– See more at: http://www.dailymirror.lk/112789/WHY-MANGALA-MUST-EXIT-AND-AMUNUGAMA-MUST-ENTER#sthash.eaRXev7n.dpuf

Dr Ruwan M Jayatunge. 

 With Black July, dawned the era of gun culture, disappearances, child soldiers, collapse of rule of law and erosion of democracy. Within the first ten years of UNP rule from 1977, the draconian Constitution was further strengthened with 16 further constitutional amendments – with the two notorious 4th and 6th.”

 Dew Gunasekara- General Secretary Communist Party of Sri Lanka

 Race riot is a form of collective violence caused by hatred for one another of members of different races in the same community.  In the 20^th Centaury alone there had been over 300 racial riots reported from most parts of the World. Among these   Denver Riots 1901, Toronto riots against Greeks in 1918, Brisbane riots 1942, Singapore riots in 1950, Dutschke Easter Riots in Germany 1968, May thirteenth race riots in Malaysia 1969 , Southall riots in England 1979, Black July in Sri Lanka 1983,  Los Angeles Riots 1992,  Tutsi massacres in Rwanda 1994, Anti Immigrant riots in Spain 2000  represent a huge proportions  of man made disasters.

Mukami McCrum of the Central Scotland Racial Equality Council defines racial violence as follows…..

The use of violence as a method of control and domination of those who are deemed to be inferior and powerless is practiced in many cultures, societies and countries of the world. Racial violence differs from other forms of violence in that the root causes are to do with assumption of superiority and dislike of other people who are deemed to be inferior because of their identity, ethnic origin, nationality, national origins or descent; and because of their appearance and physical characteristics such as colour, language and dress.  

Riots typically involve assaults, murders, vandalism and the destruction of private and public property. The Philosopher, historian and political economist Pierre-André Taguieff debates that racism and racial hatred is based on xenophobia and ethnocentrism (evaluate other cultures in terms of one’s own).  The distinction between one specific ethnic group and one outside that ethnic group gives rise to feelings of fear, hatred, and rejection. It is a primitive feeling, which came through the human evolution. One outside the ethnic group identifies as an alien and feelings of dangerousness and absolute possession projects onto the uncanny stranger.

From the Freudian perspective, there are fundamental tensions between civilization and the individual. Freud identifies aggression and killings as humankind’s primitive instincts. According to Freud, violence is deemed as the basis of human existence on two levels; the violence in the uninhibited instinct and the violence, which the culture practices against one another.

According to the Sociologist Noël A. Cazenave, racism is a highly organized system of ‘race’-based group privilege that operates at every level of society and is held together by a sophisticated ideology of color/’race’ supremacy.  Racial tensions frequently link with poverty, economic recessions and unemployment. Often riots are instigated by the extremist groups and they use mob elements to commit violence.

Psychologist Arnold Goldstein   defined a mob as a crowd acting under strong emotional conditions that often lead to violence or illegal acts.” He further explained that a riot is an instance of mob violence, with the destruction of property or looting, or violence against people.”  To Goldstein, mobs are the product of a process of evolution” and they are formed by people sharing the same conscious or unconscious needs. Psychologists have observed that riots develop a life of their own once they begin. The first stage of the riot is an attack on property and the riot then moves to attacks on people. As the riot grows and more people join in, the duration of the riot depends on the resistance met by rioters, their organization and leadership, the success” of their violence and the degree to which extant authorities send permissive signals encouraging continuance or vigorously intervene.” The riot may also spread to other areas, sometimes distant from the precipitating site, (The Psychology of the Wilmington Riot)

The Black July

In July 1983, communal violence erupted in Sri Lanka and between 400-3000 Tamils were killed (Frances Harrison BBC correspondent in Colombo). However, some claim that the number of people who got killed in 1983 were less than 500 and later these numbers were exaggerated by various agencies. But these numbers do not minimize the viciousness of the race riots of 1983. The Black July was a highly organized mob violence that had political backing. Following the conflict, more than 18,000 houses and numerous commercial establishments were destroyed. The property damage was estimated over $300 million US Dollars. More than 150,000 Tamils fled the island-seeking asylum in India, USA, Canada, UK and Australia.

In 1984 Paul Sieghart, the Chairman of the British Section of the International Commission of Jurists stated his views on Black July. He stated that   the Black July   was not a spontaneous upsurge of communal hatred among the Sinhala people. It was a series of deliberate acts, executed in accordance with a concerted plan, conceived and organized well in advance.

Tirunaveli ambush – The immediate catalyst for the racial riots 

On the 15^th of October 1981, Tamil militants killed two soldiers of the Sri Lanka Army and from 1981 to 1983 July; nearly 35 members of the armed forces were killed in the North. The militants disrupted the civil administration.  Public transport was crippled due to setting CTB buses on fire. Banks were robed. The tension was rising in the South. The killing of 13 soldiers including the Second Lieutenant Vaas Gunewardene of the 1^stbattalion of Sri Lanka Light Infantry at the Tirunaveli junction became an immediate catalyst for the racial riots.  Violence broke out in Borella and spread to other areas.

Political Hands behind the Black July

Some historians point out that the racial violence against Tamils in 1983 had a political backing or a politically sponsored program against Tamils. Some politicians facilitated unprecedented violence. According to Professor Rajan Hoole several weeks prior to the Black July the former Minister of Fisheries Mr. Festus Perera had mentioned to his supporters at the Browns Beach Hotel that let them wait a few weeks , they will learn a good lesson” which meant that   a mass attack against Tamil civilians would be launched soon. When the clashes broke out some cabinet ministers, local politicians, and their henchmen launched violent attacks against Tamil civilians openly. The perpetrators used voter lists containing home addresses to make precise attacks on the Tamil houses.

Violence against Tamil Students at the Peradeniya University in 1983 May

Nearly two months before the Black July Tamil students of the Peradeniya University were savagely assaulted by a group of Sinhalese students led by W.A.D.T. (Thulsie) Wickremasinghe and A. Ekanayake –   4th year science students from Arunachalam Hall and another group led by Dr. S. Gamage, a passed out dentist who was motivated by personal considerations. (Sri Lanka: The Arrogance of Power: Myths, Decadence and Murder – Rajan Hoole). The violence against the Tamil Students at the Peradeniya University could have had links with assaults and expulsion of the Sinhalese students from the Jaffna University by some radical Tamil students in early years. In 1976, the University Registrar Mr Wimal Sundara was beaten and chased out from the university by these radical groups. Although the university’s head, K Kailasapathy wanted to maintain the multiethnic character in the Jaffna University by 1978 most of the Sinhalese students of the Jaffna University were moved to other universities.

Weilkada Prison Massacre

On the 25^th  of July 1983, prison riots  broke out and thirty-seven Tamil prisoners who were detained under the Prevention of Terrorism Act were murdered by the inmates. Within a few days, the second riot erupted and further 15 prisoners were killed. Following the riots Selvarajah Yogachandran, (Kuttimuni )   Thangathurai,  and Jegan  lost their lives.

 Fr. Philip Anton Sinnarasa of St. John’s, Church Delft was arrested under the PTA and kept under detention at the Welikada Prison. He was one of the very few survivors of the 1983 Welikada prison massacre. He had published his experience in a web page – Remembering silenced voices Black July 83.

I remember that on the first day, the 25th, we were brought outside of our cell and we could see that the whole sky was in smoke. There were big riots taking place outside. We also heard that there was a lot of burning and killing going on.

 That evening, we a heard a lot of screaming and crying. We quickly found out that there was an attack on the political prisoners in the Chapel section. All the Singhalese criminals were let out. They took whatever they could, and they were killing the Tamil prisoners. 35 people were massacred on this day. 

…..Eventually the army came in and fired tear gas. It was a closed building, so we were also affected, but they were able to chase the criminals outside. The soldiers came in with guns to see whether we too had done anything. We were asked to kneel down. We didn’t know what was going to happen. We thought that they were going to just finish us off! Luckily, a high-ranking officer came and he ordered us all to leave.

Sepala Ekanayaka ’s  involvement in the Weilkada Prison Massacre

Sepala Ekanayaka earned the title to become the first Sri Lankan to hijack an aircraft. In 1982, Sepala Ekanayake hijacked an Alitalia aircraft with 300 passengers on board and he threatened to blow up the aircraft unless his demands were met.  His major request was to reunite with his Italian wife and his son Free Ekanayaka. After his demands were made, Sepala Ekanayaka came to Sri Lanka with his family. He received a hero’s welcome by the public. Sepala Ekanayaka could not enjoy his freedom with his family for a long time. After he returned to Sri Lanka Sepala was arrested and indicted.  He had to serve a prison term at the Welikada prison.

Professor Rajan Hoole the author of – Sri Lanka: The Arrogance of Power: Myths, Decadence and Murder indicates that Sepala Ekanayake was involved in prison riots.  When the Commandos entered the Welikad prison to prevent prisoners escaping Sepala Ekanayake went in front of Major Sunil Peris of the Commando Unit and showed him a human part, which could have been removed from a Tamil prisoner. The officer was horrified and assaulted Sepala Ekanayake. The detainee Prof Nithyanandan too had confirmed that he saw Sepala with the other inmates who attacked the Tamil prisoners. According to Professor Rajan Hoole, some jailors (Rogers Jayasekere, Samitharatne alias Samitha Rathgama) played a key role conspiring the massacre.

(Soon after the 1983, Weilkada Prison riots Sepala Ekanayake made a public statement and denied any participation of the measures. He was released in 1987. )

The media propaganda that ignited the racial conflict 

The  media played a crucial role in the 1983 riots. The local media fuelled the tensions between two groups. These newspapers used ethnic stereotyping and ethnic prejudices as well as dramatization of ethnic events to keep high emotions.

When the terrorism was emerging in the North some Sinhala newspapers  took a dramatic turn and started spreading  hateful words and racist propaganda. This may be a response to some Tamil newspapers that spread racially motivated emotions against the Sinhalese population. The newspapers of both sides attempted to influence public opinion through igniting racial hatred.

6 – 8 weeks before the Welikada prison massacre one article appeared in   a  Sunday newspaper that carried the title – Siragedara Balkana Maheshakyo (The Privileged who have a good time at the Prison) In this article the writer  had   heavily criticized the prison authorities for giving extra comforts to the Tamil prisoners who were detained under the PTA at the Weikada prison. This article could have made an impact on the Welikada prison massacre.

Media and Racial Violence- Example from Rwanda

How the media can control the minds of the people in a period with racial tension?  Allan Thompson gives a detailed account in his book Media and the Rwandan Genocide.

In March 1992, Radio Rwanda was first used in directly promoting the killing of Tutsi in a place called Bugesera, south of the national capital. On 3 March, the radio repeatedly broadcast a communiqué supposedly sent by a human rights group based in Nairobi warning that Hutu in Bugesera would be attacked by Tutsi. Local officials built on the radio announcement to convince Hutu that they needed to protect themselves by attacking first. Led by soldiers from a nearby military base, Hutu civilians, members of the Interahamwe, a militia attached to the MRND party, and local Hutu civilians attacked and killed hundreds of Tutsi (International Commission 1993: 13–14).

The role of the radio in inciting killing demonstrated the importance of controlling the media. Opposition parties, having proved their strength in massive street demonstrations, were able to push Habyarimana into conceding to them the right to participate in government and one of the ministries they wanted to control was a newly created ministry of information. In the new coalition government formed just after the Bugesera massacre, a member of one of the opposition parties was named to head this ministry. He gradually instituted policies meant to end the MRND monopoly on the media and to guarantee equal access to members of other political parties. Nahimana was removed as head of the information office and so lost control of the radio as well (Chrétien 1995: 61).

The Eye Witnesses  Accounts of the Black July

 Sanjeevan Selladurai

I was returning home from grade 5 scholarship exam on 1983 July 23rd. The day was horrible. Everywhere it looked clouded with smoke. I rushed  home around 12:30 p.m. and found everyone looking tense. Around 3:00 P.M, a mob of 50 people came to my home and started beating my brothers. My mother tried getting in front of them to protect them but still two of my elder brothers were beaten with wooden sticks. All the neighbors simply looked on and enjoyed the scene. Only one person named Kakka who was Sinhalese, came forward and talked for us. He asked the thugs to leave the place immediately. 

I think we are all alive today because of that single person. Later, we were taken to his house and we were there for 3 days. Then, we decided to move to a refugee camp set up within the St. Lucia Church in Kotehena and then we went to Jaffna by a cargo ship called Lanka Kalyani. It took 3 days to reach KKS and we all were starving inside the ship without any food or water.

(Sanjeevan Selladurai  who is a Sri Lankan Canadian had published his experiences in the web page –  Remembering silenced voices Black July 83)

 A student who witnessed the events at Boralla and Maradana

It was a Monday morning and I was going to school. Our bus suddenly stopped in front of the AF Raymond’s building and we saw a vehicle that was burnt in the middle of the road. The driver stopped the bus and we all got down. I walked up to the Borella junction and saw many destroyed shops. The firefighters were trying to extinguish the BCC building that was on fire. I overheard someone was telling that the fire fighters saved a Tamil girl and her mother who were trapped on the top floor. 

I met some of my schoolmates there and we walked towards Maradana. Near Kupiyawattha Rd I saw Tamil wedding photographs thrown on the ground. We presumed that the looters had taken the photo album throwing the wedding photos. That was an awful thing to do, destroying wedding photographs – someone’s memorable event of life.

Maradana was full of flames. We climbed the Marada  overhead bridge to get a clear view. I saw the crowd assaulting a man probably a Tamil. He fell down and over 25 people assaulted him. There were several policemen on the street, but they did not pay any attention and controlled the traffic turning their back. 

A Resident at W.A Silva Mawatha -Wellawattha – The invisible Perpetrator

Several weeks before the 1983 July riots, I went to buy some food items at the nearby boutique. The shop owner who was a Tamil told me that a little while ago, he listened to the Kotihanda (the voice of the Tigers) and their boys are attacking the Army. He said this in a proud and daring voice to insult me.  I was so furious but speechless. When the riots stated after several weeks,  a group of mob came to our area and attacked Tamil shops. I went near one of the ringleaders, showed the boutique, and said in that boutique you will find a Tiger supporter, go and teach him a lesson” The mob went and attacked that boutique.  Within a few minutes, I could see the flames.

(The invisible perpetrator revealed this story  soon after the 83 communal riots)  

 The Plight of Dr. Emerson

Dr Emerson was a respected Tamil dentist lived in Colpetty near the Liberty cinema. When the violence started the local gangs gave him an assurance that he would not be touched. However, Monday afternoon a group of mob from another area attacked his house. Although Dr. Emerson his wife and children escaped without any physical harm, their house was burnt.  The Emerson family came to Milagiriya and stayed in a relative’s house. In the evening, another group of thugs came to attack the relative’s house in Milagiriya.   A Sinhalese neighbor came forward and gave them shelter. Dr. Emerson’s young daughters and son were hidden inside  the Sinhala neighbor\s house until the mob went away. The kind neighbor gave rice and other dry rations to the Emersons. On the second day, Emerson Family went to a refugee camp. After a few months, the entire family got asylum in UK. After living in UK for several years, Dr. Emerson died in United Kingdom as a refugee.

The Story of a System Analyst

 A 28 year-old systems analyst, a Sri Lankan Tamil who wishes to remain unidentified, had an even ghastlier experience to relate: ‘That morning, we were having a meeting in the office when we heard the sounds of mob fury. We went out onto the balcony and what we witnessed was systematic looting and arson by a merciless mob. The leader had a voters’ list with him to identify Tamil houses. They would mark a Tamil house, forcibly enter, smash the furniture and window panes, drag the inmates out and kill them. Another passing mob would stop cars, extort petrol and set fire to what was left of the houses. I rushed home and told my parents we must leave. Hardly had I said that when we heard the next house being ransacked. We grabbed our passports and a change of clothes and rushed out. A Sinhalese swung at me with a spear. Luckily, a Sinhalese shopkeeper nearby stopped him by telling him we spoke Sinhalese and had done a lot of social work locally. It was like being born again when we got out of the country.’

 (from Tamil Nadu: Backlash” by S.H. Venkatramani. India Today. 31 August 1983, p.18)

The Tamil houses that were saved by the neighbors

When 1983 Communal riots erupted, Bambalapitya flats was the only community in Colombo, which was not affected. Sinhala dwellers of the flats protected their Tamil neighbors. Hence, not a single Tamil house was attacked. When a group of mob came to attack the Bambalapitya flats from the seaside  on the July 26, 1983 at about 3.30 pm,  a young man named Chamley Abysuriya and a group of Sinhala boys rushed to them and  said to them in Sinhala we are attacking here you guys go somewhere else so the mob believed them  and went towards Wellawatte. Soon the Sinhala youth of Bambalapitiya flats organized a vigilant service to protect the lives and property of their Tamil neighbours. Gamini Walgama who is a STF officer now gave the leadership to organize the day and night vigilance service. Up-to-date no one has admired the courage and leadership demonstrated by Chamley and Gamini Walgama on the 26^th  of July 1983. 

Are you a Sinhalese? 

A group of mob were screening people to find Tamils in July 1983 and one person was stopped. The leader asked from the man   Are you a Sinhalese?” The man said yes , to verify the man’s identity further the mob leader asked the man to say Buddunta Wandina Gathawa Kiyanava – (tell me the stanza that you warship the Lord Buddha )  the man said the correct stanza and he was released.  Then the man asked from the mob leader Are you a Sinhalese?” The mob leader arrogantly answered  Yes. Then the man had asked from the leader Ok tell me the stanza that you say to the Lord Buddha when you offer him flowers.  The mob leader was thunderstruck he did not know the stanza.

(This incident was reported by the late Mr. Amitha Abesekara- the journalist Island Newspaper)

The Truth Commission

In 2001, the President Chandrika Kumaratunge appointed the Truth Commission under the chairmanship of the former Chief Justice, Mr. S Sharvananda and the commission made some recommendations. But unlike in South African Truth and Reconciliation committee the 1983 Truth Commission was unable to reach the hearts and minds of the general public and it could not make a deep impact in our society. The Truth Commission of Sri Lanka failed to promote national unity and reconciliation. The commission failed to achieve its goals.

The psychological effects of Black July

The Black July created a collective trauma among the Tamils that lasted for a long time. It was a  shock wave that gave a destructive domino effect. People encountered and witnessed horrific events beyond usual human experience. Many victims had faced NDE experiences that affected their psychological wellbeing. Some victims still suffer from the psychological repercussions of the Black July. Most of the victims lost the sense of trust. Some have deposited deep hatred and resentment towards Sinhalese people. Many youth joined the militant groups to retaliate. Some actively took part in anti-Sinhalese propaganda exhibiting deep-rooted prejudice.

Professor Rajan Hoole points out the anger and revulsion exhibited by some Tamil expatriates revealing the deep-rooted prejudice of   Fr Sinnarasa

Fr. Sinnarasa who escaped to India in September 1983 distanced himself from the LTTE for several years, but is now in North America campaigning for the LTTE in a spirit of blind hatred not different from that which moved the Cyril Mathews of July 1983. (Sri Lanka: The Arrogance of Power: Myths, Decadence and Murder – Rajan Hoole).

The experience of the racial riots 1983 made long-lasting negative impression on the minds of the victims, their family, community and society as a whole. The psychological scars of the Black July was passed on from person to person in the community and remembered by generations to come.  Therefore reconciliation and peace building has become utterly difficult.

How did the Sinhalese people react to the Black July? The majority of Sinhalese people did not approve such brutal attacks against the Tamil people and many risked their lives to save the Tamil neighbors. Many years after this tragic event, Sinhalese people are still trying to dis-associate with the Black July. These hurtful and guilty feelings were repressed to the collective Sinhalese unconscious and scheme of silence has been maintained. Many Sinhalese educated masses are reluctant to talk about the Black July. Some Sinhalese fractions argue that the Black July occurred due to the provocation by the Tamil minority and justify it with the mass violence such as Arantalawa massacre ,the Gongala Massacre,  Central Bank bombing etc  that were unleashed against the Sinhalese people  But these fractions do not understand one thing . That is one crime does not erase another.  This form of an eye for an eye does not represent the mainstream thinking.

Conclusion

The Black July 1983 created a collective trauma in Sri Lanka and it affected the country’s political, economical, social and moral structures. It escalated further violence distancing Sinhalese and Tamil people hindering the development and advancement of Sri Lanka. The racial violence of the 83 tarnished the image of Sri Lanka changing the course of the nation’s history. The Black July 1983 taught many bitter lessons to the Sri Lankans. Now the time has come to these two groups to rectify the past errors, think, and work for a common peaceful future.

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

යෝෂිත එනවිට උදය ගම්මන්පිල ඇතුලේය. විමල් වීරවංශට රිදවන්නට මුසම්මිල් තවමත් ඇතුලේය. දැන් නාමල් එනවිට බැසිල් රාජපක්ෂ ඇතුළේය. බැසිල්ට තිබූ චෝදනාව සම්බන්ධයෙන් කිසිදු වංචාවක් සිදු නොවී ඇතැයි වර්තමාන සමෘද්ධි ඇමතිවරයා පාර්ලිමේන්තුවේ ප්‍රකාශ කල හැන්සාඩ් වාර්තාවක්ද නීතිඥයින් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළේය. ඇපදීමට නොහැකි කිසිදු අවස්ථාවක් නොමැති බවද ඔවුහු අවධාරණය කළහ. එදා කඩුවෙලය. දැන් නඩුවෙලය. හොද දේවල් කරනා මිනිසුන් රටේ කොතෙකුත් ඇත. ඔවුන් අගය කරනවා වෙනුවට අපහාස උපාහාස කිරීම ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවේ සම්ප්‍රදාය බවට පත්ව තිබේ.

පිබිදෙමින් පවත්නා නව ජාතික ව්‍යාපාරය කෙරෙහි  ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුව දක්වන බිය මොනවට පැහැදිලිය. විපක්ෂයේ දැනට සිටින දක්ෂතම සංවිධායකයෙක් ලෙස හැදින්විය හැකි බැසිල් රාජපක්ෂ සිරකර තබන්නේ ඒ අරමුණිනි. ශ්‍රිලනිප මනාප ලැයිස්තුවේ හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික්කයේ පළමුවැනියාවූ දකුණු පළාත් සභා අමාත්‍ය ඩී.වී උපුල් පැදුරටත් නොකියා ඉවත්කර එයට පත්කළේ එම මනාප ලැයිස්තුවේ 5වැනි තැනගත් සන්ධානයේ මහලේකම් සහ ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවේ ඇමති මහින්ද අමරවීරගේ ඥාතියෙකි. එදා ජනාධිපති රණසිංහ ප්‍රේමදාස දෝෂාභියෝගය ගෙනආ හිටපු ඇමති ගාමිණී දිසානායක ගෙන් පළිගත්තේ බස්නාහිර පළාත් අමාත්‍ය මහින්ද සමරසිංහ තනතුරෙන් පහකරමිනි. එහෙත් එය කළේ ලතාවටය. ජනාධිපති ප්‍රේමදාස බස්නාහිර පළාත් සභාවේ ඇමති මණ්ඩලය මුලින් විසුරුවා හැරීය. පසුව නව ඇමති මණ්ඩලයක් පත් කළේය. එවිට මහින්ද සමරසිංහගේ ඇමතිධූරය හැලි තිබිණි.

නීතිය වල් වැදෙමින් පවතී. ඖෂධ ජාවාරම, ආයුධ, බැදුම්කර, රේගු වාහන, වී අළෙවි කිරීම්, වත්තල මංතීරුව වැනි මහජන දේපල විනාශ කිරිම්, කරුංකා වංචනිකව ගෙන ඒම චෝදනා ලැබූවන් පිළිබඳව පරික්ෂණ නැත. රජයේ පළාත් පාලන ආයතන සඳහා රජයේම අමාත්‍යාංශයක් හරහා රුපියල් දශලක්ෂ 36ක් වටිනා කොඩිකණු ලබාදීම මහජන දේපල විනාශකල බරපතල අපරාධ ලෙස පෙනෙන අයට මහ බැංකුවේ බැදුම්කර වංචාවෙන් රටට අදවන විට සිදුවූ රුපියල් කෝටි 200ක පාඩුව ගැන නෝ කථාය. වෙනස මාරය. අවසානයේ සිදුවූයේ මහ බැංකු ලොක්කා අර්ජුන මහේන්ද්‍ර ඉන් ඉවත්කර රැකියා දශලක්ෂයේ වැඩපිළිවෙළ ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා රජයේ 5 අවුරුදු සංවර්ධන ව්‍යාපෘතියේ ප්‍රධානියා ලෙස පත්කිරීමය. අමාත්‍යාංශවල අඩුපාඩු පෙන්වා දෙද්දි ඇමැතිවරු විගණකාධිපතිවරයාට පහරදෙමින් සිටින බව කෝප් කමිටු සභාපති මන්ත්‍රී සුනිල් හඳුන්නෙත්ති පවසා තිබේ.

රටපුරා නැගෙන ජනතා විරෝධයට නායකත්වය දෙන්නේ පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීවරුන් 21ක් සිටින නාමික විපක්ෂය වන දෙමළ ජාතික සන්ධානය හෝ විපක්ෂ නායක රාජවරෝදියම් සම්බන්දන් විසින් පත්කරන ලද විපක්ෂයේ ප්‍රධාන සංවිධායකවරයාවූ අනුර කුමාර දිසානායක නායකත්වය දරණ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ නොව සැබෑ විපක්ෂය වන පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් 51 දෙනෙකුගෙන් යුත් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයයි. විවිධ පැත්තට යොමුවූ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ ක්‍රියාකාරකම් මෙන්ම ගමේ ආණ්ඩුව වන පළාත් පාලන ආයතන නියෝජනය කල පළාත් පාලන නියෝජිතයින්ගේ ජනතා ක්‍රියාකාරකම් එක්තැනකට නාභිගතකර සංවිධානාත්මක කලමණාකරණය කිරීමේ කාර්යභාරය මහින්ද රාජපක්ෂ වෙනුවෙන් පැවරී තිබුණේ බැසිල් රාජපක්ෂටය. බැසිල්ට එය සාර්ථකව ඉටුකල හැකිබව කිරුලපන පිටියේ මැයි 1දා පැවති මැයි දින රැළිය පමණක් නොව රටපුරා පළාත් පාලන ආයතනවල හිටපු ශ්‍රිලනිප මන්ත්‍රීවරුන්ගෙන් සියයට 94ක් මහින්දගේ නායකත්වයෙන් යුත් ශ්‍රිලනිප ජනතා පාර්ශවයට දිනාගැනීමෙන් තහවුරු විය. ගොඩනැගෙන දැවැන්ත බලවේගය බැසිල් රාජපක්ෂ හිරකර දැමීමෙන් හෝ වෙනත් අය බිය වැද්දවීමෙන් මර්ධනය කල නොහැකි බව පාලකයින් නුදුරේදීම දැනගනු ඇත. එය මහා සාගරය පොල් කට්ටෙන් වැසීමට යෑම වැනි නිරර්ථක ප්‍රයත්නයකි.

බැසිල් රාජපක්ෂ නව ජාතික ව්‍යාපාරය සඳහා මැතිවරණ ව්‍යූහයක් ගොඩ නැගුවේය. ඒ යටතේ රටපුරා ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශ 328කට අයත් ග්‍රාම නිලධාරි වසම් 14,013ක් යටතේ ගම්මාන 38,259කට එම ජාලය විහිදී පැතිරිණි. එමෙන්ම ඡන්දයකදි මැතිවරණ දිස්ත්‍රික් 22ක අයත් ඡන්ද කොට්ඨාශ 160ට අයත් ඡන්ද  පොලවල් 10,000කට පමණ ඡන්ද නියෝජිතයන් පත්කිරීමේ යාන්ත්‍රණයද දැන් ඕනෑම මොහොතක සූදානම්ය. ලබන වසරේදී පැවැත්වෙන මහ නගර සභා 22, නගර සභා 42, ප්‍රාදේශීය සභා 275 ඡන්දය සඳහා ශ්‍රිලනිප මහජන පාර්ශවය මහින්ද රාජපක්ෂගේ නායකත්වයෙන් වෙනම බලවේගයක් වශයෙන් තරඟකර ජයග්‍රහණය ලබාගැනීමට පමණක් නොව නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් මුවාවෙන් රට අනතුරට පත්කරමින් බෙදුම්වාදය පෝෂණය කරන ජනමත විචාරණයක් රජය තැබුවද ඒ සඳහා වුවද නව බලවේගය සූදානම්කර තිබේ.

