Yohan Perera and Ajith Siriwardana Courtesy The Daily Mirror

A document with the names of the MPs who have had telephone conversations with Perceptual Treasuries Chief Arjun Aloysius will be tabled in Parliament this week, Speaker Karu Jayasuriya said over the weekend.

Speaker Jayasuriya told Journalists that he had asked for these names from President’s Secretary Austin Fernando and the latter had obtained the approval of Attorney General to reveal the names of those who had conversed with Aloysius.

I will get the names of those who had phone conversations with Aloysius within the next Parliament week and will reveal them accordingly,” he said.

Also, he said there is no list of MPs who had taken money from Perpetual Treasuries Chief though some claim that there is a list of 118 persons.

ඩබ්ලිව්.කේ. ප්‍රසාද් මංජු උපුටාගැණීම  මව්බිම

ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා විසින් සිදුකරන ලද ප්‍රකාශය මේ වන විට දේශපාලන ක්‍ෂේත්‍රය රත් කරමින් කතාබහ වෙනවා. මේ ගැන ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ ස්ථාවරය කුමක්ද?

මෙම ප්‍රකාශයට කරුණු රැසක් අඩංගුවෙලා තියෙනවා. සමහර කරුණු ඇත්ත. සමහර කරුණු පරස්පරයි. සමහර කරුණු පිළිගන්න බැහැ. මෙම ප්‍රකාශයට හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා ඉතාම කෙටි පිළිතුරක් ලබාදීලා තියෙනවා. ජනාධිපතිතුමාගේ මෙම ප්‍රකාශයෙන් තේරුම් ගන්න පුළුවන් වෙන්නේ මේ රටේ ආණ්ඩුවක් මේ මොහොතේ නැහැ කියලා. එම නිසා වහාම පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවලා මහ මැතිවරණයක් පවත්වලා, තමන් කැමැති ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමේ බලය ජනතාවට ලබාදිය යුතුයි. මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා කියපු එම ප්‍රකාශය තමයි ජනාධිපතිතුමාට ලබාදීලා තියෙන හොඳම පිළිතුර.

ජනාධිපතිතුමාගේ කතාවේ කරුණු ගැන හිතෙන්නේ මොනවාද?

ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව කොල්ලකාපු කතාව පිළිගන්න පුළුවන්. රාජ්‍ය බැංකුවල තිබුණු රජයේ ගිණුම් පෞද්ගලික බැංකුවලට ලබාදීමට ගෙනාපු කැබිනට් පත්‍රිකාව ප්‍රතික්ෂේප කළ කතාව පිළිගන්න පුළුවන්. ඒ වගේම දින 100 වැඩපිළිවෙළ කරපු මෝඩම වැඩේ කියපු කතාවත් පිළිගන්න පුළුවන්. තවත් පිළිගන්න පුළුවන් යම් යම් කරුණු තියෙනවා.

දින 100 වැඩසටහන තමන් දන්නේ නැහැ කියලා ජනාධිපතිතුමා කියපු කතාව ගැන ඔබගේ ස්ථාවරය කුමක්ද?

මේ ආණ්ඩුවේ ප්‍රධාන වැඩසටහන දින 100 වැඩසටහනයි. දින 100 වැඩසටහන කියලා මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමාගේ ඡායාරූපය දාලා පොත් ගහලා බෙදුවා. එතකොට ජනාධිපතිතුමාට ඒක නොදැනෙන්න හේතුවක් නැහැ. දින 100 වැඩසටහන ජනාධිපතිතුමා දැනගෙන ඉන්න ඇති. නමුත් ඒ වැඩසටහන මෝඩ වැඩක් කියලා ජනාධිපතිතුමා කියපු කතාව ඇත්ත. මේක හදලා තියෙන්නේ මෝඩයන් කියලා ජනාධිපතිතුමා කිව්වේ අගමැතිතුමා ඇතුළු එක්සත් ජාතික පක්ෂයට වෙන්න ඇති. මේක ඉතා බරපතළ තත්ත්වයක්. රටේ ප්‍රධානතම වැඩසටහන රටේ රාජ්‍ය නායකයා දන්නේ නැත්නම් ඒ වැඩසටහන යටතේ ක්‍රියාත්මක වූ සියලුම දේවල් නීති විරෝධී විය යුතුයි. 19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ඇතුළු සියලු දේවල් මෙහිදී අභියෝගයට ලක් කෙරෙනවා.

නමුත් ඔබ දින 100 ආණ්ඩුවේ අමාත්‍ය ධුරයක් දැරුවා නේද?

ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ මධ්‍යම කාරක සභාවේදී ගත් තීරණයක් අනුව හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාත් දැනුවත් කරලයි මං දින 100 ආණ්ඩුවේ අමාත්‍ය ධුරයක් දැරුවේ. මාසයක් යනකොටම මට තේරුණා මේ යන්නේ මට එකඟවෙන්න බැරි ගමනක් කියලා. ඇත්තටම ඒක මෝඩ වැඩක්. ජනාධිපතිතුමාගේ කතාව හරි. මා දින 100 ආණ්ඩුවේ අමාත්‍ය ධුරයෙන් ඉවත් වුණේ ඒ නිසායි. මං ගත්තු තීරණය හරි කියලා ජනාධිපතිතුමාගේ කතාවෙන්ම පේන්න තියෙනවා. මේ දින 100 වැඩසටහන වැඩක්ම නැති දෙයක්. මේ නිසා රට ආපස්සට ගියා කියලා ඒකාබද්ධ විපක්ෂය එදා ඉඳලම කිව්වා. එදා ඒකාබද්ධ විපක්ෂය කියපු කතාව අද ජනාධිපතිතුමා කියනවා. මාත් එක්ක පවිත්‍රා, මහින්ද යාපා, ඩිලාන් යන අයත් එදා ආණ්ඩුවෙන් එළියට බැස්සා.

ජනාධිපතිතුමාගේ ප්‍රකාශයේ තිබුණු පරස්පර කරුණු මොනවාද?

මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමාට තංගල්ලට යන්න හෙලිකොප්ටර් ලබාදුන්නා කියන කතාව පරස්පර එකක්. මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාට ජනාධිපතිවරණ ප්‍රතිඵල නිකුත් වූ දිනයේදී තංගල්ලට යන්න හෙලිකොප්ටර් දෙන්න යම් කිසිවකු තමන්ගේ නම භාවිත කරලා ගුවන් හමුදාපතිවරයාට නියෝග කරලා තියෙනවා කියලා මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමා ප්‍රකාශ කළා. නමුත් 2016 වසරේදී අප්‍රේල් මාසයේදී මොනරාගලදී පැවැත්වුණු උත්සවයකදී මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමා ප්‍රකාශ කළේ මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාට තංගල්ලට යෑම සඳහා තමන් හෙලිකොප්ටර් 2ක් ලබාදුන් බවයි. එතකොට මේ කතාව පරස්පරයි. අනෙක් කරුණ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මැතිතුමා නව ජනාධිපති ධුරයේ දිවුරුම් දෙනතුරු මේ රටේ ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමායි. ජනාධිපතිවරණයේ අවසන් නිල ඡන්ද ප්‍රතිඵල නිකුත් වීමට පෙර මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා තංගල්ල බලා පිටත්ව ගියේ ජනාධිපති හැටියටමයි. ඒක නිසා ජනාධිපති වශයෙන් ඒ අවස්ථාවේදී හෙලිකොප්ටර් ලබාගන්න කාගෙන්වත් අවසර ලබාගන්න ඕන නැහැ. අනෙක රට ත්‍රස්තවාදයෙන් බේරාගත් නායකයා ආරක්ෂාකාරීව තංගල්ලට ගියා නම් ඒකේ තියෙන වැරැද්ද මොකක්ද?

ජනාධිපතිතුමාගේ මෙම ආන්දෝලනාත්මක ප්‍රකාශයෙන් පසුව ආණ්ඩුව කළ යුත්තේ කුමක්ද?

ලැජ්ජා බයක් තියෙනවා නම් රනිල් වික්‍රමසිංහ අග්‍රාමාත්‍යවරයා ප්‍රමුඛ මෙම ආණ්ඩුව වහාම ඉල්ලා අස්විය යුතුයි. ජනාධිපතිවරයා ඉදිරිපත් කර තිබෙන මෙම බරපතළ චෝදනාවලට ආණ්ඩුව වහාම ප්‍රතිචාර දැක්විය යුතුයි. අග්‍රාමාත්‍යවරයා රටට වහාම ප්‍රකාශයක් කළ යුතුයි. ජනාධිපතිවරයා කියනවා නම් රටේ වෙන දේවල් තමන් දන්නේ නැහැ කියලා රටේ තත්ත්වය මොකක්ද? තමන්ට නොදන්වා අගමැතිතුමා රට ඉතා අහිතකර ආකාරයට පාලනය කරනවා කියන කතාවක් තමයි මේ ජනාධිපතිතුමා කියන්නේ. රටේ රාජ්‍ය නායකයා මෙහෙම කතාවක් කියනකොට රටේ තත්ත්වය ඉතා බරපතළ බව මෙරට සිටින තානාපතිවරුන් විසින් දැනටමත් ඒ රටවලට දැනුම් දීලා ඇති. මේ රටට මේ තත්ත්වය යටතේ ආයෝජකයෝ ඒවිද? ඒක නිසා ජනාධිපතිතුමා මේ බරපතළ චෝදනා එල්ල කිරීම පිළිබඳව අවධානය යොමුකරමින් එහි තිබෙන සත්‍ය තත්ත්වය තේරුම් අරගෙන වහාම පාර්ලිමේන්තු මහ මැතිවරණයක් පැවැත්වීමට ආණ්ඩුව ක්‍රියා කළයුතුයි.

නමුත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය කියන්නේ දින 100 වැඩසටහන ජනාධිපතිතුමා සහ අගමැතිතුමා එක්වෙලා හැදුවයි කියලා

දැන් එක්සත් ජාතික පක්ෂයට ඕන දෙයක් කියන්න පුළුවන්. නමුත් ජනාධිපතිතුමා කියන්නේ මේ දින 100 වැඩසටහන මහ මෝඩ වැඩක් කියලා. අවුරුදු 3 1/2ක් මෝඩ වැඩේ කරලා ඉතිරි අවුරුදු 1 1/2ත් ඒ මෝඩ වැඩේම කරන්නේ නැතිව රට හරියට කරන්න පුළුවන් පිරිසකට භාරදෙන්න කියලයි මේ රටේ පොදු මහජනතාව කියන්නේ.

නමුත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය ප්‍රකාශ කරන්නේ රටට සහ ජනතාවට අති විශාල සේවාවක් මේ දින 100න් සිදුවුණා කියලයි

ඒක තමයි ජනාධිපතිතුමා කියන්න ඇත්තේ මේක මහා මෝඩ වැඩක් කියලා. රට අස්ථාවර කරන, රට ආපස්සට යන, රාජ්‍ය දේපළ විකුණන, ජාතික ආරක්ෂාවට අහිතකර වන, සංහිඳියාව මුවාවෙන් බෙදුම්වාදයට කඩේ යන මේ සේරම සිදුවීම ආරම්භ වුණේ මෙම දින 100 වැඩසටහන තුළ.

නමුත් ස්වාධීන කොමිෂන් සභා ස්ථාපිත කිරීම සහ රට තුළ විනය ඇති කිරීම, නීතිය හා සාමය ක්‍රියාත්මක වීම කියන කරුණු දින 100 තුළ සිදුවුණා කියලා එක්සත් ජාතික පක්ෂය ප්‍රකාශ කරනවා.

මොන බොරු කතාවක්ද? එහෙම වුණා නම් අද පාතාලය රජ කරයිද? පාතාලය අද රජ වෙලා. ජනාධිපතිතුමාම කිව්වා, පාතාලය මර්දනය කිරීමට අසමත් වෙලා කියලා. පොලිස්පතිට හා පොලිසිය භාර අමාත්‍යවරයාටත් ජනාධිපතිතුමා රතු එළියක් දැල්වූවා.

නමුත් හොරු ඇල්ලුවා කියලා එක්සත් ජාතික පක්ෂය කියනවා
අල්ලපු හොරෙක් කොහේද ඉන්නේ. මහ බැංකුව කඩපු ලොකුම හොරා දැන් සිංගප්පූරුවේ නිදැල්ලේ ඉන්නවා. කෝ ඇල්ලුවාද? එදා කිව්වේ ගුවන්තොටුපොළ වහලා හොරු අල්ලනවා කියලයි. ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව මහ දවල් කොල්ලකාලා අර්ජුන මහේන්ද්‍රන් කටුනායක ගුවන්තොටුපොළෙන් නිදහසේ සිංගප්පූරුව බලා පිටත්වුණා. කෝ ගුවන්තොටුපොළ වැහුවාද? ජ්ඛ්ධ්ච් එක කියලා එකක් හදාගෙන දේශපාලන පළිගැනීම් සිදුකරනවා. ආණ්ඩුවට එරෙහි වන අයව අභූත චෝදනා හදලා ජ්ඛ්ධ්ච් එකට කැඳවනවා. ටී. බී. ඒකනායක හිටපු ඇමැති ආණ්ඩුවෙන් එළියට ගියාම වාහනයක් ගැන ප්‍රශ්න කරනවා.

මේවද හොරු අල්ලනවා කියන්නේ. මේවා මොනතරම් පහත් පෙළේ දේශපාලන පළිගැනීම්ද? මේ ජ්ඛ්ධ්ච් එක සිදුකරන දේශපාලන පළිගැනීම් ගැන මේ ආණ්ඩුව නිහඬ මුනිවතක් රකිනවා. මෙම ජ්ඛ්ධ්ච් නීති විරෝධී ආයතනය මේ තනිකරම සිදුකරන්නේ දේශපාලන පළිගැනීමක්.

නමුත් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ ඇතැම් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිවරුන්ට බරපතළ චෝදනා එල්ලවෙලා තියෙන්නේ කියලා මේ ආණ්ඩුව කියනවා නේද?

මේ ආණ්ඩුවට අවශ්‍ය වෙලා තියෙන්නේ බොරු චෝදනා එල්ල කරලා ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිවරුන් සිරගත කරන්නයි. ආණ්ඩුවේ එම සිහිනය සැබෑ වෙන්නේ නැහැ. නමුත් මේ ආණ්ඩුවේ සැබෑ වංචනිකයන් බොහෝ දෙනකුට ඉදිරියේදී සිරගත වීමට සිදුවෙනවා.

කොළඹ ඇතුළු ප්‍රදේශ බොහෝමයක දේශපාලන ක්ෂේත්‍රය උණුසුම් වෙද්දී ඔබ නියෝජනය කරනු ලබන සීතල නුවරඑළිය දේශපාලනයෙන් උණුසුම් වෙලා නැද්ද?

දේශපාලනයෙන් කෙසේ වෙතත් වතුකරයේ වතුකම්කරු අහිංසක ජනතාව බඩගින්දරෙන්ම හොඳටම පිච්චිලා ඉන්නේ. සහල්, පොල්, තිරිඟු පිටි මේ තුනේම මිල වැඩිවෙලා. පසුගියදා භූමිතෙල් මිලත් වැඩිවුණා. බඩගින්නට රොටියක් කාලා, තේ එකක් බොන්න බැරි තත්ත්වයක් තමයි මේ යහපාලන ආණ්ඩුව යටතේ වතුකරයේ ජනතාවට උදාවෙලා තියෙන්නේ. වතුකරයේ පමණක් නොව මුළු රටේම ජනතාව ආර්ථික පැත්තෙන් පිච්චෙමින් ඉන්නේ.

ඔබ ආණ්ඩුවට එසේ චෝදනා නඟනවා නම් ජනතාව ඉන් බේරාගැනීම සඳහා ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට තිබෙන වැඩපිළිවෙළ මොකක්ද?

පසුගිය අවුරුදු 3 1/2 තුළ මේ ආණ්ඩුව ගමන් කරන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නොවන වැඩපිළිවෙළ ගැන මුලින්ම රටට හෙළිදරව් කළේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයයි. පාර්ලිමේන්තුව තුළත් ඉන් පිටතත් මෙම කාර්යය තවමත් සිදුකරමින් යනවා. විපක්ෂ නායක ධුරයේ සිටින දමිළ ජාතික සන්ධානයවත්, විපක්ෂයේ ප්‍රධාන සංවිධායක ධුරය උසුලන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණවත් මේ ආණ්ඩුවට එරෙහිව කිසිවක් කරන්නේ නැහැ. ඔවුන් කරන්නේ මෙම ආණ්ඩුවට පාර්ලිමේන්තුවේදී පක්ෂව ඡන්දය ලබාදී මෙම ආණ්ඩුව රැකීම පමණයි. අඩුම ගණනේ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමාට මේ ආණ්ඩුව පිළිබඳව තිබෙන විවේචනයවත් දෙමළ ජාතික සන්ධානයට සහ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට නැහැ. එම නිසා ඒකාබද්ධ විපක්ෂය පුළුල් බලවේගයක් ලෙස මේ ආණ්ඩුව පලවා හැරීමට එරෙහිව දිගින් දිගටම කටයුතු කරනවා. ජාතික ආණ්ඩුවෙන් ඉවත්වූ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ 16 කණ්ඩායමේ සහායත් උපරිම ලැබී තිබෙනවා.

ප්‍රධාන මැතිවරණවලට තව තියෙන්නේ අවුරුදු 1 1/2යි නේද? මේ ටිකත් ඔහොමම ගියොත් ආණ්ඩුව පෙරළන්න වෙන්නේ නැහැ නේද?

අපි ඉන්නේ ඉතා හොඳ අවධානයෙන්. ලැබෙන පළමු මොහොතේදීම මෙම ආණ්ඩුව පෙරළීමට කටයුතු කරනවා. මේ ආණ්ඩුවට එච්චර දුරක් යන්න බැහැ කියලා අපි විතරක් නොවෙයි එකසත් ජාතික පක්ෂයේ ඇතැම් ප්‍රබලයන් පවා කියනවා. ජනාධිපතිතුමාගේ ආන්දෝලනාත්මක කතාවෙන් ඒ බව තවත් තහවුරු වුණා. ඒක නිසා මීළඟ මැතිවරණවලට පෙර ආණ්ඩු පෙරළියක්, දේශපාලන බල පෙරළියක් වැඩිකල් ගතවෙන්නට කලින් පාර්ලිමේන්තුව තුළ සිදුවෙන්න පුළුවන්. ඊට ප්‍රථම යම් යම් අමාත්‍යාංශ ජනාධිපතිතුමා යටතට ගන්නත් පුළුවන්. යම් අවස්ථාවක් ඉදිරියේදී ලැබෙනවා. එතකොට අගමැතිවරයාට එරෙහි විශ්වාසභංග යෝජනාවේදී වගේ නොවෙයි, ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය වැනෙන්නේ නැතිව හරි කෙළින් හිටගත්තොත් මේ ආණ්ඩුව පෙරළන්න පුළුවන්. මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමා ඇතුළු ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය අවංකවම වැඩේ හිටියොත් මේ ආණ්ඩුව පෙරළන එක වැඩක් නොවේ. එදා පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිවරුන් 47ක් හිටපු රනිල් වික්‍රමසිංහ මහත්තයා අගමැති කළා නම් ඒ වගේ අගමැති ධුරයේ වෙනසක් කිරීමට ජනාධිපතිතුමාට හැකියාව තියෙනවා.

එහෙම කරන්න බැරිවුණොත් වෙන්නේ මොකක්ද..?

මං කිව්වේ ජනාධිපතිතුමා ඇතුළු ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය අවංකව හිටියොත් එහෙම කරන්න පුළුවන් කියලා තදබල විශ්වාසයක් අපට තියෙනවා. මේ රට අවුරුදු 3 1/2ක් තිස්සේ හැම පැත්තකින්ම විනාශ වුණා. මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමාත් ඒ කතාව යම් ආකාරයකට කියනවා. ඉතිරි අවුරුදු 1 1/2ත් මේ වගේම රටේ ඉතිරි ටිකත් විනාශ කරන්න එපා කියලයි අපි කියන්නේ. ඒක නිසා පාර්ලිමේන්තුව වහාම විසුරුවලා පාර්ලිමේන්තු මහ මැතිවරණයක් පැවැත්විය යුතුයි. නැත්නම් අඩුම ගණනේ මේ ආණ්ඩුව වෙනස් කළ යුතුයි. එහෙමත් නැති වුණොත් රටේ පොදු මහජනතාව මීළඟ පාර්ලිමේන්තු මහ මැතිවරණයේදී මේ ආණ්ඩුව වෙනස් කරනවාමයි.

නමුත් ළඟදීම “ගම් පෙරළිය” වැඩසටහන හරහා ගම දියුණු කරලා ජනතාවගේ ආර්ථිකය හදලා අතමිට සරු කරන බව මුදල් හා ජනමාධ්‍ය අමාත්‍ය මංගල සමරවීර මහතා කියලා තිබෙනවා.

ගම්පෙරළිය නොවේ, රට විනාශ කරලා එක්සත් ජාතික පක්ෂය කරපු රට පෙරළිය ගැන ජනාධිපතිතුමා හොඳට ලුණු ඇඹුල් ඇතුවම කිව්වා නේද..? ඒක නිසා ගමට යන්න කියන්නකෝ. ඉලපත් පාරවල්, කොහු ඉදල් පාරවල් තමයි මංගල සමරවීර ඇමැතිතුමාලා ඇතුළු එක්සත් ජාතික පක්ෂයට ජනතාවගෙන් කන්න සිදුවෙන්නේ. මොන ගම්පෙරළියද..? අපේ ආණ්ඩුවෙන් හදපු ඒවා තමයි මේ ආණ්ඩුව තවදුරටත් විවෘත කරමින් ඉන්නේ. මං මූලික වෙලා හදපු නුවරඑළිය මහ රෝහල මේ ආණ්ඩුවට තවම විවෘත කරගන්න බැරිවෙලා තියෙනවා. පසුගිය ආණ්ඩුව කාලෙදි හදපු සමහර ගොඩනැඟිලිවල වැඩ ඉවර කරගන්න මේ ආණ්ඩුවට අවුරුදු 3 1/2ක් තිස්සේ බැරිවෙලා තියෙනවා. තව මොන කතාද..?

ඒකාබද්ධ විපක්ෂය ජනාධිපතිතුමාට යෝජනා කරනවා වහාම පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරලා මහ මැතිවරණයකට යන්න කියලා. 19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට අනුව එසේ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට නම් එම යෝජනාව පාර්ලිමේන්තුවේ 2/3ක බහුතරයකින් සම්මත විය යුතුයි නේද..?

ලබ්බ ඇතුළේ තොවිලය වගේ මේ හැම දෙයක්ම සිදුකරන්න වෙලා තියෙන්නේ පාර්ලිමේන්තුවේදී. 19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයේ බරපතළ අඩුපාඩුකම් තිබෙනවා. රට අස්ථාවර වුණොත් අගමැති ඉවත් කිරීම, පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීම ගැන මෙහි පැහැදිලිව සඳහන් වෙන්නේ නැහැ. දින 100 මෝඩ වැඩක් කියලා ජනාධිපතිතුමා කිව්වේ 19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයත් එක්කයි. 19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය දින 100 වැඩසටහනෙහි ප්‍රධානතම කරුණක් බවට පත්වෙලා තිබුණා.

