Wimal Weerawansa

Neth News

Press Release: UN High Commissioner for Human Rights

GENEVA (17 May 2024) – Sri Lanka’s Government must take meaningful action to determine and disclose the fates and whereabouts of tens of thousands of people who have been subjected to enforced disappearance over the decades and hold those responsible to account, a UN Human Rights Office report released today says.

It calls on the Government to acknowledge the involvement of State security forces and affiliated paramilitary groups, and to issue a public apology.

This report is yet another reminder that all Sri Lankans who have been subjected to enforced disappearance must never be forgotten,” said UN High Commissioner for Human Rights Volker Türk. Their families and those who care about them have been waiting for so long. They are entitled to know the truth.

The Government owes it to all those who have been forcibly disappeared. It is critical for these crimes to be investigated fully. These crimes haunt not only their loved ones, but entire communities and Sri Lankan society as a whole.”

Despite some positive formal steps by successive governments, such as the ratification of the International Convention for the Protection of All Persons from Enforced Disappearance, the establishment of the Office on Missing Persons and the Office for Reparations, tangible progress on the ground towards comprehensively resolving individual cases has remained limited, the report finds.

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

දශක ගණනාවක් පුරාවට අතුරුදන් කිරීමට ලක්වූ දහස් ගණනකගේ ඉරණම පිළිබඳව සහ ඔවුන් සිටින ස්ථාන හෙළි කිරීමටත් එම අපරාධවලට වගකිව යුත්තන්ට දඬුවම් පැනවීමටත් ශ්‍රී ලංකා රජය අර්ථාන්විත පියවර අනුගමනය කළ යුතු බවට එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කොමිසම ඊයේ (17) වාර්තාවක් නිකුත් කරමින් පවසා තිබේ.

එහි වැඩිදුරටත් දක්වා ඇත්තේ, එම අපරාධ සඳහා රාජ්‍ය ආරක්ෂක අංශවල සහ අනුබද්ධ සන්නද්ධ කණ්ඩායම්වල මැදිහත්වීම පිළිගෙන ප්‍රසිද්ධියේ සමාව අයැද සිටිය යුතු බවය.

අතුරුදන් කිරීම්වලට ලක්වූ සියලුම ශ්‍රී ලාංකිකයින් කිසිදා අමතක නොකළ යුතු බවට මෙම වාර්තා මගින් යළිත් සිහිකැඳවන බව එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් පිළිබඳ මහකොමසාරිස් වෝල්කර් ටර්ක්  පවසා ඇත.

බොහෝ කාලයක සිටි අතුරුදන් කිරීම්වලට ලක්වූවන් පිළිබඳව තොරතුරු දැනගැනීමට බලා සිටින ඥාතීන්ට සත්‍ය දැනගැනීමේ අයිතියක් පවතින බවත් අතුරුදන් කිරීම්වලට ලක් වූවන්ට රජය ණයගැති බවත් වෝල්කර් ටර්ක්  එම වාර්තාව හරහා දන්වා තිබේ.

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

මෙරට යුද ගැටුම්වල තීරණාත්මක ස්ථානයක් වූ වෙල්ලමුල්ලිවයිකාල් සිහිකරමින් වැල්ලවත්ත වෙරළ තීරයේදී පිරිසක් විසින් අද (18) උදෑසන සැමරුමක් සංවිධානය කර තිබුණි.

එම ස්ථානයට පැමිණි තවත් පිරිසක් එම සැමරුමට විරෝධය පළකර තිබේ.

එහිදී විරෝධය පළකළ සිවිල් සංවිධාන ක්‍රියාකාරිකයෙකුව පොලීසිය විසින් අත්අඩංගුවට ගනු ලැබීය.

Courtesy Hiru News

Former Russian Ambassador Udayanga Weeratunga has claimed that the Sri Lankan parliament will be dissolved on the 14th of next month, with parliamentary elections to follow before the presidential election. In an interview with Hiru News, Weeratunga stated that President Ranil Wickremesinghe has agreed to this timeline.

Weeratunga suggested that the dissolution of parliament may occur on the night of the 14th or 15th, paving the way for imminent parliamentary elections. He indicated that these developments will significantly impact the political landscape in Sri Lanka.

“A parliamentary election will be held very soon. How will President Ranil Wickremesinghe work with the government that will be formed after that? There is a possibility that a candidate from Pohottuwa or another party will come to the presidential election,” Weeratunga remarked.

Despite assertions from the Speaker of Parliament that such a dissolution is unlikely, Weeratunga remains confident that the elections will proceed as he described.

Furthermore, Weeratunga mentioned that President Wickremesinghe is not expected to contest in the upcoming presidential election. He emphasized that an agreement has been reached to prioritize the parliamentary election.

Meanwhile, the Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) has yet to nominate a candidate for Prime Minister. Weeratunga noted that MP Dhammika Perera is considered a strong contender for the position.<

As the political scenario evolves, these developments will be closely monitored by both local and international observers.

Kirana TV

SULANGA WITH WIMAL WEERAWANSA ජානිපෙ නායක සහ උත්තර ලංකා සභාගයේ සභාපති විමල් වීරවංශ

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය 

• රටක අනන්‍යතාවය, සංස්කෘතිය රැකෙන්න දරුවන්ට අපේ උරුමයන් පිළිබඳ කියාදෙන්න.
-පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී සරත් වීරසේකර මහතා
කොළඹ දිස්ත්‍රීක්කයේ සියලු ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාල මගින් රාජ්‍ය හා රාජ්‍ය නොවන ආයතන බෞද්ධ සංවිධාන, ව්‍යාපාරිකයින් සම්බන්ධීකරණය කරමින් උත්කර්ෂවත් ලෙස වෙසක් සැමරීම සඳහා වෙසක් කළාප සංවිධානය කිරීමට පියවර ගෙන ඇති අතර ඒ පිළිබඳ සාකච්ඡා මාලාවේ කොළොන්නාව සාකච්ඡාව අද (2024.05.17) අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් කොළොන්නාව ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයේදී පැවැත්විණි.
එහිදී අදහස් දැක්වූ අග්‍රාමාත්‍යවරයා –
විදුලි බිල අඩු කළ යුතුයි. ඒ සඳහා අපි ආණ්ඩුව ඇතුලේ කතා කරනවා. දැන් විදුලි බිල අඩුකිරීමේ සීමාවෙ තියෙන්නේ. එය ඉදිරි මාස දෙක තුළ ක්‍රියාත්මක කරන්න පුළුවන් වෙයි. විදුලි බිල අඩුකරන්න හැකි වෙන්නේ උමා ඔය විදුලිබලාගාරය ජල විදුලියෙන් විදුලිය නිෂ්පාදනය කරන නිසයි. දැන් ලංකාවේ විදුලි පද්ධතියට මෙගාවොට් එකසිය විස්සක් උමා ඔයෙන් ලැබෙනවා.
අපේ සමාජය විශාල අභියෝග රාශියක් කරා ගමන් කරන වෙලාවක්. ආර්ථික වශයෙන් අපි මුහුණ දුන් අමාරුම කාලපරිච්ඡේදය සම්පූර්ණ ජයග්‍රහණයක් බවට පත්කිරීමට අප කැප වී සිටිනවා. විවිධ සමාජ අභියෝගයන් නිසා අපේ ජනතාවගේ ජීවිත පිරිහී යාමට තුඩුදෙන අවස්ථා දක්නට පුළුවන්. එම තත්ත්වය වළක්වාලීමට භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ මග පෙන්වීම, සක්‍රීය දායකත්වය බලාපොරොත්තු වෙනවා. පුරාණයේ සිට රැකගෙන ආ සිරිත්, විරිත්, සංස්කෘතිය හැදෙන වැඩෙන පරම්පරාවට දායාදකළ යුතුයි. එය සාර්ථක කිරීම සඳහා රජයක් හැටියට විවිධ දෙපාර්තමේන්තු හා රාජ්‍ය නිලධාරීන් හැටියට සියලු දෙනාගේ සහාය ලැබුණු ඇතැයි අප විශ්වාස කරනවා.
ප්‍රදේශයේ දියුණුව, ජනතාවගේ බලාපොරොත්තු සාර්ථක තත්ත්වයකට ගේන්න පුළුවන් දියුණුවකට පරිවර්තනය කිරීමේ කාර්යයට උරදෙන්න. මේ වෙනුවෙන් රජයේ දෙපාර්තමේන්තුවල ඉක්මන් මැදිහත්වීම අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා. ප්‍රධාන මාර්ගවල තිබෙන ගැටළු සහ අවහිරතාවයන් නිම කරලා ජනතාවට භාවිතා කිරීමට තිබෙන බාධාවන් කඩිනමින් ඉවත් කළ යුතුයි. ඒ පිළිබඳ දෙපාර්තමේන්තු ඒකාබද්ධව කටයුතු කිරීමේ අවශ්‍යතාවය මේ වෙලාවේ අවධාරණය කරනවා.
දිස්ත්‍රික ලේකම්වරුන්ට වෙසක් උත්සවය සම්බන්ධයෙන් යම් යම් බලතල පවරා තිබෙනවා. ආණ්ඩුකාරවරුන් ලබා දී ඇති උපදෙස් අනුව කටයුතු කරන්න. කිසිම ප්‍රදේශයක බෞද්ධ කොඩිය ප්‍රදර්ශනය කිරීමේ අඩුවක් තියෙන්න බැහැ. රාජ්‍ය නිලධාරීන් හරහා මේ බව සහතික කළ යුතුයි.
මෙහිදී අදහස් දැක් වූ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී සරත් වීරසේකර මහතා –
තොරණ් ඉදිකිරීම, වෙසක් කුඩු සෑදීම,  සැමරුම්  ක්‍රමවේද අපේ උරුමයන්. බෞද්ධ සංස්කෘතියේ අංගයන්. පාසල් දරුවන්ටත් මේ උරුමයන් පිළිබඳ කියාදෙන්න. රටක අනන්‍යතාවය සංස්කෘතියයි.  ජාතියත් රටත් රැකෙන්න.
අපේ වෙසක් කලාපයේ වැඩ කටයුතු සියයට අනූවක් පමණ අවසන්. මේ වෙසක් කලාපය සැලසුම් කිරීමට බෞද්ධයෙක් වන අපේ රටේ දෙවන පුරවැසියා හැටියට අග්‍රාමාත්‍යවරයා මෙහි පැමිණීම අගය කරනවා. අග්‍රාමාත්‍යවරයා නිවුණු පුද්ගලයෙක්. බෞද්ධ සංස්කෘතිය පවත්වාගෙන යාමට බෞද්ධ වැඩ වලට උපරිම දායකත්වය ලබා දෙන කෙනෙක්. කොළොන්නව ජනතාවට ජලය ලබා දුන්නේ ඔබතුමා. මහාවංසයේ  බුදුරජාණන් වහන්සේ පිරිනිවන් පාන විට සක්‍ර දේවියන් අමතලා කියපු ගාථාවක් තියෙනවා. එහි තේරුම  ශාසනය පිහිටන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ, එනිසා පිරිවර සහිතව ආරක්ෂා කරන්න කියලා. ඒ කාර්යය උපුල්වන් දෙවියන්ට බාර දෙන්නේ සක්‍ර දෙවියන්. දහම සහ  ශාසනය ආරක්ෂා කිරීම සිංහල ජනතාවගේ යුතුකමක්. ඒ සංස්කෘතිය සහ අනන්‍යතාව අනුවයි, වෙසක් දිනයේ සියලුම අංගයන් ඇතුළත් වෙන්නේ.  
පූජ්‍ය මඩුගල්ලේ ධම්මසිරි හිමි, පූජ්‍ය වෑකුඹුරේ පඤ්ඤානන්ද හිමි ඇතුළු මහා සංඝරත්නය, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී  යදාමිණී ගුණවර්ධන, කොළඹ දිස්ත්‍රික් ලේකම් කේ.ජී. විජේසිරි කොළොන්නාව ප්‍රාදේශීය ලේකම්   ඇතුළු රජයේ නිලධාරීන්, වෙළෙඳ ව්‍යාපාරිකයින්, බෞද්ධ හා විවිධ සංවිධාන නියෝජිතයින් මෙම අවස්ථාවට සහභාගී වූහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය  

Wimal Weerawansa

විමල් වීරවංශයන්ගේ නවතම පර්යේෂණාත්මක කෘතිය “රාම රාවණ සහ විභීෂණ නූතන කතාව” ජනගත කෙරේ! ඉන්දු පැසිෆික් සාගර කලාපයේ සිදුවෙමින් පවතින භූ දේශපාලනික මෙහෙයුම පිළිබඳ ගැඹුරු අධ්‍යයනයකින් අනතුරුව ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නායක, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විමල් වීරවංශ මහතා විසින් රචිත පර්යේෂණාත්මක කෘතිය,”රාම රාවණ සහ විභීෂණ නූතන කතාව” ජනගත කිරීම, කොළඹ 07 පිහිටි ලයිට්හවුස් ශ්‍රවණාගාරයේදී(ලක්ෂ්මන් කදිරගාමර් ජාත්‍යන්තර සම්බන්ධතා හා ක්‍රමෝපායික අධ්‍යයන ආයතනය) ඊයේ (16) සිදු කෙරිණි. මෙහිදී විමල් වීරවංශ මහතා විසින් සාහිත්‍යසූරී, ආචාර්ය ගුණදාස අමරසේකර, ජ්‍යෙෂ්ඨ මාධ්‍යවේදීනී සොනාලි වඩුගේ, ජ්‍යෙෂ්ඨ නීතිඥ කල්‍යානන්ද තිරාණගම, ප‍්‍රවීණ සාහිත්‍යවේදී සේන තෝරදෙනිය, මහාචාර්ය ටියුඩර් වීරසිංහ, මහාචාර්ය ධර්මකීර්ති ශ‍්‍රී රංජන් යන විද්වතුන්ට කෘතිය පිළිගන්වනු ලැබිණි. ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ ජාතික සංවිධායක, පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රි, ජයන්ත සමරවීර මහතා විසින් පැමිණි පිරිස පිළිගනු ලැබූ අතර මෙම අවස්ථාවට පිවිතුරු හෙළ උරුමයේ නායක උදය ගම්මන්පිල, යුතුකම සංවිධානයේ නායක ගෙවිඳු කුමාරතුංග, ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ නියෝජ්‍ය සභාපති වීරසුමන වීරසිංහ, මහාචාර්ය චන්න ජයසුමන, ගාමිණී වලේබොඩ, ජගත් ප්‍රියංකර යන පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු ඇතුළු මහජන නියෝජිතයෝ පිරිසක් ද එක්ව සිටියහ. මාධ්‍ය ඒකකය, ජාතික නිදහස් පෙරමුණ

by Neville Ladduwahetty Courtesy The Island

The question cited above was the title of an article published in Ceylon Today by N. Sathya Moorthy (SM), who identifies himself as a Chennai based Policy Analyst/Political Commentator (Friday 10, 2024).The answer to his question is – NOT YET. For the present, stealing is limited to marine assets and the destruction of its habitat in the process by Indian fishermen. These practices have been going on for decades. By resorting to bottom trawling not only is the habitat destroyed for decades, but also the infrastructure of the Sri Lankan fishermen thus affecting their livelihoods. However, going by past and ongoing practices notwithstanding all the protests, expanding the scope of stealing to other fields of activity cannot be ruled out from opportunities arising from increased Connectivity.

STEALING MARINE RESOURCES

In a United Nations-Nippon Foundation of Japan Fellowship Programme of 2016, Aruna Maheepala claims: There are over 5,000 mechanised trawlers in Tamil Nadu and nearly 2,500 of them enter Sri Lankan waters on Mondays, Wednesdays and Saturdays and often coming at 500 m of the shoreline (emphasis added) …. More than 50,000 marine fishers live in the northern fisheries districts of Sri Lanka (Jaffna, Kilinochchi, Mannar, Mullaitive), and they account for about one-fourth of the marine fishers of the country”.

Before the commencement of the war (1982) around 40% of the fish production of the country came from Northern fishery districts (except Kilinochchi). However, contribution of the fish production in the northern fishery district drastically dropped to 5% in the peak period of the war (2008) and gradually increased after 2009. Livelihoods of Sri Lankan fishers’ have been drastically affected as a result of the Indian poaching” (Ibid).