ආණ්ඩු විරෝධී නව ජාතික බලවේගය සටන්කළේ වැට් ඇතුළු බදුබර එක්කර බඩුමිල ඉහළ දැමීමට එරෙහිවය. ගමේ පුංචි ආණ්ඩුව වන පළාත් පාලන ඡන්ද කල්දැමීමට එරෙහිවය. ව්‍යවස්ථා මරඋගුලට එරෙහිවය. රට ඉන්දියාවේ කොලනියක් කරන එට්කා ගිවිසුමට එරෙහිවය. ගොවි සහන සහ පාසැල් නිල ඇදුම කප්පාදුවට එරෙහිවය. දේශපාලන දඬයමට එරෙහිවය. දෙමළ අන්තවාදයට පණදීමට එරෙහිවය. බදුලු දිස්ත්‍රික්කයේ ආසන 13ක ශ්‍රිලනිප ඇතුළු ප්‍රගතිශීලින්ගේ හඬ නැගුණේ ඒ වෙනුවෙනි. නුවර සිට කොළඹ දක්වා පාද යාත්‍රාව ඒ සඳහාය. මේ සියල්ලේ අදිසි නායකයෙකු වූයේ බැසිල් රාජපක්ෂය. අත්අඩංගුවට ගැනීමේ යටි අරමුණ බැසිල් නිහඬකර ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ ගමන අඩපණ කිරීම බව පැහැදිලිය. එහෙත් නව යාන්ත්‍රණය ගොඩනැගී ඇති බැවින් එය එසේ අකා මකා දැමිය හැකි නොවේ. අක්මුල්ද වැනසිය හැකි නොවේ.

දිවි නැගුම අරමුදලේ මුදල් යොදා රජයේ පළාත් පාලන ආයතන 56කට ජී.අයි බට ලබාදී රාජ්‍ය දේපොල අවභාවිතා කිරිම සහ මුදල් විශුද්ධිකරණ පනත යටතේ බැසිල් රාජපක්ෂ රිමාන්ඩ් කර තිබේ. බට බෙදා දී ඇත්තේ ජනපතිවරණයට නාමයෝජනා කැඳවීමටත් පෙර 2014 ඔක්තෝබර් 30වැනිදාය. ඇතමුන් කෑ ගසන්නේ යකඩ බට ටික බැසිල් ගෙදර ගෙනහින් වාගේය. නමුත් මේවා දුන්නේ ගමේ මිනිසුන්ගේ මල ගෙදරට, දානේ ගෙදරට, කඩපිලට, සල්පිලට පළාත් පාලන ආයතන හරහා ලබාදීමටය. එයට එරෙහිව පැමිණිල්ල ලැබී ඇත්තේ 2015 මැයි 14වැනිදාය. මිලට ගැනීම නියමිත ටෙන්ඩර් පටිපාටියට සිදුවී ඇති බව අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළ බී වාර්තාවේම සඳහන්ය. මෙම බට මිලදි ගැනීම සඳහා මුදල් ගෙවා ඇත්තේ දිවි නැගුම අරමුදලින් නොව රාජ්‍ය අයවැයෙන් අනුමත අමාත්‍යාංශයට වෙන්කර තිබූ මුදලිනි. මෙහිදී අවභාවිතයක් සිදුවී නැති බව වර්තමානයේ දිවි නැගුම භාර ඇමතිවරයාම පාර්ලිමේන්තුවේ කියා ඇත. මෙම බට ලබාදුන් ආර්ථික සංවර්ධන අමාත්‍යාංශය මගින් පළාත් පාලන ආයතනවලට ජෙනරේටර්, ගලි බවුසර්, වතුර බවුසර්, කසළ එකතු කරන ට්‍රැක්ටර් වැනිදෑ සඳහාද විවිධ ප්‍රතිපාදන සපයා ඇත. එබැවින් කුමන චෝදනා එල්ල කලද කිසිදු මහජන දේපොලක් අවභාවිතය කර නැති බව පැහැදිලිය. ආණ්ඩුව තිත්ත වී ඇති ජනතාවට ඒකාබද්ධ විපක්ෂය හරහා ප්‍රජාතන්ත්‍රීය මංපෙත් ඔස්සේ විරෝධතා ක්‍රියාමාර්ග සංවිධානය කිරීම නිසා බැසිල්ට මෙම දඬයමට මුහුණදීමට සිදුව ඇත. දැන් බැසිල් රාජපක්ෂ අගෝස්තු 1 දක්වා බන්ධනාගාර ගතකර ඇත. පාද යාත්‍රාවට බයවෙලා තියෙන තරමක්ය.

බැසිල් රාජපක්ෂ යනු විටක ශ්‍රිලනිප සියළු බර එසවූ මිනිසෙකි. සංවර්ධනයට නැවුම් පැතිකඩක් ගෙනආ නියමුවෙකි. කාලයේ තාලයට අභියෝග කරුවෙකි. උතුරු වසන්තය, නැගෙනහිර නවෝදය, ගම්පහ රන් අරුණ, ඇවිදින මංතීරු, සතිපොලවල්, මාතෘ සායන, දිවිනැගුම, එක ගමකට එක වැඩක් වැනි වැඩසටහන් ගණනාවක් තුළින් මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවේ සංවර්ධන අරුණලු ගමට ගෙන ආවේ ඔහුය. දේශයේ ගැලවුම්කරුවාට යෝධ ශක්තියක්වූ මිනිසෙකි. ඇත්ත ඇති සැටියෙන් කිවහොත් මහින්ද රාජපක්ෂ ලැබූ සියලු ජයග්‍රහණයන්හි පිටුපස සිටි අයෝමය සෙන්පතියන් වූයේ ගෝඨාභය සහ බැසිල් සොහොයුරන්ය. ඡන්ද 28ක් ජයග්‍රහණය කර එක ඡන්දයක් පැරදුනද එහි පරාජයද නිහතමානීව තමාවෙත බාරගත් දේශපාලඥයෙකුවු බැසිල් රාජපක්ෂ කථාවට වඩා වැඩට දක්ෂයෙකු විය.

‘යහපාලන’ ආණ්ඩුව ඩීල් ලෝකයක්ය. ඇතුලත් ඩීල්ය. පිටතත් ඩීල්ය. ඩීල් වලටත් ඩීල්ය. එබැවින් ආණ්ඩුව සමඟ බැසිල්ගේ ලොකු ඩීල් එකක් ඇතැයි වරෙක කීවේය. බල්ලන් නාවන්නට රණවිරුවන් බලහත්කාරයෙන් යොදාගත් බවටද චෝදනා කළේය. එදා ජනපති මහින්ද රාජපක්ෂටත් එවැනි චෝදනා ගොන්නක් දමා ගැසුවේය. ඩුබායි හෝටලයේ අයිතිකරු මහින්ද බව කීවේය. නාමල් ඇතුළු පුතාලා උදේ හෙළිකොප්ටරයෙන් නුවරඑළියට ගොස් පෝනියෝ පිටේ ගොස් දවල් කෑමට කොළඹ එන බව පාරම් බෑවේය. රත්නරං අශ්වයෝ, ලැම්බෝගිනි කාර් ඇති බවද කීවේ ඇසින් දුටුවා වාගේය. ඒවා එදාවේල ෂේප්කර ගැනීමට මේවා ඇතැම් විකල්ප පත්තර විසින් කල ගේම්ය. ඉකුත් 2001/2 එජාප ආණ්ඩු කාලයේ මිලේනියම් සිටි බුද්ධි බලකායේ නම් ගම් පිටින් දමා එය හෙළිකළේද ඔවුන්ය. අවසානයේ කොටි සංවිධානය මගින් එම බුද්ධි නිලධාරින් එක් අයෙක් හැර සියල්ලෝම මරා දැමුවෝය.

ඩාර්ලි පාරේ ශ්‍රිලනිප නෛතික පාර්ශවය එජාපය සමඟ හවුල් ආණ්ඩුවේ වරදාන භුක්ති වින්දද තමන් තවමත් ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින් වෙනුවෙන් පෙනි සිටින බව කීම හාස්‍යජනකය. එජාපය ආදා මාළු අතින් අරගෙන කද්දී එජාප ආණ්ඩුව සමඟ එක්වී සිටින ශ්‍රිලනිප නෛතික පාර්ශවය එම ආඳා මාළුම කන්නේ ඉරටුවෙනි.

ජනාධිපති විලියම් ගොපල්ලව 1978දී ගෙදර ගියේය.  ජේ. ආර්. ජයවර්ධන 1989 ජනවාරියද, චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග 2005දී ජනාධිපති තනතුරුවලින් සමුගෙන ගෙදර ගියෝය. මොවුන් යළි ඉල්ලා කිසිවෙකු පාරට බැස්සේ නැත. ලක්ෂ ගණන් මිනිසුන් මහින්ද රාජපක්ෂ ඉල්ලා සිටින්නේ රටේ නිදහසේ ඒකීයබවේ, අභිමානයේ සහ සංවර්ධනයේ සංකේතය ඔහු නිසාය. මහින්දගේ පවුලේ සාමාජිකයෝ මෙහෙම හිරේදාලා රාජපක්ෂලාගේ දේශපාලනයට තිත තබන්නට හෝ ඔවුන් මානසිකව වට්ටන්නට කිසිවෙකු සිතනවානම් එය මිරිගුවකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ සියළු විශ්ව විද්‍යාලවල ඉගෙනුම ලබන දෙමළ සිසුන් සංඛ්‍යාව 25,000කට අධිකය. වසර 1984න් පසුව කිසිදු සරසවියක දෙමළ සිසුන්ට ජාතිවාදී පදනමකින් හිරිහැර කල බවට පැමිණිලි නැත. එහෙව් 30 වසරක් පසුකල තැන යාපනය සරසවියේදී 1500ක් පමණ සිංහල සිසුන්ට අත්ව ඇති ඉරණම ගැන සැවොම කණගාටු විය යුතුය. යාපනය සරසවියේදි ගස්සපු පිරිසේ නායකයෙකු බවට චෝදනා ලත් මහා ශිෂ්‍ය සංගමයේ සභාපති සසිදරන් කනකේෂ්වරන්ට දවසින් අපේක්ෂිත ඇපය. ඔහු වෙනුවෙන් යාපනය උසාවියේ පෙනි සිටි නීතිඥයා වූයේ දෙමළ සන්ධානයේ සුමන්දිරන්ය. ගුටිකාපු සිසුවා තවම රෝහලේය. ඩෙනිම් අදින්න එපා කියා නවකවද සිද්ධියක සැකකරුවන් ලෙසින් මාස 2කට වැඩිකලක් රිමාන්ඩ්කර සිටින කැලණි සරසවියේ සිසු සිසුවියන් 8දෙනාට පෙරේදාද ගම්පහ උසාවියෙන් ඇප නැත. ඒ රජයේ නීතිඥවරිය නොපැමිණිමේ හේතුවෙනි. මෙම මාර වෙනස තේරුම් ගත යුත්තේ කෙසේද? අනේ කාලේ වනේ වාසේ කියන්නේ මේවාටය.

සහජීවනය දැන් මිරිගුවකි. සංහිඳියාව ගැන දැනුවත් කරන්නේ දකුණට පමණි. සහජීවනයේ නාමයෙන් උතුරේ ඇතැමුන් මිත්‍රත්වය දිගු කරන්නේ පොල්ලකිනි. ගංජා වැටලීමට ගිය පොලිස් නිලධාරින්ට සමන්තුරේදී පල නොකියා පලා බෙදති. ජාතික සංහිඳයාව කියමින් සෑම අසාධාරණයකටම ඔළුව පහත්කරගෙන සිටින්නැයි සිංහලයින්ට පුරුදු කිරීම බලධාරින්ගේ රාජකාරිය බවට පත්වෙමින් තිබේ. ගැටබෙර සද්දේ උතුරේ ඇතැමෙකුට වාවන්නට බැරි වූවද කාවඩි සද්දෙට දකුණේ මිනිසුන් මනාපය. දැන් සංහිදියාවද යහපාලනය මෙන් තවත් වචන සෙට් එකක් පමණි. ගෙවී ගිය වසර තුළ ශ්‍රී ලංකාව නොසිතූ විරූ දියුණුවක් ඇතිවෙලා කියන්නේ ඇමරිකාවේ බිස්වාය. ඇය ලංකාවට පැමිණි වාර ගණන දැන් දුසිම් දෙකකට ආසන්නය. ඇය අපට උගන්වන්නේ ගෝවා වලින් අල කරියක් හැදීම නොව රටට දෙකට කඩා ඇමරිකාවට කොඩි එසවීමේ සැලසුමය.

අලි මදිවට හරක් කීවා සේ පාලන මිලද විහිළුවකි. සිනි කිලෝවේ තොග මිල රුපියල් 115කි. පාලන මිල 95කි. කඩල කිලෝව 300කි. පාලන මිල 260කි. අතවශ්‍ය ආහාර ආනායනකරුවන්ගේ සංගමය කියන පරිදි මේවා සිහින මාලිගාවල සිට ගහන ගැසට්ය. පාරිභෝගිකයෝ රැවටීමේ ඇස් බැන්දුම්ය. පාලන මිලට කුකුළු මස් දීමට නොහැකි බව කියමින් හැටන් මස්කඩ වෙළෙන්දෝ වීදි බැස්සේය. ආණ්ඩුවේ මිල පාලන දෙපාර්තමේන්තුව කීවේ කුකුල් මස් පාලන මිල ඇත්තේ දවටනයක සීල් තැබූ කුකුල් මස්වල පමණක් බවය. ඉන් පසුව සිදුවූයේ බොහෝ වෙළෙඳ සැල්වල සීල්කර තිබූ දවටන ඉවත්කර සිලිසිලි බැගයක දමා කුකුල් මස අළෙවි කිරීමය. මේවා අන්දරේ සීනි කෑවා වගේ තියරිය. මිල පාලනය කියලා වැඩක් නැත. නීති පොතේ එහෙම ඇතේය. ඒ වුනාට පලක් නැතේය.

සැහැසි බස්වලට මුලාවී දැනටමත් ගොවීන්ගේ පොහොර සහනාධාරය අහිමිය. පාසැල් දරුවන්ගේ නිල ඇදුමට තිතකි. තිස් වසරකට පසු යුද්ධයෙන් දිනාගත් රට යළි බෙදුම්වාදයට තල්ලු කරමින් පවතී. මෙවැනි දෑ බොහෝය. මේවා මුදලින් ගණනාය කල නොහැක. අවිස්සාවේල්ලේ සාලාවේ මිනිසුන් තවමත් මහපාරේය. අරණායක නාය යෑමෙන් අනාථ වූවන් තවමත් තැන්තැන් වලය. ලංගම බස් ගාස්තුද සියයට 6කින් ගණන් උස්සලාය. රැකියා විරහිත උපාධිධාරියෝ රැකියා ඉල්ලා සටන් බිමේය. නිදහස් අධ්‍යාපනය සුරකීමට සරසවි සිසුවෝ උපවාසේය. ඒ අතරතුර දේශපාලන දඬයමද යහමින් ක්‍රියාත්මකය. මත්තල ගුවන්තොටුපොල හාස්‍යයට ලක්කර වී ගබඩා කලද 2017 ජනවාරි සිට මාස 3කට කටුනායක ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපොළ අලුත්වැඩියාවකට වසන බැවින් සියළු ගුවන්යානා එන්නේ මත්තල බව රජය ඉකුත්දා නිවේදනය කළේය. පණ පලයන් පෙරේදා කියන්නේ මේවාටය.

‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවේද හවුල්කාර පක්ෂ අතර විවිධ හුටපටය. හෙළ උරුමයෙන් වෙන්වී රාජගිරියේ අසපුවේ සිටින අතුරලියේ රතන හිමියෝ දැන් මීලඟ දේශපාලන පිම්මට සූදානම් වෙමින් සිටිනු ලබයි. හකීම්ගේ මුස්ලීම් කොන්ග්‍රසයේ උත්තර මණ්ඩලයේ බහුතර සහාය සේගු ඉසදීන්ගේ සහ හසන් අලි කණ්ඩායමටය. එම දෙපලගේ පුතුන් ඉකුත් බදාදා කල්මුණේ මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක්ද පවත්වා කොන්ග්‍රසයේ නායකත්වය නැගෙනහිරට ගැනිමට කරන වික්‍රමයන් කියා පෑහ.

‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවේ උපත සිදුවූයේද බොරු පොරොන්දු රැසක් දෙමිනි. කටයුතු කරන්නේද බොරුවෙනි. ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුව සිය පාලන කාලය තුළදී දිනූ දේ රැකගමු කියා හඬ නැගුවද දිනපු දෙයක් නැත. ආණ්ඩුව පලවා හරින්න නිසිකල පැමිණි විට ජනතාව සූදානම්ය. නුවර සිට කොළඹට එන පාද යාත්‍රාව එහි මූලාරම්භයකි. මහින්ද සමඟ ජනබලය ජුලි 28 ලබන බ්‍රහස්පතින්දා වීදි බසිනු ඇත. එකම දැයක්වී, මහ බලයක්වී, පෙරටම යන එය අවසන් වන්නේ අගෝස්තු 1 සඳුදා පස්වරු 3ට කොළඹ හයිඩ් පිටියෙනි. මීලඟ මැතිවරණයේදී ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවට ඇඩ්‍රස් නැතිවනු ඇත. හතර වටේ බොරු කියා පුංචි ඡන්දයද කල් දමන්නේ එබැවිනි.( The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com OR 011-5234384)

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ejournalists@gmail.com

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

සියම් මහ නිකායේ අස්ගිරි පාර්ශවයේ විසිවන මහානායක ධූරය හෙබවූ අපවත්වී වදාල අතිපූජ්‍ය උඩුගම ශ්‍රී බුද්ධරක්ඛිත නා හිමියන් ඉදිරියේ මීට කලකට ඉහතදී දෙමළ පූජකවරුන් පිරිසක් නන්දි ගව රූපය ඇතුලත් කොඩියක් පෙන්වා සිටියහ.යාපන අර්ධද්වීපයේ දෙමළ උරුමය එහිදී  පෙන්වා දෙනු ලැබූ ප්‍රධාන කාරණයයි.ඔවුන් කළ ප්‍රකාශය මහ නායක හිමියන් විශ්වාස කලාදැයි  නොදනිමි. කෙසේ වෙතත් මෙම නන්දි රූපය  දකුණු ඉන්දියාවේ මෙන්ම ලංකාවේ උතුරේද බෙහෙවින් ජනප්‍රිය සංකේතයකි. එයට හේතුව නන්දිකේශ්වර දෙවියන්ගේ වාහනය වූ ගවයා අනාදිමත් කාලයක සිට ඉන්දියාවේ මෙන්ම ලංකාවේ රජවරුන් අතරද වන්දනාමානයට ලක්ව තිබීමයි.විශේෂයෙන්ම ශිව දේවාලයන්හි වන්දනාමාන කරන ප්‍රධාන සංකේතයක් ලෙසට මෙම නන්දි රූපය නොහොත් වෘෂභ රූපය සැලකේ. ඉන්දියාවේ මයිසූර් වල විශාලතම වෘෂභ රූපයක් හින්දු භක්තිකයන් අතර වන්දනා මානයට පත් වී ඇත.

අතීතයේ දී ශිව දෙවියා විසින් උත්පාදනය කරනු ලැබූ නන්දිකේශ්වර නම් රිසිවරයා මෙම නන්දි රූපයට හා ඇදහිල්ලට මුල් වේ. පුත්‍රයන් නොමැතිව සිටි සලන්කායන් නම් රිසි වරයාට දුන් වරයක් අනුව මෙම නන්දිකේශවර උපත ලබා තිබෙන බව ශිව මහ පුරාණය දක්වා ඇත.සාල ග්‍රාමයේ සල් ගසක් යට ඔහු උපත ලබා ඇත.මේ ඔහු ගේ 49 වන උපතයි.නන්දිකේශ්වර නාමය දී ඇත්තේ විෂ්ණු දෙවියන් විසිනි.නන්දිකේශ්වර නොහොත් අධිකාරි නන්දි ගේ උපත පිළිබඳව කතා ප්‍රවෘත්ති තුනක් ප්‍රචලිතව පවතින බව පුරාණකතාවල දැක්වෙයි. කෙසේ වෙතත් අර්ධ මිනිස් අර්ධ සත්ව දෙවියෙකු ලෙසට නන්දි හැඳින්වෙන අතර ඇතැම් විට නන්දිකේශ්වර ගේ වාහනය වන වෘෂභ රූපය පසු කාලයේදී  වන්දනාමානයට ලක්ව ඉදිරියට පැමිණෙන්ට ඇතැයිද සිතිය හැකිය.ඉන්දියාවේ තන්ජෝර් දිස්ත්‍රික්කය පංච නන්දි කුලම් ග්‍රාමය ආදී තැන් වලින් නන්දිකේශ්වර ප්‍රතිමා හමු වී තිබේ.

වර්තමානයේ භාවිතා වන නන්දි රූපයේ ප්‍රභේද තුනක් ඇත. ඉන් ප්‍රධාන  වශයෙන් ඉදිරි පස පාද දෙක තම ශරීරය වෙත නවා ගෙන සිටින රූපය වඩාත් ප්‍රචලිතව ඇත. අනෙක් රූප දෙකෙන් එකක ඉදිරි දකුණ පාදය පෙරට එල්ල කර ගෙන සිටින අතර අනෙක් රූපයේ ඉදිරි වම්පස පාදය පෙරට එල්ල කර ගෙන තිබේ.මෙයින් දකුණු පසට නෙරාගෙන තිබෙන පාදය සහිත රූපය ආර්ය රජවරුන් ගේ වන්දනාමානයට පත්ව තිබුණකි. වම්ඇළයට පාදය නෙරා තිබෙන රූපය ද්‍රවිඩයන්ගේ වන්දනාමානයට ලක්ව තිබුණකි.සේතු මුද්‍රාවන්හිද කාසිවලද මෙම ගව රූපය දක්නට ලැබේ. සේතුව යනු පාළමයි. රාම රාවණ යුද්ධය පැවති අවස්ථාවේදී ධනුස්කොඩියත් මන්නාරමත් අතර ඇති කෙටි නොගැඹුරු මුහුදු තීරය ට ලී කොටන් ආදිය දමා එල්ලෙන පාළමක් නොහොත් සංගිලි පාළමක් නීර්මාණය කරන ලද බව පුරාණ කතාවල පැවසේ. යුද්ධය අවසානයේදී රාවනා ගේ මරණයෙන් පසුව රාම විසින් ලංකාව පාලනය විභීෂණට  භාරදී තිබේ. අනතුරුව රාමේශ්වරම සිට මෙම සංගිලි පාළම නොහොත් සේතුව පාලනය කිරීමට රාම විසින් පාලකයන් පත් කොට තිබේ.ආරිය බ්‍රාහ්මණ කුලයට අයත් පරම්පරා පන්සිය දොළහක් මේ ස්ථානයේ පදිංචි කළ බව ඉතිහාසයේ සඳහන්ය.මේ පරම්පරා අතර ප්‍රධාන කුලයක නායකයෙකු වූ අට්ටි කුලකේතු රජු එහි ප්‍රථම සේතුපතිවරයා විය.ඒ අතර විභීෂණ කුමරා මන්නාරම අසළ මුහුදු තීරය පාලනය කලේය. නමුත් රාම ගේ පාලනය යටතේ උතුර පැවැති හෙයින් දසරථ රජුගේ මස්සිනා වන වික්‍රභ කුලකේතිවන් හට එම පාලනය පැවරීමට අදහස් කොට  ඔහුගේ සොහොයුරිය  ගේ පුත්‍ර සේතුව පාලනය කළ අට්ටි කුලකේතු රජුට යාලප්පති නමින් තනතුරක් දී යාල්පාලම ඇතුළු පෙදෙස්ද පවරා දීම කරන ලද බව සඳහන්ය. එම යාලප්පති පාලනයට යටත්ව විභීෂණ විසින් රටේ පාලනය ගෙනයන ලදී. යාපනයේ මලලගම අසල ආනකෝට්ටෙ ගමෙන් හමු වූ බ්‍රාහ්මී සහ යක්ෂ ගෝත්‍රික අක්ෂර මිශ්‍ර මුද්‍රාව මගින් කියැවෙන්නේ මේ යුගයේ පැවති අශ්ව වෙළෙදාමයි.

රාම යුගයෙන් පසු මෙම සංගිලි පාළම විවිධ ආර්ය රජවරු විසින් පාලනය කළහ. සත්වන සියවසේ දී අනුරාධපුරයේ අගරජු වූ  මානවම්ම පරපුර විසින් බලවත් වෙළෙඳ නාවික බලයක් නිර්මාණය කොට සේතු පාලනයෙන් එපිට ජාත්‍යන්තර වෙළෙදාමක් ස්ථාපිත කරන ලදී.ඉන්දුනීසියාව දක්වා වූ පෙරදිග තොටමුණු කරාද මැදපෙරදිග දක්වාද මෙම වෙළෙඳ බලය ව්‍යාප්ත වී තිබුණි. මාන නොහොත් මානවම්ම කුමරු අනුරාධපුරයේ අගරජ වූ පසු පල්ලව රටේ සිටි ඔහුගේ දරුවන් කීප දෙනෙකු මෙම වෙළෙඳ බලය තව දුරටත් ව්‍යාප්ත කොට තිබේ. එහෙයින් ඔවුහු අලකඊශ්වර නොහොත් අලකේශ්වර(ධන කුවේරයා ) නාමයෙන් හඳුන්වන ලදහ. ටිකායි අන්නුරුවාර් ( ටිකායි අයිරාවර් ඇන්නුරුවල් ) නමින් පොළොන්නරු ශිව දේවාලයේ ඇති ලිපියෙන් ගම්‍ය වනුයේ මේ වෙළෙඳ සමාගම් වල මුල් ප්‍රභවයේ  නාමයයි. පසු කාලයේද සිය ආධිපත්‍ය සඳහා ගිරිවංශික තෙවනි අලකේශ්වර රජුගේ තෙවැනි පුත් ටික්කම උග්‍රසිංහ නම් කුමාරයෙකු යාපනයට පැමිණ ඇත.( ක්‍රි.ව.825 -862 ) උතුරේ වඩමරච්චියේ සිංහ නගරය  බිහිකරන ලද්දේ මොහු විසිනි.ඔහුගෙන් පසු සොහොයුරිය ගේ පුත් පාණ්ඩව දෙවන වරගුණ උතුරේ පාලකයා විය.නමුත් උතුර ස්වාධීන රාජ්‍යයක් නොවීය. එය ලක්දිව අගරජු ගේ අණසට යටත් විය.

සත් වන සියවසෙන් ඇරඹි අනුරාධපුර ස්වර්ණමය යුගය අවසන් වූ යේ චෝල ආක්‍රමණ නිසාවෙනි.ඒ වන විට අපරාජිතවර්මන්  රජුගේ පල්ලව පාලනයද අවසන් ව තිබුණි. ගිරිවංශික අලකේශ්වර පරපුරද නැවත ලක්දිවට පැමිණි සිටියහ.චෝල පාලනය නිසා ලංකාවේ දේශපාලන ආධිපත්‍ය ද්‍රවිඩයන් අතට පත් විය. නමුත් චෝල පාලනය බිඳි වැටීමෙන් පසු නැවතත් පාණඩව බලය ඉස්මතු විය. නල්ලූර් නගරය ඇතුළු මන්නාරම පාලනය කරන ලද්දේ පෙර සඳහන් කළ පරිදි පාණ්ඩව කුමාරයෙකු විසිනි.සේතු කාවිලන් රාජසේකර කාසි නිකුත් කරන ලද්දේ මේ යුගයේදීය.පාණ්ඩව සේතු කාසි වලද  විවිධ ස්වරුපයේ නන්දි රූප ඇතුලත් කර තිබේ.නමුත් පාණ්ඩව මූලික සංකේතය වන මත්ස්‍ය ලකුණද කාසියේ පිට පැත්තේ හමු වේ. බ්‍රිතාන්‍ය පාලන සමයේදී පවා මෙම සේතුව පාලනය කිරීම සඳහා සේතුපති කුමාරවරුන් සිටියහ. 1903 වර්ෂයෙ දක්වා මරවර් කුලයට අයත් කුමාරවරු සේතුපති තනතුරු දැරූ බව සඳහන්ය. කෙසේ වෙතත් දහවන සියවස තුළ ආරම්භ කරන ලද සේතු කාසි නිකුත් කිරීම දහතුන් වන සියවසේ දී ආර්ය චක්‍රවර්තී පාලකයන් විසින් විධිමත් කරන ලදී. ( 1284 -1410 ) පසුව අවසාන වශයෙන් (1462-1597 ) යන කාලවකවානුව දක්වා මෙම සේතු කාසි නිකුත් කර තිබේ. මෙම සේතු කාසියේ මූහුණත තුළ දකුණු පාදය ඉදිරියට නෙරා පවතින නන්දි ගව රූපය බහුලව දක්නට හැකිය. එනම් සේතුව පාලනය කළ එමෙන්ම එකළ වෙළෙඳ කණ්ඩායම් මෙහෙයවූ ආර්ය චක්‍රවර්තී පාලනයයි.