ජනාධිපතිවරණය ගැන දැන්ම කතා කිරීමෙන් රට අස්ථාවර වන බව මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා ප්‍රකාශ කළා. දැන්ම ඒ ගැන කතා කිරීම අවශ්‍ය නැද්ද..?

ජනාධිපතිවරණයට හැමෝම දැන් සිටම සූදානම් වුණාට වරදක් නැහැ. දේශපාලන උපක්‍රම ප්‍රසිද්ධ නොකර ඒකට සූදානම් වෙලා අවශ්‍ය වෙලාවට ජනාධිපති අපේක්ෂකයා ඉදිරිපත් කරන්න ඕන. පසුගිය ජනාධිපතිවරණය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා කලින් කැඳෙව්වේ නියමිත කාලයට වඩා අවුරුදු 2ක් විතර කලින්. මේ අවස්ථාවේදී එවකට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ මහ ලේකම් හා සෞඛ්‍ය ඇමැති දැන් වර්තමාන ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මැතිතුමා කැබිනට් මණ්ඩලයට යෝජනාවක් ගෙනාවා ජනාධිපතිවරණය කලින් තියන්න එපා කියලා. එහෙම කරපු මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මැතිතුමා විපක්ෂයේ පොදු අපේක්ෂකයා බවට පත්වුණා. ඒ වෙනකොට අපි හීනෙකින්වත් හිතුවේ නැහැ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මැතිතුමා පොදු අපේක්ෂකයා බවට පත්වෙයි කියලා. ඒක නිසා ක්ෂණිකව කෙනකු එන්නත් පුළුවන්. ඒක කාලයට භාරදීලා ඉමු. නමුත් ජනාධිපතිවරණයට සූදානම් වීම සිදුවෙනවා.

ජාතික ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වූ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ 16 දෙනාගේ කණ්ඩායම, පොදු සන්ධානයක් ඇති කරගැනීම සඳහා හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට යෝජනාවලියක් භාරදීලා තියෙනවා. මේ ගැන ඔබගේ ස්ථාවරය කුමක්ද..?

පහුවෙලා හරි ඥානය පහළ වීම ගැන එම 16 දෙනාගේ කණ්ඩායමට අපගේ ගෞරව ප්‍රණාමය පුදකර සිටිය යුතුයි. මේක අපි කලින්ම කිව්වා. වසර 3 1/2ක් ගිහිල්ලාවත් ඒක තේරුම් ගත්තු එක ලොකු දෙයක්. මේ කණ්ඩායම අපට අලුත් කණ්ඩායමක් නොවෙයි. අපිත් එක්ක එකට හිටපු කට්ටිය. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය වෙනුවෙන් එකට අරගල කළ කට්ටියයි. ඔවුන් ඉදිරිපත් කළ යෝජනාවලිය ගැන හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා ඇතුළු ඒකාබද්ධ විපක්ෂය සාකච්ඡා කරමිනුයි ඉන්නේ.

ඔබ කියන ආකාරයට 16 දෙනාගේ කණ්ඩායමට ඥානය පහළ වීමට බලපෑවේ කුමන කාරණයද..?

කාරණා කිහිපයක්ම බලපාන්න ඇති. රටේ ජන විඥානය හඳුනාගත්තා නම් මේ කණ්ඩායම එන්නේ මීට වඩා කලින්. නමුත් පළාත් පාලන මැතිවරණයේදී ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ විශිෂ්ට ජයග්‍රහණයක් ලබාගෙන ජන විඥානය පෙන්වා දුන්නා. පළාත් පාලන මැතිවරණයෙන් පසුව මෙම කණ්ඩායම තේරුම්ගෙන තියෙනවා නැවත මේ රට ගොඩගත හැකි එකම නායකයා මහින්ද රාජපක්ෂ හිටපු ජනාධිපතිතුමයි කියලා.

ඔබට නම් මාසෙන්ම වැඩේ හරියන්නේ නැහැ කියලා තේරුණාද..?

ඔව්. දින 100 වැඩසටහනේ ඇමතිකමක් ගත්තු මට නම් දින 30ක් යනකොටම තේරුණා මේ ගමන යන්න බැහැ කියලා. අවුරුදු 3 1/2ක් ගියාට පස්සේ දැන් හුඟ දෙනකුට වැඩේ වැරදුණා කියලා තේරෙනවා. ඒක නිසා යකෙක් එක්ක හරි රටේ අභිවෘද්ධිය වෙනුවෙන් තීරණ ගැනීමට සිදුවෙනවා.

16 කණ්ඩායම විපක්ෂයට පැමිණීම ගැන ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ අභ්‍යන්තර ගැටුම් වැඩිවෙලාද..?

එහෙම දෙයක් වෙලා නැහැ. ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ සහ 16 කණ්ඩායමේ එකම අරමුණ විය යුත්තේ මේ ආණ්ඩුවෙන් මේ රට කඩිනමින් බේරාගැනීමයි. ඒකට ප්‍රධාන අරමුණ යොදවනවා මිස පසුගිය කාලයේ සිදුවුණු දේවල්වල අලගිය තැන් මුලගිය තැන් සෙවීම ප්‍රයෝජනවත් දෙයක් නොවෙයි. “රට පෙරට” යන තේමාව යටතේ ගමන් කළොත් ප්‍රශ්න හුඟක්ම අඩුවෙයි.

විධායක ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කිරීම සඳහා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් ගෙන එන ලද 20 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට ඒකාබද්ධ විපක්ෂය විරුද්ධ වුණේ ඇයි..?

ඊට හේතුව හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා හොඳින් පැහැදිලි කළා. තමාට පෙර රට ගැන සිතා මීට විරුද්ධ වුණා කියලා මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා කිව්වා. අනුර කුමාර දිසානායක ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නායකතුමා 20 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ගෙනැල්ලා සිදුකළේ එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැතිතුමාගේ වුවමනාවයි. ඊට අමතරව කොටි ඩයස්පෝරාවට ඇතැම් එන්.ජී.ඕ. කල්ලිවලට අවශ්‍ය වෙලා තියෙන්නේ මේ රට අරාජික කිරීමට. ඒ සඳහා ඔවුන්ට විධායක ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කිරීමට අවශ්‍යයි. ඒකට අපි ඉඩදෙන්නේ නැහැ.

By Sugeeswara Senadhira Courtesy Ceylon Today

The Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) is a Party that has kept a proud record for decades as a party consistent with its policies, despite political ups and downs. However, the current leadership of the party turned to socialist democratic path after two bitter experiences of armed militancy, apparently adapting the age-old political strategies of convenience as followed by other political parties.

The first deviation was the support extended to Chandrika Bandaranaike Kumaratunga to be the President; after extracting the promise of abolishing Executive Presidency in six months. The six-month period lapsed and years turned into decades and there was no major protest movement from the JVP for the fulfilment of the promise; for more than two decades.

Now, suddenly the JVP is taking a step towards abolishing of the Executive Presidency, by introducing a proposal for the 20th Amendment as a private member’s bill. At the same time, the radical party leaders show, it is merely a half-hearted attempt by stating this is only a draft for a national debate and any views from political parties would be considered before a final draft is prepared. However, as the JVP pointed out the system of Executive Presidency has been widely criticized by almost all parties but no one really got down to abolishing it, due to many wide ranging
reasons.

JVP leader Anura Kumara Dissanayaka and three of his party members handed over a private members bill or the 20th Amendment calling for the complete abolition of the 40-year old Executive Presidential system to Secretary General of Parliament, Dhammika Dasanayake in the presence of the Speaker Karu Jayasuriya. Abolishing the Executive Presidency was a key election promise of President Kumaratunga, President Rajapaksa and President Sirisena, but hopes of it being delivered were deflated. At least President Sirisena managed to get the 19th Amendment passed to prune Presidential powers.

National Referendum

When the first draft of the 19A was submitted, the Supreme Court ruled that amending certain fundamental clauses of the Constitution require a national referendum in addition to the  two-thirds majority in Parliament and subsequently those clauses were removed from the Bill. Some of the minority parties in Parliament are up in arms, vowing to oppose the 20A. The minority Tamil and Muslim parties have expressed unwillingness to support the abolition of the Presidency as they feel they are well served in safeguarding their political rights through the Presidential system
However, the United National Party (UNP) said it will support a move to abolish the Executive Presidency. Leader of the House Lakshman Kiriella said that his party would support the bill.

Kiriella said although it was only a private member’s motion that it can be legislated by following the due process. “It needs to be adopted with two-thirds majority; then referred to the Supreme Court, if the Court recommends a national referendum then it must be subjected to a referendum,” Kiriella said.

Kiriella’s statement resulted in some opponents alleging that the JVP had proposed the 20A on the behest of UNP. Some persons said the 20A was drafted by Dr. Jayampathi Wickremaratne, the leftist expert on Constitution, who has been appointed to Parliament by the UNP.

JVP MP Sunil Handunnetti said his party was certain that 20A can be adopted. “All political parties at different times have pledged to abolish it, and, therefore, no party can stay opposed to it,” he argued. Some political analysts wonder about the hidden motive of the JVP proposal. It has come at a time when the Constitutional Assembly has completed bulk of work about the proposed new Constitution.

Another argument is that the 20A would require a national referendum and such a political campaign would upset the entire political time table of forthcoming Provincial Council elections, Presidential election and the Parliamentary elections.

It will be a far smother exercise to get Parliament approval for some of the clauses in the JVP proposal that could be validated without a national referendum and leave out the Executive Presidency and such fundamental amendments for the time being. Joint Opposition initially said the Executive Presidency must be abolished but in an apparent u-turn, former President Mahinda Rajapaksa announced the JO opposition to 20A. Earlier the JO stated that there should be a clause in 20A to dissolve the current Parliament immediately, JVP added the clause that Parliament should be dissolved on 9 January 2020 in the event the 20th Amendment is passed.

Until then, both the President and the Prime Minister will continue to enjoy their respective powers, JVP Leader Dissanayake said.

Already four political parties – Tamil Progressive Alliance (TPA), Sri Lanka Muslim Congress (SLMC), Eelam Peoples Democratic Party (EPDP) and All Ceylon Makkal Congress (ACMC) have announced their opposition to the 20A. These four parties have 19 MPs, a sizable vote. They are of the opinion Constitutional Amendments such as abolishing the Executive Presidency, introducing a new electoral system and power devolution to the provinces, should be brought as a single package in the proposed new Constitution.

The JVP is of the view that the party could look into these issues by holding discussions with the other political parties to get their support. Last week, two leading Tamil politicians, TNA Leader
R. Sampanthan and EPRLF Leader Suresh Premachandran said that when Sri Lanka is drafting a new Constitution, India should ensure that the “remaining provisions of Indo-Sri Lanka Agreement of 1987” are incorporated into the new Constitution. They also spoke of the devolution and merger of the North and East. Minister Patali Champika Ranawaka of Hela Urumaya-UNF said, the Executive Presidency is essential to safeguard sovereignty of Sri Lanka. He also pointed out the 1990 unilateral declaration of independence by EPRLF Chief Minister of North and East, Vartharaja Perumal and the stern action taken by the then President Ranasinghe Premadasa to sack the CM and vest the North and East under the Governor.

All these point to there being hidden motives behind the JVP move; and the proposed 20A vote could result in divisions even within the main political parties. Whatever, the motive for the JVP’s move, it is likely to end up as another failure of the radical party, which is struggling hard to become a national alternative, if not at least a third force with a clout.

Courtesy Adaderana

Minister of Higher Education Wijeyadasa Rajapaksa says that the 20the Amendment to the Constitution proposed by the JVP is an attempt to cause anarchy in the country.

The minister made these comments while responding to a question from a journalist in Kandy.

Meanwhile he also said that the Presidential Candidate of the ruling party will be announced in November this year.

DHARSHAN WEERASEKERA

Maithripala Sirisena’s extraordinary speech at a commemoration for the monk Sobitha on 30^th May 2018 proves beyond any doubt that he (Sirisena) is a completely unscrupulous, unethical and unprincipled politician:  a pure opportunist.[1]  He will say or do anything as long as it serves his personal and political ends at any given time.

However, this might be the very attribute that helps the Sinhalas to get him to go quietly and let the person that almost every sensible person in this country now expects will be the next President to take power as soon as possible.  Sirisena’s single greatest fear at the moment is what will happen to him and his family when the Sinhalas take over in 2020.

So, all that the Sinhalas have to do is give Sirisena an iron-clad guarantee of safety, and he’ll walk away.  In this article, I shall briefly set out my reasons for saying that Sirisena is a pure opportunist, and also my proposal as to what the Sinhalas can do to take advantage of this.

• The Opportunist

To give just one example, Sirisena in his speech at the monk Sobitha’s commemoration says: ‘The One-Hundred-Day Program was one of the silliest things ever undertaken by this Government.’[2]  Recall that, the ‘100-day Program’ was Sirisena’s signature campaign pledge in the run up to the January 2015 Presidential Elections.  I am informed on good authority that there is video footage of Sirisena holding the leaflet in question aloft and pledging himself to it before a Buddha Statue.

I haven’t had the pleasure yet of watching that clip, but I do know that on page 5 of his Manifesto for the 2015 Presidential Elections, he says this:

‘Along with the political leaders and people who are with me I will implement in two stages a programme to stabilize the country.  The first stage is the Hundred Day Programme to solve urgent issues.  For that purpose a National Unity Alliance Government will be established for a hundred day interim period.  This programme will be implemented through a National Government comprising the Sri Lanka Freedom Party, the United National party, the Jathika Hela Urumaya and representatives of all other political parties in the present Parliament who are willing to join this programme.  The leader pf the Opposition Mr. Ranil Wickremasinghe will be appointed as the Prime Minster of this National Government.’

‘Second, I will implement a six-year programme to build an ideal country through the government that will be established after the General Elections to be held after hundred days.  I have no greed for power.  I am only fulfilling the historic task entrusted to be to build and stabilize the country.[3]

(I should mention that the aforesaid Manifesto is the sole basis for Sirisena’s purported ‘January 8^th Mandate’ and to the best of my knowledge was accepted as such by the Supreme Court during submissions in the Special Determination on the 19^th Amendment,  The Manifesto is part of the record in those proceedings.)

Thus, according to his recent statement at the monk Sobitha’s commemoration, the entire first limb of Sirisena’s purported plan to rescue the country is a farce.  Where does that leave the second – i.e. the purported ‘six-year programme to build an ideal country?’  We now know that after the General Elections in August 2015 he established a ‘National Government’ using 45 SLFP MP’s who had no mandate from their voter to do any such thing.  In other words, a subverted democracy was to be the basis for the ideal country.

Finally, as for Sirisena not being greedy for power, in January he invoked Article 129 of the Constitution and petitioned the Supreme Court to find out whether he could stay in power for 6 years instead of 5. (The Presidential term had been shortened to 5 year as per the pledges made in the 100-day programme!)  In short, every one of the points he makes in the aforesaid key paragraphs of his Manifesto, is a lie or made in bad faith.  I repeat he is the quintessential opportunist.

• The ‘Deal’

When one is dealing with a person who is a pure opportunist, it is useless trying to ‘reform’ the chap, or even to get angry at him.  He is only doing what comes naturally to him.  It is far better to make it worthwhile for him to con someone else.  So, the Sinhalas must get Sirisena to turn on the persons and parties that helped bring him to power, because, in his own estimation, just as it was convenient for him to side with them in 2015, it is now convenient for him to reject them and side with the Sinhalas.

Who are the persons and/or parties that brought Sirisena to power?  They are:  Ranil, the Tamil Separatists, the NGO’ists and the foreigners, i.e. the U. S., India and the U. K.  Of these, Ranil has his UNP base and his Old-boys network and he can go back to those once the Sinhalas take over.  The Separatists have their various rackets to continue the push for Eelam.

The NGO’ists have made enough money pushing Yahapalanaya policies and programs over the past 3 years and will make even more once the Sinhalas take over, because their donors will pay more to dislodge the Sinhala’s again.  Only Sirisena will be left high and dry, because, his ‘45’ will drop him like a soiled handkerchief the moment the Sinhalas win.  So, Sirisena’s best hope is to get on the good side of the Sinhalas themselves.  All that the Sinhalas have to do is offer him a good enough deal.  For what it’s worth, I propose the following.

The Sinhalas will approach the Mahanayakas of the four nikayas and say that they (Sinhalas) will take a solomn vow, at a place of undisputed sanctity for the Sinhalas such as the Ruwanweli Seya, in the presence of the assembled Sangha along with the Mahahanayakas, and swear by everything sacred to them that, if Sirisena abdicates a year prior to the end of his term (i.e. in November 2018 instead of 2019) the Sinhalas will not raise a finger against him, his family and anyone else he designates.

Sirisena’s henchmen and hangers-on, and (this is hard for me) the ‘45’ can retire in peace.  Let them can take their ‘winnings’ – i.e. bags of cash, gold chains, gems and jewelry, penthouses, SUV’s, BMW’s, and whatever else they have hoarded during the past three years if not earlier – and just go, no questions asked.  As for Sirisena, he can retire to his official residence in Colombo (which will be given promptly) or his private chalet (I presume in Polonnaruwa) and enjoy life.

He can go for walks in the paddy fields, chat with his old school chums, banter with the villagers, play with his grandkids, whatever he wants, in perfect peace and tranquility.  There will be no court appearances, unseemly summons to various ‘investigating agencies,’ interviews with prosecutors, endless meetings with lawyers, and in general, the humiliation of being lorded over and treated like a common criminal by men and women who, when he was President, would have licked his slippers on command.

Sirisena will draft the contract for his side.  He can insert whatever conditions he wants.  The Sinhalas will even ‘sweeten’ the deal with a little something extra:  an honorary or ceremonial title, say, ‘Vice President.’

To digress a moment, I am informed on good authority that the Sinhalas are busy drafting a number of Constitutions which they hope to put to the People before the 2020 Elections so that candidates who ask for Sinhala votes know exactly what is expected of them, and there’s no backtracking once elected.  I am sure the Sinhalas can be persuaded to work something like a ‘Vice Presidency’ into one of these drafts.

Being a ‘Vice President’ albeit in a purely ceremonial capacity will enable Sirisena to continue to command the allegiance if not the respect of his henchmen, something no doubt very important to a retired politician, if not a former President.  I am reminded of King Lear’s poignant reply to his daughter Regan when she tells him that he no longer needs a retinue of a hundred knights, and recommends that he reduce it to a more manageable number.  He says:

‘O, reason not the need:  our basest beggars are in the poorest thing superfluous; allow not nature more than nature needs, Man’s life is cheap as beast’s.’[4]

To return, the Sinhalas will sign the aforesaid contract in the presence of the assembled Sangha and the Mahanayakas.  The contract will be in writing, and the Sangha will enforce it, not this or that Sinhala.   Under the circumstances, no Sinhala, especially a politician, will dare violate such a contract, and hope to continue in ‘business.’  It is as iron-clad a guarantee of safety as any person can ever hope to have in Sri Lanka.

If one looks at the above from the point of view of a pure opportunist, I can’t imagine why Sirisena wouldn’t jump at the aforesaid deal.  Not only will he ensure his safety, he will instantly become a hero to the Sinhalas, a modern-day Sirisanghabo!  And this in turn will help him make a run for the Presidency again, in the distant future, if he so wishes.  In any event, I urge the relevant ‘authorities’ among the Sinhalas to put some serious thought into this matter.

[1] I am relying on the text of Sirisena’s speech published in the ‘Divaina’ of 31^st May 2018 under the title, ‘Dina Seeye Vedesatahana Gena Mama Danne Ne’ (‘I don’t know anything about the 100-day Program,’  Divaina, 31^st May 2018, page 9; also, Daily Mirror, ‘Sobitha Thero Didn’t Ask the Common Candidate to Breat Into Banks,’ Daily Mirror, 31^st May 2018, Page 1

[2] ‘Sobitha Thero Didn’t Ask the Common Candidate to Break Into Banks,’ Daily Mirror, 31^st May 2018, Page 2

[3] Maithri:  A Stable Country, New Democratic Front, 2015, www.president.lk , page 5

[4] King Lear, Act 2, Sc 4

Sanjana Hattotuwa Courtesy: Island

June 2, 2018, 8:01 pm

You are my creator,But I am your master…Mary Shelley (1818)

Given the trend of tirades, it is not unreasonable to expect that President Sirisena will wake up one of these days and disclaim everything he did and said in 2015. The change maker is clearly out, though the charlatan arguably never left. The hope around and pegged to him is long gone. There is, short of a miracle, nothing progressive that he was the face of, and championed, when first seeking office that will now come to pass. This includes, above all else, a new constitution. There is an increasing manic tinge, of someone increasingly unhinged, that colours his pronouncements. A video last week of him disavowing any knowledge around actions he clearly and very publicly took credit just after coming to office went viral, which in this case, would have added to his insecurities about social media.

From the titan who took on a terrible regime, he is now greatly reduced – a moral, political, ethical and personal deflation that is almost entirely self-inflicted. President Sirisena is now a caricature of himself, a necessary evil to engage with but entirely peripheral as a person. There is no pleasure in seeing this. What a monumental fall from the person we emphatically cheered on, hoarse, tired and in a general state of sheer disbelief, a little over three years ago.

In his defence, the lofty garb of idealism that once adorned him wasn’t bespoke. The political project to have him run for Presidency was strictly utilitarian based on a simple equation around who could win against Mahinda Rajapaksa at a time when he was, constitutionally, set to rule for life. The selection of Sirisena wasn’t based on anything remotely presidential in him. He wasn’t an idiot, but he was useful. An intended outcome was needed, and he was the best vessel. Sirisena as a presidential mendicant had what Fonseka as presidential aspirant, in 2010, did not – the element of surprise and public appeal, not arising from any great service or intellect, but as a consequence of a lifetime of political mediocrity singularly defined by loyalty to the SLFP. All bets in, the gamble paid off, perhaps surprising those now in power more than those who were ousted.

But now the puppet has found it can walk and talk, and occasionally, think. With new life, unsurprisingly, comes anxiety and fear, of losing what is enjoyed, a future without the guarantee of adulation and adoration, the satisfaction of granting an audience, and being, de facto, the key protagonist of any script on the political stage. Hence the risible ricocheting of late, from one mad outburst to another, striving to appeal to constituencies who harbour no regard or love for him, posturing as saviour to things he was never asked to protect much less promote, and parading as a moraliser in chief. The chutzpah of yahapalanaya’s chief custodian to deform, decry, and destroy the ideals he was entrusted with is only matched by a catastrophic selfishness, which is now self-evident. All this is compounded by the odious curse of the office he holds and its power to attract charlatans as advisors and gatekeepers, poisoning the incumbent with only what he wants to hear, instead of what he needs or has to.

