තේජා ගොඩකන්දෙආරච්චි

පලාත් පාලන මැතිවරණයට ඇත්තේ තවත් දින හයක් පමනි. මේ වනවිට සියලු පක්ෂ තම උපරිම උත්සාහය යොදාගෙන තම චන්ද සටනේ නියැලෙති. 

මේ මැතිවරණ වේදිකා මත ඇසෙන කතාවන්හි, බලය ලබා ගැනීම අරභයා ඒ මේ අතට මඩ ප්‍රහාර එල්ල කරගැනීම මිස වෙනත් දෙයක් ඇසෙනුයේ කලාතුරකිනි. උදාහරණ ලෙස, පලාත් පාලන ආයතනවල කාර්යභාරය? පලාත් පාලන ආයතන සක්‍රීය වන්නේ නම් ඉන් ජනතාවට ලැබෙන ප්‍රතිලාභය? මේවා ගැන දැනගැනීම ජනතාව සතු ශුද්ධ වූ අයිතියකි. විශේෂයෙන් පලාත් පාලන සභිකයන්ගේ සංඛ්‍යාව දෙගුණයකින් වැඩිකර ඇත. මේ අයට මාසික වැටුප් සහ වෙනත් දීමනාවන් ගෙවන්නට අමතරව රුපියල් කෝටි ගණන් වැයකල යුතු විට එහි බරපැණද ජනතාවගේ පොකැට්ටුවෙන්ම යන්නේ නම්, මෙසේ සභික සංඛ්‍යාව ඉහල දැමුවේ ඇයි, ඉන් ජනතාවට සැලසෙන සේවය කුමක්ද යනාදිය දැනගැනීමට ජනතාවට අයිතියක් ඇත. නමුත් ඒ වෙනුවට ජනතාවගේ දෙසවන් පිරෙන්නේ වෙනත් විකාර, සම්පප්‍රලාප වලිනි.

හැබැයි පලාත් පාලන ආයතන මගින් සිදුවන කාර්යභාරය පිලිබඳවද යම් ප්‍රමානයකින් නොකියවනුයේ නොවේ. නමුත් ඒ තර්ජනාත්මක ස්වරයෙනි. හාරිස්පත්තුවේදී අමාත්‍ය ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල අපූරු කතාවක් කීවේය. ‘අගමැතිතුමා තමයි සංවර්ධන කටයුතුවලට සල්ලි දෙන්නෙ. ඒ නිසා මතක තියාගන්න පොහොට්ටුව දිනුවොත් බෝක්කුවක්වත් හදන්න සල්ලි ලැබෙන්නෙ නැහැ’ මෙය ඉතාම පිලිකුල් සහගත ලෙස ජනතාවගේ අයිතිය උල්ලංඝනය කිරීමක් නොවේද? 

අගමැතිවරයා සතුව තිබෙනවාය කියන මේ මුදල් ඇත්තේ ඔහුගේ පුද්ගලික ගිණුමේ නොවේ. ඔය කියන මුදල් මහජන මුදල්ය. අන්තිම දුගී යාචකයා දක්වා තමන් කන බොන බත් පතෙන්, තේ කෝප්පයෙන් පවා ගෙවන බදු මුදල්ය. මේ පවසන්නේ වෙනත් රටකින් ලබා ගන්නා ණය මුදලක් නම් ඒ ද ගෙවිය යුත්තේ වත්මන් සහ ඉදිරි පරම්පරාවන්ය. ඉතින් ඔය කියන බෝක්කුව අවශ්‍ය ඒ ප්‍රදේශයේ ජනතාවට නම්, එය ඉදිකිරීමේ අවස්ථාව ගැන තර්ජනාත්මකව බලපෑම් කරන්නට තමන්ට හැකිය කියා කිරිඇල්ල සිතනවා නම් ඔහු කෙතරම් මෝඩ සහ කුණුවී ගිය මොළයක් සහිත පුද්ගලයෙකු විය යුතුද? සැබැවින්ම වත්මන් දේශපාලකයන්ගෙන් බහුතරයකගේ තත්වය මෙයයි.

මෙවන් තර්ජන සිදුකලේ ඔහු පමනක් නොවේ. පලාත් පාලන කටයුතු පිලිබඳ ඇමතිවරයා වන ෆයිසර් මුස්තාපා ද මෙවැනිම කතාවක් පැවසීය. ‘පලාත් පාලන ආයතන සඳහා වැය කරන මුදල් නිකුත් කරන්නේ තමාගේ අමාත්‍යංශයෙන් බැවින් තමන්ට චන්දය නොදෙන අයට මුදල් නැහැ’ ඒ ඔහුගේ තර්ජනයයි. එයද ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ලගේ තර්ජනයට දෙවැනි නොවේ. පුදුමය නම් මේ කියන කතාවන් අසමින් ‘ජයවේවා’ කියමින් ඝෝෂා කරන්නට සැදී පැහැදී සිටින පිරිසකුත් මේ අතර සිටීමයි. මේ ආකාරයේ පිරිස ඉතාම පටු ආකාරයට පක්ෂ භේදය අනුව තමන්ගේම පන්තියේ තවත් පිරිසක් හෙලා දකිනවා මිසෙක මේ දේශපාලකයන් විසින් තමන්ගේ බුද්ධිය අවතක්සේරුවට ලක් කරමින්, තම අයිතීන් සූරාකන අන්දම වටහා ගන්නේ නැත. ‘මහජන නියෝජිතයා’ යන තනතුර තුල ඇති වගකීම්, භූමිකාව, ඔවුන් තුල තිබිය යුතු ධාරිතාව පිලිබඳ දැනුවත් භාවයක් මේ ජනතාව තුල නොවේ. කෙටියෙන් කිවහොත් මහජන නියෝජිතයාගේ පැවැත්ම රැඳී ඇත්තේ තමන් අතේ බව වටහා නොගන්නා ඔවුහු, තම පැවැත්ම පිලිබඳ කාරණය මහජන නියෝජිතයා වෙත පවරා හිස නමාගෙන  සිටිති.

අගමැතිවරයාගේ කතා තවත් ආකාරයකි. ඔහුට අනුව පෙරදී සුදු අලියෙකුව තිබූ හම්බන්තොට වරාය දැන් නැව්වලින් පිරී ගොසිනි. මත්තල ගුවන් තොටුපල ගුවන් යානාවලින් පුරවමින් සිටී. නමුත් මෙසේ ගෙනෙන නැව් සහ ගුවන්යානාවල ආදායම කවුරුන් අතට යනවාදැයි මේ කතා තුල සඳහන් නොවේ. මේවායින් මෙසේ ආදායම් ලබා ගන්නට හැකියාවක් තිබුනා නම් පිටරටුනට නොපවරා තමන් අත තබාගෙන මෙම තත්වයට ගෙන ඒමට සැලැස්මක් ඔවුන් ලඟ නොතිබුනේද? හම්බන්තොට වරාය චීනයට පවරා ලැබුන මුදල් ලෙස. ඇමරිකන් ඩොලර් මිලියන 300 ක චෙක් පතක් මහා උජාරුවකින් ජනතාව වෙත පාගෙන සිටි ඔහු රු. මිලියන 300 බැගින් වටිනා මෝටර් රථ දෙකක් ගෙන්වා ගත්තේ ඊට පසු නුදුරු කාලයකදීය.

පසුගිය වසරේ ශ්‍රී ලංකාවේ අපනයන ආදායම ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 15 ක් බව ඔහු පැවසූ තවත් කතාවකි. මේ මොනවා අපනයනය කිරීමෙන් උපයා ගත්තක්ද? අප කුඩා අවධියේ නම් ප්‍රධාන අපනයන භෝග වූයේ තේ, පොල් සහ රබර්ය. දැන් පොල්වලට අත්ව ඇති ඉරණම ගැන ජනතාව දනිති. 1977 න් පසු නිමි ඇඳුම් සහ මැද පෙරදිගට ශ්‍රමය විකිණීම අපනයන ආදායම් ප්‍රමානයන්හි ප්‍රථම ස්ථාන දෙකට පැමිනියේය. මිනිස් ශ්‍රමය අපනයනය ගැන කෙසේ වෙතත්, නිමි ඇඳුම් කර්මාන්තයට අත්ව ඇති ඉරණමද මිනිසුන්ට පෙනී යා යුතුය. පසුගිය වකවානුවේ වරින්වර සිදුවූ ස්වභාවික ආපදා හේතුවෙන් වැවිලි ක්ෂේත්‍රයට ඇතිවූ බලපෑම් මත රට ඇද වැටුන තත්වය කිවයුතු නොවේ. මේ බය නැති අගමැති මෙසේ ජනතාව ඉදිරියේ මෙසේ බොරු ගණන් හිලව් පවසා විශාල චිත්‍රයක් මවා පෙන්වයි.

ජනාධිපතිවරයාගේ භූමිකාව වඩාත් හාස්‍යජනකය. මුලදී ඔහු බැඳුම්කර වංචාව ගැන පවසමින් එජාප ය මෙන්ම හිටපු ජනාධිපතිවරයා ඇතුලු ඒකාබද්ධ විපක්ෂයද පතුරු ගසන්නට වූයේය. ඊලඟට තමාව දුර්වල නොකර හොරුන්ට දඬුවම් කිරීමට තමාට ඉඩ දෙන්නැයි ඉල්ලා සිටියේ අගමැති, එනම් සොර මුලේ නායකයා වෙතිනි. සති කිහිපයකට පෙර හදිසියේම තමන් හා එක්ව සන්ධාන ආණඩුවක් හදන්නට එන මෙන් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට ආරාධනා කලේය. ඊට නිසි ප්‍රතිචාරයක් නොලැබුන තැන ‘මම කතා කරල බැලුව. ඔය හොර මුලට මාත් එක්ක හිටගන්න බෑ’ ආදී වශයෙන් යලිත් මහින්ද රාජපක්ෂලාට පහර දෙන්නට බැලුවේය. ඔහුගේ අලුත්ම තර්ජනය නම් එයා ලංකා ගණුදෙනු ගැන සොයන කොමිසමයි.

තමන් පසුගිය රජයේ සිටියදී වරක් 2010 වසරේදී, රජයේ දූෂණ වංචා ගැන කතාකලවිට, තමන්ව අරලියගහ මන්දිරයට කැඳවූ හිටපු ජනාධිපතිවරයා තමන්ට තර්ජනය කල බව මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා කියයි. ඔහු වෙනම ගමනක් යන්නට තීරණය කලේ එදාලු. මීට පෙර වෙනම ගමන් යන්නට තීරණය ගත් ඇමතිවරු තම තනතුරුවලින් ඉවත්වූ අවස්ථා තිබිනි. නමුත් අපේ මේ ජනාධිපතිවරයා තවත් වසර 4 ක් ඉවසාගෙන, හිටපු ජනාධිපතිට ස්තෝත්‍ර ගයමින් ඇමතිකමේ වරප්‍රසාද භුක්ති වින්දේය. තමන් දස මහා යෝධයන් සේ නොසිටින්නට යුද්ධය දිනන හැටි බලන්න තිබුනාය පැවසූ ඔහු යුද්ධයේ අවසන් දින කිහිපය තුල ‘මැඩ්‍රාස්’වලින් ප්‍රහාරයක් එල්ලවේය යන බිය නිසා ජනාධිපති සහ අගමැති රටෙන් මගහැර සිටි බවත්, යුද්ධයේ අවසානය මෙහෙයවුයේ තමා අතින් බවත්, මෙසේ ඇසුනු තවත් කතාවකි. මෙවිට ප්‍රශ්න කිහිපයක් මතුවේ. එසේනම් චෝදනා නැගෙන යුධ අපරාධ සඳහා මෛත්‍රීපාල සිරිසේනටද වගකීමක් තිබෙනවා නොවේද යන්න ඉන් එකකි. ඔය කියන ආකාරයට එවකට හිටපු හමුදාපති දරු පවුලත් සමගම චීනයට ගොස් සිටියේද මේ හේතුවටමද යන්න දෙවැන්නයි. නමුත් යුද්ධයේ අවසානය සනිටුහන් කිරීමට දින දෙකකට පමන පෙර හිටපු ජනාධිපති දිවයිනට පැමිනි අතර, ඔහුව බදා වැළඳ කම්මුලට කම්මුල තබාගෙන ප්‍රීතිය ප්‍රකාශකලේද වත්මන් ජනාධිපතිය.

අද සන්ධාන ඇමතිවරු වේදිකාවක් ගණනේ බැඳුම්කර හොරුන් පට්ට ගසනවිට, ජනාධිපති කොමිසමේ නිර්දේශ අනුව චෝදනා ඉදිරිපත්කර ඇත්තේ අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන්, අර්ජුන් ඇලෝෂියස් සහ කසුන් පලිසේනට පමනි. සන්ධාන ඇමතිවරුන් විසින් තම නායකයාගේ රූලට කරන වැඩ ගැන කයිවාරු ගසද්දී, අජිත් පෙරේරා අමාත්‍යවරයා පවසනුයේ මේ බැඳුම්කර වංචාව පිලිබඳව ජනාධිපතිවරයා විසින් එජාපයද, රවි කරුණානායකද, අගමැතිද නිර්දෝෂී කර ඇති බවයි. මේ නිදොස් කිරීමේ ආනුභාවයෙන් ලද හයිය මත හිටපු ජනාධිපතිවරයාගේ ප්‍රජා අයිතිය ජීවිත කාලයටම අහෝසි කරන බවද අජිත් පෙරේරා පැවසීය. චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ජනාධිපතිවරිය පත්කල බටලන්ද කොමිසමෙන් තම නායකයා වරදකරුව ඇති බවද, ඒ රනිල්ගේ බලකාමය මත තිරශ්චීන ලෙස බිලිගත් දහස් සංඛ්‍යාත තරුණ ජීවිත පිලිබඳව මත බවත් මොහුට අමතකව ඇතිසේය.

එක අතකට එවන් අමතකවීමකට අජිත් පෙරේරාට දොස් නගා පලක් නොවේ. එදා ඒ බටලන්ද කොමිසම් වාර්තාව පදනම් කරගෙන රනිල් වික්‍රමසිංහට චෝදනා ගොනු කරන්නට කිසිවෙකුට අවශ්‍යතාවයක් නොතිබිනි. එම වාර්තාව යොදාගත්තේ මැතිවරණ සමයකදී රනිල්ට පහර දීමට පමනි. ඉතින් අදද මේ කියන කොමිසම් වාර්තාවලින් මෙයට වැඩි යමක් අපේක්ෂා කලහැකිද? එයා ලංකා තබා මොන කොමිසම පත්කලත් ඕවා දෙස බලා සිටින ජනතාවගේ කාලය අපතේ යනු මිස වෙනත් යමක් සිදු නොවනු ඇත. රාජපක්ෂ යුගයේ ගුවන් සේවා අමාත්‍යව සිටි ප්‍රියංකර ජයරත්න තමන්ගේ හවුල් ආණ්ඩුවට එක් කර ගත්තේ ජනතාවගෙන් අසා බලා නොවේ. 

එදා මහින්ද රාජපක්ෂ තමන් කියන දේ ඇසුවේ නැතැයි චෝදනා කරන වත්මන් ජනාධිපතිවරයා, අද නහයෙන් අඬන්නේ අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් පත් කිරීමේදීද, රවි කරුණානායක පත් කිරීමේදීද තමන් එපා කියූ දේට අගමැතිවරයා කන් නොදුන් බව කියමිනි. ඉතින් රනිල්ගේ, මහින්දට වඩා වෙනම ඇති හොඳ මොනවාද? රනිල් අගමැතිව සිටි 2001-2004 යුගයේදී ජනාධිපතිනියට එරෙහිව ඔහු ක්‍රියාකල අත්තනෝමතික ආකාරය මෛත්‍රීපාල සිරිසේනට අමතක වූයේ කෙසේද? එදා එල්ටීටීඊ සංවිධානය ඉල්ලාසිටි රටේ කොටස කඩා ඔවුනට ලියා දුන් රනිල්ට අද එජාප මැතිවරණ වේදිකාවකදී, එම රැස්වීමේ සංවිධායකයන් විසින් ‘රට එක්සේසත් කල නායකයාට ජයවේවා’ යි ජනතාව ලවා කෑ ගස්සවනු අසා මට පුදුම සිතිනි. දෙවියනි! අපේ ජනතාවගේ සිතීමේ මතකයේ ශක්තිය මෙතරම්ම දුර්වලද? මහින්ද රාජපක්ෂ කිහිල්ලේ ගසාගෙන සිටි ෆයිල් ගැන කියමින් ජනතාව විනෝදමත් කරන රන්ජන් රාමනායකට, තම පක්ෂයේ පැරණි නායකයා වූ ජේ. ආර්. ජයවර්ධන විසින්, තම රජය නියෝජනයකල සියලු එජාප පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ගෙන් දාතම රහිත අස්වීමේ ලිපි වලට අත්සන් තබාගෙන, තමන් ලඟ තබා ගත්තේ විහිලුවට නොවන බව අමතක වීද? ඒ එක එක විධායක ජනාධිපතිවරුන් කටයුතුකල හැටිය. ඉතින් අපේ වත්මන් ජනාධිපතිවරයා කරන්නේ කොමිසම් පත්කර, අනුමැතිය දීමයි. ඔහු තම සගයන් බිය ගන්වන්නට උත්සාහ ගන්නේ එලෙසිනි. 

මෑතකදී මැතිවරණ වේදිකාවකට නැගි චතුරිකා සිරිසේන මෙසේ පැවසුවාය. ‘ජනතාව හඬනකොට තාත්තත් හඬනව. ජනතාව සුසුම්ලනකොට තාත්තත් සුසුම්ලනව.’  හැබැයි ජනතාවට අවශ්‍ය තමන් සමග හඬන, සුසුම්ලන නායකයෙක් නොව, තම කඳුල සුසුම පිසලිය හැකි නායකයෙකි. 2015 ජනවාරි 8 වන දාට පෙර රටේ ජනතාව සිටියේ කඳුලු සුසුම් මැදය කියා මොවුන් අද පවසන කරුණු අනුව දේදුණු විප්ලවය තුල එදා 2015දී ජනතා අපේක්ෂාව එය නොවීද?

එදා 2014 නොවැම්බරයේ සිට 2015 ජනවාරි 05 දා මධ්‍යම රාත්‍රිය දක්වා කියැවුන කතා පෙට්ටගම දැන් යලි එලියට ගෙන, 2018 පෙබරවාරි 07මධ්‍යම රාත්‍රිය දක්වා භාවිතා කරන බව පෙනෙයි. මෑතකදී එයා ලංකා කොමිසමට තමන් අද දහවල් අත්සන්කර පැමිනි බව කියූදා ජනාධිපතිවරයා මෙසේ කීය. ‘මේවාට කවුරු කවුරුන් අහුවේද දන්නෝ දනිති’

ඉතින් අද මැතිවරණ වේදිකාවල කියන මේ කතන්දර සම්බන්ධයෙන්ද කීමට ඇත්තේ එපමනකි.

ඕවාට කවුරු කවුරු අහුවේද දන්නෝ දනිති. ප්‍රතිඵලය පෙබරවාරි 10 දා මධ්‍යම රාත්‍රියෙන් පසුය. හැබැයි නියම ප්‍රතිඵලය නම් මෙසේ මඩ ගසාගෙන, පොරකාගෙන, ගහමරාගෙන පලාත්පාලන ආයතන නියෝජිතයන් අටදහස් ගණනකගේ බරත් ජනතාවටම අදින්නට සිදුවීමය.

ලියුම්කරු – කීර්ති රත්නායක

සතුරා දියත්කල නොනවතින රැල්ල 3 ප්රහාරය ඉතිහාසයේ අතිශය තීරණාත්මක මං සන්ධියකි . 2000 වසර මුලදී එය දියත් විය. එල්ටීටීඊ ප්රහාර ආරම්භ වෙත්ම රජයේ හමුදා මාන්කුලම් ඉදිරි ආරක්ෂක වලල්ල හැරදා පලා ගියේය. රජයේ හමුදාව කි.මි 52 ක් පසුපසට යැවීමට සතුරා සමත්විය. ඉන් අනතුරුව උපක්රමික මර්මස්ථානය වූ අලිමංකඩ කදවුර සතුරා අතට පත්විය. මුලතිව් සහ අලිමංකඩ දී සතුරා අල්ලා ගත්තේ භූමිය පමනක් නොවේ කාලතුවක්කු, යුධ ටැංකි වැනි බර අවිද ඒ අතර විය . අනතුරුව යුහුසුලු වූ සතුරා සිය මුලු ගිනිබලයම යාපනය දෙසට හැරවීය . සතුරාගේ කාල තුවක්කු ප්රහාර හේතුවෙන් පලාලී ගුවන්තොටුපොල වසා දැමිනි. භූමිය සහ රජයේ මිලිටරිය සතුරා විසින් යටත් කරගැනීමට ඔන්න මෙන්න විය

40000 කට මදක් වැඩිවූ රජයේ මිලිටරියේ අවසාන හෝරාව එලඹෙමින් තිබුනි. එවක ජනාධිපතිනිය මිත්ර රට වලින් යුධ ආධාර ඉල්ලා සිටියේය.ඉන්දියාවේ පිලිතුරවූයේ කොටුවූ හමුදාව ඉවත්කිරීමට මගී ප්රවාහන නෞකාවක් ලබාදිය හැකි බවය. භාවිතා කල කුඩා ප්රමානයේ රොකට් විදිනයක් පකිස්ථානයෙන් ලැබුනි. යාපනය සරසලෙයි ප්රදේශයේ ස්ථානගත කල පකිස්තාන් රොකට් විදිනයේ පලමු ප්රහාරය ඛේදයකින් අවසන් විය.එය ක්රියාත්මක කල සොල්දාදුවන්ගේ නොදැනුවත් කම හේතුවෙන් අවියේ ඉදිරිපස පිටුපස මාරුවී තිබුනි. රොකට් පත්තුවූයේ සතුරා දෙසට නොව රජයේ හමුදා දෙසටමය.

පලාලී ගුවන්තොට වැසීයාමත් සමග ගුවන් සැපයුම් මාර්ගය මුලුමනින්ම අඩාල විය . ගුවන් ආපදා මෙහෙයුම් බිද වැටුනි . රජයේ හමුදාවන්ගේ නිවාඩු ඇතුලු සුභසාදන කටයුතු ඇනහිට තිබුනි . ක්රියාන්විත සේවයන් පලායන සොල්දාදුවන්ගේ ප්රතිශතය සීග්රයෙන් වැඩිවිය. ප්රභාකරන් යාපනය අල්ලා ගැනීමේ සටන දියත්කලේය. රජයේ හමුදාවන්ගේ අවසන් කටයුතු කිරීමට මිනීපෙට්ටි සූදානම් කර තබන ලෙස ඔහු රජයට දැනුම් දුන්නේය.

අලිමංකඩ 54 සේනාංකය බිද වැටී යාපනය අත්පත්කර ගැනීමට ඔන්න මෙන්න සිටි මොහොතේ ජනාධිපතිනියට ජානක පෙරේරා සිහිවිය. හමුදා මූලස්ථානයේ පසෙකට කර සිටි ජානක යළි කරලියට ගෙන එන ලදී. මෙහොතකින් ඔහු ඒකාබද්ධ මෙහෙයුම් ආඥාපති බවට පත්කෙරුණි. යාපනය ආඥාපති ලෙස සරත් ෆොන්සේකා පත් කෙරුණි. මේ අතර ජානක පෙරේරා, අනුරුද්ධ රත්වත්ත ඇතුලු පිරිසක් මල්ටිබැරල් අවි මිලට ගැනීමේ රහස් මෙහෙයුමකට අත ගසා තිබුනි.

මේ කාලය වනවිට ඇමෙරිකාව සහ ඉන්දියාව රජයේ හමුදාවන්ට යුද්ධෝපකරන සැපයීම මුලුමනින්න්ම නවතා තිබුනි. ඇමෙරිකානු ප්රතිපත්තිය අනුව ඊශ්රායෙලයද කිසිදු ආකාරයක නිල ගනුදෙනු වලට සම්මාදන් නොවිනි . රජයේ අවි ගනුදෙනු සිදුවූයේ තැරැව්කරුවන් හරහාය. චෙක් රාජ්යය හරහා ග්රාඩ් මල්ටි බැරැල් ගෙන්වූයේ ඒ අනුවය. චෙක් තැරැව්කරුවෙකුගෙන් ලබාගත් ග්රාඩ් මල්ටිබැරල් අවිය ලංකාවට ගෙන ආවේ රුසියානු කුලී ගුවන් යානාවකිනි. චෙක් රාජ්යයේ ප්රාග් අගනුවරින් ගුවන්ගතවූ යානාවේ මාර්ගය වැටී තිබුනේ අසයිබන්ජානයේ අගනුවර වූ බාකු හරහාය. අසයිබන්ජානය යනු ඉරාන දේශසීමාවට මාඉම්ව පිහිටි රටකි

අසයිබන්ජානය ඊශ්රායෙල් මොසාඩ් චරපුරුෂයන්ගේ මර්මස්ථානයකි . මොසාඩ් ඔත්තුකරුවන් ඉරානය සහ ඔවුන්ගේ පරමානුක තාක්ෂනය පිලිබදව ඔත්තු බලන්නේ අසයිබන්ජානයේ සිටය. මොසාඩ් චරපුරුෂයන්ට හොරෙන් අසයිබන්ජානය හරහා ඇණයක් හෝ ගෙනයාම දුෂ්කරය. මල්ටිබැරල් අවිය රැගත් රුසියානු කුලී ගුවන්යානයේ ට්රාන්ස්සිට් තොටුපල වූයේ අසයිබන්ජානයේ බාකු ගුවන්තොටයි. යානය එහි ගොඩ බැස්වූ පසු සිදුවිම් දාමය අතිශය ගුප්තය. අසයිබන්ජානයේ බාකු නුවරදී සැගවුනු යානය දිනදෙකකට පසු යලි මතුවිය. නමුත් ඒ වනවිට මල්ටිබැරල් අවියේ හදවත වන්වූ දෘඩාංග පරිපතයට හානිකර තිබුනි .

මල්ටිබැරල් අවිය ලංකාවේ ගොඩබාන විට යකඩ ගොඩක් විය . යකඩ ගොඩට යලි පනදීමට නම්, එක්කෝ නව සෙන්ටර් කමාන්ඩ් යුනිට් එකක් සවිකල් යුතු විය ( එය නව අවියක් මිලට ගන්නවා හා සමාන වියදමකි) නැතිනම් කොටස් අස්ථානගත කිරීමෙන් අකර්මන්ය වූ පරිපතය යලි පිලිසකර කලයුතු විය . ( එය කල හැක්කේ විශ්වකර්මයෙකුට පමනි) ජාතියේ පිනට එවන් විශ්ව කර්මයෙකු මෙහි විය. ඔහු නමින් අමිත් මුනීන්ද්රදාස නම් විය. හේ මොරටුව විශ්වවිද්යාලයේ උපාධිදාරියෙකි,ආචාර්ය වරයෙකි. රජයේ හමුදාවන්ට අවිඅයුධ මිලදීගැනීමේදී තාක්ෂනික උපදෙස් සැපයීම සම්බන්ද බලධාරියා විය

චරපුරුෂ මාෆියාවේ කුමන්ත්රනයකින් අකර්මන්යවූ මල්ටිබැරල් අවිය අමිත් මුනිද්රදාස විසින් යථා තත්වයට පත්කලේය. ඔහු ඒ සදහා දින 6ක් තිස්සේ දිවා රෑ නිදි නොලබා වෙහෙසුනේය. මොහොතක් පමා නොවූ ජානක පෙරේරා මල්ටිබැරල් අවිය ඉදිරිආරක්ෂක වලල්ල වෙත රැගෙන ගියේය. මෙම අවියෙන් නිකුත්කරන රොකට් කි.මී 21 දුරක් යැවිය හැකි විය , තත්පර 35 ක් තුල ග්රාඩ් රොකට් 40 ක් විදිය හැකි විය. අරය මී 100 ක මරනීය පරාසය නියත විය.

යාපනය ඉදිරි ආරක්ෂක වලල්ලේ සිට සතුරා දෙසට මල්ටි බැරල් ක්රියාත්මක විය.  ග්‍රාඩ් ගිනිබලය ක්‍රියාත්මක වන විට සෙබළු ප්රීති ඝෝෂා කළහ. තරු නිලධාරීන් උනුන් වැලද ගනිමින් උද්වේගයට පත් විය. හමුදාවේ චිත්ත ධෛර්ය එක් රැයකින් පනගසා අවධි විය. එක පිට එක වැටී පුපුරන මල්ටි බැරල් ප්රහාර හමුවේ සතුරා වික්ෂිප්ත විය, කන් අඩි පුපුරන බිහිසුනු ශබ්දයකි , මිනිසුන් ක්ලාන්ත වී ඇද වැටෙන වැටෙන වෙඩි බලයකි . සතුරාට කරකියා ගත හැකි දෙයක් නොවිනි . ග්රාඩ් මල්ටි බැරල් ප්රහාරය ඉතිහාසය උඩු යටිකුරු කලේය

2007 වසරේ අප්‍රියෙල් මාසයේදී නියමු රහිත ගුවන්යානා පද්දතියක් මිලදී ගන්නා ලෙස ලංකා ලොජිස්ටික් ආයතනය විසින් ගුවන් හමුදාවට බල කලේය. ඊට අදාල කන්සෙප්ට් පත්‍රිකාව ඉදිරිපත් කලේ ලංකා ලොජිස්ටික් ආයතනය හරහාය. ආරක්ෂක ලේඛම් ලංකා ලොජිස්ටික් සභාපතිවූ අතර ත්‍රිවිධ හමුදාපතිවරු එහි නිල සාමාජිකයන් විය. කොටින් කියතොත් සභාපති සර්ව බලධාරීවූ අතර අනෙකුන් අතකොලුය.

ලංකා ලොජිස්ටික් විසින් ගුවන් හමුදාවේ ඇගේ ගැසීමට තැත්කලේ ඊශ්රායෙලයේ නිපදවූ බ්ලූ හොරයිසන් 2 නම්වූ නියමු රහිත ගුවන්යානා පද්දතියකි. එය නිපදවන ආයතනය වූයේ ඊ.එම්.අයි.ටී ඒවියේෂන් කන්සල්ටන්ස් නම් ඊශ්රායෙල් සමාගමකි මේ පිලිබදව ගුවන් හමුදවේ මතය වූයේ එය මුදල් කාබාසිනියා කරන සුදු අලියෙක් බවය. ඔවුන් මෙම නිගමනයට පැමිනියේ ගුවන් හමුදාපති විසින් පත්කල සය පුද්ගල කමිටුවේ වාර්තාව අනුවය . ගුවන් කොමදොරු පී.බී රත්නායක , යූ.ඒ.වී අනදෙන නිලධාරී එම්.ඩී.ජේ වාසගේ ඇතුලු මන්ඩලයක් විසින් මෙම වාර්ථාව ඉදිරිපත් කර තිබුනි . තවද ඊශ්රායෙල් සමාගම විසින් විසින් අදාල භාන්ඩය සමබන්දව සංඛතා ප්රදර්ශනයක් නොකල බව ගුවන් හමුදා වාර්තාවේ සදහන් කර තිබුනි.

නමුත් ඊශ්‍රායෙල් යූ.ඒ.වී ගනුදෙනුවට අවනත වන ලෙස ගුවන් හමුදාවට දිගින් දිගටම බලපෑම් එල්ල විය. 2007 වසර දෙවන කාර්තුවේදී ගනුදෙනුව අවසන් කිරීමට ලංකා ලොජිස්ටික් සැලසුම් කලේය.1991 වසරේ සිට රජයේ හමුදාවන්ගේ අවි ගනුදෙනු වල තාක්ෂනික උපදෙස් සැපයීමේ බලධාරියා වූයේ අමිත් මුනීන්ද්‍රදාසය. ආරක්ෂක අමාත්‍යශයේ උපදෙස් අනුව 2007 වසරේ ජූනි මස 6දින අමිත් මූනීන්ද්‍රදාස ඊශ්‍රායෙලය බලා පිටත් විය, ඊශ්‍රායෙලයට සැපැත්වූ ඔහු ටෙල් අවිව් මරීනා හෝටලයේ නවාතැන් ගත්තේය. යූ.ඒ.වී ගනුදෙනුවේ ඉරනම අමිත් ගේ අත්සන මත රැදී තිබුනේය.

ඊශ්රායෙල් ගනුදෙනුවේ දේශීය නියොජිතයා ලෙස කටයුතු කලේ ගජමිතුරු කල්ලියේ තවත් සාමාජිකයෙකු වූ අර්ජුන ගුනවර්දනය. ඔහු නියොජනය කල සමාගම ප්රොටෙක්ට් රිස්ක් මැනේජ්මන්ට් සොලුෂන්ස් ලිමිටඩ් නම් බ්රිතාන්යයේ නම් සදහන් ව්යාජ ආයතනයකි. එය මිග් ගනුදෙනුවේ බෙලිමිල්සා හෝල්ඩිංග්ස් ට නොදෙවෙනි රැවටීමකි. ඊශ්රායෙල් මව් සමාගම වූ එ.එම්.අයි.ටී ඒවියේෂන් කන්සල්ටන්ස් ආයතනයද අසාදු ලේඛන ගත සාමාගමකි. මේ අතර 2007 ජූනි මස 11 දින අමිත් හදිසියේ රෝහල් ගතකරන අතර, ඔහු මියගිය බව පසු දින ප්රකාශයට පත් කලේය.අමිත් ඇතුල් කරන ලද රෝහල ලෙස සටහන් වන්නේ අයික්ලොව් ඩවුන් ටවුන් රෝහලය ( Icholov )

ඔහුගේ මරනයෙන් දින 6ක් ගතවෙත්ම ඊශ්‍රායෙල් ගනුදෙනුවට අදාල මුදලින් අඩක් ගෙවා දැමීමට ලංකා ලොජිස්ටික් කටයුතු කර තිබුනි. ඒ අනුව ගනුදෙනුව තීන්දු විය. ඊ.එම්.අයි.ටී ඒවියේෂන් කන්සල්ටන්ස් නම් අසාදු ලේඛන ගත සමාගමෙන් බ්ලූ හොරයිසන් 2 නම්වූ නියමු රහිත ගුවන්යානා පද්දතිය ලබා ගත්තේ ඇ.ඩොලර් මිලියන 6.5 ගෙවීමෙනි.

