Dr Sarath Obeysekera

Poor little rich kids getting various allowances and other perks may go starving to reach Zero Size as they are all over grown ,Because they may eat less and less due to high prices .May even be that they may be taking a Rice Packet home which was earlier wrapped in polythene and now polythene is banned ,canteen may have raised the price like elsewhere. Relatives, friends visiting MP’s also get well treated .and now they may lose that luxury .

It may be that some MP’s may go on fasting in order to protest against the price hike and ask for a bigger meal allowance?

Not only meal prices, government should set an example by limiting fuel and or charge the cost of the same from all MP’s .

Medical insurance given to MP ‘shall also be taken out as Health Minister claim that National Health Service is in of high quality.

Thank you speaker..

Dr Sarath Obeysekera

by A. Abdul Aziz.

This is in reference to an article titled:  ARMED MUSLIM INSURGENTS STARTS VIOLENCE IN MYANMAR by Dr. Daya Hewapathirane (LW – 28.08.2017). In his lengthy article the writer throws number of criticism against Islam, quoting verses of Holy Qur’an here and there and put an image as if Qur’an promotes violence and religious disharmony. Writer says, the Koran forbids Muslims to closely associate non-Muslims.

This Holy Qur’an was sent through the Universal Prophet Muhammad (PBUH) to guide all mankind. It is the book, not only for Muslims. An open book for all!! If anyone says there is no need to make people (non-Muslims) understand what Holy Qur’an teaches, it is ignorant. A person can understand the real teachings of Islam, only if he gone through this Holy Book. If we are not providing, presenting, donating this Holy Book to others –(non-Muslims), then we cannot blame them for their ignorant in understanding its teachings. As long as this attitude grows, i.e. Holy Qur’an should not be given to others – non-Muslims should not be allowed even to touch, it is obvious; a type of passion will emerge from their hearts and mind in such a level that we must read Holy Qur’an. To fulfill the thirst of others, this Holy Qur’an is being translated into various languages and thus reaching to the hands of non-Muslims. If a person in thirst, a glass of water will give him such a joy, similarly, these days, non-Muslims are also in thirst to know about Holy Qur’an and its teachings. In our country when we present this Holy Book – Sinhala Translation of Holy Qur’an to our fellow citizens, particularly to our non-Muslims brothers and sisters including Heads of other Faiths, Professors, Principals VIPs etc. they utter such a valuable words which clearly indicate about their passions to read this Holy Book.  Let me put some of their comments as below:-

1. This valuable gift will provide us the opportunity to read the scripture of other religion.
2. A necessary one and added these days people are quarrelling each other for unnecessary issues and I am pleased to have such a valuable book.
3. Our children should know what religions teach – not only their own religion, but also they should know what other religion say. This is the foundation for the religious harmony.
4. I did not find any source to have such a holy book even though I contacted Muslim friends.
5. I am in searching of such a Holy Book and will read it in full and hailed the task of Ahmadiyya Community in translating Holy Qur’an into Sinhala language.
6. I (she) am very keen to have a copy of Holy Qur’an and thanked for fulfilling my wish.
7. I (she) am pleased to have such a wonderful book for our library.
8. While accepting copy of Holy Qur’an Sinhala Translation, showed much interest to know about the real teachings of Islam as the name of Islam being damaged because of few evil elements. When explained, accepted Islam – a religion of peace.
9. A great gift and she was longing for.
10. When certain extremist elements launched a campaign against Islamic Holy Book, he was thinking he should read this book to know what it really says. Now this is the time for me to read this Holy Book, he added.
11. While accepting copy of Holy Qur’an Sinhala Translation, said she will read this Holy Book as she is in longing of to know about what it says. She opened the Holy Qur’an and read out the meaning of First Chapter (Sura Fathiha) and remarked that the beginning of the verses of this chapter resembles with beginning of the Buddhist Scripture and recited and explained. She immediately called the Chief Librarian of the School and introduced about the delegation and asked her to touch the Holy Book while the delegation took the photograph.
12. This the day he assumes his duty as Principal and glad to get this presentation.
13. I have never seen Holy Qur’an in my life and willingness to get the copy.
14. This is the need of the hour.
15. He was very much amazed to know about Ahmadiyya Muslim Jama’at’s wonderful task in translating Holy Qur’an into 75 languages and commended such a wonderful task.
16. Expressed his willingness to know about Islam as he remarked that the religion of peace cannot support any type of terrorism in any form.
17. Expressing her interest to know about Islam, while accepting the Copy of Holy Qur’an Sinhala Translation.
18. While accepting the Holy Qur’an Sinhala Translation, said, he will read.
19. She accepted Islam is a religion of Peace, even though certain elements creates bad image.
20. The Holy Prophet of Islam, admonished to respect all religions and that’s why he also is trying to promote religious harmony in the country.

These are the few out of many (https://www.lankaweb.com/news/items/2016/03/06/sri-lanka-we-should-read-quran-to-understand-real-teachings-of-islam-bandarawela-top-buddhist-monk-remarks/)

Dr. Daya Hewapathirane says: The Quran tells Muslims to slay the unbelievers wherever they find them (2:191)”.

But the previous verse of this particular verse goes on to say like this: And fight in the cause of Allah against those who fight against you, but do not transgress. Surely Allah, loves not the transgressors (2: 190).The verse contains the gist of the conditions which should regulate a religious war which were made binding on Muslims. The conditions mentioned in this verse are four in number:

1. Such a war should truly be undertaken with the object of removing obstacles placed in the way of God and His religion. Any war that is not fee sabeelillah;  is not a lawful religious war.
2. Such war is allowed only against those who first take up arms against Muslims as the words  (those who fight against you), indicate.
3. Great care should be taken that women, children and old men of belligerent nation who do not take actual part in the war against Islam are  you.  If,  however, if an old man or woman takes actual part in the fighting the responsibility lies on him or her and in such a case he or she loses the concession. Holy Prophet Muhammad (PBUH) said: ‘Do not kill an old man or a child or a woman, always try to improve things and reform matters and act kindly towards others, for Allah loves those who act kindly’ (Abu Dawud).
4. Muslims should bring the war to an end as soon as the enemy desists from fighting, for in this case further fighting is not permissible, as the words ‘do not transgress; surely Allah loves not the transgressors’ clearly prove. What a just and noble teaching how tersely and beautifully expressed!

The verse under discussion (2: 191) says: ‘And kill them wherever you meet them and drive them out from where they have driven you out; for, persecution is worse than killing. And fight them not in, and near, the sacred Mosque until they fight you therein. But if they fight you, then fight them;  such is the requital for the disbelievers’.

The verse relates to conditions when a war has actually broken out. Obviously it does not apply to all disbelievers, for it only says ‘kill them’ and not ‘kill the disbelievers’. The pronoun ‘them’ clearly refers to those who fight against you as mentioned in the previous verse. The verse calls upon Muslims o fight against only such disbelievers as take up arms against them. It does not call upon to slay each and every disbelievers that may happen to come in their way. Indeed this verse affords a remarkable instance of the way in which the plain words of the Qur’an are generally distorted by the opponents of Islam like Dr. Daya Hewapathirane.

Dr. Daya Hewapathirane. quotes ‘do not befriend them’ (3:28).

Holy Qur’an Chapter 3 verse 28 says: ‘Let not the believers take disbelievers for friends in preference to believers, and whoever does that has no connection with Allah except that you cautiously guard against them. And Allah cautions you against His punishment; and to Allah is the returning’

With the accession of political power to Islam, as promised in the Qur’an, forging of political alliances became necessary for the Muslim State. The above verse embodies the guiding principle that no Muslim State should enter into treaty or alliance with a non Muslim State which should in any way inure or conflict with the interest of other Muslim States. The interests of Islam should transcend all other interest.

Dr. Daya Hewapathirane. quotes ‘fight them and show them harshness’ (9:123).

Holy Qur’an Chapter 9 verse 123 says: ‘O ye who believe! fight such of the disbelievers as are near to you and let them find hardness in you; and know that Allah is with the righteous’.                                                    

  The words such of the disbelievers as are near to you, signify those hypocrites who lived among the Muslims and intermixed with them. Muslims were enjoined to fight them as a class and not each and every and not each and every one of them individually. They were to fight them by exposing their malpractices and hypocritical deeds and by bringing these to the notice of the Holy Prophet (PBUH). The words  and let them find hardness in you; means that, like a hard thing which refuses to receive impressions, a Muslim should not allow himself to be influenced by his evil desires and the evil persons who surround him.

Dr. Daya Hewapathirane. quotes:  ‘and smite their heads’ (47:4).

Holy Qur’an says in Chapter 47 (Sura Muhammad)  and verse: 4 And when you meet in regular battle those who disbelieve, smite their necks; and, when you have overcome them, by causing great slaughter among them, bind fast the fetters – then afterwards either release them as a favour or by taking ransom – until the war lays down its burden. That is the ordinance.   And if Allah had so pleased, He could have punished them Himself, but He has willed that He may try some of you by others. And those who are killed in the way of Allah – He will never render their works vain”.

This verse is a nutshell lays down some important rules about the ethics of war and its conduct and incidentally deals a death blow to slavery. Briefly these are: When they are engaged in regular battle in the defence of their faith, honour, lives or property, the Muslims are enjoined to fight bravely and relentlessly, giving no quarter, and expecting none from the enemy; and not to flee from the field of battle under lame or weak excuses. They must either win or die. When war is once started, it should continue till peace is established and freedom of conscience secured. Prisoners are to be taken from the enemy, only after regular and pitched battle has been bought, and the enemy is decidedly and positively beaten. Thus regular war is declared to be the only reason for taking prisoners; for no other cause free men are to be deprived for their liberty. When war is over, prisoners should be released, either as an act of favour, or on taking ransom or by negotiating mutual exchange. They should not be held permanently in captivity or treated as slaves.       

(This chapter – sura is also known as Qital – war because it devotes a large portion of its text to the subject of war – its causes, ethics and consequences. It was revealed after Hijra (migration) – large part of it having revealed probably before the battle of Badr, in the early days of Prophet Muhammad’S (PBUH) life at Medina.  

Dr. Daya Hewapathirane. quotes ‘It prohibits Muslims to associate with their own brothers and fathers if they are non-believers (9:23), (3:28)’.

Holy Qur’an says in chapter 9 verse 23: ‘O ye who believe! take not your fathers and your brothers for friends if they prefer disbelief to faith. And whoso of you takes them for friends, such are the wrrongdoers’.

This verse refers to that class of disbelievers who were actively hostile to Islam and strove hard to exterminate it.

Holy Qur’an says in chapter 3 verse 28: ‘let not the believers take disbelievers for friends in preference to believers- and whoever does that has no connection with Allah-except that you guard yourself fully against them. And Allah cautions you against His punishment, and to Allah is the returning’.

With the accession of political power in Islam as promised, forging of political alliances became necessary for the Muslim State. The above verse embodies the guiding principle that no Muslim State should enter into treaty or alliance with a non-Muslim State which should in any way injure, or conflict with the interests of other Muslim States. The interests of Islam should transcend all other interests.

Before criticizing that Islam allows killing of non-Muslims, but what is not recognized is the context and history behind these verses. The history tells us that when Prophet Muhammad (PBUH) began preaching the unity of God he was persecuted for 13 years, much as Prophets Abraham and Jesus were. Since Muslims who are being persecuted are encouraged to leave for safer areas, rather than create disorder, Muhammad (PBUH) and his followers migrated to Medina. After they left, the Meccans attacked them in Medina on and off for a period of nine years.

For example, Muslim women had each of their legs tied to different camels who were then made to run in opposite directions so that the bodies of the Muslim ladies were wrenched apart.

Other Muslims were mercilessly beaten or made to lie on the burning desert sands of Arabia as heavy stones were placed upon them. Their persecutors demanded that the Muslims renounced their faith, yet they never countenanced abandoning Islam.

Further, after being driven out of their homes, the Holy Prophet (peace be upon him) and his followers were not left in peace, rather the opponents of Islam pursued them to wage war in order to eliminate Islam once and for all. It was then that Allah the Almighty permitted the Muslims to defend themselves but not just to defend Islam but to defend the institution of religion itself and in order to defend the principle of universal freedom of belief.

Muslims are only permitted to engage in war in a defensive capacity, when an attack is made to destroy religion. Wars are not permitted to pursue vested interests or in order to seize the wealth of others or to conquer lands or people.

Even in defensive warfare, Islam is very clear that only the aggressors can be targeted and it is not permitted to attack innocent people. Thus, if Muslim extremists are waging wars where innocents are being killed it is completely barbaric and can never be justified.

The cruelties and crimes committed by the Meccan non-Muslims over many years meant that the Holy Prophet Muhammad (peace be upon him) would have been justified in authorising all means of punishment. Yet, he who was the true ‘mercy for all of mankind’ and the ‘King of Peace’ proclaimed that all transgressions and cruelties were to be forgiven. He said that all those willing to live in peace were free and all would have the right to practice their beliefs without any fear.”

REFERENCE:

1. Tafseer e Kabeer by Hazrat Mirza Bashiruddin Mahmood Ahmad.
2. Holy Qur’an with short commentary by Sher Ali.
3. Compilation of speeches by Hazrat Mirza Masroor Ahmad.

(The writer can be reached at: pressamjsl@gmail.com )

By Chitra Weerarathne Courtesy The Island

Colombo High Court Judge Gihan Kulatunga yesterday convicted Anusha Pelpita, former Director General of the Telecommunications Regulatory Commission (TRC) and the second accused Lalith Weeratunga, former Presidential Secretary and former Chairman of TRC, of misuse of state funds and aiding and abetting the same in spending Rs. 600 million on the distribution of sil redi in the run-up to the presidential election on January 8, 2015.

They were each sentenced to three years rigorous imprisonment for all the charges with a fine of Rs. 2 million. They were also ordered to pay the TRC Rs. 50 million each.

In default of the fine the penalty will be one year rigorous imprisonment. In default of the compensation the penalty will be two years rigorous imprisonment.

The fine and compensation are to be paid on schedule.

The High Court Judge, delivering the judgement, said there had been a political motivation in the commission of the offence and it was to support their appointing authority.

President’s Counsel Kalinga Indatissa, who appeared for the convicts, requested the High Court Judge to take into consideration, in imposing the penalty, the health condition of the convicts and also the fact that they had no previous convictions. They had held public office for long years without any wrongdoing. The Counsel also stressed that a CID investigation officer in his evidence at the trial had said that the Rs. 600 million had not been not used for the personal benefit of the accused.

Deputy Solicitor General Thusith Mudalige appeared for the Attorney General.

Following the delivery of the judgement the counsel for the convicts told the court that the convicts would shortly file an appeal in the Court of Appeal against the judgment and the penalty imposed.

Lalith Weeratunga, who the Secretary to the former President Mahinda Rajapaksa at the time of the commission of the offence.

By Maheesha Mudugamuwa Courtesy The Island

‘Good Governance’ had been coined by the IMF, World Bank and the US Treasury, as a political conditionality for the enslavement of indebted countries such as Sri Lanka, former Permanent Representative of Sri Lanka to the United Nations Office at Geneva Tamara Kunanayakam said on Wednesday.

She said it had not been invented by Ranil, Chandrika, Sirisena or Mangala.

Speaking at the launch of ‘Eliya’ at the Golden Rose, Boralesgamuwa, former Sri Lankan diplomat said today Sri Lanka was under a kind of US tutelage, a global power whose strategic objective was to maintain its global hegemony.

‘Eliya’, an inclusive movement would be a new platform to discuss the crisis of constitutional changes in the country. Former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa, Ven. Madagoda Abhayatissa,Dr. Dayan Jayatileke, Maj. Gen. (Rtrd) Kamal Gunaratne, Dr. Sarath Weerasekera were among the speakers at the event.

Expressing her views on the new constitutional reforms initiated under the Sirisena-Wickremesinghe unity government, former diplomat Kunanayakam said, with the new constitution, the Yahapalana regime was trying to convert Sri Lankans into Washington’s little soldiers who would defend a hegemonic vision based on invisible threats.

Formulating a new constitution has been the talk of the town during last two years since the unity government was appointed in 2015 but during the National Conference on Constitutional Reforms held at BMICH in June, Prime Minister Ranil Wickremasinghe said the government had not yet decided whether it would go for a brand new constitution or adopt provisions that did not necessitate a referendum.

Even-though a draft of a new constitution had not yet been published, ‘Eliya’ was totally against for the formulating of a new constitution just because of the people who had initiated the formulating process.

Former Diplomat Kunanayakam highlighted that the issue was not whether a new Constitution was needed or not. It was the fundamental and inalienable right of the people to determine the economic, social, political and cultural system in which they chose to live. But that choice would be theirs only if it was made freely, not with a gun pointed at their heads.

She stressed that as Sri Lanka was subjected to the 2015 Human Rights Council resolution and the notorious IMF/World Bank conditionalities, rewriting the constitution under such conditions could only advance the US, not Sri Lankans.

The initial plan of the government to abolish the executive presidency has been transformed into a full-blown reform of the Constitution at the behest of the US, she claimed.

Kunanayakam said that even though the US interference in Sri Lanka began long before the resolution was adopted, it was the yahapalana regime that gave it wings and also its international legitimacy.

The demands of the US were so fundamental that they couldn’t be implemented without changing the republican constitution. The demands, she said, a hybrid war crime court, devolution of power, conversion of Sri Lanka armed forces into an auxiliary of the US armed forces.

Speaking at the event former Governor of the Central Bank of Sri Lanka (CBSL) Ajith Nivard Cabraal said a country would not establish good governance be mere words and governance in Sri Lanka had worsened over the past two years, and may worsen further if mere devolution was granted.

Cabraal said decisive and quick government responses were needed to tackle serious global challenges and delay in responses would pave the way for more social issues including unemployment and youth unrest.

Referring to the public debt, former CBSL Governor said the discussion on economic reforms in constitution making must not be limited to politicians and a few others only.

‘Eliya’ was a very refreshing approach to prepare the ground for establishing a new government to strengthen the country’s economy.

Highlighting the constitution reforming process of the country, former Sri Lanka Ambassador to France Dr. Dayan Jayatilleke said the government had failed to reveal the most important factor of the constitutional reforming process which was the concept. It had not yet revealed what was the concept for making a new constitution. Even though the government had not revealed the concept, it could be clearly seen by the statements made by the TNA politicians. As once TNA MP Sumanthirana said that it did not a matter whether the word unitary was in the constitution or not, but the two main parts of federal government system should be included to the draft constitution.

Federalisation was not separatism, but when it came to Sri Lanka a federal system would lead to separatism, Dr. Jayathilake added.

A new constitution could not be formulated by a government like the one at present as it had failed to identify the real opposition party in Parliament where it declared that TNA as the Opposition which had only 16 seats instead of the Joint Opposition which had more than 50 seats. Such a government could not formulate a proper constitution for a country, he said.

Former President Mahinda Rajapaksa, former Speaker of parlaiment Chamal Rajapaksa, former cabinet Ministers including Basil Rajapaksa, Dullas Alhapperuma, Dinesh Gunawardena, Bandula Gunawardene, Gamini Lokuge, Kumara Welgama, Rohitha Abeygunawardene, Pavithra Wanniarachchi and many other members of joint opposition, former Chief Justice Sarath N. Silva, artists, lawyers, doctors, engineers and other supporters of former President Rajapaksa were present.

By Saman Indrajith Courtesy The Island

JVP MP Sunil Handunnettii told Parliament yesterday that the Inland Revenue Bill has been designed to collect tax from each and every living citizen.

Handunetti said the bill was so harmful to the people that the government should include the amendments submitted by the Opposition mitigate the adverse impact. He added that the new tax proposed to collect tax from the areas where the previous one had not collected.

Participating in the second reading stage debate on the Inland Revenue Bill, MP Handunnetti said the bill had been drafted by the IMF for Ghana and subsequently translated into Sinhala. We agree that the government has made changes. But we have submitted our amendments too. The indirect tax is 82 percent.

The Premier said in his policy statement that the indirect tax should be reduced to 60 percent on November 05. “But it has proved a failure although you introduced super gain taxes through the budget proposals.”

“Although they were not collected, the indirect taxes were raked in. That affected only the ordinary masses.”

Handunetti also said that the more than 43 percent of the population does not earn more than Rs 320 a day. “This Bill has proposals to impose a tax on dowry, and transfer of assets from parents to children”

“If someone gets a donation or a gift from the President’s Fund, that money also would be taxed. The writers who publish a book are taxed. Artistes also would not be spared.”

Finance and Media Minister Mangala Samaraweera responding to Handunnetti said that a tax would not be imposed on the assets transferred to the children from deceased parents and transfers among blood relations.

MP Handunnetti said that remittances from expatriate Sri Lankans workers would be taxed.  Minister Eran Wickramaratne said that the income of the employees in West Asia would not be taxed. He added that an income of USD 100,000 earned by Sri Lankans in other countries was exempt from taxes.

MP Handunnetti said that the TAX Bill had proposals to impose a tax on the donations made to the Buddhist Monks and the priests. Even a minister related to literature, art and sports would make a donation less than Rs 100,000 to someone, lest he or she should be taxed. “But earlier that money was not taxed,” “Even a small village association will have to pay taxes on their revenue,” he said

Editorial Courtesy The Island

September 7, 2017, 9:55 pm
No sooner had incriminating evidence of insider trading emerged before the presidential commission of inquiry probing the bond scams against Perpetual Treasuries bigwigs than the High Court judgment in the sil redi case was delivered on Thursday. Former Secretary to President Mahinda Rajapaksa and ex-Chairman of the Telecommunications Regulatory Commission of Sri Lanka (TRCSL) Lalith Weeratunga and former TRCSL Director General Anusha Pelpita were sentenced to three years RI and fined.

One may argue that the controversial distribution of sil redi (pieces of white cloth worn by Buddhists observing sil) does not bear comparison with the bond scams. But, they are not without some similarities in that they caused massive losses to the state and were carried out at the behest of top politicians. It was to help the then incumbent President Rajapaksa in the presidential fray garner more votes that the UPFA government distributed sil redi. The first bond scam would not have come about if the UNP hadn’t been cash strapped at the time of the last general election. Those who stuck their necks out for their political masters have got into trouble in both cases.

Meanwhile, President Maithripala Sirisena has received praise for appointing the current presidential commission of inquiry, which has, so far, lived up to people’s expectations. But, he has only sought to atone for a grave political sin and got the wheel reinvented, so to speak. It may be recalled that criminal action against the bond racketeers was recommended by the Attorney General’s Department more than two years ago as we have pointed out in this space previously. President Sirisena had no qualms about resorting to politically motivated action in favour of the bond racketeers and their political masters in mid 2015. He acted out of expediency rather than principle.

On June 30, 2015 the AG’s Department, having perused a file the CID submitted on the first bond scam, recommended criminal action. The file (No: C/187/161/2015) was handed over to a senior state counsel of the department. President Sirisena dissolved Parliament before the submission of the report of the COPE, headed by D. E. W. Gunasekera, on the first bond scam and a general election was held in August 2015. A joint administration was formed thereafter. The AG’s department surreptitiously terminated criminal action; it recommended civil action instead, for obvious reasons, and turned the file into a confidential one (CF/08/2015). Another senior AG’s Department official, working within the parameters his bosses had set, recommended that a civil case be filed against Perpetual Treasuries to recover losses. But, that file has since gone missing. Had criminal action been taken against the bond racketeers in 2015 they would have been in prison by now; they would not have been able to carry out the second bond racket in 2016 and there would have been no need for the ongoing presidential probe!

Intriguingly, neither President Sirisena nor the Joint Opposition nor any anti-corruption NGO has called for an investigation into the AG’s Department file which has gone missing. The bond commission investigators have succeeded in retrieving deleted data from the Perpetual Treasuries’ voice logger system and furnishing damning evidence against the bond racketeers. It was no mean achievement and they deserve public plaudits. But, nobody has cared to trace the aforesaid missing file containing a wealth of information about the first bond scam!

Yesterday, when the sil redi judgment was delivered not a single UPFA politician was present in the court house. Former President Rajapaksa and/or his siblings should have been there. The Rajapaksas are responsible for what has befallen Weeratunga and Pelpita. UNP politicians are conspicuous by their absence when Perpetual Treasuries big guns are grilled before the presidential commission of inquiry. Let all those who work for politicians bear in mind that they must not commit any transgressions to please politicians because their political masters won’t leap to their defence when they get into trouble.

Lahiru Pothmulla Courtesy The Daily Mirror

A new Constitution or Parliament shouldn’t be allowed to reverse the victories which were accomplished by uniting the country after defeating terrorism, former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa said.

Speaking at the launch of ‘Eliya’ (light) Forum in Colombo on Wednesday, Mr. Rajapaksa said people fear that the accomplished victories would be scraped by bringing in a new Constitution.

This is why experts coming from different fields decided to create the ‘Eliya’ to enlighten the public about the new Constitution. We want to inform the people that the new Constitution should not be brought in,” he said.

He admitted that there were shortcomings of the current Constitution but said the motives behind the introduction of a new Constitution were dreadful.

The same group which collected funds for the LTTE and supplied weapons to them, are today attempting to achieve what they couldn’t accomplish from terrorism. The new Constitution is a necessity of  separatist Tamil politicians and international organisations which attempted to hinder the war against the LTTE,” he said.

He said they have no faith in the government which is attempting to introduce the new Constitution.

We saw how the government assured army leaders that the Office of Missing Persons (OMP) would not be set up. However, it was established later on. The government always said it would protect war heroes but today a large number of soldiers had been imprisoned,” Mr. Rajapaksa charged.

Ven. (Prof.) Medagoda Abhayatissa Thera, Rev. Fr. Wimal Thirimanna, Dr. Dayan Jayatilleka, Sarath Weerasekara, Thamara Kunanayagam, Manohara de Silva PC, Ajith Nivard Cabraal, Rushdi Habeeb and Dr. Seetha Arambepola also addressed the forum.

Members of clergy, a number of politicians, including former President Mahinda Rajapaksa, artistes, academics and professionals attended the event.

M.S.M.Ayub Courtesy The Daily Mirror

Two months ago, the supporters of former President Mahinda Rajapaksa in Parliament, who call themselves the Joint Opposition, claimed that 18 Parliament members of the Maithri faction of the Sri Lanka Freedom party (SLFP) were to join hands with them. But nobody has defected from the incumbent President’s faction to the former President’s faction yet. And interestingly, neither they continue with their claim nor do their adversaries question them about it, as if both groups had prior knowledge that it was mere rhetoric.

Now, some of the members of the Joint Opposition have started to claim again that eight ministers from the Government, probably those who represented the SLFP would soon leave the Government. And the Daily Mirror reported on Wednesday that the Central Committee of the SLFP headed by President Maithripala Sirisena was to hold a crisis meeting on the issue. The President had stated in a recent meeting with the media that irrespective of, who went out or came in, he had to continue as the President till the end of his tenure.

These occasional claims by the Joint Opposition and the fears of defection expressed by the Maithri faction of the SLFP indicate that the SLFP is already split into two practically, in spite of it being officially considered by the Elections Commission as one party.

However, neither group wants to admit it publicly. Responding to the journalists after visiting the former Deputy Minister Sarana Gunawardene in Welikada prison on Wednesday former President Rajapaksa said that he was still in the SLFP. Also he had recently made a highly controversial claim that he was still the Chairman of the SLFP.

But at the same time he lamented before the SLFP convention held on Sunday at Campbell Park in Colombo that he was not invited for the event.

Then he said he was invited reluctantly. And one of his close aides and former External Affairs Minister Professor G.L. Peiris stated that Mr. Rajapaksa would not attend the convention even if he were invited. What Rajapaksa and his loyalists were not bothered about was that these statements run counter to his claim of leadership of the party.

It is a well known fact that the SLFP faction led by Rajapaksa has borrowed a political party, the Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) from its previous leaders and launched a membership drive under the leadership of Basil Rajapaksa.

The former President had told a gathering in Deniyaya on Tuesday that the Joint Opposition would contest future elections under the flower bud symbol of the SLPP. Promotion of and giving leadership to another party, while being members of the SLFP are no doubt against the Constitution of the SLFP.
Nevertheless, the official SLFP led by President Sirisena had invited the Mahinda faction to the convention, leave alone taking legal action against them for violating party constitution.

The Maithri faction seems to be worrying about a possible erosion of its strength in the event of a clear-cut separation of the two factions resulting from any disciplinary action against Rajapaksa faction for violating party rules, since such action would push those who were on the fence to side with Rajapaksas. Several ministers who are lenient towards the Rajapaksas have openly expressed their frustration over some of the activities of the Government.

Already several ministers such as Susil Premajayantha and W.D.J. Seneviratne who are lenient towards the Rajapaksas have openly expressed their frustration over some of the activities of the Government.

When the UNP took steps to sack Wijeyadasa Rajapakshe from his ministerial post last month on the grounds that he criticised the Government’s agreement with a Chinese firm to lease out the Hambantota Port and thereby breached the collective responsibility of the Cabinet, Premajayantha unhesitatingly and openly endorsed his stance.

However, the possibility of defection in a large scale from the Maithri faction to Rajapaksa faction seems to be remote as the factors that glued them with the Government led by the United National Party (UNP) have not changed. As we questioned in a previous article, if there were SLFP Ministers to quit the Government and join the Joint opposition, why didn’t they do so right away? What is the difference between leaving now and doing so on another day in future?

Needless to say that some of them are frustrated as their say within the Government is minimal and the UNP bulldozes through when it comes to decision making in major issues. All the important Ministries that can influence the overall policies of economy, defence and law and order are being handled by the UNP leaders.

Majority of the SLFP ministers, deputy ministers and State ministers did not join the Yahapalanaya Government, as it is commonly called, out of love. They worked hard to defeat Maithripala Sirisena at the 2015 January Presidential Election and the UNP at the August Parliamentary Elections in the same year. Susil Premajayantha, as the General Secretary of the United Peoples Freedom Alliance (UPFA), called Sirisena an agent of the Western and the separatist powers on November 22, 2014, the very next day after the latter announced his common candidacy of the Opposition at the last Presidential Election.

Nishantha Muthuhettigama was accused of burning down a propaganda stage of the Opposition’s Common Candidate Sirisena. President Sirisena, as the leader of the UPFA and the SLFP, had to sack Premajayantha and Anura Priyadharshana Yapa from the secretary posts of those two parties, on the eve of the Parliamentary Elections, as they worked against his wishes.

It was the circumstances that compelled them to meekly join hands with the same person and the party they were hell bent to defeat a few days ago. On the one hand UNP did not get sufficient seats to form its own Government, leaving some space for a few members of the UPFA/SLFP to step in. Also it was an opportunity for them to conveniently save their skins from corruption charges while enjoying ministerial perks. It must be noted that all the MPs of the SLFP who joined the Government have been rewarded with portfolios.

The argument that the SLFP members want to leave the Government due to policy differences between the two parties is obsolete rubbish. As Minister Kabir Hashim pointed out on Wednesday at a press briefing there are no policy differences between the two parties with regard to any major issue. Both parties accept the open economic policy and the unitary state of the country.

Neither party has a consistent stand on the concept of Federalism. They are practically in favour of the Executive Presidential system, despite their intermittent support to the voices against that system, depending on how their stance serves their interest of the hour. Corruption has so far been a part of the mode of administration of both parties.

SLFP members of the Government would not see any change in the regime by breaking ranks with it, since the President cannot dissolve the Government until January, 2020 according to the 19th Amendment to the Constitution. The UNP has 106 MPs in the Parliament including the Speaker and they in fact need only eight more members to protect the Government even in case of a mass resignation of SLFP members from the Government.

However, Ministers Duminda Dissanayake, Sarath Amunugama, Nimal Siripala de Silva, Mahinda Amaraweera, Mahinda Samarasinghe, Wijith Wijayamuni Soyza and a few others would probably not let down the Government. So long as the survival of the Government is so assured, both the carrot and the stick would compel many other SLFP members in the Government also to stay put, even after the unity agreement between the UNP and the SLFP lapses in December.

On the other hand, even in case of an en masse resignation of SLFP Ministers from the Government to rally behind Mahinda Rajapaksa, they would need 18 more members to form a Government.

By Prageeth Sampath Courtesy Ceylon Today

The United People’s Freedom Alliance (UPFA) Member of Parliament Mahinda Yapa Abeywardena says Mahinda Rajapaksa carried out development work while the war was being fought. “He ended the war and carried out massive development projects in the country. He built ports, airports, and expressways. If Rajapaksa had not built them, the yahapalana government would have sold the people as slaves”.

Excerpts:

? How is the new party?

A: It is still being talked about. Let’s see what will happen in the future.

? Minister Mahinda Amaraweera says next year there will be enough and more elections. Is this true?

A: That is what he says. But there is no sign of an election. The reason is that the government is attempting to fold up the election map.

? If they hold an election, what‘s your position?

A: We’ll consider it then.

? Will you contest the election from the new front or the SLFP?

A: There won’t be a general election. It will either be a Local Government or Provincial Council election. Whichever election is held we will contest through an alliance.

? Does that mean it will be the Sri Lanka Podujana Peramuna?

A: Most probably, yes.

? Will SLFPers join the alliance?

A: If they want, they can do so.

? Will they leave their ministerial posts and join the Joint Opposition?

A: They can join it in any way they like. That will be a task for those who have taken over ministerial posts saying that they belong to the SLFP.

? Party membership of those who support the Joint Opposition (JO) are being annulled. They are being removed from the posts of electoral organizers. Disciplinary inquiries are being held. Are you in agreement with such a process?

A: Definitely not. It is a decision of the SLFP. We are not in Parliament as the SLFP, but as members of an alliance. The UNP too is an alliance in Parliament. Therefore we too will contest every upcoming election as an alliance.

? The JO believes that they have 100 per cent advantage at the Local Government Elections. Is this a daydream?

A: It is not a daydream. That is the truth. Very clearly we will gain 100 per cent victory at the village level in elections.

? People in villages of course say that both the previous and the present governments are the same?

A: We have not been told so. However, people in villages are now disgusted with the government which is torturing people in both villages and the cities. All of them say that they do not want the yahapalana government.

? Will the JO make false election promises?

A: No.

? Why not?

A: We will not give political pledges. We cannot do politics by giving promises to the people. What they expect is how the country would be built by telling the truth and how the country would be taken forward. Today, at this moment, no one in the country thinks about the future. Today the country is in such a state that nobody can think of the future. There is no plan for tomorrow for the people of the country. The yahapalana government has created this situation. All hopes of the people have been dashed to the ground. Today people think how to exist. They cannot think of the future. There is no development in the country. Even the government has no development plans for the future.

? The Prime Minister says that by 2022 the country will be free from the debt burden. If that is so, JO‘s claims have no basis. Is the JO coming out with politically deceitful claims?