What have we lost? A ripe moment for change, and for the better. What the government asks us to celebrate – RTI, the OMP, an active, strong Human Rights Commission, significant price reductions in the cost of essential medicines – are policies they have actively pursued, fought for, and implemented. These are not insignificant. Though it may be on account of an imprecise translation of the Sinhala original, English news media reported last week that the President had “restored the rule of law, strengthened democratic institutions and created a free judiciary and media in the last three years”. This formulation, placing himself and his munificence centre and forward, is revealing. It is possible to clampdown and censor an independent media. It is possible to eviscerate an independent judiciary. It is possible to undermine democratic institutions. It is possible to blatantly disregard and violently deny the Rule of Law.

Gotabaya Rajapakse, with the impunity afforded as a consequence of an elder brother as President, did all this and more. But the basis of democratic governance is that all these elements are present and vested in the people, independent of incumbents in power. They are constitutionally enshrined, and are thus inviolable protections or affordances citizens enjoy. It is not for the President to bestow them to us. And for a President who claims to have restored a free media, it is mind-boggling how in the same speech the President talks of control, containment and essentially, censorship – entirely in line with steps taken by the President’s Office to block websites earlier this year. Tellingly, Sirisena’s tacit justification of this is by asserting he has no problem with websites that do “the correct thing” and “provide good entertainment to the people”. These are subjective measures, selfishly exercised.

Question is, ‘now what?’ President Sirisena is an experiment which has outgrown its laboratory, with unintended consequences now overwhelming and undermining promising, even miraculous, early results. The mutation is fast growing, and latching on to what slouches towards centres of power, with designs of reclamation. Far worse, electorally speaking an over the longer term, is the vastly diminished enthusiasm around what was first produced, promoted and promised by the man and his mission. Millions who voted for a culture of politics that was in substance and process different to what was voted out, are entreated to more of the same. It is unclear whether the full violence of this is recognised by those in power.

President Sirisena has lost control of the necessary narrative that binds government to its people, which he seeks to hide through greater volume. The shriller and more frequent the assertions of self-importance, the greater the assurance the man and the project he was entrusted with, has failed. Yahapalanaya’s glow today is not one of or generated by the relief, joy and hope of 2015, but the embers of that dream, crashed and burnt. Newsreel footage of the Hindenburg, crashing to the ground in 1937, come to mind and is not an inappropriate metaphor.

We wanted a saviour. We gave life to a Frankenstein.

 පූජ්‍ය බෙංගමුවේ නාලක හිමි  දේශප්‍රේමී භික්‌ෂු පෙරමුණේ ලේකම් ජාතික හිමිකම් සංවිධානයේ සභාපති.

ජනතාවගේ කැමැත්ත පරිදි නායකයකු තෝරා ගැනීමට ඇති අවස්‌ථාව නැති කරන විසිවැනි ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනය ජනතා පරමාධිපත්‍යය හෑල්ලු කිරීමකි.

කවුරු මොන නීති තර්ක ඉදිරිපත් කළත් අවසානයේ දේශපාලන නායකයන් තෝරා පත්කර ගැනීමේ කාර්යය ඉටුවිය යුත්තේ පවතින ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවට අනුවයි. දැනට එහි ඇති ව්‍යවස්‌ථාවන් ඉවත් කිරීම හෝ වෙනස්‌ කිරීම කළ යුත්තේ ජනතා සුවසෙත සැලසීම සඳහා මිස වෙනත් අරමුණු මත නොවිය යුතුය. ජනතා විමුක්‌ති පෙරමුණ ඉදිරිපත් කර ඇති විසිවෙනි ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනය ඉතා විමසිල්ලෙන් කියවා බැලීමු. පිටු 17කින් යුත් ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව සංශෝධනය කිරීම සඳහා වූ කෙටුම්පතක්‌ ලෙස ඉදිරිපත් කර ඇති එම ලියවිල්ල පුරාම කියා ඇති සියලුම කාරණා වලින් ගම්‍ය වනුයේ විධායක ජනාධිපති ධුරය නිෂ්ක්‍රිය කිරීමයි. ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කළා නම් ඊට වඩා වැදගත් යෑයි සිතේ.

1978 ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව මගින් නිර්දේශිත විධායක ජනාධිපති ධුරයට අදාළව නිර්දේශ අතර ඉවත් කළ යුතුව ඇත්තේ ජනාධිපතිවරයාට එරෙහිව අධිකරණය හමුවට යාමට නොහැකි බව පැවසෙන ව්‍යවස්‌ථාව පමණි. නීතිය සියල්ලන්ටම එක සමාන නම් ජනාධිපතිවරයාද ඒ සියල්ලන් අතර කෙනකු බැවින් ඔහුට එරෙහිවද නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමට ඉඩකඩ තිබිය යුතුය. එම පැනවීම හැර ජනාධිපති ධුරයට පැවරෙන අනෙකුත් බලතල සියල්ලක්‌ම එසේ තිබිය යුතුය. ඒවායින් රටට හෝ ජනතාවට හානියක්‌ සිදු නොවේ. ජනාධිපතිවරයා සතුව පැවති එම විධායක බලතල 2009 මැයි 18 වන දා ත්‍රස්‌තවාදය නිමා කිරීමටද මහත්සේ උපකාර විය. ඡේ.ආර්. ජයවර්ධනගේ පටන් පස්‌වන විධායක ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‌ෂ මැතිතුමාට පෙර සිටි ජනාධිපතිවරුන්ටද එම බලතල යොදාගෙන ත්‍රස්‌තවාදය මර්දනය කළ හැකිව තිබුණත් ඔවුන් එය කළේ නැත. එය එක්‌කෝ ඔවුන්ගේ නොහැකියාවකි. නැතිනම් ත්‍රස්‌තවාදය පිටුපස ක්‍රියාත්මක වූ බලවේග වලට නතු වීමකි.

ජනාධිපතිවරයා පත්කරගනු ලබන්නේ මුළු රටේම ජනතාවගේ 51% වැඩි බහුතර ඡන්දයෙනි. වර්තමානයේ පවතින ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාමුව තුළ බහුතරයේ කැමැත්තට ඉඩ ලැබුණද හරියටම ක්‍රියාත්මක වෙතොත් සියලන්ගේම කැමැත්තෙන් ජනතාවගේ නායකයා පත්කර ගත යුතුය. එහෙත් බටහිර ක්‍රමයට සකස්‌වුණු ඊනියා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාමුව තුළ එවැනි ක්‍රමවේදයකට ඉඩක්‌ නැත. සුද්දාගේ රටට පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය හොඳ වුවත් වසර 70ක්‌ පුරා අප රටෙහි ක්‍රියාත්මක වී ඇති පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තුළින් රටට හා ජනතාවට අවශ්‍ය යහපත සැලසී නැත. මැතිවරණ පැවැත්වීමේදී යොදාගනු ලැබූ මනාප ක්‍රමය නිසා අවුලක්‌ හා මතබේද ද ඇති විය. ජාතික ලැයිස්‌තුවෙන් මන්ත්‍රීවරුන් තෝරා පත්කර ගැනීමේ ක්‍රමවේදය පරාජිත අපේක්‌ෂකයන් මන්ත්‍රීවරුන් ලෙස පත්කරගෙන ජනතාව ප්‍රතික්‌ෂේප කළ ඔවුන්ට ඇමැතිකම් දීම දක්‌වා දූෂිත වී ඇත. එවැනි මන්ත්‍රීවරුන්ගෙන් සමන්විත පාර්ලිමේන්තුවකින් රටට හෝ ජනතාවට සෙතක්‌ සැලසේ යෑයි සිතිය නොහැක.

පාර්ලිමේන්තුව යනු ව්‍යවස්‌ථාදායකයයි. නීති සම්පාදනය කරන්නේද පාර්ලිමේන්තුව මගිනි. ජනතාව ප්‍රතික්‌ෂේප කළ දූෂිත පුද්ගලයන්ගෙන් සමන්විත පාර්ලිමේන්තුවක්‌ මගින් ජනතාවට සෙතක්‌ සැලසේ යෑයි සිතිය නොහැක. ගමේ ගොඩේ කියන වචනයක්‌ අනුව වර්තමාන පාර්ලිමේන්තුව විශේෂයෙන් ඊනියා යහපාලන ආණ්‌ඩුව අච්චාරුවකි. අච්චාරුව රස කරමින් කෑමට යොදාගන්නා දෙයක්‌ නමුත් බොහෝවිටම එය අගුණ වේ. වර්තමාන ආණ්‌ඩුවද ජනතාවට කිසිඳු ගුණයක්‌ නැති රජයකි. වර්තමාන ජනාධිපතිවරයා ප්‍රසිද්ධියේ ශෝබන වචන යොදාගෙන ගාම්භීර කථා කළත් ඒවා ක්‍රියාක්‌මක වන බවක්‌ නොපෙනේ. එය ඔහුගේ දුර්වලකමක්‌ මිස ජනාධිපති ධුරයේ දෝෂයක්‌ නොවේ. මහබැංකු මංකොල්ලයක්‌ වූ බැඳුම්කර මගඩිය විමර්ශනය කිරීමට කොමිසමක්‌ පත් කිරීමට හැකි වූයේ ඒ අනුව අර්ජුන මහේන්ද්‍රන්, අර්ජුන ඇලෝසියස්‌ වැනියන් අධිකරණයට යොමුකළ හැකි වූයේත් විධායක ජනාධිපති බලතල යටතේය. ඊට කලින් එම කරුණ පිළිබඳව අගමැති පත්කළ කමිටුවෙන් කිසිදු වැඩක්‌ නොවීය.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් පත්කරනු ලබන්නේ ඒ ඒ ප්‍රදේශවල ඡන්ද කොට්‌ඨාස හා දිස්‌ත්‍රික්‌කවල ඡන්දදායකයන්ගේ කැමැත්ත අනුවයි. ඒ නිසාම එසේ පත්වන මන්ත්‍රීන් තුළ මුළු රටටම වගකියන මානසිකත්වයක්‌ ඇති නොවේ. මෙතෙක්‌ ක්‍රියාත්මක වී ඇති ක්‍රමවේදය අනුව මැති ඇමැතිවරුන් වැඩිදෙනාගේ ස්‌වභාවය වී ඇත්තේ මහජන ඡන්දයෙන් පත් වී මැති ඇමැතිකම් ලබා ඉහළ සැප විඳීම හා වැජඹීමයි. ඔවුන් වටා රැස්‌වන වැරදි මිනිසුන් නිසා ඡන්දදායකයාට මැති ඇමැතිවරුන් ලඟට යැමට ඇති ඉඩකඩද ඇහිරී ඇත. පාර්ලිමේන්තු වරප්‍රසාද වලට මුවා වී බොහෝ වැරදි කරන මැති ඇමැතිවරුද සිටිති. විසිවෙනි ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනයේ එවැනි පාර්ලිමේන්තුවක අගමැතිවරයාට අසීමිත බලයක්‌ පැවරේ. මෙම ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනය ජනතා විමුක්‌ති පෙරමුණේ නායකයා ඉදිරිපත් කරන්නේ කාගේ උවමනාවක්‌ ඉටුකිරීමට දැයි දන්නෝ දනිති.කෙසේ නමුත් මේ වන විට ජනතා විමුක්‌ති පෙරමුණේ නායකයන් බටහිරයන්ගේ අතකොළු වී හමාරය. එම පක්‌ෂ සාමාජිකයන් ඇතැම්විට ඒ බව නොදන්නවා විය හැකිය.

මීට මාස කිහිපයකට පෙර මේ අවස්‌ථාවෙහි නව ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ හෝ ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන හෝ අවශ්‍ය නැතැයි අතිපූජ්‍ය මහානායක මාහිමිවරුන්ගේ අත්සනින් ප්‍රකාශයක්‌ නිකුත් කෙරුණේ උන්වහන්සේලා කාරක සංඝ සභාවල දැන උගත් හිමිවරුන්ගේ මෙන්ම ගිහි විද්වතුන්ගේද අදහස්‌ විමසා බලා කරුණු හොඳින් දැනගෙනයි. එය කිසිසේත්ම උන්වහන්සේලාගේ පෞද්ගලික අපේක්‌ෂාවන් මත නොව රටත් ජනතාවත් ගැන සිතා කරනලද ප්‍රකාශයකි. ජනතා විමුක්‌ති පෙරමුණේ අදහස්‌ උදහස්‌ වලට වඩා මහානායක මාහිමිපාණන් වහන්සේලාගේ ඉහත ප්‍රකාශය වැදගත් වන බවත්, පිළිගත යුතු බවත් රට හා ජනතාව ගැන හිතන මැති ඇමැතිවරුන් හොඳින් වටහා ගත යුතුය. ඒ නිසා රටට හා ජනතාවට වැදගත් වන විධායක ජනාධිපති ධුරය නිෂ්ක්‍රීය කරන අගමැතිට වැඩි බලයක්‌ ලැබෙන විසිවෙනි ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනය සම්මත වීමට ඉඩ නොදිය යුතු බව තරයේ කියා සිටිමු. ජනාධිපතිවරණ හා මහමැතිවරණ කිහිපයකදීම ජනප්‍රිය ප්‍රකාශයක්‌ බවට පත් වූයේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය ආහෝසි කළ යුතුය යන්නයි. එය ඉතා දැඩි ලෙස ඉදිරිපත් කළ 2015 ජනාධිපතිවරණයට හා මහ මැතිවරණයට මුහුණ දුන් සිරිසේන රනිල් හවුල් පාලනයට ජනතාවගේ කැමැත්ත ලැබුණු නිසා විධායක ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කිරීමට ලැබුණු ජනතා කැමැත්තක්‌ ලෙස එය ඉදිරිපත් කළ හැකිය. සිය කතා විලාසය මගින් හා ධර්ම දේශනා මගින් රට පුරා ජනප්‍රියත්වයට පත් වූ දේශකයාණ කෙනෙක්‌ වූ එහෙත් පරිණත දේශපාලන දැනුමක්‌ නෙතිබුණු මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියන්ද විධායක ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කළ යුතු යෑයි 2015 ජනාධිපති හා මහ මැතිවරණවලදී හඬ නැඟූ කෙනෙකි. කිසියම් හෝ කෙනෙක්‌ එම සාධකය විධායක ජනාධිපති ධුරයේ බලතල කප්පාදු කිරීම සඳහා යොදාගන්නේ නම් එය බුද්ධිමත් ක්‍රියාවක්‌ නොවේ. මෙවැනි කරුණු වලදී අප හැමවිටම ක්‍රියා කළ යුත්තේ රට හා පොදු ජනතාව ගැන සිතා මිස දේශපාලන පොරොන්දු හා එක්‌ එක්‌ පුද්ගලයන්ගේ අදහස්‌ මත පිහිටා නොවේ.

පූජ්‍ය බෙංගමුවේ නාලක හිමි
දේශප්‍රේමී භික්‌ෂු පෙරමුණේ ලේකම්
ජාතික හිමිකම් සංවිධානයේ සභාපති.

Courtesy Divaina

බැඳුම්කරය රටත් කා ගමත් කා, දේශපාලනඥයනුත් කා දමා ඇති බව මේ වන විට පැහැදිලි ය. බැඳුම්කරයේ හිමිකරුවන් වන ඇලෝසියස්‌ යුගලය වෙතින් ජරාව කෑ දේශපාලනඥයන් එකසිය දහඅටකගේ නම් ලැයිස්‌තුවක්‌ ගැන කරුණු හෙළි වී තිබේ. මෙම ලැයිස්‌තුව ජනාධිපතිතුමා විසින් පත්කරන ලද බැඳුම්කර කොමිසමට ඉදිරිපත් කෙරුණු නඩු භාණ්‌ඩයකි. මෙය ජනාධිපති ලේකම් භාරයේ තිබූ බවත්, පසුව ජනාධිපතිතුමා විසින් රාජ්‍ය ලේඛනාගාරයට යවන ලද බවත් දැන ගන්නට තිබේ. ඒ අතර දැන ගන්නට ඇති අනෙක්‌ කාරණය නම් රාජ්‍ය ලේඛනාගාරයට යවන ලද රජයේ ලියෑවිල්ලක්‌ මහජනතාව ඉදිරිපිටට ගෙන ආ හැක්‌කේ වසර 30 කට පසු බව ය. එසේ නම් ස්‌ථිර වශයෙන් ම මෙහි යූ.එන්.පී මන්ත්‍රීලාගේ පමණක්‌ නොව ශ්‍රී ලංකා මන්ත්‍රීවරුන්ගෙත් නම් තිබෙනවා විය යුතු ය.

ඒ නිසා පාර්ශ්ව දෙක කෙරෙහි අනුකම්පා කළ ජනාධිපතිතුමා එය රාජ්‍ය ලේඛනාගාරයට යවන්නට ඇත. මන්දයත්, මේ නම් ලැයිස්‌තුව ප්‍රසිද්ධියට පත් වුවහොත් මහජන මන්ත්‍රීවරුන් සෑහෙන පිරිසකට රෙදි ඇඳගෙන පාර්ලිමේන්තු යැමට ඉඩ නොලැබෙන බැවිනි. එක්‌ අතකට රටේ ජීවන වියදම ඉහළ ගොස්‌ ඇති මෙවන් යුගයක මන්ත්‍රීවරුන්ට රෙදි සඳහා යන වියදම අඩුකර දීමට හැකිනම් එය යහපත් ක්‍රියාවකි. බැඳුම්කරයට සපෝට්‌ එකට ගොස්‌ ලියූ අයගේද, පොත් නොලියූ අයගේ ද නම් බැඳුම්කර සල්ලි ලැයිස්‌තුවේ තිබෙන බව දැන ගන්නට තිබේ. හිටපු රූප රාජිනියන්ගේ නම් (ඔවුන් මේ වන විට ආණ්‌ඩුවේ ලොකු අතුය) එහි ඇති බව දැන ගන්නට තිබේ. මෙහි අවසන් අර්ථකථනය වන්නේ බැඳුම්කර ඇලෝසියස්‌ලා මහ බැංකුව කඩා සොරකම් කළ මුදල් පාර්ලිමේන්තුවේ කොටසක්‌ අතට ද ගොස්‌ ඇති බවය. ඒ අනුව දයාසිරි ජයසේකර තවදුරටත් තනි වන්නේ නැත. තමා ඇලෝසියස්‌ගෙන් ලක්‍ෂයක්‌ ලබාගත් බව µSල්ඩ් මාර්ෂල් සරත් ෙµdන්සේකා කීමෙන් දයාසිරිගේ හුදෙකලාව යම් දුරකට මැකී යන අතර දැනට රාජ්‍ය ලේඛනාගාරයේ කාන්තා නිලධාරිනියක භාරයේ සුරක්‍ෂිතව ඇති නම් ලැයිස්‌තුව එළියට ආවොත් දයාසිරිගේ තනිය සම්පූර්ණයෙන් ම පහව යනවා පමණක්‌ නොව “ජරාව කෑමේ සාමූහිකත්වය’ නමැති හැඟීමෙන් ඔහු උද්දාමයට පත්වනු ඇත.

අනුන්ගේ සල්ලිවලින් දේශපාලනය කිරීම මේ රටේ සෑම කල්හිම සිදුවිය. මේ රටේ විසූ ඉහළම දේශපාලන පවුලකට අයත් කාන්තාවක්‌ ජනාධිපතිවරණ ප්‍රචාරණ කටයුතු සඳහා මරදානේ මුදලාලි කෙනකුගෙන් ලබා ගත් මිලියන ගණන් මුදල් පසු කාලයේදී ඒ මුදලාලිටම සියයට හතරේ පොලියට ණයට දුන්නේය. තම සල්ලි ඒවනවිටත් එම කාන්තාවට පරිත්‍යාග කළ ආකාරයෙන්ම µයිල් ලේස්‌ වලින් බැඳ තිබෙනු දුටු මුදලාලිට මහත් කලකිරීමක්‌ ඇති විය. මේ කාන්තාව අදටත් රෙදි අඳින අතර ඉදිරි දේශපාලන කටයුතුවලට ද සම්බන්ධ වීමට තැත් කරන්නී.

සාමාන්‍යයෙන් ආණ්‌ඩුවක්‌ සැඟවිය යුතු තොරතුරු වර්ග කිහිපයක්‌ තිබේ. යුද රහස්‌, රාජ්‍ය රහස්‌, තීරණාත්මක යුද්ධවලදී ගත් තීන්දු ඒවා අතුරින් වර්ග කිහිපයකි. ජනතා ඡන්දයෙන් පාර්ලිමේන්තු ගොස්‌ ජරාව කන පල් හොරුන්ගේ නම් ලැයිස්‌තු මෙම වර්ගීකරණයට අයත් වන්නේ කෙසේදැයි අපි ප්‍රශ්න කරමු. මේ නම් ලැයිස්‌තුව තමා වෙත මුදා හරින ලෙස කථානායකතුමා ද ඉල්ලීමක්‌ කර ඇත. ඒ හොරුන්ගෙන් හොඳ මිනිසුන් වෙන්කර ගනු පිණිසය. ජනාධිපතිතුමනි, ඔබතුමාගේ විධායක බලය මේ අවස්‌ථාවේදී ඔබතුමා පාවිච්චි කළ යුතුමය.

නීතීඥ අරුණ ලක්සිරි උණවටුන

මෙම ලිපිය මගින්

• ජනතාව තෝරා ගන්නා ජනාධිපතිවරයකු ඉන්නා විට රටක ඒකීයත්වය සහ භෞමික අඛණ්ඩතාවය තහවුරු  වීම සහ බලය බෙදා හැරියද ස්වාධීන රටවල් බවට පත් වීමට යම් කොටසකට නොහැකි වීම.
• ලොව බලවත්ම රටවල් ලෙස සැළකෙන ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය, ප්‍රංශය, රුසියාව වැනි රටවල් ජනතාව විසින් තෝරාපත් කර ගන්නා විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය පිළිගෙන තිබීම.
• ආසියාවේ ඇති වියට්නාමය, දකුණු කොරියාව, පිලිපීනය විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයෙන් රට පාලනය කිරීම….
• විධායක ක්‍රමය නැති වෙස්ට්මිනිස්ටර් මොඩලය අනුගමනය කළ ඉංදියාව රටවල් 3කට කැඩී යාම සහ වර්තමානයේ පවා ඉංදියාවේ පවතින බෙදුම්වාදී යුද්ධ
• ජනතාව විසින් සිය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී බලය අනුව සෘජු ඡන්දයෙන් ජනාධිපති පත්කර ගැනීමට වෙස්ට්මිනිස්ටර් ආකෘතිය සහ ඒ මත සිය ජීවනෝපාය පවත්වාගෙන යන අය දක්වන විරෝධය.
• පාර්ලිමේන්තුවට මැතිවරණයෙන් පරාජිතයන් පවා නීතියේ පිහිටෙන් පත්වී ජනතාවගේ විධායක බලය පාලනය කිරීමට හැකි වීම.
• ජනතාව තෝරන ජනාධිපතිට එරෙහිව නඩු පැවරිය හැකි වුණත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ට එරෙහිව නඩු පැවරිය නොහැකි බවට ඇති පාර්ලිමේන්තු බලතල හා වරප්‍රසාද පනත‍.
• පාර්ලිමේන්තුව සහ එහි මන්ත්‍රීවරයන් සිදුකරන නීති විරෝධී ක්‍රියාවන් පාලනය කිරීමට අධිකරණයේ නඩු පැවරීමට පාර්ලිමේන්තු බලතල හා වරප්‍රසාද පනත යටතේ නොහැකි වීම සහ එම පනතෙන් පාර්ලිමේන්තුවට ලැබෙන මුක්තිය.
• අධිකරණය සහ වෙස්ට්මිනිස්ටර් පාර්ලිමේන්තුව එක්වී ජනතාව පෙළන විට ඉන් ජනතාව මුදා ගැනීමට ආයතනයක් නැති වීම යන කාරණා සාකච්ඡා කිරීමට අදහස් කරයි.