පසු සටහන
2010 ජනවාරි මස 19 දින හමාස් මිලිටරි නායකයක මහ්මූද් අල් මාබොහ් ඩුබායි අල් බුස්තාන් රොටනා හෝටලය තුල අවසන් ගමන් ගියේය . ඒ පිලිබදව පරීක්ෂා කල ඩුබායි ආරක්ෂක අංශ කියා සිටියේ එය ස්වාභාවික මරනයක් බවය. නමුත් හමාස් සංවිදානය එය පිලිගත්තේ නැත. වැඩි දුර පරීක්ෂන කරන ලෙස ඩුබායි පොලීසියට බලපෑම් කලේය. ඒ අනුව යලි පරීක්ෂණ මෙහෙයවූ ඩුබායි පොලීසිය හමාස් නායකයාගේ මරනය මීනීමැරුමක් බව ප්රකාශ කලේය . එය සියවසේ අතිශය සූක්ෂතම මිනීමැරුම්යයි පැවසීම අතිශයොක්තියක් නොවේ. එය ඊශ්රායෙල් මොසාඩ් ඝාතනයක් බව මොනවට ඔප්පුවිය https://en.wikipedia.org/…/Assassination_of_Mahmoud_Al-Mabh…

ඊලාම් යුද්ධය අවසානයේදී ත්රිවිධ හමුදාපතිවරුන්ට කල ඉඩම් ඔප්පු ප්රධානය හුදු සේවය ඇගයීමකට වඩා අල්ලස් දීමකි. එය ඔවුන් නිහඩ කිරිමට දුන් අල්ලසකි. ලංකා ලොජිස්ටික් හරහා සිදුවු අයථා ගනුදෙනු වලට මොවුන්ද හවුල්කරුවන්ය. ලියුම්කරු එසේ කියන්නේ නිකම් නොවේ.කුප්රකට මිග් ගනුදෙනුව පිලිබදව මුලින්ම හෙලිකල  ඉක්බාල්  අතාස්ගේ පෑන නිහඩ කිරීම බාරවූයේ ලියුම් කරුටය. සූදානම් ශරීරයෙන් ලියුම්කරු සන්ඩේ ටයිම්ස් කාර්යාලයට මහ දවල් ඇතුල් විය. මේම සිද්ධියන් තානාපති අංශ, ජාත්යන්තර මාධය සහ පාර්ලීමේන්තුවද උනුසුම් විය. පිලිතුරු ලෙස ආරක්ෂක අමාත්යශය කලේ සිරී රනසිංහට කතා කොට සිද්දියට අදාල සී.සී.වී.වී දර්ශන මකා දැමීමය

මුනීන්ද්රදාසයන්ගේ ඝාතනයට වගකිව යුත්තේ මොවුන්ගේ කවරෙක්ද යන්න නිෂ්චිතවම පැවසීම දුෂ්කරය. නමුත් අමිත් ජාතික වස්තුවක් විය .එවන් අයෙකුගේ හදිසි අභාවය පිලිබද පරීක්ෂණ කිරීම දේශප්රේමී රජයක වගකීමය. නමුත් අමිත් ගේ මරණය සම්බන්දව රජය කටයුතු කලේ කසාය බුන් ගොලුවෙකු මෙනි . මරණ පරීක්ෂණය ලංකාවේ සිදුකරන ලෙස ඉල්ලා සිටියේ ඔහුගේ පවුලේ උදවියයි. මුල සිටම ආරක්ෂක අමාත්යංශය වෙහෙසුනේ කරුනු කාරනා යට ගැසීමටය

අමිත් මුනීන්ද්රදාස අසාමාන්ය බුද්ධි මහිමයකින් හෙබි අයෙක් වූයේය. සැබෑ දේශප්රේමියෙක් විය. ආරක්ෂාව පිලිබද ඉහල තනතුරක් භාරගන්න ලෙස ඊශ්රායෙලය විසින් අමිත් ගෙන් කිහිපවරක් ඉල්ලුම් කර තිබුනි. වරක් ටෙල් අවිව් විශ්ව විද්යාලයේ ඉහල තනතුරක් ඔහුට ප්රධානය කලේය. ශ්රී ලංකා රජයේ හමුදාවේ තාක්ෂණ උපදේශකයා ලෙස කටයුතු කරන සමයේ මිලියන ගනනින් සන්තොසම් ඔහු වෙත ඉදිරිපත් විනි. සන්තොසම් පිදීමට ලංකා ලොජිස්ටික් ඔහුව ලුහුබැන්දේය. නමුත් මේ සියල්ලන්ට අමිත් ගේ පිලිතුර වූයේ, තමා ඉගෙන ගත්තේ රටේ අහිංසක මිනිසුන්ගේ මුදලින් බවය , එකී ණය ගෙවාදමනු විනා රැස්කිරීම ඔහුගේ අරමුණ නොවන බවය . මිය යනතුරු තමා උපන් බිමට සේවය කරන බව නිතර ඔහු සදහන් කලේය.

– යුතුකම මාධ්‍ය හමුව

ආණ්ඩුව සහ එහි ගැත්තෝ හොරු අල්ලන ව්‍යාජ නාටකය ඉදිරියට දමා , අපේ මව්බිම අපට අහිමි කරන ද්‍රෝහී මෙහෙයුම  යටින් ක්‍රියාත්මක කරමින් තිබෙන අයුරු

ඕමාරේ කාසප නාහිමි

ගෙවිඳු කුමාරතුංග

මොහාන් සමරනායක

නීතීඥ සරත් විජේජිංහ

යුතුකම සංවාද කවය

යටියන ප්‍රදීප් කුමාර

සුපුරුදු ආකාරයටම ඊනියා දූෂණ විරෝධයක් පෙරටු කොටගෙන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මෙවර මැතිවරණයට ඉදිරිපත්ව තිබේ. බැඳුම්කර හොරාට රට බිලිදීම සඳහා හැකි සියලු මෙහෙයුම් දියත් කොට දූෂණ විරෝධය ගැන කතා කිරීම තරම් විහිළුවක් තවත් තිබිය නොහැකි වුවද, ඔවුන්ගේ භූමිකාව ගැන වැඩිදුරටත් විමසා බැලීම මෙහිදී බෙහෙවින් වැදගත්ය. ඒ මන්දයත් ජවිපෙ දූෂණ විරෝධී වෙස්මුහුණ පිටුපස ඇති රටට එරෙහි දේශපාලනය ඉතා සූක්ෂම එකක් වන නිසාය. එය හඳුනාගැනීමට වැඩි දේශපාලන අවබෝධයක් අවශ්‍ය වන නිසාය. ප්‍රධාන පක්ෂවල විගඩම් තරම් පැහැදිලි ලෙස ජවිපෙ තක්කඩි දේශපාලනය රටට නොපෙනෙයි. මේ නිසාම ඔවුන්ගේ දූෂණ විරොධී වෙස්මුහුණ පිටුපස ඇති සැබෑ මුහුණ කුමක්දැයි වටහා ගත යුතුය. මෙහි ඇත්තේ ඒ සඳහා ඔබ විසින් සිහියට නඟා ගත යුතු මෑත ඉතිහාසයට අදාළ දේශපාලන සිදුවීම් කීපයක් පමණි. පසුගිය ඉතිහාසය පුරාම ජවිපෙ මේ රටට එරෙහිව දියත් කළ දුෂ්ට මෙහෙයුම් සාර්ථක වූයේ නම් අද මේ රට තිබෙනු ඇත්තේ කොතැනද? යන්න අප මේ මැතිවරණයේදී කිසිවිටෙකත් අමතක කළ යුතු නැත.

• 2008 වසරේදී විමල් ඇතුළු ජාතික මතවාදය නියෝජනය කළ පිරිස් කුමන්ත්‍රණකාරී ලෙස පක්ෂයෙන් ඉවත් කිරීමට එහි ඔත්තුකාර නායකයන්ට හැකිවිය. එය ජවිපෙ නායකයන් එජාපය සමග සහයෝගයෙන් දියත් කළ මෙහෙයුමක් බව එකල එජාප හිතවාදී මාධ්‍යවල හැසිරීමෙන්ද මනාව තහවුරු වූ අතර, මේ ඉවත් වීමත් සමඟ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මෙරට ජාතික බලවේග නියෝජනය කළ කඳවුරෙන් තීරණාත්මක ලෙස බිඳී ගියේය.

• 2008න් පසු මේ නායකයන් දිගින් දිගටම ජවිපෙ මෙහෙයවන ලද්දේ එජාපය ප්‍රමුඛ විජාතික බලවේගවල න්‍යායපත්‍රයට අනුවය. එතැන් සිට ජවිපෙ සටන් පාඨ, ක්‍රියාමාර්ග, සතුරන් මිතුරන් සියල්ල උඩු යටිකුරු වූ අතර එහි ජයග්‍රාහී සමයේ ජවිපෙ පරම සතුරන් වූ බොහෝ දෙනා 2008 බිඳීමෙන් පසු ජවිපෙ මිතුරන් බවට පත්විය.
• යුද්ධය ඉතා තීරණාත්මකව පැවති 2008 වසරේ අග භාගයේ පැවති අයවැය ඡන්ද විමසීමේදී ජවිපෙ එජාපය හා එක්ව ආණ්ඩුව පරාජය කිරීම සඳහා ඡන්දය භාවිතා කළේය. ඔවුන්ගේ දුෂ්ට ප්‍රයත්නය සාර්ථක වූයේ නම් ත්‍රස්තවාදයට එරෙහි සටන මුළුමනින්ම කඩාකප්පල් වනු ඇති අතර එය වලක්වා ගත හැකි වූයේ විමල් වීරවංශ ප්‍රමුඛ ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ මන්ත්‍රීවරුන් දොළොස් දෙනකු ඒ වනවිට ජවිපෙන් ඉවත් වී සිටි නිසාය.
• එතැනින්ද නොනැවතී ජවිපෙ දිගින් දිගටම යුධ ජයග්‍රහණයට එරෙහිව අඛණ්ඩ මෙහෙයුමක් දියත් කළේය. ව්‍යාජ ලෙස යුද්ධය වෙනුවෙන් පෙනී සිටිමින්, යුද මෙහෙයුම් සිදුකරන දේශපාලන නායකත්වය පරාජය කිරීම සඳහා හැකි වෙර යොදා කටයුතු කළ මේ පිරිස, යුධ ජයග්‍රහණයට එරෙහිව විශාල වශයෙන් බොරු ප්‍රචාරද පතුරුවා හරිනු ලැබූහ. 2009 මැයි 18 වැනිදා දක්වාම ජවිපෙ පිළිවෙත වූයේ ආණ්ඩුව යුද්ධය නොකරන බවට බොරු පතුරුවමින් ආණ්ඩුව පරාජය කළ යුතුය යන මතය නොනවත්වා සමාජගත කිරීමය. ඉසුරු ප්‍රසංග විසින් රචිත බිඳුණු වම් අත කෘතියේ මේ කාරණය නිදසුන් සහිතව මනාව පෙන්වා දී තිබේ. ජවිපෙ මේ දුෂ්ට මෙහෙයුම සාර්ථක වූයේ නම්, තවමත් මේ රට එකිනෙකා මරා ගන්නා, තැන තැන බෝම්බ පිපිරෙන කාළකණ්ණි රටක් වනු ඇති බව අප කිසිවිටෙතක් අමතක කළ යුතු නැත.
• 2010 ජනාධිපතිවරණය වනවිට ජෙනරාල් ෆොන්සේකා නැමති ඊනියා පොදු අපේක්ෂකයෙකුට මුවා වෙමින් එජාපය බලයට ගෙන ඒමේ තක්කඩි මෙහෙයුමට ජවිපෙ සෘජුවම දායක වූහ. ජවිපෙ ඉතිහාසයේ ප්‍රථම වතාවට රතු කොඩි සහ කොළ කොඩි සහිත වේදිකා ඉදිවිය. 2015 ජනාධිපතිවරණයේදී වටේ කැරකෙමින් එජාප මෙහෙයුමට දායක වූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ 2010 දී සෘජුවම ඒ වෙනුවෙන් පෙනී සිටි බව අද බොහෝ දෙනාට අමතක වී ඇත.
• මෙවැනි ද්‍රෝහී ක්‍රියාමාර්ග හරහා ජවිපෙ ජනබලය මෙන්ම අභ්‍යන්තර ශක්තියද දිගින් දිගටම පහත වැටිණි. රටට ආදරය කරන බලවේග ජවිපෙ වෙතින් දුරස් වෙමින්, ඒ වෙනුවට එන්ජීඕ මතධාරී විපරිත කල්ලි කණ්ඩායම් ජවිපෙ වටා රොක් වන්නට වූහ. විශාල සාමාජික පිරිසක් ජවිපෙ හැර ගිය අතර, සිය අතීත අභිමානවත් භූමිකාව වෙනුවට එය ඉතා වේගයෙන් රට ඉදිරියේ නිවට හා විහිළුකාර පක්ෂයක් බවට පත්විය. 
• 2010 මහ මැතිවරණය මේ පරිහානියේ තීරණාත්මක අවස්ථාවකි. එය කොතෙක්ද යත් මේ මැතිවරණයේදී එජාපය හා එක්ව තරග කිරීමට ජවිපෙ විශාල උත්සාහයක් දැරූ බව අද බොහෝ අයට අමතකය. ප්‍රසිද්ධ ප්‍රකාශ පවා නිකුත් කරමින් දියත් කළ මේ ඇඬියාවට එජාපයෙන් සුබවාදී ප්‍රතිචාරයක් නොලත් තැන, ඔවුන්ගේ පිළිවෙත වූයේ ජෙනරාල් ෆොන්සේකා මුල් කරගත් ව්‍යාජ සන්ධානයක් අටවා ගනිමින් මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වීමය. ඒ ඔස්සේ 2004 දී ඔවුන්ට හිමිව තිබූ පාර්ලිමේන්තු ආසන තිස්නවය 2010 වනවිට හතර දක්වා පහත වැටිණි. රටේ සැබෑ ජයග්‍රහණවලට එරෙහිව යමින් ඔවුන් ගෙන ගිය ද්‍රෝහී දේශපාලනයේ ප්‍රතිපලය එය වූ අතර ජවිපෙ ඔත්තුකාර නායකයන්ට අවශ්‍ය වූයේද ජවිපෙ එවැනි ඛේදජනක ඉරණමක් කරා ඇදගෙන යාමය.
• එතැන් සිට මහින්ද විරෝධය ජවිපෙ එකම සටන් පාඨය බවට පත්විය. අධිරාජ්‍යවාදයට, බෙදුම්වාදයට, යටත්විජිතකරණයට එරෙහිව අතීතයේදී සෑම පෙරමුණකම අරඹා තිබූ සියලු සටන් අත හැර දැමූ මේ අමන රැළ එතැනින්ද නොනැවතී එම බලවේගවල සෘජු ආරක්ෂකයෙක් බවටද පත්විය. ජිනීවා මෙහෙයුම් ආදිය හමුවේ ජවිපෙ හැසිරීම සහ එන්ජීඕ සංවිධානවල හැසිරීම අතර වෙනසක් නොවීය. රටේ ජාතික ජයග්‍රහණවලට අදාළ සෑම ප්‍රශ්නයකදීම ඔවුන් කටයුතු කළේ ඒ ආකාරයෙනි. 
• මහින්දගේ ආණ්ඩුවට එරෙහිව ද්‍රෝහී බලවේගවල මෙහෙයවීමෙන් දියත් වූ අසත්‍ය ප්‍රචාර ආදියේ හොඳම ප්‍රකාශකයෙක් වූයේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණය. ඔවුන් තමන් සතු අල්ප බලය එජාපය වෙනුවෙන් උපරිම ලෙස ක්‍රියාවේ යෙදවූහ. රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවට එරෙහි සාධාරණ විවේචන පමණක් නොව අතිශය අසාධාරණ විවේචන හා ගල් පැලෙන බොරු දිවා රූ පතුරුවමින් කාලයක් තිස්සේ රනිල් බලයට ගෙන ඒම සඳහා විශාල වෙහෙසක් දැරූ මේ පිරිස 2015 ජනාධිපතිවරණයේදීද තම උපරිම ශක්තිය ඒ වෙනුවෙන් වැය කළහ. රනිල් වික්‍රමසිංහ නැමති අතිශය විනාශකාරී නායකයාට රට ගොදුරු කිරීම සඳහා වැඩිපුරම බොරු ගෙතූ වාමාංශික ගොබෙල්ස් වූයේ අනුර දිසානායකය. 
• අනුර දිසානායකගේ එජාප ගැති පිළිවෙතට විරෝධය පළකරමින් ජවිපෙ හිටපු නායකයා වූ සෝමවංශ අමරසිංහ මහතා පවා ජවිපෙ අතහැර යනුයේ මෙවැනි පසුබිමක් තුළය. එයට ජවිපෙ ප්‍රතිචාරය වූයේ සෝමවංශට මානසික රෝගයක් තිබේය යන මතය තම පක්ෂ සාමාජිකයන් අතර පතුරුවා හැරීමය. 
• යහපාලන ආණ්ඩුව බලයට පත්වූ දා සිටම ජවිපෙ සෑම තීරණාත්මක අවස්ථාවකදීම ආණ්ඩුවේ වැඩපිළිවෙල හා මතවාදය ආරක්ෂා කළේය. රට බේරාගත් රණවිරුවන් බිල්ලට දෙන අතුරුදන්වූවන් සෙවීමේ කාර්යාල පිහිටුවීම වැනි දුෂ්ට ජිනීවා මෙහෙයුම් ආදියේ සිට ආණ්ඩුවේ සෑම පනතකටම ජවිපෙ ජන්ද හය නොමසුරුව පුද කෙරිණි. මහින්දට යගදාවලින් පහර දෙන අතරේ රනිල්ට ඉරටුවලින් පහර දෙමින්, බොරු ආණ්ඩු විරෝධී රංගනයක් පෙන්වුවද ඔවුන්ගේ සැබෑ පිළිවෙත වූයේ එයය. 
• ඒ සියල්ලට වඩා ජවිපෙ කළ ලොකුම පාවාදීම වූයේ රනිල්ගේ විනාශකාරී නව ව්‍යවස්ථාව වෙනුවෙන් කොන්දේසි විරහිතව පෙනී සිටීමය. ත්‍රස්තවාදයට එරෙහිව මේ රට ලබාගත් සියලු ජයග්‍රහණ නැවත පාවාදෙන, ජාතිවාදී පදනමින් රට කෑලිවලට කඩා දමන, අන්ත ජාතිවාදී බෙදුම්වාදී බලවේගවලට කප්පම් දෙමින් සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් සියලු ජනයාගේ යහපැවැත්ම මරණීය අනතුරකට ඇදහෙලන, බෙදී වෙන්වී එකිනෙකා මරාගන්නා රටක් නිර්මාණය කරන මේ ව්‍යවස්ථාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම තරම් ද්‍රෝහීකමක් තවත් නැති බව අප කිසිවිටෙකත් අමතක කළ යුතු නැත. 

  මෙහි ඇත්තේ ජවිපෙ සැබෑ දේශපාලනය කුමක්දැයි වටහා ගැනීමට තුඩු දෙන කාරණා කීපයක් පමණි. අද රණවිරු දඩයමට උඩගෙඩි දෙමින්, අතුරුදන්වූවන්ගේ කාර්යාල පිහිටුවීමට ජන්දය භාවිතා කරමින්, බැඳුම්කර මහ හොරාගේ සූක්ෂම දේශපාලන ආරක්ෂකයා ලෙස කටයුතු කරමින්, එන්ජීඕ කල්ලි හා එකපතේ වළඳමින්, අන්ත ජාතිවාදීන්ගේ පරගැති ව්‍යවස්ථා සංශෝධන වෙනුවෙන් පෙනී සිටිමින් ඔවුන් මේ රට ගෙන යන්නට උත්සාහ දරන්නේ කොතැනටද යන්න සිහිබුද්ධියෙන් කල්පනා කර බැලිය යුතුය. අද බොරු දූෂණ විරෝධී මුහුණක් පෙන්වා ඔවුන් ලබා ගන්නා සෑම ඡන්දයක්ම අනාගතයේදී මේ රටට එරෙහි මෙවන් ද්‍රෝහී මෙහෙයුම් සඳහා නොමසුරුව භාවිත වන බව අප කිසිවිටෙකත් අමතක කළ යුතු නැත. මේ මැතිවරණයේදී ඔබ ජවිපෙට ඡන්දය නොදිය යුත්තේ ඒ නිසාය.

-ආචාර්ය චරිත හේරත් යුතුකම සංවාද කවය

පසුගිය සති කීපය තුළ මෙරට දේශපාලනයේ සිදුවූ දේවල් අතරින් මගේ සිත් ගත් විශේෂතම එකක් වූයේ මහ බැංකු හොරකම ගැන ජනාධිපති කොමිසමේ වාර්තාව එළියට ඒමත් සමග යහපාලන සිවිල් සමාජ කණ්ඩායමේ අයගෙන් දකින්නට ලැබෙන ප‍්‍රතිචාරයන් සහ හැසිරීම්ය. 2015 ජනාධිපතිවරණය මුල් කරගෙන මෙරට සමාජයේ මතුවූ අලූත්ම තාළයේ සිවිල් සමාජයක් බව මා කියන්නේ ඒ ව්‍යාපාරය පටන් ගත් තාලයේ සිටමය. මෙය අලුත් තාලයේ එකක් යැයි කියන්නේ හේතු කීපයක්ම නිසාය. එක් හේතුවක් වන්නේ මේ කියන සිවිල් සමාජයේ අය තම තමන් විවිධ විවිධ සංවිධාන වගේ පෙන්නූවාට ඉන්නේ (හිටියේ) එකම කණ්ඩායමක බවය. පුරවැසි බලයල යහපාලනය ගැන සෝභිත හිමිගේ ව්‍යාපාරය, නව පරපුර, ව්‍යවස්ථාව සදහා ජාතික ව්‍යාපාරය වැනි විවිධ නම්වලින් පෙනී සිටියාට මේ හැම එකකම හිටියේ එකම කණ්ඩායම ‘මිතුරන් අතරේ’ තනතුරු ටික මාරු කරගනිමින්ය. උදහරණයක් ලෙසින් ගතහොත් හෙද සංගමයේ ජාතික සංවිධායක, පුරවැසි බලයේ කැදවුම්කරුය, ව්‍යවස්ථා සදහා ව්‍යාපාරයේ උප සභාපතිය, යහපාලන ව්‍යාපාරයේ ලේකම්ය, ආදි වශයෙනි. මේ සිවිල් සමාජ කණ්ඩායම්වල තියෙන අනෙක් විශේෂත්වය වන්නේ මේ හුගක් අය බරපතල දේශපාලන තේරුම් ගැනීමක් සමග සිටින කණ්ඩායමක් නොවීමය. පසුගිය මැතිවරණයේ රාජපක්ෂ පාලනයට එරෙහිව කවුරු හෝ හද දෙන අලංකාරිකයක් ඔහේ කියා දැමීම හරහා මාධ්‍ය අවකාශයේ හැසිරීම හැර බරපතල යමක් මේ අයගේ මේ 2015 චර්යාවේ දකින්නට ලැබෙන්නේම නැත්තේ ඒ නිසාය.

මගේ තේරුම් ගැනීම අනුව නම් මේ බැදුම්කර කොමිසමේ වාර්තාවත් සමග බරපතලම ආකාරයෙන් අර්බුදයට ගියේ රනිල් වික‍්‍රමසිංහ හෝ රවී කරුණානායක නොව මේ කියන සිවිල් සමාජයේ කණ්ඩායමය. ඇලෝසියස් හොරකම් කළේ මහ බැංකුවේ සල්ලි බව සැබෑය. එහෙත් ඒ හරහා ඔහු ‘විද්දේ’ මම මේ කියන සිවිල් සමාජයේ දේශපාලන වස්ත‍්‍රාභරණ ටිකටය. ඇලෝසියස් මේ ටික කළේ මේ සිවිල් සමාජයේ කාණ්ඩය ‘රාජපක්ෂලාගේ කට්ටිය හොරු- රනිල් නම් මරු’ වගේ දේවල් කියමින් අනෙක් අයගේ රෙදි ඇදිම ප‍්‍රශ්න කරමින් සිටින කාලයක වීම මෙහි ඇති අනෙක් වැදගත් කාරණයය.

කොමිසම් වාර්තාව ගැන වැඩි දුරට කථා කිරීමට පුවත් පත් සාකච්ජාවක් වත් එක යහපාලන සිවිල් සමාජකරුවෙක් වත් තවම තිබ්බේ නැත. තමන් නොදන්න හැම ක්ෂේත‍්‍රයකම විෂයන් ගැන කථා කරන යහපාලන සිවිල් සමාජ නායකයෙකු යැයි කියන ‘බස් ගැමුනු’ වගේ අයවත් මේ ගැන මොකුත් කියන්නේ නැත. සමහරුන් ඉන්නේ ‘මට ඇහුනේ නැ’ වැනි සෙයියාවෙන්ය. රාවයට කොළම් ලියන (හතර කොළමේ අය නොවේ) අපේ මිත‍්‍ර විද්වතුන් පවා මේ දවස්වල කථා කරන්නේ ‘පොළිස් කොමිසමේ කාර්යභාරය’ වැනි බර මාතෘකා මිස බැදුම් කර කොමිසමට රනිල්ගේ සම්බන්ධතාවය වැනි ‘සරල’ දේවල් ගැන නොවේ. අනෙක් අතට මීට පෙර මුල්‍ය අක‍්‍රමිකතා ගැන හැමදම වගේ ලියන දැනට එජපයට සම්බන්ධ පරන වාමාංෂික සිවිල් සමාජ කරුවන් පවා අද ඉන්නේ ‘අපි ඔව්වට නෑ’ වගේ පෙන්නා ගෙනය.

මේ කණ්ඩායම් අතරින් කීපදෙනෙකු පමණක් තමන්ගේ දේශපාලනයම වෙනස් කරනා බව පෙන්වමින් ජවිපෙට සහාය දිම වැනි ක‍්‍රියාමාර්ග තෝරාගෙන තිබෙන බව දැනටමත් ප‍්‍රසිද්ධය. (එහෙම තෝරාගෙන ඇත්තේ බැදුම්කර වාර්තාව බලා නොව ඊට ටික දවසකට පෙර සිට බවත් සැබෑය). වෙලාවේ හැටියට ඒ වැඩෙත් නරක නැත. සමාජ මාධ්‍යටක කෙනෙක් කියා තිබුනේ ‘කෙළින්ම එජාපයට යනවාට වඩා තරමක් ප‍්‍රගතිශීලි බවක්’ ඒ තෝරා ගැනීම තුළ තියෙන බවය. එහෙත් මේ සමහර සිවිල් නායකයින් ජවිපෙට යන්නේ මේ අමාරු අවස්ථාවේ පරන සිවිල් සමාජ නායකත්වයම කිලිටි නොවී තියාගෙන යන්න ඒ පාරෙන් යන එක හොද යැයි සිතන නිසා බව මගේ තේරුම් ගැනීමය. මෙය හරියට සමාන වන්නේ වාහනයක් පාර්ක් කරන්නට රියගාලක වට කීපයක් රවුම් ගසා කරන්නම දෙයක් නැති තැන අන්තිමට ඉතිරිවී තිබෙන ‘නෝ පාර්කින්’ තැනක හෝ රිය නවත්වන කෙනෙකුගේ තත්වයටය. මේ මහත්වරුන්ට ජවිපෙ හොද වෙන්නේ මේ වෙලාවේ නවත්වන්නට තැනක් නැති නිසාය. තමන්ගේ 2015 ජනවාරි දේශපාලනයේ සුජාතභාවය ඇලොසියස්ලා උස්සලා පොළොවේ ගසන තත්වයක ආන්ඩුවට උදව් කරන ගමන් පරණ රෙජමයට පහර දෙන්නට තමන් ඉන්න තැන ඉදන් නොහැකි නිසාය. මේ ඉඩෙන් යම් ප‍්‍රයෝජනයක් ගැනිමට ජවිපෙට හැකියාවක් ඇතොත් ඒ ගැන මගේ අපුලක් නැත. එහෙත් එවැනි ඉඩක් තිබේ යැයි මා සිතන්නේ නැත.

යුතුකම සංවාද කවය

යුතුකම සංවාද කවය

2018 ජනවාරි 05 දින “අයිලන්ඩ්” පත්තරයේ කතු වැකියේ මෙවැනි දෙයක්‌ සඳහන් විය. 
2015 ජුනි මස 30 වන දින අපරාධ පරීක්‌ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව මුල් බැඳුම්කර වංචාව සම්බන්ධයෙන් ලිපිගොනුවක්‌ නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවට භාරදී තිබුණා. ලිපිගොනුව කියවූ නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරියෙක්‌ එය අපරාධ නඩුවක ස්‌වභාවය ගෙන තිබූ නිසා, එම ලිපිගොනුවට C/187/161/2015 දරණ ලිපි ගොනු අංකය ඇතුළත් කළා. මෙය සිදුවූයේ එවකට නීතිපති යුවන්ජන් විඡේතිලක මහතාගේ ධුර කාලයේදීය. මෙම ලිපිගොනුව නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ රජයේ නීතීඥවරයකුගේ අවධානයට ලක්‌ වූ අතර, බැලූ බැල්මට එහි විශාල මුදල් වංචාවක්‌ මේ බැඳුම්කර විකිණීමෙන් සිදුව ඇති බව ඔහුට වැටහුණ නිසාද, එම බැඳුම්කර වංචාවෙන් ඉහත පැහැදිලිව බැලූ බැල්මට අපරාධයක ස්‌වභාවය හෙළිදරව් වන හෙයින් ද, වහාම පරීක්‌ෂා කොට තොරතුරු වාර්තාවක්‌ ඉදිරිපත් කරන ලෙස සටහනක්‌ යොදමින් එය නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ ජ්‍යෙෂ්ඨ නීති නිලධාරිනියකට යවනු ලැබුවා.

ඩිව් ගුණසේකර මහතාගේ පළමු වැනි කෝප් වාර්තාවෙන් මේසා විශාල මුදල් වංචාවක්‌ සම්බන්ධව කරන එළිදරව්ව සභාගත කිරීමට පෙර පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරියා පමණක්‌ නොව ඩිව් ගුණසේකර මහතා නැවත පාර්ලිමේන්තුවේ අසුන් ගැනීමට පත් නොකිරීමට පත්වූ රජය තීරණය කළා. ඊට පසු, මෙම රජය පිහිටවූ අතර, ඉන්පසු මෙම ලිපි ගොනුවේ ස්‌වභාවය පූර්ණයෙන්ම වෙනස්‌ කරමින්, CF/08/2015 යන අංකයෙන් එය රහස්‍ය ලිපිගොනුවක්‌ ලෙස නම් කොට, නඩුවේ ස්‌වභාවය අපරාධ නඩුවකින් සාමාන්‍ය සිවිල් නඩුවක්‌ බවට පත් කර, යුවන්ජන් විඡේතිලක මහතා සටහනක්‌ යොදා තිබූ අතර, ඉන්පසු එය සිවිල් අංශයේ නීතීඥවරයකු වෙත යවනු ලැබුවා. ඔහු ද ඒ සම්බන්ධව සිවිල් අධිකරණයේ නඩු පැවරීමට මුදල් ලබා ගැනීමට සියල්ල සූදානම් කර තිබුණ ද, පසුව එම නඩු ගොනුවට කුමක්‌ සිදුවුණේ දැයි නොදන්නා බව එම කතු වැකියේ සඳහන් කර තිබුණා. 

අද දින මහත් කතාබහට ලක්‌ව තිබෙන බැඳුම්කර කොමිසමේ සම්පූර්ණ වාර්තාවේ අඩංගු කරුණු මොනවාදැයි සාමාන්‍ය මහජනතාව නොදන්නා නමුත්, බැඳුම්කර කොමිසමේ අන්තර්ගතය සම්බන්ධව ජනාධිපතිතුමා කරන ලද ප්‍රකාශය අනුව, මේ සම්බන්ධයෙන් තවදුරටත් ක්‍රියා කිරීමට නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවට මෙය යවා ඇති බව සඳහන් වුණි. එලෙසම අගමැතිතුමා ද, මෙම කොමිසම මාස දහයක්‌ තුළ කර ඇති සේවයට තුති කරමින් එම ගොනුව ප්‍රථමයෙන්ම නීතිපතිවරයාට යවන ලද්දේ ඔහුගේ කාර්යාලයෙන් බව පවසා එහි වාසිය ද, ඔහු ලබාගැනීමට ඉතා ළදරු උත්සාහයක යෙදුනු බව අපට පෙනුණා. 

ඒ කෙසේ වෙතත්, ජනාධිපතිවරයා ද, අගමැතිවරයා ද, බෝලය නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවට පාස්‌ කොට ඇත්තේ තමන්ගේ ගැලවීමට බව ඒකාබද්ධ විපක්‌ෂය කියා තිබුණි. එසේ නම්, අපට නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවෙන් සාධාරණයක්‌ ඉටුවේදැයි සොයා බැලීම, ජනවාරි අටවැනිදා මෙම රජය පිහිටුවීමට ඡන්දය දුන් සැමගේ බලාපොරොත්තුව විය යුතුය. මේ සම්බන්ධයෙන් ‘දි අයිලන්ඩ්’ පත්‍රය 2017.08.02 දින ද, කතු වැකියක්‌ මගින් මෙම කරුණම ප්‍රකාශ කර තිබුණ ද, ඒ සම්බන්ධයෙන් කිසිවකු සැලකිල්ලට ගත් බවක්‌ පෙනෙන්නට නැත.

මේ පිටුපස සිටින අදිසි දේශපාලනඥයා කවුදැයි සියලු මැදහත් දූෂණ විරෝධී ජනතාව දැනගත යුතුය. එම නිසාම, මෙම ගොනුවට අත්වු ඉරණම ගැන මවිසින් සොයා ගන්නා ලද කරුණු කීපයක්‌ මෙසේය.

ඩිව් ගුණසේකර මහතාගේ කෝප් කමිටු වාර්තාවේ අන්තර්ගත කෙටි සටහනක්‌ ඇතුළු අනෙකුත් සාක්‌ෂි සටහන් වලද, උද්ධෘතයන් සහිත ලිපිගොනුවක්‌ සකසා එය නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවට භාර දී ඇත්තේ අපරාධ පරීක්‌ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ එවකට අධ්‍යක්‌ෂ වූ ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස්‌ අධිකාරි නාගහවත්ත මහතා විසිනි. මෙම ලිපිගොනුව පෞද්ගලිකව ඔහු විසින් එවකට අපරාධ පරීක්‌ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ සියලුම අපරාධ නඩු මෙහෙයවන ජ්‍යෙෂ්ඨතම නීතිවේදියා වූ ජනාධිපති නීතීඥ සොලිසිටර් ජනරාල් සුහද ගම්ලත් මහතාට භාරදී ඇත. එම ලිපිගොනුවේ ඩිව් ගුණසේකර මහතා ඉදිරියේ දුන් සාක්‌ෂිවල පූර්ණ විස්‌තරයක්‌ ද තිබුණා. එහිදී විශේෂයෙන්ම මහ බැංකු අධිපති අර්ජුන මහේන්ද්‍රන්ගෙන් මේ අන්දමට අධික ලංසුවකට බැඳුම්කර ගැනීමට තීරණය කොට මේසා විශාල පාඩුවක්‌ සිදුවූයේ කෙසේදැයි ඇසූ ප්‍රශ්නයට ඔහු විසින් ඉතා පැහැදිලි ලෙස කියා තිබුණේ, මේ සියල්ල සිදු කරන ලද්දේ අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ උපදෙස්‌ මත බවය. මේ අනුව, ඩිව් ගුණසේකර මහතාගේ කෝප් වාර්තාව නොතිබුණ ද, එහි අඩංගු සියලු කරුණු සහ අපරාධ පරීක්‌ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව විසින් සටහන් කරන ලද සාක්‌ෂි ද, අඩංගුව තිබූ හෙයිනි.

මේ කරුණු හේතුවෙන් ඉතා පැහැදිලිව අගමැතිගෙන් ප්‍රශ්න කිරීමක්‌ කළ යුතුව තිබූ නිසා, මේ සම්බන්ධයෙන් වඩාත් නිවැරදි හා සාධාරණ මතයකට එළඹීමට නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ අපරාධ අංශයේ ජ්‍යෙෂ්ඨතම නීති නිලධාරිනියකට මෙම ලිපිගොනුව යවා සොලිසිටර් ජනරාල් සුහද ගම්ලත් මහතා ඉදිරි විමර්ශන කටයුතු කර ලිපිගොනුව තමා වෙත ඉදිරිපත් කරන ලෙස පියවර ගන්නා ලෙස සටහනක්‌ යොදා මෙම නිලධාරිනියට යවා තිබේ. ඉන්පසු මේ සම්බන්ධයෙන් පියවර ගත්තේ දැයි ඔහුට දැනගත නොහැකි වූ නිසා එය සොයා බැලීමට මොහු විසින් මෙම නිලධාරිනිය කැඳවා ප්‍රශ්න කළවිට එම ලිපි ගොනුව තමා සතුව නැති බවත්, එය නීතිපති යුවන්ජන් විඡේතිලක මහතාගේ කැඳවීම මත ඔහුට යවන ලද බවත්, පවසා තිබුණා. ඊට පසු මේ සම්බන්ධයෙන් අපරාධ පරීක්‌ෂණ පැවැත්වීම නොකරන බව ගම්ලත් මහතා දැනගත් නිසා මෙම ලිපිගොනුව සෙවීමට ඔහු මහන්සි ගෙන ඇත. මෙම ලිපිගොනුවේ ඇති අපරාධ ස්‌වභාවය හා මෙම මහා මුදල් වංචාවේ විශාල පරාසය ගැන සුහද ගම්ලත් මහතා ද, පුදුම වී සිටියා. ඔහුගේ අවුරුදු තිස්‌ ගණනකට අධික නීති වෘත්තීය තුළ මෙවැනි විශාල මූල්‍ය වංචාවක්‌ ගැන පරීක්‌ෂණ කර නොමැති බව ඔහුට වැටහුණා. ඒත් මේ ලිපිගොනුව සොයා ගැනීමට නොහැකි වුණා. ඊටපසු, මෙම ලිපිගොනුව සම්පූර්ණයෙන්ම එහි අපරාධ ස්‌වභාවය වෙනස්‌ කරමින් මෙම පරීක්‌ෂණය සම්බන්ධ මූලික කරුණු අනුව මෙය අපරාධ නොව සිවිල් නඩුවක්‌ බවට තීරණය කරමින්, මේ සම්බන්ධයෙන් දෙපාර්තමේන්තුවේ ඇති සම්ප්‍රදායන්ටද පටහැනිව රහසිගතව සුහද ගම්ලත් මහතාටද, නොදන්වා නීතිපතිවරයා විසින් මෙහි ස්‌වභාවය වෙනස්‌ කිරීම ගැන සුහද ගම්ලත් මහතා විමතියට පත්වුණා.