පොලොන්නරුවේ ලංකාතිලක පිළිම ගෙය අංක දෙක ශිව දේවාලය පදවියේ වැව අසලින් හමු වූ මුද්‍රාව එසේම හෙරොව් පතානේ වැව අසල ඇති ශිව කොවිල ආදී තැන්වල අපට හමු වන්නේ ප්‍රධාන වශයෙන් සඳහන් කළ පාද දෙකම ඇතුලට නවා ගෙන සිටින නන්දි රූපයයි.පදවිය වැව අසලින් හමුවුණු මුද්‍රාව තුළද පැහැදිලිව පාද දෙකම ඇතුලට නවා ගත් නන්දි ගව රූපය දක්නට ඇත. නානාදේශී නම් වෙළෙඳ කණ්ඩායම විසින් මෙම මුද්‍රාව නිකුත් කරන්නට ඇතැයි සැලකේ.ඔවුහු වලදුකයි නොහොත් වලන්දියාර් නමින් හඳුන්වන නාවික සහ වෙළෙඳ කණ්ඩායමක් වූහ.හින්දු දේවාලයන්හි පමණක් නොව ලංකාතිලකය වැනි බෞද්ධ පිළිම ගෙවල්හි මුරගලට ආසන්නයේ මෙම රූපය හමු වන්නට ප්‍රධාන හේතුවක් තබේ. එනම් ලංකාව සහ ඉන්දියාව අතර මෙන්ම ඉන්දුනීසියාව අතරත් මැදපෙරදිග ප්‍රදේශ දක්වාත් පැතිර තිබූ මෙම වෙළෙඳ කණ්ඩායම් වල බලපෑමයි.. මේ වෙළෙන්දන් සිය ධන බලය මත ලංකාවේ ආගමික ස්ථානයන්ට ආධාර උපකාර කළහ. සිය මුදල් ආයෝජනයෙන් ලංකා දේශපාලනයේ ආර්ථික සම්බන්ධතා තුලනය කරන අතර වාරයේ ආගමික ස්ථාන දියුණු කිරිමට උපකාර කිරීම තේරුම් ගත හැක්කකි.

නවවන සියවසෙන් පසු ඉන්දියාවේ චෝල බලයේ පැතිර යෑමත් සමගම ටිකායි නාමය රැගත් අලකේශ්වර පරපුර විසින් වැඩි දියුණු කළ මේ වෙළෙඳ සමාගම් ක්‍රමයෙන් ද්‍රවිඩයන් අතට පත් විය. ඉන් එක් කොටසක් ද්‍රවිඩීකරණයට ලක් වූ අසුරයන් සහ නාගයන් විසින් පාලනය කොට ඇත..ඉලදකයි යනුවෙන් හැඳුන්වූ ඔවුහු වම් පාදය පෙරට තබා ගත් ගව රූපය භාවිතා කළහ.මෙවුන් ගේ නාවික හා වෙළෙඳ කණ්ඩායම් නගරත්තාර් යනුවෙන් සිය සන්නමය යොදා ගෙන තිබුණි. දකුණු පස පාදය පෙරට දමා ගත් නන්දි ගව රූපය භාවිතා කළ පිරිස පිළිබඳව පොළොන්නරුවේ පළමුවන විජයබාහු රජුගේ වේලෙයිකාර පුවරු ලිපියේ ද විස්තර සඳහන් කොට තිබේ. බොහෝ විට රාමේශ්වරමත් මන්නාරමත් අතර සේතුව පානලය කල මොවුන් ගේ බලය පසුව ආර්ය චක්‍රවර්තී වරු අතට පත්වූහ.මොවුහු ඇතැම් විට   වෘෂභ රූපය සහිතව  සේතු කොඩිය ද යොදා ගත්හ.නානාදේශීන් නම් වෙළෙඳ සමාගමේ බොහෝ ජාතීන් සිටි බැවින් ශිව දෙවියා ඇදහීමේදී ප්‍රධාන නන්දි රූපය ඉතාමත් පැරණි ආකාරයට සකස් කර ගෙන තිබෙන්නට අතැයි සිතිය හැකිය.

ආයාත සහ නිර්යාත සහිත විදේශ වෙළෙදාම  එයින් රැස්කර ගත් ධන බලය විශාල වශයෙන් ආගමික ස්ථාන වල දියුණුවට යොදා ගත් අතර චෝලයන්ද එම මග අනුගමනය කළහ. පෙළොන්නරු අංක දෙක ශිව දේවාලයේ මාණවන් මාදේවී ඊශ්වරන් නමින් චෝල දේවියකගේ ලිපියක් හමුවන්නේ එහෙයිනි.  මෙම වෙළෙඳ බලයේ මුල් උරුමක්කරුවන් වූයේ ඉන්දියාවේ ආර්ය රජවරුන්ය.එයට අමතරව ලංකාවේ නාග ගෝත්‍රිකයන් සතුවද විශාල නාවික බලයක් තිබූ බව පැහැදිලිය. නමුත් චෝල ආක්‍රමණ සහ දේශපාලන ආධිපත්‍ය නිසා දකුණු ඉන්දියාවේ බොහෝ ස්වදේශිකයන් ද්‍රවිඩීකරණයට ලක් වූ බව පෙනේ. ඒ ප්‍රධාන කොටම භාෂා භාවිතයෙනි.නමුත් දාහත්වන සියවස වන තෙක්ම උතුරේ නොහොත් යාපනයේ ප්‍රධාන ජනගහනය සිංහලයන් වූ බව ක්වේරොස් ගේ සටහන් වලින් පැහැදිලි වේ. නාගයන් යක්ෂයන් මෙන්ම ආර්ය සෙබළුන් ද මීට අයත් වූහ.නමුත් ලන්දේසීන් විසින් කේරළයෙන් මලබාර් ද්‍රවිඩයන් ගෙන්වා යාපනයේ දුම්කළ වගාවන්ට යෙදවීම නිසා මේ ප්‍රදේශය ඉතා සීඝ්‍රයෙන් ද්‍රවීඩීකරණය විය. මෙලෙස පැමිණි ද්‍රවිඩයන් විසින් භාවිතා කළ නන්දිගවරූපය සහිත කොඩිය ( වම් පාදය ඉදිරියට නෙරා ඇති වෘෂභ රූපය ) පැහැදිලිවම අසුරයන්ට සහ නාගයන්ට අයිතිය. එම සංකේතය ද්‍රවිඩ උරුමයක් නොවේ. යාපනයට ද්‍රවිඩ උරුමයක් ඇතැයි ප්‍රකාශ කරන්නට ඔවුන් පෙළඹී සිටින්නේ ද්‍රවිඩ වෙල්ලාල්ස් ඉතිහාසඥයන් විසින් ගොඩනැගූ ව්‍යාජ ඉතිහාසය තුළිනි. එය කරුණු නොදත් සමස්ත සිංහල ජනතාව මෙන්ම දේශපාලකයන්ද මුළා වී සිටිති. නැතහොත් මුදලට ව්‍යජා ඉතිහාසය පිළිගනිති.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

තේජා ගොඩකන්දෙආරච්චි

යාපනය විශ්ව විද්‍යාලයේ සිසුන්ගේ හැසිරීම පිලිබඳව රජය දක්වන ආකල්පය ඉතාම විචිකිච්ඡා සහගතය. එම සිද්ධියේ උණුසුම මැකී යන්නටත් පෙර කිලිනොච්චියට ගිය ජනාධිපතිවරයා, තම සුපුරුදු සංහිඳියාව පිලිබඳ කතන්දරය පැවසූ අතර එහිදී කියැවුනු විශේෂ යමක් විය. ඒ ‘ජනතාව වෙතින් දෙවරක් ප්‍රතික්ෂේප වූ අය නව බලවේග හදන්නට යාම පිලිබඳවත්, ‘රට හැම තැනම කෑ ගහන අය උතුරට ඇවිත් කෑ ගහනවද?’ යන ප්‍රශ්ණයත්ය.

වත්මන් ජනාධිපතිවරයා අද උතුරට පැමින මෙසේ කයිවාරු ගසන විට ඔහුට අමතක වූ ප්‍රධානම දේ මෙසේ බිය සැක නැතිව උතුරට එන්නට පාර එලි පෙහෙලි වුනේ කෙසේද යන කරුණයි. සමහර විට ඔහු සිතනවා ඇත්තේ යුද්ධයේ අවසාන දින 2 – 3 තුල ආරක්ෂක ඇමති කමේ වැඩ බැලුවේ තමා නිසාත්, සෑම සියලු දේම තමා කලා යැයි කියමින් කෑ ගසන, මමත්වයෙන් පිම්බී සිටින සරත් ෆොන්සේකා නම් ඒ යුගයේ සිටි හමුදාපතිවරයා තම අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ සිටින නිසාත් යුද්ධය අවසන් කලේ තමන් දෙපොල කියාවත්ද?

එදා ජනාධිපතිවරයා ලෙස මහින්ද රාජපක්ෂ ගත් තීන්දු තීරණ අනුව යුද්ධය අවසානයක් දුටු බව වත්මන් ජනාධිපති නොදත්තාට ඒ බව මතක ඇති ජනතාවක් රටේ අදටත් සිටිති.

ජනතාව වෙතින් ‘දෙවරක්‘ ප්‍රතික්ෂේප වූ අය ගැන ජනාධිපතිවරයා කතා කරයි. මේ දෙවරම තමාගේ ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන් එක්සත් ජාතික පක්ෂය සමග ඇතිකරගත් ගිවිසුම් මේ කතාවෙන් ඔහු පිලිගෙන ඇත. පලමුවර නම් ඔහු එරෙහි වූයේ මහින්ද රාජපක්ෂටය. එදා ඔහු එම තීරණය අර්ථ කථනය කලේ දූෂණයට, වංචාවට, පවුල් වාදයට එරෙහිව කල සටනක් ලෙසය. නමුත් දෙවන වර? එනම් 2015 අගෝස්තුවේදී ඔහු ද්‍රෝහී වූයේ තම පක්ෂයටය. එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයටය. සන්ධානයට ඡන්දය දුන් ජනතාවටය. රජයක් ස්ථාපිත කරන්නට අවශ්‍ය අවම ආසන සංඛ්‍යාව වන ආසන 113 වත් දිනා ගැන්මට අපොහොසත් වූ එජාපයට, ආධාර පතා සුලු පක්ෂ හමුවේ දනින් වැටෙන්නට නියමිතව තිබූ එජාපයට, ඒ කිසිම කරදරයකින් තොරව බලයට එන්නට කොන්දේසි විරහිතවම අත දුන්නේ, බලයට කෑදර වූ තම පාක්ෂික මන්ත්‍රීවරු පිරිසක් එජාපයට සහය පිනිස ඈඳාගත් මෙෙත්‍රීපාල සිරිසේන සහ දුමින්ද දිසානායකය. කොන්දේසි තිබෙන්නට ඇති. නමුත් ඒ ජනතා සුභ සිද්ධියට නොව සිය ආත්ම පෝෂණය සඳහාය. ඒ සඳහා ජනතාව වෙතින් පැහැදිලිවම ප්‍රතික්ෂේප වූ අයද ඇමති පට්ටම් දී හවුල් කරගත් මෙෙත්‍රී කිසිදු ලැජ්ජාවක් නැතිව මහින්ද පිලට ‘ජනතාව වෙතින් ප්‍රතික්ෂේප වූවන්‘යැයි චෝදනා කරයි. එමෙන්ම ඔහුගේ හිත මිත්‍ර අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ යනු පිට පිටම 29 වතාවක් ජනතාව වෙතින් ප්‍රතික්ෂේප වූවෙකු බව මෙන්ම 2015 ජනවාරි 9 වනදා ඔහු ව්‍යවස්ථාව අමු අමුවේ උල්ලංඝනය කරමින් පිටුපස දොරින් අගමැති පුටුවට පැනගත් හැටි මේ වසර එක හමාර තුල ජනාධිපතිට අමතක වූ රඟ නම් අපූරුය.

යාපනය විශ්ව විද්‍යාලයේ සිසු ගැටුම සම්බන්ධව කතා කල යුතුමය. මෙය විවිධ ඇමතිවරුන් විසින් විවිධ ආකාරයෙන් අර්ථ දක්වති. උසස් අධ්‍යාපන ඇමති ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ලට අනුව, ඔක්සිජන් සැපයුමක්ද සහිතව රෝහලට ඇතුලත්ව සිටින සිසුවාට ‘ගලකින් ගැසූ‘ කෙනාගේ මුහුණ මතක බැවින් ඒ පිලිබඳ ක්‍රියා මාර්ගයක් ගනු ඇත. ජනාධිපතිට අනුව මෙය සාකච්ඡා මාර්ගයෙන් විසඳාගත යුතුය. තවත් කවුදෝ එජාප මන්ත්‍රීවරයෙක් පැවසුවේ ‘ප්‍රසිද්ධ පාසල්වල සිසුන් ක්‍රීඩා තරග අතරතුර ගහගන්නා‘ බැවින් මෙයද එවන් සිද්ධියක් බවත්, සමහරු ජාතිවාදී ප්‍රශ්ණයක් ඉදිරියට දමා එයින් වාසි ගන්නට හදන බවත්ය. අන්තරේ අදහසත් මීට සමානය. මේ කතා වලට හරි පිලිතුර කීවේ චම්පික රණවක ඇමතිවරයාය. කැළණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ නවක වදය සිද්ධියේදී නොපැකිලී සිසු සිසුවියන් පිරිසක් රිමාන්ඩ් කල ආකාරයට මෙතැනදීත් සාධාරණව ක්‍රියා කරමින් පහර දුන් අයට දඬුවම් කල යුතු බවය. සැබැවින්ම ජාති භේදය නැමති බිජු බඩේ තබාගෙන නැතිනම්, හිතේ හොරයක් නැතිනම්, සැමට සමාන අවස්ථා ලැබෙන පරිදි වැඩ කටයුතු සිදු වනවා නම්, සිදුවිය යුත්තේ එයයි.

ඒ සියල්ල මැද ලොව පුරා සංසරණය වන ටැමිල් නෙට් වෙබ් අඩවිය පවසනුයේ සිංහල ජාතිවාදී සිසුන් දෙමල සිසුන්ට පහර දුන් බවයි. නමුත් තුවාල වී සිටින්නේ සිංහල සිසුන්මය. බොහෝ විට බාහිර ලෝකයා, එනම් අප රජයේ මහානුභාව සම්පන්න හිත මිතුරු ජාත්‍යාන්තරය සැමදා කලාක් මෙන් මෙය ඉස් මුදුනින් පිලිගෙන, යලිත් සිංහල ජාතිය කලහකාරී, ම්ලේච්ඡයන් ලෙස හංවඩු ගසනු ඇත. රජය මේ ප්‍රශ්ණය සම්බන්ධව පාදයක් පිටුපසට ගෙන දක්වන ආරක්ෂාකාරී පිලිවෙතේ රහස මෙයයි.

ද්‍රවිඪ ජනතාවට සිදු වූ අසාධාරණකම් වෙනුවෙන්, 1983 දී ඉගෙනගත් පාඩම් ඔස්සේ යම් යම් පියවරයන් ගැනීමට ඉන් පසුව බලයේ සිටි රජයන් කටයුතු කලහ. රටේ රාජ්‍ය භාෂා ලෙස සිංහල හා දෙමල යන භාෂාවන් දෙකම පිලිගෙන ඇත. දෙමල මාධ්‍ය පාසල්, පාඨමාලා අප රටේ ඇත. අවශ්‍ය පෝර්මයන් පිරවීමට, විභාගවලට  තම අභිමතය පරිදි අදාල භාෂාවෙන් පෙනී සිටීමට ඉඩ ප්‍රස්ථා ඇත. දෙමල බස කතා කරන ජනතාව ඇති ප්‍රදේශවලට භාෂා නිපුණත්වය ඇති නිළධාරීන් පත් කෙරෙති. හින්දු කටයුතු, මුස්ලිම් කටයුතු සඳහා අමාත්‍යංශ ඇත. සියලුම විද්‍යුත් හා මුද්‍රිත මාධ්‍යයන් භාෂාවන් 3 න් ම ක්‍රියාත්මක වේ.වෙන එකක් තබා සුපිරි තරු තෝරන තරගද භාෂා ත්‍රිත්වයෙන්ම පවත්වනු ලබයි.

නමුත් මේ සියල්ල තුල මෙවන් ආතතියක් වර්ධනය වෙමින් යන්නේ ඇයි?

මහින්ද රාජපක්ෂ සටන් කලේ ත්‍රස්තවාදයට එරෙහිවය. ඔහුගේ රජය සමයේත් මේ සියලු පහසුකම් සහ අමාත්‍යංශ තිබිනි. යුද්ධය අවසන් වූ පසුව යාපනය දක්වා දීඝර්‍ කෙරුන දුම්රිය මාර්ගය, කාපට් අතුරා සදන ලද මාර්ග, පුලුල් වූ සන්නිවේදන පහසුකම් බාහිරින් අප දුටුවේ යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනයක්  ලෙස පමනි. නමුත් මේ සංවර්ධන කටයුතුවල බලපෑම ජනතාවට අනිවාර්යයෙන්ම දැනේ.ඉදිවුනු මාර්ග පද්ධතීන් ඔස්සේ දියුණු වන ප්‍රවාහන සේවා මගින් රටේ ඕනෑම පෙදෙසකට යාම් ඊම් කිරීමට ඉඩ ලැබේ. මේ තුලින් රටේ අනිකුත් ප්‍රදේශවල සිදුවන දේ දැන ගැනීමටත්, ජනතාවට එකිනෙකා සමග මුහු වීමටත් අවස්ථාව සැලසෙයි. එදා පාරවල් විවෘත වීමත් සමග උතුරෙන් දකුණටත්, දකුණෙන් උතුරටත් සංචාරය කල ජනතාව එසේ අත්දකීම් ලබා නොගත්තෝද? එතෙක් උතුරේ නොදැරිය හැකි අධික මිලට තිබූ භාණ්ඩ රටේ අනෙකුත් ප්‍රදේශවල පවතින මිලටම ලබා ගැනීමේ, තම භාණ්ඩ හුවමාරු කර ගැනීමේ අවස්ථාව මේ ඔස්සේ ඔවුන්ට නොලැබිනිද? කෘතිමව දේශනා කරන සංහිඳියාවකට වඩා රටක සංවර්ධය තුල නිරායාසයෙන්ම වර්ධනය වන සංහිඳියාව වඩාත් තිරසාරය. ඒ සඳහා ජනතාවට ලැබිය යුත්තේ (නමට පමනක් සීමා නොවූ) සමාන අවස්ථා ද හොඳ ආර්ථික ස්ථාවර බවකුත්ය.

එදා 1983 ජුලි කලබල ඇතිවීමට පෙර සංවිධානය වූ දෙමල විමුක්ති කොටි, ප්ලොට්, ඊරෝස්, ඊපීආර්එල්එෆ් වැනි සන්නද්ධ කණ්ඩායම්  සිදුකල ඝාතන, මංකොල්ලකෑම් වැනි ක්‍රියාවන් නිසා ජේ ආර් රජය දෙමල ජනතාව නොතකා හරින තැනට පත්විය. ඒ සන්නද්ධ කණ්ඩායම් බිහි වීමට හේතුව වූයේද නිදහසින් පසුව බිහි වූ රජයන් වෙතින් වරින් වර ප්‍රතිපත්තිමය වශයෙන් දෙමල ජනතාවට සිදුවූ අඩු ලුහුඬුකම්ය.  1977 දී පත් වූ එක්සත් ජාතික පක්ෂ රජය,  මේ ‘දෙමල කොල්ලන්‘ ගේ ක්‍රියාකාරකම්වලට එකට එක කිරීමක් ලෙස සිදුකල පහරදීම්ද, 1981 සංවර්ධන සභා ඡන්ද මංකොල්ලය, පුවත්පත් කාර්යාල ගිනි තැබීම්, යාපනය පුස්තකාලය ගිනිතැබීම ආදියද ඔස්සේ ‘ඇහැට ඇහැ – දතට දත‘ න්‍යායයෙන් සටනට බැස්සාහ. 1983 දී සිදුවුනේ මේ තත්වය පාලනය කරගත නොහැකි ලෙස දුර දිගට ගෙන යාමයි. 1983 ජුලි මස 24 වන දින ජාතිවාදී කලබල ඇරඹුන පසු ඇදී ගිය ඛේදනීය පැය 24 ක් ම ගතවන තුරු ඇඳිරි නීතිය නොපනවා සිටීම තුල ජනාධිපති ජේ. ආර්. ජයවර්ධනගේ දරදඬු ප්‍රතිපත්තිය කැපී පෙනුනි. මේ සිද්ධීන්ගෙන් පසුව ශ්‍රී ලංකාවට ජාත්‍යන්තරය තුල හිමි වූයේ ඉතාම කණගාටුදායක ස්ථානයකි.

සාමාන්‍යයෙන් වැදගත් විදියට හැසිරෙන විදේශ කටයුතු පිලිබඳ නියෝජ්‍ය ඇමති හර්ෂ ද සිල්වා මේ මෑතකදී අසාමාන්‍ය පිලිවෙලකට තම ගිරිය පුප්පාගෙන කෑ ගැසුවේය. “තමුසෙලා මොනවද පහුගිය අවුරුදු 8 ට, 10 ට කලේ? අපි ඇවිත් අවුරුදු 1 1/2 න් ජාත්‍යන්තරය තුල ශ්‍රී ලංකාවෙ නම හදා ගත්තා” යි ඔහු කීය. එය නම් සැලකිය යුතු කතාවකි. මන්ද ජාත්‍යන්තරය තුල ශ්‍රී ලංකාවේ නම ඉතා නරක ලෙස කෙලෙසා දැමුවේ ඔවුන්ගේම පැරණි නායක තුමා වන ජේ. ආර්. ජයවර්ධන ප්‍රමුඛ එවකට සිටි එජාප රජයයි. එමෙන්ම එවක අගමැති ආර්. ප්‍රේමදාසගේ තිරිංග නොමැති කට නිසා ඉන්දියාව ශ්‍රී ලංකාව සමග වෙෙර බැඳගත් අතර, ඔවුහු එල්ටීටීඊ ය ට තම භූමිය තුල පුහුණු කඳවුරු පවත්වාගෙන යාමටත්, රැකවරණ ලැබීමටත් ඉඩකඩ සැලසූහ. කලාපීය බලවතා වූ ඉන්දියාව ද්‍රවිඪ සටන්කාමීන්ට ලබා දුන් රෙකමදෝරුව ද ලක් රජය සමග ජාත්‍යන්තර සබඳතා බිඳී යාමට බල පෑවේය. නමුත් වත්මන් රජය මේ සියල්ල අමතක කර ජාත්‍යන්තරය තරහවීමේ වරද මහින්ද රාජපක්ෂ පිට පමනක් පටවා ඇත.

බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදය පරාජය කල මහින්ද රාජපක්ෂ සමග ඔවුන් මේ හැටි අමනාප වී ඇත්තේ, ජාත්‍යන්තරය මේ බෙදුම්වාදය අනුමත කරන නිසා බව මොවුන්ගේ ටිකිරි මොලයට නොවැටහෙන්නේ ඇයි? 1983 ජුලි කලබල වලින් පසු ආරක්ෂාව පතා විදේශ රටවලට පලා ගිය ද්‍රවිඪ ජනතාවගෙන් පිරිසක් එහි සිට ශ්‍රී ලංකාව ම්ලේච්ඡයන්ගේ දේශයක් බවට ගෙන ගිය ප්‍රචාරණ යාන්ත්‍රණය ජාත්‍යන්තරය අදටත් පිලිගනිති. ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපති, ඉන්දීය හිටපු අගමැති ඇතුලු දස දහස් සංඛ්‍යාත ජනතාවක් ඝාතනය කර, එහි වගකීම් භාරගත් එල්ටීටීඊ යේ අභිමතයන්, ජාත්‍යන්තරය විසින් ශ්‍රී ලංකාව කෙරෙහි දක්වන ආකල්පය තුල සාධාරණීකරණය කෙරේ. ඔවුන්ගේ ඒ ස්ථාවරය තුල ‘සිංහල‘ යන වචනයටවත් ඉඩකඩක් නැත. එබැවින්, සිංහල අනන්‍යතාවය විදහා දක්වන කිසිදු කටයුත්තකට ඉඩකඩ නැති බවට පැහැදිලි පනිවුඩයක් මේ යාපනය සිසු ප්‍රහාරයෙන් ලබාදී තිබියදී රජය පාර්ශ්වයෙන් අනුගමනය කරන බියගුලු පිලිවෙතත්, ජාත්‍යන්තරය සතුටු කිරීමට ක්‍රියා කරන පිලිවෙලත් අනුව වත්මන් රජය පවසන ජාතීන් අතර සංහිඳියාව කෙතෙක් දුරට යතාර්ථයක් වේ දැයි සැක සහිතය.

මෙයද ජාතිවාදයේම තවත් මුහුණුවරකි. දකුණේ විශ්ව විද්‍යාල සිසුන් අතින් වන වරදකට ඔවුන්ගේ ඔලු පලන්නට, රිමාන්ඩ් කරන්නට දෙවරක් නොසිතන රජයේ ඇත්තෝ, පහර දීම පිලිබඳ ඇස් පනාපිට සාක්ෂි තිබියදී එය සාකච්ඡා මගින් සමථයකට පත් කර ගැන්මට එනම් ‘ආයිම කරන්නෙ නෑ‘ කියා කියවාගෙන හරියට හුරතල් දඟ වැඩක් කල අයට මෙන් උතුරේ විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍යයන්ට සලකන්නේ එසේ නොමැති වුවහොත් ජාත්‍යන්තරයෙන් සෝලි වැටේවි යන බියටද? නමුත් රට තවම බෙදා නැති නිසා උතුරේ හෝ දකුණේ සිටින්නේ ජාති දෙකක නමුත් ශ්‍රී ලාංකික දරුවෝය. මේ දෙපිරිසට හැඳි දෙකකින් බෙදීම ජාතිවාදයේ ම ප්‍රභේදයක් වන වෙනස් කොට සැලකීමයි.

අරණායක නාය යාමෙන් විපතට පත් ජනතාව මුහුණ දෙන ගැටලු ගැන මාධ්‍ය විමසූ විට, ආපදා කළමණාකරන ඇමති පැවසූයේ ” කැබිනට් පත්‍රිකාවක් දාල ඒ මුදල් අනුමත කරගන්න තව ටික කලක් යාවි” කියායි. නමුත් තමන්ට සැප වාහන හෝ අනිකුත් වරප්‍රසාද අනුමත කර ගන්නා ඉක්මන මිනිසුන් දන්නේත් නැත. මේවාට ජනාධිපති පවසනුයේ උතුරේ මිනිසුන් අවුරුදු 27 ක් කඳවුරු වල සිටින නිසා තව ඉවසන්න කියායි.

ආපදා කළමණාකරනය පමනක් නොව රටේ සෑම ක්ෂේත්‍රයකටම බලපා ඇති මේ කල් ඇදීමේ ප්‍රතිපත්තිය තුල තැලී පොඩි වනුයේ සාමාන්‍ය ජනතාවයි. ඊට සිංහල දෙමල කියා භේදයක් නැත. මේ වරද හදා ගන්නේ නැතිව උතුරට බොරු ලීලයක් පාන්නට ගොස්, එදා ජේ ආර් ට වැලඳී තිබුන දෙමල අසාත්මිකතාව වෙනුවට ජාත්‍යන්තරය සනසනු වස් සිංහල අසාත්මිකතාව පිලිබඳ රෝග ලක්ෂණ පෙන්නුම් කරන්නට ගියහොත් ඉන් ජාතිවාදයේ ගිනි පුපුර යලි ඇවිලීම නම් නොවැලැක්විය හැකිය.