වෙස්ට්මිනිස්ටර් පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමය මේ වන විට ලොව පුරාම වදවෙමින් පවතින අන්ත දූෂිත පාලන ක්‍රමයක් බවට මැසිවිලි නැගේ. ඉංදියාවේද වෙස්ට්මිනිස්ටර් පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමය අසාර්ථකය. එකීයව පැවති පෙරදිග ඉංදියාව අපරදිග වෙස්මිනිස්ටර් මොඩලය මගින් පකිස්ථානය සහ බංගලිදේශය නමින් අලුත් රටවල් ඇති කළේ ය.අද පවා ඉංදියාව ඒකීය නොවේ. ඉංදියවේ මේ විකෘතියට වෙස්මිනිස්ටර් මොඩලය අනුගමනය කරන රටවල් ආධාර අනුබල දුන්නේ ය.

ලොව බලවත්ම රටවල් ලෙස සැළකෙන ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය, ප්‍රංශය, රුසියාව, චීනය විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය පිළිගෙන ඇත. ආසියාවේ ඇති වියට්නාමය, දකුණු කොරියාව, පිලිපීනය විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයෙන් රට පාලනය කරති. දූෂිතයන් රොත්තක් අසුන්ගන්නා වෙස්ටිමිනිස්ටර් ආකෘතික පාර්ලිමේන්තුවට වඩා ජනතාව සෘජුව සිය ජනාධිපතිවරණ ඡන්ද බලයෙන් තෝරාපත් කරගන්නා ජනාධිපතිවරයා ජනතාව සහ රට ආරක්ෂා කරන බව විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය පවතින රටවල ජනතාව කල්පනා කරති. පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩල රටවල පාලනය වෙස්ටිමිනිස්ටර් ආකෘතිකට අනුව සිදුවුණද එකී රටවල ජනතාව අසරණභාවයේ දුගී භාවයේ ගිලී සිටිති. එම රටවල පාලනය අසාර්ථකය. අන්ත දූෂිතයන් සහ පවුල් කිහිපයක් විසින් පාර්ලිමේන්තුව අත්කරගෙන ඇති බවත් ජනතා කැමැත්ත යන සුදු පිරුවටයෙන් වැසී දූෂණය රජකරමින් රාජ්‍ය පාලනය කරන බවත් වත්මන් වෙස්මිනිස්ටර් ක්‍රමයේ සමාජ භාවිතයයි. ජනතාව විසින් සිය ඡන්දයෙන් සෘජුව ජනාධිපති තෝරා ගන්නා ක්‍රමය වෙස්ට්මිනිස්ටර් දූෂිත පාලනය පවත්වාගෙන යාමට ප්‍රධාන බාධාව වී ඇත.

ජනතාව විසින් සෘජුව තෝරන ජනාධිපති ක්‍රමය ඉවත් කිරීමෙ මගින් උත්සාහ ගන්නේ බ්‍රිතාන්‍යය යටත් විජිත තත්ත්වය තවදුරටත් ශක්තිමත් කිරීමත් ඒකාධිපතියෙක් ලෙස නාමකරණය කරමින් ජනාධිපති ධූරය ඉවත් කරන මුවාවෙන් අන්ත දූෂිත, නඩු පැවරීමට යටත් නැති, පාර්ලිමේන්තු බලතල හා වරප්‍රසාද පනතේ මුක්තිය ලැබූ පවුල් කිහිපයක බල අධිකාරී මර්මස්ථානයක් ලෙස පාර්ලිමේන්තුව ශක්තිමත්ව පවත්වාගෙන යාමයි.

ලංකාවේ වෙස්ට්මිනිස්ටර් ක්‍රමය පැවැති වකවානුව දෙස බැලුවහොත් එම කාලයේදී ජාතිවාදී කෝලාහල ආරම්භ විය. දකුණේ පළමු වැනි කැරැල්ල 1971 දී ඇති විය. උතුරේ බෙදුම්වාදී ව්‍යාපාරය මෙන්ම කොටි සංවිධානය ඇල්ෆ්‍රඩ් දොරේඅප්පා යාපනය නගරාධිපති ඝාතනයෙන් ආරම්භ විය.

යටත් විජිතත්ත්වය ශක්තිමත් කරන වෙස්මිනිස්ටර් පාර්ලිමේන්තුව

නිදහසෙන් පසු ලංකාව යටත් විජිතයක්ව පවත්වා ගැනීමට පදනම දමා ගන්නා ලද්දේ වෙස්ට්මිනිස්ටර් ආකෘතියෙනි. පූජ්‍ය දඹරාවේ රතනසාර හිමි භාෂා නිදහස වෙනුවෙන් ඝාතනය විය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පසෙක තබා 1975 සිට 1977 දක්වා මැතිවරණය කල් දමා ගනු ලැබීය. එනිසා ජනතාව තෝරන විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයක සිට අසාර්ථක වෙස්ට්මිනිස්ටර් ක්‍රමයකට වෙනස් වීමට තරම් ප්‍රධාන හේතුවක් පැන නැගී නැති වටපිටාවක 20 වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය මගින් ජනතා වරමෙන් තොරව පත් වූ මන්ත්‍රීවරු සිටින පාර්ලිමේන්තුව කෙසේ ජනතා කැමැත්ත ඉටු කරන්නේද? යන්න වටහා ගත යුතුය.

යටත් විජිතත්ත්වය ස්ථිර කරන පාර්ලිමේන්තු වෙස්ටිමිනිස්ටර් මොඩලය ශක්තිමත් කරනවාට වඩා එංගලන්තයේ රාජ්‍යත්වය මගින්  රට පාලනය කරන ආණ්ඩුකාර ධූරය නැවත ඇති කරනු ලැබුවද,රටේ පිරිසක් එයට කැමති විය හැකිය. සිය රටේ ජනතාව විසින් සිය සෘජු කැමැත්තෙන් ජනාධිපති පත් කරගන්නා ක්‍රමය ශිෂ්ඨ සම්පන්න නොවන්නේ කෙසේද? යන්න වෙස්මිනිස්ටර් පාර්ලිමේන්තුව ශක්තිමත් කිරීමට කටයුතු කරන අය පැහැදිලි කරන්නේ නැත. වෙස්මිනිස්ටර් පාලන ක්‍රමය හදුන්වාදුන් එංගලන්තයේ රාජකීය පවුල විරාජිතව පවුල් පාලනයෙන් රජ පෙළපත සහ රාජකීය උරුමය පවත්වාගෙන යද්දී ලොව අනෙක් රටවල ජනතාව විසින් සිය ඡන්දයෙන් රාජ්‍යත්වය හසුරුවන්නේ කවුද? යන්න ජනසම්මතයෙන් පත්කර ගැනීම වැරදි බව ජනතාවට කට පාඩම් කරවති. මේ සදහා ජනතාව තෝරාපත් කරගන්නා ජනාධිපති හොරෙක්, වංචනිකයෙක්, ඒකාධිපතියෙක් බවට ඒත්තු ගන්නවා ජනතාවගේ ජනාධිපතිවරණ ඡන්ද බලය අත් කර ගැනීමට වෙස්මිනිස්ටර් පාර්ලිමේන්තුව උත්සාහ දරති.

මොන්ටෙස්ක්‍යූ දාර්ශනික මතය අනුව විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායකය සහ අධිකරණය එක් පුද්ගලයෙක් අත දරා සිටීම ඒකාධිපතීත්තවයට අතවැනීමක් බව කීවද වෙස්මිනිස්ටර් පාර්ලිමේන්තුව උත්තරීතරයැ කියමින් විධායක, ව්‍යවස්ථාදායක සහ අධිකරණ බලය එකී පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් අතට ලබා ගැනීමට උත්සාහ ගැනීම ජනසම්මතය ප්‍රකාශ කිරීමක් විය හැකිද?

වෙස්මිනිස්ටර් යටත්විජිත ආකෘතියට අභියෝගයක් වූ ජනතාවගේ ජනාධිපතිවරණය

1977 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය පවත්වන තෙක්ම ජනතාව විසින් විධායකය සෘඩුවම ජනතා ඡන්දයෙන් තෝරාපත් කර ගන්නා ක්‍රමයක් නොවීය. 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මගින් ජනතාව විසින් සිය සෘජු ඡන්ද බලයෙන් තමන්ගේ විධායක ප්‍රධානියා තෝරා ගන්නා ක්‍රමය නීතියට ඇතුළත් කර පසුව ජනාධිපතිවරණ ඡන්ද විමසීමේ පනත පවා සම්මත කරමින් ජනතාවට අලුත් ඡන්ද ක්‍රමයක්ද හදුන්වා දී ජනසම්මතයට අනුව විධායකයේ ප්‍රධානියා තොරාපත් කර ගැනීම සිදු විය. ඒ සමගව වෙස්මිනිස්ටර් ක්‍රමයේ පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීවරයන්ගෙන් සැදුම්ලත් අමාත්‍ය මණ්ඩලය විසින් ජනතාව තෝරාගත් ජනාධිපතිවරයා සමග බද්ධ වී සහ රාජ්‍ය සේවය සමග රටේ විධායක බලය ක්‍රියාත්මක කරනු ලැබීය. පාර්ලිමේන්තුව සහ එහි මන්ත්‍රීවරයන් ව්‍යවස්ථාදායක කටයුතුවලට අතිරේකව විධායක බලයද අඩු වැඩි වශයෙන් ක්‍රියාත්මක කරමින් ජනතාව පත්කරගත් ජනාධිපති ඉවත් කිරීමේ දෝෂාභියෝග බලය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය සමග හවුලේ භාවිතා කරමින් ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍ය පවත්වාගෙන යන පාලන ක්‍රමයක් වර්තමානයේ පවතී. මෙය වෙස්මිනිස්ටර් යටත් විජිත පාලන ක්‍රමය මගින් බ්‍රිතාන්‍යය විසින් ලංකාවට හදුන්වාදුන් පාලන ආකෘතිය නොවන අතර නමුත් ජනතා පරමාධිපත්‍ය භාවිතා කිරීමේ වර්ධනයක් වේ.

ජනතාව විසින් සිය රාජ්‍ය නායකයා ජනසම්මතයෙන් පත්කර ගැනීම ‍පෙරදිග චින්තනයේ එක් සාධනීය පාලන ක්‍රමයකි. පෙරදිග චින්තනය අනුව ජනසම්මතයෙන් රාජ්‍යත්වය තෝරා ගැනීම වෙස්මිනිස්ටර් පාලනයේ සම්මත අදහසට පටහැනි තත්ත්වයකි. වෙස්මිනිස්ටර් ආකෘතිය අනුව ජනතාව විසින් තෝරා ගන්නා නියෝජිතයින් විසින් විධායකය හැසිරවිය යුතු අතර අධිකරණය ස්වාධීනව බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් හදුන්වා දුන් නීතියට අනුව යුක්තිය පසිදලිය යුතුය.

වෙස්මිනිස්ටර් පාලන ආකෘතියේදී ජනතාව විසින් සෘජුව සිය රාජ්‍ය නායකයා එනම් විධායකයේ ප්‍රධානියා තෝරා ගන්නා ක්‍රමයක් නැත. ජනතාව විසින් තෝරා ගන්නා පාර්ලිමේන්තුවේ සිටින මන්ත්‍රීවරුන්ගේ කැමැත්ත අනුව විධායකයේ කටයුතු සිදුකිරීම වෙස්මිනිස්ටර් පාලනයේ දී සිදු වේ. බ්‍රිතාන්‍යය යටත් විජිත රටවල් නිදහසෙන් පසුත් යටත් විජිත තත්ත්වයෙන්ම පවත්වා ගැනීම සහ ජනතාව විසින් සිය නිදහස ලබා ගැනීමට සමත්වන නායකයෙක් සෘජුවම රාජ්‍යත්වයට පත් කිරීම වැළක්වීම වෙස්මිනිස්ටර් ආකෘතික පාර්ලිමේන්තුවේ මූලික අරමුණ සහ අභිප්‍රාය විය.

එනම් වෙස්මිනිස්ටර් පාර්ලිමේන්තු ආකෘතිය සකස් වී ඇත්තේ ඒකාධිපති ලෙස කටයුතු කරන පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් නිර්මාණය වන ආකාරයටය. ඔවුන් නඩු පැවරීමෙන් නිදහස්ය. පාර්ලිමේන්තුව නීති විරෝධී ක්‍රියාවන් සිදුකළද නඩු පැවරිය නො හැකිය. ඒ සදහා ආසන්නතම උදාහරණ තිහිපයක් ඇත.

1වන උදාහරණය

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 46 ව්‍යවස්ථාව අනුව ජාතික ආණ්ඩුව නිර්මාණය කර ගැනීමට ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අර්ථනිරෑපණය කිරීමට කටයුතු කිරීම

2වන උදාහරණය

පළාත් සභා මැතිවරණ ඡන්දය කල් දැමීම සදහා අදාල පනත සංශෝධනය කිරීමේදී 2වන සහ 3වැනි වර කියවීම සදහා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ඉදිරිපත් නොකළ වගන්ති රාශියක් ඇතුළත් සංශෝධන ගෙනවිත් සම්මත කරමින් කථානායකවරයා විසින් සහතික කරවීම.

3වන උදාහරණය

පසුගියදා සම්මත කර ගත් 2016 අංක 14 දරන අතුරුදහන් වූ තැනැත්තන් පිළිබඳ කාර්යාලය පනතේ 27iii) වගන්තිය මගින් බලහත්කාරයෙන් අතුරුදහන් කිරීමෙන් ආරක්ෂාකිරීම සඳහා වූ ජාත්‍යන්තර සම්මුතියේ” ප්‍රතිපාදන ලංකාවේ නීතියට අදාල කර ගෙන ඇත්තේ එකී ජාත්‍යන්තර සම්මුතියේ සිංහල, දෙමළ හෝ ඉංග්‍රීසි පිටපතක්වත් පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීමෙන් තොරවය.

4වන උදාහරණය

පාර්ලිමේන්තුවේ න්‍යාය පත්‍රයට ඇතුළත් කරන පනත් කෙටුම්පත් සම්බන්ධව එහි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථානුකූලත්වය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ පරීක්ෂා කිරීමෙන් පසු එවන තීරණය රාජ්‍ය භාෂාවන් ලබා ගැනීමට පාර්ලිමේන්තුවට හෝ එහි මන්ත්‍රීවරයන්ට අවශ්‍ය නැති අතර ඒ අනුව එහි සිටින ජනතා නියෝජිතයන්ගේ රාජ්‍ය භාෂා ප්‍රතිපත්තිය වටහා ගත හැකි අතර ජනතාවෙගෙන් නීතිමය තොරතුරු සැගවීමට පාර්ලිමේන්තුව කොතෙක් ප්‍රයත්න දරන්නේද යන්න ඉන් කියවා ගත හැකිය.

මෙමගින් සිදු වන්නේ මහ බැංකු බැදුම්කර ගණුදෙනු වැනි කුප්‍රකට ගණු දෙනු පාර්ලිමේන්තුව හරහා සිදුවීමේ අවධානම තවත් ඉහළ යාමත්, මැතිවරණයෙන් පරාජයට පත් වූ තැනැත්තන් මන්ත්‍රීවරු විමෙන් ජනමතය විකෘති කරන තත්ත්වයක් ඇති වීමත්, ජනතා මතය අනුව නොව ප්‍රධානීන්ගේ මතය අනුව පාර්ලිමේන්තුමේ ධූර බෙදී යාමත් නිරන්තරයෙන් සිදු වීමයි.

ජනතාව විසින් තෝරා ගන්නා පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයන්ට වරප්‍රසාද සහ වරදාන ලබා දී එංගලන්තය ඇතුළු බලවත් රටවලට අවශ්‍ය ආකාරයට නීති සම්මත කර ගැනීම වෙස්මිනිස්ටර් ආකෘතියේ අවශ්‍යතාවයයි. එයට ඇති ප්‍රධාන බාධාව වන්නේ 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මගින් ඇති කළ වෙස්මිනිස්ටර් යටත් විජිත ආකෘතියට අනුකූල නොවන නමුත් ජනතාව විසින් සෘජුව සිය නායකයා තෝරා ගන්නා ජනාධිපතිවරණනයි.

ජනාධිපති සෘජුව තෝරන ජනාධිපතිවරණය බැහැර කර ජනාධිපති පාර්ලිමේන්තුව විසින් නම් කිරීම නීතියට අනුකූලද?.

1977 පැවති පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී එක්සත් ජාතික පක්ෂය විසින් මැතිවරණ පොරොන්දු රාශියක් ලබා දෙන ලද අතර ජනතාව විසින් සෘජුවම සිය රාජ්‍ය නායකයා තෝරා ගන්නා ජනාධිපතිධූරයක් ඇති කිරීමත් ජනතාව විසින් නීති පැනවීමේ සහ සිය මතය ප්‍රකාශ කරන ජනමතවිචාරණ පැවැත්වීමත් ඒවා අතුළත් නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් කෙටුම්පත් කර ඉදිරිපත් කිරීමත් ඒ අතර විය. ඒ අනුව අතිවිශාල බහුතර ඡන්දයෙන් බලයට පැමිණි එක්සත් ජාතික පක්ෂය එකී පොරොන්දු අතරින් ජනතාව විසින් සෘජුවම සිය රාජ්‍ය නායකයා තෝරා ගන්නා ජනාධිපතිධූරයක් ඇති කිරීමත් ජනතාව විසින් නීති පැනවීමේ සහ සිය මතය ප්‍රකාශ කරන ජනමතවිචාරණ පැවැත්වීමත් අතුළත් නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ජනතාව හමුවේ තබන ලද අතර එය 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ලෙස මේ දක්වා බලාත්මකව පවතී.

1977 මැතිවරණයෙන් පසු ඉදිරිපත් කළ එකී 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ජනතාව විසින් නැවත අනුමත කිරීමක් අවශ්‍ය නොවූයේ ඒ සදහා 1977 මැතිවරණයෙන් ජනවරමක් එවකටත් එක්සත් ජාතික පක්ෂයට ලැබී තිබූ හෙයිනි. ඒ අර්ථයෙන් ගත්විට ජනතාව විසින් සෘජුවම සිය රාජ්‍ය නායකයා තෝරා ගන්නා ජනාධිපතිධූරය ජනතාවට අනවශ්‍ය බවට 2015 දී ජනතාව විසින් ජනාධිපතිවරණය සහ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය යන ජනවරම් 2ක් මගින් තීරණය කර ඇති හෙයින් සහ ප්‍රකාශකර ඇති හෙයින් විධායක ජනාධිපති ධූරය අහෝසි කිරීමට නීති පැනවීමට එනම් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කරමින් විධායක ජනාධිපති ධූරය ඉවත් කිරීමට වර්තමාන පාර්ලිමේන්තුවට සහ වත්මන් ජනාධිපතිවරයාට හැකියාව ඇති බව බැලූ බැල්මට පෙනී යයි. එසේ වුවත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව පිළිබද වැඩිදුර හැදෑරීමේදී එහි ඇති බාධාවන්ද ඒ සමගව පෙනී යයි.

ඒ සදහා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 83 ව්‍යවස්ථාව හොදින් අධ්‍යයනය කළ යුතුය.

(83) 82 වැනි ව්‍යවස්ථාවේ විධිවිධානයන්හි පටහැනිව කුමක් සඳහන්ව ඇත ද –

(අ.) 1වැනි, 2 වැනි, 3 වැනි, 6 වැනි, 7 වැනි, 8 වැනි, 9 වැනි, 10 වැනි සහ 11 වැනි ව්‍යවස්ථාවල හෝ මේ ව්‍යවස්ථාවෙහි හෝ විධිවිධාන සංශෝධනය කිරීම සඳහා වූ හෝ පරිච්ඡින්න කොට ප්‍රතියෝජනය කිරීම සඳහා වූ හෝ ඒ ව්‍යවස්ථාවල යම් විධිවිධානයකට අනනුකූල වන්නා වූ හෝ පනත් කෙටුම්පතකටසහ

(ආ) 30 වැනි ව්‍යවස්ථාවේ (2) වැනි අනුව්‍යවස්ථාවේ නැතහොත් 62 වැනි ව්‍යවස්ථාවේ (2) වැනි අනුව්‍යවස්ථාවේ විධිවිධාන සංශෝධනය කිරීම හෝ පරිච්ඡින්න කොට ප්‍රතියෝජනය කිරීම හෝ සඳහා වූ නැතහොත් ඒ විධිවිධානවලට අනනුකූල වන්නා වූ ද, අවස්ථාවෝචිත පරිදිජනාධිපතිවරයාගේ ධුර කාලය සාවුරුද්දක් ඉක්මවා දීර්ඝ කරන්නා වූ නැතහොත් පාර්ලිමේන්තුව පවත්නා කාලය සාවුරුද්දක් ඉක්මවා දීර්ඝ කරන්නා වූ ද පනත් කෙටුම්පතකට, පක්ෂව දෙන ලද ඡන්ද සංඛ්‍යාව (නොපැමිණි මන්ත්‍රීවරයන් ද ඇතුළුව) මුළු මන්ත්‍රී සංඛ්‍යාවෙන් තුනෙන් දෙකකට අඩු නොවේ නම් ද, ජනමත විචාරණයක දීඑය ජනතාව විසින් අනුමත කොට ඇත්නම් ද, 80 වැනි ව්‍යවස්ථාවට අනුකූලව ජනාධිපතිවරයා විසින් එහි සහතිකයක් ස්වකීය අත්සන ඇතිව සටහන් කොට ඇත්නම් ද, ඒ පනත් කෙටුම්පත නීතිය බවට පත් වන්නේ ය.