ඊට ටික දිනකට පසු මහ බැංකු අධිපති අර්ජුන මහේන්ද්‍රන් විසින් රන් අකුරින් මුද්‍රණය කරන ලද වටිනා ආරාධනා පත්‍රයක්‌ නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරීන් වෙත යවා ඔවුන්ට මහා බැංකුවේ ඉහළ මාලයක ඇති තරු පහේ භෝජන සංග්‍රහයකට සහභාගි වන ලෙස ආරාධනා කර තිබුණා. 

Courtesy The Island

Just months before coming into power through the yahapalana coalition, the UNP was a house divided with a faction led by Maithri Gunaratne and Shiral Laktilleke calling for Ranil Wickremesinghe’s ouster from the leadership. The aborted march in 2014 by UNP dissidents from Devinuwara to Colombo which ended in Matara amidst running street battles between the two factions is still remembered by many. Today, three years into the yahapalana government, the UNP dissident faction has formed its own political party, the United National Freedom Front with the banana comb (kehel ewariya) as its symbol. In this interview, The Island speaks to Maithri Gunaratne about the prospects of the UNFF vis a vis the UNP at the forthcoming local government election.

Q. There is the expectation in some quarters that the banana comb may be the wild card at this election as far as the UNP is concerned. On the one hand there is profound disappointment among the UNP rank and file about the way they have been treated by their own government and then there is the fallout from the bond scam. How well do you think you will be able to perform?

A. When we go house to house we find that about 40 to 50 percent of the people have decided not to vote. I’m not referring only to the UNP voter but voters in general. The UNP voters who were not going to vote look upon us with favour because they are aware of our struggle to reform the party.

Q. When you do house to house campaigning and you talk to UNP voters, to what extent does the bond scam seem to have affected them? Everybody is talking about the bond scam, but the mechanics of it are too complicated for ordinary grassroots voters to understand.

A, Once the yahapalanaya government came into power in 2015, the UNP was upbeat and if they went to the polls before the bond scam, they would have got a clear majority to rule the country. But when they finally went to the polls they were tainted with the bond scam but at that time (In August 2015) it had not come out so explicitly. At that time the Prime Minister was trying to browbeat everyone and shove it under the carpet. Despite all that suppression, the UNP could not secure a majority in Parliament because of this bond scam. Then the UNP had to go begging to the President and form a so called national government.

Thereafter more and more details of the bond scam came out and Ravi Karunanayake had to resign as Finance Minister. If the Prime Minister also had resigned, the UNP could have bounced back. But after the bond commission report was published, he added insult to injury by asking Tilak Marapone to report back to the party on the action that needs to be taken. This is once again like appointing three UNP members to study the Central Bank bond issue. Tilak Marapone has said that Ravi Karunanayake should go. Ravi Karunanayake has gone already. Now they are asking him to step down from the position of Assistant leader. That is an internal matter of the party. What does Tilak Marapone have to say about the fact that Ranil has been in charge of the Central Bank? Isn’t the minister in charge of the central bank responsible?

When news of the first bond scam came out the PM appointed a three member committee and he hushed it up and he got Sujeewa to go into COPE and tried to subvert that parliamentary process. Then he got Sujeewa to go to court and to get a stay order preventing the COPE report from coming out. All that goes to show his involvement in it. So what I am saying is that no UNPer worth his salt can vote with Ranil Wickremesinghe this time. No UNP leader has ever been labeled as a person who has robbed the country. The President only talks with no action. He has all the power. With the stroke of a pen he can remove Ranil Wickremesinghe from the Prime Ministership.  He can also remove the Uva Province chief minister. Now the UNP is trying to say that the Prime Minister has been exonerated. I am insulted by what they think the common man’s level of intelligence is.

Q. When it comes to allegations of corruption, there was that major coal tender scam which took place under an SLFP minister. Who really is clean in this government? The UNP and SLFP have both been implicated in major corruption scandals.

A. There is no yahapalanaya at all in this country. I have stood against corruption and the price I had to pay for that is to lose whatever position I held.

Q. We see the President claiming that everyone is a thief other than members of his own party.

A. What the President must understand is that he cannot accuse anyone of being rogues because they all come under him as the head of the cabinet. He is not taking action to remove these people. If he does not remove the Prime Minister and the Uva chief minister by the by the 10th of February, I don’t think the SLFP deserves a vote. He cannot play around with the intelligence of the people of this country.

Q. The present situation in this country is unprecedented because the President is under investigation by the Australian Federal Police over the allegation of soliciting and receiving bribes from the Snowy Mountains Engineering Corporation and this company has been blacklisted by the World Bank on suspicion of paying bribes to obtain World Bank funded project contracts. Then the Prime Minister is implicated in the bond scam. Other members of the SLFP are implicated in the coal scam. What we seem to be having in power is a complete Kleptocracy. Where are we heading? We have never had a situation like this before.

A. It’s clearly going to end in disaster. I am now in the upcountry in Hatton, Norwood and Maskeliya. There is garbage all over on the roads and in the waterways. In another country, the people would have been on the streets. There is absolutely no governance. I am ashamed and depressed to see the direction in which this country is going. If the people of this country don’t take a firm decision at this election, this country is doomed. If they vote on party lines, just because their grandfather was in the UNP or the SLFP, then this country will never come out of this morass. I formed this party because I personally don’t want to feel that I didn’t do anything to stop this rot.

Q. We were discussing the feeling of despondency in the UNP. Some people expect your party to be a beneficiary of the prevailing mood. The UNP now seems to have gone back to the hopeless state they were in 2012 and 2013. If at all the situation may be worse today than it was then. But to what extent is Maithripala Sirsena responsible for the plight of the UNP? He took the best ministries after the August 2015 election and gave them to his cronies which left nothing for the UNP.

A. No you can’t say that. The Prime Minister could have demanded the best ministries but he did not. In my view, the Prime Minster has absolutely no interest in running the country or looking after the UNP supporter. He only wants to have a good time while in office. That’s all. See how many times he has gone abroad and see how many weekends he has spent in luxury hotels all over the country.

Q. It is true that the UNP leader should have stood his ground and demanded the best ministries. But wasn’t it also incumbent on Maithripala Sirisena to give the UNP the best ministries because he was elected largely on UNP votes.

A. The UNP was happy with whatever they got, so in fairness I don’t think you can find fault with the President.

Q. Wasn’t there a standoff lasting some weeks immediately after the August 2015 parliamentary elections because the two sides could not agree on the allocation of ministries?

A. That was because some powerful ministers lost their portfolios as a result of going into a so called national government. One example is Champika Ranawaka who had the power and energy ministry in the 100 day government. But after the August 2015 election, power was given to Tilak Siyambalapitiya and energy was given to Chandima Weerakkody. Key ministries had to be broken up. In any case, all this was due to Ranil Wickresinghe and the Bond scam. Otherwise it would have been a UNP government and they would have had all the ministries.

Q. Given the fact that the UNP encouraged their voters to vote for an outsider on two occasions in 2010 and 2015, is there a possibility that a section of the UNP vote will gravitate towards Maithripala Sirisena this time? At least Sirisena had the backbone to get the best ministries for his people. He seems to be delivering a better deal to his followers than RW is delivering to the UNP rank and file.

A. There is that possibility. My message to the voter is that it is their responsibility to see that the proper people are elected. The United Nation Freedom Front is a new party and we are contesting in 64 local government areas including Colombo, Dehiwala-Galkissa, Negombo Kotte, Galle and so on.

by C.A.Chandraprema Courtesy The Island

The 70th anniversary of our independence is being celebrated today in less than satisfactory circumstances. Firstly, the whole country is in turmoil with an unstable government, a dysfunctional administration and a debt burdened economy. The unrest in the country is visible on the streets and on top of all that the country is in the middle of an election. The invitation of members of the British Royal family for the 70th anniversary of our independence may be seen by some as singularly inappropriate and this was being made fun of by a document purportedly issued by a “Welcome Committee of British Royals” to Sri Lankans on how to conduct themselves before the royal couple. Men were instructed to be always attired in tie and jacket in the presence of the royals, to abstain from wearing any head gear in their presence, to avoid being seated while they are standing, or speaking loudly in their presence. Men were instructed to bow in their presence and women to curtsy in the old colonial fashion.

The natives were also instructed never to touch the royals as this was a punishable crime. When this authentic looking document first appeared on several websites, the government rushed to disown it and say that it was a fabrication. Even though the government says it was a fabrication the lingering suspicion remains that it may have been authentic because it seems to be so in keeping with the character of the present day government. This is a country where our son of the soil President from Polonnaruwa met the Queen and came back to tell the awestruck yahapalana natives that the Queen had deigned to shake hands with him with her gloves off! This was soon followed up with a photograph of Mrs. Sirisena the first lady curtsying in the colonial fashion before the Queen in exactly the same way as instructed in this purported fabricated document. So despite the government denials it will be very difficult to dispel the suspicion that document was authentic.

Be that as it may, this document did provide the country with some comic relief in trying times. Even though the invitation of British royals for the 70th anniversary of our independence will be the butt of jokes for a long time to come, it as to be said in all fairness to the British royal family that this country was better governed under the British than it is now under the natives. Another matter related to the 70th anniversary celebrations of our independence that was made fun of over the social media were rehearsals for the ‘laptop dance’ – girls dancing with laptops – that was to feature in today’s parade. This could not be denied by the government because there were videos of the rehearsals. Trust this government to always make the wrong gesture at the right time. What kind of a mind can conjure up a laptop dance? This was no different to trying to sing ‘Danno Budunge’ in Western operatic style at a previous Independence Day event.

Ravi K gets a hopper feed

Ravi Karunanayke, the beleaguered Assistant Leader of the UNP suffered another serious setback to his political career last week when his party asked him to step down from his party positions until he was cleared of the charges which emerged against him as a by-product of the bond commission hearings. There would naturally be many people in the party who would hold that Ravi Karuanayake was now a liability to the party because giving him nominations next time, would expose the entire party to a barrage of negative propaganda that they could ill afford. While such a reaction is natural and only to be expected, there is an element of scapegoating in all this. If it stopped at simply asking him to resign because the charges against him were causing embarrassment to the government and the party, that may perhaps have been ok because such things do happen in politics.

But today, President Maithripala Sirisena, the very man who Ravi K did so much to bring into power, actually accuses former President Mahinda Rajapaksa of not having come to vote against Ravi K at the no confidence motion against him! Ravi K is now such a pariah to this President that anyone who does not vote against Ravi is an enemy of the people! Now we see the President going around the country telling the public that he had told Ranil Wickremesinghe not to make Ravi K the minister of finance but that the PM had not listened to him. Ravi K is now learning the hard way that if you lay with dogs, you will have to inevitably get up with fleas. A man who could betray his party and colleagues of 40 years will think nothing of betraying his colleagues of less than 40 months. Apart from Managala Samaraweera, who does not have much say within the UNP, it was Ravi K who was most instrumental in persuading Ranil to step aside in favour of a common candidate.

It has been stated by two yahapalana websites Lanka e News and Lanka News Web that it was Ravi K who gave the Maithripala Sirisena campaign its first Rs, 50 million when they were without any funds during the first few days. The websites said that at that time nobody had asked him where he got that money from. To this day, the only things the yahapalana government has to show for its three years in power are the economically disastrous but popular steps taken by Ravi K such as increasing the salaries of government employees by Rs 10,000, reducing the prices of fuel, gas etcetera. While the yahapalana government claims the credit for what Ravi K did against better economic counsel they now shun him as a liability. While having increased government salaries and reduced the price of fuel as promised in Maithripala Sirsena’s presidential election manifesto in order to pave the way for the yahapalana side to win the 2015 August parliamentary election, it was Ravi K himself who had to clean up the mess by increasing VAT and all other taxes to meet the extra government expenditure.

Needless to say, even though increased salaries and lower fuel prices were popular, increased taxes were not. So yahapalana speakers openly claim credit for the former and pass the latter off on Ravi K. After Ravi K was made to resign his portfolio, this writer heard one yahapalana MP stating that the increase in VAT and other taxes had made the government unpopular and that Ravi K was to blame! What we are seeing here is the kind of betrayal that one reads of only in Jathaka tales. The Jathaka tales were meant for moral instruction with both villainy and goodness being exaggerated to bring home a point. However, the kind of betrayal and villainy that we are seeing with regard to Ravi K in real life outdoes anything in the Jathaka tales.

by Tassie Seneviratne Courtesy The Island

These days we hear ad nauseam, ‘holier than thou’ preaching by President Maithripala Sirisena (MS) and Prime Minister Ranil Wickremesinghe (RW). The virtues of honesty and integrity claimed by these two Government leaders are an insult to the intelligence of the average Sri Lankan whose literacy is high and has eyes to see, ears to hear, and a brain to think for him/herself and understand.

Illustrations to demolish their claims are too vast to enumerate here. For a start I will confine myself to some glaring case studies, not only of corruption by deceiving others, but even attempts at self-deception as a means to cover up.

Let us take the penthouse episode of former Finance Minister Ravi Karunanayake (RK). It came to light that the monthly rent of Rs 1.45 million for a penthouse at Monarch residencies in Kollupitiya that was occupied by RK was paid by Arjun Aloysius of Perpetual Treasuries who is a prime suspect in the bond scam investigation. Although a conflict of interest was obvious even to a grade five student, the explanation given by RW to the Presidential Commission of inquiry was that he asked RK if there was a conflict of interest, and on RK replying “No”, he accepted his word!

Similarly with the whole world seeing not only a conflict of interest but also a major fraud involving Central Bank Governor Arjuna Mahendran and his son-in- law Arjun Aloysius, RW tells the commission that when questioned by him, Mahendran told him there was no conflict of interest and he accepted Mahendran’s word. Strangely very pertinent questions that arise had not been put to RW either by the Commission or by the Attorney General – talk of equality before the law!

This feigned self-deception on the part of RW reminds me of an interesting story told me by a Muslim gem merchant who also ran a bookie and was such a lavish entertainer that he was given the sobriquet of ‘Lord’ before his name. When bargaining on his gems he would swear on the Koran when quoting his price stating that he had an offer for the quoted figure that morning but refused it. Observing this happen all too often, I asked him if he was swearing on the truth. His story went like this: When a Muslim gem merchant leaves his home in the morning with prices marked for the gems, his wife makes an offer on the marked prices and he refuses to sell it to her at that price. He then ‘truthfully’ swears on the Koran and tells the prospective buyers that he had refused such offers that morning!

The involvement of RW and his brazen explanations reveal moral turpitude of the worst order. It is high time we call this bluff lest we all be taken to be fools all the time.

(The writer is a Human Rights activist, advocate of People-Power,

former Director Transparency International (Sri Lanka) and directed

the Program for Protection of Public Resources (PPPR) 2005 – 2010.)

Rajan Philips Courtesy The Island

February 3, 2018, 7:11 pm
As the country marks the seventieth anniversary of independence, its principal political leaders are out-clowning one another and turning the whole political system into a circus of clowns. There is no other charitable way to describe what the President, the Prime Minister and the former President are doing in a desperate three-way shootout – to either produce the best scorecard or avoid the worst scorecard for their respective parties and alliances in the local government elections next Saturday. The scorecard that will be used for political bragging and the commentaries that will go with it will have two lines: the national tally of votes and the number of local bodies won, with special mention for trophy municipalities – Colombo being the big one.

There will be little effort to penetrate the voting results beyond these simple aggregates – to decipher and understand the many messages that the voting public might be trying to collectively convey by individual voting or, in this election, non-voting. The implications for governance – mind you, at the national level for the next two years, will depend on who finishes first, second or third overall, in the elections to local bodies. No one knows or cares as to what the implications for governance at the local level will be after the local elections. Even the supremacy of parliamentary sittings has been brought into conflict with the regulations for conducting municipal elections. How more bizarre can a polity become? The only certainty is that the party, or alliance, that finishes first next Saturday will own the bragging rights for the next two years – for the suite of elections that are to follow: provincial, presidential and parliamentary. Beyond that, it is useless speculating who will finish where. The country can only brace itself for the experience that it is going to suffer.

Besides the three main cowboy or clown contenders, the JVP and the TNA are outliers in the ongoing shootout. The JVP will try and hope to make at least noticeable inroads at the local level by capturing control over local bodies wherever it can. Whether good or bad, its performance will be duly noted. The TNA’s situation is different. Its battlegrounds are in the north and east, but it depends on its national standing, if not performance, to fend off its peninsular detractors. Nationally, the TNA’s priorities have been pushed to the sidelines in all the brouhaha over bond scam and other corruption scandals.

The project of constitutional reform remains stalled with neither the President nor the Prime Minister saying anything about it. The President reportedly remained silent, for once in recent weeks, at his monthly breakfast with the media when asked about the TNA’s new insistence that the proposed constitutional changes must be completed before the end of the year. The TNA’s constitutional deadline may not be a significant topic in the current local election campaign in the south, but it will be a key item in the long list of unfinished business that the Sirisena-Wickremasinghe government, no matter what form it takes after February 10, will have to deal with for the next two years after the local elections are over.

In his independence anniversary contribution last week (Sunday Times, January 28), Nimal Sanderatne identified ethnic conflicts as the foremost reason for seven decades of economic underdevelopment in Sri Lanka. There are other factors, plusses and minuses, with implications for economic development, all of which are neatly summarized in Sanderatne’s contribution. But to the extent ethnic conflicts are the foremost reason for economic underdevelopment, our constitutional development should equally be considered as a major reason for the deterioration of ethnic relationships. It is true that historically and even today, our constitutional discontents are not limited to ethnic considerations only. For example, the very fundamental feature of the present constitution – the presidential system, has always been a matter of vehement contention.

Constitutional Mountain or Mouse

In the 70 years after independence, the country has had three constitutions. A primary purpose of the latter two constitutions was to address the real or perceived shortcomings of the preceding constitution. Thus, Dr. Colvin R. de Silva, the voluble architect of the second of the three constitutions, spoke of the five chief ‘defects’ of our independence constitution, the so called Soulbury Constitution. And JR Jayewardene, who masterminded the third and the still current constitution, was convinced that only a presidential system would give his beleaguered island much needed political stability. Many would argue that the political system and processes have been anything but stable ever since the presidential system was introduced in 1978. Instability is now entrenched in the total nationalization of every subsidiary election – from provincial councils to local bodies, and often accompanied by a ridiculous interpretation of the franchise as being equally significant and weighted whether it is exercised to elect a village council or the national parliament.

Notwithstanding their many discontents, the three constitutions also carry strong similarities. The legacy of the Soulbury Constitution has been far more enduring than its critics may have been prepared to concede. In fact, it has been pointed out that one-fifth of the text of the first Republican Constitution is identical to the Soulbury Constitution, especially in the parts of the constitution dealing with electoral delimitation and the control of finance. Equally, JR Jayewardene was committed to retaining as much of the parliamentary system as possible and marrying it to his new apparatus of state called the presidential system. The inadvertent outcome of marrying the two systems may have been, as GG Ponnambalam said in a different context in the 1956 parliament (in reference to the then government’s implementation of Nicholas Kaldor’s economic reform measures), “to crystalize the vices of both and the virtues of neither.”

In 1957, Prime Minister SWRD Bandaranaike set up a Parliamentary Select Committee on constitutional reform. During the debate in parliament, the PM’s Oxford contemporary and caustic interrupter C. Suntheralingam poked fun at the Select Committee that “they will labour and deliver a mouse.” Recounting the exchange in his 1978 book, Sri Lanka – Third World Democracy, the Political Scientist James Jupp wrote that Mr. Bandaranaike “poured scorn” on the interruption, but it turned out to be “a very accurate prophesy.” In fairness, it must be added that although the Select Committee had its usual difficulties, what stopped the initiative was Mr. Bandaranaike’s untimely death in 1959. My reason for bringing it up here is to let the readers reflect on what could now be said in regard to the constitutional initiative of the present government. Much legwork and labour have gone into the drafting of constitutional reform provisions, but the question is whether the President and the Prime Minister are amenable to delivering anything, jointly or severally, even if it would only be a constitutional mouse.

Apart from the government’s constitutional inertia, there are also strong currents of opposition to making constitutional changes. In fact, quite a few people expected the SLPP and the Rajapaksas to stir up the old communal pot to generate opposition to the proposed constitutional changes and garner votes at the February 10 elections. Any such plan would have been drowned out by the din of President Sirisena’s loose cannon attacks equally targeting both the UNP and the Rajapaksas. But the Rajapaksas are simply the opportunistic amplifiers of pre-existing concerns and misgivings among the Sinhalese on any matter including the constitution. Such concerns and misgivings persist, independent of the Rajapaksas, and often based on historical misunderstandings and plainly incorrect information.

For example, there are lingering questions about the legality of the present government’s constitutional reform process and its mandate, as well as fears about its intended and unintended consequences. Surprisingly, or perhaps not, such fears and concerns are being predicated on the questionable opinions of former Chief Justice Sarath Silva and former Minister of Justice Wijeydasa Rajapaksha. The latter continues to be cited, even by iconic cultural figures like Gunadasa Amarasekara, and even after Dr Nihal Jayawickrema has exposed the false premises and refuted the indefensible arguments of the former Minister.

Seen in historical perspective, questions about mandate, amending procedures and the fundamental features of the constitution have been canvassed and re-canvassed several times in our 70-year history. In fact, our constitutional odyssey goes back much farther in time to the start of the British colonial rule itself. Going by the former Minister’s argument, SWRD Bandaranaike’s Select Committee initiative and a similar initiative by the 1965-1970 Dudley Senanayake government could both be deemed illegal. They were not, just as the current initiative is not illegal or unconstitutional. It is not the question of legality that has been the problem, but the non-obtainability of critical consensus either over process or the content, or both, of constitutional reform.

Battle lines of disagreements

The battle lines of disagreements go back to the promulgation of the Soulbury Constitution on the eve of independence. Even though a State Council Minister under DS Senanayake, SWRD Bandaranaike was critical of the process of constitution making by the Board of Ministers. It was the Board of Ministers’ draft, with Sir Ivor Jennings as the chief architect, that virtually became the Soulbury Constitution. Mr. Bandaranaike openly opposed the Soulbury Commission and secured the Board’s boycott of its hearings. He also expressed several misgivings about the new constitution – its continuation of the country’s Dominion status under the British Monarch without becoming a new republic, the non-enshrinement of fundamental rights etc. Even JR Jayewardene then a firm supporter of the Senanayakes did have misgivings, especially about the non-inclusion of fundamental rights in the constitution.

To the political left, mainly the LSSP, the whole business of the granting of independence by Britain and the enactment of a Constitution by Order in Council was an exercise in fakery. To its many critics, the new Soulbury Constitution stood diminished in comparison to the grand exercise of republican constitution making that went on in India, not before but after independence. There were other voices of discontent and for more organic reasons. The Sinhala Buddhist nationalists were restive about what they perceived as the continuation of colonial rule by other means, and had their eyes set on achieving a Buddhist theocratic state. DC Wijewardena’s ‘The Revolt in the Temple’ had many recommendations for a new constitution.

The Tamils were more divided than they have been credited for. The established notables and the more conservative sections supported the leadership of DS Senanayake and went along with the new constitution. GG Ponnambalam was the radical outsider, but after his impassioned advocacy of the technically defensible but politically preposterous Fifty-Fifty scheme for representation had blown up in his face, he too joined the Senanayake cabinet as a Tamil pragmatist and an “unrepentant opponent of Marxism.” SJV Chelvanayakam saw things differently, broke ranks with Ponnambalam, and founded the Tamil Federal Party – formulating the traditional demand for representation within a regional-territorial framework.

SJV Chelvanyakam was not the first person to moot the federal idea in Sri Lanka. He was about the fourth, excluding Leonard Woolf – after SWRD Bandaranaike, the Kandyan National Assembly, and the Ceylon Communist Party (Memorandum by Pieter Keuneman and A. Vaidialingam). But the advocacy of federalism by Chelvanyakam and the Federal Party ‘ethnicized’ the idea, and made it the ‘f’ word in Sri Lankan politics. A question that does not seem have been asked or speculated upon is why given his eminence in the legal profession, Mr. Chelvanaykam did not canvas or cultivate support for the federal idea in legal circles. He had close friends among the Sinhalese in retired Chief Justice Sir Edward Jayetileke and the pre-eminent lawyer HV Perera. The former was a facilitator of the Bandaranaike-Chelvanyakam Pact, and Chelvanyakam consulted the latter for his legal opinion on the agreement.

But my point is about canvassing more broadly in the legal profession, because in addition to their dominance in politics, professional lawyers and academics were an important constituency for constitutional development.

The 1957 Sir James Peiris Centenary Lecture by JAL Cooray, then a Lecturer in Constitutional Law, was considered to be the first major critique of the Soulbury Constitution and the first call for an autochthonous constitution. Although Dr. Cooray gave the lecture at the same time as Prime Minister Bandaranaike’s Select Committee on constitutional reform, it would take another 15 years before the Sri Lankan parliament acting as a constituent assembly would draft, adopt and enact an autochthonous constitution.

The impetus for the constitutional overhaul and the First Republican Constitution came from a passing observation (obiter) by the Privy Council in the course of its ruling in a 1964 appeal (Bribery Commissioner v. Ranasinghe). The observation was that Section 29 (2) of the Soulbury Constitution, which prohibited laws discriminating between citizens, was unalterable. The legal and political opinions in Sri Lanka were divided over this obiter – whether Section 29 could be amended using the constitution’s amending procedure, or it was unalterably entrenched and therefore unamendable. The differences of opinion came to a head in parliament in 1968, when the UNP government moved to appoint a parliamentary Select Committee for constitutional reform the main goal of which was to make Sri Lanka a republic. JR Jayewardene as Minister of State speaking for the UNP government, and Colvin R de Silva for the United Front opposition respectively articulated the two opposing viewpoints.

Practically all the parties supported Sri Lanka becoming a republic. But the United Front position articulated by Colvin R de Silva was that the Sri Lankan (then Ceylon) parliament could not fundamentally change the Soulbury Constitution except by asking the British parliament to do it, or by disregarding the Soulbury Constitution and enacting new constitution based on a mandate from the people. Asanga Welikala, belonging to a new generation of constitutional scholars, has persuasively argued that Colvin R de Silva’s interpretation, which incidentally was not contested by the UNP, was erroneous. But that was the interpretation that became the basis for the constitutional revolution launched by the United Front after it won the election and the people’s mandate in 1970. The outcome was the First Republican Constitution of 1972. But there was more to the First Republic than the constitutional revolution that produced it. Much more would come five years later, in 1977, when the UNP got its steamroller chance not to repeat but to remake constitutional history. Where we go from here is an open question. What happens on February 10 is not likely to lead to any favourable answers.

උපුටා ගැන්ම දිවයින

සාකච්ඡා කළේ – මනෝඡ් අබයදීර උපුටා ගැන්ම දිවයින

පෙබරවාරි දහවෙනිදාට මේ රටේ ඉරණම පොහොට්‌ටුව බාර ගන්නවා

කාලයකට පසු එළඹෙන ඡන්දයක්‌ සඳහා රටම සූදානම් වෙමින් සිටියි. තවමත් ආරම්භක අවධියේ සිටියත් මෙම මැතිවරණයේදී ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ සිටින්නේ සෙසු පක්‌ෂවලට තියුණු සටනක්‌ ලබා දෙමිනි. එහි නායකත්වය සඳහා නිල වශයෙන් නම් නොවුණ ද එම පක්‌ෂයේ නායකයා මහින්ද රාජපක්‌ෂ බව රටට රහසක්‌ නොවේ. පෙබරවාරි දහවැනිදා ඡන්දය පිළිබඳව දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහය ඔහු සමග කරන ලද සාකච්ඡාවයි මේ.

ප්‍රශ්නය – පසුගිය වසර ඔබ ආරම්භ කළේ ඒ වසරේදී ආණ්‌ඩුව පෙරළන බව කියමින්… නමුත් තවම ඔබට ආණ්‌ඩුව පෙරළන්න බැරි වුණා. එදා අපරාජිතව සිටි මහින්ද රාජපක්‌ෂ මේ වන විට ඡන්ද දෙකකින් පැරදිලා ඉන්නේ… දැන් ඔබ ඉන්නේ අලුත් පක්‌ෂයක… මෙවර පළාත් පාලන ඡන්දයේදී ඔබේ බලාපොරොත්තු වූ ආණ්‌ඩු පෙරළියට මුල පුරන්න පුළුවන් වෙයිද…? 

පිළිතුර – මුලින්ම කියන්න ඕනේ, මම පරාද වුණේ එක මැතිවරණයි. මම විශ්වාස කරපු සමහර ඇමැතිවරු, පක්‌ෂයේ ප්‍රධාන ලේකම් මට විරුද්ධව, දේශීය වශයෙන් එජාපය, ජවිපෙ, සහ දෙමළ සන්ධානය එක්‌ක සහ විදේශීය වශයෙන් එල්ටීටීඊ ඩයස්‌පෝරාව සහ තවත් පිරිස්‌ එක්‌ක කරපු කුමන්ත්‍රණයක්‌ නිසා අපි ජනාධිපතිවරණය පැරදුණා. ඊට පස්‌සේ තිබ්බ මහ මැතිවරණයට නායකත්වය දුන්නේ මම නෙමෙයි. මෛත්‍රීගේ නායකත්වයෙන් තමයි එදා අපි තරග කළේ. පක්‌ෂයේ නායකයා ලෙස එදා ඔහු අපේ වේදිකාවකට නැග්ගේ නැහැ. එයා කළේ එජාපයේ වුවමනාව ඉටුකරන්න අපිව පාවිච්චි කරපු එක විතරයි. එදා පාර්ලිමේන්තුව විසිරුවා හැරියෙත් බැඳුම්කර වංචාවෙන් රනිල් වික්‍රමසිංහව බේරාගන්නයි. ඒ පිළිබඳව මෛත්‍රී තමන්ගේ කතාවේම පැහැදිලිව සඳහන් කළා. 

ඩිව් ගුණසේකරගේ කෝප් වාර්තාවෙන් බැඳුම්කර හොරු හෙළි වෙන කොට, ඒ අයට අපි විශ්වාස භංගයක්‌ ගේන්න හදන බව කියමින් එජාප නායකයා බේරා ගන්න තමන් පාර්ලිමේන්තුව විසිරුවා හැරිය බව ජනාධිපතිතුමා එදා ජාතිය අමතමින් ප්‍රකාශ කළා. එහෙම කරපු මෛත්‍රී දෙවැනි වරටත් රනිල්ව අගමැති කරන්න මහ මැතිවරණයේදී අපේ කකුලෙන් ඇද්දා… මේ තමයි ලෝක ඉතිහාසයේ පක්‌ෂ නායකයෙක්‌ තමන්ගේ පක්‌ෂය පරාජය කරන්න එළිපිටම කකුලෙන් ඇදපු ප්‍රථම වතාව. ඒ විතරක්‌ නෙවෙයි මෛත්‍රී එදා රනිල්ව බැඳුම්කර වංචාවෙන් බේරා ගත්ත නිසා තමයි, දෙවැනි බැඳුම්කර වංචාවකුත් සිද්ධ වුණේ. මෛත්‍රී අපිට කරපු දේවල් අපි එයාට කරන්න ගියේ නැහැ. මම කවදාවත් යටිකූට්‌ටු වැඩ කරපු කෙනෙක්‌ නෙමෙයි. අපි ආණ්‌ඩු පෙරළන්නේ ඡන්දයෙන් මිස ඒ ගොල්ලෝ කළා වගේ කුමන්ත්‍රණයකින් නෙමෙයි. 2017 අවුරුද්දේ ඡන්දයක්‌ තිබ්බා නම් අපි ඒ ඡන්දයෙන් දිනලා ආණ්‌ඩුවට අභියෝග කරනවා. හැබැයි ඒ අය ඡන්දයට බයනේ… අපිට බයනේ… ඒ නිසා ඡන්දය කල් දාලා, කල් දාලා, බැරිම තැන තමයි තිබ්බේ. ඡන්ද කල් දාලා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට හානි කළා විතරක්‌ නෙමෙයි, ශ්‍රීලනිපයට තිබ්බ පළාත් පාලන බලය දිය කළේත් ඒ ඡන්ද කල් දැමිල්ලෙන්… අපේ පළමු පෙරළිය පටන් ගන්නේ පෙබරවාරි දහවැනිදා… එදාට බලමු ආණ්‌ඩුවට මොකද වෙන්නේ කියලා… මේ රටේ ජනතාව ජනවාරි අට වැනිදා කරපු වැරැද්ද හදා ගන්න පෙබරවාරි දහවැනිදා වෙනකං බලාගෙනයි ඉන්නේ…

ප්‍රශ්නය – පොහොට්‌ටුව ලකුණින් එන ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ කියන්නේ අලුත් පක්‌ෂයක්‌… ඒ පක්‌ෂයට මේ රටේ ජනතාව සලකයිද කියන අඩමානය තවම තියෙනවා…

පිළිතුර – ඒ ගැන කිසිම අඩමානයක්‌ නැහැ. එදා බණ්‌ඩාරනායක ශ්‍රීමතාණන් සමඟ මගේ පියා, ශ්‍රී නිශ්ශංක වැනි දේශප්‍රේමී නායකයෝ ශ්‍රීලනිපය බිහි කළේ ජනතාවගේ වුවමනාව අනුව. 56 මහ විජයග්‍රහණය නිර්මාණය කළේ පක්‌ෂයක්‌ නෙමෙයි… ජනතාව… මෙදා වෙන්නෙත් ඒකම තමයි… පක්‌ෂය අපෙන් කොල්ල කාලා, පක්‌ෂයේ උරුමය එජාපයට ලියලා දෙන කොට මේ රටේ ජනතාව තමයි, පොහොට්‌ටුව කියන පක්‌ෂය ඇති කළේ. ජනතාව අදත් මට කියන්නේ, එදා මහ මැතිවරණයේදී මෛත්‍රීට රැවටෙන්නේ නැතුව අපි පොහොට්‌ටුවෙන් තරග කෙරුවා නම් මේ රටේ ජාතික සම්පත් ටික ආරක්‌ෂා කර ගන්න තිබ්බා කියලයි… අද ඒ අය ඇඳුමක්‌ ඇඳගෙන ශ්‍රීලනිපයෙන් තරග කරන්නේ කොහොමද කියලයි මම අහන්නේ… පක්‌ෂය පාවලා දීලා, එජාපයත් එක්‌ක යටි ඩීල් දාගෙන, පක්‌ෂයට විරුද්ධව කුමන්ත්‍රණ කරලා පක්‌ෂය පැරැද්දුවේ මම නෙමෙයි. මම තමයි මේ පක්‌ෂ ඉතිහාසයේ වැඩිම පාර්ලිමේන්තු බලයක්‌, පළාත් සභා බලයක්‌, ප්‍රදේශීය සභා බලයක්‌ පක්‌ෂයට අරන් දුන්නේ. පක්‌ෂයට බහුතර බලයක්‌ තියෙද්දී, එජාපයේ සුළුතර බලයට අගමැති තනතුර දුන්නේ එයානේ. මහ මැතිවරණය වෙලාවේ එයාම කිව්වනේ, අගමැතිකමට පක්‌ෂයේ ජ්‍යෙෂ්ඨයෝ ඉන්නවා කියලා. එයා ජනාධිපති වුණහම, ඒ එක්‌කෙනකුට අගමැතිකම දෙන්න තිබුණනේ. එහෙම තියෙද්දී, අගමැතිකම දුන්නේ, සුළුතර බලයක්‌ තිබුණු එජාපයට. එහෙම කරපු කෙනා අද පක්‌ෂය ගැන කතා කරන්න එනවා. පක්‌ෂයේ සහ සන්ධානයේ ලේකම්ලා අස්‌කරලා පක්‌ෂය පරද්දලා කොහොමද මේ අය පක්‌ෂයට අයිතිවාසිකම් කියන්නේ. 