A: We never say politically deceitful things. The government said the country will be free from debt in 2022. Is it to fulfil that promise that they are selling off the country’s assets? They sold the Hambantota Port. Now they are going to sell the Mattala Airport. They are selling everything that can be sold. They are even trying to sell the Bathalagoda Paddy Research Institute which belongs to the Agricultural Department. They are also trying to sell the Mahailuppallama Farm. When everything is sold there will be nothing left for us by 2022.

? Certain national assets were sold when the alliance was in power. Do you deny it?

A: We love the country and we did not sell the country’s assets. We got investors to carry out projects. Mahinda Rajapaksa thought of the country before approving such projects. The people are aware of them. The former President carried out development work while fighting a ruthless war against the Tigers. He ended the war and continued with his development work. He built ports, airports, and expressways. If he had not built them, the yahapalana government would have sold off the people as slaves. Whenever the UNP came to power they always sold the country’s assets to foreigners. In a way, the SLFP builds and the UNP sells!

? However, the President is the former General Secretary of the SLFP. Do you say that he has no concern for the country?

A: We regret to say that SLFP policies are not being implemented today. That is what certain ministers of the SLFP in the government say.

? Is it because these things are being criticized that disciplinary inquiries are being held and people are chased away from the party?

A: I believe so. However, now we cannot find what the SLFP is. The SLFP has been betrayed. It was reported in last week’s Mawbima what the President had told the UNP backbenchers. When you look at that, what do you feel? The SLFP has already been mortgaged to the UNP.

? Do you mean to say that the Executive President is working according to what the Prime Minister says?

A: Yes, that is what is happening now.

? Is the JO against the new tax law?

A: Yes. Although the government says that both the SLFP and the UNP agreed with the contents of the law, there are conflicts within the ranks.

? Are the conflicts due to the divergence of opinions in the Unity Government?

A: Very clearly.

? If you do not like the government, what is the alternative?

A: The government should be defeated in an election to save the country.

? If you defeat the government, who will come to power?

A: That is what we are preparing for.

? Werern‘t you removed because you did not carry out your duties properly?

A: No. We were removed because of some of our faults. Now the people want us back.

? Will you support the 20th Amendment?

A: No. We won’t. The government is trying to postpone elections by bringing it.

? What do you really want?

A: We want an amendment to change the system of elections and abolish the post of President.

? What is the 20th Amendment about?

A: As we have suspicions about the 20th Amendment, we will not support it.

? The government says a good price is paid for paddy, tea and rubber. It also says that concessions have been given for agriculture. Do you agree with their claims?

A: What lies! Today there is no agricultural industry in the country. Everything is imported from abroad. When the government came to power there was no place to store excess paddy. As a result, excess paddy had to be stored at the Mattala Airport. Today more than 50 per cent of our requirements are imported to the country. That is the policy of the yahapalana government.

? Is there an attempt to make Chamal Rajapaksa the Prime Minister?

A: No. That will never happen. What we want is an election. When we were in power we held elections every six months.

? The President said the government can be toppled only through a conspiracy. Why did he say so?

A: The government is trying to create news. There is no use of toppling the government through a conspiracy. What will happen then is that the country will be in chaos. The government has to be toppled through an election.

? The government says there are rogues in the JO. However, the JO is bringing No Confidence Motions against the rogues in the government. Can you explain?

A: The government is trying to silence the JO by bringing in law suits against them. However, the government knows that it is fighting a losing battle. Very soon it will be toppled democratically.

? The government has charged that with the change of the Minister of Justice the JO is trying to fish in troubled waters. How far is this true?

A: The former Minister of Justice Wijeyadasa Rajapakshe spoke up on behalf of the country. He objected to bringing foreign Judges to hear cases against Sri Lankan soldiers. Finally, the government removed him from the ministry.

? Is it true that he had deals with the JO?

A: They are baseless allegations. The government is trying to cover up the Central Bank Bond scam by diverting the people’s attention. The Hambantota Port deal is another fraud. The whole country has been mortgaged to foreign countries.

Shenali D Waduge

An unexpected turn of events gives hope that even after over 500 years the crimes committed by European explorers and the Church will be exposed and lead to an overdue accountability, apology & compensation. As Confederate Statues are being brought down including those of statues of Christopher Columbus, it should take the world to revisit crimes of the Colonial European invaders & the Church. To understand what white supremacist rule is about one has to return to colonial rule, a period wherein whites regarded themselves as Christian/Catholic & superior while all others were uncivilized. Civilizing non-whites became known as the ‘white man’s burden’. White supremacy rationalized unjust rule of people and lands, theft of land and resources, enslavement, and genocide. It is no better a time for the world to know the nature of the crimes committed by the European colonial rulers & the Church and questions their moral right to dictate human rights ignoring these heinous crimes some of which are taking place presently without any international accountability for the illegalities they continue to commit. It certainly questions the pontification of Joseph Vaz in Sri Lanka and calls for all of the injustices and historical falsehoods to now be corrected.

Following the election of President Abraham Lincoln (who was against slavery) in November 1860 – the American Civil War was fought from 1861 to 1865 wherein 11 states that held slavery as legal, seceded to form the Confederate States of America. In 1865, after the loss of more than 600,000 lives, the Confederacy was defeated, and slavery was abolished. The whole point of confederate statues was to celebrate white supremacy and subjugation of blacks. Jim Crow laws segregated blacks from whites. Whites without a doubt enjoy structural advantage income/wealthwise, politically, educationally & even socially. There is nothing to be surprised about white supremacy as it emerged with colonial rule and has continued unabated though camouflaged to a great extent by creating cloned locals to carry out the what the while rulers wanted. These became known as sepoys, lascoreens, brown sahibs and kalu suddas! Today there are 1.3billion white people in a world of 7billion but the brown sahibs probably outnumber the whites!

In April 2017 the Charlottesville town council voted to remove the Robert E. Lee statue. A public protest with a candlelit vigil followed. In May an injunction temporarily stopped the removal. In June the statue was vandalized with paint. In July the Ku Klux Klan held a rally in Charlottesville to protest the statues removal and police had to be used. On 12 August 2017, a clash between remove the statue protestors and maintain the statue protestors resulted in the death of counter protester Heather Heyer. This eventually led to the removal of several Confederate Statues while in Durham North Carolina, a group toppled a statue. What is shocking is that part of America is against white supremacy but another part is not. So much so that Christopher Columbus, the man who committed genocide and murder even enjoyed a federal holiday and countless American history books projected him as a hero!

A 2017 study by Southern Poverty Law Center reported that at least 1,503 symbols of the Confederacy can be found in public spaces across the United States. These memorials include monuments and statues; flags; holidays and other observances; names of schools, roads, parks, bridges, counties, cities, lakes, dams, military bases, and other public works. The largest numbers were constructed in 1911! There are 10 major U.S. military bases named in honor of Confederate military leaders, all in former Confederate States.

The relevancy of the outcome is that all of a sudden people the world over began reading about Confederacy, the US Civil War, slavery, racism and the horrendous crimes of colonial European invaders and the Church are now coming out into the open. What the West had been so tightly guarding except for handful of people who dug deeper into the crimes of the countries who today pretend to be cherubic angels and guardians of human rights, are now beginning to come out with all the gory details.

Why would the US be still celebrating Columbus Day if the American populace did not know Christopher Columbus was a mass murderer?

How many historians will come boldly forward to point the finger at the Church & the Papal Bulls that divided the world between European countries (Treaty of Tordisillas 1494) and the Pope ordered to declare all lands that were not Christian/Catholic as ‘Discovered’ and sent thousands of missionaries to convert or kill the natives and plunder their lands? Between 1493 and 1820, Spain sent some 15,585 missionaries to the Americas. The book a Short Account of the Destruction of the West Indies’ by Bartolomé de las Casas details the atrocities committed.

Moreover, Americans cannot be selective and pick only Confederacy, slavery and racism chapters completely forgetting that the white nation called the US was built by confiscating the lands of the Native Indians, inflicting disease and killing them, making them landless in their own indigenous habitats.

https://www.youtube.com/watch?v=XI13wMpvj3s

This part of the history cannot be ignored and removed from correcting the injustice. Simply removing statues that have stood for centuries cannot remove the scars that have been created. Americans celebrate Thanks Giving for all that they have but do they also remember how they got all that they have & the murky murderous past?

Spanish conquests of South America destroyed the Mayan, Inca, Aztec civilizations. Spanish Hernán Cortés de Monroy led the Conquistador that resulted in the fall of the Aztec empire. He was awarded the title of Marqués del Valle de Oaxaca. Francisco Pizarro led the conquest of the Incan Empire.

Similarly, how many know of the Scramble for Africa wherein taking a pen Africa became divided among Anglo-Europeans drawing artificial borders all of which are the root-cause of conflicts aroused by these same Anglo-Europeans for their thirst to plunder continues still. There is no historical monument in Africa because the white nations have destroyed them. The 14th century the city of Timbuktu in West Africa was five times bigger than the city of London, and was the richest city in the world? Today, Timbuktu is 236 times smaller than London. http://siliconafrica.com/terra-nullius/

King Leopold II of Belgium, who ran the Congo Free State as a personal property and said to have ordered the killings of over 10m Africans has statues of him erected throughout Belgium! Britain knighted SIR John Hawkins the first British slaver!

However the statue of British colonialist Cecil John Rhodes was defaced while statues of British monarchs Queen Victoria and King George V were splashed with paint in South Africa. Demonstrators even vandalized the statue of Gandhi! http://www.dailymail.co.uk/news/article-3038655/Memorials-British-colonials-attacked-South-Africa-protesters-demand-statues-honouring-racist-figures-past-removed.html

In Sri Lanka we have named a road after Brownrigg the Butcher of Uva Wellassa. Many Portuguese, Dutch & British colonial rulers remain revered and knighted for their crimes regarded as service to their nations!

What is clear is that while there are thousands of statutes of colonial rulers, their governors etc because their murderous past have not been detailed and taught to natives of their countries, the Western citizens have come to revere these figures totally clueless of how they ruled in Africa, Asia and South America and their murderous past.

Pope Francis canonized Junipero Serra who decimated Native Indians in America. Francis Xavier was canonized but how many know that it was he who called for the Inquisition on Goa? Hindu India was subject to atrocities of unimaginable nature by these Catholic missionaries. https://satyavijayi.com/st-francis-xavier-christian-terrorist-tortured-murdered-hindus-goa/ Similarly Joseph Vaz was canonized in Sri Lanka in 2015 – yet how many are aware of his role in the Inquisition upon both India & Sri Lanka, when he came disguised as a beggar to forcibly propagate Catholicism and murder those that did not willingly convert. How many people know or have bothered to search the truth of their past and rationalize the validity of calling murderers as Saints! https://bharatabharati.wordpress.com/2015/01/12/holy-joseph-vaz-did-he-take-part-in-the-unholy-goa-inquisition-shenali-d-waduge/

It may be a shock to them now to realize that all these years they had been holding murderers with reverence. Many today, feel ashamed and guilty while another lot wish to continue the white supremacist dominance. Then there are the locals who have been mentality programmed to believe the white race to be their superior and that they are born to be slaves to the white race continue to hero worship the murderous heroes of the past and the present day murderers as well.

Nevertheless, the incidents that have taken place in the US has had a welcome domino effect. For starters people are now taking out their history books and doing their own research to find out the shocking truth. Ideally, what should happen instead of removing the statues or destroying them is to have an epitaph engraved giving the gory details of their crimes for all to remember. Possibly, the plan to remove the statues may be to remove even the remaining evidence of their crimes since the history books have all been doctored to showcase how lovely colonial rule was. That however is far from the truth.

We hope that the white natives that are now beginning to open their eyes and see the reality of the crimes that took place in the past will help us to get the overdue apology, acknowledgement and compensation and also help fend off these same nations that are now returning to the lands they destroyed for a new phase of plunder and murder this time with more sophistication and backed by Media & the UN their fronts to hide their crimes from public domain.

From colonialism’s horrid past we are now entering neocolonialism’s ghastly present.

Shenali D Waduge

MEDIA RELEASE.Global Sri Lankan Forum Australia

The statement of the Minister Sarath Fonseka that he would volunteer to testify against Gen.  Jagath Jaysooriya, if called upon to prove that the latter had committed war crimes,  is indeed distasteful and impetuous. The Minister has repeatedly said on previous occasions that the Defence forces did not commit any war crimes and it was a war to defend the country from the grip of a bunch of terrorists. He may have forgotten his own public utterances on the war as the Commander of the army or was it merely a case of raising a dust to embarrass a brother officer by acting indignantly.

Sarath Fonseka’s rush of words, added  insult to injury  when referring the Gen. Jayasooriya’s alleged mishandling of funds etc., which is entirely different to the issue of war crimes. His hasty reactions of wild irrationality failed to identify the pro- LTTE financed push to activate a number of FNGOs in some Latin American countries under the command of the infamous Yasmin Sooka who lead a number of operations to blacken the image of Sri Lanka including being a member of the highly biased Ban-ki Moon commission!

Fortunately, The President, a number of senior ministers, a good number of Parliamentarians, and members of the Maha Sanagha have registered their voice against this simple-minded approach of the Field Marshal.

We should not play the giddy goat to achieve the malicious objectives of one’s agenda at the expense of the defence forces which liberated over 285,000 Tamil children and adults from the tyranny of the brutal Tamil Tiger Terrorists and created a liveable space for all the Sri Lankans.

We trust that  Field Marshal Sarath Fonseka will not forget to affirm his much publicised statements assuring the world that  war crimes were not committed by the Sri Lankan defence forces.

While we, the Global Sri Lankan Forum,  deplore the statement made by the Field Marshall, we call upon all
right-thinking leaders and the public to stand firm with the defence forces which helped to create a peaceful Sri Lanka by sacrificing tens of thousands of their members including  the thousands that remain disabled or are counted as missing.

Ranjith Soysa.

Spokesperson
Global Sri Lankan Forum Australia

S. Akurugoda

As per media reports, the Tamil National Alliance (TNA) has received an assurance from India that it will support the ongoing constitutional making process until it could be brought to a successful conclusion.

According to the  said news item,  TNA  Leader Sampanthan has urged  the Indian Foreign Minister to exert pressure to the Government of Sri Lanka to ensure that the promise given to the people and to the International community.

It is a well known fact that the plotters of the 2015 regime change  have entered into  various secret understandings with the  TNA, so-called Tamil Diaspora, the West and India as a part of their political coup.

As a result, we are witnessing  how influential are the  separatist and foreign elements in day to day activities of the current Ranil- Sirisena administration. The bare truth about the current policies of both the UNP and the SLFP is that neither of the leaders of the day represents the interest of any community, but standing for their own self interest of either hanging onto power by hook or crook.

Seeking and receiving assurances from foreigners to resolve internal affairs of the country emerged as never before  after 1977, mainly due to the short-sighted policies adopted by the UNP government.

India became the first country, since independence, to interfere with the internal affairs of Sri Lanka.

The book ‘Assignment Colombo’ written by J. N. Dixit, the former Indian High commissioner to Sri Lanka (1985-1989), outlining his version of the story, tells us how the Indian government went all out to coerce Sri Lanka into submission.

India provided training to separatists to fight against the Sri Lankan security forces. Indian cargo planes invaded Sri Lanka’s air space challenging the sovereignty of our country, and almost forced former president JR Jayawardena (JR) to ‘invite’ Rajiv Gandhi to Sri Lanka to sign the agreement and to accept the Indian Peace Keeping Force (IPKF). Sri Lanka had no alternative but to ‘surrender’ to India’s demands and sign a hurriedly prepared document endorsed by the Tamil separatist groups including the LTTE.

India had to pay a heavy price for its misdeeds later.

India’s above reported most recent assurance to ensure further constitutional reforms to please separatist elements, whom they assisted in the past, after forcing us a certain form of a Federal structure via 13^th Amendment to the Constitution 30 years ago  is a clear indication  that India is still in a confusion over its territories, despite its past failures.

බෝධි ධනපාල, කිබෙක්,  කැනඩාව

නලින් ද සිල්වා මයා ගැන ලංකාවෙබ් ප්ත්‍රයෙහි පලවෙන ලිපි බලා ඔහු පිලිබඳව මගේ අත් දැකීම් ද  සටහන් කිරීමට සිතුනි. සිල්වා මහතා කොලඹ විශ්ව විද්‍යාලයෙන් ගණිතය සඳහා බී එස් සී උපාධියක් ලබා ගත්තේය. එය ගැන ලියමින් සිල්වා මහතා කිව්වේ ඔහු සිංහල බෞධ ආචාර්ය වරුන්ගෙන් කිසිවක් උගත්තේ නැති බවය. එදාත්, (අදත්) ඔහුට සිංහල බෞද්ධයන්ට අපහාස කිරීමට අවශ්‍ය තාවයක් තුබුනි. පසුව මහා සිංහල බෞධයෙකු ලෙස පෙනී සිටමින් බුද්ධාගම ගැනත්, ඕල්කොට තුමා සහ අනගාරික තුමා ද ඉක්මවා යමින් තමන්ගේ බෞධත්වය නැගවීමට තැත් කරන මුත්, මුලදී ඔහු අමු මාක්ස්වාදියෙක් විය. අරමුන හොඳ නම් එය දිනා ගැනීමට හැකිනම්  කුමන ක්‍රමයක් යොදාගත්තත් කමක් නැත (end justifies the means) යන අබෞද්ධ තිරිසන් දර්ශණය සිසුන් අතර  පතුරව්මින් සිට ආචාර්ය උපාධියක් කරන්නට යයි සසෙක්ස් නැමැති එංගලන්ත සරසවියට සිල්වා මහතා ගියේය.

නමුත් සසෙක්ස් සරසවියේදී සිල්වා මහතා ඔහුට අදාල කෘතිය වෙනුවට වෙන මගඩි වල නියලුනේය. ඔහු විසින් ම ඉතාම පුරජේරිවෙන් කියා ඇත්තේ රට ගිය වහාම බ්‍රිතාන්‍ය කම්කරු පක්ෂයේ සටන්කාමික සගයෙකු වශයෙන් වැඩ කල බවය. ලංකාවේ පුර වැසියාගේ සල්ලි වලින් ඉගෙනගන්න යැයි රට ගොස් සිල්වා මහතා ඒකයි කලේ. ආචාර්ය උපාධියකට සාමාන්‍යයෙන් අවුරුදු 4ක් වත් ඉගෙනීම් සහ පර්යේෂණ කල යුතුය. නුමුත්, අවුරුද්දක් වත් යන්නට පෙර සිල්වා මහතා තමාගේ උපාධියට අනුසාසනා කරන මහාචාර්යයාට  කිව්වේ තමාට මෙම අන්දමේ “පට්ට පල් බොරු  බටහිර විද්‍යාව” ඉගෙනීමට නොහැකි බවත්, අප්‍රිය බවත්, ආපසු යෑමට අවශ්‍ය බවත් ය. මිදි වල්ල තිත්ත වූ නරියාගේ කතාව කවුරුත් දනී. තවද, සිල්වා මහත ගැට කාරයෙක් බවද, පෙරලිකාරයෙක් බවද එම දෙපාර්තමේන්තුවේ කවුරුත් මෙවකට තේරුම් ගෙන තුබුනි. එහෙයින් මහාචාර්ය වරයා මෙම ඉල්ලීමට ඉතා කැමති විය. නුමුත්, උපාධියක් නැතිව සිසුවෙක් යෑම දෙපාර්තමේන්තුවට පමනක් නොව, සරසවියට ද පාඩුවකි. එනම්, එංගලන්තයේ යම් සරසවියකට  දෙන මුදල් ප්‍රතිපාදනය එම සරසවියෙන් පිටකෙරෙන උපාදිධරී සංඛ්‍යාවට අනුපාතික වෙන හෙයිනි. එහෙයින් මහාචාර්ය වරයාට උවමනා උනේ සිල්වා මහතාව හනික ලංකාවට ආපසු යැවීම පමනක් නොව, ඔහුගේ නාමයෙන් දෙපාර්තමේන්තුවට ලැබෙන දීමනාවද බේරාගැනීමය. එහෙයින් ඔහු සිල්වා මහතාට කිව්වේ තම   කණ්ඩායම කරන පර්යේෂණයකට ඔහු ද සම්මදම් වී තව හය මාසයක් වත් ඇත්තට වැඩ කරමින්  රැංදී හිටියොත් උපාධියත් ලාබෙට අරගෙන ලංකාවට යා හැකි බවය. එනම්, ඩිංගක් හෝ වැඩ කොලොත් සිල්වා මහතාගේ නාමයද ලාබෙටම අර කන්ඩායමෙන් ලියන ලිපියක කතෘ නාම පෙලට දාන්න හැකි බවය.   එම විධියට සිල්වා මහතා උපාධි කොලයද පෙරලියෙන් සහ ලාබෙන් ලබාගෙන ලංකාවට ඇවිත් කිව්වේ කුමක්ද? ඔහු කිව්වේ තමා ඉතාම දක්ෂ හෙයින් තමාට මාස 18කින් ආචාර්ය උපාධියක් ප්‍රධානය කෙරුනු බවය!

සිල්වා මහතා සසෙක්ස් සරසවියට  ගියේ සාපේක්ෂතා වාදය ඉගෙනීමටය. නුමුත් වැඩි කලක් එහි නොසිටි හෙයින් ද, එයින්ද  වැඩි කොටසක  බ්‍රිතාන්‍ය දෙශපාලන පක්ෂ වැඩ වලට ගත කල හෙයින් ද, සිල්වා මහතා ලංකාවට පැමිනියේ ගණිතය හෝ සාපේක්ෂ තා වාදය හෝ කිසිසේත් හදාරා නොවේ. නුමුත් ඔහු ලංකාවේ පෙනී සිටියේ තමා ගණිතයත්, සාපේක්ෂතා වාදයත්, භෞතික විද්‍යාවත්  ගැන හසල දැනීමක් ඇති අසහාය චින්තකයෙක් ලෙස පෙන්වමින්ය. හිස් කලය හය්යෙන්ම සද්ද කරන බව කවුරුත් දන්නා නුමුත් සිල්වා මහතාගේ ඒ හිස් බව, පුහු බව කෙලින්ම නොපෙනෙන්නට හේතුවක් විය. විද්‍යඥයෙක් නොවූ වත්, පෙරලිකාරී දේශපාලනයට සහ අන්‍ය්යන්ට පහර ගැනීම අතින් සිල්වා මතාට උපරිම ශක්තියක් තුබුනි.

බොරු ආචර්ය කොලයද ගෙන ලංකාවට පැමිනි සිල්වා මහතා සරසවිය තුල කල පෙරලි ගැන, සිසුන් සංවිදානය කරමින්, නොමග යවමින්, පාඩම් කරනවා වෙනුවට සටන්කාමීත්වය පුහුනු කරමින් කල මගඩි අන්තිම උනේ කොලඹ ගණිත දෙපර්තමේන්තුවේ ප්‍රධාන ආචාර්ය වී කේ සමරනායක මහතා ට අඩන්තේට්ටම් කරමිනි, මහචාර්ය ඈපාසිංහ මහතාට තර්ජනය කරමිනි. අන්තිමේදී සිල්ව මහතා කොලඹ සරසවියෙන් නෙරපා දැමුනි. ටිකක් කලක් රස්සවක් නොමැතිව සිටි සිල්වා මහතා ඔහිගේ මිතුරෙකු කැලනි සරසවියේ ඉහල තැනකට එනකන් සිට, අලුතෙන් පත් වූ ආණ්ඩුවක සහායද ලබාගෙන කැලනිය ගණිත අංශයට කථිකාචාර්ය වරයෙක් ලෙස පත්විය. එදා සිට කැලනිය විද්යා පීඨය විකාර පීඨයක් බවට පත්කර මහා පෙරලියක් කිරීමට සිල්වා මහතා පටන් ගත්තේය.

නුමුත් සිල්වා මහතාගේ පුහු බව වැසී ගියේ එකල ප්‍රබාකරන් නැගී සිට ඊලම් යුද්ධ පටන් ගත් හෙයිනි. ඔහු ඊලම් වාදයට සහ දෙමල ජාති වාදයට දක්ෂ ලෙස පුවත් පත් ලියුම් ලියමින් උද්ඝොෂන කරන්නට පටන් ගත්තේ ත්‍රස්තයන් සමඟ සාම සාකච්චා කිරීම නියම ක්‍රමය යැයි කිව් මැති ඇමති වරු සිටි අවිචාර සමයකය දීය.  එහෙයින් සිල්වා මහතා ඉහලම පෙලේ දෙශ ප්‍රේමීයෙක් ලෙස නමක් ලබාගැනීමට ප්‍රමුඛ විය. නුමුත් ඔහුගේ ඊලම් විරෝධී ලිපි වල පවා තුබුනු පුහු ලක්ෂණයක් වූයේ, එහි ද තමා සාපේක්ෂතා වාදය සහ අයින්ස්ටයින් ගේ මත දන්නා බවද, නුමුත් “බටහිර විද්‍යාව” පට්ට පල් බොරුවක් බවද නිතොරවම, අනවශ්‍ය තැන් වලද,  සඳහන් කිරීමය. මීට හේතුව මේ හිවලා තවමත් මිදි වැල තිත්තයැයි කියමින් තමාගේ අසාථකත්වය වසා ගැනීමට තැත් කරන  බව බොහෝ දෙනා නොදැන සිටියේ ඔහු ගේ ආචාර්ය උපාධිය සැබෑ ලෙස අවුරුදු 4ක් පර්යේෂණ කොට ලබා ගත්  උපාධියක් යැයි මහ ජනයා සිතූ හෙයින් ය.

 සිල්වා මහතාගේ විද්‍යා නූගත් කම මට පැහැදිලි වූයේ දන්ත වෛද්‍ය මහාචාර්ය  අසෝක අමරසිංහ මහතා විදුසරට ලිව් ලිපි වලට සහාසික ලෙස පහර ගහමින් නලින් ද සිල්වා මහතා ලියන්නට පටන් ගත් අමූලික බොරු වලින් පූර්ණ ලිපි මා දුටු විට ය. තව්ද, ඔහු අයිලන්ඩ් පත්‍රයට ඉංග්‍රීසියෙන් ද විද්‍යාව “පට්ට පල් බොරුවක්” යැයි කියමින් විකාර ලිපි පල කලේය. මහාචාර්ය කර්ලො ෆොන්සෙකා වනි කිහිප දෙනෙක් හැර, සිල්වා මහතාට විරුද්ධව ඇත්තක් කීමට කිසි කෙනෙක් ඉදිරි පත් වූයේ නැත. ඊට හේතුව, “ලංකා විත්ති”,  රංජිත් සොයිසා යනාදී සිල්වා මහතාගේ බොහෝ ඇම්බැට්ටයො ද සිටියේ කිතුල් පොලු දරාගෙන සිල්වා මහතා කියන ඕනෑ බොරුවක් සනාථ කිරීමටය.   ඔවුන්ගේ ඉතා පටු මතය වූවේ  සිල්වා මහතා ගේ වැරදි දැක්වීම සිංහල රටට පාඩු වන, ඊලම් සටනට ලාභ වෙන කතාවක් ලෙසය!  

සිල්වා මහතා දක්වන විද්‍යා මත සාවද්‍ය බව මම මහාචාර්ය කීර්ති තෙන්නකෝන් මහතාගෙන් ද, මහාචාර්ය චන්ද්‍ර ධර්මවර්ධන මහතා ගෙන් ද විමසා තහුවරු කර ගත්තෙමි. ඉන් පසු සිල්වා මහතාගේ බොරු විද්‍යා ප්‍රකාශ හෙලි කිරීමට මම පටන්ගත්තෙමි. එකල විදුසර සඟරාව නලින් සිල්වා නැමති පුහු “චින්තකයට”, “බොරු විද්‍යාඥයා” ට සින්නක්කාර ලෙස දී තුබුනු කාලයක් හෙයින් සිල්වා මහතා ගේ යතා තත්ත්වය හෙලි කිරීමට අපට ඉඩක් ලබා ගැනීමට මහාචර්ය ධර්මවර්ධන සහ මහාචාර්ය තෙන්නකෝන් ද සහාය යොමු කිරීමට අවශ්ය වි. මෙහිදී ලංකාවෙබ් කතුවරයාගේ පිහිට සහ විද්‍යා නිපුනත්වය ඉතාම ප්‍රොයෝජනවත්  විය.

සාපේක්ෂතා වාදය තබා E=MC2 යන සූත්‍රය වත් පැහදිලි ලෙස සිල්වා මහතා නොදන්නා බව ලෝකයාට දැක්වීමට අපට හැකි විය. ස්කන්ධයක් නැති ෆෝටොනයට ස්කන්ධයක් ඇතැයි කීමට තරම් සිල්වා මහතා නූගත් විය, සහාසික විය. එය වසා ගැනීමට බුද්ධගෝෂ හිමියන් පටලවා බුදු දහමටත් වින කිරීමට සිල්වා මහතා තැත් කලේය. එක ආලෝක ධාරවක් හරහා  තවක් ආලෝක ධාරවකට යන්නට හැකි බව අපි කවුරුත් දනිමු, සාමාන්‍ය පොදු පෙල සිසුවෙක් පමණක් නොව, ටෝච් එලි දෙකක් යොදා බැලූ ඕනා කෙනෙක් දනී. නුමුත් භෞතික විද්‍යාවෙහි හසලයෙක් මෙන් පෙන්නමින් සිටි සිල්වා මහතා මෙය නොදැන සිටියේය. අලෝක ධාර දෙක ඇට බෝල ප්‍රහාර දෙකක් මෙන් විසිරී යන බව ඔප්පු කිරීමට ද මෙම පුහු චින්තකයා ඉදිරිපත් ව  විදුරැස ට ලිපියක් ද ලිව්වේය – එවැනි අවිචාර  ලිපි විදුරැස පල කෙලේය! සිල්වා මහතා ගේ පුහු ලිපි තවම්ත් විදුරැස සඟරාවෙහි පූර්වස්ථව, කැපී පෙනෙන ලෙස  දක්වා ඇත!

මෙම විවාදය යන කාලයේ දී සිල්වා මහතා අපට කදිම අභියෝගයක් කලේය. තමාට ගුරුත්වාකර්ෂණයක්  නොදැනෙන බවද, ගුරුත්වාකර්ෂණයක් යන්නක් නොමැති බවද, එවන්නක් බෝධි ධනපල විද්‍යා මාන කරන්නේ නම් නලින් ද සිල්වා මහතා නාථ දෙවියන් විද්‍යාමාන කරන බව ද, එය සඳහා මට ලංකාවට පැමිනීමට ගුවන් ටිකට් එකක පවා දෙන්න සූදානම් බහව ද කීය. අහිකුන්ටිකයා නයා පෙන්න ගණනට නාථ දෙවියන් සිල්වා මහතාට වෙන්වීමට නොහැක. ඔහු විකාර දොඩවන බව පැහැදිලි මුත් මෙය ට දල වශයෙන් එකඟ වූ විට සිල්වා මහතා වහා අභියෝගය වෙනස් කලේය. ගුරුත්ව ආකර්ෂණයක් නොව, ව්‍යුක්ක්ත (abstract) ගුරුත්ව ආකර්ෂණ බලයක් දැකිවිය යුතු යැයි සිල්වා මහතා අලුතෙන් කීය. තවද, මගේ ලිපියෙහි සිල්වා වෙනුවට සිවලා යැයි යම් තැනක සඳහන් වී ඇතැයි ද, එහෙයින් ම ඔහු වැනි උත්තරීතර පුද්ගලයෙකුට අපහාස කෙලේ යැයි ද, කපටි සිවලෙකුට සමාන කලේ යැයි ද  චොදනා කලේය! අභියෝගය එතැනින්ම එවර විය. අපි අභියෝගය නොගෙන, ඔහුට අපහාස කොට පලා ගියේ යැයි චෝදනා කලේය!  

නිව්ටන් ආකර්ෂණ බලයක් ඇති බව දැක්වූ මුත්, එය ඇතිවන්නේ කෙසේ දැයි පැහැදිලි කලේ නැත. ගුරුත්ව ආකර්ෂණය මෙන් විද්‍යා මාන වන්නෙ අවකාශ-කාලයේ වක්‍රාතාවය බව අයින්ස්ට්යින් යෝජනා කලේය. මෙයින් ගුර්ත්ව ආකර්ෂණයක් නැතැයි තීරණය කිරීම වැරදි බව අයින්ස්ටයින් ම පැහැදිලිවම ඔහු ගේ පොතෙහි දක්වා ඇති බව්ට පිටු පවා දක්වමින් සිල්වා මහතාට කරුණු හුවා දැක්කූවෙමු. නුමුත් සිල්වා ට හෝ සිවලා ට හෝ, එයින් වැඩැක් ලැබුනේ  නැත!

සිල්වා මහතා දන්නා බුදු දහමක් නැත. ඔහු කාලාම සූත්‍රයට විරුද්ධ වන්නේ එහි ඇති විද්‍යානුකූල ක්‍රමය නිසාය. එහෙයින් එයට අලුත් තේරුමක් දී තිරශ්චීන (ගුප්ත ) විද්‍යා වලට ඉඩක් දීමය. නැකැත් බැලීම, පේන ඇහීම වැනි දේට, යකුන් භූතයන් ඇදහීමට  සිල්වා මහතා ඉඩක් සොයයි.

නවීන ව්ද්‍යාව ඒබ්‍රහමික ආගම් වලින් එන්නක් යැයි ඔහු කියන්නේ නවීන විද්‍යාවේ ග්‍රීක් පදනම, හෙරක්ලීටස්, සොක්‍රටීස්, ප්ලේටො, අර්කිමෙඩිස්, ආදීන් අමතක කරමිනි. ග්‍රීක චින්තනය ට පසු බිම් වූයේ ඊට ස්වල්ප කලක් ප්‍රථමයෙන් වූ ඉන්දීය බෞද්ධ චින්තනයයි. මෙය සේද මාර්ගයේ (silk road) තවලම් වලින් ග්‍රීකයට ද පැමිනියේය. විද්‍යාවේ ක්‍රමය කාලම සූත්‍රයෙහි, ඥන සූත්‍රයෙහි, සහ “එහි පස්සිකො” ධර්මයෙහි ප්‍රථමයෙන්ම ප්‍රකාශ කොට ඇත.

පුහු චින්තනය අත හැර දමා සිල්වා මහතා ලංකාවේ දරුවන් නොමග යැවීම නතර කොට, නිකන් ඉන්න බැරි නම්  නැවතත් එංගලන්තයට ගොස් කම්කරු පක්ෂයේ සටන්කාමියෙක්  ලෙස කටයුතු කිරීමට හෝ, නාථ දෙවියන් පෙන්නමින් නගරයෙන් නගරයට යමින් සිටීම්ට ද හැකි බව සලකන්න.

By Rohana R. Wasala

Excellent! Thank you, you anonymous scholar  writing under the pen name Nila Maha Yodaya  (Lankaweb/September 6, 2017)

සිල්වාගේ ප්‍රශ්නය – කතෝලික බැතිමතුන්ට ආගමේ අය යයි කියන්නේ ඇයි?