Judging from the map of Sri Lanka’s EEC and its proximity to India’s coastline, to claim that Indian trawlers drift” into Sri Lankan waters is unacceptable. On the contrary, the India trawlers drift” into Sri Lankan waters because they have exhausted resources within India’s EEC.

In the context of the ground situation cited above, for Dr. Jaishankar’s claim that ‘India is committed to the wellbeing and progress of nations of the Indian Ocean is based on our Neighbourhood First’ is far from the truth. Instead, it sounds more like India First in the neighbourhood. To expect India to address this issue despite Dr. Jaishankar’s commitment to a multilateral rules-based international order along with sincere respect for sovereignty and territorial integrity” are only words in the wind because it is alleged that the majority of Indian fishing boats entering Sri Lanka waters are connected to Indian politicians who are Members of the Legislative Assembly of Tamil Nadu.

This being the case, stealing marine resources and destroying their habitats is bound to continue without a word of ‘Thank you’ from Sathiya Moorthy or any others in India. In contrast, he expects Sri Lanka and its People to say ‘Thank you’ for the ‘ship-to-mouth assistance granted by India and Indians to the ‘People of Sri Lanka’, repeatedly referred to by External Affairs Minister, Jaishankar, not realising that the monetary value of what was and is being stolen and what is wantonly destroyed in the process, not to mention livelihoods of thousands, far outweighs the value of the assistance given. Therefore, there is no cause whatsoever to say ‘Thank you’.

IMPACT of CONNECTIVITY

With increased Connectivity through a Land Bridge, there is a strong possibility that Indians may Steal Sri Lankan jobs judging from the job situation in India, presented by Mr. Dharmawardana in System Change: Is Sri Lanka to become an Indian Pradesh”? (The Island May 8, 2024). The article states that some 93,000 candidates applied for 62 ‘peon’ posts in Uttar Pradesh police department which required a minimum eligibility of grade 5; However, there were 3,700 PhD holders and 28,000 post graduate and many graduates”. In such a background, there is a strong possibility for Indian applicants to offer their services at considerably reduced rates for employment in Sri Lanka, thus depriving Sri Lankans from gaining employment in their own country.

Commenting on the proposed Massive Investments” in Sri Lanka by India, Sathiya Moorthy is of the view that there is a limit to what he calls a good compromise in the name of environmental protection”, if Sri Lanka and Sri Lankans should decide whether they want to live in stone-age caves or live in the times and with the times”.

If he thinks that these unsolicited Investments are being undertaken by India to ensure that Sri Lanka and Sri Lankans live with the times, he is being pedestrian in his thinking. Instead, it is all part of a fall-out arising from geopolitical rivalry by the QUAD to counter China’s influence in Sri Lanka; a fact evident when the US International Development Financial Corporation (DFC) agreed to fund the West Coast container terminal with a contribution of $533 to the Adani Group to build, as a Joint Venture with the Adani Group holding 51% of the shares and the rest, only 49% held by John Keels Holdings and Sri Lanka Ports Authority.

According to a Bloomburg report the Adani Group, the Indian ports-to-power conglomerate, is considering a $750 million investment in Sri Lanka to set up two wind projects that will generate 500 megawatts on the island as another component of extending Connectivity.

Continuing according to the report, Modi is seeking to tilt the balance in a strategic tussle with China on Sri Lanka, a pivotal battleground because it lies on key global shipping lanes and plays into India’s concern of encirclement from Beijing. New Delhi plans to boost air connectivity and also speed work on linking electricity grids with Sri Lanka. The two nations will also conduct a feasibility study for a petroleum pipeline as well as for a land bridge and passenger ferry service.

It is therefore, crystal clear that these Massive Investments are undertaken in the pursuit of the individual and collective national and geopolitical interests of the US and India and not for the benefit of Sri Lanka and Sri Lankans per se as Sathiya Moorthy contends, but only because Sri Lanka’s strategic location has imposed a degree of importance that needs to be controlled by the QUAD. In the light of these external compulsions Governments representing Sri Lanka’s interests have hard and limited choices.

Furthermore, since these are unsolicited Investments, relationships between and within governments factor in and invariably influence the negotiating processes involving costs and leniency towards environmental and other contractual obligations, etc. Consequently, client States such as Sri Lanka invariably end up with the short end of the stick. What is more surprising and disappointing is for a US Government Agency such as DFC to fund an unsolicited investment to the tune of US $533, thus violating good practices such as transparency associated with open bids.

SENSE of VULNERABILITY

The report cited above conveys the sense of vulnerability that has influenced India’s relationship with Sri Lanka. The need for Modi to tilt the balance in a strategic tussle with China on Sri Lanka, a pivotal battleground because it lies on key global shipping lanes and plays into India’s concern of encirclement from Beijing says it all. The sense of vulnerability felt by India regarding its security and territorial integrity is not new.

India’s leadership has repeated often enough, that the ‘security of India depends on the security of Sri Lanka’: a concern that causes India to seek regular assurances from Sri Lankan leaders and even prospective ones, that they would not undertake any ventures that have the potential to threaten India’s security. Such a perception has compelled India to adopt proactive measures to tilt the balance in a strategic tussle with China on Sri Lanka”.

STRATEGIES to CONTROL DIRECTION of SRI LANKA

The way India is planning to tilt the balance” in India’s favour is by adopting policies and strategies to CONTROL Sri Lanka’s political, financial and economic determinations in a direction that ensures India’s security and does not hinder India’s national and global aspirations.

POLITICAL CONTROL

For instance, control over internal political arrangement is through the repeated insistence of the full implementation of the 13th Amendment crafted and imposed by India. This entrapment is a serious fetter to the introduction of system changes at the Provincial level where powers Constitutionally devolved to Provinces are further devolved to Districts and Local Governments in a manner that enables development in the peripheries based on their respective determinations and capabilities. The strait jacket imposed by the 13th Amendment seriously restricts autochthonous development in the peripheries, thus affecting the livelihood of the majority in Sri Lanka.

FINANCIAL CONTROL

Financial control is through the use of the Indian Rupees in acquiring Assets, Trade through lines of credit and other transactions. For instance, the recent launch of the Unified Payments Interface (UPI) mechanism claims to reduce the cost of financial transactions between India and Sri Lanka. It is reported that Indian Government is actively exploring the possibility of facilitating Indian Rupee investments for Indian Companies in Sri Lanka.

In the fiscal year 2023, the Reserve Bank of India (RBI)granted permission for international trade for invoicing and payments to be conducted in Indian Rupees. This move allowed for exports and imports to be denominated and invoiced in Rupees, with trade transactions settled in the currency. The RBI’s decision aims to stimulate global trade growth, particularly Indian exports, while also working towards the internationalisation of the Indian Rupee” (Ceylon Today, February 28, 2024).

Last year, Sri Lanka officially recognised the Indian Rupee as a designated currency, ending trade settlements between the two countries to be conducted in Rupees” (Ibid).

Currently, Indian Investors typically engage in investments in Sri Lanka using international currencies like the US Dollar, which involves additional complexities and conversion costs. The transition to Rupee investments is expected to streamline market entry for Indian companies, with the Ministry of External Affairs reportedly advocating for this transition” (Ibid).

The report finally states: The push for Rupee investments aligns with India’s broader vision to elevate its currency to the status of hard currency in the future, potentially leading to inclusion in the IMF’s SDR basket and bolstering its foreign exchange reserves. This move is anticipated to benefit Indian firms with significant investments in Sri Lanka, such as the Adani Group’s development projects in the country’s port and power sector” (Ibid).

ECONOMIC CONTROL

Economic control is through unsolicited Massive Investments”, that Sathiya Moorthy refers to in ports, renewable energy and other infrastructure projects to consolidate connectivity on lines cited above. Other actively pursued projects are the under-sea pipeline for petroleum products and for electricity grid connections together with the Land Bridge cited above. The collective impact of all this is not only to control the future direction of Sri Lanka but also constrain future choices open to Sri Lanka, in order to ensure a dependence that guarantees the security of India without depending on verbal assurances of Sri Lankan political leaders whatever their hue.

CONCLUSION

The answer to Sathiya Moorthy’s question Is India Going to Steal Land, Water and Air?” is: NOT YET. For the present, stealing is limited to marine resources and the wanton destruction of its habitat within Sri Lanka’s Exclusive Economic Zone; a practice that has been going on for decades without acknowledgment of any kind – not even a Thank You. The stealing that is yet to come would be later, and would be through unsolicited projects judiciously selected and proposed by India in the name of Connectivity in order to control determinations of Sri Lanka in a manner that guarantees the security of India without depending on verbal assurances by Sri Lanka’s political leaders.

The reason for the obsession with security is because of a notion of vulnerability that India and its leadership has experienced for decades and repeated often, that the ‘security of India depends on the Security of Sri Lanka’. Although the sense of vulnerability brought about by a perception of encirclement had affected India for decades, the growing economic clout that India is experiencing in the background of geopolitical rivalries has emboldened India to adopt more proactive strategies to tilt the balance in a strategic tussle with China on Sri Lanka”.

The strategy adopted guarantees security as far as Sri Lanka is concerned, is by being in a position to CONTROL determinations of Sri Lanka through Internal Political arrangements (13th Amendment), Financial through UPI and the role of the Indian Rupee in Trade and other transactions and Connectivity through Massive Investments in unsolicited infrastructure projects, investing in existing projects, resources and assets in order to colonize Sri Lanka and make it DEPENDENT on India. The policies currently being adopted by Sri Lanka are facilitating this process.

Prime Minister’s Media Division

The ’45 Under 45′ Entrepreneurship Excellence Awards Ceremony was held on 16.05.2024 at the Galle Face Hotel, Colombo under the patronage of Prime Minister Dinesh Gunawardena.
The aim of the award ceremony was to further encourage talented young entrepreneurs who have achieved successful results in a short period of time by adopting innovative methods.
Awards were presented to 56 young executive officers and entrepreneurs.
A special award was presented to late Dr. A T Ariyaratne, the founder of Sarvodaya movement and it was received by Mrs. Nita Ariyaratne.

Minister of Industries and Health Dr. Ramesh Pathirana, Secretary to the Prime Minister Anura Dissanayake, and Anura Siriwardena, Chairman of Global CEO Forum, which is the organizer of the event, were also present at this occasion.                

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

තමන් විසින් පනත් 75ක් මේ වන විට සම්මත කර තිබෙන බව ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ඉකුත් දා සඳහන්කර තිබුන බවත්,  යහපාලන ආණ්ඩුව සමයේ මෙරට රණවිරුවන් දඩයම් කිරීම සඳහා පනත් 7ක් ද සම්මත කළ බවත්, දැන් 8 වැනි පනත ලෙස සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම පනත ගෙනඑන බවත් දේශහිතෛෂී ජාතික ව්‍යාපාරයේ මහ ලේකම් වෛද්‍ය වසන්ත බණ්ඩාර මහතා පවසයි.

ජාතික සංවිධාන එකමුතුව මගින් පැවැත්වූ මාධ්‍ය හමුවකදී ඒ මහතා පැවසුවේ මෙරට දුරාචාරය ප්‍රවර්ධනය කරමින් මිනිසුන් සතුන්ගේ තත්ත්වයට ඇදදැමීමට ද දැන් විවිධ පනත් සම්මත කරමින් සිටින බව හා රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ යටතේ මෙවැනි දුරාචාර පනත් 7ක් ද සම්මත කර හා සම්මත කිරීමට උත්සාහ දරමින් සිටින බවත් ය.

පවුල් සංස්ථාව බිඳවැට්ට වීමට, සංඝ සමාජය බිඳදැමීමට, මත්පැන් හා කංසා ප්‍රචලිත කිරීමට මෙන්ම ගණිකා වෘත්තිය ප්‍රචලිත කිරීමට මෙම පනත් ගෙන එන බවද පවසන වෛද්‍ය වසන්ත බණ්ඩාර මහතා,  ථෙරවාදී සම්බුද්ධ ශාසනය බිඳ වැට්ටවීම සඳහා කථිකාවත් පනත නමින් තවත් පනතක් ගෙනවිත් මහා සංඝරත්නයේ විරෝධය හමුවේ එය හකුළාගත් බවද සඳහන් කරයි.

සමලිංගික ක්‍රියා ප්‍රචලිත කිරීම සඳහා මෙන්ම දැරිවියන් අපයෝජනයට ලක්වන වයස් සීමාව පහළ දමමින් දැරිවියන් අපයෝජනයට ලක්කිරීම ප්‍රචලිත කිරීම සඳහා පනතක් ද ගෙන ආ බවත්  ඒ මහතා සදහන් කරයි.

මතුපිටින් හොඳ අරමුණක් පෙන්වා යටින් දුෂ්ඨ අරමුණු ක්‍රියාත්මක කිරීම මෙම පනත්වල යටි අරමුණ බව පෙන්වාදෙන වසන්ත බණ්ඩාර මහතා, අවසානයේ සමාජය හා පවුල් සංස්ථාව බිඳදැමීමට මෙම පනත් හරහා කටයුතු කරමින් සිටින බව ද පෙන්වා   දෙයි.

සමාජය හා පවුල් සංස්ථාව බිඳවැට්ටවීම සඳහා මෙසේ නීති එකින් එක ගෙන එමින් සිටියදී රණවිරුවන් දඩයම් කිරීම සඳහා ද පනත් ගෙන එමින් සිටින බවත්, යහපාලන සමයේ මෙම ක්‍රියාවලිය ආරම්භ වූයේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය 30/1 යෝජනාව සම්මත කරගත් පසු පනත් 7ක් රණ විරුවන් දඩයම් කිරීම සඳහා ගෙන ඒමෙන් බවත් වසන්ත බණ්ඩාර මහතා හෙළිකරයි.

මුලින්ම අතුරුදහන් කිරීමේ කාර්යාල පනත ගෙන ආ බවද, ඒ හරහා ඕනෑම අයෙකුට පැමිණ බොරු සාක්ෂි ලබාදීමට හැකි බව ද පෙන්වා දෙන ඒ මහතා, ඊට අමතරව අණදීමේ වගකීම හරහා නිලධාරීන්ගේ බෙල්ලට තොන්ඩුව දැමීමට හැකි වන ලෙස පනත ගෙන ආ බවත් පෙන්වා දෙයි.

ඊට පසු පිටුවහල් කිරිමේ සංශෝධන පනත හා වන්දි ගෙවීම් පිළිබඳ කාර්යාල පනත මෙන්ම බලහත්කාරයෙන් අතුරුදහන් කිරීම පිළිබඳ පනත ද මෙසේ රැගෙන ආ බවත් ඒ මහතා පවසයි.

ඉන්පසු වින්දිතයන් හා සාක්ෂිකරුවන් ආරක්ෂා කිරීමේ පනත ගෙන ආ බවත්, පසුව ජාතික සමගිය හා සංහිඳියා කාර්යාලය පිහිටුවා මේ සියල්ල සම්බන්ධීකරණය කිරීමට කටයුතු කළ බවත් දැන් 8 වැනි පනත ලෙස රණවිරුවන් දඩයම් කිරීම සඳහා සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම පනත ගෙනඑන බවත් වෛද්‍ය වසන්ත බණ්ඩාර මහතා පවසයි.

මෙය සත්‍ය සෙවීම සඳහා ගෙන ආ පනතක් නොවන බවත්, මෙය සත්‍ය සෙවීම හා ප්‍රතිසංධාන පනත බවත් පවසන ඒ මහතා, ප්‍රතිසංධානය යටතේ වගවීම, 13 බලාත්මක කිරීම, වන්දිගෙවීම සහ සත්‍ය සෙවීමේ නාමයෙන් බොරු සාක්ෂි ලබාදීම ඇතුළත් බව සඳහන් කරයි.

රණවිරුවන් 58 දෙනෙකුට විරුද්ධව යස්මින් සූකා ඇතුළු පිරිසක් චෝදනා ගොනුකර ඇති තත්ත්වයක් මත මෙම 8 වැනි පනත හරහා ජාත්‍යන්තර අධිකරණ බලය ක්‍රියාත්මක වීම ආරම්භ වන බවද, මෙය අතිශයෙන් භයානක තත්ත්වයක් බවද ඒ මහතා පෙන්වා දෙයි.