ශ්‍රීලනිපය කියන්නේ අපිනේ. ඒ පක්‌ෂය බලෙන් අල්ලගෙන, ලකුණයි කාර්යාලයයි ගත්ත පළියට එතැන පක්‌ෂයක්‌ නැහැනේ. පක්‌ෂය කියන්නේ ප්‍රතිපත්තියට මිසක්‌ බෝඩ් එකකට හරි බිල්ඩිමකට හරි නෙමෙයි. මාව බලෙන් පක්‌ෂයෙන් තල්ලු කරලා දාලා, පක්‌ෂ නායකත්වය මගෙන් උදුරා ගත්තට පක්‌ෂයේ අයිතිය ඒගොල්ලන්ට ලැබෙන්නේ නැහැනේ. ඒ නිසා ගමේ ශ්‍රී ලංකාකාරයා ඉන්නේ අපි එක්‌කයි. අද මේ කරන්නේ පක්‌ෂයට නිග්‍රහ කරන එකනේ… කවුරු හරි ඇත්තටම පක්‌ෂයට ආදරේ නම් ඒ අය කළ යුත්තේ පක්‌ෂය මේ අයගෙන් බේරා ගන්න පොහොට්‌ටුව දිනවන එකයි. පෙබරවාරි දහවැනිදායින් පස්‌සේ ශ්‍රීලනිපය බේරා ගන්න එක අපි බලා ගන්නම්… අද ඔය ශ්‍රීලනිපයෙන් සහ පොදු පෙරමුණෙන් ඉල්ලන අය ජනවාරි අටවැනිදා මට ඡන්දය දීපු අයනේ… ඒ අයගේ පවුල් වල අය මට කතා කරලා කියන්නේ, අපේ ඡන්දයත් සර්ට කියලයි. 

ප්‍රශ්නය – එදා ඔබට එල්ල වුණු දූෂණ චෝදනා අද ආණ්‌ඩුවට එල්ල වෙලා තියෙනවා. ඒ වගේම ජනාධිපතිවරයා පවසන්නේ ප්‍රභූ හොරු එකට එකතුවෙලා අද තම තමන් බේරෙන්න කුමන්ත්‍රණය කරනවා කියලා… වෙනකක්‌ තබා බැඳුම්කර විවාදය කල් දාගත්තෙත් ඔබ හා එජාපයේ සමහරු එකතුවෙලා කියලා ජනාධිපතිවරයා ප්‍රකාශ කළා…

පිළිතුර – අපේ කාලේ කරපු හොරකම් කියන්නේ සිල් රෙදි බෙදා දීම වගේ දේවල්නේ… ජනාධිපති කොමිසමක්‌ පත් කළේ, මම ස්‌වාධීන රූපවාහිනියට සල්ලි ගෙව්වේ නැහැ කියලයි. මේ සොච්චම් චෝදනා අපිට ඉදිරිපත් කරනවා. ඒවායේත් ඇත්ත නැත්ත දැන් ඔප්පු වෙලා ඉවරයි. බැඳුම්කරයේ වංචාව කියන්නේ, අදටත් ගාණ හදාගන්න බැරි තරම් සුවිශාල හොරකමක්‌… අද මුළු රටම එකම හොර ගුහාවක්‌වෙලා ඉවරයි. රටේ ජනාධිපතිවරයා කියනවා මේ අවුරුදු තුන තුළ මේ ආණ්‌ඩුව කෝටි ගණන් මහජන සල්ලි මංකොල්ල කාලා තියෙනවලු. කවුද මේ කියන්නේ. මේ රටේ ජනාධිපතිවරයයි මේ කියන්නේ. ජනාධිපතිවරයා මේ ආණ්‌ඩුව කියලා කියන්නේ වෙන කාටවත්ද. එයාගේ ආණ්‌ඩුවනේ මේ තියෙන්නේ. කවුද මේ ආණ්‌ඩුව කරන්නේ. ජනාධිපතියි එයා පත්කර ගත්ත අගමැතියි එයාලගේ ගෝලයෝ රොත්තයිනේ, මේ ආණ්‌ඩුව කරන්නේ. එතකොට මේ රටේ මහජන මුදල් මේ ආණ්‌ඩුව කොල්ලකෑවා, හරියට අපි කෑවා වගෙයි කියන්නේ. එයාට අමතක වෙලා මේ රටේ ජනාධිපතිවරයා ඔහු බව. මේ තියෙන්නේ ඔහුගේ ආණ්‌ඩුවක්‌ බව. ආණ්‌ඩුවක්‌ කියන්නේ ජනාධිපතිවරයා ඇතුළු කණ්‌ඩායමනේ. නමුත් දැන් මේ අය කියන්නේ අගමැති ඇතුළු කණ්‌ඩායම හොරකම් කළා කියලයි. මේ රටට ජාතියට ආදරයක්‌ නැති නායකයෝ ආවම වෙන්නේ මේ රට පිරිහීමට ලක්‌වෙන එකයි. අගාධයට යන එකයි. අද මේ රටට වෙලා තියෙන්නෙත් ඒකම තමයි.

අද මේ ආණ්‌ඩුවේ ඉන්න අයම ඒ ඒ අයට අත දිගු කර ගන්නවා. බැණගන්නවා. මේකේ ඉන්න ඇතැම් කැබිනට්‌ ඇමැතිවරුම කියනවා මේක මහා කාලකණ්‌නි ආණ්‌ඩුවක්‌ලු. මේක පාණ්‌ඩු ආණ්‌ඩුවක්‌ලු. අපිට බණින්න දෙයක්‌ නෑ. ඒ ඒ අයටම ඒ ඒ අය බැණ ගන්නවා. අපිට තියෙන්නේ මුන් දෙගොල්ල තුන්ගොල්ල බැණ ගන්න එක අහගෙන ඉන්න විතරයි. අද මේ රටේ විනය නැති වෙලා තියෙනවා. මේ අය හිතන් ඉන්නේ කවුරු හරි හෙන්චයියලා ටිකක්‌ දමා ගත්තම ඔක්‌කොම හරි කියලා. එහෙම ආණ්‌ඩු කරන්න පුළුවන් කමක්‌ නෑ. මේ අය වැඩ කරන්නේ කිසිදු සැලැස්‌මකට අනුව නෙමෙයි. දැන් බලන්න මේ ආණ්‌ඩුව හම්බන්තොට වරාය විකුණන්න. ඒ සල්ලි වලින් නැවක්‌ ගෙනාවලු. මොකද්ද මේ විහිළුව කියලා බලන්නකෝ. රටට තිබුණු සම්පත විකුණලා කිසිදු වැඩකට නැති දෙයක්‌ ගේනවා. මේ තත්ත්වයට අද රට පත්වීම ගැන අපිට තියෙන්නේ කනගාටුවක්‌. දුකක්‌. එහෙම තියෙද්දී අපිට හොර ලේබල් අලවන්න තාමත් හදනවා. බැඳුම්කර විවාදය කල් දා ගත්තේ එජාපයේ සහ ශ්‍රීලනිපයේ පාර්ලිමේන්තු කණ්‌ඩායම් නායකයන් එකතුවෙලා… අපේ කණ්‌ඩායම් නායකයා විදිහට ඉන්න දිනේෂ් ගුණවර්ධන මන්ත්‍රීතුමා බැඳුම්කර විවාදය ඉල්ලා සිටින කොට ශ්‍රීලනිපයෙන් පාර්ලිමේන්තු කණ්‌ඩායම් නායකයන් විදිහට ඉන්න මහින්ද සමරසිංහ සහ මහින්ද අමරවීර දෙන්නා එජාපයේ අයත් එක්‌ක එකතුවෙලා ඒක කල් දා ගත්තා…

ප්‍රශ්නය – ඔබගේ ආණ්‌ඩුව විසින් ගත්ත ණය කන්ද නිසා රට සංවර්ධනය කරන එක අභියෝගයක්‌ බව ආණ්‌ඩු පක්‌ෂය කියනවා. ජනාධිපතිවරයා පසුගියදා ප්‍රකාශ කළ විදිහට ඔබගේ ආණ්‌ඩුව ගත්ත ණය කන්ද සුළුපටු නැහැ…

පිළිතුර – මේ ආණ්‌ඩුව දවසකට මොන තරම් බොරු කන්දරාවක්‌ කියනවාද…? මේ අයට ආර්ථිකය ගැන කිසිම දැනුමක්‌ නැහැ… අඩුම ගාණේ අංක ගණිතයවත් බැහැ. අපි මේ රටේ ගොවි ජනතාව නඟාසිටුවන්න පොහොර මිටිය රුපියල් 350 ට දුන්නා. මේ ආණ්‌ඩුව ආව ගමන් මොකද කළේ ඒ සහනාධාරය කපා දැම්මා. ඉන් නැවතුනේ නෑ මේ ආණ්‌ඩුව. හෙක්‌ටයාර ලක්‌ෂයක කුඹුරු ගොවිතැන් නතර කරන්න කියලා නියෝගයක්‌ දුන්නා. වතුර දෙන්න එපා කිව්වා කුඹුරු කරන්න. අපි අපේ කාලේ රට සහලින් ස්‌වයංපෝෂිත කළා. ගොවියා නඟාසිටුවන්න කටයුතු කළා. නමුත් අද මොකද වෙලා තියෙන්නේ. ගොවියා වළපල්ලට ඇදලා දමලා. හාල් ටික පොල් ටිකත් අද පිටරටිනුයි. ශ්‍රී ලංකාවට ගේන්නේ. මේකට ආණ්‌ඩුවක්‌ ඕනේ නෑ. මේ විදියට ගියොත් අපිට රටක්‌ නම් ඉතුරු වන්නේ නෑ. අද ගම්මිරිස්‌ ටික විකුණ ගන්න බැහැ. රබර් මිල කොහොමද? හැබැයි ගණන් නම් ගියා පොල් ගෙඩිය. ලුණු කට්‌ටේ ඉඳලම ගණන් ගිහින්. පරිප්පු අඩුවට දෙනවා කිව්වා නේද? අඩුවට කන්න දෙන්නම් කිව්වා නේද? හැබැයි බියර් නම් අඩු කළා. ඒ විතරක්‌ නෙමෙයි තැබෑරුම්වල කාන්තාවන්ටත් වැඩ කරන්න දුන්නා. රටේ සංස්‌කෘතිය, සමාජය විනාශ කරන වැඩපිළිවෙළක තමයි ආණ්‌ඩුව නිරතව සිටින්නේ. ව්‍යවස්‌ථාවත් වෙනස්‌ කරලා රට බෙදන්න හදනවා. ඒක නිසා අපි තවදුරටත් මේ ගැන අවබෝධ කරගත යුතුයි. අවුරුදු තුනක්‌ ගිහිල්ලා ණය බරයි ණය බරයි. තාමත් ණය බරයි. පොඩි එකාට මොකක්‌ද බරයි වගේ. මම භාර ගත්තේ ආර්ථිකය කඩා වැටුණ, යුද්ධයත් තිබ්බ රටක්‌. නමුත් එදා මම ණය බරයි, ණය බරයි කිය කිය හිටියද? මට ඊට වඩා බරක්‌ භාර දුන්නේ. ණය බර තිබ්බේ සියයට 90 ට. මම සියයට 70 ට අඩු කරලා දුන්නේ. ඒක පුද්ගල ආදායම ඩොලර් 1300 ට තිබ්බ එක භාර දෙන විට 3800 ක්‌ දක්‌වා ගොඩනඟලා තිබ්බා. 

ප්‍රශ්නය – සංවර්ධන කටයුතු සඳහා මේ ආණ්‌ඩුවට ප්‍රමුඛතාවයක්‌ දෙන්න නොහැකි වී තිබෙන්නේ පසුගිය ආණ්‌ඩුව විසින් ගත්ත ණය බර තවම ගෙවන්නට තිබෙන නිසා බව එජාප නායකයන් ප්‍රකාශ කරනවා…

පිළිතුරු – අපේ ණය බර තිබ්බා නම් රට බාර ගන්නකොට ඒ ගැන කල්පනා කරන්න තිබුණානේ… මම දිගටම ජනාධිපති තනතුරේ හිටියා නම්, රටේ ආර්ථිකය අද කොතැනද කියලා ජනතාව දන්නවා… අද ඉන්නේ ආර්ථිකයක්‌ පාලනය කර ගන්න බැරි පාලකයන්. එක එකාට බැණගෙන, ක්‍රෝධයෙන් වෛරයෙන් ඉන්නේ. ඉතින් කොහොමද රටක්‌ පාලනය කරන්නේ. රාජ්‍ය දේපළ සම්පත් විකුණමින් සිටිනවා. මුළු රටම හොර ගුහාවක්‌. හොරකම් කියලා අපිට තමයි චෝදනා කළේ. නමුත් හොරු කවුද කියලා දැන් හෙළිවලා.

2015.01.01 සිට 2017.06.30 දක්‌වා, වත්මන් රජය යටතේ වැඩිවූ ණය, මෙතෙක්‌ අප රටේ ඉතිහාසය පුරාවටම වසර දෙක හමාරක්‌ තුළ වැඩි වූ උපරිම ණය ප්‍රමාණය වුණා. එම ණය ප්‍රමාණය වන රුපියල් බිලියන 2,773, අපගේ රජය 2009 අවසානයේ සිට 2014 අවසානය දක්‌වා, දැවැන්ත වැඩ කොටසක්‌ ඉටු කළ, අවුරුදු 5 ට ලබා ගත් ණය ප්‍රමාණයෙන් 86%යි. 

අද අප රටේ සියලු දෙනා දන්නා පරිදි, මෙපමණ විශාල ණය ප්‍රමාණයක්‌ මෙම රජය අරගෙන තිබ්බත්, මහ ජනතාවට පෙනෙන, දැනෙන කිසිදු යටිතල පහසුකමක්‌ රටේ නැහැ. මහා පරිමාණයේ සංවර්ධන කටයුතු පමණක්‌ නෙමේ, පියවි ඇසට පෙනෙන ග්‍රාමීය මට්‌ටමේ හෝ සංවර්ධනයක්‌වත් රටේ නැහැ. 

රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැතිතුමා සහ එයාගේ ගෝලයන් අපට චෝදනා කළේ, අපි රුපියල් බිලියන ගණනක්‌ ණයට අරගෙන, හම්බන්තොට වරාය, නොරොච්චෝලේ ගල් අඟුරු බලාගාරය සහ මත්තල ගුවන්තොටුපළ ඉදිකළා කියලයි. මේ අයට ලොකු ගණන්වලට විකුණන්නට හෝ ඒවා අද මහ පොළවේ පෙනෙන්නට තියනවා. මේ ආණ්‌ඩුව ගත්ත ණය කන්දෙන් මහ පොළවේ පුංචි පිහිනුම් තටාකයක්‌වත්, පොඩි ජෙනරේටරයක්‌වත්, අඩි පාරක්‌වත් හදලා තියනවද? එහෙ නම්, අපට දැන් අහන්න තියෙන්නේ, මේ ණයට ගත් සල්ලිවලට මොකද වුණේ? බැඳුම්කර මගඩියේ මුදල් ගිල්ලා වගේ, කවුරු හරි ඒ මුදල් ගිලගත්තද? 

ප්‍රශ්නය – පෙබරවාරි දහවැනිදාට පොහොට්‌ටුව ඉදිරියේ ජනතාව කතිරය ගැසිය යුත්තේ ඇයි කියලා ඔබට කියන්න පුළුවන්ද…?

පිළිතුර – මේ දූෂිත, වැඩ බැරි ආණ්‌ඩුව, ශ්‍රී ලංකාව භයානක උගුලකට ඇද දමලා ඉවරයි. රජයේ සමහර නායකයන්ගේ පෞද්ගලික වාසිය සඳහා, අප රටේ සමස්‌ත පොලී අනුපාතය වැඩි කළා. රුපියලේ අගය අවප්‍රමාණය කරමින් ණය බරතාවය සීග්‍ර ලෙස වැඩි කළේ මේ ආණ්‌ඩුවයි. මේ ණය උගුලෙන් ගොඩ ඒම සඳහා කියමින්, රටේ බැංකු මත සෑම රුපියල් 10,000 කම ගනුදෙනු සඳහා රුපියල් 2 ක නව බද්දක්‌ හඳුන්වා දුන්නා. අප රටේ බැංකු ක්‌ෂේත්‍ර ප්‍රවීණයන්ට අනුව, මෙම බද්ද හරහා සියලුම රාජ්‍ය බැංකු දුර්වල වනු ඇතැයි ද, එම දුර්වලවීම ඉස්‌මතු කරමින්, බැංකු පුද්ගලීකරණයට යොමු කරන්නට රජයේ යටි අදහසක්‌ තියෙනවා ද කියන සැකය දැන් අපිට තියෙනවා. එම බද්දෙන් වසරකට එකතු කරන්නට බලාපොරොත්තු වන රුපියල් බිලියන 20 මුළුමනින් වෙන් කළත්, එම ණය පමණක්‌ ගෙවීමට අවුරුදු 139 ක්‌ ගත වෙනවා. ඒ නිසයි අපිට මේ සැකය ඇතිවෙන්නේ… අද වෙන කොට, සියලු දෙනාම පිළිගෙන ඇති ආකාරයට මෙම මගඩිය නිසා, රටේ පොලී අනුපාත සියල්ලම කෘතිම ලෙසත්, වංචාකාරී ලෙසත්, දැවැන්ත ලෙසත් වැඩිවෙලා තිබෙනවා. 

මේ මගඩිය නිසා රජයට සහ ජනතාවට සෘජු සහ වක්‍ර ලෙස සිදුව ඇති සමස්‌ත පාඩුව රුපියල් බිලියන 1,000 ක්‌ ඉක්‌මවා ඇති බව ලක්‌ෂ්මන් යාපා අබේවර්ධනම කිව්වනේ. අපේ ආණ්‌ඩුව 2014 දී සමස්‌ත බදු හරහා ජනතාවගෙන් අය කර ගත්තේ රුපියල් බිලියන 1,050 ක්‌ විතරයි. ඒ මුදල් වලින් අපි කරපු සංවර්ධනය මම ආයේ ආයේ කියන්න ඕනේ නැහැනේ. 2018, දී මේ ආණ්‌ඩුව එම මුදලට සමාන මුදලකට අමතරව, තවත් රුපියල් බිලියන 984 ක්‌, එනම් දෙගුණයකින් පමණ වැඩි මුදලක්‌ වන රුපියල් බිලියන 2,034 ක්‌, ජනතාවගෙන් අයකර ගන්න බලාපොරොත්තු වෙන බව අය වැයේ සඳහන් වුණා. ඒ කියන්නේ ඒ දැවැන්ත බදු මුදලටත් වැඩි මුදලක්‌ මේ ආණ්‌ඩුව බැඳුම්කරෙන් හොරා කාලා කියන එකනේ. 

එහෙම ආණ්‌ඩුවකට තව දුරටත් මේ රටේ ජනතාව ඉඩ දෙනවාද…?

ප්‍රශ්නය – එජාපය, ජවිපෙ සහ ශ්‍රීලනිපය මෙවර වෙනම තරග කරනවා… ඒ තුළ ආණ්‌ඩුවේ දූෂණයට එරෙහිව ඒ සියලු දෙනාත් කතා කරනවා…ඒ නිසා පොහොට්‌ටුවට විතරක්‌ නොවෙයි ආණ්‌ඩු විරෝධී කණ්‌ඩායම් ගණනාවක්‌ මෙවර මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වෙනවා…

පිළිතුර – ඒ ඔක්‌කොම හංස සේනාවනේ… මේ අය එකතුවෙලා ගෙනාපු ආණ්‌ඩුවේ වගකීම දැන් ඒ අය ගන්නේ නැහැ… එකත් දාන්න හදන්නේ අපේ පිට… මේ සියලු දෙනාම පොහොට්‌ටුවට බය වෙලා, දැන් විපක්‌ෂය වෙන්න උත්සාහ කරනවා. ඔය බොරුවලට ජනතාව රැවටෙන්නේ නැහැ. පසුගිය සතියේ ලක්‌ෂ්මන් කිරිඇල්ල ඇමතිතුමා කියලා තිබ්බ දේ මතකනේ… පෙබරවාරි දහවැනිදායින් පස්‌සේ අගමැතිතුමා සහ ජනාධිපතිතුමාගේ මිත්‍රකම තවත් වැඩිවෙයි කියලා එයා කියලා තිබ්බා. අද මෛත්‍රී එජාපයට බැණ බැණ යන්නේ තමන්ගේ පක්‌ෂයට වැටෙන ඡන්ද ගොඩ වැඩිකර ගන්න මිසක්‌ වෙන දේකට නෙමෙයි. සිල් රෙදි බෙදුවාට නඩු දාලා, ජනාධිපති ලේකම්ව හිරේ දාපු ආණ්‌ඩුව, මේ රටේ විතරක්‌ නෙමෙයි, ලෝකයේම ලොකුම වංචාව වුණු බැඳුම්කරේ කාටද දඬුවම් දුන්නේ… එහෙම දඬුවම් දෙන්න තමන්ව ශක්‌තිමත් කරන්න කියලා ජනාධිපතිවරයා අගමැතිගෙන් ශක්‌තිය ඉල්ලන රටක්‌ මේක… හොරකම්වලට දඬුවම් දෙන්න හොරා උදව් කරයිද…? එදා මෛත්‍රී අපේ ආණ්‌ඩුවෙන් ගිහිල්ලා කිව්වේ, එයාට ඇමතිකම් කරන්න අපි ඉඩ දෙන්නේ නැහැ කියලා… අද එයා ජනාධිපති වෙලා රට වටේම කෑ ගහ ගහ යන්නේ, මට වැඩ කරන්න දෙන්න කියලා. මෙයා වගේ කෙනෙක්‌ කලින් ජනාධිපති වුණා නම් යුද්දේ කරන්න වෙන්නේ, ප්‍රභාකරන්ගෙන් උදව් අරන් තමයි. 

ප්‍රශ්නය – ඔබේ ප්‍රජා අයිතිය නැති කරන බවට අගමැතිවරයා ප්‍රකාශ කර තිබුණා… ඒ නිසා පෙබරවාරි දහවැනිදා ඔබේ දේශපාලනයට තීරණාත්මක දවසක්‌… ඔබේ දේශපාලන ඉරණම එදාට විසඳෙනවා නේද…? තව දුරටත් ඔබ දේශපාලනය කරනවාද නැද්ද කියලා එදාට තීරණය වෙන බව පැහැදිලියි… 

පිළිතුර – මට තාම නොකළේ ඒ ටික විතරයි. ඡන්දයක්‌ කිට්‌ටු වෙනකොට තාජුඩින්ගේ මිනිය ගොඩ අදිනවා… මගේ මිත්‍රයා වුණු ලසන්ත වික්‍රමතුංගගේ මිනිය ගොඩ ගන්න හදනවා… මගේ දරුවෝ හිරේ දැම්මා… බැසිල්ව හිරේට දැම්මා… මේ රටේ ඇමතිකම් මන්ත්‍රීකම් කරපු විමල්, ජොන්ස්‌ටන්, මහින්දානන්ද, ගම්මන්පිල වගේ අය ඇතුළුව අපිට වැඩ කරපු අය හිරේ දැම්මා. අපි ඒවායින් වට්‌ටන්න පුළුවන් මිනිස්‌සු නෙමෙයි… මගේ අම්මගේ මිනිය බලන්න මම ආවේ හිරේ ඉඳලා, මාංචු පිටින්… එජාපය අපිට එදා සැලකුවේ එහෙමයි… අපි ඔය තර්ජනවලට බය නම්, ලෝකයේ ප්‍රබල රටවල් එක පැත්තක ඉද්දි ප්‍රභාකරන් එක්‌ක හැප්පෙන්නේ නැහැනේ…

පෙබරවාරි දහවැනිදාට විසඳෙන්නේ අපේ ඉරණම නෙමෙයි. රටේ ඉරණම… මේ රටේ අනාගතයේ ඉරණම. සිය අඹු දරුවන් අමතක කරලා, මේ රට වෙනුවෙන් යුද්ධ කරපු රණවිරුවන් හිරේ දාන්න තව දුරටත් දෙනවාද…? රටේ ජාතික සම්පත් තුට්‌ටුවට විකුණලා, අත යටින් සල්ලි ගන්න දෙනවාද…? මේ රටේ වැදගත්ම දේ වන පවුල කඩා වට්‌ටන්න කාන්තාවන්ට අරක්‌කු පොවන්න හදන එකට කැමැත්ත දෙනවාද…? ජීවත් වෙන්න බැරි තරමට කඩා වැටුණු ආර්ථිකය තවත් කඩාවැටෙන්න ඉඩ දෙනවාද…? මේ රටට විශාල සේවයක්‌ කරපු ආරක්‌ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්‌ෂ අත්අඩංගුවට ගැනීමට ආණ්‌ඩුව ලැහැස්‌ති වෙලා ඉන්න බව රාජිත කියලා තිබ්බා. මේ රටේ ජනතාව ඒකට ඉඩ දෙනවාද…? අපේ ආණ්‌ඩුව ජනතාවට දුන්න සහන සේරම දැනටමත් කප්පාදු කරලා ඉවරයි. ඒක නවත්වනවා ද…? නැද්ද…? සේවක අර්ථ සාධක අරමුදල ගසාගෙන කාලා, හොරකම් කරපු හොරුන්ට දඬුවම් දෙනවාද…? නැද්ද…? අපේ ප්‍රජා අයිතිය නැති කරන්න හදන අයට ඉඩ දෙනවා ද නැද්ද කියන එක ජනතාව පෙබරවාරි දහවැනිදාට තීරණය කරයි. 

තරංග රත්නවීර උපුටා ගැන්ම දිවයින

* කතරගම පොලිස්‌ මාදවියකුගෙන් මනුෂ්‍යත්වයට වෙඩි පිට වෙඩි
* පුතාව නිදිකරවන්න එපා මම කෑමත් අරන් එන්නම් කිව්ව රත්තරං මේ ආපු හැටි…
* නිරෝෂන්ගේ මිනිය තියන්න කටු මැටි නිවස ඉඩ මදි…

යළිත් වරක්‌ පොලිසිය සිල් බිඳ ගත්තේය. පොලිස්‌ රාළහාමිලාගේ සිල් රෙදි පල්ලේ රුධිරය බේරිණි. කඳසුරිඳුන්ගේ අඩවියත් ලෙයින් නැහැවිණි. ඒ තිස්‌සමහාරාම ප්‍රදේශයේදී සිසුවියක්‌ දූෂණය කළ අපතයන්ට වෙඩි තබා මරා දමා නොවේ. යතුරුපැදියකින් කුඩු ප්‍රවාහනය කරමින් සිටි කාලකණ්‌ණියකුට වෙඩි තබා ද නොවේ. 

රාත්‍රි රැකවලේ සිටි පොලිස්‌ රාළහාමි කෙනකු විසින් කතරගම නගර මධ්‍යයේදී යතුරුපැදියකින් ගමන් කරමින් සිටි අසරණ තරුණයකුට වෙඩි තබා මරා දැමීමේ සිද්ධියත් සමඟය. වාර්තා වන අන්දමට අවනීතික රටක සිදු වූ තවත් නින්දිත ඝාතනයකි. එහෙත් කතරගම ඝාතනය සිද්ධියක්‌ පමණි. වැදගත් වන්නේ මේ මිනීමැරුමේ අවස්‌ථා නිරූපණය නොවේ. ඒ හරහා රටට ඉදිරිපත් වී ඇති කියවීමය. දැන් අප මේ සටහන තබන්නේ මහ මඟ ගමන් කරන විට පොලිස්‌ වෙඩි පහරකින් මියයැමේ අවධානමත් තුරුලු කරගෙනය. කතාව පෙළගැසෙන්නේ මෙසේය.
 
 පතිරණලාගේ නිරෝෂන් කතරගම නාගහවීදියේ පදිංචිකරුවෙකි. වයස අවුරුදු විසිපහකි. එක්‌දරු පියෙකි. ඔහු රැකියාවට කළේ කතරගම ප්‍රාදේශීය සභාවේ ට්‍රැක්‌ටරයේ රියෑදුරු ලෙස සේවය කිරීමය. පසුගිය 20 වැනිදා ඔහු තම රාජකාරිය නිමා කොට රාත්‍රි 11.00 ට පමණ ප්‍රාදේශීය සභාවෙන් පිටව ගියේය. ඒ තම මිතුරෙකු වූ ඩී. පී. නුවන් සමඟ එකම යතුරුපැදියේය. තරමක්‌ වේගයෙන් ගමන් ගත් යතුරුපැදියට රාත්‍රි මුර සංචාරයේ නිරතව සිටි පොලිස්‌ රාළහාමි කෙනෙක්‌ අත දැම්මේය. නලාව ද නාද කළේය. එතැනින් එහාට සිදු වූ බිහිසුණු සිද්ධි දාමය පැහැදිළි කරන්නේ අප නොව, පොලිස්‌ නිලධාරීන්ගේ අමානුෂික පහරකෑමට ලක්‌ව කතරගම රෝහලේ ප්‍රතිකාර ලබමින් සිටි නුවන්ය. මේ නුවන් කියන කතාවය.
 
 “බයික්‌ එක පැදගෙන ආවේ නිරෝෂන්. පැයට කිලෝ මීටර් හතළිහක විතර වේගයෙන් ආවා. ඒ එනකොට තමයි පොලිසිය අත දැම්මේ. ආපු වේගයටම නතර කළා නම් බයික්‌ එක පෙරළිලා අපිව විසි වෙනවා. ඒ නිසා නිරෝෂන් වේගය අඩු කරලා චුට්‌ටක්‌ එහාට ගිහින් බයික්‌ එක නතර කළා. මම බයිසිකලයෙන් බහිනකොටම තමයි පොලිස්‌ නිලධාරියා අපිට වෙඩි තිබ්බේ. වෙඩි දෙකක්‌ තිබ්බා. වෙඩි වැදුණේ නිරෝෂන්ගේ ඔලුවටමයි. බයික්‌ එකත් එක්‌කම නිරෝෂන්ව වැටුණා. මම කෑගහගෙන නිරෝෂන්ව උස්‌සලා ගන්න හැදුවා. එතකොට පොලිස්‌ රාළහාමියි, ග්‍රාම ආරක්‍ෂක නිලධාරියයි මට දිගට හරහට පහර දුන්නා. ඒත් මම නිරෝෂන්ව අතහැරියේ නෑ. ගුටි කාගෙන නිරෝෂන්ව බදාගෙන හිටියා. එතකොටත් නිරෝෂන්ට සිහිය නෑ. පොලිස්‌ රාළහාමියි, ග්‍රාම ආරක්‍ෂක නිලධාරියයි චුට්‌ටක්‌ එහාට ගිහින් මොනවද කතා කරලා යන්න ගියා. මම නිරෝෂන්ව උස්‌සගෙන ඉස්‌පිරිතාලයට ගියා. ඒත් වැඩක්‌ වුණේ නෑ. ඉස්‌පිරිතාලයට අරගෙන යනකොටත් මැරිලා කියලා නිරෝෂන්ව පරීක්‍ෂා කරපු වෛද්‍යවරු කිව්වා…”
 
 “බයික්‌ එකෙන් බැස්‌ස නිසා මම බේරුණා. නැති නම් වෙඩි තිබ්බේ අපි දෙන්නටම. අපි කිසිම වරදක්‌ කළේ නෑ. නියම විදිහට පාරේ ආවා. මම නම් චුට්‌ටක්‌ බීලා හිටියේ. නිරෝෂන් එහෙමවත් නෑ. නිරෝෂන් අරක්‌කු බොන්නේ නෑ. හරිම නිහතමානී, හැමෝමත් එක්‌ක කතාබහ කරලා හොඳට හිටියා. එදත් නිරෝෂන් ගෙදර යන්න පරක්‌කු වුණේ මම එනකං හිටිය නිසා…” පූරුවේ පිනකට එදා නුවන්ට ජීවිත දානය ලැබුණද දැන් ඔහුගේ ජීවිතය අනතුරේය. නිරෝෂන්ගේ ඝාතනය ඇසින් දුටු එකම සාක්‍ෂිය නුවන්ය. එම සාක්‍ෂිය බොඳ කිරීමෙන් නිරෝෂන්ගේ ඝාතන නඩුවත් කාලයේ වැලිතලාවට යට වී යන්නේය. එහෙයින් නිරෝෂන්ගේ මරණයට යුක්‌තිය ඉටු කිරීමට නම් නුවන් ජීවතුන් අතර සිටිය යුතුමය. 
 
නුවන් සහ කතරගම ප්‍රදේශවාසීන් පවසන විදිහට නිරෝෂන් නිහතමානී චරිතයකි. නාගහවීදියේ නිරෝෂන්ලා ජීවත් වූ අන්ත දුගී පැල්පත දකින විට අපට හැඟුණේ ඔහු දරිද්‍රතාවයේ ද පතුලටම වැටී සිටි තරුණයකු බවය. ඒ කටු මැටි පැල්පත මිනිස්‌ වාසයකට සුදුසු නැති තරම්ය. නිරෝෂන්ගේ නිසල දේහය තැන්පත් කර තැබීමට ද ඒ කටු මැටි පැල්පත ඉඩ මදිය. අවසානයේ දේහය තැන්පත් කර තිබුණේ නිරෝෂන්ගේ බිරිඳගේ මහගෙදරය. කතරගම නාගහවීදියේ එම නිවසට අප යන විටත් මහ සෙනඟකි. ඇස ගැටෙන සෑම මුහුණක්‌ම ශෝකයෙන් බරිත වී තිබූ අයුරු අපට පෙනිණි. හඬා වැළපෙන නිරෝෂන්ගේ ඥාතීන් ඉදිරියේ කිසිවක්‌ කතා කරගැනීමට නොහැකි තරමට අපිදු කම්පනයට පත් වීමු. බොහෝ වේලාවක්‌ විලාප දෙමින් සිටි නිරෝෂන්ගේ බිරිඳගේ දෙනෙත් අප දෙසට එල්ල විය. කඳුළු මතින් ඇය අප සමඟ කතා කළාය.
 
 “අනේ මගේ සුදු මහත්තයා මට හරිම ආදරෙයි. දරුවට පණ ඇරලා. දරුවා ලොකු වෙන්න කලින් ගෙයක්‌ හදාගන්න ඕනෑ කියලා නිතරම කිව්වා. පොලිස්‌ කාලකණ්‌ණි වෙඩි තියන්න පැයකට කලිනුත් මට කතා කරලා ‘පුතාව නිදි කරන්න එපා, මම කෑමත් අරගෙන එන්නම්’ කියලා කිව්වා. අනේ මගේ රත්තරං මේ ආපු හැටි…” නැවතත් ඇය බෙරිහං දෙන්නට විය. ඇයගේ කඳුළු වචන මගේ හදවත ද හැඬවිණි. එහෙත් හදවතේ ඉකිබිඳුම ආයාසයෙන් මැඬගෙන මම ඇයට සවන්දී සිටියෙමි.
 
 “මගේ මහත්තයා අරක්‌කු බොන්නේ නෑ. වැඩ අවසන් වෙච්ච ගමන් ගෙදර එනවා. ඒ ඇවිත් දරුවත් එක්‌ක සෙල්ලම් කරනවා. පුතත් හවස්‌ වෙනකොට පාර දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. එදා රෑ මල්ලි කෙනෙක්‌ ඇවිත් අයියට අනතුරක්‌ වෙලා කියනකොටත් පුතා ඇහැරිලා. ඉස්‌පිරිතාලෙට ගිහින් බලනකොට තමයි මහත්තයාට වෙඩි තියලා කියලා දැනගත්තේ. දැන් මට කවුරුවත් නෑ. මමයි, දරුවයි තනි වුණා. අපේ පවුලට මේ අපරාධය කරපු උන්ට වැහි නැති හෙණ ගහන්න ඕනෑ…”
 
 වෙඩි කා මියෑදුණු නිරෝෂන්ගේ බිරිඳ චතුරිකා සඳමාලිය. ඇයට තවම වයස අවුරුදු විසි දෙකකි. නිරෝෂන් සහ ඇය විවාහ වී මේ වන විට වසර හතරකි. ඔවුන් දෙපළගේ ආදරය පිරුණු පුංචි කැදැල්ලට කුළුඳුලේ පැමිණියේ පුතෙකි. ඔහුට තවම අවුරුදු තුනකි. සඳමාලිගේ තුරුළේ නැළවෙන පුතුට තවමත් පියාගේ වියෝ දුක නොතේරිණි. එහෙත් ‘කෝ පුතේ තාත්තා…’ කියා දරුවාගෙන් අසන විට ‘අර ඉන්නේ…’ කියා මිනී පෙට්‌ටිය පෙන්වන විට ගලක්‌ නොවන ඕනෑම හදවතක්‌ හඬන්නේය.
 
