where the owner is given the right to dispossess the property which was restricted by the Land Development Ordinance of 1933.

This was precisely the proposal in the MCC Compact which was rejected. It was worded as The goal of the Land Project is to increase the availability of information on private land and underutilized state lands or all land in Sri Lanka to which the Government is lawfully entitled or which may be disposed of by the Government (State Lands) in order to increase land market activity.

The Land Grants Registration and Deed Conversion Activity aims to strengthen tenure security by supporting the conversion of State Lands to the private domain, creating a marketable and bankable title to this land in the name of the landholder. The Government will register the absolute land grants in the title registration system, allowing the use of land as collateral for loans and the free transfer of this land without excessive government restrictions”.

This was completely contrary to the objectives of the 1933 Ordinance of which the key principles were to:-

1. Prevent the disposal of Crown land by outright sale.

2. Land to be alienated by a system of selection and not by auction.

3. Prevent land alienated to a particular class passing into the hands of other classes.

4. Prevent the fragmentation of land.

5. Ensure succession and keep the new owners out of courts of law in that aspect.

The Ordinance encompassing these principles was the brainchild of D.S. Senanayake, the Father of the Nation and was presented to the State Council by another stalwart of the UNP John Kothalawala. It was the intimate knowledge of the repercussions of giving legal ownership to allottees of land, that D.S. and team did not open them to dispossession and litigation.

We had patriots among rulers in 1933.

In that context it is ironical that RW is surreptitiously bringing back the rejected proposals on land policy as described under the Land Project in the MCC Agreement.

In introducing the Land Development Bill in the State Council Sir John said that In the past, the disposal of land was done by public auction, and there were many disadvantages in this system. It gave a distinct advantage to the capitalist class in buying up land as against the less fortunate individual.”

“We must not forget that we have very few acres left and if we do not introduce some sort of Ordinance to prevent the wholesale alienation of land we will have to migrate to other countries in search of land.”

Sir John was concerned with the local capitalist class buying up the land from poor landowners but in the present context there is the grave danger of the local money lender, the rich mudalali who would convert a mortgage to an outright sale. There will be more desperate landowners who are drug and alcohol addicts who would readily sell their lands for a pittance. With the LKR at 360 to a dollar and 396 to an Indian Rupee it would be a bonanza for foreign buyers to buy up cheap land in Sri Lanka. What happened in Palestine when the Jews backed by financial institutions dispossessed the land of Palestinians and the aftermath that followed is not a flight of imagination. https://en.wikipedia.org/wiki/Sursock_Purchases

In addition, outright sale of landholdings resulting in fragmenting of farmland among dependents would be a serious disadvantage to mechanization and modernization of the already stamp size farmlands. Fragmentation even among relatives is bound to increased litigation. In the rural areas disharmony among neighbors and crime has its root mainly in land disputes.

Sri Lanka consist of 6.55 million ha of land area where only about 50% is arable. Per capita availability of arable land is only 0.15 hectares (approximately 60 perches). Land is a precious national asset and should be protected.

Budget 2024 has several positive proposals which should be pursued. But to revive the rejected MMC proposal should be condemned and rejected. It is unfortunate that this vital issue has not yet been widely exposed.

The proposed allocation of Rs. 2 billion could be spent on the better utilization of these lands.

Sugath Kulatunga

Media Release Sri Lanka High Commission Canberra

Sri Lanka High Commissioner in Australia Chitrangani Wagiswara paid an official call on the Minister for Multiculturalism, Small Business, Lands and Property and Sport of New South Wales (NSW) Steve Kamper on 7 November 2023 at his office.

The minister spoke of the large number of Sri Lankan expatriates who have made their mark in NSW and noted that most of the Sri Lankans are very well educated and well integrated into the Australian Society. The minister has been closely involved with most of the activities which are organized by Sri Lankan associations in Sydney. The High Commissioner stated that she was pleased to note the encouraging sentiments expressed by the minister.

The two sides discussed avenues for further cooperation and the need for the State government’s assistance in promoting links between Australia and Sri Lanka especially in the trade sector. It was agreed that the High Commission and the State Minister’s Office would keep in close contact to facilitate and promote further links that would be mutually beneficial.

During the visit to Sydney, the President of the Sri Lanka Australia Chamber of Commerce Kalum de Silva organised a Business Round Table on 8 November 2023. Members from the Australia-Sri Lanka Business Council also attended the Round Table.

In his introductory remarks, Kalum de Silva highlighted the ongoing activities and programmes that are in place between Sri Lanka and Australia. He also spoke of the visit to Sri Lanka by a business delegation organized in partnership with the Victoria State Government, the Aboriginal Economic Development Group (AEDG) and other stakeholders. Meetings were held in Sri Lanka with Export Development Board, National Chamber of Commerce, SLASSCom and other stakeholders as well as visits to places of interest.

 In addressing the participants at the Round Table, the High Commissioner outlined the areas of cooperation and potential that could be looked into by those interested in business and the investment sectors. Some of those present at the Round Table raised issues that need to be addressed in promoting trade and investment links and made suggestions on areas that could be pursued.

The High Commissioner invited the members of the chambers and other interested parties to be in touch with the High Commission as well as the Consulate General of Sri Lanka in Melbourne so that any assistance sought and networking opportunities could be arranged.

Sri Lanka High Commission

Canberra

By Ajith Siriwardana and Yohan Perera Courtesy The Daily Mirror

PARLIAMENT (Daily Mirror) – The Committee on Public Enterprises (COPE) will not be convened until issues pertaining to its chairman is resolved, Speaker Mahinda Yapa Abeywardena announced today.

The Speaker’s announcement came after opposition MPs requested him to remove COPE Chairman Prof. Ranjith Bandara from his post. 

“COPE members should resolve the issue pertaining to Professor Bandara as per the Standing Orders,” the Speaker said. 

The COPE meeting scheduled for 1 p.m. today was also cancelled, the speaker announced.

Earlier, Leader of the Opposition Sajith Premadasa said a report submitted by the Sri Lanka Audit Services Association revealed that the COPE chairman had failed in his duty by refraining from issuing recommendations.

It has also been found that the Colombo Business School, headed by Professor Bandara, has reached a business deal with Sri Lanka Cricket (SLC), Premadasa said.

National Peoples Power (NPP) MP Anura Kumara Dissanayake also requested the Speaker to remove Professor Bandara from his post.

“Professor Bandara should be kept away from at least the probe into Sri Lankan cricket,” he said.

BY YOHAN PERERA AND AJITH SIRIWARDANA

COLOMBO (Daily Mirror)- President Ranil Wickremesinghe had a discussion with Asian Cricket Council president Jay Shah on Thursday to discuss the cricket crisis in Sri Lanka, Minister Kanchana Wijesekera said today.

He told this in Parliament while responding to a claim by Opposition Leader Sajith Premadasa alleging that Jay Shah’s father is the right-hand man of Indian Prime Minister Narendra Modi. 

“One must not politicise the cricket crisis using parliamentary privileges. Sri Lankan cricketers will not be able to play even division 1 cricket as a result of Sri Lanka’s suspension from ICC,” he said. 

Minister Harin Fernando said even ground boys cannot be paid their salaries because of the ICC suspension. Sri Lanka will lose the opportunity of hosting the Under 19 World Cup in January next year, he said.

Courtesy Adaderana

The Committee on High Posts has approved the appointment of former Foreign Minister Rohitha Bogollagama as the High Commissioner of Sri Lanka to the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland.

He had served as the Cabinet Minister of Foreign Affairs from 28 January 2007 until he was defeated in the General Elections held on 8 April 2010, losing his seat in parliament.

Bogollagama also briefly served as the Governor of the Eastern Province from July 2017 to December 2018.

Further, the High Posts Committee also approved the following appointments:

• Mrs. K.D. Seneviratne – High Commissioner of Sri Lanka to India

• Mr. D.D.M.S.B Dissanayake – High Commissioner of Sri Lanka to the Republic of Singapore

• Mr. W.K.C. Weerasena – Ambassador of Sri Lanka to the Kingdom of Belgium and the European Union

• Mr. K.D.N.R. Asoka – Secretary to the Ministry of Public Administration, Home Affairs, Provincial Councils and Local Government

• Dr. B.K.J. K Perera – Chairman of Ceylon Fertilizer Company Ltd.

The Committee on High Posts met in Parliament on Wednesday (Nov.15) under the chairmanship of Speaker Mahinda Yapa Abeywardena. Ministers Nimal Siripala de Silva and Vidura Wickramanayake, MPs John Seneviratne, Anura Priyadarshana Yapa, Rishad Bathiudeen and Udaya Gammanpila were present at this committee meeting.