මහින්ද රාජපක්ෂ මතාද මේ සියල්ල නොදුටුවා සේ බලාසිටින බවත්, යුද ජයග්‍රණය පාවාදීමට ඔහුද දායකත්වය දක්වන බව එමගින් පෙනෙන්නට ඇති බවද වසන්ත බණ්ඩාර මහතා වැඩිදුරටත් සඳහන් කරයි.

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

රටේ අනාගත පැවැත්ම ඉතා බිහිසුනු අවදානමකට ලක්කර ඇති බවත්, ජනතාවගේ ඇස් බැඳ මෙම බිහිසුනු අනතුර රට තුළ ක්‍රියාත්මක කරමින් සිටින බවත් ජ්‍යෙෂ්ඨ නීතිඥ කල්‍යානන්ද තිරාණගම මහතා පවසයි.

ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ වැඩපිළිවෙළ තුළ කාරණා තුනක් පැහැදිලිව දැකගත හැකි බවත් ඉන් එකක් වන්නේ රටේ ජාතික සම්පත් , ජාතික උරුමයන් දේශීය විදේශීය ධනේෂ්වර මංකොල්ලකරුවන්ට විකුණා දැමීම බවත් ඒ මහතා පවසයි.

දෙවැනි කාරණය වන්නේ 30 වසරක ත්‍රස්තවාදී යුද්ධයෙන් රට මුදාගත් රණවිරුවන්ට ජාත්‍යන්තර යුද අධිකරණයක් හමුවේ දඩුවම් පැමිණවීමට අවශ්‍ය සියලු පහසුකම් සැලසීම බවත්, මෙහි ප්‍රතිඵලය වන්නේ රට බෙදීගොස් අනාගතයේ දී යුද්ධයකින් තොරවම ද්‍රවිඩ ඊළමක් දිනාගැනීමට ඔවුන්ට හැකිවීම බවත් කල්‍යානන්ද තිරාණගම මහතා සඳහන් කරයි.

තුන්වැනි කාරණය වන්නේ රටේ සියලු සභ්‍යත්වයන්, සදාචාර ධර්ම විනාශකර, දුරාචාරය ප්‍රවර්දනය කරන සමාජයක් මෙරට නිර්මාණය කිරීම බවයි ඒ මහතා පවසන්නේ.

තිරාණගම මහතා මේ බව පැවසුවේ ජාතික සංවිධාන එකමුතුව මගින් පැවැත්වූ මාධ්‍ය හමුවකට එක්වෙමිනි.

මේ සියල්ලු සිදුවෙද්දී රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාව නායකයා ලෙස පත්කළ පොදුජන පෙරමුණේ නායකයන් ඇස් කන් වසාගෙන ගොළුවන් බිහිරන් මෙන් සිටින බවද, ඒවා වැළැක්වීමට ඔවුන් උත්සාහ නොගන්නා බවද ඒ මහතා පවසයි.

මේ සියලු අපරාධ රනිල් වික්‍රමසිංහ ජනාධිපතිවරයා සිදුකරද්දී මේවාට ආධාර අනුබල ලබාදීම සිදුකරන්නේ පොදුජන පෙරමුණේ නායකයන් බවට ද ඒ මහතා චෝදනා නගයි.

රටේ යහපතට පනත් සම්මත කරන බව රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා රටේ යහපත සඳහා සම්මත කළ පනත් මොනවැදැයි තිරාණගම මහතා ප්‍රශ්නකර සිටී.

රටේ ගොවියා නගාසිදුවීම වෙනුවෙන්, රටේ ජනතාවගේ දුප්පත්කම තුරන් කිරීමට මොනයම් හෝ පනතක් ගෙනවිත් තිබේ දැයි ප්‍රශ්න කරන ඒ මහතා, ගෙනවිත් තිබෙන පනත් මගින් සිදුකරන්නේ දුරාචාරය ප්‍රවර්ධනය කිරීම, සමාජ සංස්ථා බිඳදැමීම, සංඝ සමාජය බිඳදැමීමට හා පුද්ගලයාගේ පෞර්ෂය විනාශ කිරීම පමණක් බවත් පෙන්වා දෙයි.

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

යුද්ධයේදී මියගිය සිය ඥාතීන් සිහිපත් කිරීමට දෙමළ ජනතාවට සම්පූර්ණ අයිතියක් ඇති බවත් එම අයිතිය වැළැක්වීමට කිසිවකුට අයිතියක් නොමැති බවත් ඉලංගෙයි තමිල් අරසු පක්ෂයේ ජේ‍යෂ්ඨ නායක දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ නායක ආර්. සම්පන්දන් මහතා පවසයි.

යුද්ධයෙන් මියගිය සිය ජනතාව සිහිපත් කිරීම හිටපු ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාත් වැළැක්වූ බව සිහිපත් කළ සම්පන්දන් මහතා ඔහුට ධුරයෙන් ඉවත්ව ගෙදර යෑමට සිදුවූ අතර වත්මන් ජනාධිපතිවරයාත් දෙමළ ජනතාවගේ සිහිපත් කිරීම් වැළැක්වීමට කටයුතු කළහොත් ඔහුටත් ඒ ඉරණමම අත්වනු ඇති බව සඳහන් කළේය.

මුල්ලිවයික්කාල් සතිය අනුස්මරණය කරමින් උතුරු නැඟෙනහිර පළාත්වල දෙමළ ජනතාව විසින් පැවැත්වූ සැමරුම් උත්සව වැළැක්වීමට ආරක්ෂක අංශ කටයුතු කිරීම පිළිබඳව ප්‍රතිචාර දක්වමින් සම්පන්දන් මහතා මේ බව කීය.

ඔහු මෙම සිදුවීම් පිළිබඳව වැඩිදුරටත් අදහස් දක්වමින් මෙසේද කීය.

“මැයි මාසය කියන්නේ මේ රටේ දෙමළ ජනතාවට ඉතාමත් සංවේදී මාසයක්. ඔවුන් යුද්ධයෙන් මියගිය සිය ඥාතීන්ව සිහිපත් කරනු ලබනවා. දෙමළ ජනතාවට යුද්ධයෙන් මියගිය සිය ඥාතීන් සිහිපත් කිරීමේ සම්පූර්ණ අයිතිය තිබෙනවා. ඒ අයිතිය කිසිවකුටත් පැහැර ගන්න බැහැ. ප්‍රතික්ෂේප කරන්න බැහැ. ඒ අයිතිය කවරකු විසින් හෝ වැළැක්වීමට කටයුතු කරන්නේ නම් ඒ සඳහා වන මූලික අයිතිවාසිකම් කඩකිරීමක්.

සාම්පුර් සිදුවීමේදී පොලිසිය මිලෙච්ඡ ආකාරයෙන් හැසිරී තිබෙනවා. ඒ නිලධාරීන්ව අත්අඩංගුවට ගත යුතුයි. මේ සම්බන්ධයෙන් ඒ ඒ පළාත්වල බලධාරීන්ගෙන් මා විමසා සිටියා. විශේෂයෙන් සිහිපත් කිරීම වැළැක්වීමට නියෝග කළේ කවුද?

විශේෂයෙන් ඉහත කී සිදුවීම්වලට අදාළව අත්අඩංගුවට ගත් පිරිස ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ඇතුළු ආණ්ඩුව විසින් වහා නිදහස් කිරීමට අදාළ පියවර ගත යුතුයි.”

– ලක්ෂ්මී ජයකොඩි

BY MEERA SRINIVASAN Courtesy The Hindu

Adani Green Energy’s wind energy project, coming up in Sri Lanka’s northern Mannar and Pooneryn districts, has been challenged in the island’s apex court on grounds of potential environmental impact and lack of transparency”. 

  The Wildlife and Nature Protection Society (WNPS), one of Sri Lanka’s oldest environmental organisations set up over a century ago, on Thursday filed a Fundamental Rights petition at the Supreme Court of Sri Lanka, with the aim of protecting the unique ecosystem of Mannar Island”.

The petition

The Society’s petition argues that the project poses a severe threat to the island’s unique biodiversity and pristine landscapes,” especially in Mannar. Mannar is the southernmost point of the Central Asian Flyway used by innumerable migratory species”, while also being home to several indigenous water bird and bat species, the WNPS said, contending that Sri Lankan authorities’ decision approving the project disregarded Mannar’s singular positioning as a biodiversity hub”. 

Related Article

INDIA bloc flexes muscle ahead of Mumbai showdown

The petition also notes that while the project has been portrayed as a government-to-government initiative with India”, no details of contributions, grants, or loans from the Indian government have been disclosed.

Further, the petition questioned the credibility of the Environmental Impact Assessment carried out by the Sustainable Energy Authority of Sri Lanka [SEASL] before the project was cleared, and the pricing formula finalised for the sale of power from the project. Sri Lanka recently agreed to purchase power at $0.0826, or 8.26 cents, per kWh from Adani Green Energy. While the company’s renewable energy project in Sri Lanka has earlier faced criticism for the absence of due process and its likely environmental cost, this is the Adani Group’s first legal challenge in the island.

In February 2023, Sri Lanka’s Board of Investment approved the $442-million wind power project of Adani Green Energy. The Adani Group has also committed to investing close to $700 million to build a container terminal at the strategically located Colombo Port.

ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකර මහනුවර -නැවත පළකිරීමකි 

එම නිසා මේ වසරේදී හෝ මැයි 22 ජනරජදින උත්සවය පවත්වා ඔබගේ පූර්වගාමි ජනාධිපතිවරුන් 7 දෙනෙකු සිදු කළ වරද නිවැරදි කරනු මැනවි. (First Posted on December 7th, 2022)

යටත් විජිතයක්ව තිබුණු රටකට නිදහස ලැබීමෙදී අනිවාර්‍යෙන්ම ලබාගතයුතු.

*භූමියේ පරම අයිතිය

*ව්‍යවස්ථාදායක,

*විධායක සහ

*අධිකරණ  බලතල යන  තුන.

* රටේ ආණ්ඩුකායා,ජනාධිපති සහ අගමැති පත්කර ගැනීමෙ  අයිතිය හා නිදහස

*රට යත් විජිතයක් වන අවස්ථාවේ රට වැසියන්ගේ අහිමිවූ සියළු අයිතිවාසිකම්

* රටේ නම,භාෂාව, ආගම,නීතිය  සන්කෘතික උරුමය

*ඒ රටේ ජාතිය වන භූමිපුත්‍රයින්ගේ  අනන්‍යතාව

*තමන්ට අභිමත පාලන තන්ත්‍රයක් සකස් කර ගැනීමේ අයිතිය

*දේශපාලන, ආර්ථික හා සමාජ නිදහස සහ ස්වාධීනත්වය

*භධාවකින් තොරව ලෝකයේ තමන්ට මනාප ඕනෑම රටක් සමඟ විදේශ සම්භන්ධතා පවත්වා ගැනිමේ නිදහස

* රටේ ගුවන් තොටුපලවල්

*තනාපතිවරුන් පත් කිරීමෙදි  ඔවුන් මේ රටෙ රජයේ ධූතයින් මේ රටේ වෂයෙන් යැවීම

* අධිරාජ්‍යවාදීන් විසින් රටේ බෞමික අඛණ්ඩතාව සහ දේශපාලන   ස්ථාවරත්වය නැති කිරීම සඳහා පිටරට්වලින් ගෙන එනලද  පිට රැටියන් ආපසු යැවීම

මේ කිවක් 1948 දී අපට ලැබුනාද?උහ්තරය  නැත

බන්ඩාරනායක මැතිනියට පින්සිද්ධ වෙන්ට මේ සියල්ල අපට ලැබුණේ 1972 මැයි 22 ජනරජ ව්‍යවස්ථාවෙන්

එසේ තිබියදි තමා ජේ.ආර්. 1978 කිසිම ජන වරමක් නැතිව  විධායක ජනාධිපති පදවිය අතුළුකොට “ගෙදර හැදූ”  මේ රටට  අන්වෂ්‍ය  බහුභූත රාශියකුත් ඇතුලත් කොට තම මලනුවන් හැදූ ව්‍යවස්තාව සම්මත කොට 1972 ව්‍යවස්තාව පරිච්චින්න කොට එම ව්‍යවස්ථාවේ අන්ක 8 යටතේ 1948 පෙබ 4 දින මේ රටේ  ජාතික දිනය වෂයෙන් ව්‍යවස්ථාගතකොට ජනවරමක් සහිත 1972 අයිතිහාසික ජනරජ ව්‍යවස්ථාවද පරිඡින්න කොට ඉන් නොනැවතී පෙබ 4 පළමුවරට  මේ රටේ ජාතික දිනය වෂයෙන්ද නීතිගත කිරීමෙන් පසු මැයි 22 ජනරජ දිනය අහෝසිකොට නැවතත් පෙබ 4 නිදහස් දිනය වශයෙන්ද  නීති ගත කළේය.

මෙම ලිපිය ලිවීමට මා අදහස් කළේ හේතු කරණා ඇතිව මේ රටේ නිදහස් දිනය පැවැත්විය යුත්තේ සැබෑ නිදහස ලබාගත් මැයි මස 22 බවට පුණපුනා කරුණු දක්වමින්  මුලු මහත් ජාතියම විරෝධය දක්වා තිබියදී මේ රජයද මේ වසරේද සුද්දාගේ නිදහස් දිනය පෙබ 4 දාම පැවැත්විය.එසේ කීරීමෙන් මුළු මහත් ජාතියම හෑල්ලුවට සහ අපකීර්තියට පත්කළ නිසා මේ වසරේ හෝ අධිරාජ්‍යවාදි ග්‍රහණයෙන් පූර්ණ සහ සැබෑ නිදහස ලබාගත්  මැයි මස 22 දිනම ඒ අභිමානවත් ජනරජ දිනය පවත්වනමෙන් සමස්ථ ජාතිය වෙනුවෙන් ජනාධිපති වරයාගෙන් සහ මේ ඊනියා රජයෙන් අපි ඉල්ලා සිටිමු.

මන්ද මේ රටේ සහ ජාතියේ අයිතිය, උරුමය සහ පරමාධිපත්‍ය තිබෙන්නේ ජනතාවට නිසා දේශපාලනය කරණ පස් අවුරුදු කොන්ත්‍රාක් කාරයින්ට සහ අවිචාරවත් පිස්සු නායකයින්ට හිතෙන හිතෙන අන්දමට මේ රටේ හා  ජාතියේ ඉතිහාශය වෙනස් කිරීමට කිසි සේත්ම ඉඩ දිය නොහැකි බැවිනි.එසේම මෙම ඉල්ලීම ඉටු නොකළහොත් රට පුරා ඊට විරෝධය පා, සැප්-ඔක් පැවැත්වීමට නියමිත ජනාධිපති මැතිවරණයේ සිට ඉදිරියට   පැවැත්වෙන සියළුම මැතිවරණ  වර්ජනය කරණ මෙන් සියළුම දේශප්‍රේමීන්ගෙන් අපි ඉල්ලා සිටිමු.

කිසියම් රටක නිදහස් දින උත්සවය පැවැත්විය යුත්තේ, එම රටට සැබෑ නිදහස ලැබූ දා මිස පස් අවුරුදු කොන්ත්‍රාක්කාර දේශපාලකයින්ට ඕනෑ දිනය  නොවෙන බවද අවධාරණයෙන් අපි තව දුරටහ් පෙන්වාදෙමු. තව දුරටත් මේ රටේ නිදහස් දිනය පැවැත්විය යුත්තේ කවදාදැයි අපි තිරණය කළ යුත්තේ 1815 ආරම්භවූ ඉන්ග්‍රීසි අධිරාජ්‍යවාදී පාලනයෙන් ශ්‍රී ලන්කාවට සැබෑ සහ සම්පූර්ණ දේශපාලන නිදහස ලැබුණු දිනය අනුවය.ඒ අනුව එම පාලනයෙන් පළමුවෙන්ම පූර්ණ නිදහස ලැබුණේ 1948 පෙබ 4 වනදා nova 1972 මැයි 22 දා බවවත් ජේ.ආර්. ගේ පටන් රනිල් වික්‍රමසින්හ දක්වා කිසිම ජනාධිපති වරයෙක් නොදන්නා බව කිවයුතුය. ඔන්න ඔහොමයි අපේ 1977 සිට අද දක්වා මේ රටේ සිටි සහ සිටින ජනාධිපති වරුන්ගේ රට ජාතියේ අභිමානය ආරක්ෂා කිරීම පිළිබඳ තිබෙණ සැලකිල්ල හා ආකල්පය.මේ කාලය තුල එල්. ටී. ටී ත්‍රස්ථයින්ගෙන් රට ජාතිය ආරක්ෂා කරගැනීම අභිමානවහ්ව කටයුතු කළේ මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපති වරයා පමණි. එහෙත් ඔහුද යුද්ධය ජය ගැනීමෙන් පසු අනාගත්තා.අනතුරුව 2019 දී ගෝඨාභය ජනාධිපති කිරීමෙන් සහ 2022 දී 69 ලක්ෂයේ ජනවරම ප්‍රතිවාදී පිළට පාවාදීමෙන් සබ්භ සහිරයම නැතිකරගත්තා.