පිලිතුර– වචනයේ පරිසමාර්ත අර්ථයෙන්ම  කතෝලික ආගම ආගමකි. කතෝලික අය බෞද්ධගම් කාරයින්ට කියන්නේ අන්‍යාආගම් කාරයින් කියායි

Yes, I for one, agree with your answer to the question: ‘Why are Catholics called ‘people of religion?’

The Catholic religion is a religion in the categorical sense of the word.” Your answer correctly implies that Buddhism is not a religion in the same sense. When we were children in the 1950s and 60s, we always heard Catholics and Christians being referred to (by our parents and others in our Buddhist neighbourhood) as ‘aagam karayo’ or religionists. The implication was that Buddhism itself was not regarded as a religion. Buddhists were quite comfortable with that reality. Article 5 of the Sinhala version of the 1815 Kandyan Convention requires the incoming British imperial administration to protect and maintain the ‘Buddhasasanaya and the Devagama’ as a commitment that is never to be broken/infringed; its meaning was very clear to the Kandyan chiefs and the people of the Kandyan provinces. But the English translation erroneously substitutes the phrase ‘the religion of Boodhoo’ for the Sinhala ‘Buddhasasanaya and Devagama’. In any case, the crafty English cared little about honouring that pledge. When Europeans arrived at the beginning of the 16^th century, the Sinhalese Buddhists were almost innocent of religion. Some learned monks of the era even produced literary works attacking belief in, and supplicating to, Hindu gods for  help in worldly matters. Unfortunately, most of our fellow Sinhalese Buddhists today are easy prey to god men and god women who thrive on their gullibility.

We usually like to read only good things written about Anagarika Dharmapala. The fact that he had  to face many critics even among Sinhala Buddhists whose cause he championed is often attributed to their alleged ingrained ingratitude. An apparently frustrated and disillusioned Anagarika wrote in his diary (August 2, 1929): …..Sinhala Buddhist is devoid of good qualities. He is full of the vicious qualities set forth in the Vasala and Parabhava Suttas” (a point of view many of us would feel tempted to wholeheartedly embrace considering the plight of many patriots including war heroes who made such personal sacrifices to rid the country of terrorism recently).

However, the rift between the Anagarika and Olcott was not only on grounds of differing conceptions of Buddhism. His own personality seems to have played a role. In Chapter 9 of ‘The Lion’s Roar – Anagarika Dharmapala & the Making of Modern Buddhism’ by Dr Sarath Amunugama (Vijitha Yapa, 2016, there is a section under the sub-heading ‘Anagarika Arbudaya’  Anagarika  Crisis (pp. 659-65)dealing with this subject. Anagarika Dharmapala’s diary entry quoted in the above paragraph is from p. 661 of that book. The theosophists charged him of attempting treacherously to uproot the tree that was BTS and plant in its place the M.B.S. and establish his hegemony”. Dr Amunugama says that the authorship of this  document has been attributed to D.B. Jayatilake on account of its logical style, superb deployment of the Sinhala language, its knowledge of Buddhist teachings, detached tone…..” all characteristics that demonstrate the outstanding intellect of Jayatilake”. According to Dr Amunugama the publication is a well argued and comprehensive reply to all Anagarika Dharmapala’s unprovoked criticisms of the BTS. (BTS and M.B.S. respectively stand for the Buddhist Theosophical Society and the Maha Bodhi Society.) The author of ‘Anagarika Arbudaya’ gives a hint of his insight into the personality of Anagarika Dharmapala: When we analyse Mr Hewavitarne’s speeches and actions we find that he is skilled in self promotion by undertaking large projects without adequate preparation. He is good at self-praise. But we find that he is an incompetent person who cannot bring even small efforts to a successful conclusion” (Ibid., p. 665).

It is possible that otherwise excellent people tend to assume totalitarian attitudes in their ideologies as well as in their practice in any sphere of activity because of their egoism. It is a paradox that people who claim to be followers of Buddhism are in such blatant contravention of one of its basic teachings in their actual conduct. However, all of us patujjanas, worldlings, can’t help but succumb to this common human failing in varying degrees. What we may hope to do is to acquire the wisdom to be aware of it and keep it under control as best we can, while radiating thoughts of loving-kindness to all our fellow beings.

නීල මහා යෝදයා

දැන් නලින් ද සිල්වාට මහතාට ඇති එකම ප්‍රශ්නය නම්  මේ නීල මහා යෝදයා නමින් පුහු චින්තකයාගේ පුහු චින්තන එළිදරවු කරන තැනැත්තා කව්දැයි හඳුනා ගැනීමයි. වරක් ඔහු  ලංකවෙබ් වෙබ්ජාලයහි සංස්කාරක කර්තෘ නීලමහා යෝදයායි වරදවා හඳුනාගෙන  ද්‍යෝෂාරෝපණය කරමින් ඔහුගේම වෙබ්ජාලයහි සටහනක් තබා තිබුනි . නමුත් ලංකවෙබ් වෙබ්ජාලයහි සංස්කාරක කෙනෙක් හෝ කර්තෘ කෙනෙක් නැති බව එහි පලමුවෙනි පිටුවෙහින් දෙන පනිවිඩයේ සඳහන් වෙයි. මෙම පනිවිඩය අනුව ලංකවෙබ් ක්රියා කරනවන්නේ ස්වෙච්ඡාවෙන් ඉදිරිපත්වූ ශ්රීලාන්කිකයින් බව ඉතා පැහැදිලිය. තවත් වරක්  ධර්මසිරි වීරසිංහ නැමති තැනැත්තා නීලමහා යෝදයා නමින් පෙනීසිට  ඔහුගේ ලිපි වලට ප්‍රතිචාරය දෙන්නේයයි කියා දෝෂාරෝපනය කර තිබුනි.  මීට මාස කිහිපයකට ප්රථම ධර්මසිරි වීරසිංහ මහතා සහ නලින් ද සිල්වා මහතාට අතරේ විද්යත් මාර්ගයෙන් ඇතුවු ලොකු බහින් බස් වීමක් නිසා ධර්මසිරි වීරසිංහ මහතාව  මෙසේ සැකකරනබවත්  නලින් ද සිල්වා මහතාගේ මේ ප්රකාශයන් තරයේ ප්රතික්ෂේප කරන බවත් ධර්මසිරි වීරසිංහ මහතාගේ ප්‍රතිචාරවලින් හැඟීයයි.

මෙහි වැදගත්ම දේ වන්නේ නීල මහා යෝදයා එක්තරා පනිවිඩයක් සිංහල පමනක් කථාකරන මහ ජනතාව ඉදිරියෙන් දි දිගහැරීමයි. ඒ තමා පුහු චින්තකයාගේ පුහු චින්තන. නීලමහා යෝදයා කියන හැම සිද්ධාන්තයක් සහ පරිසිද්ධියක්ම ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් පලකරනලද කරුණු වන අතර සමහර කරුණු අන්තර්ජාලයෙන් උවත් ලබාගත හැකිය.

නලින් ද සිල්වාගේ පුහු චින්තන අතර ප්‍රධාන තැන ගන්නේ;

1. ඕල්කොට් බෞද්ධයෝ යයි ඉංග්‍රීසි උගත් සිංහල බෞද්ධයින් බෙදා වෙන්කිරීම
2. නවීන විද්යාව පට්ටපල් බොරුවක්යයි ප්‍රචාරය කිරීම
3. නවීන විද්යාව යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි සංකල්පයකි ඇතිවූවක් බව ප්‍රචාරය කිරීම
4. ඥානය, ප්‍රඥාව, ‘සම්මා දිට්ඨිය’, සක්කාය දිට්ඨිය සහ විඥානය යන බෞද්ධ ධර්මතාවයන්ට අබෞද්ධ අර්ත්ථ කථනයන් ආරූඩ කිරීම

කාලාම සූත්‍රය කියා දෙන පරිදි ඥානවිභාගී යථාර්ථය හා සදාචාරාත්මක ශක්ති තුළ සත්ය ලෙස පිළිගන්නේ   පෞද්ගලිකව තේරුම් ගත හැකි     සැබෑදැයි පරීක්ෂාකර කළ හැකි දේ පමණි.

කාලාම සූත්‍රයෙහි සඳහන් පරිදි කේසපුත්ත නියම්ගම් වැසි කාලාම ශාක්‍යයෝහට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ කීහ.

“කාලාමයෙනි, 

1. නුඹලාඅනුන් කියනු ඇසීමෙන් නොපිළිගත යුතුය. 
2. පරම්පරායෙහි ආ හෙයින් නොපිළිගත යුතුය.
3. මෙය මෙසේදවිය හැකියයිනොපිළිගත යුතුය.  
4. අපගේපොත පතෙහි සඳහන් බැවින්නොපිළිගත යුතුය. .
5. තර්‍කානුකූලයයිදනොපිළිගත යුතුය. 
6. න්‍යායට අනුකූලයයිදනොපිළිගත යුතුය. 
7. මේ කාරණය යහපතැයි කල්පනා කිරීමෙන්දනොපිළිගත යුතුය. 
8. අප නුවණින් තීරණයකොට ගන්නාලද දෘෂ්ටියට සමානයයිදනොපිළිගත යුතුය. 
9. මේ මහණ තෙමේ යහපත් කෙනෙකි, ඔහුගේ කීම පිළිගත යුතුයයිදනොපිළිගත යුතුය. 
10. මේ ශ්‍රමණ තෙමේ අපගේ ගුරුයයිදනොපිළිගත යුතුය. 

මේ  අනුව අනෙක් අය ධර්මයයයි තේරුම් ගන්නා දෙය කවුරුන් කීවත් තමාට එය කිසිසේත් අදාල නැත. ධර්මය පිලිබද තමාගේ ආකල්පය අනිකුන්ගේ සිතුවිලිමත වෙනස්වෙන්නේද  නැත. කෙසේ වෙතත්, කාලාම සූත්තගේ කියන පරිදි තමා විශ්වාස කරන දෙය ප්‍රඥාසම්පන්න බුද්ධිමතුන් විසින්ම ප්රශංසාවට ලක් කෙරෙයි නම්  තමාට ඒගැන සම්පූර්නයෙන්ම සන්තෘප්ත විය හැකිය. තමන්ගේ විශ්වාසයන් අනෙකුන් විසින් තහවුරු කරන ලද විට ද  එය  නිසැකවම තෘප්තිමත් අත්දැකීමක් බවට පත්වේ. ඔවුන්ගේ සදාචාර විශ්වාසයන්ගේ වලංගුභාවය පිළිබඳ සැකයක් ඇත්නම් අනිත් අයත් මෙම විශ්වාස අනුගමනය කරන්නේද කිය සොයා බලන්නේ අන්න ඒ කාරනය නිසාය.

නවීන විද්‍යාව

විද්යාව යනු සාක්ෂිය මත පදනම්වූ ක්රමානුකූල ක්රමවේදයක් අනුගමනය කිරීමෙන් ස්වාභාවික හා සමාජීය ලෝකය පිළිබඳ දැනුම හා අවබෝධය ලබා ගැනීම සඳහා අනුගමනය කරන මාර්ගය සහ එහි භාවිතයයි. ((එක්සත් රාජධානියේ විද්‍යා මණ්ඩලය)

විද්‍යාමක පර්යේෂණයන් සිදු කරන විට විද්යාඥයන් විසින් කරනුයේ විද්යාත්මක ක්රමවේදයක් භාවිතා කරමින් මැනිය හැකි ආනුභූතික (empirical ) සාක්ෂි එකතු කොට  ඉන්පසු උපකල්පිතයට (hypothesis) අනුකූලව හෝ ප්රතිවිරෝධී කිරීමට හෝ ඉලක්ක කරගත් ප්රතිඵල මත පදනම් වූ සමීක්ෂණයකි.

ශාස්ත්‍රාලිය (academic) විද්‍යාව  සහ කර්මාන්තයන් ( Industrial) පිළිබඳ විද්‍යාව වශයෙන් නවීන විද්‍යාව  ප්‍රධාන වශයෙන් කොටස් දෙකකට බෙදී ඇත.විශාරදයින් දිගු කලක් තිස්සේ ප්රකාශ කර ඇත්තේ, මෙම අංශ දෙක අතර තියුනු වෙනස්කම් ලංකාවේ පවතින බවය.

ලංකාවේ ශාස්ත්‍රාලිය විද්‍යාව නලින් ද සිල්වා මහතා පෙන්වාදෙන පරිදි පට්ටපල් බොරුවක් වුවත් කර්මාන්තයන් පිළිබඳ විද්‍යාව එසේ නොවන්නේ රටේ පැවැත්ම සඳහා නිෂ්පාදනය අවශ්‍ය වන බැවිනි.

රූපවාහිනිය, ගුවන් විදුලි, මෝටර් රථ, දුම්රිය බස් රථ වැනි කාර්මික නිෂ්පාදන  මහජනතාවට ලැබෙන තෙක් නවීන විද්‍යාව පට්ටපල් බොරුවක් නොවන බව කාහටත් පැහැදිලිය.

නලින් ද සිල්වා මහතා  බටහිර විද්‍යාවේ ප්‍රවාද (thesis )නිර්මාණය කරන්නේ කෙසේ දැයි අසයි? මේ ප්‍රවාද වියුක්ත (abstract) බවත් කිසියම්  වූ  ප්‍රවාදයක් ඇසුරෙන් නිගමනවලට ඒම චුල්ලහත්ථිපදොපම සූත්‍රයෙන් බැහැර කෙරෙන බව දන්නවාද කියා අසයි? මේකට උත්තරය ලෙහෙසියෙන් ගූග්ලෙ කර ලබාගටහ් හැකියි.

උදාහරනයකට ඉලෙක්ට්‍රෝනය සොයා ගැනීමේ දී පාවිච්චිකරන ලද  ප්‍රවාද සහ ප්‍රවාද වියුක්ත දෙකම පහත සඳහන් අන්තර්ජාල පිටුවෙන් ලබාගත හැකියි

https://en.wikipedia.org/wiki/Electron

එසේම අහස් යානය සොයගත් හැටිද  සොයා ගැනීමේ දී පාවිච්චිකරන ලද  ප්රවාද සහ ප්රවාද වියුක්ත දෙකම පහත සඳහන් අන්තර්ජාල පිටුවෙන් ලබාගත හැකියි

https://en.wikipedia.org/wiki/Wright_brothers

මේක පට්ටපල් බොරුවක්නම් බිමට කඩා වැටෙනවා නොවේද?

නලින් ද සිල්වා මහතාගේ  බටහිර විද්යාවේ ප්රවාද (thesis )නිර්මාණය සහ ප්රවාද වියුක්ත (abstract) කිරීම ගැන ඇති ප්‍රශ්නය ගැන තවදුරටත් කතාකිරීමට පෙර යථාර්ථයේ (realism) ස්වභාවය කුමක්ද කියා සොයා බලමු.

යථාර්ථයේ (realism) ස්වභාවය කුමක්ද?

ප්‍රථමයෙන් අපි යථාර්ථයේ ස්වභාවය කුමක්ද කිය සොයා බලමු.

අපි බොහොමයක් මේ ප්‍රශ්නය ගැන අපගේ කාලයෙන් සැලකියයුතු ප්‍රමානයක් මිඩන්ගු නොකලත් අපි සියල්ල ඉදහිට මේ ගැන අවදාරණය කරන්නෙමු

බටහිර දර්ශනවාදය අනුව යථාර්ථය යනු විශ්වාසය යයි හැඳින්වේ.

නමුත් බුදු දහමේ ඉගැන්වීම අනුව යථාර්ථය යනු සියලු පරමාර්ත දර්ම බව සූත්‍රපිටකයේද අභිධර්ම පිටකයේද සඳහන් වේ.

යථාර්ත වාදය ඉතා ආකර්ෂවත් අදහස වුවත් නවීන විද්‍යාවේ සමහර සොයාගැනීම් මෙයට සම්පූර්ණයෙන්ම පටහැනිව පෙන්නුම් කර දී ඇත.

උදාහරණයක් වශයෙන් ක්වොන්ටම් භෞතිකවිද්‍යාවේ අංශුවකට නිශ්චිත පිහිටීමක් හෝ නිශ්චිත ප්රවේගයක්  නිරීක්ෂකයකු මගින් මනිනු තෙක්  නොමැති නිසා අංශුවක අස්තිත්වය (existence) ගැන යථාර්තයක් නොමැත.

අංශුවකට නිශ්චිත පිහිටීමක් හෝ නිශ්චිත ප්රවේගයක්  නිරීක්ෂකයකු මගින් මනිනු තෙක් නොතිබුන නිසා එම මැනීමද සාවද්‍ය වේ.

එසේම ඇතැම් අවස්ථාවලදී  තනි වස්තූන් ස්වාධීනව පැවැතීමටද හැකිකමක් නැති වුවත් කණ්ඩායමේ කොටසක් වශයෙන් පැවැත්විය හැකිය.

එසේම වෙනස් න්යායන් එකිනෙකට වෙනස් සංකල්පමය රාමුව හරහා එකම සංසිද්ධිය වෙනස් ආකරයට සාර්ථකව විස්තර කළ හැකිය.

සාර්ථක ලෙස සනාථ කරනලද බොහෝ විද්‍යාත්මක සිද්ධාන්තයන් පසුකාලයේ දී නව විද්‍යාත්මක සිද්ධාන්තයන් විසින්  නව යථාර්ථයන් යටතේ ප්‍රතිස්ථාපනය කර ඇත.

මෙවැනි අවථාවලදී යථාර්ථය ගැන ප්‍රශ්න ඇතිවිය හැකිය

එපමනක්ද නොව පතසවිත්‍රණ මූලධර්මය (Holographic principle) යථාර්ථය (realism) වශයෙන් සනාථ කරනවානම් අපගේ චතුර්මාන ලෝකය  (four –dimensional world) (අවකාශය හා කාලය) යන සංකල්ප වල විලයනයවූ පඤ්චමාන ලෝකයක (five-dimensional world)  කඩඉම පටලය (boundary) මත වැටුන සෙවණැල්ලක් මෙන් පෙනෙන මායාවකි

නලින් ද සිල්වා වැනි යථාර්ථය පිලිනොගන්නවුන්  හඳුන්වන්නේ යථාර්ථ විරෝධී (anti-realist) වශයෙනි.

යථාර්ථ විරෝධීන් ආනුභූතික දැනුම (empirical knowledge) සහ න්යායික දැනුම (theoretical Knowledge) අතර වෙනසක් දක්වයි.

ඔවුන් සාමාන්යයෙන් තර්ක කරන්නේ නිරීක්ෂණ (observation) සහ අත්හදා බැලීම් (experiments)  අර්ථවත් උවත් සිද්ධාන්තයන්  අවශ්‍ය මෙව්ලමක් (instrument)  විනා නිරීක්ෂිත සංසිද්ධි (observed phenomena) මත පවතින ගැඹුරු සත්යතාවයක් (deeper truth) නොමැති බවයි

සමහර යථාර්ථ විරෝධීන් විද්යාව පියවි ඇසින් නිරීක්ෂ්‍යනය  කළ හැකි දේවල් වලට පමනක් සීමා කිරීමට වුවමනා විය. මේ අනුව 19 වෙනි සියවසේදී පරමාණුව යන සංකල්පනය පියවි ඇසින් නිරීක්ෂ්‍යනය  කළ නොහැකි නිසා එය ප්‍රතික්ෂේපද කලේය.

ජොර්ජ් බර්කලේ (1695-1753) අසාමාන්‍ය දෘෂ්ථිපථයේ සීමාවටම  ගොස් මනස සහ එහි සිතුවිලි හැර විද්‍යාව කියා කිසිවක් නොමැති බව ප්‍රකාශ කලේය.

නලින් ද සිල්වා වැනි පුහු චින්තකයින් සිතන්නේ විද්යාව නිරීක්ෂණය කළ හැකි දේවලට පමනක්  සීමා කලයුතුබවත් නිරීක්ෂණයෙන් ලබාගන්නා සිද්ධාන්තයන් පට්ටපල් බොරුබවත්ය.

මෙසේ යථාර්ථය ගැන ප්රශ්න ඇතිවූවත් නවීන විද්‍යාවෙන් ලබාගන්නා දැනුම නලින් ද සිල්වා වැනි පුහු චින්තකයින් කියන පලියට ප්‍රතික්ෂේප නොකල යුතුය.

නවතම  ආකල්පයක්වූ ආකෘතිය මත රඳා පවතින යථාර්තවාදය” (Model dependent realism) ඉදිරිපත් කිරීමෙන් යථාර්ථය ගැන තිබූ ප්‍රශ්න නිරාකරනය කිරීමට හැකිවී තිබේ.

ආකෘතිය මත රඳා පවතින යථාර්ථවාදය අනුව, ආකෘතිය සැබෑ වන්නේ දැයි විමසා බැලීම වැදගත් නොවන මුත් නිරීක්ෂනය හා එකඟ වියයුතුය.

සිංහල ජනප්රවාහයෙන් එන අලියා සහ අන්ධයින් හත් දෙනාගේ කතාවේ පරිදි අලියාගේ එක් එක් අවයව බලා අන්ධයින් කල විස්තරයට සමාන  සංකල්පයක් ආකෘතිය මත රඳා පවතින යථාර්තවාදය ඉදිරිපත් කරයි.

එක අන්ධයෙක් අලියාගේ වලිගය අල්ලා අලියා කඹයක් වගේයයිද තව අන්ධයෙක් අලියාගේ කකුල අල්ලා අලියා වන්ගෙඩියක් වගේයයිද තව අන්ධයෙක් අලියාගේ කන අල්ලා අලියා කුල්ලක් වගේයයිද කීවේ එක් එක් අන්ධයින්ගේ නිරීක්ෂණය මත අලියා ගැන සම්පාදනය කරනලද ආකෘතිය තුලිනි.

ආකෘතිය මත රඳා පවතින යථාර්ථවාදය අනුව හැම අන්ධයෙකුගේම නිරීක්ෂනය සහ නිගමනය නිවැරදි වන අතර එක් අන්ධයෙක් අනෙකුට වඩා සත්‍ය යයි කිව නොහැකිය.

එංගලන්තයේ සුප්‍රසිද්ධ මහාචාර්ය වරයෙක් වන ස්ටීවන් හෝකින්ග් ඔහුගේ The Grand Design  පොතේ දක්වා  ඇතිපරිදි ආකෘතිය මත රඳා පවතින යථාර්ථවාදය විද්යාත්මක ආකෘතීන්ට පමණක් නොව,විඥානයට හා භවාංග (උපවිඥානය) යන මානසික ආකෘතියටද එදිනෙදා ලෝකය අර්ථ නිරූපණය කිරීම හා අවබෝධ කර ගැනීම සඳහාද අදාළ වේ.

ආකෘතිය මත රඳා පවතින යථාර්ථවාදය අනුරූපව අපි අරමුණ ප්‍රත්‍යක්ෂ කරමු. අපි යම් දෙයක් දර්ශනය කරනවිට  අක්ෂි ස්නායුව හරහා මොළයට සංඥා මාලාවක් ලැබේ..එම සංඥා ඔබේ රූපවාහිනිය මත වැටෙන රූපයේ ආකාරයට සකස්වූවක් නොවේ. එය හිස්තැන්වලින් පිරි සම්පූර්න නොවූ චායා රූපයකි.

අක්ෂි ස්නායුව ඇසෙහි දෘෂ්ටී පටලය සම්බන්ද වන හැම ස්ථානයකම අන්ධ ස්ථානයක් ඇතිවන හෙයින් මොළය ලැබෙන සංඥා මාලාවෙන් සම්පූර්න වූ චායාවක් ගෙන නොදෙයි.

දර්ශනය හා සම්බන්ද දළ දත්ත දුර්වලවූ පික්සල් වලින් නිර්මානය කරනලද අන්ධ ලප වලින් පිරි චායාවකට සමානය.

වාසනාවකට, මිනිස් මොළය අමු දත්ත සම්ප්රේෂණය කරනවා පමනක් නොව ඇස් දෙකින්ම ලැබුනු දත්ත සංයෝග කොට ද්විමාන දත්ත වලින් ත්රිමාන අවකාශයක් නිර්මානය කරමින්. උඩුයටි නිවැරදි කොට සම්පූර්න චායාවක් නිර්මානය කරයි

නමුත් බෞද්ධ ධර්මයට අනුකූලව ගොඩ නංවන ආකෘතිය (Model) හාත්පසින් වෙනස්වූවකි. බෞද්ධ ධර්මයට අනුව ඇස තුල තිබෙන්නාවූ චක්ඛු ප්‍රසාද (චක්ඛූන්ද්‍රිය) නැමැති රූපස්කන්දය අරමුණක් හා ගැටී බොහෝ දීප්තිමත් වන කල්හි එයට අනුව රූපය හොඳින් දන්නා චක්ෂුර් විඥානයක් ඇතිවේ.ඇස තුලින් ගන්නා රූපය සිත (චිත්තය) තුල ගොඩනගන්නේ චක්ෂුර් විඥානය මගිනි.

ආකෘතිය මත රඳා පවතින යථාර්ථවාදය අනුව මෙම ආකෘතියද යථාර්ථයක් වශයෙන් පිළිගත හැකිය.

මේ අනුව නලින් ද සිල්වා මහතාගේ  බටහිර විද්යාවේ ප්රවාද (Thesis) නිර්මාණය සහ ප්රවාද වියුක්ත (abstract) කිරීම ගැන ඇති ප්රශ්නය ගැන තවදුරටත් කතාකිරීමට අනවශ්‍යය.

නවීන විද්‍යාව යුදෙව් ක්රිස්තියානි සංස්කෘතියේ ආභාශයෙන් ඇතිවුන සංකල්පයක් ද?

විද්යාව යනු සැබෑ ලෝකයේ සංසිද්ධි (phenomena) නිරීක්ෂණය කිරීම, පැහැදිලි කිරීම හා අනාවැකි අවධාරණය කරන විද්යාඥයින් විසින් නිපදවන ලද ස්වාභාවික ලෝකය පිළිබඳ  ආනුභූතික (empirical), න්යායාත්මක හා ප්රායෝගික දැනුමයි.

විද්යාඥයකු Scientist” යන ඉංග්රීසි වචනය සාපේක්ෂ නූතන වචනයක් වන අතර 19 වන සියවසේදී විලියම් විවෙල් විසින් මුල්ම වතාවට එය යොදා ගෙන ඇත. මීට පෙර, ස්වභාවික ලෝකය පිළිබඳ ආනුභූතික විමර්ශනයන් කරන්නන්  “ස්වාභාවික දර්ශනවාදීන්” “natural philosophers” නමින් හැඳින්වූහ.

ස්වභාවික ලෝකය පිළිබඳ ආනුභූතික විමර්ශනයන් සම්භාව්ය  (Classical) යුගයේ සිට (තලිස් සහ ඇරිස්ටෝ.ටෙල් විසින්) විස්තර කර ඇතත් විද්යාත්මක ක්රමවේදය භාවිතා කර ඇතතේ මධ්යකාලීන යුගයේ සිටය

නවීන විද්යාව ආරම්භ වී ඇත්තේ  නූතන යුගයේ  විශේෂයෙන්ම විශේෂයෙන් 16 වන හා 17 වන සියවස්වල යුරෝපයේ විද්යාත්මක විප්ලවය තුළ වර්ධනය විමෙනි. මේ අනුව සාම්ප්රදායිකව විද්යා ඉතිහාසඥයින් විසින් විද්යාවේ අතිතය ප්රමාණවත් තරම් පුළුල් ලෙස අර්ථ දක්වා ඇතත් නවීන විද්යාව යුදෙව් ක්රිස්තියානි සංස්කෘතියේ ආභාශයෙන් ඇතිවුන සංකල්පයක් වශයෙන් කිසිම තැනක සඳහන් වී නැත

නවීන විද්‍යාවට ඉන්දියානු චීන සහ ඊජිප්තියානු දායකත්වය යුදෙව් ක්රිස්තියානි දායකත්වයට වඩා කැපී පෙනෙන්නේ ඔවුනොවුන්ගේ විවිද සොයාගැනීම් පසු කාලවලදී නව සොයාගැනීම් මගින් තවදුරටත් දියුණු තියුණු කිරීමට හැකිවූ නිසාය.

පුරාණ ඊජිප්තුව තාරකා විද්යාව, ගණිතය හා වෛද්ය විද්යාව අතින් වැදගත් ප්රගතියක් ලබා ඇත.  නයිල් ගඟ ගැලීමෙන් වාර්ෂිකව ගංවතුරට ගොදුරු වූවන්ගේ වගා සැලැස්ම හා වගා අයිතිය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා මැනුම් කටයුතු කිරීම අවශ්ය බැවින් ජ්‍යාමිති ශ්‍රාස්ත්‍රය වර්ධනය කිරීම සිදු වී ඇත.

බබිලෝනියානු තාරකා විද්යාවේදීන් විසින් ලියනලද ග්රන්ථවල ග්රහලෝකවල සහ චන්ද්රයාගේ චලනයන් පිළිබඳ විස්තර ඔවුන් විසින් නිර්මාණය කළ මැටි පුවරු දහස් ගණනක සඳහන් වී ඇත. මිසපොටේමියානු මූල විද්යාඥයන් විසින් හඳුනාගෙන ඇති තාරකා සහ විද්යාත්මක කාල පරිච්ඡේදය පවා සූර්ය වර්ෂය හා චන්ද්ර මාස වැනි බටහිර දින දර්ශනවල දී පුළුල් ලෙස භාවිතා කරනු ලැබේ. මෙම දත්ත උපයෝගි කර ගනිමින් වසර අවසානයේ දී දිවා කාලය ගණනය කිරීම සඳහා ගණිත ක්රම නිර්මාණය කර ඇති අතර එමගින් සූර්ය ග්රහයන් සහ චන්ද්රග්රහයන් පිලිබඳ අනාවැකි පළ කිරීම හැකිවී ඇත.

ඉන්දියානු අර්දධ්ද්වීපය තුළ ගණිතමය දැනුමෙහි මුල්ම ලක්ෂණ ඉන්දු නිම්න ශිෂ්ටාචාරය සමග ක්‍රි.පූ. 4 වලදී ඇතිවූ බවට පුරා විද්‍යා කැනීම් වලින් තහවුරු වී තිබේ . මෙම ශිෂ්ටාචාරයේ ජනතාව නිපදවන ලද ගඩොල  දිග පළල සහ ඝනකම 4: 2: 1 යන අනුපාතයට තිබීමෙන් ගොඩනැඟිලි  වල  ස්ථාවරත්වය සුරක්ෂිත කරවා ඇත. ප්‍රාමාණික දිග මිනුම් ඒකකයක් පාවිචිකිරීමෙන් ඔවුහු ඉතා  නිවැරදි මිනුම් ගැනීමට උත්සාහ කරඇත.  ඔවුහු ලෝකයේ ප්‍රථම මිනුම් දන්ඩ නිර්මාණය කළ අතර මෙම මොහෙන්ජො-දාරෝ මිනුම් දන්ඩ යයි නම්කර ඇති එය දිග ප්රමාණය අඟල් 1.32 හෝ සෙන්. මී. 3.4 වූ අතර සමාන කොටස් දහයකට ප්‍රණිත කර තිබුනි. පැරණි මොහෙන්ජෝ-දාරෝ හි නිපදවන ලද ගඩොල්වල දිග ප්රමාණය මෙම ඒකකයෙන් පූර්ණ සංඛ්‍යාත්මක යෙන් යුක්ත විය

ඉන්දියානු තාරකා විද්යාඥයකු සහ ගණිතඥයකු වන  ආර්යබාතා (ක්‍රි.ව 476-550), ඔහුගේ ආර්යබාතිය (ක්‍රි.ව.499) විසින් ත්රිකෝණමිතික ශ්රිත (සයින්,  කොසයින් සහ ප්රතිලෝම සයින් ඇතුළුව), ත්රිකෝණමිතික චක්‍ර සහ වීජගණිතය  සහ ක්රමවේදයන් හඳුන්වා දුන්නේය. ක්‍රි.ව. 628 දී බ්‍රහ්මගුප්ත ගුරුත්වාකර්ෂණය ආකර්ෂණීය බලයක් බවයෝජනා කළේය. තවද ලොව පුරා පුර්ණ වශයෙන් භාවිතා වන හින්දු අරාබි සංඛ්යාලේඛන පද්ධතියක් සහිත අංකයක දශම නිරූපණයෙහි වැදගත් ශුන්යය භාවිතා කිරීම පැහැදිලි කළේය.

තාරකා විද්යාත්මක සංකල්ප මුලින්මසඳහන් වන්නේ ඉන්දියාවේ ආගමික ශාස්ත්‍රීය ග්‍රන්ථයක් වන වේදය හියි .  සර්මා (2008) අනුව: “රිග් වේදය ශූන්‍යයත්වයේ සිට විශ්වයේ උත්පාදනය පිළිබඳ බුද්ධිමත් සම්පේක්ෂණයක් කරමින්  විශ්වයේ වින්යාසය, ගෝලාකාර ස්වයං ආධාරක පෘථිවිය සහ සෑම වාරයක්ම අන්තරස්ථ මාසයක් සමඟ 360 කින් යුක්ත දින කොටස් 12 කට හා සමාන කොටස් 12 ක් බෙදා වෙන්කර ඇති අන්දම පෙන්වා දී ඇත.

වූට්ස්, තුත්ත සහ  මල නොකන වානේ ඉන්දියාවේ  පළමුවෙන්  සොයාගෙන ඇති අතර, පැරණි මධ්යධරණී ලෝකයට විශාල වශයෙන් අපනයනය කෙරී ඇත.  ඉන්දියානු වොට්ස් වානේ රෝම අධිරාජ්යයේ ඉහළ සැලකිල්ලක් දැක්වූ අතර බොහෝ විට එය හොඳම වානේ විය.          1000 වර්ෂයේදී සිරියාව තුල ආනයනය කොට  යොදාගත්විශේෂ තාක්ෂණික ක්රමක් මගින් දමස්කස් වානේ වශයෙන් නිශ්පාදනය  ලදී.

චීනයද විද්යා ක්ෂේත්රයට සැලකිය යුතු දායකත්වයක් දක්වා තිබේ.  බහුශාස්ත්‍රඥයෙක් වූ ෂෙන් කූඕ (1031-1095), නාවික යාත්රා සඳහා භාවිතා කරන මාලිමා යන්ත්‍රය අඳුන්වා දෙනලදී.  ඔහු සැබෑ උතුර (North) සංකල්පයක් වශයෙන් සොයා ගත් අතර,තාරකාවිද්‍යාත්මක ඡායා දණ්ඩ, කටු ගෝලය සහ පෑතැටිය යනාදිය සහ බෝට්ටු අලුත්වැඩියා කිරීම සඳහා වියළි නැව් තටාකය භාවිතා කිරීම අඳුන්වා දෙනලදී.