Courtesy Adaderana

The Sri Lankan government, expressing its regret, has condemned the statements targeting the Asian Cricket Council (ACC) President and Board of Control for Cricket in India (BCCI) Secretary Jay Shah, ICC officials and other ICC member countries. 

Taking into X (formerly Twitter), Minister Kanchana Wijesekera said the government is committed to hosting and facilitating the 2024 Under-19 Cricket World Cup as previously planned and vowed to work with the ICC to resolve the suspension of Sri Lanka Cricket (SLC). 

Furthermore, he highlighted that after the conclusion of discussions with the stakeholders, the Cabinet sub-committee would submit the recommendations and proposals on the path to resolving the suspension, administration and legal structure, good governance, transparency, accountability and development of the sport across all levels.

Wijesekera told the parliament today that President Ranil Wickremesinghe had telephoned the ACC President and expressed regret over the remarks blaming him for the collapse of Sri Lankan cricket.

We cannot point fingers at him, or other countries, for the shortcomings of our institutions. It is a wrong assumption,” he commented further.

Earlier this week, former Sri Lanka captain Arjuna Ranatunga slammed the Board of Control of Cricket in India (BCCI) Secretary and the Asian Cricket Council (ACC) President Jay Shah for ruining the Sri Lankan cricket, following the debacle over Sri Lanka’s miserable World Cup campaign.

Because of the connection between SLC officials and Jay Shah they (the BCCI) are under the impression that they can trample and control SLC,” Arjuna Ranatunga was quoted by local media.

Jay Shah is running Sri Lanka Cricket. SLC is being ruined because of pressure from Jay Shah. One man in India is ruining Sri Lankan cricket,” Sri Lanka’s 1996 World Cup winning captain had said.

Sri Lankan finished 9th on the Cricket World Cup points table winning 2 matches and losing 7 games. After the team’s poor run in the World Cup, the Sri Lankan cricket board was suspended by the International Cricket Council with immediate effect because of extensive government interference in the board’s administration.

-with inputs from agencies

Courtesy Adaderana

Sri Lanka will call for expressions of interest (EOI) in setting up nuclear power plants, its energy minister said on Friday, as it seeks cheap electricity to support its economic recovery.

The primary source of energy in the island nation is from imported oil and coal, and hydropower. The government aims to produce 70% of its electricity from renewable sources by 2030 and it sees nuclear power as a low-carbon option for its energy mix. It aims to be carbon neutral by 2050.

The government intends to include the safe use of nuclear energy as a part of the long-term generation plans,” Energy Minister Kanchana Wijesekera said in a post on the X social media platform, after meeting officials from the International Atomic Energy Agency in Colombo.

The government will call for EOIs for establishing nuclear power plants & modern technology”, he said.

Media in July cited Wijesekera as saying that Sri Lanka was assessing nuclear power plant offers from Russia, the United States, India and some European countries.

In 2010, the then energy secretary said Sri Lanka planned to build a one-gigawatt nuclear power plant by 2030.

India is the only South Asian country to have a nuclear power plant, built with Russian collaboration, while Bangladesh and Pakistan are in the process of setting them up.

Russia’s state-owned atomic company is building two nuclear power plants in Bangladesh while China and Pakistan signed a deal in June to build a 1,200-megwatt plant in Punjab province.

Sri Lanka, a country of 22 million people, secured a $2.9 billion bailout loan from the International Monetary Fund in March to tackle a suffocating debt burden and its worst economic crisis since the end of colonial rule in 1948.

Source: Reuters
-Agencies

Garvin Karunaratne Former GA Matara 1971-1973

Having read what the newspapers detail on the first day of the budget, I get the impression that Poverty Alleviation and Training and Empovering the unemployed to become productive, making what the economy needs has not been given a place .

Opening new universities and selling off post offices is not what will create wealth. Thesale ofthepost offices will create wealth for Taj.not for us

Unfortunately we have been sold with the ridiculous idea that printing money should be restricted. Before the IMF took over running our country at the end of 1977, all development programmes- building he largest tanks and every officer was paid and all development functions were done with printed money. Of course printing money was done with great restrictions- endless commissions guzzling money was not done. If there was a major problem one of us administrators was tasked with it and it did not cost any additional money.

We have a mass of government staff- some 1.4 million fully paid-they have been confined to the barracks since 1977 on the IMF dictat that the private sector is the Engine of Growth. It was forgotten that the aim of the private Sector was aggrandizing wealth. At Kegalla when I was the Additional Government Agent, the GA was in sole charge and presided over the DCC meeting where all development ideas were discussed and decisions reached. That was also the situation in Matara in 1971-73 when I served as the GA. Later on a petty political personage was put in charge and the Government Agent pushed to the background. What has to be done is to get back the GA.to handle all development. Throw him to the wolves if he fails.

At Matara in 1971-73 I was having some twenty Development Officers. Now there are some 500 to 800 Development Officers in a District. Get them working.

In 1957, when the Prime Minister Mr Dudley Senanayake took charge he wanted to increase the yield of paddy and he entrusted that task to the Government Agent of the District. To enable the GA to devote his full time for paddy production, for every district a senior officer was posted as Additional GA and the GA was totally to handle paddy production. As the Additional GA at Kegalla the entire Katcheri was run by me and the GA did not have to do anything in it.

A major change took place when Premier Sirimavo won the 1970 election. She created the Divisional Development Councils Programme and the GA of the District had to devote his full time to it. The Additional GA did the normal work of the District. In 1977 the Government abolished the DDCP and since then the Government Agent has no duties- he has crept back to handle some of the normal work that the Additional GA did!

Thus there are many high ranking officers who can be called upon immediately and this does not cost a single cent

To get back to the budget my thinking is that there should be a major programme to train the unemployed to get into production. This was an essential part of the DDCP Programme where many small farms were established where the unemployed youths were trained in agriculture and livestock. That was a great success and the DDCP created a mass of 33,300 scientifically trained youths. Imports have to be curtailed- even stopped. This offers the major path to saving our foreign exchange that is being used to import jam., fruit juice, tomato sauce and many such items that can be made within six months. The trained youth all became entrepreneurs producing vegetables, various crops and drew good incomes.

If this training cum production is to be mooted a marketing organization has to be established to collect the produce and marketing it. This is the task of the Marketing Department of old- from before 1948 to 1977 we had a Department of Marketing that collected produce at the fairs, brought the produce to Colombo overnight and sold it at reasonable rates in the cities. This type of organization is a must.

The unemployed have to be trained to produce many small industrial items that are imported and The Crayon Factory I myself established in Matara tells us what has to be done.

I wanted to establish an industry and I had already established the Matara Boatyard that made 40 seaworthy fishing boats fitted with engines that were sold to fishery cooperatives. It was so great a success that the Ministry of Plan Implementation was highly satisfied and was fighting shy of any further industries. Perhaps they were worried that it could be a disaster and they would lose face. I took charge and directed my Planning Officer to find the method of making crayons. We took over the science lab of Rahula College after hours and from six in the evening to mid night my Planning Officer who happened to be a chemistry grad was instructed by me to try to find the art of making crayons. He with the help of science teachers at Rahula College were experimenting to find the art of making crayons. Though we spent every day for two months from six to midnight at the science lab we never made any crayon worthwhile. Then the Planning Officer thought of obtaining the help of his professors in chemistry and he spent three full days at the University of Colombo pleading of the professors for help only to be turned away. This total rejection made us ever determined and we continued our experiments and in another month the Planning Officer found the art of making a good crayon. Then I sat with him for some nights and we finalized the art of making a crayon equal to Reeves crayons the best of the day.

Then I had the problem of establishing a factory. I had no funds, no authority to divert any of the money I spent on various programmes. I could have summoned Harischandra and give him the recipe but it wont be us. Finally I summoned Sumanapala Dahanayake, the member of parliament for Deniyaya who happened to be President of the Morawak Korale Coop Union. When I told him of the task to establish a programme he gladly undertook to do it. But he had to use the money in the Coop Union for which he had no authority. I issued him a letter authorizing him to use cooperative funds and establish the industry. I had around five officers including the Planning Officer Vetus Fernando who were involved in the experiments to find the art of making crayons and in two days time when Sumanapala had cordoned a section of his coop union we moved to Morawaka and trained youths on a 24 hour basis for two weeks. In the second week labels and packets were printed and we filled two large rooms with packets of crayons. It was a difficult task as the product was handmade and every crayon had to be hand crafted.

Finally we had to come to the open and sell the crayons. Sumanapala and I took some crayons and showed them to the Minister of Industries. Mr TB Subasinghje was surprised that we made so fine crayons and agreed to open sales. We rushed back and in a few days held an opening ceremony where with the grace of the Minister of Industries opening sales we had won the day.