 “අම්මේ තාත්තා ගොඩක්‌ වෙලා නිදි අපි ඇහැරවමු… මට සෙල්ලම් කරන්නත් ඕනෑ…” ඒ පුංචි පුතුගේ සුරතල් වදන් ඇසෙන විට සොබාදහම ද කම්පා වී වියරු වැටෙන තරම්ය. ඒ දුක දරාගැනීමට නොහැකි මිනිසුන් වියරුවෙන් මහ මගට බැස උද්ඝෝෂණ කිරීම පුදුමයක්‌ නොවේ. නිරෝෂන්ගේ ඝාතනයෙන් පසු ප්‍රකෝප වූ කතරගම ජනතාව මරණයට වගකිවයුතු අපරාධකරුවන් අත්අඩංගුවට ගන්නැයි ඉල්ලමින් මහ ගමට බැස උද්ඝෝෂණ කළේය. ටයර් පුළුස්‌සමින් ප්‍රකෝපකාරී ලෙස හැසිරිණි.
 
 ‘රතුපස්‌වල ලේ කතරගමත් හැලුවා…’
 
 ‘රතුපස්‌වල මිනී මරුවෝ කතරගමට එපා…’
 
 ‘නිරෝෂන්ව මරපු උන්ව අත්අඩංගුවට ගනිව්… එල්ලුම් ගස්‌ යවව්…’
 
 අපරාධයක්‌ සිදු වී සාධාරණය ඉටු නොවූ විට මිනිස්‌සු පාරට බැසීම සාමාන්‍ය දෙයකි. එවැනි සටන් පාඨ කියමින් කෑමොර දීම ද සාමාන්‍ය දෙයකි. එහෙත් නීතිය අතට ගෙන රාජ්‍ය දේපළවලට හානි කිරීම බරපතල වරදකි. කෝපය පාලනය කරගෙන නිරෝෂන්ගේ මරණයට යුක්‌තිය ඉටුකරගැනීම ප්‍රදේශවාසීන්ගේ වගකීමකි. එසේ නොවෙන්න පුද්ගලයන්ට මඩ ගසමින්, පරණ කුණු කන්දල් ඇවිස්‌සීම තවත් ගඳ ගැස්‌වීමක්‌ පමණි. උද්ඝෝෂණය අතරතුර මෙන්ම පසුව නිරෝෂන්ගේ මිනිය ඉදිරියේදී ද ප්‍රදේශවාසීන් කතරගම පොලිසියේ ස්‌ථානාධිපතිවරයා ප්‍රසිද්ධියේ විවේචනය කරනවා අපට ඇසිණි. 
 
 “මේ ඕ.අයි.සී. ආවාට පස්‌සේ කතරගම අපරාධ වැඩි වුණා. ගංජා, කුඩු වැහි වැහැලා. බොන අය අල්ලනවා. විකුණන අය නිදැල්ලේ. මිනිස්‌සු පොලිසියට කරන පැමිණිල්ලක්‌වත් හරියට විභාග කරන්නේ නෑ… ඒ වගේම දැන් කතරගම පොලිසියයි, දේශපාලනයයි ගහට පොත්ත වගෙයි. හරිම බ්‍රැකට්‌. පාතාලය මෙහෙයවන්නේ දේශපාලනය. පොලිසිය විවේචනය කරනවා කියන්නේ පාතාලය ගෙදරට එන්න පුළුවන්. අනේ මහත්තයෝ නම් ගම් නම් දාන්න එපා. අපිට යන්න තැනක්‌ නෑ. හෙටත් මේ ගම්වල ජීවත් වෙන්න ඕනෑ…” 
 
 ජීවත්වීමේ අයිතිය ඉල්ලා පින්සෙන්ඩු වන ඒ මිනිසුන්ගේ නම් ගම් සඳහන් කිරීමෙන් වැළකී සිටීම අපගේ යුතුකමකි. ප්‍රදේශවාසීන්ගේ චෝදනා සහ ඝාතන සිද්ධිය ගැන කතරගම පොලිසියේ ස්‌ථානාධිපතිවරයාගෙන් කරුණු විමසා සිටීම අපගේ වගකීමකි. එහෙයින් අපි කිහිප විටක්‌ම කතරගම පොලිසියේ ඕ.අයි.සී. මහත්තයා දුරකථනය ඔස්‌සේ සම්බන්ධ කරගැනීමට උත්සාහ කළෙමු. විටෙක දුරකථනයට සම්බන්ධ වූ ඕ.අයි.සී. මහත්තයා ‘මම බිසි… තව පැය භාගයකින් ගන්නවද…’ හරියටම පැය භාගයකින් නැවත අපි කතරගම ඕ.අයි.සී මහතාගේ දුරකථනයට ඇමතුමක්‌ ගත්තෙමු. ඒ අවස්‌ථාවේ දුරකථනය නාද වුවද ඇමතුම හා ඔහු සම්බන්ධ නොවිණි. ඕ.අයි.සී මහත්තයාගේ කාර්යබහුලත්වය මත අප සමඟ කතා කිරීමට වේලාවක්‌ නැති වෙන්නට ඇත. එමෙන්ම නීතිගරුක ඕ.අයි.සී. මහත්වරුන්ට තම රාජකාරිය දේව කාරියකි. කතරගම ඕ.අයි.සී. මහත්තයාගෙත් කාර්යබහුලත්වයෙන් පෙනී යන්නේ නීතිය අකුරටම ඉටු කරන නිලධාරියෙක්‌ බවය. ඔහුගේ ගෝලයන් ද වැඩේ අකුරටම කරන ජාතියේ නිලධාරීන්ය. පොලිස්‌ සංඥාව නොතකා ධාවනය කරන යතුරුපැදි නතර කිරීමට ඒ කීකරු නිලධාරීන් වෙනක්‌ කිසිදු උත්සාහයක්‌ නොගන්නේය. ‘තුවක්‌කුවක්‌ අතට දී ඇත්තේ කොස්‌ කොටන්න නොවේ නේ… නීතියට ගරු නොකර උන්ට වෙඩි තියන්න නේ…’ ක්‍ෂණයෙන් සිතා දණහිසෙන් පහළටත් නොව ඔලු කටු කුඩු වෙන්නම තුවක්‌කු පත්තු කරන්නේය. පසුව කතරගම පොලිසිය පවසන්නේ යතුරුපැදිකරු පොලිස්‌ අණ නොතකා ධාවනය කළ හෙයින් වෙඩි තැබූ බවය.
 
 අප ජීවත් වන සමාජයේ ම්ලේච්ඡත්වයේ තරම වටහාගැනීමට එපමණක්‌ සෑහේ. එහෙත් මේ ටිකත් එකතු කර තැබීමට මම කැමත්තෙමි. පොලිසියේ අවම බලය, උපරිමයට ගොස්‌ වෙඩි කා මියෑදුණු පළමු කෙනා කතරගම නිරෝෂන් නොවේ. එළිපිට පමණක්‌ නොව, පොලීසි තුළත් හිටි හැටියේ සැකකරුවන් මියෑදෙන්නේය. ඊට ආසන්නම සිද්ධිය පසුගිය 19 වැනිදා පානදුර රෝහල ඉදිරිපිටින් ඇසිණි. ඒ පානදුර වෑකඩ වෙරලුගස්‌දෙණිය ප්‍රදේශයේ පදිංචි චමින්ද වසන්ත නමැති තිදරු පියකුව පොලිස්‌ නිලධාරීන් විසින් පහරදී මරා දැමූ බවට ඔහුගේ ඥාතීන් කළ උද්ඝෝෂණයක්‌ අතරිනි. නඩුයි, බඩුයි දෙකම පොලිසියේ නිසා පොලිස්‌ නිලධාරීන්ට බැර වන මේ මරණවලට යුක්‌ති ධර්මය ඉෂ්ටවීම හාවා හඳ දකින ගානය. නීතිය නැමෙන තැනහිදී තුන, හතරට නැමී නඩු ද අපවත් වන සිද්ධි සුලබය. මානව හිමිකම් සංවිධාන ඇතුළු මනුෂ්‍යත්වයේ සකලවිධ අංගෝපාංග ආරක්‍ෂා කිරීමට කැප වූ එන්.ජී.ඕ. හැට හුටහමාරක්‌ ඇති රටක මේ මරණ ගැන කතා කරන්නට එකෙක්‌වත් නැත. 
 
 කතරගම ඝාතන සිද්ධියේ ද නඩුයි, බඩුයි දෙකම පොලිසියේය. එහෙයින් නීතියේ සාධාරණය ඉෂ්ටවීම අවිනිශ්චිතය. එහෙත් කතරගම දේවියන්ගේ අඩවියේ වැරැදිකරුවන්ට ආයුෂ නැත. දේව දඬුවම නියතය. කතරගම නගර මධ්‍යයේදී විල්බට්‌ අයියාට පහරදී මරා දැමූ පොලිස්‌ නිලධාරීන් විවිධ රෝගීන් වී අකාලයේ මිය බව පැරැණි කතාවකි. 1971 අවුරුද්දෙ දවසක ප්‍රේමවතී මනම්පේරී තරුණියව කතරගම නගරයේ නිරුවතින් රැගෙන ගොස්‌ මරා දැමූ පොලිස්‌ මිනීමරුවන්ට ද හිරෙන් නිදහස්‌ වී දිනක්‌වත් ජීවත්වීමට නොහැකි විය. සාහසිකයකුගේ වෙඩි වරුෂාවකට මැදිව මියගියහ. කතරගම දේවාලයේ දියකැපීමේ උත්සවයේදී අසරණ බැතිමතුන්ට අමානුෂික ලෙස පහර දුන් පොලිස්‌ නිලධාරියා ද පසුව රිය අනතුරකට ලක්‌ව මිය ගිය බව වාර්තා විය. එහෙයින් මේ අසරණයා ඝාතනය කළ පොලිස්‌ නිලධාරීන් අරබයා ද දෙවියන් නඩු විමසනු නියතය. ඒ දේව රාජකාරියකි. දැන් අපට පැවසීමට ඇත්තේ මෙපමණකි. 
 
 මියගිය නිරෝෂන් ද මේ කාලකණ්‌ණි සමාජයෙන් සමුගෙන ගොස්‌ දැන් නිදහස්‌ය. දුක්‌විඳින්නේ තාත්තාගේ රැකවරණය අහිමි වූ නිරෝෂන්ගේ කිරිසප්පයා සහ වැන්දඹු බිරිඳක්‌ ලෙස මේ සමාජයේ අසරණ වන සඳමාලිය. එමෙන්ම මේ සිද්ධිය ගැන දැනුවත් ඔබ ද ‘අනේ අපොයිෘ අසරණ කොල්ලා… තුක්‌ නොදෝකිං පොලිසිය…’ කියා එක කනකින් අසා අනෙක්‌ කනින් ඉවත දැමීම නොකළ යුතුය. අප ජීවත් වන ව්‍යසනයේ ගැඹුර තේරුම් ගත යුතුය. මහ මඟ ගමන් කරන විට පොලිසිය තම වාහනයට අත දැමූ විට හිටිවනම තිරිංග තද කිරීමට මතක තබාගත යුතුය. සැකකරුවකු ලෙස පොලිස්‌ කූඩුවට වැටුණහොත් නිදහස්‌ වන තුරු ජීවිත බලාපොරොත්තු රහිත මිනිසකු ලෙස සිටීමට ද වග බලා ගත යුතුය. ඒ අවබෝධය ජීවත්වීමට තරමක්‌ ප්‍රමාණවත්ය.

ආචාර්ය නාලක ගොඩහේවා  උපුටාගැණීම  මව්බිම

බොහෝ විට රාජ්‍ය පාලකයන්ට වරදින්නේ වැරැදි උපදේශකයන් නිසාය. ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා පවා තම දෙවැනි ඉනිමේදී වැරැදි උපදේශකයන්ගේ ගැටවලට අසුවූ බවට යම් මතයක් ජනතාව තුළ ඇත. ඔහුගේ අනුප්‍රාප්තිකයා වූ වත්මන් ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා මෙය වටහා ගත් නිසාදෝ බොහෝ දුරට උපදේශකයන් වටකර නොගෙන තනිවම තීරණ ගන්නා බවක් ජනාධිපතිවරයාට සමීප ආරංචි මාර්ගවලින් පසුගිය කාලයේ කියැවුණා. එය බුද්ධිමත් පරිස්සම්කාරී හැසිරීමකි.

එහෙත් මොනම පාලකයකුටවත් නිලධාරීන්ගේ සහායෙන් තොරව කටයුතු කළ නොහැකිය. විශේෂයෙන්ම රාජකාරියට අදාළ විවිධ කරුණු සම්බන්ධයෙන් දත්ත ලබාගැනීමේදී නිලධාරීන්ගේ සහාය පතන්නට සිදුවේ.

මෑත කාලයේ ජනාධිපතිතුමාගේ යම් ප්‍රකාශවල තිබුණු අඩුපාඩුවලින් පෙනී යන්නේ නිලධාරීන් රටේ ජනාධිපතිවරයාට පවා වැරැදි දත්ත සපයන බවයි. මෙයට හොඳම උදාහරණයක් නම් පසුගිය සතියේ විශේෂ මාධ්‍ය හමුවකදී ජනාධිපතිවරයා විසින් රටේ ණය බර ගැන කරනා ලද ප්‍රකාශයයි. එහිදී එතුමාට රාජ්‍ය ණය සම්බන්ධව ලබාදී ඇති තොරතුරු නිවැරැදි නොවන බව මේ සම්බන්ධයෙන් මනා අවබෝධයක් ඇති මාධ්‍යවේදීන් වටහාගත් නිසා ඔවුහු බොහෝ දෙනෙක් අදාළ කොටස ප්‍රචාරය නොකිරීමට ප්‍රවේසම් වූහ. නමුත් ගුවන්විදුලි නාළිකා කිහිපයක් එම වැරදුණු කොටස ප්‍රකාශ කළේ ඔවුන්ටද ඒ ගැන නිසි අවබෝධයක් නොතිබුණු නිසා විය යුතුය. රටේ පාලකයාට ඇති ගෞරවය නිසා අපද මෙහි එම වැරදුණු සංඛ්‍යා ලේඛනවලට ප්‍රසිද්ධියක් ලබා දෙන්නට ඉදිරිපත් නොවුණද රාජ්‍ය ණය පිළිබ¼ද සත්‍ය තොරතුරු ජනතාවට ලබාදීම වගකීමක් ලෙස දකිමු.

රාජපක්‍ෂ ආණ්ඩුව විසින් ගත් ණය ගෙවන්නට ඇති නිසා තමන්ට ආර්ථිකය කළමනාකරණය කිරීමට අපහසු බව වර්තමාන අගමැතිවරයා නිතර කියන කතාවකි. ඒ අතර ඔහු විටින් විට කියන තවත් කතාවක් නම් රාජපක්‍ෂ ආණ්ඩුව සැබැවින්ම ගත් මුළු ණය ප්‍රමාණය පොත්වල සඳහන් වී නැති බවය. දැන් අපට සැක පහළ වන්නේ අගමැතිතුමාගේ මේ අදහස් කරුණු නිසි ලෙස සොයා නොබලන කම්මැළි නිලධාරීන් හරහා ජනාධිපතිතුමාටද යනවාද කියායි.

පොත්වල සඳහන් නැති ණය තිබෙනවා නම් ඒ ගැන කවුරුවත් කලබල විය යුතු නැත. නිසි පරිදි ලිපි ලේඛන සකස් නොකර එවැනි සුවිශාල ණයක් කවුරු හෝ දුන්නා නම් ඒ ආපසු ගැනීමේ කිසිදු බලාපොරොත්තුවකින් විය නොහැකිය.

අපි බි්‍රතාන්‍යයෙන් නිදහස ලැබුවේ 1948දීය. ඉන්පසු බලයට ආ සෑම රජයක්ම සංවර්ධන කටයුතු සඳහා ණය ගත් අතර ණය ගෙවීමද කරගෙන ආවේය. බොහෝ විට ආණ්ඩුවක් විසින් ගනු ලබන්නේ දීර්ඝකාලීන ණයය. ඒ නිසා යම් රජයකින් ගත් ණය ගෙවන්නට ඉන්පසු බලයට එන ආණ්ඩුවලට සිදු වීම ස්වාභාවික තත්ත්වයකි.

2014 අවසන් වන විට රටේ සමස්ත රාජ්‍ය ණය බර රුපියල් බිලියන 7,400ක් පමණක් වූ අතර ඒ තුළ මහවැලි සංවර්ධනයට එක්සත් ජාතික පක්‍ෂ රජය විසින් ගත් ණයවලින් කොටසක් පවා ඉතුරුව තිබිණි.

2005-2014 වසර නවයක කාලය තුළ මහින්ද රජපක්‍ෂ ආණ්ඩුව විසින් මෙයට අලුතින් එකතු කළ ණය බර රුපියල් බිලියන 5,200ක් පමණ විය. ඒ කාලය තුළ මහින්ද රාජපක්‍ෂ ආණ්ඩුව විසින් 1977-94 ජේ.ආර්. ජයවර්ධන, ඩී.බී. විජේතුංග හා ආර්. ප්‍රේමදාස ආණ්ඩුව විසින් ගත් ණයවලින් කොටසක්ද, 1994-2005 චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩුව විසින් ගත් ණයවලින් කොටසක්ද ගෙවා තිබිණි. නමුත් එම රජයේ කිසිවෙක් පසුගිය රජයයන් විසින් ගත් ණය ගැන අ‍ෙ¼දා්නා කරනවා ජනතාව දැක නැත. එයට හේතුව ණය ගෙවීමට ඇති හැකියාව පිළිබඳ බියක් එම රජයට නොතිබුණු බැවිනි.

රැකියාවක් හෝ ව්‍යාපාරයක් කරන ඕනෑම අයෙක් තම ජීවිත කාලය තුළ බොහෝ හේතු මත ණය ලබාගනියි. අද සමාජයේ අප බොහෝ දෙනකු එදිනෙදා අවශ්‍යතාවන් සඳහා මුදල් වියදම් කරන්නේද කේ‍රඩිට් කාඩ් පතක් භාවිත කරමිනි. එයද තවත් ආකාරයකට බැංකුවෙන් ණය ලබා ගැනීමකි. වර්තමාන සමාජ ආර්ථික ක්‍රමය තුළ ණය යනු ජීවිතයේ කොටසකි. එහි විශේෂ වරදක් නැත. මෙහිදී වැදගත් වන්නේ ණය ගන්නා පුද්ගලයාට හෝ ව්‍යාපාරයට ඒ ණය ගෙවීමේ හැකියාව ඇත්දැයි යන්නයි.

අලුතින් රැකියාවක් ලද තරුණයකු බැංකුවට ගොස් ණයක් ඉල්ලා සිටි විට බැංකුව මුලින්ම අසන්නේ ඔහුගේ ආදායම පිළිබඳ විස්තරයයි. බැංකුවෙන්ලබාදෙන ණය ප්‍රමාණය තීරණය වන්නේ වැටුප් පත්‍රිකාවේ දැක්වෙන ආදායම අනුවය. මන්ද, ණය දෙන්නා ණය ලබා ගන්නාට ණය ආපසු ගෙවීමට ඇති හැකියාව ගැන සැලකිලිමත් වන බැවිනි.

නමුත් මේ පුද්ගලයම ඉන් වසර 10කට පසු පොහොසත් ව්‍යාපාරිකයකු හෝ ඉහළ නිලධාරියකු ලෙස බැංකුවට ගොස් ණයක් ඉල්ලූවිට එදා අඩු ණය මුදලක් අනුමත කළ බැංකුව කිසිදු පැකිළීමකින් තොරව විශාල ණය මුදලක් අනුමත කරන්නේ දැන් ඔහුට ණය ආපසු ගෙවීමේ හැකියාව වැඩි නිසාය.

එදා සමහර විට රස්සාවට යන්නට බයිසිකලයක් ගන්නට ණයක් ඉල්ලූ තරුණයා අද ණයක් ඉල්ලන්නේ තමන්ගේම ව්‍යාපාරය වැඩිදියුණු කරන්නට විය හැකිය. ජීවිතයේ සාර්ථකත්වය නිසා අද ඔහුගේ මුදල් අවශ්‍යතාව එදාට වඩා බෙහෙවින් වැඩි විය හැකිය. මන්ද, ඔහු මේ මුදල ලබා ගන්නේ වැඩි සාර්ථකත්වයක් සඳහා ආයෝජනය කරන්නට නිසාය.

දැන් බැංකුව ඔහුට පහසුවෙන්ම ණය ලබා දෙනවා පමණක් නොව තව තවත් ණය ගන්නා ලෙස ඔහුට යෝජනා කරයි. ඒ වෙනුවෙන් පොලිය අඩු කිරීමටද බැංකුව සූදානම්ය.

මේ ක්‍රියාවලියේ කිසිදු වරදක් ඇත්ද? නැත.
මහින්ද රාජපක්‍ෂ ජනාධිපතිවරයා 2005 බලයට එනවිට රටේ සමස්ත රාජ්‍ය ණය බර රුපියල් බිලියන 2,200ක් පමණ විය. ඒ වනවිට යුද්ධයක පැටලී ආර්ථික වශයෙන් දුර්වලව සිටි ලංකා රජයට ණය දෙන්නට බොහෝ ණය දෙන ආයතන අකැමැති විය. දුන්නා නම් ඒ ඉතා ඉහළ පොලියකටය. මහින්ද රාජපක්‍ෂ බලයට පැමිණි මුල් කාලය සඳහාවත් ණය ලබා ගැනීම ඉතා දුෂ්කර කාර්යයක් විය.

නමුත් කාලයත් සමඟ මේ තත්ත්වය වෙනස් විය. යුද්ධය අවසන් විය. රට සාමකාමී විය. විශාල පරිමාණ සංවර්ධන ව්‍යාපෘති ආරම්භ වූ අතර ඒවා කලට වේලාවට නිම විය.

රටේ සංවර්ධනයට අත්‍යවශ්‍ය මූලික යටිතල පහසුකම් කෙටි කාලයක් තුළ ඉදිවිය. විදේශ ආයෝජන රට තුළට ගලා එන්නට පටන් ගත්තේය. වසර 9 අවසන් වනවිට රටේ ආර්ථිකය සිවු ගුණයකින් ප්‍රසාරණය වී තිබිණි. 2005 දී ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 20ක් වූ ලංකාවේ ආර්ථිකය මහින්ද රාජපක්‍ෂ යුගය අවසන් වනවිට ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 80 දක්වා වර්ධනය වී තිබිණි.

එවැනි තත්ත්වයක් තුළ රටේ සංවර්ධනය සඳහා ණය ගැනීමේ අපහසුතාවක් රාජපක්‍ෂ රජයට නොතිබිණි. ගත් ණය යෙදවුණේ සංවර්ධන කටයුතු සඳහාය.

වඩාත් වැදගත් වන්නේ මේ කාලය තුළ ණය ගෙවීමේ හැකියාවට සාපේක්‍ෂව ගත් ණය ප්‍රමාණය වැඩි වූවාද අඩු වූවාද යන්නයි.

2005 මහින්ද රාජපක්‍ෂ බලයට එන විට රාජ්‍ය ණය රටේ දළ ජාතික නිෂ්පාදනයෙන් 90.6%ක් විය.

එහෙත් ඔහු බලයෙන් ඉවත් වන විට රාජ්‍ය ණය බර රටේ දළ ජාතික නිෂ්පාදනයෙන් 70.7%ට අඩු වී තිබිණි.

එසේ නම් වටහා ගත යුතු කරුණ වන්නේ රාජපක්‍ෂ යුගයේ ණය රටට බරක් නොවූ අතර එය ඉතා හොඳින් කළමනාකරණය වූ බවයි.

නමුත් වත්මන් රජය බලයට ආ පසු සිදු වී ඇත්තේ කුමක්ද?

පසුගිය ආණ්ඩුවේ ණය ගැන චෝදනා කරන අය වසර 3ක් තුළ රාජ්‍ය ණය සම්පූර්ණයෙන්ම අවකළමනාකරණය කර ඇත.

මහ බැංකු වාර්තා අනුව 2017 අවසන් වනවිට රාජ්‍ය ණය ආසන්න වශයෙන් රුපියල් බිලියන 10,400ට ඉහළ ගොස් ඇත. මෙය 2014ට සාපේක්‍ෂව 40%ක වැඩි වීමකි.

වර්තමාන රජය වසර 3ක් තුළ රුපියල් බිලියන 3,000කින් පමණ රටේ ණය බර ඉහළ දමා ගෙන ඇත. මහින්ද රාජපක්‍ෂ සමයේ වසර 9ක් තුළ රාජ්‍ය ණය ඉහළ ගිය ප්‍රමාණයට සාපේක්‍ෂව මෙය 57%ක පමණ වැඩිවීමකි.

2005-2014 වසර 9 තුළ ලංකාවේ ආර්ථිකය සිවු ගුණයකින් ප්‍රසාරණය විය. අවසාන වසර කිහිපයේ 7%ක පමණ ආර්ථික වර්ධන වේගයක් දකින්නට ලැබිණි.

නමුත් අද ආර්ථික වර්ධන වේගය අතිශයින්ම මන්දගාමීය. ගන්නා ණයවලින් කරන්නේ කුමක්ද කියා ජනතාව මවිතව බලා සිටිති. වර්තමාන රජයේ නායකයන්ට එක්කෝ නිලධාරීන් බොරු දත්ත සපයන බව හෝ එක්කෝ පාලකයන් හිතාමතා බොරු කියන බවට තවත් හොඳ උදාහරණයක් නම් බැඳුම්කර කොමිෂන් වාර්තාවෙන් හොරුන්ගේ කිහිපදෙනකු හෝ හෙළිදරව් වූ පසු එය වසාගන්නට පසුගිය රජය කාලයේ වූ බැඳුම්කර වංචා සම්බන්ධයෙන් කරන චෝදනාවයි.

අගමැතිවරයා සහ ඔහුගේ ගෝල බාලයන් බැඳුම්කර කොමිෂන් වාර්තාවෙන් පසු කියන්නේ 2008-2015 කාලයේ බැඳුම්කර නිකුතුවන්හි රුපියල් බිලියන 4,000ක පමණ වංචාවක් සිදුවී ඇති බවයි.

මේ රුපියල් බිලියන 4,000ක අගය මඳකට සලකා බලමු. මෙය ප්‍රායෝගිකව විය හැකිද?

2015 රජය වෙනස්වන විට මහ බැංකුව විසින් නිකුත්කොට වෙළෙඳපොළේ ගනුදෙනු වෙමින් පැවැති සමස්ත බැඳුම්කර ප්‍රමාණයේම අගය ආසන්න වශයෙන් රුපියල් බිලියන 4,000කි.

හැමදාමත් ජනතාව මෝඩයන් යැයි සිතාගෙන කටට එන සංඛ්‍යාවක් කියා ඔවුන් රවටන්නට උත්සාහ කරන පිරිස 2008-2015 කාලයේ රුපියල් බිලියන 4,000ක බැඳුම්කර වංචා සිදුවූවායැයි කීම ප්‍රායෝගිකව සිදුවිය නොහැක්කක් බව යාන්තමට හෝ අංක ගණිතය තේරෙන කෙනකුට දැන් වැටහිය යුතුයි.

ඔවුන් කියනා කතාව ඇත්ත නම් 2014 දෙසැම්බර් වනතෙක් මහ බැංකුව නිකුත් කළ අද වෙළෙඳපොළේ සංසරණය වෙමින් පවතින සෑම බැඳුම්කරයක්ම ප්‍රෝඩාවකි.
කතාව ඇත්ත නම් ලංකාව ලෝකයේ තිබෙන දූෂිතම රජයයි. මන්ද මහ බැංකුව නිකුත් කළ සෑම බැඳුම්කරයකම අවසාන වගකීම දරන්නේ ශ්‍රී ලංකා රජය බැවිනි. මේ කියන විදිහට ලංකාව රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික මට්ටමෙන් ආයෝජකයන් රවටන රටකි.

මේ බැඳුම්කරවල ආයෝජනය කළ පිරිස අතර දේශීය මෙන්ම විදේශීය ආයෝජකයෝද සිටිති. හුදෙක් දේශපාලන අවශ්‍යතා සඳහා ඡන්ද දායකයන් රවටන්නට මෙවැනි අමන කතා කීමේ ප්‍රතිඵලය වන්නේ සිටින ආයෝජකයන් හැකි ඉක්මනින් ලංකාවේ ආයෝජනවලින් ඉවත්වීම හා ඉදිරියේ කිසිදු වැදගත් ආයෝජකයෙක් මෙහි ආයෝජනය නොකිරීමය. අවුරුදු 3ක් පුරා කළ මෙවැනි වගකීමෙන් තොර ප්‍රකාශ නිසා රටට කළ හානිය මදිද කියා තවදුරටත් මෙවැනි විනාශකාරි ප්‍රකාශ කරන්නන්ගෙන් ප්‍රශ්න කිරීමට දැන් කාලය පැමිණ ඇත.

ආචාර්ය නාලක ගොඩහේවා

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

ලංකා රාජ්‍යය නොහොත් සිංහලේ රටවල් බ්‍රිතාන්‍ය රජුට පවරා වසර දෙසීයක් ඉක්ම ගිය වත්මන් කාලවකවානුවේ 2018 පෙබරවාර් 04  සැමරෙන්නේ සැත්තෑවන නිදහස් දිනයයි.1948 දී ලංකාවට පාර්ලිමේන්තු ආණ්ඩුක්‍රමයක් ප්‍රධානය කරමන් ඒ යටතේ පාලනය වීමට සීමා සහිත නිදහසක් ලැබ දෙනු ලබන්නේ තව දුරටත් ආණ්ඩුකාරවරයා හරහා බ්‍රිතාන්‍ය රැජිනට පක්ෂපාතිත්වය තබා ගනිමිනි. මේ නිසා පෙබරවාරි 04 වන දා නිදහස සැමරීම යනු බ්‍රිතාන්‍යට තිබෙන ගැතිකම් ප්‍රදර්ශනය කරමින් කරන උත්සවයකි. ඉංග්‍රීසි බසින් සර් යන්න අමතනු ලබන්නේ යටහත් භාවය දැක්වීමටයි. තමා වහලෙකු බවට දැක්වීමටයි( Slave I Remain). එලෙස 1972 වසර දක්වාම අප මෙම යටහත් බව ප්‍රදර්ශනය කරමින් තුති පුදා දක්වා ඇත. නමුත් 1972 ජනරජ ව්‍යවස්ථාව සම්පාදනය කරමින් මෙම ගමන් මග වෙනස් කිරීමකට ලක් කෙරිණ. එය වත්මන් ඉතිහාසයේ සන්ධිස්ථානයක් විය.

        නිදහස යන්නෙන් ගම්‍ය වන්නේ දේශපාලනික ආර්ථික සංස්කෘතික ස්වාධීනත්වයයි.1815 වන තෙක් අප ස්වාධීන ජාතියක්ව සිටියේ යටහත් භාවයට නොපැමිණි නිසා නොව යටත් වීමට එරෙහිව දිගින් දිගටම අරගල කරමින් නිදහස දිනාගෙන ජීවත්වූ බැවිනි.අප ඉතිහාසය පුරා සටන් වලින් පිරී පැවතියේ එහෙයිනි.ඒ සටන් අතර තුර රටේ සංස්කෘතියත් ජාතියත් සතු ශක්තිය ඉඳහිට දුබල වුවත් යළිත් දිනෙන් දින වර්ධනය කර ගනිමින්  වඩා ශක්තිමත් ලෙසට අභියෝග වලට මුහුණ දීමට පන්නරය සකසා ගත් බව පෙනේ. හත් වන සියවසෙන් පසු අනුරාධපුර යුගයේ දශක කීපය තුළ රාජ්‍යත්වයත් බුද්ධ ශාසනයත් තුළ තිබූ බැඳීම නව ආරකින් වර්ධනය කරගත් අයුරු විමසීමෙන් ඒ බැව් පසක් කර ගත හැකිය. 1815 වසර වන විට අපට සිංහල රජෙක් නොසිටියහ. අඛණ්ඩ මහාවංශ රාජාවලියක් මගින් පාලනය වූ රටක් විදේශීය වඩුග රාජවංශයකට නතු වීම ස්වාධීනත්වය අහිමි වීමක් නොවුණද ක්‍රමයෙන් එතැනට ප්‍රවේශ වීමක් විය.වඩුගයන් බෞද්ධයන් නුවූහ.නමුත් වැලිවිට සරණංකර සංඝරාජ හිමියන් ගේ අවවාද අනුශාසනා පරිදි බුදු සසුන ආරක්ෂා කිරීමට කටයුතු කළහ. එහෙත් දළදා වහන්සේ රැකගත් දන්ත හේමමාලා පරපුර වඩුගයන් විසින් එම තනතුරු වලින් පහත හෙලූහ.එම නිසා රටට ලැබූ ආශීර්වාදය ක්‍රමයෙන් හීනව ගියේය.නාථ දෙවියන්ට දළදා වහන්සේට තිබූ ගෞරවය පිටියේ දෙවියන්ට හිමි විය.රදළ වරු තනතුරු වලට කුළල් කා ගැනීම නිසා විදෙස් ඔත්තු කරුවන්ට රජවාසලට ඇතුල් වීමට ඉඩ ප්‍රස්ථා ලැබුණි. සිංහලත්වය ආරක්ෂා කර ගැනීමට  පෙළ ගැසුණ වුන් රජුට විරුද්ධව විදෙස් පිළ ගැනීම නිසා මෙතෙක් උඩරටට ඇතුළු වීමට සතුරන්ට තිබූ බාධක ඉවත් විය. මෙම සිද්දිය 2015 වසරට ද ආදේශ ආදේශ කළ හැකි යයි සිතේ.

           ඉංග්‍රීසීන්ට රට භාර දෙන ලද්දේ ගිවිසුමකිනි.ශ්‍රී වික්‍රම රජුගේ තාඩන පීඩන නිසා ඝාතනයට ලක් වූ රදළයන් සියලු දෙන මෙම ගිවිසුමට අත්සන් කළහ.එංගලන්තයේ මහරජු බුදුසසුනත් චාරිත්‍ර වාරිත්‍රත් රැක ගනිවී යැයි ඔවුන් කල්පනා කළහ.ඉංග්‍රීසීන් ගේ න්‍යයා පත්‍රය එලෙස නොවීය.ඔවුහු සිංහල රදළ වරුන් රවටා තමන් ගේ ගමන ආරම්භ කළහ.මේ වන විට එංගලන්ත ඉතිහාසය කාර්මික විප්ලවයෙන් පෝෂණය වෙමින් තිබිණ. ඒ නිසා එලෙසම මේ රටද වෙනස් කිරීම ඔවුන්ට අවශ්‍ය විය. මේ ප්‍රතිසංස්කරණ නිසා කෝපයට පත් රදළයන් 1816 පමණ සිට ඉංග්‍රීසීන් ගෙන නැවත රට ලබ ගැනීම උදෙසා තැන තැන සංවිධානය වූහ. එහි අවසාන ප්‍රතිඵලය නම් වෙල්ලස්සෙන් ඇරඹුණු විමුක්ති අරගලයයි. මේ සටන පරාජය කිරීම ඉංග්‍රීසීන්ට ලෙහෙස පහසු නොවීය. ඉංග්‍රීසීන් සමග සිටි කැප්පෙටිපොළ දිශාව කැරලි කරුවන්ට එකතු වීම නිසා තවත් එය අසීරු විය. අවසානයේ පිළිගත හැකි සිංහල රජෙකු නොමැතිව සටනට නායකත්වය ගත් සිංහල සේනා පරාජය කරන ලද්දේ ඉංග්‍රීසීන් විසින් බරපතල අපරාධ රැසක් කරමිනි. වෙල්ලස්ස ගිනි තැබීම ගව මහිෂාධීන් මැරීම . එම ගව කුණු ළිං වලට දැමීම.ආදීවූ අපරාධ නිසා සාගතයෙන් පීඩාවට පත් සිංහල හමුදාව සහ නායකයන් අත්අඩංගුවට පත් විය.වෙළෙදාමේ ගිය හම්බයකුගේ ඔත්තුවක් නිසා පරවහගම වලව්වේදී අත්අඩංගුවට පත් කැප්පෙටිපොළ පසුව හිස ගසා දමනු ලැබීය. අනෙක් කැරලි කරුවන් මුරිසියට පිටිවහල් කළහ.