චීනයහි අභිනව නිපදවීම අතර ප්‍රධානයෙන් මාලිමා යන්ත්රය , වෙඩි බෙහෙත්, කඩදාසි සහ මුද්රණය ශිල්පය නිපද වීමයි. ටැංග් රාජවංශයේ දී චීනයේ මුද්රණය බෙහෙවින් වාර්තා කරන ලදී. නමුත් රෙදි මත මුද්‍රනය වාර්තා කර ඇත්තේ ක්‍රි. ව. 220 දී පමනි.

අපගේ ආදි සිංහලයින් විසින්ද නිර්මාණය කරනලද ගමයි පන්සලයි වැවයි දාගැබයි සංකල්පය ප්‍රගත සමාජ විද්‍යාමක නිර්මාණයක් බව අප විසින් පිලිගතයුතුය. නමින් විද්‍යත්මක සංකල්පයක යයි අපි නම් නොකලත් ජලසම්පාදනය සඳහා වැසි වතුර එකතුකොට වාරිමාර්ග සඳහා රඳවනවා තබන වැවත් බිසෝකොටුවත් අපේ මුතුන්මිත්තන් විසින්  නිර්මානය කරන ලද විද්‍යත්මක සංකල්පයකි.

මෙයින් පෙන්වා දිය හැක්කේ නවීන විද්යාව යුදෙව් ක්රිස්තියානි සංස්කෘතියේ ආභාශයෙන් ඇතිවුන සංකල්පයක් නොවන් බවයි

නලින් ද සිල්වාගේ ඥානකථා

නලින් ද සිල්වා ගේ ඥානකථා ගැන කියනවිට අපට එක විටම සිහිවන්නේ ගමේ තේකඩේ කෑම මේසය උඩ තිබෙන ප්‍රනීත පැණිරස කෑමකි.  විශේෂයෙන් නලින් ද සිල්වා ගේ ඥානකථා කියවනවිට අපට සිහිවන්නේ සිඳු ටෙලිනාට්‍යයේ හීංබබා සීයාගේ මනඃකල්පිත කථාන්දරයි.

මම දැන් විස්ථර කරන්නට බලාපොරොත්තුවන ඥානකථා ඇත්තවශයෙන්ම සූත්‍රපිටකයේ ඛුද්දක නිකායේ පටිසම්භිදා මාර්‍ගයෙහි දක්වා ඇති ධර්මයයි.

පටිසම්භිදා මාර්ගය සූත්‍ර පිටකයේ ඇති ගැබුරු අරුත් අර්ථ විවරණ කරමින් සැරුයුත් තෙරුවන් විසින් වදාරනලද විස්ථරාත්මක ධර්මයයි.

පටිසම්භිදා මාර්ගයෙහි ඥානය සහ ප්‍රඥාව මෙසේ අර්ථකථනය කර ඇත.

“තං ඤාතට්ඨෙන ඤණං, පජානනට්ඨෙන පඤඤා”

දන්නා අර්ථයෙන් ඥානය වෙයි, ප්‍රකාරයෙන් දන්නා අර්ථයෙන් ප්‍රඥා වේ.

එනම් ප්‍රභේද වශයෙන් දැනගැනීම අර්ථයෙන් ප්‍රඥා නම් වේ.

තව දුරටත් විස්තර කලහොත් සංඥාව නීල-පීතාදී වශයෙන් අරමුණ ගැනීම මාත්‍රය මුත් අනිත්‍යාදී ලක්ෂන දැනීම නොකෙරේ.

ඥානය නීල-පීතාදී වශයෙන් අරමුණ ගැනීම සහ  අනිත්‍යාදී වශයෙන් ලක්ෂන ප්‍රතිවේධයද කෙරේ, එහෙත් උත්සාහ කොට මාර්‍ග ඉපදවීමට සමර්‍ථ නො වේ.

ප්‍රඥාව නීල-පීතාදී වශයෙන් අරමුණ ගැනීමද   අනිත්‍යාදී වශයෙන් ලක්ෂන ප්‍රතිවේධයද කිරීමද, උදයව්‍යඥානාදී පිළිවෙලින් ව්‍යායාම කොට මාර්‍ග ඉපදවීමටද සමර්‍ථ  වේ.

ඥානය (knowledge) ලබාගත හැකි දැනුමකි. නමුත් ප්‍රඥාව, ඒකග්ගථාවය (සමාධිය) වැනි වැඩිය යුතු ශෝභන චෛතසිකයකි.

ප්‍රඥාව සම්පූර්ණ වන්නේ චතුරය්‍ය සත්‍යය අවබෝධ  කිරීමෙන් සම්මා දිට්ඨිය’ සහ සම්මා සංකප්ප යන ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයෙහි ඇති  කොටස් අවබෝධ කර ගැනීමෙනුයි

ලොව්තුරා බුද්ධ තත්වයට පත්වු උතුමෙකු දියුණු කර ඇති බුද්ධ ඥාණයන් (73) හැත්තෑ තුනකි. මෙයින් බුද්ධ ඥාණයන් (6) හයක් ලොව්තුරා බුද්ධ තත්වයට පත්වු උතුමෙකුට පමණක් දියුණු කලහැකි ඥාණයන්ය. හැට හතක් (67) ශ්රාවකයන්ටද මාර්‍ගඵල ලබාගැනීම සඳහා දියුණු කලහැක

සුතමය ඥානය , චින්තාමය ඥානය , හා භාවනාමය ඥානය යන තුන් ආකාර දැනුම ප්රඥා විමුක්තිය ලබාගැනීමට බොහෝ සෙයින්  පෘතග්ජනයන්ට උපකාරී වේ.

පටිසම්භිදා මාර්ගයහි සඳන් වන්නේ මෙසේයි;

ශ්‍රැතමය ඥානය නම් මේ ධර්මයෝ මැනැවින් දතයුත්තාහයි (අභිඤෙඤය්‍ය ) සෝතාවධාන යැ හෙවත් ශ්‍රැතයයි. ඒ ශ්‍රැතිය දැනගන්නා ප්‍රඥාව ශ්‍රැතමයඥානයයි.

ශ්‍රැතමය ඥානය නම් මේ ධර්මයෝ පිරිසිඳ දතයුත්තාහයි (පරිඤෙඤය්‍ය ) සෝතාවධාන යැ හෙවත් ශ්‍රැතයයි. ඒ ශ්‍රැතිය දැනගන්නා ප්‍රඥාව ශ්‍රැතමයඥානයයි.

අපි යමක් පිළිබඳ දැකීමෙන් ඇසීමෙන් ඇතිකර ගන්නා ඥානය සුතමය ඥානය වශයෙන් හඳුන්වනු ලැබේ සුතමය ඥානය ලබාගත යුත්තේ විමර්ශනශීලීව ය. එය ලබා ගැනීම සඳහා ද ඔහුට යම් ඥානයක් තිබිය යුතුම ය. එසේ නොමැතිව ඔහුට ඒ පිළිබඳ නිවැරැදි අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට නොහැකි වනු ඇත.

ශ්රැතමය ඥානය වශයෙන් එකල ගත්තේ ධර්ම සාකච්චා හා ධර්ම ශ්රවණයෙන් ලබාගත් ඥානයි . එයට හේතුව එකල පොතපත නොමැතිවීමයි.

බොහෝ දෙනෙකුට යමක් ඇසුවට, ඇසූ පමණින් ඒ පිළිබඳව නුවණ පහළ වෙන්නේ නැත. එය ටික වෙලාවකින් අමතක වී යනවා ඇත. නමුත් අන් අයගෙන් ඇසූ පිරූ දැනුම ඇතුව, ඒ ඇසූ දේ පිළිබඳව ගැඹුරු ප්රඥාවක් අවදි කරගන්නට සමර්ථ වූවා නම් ඔවුන්ට ශ්රැතමය ඥානය ඇතිවේ.

චින්තාමය ඥානය යනු ඉතාමත් අසීරු අමාරු දෙයකි. එයට හේතුව වනුයේ සිතීම හැම දෙනාටම කළ හැකි වූවත් එය නිවැරැදිව හරියටම කළ යුතුවීමයි. අපි යමක් දැකීමෙන් ඇතිවන සිතීම විවිධාකාර විය හැකිය. එය ආශාවෙන් සිතන්නක් විය හැකිය. රාගයෙන් සිතන්නක් විය හැකිය. මෝහයෙන් සිතන්නක් විය හැකිය. සිතන දෙය ඉටුකර ගැනීමට යාමේදී එය තුළින් බොහෝ වැරැදි සිදුවීමට පුළුවන.

ලෝකයේ පහළ වූ විද්වතුන් යම් දෙයක් සොයා ගත්තේ නම් ඒ තවත් දෙයක් පිළිබඳ දුරදිග සිතා බැලීමෙනි.

දොස්තර වරයෙක් ලෙඩෙකු පරීක්ෂා කිරේමේදී ඔහු චින්තාමය ඥානය උපයෝගී කරගෙන රෝග විනිශ්චයක් කර ඔහුට අවශ්‍ය වන ඖෂධ නියමකරයි. ඉංජිනේරුවරයෙක් චින්තාමය ඥානය උපයෝගී කරගෙන නිර්මාණයක් සැලසුම් කරයි. විද්‍යාඤ්ඤයින් ඔවුන්ගේ  චින්තාමය ඥානය උපයෝගී කරගෙන අලුත් සොයා ගැනීම් එලිදරව් කරයි.

ඔබවිසින් ලබාගත් සුතමය ඥානහි නිවැරදි භාවය ශාක්ෂාත් කරගත හැකිවෙන්නේ ඔබ විසින් වඩාගත් චින්තාමය ඥානයේ දෘස්ටින් හීන වුනතරමටය.

භාවනාමය ඥානය තුළින් සිත ඉහළ මානසිකත්වයකට ගෙන යාමට හැකිය. එවිට ශීලාදී ගුණයන් සිත තුළ උපදිනු ඇත. ශීලාදී සිතුවිලි ඇතිවන විට පස් පව් දස අකුසල් සිදුවන්නේ නැත. එසේ වූ විට පුද්ගල දියුණුව ඇතිවේ.

දහම් දැණුමඅවබෝධයක් දක්වා එසේත් නැතිනම් ප්‍රඥා විමුක්තියක් දක්වා මෙහෙවිය හැක්කේ චින්තාමය හා භාවනාමය ඥානයක් තුලින්ම පමණකි. එසේ නැතිව තර්ක විතර්ක තුලින් නොවේ.

නිර්වාණ අවබෝධය සදහා ක්‍රියාත්මක වීම බෞද්ධ භාවන‍ාවේ අවසාන අරමුණයි. ඒ සදහා විශේෂයෙන් ම ඉවහල් වන්නේ  භාවනාමය ඥානය තුළින් කෙරෙන විදර්ශනා භාවනාවයි.

විදර්ශනා භාවනාව යනු පංචස්කන්ධය පිළිබදව අනිත්‍යාදි වශයෙන් විශේෂයෙන් බැලීමයි. වෙනත් ලෙසකින් කිව හොත් සියලු සංස්කාර ධර්මයන් අනිත්‍ය බව , දු:ඛ , අනාත්ම වශයෙන් ත්‍රිලක්ෂණයට නගා විශේෂයෙන් දැකීම පුහුණු විම විදර්ශනා භාවනාව නමි. ප්‍රඥාව දියුණු කර ගැනීමට ඉවහල් වන බැවින් ප්‍රඥා භාවනා නමින් ද මේ භාවනා ක්‍රමය හැදින් වෙයි. හොද සිහියත්, මනා දැකීමත්, අප්‍රමායත්, සියුමි නිරීක්ෂණයත් , මුල් කොට ඇති ව්ශලේශණ ක්‍රමයත් හැටියට ද මේ භාවනා කුමය හැදින් විය හැකි ය.

නාම රූප ස්කන්ධ සමුහය සමාන්‍ය ලෞකික ජනයා දකින්නේ ස්ත්‍රි පුරුෂ වශයෙන් මෙන් ම නිත්‍ය, සුඛ, ආත්ම වශයෙනි. එහෙත් විදර්ශනාව වඩන්නාවු ඒ සියලු සංඛත ධර්මයන් අනිත්‍යාදි වශයෙන් ඇති සැටියෙන් දකිය.

විදර්ශනා වඩා නිවන් අවබෝධ කර ගැනීමට උත්සාහ කරන පුද්ගලයින් දෙවර්ගයක් ගැන ධර්මයෙහි විස්තර වෙයි. එනමි සමථයානික හා විපස්සනායික යනු යි. කලින් විස්තර කළ සමථ භාවනාව පදනමි කොට ගෙන පසු ව විදර්ශනා භාවනාවක යෙදී (විදර්ශනා වඩා) නිවන් පසක් කර ගන්නා තැනැත්තා සමථයානික නමි. සමථ භාවනාව පදනමි කො‍ට නොගෙන හුදු විදරිශනාවෙන් ම ආරමිභ කොට විදර්ශනාවෙහි යෙදී නිවන් පසක් කර ගන්න‍ා තැනැත්ත‍ා විපස්සනායානික නමි.

සමිමස්ස ඤාණය (knowledge of comprehension), උදයබ්බය ඤාණය (knowledge of rise and fall of formations), භඩ්ගානුපස්සනා ඤාණය(knowledge of the dissolution (of formations), භයතුපට්ඨාන ඤාණය, knowledge of (of dissolving things) as fearful. ආදිනවානුපස්සනා ඤාණය, knowledge of (fearful) things as dangerous නිබ්බිද්‍රනුපස්සනා ඤාණය, knowledge of disenchantment (with all formations) මුඤචිතු කම්‍යතා ඤාණය, knowledge of desire for deliverance.  පටිසඩ්ඛානු පස්සනා ඤාණය, knowledge of contemplation. සඩ්ඛරුපෙක්ඛා ඤාණය, knowledge of equanimity towards formations සච්චනුලෝම ඤාණය knowledge of conformity යනුවෙන් විදර්ශනා ඤාණ දහයක් ඇත. ඉහත කී ඤාණයන් පටිපදා ඤාණ දස්සන විසුද්ධිය නමි වෙයි

සවැදෑරුමි විසුද්ධි වැඩීවමන් උපදවා ගත යුතු වු සෝවාන් මාර්මය, සකෘදාගාමී මාර්ගය, අනාගාමී මාර්ගය, අර්හත් මාර්ගය, යන සතර මාර්ගයෙන් චතුරා‍ර්ය්‍ය සත්‍ය අවබෝධ කිරිම ඤ‍ාණ දස්සන විසුද්ධි නමි.

සුඤ්ඤත විමෙක්ඛ, අනිමිත්ත විමොක්ඛ, අප්පණිහිත විමොක්ඛ යන තුනු වැදෑරුමි විමොක්ෂයන් ය. කෙලෙසුන්ගෙන් මුළුමනින්ම මීදීම විමොක්ෂ (විමොක්ඛ) නමි.

සූඤ්ඤත විමොක්ඛ මුඛ, අනිමිත්ත විමොක්ඛමුඛ, අප්‍රණීහිත විමොක්ඛ මුඛ යනු කෙළෙසුන්ගෙන් මිදෙන දොරටුවයි.

මීවනපලානේ සිරි ධම්මාලංකාර හිමි සහ සෝවාන් ඵලයට පත්වූවයි පවසන සිරිසේන උපාසක මහතා  දක්වන අන්දමට  ශ්‍රැතමය ඥානයෙන් සහ චින්තාමය ඥානයෙන්  ප්‍රඥාව  ඇතිකලයුතුයි යනුවෙනි. මෙය බෞද්ධ ධර්මයට සම්පූර්නයෙන්ම පටහැනි ධර්මයකි.

බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනා අනුව සෑම පුද්ගලයෙක්ම කොටස් හතරකට බෙදිය හැකිය.

• උග්ඝටිතඤ්ඤ
• විපඤ්චිතඤ්ඤ
• නෙය්ය
• පදපරම

උග්ඝටිතඤ්ඤ පුද්ගලයෝ ස්වභාවයෙන්ම ශ්රැතමය ඥානයෙන් සහ චින්තාමය ඥානයෙන් යුක්තයි. භාවනාමය ඥානය නොමැත.

උග්ඝටිතඤ්ඤ යනු සසර බොහෝ කල් ශ්රැතමය ඥානය  හුරු පුරුදු කළ, චින්තාමය ඥානය  හුරු පුරුදු කළ මනසක් ඇති  පුද්ගලයෙකි. ඔහුට අවශ්ය වී ඇත්තේ  මාර්ගය ගැන, ප්රතිපදාව ගැන දැනුමක් පමණයි.  යම් වෙලාවක දී දුක් සහගත ලෝකෙන් එතෙර වෙන මාර්ගය පිළිබඳ කෙටියෙන් හෝ අහන්නට ලැබුනා නම් එපමණකින්ම ඔහු  ධර්මය අවබෝධ කරගන්නවාඇත.

විපඤ්චිතඤ්ඤ පුද්ගලයින්ට ශ්රැතමය ඥානය තිබෙන මුත්  චින්තාමය ඥානය සහ භාවනාමය ඥානය නොමැත.. විපඤ්චිතඤ්ඤ පුද්ගලයින්ට ඉතිරි ඥානයන් දෙකම ඇති කරගැනීමට හැකිය. මුලින්ම ශ්රැතමය ඥානයෙන් අහගත් දේ ගැන හිතා  චින්තාමය ඥානය  හුරු පුරුදු කරගත යුතුය. එසේ හුරු කරගත් කල ලෝකෙ විරාග ස්වභාවය දැනගෙන භාවනාමය ඥානයෙන් ධර්මය අවබෝධ කරගත හැකිය.

නෙය්ය පුද්ගලයින්ට ශ්රැතමය ඥානයත්, චින්තාමය ඥානයත්, භාවනාමය ඥානයත් නොමැත. නමුත් නෙය්ය පුද්ගලයාට මෙම ඥානයන් තුනම ඇති කරගැනීමට හැකි කමක් ඇත. මුලින්ම ශ්රැතමය ඥානය ලැබිය යුතුය. ඉන්පසු  අහගත් දේ ගැන හිතා  චින්තාමය ඥානය  හුරු පුරුදු කරගත යුතුය. එසේ හුරු කරගත් කල ලෝකෙ විරාග ස්වභාවය දැනගෙන භාවනාමය ඥානයෙන් ධර්මය අවබෝධ කරගත හැකිය.

පදපරම පුද්ගලයට ශ්රැතමය ඥානය, චින්තාමය ඥානය, භාවනාමය ඥානය අනාගතයේ ඇතිකර ගැනීමට හැකියාව තිබෙන පුත්ගලයිනුයි.

පදපරම පුද්ගලයට ධර්මය ශ්රවණය කරන විට වචන ටිකක් ඇහෙනවා මිස වචනවල අර්ථය මෙනෙහි කරන්නෙත් නැත. අර්ථය අවබෝධ කරගන්න උත්සාහවත්වෙන්නෙත් නැත. අහන වෙලාවෙ මෙනෙහි කරන්නෙත් නැත. නැගිටලා ගිහින් මෙනෙහි කරන්නෙත් නැත

මීවනපලානේ සිරි ධම්මාලංකාර හිමි සහ සෝවාන් ඵලයට පත්වූවයි පවසන සිරිසේන උපාසක මහතා  හැමකෙනෙක්ම උග්ඝටිතඤ්ඤ පුත්ගලයෝ කියා මුළා කරන අතර  ඔවුන්ට අවශ්ය මාර්ගය ගැන, ප්රතිපදාව ගැන දැනුමක් පමණයි අවදාරනය කරමින් අලුත් අභිවාදනයක් නිර්මාණය කරමින් සිටියි.

අවසාන වශයෙන්  නලින් ද සිල්වා නැමති පුහු චින්තකයා කියන ඕල්කොට් බෞද්ධයෝ කවුරුදැයි සොයා බලමු.

අනගාරික ධර්මපාල තුමා අවුරුදු විස්සක කාලයක් තුල  කර්නල් හෙන්රි ස්ටීල් ඕල්කට් හා බ්ලැවට්ස්කි මැතිණිය සමග  බෞද්ධ පරම විඥානාර්ථ සංගමයේ යාව ජීව සාමාජිකයෙක් වශයෙන් ලංකාවේ බෞද්ධ අධ්යාපනයේ පුනර්ජීවනය කල සේවය නිසා අනගාරික ධර්මපාල තුමාද ඕල්කොට් තුමා මහින් පුනර්ජීවනය ලැබූ බෞද්ධයෙකි. එම නිසා අනගාරික ධර්මපාල තුමා සත්තකින්ම ඕල්කොට් බෞද්ධයෙකි.

එපමනක්ද නොව ඕල්කට්තුමා 1893 දී චිකාගෝහි පැවති පළමු ලෝක ආගම් පිලිබඳ පාර්ලිමේන්තුවට සහභාගී වීම සඳහා ධර්මපාලතුමාට අනුග්රහය දැක්වීය. මෙය බෞද්ධ ධර්මය ගැන බටහිර ලෝකයට කල පළමු පිළිගැන්වීමයි. මෙහිදී ඔහු විද්යාව පිළිබඳ නව සොයා ගැනීම් සමඟ බුද්ධාගම  එකඟ වන බව තර්ක කළ පලමු වැන්නාද විය.

වයස අවුරුදු 16 දී, ඩේවිඩ් හේවාවිතාරණට ( පසුව අනගාරික ධර්මපාල නමින් හැඳින්වූ)  කර්නල් හෙන්රි ස්ටීල් ඕල්කට් හා බ්ලැවට්ස්කි මැතිණිය හඳුනා ගැනීමට ඉඩ සැලසුණි. වයස අවුරුදු 19 දී විශේෂ සාමාජිකත්වයකින් පරම විඥානාර්ථ සමාගමට බඳවා ගන්නා ලදි. ඔවුනගේ භාෂා පරිවර්තක ලෙස කටයුතු කිරීමට ඩේවිඩ් හේවාවිතාරණ රජයේ රැකියාවෙන් ඉවත් විය​. ඕල්කට්තුමා සමග රට පුරා කළ සංචාරය ඔහු ගේ ඇස් අරවන්නක් විය​. සිංහල ජාතියට හා බුදු දහමට​ සිදුව ඇති පරිහාණිය එහි දී ඔහු සියැසින් දුටුවේ ය​.

සිදුව ඇති පරිහාණියට ප්‍රතිකර්ම යෙදීම උදෙසා, තමන් ස්වකීය දිවියම බුදු දහමේ උන්නතිය උදෙසා කැප කිරීමට අධිෂ්ඨාන කර ගත් බවත්, තමාට ගිහි ගෙයින් ඵලක් නැති බවත්, අනගාරිකව විසීමට අවසර දෙන ලෙසත් ඉල්ලමින් 1886 ජනවාරි 12 වන දින තම පියාට ලිපියක් යවන ලදි. හික්කඩුවේ සුමංගල හිමි ගේ කරුණු පහදා දීමකින් අනතුරුව, පියා, ඩේවිඩ් හේවාවිතාරණට අනගාරික වීමට අවසර ලබා දුන්නේ ය​.

අනගාරික ධර්මපාලතුමාට පාලි ඉගෙන ගැනීමටත් මානව වර්ගයාගේ යහපත උදෙසා කටයුතු කිරීමටත් උපදෙස් දුන් මැඩම් බ්ලැවට්ස්කි සමග ඉතා සමීපව සිට අනගාරික ධර්මපාලතුමා බෞද්ධාගමේ පුනර්ජීවනය සඳහා ඉමහත් සේවයක් සිදුකලේය.

වර්‍ෂ 1886 සිට 1890 දක්වා කාලය තුළ බෞද්ධ පරම විඥානාර්ථ සංගමයේ බෞද්ධ අංශ​යේ මහ ලේකම්, බෞද්ධ මුද්‍රණාලයේ හා සඳරැස පත්‍රයේ කළමණාකරු, බෞද්ධ පාසල් කළමණාකරු, බෞද්ධ ආරක්‍ෂක කමිටුවේ සහයක ලේකම් යනාදි තනතුරු ධර්මපාලතුමා විසින් දරණ ලදි.

අභග්‍යයකට මෙන් 1904 අනගාරික ධර්මපාල තුමා ඉංදියාවේ බරණැස් සිට ලංකාවට එන අතරතුර දකුණු ඉංදියාවේ අඩියර් නගරයේ සිටි ඕල්කොට් තුමා හමුවීමට ගියබවත් එහිදී දන්ත ධාතුන් වහන්සේගේ ප්‍රතිරූපයක් පොත් රාක්කයක් යට තිබූ බව දැකීමෙන් කෝපයට පත් අනගාරික ධර්මපාල තුමා ඕල්කොට් තුමා  හා අතර ඇතිවූ බහින්බස් වීමකින් පසු අවුරුදු විස්සක් පුරා තිබූ මිත්‍රවය             අවසාන කලබව 1927 මහාබෝධි සංගමය විසින් ප්‍රකාශිත අනගාරික ධර්මපාල තුමාගේ වර්ෂක්‍රමානුගත වාර්තාවේ සඳහන් වේ.

ඉන් පසු 1906 සිට බෞද්ධ පරම විඥානාර්ථ සංගමයේ නමද වෙනස් කිරීමට බලවත් ව්‍යාපාරයය යෙදුන බවත් බෞද්ධ පරම විඥානාර්ථ සංගමයේ සිටි සිංහල බෞද්ධ නිලධාරීන් එයට විරුද්ධ වූ බවත් එම වාර්තාවේ සඳහන් වේ.

1907 පෙබරවාරි 17  ඕල්කොට් තුමා මියයන විට අනගාරික ධර්මපාල තුමා බෞද්ධ පරම විඥානාර්ථ සංගමයේ විනාශය සඳහා බලවත් ප්‍රයත්නයක යෙදී සිටියමුත් සිංහල බෞද්ධ නිලධාරීන්ගේ උත්සාහයෙන් බෞද්ධ පරම විඥානාර්ථ සංගමය, ප්‍රධාන පෙලේ පාසැල් වන කොළඹ ආනන්ද, නාලන්ද, නුවර ධර්මරාජ, ගාල්ලේ මහින්ද, කුරුනෑගල මලියදේව, පන්නිපිටියේ ධර්මපාල, මාතර ශ්‍රී රාහුල වැනි පාසැල්ද දෙදාහකට අදික ග්‍රාමීය පාසල්ද පවත්වා 1960 දී පාසැල් රජයට පවරාගන්නා තෙක් අසහාය සේවාවක් අකන්ඩව බෞද්ධ ශිෂ්‍යයන් හට ලබාදුනි

මෙහිදී අනගාරික ධර්මපාල තුමා සිංහල බෞද්ධයන්ගේ විශ්වාසය කඩ කිරීමෙකැයි චොදනා ලැබීමෙන් පසු සිංහල පුවත්පත් ඔහුට විරුද්ධව ලිපි පලකිරීමෙන් අනතුරුව බලවත් සිත් තැවුලකට පත්වී ඉංදියාව නිත්‍ය වාසස්ථානය බවට පත්කර ගත්තේය.

විශේෂ  සටහනක්

සිල්වාගේ ප්‍රශ්නය – කතෝලික බැතිමතුන්ට ආගමේ අය යයි කියන්නේ ඇයි?

පිලිතුර- වචනයේ පරිසමාර්ත අර්ථයෙන්ම  කතෝලික ආගම ආගමකි. කතෝලික අය බෞද්ධගම් කාරයින්ට කියන්නේ අන්‍යාආගම් කාරයින් කියායි

Dr. Daya Hewapathirane 

Myanmar’s leader Aung San Suu Kyi has stated that the crisis in Rakhine state is being distorted by a “huge iceberg of misinformation”. She said that tensions were being fanned by fake news promoting the interests of terrorists.  Many fake news photographs are circulating. This creates a lot of problems between different communities and with the aim of promoting the interest of the terrorists”.  Fake news is generated primarily by the Western media and, as could be expected –  the media of Muslim countries. 

She has stated that her government had started defending all the people in Rakhine in the best way possible, and  “We know very well, more than most, what it means to be deprived of human rights and democratic protection. “So we make sure that all the people in our country are entitled to protection of their rights as well as, the right to, and not just political but social and humanitarian defence.”

It is a well known fact that the latest conflict was sparked on 25 August when Rohingya militants attacked police posts, triggering a military counter-offensive. The military says it is fighting against Rohingya militants who are attacking civilians.

Myanmar’s neighbours have come under criticism for not doing more to deal with the crisis. Bangladesh has previously refused to recognise the Rohingya as refugees, with Amnesty International accusing the country of sending people back to Myanmar to face an uncertain future. Recently the Indian Prime Minister Narendra Modi was in Myanmar meeting with Suu Kyi and said that he shared the Myanmar government’s “concern” about extremist violence in Rakhine State. Suu Kyi thanked Modi for his “strength” in regard to the “terrorist threat” her security forces were facing.  It was last month that Modi vowed to deport the 40,000 Rohingya living in India.

Dr. Daya Hewapathirane 

Sugath Samarasinhe 

This is a response to the letter to the Editor published in the Opinion page of ‘The Island’ of August 22, 2017 titled New constitution a must”.

I do not agree with the opening statement of the Friday Forum which states:

The peoples’ verdict at the Presidential election of January 2015 reflected the mandate of the people for a new constitution to remedy democratic deficits in Sri Lanka’s governance arrangements, nearly 40 years after the enactment of the current constitution.”

My reasoning is as follows.

Mr. Maithripala Sirisena did NOT state in his Presidential election manifesto, that he was asking for a mandate to bring in a NEW CONSTITUTION. All that he said was that he would bring in legislation to reduce the executive powers of the office of the President by bringing in changes to the present Constitution, to the extent that he would not have to go for a Referendum. When he tried to do this within his first 100 days, the  Supreme Court ruled that he could not do what he intended with only a two third’s majority only in Parliament, because the intended changes would come into conflict with sovereignty of the people since it involved peoples’ franchise. At that time he did not inform court that he had in fact won the people’s mandate to do so at the Presidential elections. Thus he had to be satisfied with the 19^th amendment.

The group that assumed power to govern after the Parliamentary Elections of August 2015 too did not get such a mandate because it did not get the required numbers to get such a mandate, as the winners could only muster 106 seats. It was therefore a hung Parliament. How they eventually formed a government was by accommodating some MPs who had contested the elections opposed to the election manifesto of the winning party and worse, with some candidates who were rejected by the people at the polls, by illegitimately co-opting them as Appointed MPs on the pretext of forming what is called a National Government, when in fact most parties other than some renegades from the SLFP only became their partners while some other Parties such as the JVP and the TNA did not join them to make a National Government. In fact as far as we know, National Governments are formed when the nation is faced with a grave peril like a threat to the National Security. In this instance there was none. And funny enough that a Party that commanded only 17 Members was made the official Opposition and the leader of yet another smaller Party the Chief Opposition Whip,should while a group of Members who were really opposed to the Government was left in the lurch unrecognized, rendering Parliament a mockery! Could such a mock of a Parliament claim to have any legitimacy, have the temerity to claim the right to draw up a new constitution for the country? And can a group such as the Friday Forum who appear as a  group of intellectuals claim brazenly that such an adhoc contraption of a ‘government’ are the people who should usher a new constitution? Surely such a mockery of a ‘government’ could not claim that they have the peoples’ mandate to make a new constitution for the country?

In fact this contraption is avoiding the holding of the long overdue Local Government elections for the last two years and now to hold elections for three Provincial councils, trotting out lame excuses, to avoid holding them. If they have received the peoples’ mandate to usher a new constitution, why should they hedge the opportunity to demonstrate their mandate by holding these minor elections let alone a referendum? Thus, this group of people who call themselves Friday Forum must be living in Cookooland, but not in the real world.

The Friday Forum says that the intended constitutional exercise is in stark contrast to the passing of the 1972 and 1978 Constitutions, drafted by the political parties which had won election victories, enabling them to enact constitutions of their choosing”. But what they do not  mention is that in both those instances the Parties that won the General Elections had won the required majority vote to change the existing constitutions. In fact the UNP government of 1977 had won a 5/6th majority. It was very different from the present ‘government’ formed with aehindas” who were inveigled to join them by enticing them with offers of Ministerial posts, strictly speaking, in contravention of the Constitution. Thus, those two governments had genuinely earned mandate of the People, who trusted them to enact those constitutions and they were passed in Parliament with the required 2/3rd majority of the elected representatives unlike this government party composed of nominees rejected by the people at elections.

Quite apart from a claim to have earned a mandate to bring in a new constitution, we know that a main plank of this government to oust the corrupt Mahinda Rajapaksa administration was that, they would eliminate the rampant corruption under their administration. And some 6,2 million people voted them into power to enable them to do just that. But what we saw happening just within one month of their coming to power was the opposite, launching a grand Central Bank bond scam through a man whom they had imported from Singapore! It was just last week that the Parliament again postponed the National Audit Amendment Bill which has been postponed for the last 32 years by different corrupt Parliaments on various pretexts, fearing the proposals that they would be held accountable. That amendment would certainly become road block to large scale corruption. We think it would be a far more productive excise to discharge their main election promise of ushering a corruption free society by passing this Bill to law, rather than chasing an illusory and impractical ‘new constitution’ exercise. It is a far more achievable goal for those who call themselves ‘Yahapalana’ government and that will earn them some degree of credibility at least for the future.

We do not intend to address the rest of the material of the article of the Friday Forum elaborating the virtues of the fraudulent constitution making process engaged presently by the government, as it would be a waste of time, effort and space, because the very idea of making a new constitution is fundamentally flawed.

The Transnational Government of Tamil Eelam (TGTE) on Tuesday welcomed the statement made by Field Marshal Sarath Fonseka that Sri Lankan security forces had committed war crimes against Tamils during and after the war ended.

Issuing a statement, the TGTE said ‘confirmation of war crimes by Sri Lankan forces comes after eight years of denial by successive Sri Lankan Governments that no war crimes were committed and calling Sri Lankan forces ’War Heroes’.

Sri Lankan Government rewarded ex-servicemen with senior Government positions, including appointing Field Marshal Fonseka as the Minister for Regional Development and General Jagath Jayasuriya as the Ambassador to Brazil,” the statement said.

It said Field Marshal Fonseka’s confession to war crimes committed by forces under his command came on September 1 and said that he has information about General Jayasuriya committing war crimes and that he is ready to give evidence.

I know he committed Crimes and I am ready to testify before a proper investigation. He committed crimes during and after the end of the war. I have a lot of information,” the TGTE said quoting Minister Fonseka.

It said the minister went on to say that war crimes were committed even after the war ended.

Minister Fonseka also said that he had information regarding other ‘Officers who committed crimes’. We urge the UN High Commissioner for Human Rights, UNHRC and others to act swiftly to bring perpetrators of these international crimes to face justice. UN should not miss this opportunity,” it said.