මතුගම සෙනවිරුවන්

                සකලයන් නැතිනම් කුරුල්ලන්ගෙන් කෙත්වතු ආරක්ෂා කරගන්නට පැරණි ගොවියන් තමන්ගේ කුඹුරේ පඹයෙක් සිටවූ බව අසා ඇත්තෙමු. කෙතේ ගොඩගසා ඇති පිදුරු වලින් පුරවන ලද මේ පඹයාට මුළුතැන් ගෙයින් ඉවත් කළ හැලියක් ඔළුවක් වෙයි. ඒ නිසා මේ පඹයාට හැලිකටා නමින් ද ව්‍යවහාරයක් වෙයි. පඹයා ගේ කාර්යය කෙත රැකීමයි. ගොවියා සැම විටම කෙතේ නොසිටින බැවින් මේ අජීවී පඹයා ට නියම කරන ලද රාජකාරිය අකුරටම සිදු විය යුතුය. පැරණි ගොවියන් පඹයා සිටුවන්නේ නැකතකිනි. එම සුභ මුහුර්තය නිසා පඹයාට ගොවියාගේ ප්‍රාණය පිහිටුවයි. පඹයා අතපය වනමින් හෝ අත්පුඩි සලමින් කෑගසමින් සිය රාජකාරිය නොකරන්නෙකි. නිසොල්මනේ කෙත මැද සිටින විට සකලයන් පඹයාට බිය වී වෙනත් අතකට පියාසර කරති. ගොවිපළක පඹයා හිටුවා තබන්නේ කාරණා දෙකක් ඉටු කර ගැනීමටයි. ඉන් එකක් නම් පක්ෂින් ඇතුළු සකලයින් බියට පත් කිරීමයි.අනෙක නම් පඹයා තුළින් ගොවිපළ ආරෝපණය කිරීමයි. ගොවිපලේ මිනිසුන් සිටින අවස්ථාවලදී සාමාන්‍යයෙන් ගිරවුන් සහ රංචු ගැසී එන කුරුල්ලන් ලන් නොවෙති. ගොවියාගේ ජීවමාන ප්‍රතිරූපය පිහිටුවා ලීම මෙහි අර්ථය වශයෙන් දැක්විය හැකිය. එහිදී මිනිසා ගේ කුයිල නැතිනම් ගන්ධය ගොවිපලේ ඇති කළ  යුතුය.  හැලි කටා යනු මිනිසා ගේ ස්වරූපය ගත් රූකඩයකි.

            සඳුදා දිනයක උතුරුසල නැකතින් සඳු සිටින ලග්නයෙන් හෝ කුජ සිටින ලග්නයෙන් ද සඳනැති අමාවක දිනයක හෝ කුජ දිනක පුෂ නැකත යෙදෙන සෙනසුරාදාවක ශනි සිටින ලග්නයෙන් ද පඹයා බැඳීම කරති. අවසානයේ දී පඹයා දිරාපත් වන තුරුම තිබෙන්නට හැරීම කරති. මෙහිදී උතුරුසල නැකත අයත් වන්නේ වායෝ භූතයට බව කිව යුතුය.සෙනසුරාදා දිනය ද වායෝ භූතයට අයත්ය.මෙහිදී පඹයා පිහිටවනු ලබන පුද්ගලයා අනුව මෙම භූත ලක්ෂණ ක්‍රියාත්මක වීමට පටන් ගනී. ලග්නයේ අඟහරු සිටින විට ඇතිවන තේජස් භාවය ද සඳු ඇති විටදී සිදු වන කාන්තියද එකලෙස මෙහිදී බල පැවැත්වේ. ශනි ලග්න භාවයේ සිටීම මගින් ද සතුරන් මැඩීමට ශක්තියක් ඇති වේ. මේ නිසා පඹයා නිකම්ම නිකම් රූකඩයක් නොව මිනිස් ගති ගුණ පිහිටුවා ලූ ප්‍රාණ කරන ලද වස්තුවක් විලස හැඳින්විය හැකිය. ඒ මගින් සකලයින් බය ගැන්වීම හෙවත් සිංහ වික්‍රමය පෙන්වීම  කරති.

             පඹයා ගේ මේ දේශපාලනය ගැන අද බොහෝ දෙනෙක් නොදනිති. ඒ නිසාම ඇතැම් මිනිසුන්හට පඹයෙක් යයි කියමින් ගර්හාවටද ලක් කරති.

            ලංකාවේ ජනාධිපති තනතුර රජෙක් හා සමාන කරන්නට ජෙ.ආර්. ජයවර්ධන හිටපු ජනාධිපති තුමා කටයුතු කළහ. ලංකාවේ අනාගත පෞරුෂය කෙබඳු විය යුතු දැයි  ඔහු ගේ දේශපාලන ශෛලියෙන් ප්‍රකට වේ. අත්තනගල්ලේ චන්ද දායකයන්ගෙන් තොරා පත් කරගත් සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිණිය ලංකාවේ විධායක අගමැති වශයෙන් සිටීම නුසුදුසු  වනබව ජේ.ආර්.ගේ මතය විය. ඒ නිසා සියළුම රටවාසීන් ගේ චන්දයෙන් පත්වන්නා රටට රජෙක් හා සමානව කටයුතු කරනු ඇතැයි  බලාපොරොත්තු වක් ඔහු තුළ විය. සැබවින්ම ජේ.ආර්. ගේ පාලන සමයේදී එය එසේ විය.නමුත් දඩබ්බර ඉන්දියානු දේශපාලකයන්ගේ ගැටයකට අසුවූ  ඔහු ලංකාව සාදාකාලික දේශපාලන වහල්භාවයකට ඇද හෙළීය.වර්තමානය තුළ මේ ජනාධිපති තනතුර සතුව පවතින බලතල කප්පාදු කරන්නට ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණයක් සිදු කළ යුතු යයි හඬක් නැගී ඇත. රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන සහ විවිධ දේශපාලන සිවිල් සංවිධාන මේ හඬ නැගීමට උත්සුක් වෙමින් ඇත. ඒ තත්ත්වය තුළ වත්මන් ජනාධිපතිවරයා අගමැතිවරයාට යටත් වෙමින් ඔහු අනුව ක්‍රියාකරනු දක්නට ලැබේ. දෙමුහුන් අධිකරණයක් මෙරට තුළ ස්ථාපිත නොකරනු ඇතැයි ඔහු පවසන විට රජයේ විදේශ ඇමතිවරයා එය ප්‍රතික්ෂේප කරයි. බැංකු අධිපතිවරයා ගේ දූෂණ මත ඔහු ඉවත් කරලීමට ජනධිපතිවරයා ඉදිරිපත් වන විට අගමැතිවරයා මැදිහත්ව එය වළක්වයි.කෙත රැකීමට පඹයා කරන දේශපාලනය හෝ අවම තරමින් ඉටු කරලීමට නොහැකි වන තරමට අද රටේ ප්‍රධාන පුරවැසියා පත්ව තිබේ. එදා ජේ.ආර්. ජයවර්ධන මහතා බලාපොරොත්තු වූ ඒකීය රට රැක ගන්නට මේ තනතුරට තව දුරටත් නොහැකි බව ඔප්පු කර තිබේ. එසේ නම් ලංකාවේ අනාගතය කුමක්දැයි අප තේරුම් ගන්නේ කෙසේද.

      ඉතා පැරණි සංස්කෘතියක් සහිත කොරියාව  සහ එහි දේශපාලනය ගැන ලක් වැසියන් බහුතරය තුළ වටහීමක් ලැබ ගන්නට රූපවාහිනය මගින් විකාශනය  වන ටෙලි නාටක මාලාව ඉවහල්ව ඇත. කොරියාවේ දේශපාලනය සමග බුදුසමය බද්ධවී තිබූ ආකාරය මෙන්ම පසුකාලීනව එහි ඇති වූ වෙනස්කම් කෙනෙකුට අධ්‍යනය කළ හැකිය. 1910 වසරේ දී කොරියාව ජපනුන්ට යටත් වීමෙන් පසු 1911 දී සිදු කළ ආගමික ප්‍රතිසංස්කරණ නීති මගින් ජපන් ඌරුවට බුදුදහම හැඩ ගැසුණු හැටි අපට පෙන්වා දී ඇත. 1961-1979 අතර කාලවකවානුවේදී පාක් ජුන් හී පාලකයා විසින් හඳුන්වා දෙන ලද ආගමික ප්‍රතිසංස්කරණ කොරියාවේ බුදුදහම පමණක් නොව දේශපාලනයද වෙනස් කර ඇත. 1980 වන විට චුන් ඩූහ්වාන් නම් ජනාධිපතිවරයා පත් විය. ඔහු ප්‍රොතෙස්තන්ත මෙතොදිස්ත යෙකු විය. ඔහු කොරියාවේ ආගමික සම්භවය සහමුලින්ම වෙනස්කලේය. විහාරස්ථාන සහමුලින්ම සංචාරක නිකේතන බවට පත් කිරීමට නීති සම්පාදනය විය. භික්ෂූන් පුන්රුත්ථාපන කඳවුරු වලට ගාල් කිරීම ඇරඹුණි. එම තත්ත්වය තුළ සියවස් ගණනක් තුළ කොරියානු ඉතිහාසයේ දක්නට තිබූ බෞද්ධ හැඩ ගැස්ම  මෙන්ම රාජ්‍ය මැදිහත් වීම ක්‍රමයෙන් අතුරුදහන් විය. අද වන විට එහි බෞද්ධ ජනගහනය සියයට විසිහතරක් දක්වා පහත් බැස ඇත. ක්‍රිස්තියානකරණය බරපතල අන්දමින් ක්‍රියාවට නැගෙමින් පවතී. ආගමක් නැති නූතනවාදීන් විසින් මෙහෙයවන බහුභාණ්ඩික සමාජයක් බවට කොරියාව පත් කර තිබේ.

       ලංකාවේ රාජ්‍ය පාලකයා ක්‍රිස්තියානි කිරීමට සහ ඔහු යුරෝපයේ යටත් පාලකයෙක් බවට පත් කර ගැනීමේ මෙහෙයුම ආරම්භ වන්නේ දාසය වන ශත වර්ෂයේ සිටයි. ධර්මපාල කුමරුගේ අනුරුවක් පෘතුගාලයට ගෙන ගොස් අභිෂේක කරනුයේ ඒ සඳහාය. එසේම වරින් වර යාපනයේ කුමාරවරුන්ද එලෙස බෞතීස්ම කොට පෘතුගාලයට යටත් පාලකයන් ලෙසට තබා ගැනීමේ මෙහෙයුම් ක්‍රියාත්මක ව තිබේ.එහෙත් වසර පන්සීයක කාලයේ දී එතෙක් මෙතෙක් මේ රට සහමුලින්ම අබෞද්ධ රටක් බවට පතකර ගැනීමට යටත් විජිතවාදීන්ට හැකියාව ලැබී නොමැත. වර්තමානය දෙස බලන කල්හිඉතිහාසයේ එවැනි අඳුරු කාලවකවානුවක් නැවත උදාව තිබෙන බව සක්සුදක් සේ පෙනේ. පඹයෙක් නොව රූකඩයක් බවට පත්ව තිබෙන ජනාධිපති තනතුර අව භාවිතා කරමින් රටේ ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කොට එහි බුද්ධශාසනයට තිබෙන තැන අවලංගු කොට ඇමරිකාවට හෝ ඉන්දියාවට යටත්වූ ඔවුන් ගේ අණසක මගින් පාලනය කරන්නා වූ රටක් වශයෙන් පත් කිරීමට පියවර ගනිමින් ඇත. කොරියාවට අත්වූ ඉරණමට ක්‍රමයෙන්  ලංකාව පත් වන්නේ දැයි සිතා බැලිය යුතුය.බෞද්ධයන් මර්දනය කොට සංහිඳියාව නාමයෙන් යෙහෝවා යාඥාකරුවන්ට සහ මුස්ලිම් අන්තවාදීන්ට රට අත්පත් වීමට ඉඩ තැබීම රූකඩ දේශපාලනයේ නවතම ප්‍රයෝගය බවට පත් වී තිබේ. මෙම තත්ත්වය තේරුම් නොගෙන ඇති බව පැහැදිලි වන්නේ රට භයානක නිශ්ශබ්දතාවයකට පත්ව තිබීමෙනි.

මතුගම සෙනවිරුවන්

Senaka Weeraratna

Desecration of Kelaniya Viharaya by the Portuguese: The destruction of the sacred temple Kelaniya Rajamaha Viharaya was iconic of the near annihilation of Buddhist temples and Buddhism during the time of the Portuguese invasion of Sinhale

Wall Paintings at the Aluth Vihara Ge or the New Image House at the Kelaniya Raja Maha Viharaya (Kelaniya Temple).

The paintings above done by Solius Mendis show the destruction of the Kelaniya Temple in 1578 under the Portuguese rule

…………………………………………………………………………………………….

See article

Beware of wolves in sheep’s clothing

by

Sesha Samarajiwa

http://www.asiantribune.com/index.php?q=node/7724

I am at the ancient Kelaniya Raja Maha Viharaya in Sri Lanka. I have come to this sacred Buddhist place seeking some sorely needed serenity. In a great hallway there, I see once again a painting – a panel of paintings – that tells a familiar story of brutal intolerance. It shows an army of Portuguese soldiers destroying this very temple. In fact, they did set fire to this sacred place and partially destroyed it. They also confiscated the temple, banning Buddhists from entering the precincts. Later, the Buddhists reclaimed and rebuilt the temple 200 years later under the auspices of King Kirti Sri Rajasinghe.

But the stark reminder of historic injustice and intolerance on the wall made my eyes mist over. And it kindled deep within me a spark of outrage, for it dawned on me, as clear as the blue sky outside, that nothing much had changed in our world; the same mindset that drove those long-dead Portuguese aggressors still fuels today’s oppressive trespassers.

So in a tea shop with a view of this achingly beautiful temple – a sacred temple my people had built over 2300 years ago years ago in honor of their Beloved Master, a temple which had withstood much tribulations – I began to sketch this essay.

Pests from the West

Evangelists belong to a long line of pests from the West who have come and keep coming like locusts to colonize our souls and cannibalize our cultures. I have in mind the whole bandwagon: Mormons who hunt in pairs, Jehovah’s Witnesses, Baptists, Anabaptists, Church of This and the Church of That, well-heeled evangelists of a mind-boggling array of corny creeds and cults, all of whom, in slick American style, are engaged in aggressive marketing and PR campaigns to boost their ranks and their coffers with suckers from the East. Of course, they command the money, the power and the technologies to back their campaigns, their fishing missions.

The main entrance way to the magnificent Kelaniya Raja Maha Viharaya. It’s construction is credited to Prince Uttiya, brother of King Devanmpiyatissa. Buddhism was introduced to Sri Lanka during this monarch’s reign, in 306 BCE to be precise.

The latest incursions are merely a continuation of the 500-year-old sorry saga of Asia, Africa and South America, which began with the arrival of the Portuguese and the Spaniards. Some have never recovered from the machinations of their priests and the savagery of their conquistadors. The baton of imperialism has passed from the Europeans to the Americans. That is not to say that the rest of the West has dropped out. They have not. They are very much in the game. It’s just that the Americans are in the lead, the new Romans on the rampage.

Carrots and sticks, time-tested tricks

The old tricks still work. Priests from the West come to the East. They tell the natives that good things will happen now and in the afterlife if only they accept their blond, blue-eyed god as their savior. Otherwise, the prospects would be dreadful.

Now, close your eyes, and let us pray,” says the priest. Let us pray that the god of your conquerors will save your miserable, heathen souls. Let him carry your burdens, give you comfort, so that when you die, you can enjoy eternity sitting on his lap. Every Sunday, let the blood of the lamb wash your sins away, so that you can live to sin another day. If you don’t, you’ll roast in hell forever. So, let us eat the flesh of our god and drink his blood to make sure that doesn’t happen!”

An image of Gautama Buddha.

Sri Lanka is the world’s oldest, and continuous Buddhist country.

So we shut our eyes tight, clutch our bibles tighter and we pray. When we open our eyes, we have the bibles, while the canny comforters and their kind have our land, our blind allegiance and even our pennies, which can multiply into a tidy sum for the ‘spiritual’ cartel. Carrots and sticks. Time-tested tricks.

Cannibalizing Cultures

We know well how the Europeans won the West. They won it through mass genocide of the native populations in North and South America. In South America, hundreds and thousands of natives who resisted conversion were garroted. There is a poignant painting depicting such conversions. It shows armored Spanish soldiers garroting native priests, while a Spanish priest holds up a large cross. More terrified natives await their turn. On the side, another Spanish priest feeds stacks of ancient gold-leaf books of the Mayans into a fire. On the face of the Mayan priests, a look of utter sadness mixed with resignation.

THIS PAINTING HANGS IN THE CORRIDOR OF THE MUNICIPAL BUILDING IN MANI (MAYAN VILLAGE) IN YUTACAN (South America). IT DEPICTS THE AUTO DE FE” OF 1562 WHEN THE SACRED WORKS OF THE MAYANS WERE DESTROYED BY THE SPANISH CATHOLICS  BY THROWING THEM INTO THE FIRE

THIS PEACEFUL COURTYARD IS NEAR THE ATRIUM WHERE FRAY DIEGO DE LANDA BURNED THE MAYAN BOOKS AND THEIR RELIGIOUS ARTIFACTS WHILE BRUTALLY TORTURING HIS VICTIMS.

THE MASSIVE MANI CHURCH AND CONVENT BUILT UPON THE SITE OF THE FORMER MAYAN TEMPLE AS IT IS TODAY AND LITTLE CHANGED FOR THE PAST 450 YEARS. 

A visit to Mani, Yucatán

by John M. Grimsrud

https://bicycleyucatan.wordpress.com/category/blogroll/

Mani is a small quaint, quiet and tranquil Mayan village 80 kilometers south south-east of the capital city of Mérida. Nearby is the shoe and pottery manufacturing city of Ticul plus the garden market capital of Yucatan, Oxkutzcab.

Mani is also situated on the age-old seldom traveled but famous Ruta de Los Conventos’.

This seemingly unpretentious diminutive settlement has the incredible distinction of being continuously inhabited by one of the most technically advanced civilizations the world had ever known for the past 4,000 plus years… an astonishing and impressive claim to fame that few places on this planet could proclaim.

Today minute and modest Mani is serenely passive but this off-the-highway rural community was once the tragic site of one of the most heinous degradations of cultural heritage and spiritual annihilation that this world has ever witnessed.
January 6th, 1542 the Spanish conquistadors established a permanent encampment on the Yucatan peninsula at the height of their fanatic inquisition fired religious rampage.
This was a mere fifty years after the first Spanish explorer; Christopher Columbus set foot upon the New World at the Bahamas Islands.

Between 1549 and 1559 under the tyrannical direction of Fray Juan de Mérida the enslaved indigenous Maya were forced to pull down their ornate astronomically oriented sacred temples that pre-dated Christianity by thousands of years and with the remnants build a Catholic church and convent upon their native soil.

The inquisition crazed conquistadors inflamed by self-righteousness were mandated by their God to plunder the Yucatan’s indigenous residents whom they deemed to be heathen heretics that worshiped ancient pagan gods in false temples indulging themselves in unholy sacrifices which they had been doing for more than three very un-Christian millenniums.
The Spanish inquisitionists were by this point in time well practiced in ethnic cleansing and imperialistic expansionism having successfully purged the Iberian peninsula of the Jews and Moors.
In spite of the 500 years of degradation, slavery and absolute plunder of the Mayan civilization it is a remarkable attribute to these long suffering original inhabitants of Yucatan that they still to this day perpetuate the sacred rituals of their ancestors, speak in their original Mayan tongue and even dress in their traditional custom.
To this day the Mayan daily partakes of the culinary specialties of their ancestors.
These Maya are the people that brought the human race such things as corn (maize), tobacco, chocolate, cotton, tomatoes, pineapple, peanuts, chili peppers and turkeys that have all impacted mankind monumentally to this day.
Besides a myriad of food products the indigenous of the Yucatan introduced to global humanity they also were the hemispheric healers armed with thousands of medicinal plants that even now enhance more than 500 American prescription drugs.
Quinine and ipecac are still standards of the pharmacy but cannabis and hallucinogenic mushrooms eased pain and altered the mental state that were but a few in the huge inventory of medicinal remedies dispensed by these technologically advanced original inhabitants.

What the Mayan received in return from the Spanish conquistadors were horses, rats, cockroaches, pigs, weeds, fruit trees and thousands of men all infused with diseased petulance that unleashed a pandemic that rapidly dwindled the indigenous populace.
Smallpox murdered more native Americans than several hundred years of systematic Spanish slaughter.
There definitely was some pay-back involved when the Indigenous of America sent home to Europe syphilis with Christopher Columbus that became epidemic by 1495, along with tobacco and cannabis to smoke. The great exchange saw winners and losers on both sides.

To further plunder these overrun indigenous, in 1562 Fray Diego de Landa burned and destroyed

5,000 Mayan figures of their God, 13 altars, 27 parchment books made of deer hide and 197

decorated pottery containers of worship.
All of this was done to drive these heartless heathens” to Christianity.
From the book Genesis” by Eduardo Galeano; 1562: Mani page 137

The Fire Blunders

Fray Diego de Landa throws into the flames, one after the other, the books of the Mayas.
The inquisitor curses Satan, and the fire crackles and devours. Around the incinerator, heretics howl with their heads down. Hung by the feet, flayed with whips, Indians are doused with boiling wax as the fire flares up and the books snap, as if complaining.

Tonight, eight centuries of Mayan literature turn to ashes. On those long sheets of bark paper, signs and images spoke: They told of work done and days spent, of the dreams and the wars of a people before Christ. With hog-bristle brushes, the knowers of things had painted these illuminated, illuminating books so that the grandchildren’s grandchildren should not be blind, should know how to see themselves and see the history of their folk, so they should know the movements of the stars, the frequency of eclipses and prophecies of the gods and so they could call for rains and good corn harvests.

In the center, the inquisitor burns the books. Around the huge bonfire, he chastises the readers. Meanwhile, the authors, artist-priests dead years or centuries ago, drink chocolate in the fresh shade of the first tree of the world. They are at peace, because they died knowing that memory cannot be burned. Will not what they painted be sung and danced through the times of the times?

When its little paper houses are burned, memory finds refuge in mouths that sing the glories of men and of gods, songs that stay on from people to people and in bodies that dance to the sound of hollow trunks, tortoise shells, and reed flutes.

***
As atonement for destroying the books of one of the greatest civilizations the world had known obliterating their art, literature, mathematics, astronomy and medicines Fray Diego de Landa wrote a document of the conquerors view entitled; Relation de Cosas de Yucatan”.
https://bicycleyucatan.wordpress.com/category/blogroll/

……………………………..

In places like India and Sri Lanka, they were no better. They too faced abject horrors. In his book, Christianity’s scramble for India, Navaratna Rajaram says that the Christian Missionary is neither a Christian nor a missionary. In fact, he is a racist and a white supremacist in priestly guise.”

The cruelty of the Christians when converting the natives of places like Sri Lanka, India and the Philippines is well documented, but I can offer just a small sample here.

As Senaka Weeraratna asserts in this article, Repression of Buddhism in Sri Lanka by the Portuguese:

The Portuguese imperial agenda was to create discord in the country and then take maximum advantage of the situation for their benefit in terms of siphoning off wealth from Sri Lanka and converting Buddhists into Christianity, who then in their calculation would remain loyal to the Portuguese Crown rather than to the Sinhalese Kings of the land.”

http://www.vgweb.org/unethicalconversion/port_rep.htm

Even if in less barbaric form, this was the agenda of the later colonial masters from Europe – the Dutch and the British.

The insidious destruction of culture

When people adopt an alien religion, it is not just a religion they adopt, but an alien way of life. Such people celebrate not so much local traditions, but the festivals and high points of Jews, Christians and Arabs and whichever colonial master they had.

One of the most beautiful Buddhist temples in the world, the Kelaniya Temple epitomizes refined Sinhala aesthetics. Buddhism fashioned the culture of the Sinhala. This Path — from which the Sinhala have derived their spiritual sustenance — is intrinsic to their heritage.

In his masterly travelogue, Among the Believers – An Islamic Journey, V S Naipaul shares his intimate insight into the ways an alien religion destroyed indigenous cultures. This is an extract from a speech he gave in 1990. Listen to Naipaul.

Because I was soon to discover that no colonization had been so thorough as the colonization that had come with the Arab faith. Colonized or defeated peoples can begin to distrust themselves. In the Muslim countries I am talking about, this distrust had all the force of religion. It was an article of the Arab faith that everything before the faith was wrong, misguided, heretical; there was no room in the heart or mind of these believers for their pre-Mohammedan past. So ideas of history here were quite different from ideas of history elsewhere; there was no wish here to go back as far as possible into the past and to learn as much as possible about the past.

Now, traveling among non-Arab Muslims, I found myself among a colonized people who had been stripped by their faith of all that expanding intellectual life, all the varied life of the mind and senses, the expanding cultural and historical knowledge of the world, that I had been growing into on the other side of the world. I was among people whose identity was more or less contained in the faith. I was among people who wished to be pure … No colonization could have been greater than this colonization by the faith.”

Naipaul describes the effects well. Christianity and Islam are just two sides of the same intolerant coin.

Cruel Custers and Cortezes

Their Buffalo Bills and their Wild Bills, their Custers and their Cortezes, and the long line of predators and priests made sure that the sorry remainder of once-proud nations would remain so, while they ruled the roost in lands drenched with native blood. Many weaker cultures succumbed to the relentless onslaught from the West. They either slaughtered those who resisted or they sowed the seeds of abjection and their eventual self-destruction.

Even today, we see the pathetic dregs of once-noble nations staggering around native reservations and barrios in North and South America, in Australia, in Canada, in New Zealand. They have lost their spirit. They have lost their will to live. They seem embarrassed to be alive. They are self-destructing. At best, they are performing monkeys titillating whites with a thirst for the exotic. These are abject peoples, vanishing tribes.

Now, not satisfied with ruling their large chunk of raided real estate, they are hell-bent on extending their hegemony over the whole world. Not even a little island nation in the Indian Ocean escapes their radar, a radar scanning new territories for economic, cultural and spiritual colonization.

They howl in protest when the natives resist. But it’s very easy to substantiate the nefarious activities of their ilk. Still, in the interests of space and time, I do not intend to cite the corpus of studies which prove beyond doubt the devastation that has been wreaked on various peoples and cultures by the religious agents of Western imperialism – an arrogant and ruthless enterprise fueled by religion, money and armed might, the unholy trinity of neo-imperialism.

Happy hunting grounds of human misery

Human misery is happy hunting grounds for the spiritual cartels. It has always been so. They strike when their targets are at their weakest or bomb them to submission to make sure they are at their weakest. Thus softened up, they are susceptible to inducements and brainwashing.

In the 16th Century, the great Kelaniya temple was set ablaze by Portuguese soldados, partially destroying it. Later, the Lankans repaired the damage.

They have many tried and tested weapons in their arsenal. They are canny. To ‘convert’ people, you must first make them despise and reject what had sustained their people for millennia. So they vilify their faith or convince them it is a spent force or dark superstition. In so doing, they make us spit on our heritage.

Focus describes a grotesque brainwashing technique thus: “A Christian missionary (pastor) brings two boxes before little children. He says one belongs to Jesus and the other to Buddha. Children are asked to select any box of their choice. The Buddhist children select the box of Lord Buddha. They find the box empty. The pastor now says select the box of Jesus. It is filled with many nice things. Then the pastor says “see how Jesus loves you.”

You can read more about the Buddha Biscuit and religious conversion techniques in South Asia here.

Then as now, rare is the native who can resist such marvelous baubles. Make the bait juicy. Dazzle the natives with their power and glory. Pile on the questionable comforts of the religions they are peddling, and reel them in, easy as you please. Add another zombie to the roster. Check!

This is cruel. This is unacceptable. But protest and you are sure to invite a howl of counter protest accusing you of suppressing freedom – freedom to engage in their agenda.

Selling pie in the sky

Western religious intruders are, in every sense, Trojan horses, the Fifth Column, which the dictionary defines as A subversive group that supports the enemy and engages in espionage or sabotage; an enemy in your midst.” In the imperial enterprise, the priests always went in first, then followed the firepower. They may use foreign and local agents, but their controllers are megalomaniac Westerners, the powers behind most of the ‘churches’ selling pieces of blue sky to natives.

A mother and daughter pay their respects to the Great Teacher. Incredibly, despite tremendous predicaments spanning more than two millennia, the majority of the Sinhala people have managed to protect the Buddha Sasana and remain steadfast to their faith and way of life – a way of life worth preserving. ( Photos: Sesha Samarajiwa/ShootOut Photography)

We welcome them to our lands and accept their gifts at grave risk. For once they are in, once they gain a foothold, they will demolish our unity and integrity, which is tantamount to annihilating our culture. Then we are one step closer to extinction.

The self-righteous mob on fishy fishing missions fishing in troubled waters should know that Asian civilizations were established on, and sustained by, the finest and wisest spiritual and moral foundations this planet has ever known. Although colonizers from the West have tried for five centuries to colonize our souls, make us ape them and adopt their delusions, many of us have resisted, while some of us, of course, succumbed to inducements and spiritual seduction. It’s too late to do anything about that now and I mean no offense to any Asian who worships the gods of the conquerors. I wish them well.