The only ingredient that was imported for the manufacture was dyes and the Ministry of Industries refused to give us a small allocation of foreign exchange as we were a cooperative. Finally our slethus- we had informants in many areas- they reported that the Controller of Imports was about to authorize the import of crayons and Sumanapala and I moved in. We managed to show the crayons we made to the Controller of Imports and convinced him to stop imports and allocate a small fraction of the money for us to import dyes and we would step up production, But because this cross allocation of foreign exchange had never been done earlier he wanted us to obtain the approval of the Hon Minister Mr Illangaratne. He was an immediate convert the moment we showed him the crayons we made. He authorized giving us an allocation of foreign exchange to import dyes and also got me to agree to establish a Crayon Factory at Kolonnawa, his electorate. He also ordered that all imports of crayons should be stopped.

Finally the Crayon Factory that we established had islandwide sales and this factory became the flagship industry of the DDCProgramme.

Our President and Hon Prime Minister, Dear sirs, Please establish a small programme to train our unemployed youths in agriculture, livestock and industry and let them get to produce what our country needs.

The true details I have penned about the success of the Crayon Factory may somehow enable a programme to train our youth to become entrepreneurs. The funds required are all in rupees.

May I stop writing, with the humble request that our President and our Prime Minister may please decide on some initiative to commence immediately.

Garvin Karunaratne Former GA Matara 1971-1973

15/11/2023

Ministry of Defence  – Media Centre

Ambassador of France to Sri Lanka H.E. Jean-François Pactet engaged in a friendly discussions with the State Minister of Defence Hon. Premitha Bandara Tennakoon when he called on him at his office in Colombo today (Nov 15).

Extending a warm reception to the French Ambassador, Minister Tennakoon sat down for a discussion that aimed at bolstering the longstanding ties between the two countries.

The meeting exemplified the mutual commitment of France and Sri Lanka in enhancing strategic cooperation, particularly in the realms of defence, maritime security and High Availability Disaster Recovery (HADR).

The State Minister expressed gratitude for France’s assistance on multiple spheres and reaffirmed Sri Lanka’s commitment to strengthening the existing ties.

The French Ambassador was accompanied by Deputy Head of Mission, Mrs. Marie-Noëlle Duris and French Military Technical Cooperation Officer in Charge of Maritime Security, Commander Jean-Baptiste Trouche.

Manusha Media

ගෘහ සේවිකාවන්ට ගරුත්වයක් ලබාදෙන වැඩසටහනක් ක්‍රියාත්මක කරනවා.-කම්කරු හා විදේශ රැකියා අමාත්‍ය මනූෂ නානායක්කාර

විදේශ රැකියා වල නිතර ගෘහ සේවිකාවන්ට කරදර සිදුවන බවට කෑ ගැසීමට රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ඕනෑ තරම් තිබෙන නමුත්, ඉතා සුළු වැටුපකට වහලුන් මෙන් සේවය ලබාගන්නා දේශීය ගෘහ සේවිකාවන් සම්බන්ධයෙන් හඬක් නැගෙන්නේ නැති බවත්, මෙයට විසදුමක් ලබාදෙමින් ඔවුන්ට ගරුත්වයක් ලබාදෙන වැඩසටහනක් ක්‍රියාත්මක කරන බවත් කම්කරු හා විදේශ රැකියා අමාත්‍ය මනූෂ නානායක්කාර මහතා පැවසීය.

රටක් ලෙස අනාගතවාදී වී අනාගතය වෙනුවෙන් වැඩකලයුත බවද  අවිධිමත් අංශයේ ශ්‍රමිකයින්ට ගරුත්වයක් ලබාදීම සඳහා ක්‍රියාත්මක ගරු සරු” වැඩසටහන යටතේ ගෘහ සේවිකාවන්  සමඟ අද (15) පැවති සාකච්ඡාවකදී පැවසුවේය.

අමාත්‍යවරයා මේ බව සදහන් කළේ අවිධිමත් අංශයේ ශ්‍රමිකයින්ට ගරුත්වයක් ලබාදීම සදහා ක්‍රියාත්මක ගරු සරු” වැඩසටහන යටතේ ගෘහ සේවිකාවන් සමග පැවති සාකච්ඡාවකදීය

එහිදී අමාත්‍යරයා මෙසේද පැවසීය.
මේ රටේ සෑම වෘත්තියකම නිරත වෙලා පිරිසට විශේෂයෙන්ම අවිධිමත් අංශයේ වෘත්තීන් වල නිරත වෙලා ඉන්න පිරිසට ගරුත්වය ලබා දීමත් සාරවත්භාවයක් ලබාදීම තමයි මේ වැඩසටහනේ අරමුණ වෙන්නේ. ඒකට අවශ්‍ය පසුබිම හදන්නයි අපි කටයුතු කරන්නේ. එහිදී හැම වෘත්තකයෙක්ම වයසට ගියාම බලාගන්න වැඩ පිළිවෙලක් තියෙන්න ඕනේ.  
අපි අවුරුද්දකට අධික කාලයක් මේ ගැන කතා කළා අවශ්‍ය මූලික වැඩකටයුතු කළා.  අපි අද මේ කතා කරන්නේ නිසි වැඩ පිළිවෙලක් සමඟින් වගේම ඊට අවශ්‍ය මූලික අනුමැතීන් පවා ලබාගෙනයි.   ලංකාවේ දැනට  ඊ.ටී.එෆ්. ඊ.පී.එෆ්. වලට දායක වන්නේ ලක්ෂ විසි පහක පමණ පිරිසක් විතරයි. ඒ කියන්නේ හාම්පුතා සහ සේවකයා අතර සම්බන්ධතාවයක් තියෙන කොම්පැනි වල සෘජු රැකියා කරන අය තමයි මේකට දායක වෙන්නේ.
ඇත්තටම අනතුරක් වුනොත් ඒ ගැන බලාගන්න, අවුරුදු 55න් පස්සේ දීමනාවක් ලබා ගන්න හැකියාව ලැබෙන්නේ ඒ අයට විතරයි. ඒ වගේම  මේ අයට මාතෘ නිවාඩු වගේ පහසුකම් ගොඩක් තියෙනවා.

හැබැයි තවත් රටේ වැඩ කරන ලක්ෂ පනහකට හැටකට වගේ පිරිසක් ඉන්නවා. ඒ අය අර කලින් කිව්ව වගේ රැකියා නොකරන අයයි. මේ අයට විශ්‍රාම වැටුපක් හෝ පාරිතෝෂික දීමනාවක්වත් වැනි කිසිවක් නැහැ. මේ අයට වැඩ කරගන්න බැරි වුනායින් පස්සේ ජීවත් වෙන්නේ කෙහොමද කියලා කවුරුවත් හොයලා බලන්නේ නැහැ.

හැමෝගෙන්ම වැඩගන්න පුළුවන් කාලයේ වැඩ ගන්නවා. ගෘහ සේවිකාව, මේසන් බාස්ට වගේම අනිකුත් හැම අවිධිමත් ක්ෂේත්‍රයකම නිරතවෙලා ඉන්න අය තමන්ගේ අතේ පයේ හයිය තියෙනකම් වැඩ කරනවා. ඊට පස්සේ ඒ අයට කිසිම ආරක්ෂාවක්, රැකවරණයක් නැතිවෙනවා.

අපි රාජ්‍ය සේවකයින් දිහා බලමු, ඒ අයට ජනතාවගේ බදු මුදල් වලින් වැටුපක් ගෙවනවා. ඒ වගේම ඒ අයට තියෙනවා විශ්‍රාම වැටුපක්. ඒ අය මැරෙනකම්ම ඒ විශ්‍රාම වැටුපට හිමිකම් කියනවා. ඒ අතරතුරදී මාතෘ නිවාඩු වගේ ගොඩක් පහසුකම් දීමනා තියෙනවා. පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයින්ටත් ඒ වගේම පහසුකම් තියෙනවා. ඒ අයට විශ්‍රාම වැටුප වෙනුවට පාරිතෝෂික තියෙනවා.

ඒත් ගෘහ සේවයේ ඉන්න ඔබට මේ කිසිවක් නැහැ. එහෙනම් රටේ වැඩි පිරිසක් ඉන්න වක්‍ර රැකියා සහ අවිධිමත් අංශයේ වෘත්තීන් වලයි නිතරවෙලා ඉන්නේ. ඒත් රටේ ආර්ථිකයට දැවන්ත දායකත්වයක් ලබා දෙන ඔබට ඇතුලු මේ පිරිසට මම කලින් කිව්ව පහසුකම් ලබා ගැනීමේ හැකියාවක් නැහැ.