Shehan Chamika Silva Courtesy The Daily Mirror

In the wake of the breakthrough made by Attorney General’s Department against Arjun Aloysius that he had received inside information with regard to the price sensitive details in bond trading, the PCoI had summoned him on September 5 to record a statement with CID officials.

However, ASG Yasantha Kodagoda informed the Commission that CID officials had visited Aloysius’ residence to serve the summons yesterday but failed to do so because he was not there at that time. The ASG said that Aloysius was not even at his office.

ASG Kodagoda also said that Aloysius’ personal secretary, ‘Sammuel’, whose name transpired during the proceedings, was also not cooperating with the investigators because Sammuel had said that he did not know about the whereabouts of his boss at that time.

In this backdrop, ASG Kodagoda asked Aloysius’ counsel Anuja Premaratne PC to convey the message to his client to appear before the CID.

Consequently, the ASG also requested the Counsel to provide numbers relating to the two legal passports of Aloysius (Australia and Sri Lanka). Counsel said he will contact his client and provide them.

However, the Commission was of the view that Aloysius will have to testify before the Commission from next Monday (September 11).

The Commission also informed the Counsel who appeared for Aloysius that the Commission had now summoned him to come and if he was not complying with it then he might have to deal with the consequences because now there was more convincing evidence against him before the PCoI.

BY FAIZER  SHAHEID Courtesy Ceylon Today

A new trajectory has been carved leading into the already existing list of war crimes allegations against the Sri Lankan Army that seeks to reroute the investigations to hold Sri Lanka as a whole accountable. The war crimes charges were filed by South America based International Truth and Justice Project (ITJP) in Brazil and Columbia against General Jagath Jayasuriya who was the Ambassador of Brazil, Columbia, Peru, Chile, Argentina and Suriname.

The charges were filed against Jayasuriya on 29 August, and the Ambassador returned to the country the very next day. Irrespective of Jayasuriya’s involvement in the armed conflict which concluded eight years ago, the former celebrated Army Commander and the present Minister of Regional Development, Field Marshal Sarath Fonseka, has given an interesting twist to the tale by offering to testify against his former comrade.

Background

Since 2009, Sri Lanka has politically and diplomatically evaded pressure by the international community to investigate and prosecute the alleged war crimes charges against the Sri Lankan Army. Various charges were levelled against Sri Lanka for allegedly violating the rules of war as contained in the Geneva Conventions of 1949 and The Hague Conventions.

Although the United Nations Human Rights Commission (UNHRC) had at first passed Resolution S-11/1 commending the progress of Sri Lanka, other resolutions followed calling for accountability over war crimes allegations. Resolution 19/2, Resolution 22/1 and Resolution 25/1 were passed calling for an investigation into the war crimes allegations, each of which was ignored by the Mahinda Rajapaksa regime.

Following the advent of the new regime, the Government agreed to co-sponsor Resolution 30/1 to conduct credible investigations among a host of other matters contained within. The newly installed Government had played a diplomatic game where it originally conceded to the demands of the UNHRC and then deliberately delayed implementing the mechanisms contained within Resolution 30/1. Eighteen months later, the UNHRC passed Resolution 34/1 recognizing Sri Lanka’s slow but steady progress and permitting a further two years for the country to implement all of the recommendations in Resolution 30/1.

However, in between Resolution 30/1 and Resolution 34/1, various conflicting remarks were made by the Government. There had been extensive debates waged on the topic of a Hybrid Court and holding the war heroes accountable. Many of the remarks came from President Maithripala Sirisena who claimed that no soldier of the Sri Lankan Army will be prosecuted for any of the crimes alleged by the international community.

The Sri Lankan Government was no longer upfront about its resistance to the demands of the international community. There was an element of hypocrisy evident in the approach of the Sri Lankan Government, which resembled the nature of the current crop of politicians in Sri Lanka. It was increasingly obvious that the Government was delaying the implementation of the resolution by buying more and more time.

In that backdrop, the ITJP had realized that Sri Lanka was not going to prosecute any of the war heroes, and sought an alternative route to meet the demands of the international community. Instead of prosecuting former President Mahinda Rajapaksa and clan, the ITJP instituted action against General Jagath Jayasuriya for being complicit to war crimes during his tenure as the Commander of the Vanni Forces.

Aftermath of the allegations

Jayasuriya returned to Sri Lanka hurriedly after the case was purported by the ITJP in each of the countriesunder his purview as ambassador for Sri Lanka. The charges against him were filed in Brazil and Columbia, while petitions are yet to be filed in Argentina, Chile and Peru. Only Suriname had downright refused to permit action to be filed against Jayasuriya.

Upon his return to the country, Jayasuriya expressed his dismay at being charged with war crimes stating that he was primarily involved with the rehabilitation and resettlement of Internally Displaced Persons (IDPs) and surrendering combatants. He claimed he was nowhere near the war front. However, Sarath Fonseka claimed to have some incriminating evidence against Jayasuriya and he had no qualms expressing this to the media. He even stated that he was prepared to spill the beans on Jayasuriya. He stated that Jayasuriya had engaged in the commission of crimes during his tenure as the Vanni Commander and he continued with his ways even after.

However, during the Sri Lanka Freedom Party (SLFP) Convention held on 3 September, President Maithripala Sirisena promised that he would strive to protect the nation’s war heroes. Hence he reiterated his promise to the people that he would not abide by the resolution co-sponsored by his Government in Geneva.

Doctrine of Command Responsibility

Sarath Fonseka implied in his statement that Jagath Jayasuriya was a man of many atrocities, and he promised to testify against him in any Court or tribunal. Fonseka also had no qualms stating that the actions of Jayasuriya were isolated and personal and was not representative of the entire Army.

Perhaps Fonseka may have forgotten that Jayasuriya was being charged with command responsibility in the first place, and not for actions of his own volition. Perhaps, Fonseka had forgotten that he was the Commander of the Army during the final stages of the war when the alleged war crimes was said to have occurred.

Command responsibility was instilled through the Geneva Conventions, and in particular, the Geneva Convention of 1929 on the treatment of prisoners of war. Article 26 of the Geneva Convention of 1929 reads: “The Commanders-in-Chief of belligerent armies shall arrange the details for carrying out the preceding articles, as well as for cases not provided for in accordance with the instructions of their respective Governments and in conformity with the general principles of the present Convention.”

Command responsibility, where a superior officer in the armed forces is held not to be absolved from any war crime of a lesser officer, is incriminated under Additional Protocol 1 (Article 87) and the Rome Statute which Sri Lanka has not ratified. However, command responsibility is also recognized in multiple places in the Hague Conventions, to which Sri Lanka is signatory. The Geneva Conventions and the Hague Conventions are recognized as Customary International Humanitarian Law, however, the protocols are exempt unless the country has ratified.

Rule 153 of the Customary International Humanitarian Law states that: “Commanders and other superiors are criminally responsible for war crimes committed by their subordinates if they knew, or had reason to know, that the subordinates were about to commit or were committing such crimes and did not take all necessary and reasonable measures in their power to prevent their commission, or if such crimes had been committed, to punish the persons responsible.”

This would mean that, should Sarath Fonseka purvey incriminating evidence against Jayasuriya, Fonseka too would have to face the consequences as the Commander of the Army, particularly due to the fact that Jayasuriya was a subordinate at the time.

Why Jayasuriya left Brazil

As a result of command responsibility, Jayasuriya then could be held answerable in the event sufficient evidence is adduced in a Court of Law. However, the sovereignty of Sri Lanka must always be recognized and the rights of its diplomats protected against vested interests. The rights of diplomats are protected under the Vienna Declaration on Diplomatic Relations. Therefore, Jayasuriya was indeed entitled to diplomatic immunity.

The problem lies in an earlier ruling in the case of Ex Parte Pinochet. This is an interesting case surrounding the arrest of a former Head of State, who was accused of enumerated war crimes in Chile.

Augusto Pinochet was a former President and Commander in Chief of the Armed Forces of Chile. He arrived in London, England on 10 March 1998 at an extreme old age seeking medical treatment. By then he had relinquished all his positions except for his position as a lifetime Senator. At the time, a Spanish Judge had filed charges against Pinochet for his alleged misdoings during his presidency and issued an INTERPOL arrest warrant calling for his arrest for alleged acts of torture under the Torture Convention.

He was arrested by the British authorities, but a debate ensued as to whether he should be extradited to Spain. Lawyers argued that Pinochet was entitled to diplomatic immunity and was free from the jurisdiction of the British Courts. In a multi-pronged case, it was decided by the House of Lords that Pinochet was not entitled to diplomatic immunity. He died while in remand with over 300 criminal charges filed against him. Courts had stated that if a person was to be arrested over a crime under Jus Cogens (Peremptory norms), under which war crimes, genocide and crimes against humanity among others fall under; any court can seek to arrest a person.

Being so, had the Brazilian or Columbian Courts decided that Jagath Jayasuriya should have been arrested for war crimes, they could have had him arrested.

Prosecution in the ICC

Had Jagath Jayasuriya been arrested, it is still unlikely if the ITJP could have guaranteed an arrest, especially considering the fact that no legitimate evidence of war crimes has ever been adduced. If any whatsoever, there’s nothing to prove the involvement of Jayasuriya or the troops under his command.

However, the lack of domestic instruments and mechanisms to deal with the highly complex war crimes may not necessarily be a mandate for the local Courts of Brazil or Columbia. The more apt stage to contest such a case would be the International Criminal Court (ICC). The ICC has jurisdiction in respect of the offences of Genocide, Crimes against humanity, war crimes and the crime of aggression.

Problem with the ICC is that, although 139 countries have thus far ratified the Rome Statute, Sri Lanka is not one of them. The Court gains automatic jurisdiction only if Sri Lanka was party to the Rome Statute. If the State is not a party, an allegation of war crimes may be levelled against a citizen of the country only if the State agrees through the Registrar by declaration of intention (Article 12 (2) of the Rome Statute). The same issue arose when the international community purported criminal proceedings against the former President, Mahinda Rajapaksa.

Nonetheless, non-state parties may become prosecutable before the ICC under certain circumstances. For this to work, it is mandatory that there is no domestic judicial system set-up to prosecute on the same charges.

Although, Article 15 of the Rome Statute permits the Prosecutor to file charges only within the permissible jurisdiction of the court, Article 87 requires non-state parties to also cooperate in investigations on matters. Therefore, if the Prosecutor chooses to prosecute on a certain matter concerning Sri Lanka, the Prosecutor shall have authority subject to the other requirements and procedures. This is also a requirement under the Vienna Convention on the Law of Treaties to which Sri Lanka is a party to.

Secondly, under Chapter VII of the UN Charter, the Security Council may authorize holding of any ad hoc tribunals in respect of allegations of war crimes. Should the Security Council pass a resolution, it becomes mandatory for a country to abide by it, or face strict enforceable sanctions as it did in the case of Iran and North Korea recently. Furthermore, Article 94 of the UN Charter requires that all member nations abide by the rulings of the International Court of Justice, failing which; the Security Council may decide what recourse is most suited for the situation. In such an instance, it is permitted to recommend a matter to the ICC for prosecution.

The third situation is where any person accused of war crimes allegations is arrested for the charged offences in a country which is a party to the Rome Statute. This was derived from the ruling in the case of Ex Parte Pinochet where Chile, United Kingdom and Spain were all parties to the Rome Statute. In the case of Jagath Jayasuriya, both Brazil and Columbia are parties to the Rome Statute and should he be arrested in the countries, it is possible to prosecute him for war crimes before the ICC.

Conclusion

It is evident that there are ways and means of arresting Jagath Jayasuriya on allegations of war crimes, but allegations may be filed against any and all persons who had played a major role in the war. This includes former President Mahinda Rajapaksa, incumbent President Maithripala Sirisena, former Army Commander Sarath Fonseka and former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa among others.

Sarath Fonseka, in defying all others in Government and otherwise, holds a grudge against Jagath Jayasuriya for being an ally of Mahinda Rajapaksa during his years in prison. Being so, Fonseka has expressed his willingness to give out evidence. However, he fails to realize that, when he gives out evidence against Jayasuriya, he shall have to absorb the brunt of it purely for his command responsibility.

Perhaps Sarath Fonseka is blinded by his grudge against his enemies during the former regime and does not realize the actual aim of the ITJP. Or perhaps, Sarath Fonseka is willing to lay his life to further humiliate his former comrades and compatriots while holding the Army and country at ransom. In any case, Fonseka may need to realize before making any further moves that, the aim of the ITJP is to utilize Jayasuriya as a pawn to initiate an investigation and later expand it to cover other top officials who played a role in the war.

(The writer is a law tutor and an independent researcher of laws. He holds a postgraduate degree in the field of human rights and democratization from the University of Colombo and an undergraduate degree in Law from the University of Northumbria, United Kingdom)

Editorial Courtesy The Island

September 6, 2017, 10:11 pm

A movement named Eliya [light] was launched, yesterday, with former Defence Secretary Gotabhaya Rajapaksa as its leader. Its goal is to torpedo the yahapalana government’s efforts to introduce a new Constitution, we are told. With only a couple of more years to go for the next presidential election, yesterday’s event has come to be widely seen as the launch of the Joint Opposition’s campaign for that crucial electoral contest. It looks as though Gotabhaya had thrown his hat into the ring.

The question is why a mass movement has sought to flog a single issue—scuttling the government’s new constitution project—whereas the country is beset with a plethora of problems. Perhaps, the brains behind Eliya have singled out the aforesaid issue as a rallying cry with a view to broadening the focus of their political project gradually? But, if they fail to do so their movement is bound to end up being a mere pressure group with a limited lifespan.

Interestingly, the launch of Eliya coincided with some damning revelations before the presidential commission of inquiry probing the Treasury bond scams. Confidential telephone conversations among Perpetual Treasuries bigwigs, who are under a cloud, were disclosed yesterday. Now, it is clear that there is an open-and-shut case of insider trading, a criminal offence. Why nobody has been arrested so far is the question. All those who tried to make light of the bond scams and even went so far as to defend the racketeers openly in Parliament and elsewhere stand exposed. It wouldn’t have been possible for anyone to carry out two bond rackets of such a magnitude without political backing. Evidence that has emerged before the bond probe commission has the potential to ruin the UNP’s chances of winning the next few elections even if no action is taken on the the commissioners’ report to be submitted.

The Joint Opposition (JO), the real driving force behind Eliya, has sought to soft-pedal the bond scams, an issue it is duty bound to take up in the national interest. The JO leaders are apparently wary of exploiting it because they don’t want to provoke the UNP into ratcheting up its hostile campaign against them and their kith and kin. They and their political enemies responsible for the bond scams are behaving like Donald Trump and Kim Jong-un; both are threatening fire and fury but their bark is worse than their bite! Besides, the JO worthies don’t want to weaken the UNP, and thereby, help strengthen the position of its bete noire, President Maithripala Sirisena in the government. Will Eliya also choose to ignore the biggest ever financial fraud in the country and other such mega issues?

On several occasions, we have seen the light (eliya) at the end of the dark tunnel of Sri Lankan politics and each time we leapt for joy, but it turned out to be the headlight of a moving train. Experience has made us cynics who are sceptical about lights and dawns.

The leaders promising us ‘light’ are in the Opposition at present because they did not care a damn for the people while they were ensconced in power. They were busy feathering their nests without heeding the issues the media shone the spotlight on. They have suddenly become pro-people and so caring thanks to the sobering blows they received from the irate public at the last two elections. You get good politicians only in the Opposition. Vote them into power and they lose their heads in next to no time. It may be recalled that the yahapalana leaders came to power, promising to grant economic relief to the public among other things. Today, they are busy trying to implement a set of draconian tax reforms which will enable them to wring some more money out of the hapless public. This is why people must ensure that all politicians in power get electoral shocks so as to keep them reminded that they won’t go unpunished for their sins against the citizenry.

The success of any mass movement hinges on the ability of those at its helm to convince the public that their intentions are genuine. Whether Eliya will be able to live up to people’s expectations, grow and shine remains to be seen.

by Maheesha Mudugamuwa Courtesy The Island

Alleging that proposed new Constitution would give separatists what they had failed to achieve through terrorism, wartime Defence Secretary Gotabhaya Rajapaksa yesterday said, vowing to defeat the project.

The proposed constitutional reforms were meant to appease the LTTE rump, pro-LTTE Diaspora and a section of foreign powers, Rajapaksa said, lambasting the ruling UNP-SLFP government for seeking to divide post-war Sri Lanka on ethnic lines.

Rajapaksa said so at the launching of ‘Eliya-Illuminating Aspirations’ at the Golden Rose, Borelesgamuwa. The Gajaba Regiment veteran urged the public to resist the government project to appease the separatist lobby.

Rajapaksa was the keynote speaker on the topic of ‘Out of the Darkness-the crisis of constitutional change.’

The event attracted a large number of professionals, including artistes, doctors, engineers, lawyers, politicians and members of the general public.

Rajapaksa addressing gathering at Eliya launch
pic by Saman Ranaweera

Among those present were former President Mahinda Rajapaksa, former speaker Chamal Rajapaksa, former Cabinet ministers, including Basil Rajapaksa, Wimal Weerawansa, Dullas Alahapperuma, Rohitha Abeygunawardena, Bandula Gunawardena, leader of Joint Opposition Dinesh Gunawardene, Janaka Bandara Tennakoon, Gamini Lokuge, Mahinda Yapa Abeywardena, former Chief Justice Sarath N Silva, former Governor of Central Bank Ajith Nivard Cabraal, Manohara De Silva PC, Tamara Kunanayagam, Dr. Dayan Jayatilleke and Maj Gen (retd) Kamal Gunaratne.

The former Defence Secretary said the ‘Eliya’ wouldn’t allow the government to betray the country under any circumstances.

Explaining the movement’s objective, Rajapaksa stressed the importance of guiding the people against the ongoing moves to introduce a new Constitution at the expense of the unitary status of the country.

The former Defence Secretary said that they couldn’t remain silent while an attempt was being made to divide the country through constitutional means. Rajapaksa said that the proposed Constitution had the backing of those countries which had made desperate attempts to save the LTTE during the final phase of the Vanni offensive.

Eliya would oppose the ‘fraudulent’ new Constitution, with might and main, he said, adding that the country had to safeguard what it had achieved from the defeat of terrorism. The armed forces had made tremendous sacrifices to neutralise the LTTE militarily and any effort to undermine the country’s sovereignty and territorial integrity must be resisted at any cost, Rajapaksa said.

ශ්‍යාම් නුවන් ගනේවත්ත, සරත් ධර්මසේන උපුටා ගැන්ම දිවයින

එක්‌සත් ජාතික පක්‌ෂ හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිනී රෝසි සේනානායක මහත්මියගේ පුත් කණිෂ්ක සේනානායක මහතා ගෙන් පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස්‌ සමාගමේ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරි කසුන් පලිසේන මහතා 07 වන පාර්ලිමේන්තුවේ කෝප් කමිටුවට දුන් ප්‍රකාශයේ සම්පූර්ණ පිටපතක්‌ අර්ජුන් ඇලෝෂියස්‌ මහතාට ලැබී තිබුණු බව ඊයේ (06 දා) බැඳුම්කර කොමිසමේදී වාදනය කරන ලද දුරකථන සංවාදයකට සවන්දීමෙන් පසු අසන ලද ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු දෙමින් පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස්‌ සමාගමේ ප්‍රධාන අලෙවිකරු නුවන් තිළිණ සල්ගාදු මහතා කීවේය.

අර්ජුන් ඇලෝසියස්‌ සහ කණිෂ්ක සේනානායක මිත්‍රයන් බව තමා සිතන බවද සල්ගාදු මහතා කීවේය.

ශ්‍යාම් නුවන් ගනේවත්ත, සරත් ධර්මසේන උපුටා ගැන්ම දිවයින

ජනාධිපති බැඳුම්කර කොමිසම හමුවේ සාක්‌ෂි දෙමින් පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස්‌ සමාගමට සහ එහි නිලධාරීන්ට අදාළ තොරතුරු රැසක්‌ හෙළි කළ එම සමාගමේ ප්‍රධාන ගනුදෙනුකරු නුවන් තිළිණ සල්ගාදු මහතාට සහ ඒ මහතාගේ පවුලේ සාමාජිකයන්ට ආරක්‌ෂාව ලබාදෙන ලෙස බැඳුම්කර කොමිසමේ සභාපති ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු කේ. ටී. චිත්‍රසිරි මහතා ඊයේ (06 දා) නියෝග කළේය.

තිළිණ සල්ගාදු මහතාට ආරක්‌ෂාව ලබාදෙන ලෙස නියම කරන්නැයි අතිරේක සොලිසිටර් ජනරාල් යසන්ත කෝදාගොඩ මහතා කොමිසමෙන් කරන ලද ඉල්ලීමට අනුව කොමිසම එම නියෝගය නිකුත් කළේය.

ශ්‍යාම් නුවන් ගනේවත්ත, සරත් ධර්මසේන උපුටා ගැන්ම දිවයින

පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස්‌ සමාගමට පෙර නොවිරූ අසාමාන්‍ය අධික ලාභ උපයා ගැනීමට හැකි වූයේ එම සමාගමේ හිමිකරු වන අර්ජුන් ඇලෝෂියස්‌ මහතාට ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවෙන් ලැබුණු අභ්‍යන්තර තොරතුරු (Inside Information) සහ මිල සංවේදී රහසිගත තොරතුරු (Price Sensitive Confidential Information) නිසා බව ඊයේ (06 දා) ජනාධිපති බැඳුම්කර කොමිසමේදී පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස්‌ සමාගමේ ප්‍රධාන අලෙවිකරු නුවන් තිළිණ සල්ගාදු මහතා පිළිගත්තේය.

2015 වර්ෂයේ සිට 2016 වර්ෂය දක්‌වා පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස්‌ සමාගම රු. බිලියන 11 ක (රු. කෝටි 1100 ක) පමණ අති විශාල අසාමාන්‍ය ලාභයක්‌ උපයාගෙන තිබුණු බවත් එම ලාභ උපයා ගැනීමට සමාගමට හැකි වූයේ අර්ජුන ඇලෝෂියස්‌ මහතා විසින් ලබාදෙන ලද එම මිල සංවේදී රහසිගත තොරතුරු සමාගමේ බැඳුම්කර ලංසු ඉදිරිපත් කිරීමේ තීරණ ගැනීම සඳහා යොදාගත් නිසා බවත් සල්ගාදු මහතා කොමිසම හමුවේ පිළිගත්තේය.

අර්ජුන් ඇලෝෂියස්‌ මහතා භාණ්‌ඩාගාර බැඳුම්කර වෙන්දේසියේදී මහ බැංකුව විසින් ලංසු පිළිගන්නා මට්‌ටම පිළිබඳව අන්තිම දශමය දක්‌වාම දැන සිටි බවත් එය ඔහු මහ බැංකුවෙන් දැනගත් බවත් කොමිසමේ සාමාජික ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු ප්‍රසන්න එස්‌. ජයවර්ධන මහතා විසින් අසන ලද ප්‍රශ්නයකට පිළිතුරු දෙමින් සල්ගාදු මහතා කීවේය.

එසේ ලංසු පිළිගන්නා මට්‌ටම පිළිබඳ අවසාන තීරණය ගන්නේ මහ බැංකු අධිපතිවරයා විසින් පමණක්‌ බව ද විනිසුරු ජයවර්ධන ඇසූ තවත් ප්‍රශ්නයකට පිළිතුරු දෙමින් හෙතෙම කීවේය.

මේ අවස්‌ථාවේ මහ බැංකු අධිපතිවරයා වූයේ අර්ජුන ඇලෝෂියස්‌ මහතාගේ මාමා වන අර්ජුන මහේන්ද්‍රන් මහතා බව ද සාක්‌ෂිකරු කීවේය.

එසේම 2016.03.29 දින සේවක අර්ථ සාධක අරමුදල විසින් ලංසු ඉදිරිපත් කරන ආකාරය අවසාන රුපියලටම අර්ජුන් ඇලෝෂියස්‌ මහතා දැන සිටි බව ද සල්ගාදු මහතා කොමිසමේ සාමාජික ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු ප්‍රසන්න එස්‌. ජයවර්ධන මහතා ඇසූ ප්‍රශ්නයකට පිළිතුරු දෙමින් කීවේය.

ඔහුට තොරතුරු ලබාදෙන අය එම ස්‌ථානවල සිටි බව ද සල්ගාදු මහතා පැවසූ අතර, ඒ ඉන්දික සමන් කුමාර නේදැයි විනිසුරු ජයවර්ධන ඇසූ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දෙමින් එය සත්‍යයක්‌ බව ද සල්ගාදු මහතා කීවේය.

එසේම ජාතික ඉතිරි කිරීමේ බැංකුව ඉදිරිපත් කරන ලංසු පිළිබඳ විස්‌තර නවීන් අනුරාධ විසින් ලබාදුන් බව ද සල්ගාදු මහතා පිළිගත්තේය.

ඇලෝෂියස්‌ මහතා විසින් තමා ලද මිල සංවේදී රහසිගත තොරතුරු සමාගමේ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරි කසුන් පලිසේන මහතාට ලබාදී පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස්‌ සමාගම ඒ අනුව භාණ්‌ඩාගාර බැඳුම්කර වෙන්දේසි වලදී ලංසු ඉදිරිපත් කිරීමට එම අභ්‍යන්තර තොරතුරු සහ මිල සංවේදී තොරතුරු යොදාගත් බවට ද ඊයේ කොමිසම හමුවේ අසන ලද ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු දෙමින් නුවන් සල්ගාදු මහතා පිළිගත්තේය.

දුරකථනයෙන් එවැනි තොරතුරු ලබාදෙන අවස්‌ථාවක තමා අර්ජුන් ඇලෝෂියස්‌ මහතා සමඟ සිංගප්පූරුවේ සිටි බවත් එය නීති විරෝධී ක්‍රියාවක්‌ බව හැඟී ගිය නිසා තමා ඒ අවස්‌ථාවේදී අදාළ කාමරයෙන් පිටතට පැමිණි බවත් සල්ගාදු මහතා කීවේය.

කසුන් පලිසේන මහතා සහ අර්ජුන් ඇලෝෂියස්‌ මහතා අතර සිදු වූ පටිගත කළ දුරකථන සංවාදයක්‌ ඊයේ (06 දා) කොමිසම හමුවේදී වාදනය කර අතිරේක සොලිසිටර් ජනරාල් ජනාධිපති නීතිඥ යසන්ත කෝදාගොඩ මහතා ඒ පිළිබඳව අසන ලද ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු දෙමින් සල්ගාදු මහතා මේ බව ප්‍රකාශ කළේය.

by Shyam Nuwan Ganewatte Courtesy The Island

The Presidential Commission of Inquiry, probing alleged bond scams, resumed sittings yesterday, with Chief Dealer of Perpetual Treasuries (PTL), Nuwan Thilina Salgado, testifying. He said the company had been able to make unprecedentedly huge profits because of inside information and price sensitive confidential information PTL Chairman Arjun Aloysius had received from the Central Bank of Sri Lanka.

Salgado told the commission that from 2015 to 2016, the company had recorded an unusually high profit of Rs. 11 billion and the price sensitive confidential information provided by Mahendran had helped them take right decisions in placing bids for Treasury bonds.

In answer to a question by commission member Justice Prasanna Jayawardena, Salgado said Arjun Aloysius knew the interest rates at which the Central Bank accepted bids for Treasury bonds.

The final decision on bids were taken by the Central Bank Governor.

The witness said the then Central Bank Governor Arjuna Mahendran was the father-in -law of PTL Chairman Arjun Aloysius.

Answering further questions by Justice Jayawardena, Salgado said that Aloysius had information about the Employees’ Provident Fund (EPF) would make bids on March 29, 2016.

Salgado said that Aloysius’ informers were within the establishments from where he received information.

When Justice Jayawardena asked whether it was true that Saman Kumara was among them, Salgado answered in the affirmative.

He said the information about the bids, placed by National Savings Bank, had been provided by Navin Anuradha.

Salgado admitted that Arjun Aloysius had made use of the price sensitive confidential, inside information by passing it on to the company’s Chief Executive Officer, Kasun Palisena so as to make the bids in a manner favourable to Perpetual Treasuries.

The Chief Dealer of PTL also said that on one occasion when such information was received by Aloysius, in Singapore, he had been present, but he had left the room as it was an illegal practice.

He said so when Additional Solicitor General Yasantha Kodagoda played the recording of a telephone conversation between Kasun Palisena and Arjun Aloysius before the Commission and raised a question.

Commission Chairman Justice K.T. Chitrasiri, said former Central Bank Governor, Arjuna Mahendran, and his son-in-law Aloysius, Chairman Perpetual Treasuries, would be summoned before the Commission during the coming week.

Kodagoda said that though the Commission officers had visited Aloysius’ residence to hand over the summons, they had been unable to meet him.

He told the commission that even Aloysius’ Private Secretary didn’t know where his boss resided.

Additional Solicitor General Kodagoda said Aloysius had two passports and requested the Commission to order Aloysius’ lawyer to submit their numbers to the Commission quickly.

Additional Solicitor General: No one knows the whereabouts of Arjun Aloysius and he has not informed anyone where he was going.

At this point, Aloysius’ lawyer Anuja Premaratne told the Commission that his client had not gone into hiding.

Premaratne said his client was ready to appear before the commission on any date and he would inform his client that the commission was looking for him to hand over the summons.

Additional Solicitor General: The issue is that Aloysius has not informed anyone of his whereabouts.

Premaratne: There are many who disappear without leaving a trace. It is no surprise.

Commission Chairman Justice Chitrasiri said the Commission’s objective as well as responsibility was to inquire into how the bond auctions had taken place and complete its task and if it could be done the commission members would be very happy about it.

Justice Chitrasiri said the commission had to summon more witnesses than expected as it had to ascertain the veracity of evidence some witnesses had given.

Sarath Wijesinghe

Bribery is omnipresent with a long history starting from the time immemorial and spreading fast at all levels of the community.

It is cancerous, and exists all with no borders and barriers. Efforts made by the State, religious leaders, and social workers to arrest or complete eradication of this menace has miserably failed due to excessive greed.

Corruption erodes trust in Governments, businesses and markets. Bribery is an offence punishable under the Penal Code as far back as 1882. In 1994 Act No 19 was created to combat bribery and corruption. The preamble of the Bribery Act states that it is an establishment to investigate allegations of bribery or corruption and direct institutions for precautions for offences under the bribery act and the declaration of Assets and Liabilities Law No 01 of 1975and the matters connected or incidental.

Chapter 36 provides the definition as an act to provide for the prevention and punishment of bribery and to make consequential provisions relating to the operation of other written law.

Commission to investigate Allegations of Bribery or Corruption will be appointed by the President on the recommendation of the Constitutional Council by (Article 41) out of the nominees submitted by the Constitutional Council.”

The Commission is given enormous powers to combat Bribery and Corruption in the entire country with a strong support of professional and technically qualified staff with branches.

• Bribery is omnipresent with a long history starting from time immemorial and spreading fast at all levels of the community.   
• Corruption erodes trust in Governments, businesses and markets.  
• Citizens had high hopes on the learned, and pleasant new Bribery Commissioner who has still not appeared to have started his job in sweeping the dirt.   
• Is it incompetency or lack of interest of the Government on eradication process is in the minds of the citizen sandwiched between the State corrupt officials and incompetence of the Government?  
• If the system is not effective short and long effective genuine methods are to be adopted and implemented to curb it. 

Surprisingly, so far, only 822 complaints and 639 anonymous calls have been received in 2017, incurring an expenditure of Rs. 1, 515,200,392 (Rs. 1.5 bn) as expenditure for the fiscal year, which indicates the loss of interest or loss of trust in the system on using the institution created to combat corruption.

It is in the mandate of the Commission to educate the citizen on their rights and duties jointly combating this menace which has drastic effects on the life if the citizen and the economy of the country.

Part 2 of the Act deals with such offences and could be considered as the most relevant in today’s context  to deal with contractors and others offering any gratification as an inducement, solicits or accepts bribe at any given moment at any given place in the country.

Institutionalized Crime and Corrupt Institutions

President Maithripala Sirisena has strongly echoed in the Sinhala daily paper Ada” on 31.08.2017 that  Bribery, corruption, wastage and inefficiency were in their highest ebb and  has become a sickness in society and that it needs a concerted effort of all parties.”

Presumably headed by the Bribery Commission, which he carefully picked up to lead, to arrest and eradicate bribery and corruption. President in his official capacity as President during his tenure and also as the powerful Health, and Agriculture Minister in the last regime has tirelessly fought against corruption, bribery, nepotism and misuse of national wealth.

Lacille de Silva the able and honest Secretary of the PRECIFAC and Dilrukshi Wickramasinghe DG/BC, who started the cleaning process with lot of energy and funfair with long marches were compelled to exit with disappointments to themselves and the country raises eyebrows of the concerned citizens ready to help the campaign on the eradication of this menace.

Citizens had high hopes on the learned, and pleasant new Bribery Commissioner, who has still not appeared to have started his job in sweeping the dirt.

Is it incompetency or lack of interest of the Government on eradication process is in the minds of the citizen sandwiched between the State corrupt officials and incompetence of the Government?

This reminds us of the Quotation by Wangars Mathis” a Kenyan Activist when you have bad governance the resources are destroyed- there is illegal logging, and soil erosion. I got pulled deeper and deeper and saw how there’s issues became linked to governance corruption and dictatorship” . Churchill said what worries him in inaction and not action in the right direction.

Police, Court Administration, Customs, Port, Electricity/Energy, Water, Motor Traffic, Immigration, and the highest echelons of the legislature are among the most corrupt institutions the Bribery Commission can deal with at any given moment with no notice.
The President should be credited for attempts made and steps taken and excellent speeches on the subject

While the sharks are free to exploit the nation further with the power gained and money swindled, the small time bribe takers are busy exploiting the masses in the absence of a consolidated disciplined and forceful mechanism country wide with the network of Police officers.

President’s speeches are fine and attempts to curb corruption are commendable attempting to arrest and prevention corruption, but it appears that there is something wrong somewhere for which an immediate solution is to be found.

It is time the professionals and the genuine activist groups take to the streets. Enough is enough. Bribery and corruption appear to be in the hands of those who are in the office.
The protection of the politicians shows that the menace purely originated and groomed by politicians for personal benefits.

Bribery and corruption is the oldest and most prevalent crime.

In 1931/47 seven members of the Legislature were found guilty and1959/60 six Parliamentarians were found guilty for bribery and corruption by Talgodipitiya Commission.

Since then to date there are no records of any attempts of legal process though the menace was thriving with a terrific speed when Singapore the worst corrupt nation in 1952 has reached the 4th position on clean bill of health in world standards.