     1818 සිට 2018 දක්වා වසර දෙසීය  දෙස පරීක්ෂා කාරී ලෙස බලන කල්හි. ජාතියක් වශයෙන් සිංහලත්වය ආරක්ෂා කර ගැනීමට ජාතික ව්‍යාපාරයන් ආරම්භ කළද ඒවා වැඩිදුර ඵලවත් නොවීය.ඉංග්‍රීසීන් ගේ වේගවත් ප්‍රතිසංස්කරණ තුළ දුර්වල සිටි පිරිසකට ශක්තිමත්ව එදිරිව ගමනක් නොවීය. ශ්‍රීමත් අනගාරික ධර්මපාල වැනි ජාති හිතෛෂීන් විසින් මේ තත්ත්වය වරින් වර මතක් කර පෙන්වුවද ජනතාව ඔවුන් ගත් මග ගමන් කිරීමට මැළි කමක් දක්වා ඇත.සිය බස සිය දහම සිය දේශය යන හැඟුමට වඩා පර බස පර දේශය යන හැඟුම පෙර දැරිව අප කටයුතු කර තිබේ. එයට හේතුව ඉංග්‍රීසීන් ක්‍රමානුකූලව රටේ අධ්‍යපානය මගින් පාලන ප්‍රතිසංස්කරණ මගින් සහ ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ මගින් ජන මනස වෙනස් කිරීමයි.ලංකාව පළාත් සහ දිස්ත්‍රික්කයන්ට බෙදා දක්වා මුස්ලිම් සහ දෙමළ ජන වාර්ගිකයන්ට වැඩි තැනක් ලබා දීමෙන් ඉංග්‍රීසීන් බලාපොරොත්තු වන්නට අත්තේ සිංහලයන්  ගේ නැගිටීම් වළක්වාල ලීමටයි.බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුව විසින් පත් කරන ලද කොමිටියක් මගින් 1848 ජනතා නැගිටීමට හේතු කාරණා විමසුමකට ලක් කල අවස්ථාවේ මේ පළාත් බෙදීම ගැන සඳහන් ප්‍රකාශයක් මගින් අර්ථ ගැන්වෙන්නේ ඒ තත්ත්වයයි.මේ ප්‍රකාශය ලබා දී ඇත්තේබස්නාහිර පළාත් ඒජන්ත පී.ඊ. වුඩ්හවුස් මහතා විසිනි.

      පළාත් කියන වචනය කොයිතරම් නොපැහැදිලි ලෙස භාවිතා කළා දැයි කිවහොත් කන්ද උඩරට පළාත්  වලට ඇතුලත් වන ප්‍රදේශ මොනවාද නැතිනම් දැන් මධ්‍යම පළාත කියන්නේ කොහොටද එසේත් නැතිනම් මේ කලබල තිබුණේ කොහේද කියා මේ කාරක සභාව හරියට දන්නවා ඇතැයි මමහිතන්නේ නැහැ.අප විසින් 1815 දී අත්පත් කරගන්නා ලද්දේ ඒ කන්ද උඩරට පළාතුයි.මේ පළාත් උතුරෙන් අනුරාධපුරය යනුවෙන් හැඳින්වෙන ස්ථානයෙන් එහාටත් දකුනෙන් බදුල්ලෙන් එහාටත් බස්නාහිරෙන් අවිස්සාවේල සිටත් නැගෙනහිරෙන් බදුල්ලෙන් එහාටත් පැතිරී යනව. 1833 දී ප්‍රධාන සාමාජිකයා වශයෙන් ශ්‍රීමත් විලියම් කෝලබෘක් සමග ලංකාවට පරීක්ෂණ කොමිෂන් සභාවක් එවනු ලැබීමෙන් පසුව කන්ද උඩරට පළාත් වෙනම ජාතියක් වශයෙන් බෙදා වෙන් කිරීම යෝග්‍ය බව මහ ආණ්ඩුව තීරණය කලා. ඒ නිසා ඔවුන් මුළු දිවයිනම පළාත් පහකට බෙදුවා. මුහුදු බඩ පළාත් සහ කන්ද උඩරට පළාත් විශාල පළාත් පහකට වෙන් කොට එක් එක් පළාතට  කන්ද උඩරට පළාත් වලින් කොටස බැගින් යා කලා.

         මේ පළාත් බෙදීම නිසා සිංහලයන් දුර්වල වූ බව අමතුවෙන් කිව යුතු නැත. පසුව මෙය පළාත් නවයකට බෙදුවා . උතුර සහ නැගෙනහිර යනුවෙන්  පළාත් වෙන්වන්නේ මේ බෙදීම් නිසයි.අද ඒවා ඊාලාම් සිතියමට ඇතුලත් වෙලා. සිංහලයන් නැවත නැගිටි සෑම අවස්ථාවකදීම නිහීන ලෙසට  මර්දනය කිරීමට උපයෝගී කරගත්තේ මේ බෙදීම සහ වාර්ගික පාලනයයි. සිංහලයන් ගේ අභිමානය රැකී තිබුණේ අංගම් ඉළන්ගම් සටන් සම්ප්‍රාදය තුළයි. එය තහනම් කල ඉංග්‍රීසීහු ඒ වෙනුවට බාලදක්ෂ ව්‍යාපාරය එතැනට ආදේශ කළහ. සිංහලයාගේ නිරෝගී කම රැඳී තිබුණේ සිංහල වෙදකම සතු සෞඛ්‍ය සංරක්ෂණ විධි හේතුවෙනි. සිංහල වෛද්‍ය වරයා සතු ශක්තිය මොට කර දැමනු ලැබූවේ කංසා වැනි පැලෑටි වැවීම තහනම් කරමිනි. අදටත් අවසරයක් නොමැතිව කංසා වවන ගොවීන් ගේ හේන් ගිනි තබනු ලැබේ.

         ඉංග්‍රීසීන් ගේ පොලිසිය සිංහලයන්ට තාඩන පීඩන එල්ල කළහ. 1915 වසරේ ඇතිවූ කෝලාහල සමයේදී නීති විරෝධී අත්අඩංගුවට ගැනීම ඝාතනයන්  රැසක් වාර්ත විය. මේ ඩවුබිගින් ගේ පොලිසීයේ ක්‍රියාදාමයයි. අදටත් එම පොලිස් සංස්කෘතිය වෙනස්ව නොමැත. ඔවුහු හරක් මස් වලට දැඩි ලෙස ගිජුව සිටිති. නගරයක හරක් මස කඩයකින් වැඩිම සන්තෝෂම් ප්‍රමාණයක් ලැබෙන්නේ පොලිසියටයි. මේ අල්ලස නිසා හරක් හොරකම සීඝ්‍රයෙන් වැඩිවී තිබේ. සිංහල ගොවියාට සත්ත්ව පාලනය කිරීමට අවස්ථාවක් නැතිවී තිබේ. මුස්ලිම් ජන වර්ගයන්ට හිමිවූ විශේෂ තැන නිසා අද ඔවුන් සිය බලය යොදමින් සිංහල දේශපාලනඥයන්ට කේවල් කරමින් සිටී. නීති විරෝධීව මත් ද්‍රව්‍ය ප්‍රවාහනය කරමින් ඉන් ලැබෙන මුදල් අල්ලසට යොදවමින් පාලකයන් පාලනය කරති. මෑතකදී විල්පත්තුව කැපීමේ සිද්දිය තුළ අපට දකින්ට ලැබුණේ එම ඛේදවාචකයයි. මුස්ලිම් ජන ප්‍රතිශතය ඉහළ යවමින් සිංහලයන් වඳ භාවයට පත් කිරීමේ කුමන්ත්‍රණයට සෞඛ්‍ය අංශද දායක වී ඇත.

        ඇඩ්වඩ් කුමරු ලංකාවට පැමිණෙන්නේ මෙවැනි කාලවකවානුවකයි.  මෙම නිදහස් දිනය  එක රටක් යන තේමාවෙන් හැඩගැන්වී  තිබේ. එක රටක් එක නීතියක් තිබෙන්නේ නම් කවුරුත් සතුටට පත් වනු ඇත. එහෙත් ලංකාව අද කැබලි වලට කැඩීමට නියමිත රාජ්‍යයකි. පැවති මහින්ද රජපක්ෂ රජය විසින් ඊලාම් අරමුණු කරගෙන ගිය කුරිරු යුද්ධය නවතනු ලැබීය. රටට සාමය උදාවුණි. මෙයට ඊර්ශ්‍යා කළ වත්මන් නායකයන් විදෙස් නියෝජිතයන්ට ගතු කීහ. 40000 ක් දෙමළ ජනතාව සමූලඝතනයට ලක් වී යැයි බොරු කීහ.( අද මේ අය බැඳුම්කරේ වංචව ගැන බබා රැඟුම් පායි.)මෙම කරුණු නිසා අද අප රටට යුධ අපරාධ චෝදනා එල්ල වී ඇත. ජනතාව බියෙන් සිටිති. යළිත් යුද්දයක් එසේත් නැතිනම් විදෙස් මැදිහත් වීමක් සිදු වේ යැය බියෙන් සිටිති. ඒ අතර රටේ සම්පත් කුණු කොල්ලයට විදේශිකයන්ට විකුණමින් සිටී. රටේ සංස්කෘතික කාරණා එකින් එක විසිරුවා හරිමින් සිටී. මේවා කරන්නේ චේතනාන්විතව බව අප වරක් නොව කීප වරක් ප්‍රකශ කර සිටියෙමු. බලය බලය උදෙසා මිස රටේ සුභ සිද්දීය සඳහා නොවන බව චම්පික රණවකෙ ඇමතිතුමා පවා ඔප්පු කර තිබේ. එවැනි විටක ජනතාව නිදහස ගැන සිතන්නේ කුමන ආකාරයටද මරුවා සමග වාසේ සිටින ඔවුනට පක්ෂ දේශපාලනය එපා වී ඇත. එහෙත් රටේ නායකයන් ඇඩ්වඩ් වැනි විදෙස් හාම්පුතුන් ගෙන්වා ගනිමින් තමන් ගේ වහල් භාවය ප්‍රදර්ශණය කරමින් ප්‍රකාශ කරමින් සිටී. සිංහල ජාතියේ නිදහස රැඳී තිබෙන්නේ දළදා වහන්සේ මූලික කරගත් මහා සම්මත දේශපාලන ක්‍රමයක් තුළ පමණි. එම ක්‍රමය නැවත ප්‍රතිෂ්ඨාපනයට දැන් කාලයයි.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

චාල්ස් එස් පෙරේරා විසින්

මිනිසුන්ගේ හිත්  තන්හාවෙන් ඊර්ෂ්‍යාවෙන්, ක්‍රෝධයෙන්, පළිගැනීමේ චේතනාවෙන්, වංචනික හැඟීම්  වලින් කිලිටීවී තිබේනම් ඒ බව ඔවුන්ගේ මුහුණුවලින්  පේනවා. හිරු නාලිකාවේ සටන නමැති වැඩසටහනට පසුගිය දවස් වල රනිල් වික්‍රමසිංහ, මහින්ද රාජපක්ස, හා මෛත්‍රීපාල සිරිසේන  අපේ දේශපාලන නායකයින් පලාත්පාලන චන්දය ගැන සාකච්චාවකට සහභාගිඋනා. ඔවුන්ගේ කතාබහ විතරක් නොවෙයි ඔවුන්ගේ  මුහුනුවලින් සාකච්චාවේ එක එක අවස්තාවලිදී  ඔවුන්ගේ සිත් තුල ඇතිවන  සිතිවිලි කැඩපත්වූ මුහුණු  අපි දුටුවා නොවේද ? 

ඉංග්‍රීසියෙන් කියමනක් තියෙනවා මුහුණ මිනිසාගේ හිත හඳුනාගන්නපුලුවන් කැඩපත කියලා. චන්ද්‍රිකා  කුමාරතුංග මැතිනිය ලඟකදී මාද්ය වෙදිකාවක කතාකරනවා දැක තියෙනවද? එසේනම් ඔබ ඇයගේ  මුහුනේ කැඩපත්වන ඊර්ෂ්‍යාව ක්‍රෝධය වයිරය  අනුමානයෙන් දකින්නට ඇති ? මෛත්‍රීපාල සිරිසේන  මැතිතුමානම් හිරු නාලිකාවට ඔබින හැටියට මුණ හදාගෙන හිටිය.  නමුත්  රස්වීම්වල කතාකරනකොට  කතාකරන්නේ නම් යක්ෂයෙක් වාගේ.  ජී අල් පීරිස්ගේ පක්ෂය හොරු ආරක්ශාකරන කුනු කානුවක්  වගේ  කතා කියනකොට මෛත්‍රීපාල සිරිසේන  මැතිතුමාගේ යක්ෂ මුහුණ  ඉස්මතුවෙනවා අපි දුටුවා.

ඔබ මේ දුටු මුහුණු තුනෙන් කොයි මූනද ඔබේ හිත ඇදගත් පින්වත් නිතමානී පිරිසිදු මුහුණ?  මා මෙයට පිලුතුරු දෙන්න උවමනා නැ, ඔබම මැනගන්න ඇති ඒ මුණු තුනෙන් කොයි  මුනේද කරුනාව, විශ්වාශදායක බව, පින්වත්බව, හා මිත්‍රශීලී බව කැපී  පෙනුනේ.

මහින්ද රාජපක්ස ජනාධිපති තුමාට මුන් කොච්චර  එදිරිවාදකම්  කලත් මඩපහරවල් ගැසුවත්  ඔහුගේ මුහුණින් කැඩපත් වූයේ ඔහුගේ සිතේ තිබෙන අවංක මෛත්‍රී කරුණා ගුණය නොවේද ?

පැය  එකහමාරක් පමණ කාලයක් තිබුනු  හිරු නාලිකාවේ සාකච්චාවේදී මෛත්‍රීපාල ජනාධිපති  දූන් හැම පිලිතුරකම  පිළිඹිබු වුයෙ  රාජපක්ස මැතිතුමා කෙරෙහි ඔහුතුල ඇති  ද්වේශය හා වෛරයයයි. සිරිසේන ජනාධිපති තුමා කියනවා 2015 නොවැම්බර මාසයේ  ඔහු රාජපක්ෂය ආණ්ඩුවෙන් වෙන්වුණේ  ඒ ආණ්ඩුවේ තිබුණ ක්‍රියා පිළිවෙලට විරුද්ධව ලංකාවෙ අනාගතය වෙනුවෙන් හොඳ වැඩපිළිවෙලක් සකස්කිරීම සඳහාලු.

නමුත් ඇත්ත කතාවනම් රාජපක්ස ජනාධිපති තුමා ඔහුට අගමැතිකම නොදුන්නිසා  එවෙනුවට ජනාධිපතිකම ලබාදීමට රනිල්  චන්ද්‍රිකා  දෙපල ඔහුට දුන් පොරොන්දුව නිසා ඇතිවූ බලතන්හාව නිසා බව හූණු බිත්තරයක් තරම්වත් මොලයක් තියෙන ඔනැම කෙනෙකුට තේරෙනෙවා. 

ඇරත් ඔහු සමජවාදී  ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයෙන් ගිහින් හේත්තු උනේ එක්සත්ජාතික පක්ෂයත් එක්ක.  එයින් පෙනෙන්නේ ඔහු ඇත්තටම රටේ සංවර්ධනය සඳහා ගත් පියවරක්ද නොවන බවයි. ඔහු ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයෙන් පිටවී යාම පිළබඳව කියනවා, ඇස් ආර් ඩී බණ්ඩාරනායක මැතිතුමාත් එක්සත් ජාතිකපක්ෂයෙන් වෙන්ව ගොස් සන්ධාන ආණ්ඩුවක් පිහිටෙව්වා කියලා.

නමුත් ඇස් ආර් ඩී බණ්ඩාරනායක මැතිතුමා සමාජවාදී දර්ශණයකින් යුත්  ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය පිහිටුවා සන්ධාන ගතවුයේ සමාජවාදී වාමාංශික පක්ෂ සමග. ඇත්තටම මෛත්‍රීපාල සිරිසේන අවුරුදු විසි ගණනාවක් සමාජවාදී ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයෙ ඉඳලත් සමාජවාදය මොකක්ද කියල නොදන්නාබවයි ඔහුගේ කතාවෙන් පෙනෙන්නේ .

ඔහු මහ ආඩම්බරයෙන් පිළිකුල් ලෙස රාජපක්ෂ ජනාධිපති තුමන් සමග සිටි කාලයේ  එතුමාගේ චරිතය අසොභන විධියට විවෙච්නය කරනවා.  රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමා  ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපති  තනතුරට පත්වෙනවිට  ලංකාවේ තිබුනේ ඉතාමත් භායනක තීරණාත්මක, ජනතාව  ජීවිතයත් මරණයත් අතර දුකින් හා බියෙන්  පසුවූන කාලපරිච්චේදයක්.  එතුමා බලවත් සැර චරිතයක්ව සිටියා විය හැකියි.  ඒ යුගයේ කවුද මිතුරා  කවුද හතුරා යයි සොයගන්නටවත් අපහසුව තිබියදී හැමවවෙලාවෙම කරුණාවෙන්  සිටිය නොහැකියි. සමහරක් අවස්ථාවල සැරට කථා කරන්නට ඇති.  ඒ නිසා ඔහු   ආඥාදායකයෙක් හැටියට කටයුතු කලායයි කිවනොහැක.

මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපති තුමා 2010 න් පසු වෙනස් උනා යයි සමහරෙක් විවේචනාත්මකව කියනවා. නමුත් 2010 ඇතිවුණු තත්වය පෙරතිබුන තත්වයට වඩා වෙනස්වුන බව නොසිතන අයයි එසේ කියන්නේ . අපි  ඒ වකවානුවෙ උන දේවල් සිතා ගන්නටනම් අපේ හිත ඒ වකවානුවට ගෙනයන්න ඕනෑ.  ත්‍රස්තවාදය අවසාන ඌවාටු පසු ඔහු අවට සිටි අය තුළ තිබුණ අනිශ්චිත  බියද  නැතිවන්නට ඇත. ඒ නිසා ජනාධිපති තුමාගේ අන සකට යටත් වීමක්ද නොතිබුනාවිය හැක.  ඒ බැවින් එවුන්  පාලනයකර ගැනීමට අපහසුවක් ඇති උන බැවින් ඔවුන් අකමැති තීරණ ගත්තාවිය හැක.

ඒ අවධියෙ සිරිසේනලා,  නීමල් සිරිපාල  සිල්වලා වගේ අය  අගමැති තනතුර ඉල්ලා සිටින්න ඇත. ඩී ඇම් ජයරත්න මැතිතුමාත් සිටියේ ලෙඩින්. ඔහු වෙනුවට වෙනකෙනුකු පත්කිරීමෙදී කිහිපදෙනෙකුගේ ඉල්ලීම් හේතුවෙන්  අපහසුකම් ඇතිවූ නිසා රාජපක්ෂ ජනාධිපති  තුමා ඩී ඇම් ජයරත්න මැතිතුමාම අගමැති ධුරයෙ තබාගැනීමට තීරණය කල නිසා මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මැති තුමා රාජපක්ෂ ජනාධිපති  තුමා සමග විරසක ඌවා විය හැක. එහි ප්‍රතිපලය තමයි දැන් අපි  දකින මහින්ද  රාජපක්ස මැතිතුමාකෙරෙහි  මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මැති තුමා දක්වන ඇති අසීමිත වෛරය .

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මැතිතුමා ඇස් ආර් ඩී බණ්ඩාරනායක මැතිතුමාට හාත් පසින් වෙනස් කෙනෙක්. බණ්ඩාරනායක මැතිතුමා හොඳ හික්මුන ඔහුගේ ප්‍රතිවාදීන් ට අගෞරවයෙන් කථානොකළ යහපත් කෙනෙක්. ඔහු උපන්නේ ක්‍රිස්තියානි පවුලක නමුත් ඔහු මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මැතිතුමාට දහස් ගණනකින් වැඩි හොඳ බෞද්ධ සීලාචාර පුද්ගලයෙක්. එයට බණ්ඩාරනායක මැතිතුමාගේ අද්‍යාපනයත්  හැදුන වැඩුන පරිසරයත් උපකාරවෙන්න ඇති. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මැතිතුමාට හොඳ කතාකරන පිළිවෙලකුත්, හොඳ බෞද්ධ ආගමීක හැඩගැස්මකුත් අවශ්‍යයි.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මැතිතුමා මාන්නාධික වෙලා. ජනතා නායකයෙක් නිහතමානි වන්න ඕනැ. ප්‍රන්සයේ ජනාධි පතීන් දෙදෙනෙක්  නිකොලා සර්කෝසි මැති තුමා හා ජැක් චිරක් මැති තුමාත්  මුදල් වංචා කිරීම් සඳහා උසාවීවලට කැඳවපු උදවිය. නමුත් එතුමන්ලාට එතුමන්ලාට පසුව පත්වූ ජනාධිපතිවරුන්  කිසිම අවලාදයක් මඩගැසීමක් කලේ නෑ. ඒ ඔවුන් සීලාචාරවත් හොඳට හැදුණු පුද්ගලයන් නිසායි. 

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපති තුමා ගෙන්ද ජනතාව බලාපොරොත්තු වන්නේ කාරුනික  කෙලිහිගුන  දන්නා යහපත්  මහින්ද රාජපක්ස මැතිතුමා කෙරෙහි ඇති වෛරය සන්සිදුවාගත් හොඳ බෞද්ධ ගුනාන්ගයන්ගෙන් පරිපුර්ණ සත් පුරුෂයකුවීමයි.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපති තුමාත් කියන වා ත්‍රස්තවාදය එක මිනිහෙකුගේ ජයග්‍රහණයක් නොවේ එතුමත් එයට සහභාගී උනයි කියලා. ඒ ගැන ඔහු සතුටුවන්නේනම් අපට කමක් නැත. නමුත් මහින්ද රාජපක්ස ජනාධිපති තුමාගේ දේශපාලන නායකවත්වය නොතිබුනානම්   මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපති තුමා කොපමණ වහසි බස් දෙඩුවත් ත්‍රස්තවාදය අදත් තිබෙන්නට ඉඩ තිබුණ බැව් අමතක නොකරන්න.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපති තුමාත් රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැතිතුමාත් ශ්‍රී ලංකාව විනාශය කරා ගෙනගොස්  හමාරය. ලංකාව ගොඩගන්නට නම්  මහින්ද රාජපක්ස මැතිතුමා සම්බන්ධ ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ පොහොට්ටුව ලකුණට දේශප්‍රේමී ජනතාව චන්දය දිය යුතුය.

අතට හෝ බුලත්කොලයට චන්දය දී  මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපති තුමාගේ ශ්‍රී ලංකා  නිදහස් පක්ෂය දිනවන්නේනම් අපේ බෞද්ධ සිංහලද්ධවීපය සදාකාලිකව විනාශකිරීමේ පාපයට ඔබත් සහභාගී වනවා ඇත. එබැවින් ඔබ නොපැකිලව ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ පොහොට්ටුව ලකුණට ඔබේ චන්දය දෙන්න.

By Manushi Silva Courtesy Adaderana

Professor Venerable Dr Bellanwila Wimalaratana Nayake Thero, Chancellor of the Sri Jayawardanepura University passed awaya short while ago (3), at a Private Hospital in Colombo, following an accident while he was preparing to feed a tusker within the premises of the Bellanwila Rajamaha Viharaya.

Bellanwila Wimalarathana Thera was reportedly injured and hospitalized following the accident last morning (2).

The Buddhist monk sustained injuries to his ribs following the injury.

The Chief Incumbent of the Bellanwila Rajamaha Viharaya was admitted to the Kalubowila Teaching Hospital and was later transferred to a Private Hospital in Colombo for further treatments.

According to reports, the Thera had taken a fall and was injured while attempting to feed the tusker ‘Miyan Kumara’ at the temple premises this morning, a ritual which he is said carry out almost every morning.

By : A.A.M..NIZAM – MATARA.

Dear Mr. Sirisena

This article is written to comment about your so-called bluff master speech made at the BMICH on 28^th December under the title Pledge of Freedom for a clean administration devoid of corruption and fraud”.  First of all this is not a new slogan for we Sri Lankans as it was a stanza chanted by you and your cohorts day and night in the run up to the Presidential Election in 2015. Three years have passed since then and we are yet to find a clean administration devoid of corruption and fraud under you and your strange bed fellow Ranil Wickremasinghe.  .

Wherever we turn our attention to we find massive robberies (elaboration not needed), cheating the masses with more and more never fulfilling promises, swindling of national wealth and assets, immunity for mismanagement, nepotism and cronyism, wastage and corruption, denial of irrigation water, and fertilizer for farmers, lack of raw materials for industries, people affected by drought. floods, land slides, garbage mountain slides, and Saalawa blast longing for compensation and redress, steeply increasing unemployment, sharp increases in food prices, political victimization, shortage of essential food items such as rice, coconut and vegetables  while prior to unheard inducements are being given to your ministers (the world’s largest cabinet of Ministers being further expanded by luring opposition MPs)  and Parliamentarians many of whom entered politics as bicycle politicos like you and have now got afflicted with a chronic  disease of inability to travel without going in fuel guzzling luxury vehicles as against our neighbouring Indians who use only their Ambassador cars.  I do not know whether you remember the fact that there were SLFP Ministers in the past who drove their own vehicles. This super species also need hundreds of thousands of rupees each month to maintain their offices and some super Ministers who are very close to you and are office bearers of your party pay millions of rupees as monthly rentals for a building owned by the husband of a fiancée and keep it unoccupied for years, and while farmers suffer due to lack of fertilizer it is alleged that this Minister has fertilizer tenders contrary to the normal tender procedures to supply  fertilizer to the husband of another fiancée of this philanderer Minister.   .

In the course of your speech you have acted as the fabled Yama Rajjuruwo and has threatened that your sword will not spare anyone who indulges in wrong doings, and you will cut down (chop the heads off) whether it be your relations, friends, acquaintances, or anyone else.  We earnestly wait for your fulfilment of this threat immediately when you get the Treasury Bond Scam report this week before proceeding to chop the heads off of others for other crimes!

We also wonder why this omnipotent sword of yours remained blunt when your son-in-law Thilina Sampath was alleged of having million dollars worth commission dealings with Maharajahs as it had been widely and continuously being reported in the Lanka E News website. For the crime of this website upholding your own promise of media freedom as outlined in your manifesto you have stupidly banned access to this website from Sri Lanka but their investigative reporting continues and people read it through proxy websites.

What about your elder daughter Chaturika who has ghost written a book praising you and who is being alleged to be getting millions of rupees worth government advertisements including from your pet programme Grama Shakthi” as commissions for her two advertising agencies?

Also what about your brother casino king Dudley who is leading the rice mafia reportedly with your brother-in-law? How can a man who says that he started his life as a lorry cleaner become the owner of a chain of rice mills and build star class hotels even in the South? As many crooks in this country claim that they acquired wealth through treasure hunts, gem mining, gem business and lotteries, he also can claim that he got his wealth through casinos as he was awarded a few years ago a Benz car from one of the Casino clubs as the leading casino player of that year.

What about the alleged illegal sand and stone quarry mafias being held by your other brothers forcing everyone in these businesses to be dependent on them? May be you feel very sympathetic to raise your threatening sword against them because they are your kith and kins? It is also being said that only your family products Araliya and Nipuni rice are being supplied to Sathosa outlets and government institutions such as security forces. Are not these activities contrary to what you preached initially saying that you became the President of this country not to crown your family members and your kith and kin?

In your speech at the BMICH you have stated that you will not consider party allegiance, party colours or relationships in this march to build a pure ever living political culture for the future well being of the nation, and the Sri Lanka Freedom Party intends to form a new honest political group who would love the country and the nation and who would not subdue to corruption, malpractices and who would not indulge in waste and misuse.  How can you build your dream group by getting fringe politicians from other parties to support you by offering ministerial and other perks which we witness for the last few days?

It is also reported that your so-called puritan politicians with whom you anticipates to build a new political culture and a new society are using former President Mr. Mahinda Rajapaksa’s photograph instead of yours (as yours is dud coin) in their posters and leaflets.  Even your acolyte the Western Province Chief Minister Isuru Devapriya who says he starts his day’s routine after prostrating every morning before you has requested your candidates to use Mr. Mahinda Rajapaksa’s photograph to get people attracted to them.  What a shamofeless act?

There are news reports saying that two main political parties have earmarked Rs. 40,000 Million as election expenses.  In the rate of fringe politicians being lured to support you and the massive election shows being staged by you there is no doubt that your party is one of the alleged parties and the other one could be UNP or Sri Lanka’s richest political party the JVP.  If you are conducting a genuine election campaign keep the country being informed about your election campaign financiers? Is any foreign agency such as RAW also involved? It was only months after the last Presidential election that people came to know who had financed your Presidential election.

How can you claim that those you have already nominated as candidates are honest, pure, and innocent persons and will not indulge in corruption, thuggery, womanising and other vices?  Already you have nominated the former Chairman of the Akuressa Pradeshiya Sabha who was reported to have held a function to rejoice raping of 100 young girls – a modern avatar of Angulimaala and who can be branded as Dooshanamaala.  Another notorious character who has been nominated is a former Anamaduwa Pradeshiya Sabha member who forced an innocent teacher to kneel down in front of her students and humiliated her.  Four members out of the seven members nominated by you to the dissolved Polonnaruwa Pradeshaya Sabha had been taken into custody on various charges. If you could not nominate genuine and honest people for the Pradeshiya Sabha of your own electorate how can you trust the honesty, purity, integrity and genuineness of the people you are nominating to other areas?

You have said that people contesting under you should not have personal political agendas and they should only have a common agenda for the future well being of the country. Well, what about your nominee for Colombo Mayoralty Asath Sally?  How many political somersaults he has made during the last three decades? CP/DUNF/UNP/SLFP/Independent/UNP/Independent/NUA and now Sirisena SLFP. Has he got any pure political vision? Do you think that this commercially motivated racist politician similar to your thick pal Rathana thero will oblige to your commands?

There are also reports that underground thugs and their family members have been fielded as candidates.  In your desperation to win this election somehow which is of course an illusory dream how many of them have you fielded as your candidates?

Another blatant lie that had been uttered by you is that you struggled within the government for more than two years to get the first-past-the-post system introduced and thereby ensue each ward is represented by a member.  It is shame to find you being the president of this country thinking that the people of this country are suckling babes.  It is a matter known to everyone that due to the election phobia you had and your fearfulness to face the electorate you made use of your arrogant and egoist Minister of Local Government and Provincial Councils Faizer Mustapha to postpone the elections under various pretexts and it was the former members of the Municipal Councils, Urban councils and Pradeshiya Sabhas who forced your government to hold the elections by indulging in continuous agitations.  Do you remember the issuance of how many gazette notification your government deliberately delayed and even cancelled after issuance?

It seems that the UNP has already decided to ditch you after this local government election and form a coalition government with TNA and even with the support of opportunist JVP.  It seems that some of your Ministers who now stand with you as your shadow will also join that UNP government. Their constitution will also have a clause to abolish Executive Presidency dashing your hopes of contesting for a second term. What are you going to do in such a scenario? It may be the reason you did not mention even a word in your speech about your present strange bed fellow and partner RanilWickremasinghe’s UNP although you praised the UNP governments of D.S.Senenayake and Dudley Senanayake in your speech.  Anyway in our opinion you well deserve this shoddy treatment from the UNP for the treacherous betrayal you carried out on 21^st November 2014 after having a Temple Trees hoppers dinner with the former President Mr. Mahinda Rajapaksa.   After that people were calling you as Kaapu Pingaane Reepu Eka (the one who has excreted on the very plate he ate).  Your political life however is limited only for another 18 months as per the clauses of the 19^th Amendment to the Constitution and it is better for you to keep applied for asylum somewhere now itself as Fonseka unsuccessfully sought asylum in Australia after getting defeated in the 2010 Presidential Election.

Thank you,

A former Vice President of the SLFP Central Committee of Matara Electorate

by: A.A.M.NIZAM – MATARA

Bluff Master and myopic Sirisena in another ring of his chain of lies addressing a meeting in Polonnaruwa recently said that President Vladimir Putin of Russia based on the long time relationship with us has promised him to provide anything this country needs and he has just to give a telephone call to him about anything that is required.

Even before elapse of one month from this claim both Reuters News Agency and BBC reported that Russia has placed temporary restrictions on imports of tea and all other agricultural products from Sri Lanka from December 18 after a beetle was found in a tea consignment. The reports said that Russia’s agriculture safety watchdog Rosselkhoznadzor plans to discuss restricted tea imports with Sri Lanka at the end of December. The watchdog has met a delegation led by Sri Lanka’s ambassador to Russia in Moscow and requested information about steps being taken in Sri Lanka to secure the safety of tea intended for export to Russia. The insect, known as the Khapra beetle, has been discovered in the packaging of a consignment of tea from Sri Lanka, which the government has said it was an isolated case and that it would work with the Russian authorities to resolve the issue. Russia is the second largest buyer of Sri Lanka’s Ceylon tea after Iran with $143 million worth of purchases made last year. According to Rusteacoffee Association Sri Lankan tea accounts for 23 percent of the Russian tea market, with other supplies coming from India, Kenya, China and Vietnam,

A report issued on Tuesday 19^th December by Russia’s Agriculture Animal and Plant Health Inspection  Authority Rosselkhoznadzor” demanded that preventive steps should be taken in Sri Lanka to secure the safety of tea intended for export to Russia before further discussion on restricted tea imports from Sri Lanka at the end of December.

When the information reached Colombo, Sirisena who lacks even a basic economic vision, instead of taking a series of corrective actions, has urged Sri Lankan tea cultivators not to panic and reports said that Sirisena tried to play a typical Sri Lankan political gimmick saying that he would send a personal letter to President Putin asking to lift the ban. The Chairman of the Sri Lanka Tea Board Dr. Rohan Pethiyagoda, who is a new political appointee and said to be having no clue on tea exports, having worked at an Australian Museum earlier has told local newspapers that the beetle was not found in the tea consignment but, instead within the container outside the tea packages, Accordingly the Tea industry in Sri Lanka has become the unfortunate victim of political corruption, Nepotism and cronyism. Taking the issue as an advantage, it is reported that Ministers Navin Dissanayake and Rishad Bathiudeen and some Ministry officials have planned to visit Russia in the pretext of holding discussions to solve the problem.

The economic analysts have expressed fear that Russian restrictions might have a domino effect across the world with other countries which import Sri Lankan tea following suit by way of a precautionary measures. They say that the claim being made by official quarters that the nasty, elusive beetle entered the tea consignment from a foreign port won’t help reassure the quality conscious international buyers. They have stated that this is a frightening proposition at a time foreign reserves are rapidly dwindling and the country needs a kidney punch to the tea industry, one of the main stays of the economy, like a hole in the head.

Two leading Sri Lankan scientists, in their articles published in the  Island newspaper on 20^th December explain why the khapra beetle problem should be taken very seriously and action initiated to control it as a national priority. This particular insect, they point out, is ranked among the 100 most destructive invasive insect species in the world. They inform that the danger of khapra beetle is accompanied by its rapid rate of population increase and high level of quantitative and qualitative loss in the infested stored products. They say that it can survive without food for years, live with low moisture content and undergo adverse environmental conditions in diapauses and are resistant to many insecticides. This shows the magnitude of the problem we are faced with and why Russia is so concerned. The two scientists have suggested remedial measures, which the government should seriously consider adopting urgently.

Adult Khapra Beetl

Khapra beetle
larva infestation

In the meantime two valuable and investigative articles by Sirisena’s bête noire website LankaENews (LEN) and the Sinhala medium website Lanka CNews website based on information provided by Sri Lanka’s former Ambassador \to Russia has turned the attention to the real issue relating to the Russian ban.