ඒ නිසා අපි කැබිනට් මණ්ඩලයට යෝජනා කළා මේ දේවල් පුළුල් කරලා සියලු වැඩ කරන ජනතාවට සමාජ ආරක්ෂණ ක්‍රමවේදයක් සකස් කිරීම සඳහා අනුමැතිය ලබා දෙන්න කියලා. එහිදී  කැබිනට් මණ්ඩලය මාස 6ක් ඇතුලත මේ වැඩපිළිවෙල ඉදිරිපත් කළයුතුයි කියලා අපිට කිව්වා.
 මෙහිදී අපිට ඔබව සමාජ ආරක්ෂණ වැඩපිළිවෙලට සම්බන්ධ කරන්නේ කොහොමද කියලා ඉදිරිපත් කරන්නයි තියෙන්නේ.  එතකොට මේ වැඩපිළිවෙල ක්‍රියාත්මක වීමෙන් පස්සේ ඔබටත් අවුරු 55න් පස්සේ විශ්‍රාම වැටුපක් එහෙමත් නැත්තම් එකවර හිමිවෙන දිමනාවක්, හරියට ඊ.පී.එෆ්. ඊ.ටී.එෆ්. එක වගේ ක්‍රමයකට සම්බන්ධ වෙන්න පුළුවන්.
එහිදී ඔබටත් මාතෘ නිවාඩු හිමිවෙන, අනෙකුත් පහසුකම් ලැබෙන ක්‍රමවේදයක් සකස් කිරීම ගැන සාකච්ඡා කිරීමටයි අද ඔබට මෙතැනට පැමිණෙන ලෙසට ආරාධනා කළේ. ඒත් මේ ක්‍රමවේදය කම්කරු ඇමති විදිහට මම තනියම හදලා හරියන්නේ නැහැ.  
 
නොදැනුවත්කම නැති කරගන්න පුළුවන් නම් ලෝකය ගොඩක් ඉස්සරහට යන්න පුළුවන්.  අද සමාජයෙත් ලොකුම හතුරා වෙලා තියෙන්නේ නොදැනුවත්කමයි. බොහොවෙලාවට ප්‍රශ්න ඇති වෙන්නෙත් නොදැනුවත්කම නිසයි.

නිලධාරීන් එක්ක එකතු වෙලා වැඩපිළිවෙලවල් සකස් කරන්න යද්දි අපිට තියෙන ලොකුම ප්‍රශ්න වෙන්නේ නොදැනුවත්කමයි. අපි ඔබේ වෘත්තිය සම්බන්ධයෙන් දැනුවත් නැහැ. එනිසාමයි ඔබ රැකියාවේ නිතර වෙන ක්ෂේත්‍රයට ගරුත්වයක්, සාරවත්බවක් දෙන්නෙ කොහොමද කියලා අවබෝධ කරගැනීමට ඔබේ දැණුවත්කම, අත්දැකීම්  අපිට අවශ්‍ය වෙන්නේ.

ගෘහ සේවිකාවන් විවිධ ගම් පළාත් වලට ඇවිල්ලා,  රැකියාව කරනවා.  ඒත් මේ අයගේ වැටුප පිළිබඳ කිසිම නිෂ්චිත බවක් නැහැ. ඒ නිසාම ඉතාම අඩු වැටුප් ලබන කාන්තාවන් ඉන්නවා.  ඒ වගේම මේ අයගේ සෞඛ්‍ය තත්ත්වය පිළිබඳව සොයා බැලීම් වෙන්නෙත් ඉතාම අඩුවෙනුයි.

බෙහෙත් ටිකක් ගණ්න ගියාම, සමහර හාම්පුතුන් හොදනම් ගැටලුවක් නැහැ ඒත් හම්පුතා හොඳ නැත්තම් අපහසුතා ඇති වෙනවා. ඒ වගේම මේ අයට ගෘහස්ථව සිදුවන හිංසන, ඒවාට ගන්න පුළුවන් ක්‍රියාමාර්ග මොනවාද? ඒවාට කාටද පැමිණිලි කරන්නේ? කවුද ඒ අය ගැන බලන්න? කියන කාරණා ගැනත් අපි කතා කළයුතුයි.  

ඒ වගේම ඔබට හරියට නිදා ගන්න තැනක් දෙනවාද? ඒකට හරියන පහසුකම් ඒ නිවාස තුල තියෙනවාද? කියන කාරණා ප්‍රශ්ණයක් වෙලා තියෙනවා. ගෘහ සේවයට එන සමහර අයගෙත් විවිධ ප්‍රශ්ණ තියෙනවා. ඒ වගේම එයාලා හොරකම් කළා, අරහෙම කළාමෙහෙම කළා වගේ නොයෙකුත් පැමිණිලි එන්නත් පුළුවන්. ඒ සඳහාත් අපි විසදුමක් හොයමු.
අද වෙනකොට ඕනෑම කෙනෙකුට ඇවිල්ලා වැඩ කරන්න පුළුවන්. අපි ඒක වෙනස් කරමු. ඔබටත් වෘත්තිය ගරුත්වය දෙන්න නම් ඒ සදහා යම් කිසි ක්‍රමවේදයක් ඔබ යෝජනා කළයුතුයි. උදාහරණයක් විදිහට ගෘහ සේවය සදහා විදේශගත වෙනවා නම් ඒ සදහා එන්.වී.කිව්  3 මට්ටමේ සහතිකයක් තියෙන්න ඕනේ.  
ඒ වගේම ඔබත් පුහුණුවක් ඕනේද? ඒ වගේම අවුරුද්දකට සැරයක් ඒ තත්ත්වය තියෙනවාද? සෞඛ්‍ය තත්ත්වය හොඳද කියලා බලන ක්‍රමවේදයක් නැත්තම් කොයි විදිහටද මේ වෘත්තියේ ගුණාත්මකභාවය තියාගෙන යන්නේ?  වැටුප් තලයන් කොහොමද තීරණය කරන්නේ ? කියන කාරණා සකස් කරගත්තොත් මේ රටේ ගෘහ සේවයටත් ගෞරවණීයභාවයක් දෙන්න පුළුවන්.

අපේ රටේ ඕනේම කෙනෙක්ව ගෙදර වැඩට ගන්න පුළුවන්. හැබැයි විදේශ රටවලදී ගෙදරට වැඩට ගන්නවා නම් ඒ සඳහා රජයෙන් විශේෂ අනුමැතියක් ගතයුතුයි. එහිදී මේ සේවයට ගන්න කෙනාට නිදාගන්න පහසුකම් තියෙනවාද? වැඩ කරන කොනාට ටීවී එකක් බලන්න ඉඩක් කඩක් තියෙනවාද?  සෞඛ්‍ය පහසුකම් තියෙනවාද? කියල බලලයි රජයෙන් ගෙදරට වැඩට කෙනෙක් ගන්න අනුමැති දෙන්නේ.

අපි කියන්නේ අපේ රටෙත් එහෙම ක්‍රමවේදයක් තිබිය යුතුයි. කෙනෙක් වැඩට ගන්න හිතුනාම කෙනෙක් ගෙන්වන්න බැරි වෙන ඒ වැඩට ගන්න කෙනාට දෙන අවශ්‍ය අවම පහසුකම් මොනවාද කියලා බලලා ඒවා සපයන්න පුළුවන්නම් විතරක් කෙනෙක් වැඩට ගන්න ක්‍රමවේදයක් නිර්මාණය කිරීමටයි අපි කටයුතු කළයුත්තේ.
 අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා ඔබේම වෘත්තීය සංවිධානයක් ගොඩනගන්න. ඒක වෘත්තීය සමිතියක් නෙමෙයි. නීතිඥයින්ට නම් නීතීඥ සංගමයක් තියෙනවා. ඒක වෘත්තීය සමිතියක් නෙමෙයි. ඒක නීතිඥ වෘත්තිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින සංවිධානයක්.
ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පීන්ටත්, ගණකාධිකාරීවරුන්නටත් වෙනම සංවිධාන තියෙනවා. ඒවා පෙනී ඉන්නේ වෘත්තිය වෙනුවෙන්. ඉතින් අපි කියන්නේ ගෘහ සේවිකාවන්ටත් ඔවුන් සියලුදෙනා එකතුවෙලා  ඒ වගේ ඔවුන්ගේ වෘත්තිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින සංවිධානයක් පිහිටවියුතුයි කියලයි. එහිදී අපි ඒ සංවිධානයට නෛතික බලයක් දෙන්නත් අලුත් කම්කරු නීතිය යටතේ කටයුතු කරනවා.