The secret is simple- in 1987 Prime Minister inquired into the corruption of Minister Ta Wing Van” – while the inquiries are in progress, the Minister committed suicide leaving a letter to the Prime Minister because he knew the Prime Minister is genuine and serious in clamping the menace, which is not the case in Sri Lanka.

This shows that there should be a genuine desire from the above and the top of the pyramid should be straight and clean.

Parliament should be an honourable shrine and the conduct of its members should be serious, educative, and vision based.

Can one compare the CB bond sale controversy-an issue of national importance, to James Bond Episode”?

When the economy needs tough measures, one wonders what avenues are left of the citizen helplessly awaiting for justice and fair play from the rulers entrusted with the nation as trustees for a short period of time.

It is noted with regret that only four members of the legislature have provided the declaration of assets in which non-declaration is a criminal offence!

Payment of 21 million for an unoccupied building to date continuously is a day light robbery and Corruption Commission should take steps on its own volition as a matter of urgency!

Way forward

Obviously corruption and bribery cannot be eradicated and the attempts should be made to minimise it as far as possible. If the system is not effective short and long effective genuine methods are to be adopted and implemented to curb it.

It is difficult to combat bribery and corruption as corruption is linked to drug, underworld, politics, money political power and Government machinery on contracts and development projects.

Corruption in the Transparency International – one of the largest money making NGOs have disassociated a lawyer, who has charged 3.5 million for an insignificant inquiry and submitting an substandard report

It is alleged that no receipts were issued and break down is not given as required by the rules of profession. Political intervention and excessive media circus are to be avoided.
Modern IT developments should be made use of for the citizen participation when the citizens are armed with mobile phones and knowledge on Technology  and Communication skills.

Witness protection, remuneration, inducements, offers, to be streamlined and modified and modernised.

Payment of 21 million for an unoccupied building to date continuously is a day light robbery and Corruption Commission should take steps on its own volition as a matter of urgency!

Officers should be given incentives and proper training encouragement should be given to the civic minded citizens in the campaign against corruption.

Imprisonment and fine should be increased and incentives to be offered to the concerned activist citizens.

Government Servants are privileged with lot of perks and future stability with pensions and similar benefits over other employees in the Private Sector. They should be educated and trained to live within means a simple and contended life devoid of extravagance to repulse bribe and corruption.

No lenience should be shown to those responsible for bribery or corruption inefficiency and inaction on their duties.

The writer could be contacted sarath7@hotmail.co.uk

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

සෝමපාල ගරුසිංහ මහතා 71 අප්‍රේල් කැරැල්ලෙන් පසු පුරා වසර 6 කට ආසන්න කාලයක් නීති ඇසින් බේරී වනගතව සිටියේය. ඔහුගෙ නිවහන කැලෑව විය. ජීවිතය රැක ගැනීම සඳහා ඔහු ප්‍රාථමික මිනිසුන් ගත කල කැලෑ ජීවිතයට හුරු විය. වනගතව සිටි කාලය අවිනිශ්චිතතාව, ධෛර්ය හා පරිසරය පිළිබඳ කුතුහලය දනවන කතා පුවතකි. අපි ඔහුට සවන් දෙමු.

මගේ ගම් පලාත මාතර අකුරැස්ස. මගේ පියා ධනවතෙකු නොවුවත් ඔහු අදීන පුදගලයෙක්. අයුක්තිය ඉදිරියේ සැලූනේ නැහැ. ඔහු අපගේ අධ්‍යාපනයට වෙහෙසුනා. මට ඉගෙන ගැනීමට ආශාව හා දක්ෂතාව තිබ්බා. මා ප්‍රාථමික අධ්‍යපනය ලැබුවේ තෙලිජ්ජවිල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයේ. මම ශිෂ්‍යත්ව විභාගය ඉහලින්ම සමත් උනා. ඉන්පසු උසස්පෙළ අධ්‍යාපනය සඳහා මාතර රාහුල විද්‍යාලයට ගියා. පාසල් සමයේ සිටම මට විවිධ අසාධාරණයන්ට මුහුණ දෙන්නට සිදු උනා. ඒ අසාධාරණයන්ට නොබියව මුහුණ දීම තුලින් මම ආත්ම ශක්තිය ගොඩ නගා ගත්තා.

මම කරේ ගුරු වෘත්තිය. 1968 මම පුහුණුව සඳහා මහරගම ගුරු අභ්‍යාස විද්‍යාලයට පැමිණියා. නවකයෙකු ලෙසට මට ෙජ්්‍යෂ්ඨයන්ගේ නවක වදයට ලක් වීමට සිදුවීම මතකයි. මෙම නවක වදය කලේ උඩරට පහතරට වශයෙන් පටු බේදීම් ඔස්සේ බව වැටහුනා .මම නවක වදයට විරුද්ධව පෙනී හිටියා. මේ කාලයේ මම ජූඩෝ රෙස්ලිං වැනි ක්‍රීඩා කලා. එබැවින් මා වටා නවක වද විරෝධී ශිෂ්‍ය ගුරුවරු පිරිසක් එකතු වී හිටියා.

මේ කාලයේ සරත් ප්‍රනාන්දු, හා විමල් ප්‍රනාන්දු යන දෙසොහොයුරෝ මා සමග මිත්‍රව සිටියා. ඔවුන් දේශපාලන වශයෙන් දැරුවේ සමසමාජ අදහස්. සරත් ප්‍රනාන්දු කෑගල්ලේ සරත් විජේසිංහව අඳුරනවා. ඒ නිසා සරත් විජේසිංහ හරහා කල්යානන්ද තීරණාගම අපි හමුවීමට ආවා. අපට මාක්ස්වාදය පිළිබඳ මූලික අවබෝධයක් ලබා දීමට. මෙ කාලයේ පේරාදේණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ සමාජවාදී සංගමය සරත් විජේසිංහ වැනි අයගේ මූලිකත්වයක් තිබුණා. ඒ වගේම සුමිත් දෙව්නුවර, ගාමිනි යාපා

වෙන වෙන කණ්ඩායම් වශයෙන් කි්‍රයා කලා.

කල්යානන්ද තීරණාගම නීතිඥයෙක්. ඔහු ජීවත් උනේ ඉතා සරල විදිහට. කල්යානන්දට අවශ්‍ය කලා මහජන විප්ලවය පිලිබඳව මිනිසුන් දැනුවත් කිරිමට. ඔහු ඒක හැදින්නුවේ මහජන යුද්ධය කියලා. කල්යානන්ද තීරණාගම අනුගාමිකයන් එවකට 100-200 විතර ඉන්න ඇති. මට යම් ආශාවක් තිබ්බා ගරිල්ලා භටයෙකු වීමට මම චේ ගේ පොත් පත් කියෙව්වා. කැලෑ ජීවිතය ගැන හැදෑරුවා.

1969 මැද භාගයේදි විතර මම විමල් ප්‍රනාන්දු හා ඥානතිලක සමඟ කෑගල්ලේ සරත් විජේසිංහගේ ගෙදර ගියා. මේ කාලයේ සරත් විජේසිංහ කල්යානන්ද තීරණාගමගෙන් කැඩිලා. මම ඒ පිළිබඳව හරිහැටි දැනගෙන හිටියේ නැහැ. සරත් විජේසිංහ ලංකා ලයින් එකක් ගැන කථා කලා. තිරණාගම කථා කලේ වෙන ක්‍රමයක් ගැන මේ නිසා යම් යම් මතවාදී ගැටලූ දෙදෙනා අතර තියෙන්න ඇති. 

අපි සරත්ගේ ගෙදර යන කොට සරත් නැහැ. ඒත් විජේවීර හිටියා. ඥානතිලක විජේවීර ගේ මොස්කව්හි ලූමුම්බා සරසවියේ සමකාලීනයෙක්. ඥානතිලක ඉංජිනේරු උපාධිය අවසන් කරලා හිටියේ. ඥානතිලක විජේවීර  ගැන දැගෙන හිටියා. දෙන්නා ආගිය තැන් කථා කලා.

මේ සිද්ධියෙන් ටික කාලෙකට ඉස්සර සරත් විජේසිංහ  පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලය හා මහරගම ගුරු අභ්‍යාස විද්‍යාලය අතර රෙස්ලිං තරඟයක් සංවිධානය කලා පේරාදෙණියේ. ඒකට මම පේරාදෙණිය ගියා. එහිදි සරත් සමඟ මම රෙස්ලිං තරඟයක් කොට ජය ලැබුවා. තරඟයෙන් පස්සේ සරත් විජේසිංහ  මට විෙජ්වර්ධන ශාලාවේ නවතින්න ආරාධනා කලත් මම එදාම කොළඹ ආවා. මේ හේතුවෙන් සරත් විජේසිංහ  සහ මා අතර යම් හැඳුනුම් කමක් තිබුනා.

අපි සරත්ගේ ගෙදර ටිකක් වෙලා ඉඳලා යන්නට පිටත් උනා. ඥානතිලක ඒ වෙලාවේ අපි පාරට ආවම කිව්වා සරත් ලොක්කා නිසා අමාරුවේ වැටෙනවා යනුවෙන්. අපි කෑගල්ල ඉස්පිරිතාලය ලඟට එන කොට අපට සරත් විජේසිංහ  හමු උනා. සරත් මට පෙරැත්ත කලා  අපේ ගෙදර යං  කියලා. විමලූයි, ඥානසේනයි. විමල්ලාගේ කෑගල්ලේ ගෙදර ගියා. මම සරත් විජේසිංහ  එක්ක සරත්ගේ ගෙදරට ගියා.

එදා රැ විජේවීර  කෑගල්ලේ වීරරත්න කියන ගුරුවරයාගේ ගෙදර පන්තියක් කලා. වීරරත්න මහරගම ගුරු අභ්‍යස විදයාලයේ පලමු වසරේ කෙනෙක්. සරත් මෙ පන්තියට මාවත් ගෙනිච්චා. රෑ අටේ සිට අළුයම පහ දක්වා විජේවීර  කථා කලා. මේ පන්තියට කට්ටිය 10-15 විතර ඉන්න ඇති. ඔහු කථා කලේ ආර්ථීක අර්බුධය ගැන ලඟ එන හමුදා ආණ්ඩුවක් ගැන කිව්වා. මම විජේවීර ගේ කථාවට බොහොම පැහැදුනා. පසුවදාම කොළඹ ගියාම මම කල්යානන්ද තිරණාගම හමු වෙලා විජේවීර  හා ඔවුන්ගේ දේශපාලන අන්තර්ගතය ගැන පැවසූවා.

කල්යානන්ද 1930 ගනං වල චින කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ මාංචින් කියන අතිධාවනකාරී පුද්ගලයා පක්ෂයට කල විනාශය ගැන මාඕ ලියූ ලිපිය කියෙව්වා. විජේවීර ගේ දේශනයේ අන්තර්ගතය විවේචනය කලා. මේක මාක්ස්වාදය නෙවෙයි කෙටි ප්‍රයෝජනවාදය, තැනේ හැටියට ජාතිවාදය කුලවාදය අදින ස්ථීර ප්‍රතිපත්ති රහිත සර්ව සංග්‍රහ වාදයක් කිව්වා. මම විජේවීර ගේ පන්තියට ගිය නිසා තිරණාගම මාව ටිකෙන් ටික අයින් කරන්න ගත්තා. අපේ බෝඩ්මේ හිටපු රත්නපාල කියන සගයා මා සමග දැඩිව ගැටුනා. විමල් ප්‍රනාන්දු මට මැදහත් විදිහට සැලකුවා. මගේ පැරැණි මිතුරන් බෝඩිමෙන් අස්වෙලා ගියා. මගේ මේ හේතුවෙන් මම වඩාත් සරත් විජේසිංහ දෙසට තල්ලූ උනා.

කල්යානන්ද මා සමඟ දිගටම සංවාදය මගින් මට කරුණු අවබෝධ කිරීම වෙනුවට කලේ මාව කපා දාන එක. ඒ නිසා මම සරත්ලාගේ පිලට ඇදී ගියා. ඉන්පස්සේ මාව හමුවෙන්න ලොකු අතුල, බෝපගේ, මිල්ටන් සුනිල් වික්‍රම එහෙම එනවා. විජේවීර ත් එනවා. සමහර දවස්වලට රෑ මගෙ බෝඩිමේ නවතිනවා. විජේවීර  මම හරහා මහරගම ටේ‍රනිං කොලේජ් එකට සම්බන්ධකම් ඇති කර ගත්තා. මම මහරගම ටේ‍රනිං කොලේජ් එකේ පිරිසක් අධ්‍යාපන කඳවුරකට සහභාගි කෙරෙව්වා. ඒ පන්තිය කලේ ප්‍රේමපාල. ඩී.ඒ. ගුණසේරත් සහභාගී උනා. මෙහෙම යන කොට මහරගම ගුරු අභ්‍යාස විද්‍යාලයේ 30 විතර පිරිසක් අපිට හිටියා. බෝපගේත් පන්ති කලා මේ පිරිසට. 1969 අග වෙන කොට මමත් පන්ති පැවැත්වූවා.

1970 ජනවාරි මාසයේ මට ත්‍රිකුණාමල මහා විද්‍යාලයේ පත්වීමක් ලැබුනා. විමල් ප්‍රනාන්දු ගෝමරන්කඩවල විද්‍යාලයට ගියා. විමල් දිගටම හිටියේ කල්යානන්ද එක්ක. මම ත්‍රිකුණාමල මහා විද්‍යාලයට යන කොට එච්.එන්. ප්‍රනාන්දු එහි කුඩා කණ්ඩායමක් හදලා තිබුනේ. 1970 හයිඩ් පාක් එකේ ජ.වි.පෙ. රැස්වීමට මම එච්. එන්. ප්‍රනාන්දු එක්ක ගියා. එච්.එන්.ට පියතිලකව හඳුන්වලා දුන්නා.

එච්.එන්. ප්‍රනාන්දුගේ කණ්ඩායමේ කුමාර ජයසේකර. මරතඩියේ ප්‍රේමදාස, ති්‍රකුණාමල දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවේ ලිපිකාරයෙකු වන කටු අතුල හෙවත් ගුණරත්න හිටියා. හුංගම රංජිත් පූර්ණකාලීනයෙකු හැටියට වැඩකලා. මම ත්‍රිකුණාමල මහා විද්‍යාලයට යනකොට එච්.එන්. ප්‍රනාන්දුට මාරුවක් ලැබිලා. ඒත් එච්.එන්. ප්‍රනාන්දු එයා හදපු කණ්ඩායම මට අඳුන්වලා දුන්නා.

අපි ටිකින් ටික සන්නද්ධ වෙන්න පටන් ගත්තා. ත්‍රිකුණාමලයේ පතුරං මිලට ගන්න අමාරුවක් නැහැ. මම පතුරං සල්ලි වලට ගන්නවා ඒවා ලයනල් බෝපගේට යැව්වා. මම කෝච්චියේ කොළඹ එනකොටත් පතුරං ගේනවා. වරක් මම පතුරං අරගෙන එන කොට මාත් එක්ක දුම්රිය නිදන මැදිරියේ ත්‍රිකුණාමල පොලිසියේ ඒ.එස්.පි. ත් ආවා.

මම පාසලේ ඉගැන්නුවේ භෞතික විද්‍යාව මේ වනවිට අප 100-150 විතර ව්‍යාපාරෙට සම්බ්න්ධ කරගෙන. ඒත් මගේ ශිෂ්‍යයන්ට කොකු ගහන්න ගියේ නැහැ. පාසැලේ විදුහල්පති වැඩවසම් අදහස් තිබු කෙනෙක්. එයා කැමති නැහැ අපි ළමයින්ට උගන්නනවට. මුන් මාළුකාරයන්ගේ පුත්තු උන්ට ඉගෙනීමෙන් වැඩක් නැහැ කියලා නිතරම ගුරුවරුන්ට කියනවා.

අපි ත්‍රිකුණාමලයේ පන්ති කරනවා පෝස්ටර් ගහනවා. සමහර විට මමයි කටු අතුලයි පෝස්ටර් පොලිසියෙ තාප්පේ පවා ඇලෙව්වා. මේ වන විට සී.අයි.ඩී. එකට අපි ගැන ඉව වැටිලා. අපේ බෝඩිමේ ඉදිරියේ අමුතු හිඟන්නෙක් ඉන්නවා කකුලක් කුණු කානුවක දාගෙන. මට හිඟන්නා ගැන සැකයක් ආවා.

දවසක් අපි මාළුකාරයෝ වගේ පලල් වාටි තියන තොප්පි දාගෙන රෑ පෝස්ටර් අලවන්න ගියා. සිවිල් දෙන්නෙක් අපිව අල්ල ගත්තා. මට හොඳට ජූඩෝ පුලූවන් නිසා මම මාව අල්ල ගත්ත කෙනාව බිම දැම්මා. පහර දෙන්න යන කොට ඒ අය පොලිස් හැඳුනුම්පත් පෙන්නුවා. මම පැනලා යන්න දුවන්න අවශ්‍ය උනත් කටු අතුල කිව්වා අපි වරදක් කරලා නැහැ නීත්්‍යානුකූල පක්ෂයක පෝස්ටර් ඇලෙව්වා විතරයි අපි පොලිසි යං කියලා. ඒ නිසා අප පොලිසියට ගියා අපි දෙන්නම පොලිසියේ කූඩුවට දැම්මා. කට උත්තර ගත්තා ඇඟිලි සලකුණු ගත්තා. අපේ විස්තර ගන්ත කොස්තාපල් හිටියේ බීලා. මගේ විස්තර ලියා ගත්තේ කටු අතුලගේ නම තිබ්බ පෝර්මේ. මම ඒක දැක්කා. දැකලා කටවහගෙන හිටියා. ශරීර විස්තර ලියන කොට මගේ ශරීර විස්තර යටතේ ලියන්නේ කටු ඇතුලගේ ශරීර සලකුණු. කටු අතුලගේ ඛෙල්ලේ ඔපරේෂන් මාක් එකක් තිබ්බා ඒක මගේ සලකුණක් හැටයට මගේ නම තිබ්බ කොලේ ලියැවුනා. මම සැඟවිලා ඉන්න කොට පසුකාලෙක පොලිසිය මගේ ශරීර විස්තර ලෙස ඉදිරිපත් කලේ ඛෙල්ලේ තුවාල කැලලක් තියන කෙනෙක් හැටියට. මාව අහු වෙලා සී.අයි.ඩී. ගෙනාවම ඒ අය හිතුවේ මම ප්ලාස්ටික් ශල්‍යකර්මයකින් කැලල මකාගෙන කියලා. ඒ අයත් දැනගෙන හිටියේ නැහැ මගේ ඛෙල්ලට කැලල දැම්මේ බීමත් පී.සී වග. 

අපි කූඩුවේ ඉන්න කොට මම දැක්කා අපේ බෝඩිම ඉදිරියේ හිටපු හිඟන්නා ඇවිල්ලා පොතක අත්සන් කරනවා. මට තේරුණා මෑන් පොලිස් ඔත්තුකාරයෙක් බව. අපිව උසාවි දැම්මා. මම ඇල්ලූවා නීතිඥ ආර්. සම්බන්දන් අපිට ඇප ලැබුනා. රෑ 10 විතර අපිව නිදහස් කළා අපි දෙන්නා යලි බෝඩිමට එනකොට හිඟන්නත් ඈතින් අපේ පිටිපස්සෙං ඇවිත් බෝඩිම ඉදිරියේම වාඩි උනා. මම හිමීට ගිහිල්ලා එතන හිටපු ධීවර පිරිසට කිව්වා පොලිස් ඔත්තුකාරයා ගැන. මේ ධීවරයන් අතර හොරබඩු බිස්නස් කරන අයත් ඉන්නවා. ඒ නිසා ඒ අයට පොලිස් ඔත්තුකාරයෝ පේන්න බෑ. කට්ටිය ඇවිල්ලා පොලිස් ඔත්තුකාරයාාට ගහලා පැන්නුවා. ඊට පස්සේ මෑන් අපේ බෝඩිම ලඟට ආවේ නැහැ.

දවසක් බෝපගේ ආවා මාව හමුවෙන්න. මාව ගෙනිච්චා කතරගමට. කතරගම දෙටගමුවේ විජේවීර  ඉන්නවා. මෙ වෙන කොට සරත් විජේසිංහ විජේවීරගෙන් ටිකක් ඈත් වෙලා. විෙජ්වීරට අවශ්‍ය වෙන්න ඇති මම සරත් විජේසිංහගේ කල්ලියේ කෙනෙක්ද කියලා බලන්න. මගෙ ස්ථාවරය ගැන විජේවීර  සතුටු වෙන්න ඇති.

අප්‍රේල් 5 දින ප්‍රහාරය ගැන මට කිව්වේ නන්දන මාරසිංහ. එයා 1971 අප්‍රේල් 3 දා මට ප්‍රහාරය ගැන කිව්වා. අපට නියම වෙලා තිබුනේ අනුරාධපුර සුනාත  ශාලාවේ තිබූ හමුදා කඳවුරට පහර දෙන්න. පිරිස 50 විතර ආවා. ඒත් ප්‍රහාරය කර ගන්න බැරි උනා. අසංවිධානාත්මකයි. අපි ඉන් දවස් දහයකට පස්සේ නච්චිදූවේදි ප්‍රතිසංවිධානය වෙලා ගලෙන් බිඳුනු වැවට ගියා. එහිදි අපිට නන්දන මාරසිංහ හමු උනා. 

1971 අප්‍රේල් අග වෙන කොට පිරිස 100-150 එක්ක අපි රිටිගලට ගියා. අපි රිටිගල කළු දැවේ කඳවුරු ගැහුවා. අපි කෑම රැස් කලා. හාල් මිටි කඳවුරට ගෙනාවා. අපි පිරිස 200 විතර හිටියා. නන්දන මාරසිංහ නායකයා, ලොකු බන්ඩා, ඒකනායක, සී.බී. සෙනෙවිරත්න,   කැකිරාවේ විජේසිංහ එහෙමත් අපි අතරේ හිටියා. 1971 මැයි වෙන කොට අපි කඩවලින් කෑම එකතු කලා. ගලෙන් බිදුනු වැව සමූපකාරය කඩලා හාල්. සිනි, පාන් පිටි එහෙම ලබා ගත්තා. ඒ එක්කම හමුදා ප්‍රහාර දැඩි වුනා. අපිත් ප්‍රති ප්‍රහාර දෙනවා.

මාරසිංහ කිව්වා අනෙක් අපේ සාමාජිකයන් විජේවීර  මුදාගෙන විල්පත්තුවට ගෙනල්ලා අපි විල්පත්තුවට යන්න ඕනේ කියලා පිරිස කණ්ඩායම් කිහිපයකට ඛෙදුවා. ශක්තිමත් පිරිස මාරසිංහ තමන්ගේ යටතට අරගෙන මගෙ කන්ඩායමට ආවේ අබල දුබල අය. ලෙඩවෙලා හිටපු අය ඇතුළු ගැහැනු ලමයි 6 දෙනෙක් දැම්මා.

මාරසිංහ විජේවීර  හමුවෙන්න යනවා කියලා කණ්ඩායමක් එක්ක විල්පත්තු ගියා. මම 1971 අග වෙනකං විශ්වාස කලේ විජේවීර හිරෙන් පැනලා විල්පත්තුවේ ඉන්නවා කියලා. මාරසිංහගේ කණ්ඩායම විල්පත්තු ගියාම අපේ කණ්ඩායම ලෑස්ති උනා යළි විල්පත්තු යන්න. අපි ටිකෙන් ටික ඉදිරියට ගියා. මට තේරුණා. ඉදිරියෙන් හමුදාව එන බව සමහරු යෝජනා කලා මාරසිංහ විල්පත්තු ගියා වගේ බස් එකක් පැහැරගෙන විල්පත්තු යන්න. මාරසිංහත් අපට කිව්වේ එහෙම කරන්න කියලා. ඒත් ඒක මේ අවස්ථාවේ භයානකයි. සමහරු කිව්වා අපි ගිරාතලාන – රැස් වෙහෙර හරහා විල්පත්තුවට යං කියලා. මට හිතුනා කලා ඔය දිගේ විල්පත්තුවට යන්න එත් අපට ඒ වගේ දුර ගමනකට කෑම හිඟයි. මඟදී ප්‍රහාර වලට මුහුණ දෙන්නත් සිදුවන නිසා මම පිරිස අරගෙන යළි රිටිගලට ආවා.

1971 ජුනි වෙන කොට 35 කන්ඩායමක් සමඟ කළුදැව කඳවුර ඉසව්වට ආවා. අපේ කඳවුරේ හංගපු හාල් මිටි පුච්චලා. කෑම ඔක්කොම හමුදාවෙන් විනාශ කරලා. අපි හාමතේ අඩපන වෙලා හිටියේ. හොඳ වෙලාවට කඳවුරට අදින්න බැරි වෙච්ච හාල් මිටි 5 කළුදෑවේ වැව්  බැම්ම අසල හැංගු බව මතක් උනා. ඉක්මනට ගිහිල්ලා ඒ හාල් අරගෙන පිරිසට උයලා කන්න දුන්නා.

අපි රිටිගල මකුළුඔයට එනම් මල්වතු ඔයේ ආරම්භය වෙන තැනට ගියා. එතනින් කියුලේකඩ කැලේට ගියා. අපි ගමන් කලේ අමාරුවෙන්. ලෙඩ්ඩු මැලේරියා උණකාරයෝ උස්සගෙන වත්තං කරගෙන හිමිට හිමිට ගියා. සුනිල් පියදාස, පී.බී. සෙනවිරත්නට වෙඩි වැදිලා තුවාල වෙලා හිටියේ. අපි කියුලේකඩට එන කොට බමුණුත්තුවේ දි හමුදාවෙන් වෙඩි තිබ්බා. ඒ පිරිස මෙහෙයවලා තියෙන්නේ කර්නල් නාරම්පනාව බව මට පසුව අත්අඩංගුවේදි දැනගන්න ලැබුනා. අපිත් එක්ක ගිය බන්ඩාගේ අතට වෙඩි වැදුනා.

හමුදාව දිගටම වෙඩි තියනවා ඒ අතරේ කියුලේකඩ කන්දට හෙලිකොප්ටරයකින් බෝම්බ දානවා. අපි කෝටු කටේ ගහගෙන බිම වැතිරුණා. අපිත් එකක හිටියා කහපත්විලගම දිසානායක කියලා දඩයක්කාරයෙක්. මිනිහා ඉලක්කයට වෙඩි තියන්න දක්ෂයා. මිනිහගේ අතේ තිබ්බා 1971 අප්‍රේල් අගදි හුරුල්ලෙගේ වලව්වෙන් ගත්ත රයිෆල් එකක්. දිසානායක ඉලක්කය අල්ලලා හෙලිකොප්ටරයට වෙඩිතිබ්බා. ඒ වෙඩිල්ල හෙලිකොප්ටරයට වැදුනා. හෙලිකොප්ටරය හරවා ගෙන ගියා. පසුව නඩු විභාගයේදි මට දැන ගන්නට ලැබුනා ඒ වෙඩි පහර නියමුවාගේ අතට වැදිලා හෙලිකොප්ටරය අනුරාධපුරයට අරගෙන ගිහිල්ලා බාපු වග.

1971 අගවෙන කොට මට තේරුනා විජේවීර  විල්පත්තු කැලයේ නැති විත්තිය. ප්‍රධාන පෙළ නායකයෝ සෑම දෙනාම වගේ අත්අඩංගුවේ.  රේඩියෝ එකේ මගේ නම කියනවා මට ඇහුනා. අපි ලඟ තිබ්බා අලගොල්ලෑව පල්ලියෙන් ලබා ගත් ටෙලිෆන්කන් රේඩියෝ එකක්. ඒකේ ප්‍රවෘත්ති වගේම සමහර විට හමුදා පණිවිඩ හුවමාරු පවා අපට ඇහෙනවා. අපි හිමීට රේඩියෝ එක දාලා බලනවා හමුදාව වෙනස් ක්‍රමයට සංඥා යවනවා නැත්තං කෙලින්ම කථා කරනවා. සංඥා ඇහෙනකොට අපි දන්නවා ලඟ හමුදාව කියලා.

1972 වෙන කොට අපි හිටියේ කන්තලේ කැලේ. 72 අප්‍රේල් වෙනකොට මාරසිංහ ආවා. මාරසිංහ මම ගැන ටිකක් අප්‍රසාදයෙන් ඉන්න බව තේරුණා. කැකිරාව පොලිසියට පහර දීම අසාර්ථක වීම ගැන අප දෙන්නා අතර පොඩි විරසකයක් ඇති කලා. මම ගල්ගුහාවේ බිත්තියෙ අඟරු කැටයකින් ලියලා තිබ්බා සටනින් තොර ජයග්‍රහනයක් නැත කියලා මේක මාරසිංහ දැක්කේ එයාට ලියපු අපහාස වැකියක් හැටියට.

පසු කාලයක මම හලාවත පැන්ටිස්ගෙන් දැන ගත්තා මාරසිංහ මට වෙඩි තියන්න පැන්ටිස්ට කියා තිබුනු බව. පැන්ටිස් ඒකට අකමැති වෙලා තියනවා. මම මේ කරුණ දැනගත්තෙ මාරසිංහගේ මරණෙන් පස්සේ. 

1972 අගදි මාරසිංහ අපේ කට්ටියක් අරගෙන අනුරාධපුරේ හිරගේ කඩන්න ගියා. අපි ත්‍රිකුණාමල කැලේට ගියාම බෝල සමරේගේ 35 ක පිරිසක් හා ගාමිණී  බාස්ගේ කන්ඩායමෙන් ඉතුරු වෙච්ච 18 දෙනෙක් එකතු උනා. අපි 1973 යළි කන්තලේ කැලේට ගියාම බෝල සමරේ අපේ කන්ඩායමෙන් ගියා.

1972-73 අතර කාලයේදි අපේ කන්ඩායමේ කොටසක් පැනලා ගිහිල්ලා හබරණ ප්‍රදේශයේ මංකකොල්ලකෑම් කලා. මේකට නායකත්වය දුන්නේ ඩී.එස්. රණසිංහ.

1973 අගදි මමයි ඒකනායකයි රූ 15 000ක ත්‍යාගයකට ගැස්ට් කරලා. ගමේ ඛෙදලා තිබ්බා පත්‍රිකාවක්. චන්දරේ විහිළුවට ගහක ඇලෙව්වා මට පේන්න. එතකොට අපි කන්තලේ කැලේ. රේඩියෝ එකේ අප දෙන්නාගෙ නං කියවෙනවා. මට හිතුනා අපි දෙන්නා මෙච්චර ලොකු මිනිස්සු දෙන්නෙක්ද? අපිට වැඩිය හිටපු නායකයෝ කෝ? අපිවගේ සොච්චං දෙන්නෙක්ව මෙච්චර ඩිමාන්ඩ් ඇයි.

අපි තීරණය කලා කැලේ විසිරෙන්න. මාත් එක්ක 5 දෙනෙක් ආවා. අපි සමූපකාර කැඩිම හමුදාව එක්ක ගැටීම නැවැත්තුවා මේ වෙන කොට අපේ පැවැත්මට සමූපකාර 12 විතර කඩලා තිබුනා. අපි සමූපකාර කැඩුවට ගත්තේ හාල් මිටි 2-3, සීනි, ධාන්‍ය වර්ගයක් වගේ දේවල් විතරයි. මංකොල්ලකෑම් මම තහනම් කලා. වරක් අපි තුවක්කු හොයන්න ගිහිල්ලා ගල්මැටියංකුලම බංගලාවට කඩා වැදුනා. අපිට හමු උනා වටින ඔරලෝසු තොගයක් මම තුවක්කු විතරක් අරගෙන ඔරලෝසු යලිත් භාර දුන්නා.

සමූපකාර කැඩුවේ අපිට කෑමට යමක් නොතිබුනු වෙලාවලට. සමූපකාරය කඩන්නට පෙර අපි රියසල් දානවා. විනාඩි 20 බඩු සියල්ලම ඇදලා ඉවර කරන්න ඕනෑ. කෙනෙක් ඔත්තු බලනවා. මම ශිෂ්‍ය කාලේ   The Great Train Robbery චිත්‍රපටය බලලා තිබ්බා. ඒ චිත්‍රපටයේ අනුව සමූපකාර කඩන්නට පෙර ඒ අවට කෙනෙක් ගැවසී තත්වය බලා ගැනීම හමුදාව ගැන විමසිලිමත් වීම කරනවා. රෑට තමයි සමූපකාරය කඩන්නෙ. ගන්න ආහාර ගෝනි කරේ තියාගෙන හැතැප්ම 10-12 ඇවිදගෙන යනවා. කැලේ ලොකු ගහක මැස්සක් බැදලා වැල් ආධාරයෙන් ආහාර කොටසක් මැස්සට අදිනවා. ඒ කරලා කොල අතු වලින් වහනවා. බිම ඉඳගෙන බලන කෙනෙකුට මැස්ස පේන්නේ නැහැ.

අපිට හාල් වගේ ආහාර ද්‍රව්‍ය සමූපකාර වලින් ලබා ගැනීමට සිදු උනේ දුර්වල අසනීප සාමාජිකයින් නඩත්තු කරන්න. අප උයන්නේ අළුයම් යාමේ. උදේ 6 වෙන කොට උයලා කාලා හැලි වලං හොදලත් ඉවරයි. දවල්ට කථා කරන්න තහනම්. ගස් වල අතු කඩන්න තහනං. වැසිකිලි ගිහි්ලලා අසුචි පස් වලින් වහන්න ඕනේ අඩි සලකුණු තියන්න තහනම්. අපි ගත කලේ නියම ගරිල්ලා ජීවිතයක්.

ආහාර හිඟ උනාම දඩයමක් කර ගන්නවා. කුළු හරක්, මුවෝ, වල් ඌරෝ මම දඩයංකරා. පතුරං පරිස්සං කර ගන්න අවශ්‍ය නිසා ගිනිකුරු වලින් පතුරං හැදුවා ගිනිපෙට්ටි 5ක වෙඩි බේත් වලින් වඳුරෙක් මරා ගන්න පුළුවන්. හරක් තෙල් වලින් ඉටිපන්දම් හැදුවා.