30.2 ව්‍යවස්ථාව යනු ජනරජයේ ජනාධිපතිවරයා ජනතාව විසින් තෝරා පත් කර ගනු ලැබිය යුතු අතර පස් අවුරුදු කාලයක් ධූරය දරන්නේ ය”

ඉහත 30.2 ව්‍යවස්ථාව පමණක් නොව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 1වැනි, 2 වැනි, 3 වැනි, 6 වැනි, 7 වැනි, 8 වැනි, 9 වැනි, 10 වැනි සහ 11 වැනි ව්‍යවස්ථාවල හෝ 83 ව්‍යවස්ථාව සහ 62.2 ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීම හෝ පරිච්ඡින්න කොට ප්‍රතියෝජනය කිරීම හෝ සඳහා වූ නැතහොත් ඒ විධිවිධානවලට අනනුකූල වන්නා වූ දපනත් කෙටුම්පතක් පක්ෂව දෙන ලද ඡන්ද සංඛ්‍යාව (නොපැමිණි මන්ත්‍රීවරයන් ද ඇතුළුව) මුළු මන්ත්‍රී සංඛ්‍යාවෙන් තුනෙන් දෙකකට අඩු නොවේ නම් ද, ජනමත විචාරණයක දීඑය ජනතාව විසින් අනුමත කොට ඇත්නම් ද, 80 වැනි ව්‍යවස්ථාවට අනුකූලව ජනාධිපතිවරයා විසින් එහි සහතිකයක් ස්වකීය අත්සන ඇතිව සටහන් කොට ඇත්නම් ද, ඒ පනත් කෙටුම්පත නීතිය බවට පත් වන බව දක්වා ඇත.

එනම් 83 ව්‍යවස්ථාව මගින් ජනතාව විසින් තෝරා ගන්නා ජනාධිපතිවරයාට නියම කර ඇති වගකීම් රාශියක් පවරා ඇත.1977 පැවති පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් පසු රටට හදුන්වා දුන් ජනමතවිචාරණවල වගකීම ප්‍රධාන වශයෙන් 83 ව්‍යවස්ථාව මගින් පවරා දී ඇත්තේ ජනතාව විසින් තෝරා පත් කර ගනු ලැබිය යුතු ජනාධිපතිවරයාටය. එමෙන්ම එකී ජනමතවිචාරණයේ ප්‍රතිඵලය අනුව එය නීතියක් බවට පත්වන්නේ ජනතාව විසින් තෝරා පත් කර ගනු ලැබිය යුතු ජනාධිපතිවරයා විසින් ස්වකීය අත්සන ඇතිව සටහන් කොට ඇත්නම්ය. එමෙන්ම 86, 87 සහ 88 ව්‍යවස්ථා අනුවද ජනමතවිචාරණවලදී ජනතාව විසින් තෝරා පත් කර ගනු ලැබිය යුතු ජනාධිපතිවරයාට ඇති වගකීම දක්වා නියම කර ඇත.

4.(අ) ව්‍යවස්ථාවේද ජනමතවිචාරණ සම්බන්ධව දක්වා ඇත. එනම් ව්‍යවස්ථාදායක බලය ජනමතවිචාරනයකදී ජනතාව අත ඇත. එකී ව්‍යවස්ථාදායක බලය ජනමතවිචාරණයකදී ක්‍රියාත්මක කර ගත හැක්කේ ජනතාව විසින් තෝරා ගන්නා ජනාධිපතිවරයාට පමණි. 3 වන ව්‍යවස්ථාව අනුව ජනාධිපතිවරණය සහ ජනමතවිචාරණය ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍යයේ කොටසකි ජනමතවිචාරණයක් කැදවීමේ බලයක් හෝ අධිකාරයක් ජනතාව විසින් තෝරා ගන්නා ජනාධිපතිවරයාට හැර වෙනත් කිසිවකුට හිමිකර දී නැති අතර එවැනි බලයක් හා අධිකාරයක් ආරෝපනය කර ගැනීමටද වෙනත් කිසිවකුට ජනමතවිචාරණයකින් තොරව නොහැකි බව 3 සහ 4වන ව්‍යවස්ථාද, 83 ව්‍යවස්ථාවත් පැහැදිලි කරති.

එනම් 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අනුව වෙස්මිනිස්ටර් ආකෘතියේ පාර්ලිමේන්තුව නම් කරන නියෝජිතයෙකුට ජනමතවිචාරණයක් කැදවීමට හැකියාවක් නැති අතර ඒ සදහා ජනමතයක් 2015 වර්ශයේ පැවති ජනාධිපතිවරණයේ දී සහ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ දී වර්තමාන ජනාධිපතිවරයා හෝ පාර්ලිමේන්තුව ලබා ගත්තේ නැත.

2015 ජනාධිපතිවරණයේ දී සහ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ දී ජනතාව විසින් සෘජුවම සිය රාජ්‍යනායකයාව තෝරා ගැනීමට තිබූ අයිතිය අත්හැරිය බවට කිව හැකි වුවද, කිසිම අවස්ථාවක ජනතාව විසින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ඇති ජනමතවිචාරණ අයිතිය අත්නොහැරි බවත් විධායක ජනාධිපතිධූරය ඉවත් කිරීමට ජනවරමක් ඉල්ලා සිටීමෙන් සහ ජනමතවිචාරණ අයිතිය අත්හැරීමට ජනතාවගෙන් ජනවරමක් ඉල්ලා නොසිටීමෙන් ම ඒ බව සනාථ වේ. ඒ අනුව ජනතාව විසින් සෘජුවම සිය රාජ්‍ය නායකයාව තෝරා ගැනීමට තිබූ අයිතිය අත්හැරියද කිසිම අවස්ථාවක ජනතාව විසින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ඇති ජනමතවිචාරණ අයිතිය අත්නොහැරි බව පැහැදිලිය.

ඒ අනුව වත්මන් ජනාධිපතිවරයාට සහ පාර්ලිමේන්තුවට ජනාධිපතිධූරය ඉවත් කිරීමට ජනවරමක් ලැබී තිබුණද ජනමතවිචාරණය සම්බන්ධව සිදුකළ යුතු වෙනස්කම් සිදු කිරීමට ජනවරමක් ලැබී නැත. 83 ව්‍යවස්ථාවේ ජනතාව තෝරාගන්නා ජනාධිපතිට අදාල කොටස් සංශෝධනය කිරීම පාර්ලිමේන්තුව විසින් පමණක් කිරීමට ජනවරමක් ලැබී නැත.

ජනාධිපතිධූරය ඉවත් කිරීමට යාමේදී ජනමතවිචාරණය සම්බන්ධව සිදුකරන්නට යන වෙනස් කම් සිදුකළ යුත්තේ අලුතින් ජනතාවගෙන් ජනවරමක් ලබා ගෙන පමණි. මන්ද විධායක ජනාධිපතිධූරය අහෝසි කිරීමට ලබා ගත් ජනවරම වෙනත් ක්ෂේත්‍ර සදහා ව්‍යාප්ත කිරීමට ජනාධිපතිවරයාට හෝ පාර්ලිමේන්තුවට හැකියාවක් නැති අතර එසේ සිදුකරන්නේ නම් එය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයටත්, යහපාලනයටත් ප්‍රතිවිරුද්ධ වේ. ජනමතවිචාරණ සම්බන්ධව සිදුකළ යුතු වෙනස්කම් පාර්ලිමේන්තුවට පමණක් තනිව සිදුකළ නොහැකි අතර එය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාට සහ 1977 ජනවරමටත් 2015 ජනවරමටත් පටහැනි වේ.

ඒ අනුව විධායක ජනාධිපතිධූරය අහෝසි කිරීමට යාම සහ වෙස්මිනිස්ටර් පාර්ලිමේන්තුවට විධායක බලය එකතු කරන්නට යාම 2015 ලැබූ ජනවරමට පටහැනි තත්ත්වයක් බව නිතැතින්ම පත්වේ.

ඒ අනුව ජනාධිපති සෘජුව තෝරන ජනාධිපතිවරණය අහෝසිකර ජනාධිපති පාර්ලිමේන්තුව විසින් නම් කිරීමට යාමේදී ජනමතය විමසීම අවශ්‍යම වේ.

නීතීඥ අරුණ ලක්සිරි උණවටුන

2018.06.03

Sudath Gunasekara

6.2.2018.

I am posting here again my article on the above topic published in Lankaweb on February 15th, 2018. Since nothing has happened up to date even after four long months.

As the subject matter has assumed new dimensions with the tussle over this ‘sacred’ Commission Report purported to have been withheld by the Secretary to the President by sending it to the Govt Archives for 30 years limbo instead of sending it to the Parliament as requested by the Speaker. This action on the part of the Secretary proves that there are many more wheels within this gang robbery than we ever imagined.

Probably he must have been advised by the perpetrators who masterminded this gang robbery to do so, so that none could be punished till 30 year are over. Meanwhile who knows, failure to take immediate action on this crime will result in robbing the other State Banks as well, as divulged by the President two day ago.

Therefore the need to take immediate action, on this matter at least now, in the interest of the general public and the country.

Mr President it is up to you to go in to action immediately without wasting you valuable time engaging in useless vituperative and lose talk as you did at the Rev Sobita Theras commemorative anniversary the other day. Sink or sail are the only options available at your disposal now?

Punish all those who have masterminded the Central Bank gang robbery ASAP.

Posted on February 15th, 2018

Sudath Gunasekara

As I was listening to yesterday’s (14) 7 pm Hiru news bulletin, I saw Dr. P. Mahanamahewa explaining in detail how to deal with Arjuna Mahendaran in case if he does not turn up at the CID Office before the 15th. Today is 15th but still Mahendran, the third accused. as I have stated before has not turned up.  Leaving aside the legal intricacies, my question is, are we going to leave it at that. Suppose he never comes back and escapes the Sri Lankan law, then what next?

If that happens on whom are we going to fix responsibility regarding this mega robbery which has completely ruined a nation with spillover effects for decades and generations to come?

How the conspiracy was hatched and carried out AND BY WHOM?

The whole country knows it was Ranil Wickramasinha who brought Arjuna Mahendran to Sri Lanka and got him appointed as the Governor of the Central Bank in spite of strong objections raised by the President, the Head of the State

It was he who invited him to come offering the Governorship of the CB

It was he who got the CB under him as pre-planned from the Finance Ministry.

It was he who took full responsibility for his selection and insisted that Mahendran should be appointed, when the President objected, ineffectively as usual, for his request to appoint his buddy

When the matter was raised in Parliament it was Ranil who defended him in the House on 17th March 2017

It was also Ranil who introduced the new system of Bond auctions as revealed by Arjuna Mahendran before the commission in his evidence

It was also Ranil who got the President to dissolve Parliament in August 2017 a day before the Dew Gunasekara COPE Report was to be presented to Parliament and thereby avoided the Report being debated in Parliament.

(This lapse led to the second Bond Scam the subject of the present debate)

He also appointed his own commission of Party lawyers and got Mahendran exonerated before the President appointed his Commission

Then he also wanted Mahendran appointed for a Second term which the President refused and got Coomaraswamy appointed

After that Ranil appointed Mahendran to another high post under his Ministry disregarding and ignoring his highly questionable role in the CB scam and also ignoring the President, probably thinking that it was he who got Mr Sirisena elected as the President, which is absolutely true.

When he was asked to give evidence before the Commission he got the Commissioners to send him a list of questions to be asked AT THE INQUIRY in advance carefully prepared, so that he can come prepared to answer them, perhaps designed to exonerate him. The dramatic way Auditor Geneal mollycoddled him at the Commission hearing was adequate proof of preplanned leading. This is like the Commissioner of Examinations sending the Question papers to a candidate and accepting his answer scripts at the examiners home and pass him with distinction.

He also got Ravi Karunanayaka the Finance Minister his confidante and Deputy Leader of the UNP to instruct all State Banks to bid at the auction at lower interest ( 9.5%) so that Ajun Aloysius, who was perhaps advised in advance either by Mahendran his father-in-law who was living with him in his home  or jointly by Ranil and Mahendran to quote 12.5 % interest as pre-planned.

He was also responsible for increasing the 10 Billion to 40 Billion as Mahendran has revealed in his evidence before the Commission

It was also he who got Sujiiva Serasinha, the Author of the famous Book on CB SCAM, appointed to the COPE as a member to defend Arjun M/

It was also he who sent Mahendran to Singapore when dark clouds were gathering over the sky.

(It is beyond comprehension how and why a suspect of such a crime was allowed to leave the country, unless there was some powerful intervention behind it). Ranil should know better than anybody else as to how he left Katunayaka Airport without any problem. Ranil knows better than any if Mahendran is arrested and grilled by the CID and by brilliant lawyers like Dappula Livera and Kodagoda, he will spill out all the beans and the entire gang of Alibaba and 40 thieves and all others who have jointly conspired, aided and abetted in different ways assigned to them by the leader, like writing books, adding foot notes and those benefitted directly or indirectly will be exposed.

In this backdrop I don’t think this man will ever come back to Sri Lanka. The perpetrators must have done their homework so that he could be kept in hiding safely and etternally.

Why can’t the President or law enforcing authorities take action against Ranil taking these commitments as a personal a bond and serious crimes and take action accordingly? Of cause one could argue that he cannot be treated under that law as he has not duly singed a bond in court to that effect. Can’t it be accepted as a verbal bond under common law interpreting all what he has done as commissions and omissions against public interest and the State?   I am sure what I have said here could be converted to legal jargon to frame the charges.

Therefore the citizens of this country who are the owners of the Central Bank should demand the President to at least now arrest the Golden brain, whoever it is, that conspired, planned and executed this crime with a gang of thieves and who is also doing everything he could, under the sun to protect Mahendran his erstwhile friend for nothing but shear political and personal gain. I don’t think anybody needs to name him. The President should know it better than anybody else. So I leave it to him to decide. I do not know whether he will take the correct decision. But as responsible citizens it is our duty by the country and its people to raise these issues for public debate. If he takes the correct decision on this issue at least now I have no doubt that he will at least partially emerge out of the abysmal political mire in to which he has fallen, not because of anybody else’s fault, but only of his own fault and lapses and lack of far sight.

It will also open the doors for an entirely a new political culture in this country, free from corruption and misgovernment, which the people of this country have been desperately dreaming for decades.

Those of you who read this will know many more involvements and finer points than this. I beg your pardon for shortcomings in this note.

The background  for his selection

Mahendrans are Ranil’s Family friends and strong UNP supporters. Mahendran is also said to be his school mate at Royal. He has been appointed to several posts even in 2001 when Ranil became PM. During that time he also appointed Charless Mahendran, Ajun’s farther to the UN.  While he was there he is supposed to have given some vital secret information to Ranil bypassing Chandrika, over which Chandrika got damn annoyed and dissolved the Parliament making room for the 2014 General Elections that routed Ranil’s Government and sent him to the opposition. It is in this background one has to understand as to why Ranil brought Mahendran to the Central Bank

I am annexing herewith the responses for the first posting as well for your convenience.

5 Responses to Punish all those who have masterminded the Central Bank gang robbery ASAP.”

Ananda-USA Says:

February 15th, 2018 at 3:13 pm

ABSOLUTELY Sudath!

Let all these MAHA PARIMANA HORU KALLIYA be PROSECUTED, CONVICTED and IMPRISONED IMMEDIATELY without DELAY!

dhane Says:

February 15th, 2018 at 4:04 pm

Even Grade 5 child in Sri Lanka knows that Ranil was the master mind behind CB Robbery. But President Sirisena is the only person who think Ranil is innocent no need to take any legal action. Why?? If any legal action take against Ranil at the Court Ranil will defend himself saying that it is President Sirisena who had signed letter of appointment. President had all powers not to appoint Mahendra given his reasons also to sack Mahendra immediately after 1st Robbery took place. Instead of doing anything like that President Sirisena encourage by dissolve Parliament in August 2017 a day before the Dew Gunasekara COPE Report. Thereby giving the opportunity for the 2nd robbery. Further Sirisena never sacked Mahendra until his full period was over as President did not observed any wrong doing. In my opinion President and this Yahapalana is unable to take any action for those big thieves like Ranil, Malik, Kabeer Hassim & Footnote group. Why not Ranil give a Telephone call to Mahendra whether he is in Singapore or any other country and ask him to come to Colombo. No need Interpol arrest notice to obtain. Take my word no action will be taken against any of these thieves as long as Yahapalanaya stays in power. It’s only the voters in SL can punish them in 2020. But by that time the match of destroying this country will be over.

Dilrook Says:

February 15th, 2018 at 4:17 pm

About 2 months ago the JO said they will be bringing a no confidence motion against Ranil over the bond fraud. As I correctly predicted, it never came! It will not come (unless Ranil decides to step down or Sirisena finally decides to remove Ranil).

This corroborates with other evidence. It was reported the most senior JO leader has asked Ranil not to step down. He didn’t vote against Ranil’s budgets. He was absent from parliament when the no confidence motion against Ravi was taken up.

This is the sad reality of the nation.

Central bank crooks have ‘bipartisan’ support. They cannot be punished without removing their protectors on all sides.

I’m still waiting for that JO no confidence motion against Ranil. If JO is honest about saving the nation from corruption this is the perfect time. My guess is the JO will not do it.

Christie Says:

February 15th, 2018 at 5:49 pm

මෙම මැතිවරනයේදී අලුත් සින්හල පෙරමුනක් පිහිටවූ වරම මැතිවරනයක් දිනාගත්තේය.

සින්හලයන් එකතුව ඉන්දියානු අදිරදයෙනුත් ඉන්දියානු පරපෝසිතයන්ගෙනුත් නිදහස ලබාගැනීමට කාලය   පැමින ඇත.

Tissa G Says:

February 15th, 2018 at 6:26 pm

The result of the LG election tells loud that people are unhappy about the present mode of the government. Sirisena has brought this curse on the people and the country. The way the things unfold suggests that Sirisena had a collusion with Ranil to carry out the Bond Scam in order to cover the cost of his 2015 presidential campaign.

Sirisena appointed Mahendran to CB while knowing he is NOT a SL citizen and hence he can not be prosecuted under the Laws of SL. The only thing that Arjun Mahendran can do is to implicate Sirisena and Ranil to the highest level of the Bond Scam conspiracy, if he is put on the stand. This is the very thing that Sirisena and Ranil both wanted to avoid.

erisana should have already taken action to prosecute all perpetrators named in the Presidential Bond Scam Commission Report, if he is innocent. In fact this may be the only way to prove Sirisena is not involved in the CB Bond Scam to the People.

Dr Sudath Gunasekara A Former President of the Sri Lanka Administrative Service

6.2.2018

Presidents Sec seeks AG’s opinion on releasing full Bond report

2018-06-01 14:57:41

Following the request made by MP Dayasiri Jayasekara to release the entire Bond Report and related documents, President’s Secretary Austin Fernando today said he had requested the Attorney General for his opinion in this regard.

Mr Fernando said MP Jayasekara had asked him under the Right to Information (RTI) Act, the parts of the Bond Commission Report which were not presented to Parliament, CID investigation reports and all other related documents.

If the Attorney General instructs me to give it all, I will give the entire set of documents. Even I don’t have some of the documents. If both the Attorney General and the Bribery Commission’s Director General said there is no issue, then I will give everything and won’t hide anything,” he said.

He said the 30-year closure law was applicable only for the annexures and not for the bond report.  This is not a decision of mine but a decision of the Bond Commission,” he said.

Meanwhile, Mr Fernando said he was not aware whether there is a list of 118 names as nowhere in the bond report it has been mentioned about a list of politicians, who received funds from the Perpetual Treasuries Limited (PTL).

Without a list, I have to go through many troubles to find names. I know investigations are ongoing by the Attorney General’s Department and the CID. The AG’s Department, CID and the Bribery Commission have to do investigations. However, I’m not familiar with the sensitive nature of these documents because I’m not a lawyer, a Judge nor a Commissioner. Therefore, I asked the AG, and Director General of the Bribery Commission, since they are taking future actions, whether there is no issue in releasing documents if someone requested. I wrote to them on January 18 first and I got mails from both officials on January 22 saying certain facts could be sub-judice and investigations are ongoing and therefore, I should act carefully with regard to these matters. Therefore, I have acted based on their instructions in this regard because I don’t understand what is sensitive and what is not,” he said.

Speaker Karu Jayasuriya has written to the Secretary to President Austin Fernando to send him the list of names mentioned in the Presidential Commission of Inquiry (PCoI) Report as those who had allegedly received financial gratuities from Perpetual Treasuries Ltd. boss Arjun Aloysius.

Mr Jayasuriya has made the request several times to Mr Fernando but there has been no positive response up to now.

An official of the Speaker’s Office told the Daily Mirror that a third request had been made to the Presidential Secretariat a few days ago by Speaker Jayasuriya under the Parliamentary Privilege as the issue involved Parliamentarians.

Speaker Jayasuriya expects a positive response by next week from Mr Fernando as the disclosure of those names is of national interest,” the official added.

The above statement of the Presidents Secretary and the speaker’s letter raise few vital issues of serious public interest

Does this means the Sec to President has to get the permission from the Attorney General and Bribery Commissioner for any official document to be released to an MP or a citizen under the FTI

If that is so are these institutions above the Parliament

Why didn’t he submit them to Parliament when the JO and many others requested through the Speaker to present them to Parliament

Now that he says he has not seen a list or names of persons accused of taking money from Arjun Aloysius does it means that he has not seen the report or not gone through it before he briefed the President to make a public statement on it

If he is not the one, as the Secretary to President who prepared the Presidents statement,then who prepared it. In the event he has not prepared it can he be satisfied that he has done his job as expected by the Constitution

As he says I don’t have some of the documents” then who has them. Is it not his responsibility as the Secretary to the President to be fully satisfied that all relevant documents are intact and duly handed over to him by the Commission? If they are not there is it not that he has failed in his duty as the Sec to the President

This is not a decision of mine but a decision of the Bond Commission” he says.

How can a Presidential Commission, appointed in the interest of the public lay down conditions regarding public documents? If that applies to annexures then it should be true of the whole document. Annexure are there only to elaborate and throw light on matters the text, which are vital for one to fully understand the Report.

Is it not silly and funny too for him to say I’m not familiar with the sensitive nature of these documents because I’m not a lawyer, a Judge nor a Commissioner and further to say I don’t understand what is sensitive and what is not,” going with the high traditions and standards that should be maintained by the supreme (at least expected to be) public service in this country? Does not it prove that he is unsuitable and incompetent to hold this high post?

A Ministry Secretary can always ask for the opinion of the Attorney General, if he has any doubt regarding the legal position, but I don’t think that he should say that he acts on the instructions of the Attorney General and the Commissioners or any Commission appointed under his signature.

Under these circumstances I wonder, how can he justify his being appointed and remaining there as the Secretary to President?

In view of his shady above behavior and his long association with the UNP, having being a member of  Sirikota top team for a long time in his retirement, before he was appointed as the  Secretary Defense in 2001 in particular(which clearly proves that he  was and is not an impartial public Servant) shouldn’t the President seriously look in to his being there perhaps planted by Ranil Wickramasinga to spy on him and sabotage or as a trap to catch the mouse, at least now. His past record as Defense Secretary under Ranils previous Government adds further fuel to this issue.

In this backdrop, and in view of his close relationship with RW who, in my opinion is the chief architect of the CB Bond scam, as I have said several time before via the press, I am not surprised even if Austin’s name also one day get dragged in to this mega robbery, as he was the Secretary to President at the time of appointment of Arjun Mahendran as the governor of the Central Bank. Austin knew very well that Arjuna was not even a citizen of this country and was also a man with shady backgrounds and most of all he was the Secretary of the Executive President of this country who is expected to advice the President on matters like this.His refusal to make this public document public by complying with the requests of parties concerned particularly the Speaker of the Supreme Legislative body, the Parliament, of this country and trying to hide these documents in archives coffers for 30 years I opine that he has committee serious crime or at least let down the high confidence the President may have kept on him as onetime his boss at Polonnaruwa.?  Shouldn’t he be charged for this crime by somebody?