Fight cultural annihilation, resist converters

We believe it’s worth preserving the unique, beautiful and, yes, great civilizations that flourished in Asia. I don’t mean we should try to hang on to the past and reject modernity; that would be primitivism, guaranteed fossilization. That’s not what I’m promoting. Besides, that would be impossible, for cultures are not static; they are dynamic; they change; they adapt; they move on. I mean it’s worth preserving the quintessence of our cultures, for example, the way Thailand and Japan have done. They did that, to a large extent, by successfully repelling European priests – the Fifth Column I referred to earlier – from gaining a foothold in their homelands. Unfortunately, the rest of Asia was not so savvy. By the time they opened their eyes, the natives had the Bibles and the interlopers had their lands.

I believe we owe our future generations. It would be a pity if they can have a glimpse only in museums of the by then long dead cultures, the great cultures that had sustained their ancestors. I believe it is worth fighting for, as did our ancestors who fought against tremendous odds. (Admittedly, some of our ancestors sold out.) For that, we must be vigilant. For that, we must be courageous. For that, we should not allow alien cultures to colonize our souls. For that, we must resist bribes and brainwashing.

We know we are struggling against an enemy immensely more powerful than we are. But we must resist at all costs. In this do-or-die struggle to preserve our way of life and our spirit, we can take courage from the lessons of history. Where is the mighty Roman Empire whose dominion extended from remote Britain to the Middle East? Where is the British Empire where the sun once never set? Where today is the Soviet empire? Gone, vanished.

When the founding pillars of a people – religion, language and culture, all inextricably linked – are undermined, neither a nation nor a civilization can survive intact for long. Those who engage in such willful, relentless destabilization are engaged in emotional violence, psychological warfare. They traumatize and balkanize nations, set son against father, husband against wife, neighbor against neighbor, group against group, fermenting crisis and conflict, which will eventually lead to their destabilization and disintegration. Then they are soft targets for takeover.

For five centuries, their kind not only colonized our lands and bled us dry but, to add insult to injury, they also colonized some of our souls. Yet some of us, our heroes and our martyrs, resisted. So can we, if we have the guts to scream out loud: Be gone, ye wolves in sheep’s clothing!”

References

1. Navaratna Srinivasa Rasarum, Christianity’s scramble for India and the failure of the secularist’ elite, Hindu Writers Forum; (1999)
2. Sri Lanka: Conversions go south, Sunday Leader, June 5, 2005, reproduced in Buddhist Channel
3. Kamalika Piers, Christian conversion in Buddhist Sri Lanka
   Island Newspaper, March 8, 2000. Reproduced in? Christian Aggression.org.
4. Senaka Weeraratna, Repression of Buddhism in Sri Lanka by Portuguese. (Abridged version).
   The Buddhist Channel, June 28, 2005
5. V S Naipaul, Our Universal Civilization,City Journal, 1991.

Sesha Samarajiwa is interested examining foreign religious agents’ role as Fifth Columnists of neocolonialism/neoimperialism.

– Asian Tribune –

See also

Sri Lankan Intellectuals Research Exposes Years of Portuguese Exploits

http://worldhinduism.org/2016/04/11/sri-lankan-intellectuals-research-exposes-years-of-portuguese-exploits/

https://www.lankaweb.com/news/items/2016/04/20/sri-lankan-intellectuals-research-exposes-years-of-portuguese-exploits/

By Our Correspondent

Guwahati: Next journalist Kamala Saikia memorial lecture will be delivered by Itanagar based acclaimed journalist Tongam Rina of Arunachal Times on 9 August  in Jorhat.  The annual lecture, on the occasion of the 25th death anniversary of Saikia-who was killed by Ulfa militants, has been organised by Journalist Kamala Saikia Memorial Trust in association with Jorhat Press Club.

On the same event, Assam’s unique innovator Udhab Bharali will be honoured with Kamala Saikia Memorial National Award. Instituted in the memory of teacher turned freedom fighter turned journalist Saikia, the award carries a citation and a cheque of rupees 1 lakh, informed the officer-bearers of the trust namely Deepjyoti Goswami, Sanjib Kumar Phukan, Bhupen Bhattacharya and Nava Thakuria.

Photo credit: UB Photos, Guwahati-781007

By Nayantha Wijesundara Courtesy Ceylon Today

What the present political landscape shows is that at the moment, there is a Prime Minister and a UNP dominated fraction of the government who have become too unpopular too fast. Then there is former President Mahinda Rajapaksa with the backing of what is called the ‘joint opposition’, a group of forty-fifty members of Parliament, and there are signs that this group may launch a new political party soon.

How soon, we do not know yet. Then there is President Maithripala Sirisena. Yes, President Sirisena is mentioned as the third political force in the country, after both Ranil Wickremesinghe and Rajapaksa, and this is not by accident.
President Sirisena is in a curious position at the moment. He is the Executive President of Sri Lanka, an office which is still very powerful despite the largely cosmetic changes brought in by the 19th Amendment. Curiously though, President Sirisena has exercised his powers with much restraint. One would even say, with more restraint than necessary. It appears that most of the major decisions are taken by Premier Wickremesinghe, while the President has been content to limit himself to a largely ceremonial role.

But now, the cracks within the ‘good governance’ regime (‘Yahapaalanaya’ in Sinhalese) are becoming more visible. This columnist maintains the cracks started appearing in March 2015 with the 19th Amendment where the Prime Minister, in violation of the Constitution, attempted to arrogate for himself executive powers that were not his to take. Anyhow, with issues like the Arjuna Mahendran affair and the VAT case now there are signs that things are moving faster towards an inevitable confrontation in this uneasy cohabitation which is the ‘national unity government’. The ultimate clash, however, could occur over constitutional reforms and the war crimes issue. The stance the main political actors take on these two issues may determine the next ruler of Sri Lanka.

Under Wickremesinghe’s watch, Sri Lanka gave a promise to the international community that an international(ized) prosecutorial mechanism with foreign judges and lawyers will be established to investigate and prosecute alleged war crimes and crimes against humanity. We are unaware whether President Sirisena knew this promise was going to be given at the time. At the time, all decisions on this matter were taken by Premier Wickremesinghe, Foreign Minister Mangala Samaraweera and one could also presume the opposition TNA MP M.A. Sumanthiran who was shuttling back and forth from Geneva to Washington DC to have an international(ized) tribunal established to try the alleged perpetrators of war crimes.

However, to President Sirisena’s credit, he maintained from the beginning that there will only be a domestic mechanism/Court. One could assume, what he means by a domestic mechanism/Court, is an institution manned by Sri Lankans whose primary interest will be to punish those errant soldiers and officers, and not to delegitimize the whole war. Sirisena, admirably, was steadfast on this position. Of course, Foreign Minister Samaraweera recently said Sirisena’s utterings were his personal opinion only. The columnist is not certain what exactly Samaraweera was trying to imply there.

To be fair by Premier Wickremesinghe, he had mentioned in May that the mechanism will be a domestic one. But the legitimate concern arises whether this statement could be believed. Being the Prime Minister of a government which, for all intents and purposes, is run by him, one finds it very difficult to believe that Wickremesinghe was unaware of the contents of the Geneva resolution co-sponsored by Sri Lanka in October 2015, which said Sri Lanka will initiate a judicial mechanism with foreign judges and lawyers. Thus, Wickremesinghe had shown support to two mutually exclusive things (i.e. an international(ized) and a domestic mechanism. It is difficult to assess Wickremesinghe’s actual stance as he had contradicted himself on this vital issue.

Even if Wickremesinghe really meant what he said in May about initiating a domestic mechanism, this columnist remains sceptical as to what he means by ‘domestic’mechanism. This is because one could also set up a mechanism consisting of those Sri Lankans who were anti-war, anti-military and members of LTTE sympathetic garden variety NGOs, and call it a ‘domestic’ mechanism just because the DNA of those individuals is traced to Sri Lanka, while the puppet master remains in a much colder clime in the West. One could not be faulted for anticipating such a move from Wickremesinghe if the composition of the several offices already established to look into ‘reconciliation’ related matters is considered.
Wickremesinghe has displayed ideological leanings which are in harmony with western expansionist and neo-liberal agendas, but often at variance with the national interest. One such leaning is the present attempt to introduce a federal(ized) Constitution under a parliamentary system of government, potentially paving the way for the de facto dismemberment of Sri Lanka. Another classic case in point from the past is the Ceasefire Agreement of 2002 (CFA), which accepted the LTTE as a legitimate entity with territorial control over a large part of land and sea, which happened under the stewardship of Wickremesinghe. One does not know whether he was played out by his trusted Westerners who fashion themselves the ‘international community’ or whether Wickremesinghe was actually aware of the legal implications of the CFA or whether he anticipated the political consequences of the CFA which allowed the LTTE to re-arm and even acquire air power. However, what the CFA episode and the present neo-liberal constitutional reform process demonstrate abundantly clearly is that Wickremesinghe is more likely to accept the word of the West irrespective of its consequences to Sri Lanka. The question is, whether Sri Lanka could afford to take such a gamble with the war crimes issue.

When comparing President Sirisena and Wickremesinghe with regard to the war crimes issue, one may conclude that Sirisena’s stance on the matter is more in tune with the national interest. Of course, the West may denigrate a domestic mechanism, just like they attempted to rubbish the LLRC report before it was even published, on the basis that it lacked transparency, credibility, etc., etc. However, the objective of the game should not be to appease the West but the best interest of Sri Lanka, especially in such a crucial matter which has direct implications to national sovereignty and even security. It has been proven time and again that for the West, Sri Lanka is only a pawn on their chessboard, a carrot to dangle in front of the Tamil diaspora to win the votes at elections back home, a laboratory to experiment with dubious notions such as responsibility to protect (read neo-colonialism) and a temporary filling station and outpost in their march to the East in search of riches.

At present, it is President Sirisena who displays any pragmatism over the war crimes issue and he must not be isolated, for it is possible, being only human, that he may capitulate if the pressure against his stance seemed overwhelming. At the moment he is in a self-imposed exile as he had thus far, left the running of the country to the dominant UNP partner. But they have proven themselves incapable and too corrupt to govern. Thus, perhaps, the President should take the reins now.

Of course, one would not fault President Sirisena if he hesitates here as he does not command much support in Parliament or among the general populace at the moment. But, the nature of Sri Lankan politics is such that things change very rapidly. It is very probable that if the President asserts himself more forcefully his influence in the political sphere may grow quickly. In any event, the more he waits, the more powerful his political opponents may become. That is, the ‘joint opposition’ and the UNP. He must be proactive and tap those elements that are discontent with the manner in which the present government is functioning. There are several ministers and MPs who are very unhappy. There are MPs in the ‘joint opposition’ who may jump ship if the President seems like a viable political option who could go the distance.

What of disgruntled social groups that President Sirisena could mobilize for mass support? Presently the Sinhalese feel marginalized and threatened by the manner in which the UNP dominated government is moving towards what it terms ‘reconciliation’. The Sinhalese are realizing that the constitutional reforms of the present government, the war crimes matter and other institutional reforms that are in the pipeline are all designed and promoted by the neo-liberal West, pro-western NGO lobbyists and pro- separatist/federalist Tamil elements. Naturally, a fear psychosis is created among the Sinhalese in a context where the government suppresses them in the name of ‘reconciliation’.

Although thoroughly discontented, the Sinhalese have no structured movement to further their legitimate aspirations at the moment. Sinhalese nationalism is still ‘rudderless’ and in need of a viable leader. Although Rajapaksa loyalists may claim that the Sinhalese are with them, the claim has not much merit. Even at the 2015 January Presidential Election the Sinhalese vote was split nearly at the middle and although some Sinhalese may have gravitated towards the Rajapaksa camp in the face of the marginalization by the present administration, this need not perturb the President. Although Rajapaksa is much respected as the national leader who oversaw the war victory, the Sinhalese as a group has not forgotten the rampant corruption and arrogance which followed the war victory. Hence, if there is a viable rallying point, the Sinhalese may shift towards that point instead of Rajapaksa. President Sirisena could be this rallying point, if he wants to, that is. He only has to take a constructive stand on the war crimes matter (which he has already done), put his foot down and end the mockery that is the present neo-liberal constitutional reform process and also to acknowledge that the Sinhalese have real grievances that need to be redressed, to win over the Sinhalese.

Just as it is important for President Sirisena to lead this group for his political relevance in the future, it is also crucially necessary for him to do so to prevent the rise of extremism among the Sinhalese. It is very possible that in the absence of a viable and constructive leadership, the Sinhalese masses could find a voice in a hardline nationalist camp. The possibility of the rise of Sinhalese radicalism is compounded by the conspicuous inaction of the government over the attacks on Sinhalese in the North and the East. President Sirisena too is guilty of this inaction although he still has the opportunity to correct this. The attitude of the UNP dominated government on this issue is reminiscent of the CFA days where the then UNP led government turned a blind eye to the assassinations of military and intelligence personnel by the LTTE, in its attempt to appease the West and the LTTE and maintain that putrid peace at any cost.

The sense of victimhood among the Sinhalese will breed extremism and possibly, violence in the future. But, if this disgruntled community is adopted by a viable leader such as President Sirisena, it may eradicate the sense of victimhood among the Sinhalese masses and may temper the potential for extremism. Just as Sirisena needs the Sinhalese, the disgruntled Sinhalese too need a viable and moderate leadership to prevent them from descending into extremism in the future.

However, Sirisena, if he opts to lead the Sinhalese, must also remember that he is the President of all communities who live in Sri Lanka. He should be the representative of the legitimate interests and aspirations of not only the Sinhalese, but also of the legitimate aspirations of other communities. Within the present political discourse the interests of minorities are over-represented as every effort is made by the government to gratify them. This happens to the exclusion and marginalization of the Sinhalese. The Sinhalese are not represented in the political discourse at present. However, it is still not too late for the President to correct this wrong. Although there have been scattered instances of sporadic violence in the past, the Sinhalese, as a community, have been accommodative of the minorities. One only has to look at the changing demography and how minorities thrive in the traditionally Sinhalese majority areas to realize that the Sinhalese as a community are far less exclusivist. Hence, representing the interests of the Sinhalese will not require him to exclude the other communities. The two interests, that is, the legitimate interests of the Sinhalese and minorities, are not mutually exclusive.

Although the Sinhalese have been accommodative of others so far, in the face of continuous marginalization support may gather for radicalism and harden the ethnic sentiment. However, President Sirisena could give leadership to a more tempered Sinhalese nationalism and he must seize the moment now before the Sinhalese community is radicalized. If he waits too long, mass discontent of the Sinhalese may grow into something more extreme and uncontrollable, which nobody wants.

It seems, President Sirisena has come to a crucial crossroads with the impending neo-liberal constitutional reforms and war crimes probes in the backdrop of growing Sinhalese mass discontent. He must make a decision very soon. That decision could decide the fate of his political career and also the country’s.
Few leaders have been presented with the opportunity to decide whether their story will be a chapter or a footnote when history is written, and fewer have chosen wisely. President Sirisena has been presented with that opportunity one and half years after he assumed duties as Executive President. It is for him to seize the moment, if he wants it.

https://www.rt.com/news/331209-italian-woman-kerry-isis/

By Skandha Gunasekara Courtesy Adaderana

Prime Minister Ranil Wickremesinghe yesterday informed Parliament that he was unaware of any institution named the Task Force for National Reconciliation.
He made these remarks while responding to…… a question raised by National Freedom Front (NFF) Leader Wimal Weerawansa, who inquired as to whether an institution by the name of Task Force for National Reconciliation had been established with former President Chandrika Bandaranaike Kumaratunga as its head. “I am not aware of such an institute. You say that former President Kumaratunga is the head of this institute; why don’t you give her a call and ask her yourself. After all, she is your old friend. Can’t you remember you joined her to form a government sometime back? If you cannot ask her, I will ask her on your behalf,” the Prime Minister quipped.
The NFF leader retorted that he expected a responsible answer from the Prime Minister as he had raised a serious question.

“I posed a question and demand a responsible response. This is not a comedy act. You say that I’m a friend of Chandrika Kumaratunga but our friendship has expired now. You are her new friend. There were media reports that Chandrika Kumaratunga was heading such a task force. Were those reports untrue?” MP Weerawansa said.
Prime Minister: “Chandrika and I have been good friends since childhood. We went to the same dance class and learnt dancing together. I have not seen any media reports of that nature. My question is whether MP Weerawansa is against reconciliation?”
MP Weerawansa: “There is no point in the Prime Minister questioning me. It is the role of the Opposition to question the government and ministers and you must answer. It seems you have confused our roles.”
Prime Minister: “It was former President Mahinda Rajapaksa who agreed with Ban Ki-moon to set up a war crimes tribunal and you supported it. You all opposed it when you got cold feet at the realization that you too would be hauled up before such a tribunal. That is the true story. You are against promoting reconciliation.”
MP Weerawansa: “It was former President Rajapaksa who brought about reconciliation by ending the war. His government never agreed with anyone to establish a war crimes tribunal.
Prime Minister: “Former President Rajapaksa intended to set up a war crimes Court using military personnel but that plan ended when President Maithripala Sirisena came to power. We are all for reconciliation while you are against it. That is the reality of the situation here.”
MP Weerawanas: “Yes, yes. Anyone can understand that situation and the nature of the reconciliation you all expecting to usher in. We can experience the effects of your so-called peace and reconciliation when Sinhala students in the Jaffna University are being assaulted and chased away. There is no point asking questions from a Prime Minister such as you. Nowhere in the world can we find a Prime Minister like you!”

Editorial Courtesy The Island

July 21, 2016, 9:11 pm

JVP MP Dr. Nalinda Jayatissa revealed in Parliament on Wednesday that 56 UNP supporters had been appointed Road Development Authority (RDA) consultants and 54 of them had only passed the GCE O/L examination or studied up to Grade Eleven. Only two of those consultants had got through the GCE A/L examination, the House was told.

Minister Kiriella had to admit that the newly appointed RDA consultants were party supporters. It was thanks to the efforts of such people that the UNP-led coalition had been able to win both presidential and parliamentary polls in the Kandy District last year, he said, claiming that their interests had to be looked after. He was obviously trying to defend the indefensible.

It was a supreme irony that Dr. Jayatissa happened to raise the issue of educational qualification of the aforesaid political appointees in Parliament. It was revealed in 2014 that 94 members of the last parliament had failed the GCE O/L and 142 of them the GCE A/L! The situation must be more or less the same in the present parliament as well.

So, one may ask what moral right parliamentarians have to question the educational qualifications of others. If the legislators who haven’t passed the GCE O/L can handle public finance and make vital laws why can’t similarly ‘qualified’ people work as road development consultants?

A person who has not passed the GCE O/L cannot secure employment even at the lowest level of the public service. There is hardly any difference between state officials and parliamentarians in that the latter are also paid with public funds. So, one may be justified in arguing that politicians who draw higher salaries than most of the senior public officials should have better educational qualifications.

There is no way the government can justify employing its henchmen as consultants paid with public funds in return for services rendered. Political affiliations mustn’t be considered the sole criterion for public sector employment. If one is to go by Minister Kiriella’s contention then one may think it is a mistake for a youth to exert himself to pass examinations and receive university education; there is no guarantee that he will be able to secure employment upon graduation. But, if he drops out of school before sitting the GCE O/L and places himself at the beck and call of politicians he can rest assured that he will land a plum job in the state sector as an advisor, a consultant or even as a director of a state bank or a provincial governor.

Political appointments have been the bane of the public service which is full of square pegs in round holes. Most of the state institutions are overstaffed, but governments continue to recruit their backers.

One of the main issues the self-appointed champions of good governance currently in power very effectively flogged to turn public opinion against the last government was the appointment of party supporters and politicians’ kith and kin sans required qualifications to important positions in the state sector. Having captured power by promising CHANGE, the members of the incumbent administration are doing exactly what they hauled their opponents over the coals for. This, they do while extolling the virtues of good governance!

The JVP is one of the parties that circled the wagons around Opposition common candidate Maithripala Sirisena, helped engineer last year’s regime change and paved the way for the formation of the present administration. So, the blame for the misfits going places in the state sector thanks to their political affiliations needs to be apportioned to the JVP as well.

Ruling party politicians and their henchmen seem to have all the luck!

Dr. P. G. Punchihewa Courtesy The Island

July 21, 2016, 12:00 pm
It has been reported in Indian and local media that “in a move to develop infrastructure at the sites that form a part of the Ramayana circuit, the Indian Central government signed a Memorandum of Understanding (MoU) with the Sri Lankan government, which says both the neighbouring nations will work jointly to promote mutual tourism interests.

Sources in the Ministry of Tourism (MoT) said the Lankans have offered 4-5 destinations to be included in the Ramayana circuit, to complete the religious trail.

These destinations would be Ravana’s palaces – Ashok Vatika, Hanuman’s entry point that is called ‘Nagadeepa’, ‘Donara’ where god king Ram first attacked Ravana, and Yudagannawa – the main battle ground which now stands as a wildlife sanctuary, among others.

The MoU was inked on June 3 this year, in which it was agreed that Indian tourists visiting the Ram tourism circuit in Sri Lanka will be facilitated by the Lankan government.

The groundwork for establishing an MoU on the Ramayana trail was laid when India’s external affairs minister Sushma Swaraj led a ministerial delegation to Colombo in February this year, for the 9th session of the India – Sri Lanka Joint Commission, which she co-chaired with Sri Lankan foreign minister Mangala Samaraweera.” (‘Daily News’ 14 June 2016)

There have been previous attempt to introduce the mythical story of Ramayana in to the Sri Lankan history, but had been rejected again and again. Budugunalankaraya written in the 15th century scoffed at the myth of Rama and Hanuman.

(It is said that Rama had to build a bridge as he could not cross the ocean over which a monkey jumped. Can this happen to a powerful god of this world?)

It is clear that Ramayana story is based on mythology, whereas the history of Sri Lanka is based on historical records.

There have been more recent attempts too, to bring in this cult in the guise of promoting tourism. At a seminar convened by the Sri Lanka Royal Asiatic Society (SLRAS) sometime back too, this was discussed and the Ramayana theory rejected.

Promoting tourism at the expense of Sri Lankan history is something that cannot be condoned. For example, according to the MoU signed, Nagadeepa, one of the holiest places for Buddhists which was visited by the Buddha is the place Rama is supposed to have landed! This contradicts the Ramayana myth itself, where the monkey bridge over the shoals at Sethu between Talaimannar and Dhanuskodi was said to have built for the monkey army and Rama to cross.

Another site Yudaganawa, where Gamunu and Tissa fought, is mentioned in the distortion of history, as the venue of Rama and Ravana’s main battle ground. It also says that Yudanganawa now stands as a wildlife sanctuary. I presume Donara referred in the MoU must be to Dondra, unless it is an unspecified site not known to Sri Lankans

Surprisingly, according to the MoU, the Ministry of Tourism Development and Christian Affairs has offered these sites to promote Indian tourism. The Ministry of Tourism which also overlooks Christianity should have been sensitive to repercussions in the country which could be caused by these distortions.

Former Ambassador Bandu Silva had this to say: “Buddhist pilgrimage has been taking place to sites in India and Nepal for centuries without any encouragement from the Indian government. To tie up these pilgrimage sites which are under state control or private control is to camouflage the real objective of India wanting to build a new series of Rama-Sita temples here. The bottom line is India has no interest in Buddhism as providing the identity of Sri Lanka but would want to convert this land’s identity to one based on Indian mythology and religion; while resurrecting Indian Buddhist heritage sites as ‘Dollar earners.’

I wonder whether the project has received the approval of the Ministry of Buddha Sasana and Ministry of Cultural Affairs.

Dr. P. G. Punchihewa

By Ashley de Vos. Courtesy The Island

Henry Kissinger once said: “Globalisation is the Americanisation of the world”and one assumes that most humans have been consumed by the mad rush to join the lifestyle band wagon to keep up with ‘the Joneses’ and get further into debt. It is unforgivable that cultures that have withstood the vicissitudes of change for thousands of years and that have evolved as proud nations are also being forced and encouraged to join or face the wrath of countries that have no cultural matrix as a base to fall back on––except a fine tuned technology for the manufacture of weapons of mass destruction.

One argument may lie in the fact that the evolution of man over the millennia is closely entwined with the manufacture of weapons, from the first picking up of an animal bone to kill his brother to the development of superior and more sophisticated weapons, to kill each other on a greater and grander celebratory scale.

Let’s face it, if 75% of your economy is based on the manufacture and sale of weapons of mass destruction, then either you have to be at constant war with somebody, a good scheme to get rid of the old stocks or instigate or jump start a war where there is no war. In addition, you frighten everyone else through well synchronised media hypes and misinformation through targeted TV channels and social media, formulated and presented by specially trained operatives and propose that building up an arsenal and a comprehensive war machine is the best way to ensure that you remain safe. However, if you live by the gun, you will also die by the gun.

Many oil rich countries and not so rich countries get into debt by this hyped up fear psychosis and the need to stock up with the latest machines of mass destruction. But what the hell, war is good economics, it is great for business, especially for the manufacturers of these weapons and the ‘Contractors’. The gullible, now in debt, are ready to grant ready access to their scarce, but valuable resources, on the cheap, in exchange. Sri Lanka is being enticed to go into defence spending. Even though there is no war, then why?

Stemming from the end of the World War ll, the Nazis are accused of killing 6 million Jews, and due to the numbers involved it is referred to as genocide. No one talks of the over millions of Russians or the Germans killed by the Russians, these have never been referred to as genocide.

The Nuremberg War Crimes Tribunal punished many of the perpetrators for exterminating Jews, gypsies and homosexuals from Europe. But no mention is made of the one and half million odd German soldiers who surrendered to the allied forces being wilfully starved to death by order of a General, this is not recorded as genocide. Only one honourable General was found fault with, for setting free the German soldiers that his platoons had captured. There was no trial for the other, only rewards and accolades.

The state of Israel was established to accommodate the Jewish community that had escaped being eliminated by the Holocaust in Europe. An island in the southern Indian Ocean that existed as a British protectorate with a population of between 1500 -2000 people also comes into focus.

“Between 1968 and 1973, in a plot carefully hidden from the rest of the world,” now recorded in great detail by David Vine in his publication,”Island of Shame, the secret history of the U.S. military base on Diego Garcia”, the United States and Great Britain forcibly exiled all 1,500 – 2,000 islanders to create a major US base on the Chagossians island, Diego Garcia.On the order of the U.S military, UK officials forced the remaining islanders to board overcrowded cargo ships that left them on the docks of Mauritius and Seychelles.”

“Just before the last deportations, British agents and US troops on Diego Garcia herded the Chagossians’ pet dogs into sealed sheds and gassed and burned them in front of their traumatised owners awaiting deportation.”

Genocide? N,o it cannot be, they are only dogs!

“A population that occupied and enjoyed their own land and unrestricted space under the sun since British colonial times, is now traumatised and confined to a slum in a foreign land and to a life of abject poverty, they received no resettlement assistance and quickly became impoverished.”

There was never a mention of Human Rights!

The island of Diego Garcia is today a fully-fledged US base, with every super facility for the US armoury. If the US base has to be removed or scaled down following the islander’s future demands and action in the British court and parts of the island need to be handed back to the islanders, they will find an additional location with equal security and accessibility, preferably closer to the international shipping lanes.

Martha Jager writing to Time in the 1990s mentioned the strategic location of Trincomalee in Sri Lanka. Thank you to prudence, our leaders had their heads screwed on, in spite of the 30 year insurgency that was aided and abated an International attempt to help the LTTE in the last stages of the war was possibly an attempt to get closer to the site in the northern Indian Ocean.

Soon after the end of the Sri Lankan insurgency, at a private function in Colombo this writer was visibly shocked when confronted during dinner by Dr. Ruth Wedgewood, SAIS, Edward B. Burling Professor of International Law and Diplomacy, Johns Hopkins University, the Paul H. Nitze School of Advanced International Studies, the Chief guest who suddenly and out of the blue, raised the question:”Should there be a regime change in Sri Lanka?” This author’s reply was, “No! Certainly not, we can at last breathe and move about with the knowledge that if we go out, we could get back in one piece!” The prompt retort was also a great shock for the questioner.

This points to the fact that the question of a possible regime change and a possible repetition of a Middle Eastern spring in Sri Lanka and the possible larger role had been discussed in the halls of Washington, long before the end of the war. It also displays that it had been planned early in the insurgency and the attempted rescue at the end was part of the grand plan.

Today, the sudden visits by numerous top US bureaucrats, some sufficiently ignorant, that till recently, they had not even known where Sri Lanka was, just dropping in, but obviously on focussed missions, meetings arranged with a variety of individuals are all carefully fashioned and structured as “the western powers push for the implementation of a US-led resolution crafted to make the Sri Lankan armed forces suffer the “consequences” for their role in defeating terrorism, in a part of the world far away from theirs” (LK. Daily Mirror).