අපේ සාමාජිකයන්ගේ මොරාල් එක හීන වීම වලක්කන්න අපි රැස්වීම් තිබ්බා. ක්ෂණික කතා, විවාද පැවැත්තුවා. මම සමහරුන්ට අකුරු ලියන්න කියවන්න ඉගැන්නුවා. අපගෙ කන්ඩායමේ හිටියා අකුරු නොදත් කිහිප දෙනෙක්. ඒ අය අකුරු ඉගෙන ගත්තා. අපි ලඟ පොත් සඟරා තිබ්බා. ඒවා කියවනවා. මම සැබෑ මිනිසෙකුගේ කථාවක් පොත කියවා අවසන් කලා. මේ කටයුතු කෙරුනත් සැම විටම පරිස්සම තිබුනා. හමුදාව ප්‍රදේශයේ දඩයක්කාරයන් අල්ලගෙන අපිව වටලන්න එනවා. උල්පත් වැව් අසල සැඟවිලා ඉන්නවා අපිව අත්අඩංගුවට ගන්න. ඒ නිසා අපි ජල මූලයන් හා අප අතර සබඳතාව නිරන්තරයෙන්ම වෙනස් කලා. ස්ථීර සබඳතා තියා ගත්තේ නැහැ. ජලය හිඟ කාලෙට වැල්ලේ වලක් හාරලා වතුර කළ දෙක තුනක් උපරිමයට ලබා ගන්නවා. ඒ වලවල් යලි හොයන්න බැරි විදිහට වහනවා. නිතරම ජලය පරිස්සම් කර ගත්තා.

අපි කැලෑ පරිසරයේ කොටසක් බවට පත් උනා. එතකොට මට තේරුණා අපිට සතුන් ගෙන් පවා ඔත්තු ලබා ගත හැකි බව. වඳුරා, වැලි මුවා, ද~ුලේනා, හොඳ ඔත්තුකාරයෝ. කිසිම මිනිහෙකුට කැලෑ වදින්න බැහැ මේ සත්තුන්ට හොරා. මිනිහෙක් දැක්ක හැටියම අමුතු සද්ද වලින් කෑ ගහනවා. සතුන්ගේ ඉරියව් නිරීක්ෂණය කලහම මට තේරුණා උන් අපිට තොරතුරු කියන බව.

කැලේ ජීවිතය භයානකයි. ආරක්ෂක අංශ විතරක් නෙවෙයි කොටියා, වලහා අලියා. පවා පහර දෙන්න පුළුවන්. දවසක් කොටියෙක් පැන්නා. හොඳ වෙලාවට ඒකනායක ඌට වෙඩි තිබ්බා. පස්සේ කොටියා හම ගහලා හම වේලලා ගම්මුන්ට දුන්නා ගිනිපෙට්ටි, ලූණු වගේ දේවල් ගන්න. දවසක් අලි අපට පහර දෙන්න ඇවිල්ලා අපි මුළු රැයක්ම ගස උඩ නිදා ගත්තා. සමහරවිට තනි අලියා පහර දෙන්න එනවා. ඒ වෙලාවට වෙඩි තියන්න පවා සිදු වුනා.

අපි ගම් වලට යන කොට අලි පස්සේ යන්න පුරුදු උනා. අලි යනකොට ගම්මු මඟ හැරලා යනවා. අපි අලි පස්සේ යම් දුර ප්‍රමාණයක් තියලා යනවා. අලි ගම් වලට ගියහම අපිත් ඒ ගම් වලට යනවා ඒ මිනිසුන්ගේ දෑස් වල නොගැටී.

සමහර විටක විස සර්පයන්ගෙන් කරදර ආවා. අපෙ අය කීප දෙනෙක් පොලොංගු කෑවා. නයි පොලොං විසට ප්‍රතිකාර කරන වෙද මහත්තයෙක් යකල්ලේ හිටියා. උණAඩියා කියලා. උණAඩියා වෙද මහත්තයා ප්‍රතිකාර කරලා ඒ අය සනීප උනා. උණAඩියා වෙදා මට දුන්නා සර්ප විෂ තෙලක්. මේ තෙල මම ගස් ඛෙනේක ගහලා තිබ්බා. දවසක් මාව දිවි මකුළුවෙක් කෑවා. විස මගේ අත දිගේ යන අයුරු මට දැනුනා අත සීතල වේගෙන ගියා. මම උණAඩියා වෙද මහත්තයා දුන්න තෙල් ටිකක් එතන ගෑවා. මගෙ අමාරුව ඉක්මනට ඇරිලා ගියා.

1975 විතර වෙන කොට මමයි ඒකනායකයි තමයි වඩාත්ම අවශ්‍ය කැරලිකාරයෝ දෙන්නා. අනික් හැමෝම වගේ අත් අඩංගුවේ නැත්තං බාර වෙලා. අපේ මිලත් වැඩි කරලා රුපියල් 15000 නියම කරලා තිබූ ගණන දැන් රුපියල් 45000යි. අපිව 45000ට ගැසට්කර වග ආරංචි උනාම අපි තවත් ආරක්ෂිත පියවර ගත්තා. මමයි ඒකනායකයි වෙන වෙනම තැන් වල හිටියා. මාස 3 සැරයක් සාමාජිකයන් නම් මාරු කරනවා. පරණ නම් වලින් කථා කරන්න තහනම්. මට නම් හය හතක් තිබ්බා. එක එක කාලෙට වෙන වෙන නම්. මාව සී.අයි.ඩී. ගෙනියැව්වම මහින්දලා 6ක් ඉන්නවා. සිරිසෙනලා 7-8 ඉන්නවා. සී.අයි.ඩී මහත්තුරු පඹ ගාලක පැටලිලා. මාව අල්ලලා දෙන කෙනෙකුට රු. 45000ක තෑගි මුදලක් දෙනබවට විස්තර පත්‍රිකා ගම්වල ඇලෙව්වා. හෙලිකොප්ටර් වලින් පත්‍රිකා දැම්මා. මගෙ නම උනාට පත්‍රිකා වල නියම ශරීර ලක්ෂණ කටු අතුළගේ. 

අපි වෙඩි පාවිච්චිය අඩු කරා. කැලේ මීයක් කඩාගෙන කනවා. හේන් ගොවියන් දඩයක්කාරයොA අපිට හිතවත්. ඒ අය ආහාර පවා අපිට දෙනවා. මාව රුපියල් 45000 ගැසට් කරලා තියන බව දැන දැනත් ගම්මු අපිව පාවලා දුන්නේ නැහැ. දවසක් කැලේ දී  බන්ඩා විදානේ කියන දඩයක්කාරයා මට කිව්වා මහත්තයා පාරට යන්ට එපා. මේක ගන්ට කියලා උන්දෑ මට තමන් දඩයම් කරපු සතා අතට දුන්නා.

අපි ගම්මුන්ට හේන් කොටන්න උදව් කරා. ඇලවල් කපා දුන්නා. ඒත් පරිස්සම නිතරම ඔළුවෙ වැඩ කරා. 1975 කාලයේ දවසක් මමයි ගැමියෙකුයි ගමක් අසලට ගියා. මම ගහක් ලඟ ඉඳලා ගැමියා ගමේ ගෙදරකට යැව්වා. පණිවිඩයකට. ගැමියා මට බනිස් ගෙඩියකුත් ගේන්නං කියලා කිව්වා. කැලේ කෑම කාලා ඉඳහිට බනිස් ගෙඩියක් එහෙම කන්න මම ආසයි.

මම නිතර ආරක්ෂක පියවර ගත්තා. කෙනෙක් ගමකට යැව්වොත් මම හිටපු තැන ඉන්නේ නැහැ. වෙන තැනක ඉඳං නිරීක්ෂණ කරනවා. පිටතට ගිහිල්ලා එන සාමාජිකයා මුණ ගැහෙන්නෙ  තැන් තුන හතරකට යවලා. මුලින්ම ගහක් යට ලියුමක් තියනවා. ඒ ලියුමේ තියනවා අහවල් පඳුර ලඟට යන්න. එතන තව ලියුමක් මේ විදිහට තුන් හතර තැනකට ගෙන්වලා තමයි අන්තිමට මම මුණ ගැහෙන්නේ.

මම ගඟ ලඟ ඉන්න කොට තුවක්කුවක් ගත්ත කෙනෙක් එනවා සරමක් ඇඳලා ගැමියෙක් වගේ. මිනිහගේ කොන්ඩේ ක්‍රීම් ගාලා පීරලා රැවුල බාලා. මට සැකයක් ආවා. මගෙ අතේ තිබ්බේ ෂොට් ගන් එකක්. ඒකේ පතුරම මගේ අතේ. තුවක්කුව හිස්. මට පතුරම දාගන්න වෙලාවක් තිබුනේ නැහැ. මිනිහා  මම ලඟට ඇවිල්ලා කථා කරා මම උත්තර දෙන කොටම මිනිහාගේ අතේ තිබ්බ තුවක්කුව මගේ පපුවට එල්ල කරලා කිව්වා දඟලන්න එපා තුවක්කුව බිම දාපං කියලා. මම ඇසිපිය හෙලන මොහොතක දී පැත්තකට පැන්නා මිනිහා වෙඩි තිබ්බා ඒත් වෙඩිල්ල පත්තු උනේ නැහැ. මම හිතන්නේ උන්ඩේ හිර වෙන්න ඇති. මම එතකොට තුවක්කුව මිනිහාගේ පපුවට එල්ල කරලා උඹේ තුවක්කුව බිම දාපං කියලා නියෝග කලා. මගේ තුවක්කුව හිස් මම කලේ ප්‍රයෝගයක්. මිනිහා දාඩිය වලින් නෑවුනා. ඒත් වෙව්ලන අතින් තුවක්කුව කඩලා පතුරම් පරීක්සා කරනවා. මට තිබ්බේ සුලූ කාලයයි. මම පැන්නා පහර දෙකෙකින් මිනිහව බිම දාලා තුවක්කුව මගේ අතට ගත්තා.

මම මිනිහට කිව්වා මම උඹව මරන්නේ නෑ. මෙහෙම පැය භාගයක් බිම වැතිරිලා හිටපං නැත්තං උඹේ ජීවිතය නැති වෙයි කියලා. බියට පත්වූ මිනිහා එහෙම්ම බිම ඔළුව ගහගෙන හිටියා මම පැත්තකට මුවා උනා. ගමට ගිය මගේ හිතවතා ඒ එක්කම වෙන පාරකින් එනවා. එයා වෙච්ච කලබලය ගැන දන්නේ නැහැ. එයා මට බනිස් එකකුත් ගෙනල්ලා.

මම වෙච්ච සිද්ධිය කිව්වා. බලන කොට හමුදාව ඒ ගම වට කරලා. මට තුවක්කුව එල්ල කරපු මිනිහා වෙස් වලා ගත්ත හමුදාකාරයෙක්. එයාගේ තුවක්කුව මම පරීක්ෂා කලා. ඒක හොඳ වර්ගයේ එකක්. අපි අපේ තිප්පොලට එන කොට උඩ රූස්ස ගහක වඳුරෙක් හිටියා. අපේ තුවක්කු වලින් එච්චර උසක දඩයමක් එලා ගන්න අමාරුයි. මම අලූත් තුවක්කුවේ පතුරම යලි සකස් කරලා වඳුරට එල්ල කරලා කොකා ගැස්සුවා. වඳුරා බිම එදා අපි අළුත් තුවක්කුවයි දඩයම් කරගත් වඳුරයි අරගෙන තිප්පොලට ගියා.

අපි කණ්ඩායමක් වශයෙන් හැංගිලා හිටපු කාලේ මහ ඉලූම්පල්ලමේ දී  ග්‍රාමාරක්ෂකයන්  5 දෙනෙක් කැලේ යනවා අපි ඒ අය වට කරලා අත්අඩංගුවට ගත්තා. තුවක්කු ගත්තා පිරිසට හානියක් කලේ නැහැ. මේ අය යන්නේ ග්‍රාම නිලධාරයාගේ ගෙදරට. එතන තමයි මෙහෙයුම් මධ්‍යස්ථානය. අපි ග්‍රාම නිලධාරියාගේ ගෙදරට ගියා. ග්‍රාමසේවක අපිව දැකලා බයවෙලා. අපි ග්‍රාම සේවකගේ තුවක්කුව අරගෙන යන්න හදන කොට ග්‍රාමසේවක අපිට අලූත් කමිස වගයක් දුන්නා. ග්‍රාම නිලධාරියාගේ සතුට ඉහවහ ගිහිල්ලා අපි එයාගේ ජීවිතයට හානියක් නොකරපු එකට.

අපි හැම සාමාජිකයාටම ගෝනි වලින් සැක් මහලා හදිසියකදි ආහාර, බේත්, වගේ දේවල්, පැක් කරා ඒක අපේ survival kit  එක. ඒ වගේ යම් ප්‍රහාරයක් උනොත් ඉදිරියට යන්න තහනම් කලින් දවසේ රෑ හිටපු තැනට එන්න ඕනේ.

අපේ සමහරක් සාමාජිකයන්ට වෙඩි වැදිලා මැරුණා. ඒ ගැන හරි දුකක් දැනෙනවා. සීප්පුකුලමේදී නාවික හමුදා වාහනයකින් අපිට වෙඩි තිබ්බා. අපි ප්‍රති ප්‍රහාර එල්ල කරලා පසු බැස්සා. මාවනවැවදී එල්. බී. සෙනවිරත්නට වෙඩි වැදුනා. ග්‍රාම ආරක්ෂකයන් අතින්. එල්. බී. ගේ බඩට වෙඩි වැදිලා තිබුනේ. තුවාල වෙලා දවසකට විතර පස්සේ එල්.බී. සෙනවිරත්න මැරුණා. කෝංවැව සමූපකාරය කඩන්න ගිය අවස්ථාවේදි අපි 25-30 විතර ගියා. පොලිසිය අපිට වට කරලා වෙඩි තිබ්බා. අපේ සාමාජිකයන් දෙන්නෙක් මැරුණා.

ඒ වාගේම වරක් විල්පත්තු යන්න හදපු වෙලාවෙත් ප්‍රහාරයකට මුහුණ දුන්නා කටියාවේ දී. අපි ගමන් කරන කොට ඉදිරියෙන්ම පස් දෙනෙක් යනවා වඩා ශක්තිමත් හා අත්දැකීම් තියන අය. මැද දුර්වල හා ලෙඩ්ඩු. පසුපස අත්දැකීම් සහිත අය. මේ විදියට තමයි ගමන් කරන්නේ. කටියාවේදී ඒ ක්‍රමය කැඩුනා. අපිට වෙඩි ප්‍රහාර එල්ල වෙන්න ගත්තා. වලගම්බාහුවල මෛත්‍රි හා දයාපාල මැරුණා. සුනිල් පියදාසගේ දණහිසටත් වෙඩි වැදුනා. මම මෛත්‍රි උස්සං ගියා. මෛත්‍රිගේ පපුවට උන්ඩය කා වැදිලා. මම මෛත්‍රිව සනසන්න කිව්වා බය වෙන්න එපා. අත පොඩ්ඩක් තුවාල වෙලා තියනවා. අපි අරං යන්නං කියලා. එතකොට මෛත්‍රි කිව්වා මගේ පපුව රිදෙන්නේ මොකෝ? ටික දුරක් යනකොට මෛත්‍රි කිව්වා මගේ සාක්කුවේ ලියුමකුයි සල්ලි වගයකුයි තියනවා. ඒක ගන්න කියලා. පපුවට වැදුණු වෙඩි පහරින් මෛත්‍රි මැරුණා.

සමහර වෙලාවට තනිවට පැලකට වැදිලා මේවා ගැන හිතන කොට ඇෙ~නවා. මට අකුරැස්ස පොලිසියට පහර දෙන්න ගිහිල්ලා මිය ගිය මගේ මල්ලි සරත් ගරුසිංහව එහෙමත් මතක් වෙනවා. ඒ වෙලාවට දරා ගන්න බැරි පාළුවක් සිතේ මෝදු වෙනවා.

අත්නිමට කාලවල මම තනිවම වගේ හිටියේ. ඒකනායක වරින් වර හමුවෙනවා. 1976 අගෝස්තු අග වෙනකොට මම ඒකනායක, කළු සිරා හුරුළු වැව පඩිකාරමඩුව නුවරඑළි කොළනියේ වැව් ඉස්මත්තේ හේන් පැල් වල හිටියා. මෙතෙන්ට එනවා හම්මිල්ලෑව පාසලේ ජයසිරි කියලා ගුරුවරයෙක් ඒකනායකගේ ඇඳුනුම්කමකට. ඒකනායක පඩිකාරමඩුවේ ගුරුවරයෙකු ලෙස සේවය කරන කොට පාසැලෙත් කට්ටි පැන්න කොල්ලෙක් තමයි ජයසිරි. ඒ කාලේ ජයසිරිට කිව්වේ ජානිස් නැත්තං ජානිසා.

ජානිස් හබරණ කඩවල ඉස්කෝලේ යන්නේ නැතුව ඉන්න කොට ඒකනායක මූව කනෙං ඇදගෙන ඇවිල්ලා ලඟ නතර කරවාගෙන ඉගැන්නුවා. ජානිස් එහෙම ඉගෙන ගන්න ගමන් එස්. එස්. සී. ත් පාස් කළා. ඒකනායක මැදිහත්වෙලා ජානිසාට ගුරු පත්වීමකුත් අරගෙන දුන්නා. පත්වීම ලැබුනේ හම්මිල්ලෑව පාසලට. ගුරුවරයෙකු වුනාම ජානිස් නම වෙනස් කළා ජයසිරි කියලා. ඒත් ගමේ අය මිනිහා නැති තැන කිව්වේ ජානිස් කියලා. මට මුලදි ඉඳම්ම ජානිස් ගැන සැකයි. ජානිස්ගේ ඉරියව් මට ඇල්ලූවේ නැහැ. 

ගමේ මිනිස්සුත් අපිට හරි හිතවත්. වරක පොලිසියෙන් අපිට දෙන්න කියලා පාන් පිටි එක්ක වස වගයක් දීලා තියනවා. ගමේ මිනිස්සු පාන් පිටි වෙනමයි වස වෙනමයි අපේ අතටම ගෙනත් දුන්නා. මට ජානිස් සැක උනත් ඒකනායක ජානිස්ව විශ්වාස කලා මගේ ගෝලයෙක් මූ මාව පාවලා දෙන්නේ නෑ කියලා.

මට මුලින්ම ජානිසා ගැන සැකය ආවේ ගොවියෙක් වගේ වෙස්වෙලාගෙන හමුදාකාරයා ආපු වෙලාවේ. ජානිස් වරක් ඒකනායකට අළුත් කමිසයක් තෑගි කරා. මේක නයිලෝන් වගේ රෙද්දකින් මහලා තිබ්බේ චොකලට් පාට එකක්. ඒ වාගේ කමිස ගම් පලාත්වල නැහැ. මේ කමිසය මගේ මතකේ තිබ්බා එදා ආපු හමුදාකාරයත් ඇඳගෙන හිටියේ මේ වගේ චොකලට් පාට කමිසයක්. මට සැකයක් ආවා හමුදාව හා පොලිසිය ජානිස්ව අල්ලගෙනවත් ද කියලා. මම ඒකනායකට මගේ සැකය කිව්වා ඒත් ඒකනායකට තමන්ගේ ගෝලයා විශ්වාසයි.

1976 ඔක්තෝම්බර් පළවනදා මම හුරුළුවැවට පඩිකාරමඩුව නුවරඑළි කොලනියේ අර්නෝලිස් කියන හේන් ගොවියාගේ පැල් කොටේ හාන්සි වෙලා හිටියා. ඒකනායක හිටියේ තව හේන් තුන හතරකට විතර දුර තියන පැලක. අපේ පැල තිබ්බේ වැව අද්දර. එදා කිරි බැබලෙන හඳපාන. මුළු කැලෑවම එළියයි. බල්ලෝ බුරන සද්දයක් ඇහුනා. අපේ ආරක්ෂාවට අපි වරින් වර බල්ලොත් ඇති කළා. බල්ලෝ බුරන නිසා මම පැල්කොටෙන් කර පොවලා එළිය බැලූවා. ගැමියෝ වගයක් අපේ පැල් දිහාට එනවා. මම හිතුවා වැවේ මාළු කොටන්න යන මිනිස්සු කියලා. ඒ පිරිස අපේ පැල්කොටේ පැත්තට හයියෙන් හයියෙන් එන්න ගත්තා. අපේ පැල බැඳලා තිබ්බේ රූස්ස ගහක. ඒ නිසා පහලින් එන ඕන කෙනෙක්ව පේනවා. මට තේරුණා මේ මාළු කොටන්න ආපු පිරිසක් නොවන වත්තිය. 

මම අවුරුදු ගානක් පුරා ලඟ තියාගෙන හිටපු ෂොට් ගන් එක අතට ගත්තා. අර්නොලිස් නිදි.  ගරුසිංහ යටත් වෙයං වටකලරා තියෙන්නේ  කියලා රළු කට හඞකින් කෙනෙක් කෑ ගැහුවා. ඒ එක්කම අහසට වෙඩි වැලක් තිබ්බා. මට තේරුණා මේ පිරිස එක්ක ෂොට් ගන් එකෙන් මුහුණ දෙන්න බැරි බව. මට ඒතතු ගියා මේක මගේ අවසානය බව. පොලිසිය මාව වටකරලා. අවුරුදු පහක් මාස අටක මගේ කැලේ ජීවිතයට විරාමයක් ගෙනල්ලා. දඩ බල්ලෝ වගේ පොලිසිය හමුදාව ආවත් මම ගත කලේ නිදහස් ජීවිතයක්. අද රැයෙන් ඒක හමාර උනා. මට මතක් උනා ඉලූක් හෙවත් ඉලූක්තැන්නේ පී.කේ. සේනාරත්න වරාය පොලිසියේ රඳවාගෙන ඉන්න කොට අඟ=රු කැටයකින් බිත්තියේ ලියූ වගන්තිය.  මෙය කෙලවර නොවේ මඟ සලකුනක් පමණි. 

මට තේරුණා තව දුරටත් සටන් කිරීමෙන් ඵලක් නොවන බව.  මෙය කෙලවර නොවේ මඟ සලකුනක් පමණී කියන පේලිය තොල් මතුරමින් මම අත් දෙක උස්සාගෙන නැගිට්ටා. එක කොස්තාපල් කෙනෙක් හිටියා හැඩි දැඩි. ඒ කොස්තාපල්ට කිව්වේ යකඩයා කියලා. මේ යකඩයා නොහොත් කරුණාපාල කොස්තාපල් ලණු ඉනිමඟ දිගේ අපේ පැලට නැග්ගා. අනික් අය වටේට මම දිහාට තුවක්කු මාන ගෙන. යකඩයා පී.සී. මගේ එක අතකට මාංචු දාලා එයාගේ අතට අනෙක් මාංචුව දැම්මා. ඒ කරලා කිනිස්සක් මගේ පපුවට තියලා කිව්වා  කළබල නොකර බැහැපං කියලා.

මම පැලෙන් බිමට බහින කොට අනුරාධපුර එච්. කිව්. අයි. නලින් දෙල්ගොඩ මහත්තයා ලඟට ආවා. ඇවිත් කිව්වා  උඹ තමයි මේ ගරුසිංහ කියන්නේ නේද?  කියලා. මම කතා කලේ නැහැ. මම බිමට අඩිය තිබ්බ ගමන් උල්කාවක් පළාතම එළිය කරගෙන කඩාන වැටුනා. පොලිසියේ මහත්තයා හිතුවේ ඒක අපේ සාමාජිකයෙක් දීපු සංඥාවක් කියලා. මගෙන් ඇහුවා ඒක මොක්කද? මම කිව්වා සර්ලා ගහපු පැරා එකක් නැත්තං දේවතා එළියක්.

නලින් දෙල්ගොඩ මට ලං උනා.  ගරුසිංහ අපි තමුසෙට කිසිම හිංසාවක්? වදයක් දෙන්නේ නෑ අපිට ඒකනායක අල්ල ගන්න උදව් කලොත්. ඒකනායක හිටියේ 29 පැලේ මට අවශ්‍ය උනා ඒ දෙල්ගොඩ මහත්තයා ප්‍රකෝප නොකර ඒකනායකව බේරගන්න. ඒ හිතලා මම කිව්වා මම ඒකනායක අල්ලා දෙන්නං හැබැයි අපිට කිසිම හිංසාවක් කරන්න ඉඩ දෙන්න එපා කියලා. දෙල්ගොඩ මහත්තයා ඒකට එකඟ උනා.

මම කිව්වා ඒකනායක ඉන්නේ 53 න පැලේ කියලා. මට ඕන උනේ කට්ටිය ඈතට ගෙනියන්න අපි ඒකනායක හිටපු පැල ලඟින් යන කොට බල්ලෝ බුරන්න පටන් ගන්නවා. එතකොට ඒකනායකට කාලය තියනවා කැලෑවට වහංගු වෙන්න. මේ වෙලාවේ පොලිසිය අර්නෝලිස්වත් මම හිටපු පැලෙං බස්ස ගත්තා. මගේ තුවක්කුව පොත්පත් පැලේ. ඒවාට පොලිසිය සැලකිල්ලක් දැක්කුවේ නැහැ. අර්නෝලිස් මෝඩ පහේ මිනිහෙක්. මම බය උනා අර්නෝලිස්ගේ කටින් ඒකනායක ගැන යමක් කියවෙයිද කියලා.

මම කිව්වා ඒකනායක ඉන්න 53 න පැලට යන්නේ මෙතනින් කියලා. පරංගියා කොට්ටේ ගියා වගේ දුරින් යන පාරක් තියන අඩිපාරක් පෙන්නුවා. එතකොට අර්නෝලිසා කට දාපි.  53 ට මෙතනින් ලඟයි කියලා නියම පාර අර්නෝලිස් අතින් පෙන්නුවා.  දෙල්ගොඩ මහත්තයාට සැකයක් ආවා. ඒ පාර යකඩයාගේ අතේ තිබ්බ මාංචුව ගලවලා මාවයි අර්නෝලිසුයි එකට තියලා මාංචු ගැහුවා. යකඩයාට බලය දුන්නා අපි සැක හිතන යමක් කරොත් ඒකනායකට වෙඩි තියන්න. මම කකුලින් සද්ද කරන ගමං ඒකනායක හිටපු 29 පැල මඟහැරවලා 53 පැල ලඟට පිරිස ගෙන ගියා.

පස්සේ මට දැනගන්න ලැබුනා ඒකනායක අපිව දැකලා පැලෙන් පහලට බැහැලා හැංගුන බව. පොලිස් පිරිස 53 පැල ලඟට ඇවිල්ලා පැල් කොටේ උඩට වෙඩි තිබ්බා. පැලේ හිටියේ ගුනපාල කියන හේන් ගොවියා. ඒකනායක නැහැ. දෙල්ගොඩට තරහා ගිහිල්ලා මගේ යටි බඩට පයින් ගැහුවා. මම ඇදගෙන වැටුනා.

මම කිව්වා සර් ඒකනායක හිටියේ මෙතන සර්ලා සද්ද බද්ද කරගෙන එන කොට බල්ලෝ බිරුවා. ඔහොම ගිහිල්ලා ඒකනායකගේ වල්ගෙවත් අල්ල ගන්න බැරි වෙයි. ඒ පාර දෙල්ගොඩ නිහඞ උනා.

මේ අතර මම හුරතලයට හදපු මී මින්නා පැටියෙක් මගේ කකුලේ දැවටෙනවා. ඌ දන්නේ නැහැ මේ අපි එකට ඉන්න අන්තිම මොහොත බව. මීමින්නා මගේ පයේ දැවටෙන කොට දෙල්ගොඩ මහත්තයාට අනුකම්පාවක් ඉපදෙන්න ඇති. මට ඌව අතට ගන්න කිව්වා.

එතන හිටපු පී.සී. ජයසිංහ කියන කොස්තාපල් කිව්වා සර් ඉස්ෆොා්මන්ට් කියපු හැටියට ඒකනායක මේ පැල් වල එකක ඉන්නවා. අපි පැල් ඔක්කෝම සර්ච් කරමුද කියලා. දෙල්ගොඩ මහත්තයා ඒකට වැඩි උනන්දුවක් පෙන්නුවේ නැහැ. ඒත් එවෙලාවේ බැලූවනං 29 පැලේ ඒකනායක ඉන්නත් තිබුනා. ඈතින් කෙනෙක් හිටියා අපි දිහා බලාගෙන. ඒ තමයි පී.සී. ජයසිංහගේ ඉන්ෆෝමන්ට්. මට තේරුනා එතන ඉන්නේ ජානිසා බව. ජානිස් ගැන මා තුල තිබ්බ සැකය හරි.

මාව අත්අඩංගුවට අරගෙන ඉක්මනට පොලිසියට ගෙනියන්න දෙල්ගොඩ මහත්තයාට අවශ්‍ය උනා. මාව අල්ලලා දවස් 5 ක් ඇතුලත. නලින් දෙල්ගොඩ ඒ.එස්.පී. ප්‍රමෝෂන් ලැබුනා. පීසිලා සාජන්ලා උනා. හැමෝටම රු 2500 ගානේ මුදල් තෑගි ඉන්ක්‍රීමන්ට් දෙක බැගින් දුන්නා.

මාවයි, අර්නෝලිස්වයි ගුණපාලගෙයි අත්වලට මාංචු දමලා ඇස් බැන්දා අපිව ජීප් එකේ දාගන හම්මිල්ලෑව ඉස්කෝලේ ලඟට ගෙනාවා. ඉස්කෝලේ ලඟදි වාහනය නතර කලා. කෙනෙක් වාහනෙන් බැස්සා. මට තේරුණා ඒ ජානිස බව. ජානිස් බැහැලා ගියහම අපේ ඇස් වැහිලා තියනවාද කියලවත් බලන්න පොලිසියට ඕන කලේ නැහැ. ජානිස් අපිව පාවලා දීලා රු. 45,000 තෑග්ග අරගෙන තියනවා. ඒත් 88/89 භීෂණ කාලේ ජානිසාව කනුවක බැඳලා වෙඩි තියලා තියනවා කටට සත 10 කාසියක් ඔබලා. ඒත් එකේ අනෙක් පැත්ත ජානිස් මරන්න නියෝග දුන්න අයම 88/89 මාවත් මරන්න නියෝග දීම. 

ඒ කොහොම වෙතත් අපිව හබරණ හන්දියට ගෙනාවා පොලිසියේ අය. තේ බිව්වා. මටත් තේ දුන්නා. මාංචු නිසා මට රාලහාමි කෙනෙක් බනිස් හා ආනමාලූ කවලා තේ එක පෙව්වා.

මට ඕන කලා අර්නෝලිස්ව ගුණපාලවයි බේරන්න. මම කිව්වා සර් මේ අය අහිංසකයි අපිට උදවු කලේ අපි කවුද කියලා දන්නේ නැතිව මේ අයට යන්න දෙන්න කියලා. ඒත් ඒ අයවත් රඳවාගෙන හිටියා. හබරණ ඉඳං අපිව කෙලින්ම අනුරාධපුර එස්.පී. නිල නිවසට ගෙනිච්චා.

නිල නිවාසේ ලඟ වාහනෙන් බැහැපු නලින් දෙල්ගොඩ මහත්තයා යුනිෆෝම් එක හදාගෙන එස්.පී. බංගලාවට ගියා. ටික වෙලාවකින් අනුරාධපුර එස්.පී. වෝල්ටර් ලියනගේ මහත්තයා එලියට පැමිණියා. ගරුසිංහව පණපිටින් අරං එයි කියලා මම හිතුවේ නැහැ ගුඩ් ජොබ් කියලා දෙල්ගොඩට ප්‍රශංසා කලා.

එතකොට දෙල්ගොඩ කිව්වා මාව අත්අඩංගුවට ගන්න කොට උල්කාවක් කඩා වැටීම පිළිබඳව. එස්.පී. වෝල්ටර් ලියනගේ මහත්තයා මගේ අල්ල බැලූවා. ඒ බලලා කිව්වා කාටවත් තමාව මරන්න බැහැ. ඊට පස්සේ අපිව අනුරාධපුර පොලිසියට ගෙනිච්චා. මාව එක කූඩුවකටයි ගුණපාලයි අර්නෝලිස්වයි වෙන කූඩුවකටයි දැම්මා. අපි කූඩුවල පැයක් හමාරක් ඉන්න කොට මාව එලියට අරගෙන විශාල ශාලාවකට ගෙන ගියා. ඒ ශාලාවේ පොලිසියේ හමුදාවේ උසස් නිලධාරින් 30 විතර වාඩිවෙලා. හැමෝම කුතුහලයෙන් මා දිහා බලනවා. ගරුසිංහ අත්අඩංගුවට ගත්ත කියලා ඒ අයට විශ්වාස කරන්නත් අමාරුයි. එතන කොබ්බෑකඩුව මහත්තයත් හිටියා වගේ මතකයි.

ඒ කාමරේ ප්‍රධාන මේසේ වාඩිවෙලා හිටියේ වෝල්ටර් ලියනගේ අනුරාධපුර එස්.පී.  මේසේ පුවරුවක ලියලා තියනවා නලින් දෙල්ගොඩ කියලා. මගෙන් ඇහුවා තමා දන්නවද මම කවුද කියලා? මම කිව්වා නලින් දෙල්ගොඩ මහත්තයා. මම එහෙම කිව්වම හොහ් හොහ් ගාලා හිනා උනා. ඒ තමයි තමා අත් අඩංගුවට ගත්ත කෙනා. මම ඊගාවට කිව්වා වෝල්ටර් ලියනගේ මහත්තයා? එයා අහපි කොහොමද දන්නේ. මම අහලා තියනවා රේඩියෝ එකෙන් පත්තරෙන් පසුගිය කාලේ හම්බන්තොට ගංජා සංහාරය කරපු වීරයෙක් කියලා මම කිව්වා.

වෝල්ටර් ලියනගේ මහත්තයාට දැන ගන්න ඕන කලා මාව අත්අඩංගුවට ගන්න කොට මම හිටපු ස්ථානය. එතන බිත්තියේ ගහලා තිබ්බා අඟලේ සිතියමක් මම හිටපු තැන පෙන්වන්න කිව්වා මම විනාඩියකටත් අඩු කාලයකදි මාව අත්අඩංගුවට පත් වුනු ප්‍රදේශය සිතියමේ නියමාකාරයෙන් පෙන්නුවා.

වෝල්ටර් ලියනගේ මහත්තයාගේ ඇස් උඩ ගියා හැමෝටම ඇහෙන්න කිව්වා ගුඩ් මැප් රීඩර් කියලා. ඊගාවට මම දිහා බලලා ඇහුවා ඇයි බාර නූනේ? මම උත්තර දුන්නා. බාර වීම නිවට කමක්, අපට අවශ්‍ය උනේ පසු බැස ප්‍රති සංවිධානය වෙන්න.

එතකොට එස්.පී. වෝල්ටර් මහත්තයා කියනවා ඔබ තමයි අපි අල්ලගත්ත වැදගත්ම කෙනා. හිටපු කැරලිකරුවන්ගෙන් අපට උදවු කරපු අය ගැන කියනවාද? 

මම ප්‍රති උත්තර දුන්නා මට උදවු කරපු අය පාවලා දෙන්නෑ. ඒක මනුස්සකම. එතකොට එතන හිටියා අයි.පී. ඒකනායක කියලා නිලධාරියෙක් එයා කිව්වා කයිවාරු කාරයෝ කථා කරවන හැටි අපි දන්නවා?