අලුත් රැකී රක්ෂා පනතේ ඇතුල් කරලා තියෙනවා එක් එක් වෘත්තියට අදාලව තිබිය යුතු අවම කොන්දේසි ඇතුලත් කරන්න කියලා. එහිදී මේ කොන්දේසි හදන්නේ අපි නෙමෙයි. ඒවා හදාගන්නේ ඔබ සියලු දෙනා එකතු වෙලා සංවිධානයක් හදලා ඒ තුලින් අපිට කියනවා මෙන්න අවම කොන්දේසි කියලා. උදාරහණයක් විදිහට ගෘහ සේවයට ගන්නවා නම් ඒ ගෙදර අවම වශයෙන් මේ දෙවල් තිබිය යුතුයි. ඒ වගේම අපේ  පැත්තෙන් මේවා තිබිය යුතුයි කියල. ඒවා අපිට යොමු කළාට පස්සේ අපි ඒවා නීතියට ඇතුලත් කරනවා.

නීතියට දාපු ගමන්ම ජාත්‍යන්තර කම්කරු සංවිධානයේ සහතික කිරීමක් ලැබෙනවා. එතකොට රට වටේ ඉන්න සියලුම ගෘහ සේවිකාවන් සම්බන්ධ කරගතයුතුයි. ඔබේ සියලු දේවල් ඔබමයි තීරණය කරන්නේ. එහෙම තීරණය කරපු දේවල් අපිට කිව්වාම අමාත්‍යවරයාට බලය ලැබෙනවා ඒවා ගැසට් කරන්න. එතකොට මේ කියන තත්ත්වයන් නැති අවස්ථාවලදී කම්කරු අමාත්‍යංශයේ නිලධාරීන්ට ඒ ගැන පැමිණිලි කරන්න, ඒ අයව අත් අඩංගුවට ගන්න හැකියාව ලැබෙනවා. එතකොට ඔබට යම් අකටයුත්තක් වුනොත්, ඔබව බලාගත්තේ නැත්තම් ඒ පිරිසව කම්කරු දෙපාර්තමේන්තුව ඉදිරියට කැඳවීමේ බලය ලබාදෙනවා.  

අපිට තියෙනවා පනත සකස් වෙච්ච ගමන්ම ඔබ හදලා දෙන නීති රීති මාලාව ගැසට් කරන්න.  ඒ වගේම අපිට තියෙනවා මාස 6ක් ඇතුලත ඔබව සේවක අර්ථසාදක අරමුදලට දායක කරවගන්නේ කියන වැඩපිළිවෙල. ඒ වැඩේ වෙද්දි අපි මේ වැඩේ ආරම්භ කරන්නයි හදන්නේ. අපි අතීතයට බැනලාවත් අතීතයට චෝදනා කරලවත්, අරයා කළේ නැහැ, මෙයා කළේ නැහැ කියලා, කියන්නේ නැහැ.

අපි අනාගතවාදී වෙමු. අපි අනාගතය ගැන හිතමු. අපි අනාගතයට වැඩ කරමු. අපි හැමෝම එකතුවෙලා මේක විසඳගමු.
රටක් විදිහටත් අපි ඉතිහාසයට බැනලා, ඉතිහාසයට චෝදනා කරලා වැඩක් නැහැ. අන්තිමට වෙන්නේ අපි හිත් වේදනාවෙන් කටහරි බනින එක විතරයි. ඒත් අපිට රටේ පැහැදිලි අනාගතයක් පෙන්න තියෙනවා. රට වැටිලා තිබුණ තැන ඉදලා, ආර්ථිකය ගොඩ නැගිලා තියෙනවා. ගෘහ සේවය තියා කිසිම සේවයක් කරන්න බැරි තරමට ආර්ථිකය කඩා වැටුණු රටක් මේක.
ගිය අවුරුද්දේ මැයි මාසය වෙනකොට රට ගිණිගත්තා, ගිණි තිබ්බා, පාර්ලිමේන්තුවත් ගිනි තියන්න ගියා. ඒ හැමදේම ඔබට මතකයි. ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායමක් අතට රටේ බලය යන්න තිබුණ අවස්ථාවක් ඒක. පාර්ලිමේන්තුව ගිනි තියලා, කුඩු කරලා ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායමක් මේ රටේ බලය ගන්නයි  ගියේ. ඒක හරියට ඇෆ්ගනිස්ථානයේ වගේ ත්‍රස්වාදීන්ගේ අතට බලය යන්න ගියපු අවස්ථාවක් නතර වෙලා නැවතත් රටේ සාමය, නීතිය ස්ථාපති වීමක්. සියයට හැත්තෑව දක්වා ගිය රටේ උද්ධමනය, සියයට එකයි දශම හතරට උද්ධමනය අඩුවෙලා තියෙනවා.

ඒ දවස් වල බඩුමිල වැඩි වුන වේගයට දිගටම බඩු මිල වැඩි වුනානම්, අද අපිට කන්න තියා හිඟාකන්නවත් ලැබෙන්නේ නැහැ. ඉහල ගිය බඩුමිල තාම තියෙනවා එ්ත් බඩුමිල ඉහළයාම නතරවෙලා තියෙනවා. ඒ නිසාමයි පවුල් ලක්ෂ විස්සකට අස්වැසුම ලබා දෙන්නේ.

සමෘද්ධිය වෙනුවෙන් බිලියන 60යි වෙන්කලේ. ඒත් අද බිලියන 200ක් වෙන් කරලා තියෙනවා. ඒ සමාජයේ අමාරුම අයට ජීවත් වෙන්න අවශ්‍ය අවකාශය හදන්නයි.  
රාජ්‍ය සේවකයින්ගේ වැටුපත් වැඩිවෙනවා. ඒ වගේම පුද්ගලික අංශයේ සේවකයාගේ වැටුපත් වැඩි කරන්න කියලා අපි ඉල්ලනවා. ඒත් අපි ගෘහ සේවිකාවගේ වැටුප් වැඩි කරන්න කියලා කාටද කියන්නේ?  ඒකට තැනක් නැහැ. ඒ නිසාමයි මේ වැඩපිලිවෙල හැදෙන්නේ.

රට දැන් තැනකට ඇවිල්ලා තියෙනවා. මේ නීති රීති වෙනස් වෙනවා. අණ පනත් විතරක් හැට හැත්තෑවක් වෙනස් වෙලා, මිනිස්සු ඉල්ලපු සිස්ටම් චේන්ජ් එක දැන් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. ඒත් අපි එහිදී ජනප්‍රිය නොවන තීන්දුයි ගන්නේ. අපි දන්නවා ලයිට් බිල, වතුර බිල වැඩිවෙලා තියෙනවා. ඒත් අපි ඡන්ද ගැන හිතන්නේම නැතිවයි මේ තීන්දු ගන්නේ. මොකද අපි  අද ගැන නෙමෙයි රටේ අනාගතය ගැනයි හිතන්නේ. අමාරුම වෙලාවක ඉදලත් අපි අනාගතය ගැන හිතලා තීන්දු ගන්නේ මේ දේවල් වෙනස් කලයුතු නිසාමයි. අපි මේක වෙනස් කරගමු.

විදේශගත වෙන ශ්‍රමිකයන් විදින ගැටලු සම්බන්ධයේ පැමිණිලි කරන ගොඩාක් ක්‍රමවේද තියෙනවා. ඒත් ගෘහ සේවිකාවන් විදින දුක ගැන කවුරුවත් කතා කරන්නේ නැහැ.

ගොඩක් රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන එළියට බැහැලා කෑගහනවා පිටරටවල ඉන්න අපේ ගෘහ සේවිකාවන්ට කරදර වෙනවා කියලා. ඒත් අපේ රටේ ඉන්න අය ගැන කිසිම සද්දයක් නැහැ. අවුරුදු ගාණක් ගෙවල්වල පඩි ගෙවන්නේ නැතිව තියාගෙන ඉදලා එළවලා දාන අවස්ථා තියෙනවා. මාසයට රුපියල් හය හත්දාහක් දීලා වහල් සේවය වගේ වැඩගන්න අවස්ථා ඕනෑ තරම් තියෙනවා.
කෑම ටික හරියට දෙන්නේ නැති තැන් ඕනෑතරම් තියෙනවා. ඒත් ඔබට හඬක් නැහැ. ඒ වගේම ඔබ හඬ ඇහෙන්නේ නැහැ. ඒ නිසාමයි හඬක් නැති ඔබ වෙනුවෙන්ම අපි මේ වැඩසටහන කරන්නේ.  අපිට මේ රටේ සියලුම වෘත්තීය ක්ෂේත්‍රවලට ගරුත්වය ලබා දීලා, හැමදෙනාම එකම මට්ටමකට ගේන්නයි අපි අවශ්‍ය.