1948 පෙබ 4 වනදා එක්තරා දේශපාලන නිදහසක්

1948 පෙබ 4 වනදා ඉන්ග්‍රීසි අධිරාජ්‍ය වාදීන්ගේ වසර 133 ක රිජු යටත් විජිත පාලනය අවසන්කොට එක්තරා දේශපාලන නිදහසක් මේ රටට ලැබුණු බව අපි කවුරුත් දනිමු.එහෙත් පහතින් විස්තරකොට ඇති පරිදි එය කිසිසේත්ම සම්පූර්ණ නිදහසක් නොවුන බවද අපි දනිමු. ඇත්ත වශයෙන්ම මේ රටට එන්ගලන්ත දේශපාලන යදම් ග්‍රහනයෙන් මිදී ස්වාධීන රටක් වශයෙන් ක්‍රියාකිරීමේ දේශපාලන නිදහස ලැබුණේ මේ රට නිදහස් ජනරජයක් වශයෙන් ප්‍රකාෂ කරණලද 1972 මැයි මස 22 දාය. තවදුරටත් 72 මැයි 22 දා සිදුවූයේ නිදහස ලැබීමකට වඩා ලබාගැනීමකි. ඒ බව අධිරාජ්‍යවාදී ගැතිකමින් හා පටු පක්ෂ දේශපාලනයෙන් දෑස් අන්ධ නොවූ සිහිමොලේ ඇති ඕනෑම නොදරුවකු වුවද හොඳාකාරවම දනී.

මා එසේ සඳහන් කළේ දැනට නිදහස් දිනය ගැන මත දෙකක් තිබෙණ නිසාය.ඉන් පළමුවැන්න දේශපාලන හා නයිතික වශයෙන් 1815 ට පසුව මේ රට පූර්ණ නිදහස් ස්වාධීන රාජ්‍යක් බවට පත්වූයේ ශ්‍රී ලන්කාවේ ජනතාවගේ ස්වාධීනත්වය තහවුරු කරගත් ජනරජයක් වශයෙන් ප්‍රකාෂිත 1972 මැයි මස 22 දාය යන ප්‍රබුද්ධ මතයයි. දෙවැන්න, මේ රටට නිදස ළැබුනේ 1948 පෙබ 4 දාය යන අධිරාජ්‍යවාදී ගැතිකමින් හා පටු පක්ෂ දේශපාලනයෙන් සිහි විකල්වූ එසේම  මේ රටට දේශපාලන නිදහස ලබා දුන්නේ සේනානායකලා මිස බන්ඩාරනායකලා නොවේ, එසේම  එ.ජා. ප. ය මිස ශ්‍රී. ලන්. නි. ප. නොවේ, යන මතයේ දැඩිව එල්බගෙන සිටින දේශපාලන මලබද්ධ කාරයින්ගේ දැඩි මතයයි.

ඒ අනුව මේ රටට 1972 මැයි 22 ද සැබෑ නිදහස ලබාදුන් බන්ඩාරනායක මැතිනියගේ රජය 1972 සිට 1978 දක්වාම මේ රටේ නිදහස් දිනය වශයෙන් පවත්වන ලද්දේද  ශ්‍රී ලන්කාවේ ජනරජ දිනය වූ මැයි මස 22 දාය

 යථාර්තය එය වුවද 1977 සිදු වූ දේශපාලන පෙරළියෙන් පසු බලයට පත්වූ එ.ජ.ප. රජයේ අග්‍රාමාත්‍ය ජේ ආර්. ජයවර්ධන මහතාගේ බන්ඩාරනායක භීතිය සහ දැඩි බටහිර ගැතිකම අනුව ගත් තනි තීරණය මත 1978 නිදහස් දිනය නැවතත් සුද්දන් විසින් නියමකරණලද  දිනය වූ පෙබ 4 ටම ආපසු කැන්දාගෙන එන ලදී.මේ වු කළී සින්හල බෞද්ධ නායකයකු විසින් කිසිසේත්ම නොකළයුතු ඉතාමත්ම නින්දා සහගතවූද එසේම අමනොඥ වූද, දේශද්‍රෝහි වූද, ජාතිද්‍රෝහීවූද පහත් පෙලේ මෝඩ තීරණයකි. eya ratei podhujana mathayayi.

1972 දී මේ රට පූර්ණ නිදහස් ස්වාධීන ජනරජයක් බවට පත්කොට 1948 සිට 1972 දක්වා වසර 24 ක කාලයක්තුල පිරිමි අගමැතිවරුන් 6 දෙනකුට ඉටුකිරීමට නොහැකිවූ අයිතිහාසික ජාතික මෙහෙවරක් ඉටුකකළ ලෝකයේ ප්‍රථම කාන්තා අගමැතිනිය වශයෙන් ලෝක වාර්තාවක්ද තබනලද එසේම 1976 නොබැඳි ජාතීන්ගේ සමුලුවෙන් ලෝක නායිකාවක් වෂයෙන්ද කිරුළු පලැඳි නූතන විහාරමහා දේවිය වෂයෙන් ප්‍රකටවූ ඒ ලක්මාතාවට, එතුමිය විසින් සිදුකරණලද ඒ මහඟු ජාතික මෙහෙවරට ලන්කා පුත්‍රයකු වූ ජේ ආර් ජයවර්ධ ජනාධිපතිවරයා සැළකූ හැටියි ඒ.

ඉහතින් දවනලද කරුණු අනුව මේ රටේ සැබෑ ජාතික නිදහස් දිනය පැවැත්විය යුත්තේ කවදාදැයි තිරණය කළ යුත්තේ ශ්‍රී ලන්කාවට අධිරාජ්‍යවාදී පාලනයෙන් සැබෑ සහ සම්පූර්ණ දේශපාලන නිදහස ලැබුණු දිනය අනුවය. එසේම එම තීරණය ගත හැක්කේ මේ රටේ පරමාධිපත්‍ය හිමි මහජනතාවට පමණි. එම නිසා ජනතාවගේ අනුමැතියක් හෝ ජන වරමක් නැතිව කිසිවෙකුට එවැනි තීරණ ගත නොහැක. 1972 වසරේදී බන්ඩාරනායක මැතිනිය එම තීරණය ගණු ලැබුයේ ඒ සඳහා ලබාගත් 2/3 කජනවරමක් මතය. එහෙත් ජේ. ආර්. 1978 දි එය වෙනස්කොට නැවත පැරණි පෙබ 4 දාම නිදහස් දිනය පැවැත්වීමට තීරණය කලේ ඔහුගේ තනි තීරණය මතය.

එබැවින් වර්ථමාන රජය හෝ එම තිරණය වෙනස්කොට ලබන වසරේ සිට හෝ  මේ රටට සැබෑ නිදහස ලබාගත් මැයි මස 22 මේ රටේ ජාතික දිනය පැවැත්වීමට පියවර ගෙන1978 දි ගත් ඒ වැරැදි තීරණය නිවැරැදි කරන මෙන් සමස්ථ ලන්කාවාසි ජනතව වෙනුවෙන්ම මම ඉල්ලා සිටිමි. ඒ වූ කලී මේ රටේ දෑහිතැති මුළුමහත් ජනතාවගේම අපේක්ෂාව බවද ඔබ තුමන් වටහාගනු ඇතැයි මම විස්වාශ කරමි.

මේ රටේ නිදහසේ පුරාණය

 මේ රට බ්‍රිතාන්‍යයේ යටත් විජිතයක් වූයේ 1815 මාර්තු 2 දිනය. එදා සිට වසර 133 ක කුරිරු, පීඩාකාරී හා කොල්ලකාරී යටත් විජිත පාලනයකින් පසු 1947 සෝල්බරි ව්‍යවස්ථාව අනුව 1948 පෙබ. 4 දා සිට බ්‍රතාන්‍ය පාලනයෙන් ලන්කාවට නිදහස ප්‍රදානය කළේයයි කියයි. එහෙත් ඉන් පසුව වුවද 1972 දී දේශප්‍රේමි ජනතාවගේ මෙහෙයුම සහ බන්ඩාරනායක මැතිනියගේ නායකත්වය යටතේ මේ රට පූර්ණ නිදහස් ජනරජයක් බවට පත් කරන තුරු මේ රට නිදහස් රාජ්‍යකැයි කීම අමු මුසාවකි.

1948 දී එතෙක් පැවැති  ඉන්ග්‍රීසින්ගේ රිජු පාලනය වෙනුවට මේ රටේ චන්දදායකයින් විසින් පත්කරගනු ලැබූ නියෝජිතයින් ගෙන් සමන්විත පාර්ලිමේන්තුවක් මගින්, සෝල්බරී ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අනුව රට පාලනය කරණ ක්‍රමවේදයක් අපට හඳුන්වාදුන් බව සැබෑ වූවද 1948 මේ රටට ලැබුණේ කිසිසේත්ම සම්පූර්ණ ස්වරාජ්‍යක් නොවේ.

එම ව්‍යවස්ථාව නිර්මාණය කළේ ජෙනින්ග්ස් නැමති බ්‍රිතාන්‍යය ඉන්ග්‍රීසි ජාතික ව්‍යවස්ථා විසාරධයාය.  එය මුල සිට අගටම බ්‍රතාන්‍යය. 1815 මාර්තු මස 2 දා ඉන්ග්‍රීසි අධිරාජ්‍යවාදීන් විසින්  කුමන්ත්‍රණයෙන් හා වන්චාවෙන් අපෙන් මේ රට උදුරාගෙන වසර 133 ක පීඩාකාරි හා මර්ධනකාරී කොල්ලකෑමෙන් පසු ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් තවදුරටත් ආරාක්ෂා කෙරෙන පරිදි  ඔවුන් විසින්ම සකස්කරණලද  ඔවුන්ගේම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් අනුව ක්‍රියාත්මක වියයුතු ආණ්ඩු ක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා ඔවුන්ගේ කොන්ත්‍රක්කුව  ඔවුන් විසින්ම මැනවින් පුරුදු පුහුණු කරනළද නාගරික කලු සුද්දන් පිරිසකට 1948 පෙබ 4 දා භාරදුන් බව ද ඇත්තකි.

 සැබෑ තත්වය එසේ වුවද 2023 ද නිදහස් උත්සවය අති උත්කර්ෂවත් අන්දමින් ගාලු මුවදොර පිටියේදි පැවැත්වීමට ජනාධිපතිවරයා උපදෙස් දී ඇතැයිද ඒ සඳහා අනු කොමිටි 10ක්ද පත්කර ඇතැයිද පසුගියදා  වාර්තවූ බැවින්  තවදුරටත් 1978 සිටම  කල පරිදි යලිත් පෙබරවාරි 4 දාම මේ රටේ නිදහස් උත්සවය පැවැත්ව්ම කිසේත්ම අනුඅමත නොකරණ දේෂප්‍රේමියකු වෂයෙන් ප්‍රමාදවී හෝ මේ වරද නිවැරැදිකොට ගෙන 2023  වසරේ සිට හෝ  1972 සීට 1978 දක්වා සිදුකළ පරිදි මේ රට් ජනරජයක් බවට පත්වූ මැයිමස 22 ජාතික නිදහස් දිනය වශයෙන් යලිත් ප්‍රකාශකොට  එදිනට ජාතික නිදහස් දිනය පවත්වන මෙන් මම මේ රජයෙන් ඉල්ලා සිටිමි. රජය කෙරෙහි දැනට සීග්‍රයෙන් පිරිහෙමින් පවතින ජන ප්‍රසාදය ආරක්ෂාකර ගැනීමටද එවැනි තිරණයක් ගැනීම කාලෝචිත බවද කියනු කැමැත්තෙමි.

කෙසේ වුවද ගරු ජනාධිපති තුමාට පෙබ 4 දාටත් උත්සවයක් පැවැත්වීමට අවශ්‍යමනම් පෙබ 4 දාට රටේ පාලනය ඉන්ග්‍රීසින් විසින් අප රටට භාරදුන් දවස සන්කෙත්වත් කිරීමක් වෂයෙන් පමණක් ජනාධිපති කාර්‍යාලය තුලදී බ්‍රතාන්‍ය මහකොමසාරිස් වරයාගේද සාභාගිත්වයෙන් චාම් උත්සවයක්පැ වැත්විය හැක

එසේ නොමැතිව රට දරුණු ආර්ථික අහේනියකට වැටී සිටින මෙවැනි අවස්ථාවක මේ රටට කිසිදාක නොලැබුණු නිදහසක් වෙනුවෙන් ත්‍රිවිධ  හමුදා පෙලපාලි, ගුවන් සන්දර්ෂන, පාසැල් ලමුන් දහස් ගානක්ද සාභාගීකෙරෙන සන්ස්කෘතික නැටුම් සන්දර්ශන වැනි බොරු ශෝභන සඳහා මහජන මුදල් කෝටි ගණනක් නාස්ති කිරිම සහ දසදහස් ගණනින් මිනිස් ශ්‍රමය නාස්ති කිරීමද කිසිසේත්ම  සුදුසු නැත

ප්‍රථමයෙන්ම මෙම ලිපියේ මාතෘකාවෙන් අසා ඇති ප්‍රශ්නයට ජාතියක් වශයෙන් අපි උත්තරයක් සොයා ගතයුතුය. එම උත්තරය අනුව මේ රටට නියම නිදහස ලැබුණු දිනය තෝරාගෙන එම දිනය මුල්කොටගෙනය, අපි ජාතික උත්සවය පැවැත්විය යුත්තේ. එම තීරනය කළයුත්තේ අවුරුදු 5 කට තාවකාලිකව රටේ නායකත්වයට පත්වන දේශපාලන පක්ශ නායකයින් නොවේ. එය කළයුත්තේ රටේ පරමාධිපත්ත්‍ය හිමි දේෂප්‍රේමී මහජනතාව විසිනි. ජනතාව එවැනි උත්සව වලට අසතුටුනම් එවැන්නක් නොපැවිත්වීම රජයේ වගකීමයි.

නිදහසේ ඉතිහාසය

1815 මාර්තුමස 2 දා චිර ප්‍රසිද්ධ උඩරට ගිවිසුමෙන් ඉන්ග්‍රීසීන් විසින් අල්ලාගත්/උඩරට නිළමේලා ගිවිසුමකින් ඉන්ග්‍රීසීන්ට භාරදුන් සින්හලේ රාජධානියේ ඉන්ග්‍රීසින්ගේ රිජු පාලනය අවසන්කොට මේ රට වැසියන්ගේ චන්දයෙන් තෝරාගත් මන්ත්‍රිවරුන් 95 ක් හා සුද්දන් විසින්ම පත්කළ ඔවුන්ගේ නියෝජිතයින් වූ මන්ත්‍රිවරුන් 6 දෙනකුද සමඟ 101 දෙනකුගේ පහල මන්ත්‍රණ සභාවකින් සහ 31 දෙනකුගෙන් යුත් උත්තර මන්ත්‍රණ සභාවක් සහිත පාර්ලිමේන්තුවකින් මේ රට පාලනය වන ක්‍රමයක් 1948 දී සෝල්බරී ව්‍යවස්වෙන් නිර්දේෂ කොට තිබිණ. 1948 නිදහස නමින් හැඳින්වූයේද ළැබුණේද එපමණි. ඒ අනුව රිජු හා වසර 133 ක අධිරාජ්‍යවාදී පීඩාකාරී ඉන්ග්‍රීසි පාලනයෙන් එක්තරා නිදහසක් සහ 1815 සිට 1948 පෙබ 4 වනදින තෙක් පැවති අධිරාජ්‍යවාදී සූරාකෑමේ පාලන ක්‍රමයේ වෙනසක් සිදුවූ බව අපි අවිවාදයෙන් පිළිගනිමු. එසේම වර්ෂ 1948 පෙ 4 වනදා මේ රටේ ජනතාවට තමන්ගේම නියෝජිතයින් මගින් තම රට පාලනය කරගැනීමට විධිවිධාන සලස්වා බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයින් එතෙක් රිජුව කරනලද පාලනයෙන් ඉවත්ව ගිය බව සැබවි. ඒ තාක් දුරට වර්ෂ 133 කට පසු ඉන්ග්‍රීසින්ගේ රිජු පාලනයෙන් නාමිකව මේ රට නිදහස් වූ බවද  සැබවි. එහෙන් ඔවුන් 1948 දී මෙහි ස්ථාපිතකොට ගිය පාලන ක්‍රමයෙන් මේ රටට කිසිදු ස්වාධීන පාලනයක් හෝ නිදහසක් නම් කිසිසේත්ම නොලැබුණු බව 1948 සිට 1972 අතර රට පාලනය වූ සැටියෙන් මනාව පැහැදිලිවෙයි.