The removal of the Sri Lankan military leadership and the demoralisation of the army is strategic for the next stage that the US and the UK “Expertise”, strangely, with Sri Lankan government support are rushing towards. The humiliating of the national army and its capability, and being drawn over the coals, is similar to and is as unfortunate as the wilful and complete sacrifice and annihilation of fifty two important Special Army intelligence operatives during a similar period in the recent past, this calamitous event is very fresh in the minds for most Sri Lankans.

David Vine in his latest book “Base Nation, how U.S military bases abroad harm America and the world” published in August 2015, identifies the proliferation of US bases amounting to over a 1,000 around the world. “Generally, those displaced have, like the Chagossians, been ‘small’ (sic) in number, under colonial control, and of non – ‘white,’ non-European ancestry.

David Vine demonstrates that, “the overseas bases raise geopolitical tensions and provoke widespread antipathy towards the United States. They undermine American democratic ideals, pushing the United States into partnerships with dictators and perpetuating a system of second class citizenship. The far flung bases strain the lives of military families, breed sexual violence, displace indigenous people, and destroy the environment”.

In a recent TV interview David Vine has placed a question mark on the island of Sri Lanka. He indirectly and tactfully states without saying that the US will turn its eyes on Sri Lanka!

In an attempt not to make it too obvious, the US is playing good cop, bad cop and is using India and RAW to do the dirty work, to undermine Sri Lanka with the CEPA/ETCA and to push for the construction of a bridge connection to be funded by the ADB, such a beautiful name coined by Julius Nyerere to describe the dubious Bretton Wood twins, that will gladly help destroy the territorial integrity of any country including Sri Lanka.

And what better way than to reintroduce and support the concept of federalism, not meant to unify but to divide the country. With full Sri Lankan government backing, and the advice of dubious backers, the players and implementers are already in place and the die has been cast for the decimation of Sri Lanka.

K. M. De Silva, editing the ‘British documents on the end of the Empire’, in Series B Volume 2, Part ll 396, Towards Independence 1945-1948 reveals, on page 302 under External Defence 18. ‘A threat to the territorial integrity of Ceylon is likely to come only from India, although a full scale attack from that country is only likely to occur if she were overrun by, or had thrown in her lot with a hostile power.’

It is imperative that Sri Lanka maintains her non- aligned stand. Since the Indians have already been given access to Sampur which controls the entrance to the Trincomalee harbour,if the US fights shy to set up a base on Sri Lankan soil, according to recent discussions, a shared base with India is certainly possible.

“Recently India reopened talks with the US on giving access to each other’s military bases.The Logistic Support Agreement (LSA) allows both sides to make changes to each other’s facilities in a way that allows for easier conduct of military exercises besides expanding their scope and ambition. The Communication and Information Security Memorandum of Agreement(CISMOA) is an agreement that allows both Militaries to come on a common communication platform and the Basic Exchange and Cooperation Agreement(BECA) largely pertains to geospatial intelligence requiring sharing information on maps and satellite imaging for defence purposes.” (The Island 24/12/2015).

In which event, Sri Lanka would get embroiled in everything that the US and India does even to the extent of alienating her friends. Furthermore, both parties would have access to Sri Lanka’s exclusive continental shelf, oil, gas and its assets including the rich fisheries resources it commands.In addition, the Indian fishermen are already laughing, with the proposed bridge they will have free access to the exclusive fisheries resources of Sri Lanka a promise already given by the Centre to the fishermen of Tamil Nadu.

In early 2000, the US tried to introduce the ‘Tropical Forest Act’ that would commandeer the precious resources from all the Sri Lankan forest assets against interest on monies borrowed by Sri Lanka, that is, every forest reserve in the country at less than Rs. 2,300 an acre or Rs. 14.30 a perch. There were a number of “Sri Lankans” supporting this move. If signed, the resources in the Sri Lankan rain forests would belong to the President of the US, who is free to conduct military exercises and sell or otherwise exploit the resources.

The big pharmaceutical companies had their antennas tuned on, on what could have been a trillion $ lottery. There were heavy protests from a few Environmental NGO’s led by the Wildlife & Nature Protection Society, and certain committed individuals. To the great horror of the authorities concerned, this group of Sri Lankans, genuine protectors and lovers of their country even offered to buy the resource themselves, for which there was a prompt NO. Thankfully the proposed legislation was shelved, but there is nothing to stop the ‘Act’ from raising its head again, as many of the original players are back in the ring.

It is most unfortunate that Sri Lanka has pledged her armed forces to the United Nations for peace keeping duties elsewhere, a very regrettable move indeed for a country groomed on strong non-aligned principles. We do not need to sacrifice our youth in the dubious wars of others, especially when they are instigated by the manufacturers of weapons of mass destruction.

In turn,with a permanent presence in the northern ocean hub,the US and India would be able to interfere with the internal workings of the whole of the Indian Ocean rim, amounting to about 44 countries and Sri Lanka would get drawn into it.Trincomalee is a great harbour, but unfortunately its location does not lend itself to being a conventional port. Unfortunately instead, it could become, a holding hub for nuclear submarines, its sole purpose being to terrorise the southern shipping route.

Interestingly,”The US likes to fight wars or rather, its military contractors like to fight wars, because that’s how they make money, and they happen to own a big piece of the action. But, the US can’t or don’t want to win any wars, as it will affect their economy and that makes its entire war effort rather silly, but not for the contractors.”

John Pilger in his article ‘A world war has begun’. Asks the question, “How many people are aware that a world war has begun? At present, it is a war of propaganda, of lies and distraction, but this can change instantaneously with the first mistaken order, the first missile.”

Today, the boyish pleasure derived by sitting on the seat of a motor cycle is sufficient to open everything to the greed driven west. A confirmation of what Lord Macaulay wished for India that at the time included Ceylon,when he addressed the British Parliament in February 1835.He proposed a methodology to create a group of black men with a White colonial mind set, who would carry forward the neo-colonial message by helping to destroy the nation’s spirit, its cultural heritage, self-esteem and native culture,thereby creating a truly dominated nation.

This mad rush to dump a rich cultural base in a bid for a seat on the global platform and possible personal accolades that may follow, totally disregarding the have-nots in her population, will have detrimental and far reaching effects. We have forgotten anotherimportant statement made by Henry Kissinger, where He confirmed,”America has no friend’s, only interests.”

While most Kings over the historic period of two thousand five hundred years fought off invasions to maintain the territorial integrity of this island nation. Later erudite leaders fought the strongest in the world at international gatherings to ensure freedom for others, for countries like Japan, that the west had relegated to pariah status, this to ensure that all countries were given the chance to maintain their territorial integrity. Unfortunately today, totally disregarding the sacrifices of the past, ourleaders are willing to give up that freedom and give into the colonial machinations of the new greed driven empires, thus revealing a lack of independent thought, even entering into agreements that normally would require a national referendum.

Our own politicians tend to be naive, and feel that they have to be ‘politically correct’ in their dealings, at least they want to be seen as such, in everything they do. In the wake of the Japanese surrender ending World War ll in August 1945, General D. A. MacArthur & C. H. Nimitz requested the then US President for a definition for their better understanding of the phrase, President H. S. Truman defined political correctness to them as follows, “Political Correctness is a doctrine, recently fostered by a delusional, illogical minority and promoted by a sick mainstream media, which holds forth the proposition that it is entirely possible to pick up a piece of shit by the clean end!” How true, those who promote political correctness do not even understand the phrase, and they have already caused irreparable damage.

Have we no national pride, Korea has developed but, they still remain very Korean. Malaysia has developed but, has fought to remain very Malaysian. Japan has developed but, has remained very Japanese and perhaps at one time Sri Lanka remained Sri Lankan at heart.

We seem to be falling by the wayside, with a preference for cowboy boots, a ten gallon hat and a gun belt,instead of focussing primarily, on the interest of Sri Lanka and its people first. We tend to look after the interest of all others and not our own.

Instead, we should stand tall, think of this country and design our own destiny, our own future and not accept something that is foisted on us, like the cheap fast foods we are being inundated with. From all indications we are up to our eyeballs in S++T.

Shenali D Waduge

Apropos to Dayan Jayatilake’s Why Mangala must exit……” in what he calls a ‘Mexit’ moment the suggestion is both valid and timely. The Foreign Minister of Sri Lanka must be change. In fact he should be impeached for treason and violation of the countrys constitution. He is like a loose cannon and has been making statements and decisions at diplomatic levels contrary and conflicting with what the Head of State has assured the nation. Some of these statements border on treason and immediately calls for action by a government that came to office on the assurance of good governance. The proof is now in the pudding and both the President & the Prime Minister are advised that a ‘stitch in time saves nine’ applicable in particular to the Foreign Minister who serially suffers an ailment of bringing people to power and with that same vigour removing them from office. Neither the President nor the Prime Minister would want to fall prey as previous others have.

The Foreign Minister has neither electoral clout nor public backing. He is following a very dangerous agenda that is likely to affect the political stability of the country.  We have to now wonder whether the co-sponsorship of the US-UK Resolution of 2015 was a personal decision making or whether it did have the nod of approval by both the President & the PM. If not this adds another reason for his impeachment. He is now advocating how powers of the Indian Ocean are to be distributed – all these are beyond his mandate and he has no business to be making statements that affect the entire country.

The island nation is not the personal property of the foreign minister.

We cannot agree to a Foreign Minister who compromises the national sovereignty of the country. He is not paid to be shaking hands and forging deals that win him personal accolades at the cost of the nation and its armed forces. While he is welcome to solicit western patronage for personal endeavors it cannot be at the cost or at the expense of the nation’s integrity and by undermining the magnanimous achievements of our heroic armed forces. Even the diplomatic community are laughing at the manner the current foreign ministry is functioning under the foreign minister reducing diplomats into minions and peons.

The world is viewing chaos, divisions, terror and mayhem at such a time even small nations like ours can play a role no different to the memorable foreign policy of the late Mrs Sirimavo Bandaranaike who to this day is spoken of fondly by both the East and the Western bloc. She was able to balance politics of both spheres of influence and not bow down to or appease to any foreign power or pressure. This was non-alignment at its best and since other than late Mr. Lakshman Kadiragamar all others have been miserable failures.

The President of Sri Lanka has been repeatedly assuring the nation that there would be no foreign judges albeit there should be no war crimes tribunals at all and anyone reading the 5 legal opinions of the international legal luminaries tasked to assess the conflict have legally shown that the armed forces of Sri Lanka have not committed any war crimes to hold any war crimes tribunal against them. Therefore the stand the government of Sri Lanka needs to take is that Sri Lanka has not committed war crimes and therefore no such tribunals are necessary. Individual cases of soldier malpractice can if evidence are produced be tried in a military court as done in all countries. It is a very simple solution and avoids unnecessary cost and time as can be seen by the failures of all the tribunals that the UN has implemented.

The Foreign Minister’s close association with the LTTE Diaspora is another reason for his impeachment. Let us remind all that until and unless the TNA is investigated for links to the LTTE as well as the LTTE fronts that have been named under UNSC 1373 no country and the GOSL cannot enter any agreement with them. If the US has laws to indict individuals or organizations for material support to terrorism the TNA and the foreign based LTTE fronts named by the UNSC Resolution 1373 need to be investigated FIRST (even the ones whose names have been removed by the Foreign Minister)

Let us also remind the Sri Lanka populace of the 2013 Singapore Principles where the present Foreign Minister agreed with the TNA on a conceptual framework based on which the changes currently taking place are aligned. The TNA demands for confederation is in line with their ultimate aim to separate from Sri Lanka and the build up to that are the calls for demilitarization, colonization of Sinhalese and now the attacks on Sinhala students at the University of Jaffna with the intent of transferring them to another university even Sinhalese pilgrims and their buses have been attacked – of course the international and local media choose to follow the monkey no see, no talk, no hear policy. All these promises assured in 2013 by the foreign minister are slowly coming into reality.

The nature of the UNHRC and its biased stand not to mention the illegalities and irregularities within the halls of the UN calls to mind the manner the present UNHRC head is behaving. His last statement called to ‘rein in the armed forces’ – is he comparing our armed forces to horses on the loose! In another occasion he even insulted our judiciary calling them incompetent. The lack of diplomatic response in calling UNHRC head to apologize and explain has encouraged him to produce more disparaging statements to which the foreign minister’s un-nationalist behaviour is adding further salt and pepper.

The world has been fooled. The people have been fooled. The 9/11 disclosures and the Chilcot Report clearly indicates that the Gulf Wars and invasions in Afghanistan have been built on lies and without reason. Hundreds of thousands of innocent people have died as a result since 1991 and today the Middle East is in flames. We do not wish to have any more bloodshed. We have gone through 30 years of terror and the UN and so-called international community did not enter the scene to stop LTTE terror. They have entered after the LTTE was vanquished and are crying over the last few months and counting the dead when they ignored all the tears and suffering by those that the LTTE killed including unarmed, injured soldiers while over 5000 of them are still missing. We don’t need such a UN to be preaching to us and no countries that have bombed nations on lies can bring resolutions against us while using veto powers in the UN to ensure inaction against their favourite countries. This is not justice that people expect of the UN. Our diplomats are doing nothing to counter the LTTE lobby that is influencing the US congress, US state department and even within the halls of the UN. Our foreign missions have failed to protect the sovereignty and national security of the country because the foreign minister stands as an obstacle.

We have come to a point where we must stand and say that we will not be party to alienating, antagonizing or provoking any country because it meets the agendas of a handful of countries that our foreign minister is striking personal accords with. None of our historical friends can become enemies simply because ‘new friends’ have entered the scene. We have ridiculed our historical friends and thereafter discovered that the ‘new friends’ have nothing in their kitty to give and we have shamelessly ended up going behind the friends we have ridiculed. This is not diplomacy.

The Foreign Minister must be impeached and removed from office. He is not fit to function in his role. This country is not the personal property of any politician or political party that comes into power for a TERM of office. The President, PM, Wigneswaran, Sambanthan, Anura Kumara, C Ranawaka or even Mahinda Rajapakse cannot agree to divide the nation under any terminology or dictum used to fool the masses. We abhor British imperialism but we respect the manner that the British leaders have honoured the will of the people. We may not like the politics of David Cameron but following the Brexit vote he honourably resigned and this is a magnanimous gesture and one to be applauded.

Look around the world and see the bloodshed taking place. We want no more. We must all stand up and not allow any of these vile politicians coming into the political scene to destroy the planet in the manner that they are behaving.

Our children deserve a happy and undestructive future and to enable this each of us must stand up and say NO to the politics of treachery that is taking place and these devious steps being followed by a handful of politicians must be stopped. The world does not need such people any more. We need peace and we need policy and we need people with integrity and public interest to rule. We do not need any more traitors in office.

Shenali D Waduge

Shenali D Waduge

The world is in turmoil. Chaos and mayhem is spreading with no end in sight. No amount of sophisticated technology can stop a man with a gun or suicide vest and able to equal any expensive drone. The Muslims have entered the seat of western civilization to avenge the crimes against them. The irony is that most of the jihadists have been armed, trained and virtually created by the West including their ideologies. The Christian West is collapsing, the white civilization is in disintegration and yet the echelon of that supremacy the UN sits silent without pinpointing where the fault lines are. The UN failed to acknowledge or make accountable the nations that committed crimes in the name of Christianity upon the entire present day Third World under colonial rule. UN continues to sit on the throne to ensure neo-colonialism & white domination against the same nations. The UN is corrupt, biased, and vindictive and has proven by its own performance that it is a spent force unfit to continue. We cannot accept a UN that functions to fulfil hidden agendas of a handful at the cost of all the rest. Close down the UN and bring on another World Peace Body that is relevant to the modern needs and is equal to all. We must move on.

You name any ill and the UN will have some rule or law or declaration. However, the applications of all are selective and the creators and guardians are often exempt. The halls of the UN are a den of corruption and scandals none of which will ever be solved except hidden under the carpet but that doesn’t stop the UN from preaching like Mother Superior. Its been now over 70 years since the UN has been in operation but frankly it has outlived its purpose and mandate. Neither the UN nor the rest of the world can live in 1945 and have the same victors of World War 2 rule over the world.

Do we need a UN promoting white supremacist racism?

Centuries of European colonial supremacy is indented into the thinking and actions of those that rule. Racial superiority of Westerners is internalized into their systems and the missionary education systems that nurtures non-westerners to either think or behave like the westerners or to worship the westerners without question. Only a handful has managed to break the mould.

Countries that pay most of the bills dominate UN. Indian ambassador to UN, Ashok Kumar Mukherji says rich countries take high level jobs in the name of efficiency claiming they contribute the bulk of the budget and should get the bulk of the positions in the secretariat & managerial positions.

Late Sergio Vieira d Mello was removed as head of the UN Mission in the Balkans because he was not European (even though he behaved more European than most Europeans) A new trend is to place very Westernized West worshipping non-white officials in the UN and at Western diplomatic levels as camouflage. In reality they have no will of their own and follow orders only.

The head of the World Bank is always an American. The head of the IMF is always a European. The UNSG’s post is decided by the UN Security Council and when the UNSG decides the posts of deputy, under and assistant secretary general you can imagine who calls the shots!

In the UN Secretariat Asians comprise just 16% of director and above grades despite Asia accounting for over ½ the world’s population.

A handful of people are ruling the world

• Europe: 728 million, of which 29 million is non-European in origin (white population = 699million
• United States: 311 million of which 230 million is “white alone”
• 30m out of 34 million white Canadians
• 20m out of 22 million white Australians
• 4.9m out of 50 million white South Africans
• 984,000,000m white out of 2,947,000,000 people living in Europe, USA, Canada, Australia, and South Africa.
• 984,000,00 is 14.24% of the Earth’s 6.91 billion population (if we count whites living in other parts and raise figure to 18% white population the world over would be 1/5 of 7billion (Han Chinese alone are 19% of the world population!) – The European

Do we need a UN that gives into lobbying & political bribery?

How can a world body allow lobbying to dictate decisions, senior jobs and even jobs across the UN system? Lobbying entails exchange of money and other deals all of which influence the decisions unfairly. Shouldn’t appointments be on merit? Permanent members of the Security Council expect senior positions to be given to their people – top UNICEF and World Food Program jobs go to US, Dept of Economic and Social Affairs jobs go to China, Crime goes to Russia, Humanitarian Affairs is a British fiefdom?

Even the appointment of the UN Secretary General is dictated by the permanent members of the UN Security Council and apart from one appointment all UNSG’s have been staunch Christians. Today the evangelical movements decide who comes to power and who should be removed from power.

However it must be said that while the West goes gun-ho on putting their men/women to top roles the non-West do not take the same pains to promote their own.

Do we need a UN that investigates Corruption but does nothing about corruption inside UN?

UN demands greater transparency of others but are tight lipped about the scandals inside UN. United Nations’ oil-for-food programme in Iraq took kickbacks to help an oil company win contracts. UN officials have been accused of soliciting bribes.  Kofi Annan’s son has been accused of using UN connections to win bids.  In August 2015 UN staff were accused of taking $599 worth IPads plus tax from the organizers. Investigative journalist Claudia Rossett says UN embodies the dictum of Lord Acton: “Power tends to corrupt, and absolute power corrupts absolutely.” We still do not know the full extent of these debacles—the more sensational ones include the disappearance of UN funds earmarked for tsunami relief in Indonesia and the exposure of a transnational network of pedophiliac rape by UN peacekeepers in Africa—and we may never know.”

In Africa sex is being exchanged for food – women are raising ‘peace keeping babies’ all that the UNSG can say is that sexual abuse is a ‘cancer in our system’ – incurable! UN is even hiding the figures of victims.

Do we need a UN that advocates R2P for neo-colonial interests?

The targets of intervention have been developing nations for commercial or geopolitical interests masked in humanitarian dictum.  What is laughable that the UNSG’s special advisor on R2P is either an American or Canadian!

Legitimacy has come into question over Kosovo intervention of 1999, Iraqi intervention of 2003, Afghanistan intervention of 2001, Libya intervention of 2011 and now the Syria intervention. UN has failed the people of Iraq endorsing the1991 Gulf War wherein US committed war crimes using the UN. The 1991 Gulf War devastated civilian lives and infrastructure breaching Geneva Conventions and Protocols. UN even accepted the illegal no-fly zone of US & UK that led to the 2003 invasion. UN has violated is own charter Articles1 & 2 and Articles 22-28 of the Universal Declaration of Human Rights with UN denying the basic human rights of the Iraqi people.

UN has lost its right to raise any moral voice. UN has no moral voice. UN has no integrity any more. It is nothing but a silent puppet in the hands of the super powers that control the world. UN is a mere appeasing body and used authoritatively to dictate to the non-Christian non-West nations.

Do we need a UN Secretary General who is just a puppet?

Neal Ascherson writing to the Independent in 1995 writes that Secretary-General, the servile Norwegian giant Trygve had allowed the FBI to rampage through the UN staff and drive some to suicide”. The same article commenting on Nicaragua winning the ICJ decision and suing the US and what was the US response – cut donation to the UN!

Kurt Waldheim another UNSG lied about his connections to the Nazi regime. There are accusations of the present UNSG being a spokesman for the US State Dept. Venezuelan President Nicolas Maduro accused UN Secretary-General Ban Ki-moon of commitment to a strategy of war against Syria.

The new modus operandi has been to use the UN to publish reports justifying actions of Western imperialists.

Sri Lanka’s case is no different to Syria.  We cannot accept a UNSG who is two-faced in action. While condemning the Syrian government, the Secretary General does not condemn the government of Israel that bombed the Syrian, Egyptian, and Palestinian territories at its whim, killing innocent people. There is no punishment or even reprimand from the UNSG for all of the crimes that the US, UK, NATO nations are committing and then accusing others. Usage of chemical weapons, banned substances, inhuman tortures are all part of US/UK and NATO warfare and none of these have ever had calls for any resolutions, tribunals, hybrid courts …. It is always the non-Christian non-Western nations that have to comply with all the laws and rules the US/UK & NATO brings through the UN. Is the world this stupid to comply?

Do we need a UN that allows dictatorship bloc vote system?

Claudia Rosset calls the 57 member Organization of the Islamic Conference (OIC) as dictators and accuses OIC of promoting UN resolutions against so-called Islamophobia and Israel. She says that the structure of the U.N. has no transparency or accountability and operates with virtual diplomatic immunity.”

The European Union in turn does the same and then uses their diplomatic and trade clout to get poorer nations to vote or abstain… what kind of a UN does monkey deals like this?

Do we need a UN that is biased?

Leaving aside the controversies associated with the Palestinian-Israel conflict, what is important is that as of 2013, Israel had been condemned in 45 resolutions by United Nations Human Rights Council since its creation in 2006. From 1967 to 1989 the UN Security Council adopted 131 resolutions directly addressing the Arab–Israeli conflict. Even the UN General Assembly adopted a number of resolutions saying that the strategic relationship with the United States encouraged Israel to pursue aggressive and expansionist policies and practices. There have been 68 resolutions against Israel inspite of US vetoing 32 of them. If US had not used veto powers resolutions against Israel would number 100. With 100 resolutions brought against a country what is the UN’s reaction – Nothing.

However, is this the same position UN is taking against a smaller nation like Sri Lanka? No. Sri Lanka happens to be the ONLY country that has taken on terrorism and defeated the terrorist movement. For that victory, the UN and its organ the UNHRC is out on a witch hunt to pass controversial unprecedented laws to bring in hybrid courts and imprison the very men that brought about peace. The hypocrisy legalities and violations of office can be seen in the manner neither the UNSG nor the UNHRC head are tabling the PoE and the OISL reports before the UN General Assembly members or even the UN Security Council if as they claim war crimes have been committed. The UNSG and the UNHRC however have conveniently ignored all of the crimes the LTTE terrorists had been committing even cultural genocide which is also a war crime when LTTE attacked places of worship killing worshippers and destroying ancient artefacts. Thousands of people killed by LTTE throughout 30 years are ignored and instead the UNHRC is going behind the last 3 months and doing its best to pin point every aspect to the country’s soldiers and reading the reports by legal luminaries will expose the vindictiveness of the UNHRC Head whom we have to question for his bias and suitability.

Do we need a UN that punishes its own whistleblowers ?

Aid worker Anders Kompass, was suspended for disclosing to prosecutors an internal report on the sexual abuse of children by French peacekeeping troops in the Central African Republic. UN diplomat, James Wasserstrom, was sacked and then detained by UN police after he raised suspicions in 2007 about corruption in the senior ranks of the UN mission in Kosovo.

 Management of OIOS has been riddled with cronyism, incompetence and corruption for the past five years……. Nothing will change until there is real accountability in the organisation, and that will never happen unless and until there is a truly independent and separate agency established that is not part of the UN secretariat, but reports directly – and separately – to the member states.” (Peter Galo former UN OIOS Investigator)

When Ismail Ahmed blew the whistle on corruption in UNDP’s Somalia program, he was retaliated against by officials and transferred to another office without proper visa support.  UNDP Somalia office later told a potential employer not to hire him because of his silly non-proven accusations.

While UN is punishing whistle-blowers exposing the UN, the UN is preaching to others about the rights of whistle-blowers… do we cry our laugh!

If the UN has been a Christian white supremacist tool, with the disintegration of the West it is now time to wind up the UN and bring in a new world body that looks beyond the mentality of 1945 victors rule.

The Anglo-Saxons are becoming a visible minority virtually by their own choice. Liberal views on marriage, trends to experimenting with sexuality leading to same sex, group sex, no children, indulging of vices that lead to sterility, no marriage etc have been the prime causes.

The US Census predicts that the present 72% non-hispanic whites will become a minority by 2055 (in 39 years). People are changing too. In 1900 Europe had a quarter of the world’s population, three times more than Africa however Europe is predicted to have just 7% of the world’s population by 2050 which will be a 1/3 of Africa. Immigration from the developing nations has its hidden objectives to sustain countries suffering declining populations. White people are becoming a minority and it is nothing to be shocked about.

The UN has never held to account those that made Native Americans become 1% of the US population, or the extinction of races in America and the injustices to the indigenous in Australia/New Zealand as well as the confiscation of non-Christian lands by European colonial rulers. All these bad karma are now coming to haunt the white Christian people

There is hardly any noticeable improvements either – the world is still poor, the people are still hunger, suffering malnutrition and unable to make ends meet, people are still illiterate however resources are a plenty, http://www.fastcoexist.com/1678651/people-are-starving-but-theres-enough-food while the world’s richest 1% owns more than all the 99% http://www.euronews.com/2016/01/18/the-richest-1-percent-own-more-than-99-percent-of-world-s-population/ the richest 62 people are as wealthy as half of world’s population.

So where do we go from here? Are we to continue this same charade? UN has failed. In 1945 two world wars ended but today there are hundreds of mini-wars and terror is striking every part of the world. You cannot task the people causing the mayhem to be the guardians of the people? We must take a step back and seriously rethink our options. It is time that the Third World leaders and citizens act with maturity and responsibility and demand a new UN that will uphold the interests of their part of the world and not focus the lens on only the continuity of white supremacy. African, Asian, Russia and China must lead the way. We cannot expect much from India as during British colonial rule it was the sepoy Indian army that happily served the Wests imperial objectives and the same prevails now although there are many Indians who do not subscribe to this.

Some statistics

• annual UN expenditure is 40 times higher than it was in the early 1950s
• UN comprises 17 specialised agencies, 14 funds and a secretariat with 17 departments
• UN employs 41,000 people – The Secretariat constitutes the world bureaucracy of the U.N. with over 8,900 staff
• It costs $5.4bn to administer the UN – more than double since inception
• UN peacekeeping costs $9bn a year, with 120,000 peacekeepers deployed mostly in Africa (some missions have been on ground for decades)
• Voluntary contributions from individual governments $28.8bn
• The U.S. finances more than 22 percent of the UN operating budget covering over 170 countries.

Shenali D Waduge

Additional Reading

http://www.globalresearch.ca/is-the-united-nations-racist/5417279

Sarath Obeyskera

Only Industrial project started in Sri Lanka ( during Yahaplana Government which we all voted for)  ,by a local investor with funds from a debenture issue is the development of a Shipyard  in Mutwal .Fishery Minister is the only minister who has some insight about developing his own field is encouraging to expand such ventures in East ,South and North .He does not have to ask Prime Minister ,Finance minister ,Minister for  Strategic Development or even Southern Development Minister to develop fishery harbours and implement Private Public Partnerships .

We ae developing more yards and in Trinco and plan to move to Karainagar in the North.

Galle Shipyard  project to be commenced within the Galle Commercial harbour under SLPA ,is  at a a standstill because of  there are too many cooks trying to handle investments .None of the ministers mentioned above even have a clue about priorities ,how to encourage local investors and how to solve the one million jobs program .

We had one million houses program under Premadasa and people knew that program was being implemented and the President and Housing Minister knew what they were doing .We may not have built so many houses but it was implemented with much enthusiasm and publicity.Then we had 200 garment factory program an Premadasa knew what he was doing .Many jobs were created ,and we exported products.