පිට රටවල නැනී කෙනෙක් කියලා ගන්නවා. ඒ අය සමහර වෙලාවට වාහනයක් පදවගෙනයි එන්නේ. ඇවිල්ලා වැඩ ටික කරලා යනවා. අපි කියනවා පිට රටවල් වල තණකොල කපන කෙනත් වෙනත් ඉහළ වෘත්තයක් කරන කෙනත් එකම බාර් එකෙන් තමයි බොන්නේ, එකම කඩෙන් තමයි ඇඳුම් ගන්නනේ කියලා.
ඒත් අද අපිට එකම කඩෙන් ඇදුම් ගන්න පුළුවන්ද? එකම තැනට ඔබව ගන්නවාද? ඇයි ඒ? ඒකට හේතුව සමාජ විශමතාවයක් හදලා තිබීමයි. ඒක වෙනස් කරන්නයි අපි මේ උත්සහ කරන්නේ. ඔබට ඒ ගරුත්වය දෙන්න, ඔබට ඒ වටිනාකම ලබා දෙන්න, ඔබට ඒ සාරවත්භාවය ලබාදෙන්නයි අපි මේ කටයුතු කරන්නේ.

විවිධ වෘත්තීන් වල වැටුප් මට්ටම් වෙනස් වෙන්න පුළුවන් ඒත් අවම දෙවල් ආරක්ෂා කරලා දීලයි ඒවා විය යුත්තේ. අපිට ඔබේ ජීවිත සාරවත් කරන්නයි ඕනේ. එහෙම නැතිව කයියනායකලා විදිහට කතා කරලා විතරක් වැඩක් නැහැ. වැඩේ ක්‍රියාත්මක කරන්නම ඕනේ.
ඔබ වෙනුවෙන් අපි වැඩේ ක්‍රියාත්මක කරන්න සූදානම්. දැන් අපිට තියෙන්නේ ඔබෙන් අදහස් ගන්නයි.
ඒ වගේම අවුරුද්දකට සැරයක්, තුන්වන මට්ටමේ, දෙවන මට්ටමේ, ළමු මට්මේ කියලා ඔබව ශ්‍රේණිගත කරගන්න පුළුවන් නම් වටිනවා. උදාහරණයක් විදිහට උයන්න වගේම අනිත් සේරම පුළුවන් අයනම් ඒ අයට පළමු මට්මේ අය විදිහට සලකන ක්‍රමවේදයක් ගැනයි මම කියන්නේ. එතකොට ඒ මට්ටම් වලට අවම වැටුප් තීරණය කරන්නත් පුළුවන් වෙනවා.  ඒ වගේම ඔබට හැදුනුම්පතක් නිකුත්වෙනවා. එතකොට ගෙදරක වැඩ කරන්න ලයිසන් එකක්  තියෙනවා කියලා කියන්න පුළුවන්.  මේ බලපත්‍ර ක්‍රමය ඔබ විසින්ම හදුන්වා දෙනවා. එතකොට ඔබට අභිමානයක් තියෙනවා. හැබැයි මේ කිව්වේ මට හිතෙන විදිහ. ඔබ තමයි ඔබට වඩාත්ම ගැලපෙන ක්‍රමය තීරණය කළ යුත්තේ.

ඇමතිට එකයි, ලේකම්ට එක තැනයි, ව්‍යාපාරිකයාට එක තැනයි, ගෘහ සේවිකාව තව තැනකයි තියන්න බැහැ. අපි හැමෝගෙම වෘත්තිය එකයි. අපි හැමෝම අපේ ශ්‍රමය වෙහෙසලයි කටයුතු කරන්නේ. ඔබටත් ඒ සමාන ගරුත්වය තිබිය යුතුමයි.

Prof. Hudson McLean

The appointment of Representing Sri Lanka to Promote the Economy should be offered to Competent Sales Persons and should not be offered as Gifts to Boot-Lickers!

I have seen the Sri Lankan diplomats in many countries, who are only drowned in the froth of their Diplomatic position but totally incapable of conducting the main object of the job or position.

Take a lesson from the Singapore or British Diplomatic Missions.

They have defined Financial Targets and Time Lines on investment or related services.

Starting with the Air Marshalls and Brigadiers who are due to their Rank, incapable of selling or getting their hands dirty.

Cut the cocktail evenings and get down to work!

Time will show that the new Diplomats will not bring back any results to promote the main objects of their elevated status.

Military offices in my past experience are only trained to Give & Receive Orders.  Their basic innovative and imaginative skills are reduced to Zero.

The days when Tea, Rubber & Coconut are gone.

Garment trade should be a two-way opportunity.

The Garment manufacturers should try to create joint ventures and move part of the production process, with Sri Lankan labour to recipient nations to increase the profile.  This will reduce the import duties to make the final selling price favourable and maintain better relationship. Most important is that this will change the Label!  There are legal ways to overcome local labour laws!  —- IMAGINATION!—–

The Sun – Sea – Sand of the Pearl of Asia are old hat!

Today Sri Lanka needs foreign revenue in many different avenues.

Here I applaud DP Perera Education for being on the right track.  

Now these glorious Uniformed gentlemen with brass medals should take the next step to deploy the educated Sri Lanka youth in employment opportunities.

There are many opportunities in IT, Nursing, and Eldercare in the European Union, USA, UK, which offer i excess of US dollars 2500 per month.

Sri Lanka tourism should be boosted, not by Sun-Sea-Sand, but by 3000-year-old Cultural Values. 

Tourism should be re-defined!

Tourism should be targeted not only at the young but also at the Senior Citizens, on high pensions.  These pensioners with loads of spare time are eager to learn something new, such as Asian Culture, Buddhist Religious beliefs, Cookery, Food Culture, Art, History, Folk stories, Music, Ayurvedic health benefits, etc.

Special Tourist Programs promoting the above values should be a Top Priority.

Many of the Sri Lankan Tour promoters are still in the 1950s but have not realized that there are much better and more competitive options promoted to the same potential audience.

Hopefully the Prime Minister might look at other options to bring the much needed foreign currency!

Express Your Opinion – Read What Others Say!
The Independent Interactive Voice of Sri Lanka on the Internet.

Please visit -: http://www.lankaweb.com/

Geopolitical Economy Report

A geopolitical analysis of why the United States so strongly supports Israel: Economist Michael Hudson discusses with journalist Ben Norton.

Chandre Dharma-wardana

Credit: Global Justice Now (CC BY 2.0)

What chemicals or environmental exposures are likely to cause cancer? That’s a complex question with a wide variance in views across the scientific community. 

First, one needs to determine whether a substance or situation is likely to ever cause cancer. For instance, we know that drinking hot coffee or tea or any drink can increase the chance of esophageal cancer. In other words, they present what scientists call a hazard. 

Whether a hot coffee drinker is likely to get cancer — what scientists call risk — is a much different formulation. It depends on how many hot drinks a person consumes, every day, for many years. In other words, Risk = Hazard x Exposure. 

That appears straightforward, but journalists and even some scientists, botch that simple equation in their discussions of environmental exposures, particularly chemicals. That often leads to bizarre public policy debates over the potential danger of one chemical or another, which can lead to lousy regulatory decisions.

This problem is not an abstraction. It was only four years ago that Christopher Wild, then-head of a United Nations-affiliated research group known as the International Agency for Research on Cancer (IARC), declared that breakfast bacon and cold cuts are carcinogenic, and that hamburgers and other red meat are probable” causes of cancer. The IARC classifications prompted some uncritical praise but mostly ridicule, and debunking by scores of scientists. 

IARC also shook up the agricultural industry when it declared that the world’s most popular herbicide— considered for decades to be both the most effective and among the safest to use weedkillers — was also a probably carcinogenic to humans” —  putting it in the same ‘danger’ category 2A, as red meat, hot drinks, being a barber or hairdresser, or working the nightshift — not very scary exposures. 

While environmental activists, journalists and social media shrugged off or mocked IARC’s classification of lamb chops and a visit to the beauty parlor as probably” dangerous, they literally exploded in horror when IARC issued a proclamation in 2015 that glyphosate — sold generically and by Monsanto (now Bayer) under the trademark name Roundup — posed an identical hazard. This headline is from the UK The Guardian:

The Group 2a classification ignited mass litigation in the United States against Monsanto that is still going on and could lead to a ban on glyphosate sales across the European Union and elsewhere.

How did the mainstream science community react? Initially with panic because literally all the regulatory and risk studies to that time had concluded that glyphosate did not pose any substantial cancer risk at all. Did they all get it wrong? That sets off a frenzied reassessment of glyphosate by 18 of the world’s premier regulatory and risk agencies. [Click on the bolded excerpts to take you to the document issued by the regulatory or research agency.]