උදාහරණය වශයෙන් 1948 පෙබ 4 දා ලැබුණා කියන මේ ඊණියා නිදහස ගැන කළකිරුණු සින්හල බෞද්ධ බළවේගවල මෙහෙයුමෙන් බන්ඩාරනායක මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් 1951 දි ශ්‍රී ලන්කා නිදහස් පක්ෂය නමින් නව දේශපාලන පක්ෂයක් බිහිවූයේද 1948 පෙබ 4 දා මේ රටට හෝ එහි වැසියන්ට ඔවුන් අපේක්ෂාකළ නිදහස අධිරාජ්‍යවාදින්ගෙන් නොලැබුණ නිසා අධිරාජ්‍යවාදී ග්‍රහනයෙන් ශ්‍රී ලන්කාව මුළුමනින්ම නිදහස්කර ගැනීමේ ඒ උතුම් අරමුණ පෙරදැරිකොට ගෙනයයි මම සිතමි.

1956 දි පළමුවරට දේශීය සන්ස්කෘතියේ පුනරුදයක්

ඒ අනුව දෙස, බස, හා රැස සහ බුදු දහම පදනම්කොට ගොඩනැගුණු දේශීය සන්ස්කෘතියේ පුනරුදයක සහ නිදහසක චායාවක් හෝ මේ රටේ මිනිසුන් 1815න් පසු පළමුවරට දුටුවේ 1956 දි සිදුවූ දේශපාලන වෙනසෙන් පසුවය.කෙසේ වුවද රට තුල මෙන්ම ඉන් බාහිරවද ගොඩ  නැගී තිබුණු අධිරාජ්‍යවාදී බලවේග නිසා ජෙනින්ග්ස්- ඩී එස් – සෝල්බරී තුන්කට්ටුව විසින් දමනලද අධිරාජ්‍යවාදී ව්‍යවස්ථා පදනම ප්‍රබලව දිගටම ක්‍රියාත්මක විය.

මෙම අවාසනාවන්ත සහ අඳුරු යුගයේ නිමාව දක්නට ලැබුණේ 1972 වසරේ මැයි 22 වන දින 1815 න් පසු පළමුවරට මේ රටේ පිනට පහලවූ බන්ඩාරනායක මැතිනියගේ රජය විසින් මේ රට පූර්ණ නිදහස්, නිවහල් ස්වාධීන ජනරජයක් බවට පත්කිරීමෙන් පසුවය. ඇත්ත වෂයෙන්ම ශ්‍රී ලන්කාව සැබෑ සහ එසේම පූර්ණ නිදහස් ජනරජ‍යක් බවට පත්විය යුතුව තිබුනේ ඊට වසර 24 කට පෙර 1948 පෙබ 4 දාය. නමුත් මේ රටට සැබෑ හා එසේම පූර්ණ දේශපාලන නිදහස ලබාගත්තේ 1972 මැයි මස 22 දාය. එමනිසා අනිවාර්‍යයෙන්ම අපි සැබෑ නිදහස් දින සමරු උලෙළ පැවැත්වියයුත්තේ ශ්‍රී ලන්කාව අධිරාජ්‍යවාදී පාලන ග්‍රහණයෙන් මුලුමනින්ම මිදී, පූර්ණ නිදහස් ජනරජයක් බවට පත්වූ 1972 මැයි මස 22 විය යුතුය. කෙසේ වුවද එය නිදහස් දිනය වශයෙන් නම් කිරිමට වියතුන් අසතුටුනම් ජනරජ දිනය වශයෙන් එය නම් කල හැක.

1972 ජනරජයේ උදාව නිමිත්තෙන් රාජ්‍ය උත්සවය 1815 සින්හලේ ජාතියේ නිදහස අහිමිවු කන්ද උඩරට සෙන්කඩගල නුවර ශ්‍රී දළදා මන්දිරය අභියස මහමලුවේ දීම මහත් උත්කර්ෂවත් අන්දමින් පැවැත්වින. එදිනමදිවයිනපුරා නගර ගම්දනව් වලද මෙම ප්‍රීතිය අරභයා නිදහස් උත්සව පවැත්වින ඉන් පසු 1977 දක්වා සෑම වසරකදීම මැයි 22 වන දින ජාතික නිදහස් දිනය වශයෙන් වසරක් පාසා ජනරජ දින උත්සවය දිවයින පුරා පැවැත්වින.එහෙත් ඒ තුලින් දේශානුරාගි ජනබලයක් සහ ජාතික පිබිදීමක් සමාජය තුල ගොඩනැන්වීමට ජන නායකයින් අසමත්විය. එවැනි ජනමතයක් ගොඩ නැගී තිබුණේනම්1977 පැවති මැතිවරණයෙන් බලයට පත්වූ බටහිර හිතවාදි ජේ. ආර්. ගේ රජය 1978 දී මැයි 22 ජනරජ දිනය වෙනුවට යලිත් ආධිරාජ්‍ය බලවේග පෙබ් 4 දිනම පැවැත්විමට තීරණය කළ අවස්ථාවේ ඊට වුරුද්ධව නැගී සිටිනු නොඅනුමානය. ඊනියා උගතුන් සහ බුද්ධිමතුන් කියන අයගෙන් හෝ යටත් පිරිසෙයින් ජාතියේ මුරදේවතාවුන්ගෙන් හෝ එම ජාති ද්‍රෝහි, දේශ ද්‍රෝහී, පුද්ගල ද්‍රෝහී, සහ මැතිනිය කෙරෙහි පැවති වයිරය පදනම්වු එම අසීලාචර තීරණයට කිසිදු විරෝධයක් මතු නොවීය.

එතැන් සිට 1994 එ.ජා.ප. රජය පරාජයවන තුරුම, වසර 17ක්ම වසර  ශ්‍රී ලංකා ජනරජය කිසිම දිනක වෙසක් මස වෙසක් පොහොයෙන් සහ වෙසක් සඳින් රට හා ජාතිය ආලෝකමත් වූ වෙසක් මස 22 ඒ උතුම් ජනරජදිනය උත්සවය නොපැවැත්වින. අධිරාජ්‍යවාදී පාලනයෙන් මව්බිමට පූර්ණ නිදහස ලබාදුන් බන්ඩාරනායක මැතිනියගේ ප්‍රජා අයිතිය පවා වසර 7 කට අහිමිකළ ජෙ.ආර්. මේ අන්දමින් එතුමියගෙන් පළිගැනීමේ චේතනාවෙන් එසේ කිරීම ගැන කිසිවෙක් පුදුම නොවනු ඇත. ඔහුට පසු ජනාධිපති වශයෙන් පත්වූ ප්‍රේමදාස ජනාධිපති වරයාද 1990, 91.92සහ 93 සිදුකළ පරිදිම විජේතුන්ග ජනාධිපති වරයාද1994 වසරේද එ.ජා. ප. ප්‍රතිපත්තිය අනුවම නිදහස්දිනය පෙබ 4 දිනම පැවත්විය. ඊටත් වඩා පුදුමය වූයේ විජේතුන්ගගෙන් පසු ජනාධිපතිකමට පත්වූ මැතිනියගේම සහජාත දුවනියක් වූ චන්ද්‍රිකා ජනාධිපතිවරියද තම මව විසින්ම ඇතිකල ජනරජ දිනය වෙනස්කොට පෙබ 4 ම නිදහස් දිනය සැමරීය.එසේම ඉන් පසු ජනාධිපතිවූ  මහින්ද රාජපක්ෂ, මයිත්‍රීපාල සිරිසේන මෙන්ම ශ්‍රී ලන්කා නිදහස් පාක්ශිකයෙකුමවූ ගෝඨාභය රාජපක්ශද පෙබ 4 දිනම නිදහස් උත්සවය පැවැත්විය. රටක් ජාතියක් ගැන කිසිදු අභිමානයක් නැති මෙවැනි නායකයින් ගැන අපි ලජ්ජාවියයුතුය

ලෝකයේ පළමු කන්තා අගමැතිවරිය වශයෙන් ලෝක වාර්තාවක්   තබා 1976 නොබැඳි ජාතීන්ගේ සමුළුව ලන්කාවේ තබා ලෝක සිතියමේ අපගේ දිවයිනේ නම  බබලවා මේ රටට අසීමිත ජාත්‍යන්තර කීර්තියක් ලබාදුන් එසේම 1948 සිට වසර 24 ක් ගතවනතුරුත් පිරිමි අගමැතිවරුන් 6 දෙනෙකුටත් ලබාගැනීමට නොහැකිවූ පූර්ණ නිදහස 1972 දි මේ රටට ලබාදී රටට, රට අහරින්, රෙදි පිළිවලි. සහ කර්මාන්ත වලින් ස්වයන්පෝෂිතකොට දැයට හා සමයට අසම සම සේවාවක් සිදුකොට වාර්තා පිට වාර්තා තැබූ ජාතියේ මාතාවට කෙරෙන ගවුරවයක්  වශයෙන් හෝ මැයි 22 ජනරජ  දිනය ජාතියේ නිදහස් දිනය වෂයෙන් ප්‍රකාශකොට වසරක් පාසා එය අනුස්මරණය නොකෙරීම ලාන්කික ජනතාවටම කරණ මහත් නින්දාවකි.

1972 මැයි මස 22 ජනරජ දිනටයට වඩා පෙබ 4 වන දින නිදහස් දිනය වශයෙන් සැලකිය යුතුයි කියන එසේම පෙබ 4 ජාතියේ නිදහස් දිනය වෂයෙන් සිහිකරන සියලුම කුහක  දේශපාලකයින්ගෙන් ප්‍රථමයෙන්ම මම පහත සඳහන් ප්‍රස්න 10 අසමි.

1.1815 දී ඉන්ග්‍රීසින් විසින් උඩරට ගිවිසුමෙන් භාරගත් මාලදිවදියින අතුලු සියලුම දූපත් 1948[S1]  දී ආපසු ලැබුනාද?

2. 1815 මාර් 2 උඩරට ගිවිසුමෙන් භාරදුන් රටේ නම වූ සින්හලේ කියන මේ රටේ නමවත් 1948 දී ලබාගත්තාද?

3.මේ රටේ හා ජාතියේ හදවත වූ කන්ද උඩරටින්, සුද්දන් විසින් තේ වගාව සඳහා බලහත්කාරයෙන් අල්ලාගත් ලක්ෂ 13 ක් පමණවූ මහපොලවේ නිරවුල් අයිතිය සහ භුක්තිය අපට ආපසු ලැබුනාද?

4.වසර 2500 ක් පුරා සින්හලයින් සතුව තිබුණු එම ඉඩම්වල සුද්දන්ගේ තේ වතුවල වහල් මෙහෙයට දකුණු ඉන්දියාවෙන් ගෙනවිත් පදින්ච්කළ ලක්ශ දොලහක් පමණවූ දෙමළ කම්කරු හමුදාව ආපසු ඉන්දියාවට හෝ එන්ගලන්තට රැගෙනගොස් සින්හල අපගේ ඒ මව්බිමේ නිරවුල්  භුක්තිය අපට ආපසු දුන්නාද  

5. වසර 2500 ක් පුරා පැවති එසේම 1815 දී ද පැවැති මේ රටේ රාජ්‍ය භාෂාව වූ සින්හල භෂාව සහ රාජ්‍ය ආගම වූ බුද්දාගම්, රාජ්‍ය භාෂාව සහ රාජ්‍ය ආගම වෂයෙන් ප්‍රකාෂ කලාද

6 වසර 2500 ක් පුරාර මේ රටේ පැවති සිංහල නීතියෙන් රට පාලනය කිරීමේ පරම අයිතිය ලබාගත්තාද? යටත් පිරිසෙයින් මේ රට තුලදීම අවසාන අභියාචන බලයක් හෝ ඇති අධිකරණ ක්‍රමයක් අපට ලැබුනාද

7. 1815 සිට ඔවුන් පාලනය කළ අපගේ මව්බිම නිදහස් නිවහල් ස්වාධීන රටක් වශයෙන් අපට අවශ්‍ය අන්දමට පාලනය කරගැනීමේ පූර්ණ අයිතිය අපට දුන්නාද?

8 එන්ගලන්තේ නීතිඥ්යෙක් විසින් ඒ රටේ සන්ස්කෘතියට අනුව නිර්මාණය කරනලද ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් වෙනුවට අපගේම රාෂ්ට්‍ර පාලන හා සන්ස්කෘතික පදනම අනුව සකස්වූ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක්තාවක් නිර්මාණය කරගැනිමේ අයිතිය හා නිදහසින් පසු මේ රට පාලනය කලයුතු ක්‍රමය අතුලු සියලු කරුනු ඇතුලත් අපේම ආන්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සකස්කරගැනීමේ අයිතිය ලබාගත්තාද

සිහිමොලේ ඇති ඕනෑම පුරවැසියෙකුට මෙයට දිය හැකි එකම පිලිතුර නම් කිසිසේත්ම නැත යන්නය.

පූර්ණ නිදහස් රාජ්‍යක් වශයෙන් ලබාගතයුතු කිසිම අයිතියක් එදා නොලැබුණේනම් ඇත්තවශයෙන්ම පෙබ 4 නිදහස් දිනය වශයෙන් සලකන ඔබලාට ලැබුණේ මොනවාද?

1815 දී අප ජාතියට අහිමිවූ මේ කිසිවක් 1948 පෙබ 4 වනදා නොලැබුණේනම් මේ රටට නිදහස ලැබුණු දිනය වශයෙන් ඔබ තවමත් එදින සමරන්නේ කුමන පදනමක් මතද එසේ නැතිනම් මොලේ ආරුවකින්දයි මම ඔබගෙන් අසමි.

1948 ලැබුණායයි කියන නිදහසේ හැටි මෙන්න.

1948 අපට ලැබුණේ අධිරාජ්‍යවාදි යදම්වළින් බැඳි තවමත් බ්‍රිතාන්‍ය මහරජ අපගේද මහරජ වශයෙන් පිළිගන්නා ඔවුන් විසින්ම සකස්කරණලද ආණ්ඩු ක්‍රමව්‍යවස්තාවක් යටතේ පාලනයවන බ්‍රතාන්‍ය පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලය තුල ඩොමිනියන් තත්වයක් හා මේ රටේ මිනිසුන්ගේ චන්දයෙන් පත්කරගත් කලුසුද්දන්ගෙන් සැදුම්ලත් පාර්ලිමේන්ත්ව සහ උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලයක් සහිත සීමිත නිදහසක් පමණි. ඒ බව   1948 පෙබරවාරි 10 වනදා පැවති පළමු නිදහසේ නිළ උත්සවයේ ප්‍රධාන අමුත්තා වූ ග්ලොසෙටර්හි ආදිපාදවරයා විසින්ම  එදින  ඔහුගේ කතාව ‘ message From His Majesties king of Ceylon”  යනුවෙන් ප්‍රකාශකිරීමෙන්ම තවදුරටත් සනාත වෙයි.

එසේම සෝල්බරී ව්‍යවස්ථාවේ 45 වන වගන්තිය අනුව1948න් පසුවද මේ රටේ විධායක බලය රැඳී තිබුණේ බ්‍රතාන්න්‍ය මහරජ අතය. ඔහු වෙනුවට එම බලය මෙහි ක්‍රියාත්මක කළේ ඔහු විසින්ම පත්කරණු ලැබූ අග්‍රආණ්ඩුකාරයෙකු විසිනි.