Today many MP.s are waiting for Minister of foreign employment to travel to Korea ,Japan  or Cyprus  to bring more and more jobs so that they can send youngsters abroad in their own constituencies.

That day I went to Parliament to meet may be 7^th minister to seek help to allow us to restart a project in Galle  Harbour .I was standing with a southern minister who wanted us to start the project trying to arrange the minister in charge of Ports to make a request to allow us to proceed .Minister of foreign employment was having a discussion with two ministers who were jokingly asking the Foreign Employment Minister to give them  at least 50 jobs to youth in his area to go abroad,

Then one sharp education minister said why do you ask jobs for youths to go abroad, when we have a project in Galle where they can be employed?

This is how the government is running with no encouragement to any local investor to develop investments and to provide employment.

All are waiting for ETCA to happen, and media going to town about who is going to negotiate ETCA .an making news about Mahendan playing a leading role .Not a single Media Institution is taking a leading role in highlighting problems faced by the investors  and how ETCA can affect local industrialists.

If they think that under ETCA Indians will give jobs to our youths, we are terribly mistaken .

Indians are quite good in starting small businesses and they are not scared do take risks .They will come here and start projects and we Sri Lankan investors will watch helplessly .

Only sector with local investments may be Real Estate Development and Indians will flood the country to work in construction Field .Companies like Dockyard may  get jobs with Japanese funding and they will bring at least 500 Indians  to build the ships .Sadly the money which comes from Japan will go to Japan as the Japanese major shareholder take back most of the money by charging commission for all Japanese supplied equipment and then take 51% of the profit .

Indian labour supply companies will take part of the left overs to India and what we will have is the salaries paid to some Sri Lankan workers in the yard.

ETCA will come and current workforce of 300 hundred Indians (you will not see them in the town as they are all inside the harbour who cannot go out) may swell to 1000 .

Many MP’s are eagerly waiting for  ETCA to happen  ,for Indian companies to come to Sri Lanka on preferential treatment and we Sri Lankan Investors are pushed from pillar to post  by the ministers who have no clue about developing our industry .

I will not be surprised if BOI ,opens up a special Indian Desk and we poor local Industrialists  will stand and watch helplessly ? ( I brought my issue up with BOI as it is a BOI venture and they have no clue on  how to help me !)

I have decided not to go after any minister or BOI for help other than the Minister of Fisheries who has already done much more than any other ministers so far and develop  his own Industry and provide employment.

This is the only Industry which does not export labour ( but Tuna!)  and there is massive potential for generating one million jobs and make the life of poor fishermen worth living  and our nation healthier by eating more and more fish !

Sadly none of the ministers taking big about foreign investments have a clue on how to generate employment for Sri Lankans.

Sarath Obeyskera

Dr Sarath Obeysekera

ශ්‍රී ලංකාවේ පරිපාලන සේවය වඩාත් කීර්තිමත් තලයකට ගෙන ඒම සඳහා වූ රැඩිකල් වෙනස්‌කම් සිදු කිරීමේ දී සිංගප්පූරුවේ සිවිල් සේවා විද්‍යාලයේ සහාය අපේක්‍ෂා කරන බව ශ්‍රී ලංකා අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා පැවසීය.  Divaina ……

Best assistance to bring the Sri Lanka Administration to a more professional and respected level can be given by the people in Sri Lanka.

President  has the powers to appoint Secretaries to the Ministries .In the future if the President refrain from appointing any Secretary and allow Public Service Commission to take the decision on merit and on an evaluation criteria and also  ministers and MP ‘s are   not allowed in interfere ,I am positive that civil servants in Sri Lanka can do an honourable job and you do not need any special training .

If we take action as above we do not need to seek assistance from Singapore to train the civil servants.

Finally FCID and CIABOC should not unilaterally decide to call and any civil servant to testify until   they present the facts to the Public Service Commission seeking their consent to call any civil servant to testify or submit answers related to purported corruption charges .

Today biggest problem is not civil servants but the politicians, hence we should train them to perform their duties diligently without interfering in the work of civil servants

Dr Sarath Obeysekera

By Noor Nizam. Peace and Political Activist, Political Communication Researcher and “Convener – “The Muslim Voice” – July 20th., 2016.

Muslims should write more in Social Media, Insha Allah.

Some so-called Muslim Media pundits are engaged in suppressing the Voice of the Muslim Social Media.

They are frightening social media Writers and Freelance Journalist, especial among the younger Muslim generation NOT to contribute writings/content of Social and political issues pertaining to the Muslim community siting that such writing/content, especially originating from the Eastern Province where many young writers/freelance social media are contributing challenging articles/comments,writings and content in TAMIL LANGUAGE, which has begun to expose the true face of deceptive and dishonest Muslim Leaderships and Political parties an all forms of Muslim community and civil society institutions.

Till recently, ONLY biased Muslim journalists wrote about these issues for their convenience, but Social Media has opened up a new avenue, a new window for Muslim Social Media writers/freelance journalists and opinion creators to “BREAK THROUGH THE GATE KEEPERS OF MUSLIM MEDIA/NEWS WHICH HAS BEEN CONTROLLED BY THE CONVENTIONAL  MEDIA PUNDITS/PERSONNEL. Trying to curtail the youth/young generation from making/expressing their opinion is NOT HEALTHY for the Muslim community at large. Democracy prevails when opinions are expressed and reasoning is deliberated in society.

The few sincident that took place in Central Province, NWP  the Western Province and the comments/reports that appeared in social media was the RIGHT of the Muslim Community to express.

Showing the cause of communal disturbances that may happen as a result of such CONTENT and warning that legal action may be construed against such content/writings and trying oppress the aspirations and inspiration of the Muslims, especially the younger generation, both male and female is HYPOCRISY of our so-called community leaders and so-called Muslim  civil society activists.

Why are they trying to stop the social media such as www.jaffnamuslim.com and other popular Muslim social media sites from publishing these content? Is it ONLY for them to publish their content which are mostly biased towards their thinking in their print media, newspapers and websites for political gains from the Yahapalana government? The Muslims/younger generation should boldly come out with their views/opinions and stand up to their aspirations and NOT ALLOW these unscrupulous deceptive members of the Muslim community to BLOCK the Muslim younger generation in SENDING OUT THE CORRECT MESSAGES” To Whom It May Concern”.

These young writers cannot be brought over by giving a free motor bike or Rs. 1 million interest loan to buy a car or a free laptop or a block of state land to build a house or giving a free apartment in the Colombo city.

“The Muslim Voice” has begun to ‘kindle” the political and community aspirations of the Sri Lanka Muslim Community in the right direction we hope, Insha Allah.  Are these all NOT THE TRUE ASPIRATIONS and INSPIRATIONS coming out from our battered Muslim Community” which the Muslim younger generation are expressing/writing we NEED”? The New Social Media trend should be supported by the Muslim community fully. Is this NOT what we NEED, Insha Allah?

The conventional Muslim Media personnel (not all) have been corrupt and manipulated by selfish and self-centered community leaders, politicians, political parties and so-called civil society leaders who mingle with the high society and elite ENGLISH SPEAKING crowds in Colombo circles” and are sometimes bribed with money NOT to write on issues detrimental to those interest groups mentioned above.

In the run-up to the 2015 Presidential and General Elections envelopes which containing thousands of rupees were distributed to Muslim reporters/ journalists and rural correspondences after being invited and served with a grand dinner at a banquet hall on Marine Drive in Colpetty/Bambalapitiya by a prominent corrupt Muslim who was a Minister of the Mahinda Rajapaksa government before 2015 and now holding a Ministerial post in the Yahapalana government.

But these New Social Media writers/free-lance journalists cannot be influenced in such a manner. They are PURE and genuine in their aspirations, Alhamdulillah. So they have to keep on writing, Insha Allah. The Muslim Community has begun to feel the pain of being cheated by the “Hanasaya” and the Yahapalana government during the last 1 1/2 years.  The ordinary Muslim “Pamaramakal” or the “Appaavi Muslim Makkal” are suffering beyond explanation, especially in the rural areas and villages along with the Sinhalese and Tamils brethren due to the FALSE PROMISES made by the Yahapalana government, but now see for themselves how the crooked and dishonest Muslim politicians, their families and henchaiyas are enjoying the best from this hoodwinking government. The ONLY avenue for them to bring out their “DISSATISFACTION” against the Yahapalana government is through the Social Media. 

So some of the so-called Muslim Media pundits are engaged in suppressing the Voice of the Muslim Social Media.The time has come that the above mentioned community tricksters have to be challenged and EXPOSED to Safe Guard the Rights and DIGNITY of the Sri Lanka Muslim UMMAH, Insha Allah. This is what “THE MUSLIM VOICE” is striving to do from the wilderness of the Muslim community political arena, Insha Allah.

Therefore “The Muslim Voice” is praying/crying through all its COMMENTS, that a New Muslim Political Culture has to be born soon and that is the Political message “The Muslim Voice” is trying to send out. Muslims should write more in Social Media, Insha Allah.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

සමාජවාදී රාජ්‍යක් වූ සෝවියට් දේශයේ වෛද්‍ය පීඨයක ඉගෙනුම ලැබූ අපට රෝගියා කේන්ද්‍ර කොට ගත් වෛද්‍ය ආචාර ධර්ම මෙන්ම රෝගී සත්කාරය ,රෝගියා සමග සන්නිවේදනය පිලිබඳව පුහුණුව ලැබුණි. එසේම සෝවියට් රෝහල් වල වෛද්‍ය අධ්‍යක්‍ෂකවරයාත් රෝහලේ කම්කරුවාත් අතර ලොකු පන්ති හිඩැසක් ද නොවීය​. එසේම රෝහලේ විවිධ වෘත්තීන් අතර ගැටුම් වලින් තොර එකිනෙකාට ගරුත්වයෙන් සලකන පරිසරයක් තිබුනේය​.

නමුත් ලංකාවේ තිබෙන්නේ රෝගියා කේන්ද්‍ර කොට ගත් සත්කාරක ක්‍රමයක් නොවේ. එහි වැඩවසම් බව , වෘත්තීන් අතර කුලල්කාගැනීම් , වෛද්‍ය ආචාර ධර්ම කඩ කිරීම් , රෝගියා සමග  සන්නිවේදනයේ හීන  බව කැපී පෙනෙයි. රෝගියා ඉදිරියේ වෛද්‍යවරයා  බොහෝ අවස්ථා වලදී පෙනී සිටින්නේ මවාගත් ගාම්භීර භාවයකිනි. සමහර වෛද්‍යවරු රෝගියාගේ මුහුණ දෙසවත් නොබලති. රෝගියාට වෛද්‍යවරයාගෙන් ප්‍රශ්න ඇසිය නොහැක​. රෝගියා සහ වෛද්‍යවරයා අතර විශාල වැඩවසම් පරතරයකි , Power Difference  එක විශාල එකකි. වෛද්‍යවරයා රදලයෙකු මෙන් හැසිරෙන අතර රෝගියා යටත් සහ පහත් වැසියෙකි, ප්‍රවේණි දාසයෙකි. ලංකාවේ වෛද්‍යවරු සියල්ල මෙසේ රෝගීන් ඉදිරියේ හැසිරෙනවා කියාමම නොකියමි. එහෙත් බොහෝ විට මේ තත්වය රෝගීන් විසින් අත් දැක තිබේ.

මා විසින් නිරීක්‍ෂණය කල අන්දමට බොහෝ විට මෙම වැඩවසම් පරතර සිතාමතාම පවත්වා ගන්නේ පහළ සමාජ ආර්ථික ස්ථර වලින් පැමිනි දිස්ත්‍රික් කෝටාව නිසා වෛද්‍ය පීඨයට  තේරී වෛද්‍යවරු බවට පත් වූ පුද්ගලයන් වෙති. එසේම මෙවැනි කොටස් තුල ග්‍රාමීය පසුගාමීත්වයද  උග්‍ර වශයෙන් දක්නට තිබේ.

සාමාන්‍ය පෙළ   දක්වා ග්‍රාමීය පාසල් වල අධ්‍යාපනය ලබා රාජකීය , ආනන්ද නාලන්ද පාසල් වලින් උසස් පෙළ නිම කොට වෛද්‍ය පීඨ වලට ගිය සමහර වෛද්‍යවරු ගමේ යහපත් දේ වෙනුවට කරට ගන්නේ ග්‍රාමීය හීනමානය සහ පසුගාමීත්වයයි. එසේම කොලඹ ඉහල පාසල් වල නවීනත්වය වෙනුවට ඔවුන් ආදේශ කර ගන්නේ නාගරික තුප්පහිභාවයන් වෙති. මේ නිසා දරුණු අනන්‍යතා අර්බුධයකට මැදිවන ඔවුන් දුප්පත් රෝගියා ඉදිරියේ දෙවිවරු ලෙස මහන් තත්වයකින් හැසිරෙති. රෝගියාගේ ආත්ම ගරුත්වය ගැන නොසලකා ක්‍රියා කරති.

ග්‍රාමීය ප්‍රදේශ වලින් විත් වෛද්‍යවරු වන සෑම පුද්ගලයා තුලම මෙම තත්වය තිබෙන බව මම නොකියමි. ග්‍රාමීය ප්‍රදේශ වලින් විත් වෛද්‍යවරු වූ නියම යහ ගති ගුණ තිබූ මහත්වරු මම දුටුවෙමි.

වරක් මගේ බිරිඳගේ රෝගී තත්වයකට ප්‍රතිකාර ගැනීම සඳහා සෙන්ට්‍රල් පුද්ගලික රෝහලේ නාරි හා ප්‍රසව විශේෂඥ වෛද්‍යවරයෙකු වෙත ගියෙමි.  ඔහු රෝගියා සමගවත් මා සමගවත් මුහුණ දෙස බලා කතා කලේ නැත​. මවාගත් ගර්වයකින් ඔහු අපගේ හිස් උඩින් බලා නියෝග දෙන්නාක් මෙන් කතා කලේය​. සැමියා වෛද්‍යවරයෙකු සහ බිරිඳ නීතීඥවරියක වූ වෛද්‍යවරයා සමග ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් තකා කල යුවලකට මෙසේ කලේ නම් චීත්තයක් සරමක් ඇඳගෙන එන දුගී සැමියෙකුට සහ බිරිඳකට ඔහු කෙසේ සලකත්ද යැයි මට කල්පනා විය​. යම් ලෙසකින් කැනඩාව වැනි රටක රෝගියෙකුට මෙයාකාර ප්‍රතිචාරයක් ඔහු ලබා දුන්නේ නම් ඔහුගේ වෛද්‍ය ලියාපදිංචිය පවා අහෝසි වීමට ඉඩ තිබුනි.

දෙවන අත්දැකීම ලැබුවේ මගේ පුතා පාක් රෝහලේ විශේෂඥ ළමා වෛද්‍යවරයෙකු වෙත ගෙන ගිය අවස්ථාවේදීය​. ඔහු මම වෛද්‍යවරයෙකු බවත් ඔහුගේ පුතා සහ මගේ පුතා රාජකීය විද්‍යාලයේ එකෙම පන්තියේ ඉගෙනුම ලබන බවත් දැන සිටියේය​. එහෙත් ඔහුගේ රෝගී වෛද්‍ය සහ සබඳතාව මෙන්ම වෛද්‍ය සන්නිවේදනය ඉතා පහත් මට්ටමක තිබුනි. සමහරක් විට මිත්‍රශීලී අයුරින් රෝගියාගේ දෙමාපියන් සමග ගනුදෙනු කලහොත් චැනල් මුදල යළි භාර දීමට සිදුවෙතැයි කියා ඔහු සිතුවා විය හැක​.

නමුත් පසුව සොයා බැලීමේදී ඔහුගේ වෛද්‍ය සන්නිවේදන කුසලතා පහළ මට්ටමක තිබෙන බව පෙනී ගියේය​. තවද මම මේ කරුණ ළමා රෝග විශේෂඥ  මහාචාර්‍ය හරේන්ද්‍ර ද සිල්වා මහතා සමග කී විට උක්ත විශේෂඥ ළමා වෛද්‍යවරයා තමා යටතේද වැඩ කල බවත් ඔහු තුල හීන වූ සන්නිවේදන කුසලතා තිබෙන බවත් එතුමා පිලිගත්තේය​.

ලංකාවට පැමින වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස සේවය කිරීමට ගත් කාලයේ මම රෝහලේ සමාජවාදී අන්දමට ක්‍රියා කලෙමි. මිනිස් ගුණාංග බැහැර කල අපගේ බොහෝ වාමාංශිකයන් සමාජවාදය කියා සිතන්නේ ධනවත් වියාපාරිකයෙකුගේ වියාපාර ගිනි තබා ඔහු මෙන්ම ඔහු විසින් රැකියා දී තිබෙන දරු පවුල්කාරයන්ද මහ මඟට බස්සවා සියල්ලන්ම හිඟන්නන් කිරීමෙන්  පන්ති රහිත සමාජයක් ගොඩනැගීමේ සිහිනයයි. නමුත් මා මේ කියන සමාජවාදය ඔය සමාජවාදය නොවේ.

මම රෝහලේ අනෙක් වෛද්‍යවරුන්ටත් රෝහල් කම්කරුවන්ටත් සමාන ගරුත්වයකින් යුතුව සැලකුවෙමි. එසේම අනෙකුත් වෛද්‍යවරුන් මෙන් විශාල පන්ති පරතරයක් තබා නොගත්තෙමි. මෙය අනෙකුත් වෛද්‍යවරුන් ගේ දෝෂ දර්ශනයටද හේතු විය​. නමුත් කල් යාමේදී මට පෙනී ගියේ රෝහල් කම්කරුවන් ඇටෙන්ඩන්වරු රෝගීන් සම්බන්ධයෙන් මම දෙන නියෝග වලට වඩා කුඩා මිනිසුන් පෙළමින් විශාල පන්ති පරතරයක්  සහිතව ආරූඩ කරගත් මහන්තත්වකමක් පවත්වාගෙන යන වෛද්‍යවරුන් දෙන නියෝග හිස් මුදුනින් පිලි ගෙන ඒවා නොපිරිහෙලා ඉටු කරන බවයි.  ඉන් මම තේරුම් ගත්තේ සමහර විට සමාජවාදී ජීවන රටාවකට යාමට අපගේ මිනිසුන් තුල මානසික වශයෙන් සූදානමක් නොමැති බවයි. වැඩවසම් භාවයෙන්   තැලී පොඩි වන මිනිසුන් ද වැඩවසම් ක්‍රමයට පෙම් බඳිති, එම ක්‍රමය ආරක්‍ෂා කරති.

මා ජීවත් වූ ආර්ථික සහ සමාජ ආකල්ප වලින් දියුණු රටවල වෛද්‍යවරු රෝගීන් සම්බන්ධයෙන් අනුගමනය කරන්නේ සෝවියට් ක්‍රමයටත් වඩා උසස් මානවීය ක්‍රමයකි. මෙම ක්‍රමය රෝගියා මූලික කොට ගොඩ නගා තිබේ. මෙම ක්‍රමයේ දී රෝගියා අපයෝජනයට හිරිහැරයට ලක්වීමේ සම්භාවිතාව අවමය​. එසේ රෝගියා ගේ අයිතීන් උල්ලංඝනය වුවහොත් රෝගියාට වෛද්‍යවරයාට , හෝ හෙදියට විරුද්ධව වෛද්‍ය සභාවට පැමිනිලි කල හැකිය​. සියලුම පැමිනිලි අපක්‍ෂපාතීව විමර්ශනයට ලක් කෙරේ. සමහර විට චෝදනා ඔප්පු වුවහොත් වෛද්‍යවරයාට එරෙහිව පියවර ගනු ලැබේ.

මෙම තදබල නීති ක්‍රමය තිබුනා හෝ නැතා මෙම සමාජ වල මිනිසුන් , වෘත්තිකයන් එකිනෙකා කෙරෙහි ගරුත්වයකින් සහ ආචාර ධර්ම , වෘත්තීය කඩඉම් බිඳ නොහෙලමින් ක්‍රියා කරති. මෙවැනි සමාජ වල වෛද්‍යවරු රෝගීන් සමග ප්‍රශස්ථ සන්නිවේදනය මෙන්ම රෝගී සත්කාරය රෝගියා කේන්ද්‍ර කොට සිදු කරති. මෙවැනි සමාජ වඩාත් සමාජවාදී යැයි කියා මට සිතේ.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

N.A.de S. Amaratunga Courtesy The Island

July 20, 2016, 9:10 pm

History repeats, they say, for those who do not learn its lessons. Sri Lankan history is full of repeated mistakes that had often resulted in perilous situations for our beloved land. If we consider the recent past, in 2003 the government of the present Prime Minister entered into an agreement with the country’s enemies; the LTTE supported by the Western countries, which almost resulted in the total defeat of our armed forces and the creation of a separate state of Eelam. Fortunately, the then President dissolved the government which proved to be the wisest thing that President did for this country, because the government that took over went ahead and eliminated the terrorists disregarding the pressure tactics of the Western powers. However, in 2015 the same Western powers have succeeded in getting rid of that government and installing a regime consisting of the same leaders who colluded with them in 2003 to strengthen the LTTE by entering into the infamous Peace Agreement mentioned above. Now the LTTE is being given another opportunity to regroup and start their separatist struggle.

These happenings show that we have not learned a lesson from recent history. Similarly, a comparison of 2015 with 1815 shows that we Sri Lankans may never learn from history, and may never learn who their friends are and who the enemy is. In 1815 the British who had not been able to defeat the Sinhala army had succeeded in engineering a coup against King Sri Wickrama Rajasinghe, capturing him and exiling him. The British got inside assistance from Sinhala chieftains Pilimathalawa, Ehelepola and Ekneligoda who had the people believe that the King’s rule was corrupt and dictatorial.

In 2015 the British and the Western imperialists engineered a similar coup to get rid of the then government that dared to go against their dictates and defeat the LTTE. For this they got inside help from their agents, NGOs and political opportunists who painted the picture that the government was corrupt and dictatorial. Now these enemies of the nation are trying to exile from the political field the leaders who saved this country from terrorism. One after the other is being hounded and incarcerated to render them politically ineffective. Constitutional amendments are being carried out to disable those national leaders from coming to power. In 1815 the British similarly hounded and harassed national leaders like Keppetipola. A similar campaign is in operation now after 2015.

After 1815, the British had access to our country’s resources and they plundered it. They brought in foreign labour and deprived our people of their land and livelihood. They considered paddy cultivation as unimportant. A similar trend is seen at present with several dubious trade agreements with foreign countries in the offing, which could open our doors to foreign exploitation and influx of foreign labour. Our traditional agricultural practices like paddy cultivation are considered out of date and not profitable and are being given step motherly treatment. Multinational companies are being given unlimited access to local land and other resources, and freedom to take out all their earnings. The proposed changes in foreign exchange regulations would pave the way for such an outflow of wealth from the country.

After 1815 in 1833, the British brought in the Colebrook constitution which strengthened foreign rule in the country. The ongoing constitutional reforms appear to be very much under foreign influence and intervention, as seen by the fact that even the UNHRC resolutions and recommendations take for granted that our constitution comes under its purview. The UNHRC is nothing but a Western imperialist tool, which maintains a dead silence on gross human rights violations committed by the West, while magnifying minor offences committed by Sri Lanka in the course of self defense, and making baseless fabricated accusations against Sri Lanka. Our attention has been drawn to the fact that the new Iraq constitution has been constructed by the USA and the people involved in that project may be advising our people who are tinkering with our constitution. The unitary state in particular is in danger and so is the special status given to Buddhism and Sinhala language.

The idea perhaps is to dilute the national consciousness of the Sinhalese nation, which always rises up against foreign invasion and exploitation. Separatism is strengthened and will be held over us as the Sword of Damocles to keep us under control and obey their orders. It is imperative for the people of this country to be aware of what is happening and how history repeats for those who do not learn its lessons.

N.A.de S. Amaratunga

කාලීන වැදගත්කමකින් යුත් පොදු ජනතාවට බලපාන ප්‍රශ්නයක් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු ලෙස විමසා සිටි විට එයට සාධාරණ පිළිතුරක් ලබා දෙන ලෙස පාර්ලිමේන්තුවේදී ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නායක විමල් වීරවංශ මහතා අගමැතිවරයාගෙන් ඉල්ලා සිටියේය.

තමන්ට මන්ත්‍රීවරයකු ලෙස එවැනි ප්‍රශ්නයක් ජනතාව වෙනුවෙන් නැගීමට තිබෙන අයිතිය උදුරා ගනිමින් එම අවස්ථාවේදී අගමැතිවරයා තමන්ගෙන් අනවශ්‍ය ප්‍රශ්න අසමින් පාර්ලිමේන්තුවට විකට රසාංගයක් ඉදිරිපත් කළ බව ද ඒ මහතා එහිදී පැවසීය.

විමල් වීරවංශ මහතා අද අගමැතිවරයාගෙන් ඇසීමට යොමු කළ කාලීන වැදගත්කමකින් යුතු ප්‍රශ්නය, එහිදී අගමැතිවරයාගෙන් ලැබුණු ප්‍රතිචාරය හා විමල් වීරවංශ මහතා නැගූ අතුරු ප්‍රශ්න ඇතුළත් වීඩියෝ පටය පහත දැක්වේ.

– අනුරුද්ධ බණ්ඩාර රණවාරණ

https://youtu.be/YcF5TV9ai4I

Mathugama Seneviruwan

ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණය උදෙසා රජය විසින් පත් කරන ලද ලාල්විජේනායක කමිටු වාර්තාව දැන නිකුත්ව තිබේ. එහි මූලික නිර්දේශයක් නම් අනාගමික රාජ්‍යයක් නිර්මාණය කිරීමයි.ආගමක් යනු ඇදහිල්ලකි. හින්දු දේව ඇදහිලි කිතුනු දෙවියන් අල්ලාහ් සමග ලෝකයේ දේශපාලනය ගැටගැසී තිබේ. රටක පාලකයා නොහොත් රජු දෙවියන්ගේ පුත්‍රයෙකු ලෙසට සැලකීමක්ද අතීතයේ විය. සූර්ය දිව්‍ය පුත්‍ර යනුවෙන් අතීත රාජ අභිධානයන් සැකසී තිබෙන්නේද ඒ නිසාය. වත්මන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ව්‍යුහය තුළද මේ දේශපාලනික ආගමික සංකල්පය වඩාත් ශක්තිමත්ව ක්‍රියාත්මක වේ.මහා බ්‍රිතාන්‍ය ඊට උදාහරණයකි. ඇතැම් රාජ්‍ය ව්‍යවස්ථා තුළ රාජ්‍ය ආගම යනුවෙන් සඳහනක් තිබුණද ඒසේ නොමැති ව්‍යවස්ථාවන්ද ඇත. නමුත් ආගමික අර්ථයෙන් වත්මන් ප්‍රජාතන්ත්‍රීය රාජ්‍යයන්ද ආගමික පසුතලයක ක්‍රියාත්මක වේ. වි‍ශේෂයන්ම පාප්වරයාගේ බලපෑම මත ක්‍රියාත්මක වේ.නමුත් පල්ලියේ අඥාදයකත්වය නිසා පහළ ස්ථරයේ ජනතාවට විඳින්ට සිදුවූ ගැහැට නිසා පසුකාලයේදී යුරෝපය පුරා අනාගමික රජ්‍ය පිළිබඳ සංකල්පයන් ප්‍රචලිතව ගියේය.එම සංකල් මගින් එක්සත් ජාතීන්ගේ ප්‍රඥප්ති වලටද බලපෑමක් එල්ල කර ඇත.

බුදුදහම ආගමක් නොවේ. හින්දු පදනම මත බුදු දහමේ නොයෙකුත් සංකල්පයන් ඇති වීමට පසුබිම සැකසුණද ආගමික රාජ්‍යයකට වඩා පුළුල් අර්ථ විග්‍රහයක් බෞද්ධ රාජ්‍යකට ඇත. නොයෙකුත් සංස්කෘතික බැඳීම් මගින් රාජ්‍යය ශක්තිමත්ව තිබීම ඓතිහාසික විකාශනය අනුව සහේතුක වේ. නමුත් ධර්මාශෝක අධිරාජ්‍යායාගේ බෞද්ධ දේශපාලනික සංකල්ප මත රාජ්‍යක පැවැත්මට මෙන්ම රජවරුන්ගේ පැවැත්මට මනා පදනමක් ඇති කර තිබුණි. ලංකාවේ ක්‍රියාත්මක වූයේද විශේෂයෙන් දශරාජධර්මය මගින් ශික්ෂණය ලබා දුන්නේද මේ සඳහාය. එම නිසා ඓතිහාසික සිංහල රාජ්‍යය ආගමික රාජ්‍යක් ලෙසට අර්ථ විග්‍රහ කිරීම වැරදි සහගතය. එය සැබවින්ම බෞද්ධ සංකල්ප හා මතවාද මගින් පාලනය වන ධාර්මික රාජ්‍යයකි. ලංකා ඉතිහාසයේ විවිධ යුග වලදී ඇතිවූ සතුරු ආක්‍රමණ හමුවේ මෙකී පාලන ක්‍රමය පවත්වා ගෙන යෑමට බාධා ඇති විය.එම නිසා සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතික හර පද්ධතියකින් නිතරම රජ්‍යය ආරක්ෂා වුණි. සත්වන සියවසෙන් පමණ පසු ඇති වූ මහායාන සංස්කෘතික බලපෑම මධ්‍යයේ ඇතිවූ බෝධිසත්ව සංකල්පය මගින්ද ලංකා රාජ්‍යය ශක්තිමත් වීමට පසුලලලබිම සකස් වුණි.