The most recent one, released last summer by the European Food Safety Authority that upheld its former conclusion — the EFSA did not identify critical areas of concern,” finding the weedkiller unlikely to be genotoxic or to pose a carcinogenic threat” to humans, animals and the environment. All told, there have been 24 risk assessments of glyphosate over the past decade and not one concludes the weedkiller is a carcinogen.

As Health Canada wrote after two recent reviews after IARC made its hazard declaration: No pesticide regulatory authority in the world currently considers glyphosate to be a cancer risk to humans at the levels at which humans are currently exposed”.

Follow the latest news and policy debates on sustainable agriculture, biomedicine, and other ‘disruptive’ innovations. Subscribe to our newsletter.

SIGN UP

IARC and its impact

IARC, if you are not familiar with it, has become one of the most controversial health agencies in the world over the past decade precisely because of such controversial findings. It has a controversial history. It started as a research institute in the 1950s before affiliating with the World Health Organization. IARC was chartered to assess cancer hazards and has since passed judgement on 1035 chemicals or exposures.

[Ironically, an investigation by Reuters after IARC’s controversial 2015 classification found that the agency was poised to designate glyphosate as non-carcinogenic”— only the second of the 1036 substances it has reviewed over the decades to be so designated.  

Mysteriously and inexplicably, an 11th hour edit by the agency moved glyphosate into the probably carcinogenic” category — much to the glee of anti-biotechnology advocacy groups and predatory tort lawyers who soon cashed in on IARC’s re-classification. 

Christopher Portier, a key member of IARC’s review board at the time, became a consultant to the US-based Church of Scientology tort firm Baum Hedlund, which served as point litigator in the first three glyphosate court cases filed against Monsanto, in a partnership with Robert F. Kennedy, Jr.]

IARC was again in the news in July when it announced that aspartame, found in many sugar-free chewing gums, Diet Coke and other products, is probably carcinogenic. The claim was widely circulated, in many cases uncritically, by the global media, and it was hyped incessantly by environmental activist groups, such as Environmental Working Group, with known ties to both IARC and Baum Hedlund.

Government researchers around the world reject IARC’s hazard finding as ludicrous, noting that an adult would have to consume between 12 and 36 cans of diet soda every day for the rest of her life to even hazard the longshot possibility of getting cancer. As recently as July, the European Food Safety Authority

But unfortunately, IARC’s classifications are no longer a joke, as EU member states are fighting an extended battle over whether to renew glyphosate’s year registration for another 10 years.

IARC has caused much harm by fueling eco-extremist organizations and activist scientists, whose pressures led to the collapse of governments and the devastation of thriving agricultural economies. Here I’d like to revisit the ongoing impact of IARC’s glyphosate finding so that history does not repeat itself in Europe.

When IARC released its probably carcinogenic to humans” finding on glyphosate, the green lobby knew it had been handed a devastating weapon beyond their wildest dreams. For the first time, an official-sounding agency classified glyphosate as potentially cancerous, even though all other regulatory agencies in the world have concluded the opposite.

Environmentalists supporting the European Green Deal, which proposes to reduce toxins in Europe, began amplifying marginal studies that found tiny amounts of glyphosate – a few parts per billion – in wine. Those are levels far below what any science agency believes could be harmful. (Ironically, IARC has classified wine and other types of alcohol as the most dangerous carcinogen humans can be exposed, Group 1, so focusing on the ppb of safe glyphosate in ‘dangerous’ wine is scientifically ridiculous.)

Fear still grips the public and regulators, and sound toxicological science on glyphosate produced by EPA and other leading regulatory agencies has become a victim of activist efforts. A computer scientist turned amateur epidemiologist named Stephanie Seneff churned out scientific” papers claiming that practically every noncommunicable disease could be related to glyphosate’s presence in the food chain. In one of her more ridiculous studies”, Seneff and a colleague drew up laughable correlation figures blaming the increased use of glyphosate on autism.

Mocking her, scientists posted correlation charts showing the link” between increased consumption of organic foods and autism.

Seneff’s research” is promoted by Dr. Joseph Mercola and other international pseudoscience gurus” with millions of social media followers. The glyphosate hysteria even tripped up the American Association for the Advancement of Science. The AAAS bestowed its 2019 Award for Scientific Freedom and Responsibility to two crank Sir Lankan scientists, Drs. Sarath Gunatilkake and Channa Jayasumana, who authored two much-ridiculed papers linking glyphosate to chronic kidney disease. The announcement of the award touched off a backlash among AAAS members, and it was rescinded.

Public as victims and a new reality

The biggest victims of IARC’s glyphosate misinformation bombs have been the countries banning or limiting glyphosate use. Inspired by the eventually-rescinded AAAS award, and led by eco-extremist ideologues such as Vandana Shiva, activists duped Sri Lanka’s leaders into going in sync with nature” by adopting an all-in organic policy. Then-president Gotabaya Rajapaksa banned 100% of agrochemicals, even mineral fertilizers. 

This pleased then-Prince Charles and other green ideologues at the 2021 Glasgow Climate Summit, but it nearly destroyed the tiny island nation. Yields plummeted in this once-flourishing agricultural sector, thanks to rampant weed infestations and a lack of nutrients. As the New York Times wrote, Sri Lanka took a ”sudden and disastrous turn toward organic farming”.

Within a year, the country could not adequately feed itself. The cost of food exploded, the country starved, and Rajapaksa had to flee his own nation  after a farmers’ revolt blew into a full-scale mass uprising that demanded his exit.

It appears EU leaders are taking note of Sri Lanka’s lessons spurred by the Ukraine war, which has transformed the views of many of its politicians. In August, Frans Timmermans, European Union commissioner for the European Green Deal, submitted his resignation as Member of the European Commission. The Dutch farmers’ party has taken control of the Dutch senate in response to Green Deal efforts to buy out livestock farmers. And, President Macron’s team no longer talks of banning glyphosate. 

Organic agriculture with its emphasis on composting, manual weeding and tilling of soils, and its rejection of genetic engineering techniques, cannot hope to address global farming challenges.

The impact of the Ukraine-Russia War has helped show that Europe’s food supply is fragile. Europe’s Zeitenwende” or epochal turn” from its back to nature” dreams has started, but it’s incomplete unless it eschews agricultural policies rooted in anti-science hogwash. It must reject elitist and eco-extremist pseudo-solutions that have negatively influenced EU policymaking.

Chandre Dharma-wardana, a scientist with a Ph.D. from the University of Cambridge, currently works for the National Research Council of Canada and the Université de Montréal. 

Courtesy NewsIn.Asia

Destruction in Gaza

Washington, November 16: US public support for Israel’s war against Hamas militants in Gaza is eroding and most Americans think Israel should call a ceasefire to a conflict that has ballooned into a humanitarian crisis, according to a new Reuters/Ipsos poll that was completed on Tuesday.

Some 68% of respondents said they agreed with a statement that Israel should call a ceasefire and try to negotiate.”

About three-quarters of Democrats and half of Republicans in the poll supported the idea of a ceasefire, putting them at odds with Joe Biden, who has rebuffed calls from Arab leaders, including Palestinians, to pressure Israel into a ceasefire.

ADVERTISEMENT

While most moderate Democrats in Congress have long supported military assistance to Israel, some progressives in Biden’s own party have started to question whether there should be greater scrutiny as well as conditions attached to such aid.

In a potentially worrisome sign for Israel, just 31% of poll respondents said they supported sending Israel weapons, while 43% opposed the idea. The rest said they were unsure. Support for sending Israel weapons was strongest among Republicans, while roughly half of Democrats were opposed.

By comparison, 41% of people answering the poll said they backed sending weapons to Ukraine in its fight against a nearly 21-month-old Russian invasion, compared to 32% who were opposed and the rest unsure. When it came to Ukraine, support for sending weapons was stronger among Democrats.

The Reuters/Ipsos poll was conducted online and nationwide, gathering responses from 1,006 US adults.

Israel has long counted on the US, its most powerful ally, for billions of dollars a year in military aid and international diplomatic support. An erosion of US public support could be a worrisome sign for the Middle Eastern country, which faces not only Hamas militants in Gaza but the Hezbollah Islamist movement in Lebanon and has conducted a long-running shadow war” with Iran, its regional arch-foe.

The drop in US support, seen in the new poll among both Democrats and Republicans and especially among older respondents, follows weeks of heavy Israeli bombardment and ground combat against Hamas in Gaza in retaliation for a 7 October rampage by the Islamist militants in southern Israel. About 1,200 people were killed and around 240 taken hostage.