LEN under the title Maithri -Maharaja mahajara (filth) deal and decision wreak havoc ! Factual story behind Russia’s ban on SL Tea” dated 18^th December, 2017  said that the decision taken by Sirisena and Kili Maharaja alias mahajara (filth ) wheeler dealer group who have no  knowledge of  State diplomacy,  and because their gaze are  solely and wholly fixed on rackets and commissios, has  plunged the entire country into doom and gloom on an unprecedented scale . It said that the saddest part is, It is the helpless and hapless  people who have to bear the brunt of all the problems generated  by their illicit deals. The website said that even before the saliva that oozed out of the mouth of Sirisena could dry saying the Russian President Putin is his bosom pal that it is the same so called bosom pal Putin who has decided that the import of Tea from Sri Lanka should be halted with immediate effect despite the fact that Sri Lanka has been exporting tea to Russia for decades.  The reason cited officially by Russia for this action is that the Tea in the container imported from Sri Lanka contained the insect ‘trogoderma  granarium’ alias ‘Kapra’

It said that the action taken by Russia has metaphorically speaking , given  a slap in the face of Sri Lanka, and because of the publicity given to this incident through the European media, Sri Lanka  tea market has been most adversely affected in the long run.

The LEN asserted that all these are the evil fallout of the decision taken unilaterally by the Maithri- Maharaja group to ban Asbestos ceiling sheets within Sri Lanka on the grounds that those cause lung cancer , without any medical data or technological report to substantiate that claim. It said that the notorious Maharaja  the mahajara wheeler dealer orchestrated this camouflage ban because he had plans to manufacture S- Lon variety asbestos ceiling sheets when asbestos sheets are unavailable maharaja the mahajara would have no competitor. The Website said that when Sirisena took this unilateral decision the main constituent party of the government UNP was not even consulted.

It is significant to note asbestos sheets are mainly imported to Sri Lanka from Russia. The ex Russian ambassador to Sri Lank, Alexander Kerchavo expressed his bitter resentment in Colombo to the Sri Lanka government against this decision taken without any research report.

(To be continued)

by: A.A.M.NIZAM – MATARA

Focussing the attention on another direction the LEN website stated that it is a pity Sirisena who gleefully and proudly said ‘ I am the one who was invited to Russia after 44 years and  Putin is my friend ’ did not have any sense of diplomacy despite being a president of the country. It said that Sirisena who knows only to brag does not know how to resolve matters diplomatically or give   diplomatic answers. The website disclosed that Sirisena ‘s much vaunted invitation to Russia after 44 years was not an invitation extended to Sirisena by Russia, but rather an invitation extracted via inducements.    It said when Sirisena was earlier invited to the G 8 conference he had occasion to meet  the Russian president most briefly and Sirisena’s translator told Putin that our president likes to see your country as he has not seen Russia’ and Putin ‘s reply was ‘ then pay a visit .‘  After casually saying that Putin left the venue and that was a very brief meeting lasting just a few seconds.

The website said that Sirisena upon returning to Sri Lanka began writing letters after letters to the Russian foreign ministry saying that their president at the G8 conference extended an invitation for him to visit to Russia and several such letters were sent begging  to make official arrangements towards the visit.  It is only thereafter, unable to endure the pestilence that the invitation from Russia was sent .So that is how the so-called invitation after 44 years was solicited. Sadly, this close  friendship flaunted by Sirisena however was  reciprocated in a most weird way  by president Sirisena’s so called bosom pal Putin  – he imposed  a ban on Sri Lanka‘s tea and plantation product exports.  Though this reaction did not match the obnoxious action taken by  Sri Lanka in exactitude, by July 2017 itself there were signals that Russia is going to retaliate.  It is the present minister of foreign affairs for Russia Surgey Lavrov, who speaks Sinhala fluently and who considers Sri Lanka as his second homeland who  has revealed  what was in store.   Even Sirisena’s maturity had been ignored.

The website said that in November, four Inspection centers were established at   Russia’s four Customs departments of the State to obtain quarantine certificates pertaining to imports of agricultural products.  However Sirisena’s present ambassador in Russia,  Saman an acolyte of Mangala had been unconcerned and had been blind  to this  development.

While there was no need for a quarantine certificate when Sri Lanka tea was imported into Russia after 2012 , Saman who is there after getting an extension  had not inquired why  these changes are  being effected? This unconcern of his was  natural because Saman is there to facilitate the warship deal  engineered by Maithri-Maharaja group, and the gaze is only  on colossal illicit commissions which are part and parcel of the deal.

The website concluded the long article by saying that the decision taken by Russia against Sri Lanka will apply to four other countries -Kazakhastan , BeloRussia , Kirgisthan and Tajikistan and Syria which is a  close friend of Russia is also likely to abide by this decision. Since Sri Lanka exports tea to all these countries, the situation is most grave and portentous.

In the long article published by the Sinhala medium website Lanka CNews under the title Russia avenges Sri Lanka over the asbestos ban – Here is the hidden story of the tea ban” the former Sri Lankan Ambassadore to Russia Mr. Udayanga Weeratunga says that as per a policy of Sirisena the Sri Lankan government has taken a decision to ban asbestos roofing sheets.  Accordingly by 2020 asbestos roofing sheets will be completely banned in Sri Lanka.  The reason given is that asbestos cause cancer. Russia is the main country that exports asbestos to Sri Lanka. The former Russian Ambassador in Sri Lanka Alexander Kerchavo has officially expressed his bitter resentment to the Sri Lanka government against this decision taken to ban asbestos without any research report.

It is not a secret that rejection of asbestos from Russia which purchases 25% of our tea exports and which was the leading tea importing country during the last 10 – 15 years will make a death blow to our economy.  It was in July 2017 we got the indication that Russia may reject agricultural products from Sri Lanka.   Mr. Udayanga says that when Russia has Mr, Surgey Lavrov, who speaks Sinhala fluently and who considers Sri Lanka as his second homeland as its minister of foreign affairs Sri Lanka could have resolved its problems with Russia amicably.  He says that Sri Lanka took no action in this regard and the Sri Lankan Ambassador in Russia ignored the establishment of four Inspection centers in the customs to obtain quarantine certificates pertaining to imports of agricultural products. Since 2012 quarantine certificates pertaining to imports of agricultural products from Sri Lamka were not required earlier.but it has been decided to make it conditional now for our exports.

The former Ambassdor reminds that when Sirisena government came to power in 2015 the then foreign Minister accused that Russia has supplied arms and ammunition to Ukranian rebels through the Sri Lankan Ambassador and placed Russia in a precarious situation internationally and Russia did not respond to these allegations instantly and had been waiting for asuitable opportunity to respond to the allegations.  He says that the Sirisena government is now receiveing response from other countries as J.R.Jayawardene government received in 1977.  Mr. Udayanga says that relations between Russia and Sri Lanka have also affected by the non payment of the 10% advance for Jifard warship due to Rosbaron Institute by December and handing over of Russian long range intelligence officers to the United States on the sly.  He also refers many other diplomatic mishandling that had been made by the Sirisena government.  The former Ambaassador also points out that there are 83×40’ containers belonging to Sri Lanka are being held at St. Petersberg custom and Sri  Lanka will have to incur about Rs. 500,000 as inspection charges for each container and up to now the Sri Lanka Embassy has not taken necessary action to get these containers cleared.

Mr. Udayanga also criticizes the attempts being made by some Sri Lankan Ministers to vist Russia for a meeting with the Russian Minister of Agriculture without prior agreemet as this is a Holiday period in Russia.  

Having got exposed their folly the Cabinet met under the chairmanship of Sirisena has decided to temporarily suspend the asbestos ban wih effect from 1^st January,  Earlier it was decided to ban the import of asbestos raw materials frm January 1^st, 2018 and completely ban asbestos by th year 2020.

Foreign reports indicate that Kenya which is a major tea exporter and a main competitor against Ceylon Tea in the international tea market is making extensive measures to capture the Russian tea market.  A special team of Kenyans are due to visit Russia soon and Kenya plans to export 44 Millions kilogras of tea to Russia. Tea market sources have indicated that if the Russian ban persists for about six months Sri; Lanka will lose the entire Russian market for its tea.   

The Chairman of the National Movement for Protection of Consumer Rigjts Mr. Ranjith Vithanage has asked that if a beetle was capaabe of removing the asbestos bam what is the use of having rulers for our country?  He says that asbestos ban was introduced saying that it causes cancer, and asks whether it will not cause cancer now.

Meanwhile, the joint opposition points out that it is not merely for the beetle issue that Russia has suspended tea imports from Sri Lanka.   Addressing a media conference in Colobo,the joint opposition said that it was due to the western slavish foreign policy of the country that Russia has taken a tough stance and imposed a ban on Tea imports from Sri Lanka.  They said that the whole world looking at Sri Lanka today as a junior partner of the West.

(To be continued)

by: A.A.M.NIZAM – MATARA

As it has been pointed out the vision less ignoramus and commission greedy Sirsena banned asbestos imports to please Killi Maharajah and without being able to comprehend how it could affect our 60 years of good relationship with the Russian Federation wich had stood with us against many western pressures and throughout the terrorist aggression.  A report published in the ‘Mail on Line’ the website of Daily Mail UK said that comments against asbestos is a hysteria and profiteering firms and politicians have exaggerated the dangers.

Referring to allegations that have been made by certain nterested parties about the deaths of some female school teachers, the report said the truth is that it is just the latest in a series of attempts to whip up mass hysteria over the dangers of asbestos in schools, which are, in reality, all but non-existent and too often the scare stories are based on fiction, not fact.

The Health and Safety Executive (HSE) – UK’s Government agency responsible for enforcing asbestos regulation has said that claims of deaths of primary school teachers from mesothelioma (asbestos related cancer) was disproportionately high’ was ‘not borne out by the facts’. It has said that the death rate among female teachers, it turned out, was no higher than for the rest of the female working population – and was anyway extremely low.

The HSE has pointed that ‘white’ asbestos is 500 times less dangerous than the ‘blue’ form, because its soft magnesium silicate fibres rapidly dissolve in the human lung. and when it is encapsulated in cement, as it most often is, it is virtually impossible for those fibres to escape and be breathed into the lungs at all. The Agency has said that shamefully, however, gullible lawmakers (similar to our ignoramus Sirisena) have allowed themselves to be talked into confusing the genuinely dangerous forms of asbestos with those that pose no risk – simply because they share the same general name and it has paved the way for commercial rackets.

Sirisena’s poodle Rathana thero, who is well known for making profit motivated agitations against commercial products has said that he would muster a people’s power against Sirisena if the asbestos ban was lifted. He has said that he launched an agitatin previously demanding for the ban of asbestos and it is queer to understand whether he knows why irt should be banned which he may be demanding on the instigation of a third party.

The Minustry of Health of New Zealand has made the following clarifications about asbestos

• Asbestos is a common term describing a variety of naturally occurring silicate minerals. It is a popular building material because of its exceptional insulating, fire-resistant and reinforcing properties.
• The most commonly mined forms of asbestos are chrysotile (white asbestos), crocidolite (blue asbestos) and amosite (brown asbestos).
• Health risks from asbestos depend on the amount of asbestos fibres in the air, length of your exposure and the type of asbestos fibre.
• The risk of developing asbestos-related diseases is very low for low-level short-term exposure in the home.
• Asbestos-related diseases generally occur in workers who have had heavy exposure over extended periods of time, such as people engaged in the manufacture of asbestos-containing material.
• If you swallow asbestos, nearly all of the fibres are excreted in the faeces.
• There is no conclusive evidence that children are at greater risk of developing asbestos-related disease than adults.
• The risk of developing asbestos-related diseases is extremely low for low-level short-term exposure in the home.
• Asbestos-related diseases take many years, usually decades, to develop. Symptoms developing within months of exposure are unlikely to be related to asbestos.

A Sri Lankan resident in Canada named Chandre Dharmawardene in an article written to Island and published on 22^nd December suggests that Sri Lanka instead of buying warships, arms and ammunitions for the Russian credit line should buy fertilizer from Russi as Russia produces very high quality urea and other fertilizers.  He says that this measure while helping our agriculture would help improve our relations with the Russian Federation.

In the meantime, the former Sri Lankan Ambassador to Russia Mr. Udayanga Weeratunga has sent a lengthy report to Lanka CNews Sinhala website on 20^th December under the title The Kaphra beetle (the tea beetle) we received on the day the Russian commemoration stamps  were  issued and the the chain of stories about the tea beetle, Stamps and warship deals”

In this exclusive article Mr. Udayanga explains issues that Sirisena government made to antagonise Russia and events that led up to the tea ban. The Russian Republic is not a new friend to Sri Lanka. Our diplomatic relations have completed 60 years this year.  During the period of the Soviet Union, Sri Lanka maintained a very cordial relationship. Since 1960 a large number of Sri Lankans have obtained degrees from the Soviet Union and have contributed to the economic development of our country.  Even today nearly one thousand Sri Lankan students are receiving higher studies in Russian universities.  Accordingly Russia is not a new friend of ours.  I think that the former President Mahinda Rajapaksa wanted to get that friendship renewed.  Therefore then our friendship got renewed and became more enthusiastic,

Since 2005 Russia started to contribute largely once again in our activities.  This was a victory for our diplomatic relations.  Russia can be considered as a leading country that remained as a great strength and weapon for our war aginst terrorism. Russia always supported in the war launched internally by our security forces and in the struggle we carried out in the international arena.  Especially the allegations and proposals made by certain countries against our country got prevented because of Russia.  Actually, the Eelaam war helped us to identify our real friends.  It has been confirmed that Russian Federatioon is an honest friend of ours.

It was when I met President Putin for the first time on 16^th November, 2016 I presented our President’s request. Then President Putin proposed for the first time to provide a State Loan for Sri Lanka amounting to U.S.$ 500 Million as a long term loan to use for purchasing Russian war material for strengthening our national security.   After the agreements reached upon the discussions held between the state institutions of both countries in accordance with the memorandum of understanding signed by me a part of the state loan amounting to U.S.$ 300 Million was used to purchase 14 MI-171 helicopters to our Air Force.

The Russian government agreed to extend to renew the loan and use balance 2^nd tranche to purchase a Russian warship under the mediation of a private firm during President Maithripala Sirisena’s visit to Russia.  Accordingly the current Defence Secretary pledged to Russia in Moscow in August 2017 that the relevant agreement and other related matters will be completed before the end of this year.  As a result the term of office of the present Sri Lankan Ambassador in Russia was extended till the end of December and now it has been further extended till February because of the ‘Tea beetle’.

Russia is also a country that faced massive terrorist threats similar to us.  Under the leadership of President putin Russia was able to launch the Russian security forces against the Chechnian terrorists and end that terrorism and develop that area of the country. The vast development that has been achieved by Chchniya now is a good example for it.  I feel that Presiden Rajapaksa also adopted some steps taken by Russia in respect of Chchniya.  It is very clear that some of these steps were adopted in our Eastern province.

Today the President of Chechniya is a former Guerilla leader.  All ideologues have rallied round this former Guerilla leader who gave up arms an entered the democratic path.  This leader has today been able to maintain a close relationship with the Russian government and the Russian nationals while acting in accordance with the aspirations of the Chechnin people by safeguarding their culture and traditions.  The result of all these are evident when we look at Chechniyya today.  91% of the Chechnians voted in supported of Putin in the Parliamentary election and it shows about the Chechnian future and the poople’s mandate.  This also indicates their willingness for a Democratic Socialist framework.  The decision taken by President Mahinda’s government to hold Provincial Council elections in the East after ending the war can be considered as a splendid victory.      .

In 1996 as it is being done by the Sri Lankan government, the Russian forces were withdrawn from Chechniya.  The then Russian government thought that by doing so the Chechnian clashes can be solved.  Bit that was not what happened.  Chechniya was not possible then to move forward as a free area.  What happened was that Chechniya became a haven of the fundamentalist extremists.  All these happened those days in our Northern and Eastern areas. As per statistics majority of Chechnians was not living in Chechniya but in other areas outside Chechniya. In our country also the majority of Tamil people live in other areas and not in the North and East.

It is competent advisors who always associate President Putin.  Sergy Lavrov is the Foreign Minister of the Russian Federation. After the war ended in our country Mr. Lavrv visited our country on 2th October, 2009.  It was the first visit by a Foreign Minister of Soviet Union or the Russian Federation after a period of 52 years.  The Russian Foreign Minister came at that time carrying aspecial invitation from the Russian government.  It was according to this invitation that President Mahinda Rajapaksa’s official Russian visit from 6-8 February, 2010 took place.  But the Yahapalan Ambaassador boasted that the leader of our country visited Russia in 2016 after lapse of 44 years.  When Sergyy Lavrov started his foreign service his first appointment as Ambassador was for Sri Lanka.  That was in 1972.  This former Abassador to Sri Lanka has mastered Sinhala language at the Moscow University.  He is a state leader who does not hesitate to speak to me in Sinhala.

Similarly as an Embassy Officee we were then able to have a very close relationship with the Russian Foreign Ministry.  We always made it a point to keep the Russian government informed honestly, factually and timely about the situation in Sri Lanka and matters related to Sri Lanka.  Always we were able to get their opinion and advice.  Therefoe the Russian government was aware that we should be provided with technical knowledge and expertise to enhance our visionary rule.  Russia has immensely helped to strengthen our security forces and develop their technical expertise.  We were very happy then that results of this friendship were visible in front of our oen eyes.  When the Russian government decided to construct ther new Embassy Office in Clombo they had an idea of arranging the Russian President or the Russian Prime Minister to visit Sr Lanka for its opening.  But since the Sri Lankan President decided to visit Russia in that same year, visit by a Russian leader did no take place.

Not only that it should be understood that at least the Deputy Foreign Minister of Russia too did not visit Sri Lanka for opening of the new Embassy Office since a group sqboteurs at the beginning of this government forcibly entered the construction site of the new Embassy and caused damages by holding demonstrations there.

Would like to cite one example that the officials decide to keep the country’s leaders informed or not informed based on the behaviour of the politicians.  Immediately after this government was formed in the year 2015, Foreeign Minister Mangala Samaraweera accused the Russian government saying that it had supplied arms to the Ukranian rebels through the Sri Lankan Ambassador in Russia. Thia statement caused much harm and damage to Russia’s international reputation.  Our Abassador in Russia has not understood yet that Russia without responding to Sri Lankan allegation at that time itself has responded now. It should have been understood before making public announncenent by the President saying that he will call President Putin and write a personal letter to President Putin.  The issue of commemoration stamps for the 60 years of diplomatic relations between the two counries and the Tea Ban has taken place on the same day. Failure to understand how both these events took place simultaneously shows the failure to understand the Russians yet by the government.

For the embarrassment caused to Russia then by the J.R.Jayawardene government for a period of 37 years a leader of our country was not invited to visit Russia. Even today our diplomats do not understand this lesson. But this matter should be mentioned for them to understand.  Russia has responded to the allegstion made by Mr. Samaraweera that Russia supplied arms to Ukranian rebels through the Sri Lankan Embassador. The dispute between Russis and Ukrain was the annexation of Cremea to Russia.  There is no suspicion and dispute that in addition to Crimea we have many other historically important places in Russia.

Today Minister Samaraaweera has received respomses in this manner.  Two commemoration stamps were issued in connection with the completion of 60 yeas of diplomatic relation between the two countries. In Russia’s Crimea two stamps and a First Day cover historically important to Sri Lanka were issued on 18^th December, 2017.  Each of these two stamps were to the value of 35 Rubles and one contained the picture of Dambulu Viharaya and the other had the picture of a historical Church in Crimea.  Russia after making all these preparatios banned Sri Lanka tea from 18^th December in Kazakhastan, Belorussia, Kirgistan, and Tajikistan including the Russian Federation.

In a situation like this it is the talent of the Ambassadot should be to take immediate action to halt the publicity that could commercially damage the reputation of the tea, not to issue or publish media releases and participate or not participate in function related to the issue of stamps.  It is another victory of the yahapalana to get Russian response even before the end of 2017 to the 2020 vision of President Maithripala Sirisena.

We regret for inviting to home then an ambassador who laks strength to get a container held under a false charge of not cancelling the passport released and who even not certify the Police reports relating to arrest Rajapaksas.  But it is the bad luck of our country that the ambassador and the President of ours have no experience to comprehend the unwise acts of both these persons who damage the good relations with Russia and other nations. ((End)

Courtesy The Daily Mirror

President Maithripala Sirisena today signed the gazette notification to institute a five-member Presidential Commission to inquire into allegations of fraud that taken place in SriLankan Airlines, SriLankan Catering (Pvt.) Limited and the Mihin Lanka Airlines from January 1, 2006 to January 31, 2018.

“The gazette will be issued tonight,” he said while speaking at a meeting in Hettipola today.

Retired Supreme Court Judge Anil Gunarathne, Appeal Court Judge Gamini Rohan Amarasekara, retired High Court Judge Piyasena Ranasinghe, former Deputy Auditor General Mallawaarachchige Don Anthony Harold and Director General of the Sri Lanka Accounting and Auditing Standards Monitoring Board Wasantha Jayaseeli Kapugama have been appointed as members of the commission, according to the President’s Media Division.

The investment by the General Treasury, Bank of Ceylon, People’s Bank and any other financial sources in SriLankan Airlines, SriLankan Catering and Mihin Lanka Airlines, termination of the agreement between SriLankan and Emirates Airlines and recruitment, promotions, transfers, retirement and appointment of Directors, Chief Executives, Chairmen and senior management of these three institutions were among the 10 point term of reference of the Commission.

President Sirisena addressing the Hettipola gathering further said that those who were involved in large scale frauds would be exposed and it would not be possible for them to escape.

I am taking this course of actions for the sake of the country and people should be prepared for a new culture of politics by bring an end to the corrupt political environment,” the President said.

He said by appointing the commission, the procedure to punish corrupt politicians was begun after the government of the late Prime Minister Bandaranaike and he would pursue his policy to to save the country from fraud.

There were extremely corrupt ministers in the last government but no action were taken against them by the then government,” he said.

But as a leader who is aware of the people’s sufferings and pains and as one who understand living standards of poor people I will ensure my promises fulfilled in punishing those involved in defrauding peoples’ money and I will leave office after punishing thieves and enacting the necessary laws to punish those who plunder the wealth of the people,” he said.

අනුරුද්ධ බණ්ඩාර රණවාරණ මාධ්‍ය ලේකම් ජාතික නිදහස් පෙරමුණ

ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කළ යුත්තේ ජනතාවට ජීවත් වීමේ අයිතිය දිනා දුන් නායකයාගේ ද? නැතහොත් බටලන්ද වධකාගාරයේ දී තරුණයන්ගේ ජීවත් වීමේ අයිතිය උදුරාගත් නායකයාගේ ද?’ යන පැනය රට හමුවේ තබන බව ජාතික නිදහස් පෙරමුණ පවසයි.

පිටකෝට්ටේ පිහිටි ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ ප්‍රධාන කාර්යාලයේ දී පැවැති මාධ්‍ය හමුවක දී එහි ප්‍රධාන ලේකම් නීතිඥ කපිල ගමගේ මහතා මෙම පැනය රට හමුවේ තැබුවේ ය. එහි දී මේ පිළිබඳ වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වූ ඒ මහතා මෙසේ ද ප්‍රකාශ කළේය.

2015 අගෝස්තු මහ මැතිවරණය මුවවිටේ තබා ගෙන සිදු කළ අකටයුත්ත මේ රටේ ජනතාවට අමතක නැහැ. ‘එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය ජයග්‍රහණය කළත් මහින්දට අගමැතිකම දෙන්නේ නැහැ’ කියා කියපු ජනාධිපතිවරයා, ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ මහ ලේකම් ධුරයත් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ මහ ලේකම් ධුරයත් පැහැර ගන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා ප්‍රමුඛ එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධාන ආණ්ඩුවක් බිහිවීම වළක්වා එජාපයේ රනිල් වික්‍රමසිංහට ආණ්ඩුවක් හදන්න ඉඩ හදලා දෙන්නයි.

දැන් ඒ වගේම අකටයුත්තක් සිදු කරන්න ‘සිරිසේන-වික්‍රමසිංහ’ ආණ්ඩුව මේ පළාත් පාලන මැතිවරණය මුවවිටේ තබා ගෙන සූදානම් වෙනවා. ඒ තමයි ‘පොහොට්ටුව දිනුවට වැඩක් නැහැ. අපි ළඟදීම මහින්ද රාජපක්ෂගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කරනවා.’ කියන මතය පැතිරවීම.

කාගෙද මේ සිරිසේන – වික්‍රමසිංහ ආණ්ඩුව ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කරන්න හදන්නේ? මේ රටේ ජනතාවට ජීවත් වීමේ අයිතිය දිනා දුන් නායකයාගේයි. ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කිරීම කියන මාතෘකාව පළමුව මේ රටේ දේශපාලන කරළියට ආවේ 1980 දී. තමන් පිහිටුවපු ජනාධිපති කොමිෂන් සභාවක නිර්දේශ අනුව සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය ඇතුළු පිරිසකගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කිරීමට ජේ. ආර්. ජයවර්ධන ජනාධිපතිවරයා එහි දී ක්‍රියා කළා. දැන් යළිත් 2018 දී මේ මාතෘකාව දේශපාලන කරළියට පැමිණෙමින් තිබෙනවා.

1980ත් 2018ත් අතර මේ ‘ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කිරීම’ කියන මාතෘකාව මේ රටේ දේශපාලන කරළියට පැමිණියේ බටලන්ද වධකාගාරය පිළිබඳ ජනාධිපති කොමිෂන් සභා වාර්තාව එළි දැක් වු අවස්ථාවේදීයි.

‘බටලන්ද අමානුෂික ක්‍රියාවන්ට වගකිවයුතු පළමුවැනියා’

බටලන්ද කොමිෂන් සභා වාර්තාව මගේ ළඟ තිබෙනවා. එහි 154 පිටුවේ මෙහෙම කියනවා.
‘රාජ්‍ය පොහොර නිෂ්පාදන සංස්ථාවේ බටලන්ද නිවාස යෝජනා ක්‍රමයේ පුද්ගලයන් රඳවා තබා ගැනීමේ ස්ථානයක් හෝ ස්ථාන පිහිටුවා පවත්වා ගැනීම සහ 1988 ජනවාරි මස පළමුවන දිනයෙන් ආරම්භව 1990 දෙසැම්බර් මස 31 වන දිනෙන් අවසන් වන කාලසීමාවේදී එකී ස්ථානයේ හෝ ස්ථානවල කිසියම් පුද්ගලයෙක් හෝ පුද්ගලයෝ රඳවනු ලැබ සිටියෝ ද ඔවුහු අමානුෂික හා ආත්ම ගෞරවය කෙළෙසන ක්‍රියාවන්ට හෝ කුමන්ත්‍රණයක ප්‍රතිඵල ලෙසට යම් ලිඛිත නීතියක් යටතේ වරදක් වන සැලකිල්ලට භාජනය කරන ලද්දෝ ද යන වග සහ එකී ක්‍රියා සඳහා සෘජුව හෝ අනියමින් වගකිව යුතු වන පුද්ගලයා හෝ පුද්ගලයෝ
1.1986න් ආරම්භව විවිධ අවස්ථාවලදී රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා (එම මහතා අදාළ කාලසීමාව තුළ කැබිනට් අමාත්‍යවරයකු විය.) රාජ්‍ය පොහොර නිෂ්පාදන සංස්ථාවේ අදාළ බලධාරීන්ට එකී සංස්ථාවට අයත් බටලන්ද නිවාස යෝජනා ක්‍රමයේ නිවාස කැළණිය පොලිස් කොට්ඨාසයේ පොලිස් නිලධාරීන්ට වෙන් කොට මුදාලන ලෙස නියම කර තිබේ.’

එහෙම පටන් අරන් 159 පිටුවේ තිබෙනවා, ‘රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා හා ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස් අධිකාරි නලීන් දෙල්ගොඩ මහතා බටලන්ද නිවාස යෝජනා ක්‍රමයේ B2, B8, B34 හා A1/8 යන නිවාසවල නීතවිරෝධි රැදවුම් ස්ථාන හා වධකාගාර පැවැත්වීමට අනියමින් වගකිව වගකිවයුතු වන්නෝ ය” කියා.

‘රනිල්ගේ ප්‍රජා අයිතිවාසිකම් අහිමි කිරීමේ නිර්දේශය’

ඒ වගේම එහි 162 හා 163 පිටුවල රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට අදාළ නිර්දේශ මෙන්න මේ විදිහට තිබෙනවා.

‘මුලින් වූ පරිච්ඡේදවල ප්‍රකාශ කරන ලද පරිදි, ජ්‍යේෂ්ඨ පොලිස් නිලධාරීන් විසින් මෙන්ම එවකට පැවැති රජයේ දේශපාලනඥයෙකු (ඒ දේශපාලනඥයා තමයි රනිල් වික්‍රමසිංහ) මානව අයිතිවාසිකම් බරපතළ ලෙස උල්ලංඝණය කරනු ලැබූ ආකාරය අපි විසින් නිරීක්ෂණය කොට ඇත… පෙර කී අයිතිවාසිකම් දඬුවම් විඳීමට සිදු වන බියක් නොමැතිව පිට පිට උල්ලංඝණය කර ඇති බව අපට පෙනී යයි… පුරවැසියන්ගේ මූලික අයිතිවාසිකම් පිට පිටම උල්ලංඝණය කර ඇතැයි හඳුනාගනු ලබන පුද්ගලයන්ගේ ප්‍රජා අයිතිවාසිකම් අහිමි කිරීමේ” ස්වරූපයෙන් වූ සුදුසු දඬුවම් එම පුද්ගලයන්ට පැමිණවීමට අවශ්‍ය අතිරේක අධිකරණ බලය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට පැවරීම අප නිර්දේශ කරමු.’ උපුටා ගැනීම අවසන්. නිර්දේශ ඉදිරිපත් කළේ බටලන්ද කොමිෂන් සභාවේ කොමසාරිස්වරුන්.

ඉහත මම පැහැදිලි කළේ 1980න් පසුව ‘ප්‍රජා අයිතිය අහිමි කිරීම’ කියන මාතෘකාව දේශපාලන කරළියට පැමිණි අවස්ථාවයි. එසේ බටලන්ද කොමිෂන් සභාව එකී රනිල් වික්‍රමසිංහ නැමති දේශපාලනඥයාගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කිරීමේ නිර්දේශය ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නේ එවකට ජනාධිපතිනිය වූ චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග මැතිනියටයි. ඇය ඒ නිර්දේශ ක්‍රියාත්මක නොකළ බව අපි දන්නවා. එහෙම අයයි, අද රට බේරාගත්, අපට ජීවත් වීමේ අයිතිය දිනා දුන් නායකයාගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කිරීම ගැන නන් දොඩවන්නේ.

‘චන්ද්‍රිකා හමුවේ අල්ලස් කොමිසම නිහඬ වූ හැටි’

මෙහි දී හැම තිස්සේම ‘රාජපක්ෂ හොරා කෑවා’ කියන චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංගටත් ඇයගේ අතීතය මතක් කර දීමට අපි කැමතියි. මේ මගේ අතේ තිබෙන්නේ ‘වෝටර්ස් ඒජ්’ අක්‍රමිකතාවට අදාළ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ පැවරූ නඩුවේ නඩු තීන්දුව. ඒ නඩුවේ පළමු වගඋත්තරකරු අංක 07, නිදහස් ඇවනියු, කොළඹ 07, යන ලිපිනයේ පදිංචි චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංගයි. ‘වෝටර්ස් ඒජ්’ ගනුදෙනුව අදාළව අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාව පළමුවන වගඋත්තරකාරිය ඇතුළු පස්දෙනකුට එරෙහිව කඩිනමින් නීතිමය පියවර ගත යුතුයි’ කියා නඩු තීන්දුවේ තිබෙනවා. නමුත් අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිසම ඒ තීන්දුව ප්‍රකාරව කටයුතු කරලා නැහැ.

මේ අය රට බේරාගත් නායකයාගේ, අපට ජීවත් වීමේ අයිතිය දිනා දුන් නායකයාගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කරන්න හදන කොට ‘මේ ලේ වැකි – හොරකමින් පිරුණු ඉතිහාසය’ කෘතගුණ දත් ජනතා අධිකරණය ඉදිරියේ තැබිය යුතු වෙනවා. ජනාධිපති කොමිෂන් වාර්තා මේ රටේ ඉතිහාසය පුරා යොදා ගෙන ඇත්තේ මැතිවරණ කාලවල ජනතාව රැවටීමේ මෙවලමක් විදිහට බව අපට පැහැදිලිව පෙනෙනවා. ඒ නිසා මේ සියල්ල දෙස හොඳින් සලකා බලා ජනතා අධිකරණය තීන්දු කළ යුතුයි, ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කළ යුත්තේ රනිල්ගේ ද? , චන්ද්‍රිකාගේ ද?, මහින්දගේ ද? කියා. ඒ අනුව සිතමින් මේ රටේ කෘතගුණ දත් ජනතාව පෙබරවාරි 10 වැනි දා පොහොට්ටුවට අතිවිශිෂ්ට ජයක් හිමි කර දෙනු ඇතැයි කියා අපි විශ්වාස කරනවා.”

අනුරුද්ධ බණ්ඩාර රණවාරණ
මාධ්‍ය ලේකම්
ජාතික නිදහස් පෙරමුණ

බටලන්ද කොමිසමේ වාර්තාව මෙතනින්

By Dr. Dayan Jayatilleka Courtesy The Island

Henry Kissinger and Oliver Stone, who had very little in common, are both credited with originating the saying ” just because you are paranoid it doesn’t mean they aren’t out to get you” and its variation which goes “even if you are paranoid you can have real enemies”. The same goes for garrulous gasbags. Just because someone is a garrulous gasbag it doesn’t mean they can’t tell the truth or aren’t telling the truth. Minister Rajitha Senaratne is possibly the biggest gasbag in the Yahapalana Cabinet, followed at some distance by Sarath Fonseka, Champika Ranawake and Mangala Samaraweera though not in any particular order. And yet, when Rajitha Senaratne says, as The Island reported as its page one lead story of February 1st (yesterday) that that Gotabhaya Rajapaksa will be arrested and jailed after February 10th, I do not dismiss it as pure, if characteristic, garrulity. The report says that he made the statement at a public rally in Matara. I believe Rajitha is telling the truth.

Now in the first place, this makes matters easier for politicians and most importantly, voters. We the citizens know full well, what is to come if the UNP is not defeated or succeeds in forming a coalition with the official SLFP, on/after Feb 10th. Speaking in Vavuniya, the Prime Minister said that Trincomalee port and the oil tank farm will be “developed” with the assistance of a Singapore firm (hopefully not one that Arjuna Mahendran works for), and went on to say that “with Tamil Nadu progressing rapidly, such a development of Trincomalee will directly benefit the North and East, including Vavuniya”.

Meanwhile, the TNA election manifesto calls for the implementation of the Oslo agreement, which Prime Minister Ranil Wickremesinghe entered into with the Tigers in 2002, pledging “internal self-determination” through “federalism”. This comes after MA Sumanthiran’s Jaffna speech several weeks back in which he explained to a Jaffna audience that the proposed new Constitution goes “beyond federalism”. Now, this is the very TNA that the Yahapalana administration has empowered by conferring it the important status of the Opposition in parliament, though it has only 16 seats and the Joint Opposition has over three times as many.

The drafter of the LTTE’s ISGA proposal, Prof Sornaraja, Singapore based brother-in-law of ex-President Kumaratunga’s ex-advisor on ethnic affairs, addressed a seminar in Jaffna a few weeks back , at which Chief Minister Wigneswaran called for an “international legal framework” for the Tamil Question, and pledged to have this raised at the upcoming March session of the UNHRC in Geneva at which, as the good Chief Minister reminded his audience, the UN High Commissioner for Human Rights is to present his interim progress report on Sri Lanka’s implementation of the 2015 resolution.

Meanwhile, Finance Minister Mangala Samaraweera has rolled out a Budget which envisages the lifting of the land reform laws and permitting foreign companies to buy large tracts of land on this small island (there’s no guarantee that the said companies won’t be fronts for LTTE black money flows through Diaspora conduits). The UNP’s Ajith Perera says the new Constitution will be fast-tracked after February 10th. Prime Minister Wickremesinghe himself says that in accordance with the PRECIFAC recommendations former President Rajapaksa will lose his civic rights not merely for seven years but for the rest of his lifetime. This is echoed by Champika Ranawake, Rajitha Senaratne and the SLFP’s Mahinda Samarasinghe. Now, Rajitha Senaratne says Gotabhaya will be arrested and jailed after February 10th.

Not every day does anyone do us citizens favours for free. These are our lucky day. All these statement do us four favours at least.