Has he not brought disrepute and disgrace not only to the  Sri Lanka Administrative Service but also the entire Public Service and as such why can’t the Sri Lanka Administrative Services Association (if there is one) take this matter up? And demand Austin to resign immediately before he commits any further damage to SLAS and the Public Service of this country or ask the President to sack him forth with and look for another senior SLAS officer who is capable of performing the onerous duties of this coveted public position.

As one time President of the SLAS (1991-1993) and who had always stood an apolitical Public Servant, at very high cost, who had always stood by the public interest, as it should be of any public Servant, particularly in this country, I feel utterly disgusted and disappointed and concerned to note to what extent the SLAS has been degraded by this type of officials for personal gain.

Mahinda Gunasekera Toronto, Ontario, Canada

The Editor
Island Newspaper
Colombo, Sri Lanka

Dear Sir,

OPEN LETTER TO H.E. THE PRESIDENT, HON. PRIME MINISTER, CABINET MINSTERS AND MPS

DESIGNATE THE 19^th OF MAY AS THE ‘DAY OF NATIONAL UNITY’

The 19^th of May is a day of great significance to the people of Sri Lanka who were able to step outside their cages of fear and breathe the freedoms guaranteed to each and every citizen by the National Constitution including the Right to Life, which had been hijacked by the internationally designated armed LTTE terrorists for a period in excess of three decades. This day in the year 2009 marked the total defeat of the terrorist forces which sought to tear the island asunder and establish a separate mono-ethnic state creating a long and hostile border which would have resulted in endless wars with foreign interventions to expand their territorial boundaries. The so called ‘Final War of Liberation’ thrust on the Sri Lankan authorities by the terrorist forces was brought to a finish by the well co-ordinated operations of the security forces which completely routed the terrorists but also rescued nearly 300,000 Tamil civilians forced to form a human shield and over 12,000 surrendering LTTE cadres.

This was the joyous day when the long lost radiance of peace spread to every nook and corner of the island and the rights and freedoms of the people at large were restored. The nation came together to assist the mass of internally displaced civilians who had to be temporarily housed and cared for in welfare camps pending the demining of the land and making their former places of residence safe to return. The former fighting cadres of the LTTE who had been only trained to kill were put through rehabilitation courses and given new life skills that will allow them to earn their keep. Steps were also taken to immediately rebuild the road, rail and air links between the north and south which enabled the people to criss-cross the country once again exercising the Freedom of Movement which had been seriously curbed by the ongoing hostilities. The massive development carried out in the north using around 85-90 percent of the national budget enabled this region to register GDP growth in excess of 20 percent while the national average was about 7 percent.

As the Tamil IDPs escaped from their hell holes manned by armed LTTE cadres behind high earthen berms (bunds) and deep ditches in the latter part of 2008 and early part of 2009 swelling their numbers to around 35-40 thousand, the people of the south launched the ‘Brotherhood Train’ starting from Matara to carry donated food and other essentials for their use including small contributions of a pound of sugar, rice or a single coconut by poorer members of the community. Our association SLUNA Canada too air shipped $70,000 worth of Medicines obtained from the Pharmaceutical Companies for treating the IDPS, and further provided all school supplies to children attending the newly opened school in Shanthimale in the EP and distributed 500 mosquito nets to the village residents of Omanthai.

The armed Tamil Tiger insurgency gradually crumbled as they retreated from the nearly 25 percent of the island’s land area which they had usurped to a few square kilometers on the northeast coast around Mullivaikal in the Mullaitivu district, where they held out without submitting to the call to surrender using the civilian population they had herded and moved from the northwest coast and Vanni regions to form a human shield. Their stubborn stand was aimed at creating a human catastrophe in order to draw the military intervention by western forces and asylum outside the country for the LTTE leadership, perhaps in Eritrea, so that they could continue their armed struggle in pursuit of their mono-ethnic racist separate state of “Eelam”. The security forces abandoned the use of heavy weapons, but embarked on military strategies to rescue the trapped civilians thereby suffering massive losses on their part, by stealthily taking control of the berms or bunds to target the armed terrorist fighters. The battles were soon over with the elimination of the LTTE leaders and fighters, the silencing of guns in the morning of May 19^th, 2009, ushered in an era of peace for the people of the island who had suffered for so long. The armed forces had the added task of counting, screening and feeding the mass of people fleeing from LTTE terrorist control behind the battle lines.

The dawn of peace on 19^th May 2009 also rallied the nation to face up to the enormous task of taking care and resettling of over 400,000 IDPs with the limited means available to this war ravaged country. She excelled in the demining of the land and subsequent resettlement of the displaced persons far better than similarly affected nations, and even better than the mighty USA which has been abysmally slow in settling her citizens affected by the damage caused by Hurricane Katrina.

The peace that emerged opened the way for people to people movements to play an important role in assisting in the healing and reconciliation process. Among those programs that contributed to bringing the people of the south and north together were the 670 km ‘Trails Walk’ of 2011 from Dondra to Jaffna which raised money to establish a Cancer Care Hospital in Tellippillai, Jaffna. Prof. Michael Roberts has written about doctors, other individuals and organizations that volunteered to assist the IDPs housed at the welfare camps in Vavunia too numerous to mention here, some of whom are cited in his article which could be accessed at the following link: https://www.scribd.com/document/202053396/IDP-Camps-2009-Humanitarian-Work-in-Midst-of-Propaganda-War-by-Dr-Michael-Roberts. Organizations such as the Foundation of Goodness, Sri Lanka Unites, etc. expanded their services to bring the multi-ethnic constituent communities together and continue to play a role even today.

May 19^th was initially called Victory Day and later in 2015 renamed as Remembrance Day.       While neither of these names signify the real meaning of this day where victory over terrorism was achieved after much sacrifices of life and limb, it also opened the way for peace and a new beginning where the humanitarian freedoms and rights were restored to all of the people. It is essential that we remember the sacrifices and valour of the members of the security forces and the pain and suffering borne by innocent civilians, let us recognize the peace that followed allowing the people to extend their hands in friendship and camaraderie. LET US THEREFORE CALL IT THE ‘NATIONAL UNITY DAY’ THAT BRING US ALL TOGETHER AGAIN AS ONE NATION UNDER ONE FLAG IN PEACE AND HARMONY.

Mahinda Gunasekera

Toronto, Ontario, Canada M1W 3L9

Dated: June 2, 2018

By Charles.S.Perera

Who wants the 20^th Amendment, the people of Sri Lanka or the JVP ?

The people of Sri Lanka do not want the 20^th Amendment. They will instead accept an amendment to the 19A to give back to the President  the Executive Powers  taken away from him to enable him to dissolve the Parliament or sack the Prime Minister who the people of the country do not want any more.

The 20^th Amendment presented by the JVP is not only to remove the executive powers of the President , but also remove the elected President. Instead the 20^th Amendment proposes the election of  a member of the Parliament  as the President by the members of the Parliament. In other words under 20A the future President of Sri Lanka would not be a person elected by the people.

Hence the 20 A is for the benefit of JVP which cannot win more than six parliamentary seats at an election. The JVP with this amendment expects to have a  President favourable to it elected in the Parliament , and  a Prime Minister favourable to JVP prepare the list of Ministers of the Cabinet to be sent to the President  for his pseudo approval?  The President will be under the control of  the Cabinet of Ministers. The President of Sri Lanka elected under 20A will not represent the People, but the Parliament.  What a prospect for the people of Sri Lanka ?

But voila the JVP would  at last hope to have Ministers in a future Government which would be  not of the people, by the people and for the people !!!

A pandit says  the Executive President could be done away with as the Supreme Court can do the controls an Executive President is expected to do. What nonsense  !! We saw how the Yahapalanaya managed to deviate from Supreme Court decisions to pass undesirable Parliamentary acts like the Local Government Election Bill with which the Country is now burdened with more than 8000 Provincial Council Members.

We even saw the Supreme Court giving a wrong interpretation to a clause in the Constitution in the impeachment of the Chief Justice. The 19^th Amendment should have been removed as it does not stand the challenges the people are faced with unable even to remove an unpopular Prime Minister or dissolve the Parliament. What is the guarantee that  ruling given by the  Supreme Court is not  carried out by  a  cunning Prime Minister led by foreign anti Sri Lanka forces,  using other means to deviate from the SC ruling ?

With the 19^th Amendment to the Constitution Sri Lanka is already facing a dilemma with a powerless President unable to sack an unpopular  Prime Minister or dissolve the Parliament. From the day one the Sirisena Ranil Government was instituted it had not been a voter friendly government.

Further more the  Sirisena Ranil Government does not represent any more the people it elected,  and remains rejected by a massive vote of  the  people  against the candidates of the UNP and SLFP at the  Local Government elections. But now  the Executive President whose powers have been reduced by the 19^th Amendment is left with only a few of his former supporters in Parliament.

The Yahapalanaya Government does not follow democratic principles making a mockery of  democracy in the Sri Lanka Parliament. The Speaker of the Parliament today is an official unable to take independent democratic decisions on his own being led by the nose by his party leader the Prime Minister.  He allows  seditious, and offensive speeches, subjecting selected members of parliament for vilification made regularly  by a Minister a former Army Commander who does not understand subtle diplomacy, or knows  how to control his speeches and behave respectably within the Parliament.

The speaker of the Parliament  refused to accept a group of more than 50 Parliamentarians as the opposition of the Parliament and instead appointed the leader of a group of Parliamentarians-TNA  representing only one Community of the Country with 16 members as the leader of the Opposition, because his party had signed an agreement with the government which had promised  to make them the Parliamentary Opposition.

In this situation  is this the correct Parliament in which to introduce a very controversial inacceptable Constitutional Amendment like the 20A propose by JVP which does not even represent a respectable percentage of the people of the country ?

In the meantime it becomes apparent that an invisible hand” moves  the  unpopular pseudo Marxist JVP to propose a 20^th Amendment which if passed even by accident would cause more trouble than the hastily adopted  19 A. It is surprising the 20^th Amenment comes with India proposing development of North and East and the unpopular Prime Minister Ranil W visiting the North and signs agreements promising plans for the development of the North and  East.

The American Ambassador states that USA will go hand in hand with Sri Lanka in its development projects. But USA has so far given nothing for the development of Sri Lanka.

Why has India taken up the development of the village of Venerable Late Sobhitha Thero in Anuradhapura. Strange coincidences along  side JVP’s move to present the 20^th Amendment to the constitution. At a recent Hiru TV program Salakuna JVP leader admits that the 20 Amendment was written by people he is not ready to name.

JVP went with capitalist UNP to denounce the Rajapakses and make them unpopular,  hoping that people will rally round them as a people friendly political  party. But  in the meantime the  name of another Rajapakse is being brandished  as a  possible Presidential Candidate and a popular one at that,  there is therefore a panic reaction  within the Yahapalanaya Government and those of its supporters.

It is in that situation that  the JVP  has been suggested by the invisible  hands moving ” behind it  to prepare a plan instead of removing the executive powers of the President,  to remove the President himself from being elected by the people, so that the chances of the other Rajapake to be elected at a future Presidential election becomes nul and void.

That is certainly  why the JVP now presents  the 20^th Amendment removing the constitutional right  of the people to elect a President by their vote, but instead elect a President in the Parliament from amoung its members.

Hence as the other Rajapakse is known to  be able to do the right thing by the people and fearless to ask interfering  foreign enemies to roll up their mats  and make a quick escape, it is possible those enemies of Sri Lanka  may have sounded the JVP of the danger of their falling out of political power and having to spend years in political wilderness,  has  come up with a 20^th Amendment to the Constitution no different from the disastrous 13Amendment to the Constitution which was forced  ino it by India.

Sri Lanka has a Royal lineage .  The past history of Sri Lanka  before it was colonised and terrorised by foreigners was ruled by great kings and each time it was ruled by  a Sinhala Buddhist  King  he united  the whole country under him, and  the country prospered. Hence,  the people of Sri Lanka- the Sinhala Buddhists who claim direct relation to that royal heritage have in their veins the pride of their great Sinhala  Kings and that is why even today a good leader capable of uniting the country and bring peace and security is popularly acclaimed as their ancients with their Kings.

Therefore, a President should represent that glory of the past. A President with executive powers is necessary when the Parliament with their elected representatives fail to deliver the services expected of it to the people.

The Yahapalanaya Government of the Present Parliament is not people friendly as some of its members have forgotten the reason why they had been elected, and instead of attending to the welfare of the people, they are attending to their own welfare, committing even daylight robberies of the Central Bank.

The Yahapalanaya Government  prepared the situation to suit their purpose by passing the 19^th Amendment, which has made to-day’s Parliament ineffective and a burden to the people with the executive powers of the President curtailed making him  unable to redress the situation  by changing the  Prime Minister- the cause of all present ills of  inefficient Yahapalanaya Government with a  Parliament which cannot even be dissolved by its President.

In this situation presenting a 20^th Amendment to the Constitution is a sheer suicide of the Parliamentary democracy in Sri Lanka. It is also the end of the more than 2600 years history of Sinhala Buddhist heritage, which the minority Tamil and Muslim Communities, and the UNP and JVP ignore. Because the Sinhala Buddhist culture and Buddhism is not their concern.

Therefore, the 20h Amendment proposed by the JVP should be rejected, and the Excuive Presidency  preserved. We should continue with the 1978 Constitution without attempting to write a new Constitution now.

The 20 th Amendment is not what the people want today. The people are tired of the Yahapalanaya Government which has deceived them. The Yahapalanaya   and the JVP have done nothing to improve their condition of living. The poor are getting poorer. The prices of  every consumable commodity  are  daily on the increase. The Ministers responsible come to TV not to speak of solutions but merely to say  that things are better than it had been during the previous Government.

ප‍්‍රවෘත්ති නිවේදනය ඩලස් අලහප්පෙරුම ජාතික සංවිධායක ඒකාබද්ධ විපක්ෂය 

අතිගරු ජනාධිපති මෛති‍්‍රපාල සිරිසේන මැතිතුමා අනාරාධිතව සහභාගීව පැවැත්වු පූජ්‍ය පාද මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි අනුස්මරණ දෙසුම දෙස් විදෙස් ප‍්‍රධාන ධාරාවේ මාධ්‍යවල මෙන්ම සමාජ මාධ්‍ය ජාලාවන්හි ප‍්‍රමුඛ ප‍්‍රවෘත්තිය ලෙස විවිධ අර්ථ පෙරදැරිව උලූප්පා තිබුණි.

සම්මුති වාදීයැයි කියා ගන්නා ආණ්ඩුවේ බරපතල අසම්මුතිය මොනවට ප‍්‍රදර්ශනය කළ එම දේශනය තුළ හිටපු ජනාධිපති ගරු මහින්ද රාජපක්‍ෂ මැතිතුමා ඉලක්ක කොට ප‍්‍රකාශ කරනු ලැබූ වගකීම් විරහිත ප‍්‍රකාශයන් කිහිපයක් නිවැරදි කිරීම අප විසින් සිදු කරනුයේ එකී පදනම් විරහිත චෝදනාවන් ඊට උරුම විය යුතු පිළිකුලෙන් යුතුව ප‍්‍රතික්ෂේප කිරීමට අමතර වශයෙනි.

1. ජනාධිපති වරයාගේ එකී ප‍්‍රකාශය තුළ විශේෂයෙන්ම,

I          හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පරාජයට පත් වූ 2015 ජනවාරි 09 වන දින හෙලිකොප්ටර් මගින් මැදමුලන බලා පිටත් වීම.

II       එවකට ජනාධිපති කාර්යාලය සතුව තිබූ අති නවීන ආරක්ෂක රථ සියල්ල රැුගෙන යාම.

III    ජනාධිපති ආරක්ෂක අංශය සතුව තිබූ යැයි පවසන බෝම්බ පරීක්ෂා කරන යාන්ති‍්‍රක උපකරණය රැුගෙන යාම.

IV      රගර් කී‍්‍රඩක වසීම් තාජුඞීන් මහතාගේ මරණ පරීක්ෂන කටයුතු සඳහා බලපෑම් එල්ල කිරීම් වැනි කරුණු,

පළමුව, මෙම කරුණු ඇතුළත්ව එම සමස්ත ප‍්‍රකාශය තුළම ගැබ්ව ඇති හිටපු ජනාධිපතිවරයා ඉලක්ක කරගත් සියලූ කරුණු දැක්වීම් පදනම් විරහිත වන අතරම සත්‍යයෙන්ද තොරය.

2015 ජනවාරි 08 වෙනි දින පැවති ජනාධිපති ඡුන්ද විමසීමෙන් පසු මැතිවරණ ප‍්‍රතිඵල ප‍්‍රකාශයට පත්වෙමින් තිබියදීම ඒ වන විට ලැබෙන තිබූ ප‍්‍රතිඵල විශ්ලේෂණය කරමින් 2015 ජනවාරි 09 වන දින අලූයම 2.00 වන විට ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා තමන්ගේ පසුබෑම නිල වශයෙන් භාරගත් අතර එම මොහොතේ සිටම අරලියගහ මන්දිරයෙන් පිටත්වීම සඳහා පියවර ගන්නා ලදී. ඒ මොහොතේ ඔහුට හිතවත් පක්ෂ විපක්ෂ බොහෝ ආණ්ඩුක‍්‍රම උපදේශකයන් ප‍්‍රකාශ කර සිටියේ ව්‍යවස්ථානූකූලව පත්වන ඊළඟ ජනාධිපතිවරයා ධූරයේ නිල වශයෙන්ම දිවුරැුම් දෙන තුරුම ජනාධිපති ධූරය දරමින් අරලියගහ මන්දිරයේ රැුඳී සිටීමටත් අවශ්‍ය නියෝග ලබාදීමටත් හැකි බවය.

එහෙත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සිය පරිණත රාජ්‍ය තාන්ති‍්‍රකභාවය අනුව එම උපදෙස් ප‍්‍රතික්ෂේප කළ අතර එසේ කිරීම සදාචාරාත්මක නොවන බව ද අවධාරණය කොට ජාතික ආරක්ෂාවට බලපෑමක් නොවන පරිදි මෛති‍්‍රපාල සිරිසේන මහතා ජනාධිපති ධූරයේ නිල වශයෙන් දිවුරැුම් දීමටත් පෙර එදින පෙ. ව. 9.00 වන විට අරලියගහ මැදුරෙන් සමුගන්නා ලදී.

එහිදී ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ජනාධිපතිවරයා පත්කිරීම සම්බන්ධව 31(අ* (ආ* වගන්ති ප‍්‍රකාරව එනම් ඡුන්දයෙන් තේරී පත්වූ නව ජනාධිපතිවරයෙකු සිය ධූරයේ නිල වශයෙන් දිවුරුම් දෙන තුරුම එතෙක් ධූරයේ රැුඳී සිටින ජනාධිපතිවරයාගේ බලතල බලාත්මක වේ යන ව්‍යවස්ථානූකූල අර්ථ නිරූපනය අනුවම මහින්ද රජජපක්ෂ මහතා කි‍්‍රයා කරමින් තම ගම්බිම් බලා පිටත් වීම සඳහා ගුවන් හමුදාව සතු හෙලිකොප්ටර් පහසුකම ලබා ගන්නා ලදි.

එහිදී එතෙක් දිවුරුම් නොදුන් හෝ නිල වශයෙන් පත්වීම් නොලද කිසිදු බලධාරියෙකුගෙන් අනුමැතියක් හෝ විමසීමක් එතුමා නොකරන ලද අතරම රාජ්‍ය නායකයා ලෙස සිය ඍජු සහ පරිණත බව ප‍්‍රදර්ශනය කරමින් තීන්දු තීරණ ගන්නා ලදි. කෙසේ නමුත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අරලියගහ මැදුරෙන් නිල වශයෙන් සමුදී පැය 10 කට පසු එනම් එනම්, ප.ව. 6.20 ට පමණ මෛති‍්‍රපාල සිරිසේන මහතා ජනාධිපති ධූරයේ දිවුරුම් දෙන ලදී.

ඒ අනුව හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා හෙලිකොප්ටර් භාවිතා කිරීම සම්බන්ධව, නීති විරෝධීව උදව් පදව් ලබා ගත් බව ඒත්තු ගැන්වීමට ජනාධිපතිවරයා ගන්නා උත්සාහය මුළුමනින්ම ප‍්‍රතික්ෂේප කරන්නෙමු. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා රාජ්‍ය නායකයෙකු ලෙසත්, දේශපාලනඥයෙකු ලෙසත් බැගෑපත්වීම, බයාදුවීම හෝ වර්තමාන රජයේ නායකයන් සේ පිංසෙන්ඩුවීම කිසිසේත් සිදු නොකරන නායකයෙකු බව ජාත්‍යන්තරයද පිළිගත් සත්‍යයකි..

තවද මේ සම්බන්ධව 2016 අපේ‍්‍රල් මාසයේ දී ජනාධිපතිවරයා විසින්ම කියා සිටියේ සම්පූර්ණ වෙනස් කතාවකි. එනම් හිටපු ජනාධිපතිවරයාට ජනාධිපතිවරණයෙන් පසු මැද මුලන දක්වා ගමන් කිරීමට තම උපදෙස් හෙලිකොප්ටර් ලබා දුන් බවය.

කෙසේ නමුත් මෑතක සිට ජනාධිපතිවරයා යම් යම් සිද්ධීන් පිළිබඳව පරස්පර ප‍්‍රකාශයන් සිදු කරන බැවින් තවදුරටත් මේ පිළිබඳව කරුණු ඉදිරිපත් කිරීම සුදුසු නොවේ.

ආරක්ෂක රථ රැුගෙන යාම

හිටපු ජනාධිපතිවරයා ජනාධිපති කාර්යාලයේ තිබූ ආරක්ෂක රථ විශාල ප‍්‍රමාණයක් රැුගෙන ගිය බවට මෛති‍්‍රපාල සිරිසේන මහතා කරන ප‍්‍රකාශයද අතිශය සාවද්‍ය වේ. මුලූමහත් දේශයම රුදුරු ත‍්‍රස්තවාදයෙන් මුදවාගත් එඩිතර නායකයෙකු ලෙසත්, හිටපු ජනාධිපතිවරයෙකු ලෙසත්, නිල වශයෙන් අයත් සහ පශ්චාත් ආරක්ෂක කටයුතුවලට ගැලපෙන පරිදි පමණක් ප‍්‍රවාහන පහසුකම් සලසා ගන්නා ලදි.

තවද මෙම චෝදනාව සහ ඉහත හෙලිකොප්ටර් චෝදනාව හා සසඳනු මැනවි.

එනම්, තමන්ට විනාඩි 45 ක ගමනක් සඳහා හෙලිකොප්ටර් ලබා ගැනීමට දිවුරුම් නොදුනු රජයක උදව් ලබා ගත්තා යැයි කියන ජනාධිපතිවරයා හිටපු ජනාධිපතිවරයෙකු ලෙස ජීවිත කාලය පුරාවටම භාවිතා කිරීමට අවශ්‍ය අති සුඛෝපභෝගී ආරක්ෂක රථ විශාල ප‍්‍රමාණයක් නොදන්වා අනවසරයෙන් හෝ බලහත්කාරකමෙන් රැුගෙන ගිය බව පවසයි.