අනුරාධපුර පොලිස් අධිකාාරි වෝල්ටර් ලියනගේ මගෙන් අන්තිමට ඇහුවා තමා පැනලා යනවාද? මම මොහොතක් ඇස් දෙක දිහ බලලා කිව්වා අවස්ථාව ලැබුනොත්. ඒක කරනවා හිරගෙදර මෙන්න මේ මහත්තයා ලඟට ගියාම. (මට ඇඟිල්ලෙන් අනුරාධපුර බන්ධනාගාරයේ එස්.පී. ව පෙන්නුවා) මම තමාව මට නීත්‍යුනුකූලව ලඟ තබා ගන්න පුළුවන් උපරිම කාලය මෙහේ තියා ගන්නවා නඩු කට උත්තර ඒවා උසාවි එක්ක. කවුරුහරි සැකකාරයාට පහර දුන්නොත් ඉන්ටඩික් කරනවා හැබැයි පැනලා යන්න උත්සාහ කරන තෙක් එස්.පී. වෝල්ටර් ලියනගේ මහත්තයා හැබැයි පැනලා යන්න උතසාහ කරන තෙක් කියන පදය දෙපාරක්ම කිව්වා. ඉන් පසුව නලින් දෙල්ගොඩ දිහා බලලා කිව්වා කවුරු හරි මිනිහට අත තිබ්බොත් ඉන්ටඩික්.

නලින් දෙල්ගොඩ මහත්තයා සැලූට් එකක් ගහලා නියෝගය පිලිගත්තා. වෝල්ටර් ලියනගේ මහත්තයා මගෙන් ඇහුවා බඩගිනිද කියලා. එතකොට දෙල්ගොඩ කිව්වා මට ආනමාළු. බනිස් දුන්න බව. මට තේ එකක් ගේන්න කිව්වා. ටේ්‍ර එකක තියාගෙන තේ එකක් පියන් කෙනෙක් ගෙනාවා.

මාව පොලිසියේ දවස් 20 තියාගත්තා. හැමදාම රෑට වෝල්ටර් ලියනගේ මහත්තයා මාව බලන්න එනවා.. කිසි කෙනෙක් මට පහර දුන්නේ නැහැ. අපිට කෑමට දුන්නේ ආහාර පොඩි ප්‍රමානයක් අපිට ඒවා මදි. මම දවස් 3 කෑවේ නෑ. මගේ කෑම අර්නෝලිස්ටයි ගුණපාලටයි දුන්නා. මේක දැක්ක පී.සී. කෙනෙක් පොලිස් මෙස් එකේ උයපු බත් එකක් රෑ ගෙනල්ලා මට දුන්නා. මේ පී.සී. මාව අල්ලන්න එදා මගේ පැලට ආපු කෙනෙක්.

මට බත් එක දෙනවා සාජන් කෙනෙක් දැකලා පැමිණිළි කළා. ඒ. එස්. පී. චන්ද්‍රා මෙන්ඩිස් උදේ මේ ගැන විභාග කළා. මගෙන් ඇහුවා කවුද තමාට බත් ගෙනාවේ? මම බත් ගෙනාව පී. සී ව පාවලා දුන්නේ නැහැ. මේ සිද්ධියෙන් පස්සේ පොලිස් පොඩ්ඩෝ මාත් එකක් යාළු උනා.

මගෙන් කට උත්තර ගන්න කොළඹින් සී.අයි.ඩී. නිලධාරින් ආවා. එතන හිටියා අයි.පී. අළුවිහාරේ. මගෙන් ප්‍රශ්න කරන කොට අයි.පී. ඒකනායක මූ එස්.පී. මහත්තයත් රැවැට්ටුවා කියලා මට පයින් ගැහුවා. මම ඒ පහර කට් කරලා යලි පහර දුන්නොත් පහරට පාර දෙන්න සුදානමෙන් හිටියා. තොට කොළඹ ගෙනිහිල්ලා දෙන්නං අයි.පී. ඒකනායක ගෙරෙව්වා. සී.අයි.ඩී. නිලධාරින් මගෙන් කට උත්තර ගන්නවා. රළු විදිහට ප්‍රශ්න කරන්නේ මම තෝරලා බේරලා උත්තර දෙනවා. මූව කොළඹ ගෙනිහිල්ලා මහන කරමු ඒ නිලධාරි කථා වෙනවා. 

මට කට උත්තරේ අත්සන් කරන්න කිව්වා. මම අත්සන් කරන එක ප්‍රතික්ෂේප කළා. මම කිව්වා මේක තියෙන්නේ ඉංග්‍රීසියෙන්. මට තේරෙන්නේ නෑ නොතේරෙන ලියවිල්ලකට අත්සන් කරන්නේ කොහොමද? අයි.පී. අළුවිහාරෙට තරහා ගියා. තමා කිහිප තැනකදිම ඉංග්‍රීසියෙන් කථා කල බව අපි දන්නවා. වහාම අත්සන් කරනවා කියලා නියෝග කලා. මම යලිත් කිව්වා මම නොදන්නා භාෂාවකින් තියන ලියවිල්ලකට මම අත්සන් කරන්නේ නැහැ.

තරහා ගිය අයි.පී. අළුවිහාරේ කියනවා මුං එක්ක Psychological warfare

මේ කාලයේ පේරාදෙනිය විශ්ව විද්‍යාලයේ වීරසුරිය ශිෂ්‍යාගේ මරණය පොලිස් වෙඩි පහරකින් වෙලා අනුරාධපුර පොලිසිය ලඟ පෙලපාලි මේ කලබල නිසා මාව කොලඹ ගෙනල්ලා මැගසින් බන්ධනාගාරේ රිමාන්ඩ් කලා.

මාව සී.අයි.ඩී. එකේ 4 තට්ටුවට ගෙනගිහිල්ලා විජේවීර ගේ පාපොච්චාරනය අඩංගු ටේප් එක වාදනය කලා. ඒකේ තැනක අහනවා පොලිස් නිලධාරියෙක්, ති්‍රකුණාමලයේ දිසා ලේකම් කවුද? විජේවීර  පිලිතුරු දෙනවා ගරුසිංහ වෙන්න ඕනේ. ඊට පස්සේ මම ගැන තොරතුරු කියනවා.

මැගසින් බන්ධනාගාරයේදි මාව දැකපු උයන්ගොඩ, බෝපගේ මාව වැළඳගත්තා. විජේවීර  නොදැක්කා වගේ ගියා.

දැන් 1977 වසරත් ලබලා නඩු ගොඩක් අයගේ ඉවරයි. මගේ නඩුව නීතිඥ රංබන්ඩා සෙනෙවිරත්න භාර ගත්තා. 

මහ මැතිවරණයේ දී  යූ.එන්.පී. ආණ්ඩුව බලයට පත් උනා. මගේ නඩුව කල් යනවා. මගේ නීතිඥයා නඩුව අහන්නෙ නැත්තං ඇප දෙන්න කියලා මෝසමක් දැම්මා. අවසානයේදි නීතිපති මට විරුධව තිබූ නඩු ඉල්ලා අස් කර ගත්තා. 1977 දෙසැම්බර් වල මාව නිදහස් කල බව දැනුම් දුන්නා. 

මම නිදහස් කරන දවසේ මම ඉල්ලීමක් කරා සෙසු සිරකාරයන්ගෙන් සමුගන්න ඉඩ දෙන්න කියලා. මාව ඇඩ්ඩිං කියන ෙජ්ලර් මහත්තයා එක්ක හිර ගෙදර වටේ යැව්වා පිරිසගෙන් සමු ගන්න. මට විජේවීර ගෙන් සමු ගන්න ගියාම විජේවීර  මාත් එක්ක කථා නැතුව අනෙක් පැත්ත හැරිලා නිදා ගත්තා.

 ඔයා ඉස්සරහ එයාට අවදි වෙන්න බැහැ.  ඇඩ්ඩිං ෙජ්ලර් විහිළුවෙං මගේ කනට කරලා කිව්වා.

මම පිරිසගෙන් සමු අරගෙන සිරගෙයින් නිදහස් ලෝකෙට ආවා. කැරැල්ල කැළෑව, සිරගෙදර. මේ ලෝක තුනේ ගත කරපු කාලය අවසන්. මම එතකං නීතිඥ රන්බන්ඩා සෙනවිරත්න ගුණදාස කපුගේ එක්ක බොරැල්ල වයි.එම්.බී.ඒ එකේ හිටියා. අපි ගියා තේ බොන්න.

මම රන්බන්ඩා සෙනවිරත්න ගුණදාස කපුගේ අපි බොරැල්ල උපවංශ හෝටලෙන් තේ බිව්වා. නිතිඥ රන්බන්ඩා සෙනවිරත්න මට කිව්වා සුමානයක් නිවාඩු අරගෙන ඉන් පසු වහාම වැඩට වාර්තා කරන්න ත්‍රිකුණාමල මහා විද්‍යාලයට යන්නෙයි කියලා. මම එකඟ උනා.

1978 ජනවාරි මාසේ මම මගේ පරණ ඉස්කෝලේ ත්‍රිකුණාමල මහා විද්‍යාලයට ගියා. 1971 අප්‍රේල් මම පාසලෙන් ගිහිල්ලා 1978 ජනවාරි යලි එනවා. අවුරුදු ගානකට පස්සේ ශිෂ්ඨාචාරය එක්ක ගනුදෙනු කරන්න කාලය ඇවිත්. පාසල වෙනස් වෙලා අළුතින් ගොඩනැගිලි ඇවිදින්.

1971 කාලේ මාත් එක්ක ඒ පාසලේ ගුරුමන්ඩලේ හිටපු හේවාවිතාරණ තමයි දැන් විදුහල්පති. මගේ ගෝලයෙක් වෙලා හිටපු නවින් චන්ද්‍ර දැන් ගුරුවරයෙක්. මම ඉස්කෝලෙට ගිය දවසේ කට්ටිය මාව සාදරයෙන් පිලිගත්තා. ඒ කාලේ විද්‍යාගාරේ විද්‍යාගාර සහායක මෙරිල්. මෙරිල් මට ලැබ් එකට කථා කරලා ෆයිල් එකක් දුන්නා.

ඒ පයිල් එකේ මට ආපු රාජකාරි ලිපි සියල්ලම මෙරිල් අරන් තියලා. සර් කවදා හරි මුණගැහෙනකං මම මේ ලිපි ආරක්ෂා කරගෙන හිටියා. මෙරිල් කිව්වා. මට මෙරිල් ගැන ලොකු සෙනෙහසක් දැනුනා. ඒ ලියුම් මට විශ්‍රාම යන තෙක් උපකාර උනා මගේ රාජකාරි වැඩ වලට.

1982 දි මම බැන්දා. අපිට ළමයි 3 ලැබුනා. මම නොයෙකුත් පාසල් වල සේවය කළා. සමහර පාසල් වල අය මම චේගුවේරා කාරයා ත්‍රස්තවාදියා කියන ලේබලය අලවලා මගේ පිටිපස්සට කසු කුසු ගෑවා. ඒත් ඒවාට මම සැලූනේ නැහැ. කැලේ ජීවිතය පොලිස් සී.අයි.ඩී. ප්‍රශ්න කිරීම් හමුවේ අභියෝග වලට මුහුණ දුන්න මට හැංගිලා ගල් කැට විසිකරපු නිවටයන් වචනයකින්වත් අභියෝගයක් උනේ නැහැ. වැඩි පිරිසක් මගේ අත්දැකීම් වලට සැලකිල්ලක් ගරුත්වයක් දැක්වූවා.

1988/89 භිෂණ කාලේදි මට යලිත් ප්‍රශ්න ආවා. 88/89 භිෂණයේදි දේශප්‍රේමී කියාගන්න තුවක්කුකරුවන් මගේ පස්සෙන් ආවා. අනෙක් පසින් පොලිසිය මාව  දෙවන කැරැල්ලට සැක කරලා සිර කරන්න උත්සාහ කරනවා. පොලිසියෙන් මාව අත්අඩංගුවට ගෙන මාතර පොලිසියේ රඳවලා තිබ්බා. මම මාතර පොලිස් කූඩුවේ ඉන්නකොට සාජන් බැද්දගේ ආවා. මෙයා මගේ 1971 මිස් වෙච්ච ටාගට් එකක් කිව්වා. 

මට මතකයි 1971 දි සාජන් බැද්දගේ පී.සී කෙනෙක්. 88 වෙන කොට යන්න ප්‍රළුවන් උනේ සාජන් දක්වා පමණයි. ඒත් මිනිහා කථා කලේ අති දක්ෂ පොලිස් නිලධාරියකුගේ විලාශයෙන්.

මාව උසාවියට ඉදිරිපත් කරලා චෝදනා නැති නිසා මහේත්‍රාස්ගේ අත්සනින් නිදහස් කරන්න නියෝගයක් දී තිබුනත් මාව රඳවගෙන හිටියා. සමහර විට අතුරුදහන් කරන්න වෙන්න ඇති. ඒ අවස්ථාවේදි විජය කුමාරතුංග ඒ වගේම මහින්ද විජේසේකර , හඞ නගලා තමයි මාව නිදහස් කර ගත්තේ. මම විජය කුමාරතුංග, දේවබන්ඩාර සේනාරත්න එක්ක දේශපාලනය කරා යලිත් ආයුධ අතට ගන්න දේශපාලනයක් අවශ්‍ය උනේ නැහැ.

දේවාට වෙඩි තියන කොට මම ඒ අසලත් හිටියා. ඝාතන දේශපාලන සංස්කෘතිය නිසා අපට ඉතා යහපත් මිනිසුන් රැසක් අහිමි උනා. මාව 1988 දි අත්අඩංගුවට ගැනීම පිලිබඳ මම මානව හිමිකම් නඩුවක් පැවරුවා. මට හිතෙන්නේ ඒ කාලේ දාපු ප්‍රථම 88 සිද්ධින් සම්බන්ධ මානව හිමිකම් නඩුව වෙන්න ඇති. නඩුව කරේ මගේ පැරණි දේශපාලන ගුරුවරයා නීතිඥ කල්යානන්ද තිරනාගමයි. 

විශ්‍රාම ගැනීමෙන් පස්සේ මම දැන් පොත පත කියවනවා. අතීත සිද්ධීන් ස්මරනය කරනවා. මෑතකදී මම විදුහල්පතිවරු කණ්ඩායමක් එක්ක රිටිගල ප්‍රදේශයේ චාරිකාවක නිරත උනා. මම කැලේ ඉන්න කොට හිටපු තැන් මට යළි දැක ගන්න ලැබුනා. 

මාව අත්අඩංගුවට පත් වෙලා මාසයකින් විතර ඒකනායකත් අත්අඩංගුවට පත් උනා. දැන් ඒකනායක විශ්‍රාමික ගුරුවරයෙක්. අපි ඉදහිට හමු වෙනවා දුරකථනයෙන්. කථා කරනවා. පැරණි මිත්‍රත්වය තාම තියනවා.

අපේ සමහරු 1971 වැරදි වලින් ඉගෙන ගත්තේ නැහැ. 71 අත්දැකීම සැඟවීමේ ශාපය තමයි 88දි මතු උනේ. 71 වැරදි වලින් පාඩම් ඉගෙන නොගත් නිසා දේශපාලනමය, සදාචාරමය මෙන්ම හැම අතින්ම විනාශකාරි වූ කැරැල්ලක් තමයි 88 දී  මතු උනේ. යළිත් මෙවැනි විනාශ අයේ සමාාජයේ විය යුතු නැහැ.

(වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංගගේ 71 කැරැල්ල ආරම්භයේ සිට අවසානය දක්වා පුර්ණ සමාලෝචනයක් කෘතිය ඇසුරෙනි)

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

මානව හිමිකම් කවුන්සිලෙයේ විසිහත් වන සැසිවාර යේදී මානව හිමිකම් කොමසාරිස්වරයා විසින් සිදු කළ වාචික කරුණු දැක්වීමේදී ශ්‍රී ලංකාව යුධ අපරාධ කර ඇති බව උලුප්පා දක්වා ඇත.එම කරුණු දැක්වීම අනුව ශ්‍රී ලංකා රජය සහ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය එක්ව ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කර සම්මත කළහ. එහිදී සංහිඳියාව සහ වගවීම ප්‍රවර්ධනයට කිරීමට එකඟ විය යුතු බවද දෙමුහුන් අධිකරණයක් ස්ථාපිත කළ යුතු බවද ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 13 වන සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන් ක්‍රියත්මක කිරීමට මෙන්ම එය ඉක්මවා යන බලය බෙදීමකට එකඟ විය යුතු බවටද එහිදී ප්‍රකාශ කර ඇත. මෙම කාරණා යලි යලිත් මතක් කරමින් ශ්‍රී ලංකා රජයට බලපෑම් කරමින් ඇත.එයට හේතුව මානව හිමිකම් නියෝජිතයන්ට මෙම මානව හිමිකම් කටයුතු සඳහා අත පෙවීමට ඉඩදීමේ රජයේ එකඟතාවයයි. එසේම මහජන ආරක්ෂක පණත සංශෝධනය කරමින් ත්‍රස්තවාදය වැලැක්වීමේ පනත අහෝසි කළ යුතුය යන බලපෑමද කොට ඇත. ඒ තත්ත්වය තුළ 2015 වසරේ සිට ගත වුණු කාල වකවානුවේදී ශ්‍රී ලංකා රජය අතුරුදහන් වූවන් සඳහා වූ පනතක් සම්මත කර ඇත. එසේම සංහිඳියාව සහ වගවීම පිනිස ලංකාවේ නීති රිති අධ්‍යාපනය ආදී ක්ෂේත්‍රයන්හි ව්‍යුහාත්මකවෙනස් කම් රාශියක් කරමින් තිබේ.මෑතකදී බෙන් එමර්සන් මහතා ලංකාවට පැමිණ ඉහතකී තීන්දු තීරණ ගැනීමේ ප්‍රමාදයන් ගැන තර්ජනාත්මකව විමසා තිබේ. මානව හිමිකම් කොමසාරිස් තුමනි.ඔබට ලැබී තිබුණු සාක්ෂි පට්ටපල් බොරු යයි වෙනත් වාර්තා වලින් ඔප්පු වී තිබියදීත් මෙලෙස ස්වාධීන රාජ්‍යයකට බලපෑම් කිරීම සහ තර්ජනාත්මකව සැලකීම කුමන අන්දමේ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික කටයුත්තක් දැයි විමසමි.බ්‍රිතාන්‍ය මෙන්ම ඇමරිකාවද මානව හිමිකම් උල්ලංඝණය කරන කල්හි නිශ්ශබ්දව සිට ශ්‍රී ලංකාව කෙරෙහි පමණක් ඇඟිල්ල දිගු කරන්නේ දෙමළ ගෝලීය සංසදයෙන් ඔබට යහමින් මුදල් ගෙවා ඇති නිසා නොවේද.

වර්තමානයේ මානව හිමිකම් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින මහා බ්‍රිතාන්‍ය 1815 වසරේ දී ගිවිසුමකින් ලංකාව භාරගත් පසු මෙරටදී කරන ලද යුධ අපරාධ රාශියක් තිබෙන බව මේ මොහොතේ දී මතක් කර සිටිමි. සිංහල ජනතාව සහ රදළවරු මූලික කරගෙන 1817 දී ඇතිවූ විමුක්ති අරගලයේදී සහ 1848 ඇති වූ මාතලේ නිදහස් අරගලයේදී ලංකාවේ සිංහල ජනතාවට අරභයා විශාල වශයෙන්  යුධ අපරාධ සිදු කිරීමට බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාව කටයුතු කර ඇත.1817 විමුක්ති අරගලයට මේ වන විට වසර දෙසීයක් සපීරී තිබේ. බ්‍රිතාන්‍ය සොල්දාදුවන් සහ නිළධාරීන් සිංහල පිරිමින් සහ කුඩා දරුවන් අමානුෂික ලෙස ඝාතනය කළ ආකාරය පිළිබඳ වාර්තා රාශියක් ඇත. එසේම සිංහල ජනතාවගේ වතු පිටි කුඹුරු ගිනිතබා විනාශ කරමින් ගවයන් ඝාතනය කොට ළිං වලට එම මළ කුණු ඇද දමා දුර්භික්ෂයක් ඇති කර නිහීන ලෙස අරගලය පරාජය කළ හැටි පෙන්වා දිය හැකිය.එසේම මෙම අරගලයට නායකත්වය දුන් රදළයන් රාජ ද්‍රොහීන් ලෙසට නම් කර රටින් පිටිවහල් කරන ලදී. ඔවුන් ගේ දරුවන්ට හිමි විය යුතු වරප්‍රසාද පවා අහිමි කරන ලදී.අදටත් මාතලේ මහනුවර පමණක් නොව නැගෙනහිර පළාතේ පවා ප්‍ර වේනි ඉඩ කඩම් වල උරුමය තහවුරු කරගනු බැරිව සිංහල පැරණි පරම්පරා දුර්වලව සිටී.

අප මුතුන් මිත්තන් මහා බ්‍රිතාන්‍ය රජුට රට භාර දුන්නේ මෙවැනි අපරාධ කරන්නට නොවේ. පෙර සිරිත අනුව රට පාලනය කරන්නටයි. එම ගිවිසුම ද උල්ලංඝණය කරමින් බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිත ආණ්ඩුව 1948 තෙක් අඛණ්ඩව රට පාලනය කර ඇත. ඉන්පසු රට ස්වදේශිකයන් අතට භාර දුන්නද මහ රැජිනගේ බලපෑමෙන් මිදෙන්නට ඉඩ නුදුන්හ. උතුරු සහ නැගනහිර ප්‍ර දේශ 1766 ට පෙර සිංහල රජුන් යටතේ පාලනය වූ පළාත් ය. එම ප්‍ර දේශ වල සිංහල ජනතාව විශාල වශයෙන් ජීවත්ව සිට ඇත. නමුත් බ්‍රිතාන්‍ය යන් බලයට පත් වූ පසු මලබාරයෙන් ගෙන්වූ වහලුන් එම ප්‍ර දේශ වල පදිංචි කරමින් රටේ දේශපාලන අස්ථාවරත්වයක් ඇති කර තිබේ. දැන් එම මලබාරයන් ගෙන් පැවතෙන මෑත පුරපුරේ දේශ පාලනඥයන් ලක් රජයෙන් සවයං පාලනයක් ඉල්ලවති. එහිදී ඇති වූ සිවිල් අරගලයේදී හමුදාව යොදවා එය පාලනය කර ත්‍රස්තවාය පරාජය කරන් ලද්දේ රටේ සාමය සහ නීතිය ආරක්ෂ කර ගැනීමටයි. එහිදී ත්‍රිවිධ හමුදාවේ නිළධාරීන් දිවි පරදුවට තබා ත්‍රස්තවාදය පාලනයට රජයට සහාය දැක්වූයේ රජයේ අණ පරිදිය.රටේ ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීම ත්‍රිවිධ හමුදාවක වගකීමයි. එම නිසා එම ක්‍රියාන්විතයේ යෙදී සිටි සියලුම හමුදා නිළධාරීන්ට විශේෂ මුක්තියක් හිමි විය යුතුය.මහා විජයබාහු රජු ගේ පනාකඩුව තඹ සන්නසේ සඳහන් පරිදි  පෙර රජ දවස  රජු වෙනුවෙන් කළ සේවයට ලබා දුන් විශේෂ මුක්තිය  මගින් හෙළි කරනුයේද එවැනි වරප්‍රසාදයක් හමුදාවට හිමි විය යුතු බවයි..

බ්‍රිතාන්‍ය යන් සහ ලන්දේසීන් විසින් පදිංචි කරනු ලැබූ මලබාර් වහලුන් ගෙන් පැවත එන කිසිවකුට රටේ පවතින බලය දුර්බල කොට සවයං පාලනයක් දීමේ අවශ්‍යතාවයක් නැත. වර්තමානයේ රටේ ජීවත් වන සිංහල දෙමල මුස්ලිම් ජනතාව සියල්ලම රට වැසියන් ලෙසට සැලකුවහොත් ඔවුන් ගේ එදිනෙදා වැඩ කටයුතු පහසු කර ගැනීමටත් දේශපලන වැඩ කටයුතු වල යෙදීමටත් තිබෙන නිදහස උපරිමයෙන් පවතින බව කිව යුතුයි. 1815 දී බ්‍රිතන්‍ය න් ට රට භාර දෙන කල්හි රටේ දේශපාලන බලය මැනවින් ශක්තිමත්ව තිබුණි. රජු රටේ භාරකරු විය. නමුත් ගම් මට්ටමින් පැවති ගම් සභාව සහ පළාත් මට්ටමින් පැවති රට සභාව ආදී තැන් වල ජනතාවගේ වැඩ කටයුතු කර ගැනීමට අවශ්‍ය බලයක් ප්‍රදානය කර තිබුණි. නමුත් සියල්ලන්ම රජුට යටත්ව එම රාජ කාරි ඉටු කළහ. බ්‍රිතාන්‍යයන් රට භාරගත් මුල් කාල වකවානුවේදී 1833 න්  පසු මෙම රාජකාරි ක්‍රමය අහෝසි කරන ලද්දේ විය. ඉන්පසු රටේ පරිපාලනය බිඳි වැටුණ අතර මහ ගංවතුර සමයන්හිදී වාරිමාර්ග  බොහොමයක් කැඩී බිඳි ගියහ. බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයන්ට තමන් කළ වැරැද්ද තේරුම් ගියේ එවිටයි. ඉන් පසු ඔවුහු ක්‍රමයෙන් රටේ සංස්කෘතිය තෙරුම් ගනිමින් ගම්බද පරිපාලන ක්‍රම ශක්තිමත් කළහ.එහි පළමු පියවර වූයේ 1871 ගම් කාර්ය සභා පණතයි. ඉන්පසු 1920 දක්වා මෙම පණත් සංශෝධනය මගින් ගම් සභාවලට යලි බලය පවරමින් බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්ඩුව නීති රීති සකස් කළහ.

1916 දී බස්නාහිර පළාත් ඒජන්ත වරයා වූ ජේ.බී. ප්‍රෙෂර් මහතාගේ මූලිකත්වයෙන් පළාත් පාලන ක්ෂේත්‍රය පිළිබඳ කරුණු සොයා බැලීමට කොමිසමක් පත් කර ඇත. මෙහි වාර්තාව 1918 දී පිටවිය. මෙම වාර්තාව පදනම් කරගත් රජය 1920 අංක 11 දරණ පළාත් පාලන ආඥා පනත සහ 1924 අංක 9 දරණ ගම්කාර්ය සභා ආඥා පනත් දෙක සම්මත කර ගෙන ඇත.1924 පනතින් විශේෂ වෙනස්කම් දෙකක් මූලිකව ඇති කරන ලදී. ඒ නම් මෙතෙක් නිල බලයෙන් ගම් කාර්ය සභාවල මූලිකත්වය ගෙන කටයුතු කළ ගම් මුලෑදෑනීන් ඉන් ඉවත් කිරීමයි. අනෙක නම් අතුරු ව්‍යවස්ථා සම්පාදනය ට හැකි වන පරිදි ගම් කාර්ය සභාවේ බලතල පුළුල් කිරීමයි.1927 දී පත් කරනු ලැබූ ඩොනමෝර් කොමිසම මගින් ලංකාවේ පළාත් පාලනය පිළිබඳ පුළුල් අදහස් විමසා වාර්තාවක් සකස් කළහ. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්  1932 සහ 1933 පනත් මගින් ගම් සභිකයන් පත් කිරීම ඇති කරන ලදී.මෙහි උච්චතම අවස්ථාව නම් 1938 අංක 60 දරණ ගම් කාර්ය සභා ආඥා පනතයි. මේ මගින් පළත් පාලන ආයතන තව දුරටත් පුළුල් කරන ලදී. මේ යටතේ සෑම ගම් කාර්ය සභාවත්ම පොදු දේපළ තබා ගැනීම පොදු මුද්‍රාවත් තබා ගැනීම බදු අය කිරීම සහ  ව්‍යවස්ථා පැනවිය හැකි නීතිගත සංස්ථාවක් බවට පත් වීම සිදු විය.

1946 අංක 53 පනත මගින් මෙතෙක් ගම්සභා සහ නගර සභා සඳහා වූ මැතිවරණ නීතිය වෙනස් කොට සියලුම පළාත් පාලන ආයතන මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා යටට පත් කරන ලදී.එසේම 1945 අංක 43 පනත මගින් සියලුම පළාත් පාලන සේවකයන් පළාත්පාලන සේවා කොමිසම යටතට පත් කර ඇත. 1955 දී රජය විසින් පත් කරන ලද චොක්සි කොමිසම මගින් පළාත් පාලන ආයතන වල ස්වයං පාලන හැකියාව විමර්ශනය කොට යෝජනා ඉදිරිපත් කර තිබේ. මේ නිසා 1971 අංක 48 දරණ පනතින් ආදායම් එකතු කිරීමේ වගකීම ද 1977 අංක 24 දරන පනතින් පළාත් පාලන ආයතන ප්‍රධානීන්ට අයවැය අනුමැතිය දී සම්බන්ධයෙන් ද බලතල පවරා ඇත. ඒ අතින් බලන කල්හි පූර්ණ බලතල බෙදීමක් මෙම සභා හරහා සිදුවී ඇති බව පැහැදිලි වෙයි. නමුත් 1977 කාලයේදී කොටි ත්‍රස්වාදීන් විසින් දියත් කළ රට බෙදීමේ ඊලාම් සටන නිසා බිය පත් වූ රජය 1980 අංක 35 දරන පනතින් දිස්ත්‍රික් සංවර්ධන සභාවන් පිහිටුවීමට තීරණය කළහ. ඒ එකළ විපක්ෂ නායකායාව සිටි ඒ .අමිර්තලිංගම් සැනසීමටයි.රජය ගත් මෙම අදූරදර්ශී තීරණය නිසා ගම්සභා සහ සුලු නගර සභා සියල්ල අහෝසි විය.1980 ජූන 30 වන විට ගම්සභා 547 ක් සහ සුලු නගර සභා 83 ක් පවත්වාගෙන පැමිණ ඇත.දිස්ත්‍රික් සංවර්ධන සභා ඇති කිරීම නිසා ග්‍රාමීය ජනතාවට ඉතාමත් සමීපව කටයුතු කරල ආයතනයන් අහෝසි විය.එම ප්‍රතිසංස්කරණ  කරන ලද්දේ පැවති එක්සත් ජාතික පක්ෂ රජයයි. ඒ වෙනුවට දිස්ත්‍රික් සංවර්ධන සභාවලට අමාත්‍යංශ 11කට අදාල විෂයයන් 15 ක් පවරනු ලැබූහ. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී වරුන්ද මෙම සභා වල අසුන් ගෙන කටයුතු කළහ.එයින් සිදු වූයේ ජනතාවට බලය යෑම නොව දේශපාලන නායකයන් හට බලය ලැබීමයි. එහිදී ගමේ ඇති නියෝජන අඩුව සම්පූර්ණ කරලීමට 1981 දී ග්‍රාමෝදය මණ්ඩල පිහිටුවනු ලැබූහ.නමුත් මේ කිසිවකින් ගම් මට්ටමේ ප්‍රශ්ණ විසඳීම පහසු නොවීය.ඒවා අවසානයේ දූෂිත ආයතන බවට පත් විය.පසුව ඉන්දීය රජයේ බලපෑමෙන් ඇති කළ පළතා සභා නිසා මෙම දූෂීත භාවය දෙතුණ තෙගුණ විය. බලය දේශපාඥයන්ට හුවමාරු වීමෙන් ඇති වූ දුර්භාග්‍ය අද මුළු රටම වෙලා ගෙන ඇත.

1987 දී නැවත උප දිසාපති කොට්ඨාශ මටිටමින් ගම් කාර්ය සභා පාලන ප්‍රදේශ එක් කර ප්‍රාදේශීය සභා පිහිටුවීමට කටයුතු කරන ලද අතර. අද රට පුරා මහ ජන චන්දයෙන් තේරී පත්වූ සභිකයන් සහිතව ප්‍රා දේශීය සභා ක්‍රියාත්මක වෙයි. ඒවා තුළින් රට පුරා සෑබෑ ලෙසටම බලය බෙදා හැර තිබේ.පරිපාලනය ශක්තිමත් කර තිබේ.නමුත් පළත් සභා පනත මගින් එම බලය නැවත උදුරා ගෙන ඇත.2015 වර්තමාන ආණ්ඩුව පත් වූ පසු දිගින් දිගටම පළාත් පාලන චන්දය කල්දමමින් ජනතාව සතු බලය අව භාවිත කරමින් සිටින්නේ මානව හිමිකම් කොමසාරිස් ඇතුළු ජාත්‍යන්තර ආයතන විසින් ලබා දුන් න්‍යාය පත්‍රය ක්‍රියාත්මක කිරීම උදෙසා කල් මැරීමටයි.මෙවැනි ක්‍රියා යහපාලන ගණයේ උසස් ක්‍රියා නොවේ. දේශපාලන තක්කඩියන්ගේ අමන ක්‍රියා වේ. එම නිසා සැප්තැම්බර් 11 වන දිනට රැස්වන මානව හිමිකම් සමුළුවේදී ශ්‍රී ලංකාවේ සැබෑ තත්ත්වය වටහා ගෙන ව්‍යාජ සාක්ෂි ඉවත දමා ලංකාවේ ස්වාධීන පැවැත්මට හිතකර යෝජනා පමණක් සම්මත කර සැබෑ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයන් ලෙසට  හැසිරෙනු ඇතැයි  බලාපොරෙත්තු වෙන් සිටිමි.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

By Shehan Chamika Silva Courtesy The Daily Mirror

After listening to several phone conversations taken place between Arjun Aloysius (PTL owner) and Kasun Palisena (PTL CEO), which were previously deleted and missing from PTL’s recording system, Attorney General’s Department officials late last night have uncovered the vital information about what took place during the controversial February 27, 2015 bond issue and thereafter, sources close to the Presidential Commission of Inquiry on Bond issue told the Daily Mirror yesterday.

According to the sources, these conversations were about how to deal at an auction and how PTL had received inside information.

The contents of these phone conversations between Aloysius and Palisena will be placed before the Commission tomorrow (Wednesday 6) during the cross-examination of Kasun Palisena by the AG, sources also said.

Nuwan Salgado, the chief dealer yesterday submitted the original back up voice recordings to the Commission and thereby, the Attorney General’s Officials had started listening to those missing conversations by yesterday evening.

Earlier, the PTL had provided voice recordings stored in its phone recording system but some conversations were found to have missing.

However, in recent testimonies, PTL IT executive, Sachith Devathantri and Chief Dealer of PTL Nuwan Salgado admitted that they had deleted voice recordings on the instructions of Kasun Palisena.