1948 ඉන්ග්‍රීසීන් විසින් ලංකාවට ඊනියා නිදහස දීමේ පසු බිම

1948 පෙබරවාරි 4දාසිදුවුයේ1947දී ඉන්දියාව සහ බුරුමය බ්‍රතාන්ය ග්‍රහනයෙන් ඉවත්වීමත් සමග කඩාවැටුණු ඉන්ග්‍රීසි බල අධිකාරීය ආරක්ෂාකර ගැනීමට ලංකාව හෝ හොඳින් තබාගැනීම වාසිදායක බව සිතු බැවින් ඔවුන්ගේ ඔනෑ එපාකම් ඉටුකර ගතහැකි සුවච කීකරු ගෝලබාල පිරිසක් අතට මෙහි පාලන බලය දී තෝන් ලණුව තමන් අතේ ම තබාගෙන යාම සදහා අග්නිදිග ආසියාවේ සුදුසුම රට ලංකාව බව බව ඔවුන් කල්පනාකල බැවිනි. ඒ ඉන්දියාව නැති උනත් අග්නිදිග ආසියාවේ තම අධිරාජ්‍යයේ අනාගත වැදගත් කටයුතු කරගැනීම සදහා ශ්‍රී ලංකාව උපාය මාර්ගික වශයෙන් තබාගතයුතු බව ඔවුන් උපකල්පනය කළ බැවිනි.

ගෝලීය පිහිටීම අනුව වානිජමය සහ යුධමය වශයෙන් ඉන්දීය සාගරයේ හරි මැද පිහිටීම, මානසික වශයෙන් බුද්ධිශෝධනය කළ තමන්ට අවනත පාලක පැලැන්තියක් එහි සිටිම, ඔවුන් රටින් පිටවී ගියද ඔවුන්ගේ අවශ්‍යතා අනුව ක්‍රියාකරන පිරිසක් ඒ වනවිටත් ඔවුන් විසින් මෙහි නිර්මාණය කොට තිබීම නිසා, හමින් පමණක් කලු සුද්දන්ටත් වඩා හොදින් තමන්ගේ කටයුතු ඔවුන් සිදු කරන බව දිවැසින් මෙන් දැක ඇත. අදටත් මේ රටේ ක්‍රියත්මකවෙන දේශපාලනය දෙස බලන ඕනෑම කෙනෙකුට ඒ බව මැනවින් පැහැදිළි වේ. 

සෝල්බරී ව්‍යවස්ථාව ජෙනින්ග්ස් සකස්කළේ ඊනියා නිදහසින් පසුව වුවද බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ අරමුණු ඉටුකර ගැනීමේ උපාය මාර්ගයක් වශයෙනි.ඒ බව මෙම ව්‍යවස්ථාවේ එක් එක් වගන්තියක් පාසා ගැබ්ව ඇත.

සෝල්බරී ව්‍යවස්ථාව ජෙනින්ස් විසින් නිර්මාණය කළේ ඉහත සඳහන් වැඩපිලිවෙල ක්‍රියාත්මක කරගැනීමේ තෝන්ලණුව වශයෙන් මිස අපගේ රට දියුණු කිර්‍රිමට සකස්කළ නිති ලේඛ්යණක් වශයෙන් නොවේ. අපේ මෝඩ දේශපාලකයින් සෝල්බරි විවස්ථාව ධාතු කරඬුවක් මෙන් පිළි ගත් බව පෙනේ.  එහි අන්තර්ගතය දෙස විමසිල්ලෙන් බලන ඔනෑම කෙනෙකුට, කපටි සුද්දන්ගේ එම යටි අරමුණ පැහැදිළිවම දැකගත හැක. ඔවුන්ගේම වෙස්ට්මින්ස්ටර් පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමය, නිලතල ධූරාවළිය, අභියාචන කෙලවර ප්‍රිවිකෞන්සලේ (සාමිමණ්ඩලයේ) තබාගත් අධිකරණ යාන්ත්‍රණය, රාජ්ය පාලනක්‍රමය, භාෂාව, ආණ්ඩුකාරයා පත්කිරීමේ බලය, නීති අණපනත් සම්මත කිරීමේ විධි විධාන, අපගේ ආරක්ෂාවට වඩා අදිරාජ්‍යයේ අරක්ෂාව රැකෙන ක්‍රම සහ විධිවලින් එය පිරී ඇත.

  ඒ අතරම ඔවුන්ගේ බෙදා පාලනය කිරීමේ උපායක් වශයෙන් 1948 වන විට මේ රට තුල ජාතීන් කීපයක් සිටින බව ව්‍යවස්ථාවෙන්ම ප්‍රකාශකොට 29 වන වගන්තියෙන් ලංකා ඉතිහාසයේ පළමු වතාවට කිසිම දවසක මෙහි නොසිටි සුලුජාතීන් නම් අමුතුම ජාතියක් ඇතිකොට ඇත. ඒ අනුව 1832 මේ රට බෙදා පාලනය කිරීම සදහා ඔවුන් රට බෙදු පලාත් පදනම් කරගෙන සිංහල දෙමල හා මුස්ලිම් ආදී වශයෙන් ජනකොටස් බෙදා රට අවුල්කිරීම සහ සිංහලයින්ද සතුරු කන්ඩායම්වලට බෙදීමට පක්ෂ දේශපාලන ක්‍රමයද හන්දුන්වා දෙමින් සෝල්බරී විවස්ථාව නම්වූ මලතොණ්ඩුව අපේ ගෙලේ එල්ලා එය මාරුවෙන් මාරුවට තමන් විසින්ම වසර 133 ක් තිස්සේ හදා වඩා මනස් ශෝධනය කල කලුසුද්දන් පිරිසක් ලවා දක්කා මේ රට විනාශකිරිමට අවශය සියළු විධිවිධාන යොදා ජාතියක පන්සකූලය දීමට පමණක් ඉතිරිකොටය, ඔවුන් ගියේ.

මීට අමතරවව මේ රට සදාකාලිකව අස්ථාවර කිරීම සදහා ඔවුන්ගේ ව්‍යාපාර සහ වතු අධිරාජ්‍යයේ වහල් මෙහෙයට දකුනු ඉන්දියාවෙන් මෙහි ගෙන ආ ලක්ෂ 12 කට වැඩි බ්‍රතාන්‍යය පුරවැසියන් ද මෙහි අතරමන්කොට යාමෙන් මේ රටේ අනාගත දේශපාලන, ආර්ථික, සාමාජික හා සන්ස්කෘතික වශයෙන් මහා ගිනිකන්දක් නිර්මාණයකොට යාමටද සුද්දා අමතක කළේ නැත. 1948 පසුවී 75 වසරක් ගතව ඇතත් රටක් වශයෙන් ජාතියක් වශයෙන් අප තවමත් හිර වී සිටින්නේ ඒ අධිරා ජ්‍යවාදී මාරාන්තික මළපුඩුවේම නොවේද.

එපමණක් නොව 1948 සුද්දන් මේ රට්න් පිටවී ගියත් ජාත්‍යන්තර මට්ටමින් රිජුව කෙරෙන විවිධ බලපෑම් වලට අමතරව ඊනියා ජාත්‍යන්තර සන්විධාන හරහාද ඔවුන් විසින් කරණුලබන තර්ජන ගර්ජන දෙස බැලීමෙන්ද අප තවමත් ඔවුන්ගේ යටත් විජිතයක්ය යන මානසිකත්වයෙන් ඔවුන් කටයුතු කරන බව ඉතා පහැදිලිය. මේ රටේ නිදහස් දිනය පැවැත්වෙන දවස පවා ඔවුන් අපට නියමකොටදී ගොස් ඇත. පෙබරවාරි 4 දින 1948 ව්‍යවස්ථාව ලියූ ජෙනින්ස්ගේ බිරිඳගේ උපන්දිනය යයිද කියවේ.

මේ රටට තවමත් කිසිදු නිදහසක් ලැබී නැතිබව මා ප්‍රකාශ කරණුයේ මේ නිසාය.මෙසේ පිට රැටියෙකුගේ බිරිඳකගේ උපන්දින සැමරීමට වසර 2500 කටත් වැඩි අභිමානවත් ඉතිහාශයක් ඇති කිතුවසින් පෙර 543 සිට රජුන් රැජිනියන් 193 දෙනෙකු විසින් පාලනය කරනලද ශ්‍රේෂ්ඨ ඉතිහාසයක් හා සම්ප්‍රදායක් ඇති මෙ රටේ ලෝකයේමකයේම ප්‍රථම කාන්තා අගමැතිවරීය  වෂයෙන් නිදහසින් වසර 24කට පසු අගමැතිවරු 6 දෙනෙකුටබැරිවූ නිදහස් ජනරජය බවට ප්‍රකාශකල 1972 මැයි 22 නිදහස් දිනය වෂයෙන් මේ රටේ කුහක දේශපාලක්යින් නොසලකන්නේ ඇයි?

අප ලබා ඇති නිදහසේ නියම තත්වය එසේ වුවද වසරක් පාසා  පෙබරවාරි 4 දා නිදහස සැමරීමට යයි කියා ජාතික ධනය කෝටිගනනින් මෙන්ම  රටේ  සන්වර්ධනයට ඵලදායක අන්දමින් යෙදියයුතු වටිනා මිනිස් සම්පත් ද නාස්ති කරමින් 75 වන වරටත් අපේ රටේ දේශපාලකයින් මේ පවත්වන්ට කඩි මුඩියේ සූදානම් වන්නේ කාට ලැබුණු නිදහසක් අරභයාදැයි මම අසමි.

මගේ අදහසේ හැටිය 48 නිදහස ලැබුනායයි කියන්ට අපට ඉතිරිව ඇත්තේ නමෝ නමෝ මාතා සින්දුව පමණි. එයද 2015 සිට දෙමලෙන්ද ගයයි.

1815 දී ජාතියට අහිමිවූ අපේ ජාතික කොඩියද 1948 දී නැවත් නොඉසවූ නිසා අපට ජාතියක් වශයෙන් කොඩියක්ද නැත. ඒ වෙනුවට දැනට ඇත්තේ 1953 දී පටිදෙකක් ගසා දේශපාලකයින් හදාගත් අපබ්බ්‍රන්ශ නිර්මාණයකි. මේ අතර යාන්තමින් වසර 24 කට පසු හෝ 1972 දී සිරිමා බන්ඩාරනායක මැතිනිය මේ රට ජනරජයක් බවට පත්කොට, බ්‍රතාන්‍ය ප්‍රිවිකවුසලයේ අභියාචනා ග්‍රහණයෙන් අධිකරණයද නිදහස්කොට එක්තරා අන්දමක ස්වාධීන බවක් ඇතිකලාය. එතුමිය එදා එසේ නොකළානම් අදටත් අපේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ අභියාචනා සියල්ල පසිඳලණු ලබන්නේ එන්ගලන්තයේ ප්‍රිවි කවුන්සලයේමය.

ඊනියා නිදහස ලබුණායයි කියන 1948 න් පසු

පළමු වරට1972 මැයි මස 22 දා පහත සඳහන් දෑ සිදුවිය,

1ශ්‍රි ලන්කාව  ස්වාධීන ජනරජයක් වශයෙන් ප්‍රකාශ කිරීම

2. අපේම  ජනාධිපතිවරයකු පත් කර ගැනීම

3 ශ්‍රී ලන්කා පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත වන අනපනත් බ්‍රිතාන්‍ය රැජිනගේ නමින් සම්මත කිරීම අහෝසිකොට ශ්‍රී ලංකාව පාර්ලිමේන්තුව විසින් සම්මත කිරීම

4 රජයේ ප්‍රධානියා වන අග්‍රාමාත්‍යවරයා මේ රටේ අග්‍රා ණ්ඩුකාරයා විසින් පත්රණු ලැබීම

5 1948 සිට බ්‍රිතාන්‍ය රජයට තිබුණු ආරක්ෂක බැඳීම් අහෝකිරීම.

6 1948 න් පසු පළමු වරට මේ රටේ වසර 2500 ක් පුරා පැවති සම්ප්‍රදාය අනුව බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛස්ථානය දීම සහ බුද්ධ සාශසනය සුරක්ෂිත කිරීම සහ පෝෂනය කිරීම රජයේ වගකීම වශයෙන්ම  ව්‍වස්ථාගතකොට නීතිගත කිරීම

7 ජනතාව විසින් පත්කොට ගත් නියෝජිතයින් විසින් විෂේශ ව්‍යවස්ථා දායක සභාවකින් නව ජනරජ ව්‍යවස්ථාවක් සම්මතකොට ගැනීම.

ඒ අනුව ඇත්තවසයෙන්ම මේ රටට දේශපාලන නිදහස ලබාගත්තේත්  පූර්ණ  නිදහස ළැබුණේත් 1948 පෙබ් 4 නොව, 1972 මැයි මස 22 දායයි මම අවධාරණයෙන් ප්‍රකාශ කරමි.

එමනිසා මේ ර රටේ නිදහසේ මාතාව වසයෙන් උපහාර කළයුත්තේ බන්ඩාරනායක මැතිනියටයයි යයි මම සිතමි.

එහෙත් තවමත් බටහිර ගැති අපේ දේශපාලකයින්ගේ කුහක කමේ මහත කොපමණදැයි කිවහොත් අද දක්වාම රටේ සුදුසු තැනක ඇයගේ පිළිරුවක්වත් පිහිටුවා නැත.

මා හිතන අන්දමට 1948 ලබා නොගත්, එසේම 48 දී නොලැඹුණු නිදහසක් සිහිකිරීම සදහා ගොඩනැගූ ඊනියා නිදහස් මන්දිරය දැන්වත්   ජනරජයක් බවට පත්වූ දිනය සිහිකිරීම සදහා ජනරජ මන්දිරය වශයෙන් නම්කල යුතුය. ඒ අනුව එම චතුරස්ශ්‍රය ජනරජ චතුරස්ශ්‍රය වශයෙන් නම්කල යුතුයයිද මම යෝජනා කරමි. මේ රටේ නියම නිදහසේ මාතාවවූ  බන්ඩාරනායක මැතිනියගේ පිලිරුව සෑදිය යුත්තේද එහිමය. ඊට අමතරව කටුනායක බන්ඩාරනයක ගුවන් තොටුපලේ ප්‍රධාන ඇතුල්වීම අබියසද මහනුවර නගරයේ මහමලුව වැනි ප්‍රසිද්ධ තැනකද රත්නපුර බලන්ගොඩ නගරයේ හෝ බලන්ගොඩ වලව්වට අතුල්වන තැන හෝ  පිහිටුවිය යුතුයයිද  මම යෝජනා කරමි. ඒ ශ්‍රේෂ්ඨ නායිකාව අප අතහරින් නික්මගොස් දැනට වසර 23කටම ආසන්නය.මේ රට කොල්ලක්කාපු එසේම දසදහස් ගණනින් මිනිසුන් මරාදාපු අධිරාජ්‍යවාදී සොල්දාදුවන්හ්ගේ මෙන්ම තුට්ටුදෙකේ දේශපාලඥ්යින්ගේද පිලිරූවලින් අඩුවක් නැති මේ රටේ මෙවැනි ශ්‍රේෂ්ඨ නායිකාවගේ පිළිරුවක් හෝ ඉදිකිරිමට අපොහොසත් වූ ශ්‍රී. ලංකාව කාරයින්ට දෑස් ඇරීම සඳහා හෝ ඇය වෙනුවෙන් ඊලඟ ජනරජ දිනයට් හෝ සුදුසු තැනක එක පිළිරුවක් හෝ ඉදිකර ඇයට ගරුකලයුතුයයි මම සිතමි.