එමෙන්ම යම් ආකාරයකින් හෝ එසේ තමන්ට අනුමත හෝ අයත් නොවන ආකාරයෙන් වාහන රැුගෙන ගොස් තිබුණේ නම් මේ යහපාලන රජය මේ වන විට කි‍්‍රයාත්මක වන ආකාරය ගැන මේ රටේ සාමාන්‍ය ජනතාවට යම් අවබෝධයක් තිබේ. මන්දිරයෙන් රත්තරං රැුගෙන ගියේ යැයි පවසා කරන ලද මාධ්‍ය ඝෝෂාව, ව්‍යාපාරිකයන්ගේ, ආරක්ෂක නිලධාරීන්ගේ භූමි පමණක් නොව සොහොන් පිටිද හාරා රටේ මහජන මුදල්, බදු මුදල් වැයකර ආරක්ෂක නිලධාරීන් සිය ගණනක් යොදා කරන ලද ‘‘මහා රත්තරං මෙහෙයුමට’’ සාපේක්ෂව ඒසේ නිල නොවන පරිදි වාහන රැුගෙන ගොස් තිබුණේ නම් ඒ පිළිබඳ පරීක්ෂණයක් කොට හෙළිදරව් වූ එක් හෝ වාහනයක් සමඟ රන්ජන් රාමනායක මහතා පෙරටුකොටගත් මහා රථ පෙරහැරක් වීථී සංචාරය කරවමින් ‘‘දැවැන්ත මාධ්‍ය පෙළහරක්’’ යහපාලන රජය විසින් සිදු කරනු නොඅනුමානය.

බෝම්බ පරීක්ෂා යන්ත‍්‍රය රැුගෙන යාම

මෙය මුළුමනින්ම අසත්‍යයක් වන අතරම එවැනි බෝම්බ පරීක්ෂා කරන යන්ත‍්‍රයන් ජනාධිපති කාර්යාලය සතුව නොතිබුණි. ඒ පිළිබඳව හෝ තමන්ගේම කාර්යාලය සම්බන්ධව ගෙවී ගිය වසර 3 1රැු2 ඇතුළතම කිසිදු පරීක්ෂණයක් සිදු නොකල ජනාධිපතිවරයා මෙවැනි චෝදනාවක් එල්ල කිරීමට සදාචාරාත්මක අවශ්‍යතාවයක් තිබුණේ නම් ජනාධිපති කාර්යාලය සතුව ඇති භාණ්ඩ / උපකරණ ලැයිස්තුව :ෂබඩැබඑදරහ* ලැයිස්තුව ගෙන්වා සොයා බලන්නට තිබුණි. එමෙන්ම එලෙස රාජ්‍ය සතුව වටිනා දේපලක් කවුරුන් විසින් හෝ අපහරණය කර ඇත්නම් ප‍්‍රසිද්ධ වේදිකාවල කරනු ලබන චෝදනාවෙන්ගෙන් බැහැර වී ඊට එරෙහිව නීතිය කි‍්‍රයාත්මක කිරීම ආණ්ඩු කරන්නන්ගේ වගකීමය.

වසීම් තාජුඞීන් මහතාගේ මරණ පරීක්ෂණය සඳහා බලපෑම් කිරීම සහ උදව් ලබා ගැනීම

ආණ්ඩුව විසින් තමන් බලයට පත්වීම සඳහාත්, බලයට පත් වී අද දක්වාත් ‘‘ප‍්‍රමුඛ රාජ්‍ය අවශ්‍යතාවය’’ ලෙස සලකා වසර 3 1රැු2 තිස්සේ සිදු කරනු ලබන මෙම මරණ පරීක්ෂණය තමන්ට අභිමත අවසානයක් දක්වා ළඟා කර ගැනීමට ඇති තාක්ෂණික දුර්වලතාවය මත කිසිදා අවසන් නොවන මරණ පරීක්ෂණයක් බවට පත්කොට තිබේ. එමෙන්ම පරීක්ෂණ අවසන් කිරීමෙන් තමන් විසින් සමාජගත කරන ලද ව්‍යාජ පදනම් විරහිත චෝදනාව නිශ්ප‍්‍රභා වේ යැයි බියෙන් සිටින ආණ්ඩුව එය ජන සමාජයේ ප‍්‍රකට කියමනක් වන ‘‘හිඟන්නාගේ තුවාලයක්’’ බවට පත් කරගෙන තිබේ.

තමන්ට අභිමත පරිදි අධිකරණ පද්ධතියත් පවත්වාගෙන යාමට වෙර දරන ආණ්ඩුව මේ සම්බන්ධව නිසි පරීක්ෂණයක් කොට ජනතාව දැනුවත් කරන්නේ නම් රාජ්‍ය නායකයා ලෙස ජනාධිපතිවරයා මෙසේ මාධ්‍ය ඉදිරියේ රාජ්‍ය තාන්ති‍්‍රකභාවයට නොගැලපෙන පරිදි අදහස් පළ කරන්නේ නැත.

කෙසේ නමුත් මෙකී සෝභිත හිමි ගුණ සමරුවේ දී ජනාධිපතිවරයා ඉතා වැදගත් හෙළිදරව්වක් කරමින් ශී‍්‍ර ලංකා පාර්ලිමේන්තු සම්ප‍්‍රදාය මෙන්ම පාර්ලිමේන්තු ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය තුළම එදා මෙදා තුර සිදු වූ බරපතලම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විරෝධී අපරාධය පිළිබඳව ස්වයං විවේචනයක් යෙදෙමින් එහි වගකීම භාරගන්නා ලදි. එතුමාගේ ප‍්‍රකාශයේ අපට වැදගත් කොටස වන්නේ එයයි.

එනම්, පාර්ලිමේන්තු සම්ප‍්‍රදාය තුළ අග‍්‍රාමාත්‍යවරයා පත් කිරීම සම්බන්ධ වූ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා රෙගුලාසි අමු අමුවේ උල්ලංඝණය කරමින් මන්තී‍්‍ර ධූර 47 ක් පමණක් අතැතිව සිටි සුළුතරය නියෝජනය කරමින් සිටි පාර්ශවයකට අගමැතිවරයා පත් කිරීමකට ඉඩ ලබාදීමය.

කෙසේ නමුදු වර්තමාන ආණ්ඩුව තුළ ඇති බල  අරගලය සහ අප‍්‍රකාශිත යුද්ධය මැනවින් කරලියට ගෙනා ජනාධිපතිවරයාගේ මෙම දේශනය තුලින් පංචවිධ සත්‍යයක් සමාජ ගත කරන ලදි.

1. සම්මුතිවාදී ලේබලය තුළ ඇත්තේ බරපතළ අසම්මුතියක් බව
2. යහපාලන සංකල්පය වහපාලන ලෙස පරිනාමය වී ඇති බව
3. දින 100 ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශයට ලැබුණු හැට දෙලක්‍ෂයේ ජන වරම මිත්‍යාවෙන් ලබාගත් බව
4. ශ‍්‍රීලනිපය නොහිටින්නට එජාපය විසින් සමස්ථ රාජ්‍යයම දේශපාලන වශයෙන් අපයෝජනය හා අපහරනය කරන බව
5. ජනාධිපතිවරයා, ආග‍්‍රාමාත්‍යවරයා සහ ආණ්ඩුව තුළ නොවැදගත් චරිතයක් ලෙස නොසලකා හැර ඇති බව.

ඒ අනුව සක්සුදක් සේ පැහැදිලි වනුයේ අහිංසක ජනතාව පීඩාවට පත්වනු ලබන , ජාතික ආර්ථිකය විනාශ කරනු ලබන , ජාතික ආරක්‍ෂාව මායිම් නොකරන , කිසිදු සමගියක් හෝ වගකීමකින් තොර වර්තමාන ආණ්ඩුව වහා ඈවර කළ යුතු බවය. එනම් මාතෘ භූමියේ ගෞරවය සහ අනාගතය වෙනුවෙන් මෙම ආණ්ඩුව වහා විසුරුවා හැරිය යුතු බවයි.

ශ‍්‍රීලනිපයට අනුව ආග‍්‍රාමාත්‍යවරයා චෛෟරයෙකි. ජනාධිපතිවරයාට අනුව කැබිනට් ප‍්‍රකාශක මොලේ ආමාරුකාරයෙකි. අර්ජුන ඇමතිට අනුව ජනාධිපතිගෙන් හෝ අගමැතිගෙන් මෙලෝ වැඩක් නැත. රටේ පිහිටට සිටින්නේ උඩ ඉන්න දෙවියන් පමණි. රංගේ බණ්ඩාර ඇමතිට අනුව සංවර්ධන තීන්දුවක් ගැනීමට පිස්තෝල ඇදිය යුතුව ඇත. සුජීව ඇමතිට අනුව ඇමති මණ්ඩලයේ සිටින්නේ හාල්පාරුවන් පිරිසක් පමණි.

එම නිසා පුරවැසි අපට අනුව පැහැදිලි වන්නේ සියඹලාණ්ඩුවට අමතරව ශ‍්‍රී ලංකාව තුළ අන් කිසිදු ආණ්ඩුවක් නොමැති බවය. ජනතා පරමාධිපත්වය සහ දේශයේ ස්ථාවරත්වය මෙන්ම අනාගතය වෙනුවෙන් කඩිනම් මහා මැතිවරණයක් ඉල්ලා ගොවිබිම් වැඩබිම් වල සිටින සියළු ජනයා මව්බිම තුල ජාතික ධජය සෙවනේ එක්ව නැගී සිටිය යුතු ඓතිහාසික මොහොත කිසිසේත් තව දුරටත් ප‍්‍රමාද කළ යුතු නොවේ.

ඩලස් අලහප්පෙරුම

ජාතික සංවිධායක

ඒකාබද්ධ විපක්ෂය

මතුගම සෙනෙවිරුවන්  

           ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට ඇති තදියම නම් විධායකය අහෝසි කොට පාර්ලිමේන්තුවට බලය ගැනීමයි. නිසි අධ්‍යාපනයක් නොමැති සල්ලි වලට විකිණෙන අල්ලසට නැමෙන හෘද සාක්ෂියක් නැති මන්ත්‍රීවරුන්ගෙන් සමන්විත පාර්ලිමේන්තුව වත්මන් අගමැති ගේ අත් අඩංගුවේ පවතින බව කවුරුත් දනී.එවැනි ව්‍යුහයකට රටේ විධායකය භාර දීමෙන් ඇති වන අස්ථාවරත්වයෙන් ප්‍රයෝජන ගැනීමට නැතිනම් බොර දියේ මාලු බෑමට ජ.වි.පෙ .සැරසෙනවා විය හැකිය.මේ කලබගෑනි අස්සේ ජාතික භාෂා ඇමති ගෙන්ද ව්‍යවස්ථා සංශෝධන යෝජනාවලියක් කරළියට එන බවට ඉඟි පළ වෙයි. මේ ඇමතිවරයාට පමණක් නොව යහපාලනයට උපදෙස් සැපයූ චන්ද්‍රිකා මැතිණියටත් තිබෙන ලොකුම හිස රදය නම් 1956 වසරේදී සිංහලය  රාජ්‍ය භාෂාව කිරීමයි.

          පණස් හයේ විප්ලවය නමින් සිදු වුණු ජනතා ජයග්‍රහණය 1948 න් පසු නොලද නිදහස යම් කිසි මට්ටමකින් තහවුරු කර ගැනීමකි. වසර දෙදහස් පන්සීයක ඉතිහාසය තුළ ඓතිහාසික භාෂාවක් වූ සිංහල භාෂාව රටේ ප්‍රමුඛතම භාෂාව බවට පත් කර ගැනීමට සිංහල ජනතාවට තිබූ අභිලාශය ට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වේදිකාව මත බරපතල වටිනාකමක් හිමි විය. මේ  ජයග්‍රණය නිසා සිංහල බස යොදා ගනිමින් ඉගෙන ඉහළ ගිය රාජ්‍ය තනතුරු වලට ගිය උගතුන් සංඛ්‍යාව සුලු පටු නැත. ගමේ අහිංසක ගොවියාගේ කම්කරුවාගේ දරුවාටද විශ්ව විද්‍යාල වරම් ලැබූවේ මේ ජයග්‍රහණය නිසාවෙනි.මේ රටේ ජනගහනයෙන් සියයට නමයක් පමණ වූ දෙමළ ජනතාවට විශේෂයෙන්ම දෙමළ නායකයන්ට එතෙක් ඉංග්‍රීසි ආන්ඩුවෙන් ලැබී තිබූ වරප්‍රසාද අඩුවන බව දැන ගත් කල්හි ඔවුහු මේ රජ බස් පණතට විරොධය පෑහ. වාහන වල ශ්‍රී අකුරට තාර ගෑහ.සත්‍යග්‍රහ කළහ. රජයේ ඉහළ තනතුරු වලට පත් වීමට තිබූ විශේෂ වරප්‍රසාද ඔවුන්ට අඩු වුණ බව සැබෑය. විශ්ව විද්‍යාල වලට ඇතුලත් වීමේදී ලැබූ අවස්ථා අඩු වූ බව හැබෑය. නමුත් ඔවුහු ද රටේ පුර වැසියන් ලෙසට කල්පනා කලා නම් විශේෂ වරප්‍රසාද බලාපොරොත්තු විය යුතුවා නොවේ. මේ සුලු තරඟය විශාල රණ්ඩුවක් බවට පෙරලා ජාතිවාදය කුළු ගන්වා උතුර වෙන් කරලීමට කැස කවා රටම ලේ විලක් කලේ වරප්‍රසාද අහිමි වූ දෙමළ නායකයන් අතලොස්සකගේ අභිලාශයන් ඉටු කරගැන්මටයි.

        අද වන විට ඔඩු දුවා ඇති දෙමළ ජාතිවාදයට මුල මෙයයි. රටක් වශයෙන් අපේ ඉදිරිගමන ආපස්සට ඇද දැමූ මේ දෙමළ ජාතිවාදය අපේ සිංහල නාකයන්ටද රට ඇවිස්සීමට හොඳ මාතෘකාවක් විය.දෙමළ සුලු තරයේ චන්ද සඳහා විශේෂ වටිනාකමක් දී සිංහල දෙමළ භේදයට  පිදුරු දැමූවේ ඔවුහුය. අද එය මුස්ලිම් අන්තවාදය වර්ධනය වීම දක්වා ඔඩු දුවා තිබේ. දැන් මනෝ ගනේෂන් ජාතික භාෂා ඇමති තප්පුලන්නේ 1956 දී දෙමළ භාෂව රාජ්‍ය භාෂාව නොකිරීමේ වරද සිංහල ජනතාව පිට පටවමිනි. නමුත් බණ්ඩාරනායක මහතා දෙමළ භාෂාවට සාධාරණ තැනක් දීම සඳහා පණතක් ගෙනවුත් උතුරු නගනෙහිර ප්‍රධාන භාෂාව (පරිපාලන )දෙමළ බවට පත් කළ හැටි ඔහුට අමතකය. ඉන්පසු ඩඩ්ලි සේනානායක මහතා එය තවත් තහවුරු කරමින් 1965 දී උතුරු නැගනහිර පළාත්වල සිංහල භාෂාවට හිමි තැන නැති කොට දෙමළ චන්ද ලබා ගැන්මට  කප්පම් දුන් හැටි (කියවන්න රට බෙදුණු හැටි සහ යුග පෙරළියක් සටහන්) අපට මතක් වේ. මේ වරප්‍රසාද ගත්තේ ජාතිවාදයෙන් මිස සංහිඳියාවෙන් නොව්. දෙමළ භාෂාවට ද ස්වභාෂාවක් වශයෙන් නිසි තැන හිමි විය යුතු යයි ද එය ස්වයං තීරණ අයිතිය මත පදනම්ව වෙනම දෙමළ රාජ්‍යක ප‍්‍රධාන භාෂාව විය යුතු යයි ද 1949 දී බිහිවූ චෙල්වනායගම් මහතාගේ දෙමළ රාජ්‍ය පක්ෂයේ(ෆෙඩරල් පක්ෂය ) මතවාදය වූ බවද මෙහිදී මතක් කළ යුතුය.

       මනෝ ගනේෂන් ජාති භාෂා ඇමතිවරයා ගේ අභිලාශයද මෙය බව නිසැකය.දැනටමත් දෙමළ බසට රටේ පිළිගැනීමක් හිමිව පවතින අවස්ථාවක(ජාති භාෂාවක් වශයෙන්) ඔහු ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් මගින් එම වුවමනාව කරළියට ගෙන එන්නේ බෙදුම්වාදී න්‍යාය පත්‍රයට අනුවය. ඔහු යටතේ තිබෙන ජාතික භාෂා අමාත්‍යංශයේ  ප්‍රධාන වගකීම 1991 අංක 18 දරන රාජ්‍ය භාෂා කොමිෂන් සභා පණතේ පරමාර්ථ ඉටු කිරීමයි. එම පණතේ  අංක හත දහ අට සිට විසිපහ දක්වා ප්‍රතිපාදන වල පැහැදිලිව සඳහන් වන්නේ රාජ්‍ය භාෂා ප්‍රතිපත්තිය උල්ලංඝණය වීමේදී  ගත යුතු ක්‍රියාමාර්ග ගැනයි.නමුත් එම අමාත්‍යංශය එවැනි ප්‍රතිප්තියක ට මුල්ව ක්‍රියා නොකරන බව තිබෙන නිදසුන් බොහෝය.

       ලංකාවේ දරුවන්ගේ විභාග කටයුතු වලදී අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය දැරිය යුත්තේ පොදු මතයකි.යම් ලකුණු මට්ටමක් නිර්දේශ කරන විට එය සැමට සාධාරණ ලෙසට ස්ථාපිත කල යුතුය. නමුත් පහ වසර ශිෂ්‍යත්ව විභාග කඩයිම් ලකුණු ප්‍රකාශයට පත් කරන විට එය එසේ සිදුව නැත. එහි සිංහල මාධ්‍ය ලකුණු වෙනමත් දෙමළ මාධ්‍ය ලකුණු වෙනමත් විෂමතාවයක් සහිතව ප්‍රකාශයටපත් කොට තිබේ. එයට අමතරව මන්නාරම මඩකලපුව කිලිනොච්චිය යාපනය සහ මුලතිවු යන් දිස්ත්‍රික්කයන්හි සිංහල ලකුණු කිසි සේත්ම් ප්‍රකාශයට පත් කොට නැත. මෙම ගැටළුව දැනට වර්ෂ පහක පමණ සිට එකලෙස ක්‍රියාත්මක වෙයි.මෙවැනි විෂමතාවයක් ඇති කිරීමට පදනම් වූ හේතුව විමසා කීප වරක්ම අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයට අප කරුණු ඉදිරිපත් කළෙමු.අවසාන වශයෙන් වර්තමාන අධ්‍යාපන ලේකම් තුමගෙන් එය ප්‍රශ්ණ කොට ලිපියක් ඉදිරිපත් කළෙමු. එහෙත් එම විමසීම් වලට කිසිම පිළිතුරක් ලබා දීමට අධ්‍යපන අමාත්‍යංශයේ වර්තමාන ලේකම්වරයා කටයුතු කර නොමැත. පසුව තොරතුර දැන ගැනීමේ පණත යටතේ නීතීඥ ප්‍රසාදීනී මුදුන් කොටුව මහත්මිය ගේ නමින් කරන ලද ඉල්ලීමට අද වන තුරු එම අමාත්‍යංශයේ තොරතුරු දැන ගැනීමේ ඒකකය විසින් පිළිතුරු ලබා දී නොමැත.

       අපගේ ඊළඟ පියවර වූයේ තොරතුරු දැන ගැනීමේ පණත යටතේ ජාතික භාෂා අමාත්‍යංශයට මෙම ගැටළුව පිළිබඳ ඉල්ලීමක් ඉදිරිපත් කිරීමයි. මෙම ලිපියට එම කොමිෂන් සභාවෙන් 2017/12/06 දරන දාතම යටතේ නීතිඥ ප්‍රසාදිනී මුදුන්කොටුව මහත්මියට ලැබුණු පිළිතුර මෙසේය.

1/ භාෂාව සම්බන්ධ ප්‍රතිපාදනයන් ඇතුලත් වන්නේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්තාවේ 6 වන පරිඡෙදයේය. මෙම පරිඡෙදයේ ඇතුලත් 18 සිට විසිපහ දක්වා ව්‍යවස්ථාවලින් දැක්වෙන භාෂාව සම්බන්ධ ප්‍රතිපාදනයන් නියාමනය කිරීම මෙම කොමිෂන් සභාවේ කාර්යයි.ඔබ විසින් ඉදිරිපත් කර ඇති තොරතුරු අයදුම්පත්‍ර යෙන් විමසා ඇති පරිදි ශිෂ්‍යත්ව විභාගයේ සිංහල සහ දෙමළ මාධ්‍ය ලකුණු අතර විෂමතාවයක් පැවතීම රාජ්‍ය භාෂා ප්‍රතිපත්තිය උල්ලංඝනය කිරීමක් ලෙස සැලකිය නොහැක.

2/ පහ වසර ශිෂ්‍යත්ව විභාගයේ යාපනය කිලිනොච්චිය මන්නාරම හා මඩකලුපුව යන දිස්ත්‍රික්ක තුනේ ලකුණ මට්ටම සිංහලයෙන් ලබා නොදීමට හේතුව කුමක්ද යන්න සම්බන්ධ තොරතුරු මෙම කොමිෂන් සභාව සතුව නොමැත.එහෙත් එමගින් රාජ්‍ය භාෂා ප්‍රතිපතතිය උල්ලංඝනය වීමක් සිදු ඇත.එබැවින් මේ සම්බන්ධයෙන් 1991 අංක 18 දරණ රජ්‍ය භාෂා කොමිෂන සභා පනත  ප්‍රකාරව විභාල දෙපාර්තමේන්තුව වෙතින් විමර්ශනයක් සිදු කරන බව දන්වමි.

      මෙම විමර්ශනයෙන් පසුව නැවත 2018/03/07 දාතම යටතේ නීතිඥ ප්‍රසාදිනී මුදුන්කොටුව වෙත එවන ලද ලිපියේ සඳහන් කරුණු මෙසේය.

1/ කිලිනොච්චිය යාපනය හා මඩකලුපුව යන දිස්ත්‍රික්ක වලින් පාසල් වලට සිසුන් තෝරා ගැනීමට ශිෂ්‍යාධාර ප්‍රදානය කිරීමට 5 ශ්‍රේණිය සිසුන් සඳහා පවැත්වෙන විභාගය සඳහා සිංහල මාධ්‍ය යෙන් කිසිම අයදුම්කරුවෙකු පෙනීසිටියේ නැති බව සහ ඒ අනුව එම දිස්ත්‍රික්ක වලට සිංහල මාධ්‍ය යෙන් ලකුණු මට්ටම තීරණය කිරිමට හැකියාවක් නොමැති බව.