පෘතුගීසීන් ලන්දේසීන් සහ ඉංග්‍රීසීන් ගේ ආක්‍රමණ නිසා රටේ ස්වාධීනත්වය ක්‍රමයෙන් නැතිවූ බව අප දනිමු. විශේෂයෙන්ම 1815 දී අත්සන් කරන ලද ගිවිසුම නිසා ලංකාව ආගමික රාජ්‍යක් ලෙසට පරිවර්තනය විය. God save The King යනුවෙන් ඉංගිරිසි පාඨයක් ඉංගිරිසි රජයේ සේවකයන් විසින් භාවිතා කලේ එහෙයිනි.නමුත් අප අතීතයේදී භවිතා කලේ පස්වාන් දහසකට බුදුවන්ඩ දේවයන් වහන්ස යනුවෙනි. වසර පන්දහසක් කල් පවතින බුද්ධ ශාසනය රැකීම පිණිස ධාර්මික රජයක් පැවතිය යුතු බව අපගේ කියවීම විය. සැබවින්ම අපගේ මේ පැරණි සංකල්ය ක්‍රමයෙන් අභාවයට පත් විය.1815 දී උඩරට ජන ප්‍රධානීන් විසින් එම ගිවිසුමට ඇතුලත් කරන ලද පස්වන වගන්තිය ප්‍රකාරව ඉංග්‍රීසි රජය කටයුතු කිරීම අත්හලේය.1948 දී අපට නිදහස යනුවෙන් පාලන බලයක් හිමිකර දෙන කල්හි ඉංග්‍රීසින් විසින් අනුදැන සිටි ආගමික රාජ්‍යය පවත්වාගෙන යෑමට පාලකයන්ට සිදු විය.ඩොනමෝර් ව්‍යවස්ථාවේ 29වන වගන්තිය මගින් ඒ තත්ත්වය තහවුරු විය.

නව ව්‍යවස්ථාවක් ලක් රජයට සාදා දීමට කැබිනට්ටුව මගින් පසුගියදා ආචාර්ය ලාල් විජේනායක මහතාගේ සභාපතිත්වයෙන් කමිටුවක් පත් කලේය. කොමිෂන් පණත යටතේ එම පත්කිරීම නොකළ බැවින් එහි නීත්‍යානුකූල බව පිළිබඳ ප්‍රශ්ණ තිබුණද මාස කීපයක් තුළ මහජන අදහස් ලබාගෙන දැන් වාර්තාවක් නිකුත් කර තබේ. එහි ආගම යනු‍වෙන් විස්තර වන ඡෙදයෙහි. තිබෙන එක් නිර්දෙශයක් නම් ලංකාව අනාගමික රාජ්‍යක් කළ යුතු බවයි. ලොකයේ කොහි රටකවත් එම තත්ත්වය දක්නට නැති වුවද එය එලෙස දක්වා තිබේ. මට පෙනෙන ආකාරයට ඔවුන් එසේ සඳහන් කරන්නේ 1815 ගිවිසුම ප්‍රකාරවද 1972 ව්‍යවස්ථාව අනුවද තහවුරු කරන ලද බුද්ධශාසනය පිළිබඳ ප්‍රමුඛතාවය ඉවත් කිරීමටයි. එවිට ක්‍රමානුකූලව ලංකාව පාලනය කරන බටහිර රාජ්‍යයන් හි ආගමික භාවය ලංකාවට ආරෝපණය වේ. මෙම වර්ෂයේ පෙබරවාරි මස 27 දින දාතමින් යුතුව ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණ පිළිබඳ මහජන අදහස් විමසීමේ කමිටුව වෙත මාගේ යෝජනා ඉදිරිපත් කිරීමට කටයුතු කළෙමි. එහිදී කමිටුවේ ලේකම් රංගා ජයසුන්දර මහත්මිය විද්‍යුත් තැපෑලෙන් පිළිතුරු ලිපියක් එවමින් සඳහන් කරන ලද්දේ එම යෝජනා කමිටුවේ සැලකිල්ලට ලක් කිරීම පිණිස ඉදිරිපත් කරන ලද බවයි. නමුත් වාර්තාව නිකුත් කළ පසු එය පරීක්ෂා කිරීමේදී මාගේ යෝජනා සැලකිල්ලට ගෙන නොමැති බව පෙතී ගියේය. එසේම යෝජනා ඉදිරිපත් කළ අයගේ නාම ලැයිස්තුවේද මාගේ නම ඇතුලත් වී නොමැති බවද සඳහන් කළ යුතුය.මාගේ යෝජනා වල ප්‍රධාන කරුණක් වූයේ නවවන ව්‍යවස්ථාව පිළිබඳ සඳහන් කිරීමයි. එහි හැඳින්වීම මෙන්ම අර්ථ නිරූපණයන්ද වඩාත් ශක්තිමත් විය යුතු බව මාගේ අදහස විය.එහි සඳහන් කරන ලද යෝජනා මෙලෙස විය.

ආගම -බුදු දහම ආගමක් නොවේ. එම නිසා බුද්ධාගම ගැන සඳහන් නවවන ව්‍යවස්ථාවේ හැඳින්වීම බුද්ධ ධර්මය, බුද්ධ ශාසනය සහ බෞද්ධ සංස්කෘතිය යනුවෙන් වෙනස් විය යුතුය.බුද්ධ ධර්මය ,බුද්ධ ශාසනය සහ බෞද්ධ සංස්කෘතිය සුරක්ෂිත කොට පෝෂණය කිරීම රාජ්‍ය යේ මූලික වගකීම වේ යනුවෙනන් එය සංශෝධනය විය යුතුය..

⋆බුද්ධ ශාසනය පිළිබඳ අර්ථ නිරූපණයක් අවශ්‍ය වේ. එසේම මූලික අයිතිවාසිකම් නීතියකින් හෝ වෙනත් නීතියකින් මෙම ව්‍යවස්ථාව දුර්වල නොකල යුතුය. පෙර සිරිත පරිදි භික්ෂූන් වහන්සේලා වෙනුවෙන් පනවන ලද විනය නීති පිළිගැනීමකට ලක් කල යුතුය. ඒ සඳහා මෙම ව්‍යවස්ථාව යටතේ ප්‍රතිපාදන පැනවිය යුතුය. ශාසනික පැවැත්ම තහවුරු කරලීම උදෙසා සංඝාධිකරණ පණතක අවශ්‍යතාවය මතුව ඇත. නමුත් එය රෝම ලන්දේසී නීතිය මගින් දුර්වල නොකළ යුතුය. පෙර සිරිතට අනුකූලව නීති සම්පාදනය ඉතා වැදගත් වේ.

⋆බෞද්ධ ප්‍රතිපත්ති සහ මූලධර්ම මත රටේ ආර්ථික සමාජීය දේහය ශක්තිමත් කල යුතුය.මෙම කරුණු මත පදනම් වූ රාජ්‍ය තන්ත්‍රයක් තහවුරු කරලීමට උත්තරීතර සංඝ මණ්ඩලයක් පිහිටුවිය යුතුය.

දේව ඇදහිලි සහ ආගම් –

උඩරට ගිවිසුමේ පස්වන වගන්තිය ප්‍රකාරව මෙරට පුරාණයේ සිට පැවති ඇදහිලි විශ්වාස ඇතුලත් දේවාගම්(ජන ආගම්) ආරක්ෂා කිරීමටත් එය වටා පවතින සංස්කෘතික තත්ත්වයන් ප්‍රවර්ධනය කිරීමටත් රජය බැඳී සිටී. නමුත් යුරෝපීයන්ගේ පැමිණීමෙන් පසු මෙරට ප්‍රචලිත වූ ආගම් සුරක්ෂිත කිරීමට හෝ ප්‍රවර්ධනය කිරීමට ව්‍යවස්ථාව තුළ ඉඩක් වෙන් නොකළ යුතුය. එහෙත් රට තුළ ජීවත් වන පුර වැසියන්ට තමන්ගේ ආගම් ඇදහීමට බාධාවක් නොකල යුතුය.ඒ නුමුත් බුද්ධ ශාසනයට හෝ බෞද්ධ සංස්කෘතියට එරෙහි යම් ආගමක් ව්‍යාප්ත වන්නේ නම් එය රට තුළින් ඉවත් කිරීමට සහ තහනම් කිරීමට ප්‍රතිපාදන ව්‍යවස්ථාව තුළ පැවතිය යුතුය.

රටපුරා විසිරී තිබෙන විහාරස්ථාන වල සිටින භික්ෂූන් වහන්සේලා බහුතරයක් මෙයට සමාන යෝජනා මෙම කමිටුවට ඉදිරිපත් කළ බවට නිසැකය. එයට හේතුව වර්තමාන ව්‍යවස්ථාවේ බුද්ධාගම යනුවෙන් සඳහන් ඡේදය හිස් පිටුවක් ලෙසට පැවතීමයි. අප තර්ක කලේ එය වඩා අර්ථ ගැන්විය යුතු බවයි. මහා සංඝරත්නයේ යෝජනා යම් තරමකින් හෝ සඳහන් නොකිරීමට කමිටුව වග බලා ගෙන ඇත. නමුත් ලාල් විජේනායක කමිටුවේ ඇතැම් අය යෝජනා කොට ඇත්තේ බුද්ධාගම යනුවෙන් කියැවෙන හැඳින්වීම පවා වෙනස් කොට ආගම් යනුවෙන් සඳහන් කළ යුතු බවයි. එහිදී මෙම ලිපියේ පළමුව සඳහන් කොට ඇති පරිදි බදුදහම ආගමක් නොවන බව මෙම කමිටු සාමාජිකයන් හට අවබෝධයක් නොතිබෙන බව පෙනේ. එහිදි මෙම වාර්තා රචනයේදී ඔවුහු පවසන එක් වැදගත් කරුණක් තිබේ. එය මෙසේය.

අප පෞද්ගලිකව අනාගමික රාජ්‍යයකට කැමති නමුත් මහජනතාව ඉදිරිපත් කළ විවිධ අදහස් අනුව අපට පෙනී ගියේ වත්මන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ මෙම වගන්ති වෙනස් කිරීම අනවශ්‍ය ගැටුමකට හේතුවක් විය හැකි බවත් එය ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථා සම්පාදන ක්‍රියාවලියට බලපෑ හැකි බවත්ය.සැබවින්ම මෙහිදී මෙම රචකයන් වඩාත් බිය වී ඇත්තේ මහනායක හිමි වරුන් ඇතුළු සිංහල බෞද්ධයන් මෙම ව්‍යවස්ථාවට විරුද්ධ වීමෙන් බෙදුම්වාදය ශක්තිමත් කරන ඉතිරි යෝජනාද කුණු කූඩයට යෑමට ඉඩ ඇති බවයි. එහෙයින් ඔවුහු නව වන ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කිරීම උදෙසා වන යෝජනා පරිස්සමින් පරිහරණය කරමින් නිර්දේශ ඉදිරිපත් කොට ඇත.නමුත් ජාතික කොඩිය වෙනස් කිරීම මෙන්ම ජනාධිපති ක්‍රමය වෙනස් කිරීම යන කාරණා වලදී කමිටුව නොබියව අදහස් ඉදිරිපත් කොට ඇති බව පෙනේ. අගමැති ප්‍රධාන වෙස්ට්මිනිස්ටර් පාලන තන්ත්‍රයක් ඇති කිරීම දෙමල හෝ මුස්ලිම් ප්‍රජාව නියෝජනය කරන උප ජනාධිපති ධූරයක් ඇති කිරීම යන කාරණා වලට විශේෂ තැනක් දෙමින් එමයෝජනා පැහැදිලි කරමින් මෙම කමිටුව ප්‍රබල ආකාරයට නිර්දේශ ඉදිරිපත් කොට ඇති බව පෙනේ.උතුර සහ නැගෙනහිර ප්‍රදේශවල සිංහල ජනයා පදිංචි කිරීමෙන් ජන අසමතුලිතතාවයක් ඇතිවූ බව මෙම වාර්තාවේ මහත් අභිරුචියෙන් සඳහන් කර ඇත. නමුත් දහසය වන සියවසෙන් පසු යාපනය සහ මඩකලපු ප්‍රදේශ වලින් එළවා දමන ලද සිංහල ජනගහනය පිළබඳ සඳහන් නොකිරීමට කමිටුව වගබලා ගෙන ඇත.( ටික්කම මහින්ද කුමාර මහතා යාපනයේදී සිය යෝජනා ඉදිරිපත් කරමින් මෙම සංගණන වාර්තා ලබාදී ඇත.) මෙම සවිස්තර වාර්තාවේ පසුබිමේ තිබෙන්නේ බෙදුම්වාදී න්‍යාය පත්‍රය බව පැහැදිලව පෙනේ. එසේම කමිටු වාර්තාවේ සමලිංගික ප්‍රජාවක් සහ ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් පිලීබඳ කරන සදහනට වැඩි ඉඩක් වෙන්කරනු ලැබ ඇත.එහි සඳහන් නිර්දේශය මෙසේය.

වයස සම්පූර්ණ වී ඇතිසියළු පුද්ගලයන්ට ජනවර්ගය ජාතිය ආගම ලිංගික අන්‍යතාවය( නාරිමෛථුන සම ලිංගික ද්වී ලිංගික පාරලිංගික සහ අන්තර්ලිංගික) හෝ ලිංගිකනැඹුරුව ආදියේ සීමාවකින් තොරව විවාහ වීමට හා පවුලක් සෑදීමට අයිතිය තිබේ. විවාහය තුළ හා එය අවලංගු කිරීමෙන් පසුව ඔවුනට සමාන අයිතිවාසිකම් ලැබිය යුතුය.සැබවින්ම රටක සදාචාරය සහ යහපාලනය ඇති කළ හැකි ප්‍රතිපාදන සැලසිය හැකි නව වන ව්‍යවස්ථාව අර්ථ නිරූපණයට වඩා මෙවැනි දුරාචාරයන්ට රට යොමු කිරීම ලාල් විජේනායක කමිටුවට වඩාත් අභිමතව ඇති බව පැහැදිලිය. එයට හේතුව මෙම කමිටුව පත් කරන්නට යෙදුණු පාලකයන්ද එවැනි දුරාචාර අනුමත කරන නිසාවෙනි. එසේම මෙම කමිටුව නියෝජනය කරමින් ස්ත්‍රී වාදයට කඩේ යන පුද්ගලයන්ද රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයන්හි වැඩකළ පුද්ගලයන්ද සිටින නිසා බව පැහැදිලිය. එසේ හෙයින් අනාගමික රාජ්‍යයක් බවට ලක්රජය පත් කිරීමේ භයානක යෝජනාව ඇතුළු සමස්ත වාර්තාවම කුණු කූඩයට යැවිය යුතු බව එක හෙළා පැවසිය යුතුය. විධායක අගමැති සිහිනයෙහි සිටින්නන්ද අවබෝධ කළ යුතු කාරණය වන්නේ මෙම වාර්තාවේ එක් වගන්තියක් හෝ සම්මත කිරීමට ඉඩ දුනහොත් ඒ මගින් ව්‍යවස්ථා කුමන්ත්‍රණය සාර්ථක වන බවයි.

Mathugama Seneviruwan

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

විජය උඳුපිටිය මහතා මගේ හිතවතෙකි . එසේම 1971 කැරැල්ල පිලිබඳව මම පොතක් ලියන සමයේදී මට උපකාර කලේය​.

විජය උඳුපිටිය මහතා දේශීය වියාපාර වලට අත හිත දෙන්නෙකි. එම නිසා වරක් සිළුමිණ  පුවත් පතේ නිහාල් පී.අබේසිංහ විසින් වතුරෙන් දුවන වාහන  එන්ජිමක් නිපැයූ පුද්ගලයෙකු පිලිබඳව වාර්තාවක් කියවා ඔහු මෙම නව නිපැයුම්කරුවාට අත හිත දීමට ඉටා ගත්තේය​.

ලංකාවේ පත්තර වාර්තාකාරයන් වනාහී අමුතු ජීවීන් කොටසක් වෙති. ඔවුන් කිසිදු වග විභාගයක් නොමැතිව වතුරෙන්  දුවන කාර් , හුලඟින් වැඩ කරන ලොරි , ඩෙංගු පිලිකා සුව කරන ඉසිවරයන්  ගැන වාර්තා ගෙඩි පිටින් දමන්නන් වෙති​. පසුව බලන විට මේ නව නිපැයුම්කරුවන්  , ඉසිවරයන් සහ ඩෙංගු හාමිනේලා ලෝක හොරු ය​. නැතහොත් මානසික රෝග වලින් පෙලෙන්නන් ය​.

මිනිසුන් මේ කපටීන් පසු පස ගොස් අතේ තිබෙන මුදල හෝ තිබෙන සෞඛ්‍යයට හානි කර ගත්තාට මේ ඊනියා පත්තරකාරයන් වගකීමක් දරන්නේ නැත​. සක්විතිට තම හොර වියාපාරය සරුවට කරගෙන යාමට මුලදී අත හිත දුන්නේ මේ ඊනියා පත්තරකාරයන් බව අපට අමතක නොමැත.

යළිත් අප විජය උඳුපිටිය මහතා වෙත යොමු වෙමු. වතුරෙන් දුවන වාහන එන්ජින් හදන රුසියාට අත දීමට උඳුපිටිය මහතා කැමති විය​. ඒ සඳහා ඔහු තමාගේ වාහනයක් ද මේ විජ්ජාකාරයාට දුන්නේය​. විජ්ජාකාරයා උඳුපිටිය මහතා ගෙන් මුදල් ද ගෙන වතුරෙන් දුවන එන්ජිම හදා දෙන්නට පොරොන්දු විය​.

මෙසේ මාස ගනනක් ගත විය. විජ්ජාකරුවා නොයෙක් නොයෙක් උපාංග වලට කියා  විජය  අයියාගෙන් මුදල් කඩා ගත්තේය​. ටෙස්ට් රයිඩ් යනවා කියා ඔහුගේ මිතුරන් සමග රට වටා චාරිකාවල ගියේය​. නමුත් වතුරෙන් දුවන එන්ජින් එක නම් හැදුනේ නැත​. අවසානයේදී මොහු කරන්නේ ප්‍රෝඩාවක් බව වැටහී  උඳුපිටිය මහතා මොහු ගැන පොලිසියට පැමිණිලි කරන ලදි. මේ පුද්ගලයා වතුරෙන් දුවන එන්ජින් සාදනවා කියා තවත් අය ගෙන් මුදල් අරගෙන තිබුනේය​. එම නිසා   මුදල් වංචා කිරීමේ චෝදනා මත කොලඹ මහේත්‍රාත් රවීන්ද්‍ර ප්‍රේමරත්න මහතාගේ නියෝග අනුව  විජ්ජාකරුවා රිමාන්ඩ් ගත විය​.

පසුව බලන විට මොහු අන්දා තිබුනේ විජය උඳුපිටිය මහතා පමණක් නොවේ අග්‍රාමාත්‍ය රත්නසිරි වික‍්‍රමනායක මහතාද මොහු විසින් රෙදි නොමැතිව ගහේ යවන ලදි.

පහත දැක්වෙන්නේ සිළුමිණ පුවත් පතේ මේ කපටියා පිලිබඳව පළ වූ ප්‍රස්ශස්ති ලිපියයි. ( මෙන්න, වතුරෙන් වාහන දුවවන අපේ කොල්ලා – නිහාල් පී.අබේසිංහ. සිළුමිණ පුවත්  පත )

…..ඔහු මෝටර් රථ දෙකක් ම මේ නව තාක්ෂණය ඔස්සේ ධාවනය කරවීය. වරක් ඔහු මේ වතුරෙන් දුවන මෝටර් රථයකින් අනුරාධපුරයට ද ගියේ ය. ඔහුට අවශ්‍ය වී ඇත්තේ ජලය ලීටර් 3.5 ක් පමණි. මේ විශ්ව කර්ම නිර්මාණය රැගෙන ඒ විශ්වකර්මයා පසුගියදා අගමැති කාර්යාලයට ආවේ ය. ඒ අවස්ථාවේ දී ඔහු රටේ දෙවැනි පුරවැසියා වූ රත්නසිරි වික‍්‍රමනායක අගමැතිතුමාට මේ විශ්වකර්ම වැඩේ විස්තර කෙළේ රටක් රාජ්‍යයක් දිනූ අයෙකු පරිද්දෙනි.

මම පුංචි කාලේ ඉදන් විවිධ නිර්මාණ කළා. මුලින් ම ගුවන් යානයක් හැදුවා. ඒක මේ රටේ නීති විරෝධී දෙයක් වුණා. පස්සේ අර ඔරේන්ජ් බාර්ලි බෝතලේ බැලුම් පුම්බපු තාක්ෂණය ඔස්සේ පරීක්ෂණ කරලා මම මේ වතුරෙන් දුවන වාහන එන්ජිම හැදුවා වසර 6 ක් මේ සඳහා දිවා රෑ නොබලා මහන්සි වුණා. පසුගිය මාසේ මම මේ වතුරෙන් දුවන වාහනයෙන් රට වටා ගියා තවත් අයත් සමඟ. දැන් මගේ වැඩේ ඉවරයි. රටටම සෙතක් සැලසෙන නිර්මාණයක් මේක. රටේ අනන්‍යතාව යටතේ මෙය සුරැකීම සැමගේ යුතුකමක්. අපේ රට අපේ රජය මේ මගේ නිර්මාණයෙන් ප‍්‍රයෝජනයක් ගත යුතුයි. මේකට ඇමෙරිකාවෙන් කොරියාවෙන් ඉල්ලීම් එනවා. ඒත් මා මේක දෙන්නේ නැහැ. ශ‍්‍රී ලාංකිකයෙක් ලෙස රාජ්‍ය අනුග‍්‍රහය ලබාදෙන වතුරෙන් දුවන වාහන එන්ජින් කම්හලක් අපේ රටේම ඉදි කරන්නයි මා ඉන්නේ. ඒකට කාගේත් උදව් ඕනෑ.

මේ එන්ජිමේ තාක්ෂණික කි‍්‍රයාවලිය විස්තර කළොත්…?  අගමැති කාර්යාලයේ මාධ්‍ය අධ්‍යක්ෂ සීලරත්න සෙනරත් මහතා ප‍්‍රශ්නයක් ඇසුවේ ය. අගමැතිතුමා සාවධානව පිළිතුර අපේක්ෂාවෙන් සිටී.

මම මේ හදලා තියෙන්නේ වතුරෙන් දුවන වාහන එන්ජිමක්. විද්‍යාත්මකව කිව්වොත් හයිඩ‍්‍රජන් ජෙනරේටරයක්. මේකට අවශ්‍ය දේ ජලය පමණයි. ළිං ජලය, නළ ජලය මේකට දාන්න පුළුවන්. මුහුදු ජලය ගංගා ජලය වැව් ජලය සුදුසු නෑ. මේ ජෙනරේටරයට අදාළ ටැංකිය තනිකර සුදු යකඩ වලින් හදලා තිබෙන්නේ. මීට අනුබද්ධව ජලයෙන් හයිඩ‍්‍රජන් වෙන් කිරීමට අවශ්‍ය අඩු විදුලි බලයක් ලබාදෙන ඉලෙක්ටෙ‍්‍රානික විදුලි පද්ධතියක් ද මා නිපදවා තිබෙනවා. ඒ සමඟම ඒ හයිඩ‍්‍රජන් වායුව එන්ජිමට ගෙන යන නාළ පද්ධතියට මේ නව එන්ජිමට අනුරූපව වෙනස් කළ යුතුයි. මේ සියල්ල මම මේ නිර්මාණයේදී කර තිබෙනවා…..( මෙන්න, වතුරෙන් වාහන දුවවන අපේ කොල්ලා – නිහාල් පී.අබේසිංහ. සිළුමිණ පුවත්  පත)

විජ්ජාකරුගේ ඇන්දීමෙන් හොඳටම රැවටුණු ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ අග්‍රාමාත්‍ය රත්නසිරි වික‍්‍රමනායක මහතා මෙසේ කීවේය​. .”

මෙවැනි නව නිර්මාණ නිසා අපේ රටේ දක්‍ෂ තරුණයන් පිළිබඳව ලෝකයේම අවධානය යොමු වන බවත් මෙය ලෝකයේ මානව ශිෂ්ටාචාරයේ නව පෙරැළියක් බවත් මේ නිපැයුම දියුණු කිරීමට කවුරුත් උදව් දිය යුතුය​ “

Punishment must for Jaffna Uni. attackers – Cooray

යාපනය සරසවියේ පසුගියදා ඇති වූ සිද්ධියට ගත යුතු පියවර ගැන සාකච්ඡා නොකරන උතුරේත් දකුණේත් ඇතැම් අන්තවාදීන් එය

By Shamila Naleer Courtesy  Adaderana

July 20, 2016  04:30 pm

– See more at: http://www.adaderana.lk/news.php?mode=beauti&nid=36148#sthash.msAppWgg.dpuf

EDITORIAL Courtesy The Island

July 20, 2016, 8:53 pm

The SLFP finds itself in a peculiar position. Politically speaking, it is neither fish nor fowl. It is part of the incumbent government and at the same time it tries to act as an Opposition party. One may call this political cross-dressing, which, however, is not of recent origin. Individual politicians have practised it since Independence and the last government was full of them. But, it was only after the 2015 general election that a mainstream party adopted it as a policy. This can lead to serious problems like the one the SLFP is experiencing at present. It is unable to make its stand on the highly unpopular tax increases known to the public because it wants to oppose the government while being part thereof.

The SLFP, or, to be exact, the Maithri-Chandrika faction has been running with the hare and hunting with the hounds. It is on the same page as the UNP when the latter happens to do something popular and promptly shares the credit for that, but when the government decisions irk the public, it pretends to remain neutral or side with the masses. Thus, it seeks to get the best of both worlds.

It is laughable that the SLFP has appointed a committee to study the controversial tax revisions. It should have done so before its Cabinet ministers accepted them. It has, true to form, put the cart before the horse.

The Cabinet, usurping the powers and functions of Parliament, approved the upward tax revision at issue allegedly at the behest of the IMF and the SLFPers who are ministers are bound by collective ministerial responsibility. They are without any moral right to oppose severally what they have endorsed collectively. Their opposition to VAT and NBT hikes is tantamount to an admission that they did something wrong when they agreed to the tax increases at the Cabinet level.

The government is likely to adopt a ruse. It knows more than one way to shoe a horse. It may reduce VAT on some goods and services to pacify the irate public and traders on the warpath and increase some other taxes to recover the loss. The lending agencies only want the government revenue increased and they won’t mind VAT and NBT reductions or exemptions so long as more funds keep flowing into the state coffers by way of taxes.

The government says it has respected the Supreme Court decision on VAT and NBT unlike the Rajapaksa administration which refused to bring down fuel prices in defiance of a Supreme Court order. As for the ‘fuel price judgment’ the apex court overstepped its limits however salutary its decision was. Interestingly Prime Minister Ranil Wickremesinghe is screaming blue murder about a judicial coup against the legislature during the tenure of the controversial Chief Justice who gave the so-called fuel ruling!

The Rajapaksa government should have reduced fuel prices of its own volition in view of plummeting crude oil prices in the world market. Had it done so besides taking action to reduce the cost of living perhaps it would have been able to avoid the painful pratfalls at the presidential and parliamentary polls last year. That is the fate which befalls regimes that succumb to the arrogance of power and refuse to heed public grievances. (Ironically, the Chief Justice whose order the Rajapaksa government refused to obey as regards petroleum prices is now backing the Rajapaksas to the hilt!)

It may be recalled that no sooner had the Supreme Court ordered the suspension of the tax increases than the Prime Minister issued a media statement that they would be ratified by parliament and declared that the government had the required numbers in the House for that purpose. The government has chosen to respect the court order at issue obviously under duress vis-à-vis public protests; it has only made a virtue of necessity. What the government has done is like a cornered pickpocket choosing to return a stolen wallet to its owner for fear of being clobbered by his pursuers.