Since then, more than 11,000 Palestinians have been killed, around 40% of them children, in Israel’s assault, according to counts by health officials in Hamas-ruled Gaza.

The Gaza crisis has sparked an international outcry that has focused in recent days on the collapsing medical infrastructure in the crowded coastal enclave. Palestinians trapped inside Gaza’s biggest hospital were digging a mass grave on Tuesday to bury patients who died under Israeli encirclement.

The Biden administration instead has urged Israel to do everything possible to avoid civilian casualties, something Israel says it is doing.

Israel has so far rejected any talk of implementing longer pauses or a ceasefire, saying Hamas would only use that time to regroup and harden its positions.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

2020 වසරේ හොඳම පසුබිම් ගායිකාව ලෙස ආචාර්ය නන්දා මාලනි මහත්මිය ජනාධිපති සම්මානයෙන් පිදුම් ලැබූවාය.

ඒ කොළඹ නෙළුම් පොකුණ රඟහලේ පැවැති 2023 ජනාධිපති සිනමා සම්මාන ප්‍රදානෝත්සවයේදී ය.

ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා වේදිකාවෙන් බැස ප්‍රේක්ෂකාගාරයේ සිටි නන්දා මාලනි මහත්මිය සිටි ස්ථානයටම ගොස් එම සම්මානය පිරිනැමීමට කටයුතු කළේය.

පසුගිය වසරේ ගාලුමුවදොර ඇතිවූ අරගලයේ දීද නන්දා මාලනිය මහත්මිය එම ස්ථානයට ගොස් එයට ප‍්‍රමුඛ සහයෝගයක්ද ලබා දුන්නාය.

 By YOHAN PERERA Courtesy The Daily Mirror

COLOMBO (Daily Mirror) Sri Lanka’s cricket crisis has taken a chaotic turn with some members of the Committee on Public Enterprises (COPE) and its chairman Ranjith Bandara accusing each other of mishandling the probe on Sri Lanka Cricket (SLC).

Some COPE members highlighted that Prof. Bandara should be removed from the chairmanship of the committee temporarily until the probe on SLC is completed.

Leader of the Opposition Sajith Premadasa said Prof. Bandara acted as if he had been bought over by the SLC. 

The COPE chairman, using hand signals, advised SLC members not to answer questions raised by MPs at Tuesday’s meeting.  This is clearly visible in the videos that are being circulated over social media,” Premadasa said.

SJB MP Hesha Vithanage said Prof. Bandara should not be allowed to chair the future probes which COPE is slated to carry out on SLC during the coming days.

COPE has summoned SLC on November 24, 27 and 28. We request that Prof. Bandara is removed temporarily and an acting chairman be appointed,” he said.  

MP S.M. Marikar said he and some other members of COPE do not want to participate in any probes on SLC with Professor Bandara at the chair.

MP Chaminda Wijesiri accused Professor Bandara of violating the privileges of COPE members. 

The COPE Chairman could be dealt with under Section 18 of the Privileges Act,” he said.

MP Premanath Dollawatta also wanted the COPE Chairman out temporarily.

Prof. Bandara, in response, accused Opposition members of trying to politicise the probe. 

COPE is expected to be independent as much as possible. However, there was a planned effort by the Opposition members to politicize the probe on SLC,” he said.

I put my fingers on my lips and asked the opposition MPs  to be quiet as many members were speaking at the same time,” he added.

Speaker Mahinda Yapa Abeywardana did not give any ruling with regard to the matter.

Courtesy Hiru News

In a startling revelation, serious concerns have emerged about the potential conflict of interest involving the present COPE Chairman, Prof. Ranjith Bandara, who has reportedly been retained by Sri Lanka Cricket (SLC) as a consultant for the Kandy Cricket Campus project.

According to circulated minutes, Prof. Ranjith Bandara has also agreed with the SLC president to convert the “Kandy Cricket Campus Project” to a project titled “Cricket extending to sports administration and facilities” without any reference to Kandy.

These revelations have sparked criticisms and questions about a potential conflict of interest, especially given Prof. Bandara’s role as the COPE Chairman, tasked with overseeing public enterprises and ensuring accountability. Especially since he has failed to disclose his close association with SLC and the SLC president.

Officials from Sri Lanka Cricket (SLC) were called to testify before the Committee on Public Enterprises (COPE) yesterday on November 14.

Today (15) in Parliament, Opposition Leader Sajith Premadasa, along with other parliamentarians, severely criticized Prof. Bandara’s conduct during the meeting as COPE Chairman. They accused him of deliberate biased actions and inability to conduct and impartial inquiry while tacitly supporting SLC, raising concerns about whether he had been influenced or compromised. They alleged that he distracted from the main accusations. The opposition leader asked whether has was also bought over by SLC suggesting possible collusion.

In response to the criticisms, Prof. Ranjith Bandara defended his actions, stating that he was attempting to bring order to the meeting when several members were asking questions simultaneously.

However, emerging information indicates that he has been serving as a consultant for SLC in 2018, raising questions about a potential conflict of interest that was not disclosed. Various videos circulating with regard to the COPE meeting also contain footage where the Chairman body language suggest possible tacit collusion, according to the allegations.

The Opposition Leader’s query about whether Prof. Bandara had been influenced or compromised adds another layer of concern regarding the integrity of professionals in parliamentary roles. It is strange that Prof. Bandara did not think that it was necessary to disclose the conflict of interest.

When the conduct of professionals in parliament stoops below all accepted norms do we have any hope of expecting integrity and professionalism from the people’s representative to seek justice and to address corruption.

https://www.hirunews.lk/english/354043/revelation-cope-chairman-inquiring-into-slc-is-also-a-consultant-for-slc-kandy-project

By Dr Upul Wijayawardhana Courtesy The Island

Roshan Ranasinghe

It was so heart-warming to listen to the no-holds-barred speech of the Sports Minister Roshan Ranasinghe; a very rare occurrence nowadays! As commented in the editorial Cheers for Maxwell and Roshan” (The Island, 9 November), it was a stellar performance indeed. Having sunk to the bottom with the declared bankruptcy, as things were improving, most of us felt that things could not get any worse but were proved wrong by the antics of our cricket board and cricketers. Fortunately, Roshan Ranasinghe’s firm stand brought a ray of hope, more so because there seemed to be a consensus across the floor of the House to stand against corruption. Whether it will last, nobody knows

Most sports are no longer what they used to be. True, in sport there are winners and losers but what has been embarrassing in the case of Sri Lanka is the enormity of losses suffered by our cricketers recently.

The excuses trotted out by the SLC administration when the Auditor General’s report was released, highlighting unbelievable irregularities in finances, were laughable. First, SLC claimed that the AG had no authority. Then it claimed that it was not a government department or a corporation. Finally, it claimed that it was a charity. It is a sad reflection on those occupying high positions that they failed to understand that even a charity is held accountable!

Worse still was the response of the government. Although one can argue against some chosen by the Minister for the Interim Committee, it was a bold step which had the universal endorsement of cricket lovers.

No sooner had the gazette been issued than President Ranil Wickremesinghe expressed his displeasure. A cabinet subcommittee was soon appointed to investigate into the misdeeds of SLC as well as the gazette notification! As if by magic, a new constitution for SLC and the suggestion for a board of directors appeared!

Ranil, who once campaigned for the abolition of the executive presidency, maybe because he thought he would never be president, having become president under fortuitous circumstances, now seems to be behaving as a dictatorial president.

Ranil has not found fault with Roshan Ranasinghe for exceeding authority but has faulted the latter for not informing him! Perhaps, it may have been prudent for the minister to appraise the President of his intentions but studying carefully the minister’s statement to the Parliament, one can figure out why he did not do so.

In a speech lasting almost an hour, Ranasinghe placed before the House the web of corruption that seems to be entangling our national sport. He made some shocking revelations using parliamentary privilege. He said he intended to protect the President and asked the latter to choose between him and Shammi.

Roshan does not seem to mind being sacked; after all, he has more to gain than to lose! Overnight he will become a hero. It is totally different for Ranil! If he does not sack Roshan, after such a damning speech, Ranil would be considered weak and other ministers may follow suit. If he sacks Roshan, he will make a mockery of his commitment to fighting corruption.

Although Ranasinghe has placed Ranil in a no-win situation, it is very likely that Ranil will use a stock excuse like being misinformed, and would cleanse SLC by different means, not through the Interim administration. Whatever the way, if SLC is rid of parasites we can breathe a sigh of relief and Ranasinghe can claim credit.

Congratulations, Minister Ranasinghe for standing up to crooks! Do hope others will follow suit and this will be a new beginning!