     ප්‍රශ්ණය පැහැදිලිව අසන විට අසා ඇති මූලික කරුනු වලින් කීපයක් හලා රජ්‍ය භාෂා කොමිෂන් සභාව උත්තර දෙන හැටි මෙසේය. කඩයිම් ලකුණ වලට තිබෙන විෂමතාවය  ඇති වීමට  හේතුවූ ප්‍රතිපත්ති ය ගැන කිසිම සඳහනක් නොකරන ඔවුන් දිස්ත්‍රික්ක හතරෙන් මුලතිවු දිස්ත්‍රික්කය හලා අනෙක් දිස්ත්‍රික්ක වල සිංහල ළමුන් නැති බව පවසා තොරතුරු ලබා දීම සම්පූරණ නො කරයි. මන්නාරම මඩකලපුව යාපනය යන දිස්ත්‍රික් වල තිබූ සිංහල පාසල් සියල්ල ත්‍රස්තවාදී සටනේදී විනාශ කරන ලද අතර එම ඉඩම් පවා කොටි සංවිධානයේ සාමාජිකයන්ට බෙදා දී ඇත. එම පාසල් නැවත ගොඩ නන්වා නොමැත. මුලතිවු දිස්ත්‍රික්කයේ සිංහල බහුතරයක්  ජීවත් වන අතර උත්තර දීමෙන් මග හැර ඇත්තේ එම දිස්ත්‍රික්යේ දරුවන්ට  පාසල්  තිබෙන බැවින්ය.

        සැබවින්ම මෙම ප්‍රශ්ණයෙන් පැහැදිලි වන්නේ අසාධාරණ කම් සිදුව තිබෙන්නේ පැහැදිලව සිංහලයන්ට බවයි. උතුරු සහ නැගනෙහිර පළාත් වල වෙසෙන සිංහලයන් පළවා හැර ඔවුන් ජීවත් වූ ඉඩම් කොල්ල කන ලද අතර ඉතිරිව සිටින පිරිසටද මෙවැනි අකටයුතුකම් කරමින් සිංහලය් බහුතරයක් වෙසෙන  තැන් වලට පලා යන ආකාරයට කටයුතු සිදු කරමින් ඇත.රාජය භාෂා කොමිෂන් සභා වේ පණත අනුව එහි 18 වනවගන්තියේ (අ) ඡේදයෙහි සඳහන් පරිදි යම් රාජ්‍ය භාෂාවක තරාතිරම පිලිගැනීම සිදුනෙවන බව හෝ පිළිගැනීම සිදු වී නොමැතිබව යන පැමිණිල්ල විභාග කිරීමට එම කොමිෂන්  සභාව බැඳී ඇත. නමුත් අප විසින් කරන ලද පැමිණිල්ල මත විභාගයක්ද නොපවත්වා තොරතුරුද වසන් කරමින් රජ්‍ය භාෂා කොමිෂන් සභාව කර ඇත්තේ බරපතල වරදකි. ජාතික භාෂා ඇමතිවරයා තම විෂයයන් මගහරිමින් දෙමළ අභිලාශය පමණක් එනම් වෙනම රාජ්‍යක් සඳහා වෙනම භාෂවක් ඇති කරගැනීම පිණිස පමණක් කටයුතු කිරීමට තැත් දැරීම සත්‍යයක් බවට වෙනත් උදාහරණයක් අවශ්‍ය නැත.මේ දෙමළ නායකයන් ගේ මනෝ ව්‍යාධිය ඉතා ඉක්මනින් සමනය නොකළහොත් රටම නැවතත් ලේ වලක් බවට පත් වීම වළක්වා ලිය නොහැකිය.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්     

RANJITH SOYSA

The President Sirisena queried whether late Ven Madoluwawe Sobhitha thero wanted the Central Bank to be robbed within the 100 Day program of Yahapalnaya Government, when he addressed the memorial meeting held recently to remember the Ven Thero.

The country is awaiting eagerly to ascertain who ordered the robbery and who handled the looting operations and who shared the booty. The President, in his role as the great pacifier had again resorted to drawing a red herring by citing VenThero when there is sufficient evidence to identify the responsible white collar crooks.

The scale of the robbery has left a big hole in the country’s finances when she lost Rs 15 billion directly and the primary dealer the Perpetual Treasuries made a profit of Rs 40 billion in a period of six months –a rate of profit being 1853%- and the said primary dealer was extended a loan of Rs 66 billion by a state institution. The story of the wounded economy should include the losses incurred by the Central Bank and the Provident Fund too. The scam was first detected in March 2015 and it has taken more than 4 years for AG’s department and others to establish the facts. Ranil prophetically said in 2015 what bond? Is it James Bond!” Now, the Sri Lankans too are increasingly getting used to realize that there was no bond robbery as there are no robbers. The final scenario in the Ranil’s James Bond story will depict how the lotters will continue to live happily by selling a dummy to the public.

It is up to the President who is the executive arm in the Government, to set the ball rolling by being more active while questioning and directing the AG’s department and other legal institutions to file action to punish the vandals who remain in Sri Lanka and who aided and abetted to carry out this great bank robbery. If they await for the main culprit to arrive on his own to Sri Lanka to start the legal proceeding of the bank scam it will be a case of going further and fare worse.

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

June 1, 2018, 10:40 pm

Development Strategies and International Trade Minister Malik Samarawickrema has urged Speaker Karu Jayasuriya to release a list containing names of 118 recipients of funds from tainted primary dealer Perpetual Treasuries (PTL) or companies affiliated with it, if such a list existed.

In a letter dated June 1, 2018 addressed to Jayasuriya, the former UNP Chairman explained that how he, too, was being vilified in the social media as one of the beneficiaries.

Samarawickrema sent a copy of his letter that had been copied to Attorney General Jayantha Jayasuriya, PC and IGP Pujith Jauasundera to The Island.

Samarawickrema said that he, under oath, had assured the Presidential Commission of Inquiry (CoI) that he didn’t receive any money from PTL or companies affiliated with it.

Samarawickrema sought Jayasuriya’s intervention close on the heels of National Freedom Front (NFF) leader Wimal Weerawansa’s call to release the list when parliament resumes sittings next Tuesday (June 5). In a letter dated May 31, 2018, Weerawansa pointed out the existence of the list containing the names of 118 persons, including MPs that had not been presented to parliament. The MP asserted that allegations pertaining to PTL funds had humiliated the entire parliament.

Weerawansa told The Island that the Speaker could not turn a blind eye to the developing crisis.

Fresh crisis erupted after tainted MP Dayasiri Jayasekera, having admitted receiving a cheque in July 2015 from Walt and Row Associates, affiliated to PTL alleged that there was a list containing 118 names. Subsequently, civil society activist Keerthi Tennakoon alleged that among those who had benefited from the disgraced business group were 16 MPs representing the Government and the Opposition.

Tennakoon is on record as having said that among those recipients were professionals, civil society activists and religious leaders.

Tennakoon yesterday alleged that Secretary to the President Austin Fernando was making a bid to secure the help of the Attorney General to suppress the list.

Tennakoon told The Island that he was denied an opportunity to secure the list under the Right to Information Act or from the National Achieves.

Tennakoon said that his original allegation that a big chunk of the CoI report that had not been submitted to the parliament had been proved right. Subsequently, it had been revealed that over 5,000 pages hadn’t been submitted to parliament, Tennakoon said, pointing out how parliament was deceived.

There had never been a corruption case that could be compared with the treasury bond scam, Tennakoon said, the Sirisena-Wickremesinghe administration could not deprive the public of their right to know the truth.

Tennakoon flayed the government for not taking action on the CoI recommendations submitted several months ago. Yahapalana leadership should be ashamed of their failure and brazen attempts to shield those who had benefited from the PTL as it would further aggravate the crisis, he said.

ඉෂාරා සිල්වා උපුටාගැණීම  මව්බිම

විසිවැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්තා සංශෝධනය පිළිබඳ කථා කිරීමට පෙර කල් දැමූ පළාත් සභා මැතිවරණය පිළිබඳ කතා කරන්නැයි ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි ෂෙහාන් සේමසිංහ මතක් කර දෙයි.

ආණ්ඩුව සහ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ යටි අරමුණක් සහිතව ගෙන එන මෙම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට අනුව අර්ජුන් ඇලෝසියස් වැනි පුද්ගලයකු වුවද මෙරට ජනාධිපතිවරයා ලෙස අනාගතයේදී පත්විය හැකි බව ඒ මහතා අවධාරණය කළේය.

ඊයේ (31දා) බොරැල්ල, එන්.එම්. පෙරේරා කේන්ද්‍රයේ පැවැති ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ තරුණ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිවරුන්ගේ කණ්ඩායමේ මාධ්‍ය හමුවට එක්වෙමින් මන්ත්‍රිවරයා වැඩිදුරටත් මෙසේද කීය.

20 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සඳහා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ වැරැදි අර්ථ කථනයක් ලබාදෙනවා. ඔවුන් කියනවා මෙය විධායක ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කිරීමේ ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් කියලා. මේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය අපේ රටේ විධායක ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කිරීම සම්බන්ධයෙන් නොවෙයි. දැනට පවතින ක්‍රමය අහෝසි කරලා වෙනස්ම ක්‍රමවේදයකට ජනාධිපතිවරයෙක් පත් කිරිමටයි. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ අර්ථ දැක්වීම තුළත් විධායක ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කිරීම වැරැදියි කියලා තමයි පටන් ගන්නේ. ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ සියලුම පක්ෂ නායකයන් ඊයේ රාත්‍රියේ රැස්වෙලා තීරණයක් ගත්තා 20 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට අපේ සහාය ලබා නොදීමට. 20 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ජනාධිපතිවරයා තෝරා ගැනීමේ ක්‍රමය වෙනස් කිරීම එක් අංගයක් පමණයි.

අලුතින් නිර්මාණය කරන්න යන ව්‍යවස්ථාව මැතිවරණ කාලසීමාවේදී යහපාලන ආණ්ඩුවේ පොරොන්දුවක් බවට පත්වුණා. මේ නිසා සමස්ත පාර්ලිමේන්තුවම ව්‍යවස්ථාදායක සභාව හැටියට පත් කළා. අලුත් ව්‍යවස්ථාව සකස් කිරීමේ මෙහෙයුම් කමිටුවක් පත් කළා.
රටපුරා ජනතාව දැනුවත් කිරීමේ රැස්වීම් 200කට වැඩිය තිබුණා. කෝටි ගණනක් අපේ රටේ මහජනතාවගේ මුදල් මේ සඳහා වියදම් කළා. එවැනි අවස්ථාවක මේ ආණ්ඩුවේ ප්‍රධාන කර්තව්‍යය ඉටුකළ පක්ෂයක් හැටියට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මෙහෙයුම් කමිටුවේ වාඩිවෙලා සමස්ත ව්‍යවස්ථාව ගැන කතා කරද්දී එක් අංගයක් ගැන පමණක්ම කථා කිරීම ගැන අපිට සැකයක් ඇතිවෙනවා. ඉදිරියේදී යම් ආකාරයකට පැවැත්වෙන මැතිවරණයකින් ජයග්‍රහණය කරන්න බැරි වෙන හින්දා වෙනත් ආකාරයකට ජනාධිපතිවරයෙක් පත් කරගැනීමට තමයි ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ උත්සාහ කරන්නේ.

දයාසිරි ජයසේකර මන්ත්‍රිවරායා කියනවා 118 දෙනෙක් මුදල් ලබාගෙන තිබෙන බව අර්ජුන් ඇලෝසියස්ගෙන්. මොකටද මේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ එන්නේ කියලා එයින්ම පෙනෙනවා. 118ක් මන්ත්‍රිවරුන් මුදල් ලබාගත්තා නම් අර්ජුන් ඇලෝසියස්ගේ ආයතනවලින්. මේ රටේ සිදුවූ බරපතළම වංචාව වහන්න තමයි ඒ මුදල් ලබාගත්තේ. ඊටත් වඩා මන්ත්‍රිවරුන් 5ක් අඩුවෙන් තමයි අවශ්‍ය වන්නේ අපේ රටේ ඊළඟ ජනාධිපතිවරයා පත්කර ගැනීමට.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ගෙන එන යටි අරමුණක් සහිත ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් අර්ජුන් ඇලෝසියස් වැනි පුද්ගලයෙක් මේ රටේ ජනාධිපති වුණත් පුදුම වෙන්න එපා. ඒ තරම් සූක්ෂ්ම ආකාරයට තමයි මේ ආණ්ඩුව ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ගෙන එන්නේ. ආණ්ඩුවට සම්බන්ධ සියලු පාර්ශ්වයන් මේ රට විනාශ කරලා තිබෙනවා. විනාශයේ තරම කොපමණද කිව්වොත් රටේ ප්‍රධානියා මාධ්‍ය ඉදිරියට ඇවිත් කියනවා මේ රටේ ඇතිවෙලා තිබෙන අසාර්ථකත්වය ගැන. අපි අවුරුදු 3කට කලින් කියපු දේවල් අද ආණ්ඩුවේ අයට ඔප්පු වෙලා තිබෙනවා.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි කංචන විජේසේකර

හිටපු මුදල් ඇමැති රවි කරුණානායක මහතාටත් ආසියාවේ හොඳම මුදල් ඇමැති කියන සම්මානය හිමිවුණා. නමුත් ඔහු මේ රටේ ආර්ථිකය කඩා වැටෙන්නට කරපු ක්‍රියාකාරකම් පෙන්වාදෙන්න ඕන තරම් කරුණු සාධක තිබෙනවා.

ජනාධිපතිවරයා ප්‍රකාශ කර සිටියා විවෘත සංවාදෙකට එන්න කැමැතියි කියලා. අපිත් කැමැතියි එතුමා විවෘත සාකච්ඡාවකට එනවා නම් ඕනෑම නාළිකාවක. අපි අහන්න කැමැතියි එතුමාගෙන් 118 නම් ටික සඟවාගෙන ඉන්නේ කවුද කියලා.

Lahiru Pothmulla Courtesy The Daily Mirror

Responding to President Maithripala Sirisena’s remarks that a certain individual has provided helicopters to former president Mahinda Rajapaksa to fly to Tangalle as soon as the presidential election results were announced, Mr. Rajapaksa said he was still the President of the country when he left Colombo.

As far as I am aware, I was still the President of the country when I left. I left Colombo even before the final election results were announced. The President of the country still functions, until a new President is sworn in. That’s the true story. The Head of my security division was from Polonnaruwa. He also went there,” he told journalists at an Iftar ceremony held at his residence last evening.

පුවත්පත් නිවේදනය මාධ්‍ය ඒකකය/කැෆේ සංවිධානය

බැදුම්කර වාර්තාවේ මුදල් ලැබූ පුද්ගලයින් වසන් කරන්න, ජනාධිපති ලේකම් නීතිපති සහාය පතන්නට උත්සහ කරනවා

තොරතුරු පනත යටතේ දුන්නේ නෑ. ලේඛනාරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවෙන් දුන්නෙත් නෑ ජනාධිපති ලේකම් දැන දැනම අපිව වටේ යැව්වා!

ජනාධිපති ලේකම් ඔස්ටින් ප්‍ර‍නාන්දු මහතා 2018 ජනවාරි 18 සිට අද දක්වා මාස හතර හමාරක් බැදුම්කර වාර්තාව නොදී අපිව වටේ යැවූ බව ‘කැෆේ සංවිධානයේ විධායක අධ්‍යක්ෂක කීර්ති තෙන්නකෝන් මහතා නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් පවසයි.

ජනාධිපතිවරයා කියනවා බැදුම්කර වාර්තාවේ කොටසක් තොරුතුරු දැනගැනීමේ පනත යටතේ ලබාගත යුතුයි කියලා.  ඊයේ ජනාධිපති ලේකම්වරයා කිව්වා එය ‘ජාතික ලේඛනාරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවෙන්‘ ලබාගත යුතුයි කියලා.  අද කියනවා, එම වාර්තාව ප්‍ර‍සිද්ධ කරන්න නීතිපති උපදෙස් ලබාගන්නවා කියලා.  මේ රටේ පරිපාලන සේවයේ ප්‍ර‍ධානියා, ජනාධිපති ලේකම්වරයා මාස 4 ½ ක් මමත්, මේ ලේඛනය ඉල්ලපු සැවෝමත් වටේ යවා තිබෙනවා.  පාර්ලිමේන්තුවට වාර්තාව සම්පූර්ණ වාර්තව දුන්නේ නැති බව මම මුලින්ම හෙළි කළා. පසුව හෙළිවුණා ඒ වාර්තාවේ පිටු 5000 කට වැඩි ප්‍ර‍මාණයක් පාර්ලිමේන්තුවට ලබා නොදුන් බව.  තොරතරු පනත යටතේ ජනාධිපති ලේකම්වරයා සම්පූර්ණ වාර්තාව ලබා දී නෑ.    

මම මුලින්ම සී 350 වාර්තාව ඉල්ලුවේ 2018 ජනවාරි 18 දිනයි.  ජනාධිපති ලේකම්වරයා ඊයේ කිව්වා ‘ලේඛනාරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ගන්න කියලා. අද කියනවා, නීතිපති උපදෙස් පතනවා කියලා.  මේ හදන්නේ බැදුම්කර වාර්තාව අවුරුදු 30 ක් වලේ දාන්න නීතිපති ගේ සහාය ගැනීමට උත්සහ දැරීම පමණයි. මේ කුමන්ත්‍ර‍ණය පරාජය කළ යුතුයි.  බැදුම්කර වාර්තාවේ සත්‍ය දැන්වත් මේ රටේ ජනතාව දැනගත යුතු යැයි කිර්ති තෙන්නකෝන් මහතා නිකුත් කළ නිවේදනයේ දැක්වේ.

Courtesy The Daily Mirror

Development Strategies and International Trade Minister Malik Samarawickrama today requested Secretary to President Austin Fernando to disclose any list attached with the Bond Commission Report implicating the names of MPs alleged to have accepted funds from Perpetual Treasuries.

He, in his letter, wrote that certain sections of Social Media were naming MPs.

I am informed that my name is also mentioned,” he said.

I wish to categorically state that I have not received any funds from the above mentioned company or person, as stated by me, under oath, while giving evidence before the Bond Commission,” he said.

In view of the above, I kindly request you to publish the names of all those who had received funds, if such a list in the Bond Commission Report or available with the Attorney General’s Department or the Law Enforcement Authorities,” he wrote.

Sheain Fernandopulle Courtesy The Daily Mirror

The move of President Secretary Austin Fernando to seek the Attorney General’s opinion on releasing the full report of the Central Bank Bond Commission was to defend the 118, who had obtained funds from the Perpetual Treasuries Limited, Centre for Human Rights and Research (CHR) alleged today.

The President’s Secretary had misled us for more than four months when some groups including the CHR were requesting him to release the full report of the bond scam,” CHR Executive Director Keerthi Tennakoon said.

On one occasion, President Maithripala Sirisena has pronounced that people can have the access to a part of the bond report under the Right to Information Act (RTI). President’s Secretary said on Thursday (31) said that people could get access to the bond report from the Department of National Archives.

However, when we approached the Archives Department, it stated that it would take 30 years for the Archives Department to release the full Presidential Report,” Tennakoon said.

This whole story is to put the records of bond scam under the carpet and prevent the names of 118 from being disclosed to the public domain. The hierarchy knows that if the entire report is out, the general public would get the real picture of everything and what has really transpired following the bond scam,” Tennakoon added. 

Sandun A Jayasekera and Ajith Siriwardana Courtesy The Daily Mirror

Speaker Karu Jayasuriya has written to the Secretary to President Austin Fernando to send him the list of names mentioned in the Presidential Commission of Inquiry (PCoI) Report as those who had allegedly received financial gratuities from Perpetual Treasuries Ltd. boss Arjun Aloysius.

Mr Jayasuriya has made the request several times to Mr Fernando but there has been no positive response up to now.

An official of the Speaker’s Office told the Daily Mirror that a third request had been made to the Presidential Secretariat a few days ago by Speaker Jayasuriya under the Parliamentary Privilege as the issue involved Parliamentarians.

Speaker Jayasuriya expects a positive response by next week from Mr Fernando as the disclosure of those names is of national interest,” the official added.

Meanwhile, Director General of National Archives Department Dr Nadeera Rupesinghe said she could release any document connected to a Presidential Commission Report only if and when the Secretary to President made a formal request.

Normally, all confidential documents or reports sent to the National Archives can be released to the public domain only after 30 years,” Dr Rupesinghe added.

Meanwhile, former Minister Susil Premajayantha said the Presidential Secretariat must publish the list of names of those who got money from Mr Aloysius sooner than later because it had caused a huge controversy among the public, the media and in the political field.

The delay in releasing the names of those mentioned during the CoI proceedings as beneficiaries of companies connected to Central Bank bond scandal creates an unnecessary and negative dialogue in the country,” he said.

We are aware that Dayasiri Jayasekara has been given only Rs. one million. But we have information that there are many others, who have received fat financial gratuities and assets from Mr Aloysius,” he stressed.

Mr Premajayantha who is also a former COPE member told the Daily Mirror that the main concern of politicians like him was to clear their own name from this allegations because he had not received a cent from Mr Aloysius.

Media reports indicated that there are 118 names in the list as those who got these unethical gratuities from Mr Aloysius, who is the second suspect in the bond scam case.

We want to know whether all of them are politicians and if not who?. We want a clear picture of this sordid affair and know who did what to save suspects involved in the bond scam,” Premajayantha added.

Courtesy The Daily Mirror

Following the request made by MP Dayasiri Jayasekara to release the entire Bond Report and related documents, President’s Secretary Austin Fernando today said he had requested the Attorney General for his opinion in this regard.

Mr Fernando said MP Jayasekara had asked him under the Right to Information (RTI) Act, the parts of the Bond Commission Report which were not presented to Parliament, CID investigation reports and all other related documents.

If the Attorney General instructs me to give it all, I will give the entire set of documents. Even I don’t have some of the documents. If both the Attorney General and the Bribery Commission’s Director General said there is no issue, then I will give everything and won’t hide anything,” he said.

He said the 30-year closure law was applicable only for the annexures and not for the bond report.This is not a decision of mine but a decision of the Bond Commission,” he said.

Meanwhile, Mr Fernando said he was not aware whether there is a list of 118 names as nowhere in the bond report it has been mentioned about a list of politicians, who received funds from the Perpetual Treasuries Limited (PTL).

Without a list, I have to go through many troubles to find names. I know investigations are ongoing by the Attorney General’s Department and the CID. The AG’s Department, CID and the Bribery Commission have to do investigations. However, I’m not familiar with the sensitive nature of these documents because I’m not a lawyer, a Judge nor a Commissioner. Therefore, I asked the AG, and Director General of the Bribery Commission, since they are taking future actions, whether there is no issue in releasing documents if someone requested. I wrote to them on January 18 first and I got mails from both officials on January 22 saying certain facts could be sub-judice and investigations are ongoing and therefore, I should act carefully with regard to these matters. Therefore, I have acted based on their instructions in this regard because I don’t understand what is sensitive and what is not,” he said.