නිදහසට පසුවදනක්

පුන්චි කාලයේ අපට කියා දී තිබුණේ ලංකාවට නිදහස ලැබුණේ 1948 පෙබරවාරි 4 දා කියල. ඔහොම සුරන්ගනා කථා කියා අප රවටන්ට පුලුවන්කම ඒ කාලේ තිබුණා. නමුත් හය හතර තේරෙනකොට අපට තේරුනා 48 මේරටට හා ජනතාවට සැබෑ නිදහසක් නොලැබුණු බව. පාසැලේදීත් එහෙම එකක් 48 ලැබුනා කියා උගැන්ණුවා. ප්‍රජාචාර පොත්පත්වලත් තිබුණේත් එහෙමයි. වසරක් පාසා පත්තරවලත් මහත් උජාරුවට අතිරේක දැම්මා. වසරක් පාසා ඒ සදහා මහජන මුදල් කෝටිගණන් වැයකොට කලින්කළ බලයට ආපු දේශපාලකයින්ගේ පුහු උජාරුව පෙන්වීමට  ගෝල්පේස් එක පැත්තේ ත්‍රිවිධ හමුදා ආචාර, රථ පෙලපාලි. ගුවන් සන්දර්ශන, පාසැල් ලමුන් සියදහස් ගානක් කට්ට අව්වේ වේ ල වේලා පෙලපාලියේ ගෙන යමින් වසරක් පාසා අපේ රටේ දේශපාලකයින් කරන මේ නාඩගම ජාතික ධන විනාශයක් මෙන්ම හුදු සේතාම්බර පඨසලු සන්දර්ශනයක් බව තේරුනේ ලොකු මහත්වී රට තොට ගැන අවභෝධයක් ඇති උනාට පස්සෙ.

මම මේ ගැන පළමුවරට ලියන්ට පත්ටන්ගත්තේ 1997 දිවයිනේ නිදහස් දින අතිරේකයෙන්

එවකට දිවයින පුවත් පතේ ප්‍රධාන කතුවරයා වු මගේ මිත්‍ර උපාලී තෙන්නකෝන් මට ඇරයුමක් කලා ඒ වසරේ නිදහස් දින පුවත්පත් අතිරේකයට ලිපියක් ලියන්ට කියල. ඒ අනුව යැවූ ලිපියෙන් කරුණු දෙකක් මට කියන්ට ඔනෑකලා. පලමුකරුණ 1948 මේ රටට කිසිම නිදහසක් ලැබුනේ හෝ ලබාගත්තේ නැති බව.

මා පලමු වතාවට 1948 දී මේ රටට හෝ මහජන්තාවට කිසිදු නිදහසක් නොලැබුණු බව ප්‍රකාශකලේ එම ලිපියෙනි.  එදා සිට මේ දක්වා මට ලැබුණු හැම අවස්ථාවකදීම තවත් කරුණු ද එක් කොට මා මේ ගැන ලියා ඇත. විවිධ අවස්ථාවල රැස්වීම්වලදී කථාකොට ඇත. එහෙත් කිසිම රජයකට මා කියන පනිවිඩය තේරුම් ගැනීමට අද දක්වාම පුලුවන්වී නැත. අපේ රටේ ජාතිකත්වය හඳුනන, ඇත්ත තේරුම් ගන්ට හැකි එසේම ජනමතයට කන්දෙන දේශපාලකයින් නැතිබව එයින්ම පැහැදිළිවේ. 1948 වන විට ආසියාවේම ජපානයට පමණක් දෙවැනි වූ දියුනුම ආර්ථිකය තිබුණු මේ රට වර්තමානයේ ආර්ථික වශයෙන් ඇෆ්ගනිස්ථානයට පමණක් දෙවැනි වන තත්වයට වැටීම ගැන මේ අනුව අපි කිසිසේත්ම පුදුම විය යුතු නැත.

මෙවැනි අතිශයින්ම සෝචනීය තත්වයක් තිබියදී ලබන වසරේත් 75 වන වරටත් මේ ප්‍රෝඩාව සහ රජ විහිලු සන්ධර්ශනය පැවැත්වීමට යලිත් සුදානම් වීමෙන්ම දසක දෙකකුත් වසර තුනක්ම තිස්සේ මා කියන, ලියන මේ කථාව නායක දේශපාලන බීරි අලින්ගේ කන්වලට ඇසුණු බවක් නම් මට නොපෙනේ.

ලබන වසරේත් ඉනියා නිදහස් උත්සවය පැවැත්වීම්මට දැන් ලහි ලහියේ රජය කටයුතුකරන බව ඇසේ. මේ ලිපිය පලවන විට සමහරවිටත් ඒ සේතාම්බර පටසලු සන්ධර්ශනයට විශාල මුදලක් වැයකොට තිබිය හැක.

එහෙත් මාගේ මේ තනි සටන කවදාහෝ දිනන බව මට ඉස්තිර වශයෙන්ම විස්වාශය. එය සිදු වන්නෙ සිංහල කම සිතේ මෙන්ම ගතේද ඇති මේ රටට මෙන්ම ජාතියට ආදරය කරන දේෂප්‍රේමී සිංහල බෞද්ධයෙකු මේ රටේ ජනාධිපති වූදාය.මන්ද මේ රට නිදහස් ජනරජයක් වූයේ 1972 මැයි මස 22 දා යන සත්‍ය කිසිවෙකුට කිසිදිනක ඉතිහාසයෙන් මැකිය නොහැකි බැවිනි.එබැවින් එය දිනන තුරු හෝ මා මැරෙනතුරු හෝ රට වෙනුවෙන්, ජාතිය වෙනුවෙන් සහ සාශනය වෙනුවෙන් මම මගේ මේ සටන දිගටම හුදකලාවම හෝ ඒකචාරි සින්කයකු මෙන් ගෙනයමි

මෙම ලිපිය අවසන් කිරීම සන්දහා අවසාන වශයෙන් මේ ඇස්නැති, කන් නැති, මොලයක් නැති එසේම රටට හා ජාතියට අබමල් රේණුවක ආදරයක් නැති දේශපාලකයින් සියලුදෙනාගෙන්ම පහත සදහන් ප්‍රශ්න කීපය මම අසමි.

1.විදේශ ආධිපත්‍යකින් කිසියම් රටකට නිදහස ලැබෙනවා කියන්නේ මොකක්ද.

1948 දී ලන්කාවට දුන්නායයි කියන කථාවෙන් පමණක් නිදහස්, නිවහල් නමුත් ක්‍රියාවෙන් අධිරාජ්‍ය වාදයේ යදම්වලින් දස අතට විළන්ගු දැමූ සෝල්බරී ව්‍යවස්ථාවෙන් අපට ලබා දුන්නායයි කියන නිදහස කුමක් ද?

2.1948 දී ලැබුණායයි කියන නිදහස එසේම එදා සිට මෙදා දක්වා ජාතියේ අපමණ ධනස්කන්දයක් වැයකොට මහත් උජාරුවෙන් සමරණ ජාතික නිදහස තියෙන්නෙ කොහෙද, එය ලැබී ඇත්තේ කාටද.මාරුවෙන් මාරුවට දේශපාලනය කරන අයට පමණක් නොවේද?

3.වසර 2500 කට වැඩි කාලයක් අපට උරුමව තිබී 1815 දී අපට අහිමිවූ 1815 දි සුද්දාට භාරදෙනකොට සින්හලේ රාජධානිය සතුව තිබුණු, මාර්තු 2 උඩරට ගිවිසුමෙන් සුද්දාට භාර දුන් මාලදිවයින් ඇතුලු සිහලේ රාජධානිය 1948 දී අපට ආපසු ලැබුණාද.

4.1815 පැවති රටේ නම වූ සිංහලේ කියන නමවත් (සුද්දා සින්හලයින්ගේ රට යන අරුතෙන් එය සිලොන් කී) ආපසු 1948 දී ලබාගත්තාද.

5.1815 මේ රටේ රාජ්‍ය භාෂාව වූ සිංහල භාෂාව අද වනතුරුත් මේ රටේ රාජ්‍ය භාෂාව, පාලන හා අධිකරන භාෂාව වෂයෙන් ස්ථාපිත වුනාද.

6.කිතු වසට පෙර 307 සිට මේ රටේ රාජ්‍ය ආගම වූ බුද්ධාගමට  නිසිතැන ලබුණාද

7.1815 සුද්දට භාරදුන් ලක් පොලවේ නිරවුල් හිස් භුක්තිය 48 දී ලබාගත්තද, අදවනතුරුත් නැති බව ඔබ දන්නවාද

8.1815 වනතුරු රටේ ජාතිය වශයෙන් හැදින්වූ සිංහල ජාතිය යන නමවත් 1948 දී ලබාගත්තද.

9.ඉතිහාසයේ වරින් වර පැමිණි සහ සුද්දන් ඔවුන්ගේ වතුවල සහ ව්‍යාපාරවල වැඩට ඉන්දියාවෙන් ගෙනා සුද්දන්ගේ වහල්ලු මේ රටෙන් සුද්ද්දන් යනවිට ආපසු ගෙනියන්ට කියා බලකොට සින්හලයාගේ ජන්ම භූමිyen ඔවුන්ට අහිමිවු අක්කර 13 ලක්ෂය අද වනතුරුම  ඔවුන්ට ආපසු ලබාදුන්නාද

10.සුද්දාගේ පාලනය සදාලිකවම තවදුරටත් මේ රටේ පවත්වාගෙන යාම සදහා අයිවෝ ජෙනින් විසින්, මේ රට බෙදා පාලනය කිරිම, දෙම ළ සහ මුසල්මානු සුළුජන කොටස් 29 වන වගන්තියෙන් බලවත්කොට සිංහල ජාතිය සහ සම්බුද්ධ සාශනය මේ රටින් තුරන් කිරීමේ මරඋගුල වයෙන් සකස්කල සෝල්බරී ව්‍යවස්ථාව අනුවම එන්ගලන්තයේ සුද්දන්ගේ නියෝජිතයින් වන කලු සුද්දන් විසින්ම තවදුරටත්  මේ රට පාලනය කරන බව ඔබ දන්නවාද.

11 ඒ මරඋගුලෙන් ගැලවී මේ රටේ පාලනයට පදනම වියයුතු රටට ගැලපෙන රටේ 2500 ශිෂ්ඨාචාරයේ පදනම මත ආණ්ඩුකරම ව්‍යවස්ථාවක් හදාගත්තද. (ඉන්දියව තම විවස්ථාව හදන්ට පටන්ගත්තේ 1935. ඒක භාර කලේ ශ්‍රේෂ්ඨ භාරත පුත්‍රයෙක්වූ ඇම්බෙඩ්කාර්ට බව ඔබලා    දන්නවාද)

12.අපගේ දේශයට හා සන්ස්කෘතියට ආවේනික වු ශිෂ්ඨාරය මත පදනම්වූ නීති ක්‍රමයක හා පාලන ක්‍රමයක අවශ්‍යතාව ගැන ඔබ සිහිනෙන් හෝ සිතා තියෙනවාද

13.1948 ඊනියා නිදහස ලැබී වසර 75 ක් ගතවීත් 2500 පුරා මේ රටේ සිෂ්ඨාචාරය ගොඩනැගූ, ඉන්දීය සහ බටහිර ආක්‍රමනිකයින්ගෙන් සිය ජීවිත පුදා රට ජාතිය බේරාගත් උඩරට  සිංහල භූමිපුත්‍රයින්ගේ අහිමිවූ උරුමයන් හා අයිතිවාසිකම් ආපසු ලබා දුන්නාද.

14.ඊනියා නිදහසින් පසු 75 වසරක් ගතව ඇතත් ස්වාධීන, ස්වයිරී හා සැබෑ නිදහස් හා ආර්ථික වශයෙන් සමුර්ධිත රටක් ඔබලා මේ පොලව මත ස්ථාපිත කලාද

15.1948 දී නිදහසක් ලැබුනානම් 1961 දි රජයට විරුද්ධව ලියනගේ ඇතුලු කණ්ඩායම කළ කුමන්තරණය සහ 1971 දී J.වි. පී කැරැල්ලද රැජිනගේ ආණ්ඩුවට එරෙහිව කරනලද කුමන්ත්‍රණ වසයෙන් හැදින්වුයේ ඇයි?

16.1948 දී නිදහස ලබා තිබුනානම් 62 රාජ්‍ය විරෝධී කුමන්ත්‍රණයේ විත්තිකරුවන් බ්‍රිතාන්‍ය සාමිමණ්ඩලයට අභියායාචනයක් කලේ ඇයි

17.1947 දී ඉන්ග්‍රීසි පාලනයෙන් නිදහස ලබාගත් භාරතය 1951 දී ජනරජයක් වසයෙන් ප්‍රකාශ කලානම් 1972 දී බන්ඩාරනායක මැතිනිය කරනතුරු වසර 24 ක් තිස්සේ l ලන්කා පාර්ලිමේතුවේ මැති ඇමැතිවරු පොල්ගෑවාද ලන්කා පාර්ලිමේන්තුවේ මැති ඇමැතිවරු පොල්ගෑවාද

තවද,

අදටත් අපි කිසිදිනක නොලැබුණ නිදහසක් සැමරීමට මන්දිරයක් සහ චතුරස්‍රයක් අපි නම්කොට ඇත. එහි පළමු නම වූයේ 1848 මාතලේ නිදහස් සටනේදී වීර සින්හලයින් දහස් ගණනින් මරාදමා ඇතැම් අවස්ථා වලදි මළමිනී දින ගනන් මිනිසුන් භය ගැන්වීම සඳහා මහජන ප්‍රදර්ශනය සඳහා ප්‍රසිද්ධ ස්ථානවල එල්ලා තැබූ මිනිමරුවකුවූ ටොරින්ග්ටන් ආණ්ඩුකාරයාගේ නමය.1948න් පසු එය අද වනතුරුම කිසිදාක නොලැබූ නිදහසක් නමින් නිදහස් චතුරස්‍රය විය. එමනිසා දැන්වත් එය මේ රට පුර්ණ නිදහස් ජනරයක් බවට පත්වූ 1972 මැයි මස 22 දින ඒ අයිතිහාසික සිද්ධිය අනුස්මරණය කිරීම සඳහා වහාම එය ජනරජ චතුරශ්‍රසය වශයෙන් නම්කොට එහි ප්‍රමුඛ තැනෙක රට ජනරජයක් බවට පත්කළ ඒ වීර මාතාවගේ පිලිරුවක් නොපමාව ස්ථාපිත කිරීමට රජය පියවර ගතයුතුයයි මම යෝජනා කරමු.

---

 [S1]

Sugath Kulatunga Founder Director General of the EDB

I am delighted to see both the President RW and the leader of the opposition claiming that the only way to tackle the economic problems in the country and to develop the country is to make it export oriented. This message has become a manthra and is being repeated ad nauseam. It is the tragedy of the country that this realization was not accepted by RW and elder Premadasa 44 years back, commencing 1980. That was the year that the Export Development Board (EDB) presented the maxim ‘export or perish’ and urged the country to adopt an export-oriented growth strategy.

RW was the Minister of Education in 1980. This was the time that South Korea and Taiwan made radical changes in their education policy. The high performing countries in the Far East considered education as the foundation of economic development and social advancement. They focused on developing human capital in science and technology and vocational skills as they are pivotal to economic development. Taiwan and South Korea were both agricultural economies like Sri Lanka in the early 1980 with low per capita earnings.

Taiwan is an Island smaller than Sri Lanka with a similar population. Before 1980s it was a predominantly an agricultural economy. Today it is a high tech powerhouse leading the world in a number of high tech industries. It has a per capita income of 36, 000 dollars. At the beginning of the 1980s, Taiwan increased the ratio for senior vocational schools and general high school to 7:3. By 2012 there were 155 senior vocational schools, 14 junior colleges, and 77 universities/colleges of science & technology, totaling 246. It is the education system that has sustained the significant development of this small nation. RW as the Ministe of Education was blind to the tehnology based education policies in those countries which made them world leaders in high tech exports.

RW has served as Prime Minister of the country on five separate occasions, leading six governments, from 1993 to 1994, 2001 to 2004, 2015 to 2018, 2018 to 2019. He was also the Minister of Industry, Science and Technology in 1989. During these regimes when the Far Eastern countries were forging ahead on export oriented economic development, based on industrializaion and technology upgradation, RW did not speak about the importance of export.

Neither did his policy makers, bureacrats, diplomats and the think tank Central Bank consider the  importance of export development. Only the EDB believed in the slogan that the country would perish unless there is focus on export development. But the irony is that it was the EDB which was made to perish. It began with the appointment of retired Central Banker as the head of the organization. His vision of export development was confined to tradional trade promotion. He disbanded the unit (Projects division) in the EDB which was responsible for project identification, formulation and evaluation. This unit also acted as a venture capital faciliy and financed the implementation of several pioneering projects. During this time the Treasury illegally seized the EDB cess collection depriving the EDB for funds for export development. The Exporters’ Forum which was chaired by the Minister of Trade where through open discussion day to day problems of exporters were resolved was discontinued. The popular Export Production Villages program was neglected and alllowed to wither away. The National Developmnt plan which is a requisite of the EDB Act was not prepared. The worst crime was that the Export Development Council the National policy direction body on export development was not convened for 25 years.