Firstly, we all know what we are voting for if we vote for the UNP. Secondly, we now know why the UNP wants to remove Mahinda’s civic rights and jail Gotabhaya. The UNP wants to knock out Mahinda and Gotabhaya as the next logical step of the process of making the TNA the Opposition, and precisely because it wants to implement the larger program it has just laid out: giving Trincomalee to the Indians and thereby empowering the North and East; implementing a new Constitution which grants power over land to the provinces and is a remix of the LTTE’s ISGA drafted by Prof Sornaraja; allowing foreign companies, including Tamil Nadu and Diaspora based companies to own vast tracts of land on this island. Mahinda and Gotabhaya have to be removed, if Sri Lanka is to be dismantled and sold off.

Thirdly, we know what to do if we disagree with such a future for our country: vote against the UNP in massive numbers on February 10th and as long as Ranil remains the leader. Fourthly, we know what we’ll be voting against if we vote against the UNP.

Mahinda and Gotabhaya, in that hierarchic order and chronological sequence, are symbols of national resistance and are powerful obstacles to the UNP’s ‘Grand Sale’ of Sri Lanka. If this unpopular government, the unpopularity of which will be clear on Feb 10th, chooses to make the same mistake as a UNP in crisis did after the August 1953 Hartal, and take a tougher, harder line (appointing Sir John Kotelawela, on the advice, among others, of Prime Minister Wickremesinghe’s father Esmond) rather than taking a step or two back, then the same outcome will prevail as it did then: the social polarization will increase exponentially and the eventual electoral outcome will shift in a more radical nationalist direction.

Given that they are widely perceived as saviours of the nation from the terror of the Tamil Tigers, if Mahinda and/or Gotabhaya are subject to victimization and legalized repression it will not be mere social antipathy as in 1955-56, but active anger and hatred that the UNP government stacks up against it as in 1988. Today, there is no Ranasinghe Premadasa as PM, candidate and President to save it from the “fire and the fury” of rampant nationalist populism.

If anything swings the choice in favour of Gotabhaya as Presidential candidate rather than a more moderate progressive candidate, it will be a spell in jail. If anything radicalizes—politically and ideologically ‘weaponizes’ Sinhala nationalism, and tilts the balance between the progressive populist and radical nationalists in the growing Opposition camp, it will the arrest of Gotabhaya. If anything assures a huge swing of Sinhalese of all parties including the urban UNP in his favour at the election of November 2019, it will be a stint of legalized martyrdom. If anything makes the post-UNP regime of 2019-2020 more determinedly Sinhala nationalist, it will be a defensive retaliation for the affront of an attack Mahinda and Gotabhaya are symbols of national resistance and are powerful obstacles to this grand sell out of Sri Lanka.

If anything guarantees that the defeated UNP of 2019-2020 faces a “Jacobin” outcome, and signals that the Greens should already get their green cards, it is a move to disenfranchise Mahinda Rajapaksa and jail Gotabhaya Rajapaksa. I belong to the generation that saw on Western TV, the South Vietnamese equivalent of Ranil’s UNP, kicked off US helicopters while clinging to their skids during the evacuation of April 30th 1975.

චාර්ල්ස් ඇස් පෙරේරා විසින්

ඔහු කරන චෝදනාවල ඇත්ත කොච්ච්රද නැත්ත කොච්චරද මැනලා  බලන්න  තියෙනවා.

 ලංකාවේ උඩරට පවුල්වල කෙනෙක් මැරුණාම  අඬන්න ගෑනු කුලියට ගන්නවා
හුඟක්වෙලාවට දෙමළ ගෑනු. උන් මළ ගෙදරට එන ම්නිස්සු වැඩිවෙන්ට වැඩිවෙන්ට
මුලු ගමටම ඇහෙන්න මර ලතෝනි තියනවා.

ඒ දවස්වල එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ත් එහෙම කුලියට ගන්න කටහැකර කථිකයොත් හිටිය
උන් කුනුහරූපත් කියල විරුද්ධපාක්ෂකයින් ලැජ්ජාකරන කථා කියනවා. මට තාමත්
මතකයි  මාතලේ කච්චේරියගාව පිට්ටනියේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ රැස්වීමක්
තිබුණා.  එතකොට ශ්‍රී ලංකා නිදහස්පක්ෂයේ නායිකාව සිරිමාවෝ බන්ඩාරනායක
මැතිනිය. එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ කතිකයා මටමතක හැටියට ජයමාන්න කියල මහා වනචර
කුපාඩි කථිකයෙක්. ඌ සිරිමාවෝ බන්ඩාරනායක මැතිනියට  ඇගේ ගැහැනුකමට පහර
දෙන්න  මහනින්දිත හැටියට කතා  කීවා .

එදා එක්සත් ජාතිකපක්ෂය මෙන් අද ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ  එස් බී
දිසානායකත් විලිලජ්ජා නැතිව පාහර කතා කියනවා.  ඔහු විරුද්දපක්ෂයක එක
මන්ත්‍රීවරියක් නම්කරමින් ඇ රෙදිත් කඩාගෙන ගිය හැටියක් නින්දිත විධියට
කීවා. මෙවැනි කථා පාරලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු විසින් කිව යුතු නොවේ. ඇරත්
ගැහැනුන්ට දේශපාලන චන්ද සඳහා ඉදිරිපත්වීම නීතිගතකර තිබෙන අවධියක
මන්ත්‍රීවරියකට අපහාස්මකව කිලිටි බස් දෙඩීම කිසිසේත් පිළිගත නොහැක.

ඊයේද පෙරේදාද සිරිසේන ජනාධිපති තුමා රිකිල්ලකඩ රැස්වීමක කතාකරනකොට මට එදා
මාතලේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ රැස්වීමේ කතාකල ජයමාන්නද කොහෙද මිනිහා කරපු
පාහර කතාවයි මතක් උනේ.  ජී.එල්. පීරිස් මැතිතුමාගේ සභාපතිත්වයෙන් පවතින
ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුන ගැන කථා කරමින්  ජී එල්ගේ  කුනුකානුව තියෙන්නේ
හොරු රකින්ට යයි කීම ජනාධිපතිවරයකු විසින් කිව නොයුතු අසීලාචාර  කතාවකි,
ඒ කතාව නැණවත් මිනිසුන් කෙසේ පිලිගන්නේදෑයි නොදනිමු.

යමක් කමක් දන්නා අධ්‍යාපනයක් ලත් සීලාචාර  යහපත් මිනිස්සු තමන්ගේ තත්වය
අනුව ත කරන ක්‍රියා, හා කථා කරන වචන හසුරුවා ගතයුතුයි නොඑසේනම් ඒ මිනිස්
කමට කරන අගෞරවයකි.

 මට  මතකයි උම්මග්ගජාතක කතාවේ ද කොහෙදෝ  තියෙනවා රජ තුමා මහෝසධ පඬි තුමා
රජමාලිගාවට කැඳවාගෙන එන්ට ඇමතිවරයෙක් යවනවා . මහෝසධ පඬි තුමා පොඩි
කොලුගැටයෙක්  ඔයු ඇමතිවරයාත් එක්ක රජමාලිගාවට යනකොට දඩබ්බර  කොලුකමට පාරේ
වළ වල්  උඩින් පැන පැන   පාරට නැමී තියෙන අතුවල කොළ  කඩ කඩ යනවා.
මාලිගාවට ඇවිල්ල රජතුමා බැහැ දකිනවා, රජ්ජුරූවෝ කුමාරයට කතාකරලා ඔහුට
මාලිගාවේ නිලයක් භාර දෙනවා.

මහෝසධ පඬි තුමා නිලයභාරගෙන ඔහු සමග පැමිණි ඇමතිවරයාත් සමග ආපහු ඔහුගේ
ගෙදරට යනවා. මහෝසධ පඬි තුමා මාලිගාවට එනකොට පාරේ උඩින් පැන පැන ආපු
වලවල්  හොඳ තැන්පත්ව පසුකර පාරට නැවී තිබුණ අතුවල  කොළ කඩන්නේ නැතිව
සංවරසීලීව ගෙදරට පැමිණියා. එතකොට අර ඔහුත් එක්ක පැමිණි ඇමතිවරයා  මහෝසධ
පඬි තුමාගෙන් අහනවා පඬි තුමානෙනි ඔබ රජ මාලිගාවට යනකොට වලවල් උඩින්
පැනපැන ගියේ නමුත් ආපහු එනකොට  ඒ වලවල් උඩින් පනින්නේ නැතිව හොඳ පිළිවෙලට
සාන්ත දාන්තව පැමිණියා  ඒ මොකද කියලා.

මහෝසධ පඬි තුමා කියනවා ඇමති තුමනි මම මාලිගාවට යනකොට කිසි වගකීමක් නැති
කොලුගැටයෙක් නමුත් ආපසු  එනකොට මම  රාජ්‍ය නිලයක්දරන වගකිව යුතු
පුද්ගලයෙක්. ඒ නිසා ඒ නිලයට ගරුකරන පුද්ගලයෙක් වශයෙන් ඒ නිලයට ඔබින
අන්දමට හැසිරිය යුතු නිසයි  මම සැලකිලිමත්ව හීන්සිරුවෙන් යහපත්ව ගමන්කළේ
.

රටක ජනාධිපතිවරයෙක්ද හැසිරිය යුතු කතා කලයුතු පිළිවෙලක් තියෙනවා. ඔහු රටේ
වග කිව යුතු නායකයෙක්,  බෞද්ධයෙක් ඔහු මුළු රටටම ආදර්ශයක් විය යුතුයි.
ජනාධිපති වශයෙන්  ඔහු කිසිවෙක් හතුරෙකු වශයෙන්  හෝ අප්‍රිය පුද්ගලයකු
වශයෙන් හෝ සැලකිය නොයුතුයි. හැමොටම එක විධියට  සලකන උපේක්ඛා ගුනයතිබෙන
යහපත් කාරුණික පුද්ගලයකු වියයුතුයි. කෙනෙකුට තදින් යමක් කියනවානම්, ඔහුගේ
තනතුරේ බලය අනුව ක්‍රියා කරනවානම් එයත් හොඳට හිතා බලා යහපත්ව උපාය
මාර්ගිකව කාරුණිකව  කලයුතුයි.

නමුත් අපේ ජනාධිපති ඒ කිසි උපායමාර්ගයක් සලකන්නේ නැ. අර ඉංග්‍රීසි
කියමනක් තියෙනවා වීදුරුභාන්ඩ වෙළඳ සැලකට පැනපු ගොනෙක් වගේ කියලා. එවිධියට
රාජ්‍ය පාලකයෙකුට කටයුතුකරන්න බෑ.

සිරිසේන ජනාධිපති තුමා තමන් කරපු වැරදි වලින් ඉගෙන ගන්නේ නැති බවක්
පේනවා. 2015 අගෝස්තු මාසයේ ඔහු මැතිවරණයකට පැමිණි  මහින්ද රාජපක්ස මහතාට
විරුද්ධව ගත ක්‍රියා මාර්ගය නැණවත් ශිස්ඨ සධාචාරමත් කිසිවෙක් සුදුසුයි
කියන්නේ නැ. මහින්ද  රාජපක්ෂ මැතිතුමා  ඒ මැතිවරණයෙන් දිනන බව දැනගත්
ජනාධිපතිතුමා චෝදනා රාශියක් ඇතුලත් ලිපියක් යැව්වා, දෙවනුව දැනුම් දුන්නා
 දිනුවත් අගමැතිකම දෙන්නේ නැ කියල.

තෙවනුව මැතිවරණයට දවස් කීපයකට ඉස්සෙල්ල පක්ෂයේ  ලේකම් දෙපලම අස්කරලා
අලුත් ඔහුගේ සගයන් දෙදෙනෙක් ලේකම්වරුන් වශයෙන් පත් කලා.  මේ සියලු අසොභන
ජනාධිපතිවරයෙකුට තරම් නොවන ක්‍රියාවන්ගෙන් සිදු උනේ මහින්ද  රාජපක්ෂ
මැතිතුමාගේ පක්ෂයට  ලැබෙන්ට තිබුණු චන්ද සංක්‍යාව අඩුඋනා.

 මොහු අදත් ගෙනයන්නේ ඒ  ඔහුගේ නිලයට සුදුසු නැති නුවණැති පුද්ගලයන්
විසින් හෙළාදකින අසොභන හැසිරීමක්.

2015 ජනවාරි මාසයේ බලයට  පැමිණි මේ දෙබිඩි  ආණ්ඩුව රටට මොනවාද කරලා
තියෙන්නේ. මෙතුමන්ලා කියන හැටියට ප්‍රජාතන්ත්‍ර වාදය ඇතිකරලා තියෙනවලු .
නමුත් ප්‍රජාතන්ත්‍ර වාදය රටෙන් නැතිවීගියබවක් ජනතාවනම් දන්නේ නැ. සුදු
වෑන් සන්ස්කෘතියක් නැතිකලාලු. නමුත් තාම  මිනිසුන් වෑන් රථවලින් පැහැරගෙන
යෑම් පිළිබඳව ආරංචි ලැබෙනවා, මාද්‍යවෙදීන්ට සම්පුර්ණ නිදහස් දීලාතියෙනවා
කියනවා. නමුත් ඔවුන්ට අග්‍රාමාත්‍යවරයා විසින්ම පාර්ලිමේන්තුවේදීත්
මාද්‍යාවේදීන්ට තරවටුකරනවා  හැමෝම දෑකලා තියෙනවා.  හොරකම් කරන්නේ නෑ කීවා
නමුත් මහබැන්කුවත් මහදවාලේ  බිඳලා හොරකම් කළා.  නමුත් මේ ඔවුන් කියන
දියුණුවේ ලකුණු නිසා මිනිසුන්ගේ බඩගිනි අඩු වෙලාද?

ජීවන වියදම  පහතවැටිලාද ? නෑ.  ඉතින් මොනවාද  මේ දෙබිඩි ආණ්ඩුව රටට කල දියුණුව?

සිරිසෙන ජනාධිපති තුමන්නම් විරුද්ධ වාදීන්ට පතුරුයනකන් බනිනවා.  විපක්ෂයෙ
 හිටියාකිව් හොරු සේරම දැන් දෙබිඩි ආණ්ඩුව පැත්තේ.  බැංකුව හොරා කෑම
පිලිබඳ කොමිසන් වාර්තාවේ  නොකියපු දේවලුත් තියෙනවා කියනවා. තියෙනවා කියපු
 දේවල් නෑ  කියනවා. තව කොච්චර කාලයක් මේ නාඩගම නටන්න හදනවද?

ඉන්දියාවත් එක්ක වෙළඳ ගිවිසුම් තියන්න ඉස්සර සින්ගප්පුරුවත් එක්ක
ගිවිසුම්තියාගෙන. ලෝකයේ පිරිසිඳු නගරයක් බවට පථත්වූ කොළඹ අද දුගඳ හමන
නගරයක් වෙලා. විග්නේස්වරන්ට ලෝකයේ හැමපැත්තෙන්ම ඩොලර්  මිලියෙන ගණන්
ගලාගෙන එනවා. උතුරේ අනාගමික දෙමළ විතරක් පලාතක් නිර්මාණය කරන්න උත්සාහ
ගන්නවා. ඉන්දියන්  කාරයෝ ලංකාවේ හැමපලාතකම රැකි රස්සාවල් ලබාගෙන පල
පදියම් වෙනවා.  නමුත් දෙබිඩි ආණ්ඩුව ඇස් පියාගෙන  හොරුඅල්ලන්න කෑකෝ
ගහනවා.

එදා ලංකාව දෙකඩවීමේ සලකුනුපහල උන අවස්ථාවේ ජාතියේ වාසනාවකට  ජනාධිපති බවට
පත්වූ මහින්ද  රාජපක්ස මැතිතුමා ත්‍රස්තවාදය සම්පුර්ණයෙන් පරාජයකොට රට
එක්සේසත් කර, ලංකාව එතෙක් නොදුටු මහා සංවර්ධනයක් කරා ගෙනගිය ශ්‍රේෂ්ඨ
නායකයා. නමුත්  දැන් ඔහුගේ පුරවැසි අයතිවාසිකම් නැතිකරන්න  මෛත්රිපාල
ජනාධිපතිගේ  දෙබිඩි ආණ්ඩුවේ සැලස්මක් තියෙන බවද ආරංචි මාර්ගවලින් හෙළිවේ.

මෙන්න මෙහෙමයි, සුදුපාට රෙදි ඇඳගෙන මහා කරුණා ගුනයෙන් හෙබි බෞද්ධනායක
ජනාධිපති සිරිසේන මැතිතුමා 2001 සිට 2014 දක්වා ශ්‍රී ලංකා නිදහස්පක්ශයේ
මහ ලේකම්වරයාව සිට දැන් දෙබිඩි ආණ්ඩුවක නායකත්වය ලෑබ ජනාධිපතිවරයා බවට
පත්ව සිට ඔහුත් සමග වසරගනනාවක් එක්ව සිට ඒ ආණ්ඩුවේ අමාත්‍යවරයෙක්වද වී  ඒ
 ආණ්ඩුව කල හැමදේකටම සම්බන්දව සිට ඒ සියල්ල අමතක වී වසර ගණනාවක්
කුම්භකර්නයෙකුමෙන් නිදා සිට අවදි උවකුමෙන් ඔහුගේ ඒ සගයන් ගැන කියන කතා

ඒ ගොල්ලන්ට ජී. ඇල්. පීරිස්‌ගේ හොර පක්‌ෂෙන්, දේශපාලන කුණු කානුවෙන්,
වසංගත රෝග වාට්‌ටුවෙන් මිදෙන්න බෑ. ඒක හොරු ආවරණය කරන පක්‌ෂයක්‌. හොරු
නිදහස්‌ කරපු පක්‌ෂයක්‌. මගේ ප්‍රතිපත්ති පිළිගෙන ඔය හොරුන්ට මාත් එක්‌ක
හිටගන්න බැරි බව මම පැහැදිලිවම දැනගෙනයි එහෙම කිව්වේ. රටේ කොච්චර හොරු
හිටියත් දූෂිතයෝ හිටියත් මේ රට අපි හදන්න ඕන ජාතික සමගියෙන් ගොඩ නැඟුනු
රටක්‌ විදිහට.”

නමුත් ඒ සගයන් සමග සිටිකාලයේ ඔවුන් කල හැමදේකටම ජනාධිපති තුමත්
සම්පුර්ණයෙන්ම වග කිව යුතු බවත් ඔවුන් කල හැමදේකටම සම්මාදන් උන බවත්
අමතකවෙලාද ? ඔවුන් එදා හොරු නම්  ඒ කාලයේ හොරකම්වලට ජනාධිපති තුමත්
සම්බන්ධව සිටියා නොවේද ?

වෛරයෙන් වෛරය නොසන්සිඳේ. වෛරය කරන්නා වෛරයෙන්ම නසී. සටනට කඩුවගන්නා
තැනැත්තා කඩුවෙන්මනසී.

මේ  දෙබිඩි   ආණ්ඩුවට මෙසේ තව කාලයක් පැවතීමට ඉඩදුන්නොත්  එය අපේ රටේ ද
අවසානයයි.  එබැවින්  මේ  දෙබිඩි   ආණ්ඩුවට ජනතාවගේ අප්‍රසාදය පෙන්වන්න
ලබන පළාත් පාලන චන්දයේදී ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුනට ඔබේ වටිනා චන්දය
දෙන්න

Translated by : A.A.M.NIZAM – MATARA

Participating in the Hiru TVs Salakuna political programme on Monday 29^th January, the former President Mr. Mahinda Rajapaksa made a brilliant and composed presentation and explained that the reason for his defeat in 2015 was over trusting the people who were close to him. He said that there was a foreign conspiracy to defear him and those countries involve in the conspiracy acknowledged that the victory should belong to them.  Mr. Rajapaksa said that there was a spate of mis allegations, misinformatons, espousing racism. mud slinging assaults and promises and it made the people to get misled.  Speaking about holding the election early Mr. Rajapaksa said that generally people want to remain in power for periods more than they are entitled to but what he did was to hold election erlier than the due date.

He said that his family was in politics since 1930s and people can remain in politics as long as they have the trust of the people and when this trust is lacking they should leave politics He said that they have been able to remain in politics all these years because that they were with the people and if they had gone against the people the people would discarded them.  On the question whether he remains in politics to promote Namal he said that when he lost the election he decided to retire from politics but the people did not allow him to do so and they forcibly brought him back and even Namal he must win over the people and be with the people and then only people will accept him.

This is an occasion the whole country use their franchise. Since the dissolutions of the local government institutions the whole country, all Municipal Councils, Urban Council, and Pradeshiy Sabhas were ruled by the governemt,  Can they say anything they have done during this period, did they construct a culvert, did they remove garbage. This created huge health problems, increased the spread of mosquitoes, people suffered and died from dengue, Many local government institutions Colombo Municipal Council, Dehiwela Mt. Lavinia Municipal Council, Kandy Municipal Council, Kurunegala Municipal Council do not need government funds they can collect sufficient funds and carry out their activities

On the allegation that he is destroying the SLFP formed by S.W.R.D.Bandaranaike and his farher D.A.Rajapaksa, he said that the Sri Lanka Freedom Party was formed by Mr. S.W.R.D.Bandaranaik, his farher D.A.Rajapaksa,Sri Nissanka, T.B.Ilangatne and many others in 1951 and when  Prime Minister S.W.R.D.Bandaranaike wasassanated Madam Sirimavo Bandaranaike came in and strengthened the party and it was weakened by Chandrika reducing the number of SLFP  MPs  and sduring his time he strengthened it once again and had 128 members in parliament got almost all the Provincial Councils and about 90% of Pradeshiya .  It was Sirisena who destroyed the party, removed the two General Secretaries, including the General Secretary of the UPFA, publicly stated denial of Prime Minister post discouraging voters, and he even told him that all these were done to ensure the victory of the UNP

On the SLPP, Mr. Rajapaksa said that the SLPP functions as the main people’s force even for the UNP Ranil is not the President of the party.

The day the SLFP and the SWRD policies were betrayed by Sirisena was the day he went to Sirikotha wearing a green garland of flowers and that ws the second assassination of Mr. S.W.R.D.Bandaranaike and his policies.  He pointed out that Mr. S.W.R.D.Bandaranaike nationalized Trinco harbour and Katunyake airport  Now under the leadership of Sirisena national assets are being sold for instance Trinco Oil Tanks, Mattala Airport, Hambantota Harbour  and many other national assets,  He asked whether these are S.W.R.D.Bandaranaike policies? Having the colour of the SLFP, its building and wearing blue colour does not mean that they are SLFPers. He said that they have all the national forces with them which include the pancha maha baalawegeya and added to that the war heroes and students and the youth.

Speakimg om the allegation of non ayment for ITN advertisements, he said that he was nominated as a candidate for tehe Presidential Election by the SLFP and the General Secretary of the party who nominated him was Sirisena and he handled the operation activities and appointed various committees, publicity committee, transport committee and so on.  The publicity committee has entrusted an advertising agency and it was that advertising agency that has dealt with ITN and there were no connection between him and the ITN.  Similarly the Prime Minister has made a similar allegation tha there were 4,000 billion bond scam from 2008 to 2014 and he has challenged them to file a case.  Mr. Rajapksa said that he has full confidence in officials who represented the government at that time and they maintained the records and they have nothing to hide.  He blamed for appointing a non-Sri Lankan for the post of the governor of the Cwentral Bank when there are so many educated and talented people in th counry who are educated here and they will not betray the country as they would live and they aspire to die here.  Basil Rajapaaksa is being prosecuted for paying Rs. 2,500 for Samurdhi recipients but the payment has not being suspended yet and the case is goin on. Countering the allegations about making the country subjected to a huge debt burden Mr. Rajapaksa said that the loans were taken by his government for carrying out development activities with a proper cash flow management method for ongoing poject expenses and to pay the loan instalments without causing any burden to the country.  He said that this government during the last three years has taken huge loans, got millions from the sale of state assets and has mysteriously exhausted the money taken by them as loans without even building a culvert.  He said that when he took over the country the GDP/debt repayment ratio stood around 100 and it was brought down to 70 at the end of his tenure and now it has increased to 80 odd within the last three years.  Mr. Rajapaksa showed charts relating to debt repayment that were being made by his government and its steep reversal once again during the last three years.  Referring to the Port City Development Project he refuted the allegation that he gave a lrge extent of land to China and said that he feels very hppy on seeing the project being developed once again and explained that all these years what we had seen was sea erosion and losing lands adjoining the coast to the sea.  On the contrary under this project over 500 acres of lands were reclaimed from the sea and the agreement made for this task was for China to reclaim the lands and give them to us and in return get 25 hectares and Sri Lanka did not make any payment for carrying out this work.  He asked what they say about the lands that had been sold to foreigners under the facilitation of previous governments and cited the coastal areas from Negombo to South including Galle Fort.  He said that even in the upcountry and in the East coast lands have been sold in this manner.  In respect of Shangrila Hotel and construction of the Security Headquarters the firmer President said that after completing the war in 2009 they wanted to get down investors to develop the country.  However at that time foreign investors were not willing to come due to the fear of the possibility of reemerging the war situation.  It was at this juncture they were able to get Shangrilla hotel chain which has over 100 hotels all over the word to build a Hotel in Colombo at 6 acres of the Army Headquarters premises and build a new security headquarters in a ifferent ocation.  The money received from Shangrila was deposited in a separate bank account to utilize those funds for the construction of the security services headquarters.  This government took that money to the Treasury and that is why they are now finding difficulties to build the Security headquarters.  He said that with the Shangrila investment confidence got build up and many foreign investors started coming to our country, apartment builders, hotel builders, and so on.  Mr. Rajapaaksa also showed a chart outlining the rise of foreign investments from 2009 and the decline of foreign investments during the last three years.    Speaking about the cost of living Mr. Rajapaksa said that people all over the country are suffering due to steep rise in cost of living and even Tamils in the North are experiencing this feeling.  He said that during his period farmers in the North were given fertilizer subsidy and other agricultural equipment including tactors at concessionary prices as it was given in other areas.  He said that in the East private traders are buying paddy only for Rs. 28 and Rs. 30 although a kilo of rice in the market is over Rs. 100.   Speaking further on this subject Mr. Rajapaksa said that this government immediately after they came to power suspended the fertilizer subsidy and the farmers were unable to get fertilizer even at exhorbitant rates at cultivation times, suspended paddy cultivation in 100,000 acres, in order to insult the previous government Mattala Airport was made a paddy storage and this caused several million losses to the airport.  Mr. Rajapksa said that due to lack of proper policies of the government all minor export crops have also suffered.  They do not get a proper price for rubber, cinnamon, areca nut, pepper etc.  He said that small rice mills are threatened with bankrupt possibility and the rice market is controlled by a family mafia.  Responding to questions about the forthcoming local government elections Mr. Rajapaksa said that as per information being received by them there is a steep surge of voter enthusiasm for SLPP and they would get around 55% of the votes, he said that the postal voting was a good indicator and as per the postal voting majority of the public servants have voted for the SLPP and voting in the Gampaha district has been around 90% for the SLPP.  Responding to a question about the confidence he had about the 2015 election he said that he had a feeling that he would lose and after closing the polling he checked about the polling in Jaffna district and found 89% have voted in tht district and similarly heavy polling had been registered in other districts of the North as well and then he came to the conclusion that he had lost and wanted find out where Sirisena was and found that he was in a coconut estate. Then he exrtended his congratulations and decided to leave.

In a message to the voters, Mr Rajapaksa urged them to make use of this election as a referendum against this government and make the opportunity to express their opposition to the government.  He said that during his period new harbours were built, cities wer developed, Colombo city was made the No.1 beautiful city in Asia, a new airport was built, roads were buit all over the country, Expressways were built, farmers were given all facilities and were encouraged, the country was made self sufficient in rice and maize production, cost of living was kept under control, public  servants were given many concessions and facilities and compared to that the country is in deep reversal during the last three years.  Mr. Rajapaksa asked the people to save this country and make it march forward once again to become a prosperous nation.

By Garvin Karunaratne

I am a product of both Universities- Colombo and Peradeniya, entering Colombo in 1950 and ending at Peradeniya in 1954.

In the initial period, called the Golden Age, our University did shine and it held personages like Dr Malalasekera and Dr Ediriweera Sarathchandra, who I think were in a super class, inspiring all of us.

Since then our Universities have been falling back.  The World Ranking of Peradeniya is 2044 while Colombo ranks 2191. Even by the QS(QuacquarelliSymonnds) ranking of Asian Universities Peradeniya ranks at 242 while Colombo ranks 156.

The problem today is that Peradeniya as well as our other Universities have concentrated more on teaching, whereas the emphasis should have been wider- a contribution to the country and also to the world. To my mind the many ills of our country today- its foreign debt that has gradually built up, the poverty that engulfs the people etc. deserve attention by our University dons.

In a discussion with my contemporary the late Professor A.V.Suraweera, I was told that a major difference between then and now is that the vibrant relationship that we students then had with the Faculty members are not existent now because most professors decamp the campus after their lectures. Then the Faculty happened to be a part of us throughout. I learnt my econ ideas from Dr GVS de Silva though I was not a student in econ.  The Faculty members inspired us. We were bonded ; they would always give us a lift if they passed us in their cars and they would even invite us for a morning drink of meera(sweet toddy), evening tea or dinner. In the Kandy town samasamaja poster pasting campaign, done discreetly at midnight, which was a weekly event, we worked using the cars of Faculty members.. There were many informal sessions like learning Bengali songs at Dr Sarkar’s residence, Nadagam songs at Dr Sarathchandra’s, where Faculty and students  participated informally. There were faculty members who could have commanded hundreds of us impromptu. That was a great relationship that inspired us and was an essential part of campus life which appears missing today. At Michigan State University where I was a doctoral student, we were close associates of professors. They went out of their way to look after our well being.

To deal with another aspect, it so happens that Sri Lanka is perhaps the only Third World country that has free tertiary education. It is incumbent therefore  that university education should make a contribution to the development of Sri Lanka. Instead, our universities have kept away from development. I quote specific instances:

At Matara I was the Government Agent in 1971 and we were concentrating on creating employment for our youth. We had to attend to the import substitution type of industry and I had a raw graduate in chemistry from the University of Colombo as my Planning Officer. That was his first appointment. I directed him to find the art of making crayons. In an earlier posting of mine as Deputy Director of  Small Industries I had to approve small industries and in that I had seen many items being made. I knew the ingredients, the process but little of the proportions. I told him what I knew and he,  aided by  Science teachers conducted a myriad experiments closeted in the science lab at Rahula College, the most equipped science lab in the District, after school hours. In about a month we got somewhere but the product was far from satisfactory. Vetus Fernando, the Planning Officer sought my approval to go to his professors at the Chemistry Department of the University of Colombo from which he had graduated a year earlier. I was elated and approved the request and he went off enthusiastically. Vetus approached all the lecturers, spent three days going behind them beseeching advice but was turned away. He was told that they were too busy in lecturing,  marking answer scripts and tutorials. Vetus came back with his tale of woe, a broken down man. I was not going to take it lying down. The refusal made us more determined than ever. We doubled on endless experiments and in around a month we found the formulae to make crayons. We perfected it. A Crayon Factory was established at Morawaka and sales were opened by Minister Subasinghe, the Minister of Industries. Minister Illangaratne when he saw the crayons we made insisted on my establishing a factory at Kolonnawa. Coop Crayon   had islandwide sales and became the flagship industry of the DDC Programme. In the USA any State University would have waited for such an opportunity. Any ailing industry would be closely studied- credits given to a few students who will be assigned that task and professors will ensure success. That is a great role of the State Universities in the USA.

It is  important to note that the success of the American economy of today is ascribed to the services provided by the Land Grant State Universities– the State universities that took charge of development in addition to teaching. University Teaching was related to achievement in actual practice, a task in which  our Universities failed.

Our country has since the late Seventies moved from a self sufficient, self reliant economy that had no debts,  to a country that following the IMF has today piled up a foreign debt of $ 64 billion. In the Fifties the entire Gal Oya Development Scheme was built with the funds that Sri Lanka held. Not a cent was borrowed.

Sri Lanka became a debt ridden country when from  1978 she followed the IMF teachings to be liberal in spending foreign exchange, allow imports freely and when the expenses exceed demand, was advised to borrow and continue spending. This was the Structural Adjustment Programme of the IMF which was the conditionality to which every country that wanted Aid had to agree to. The IMF has plodded on for four decades, while none of the erudite dons in our Universities dared to critique and prove the ridiculous nature of the IMF teachings. Instead, they played poodle to the IMF.   In 1996 I addressed the dons in the Economics Department at Peradeniya in a lecture on what the IMF was doing to Sri Lanka by imposing its Structural Adjustment Programme. That was to be the beginning of a Visiting Lectureship for me. I came back to Sri Lanka in 1995 and hoped to get engaged in something worthwhile. None of them confronted my views. That lecture also ended my Visiting Lectureship perhaps because the dons felt that I was indoctrinating them with anti IMF and World Bank ideas. I rewrote the lecture and got it published in 1977: Microenterprise Development: A Strategy for Poverty Alleviation and Employment Creation in the Third World: The Way Out of the World Bank and IMF Stranglehold. (Sarasavi). That is  the first book contesting the IMF teachings. Professor Jeffery Sachs spoke of the detrimental effects of the IMF only in 2005 in his book The End of Poverty. That was  a passing reference stating that African countries were actually better off  before the inroads of the IMF and the World Bank. And later still the cat came out of the bag with John Perkins’ Confessions of an Economic Hitman where he confessed to have designed Aid Packages where the projects not only failed but also somehow shunted back the Aid sent to the Donor Countries.  That type of programme was a planned method  of the IMF and such institutions  to make  our countries indebted!

Dons not only at Peradeniya but worldwide have kept away from critiquing the Milton Friedman economics that underlie the IMF’s policies. The only  notable exception is Professor Waldon Bellow of the University of Philippines. .Professors Stiglitz and Jeffery Sachs have been critical of the policies of the IMF but they only make criticisms but never get into finding an alternative path. They were themselves in the pay of those Institutions and failed to fathom the detrimental effects that their policies would bring to the Third World countries.

I can understand why the dons of Developed Country Universities have desisted from critiquing the IMF’s policies because it is the IMF policies in implementation that have seen droves of students flocking to their Universities using the liberal use of foreign exchange that is borrowed. In that process it is the fees that these students pay that help many universities to survive. Some top ranking universities in the UK have even reduced the entry criteria to grab students. The students also take away foreign exchange for their upkeep. The IMF policies ensure that the Aid given to our countries and the dollars we get on loans somehow move  back to the Developed Countries(the donors) leaving the country that borrowed in debt. This is sad story narrated in mybook: How the IMF Sabotaged Third World Development (Kindle/Godages: 2017)

It is time that one of our leading Universities  takes on this mantle of delivering the Third World Countries from the clutches of the IMF and that itself will bring great worldwide prestige to any of our Universities. Our Universities at Colombo or Peradeniya, our best equipped and ideally staffed Universities will be thrust to the stature of the Ivy League if only they will dare to take on this  challenge. That task could be achieved within a year or two.

I do hope that my Alma Mater the Universities-Peradeniya or Colombo will take on this subject, develop a course structure and conduct research on this subject. They can be the first in the world if they dare. That will also help our Motherland and other Third World countries to find a New Paradigm for Development.

Garvin Karunaratne

B.A Peradeniya 1954, M.A. Peradeniya 1958 M.Ed. Manchester, M.Phil. Edinburgh & Ph.D. Michigan State University

30 th January 2018

 Dr Sarath Obeysekera

This is second time Ministry of Sports has bungles up !Sri Lanka Cricket bungling – the reason for recalling Sri Lanka ODI team frairport?

I wonder whether the Prime Minister who heads ministers of the Cabinet and the President who heads the whole cabinet carries out any Performance Evaluation of their Ministers

Sri Lanka sports minister Dayasiri Jayasekara denies hiring local sorcerer to cast spell on Pakistan team

Another News Item !

Sri Lanka’s sports minister on Wednesday denied ordering the lowly-ranked national team to use witchcraft to score a surprising two-match Test series win against Pakistan earlier this month.

Handsome Sports Minster wearing a Saville Raw suits  ( probably) running around and playing role of judges in reality shows ,criticising all other colleagues including ex cricket captain-minister take any action against the officers responsible for this failures?

These young athletes from villages hoping to bring some honour to Sri Lanka are harassed like that before even game started .

This is a clear indication that the discipline among ministers is absolutely at low level in every aspect

President should sack them and send them home or ask them to join Veddah clan and develpp their cricket skills ?

Dr Sarath Obeysekera