EDB and the Export Development prgram perished due to the new set of Chairmen of the EDB and the Board Members were political appointments and not selected on merit.

RW did not consider export development all that important at that time. He as a five time Prime Minister could have taken a little more interest in export oriented development and sustained the 1980 policy on export development. All goverments since then allowed those policies to perish and with that the county to perish.

I hope the new realization on the importance of export development is real and wish the President every success in its implemention.

Sugath Kulatunga Founder Director General of the EDB

By Dr .Tilak S. Fernando

Among  the mixed bag of collection on Nicky Karunaratne’s exposures of masked characters  of yester year in this country, especially the so-called Socialist comrades, who have been cheating and misleading the innocent public,  Nicky Karunaratne found   another week in 2004 April.

Well! Going  by  Nicky Karunaratne’s  revelations that keeps on unwinding gradually and continuously, it is beginning to unravel more under for so long!

As many interesting disclosures become  exposed in the future, one thing that will register  in readers’ mind would be the stand taken by the patriotic Sri Lankan, who had been disillusioned at first, but his country on top of politics, as time passed by.

The second Presidential election held in 1982, was fought amongst the candidates, was fought amongst the candidates in a competitive atmosphere. They were Colvin Reginald Silva, Hector Kobbekaduwa, Kumar Ponnamblam,  Rohana Wijeweera and Vasudeva Nanayakkara from the Nava Sama Samaja Party.

From the  ruling party (UNP)  incumbent President, J.R.Jayawardena contested; the SLFP was represented  by Hector Kobbekaduwa, who did not get full backing due to the infighting undercurrent tactics existed within the party. Rohana Wijeweera (JVP), Kumar Ponnanbalam (All Ceylon Tamil Congress), Colvin R.de Silva and Vasudeva Nanayakkara from the Nava Sama Samaja Party.

Colvin Reginald Silva assumed he had a better chance of making a mark, but You are a bit late to expose such characters! However, it is  better late than never! They were pretending to be the saviours of the proletariat. You may also be aware of  Dr.N. M. Perera going  through the share list every morning as habitual, despite  his  schedule!  Do you know anything about the problems arose then with regard to ‘Giridara Mills?

At the end of the day, it was a total disappointment for his party supporters when he ended up with only 58,531.00 votes against J.R.Jayawardena, who scored 3,450.811 votes,  Hector Kobbekaduwa managed to get only  2,548.438, Kumar Ponnanbalam 173,934 and Nanayakkara from the Nava Sama Samaja Party received only 17,005 votes.

Nicky Karunaratne was involved in Colombo district, particularly in Borella, Colombo 7,  which was a unique electorate with one section of the population diluted with murder  and murder in areas such as Wanathamulla, while another section of the electorate consisted of an affluent elite society, which existed of Colombo.

Wanathamulla had been converted into a ‘No go zone’ area except for UNP sympathisers. The place was infested with daring and dangerous type of ruffians of the UNP, who carried out hand bombs and swords threatening the entire neighborhood. For, Colvin, therefore, it became a non-starter, even to dream of visiting the area without Nicky Karunaratne, who was well known among the Wanathamulla down trodden population.

As an adult he had been intermingling with all levels in Wanathamulla. his best friend was Mahinda Dharmapla, the owner of Borella Wallawa, who was equally fearless  and the underworld gangs known as ‘canditates’.

Nicky’s humility had earned a lot of respect in the area, which made him certain group to approach him to request him and further him to send Colvin R de Silva to the area, alone unless escorted by Nicky Karunaratne!

That helped Colvin R de Silva to canvas in Wanathamulla area with confidence by going very deep inside of Wanathamulla  locale and holding ‘ garden meetings in the company of Nicky.

M.H.Mohamed (UNP), who was based in Borella, also had influence over the Wanthamulla folk equally. Nicky Karunaratne was identified as the Chief Organiser of the LSSP for Borella at the time.

However, M.H. Mohomed day, prior to vote counting at Royal College premises, Nicky was allowed  four comrades from the LSSP          with  all the necessary documents that leads to the delegation as the  chief scrutiniser for the Party. The late M.H.Mohomed represented the UNP with five people, while Ragitha  Senaratne represented the SLFP candidate Kobbekaduwa.

The election Ordinance of the country strictly stipulated  that only five personnel. However, M.H.Mohomed, being a Minister of the Cabinet  at the time had brought one extra person, which ensued an argument, following an objection raised by M.H. Mohomed alleging the Minister’s government to abused the government power!

This led  to somewhat a hullabaloo, which ended up being reported to the Election Commissioner counting Centre. M.H. Mohomed had to knuckle under with a lot of  pressure, and according balled  over   by this that government,  challenging powerful  minister at J.R. Jayawardene’s Cabinet !

 Subsequently, when Nicky and M.H.Mohomed became thick of fiends. When latter Transport Department for buses and introduced a new concept  for buses as a separate Department. Nicky still remembers with gratitude how Mohomed added his request and appointed Mrs. Soma Kotadeniya ( with a comment that it was not suitable  for a female) as the Director  of the new department.

It did not take  the over responsibilities of the new Director of her new Department to investigate what M.H.Mohomed had commented on prior to her appointment when the big head were in the JRJ administration. She was sent her the proverbial administrative where ‘ ‘she had nothing to do except twiddling her thumbs’!

This made her really irritated and frustrated. Then she took it personally as a punishment meted out to her by her JRJ government. Sill, Nicky Karunaratene was very happy that a LSSP member of the LSSP, his initiative to convince the UNP minister had, and he managed to get some Koakadeniya appointed as the first of the omnibus

Seemingly, she progressed in her  career and became the Commissioner of RMV Motor Motor (Registrar of Motor vehicles) and late she introduced the computerised plastic driving licence in Sri Lanka by replacing the ‘book-type’  of  Certificate of Competence to drive any type of motor vehicle. Nicky Karunaratne appreciates M.H.Mohomed as a true politician  gentleman  a pleasing politician to regard to Party politics when he had to take some Respect.

As a politician, I (Nicky) always respect having known as an opposition political party, yet keeping his  Ministries as well as his residence always open for him ,without any security or protocols” says Nicky.`

During an assessment during the first Presidential elections in Sri  shambles with the final nail in the political coffin as a political party  to recon with!

This was based on the fact that stalwarts Dr. N.M.Perera got defeated to absolutely unknown candidate from Yatiyantota , as much as  Colvin R.de Silva lost appallingly.

As an organiser of the. LSSP, Nicky states that the LSSP” managed to get to get the hornet’s nest upon their own  shoulders  mainly due to the attitude adopted  by the party ignoring  the voice of the country,

They did not want to see the truth as only made hair splitting arguments to deny the due place of the destitute Sinhala Buddhist majority. 1970-1977 was the only chance they had, if at all, to serve the masses. But  it came to an abrupt end  by getting kicked out of the government unceremoniously

This was  due to the LSSP unscrupulous henchmen who were hell bent in using every chance they had their Christian Tamil agenda to work! Even at present (in 2014) it is evident from some of the newspapers articles  by various authors who tried to propagate this issue to punish the Rajapasksa government with all dam lies with the so-called international community better known as predator nations, who think who can  win the Bible in one hand and sword in the other!

Throughout history this has been the case, if others do it in a different way, it becomes intolerable for others to digest.

tilakfernando@gmail.com

Sputnik

May 15. 2024

ANKARA (Sputnik) – Turkish President Recep Tayyip Erdogan has held an emergency meeting with the heads of intelligence and the ministry of justice after his fellow party member, Nationalist Movement Party leader Devlet Bahceli, had warned of a possible coup d’état being prepared by law enforcement agencies, the Turkiye newspaper on Wednesday.

The dismissal of several police officers in Ankara’s security directorate accused of links to criminal organization Ayhan Bora Kaplan has caused widespread concern. Their homes had been searched to seize digital materials. Bahceli has said the situation could be a conspiracy against the government, and the suspension of several police officers alone cannot be avoided. The official, while addressing a party meeting in parliament, has warned of a possible repeat of the 2016 coup attempt in Turkey.

Erdogan held the emergency overnight meeting with Justice Minister Yilmaz Tunc and National Intelligence Organization Director Ibrahim Kalin at the president’s residence following a warning from Bahceli, the report said.

The Turkish president is expected to speak on the topic at an expanded meeting of the ruling party in the parliament on Wednesday.

A Sputnik correspondent reported that Turkish citizens have since been actively posting messages in support of Erdogan on social media platform X with the hashtag #DevletimizinYanındayız, which translates as we stand by our state,” and images of the Turkish president with words of support and quotes.

The Turkish government has accused Members of the organization of US-based Islamic preacher Fethullah Gulen (FETO) of being responsible for a coup attempt in 2016. Over 80,000 people have been arrested in Turkey and some 150,000 civil servants and military personnel have been dismissed or suspended from their jobs over suspected links to FETO. Gulen, who has lived in self-exile in the US since 1999, rejected the accusations and condemned the coup attempt.

Read also:

The Obama Administration Has Just Recklessly Escalated Its Military Confrontation With Russia

We remind our readers that publication of articles on our site does not mean that we agree with what is written. Our policy is to publish anything which we consider of interest, so as to assist our readers  in forming their opinions. Sometimes we even publish articles with which we totally disagree, since we believe it is important for our readers to be informed on as wide a spectrum of views as possible.

By Dimitris Konstantakopoulos Courtesy defend.democracy.press

The attempted assassination of the leftist and a critic of Western policy in Ukraine Prime Minister of Slovakia Robert Fico, is probably the most alarming of a plethora of indications we already have regarding both the rapid deterioration of the state of democracy in Europe and, also, of the intention of powerful western circles to escalate Western intervention in Ukraine. We recall the dispatch to Kiev of weapons that can strike deep into Russian territory, Macron’s statements about sending French troops to Ukraine, the Polish Foreign Minister’s statement that there is no diplomatic solution to the Ukrainian problem, among many others. This is objectively a policy of preparing for world war, whether those who carry it out realize it or not, and such a policy of course presupposes the cleansing” of the West of any dissent”, as well as the violent repression of any protesters. And this preparation seems to include major terrorist acts like the blowing of the NordStream pipeline, an action reminiscent of the Gladio years.

Some were already quick to link the assassination attempt to Fico’s politics. We cannot, of course, be certain of anything at this stage of the investigation, and in particular of who is behind the attempt. But, if we don’t know who was behind the attempt, we do know who could hope to profit from it. The fact is the Slovak Prime Minister stood out like a fly in the EU with his positions and policies, criticising NATO’s policy in Ukraine, and also expressing an ambition to resist the forces of global neoliberalism which, as he said, threatened his country. Regardless of who armed the would-be assassin’s hand, the attempt will serve to terrorize any international politician who wants to distance himself from America. Just recently, the Hungarian PM has read in the Financial Times the project of Brussels to destroy the economy of his country if he insisted on vetoing EU’s help” to Ukraine. Outside Europe, we have also the recent example of the popular Pakistani Prime Minister Imran Khan, whom the United States is accused of overthrowing https://www.commondreams.org/opinion/us-ouster-of-imran-khan.

Fico suspended the supply of arms and ammunition to Ukraine, limited any Slovak aid to Kiev in the humanitarian sector and said that Putin would not be arrested if he visited Ukraine. He criticised the previous government’s policy of sending arms to Ukraine and then ordering new weapons to America, cutting social spending to pay for them and promised to revise the defence agreement with the US.

Fico described the conflict in Ukraine as a proxy war between the US and Russia, and called on NATO and the EU to de-escalate” immediately and push for peace talks, calling for Ukraine to receive security guarantees from both Russia and NATO and to become a buffer zone between East and West. It should be noted that Fico has also criticised the war in Iraq and it was during his time that Slovak troops withdrew from that country.

By pursuing this policy, Fico became one of the few European leaders who make a policy in line with what their public opinion wants and not with what want from them the transnational centres that now control the majority of European politicians. Between 60% and 70% of Slovaks are in favour of good relations with Russia, while 66% believe that the United States is pushing the country into conflict with Russia.

Fico is also one of the few successful left-wing politicians at a time of defeats and degeneration of the left across Europe.

Of course, all this has made him a black sheep” of the Western press, which has described his election as a serious geopolitical threat to NATO calling him a populist” and a nationalist”.

As we have already said, no one can be sure of what has happened. But assassinations of prime ministers are not a common occurrence in Europe, not even during the Cold War and the Gladio years.

It is probably a very serious indication of where we are and where we are going if the European people do not rise up to protect their rights and prevent the coming global War.

We remind our readers that publication of articles on our site does not mean that we agree with what is written. Our policy is to publish anything which we consider of interest, so as to assist our readers  in forming their opinions. Sometimes we even publish articles with which we totally disagree, since we believe it is important for our readers to be informed on as wide a spectrum of views as possible.

Αttempted assassination of Robert Fico. A very bad signal for democracy and peace in Europe

Prime Minister’s Media Unit

Prime Minister Dinesh Gunawardena said there is huge potential for further increasing trade, economic and Buddhist ties between Myanmar and Sri Lanka.
He said this when Myanmar Charge d’ Affairs Lei Yi Win called on him at the Temple Trees today (May 16).
The Prime Minister said that economic and trade relations in many areas such as gem and jewellery, tea and coconut trade, minerals, tourism with especial emphasis on Buddhist tourism could be strengthened. He also suggested barter trade on tea and coconut as Myanmar is keen to export coconut to Sri Lanka for processing and re-exporting to third countries.
Acting Ambassador Lei Yi Win said Sri Lanka could participate in ‘Yangoon Trade Fair’ to explore potential areas of imports and exports and economic collaboration.
She also said Myanmar will mark 75 years of diplomatic relations with Sri Lanka this year. She added that Myanmar will also celebrate 1,000 years of establishment of Theravada Buddhism during Badan Dynasty in the 11th century.
The Prime Minister pointed out that the teachings of the Buddha are prevalent even after 2600 years and it has helped to strengthen close religious and diplomatic relations between Sri Lanka and Myanmar. He also stated that Sri Lankan Buddhists are grateful to Myanmar for organizing a Higher Ordination in Sri Lanka in the 19th century which helped to establish the two sects called Ramannya and Amarapura nikayas.
Parliamentraian Yadamini Gunawardena, Secretary to the Prime Minister, Anura Dissanayake and Counsellor Thep Zaw Toe of Myanmar Embassy were also present on this occasion.

Inter FoodTech

India’s food processing sector is one of the largest in the world and its output is expected to reach $535 Bn by 2025-26. The Food Processing sector in India has a quintessential role in linking Indian farmers to consumers in the domestic and international markets. The food processing industry has a share of 12.22% in the employment generated in all Registered Factory sector engaging approximately 2.03 Mn people and unregistered food processing sector supports employment to 5.1 Mn workers and constituted 14.18% of employment in the unregistered manufacturing sector. Major sectors constituting the food processing industry in India are processed fruits and vegetables, RTE/RTC, mozzarella cheese, processed marine products, edible oils, beverages, and dairy products.

To address the manufacturing needs of the fast growing Indian food processing industry, with focus on the latest technological trends in food processing and packaging machinery and innovations, the 3^rd edition of Inter FoodTech – Premier technology supplier fair food & beverage industryshall be held from June 05 – 07, 2024 at Yashobhoomi (IICC), Dwarka, New Delhi. Inter FoodTech is co-located with related trade shows, Snack & BakeTec – international trade fair on snacks, bakery and confectionery processing and packaging technology & services and Annapoorna Inter Food – International Food & Beverage Trade Expo jointly by Federation of Indian Chamber of Commerce & Industry (FICCI), VA Exhibitions and Forum of India Food Importers (FIFI), making this the most comprehensive food business platform in the country.

Inter FoodTech and Snack & BakeTec exhibitions bring together the best processing and packaging machinery suppliers, solutions and service providers required for manufacturing of all kinds of processed food & beverage products. More than 400 companies from around 20 countries will showcase their solutions to the food processing industry spread across an exhibition area of 20,000 sq. mt.  Ashwani Pande, CEO, VA Exhibitions Pvt. Ltd. – the organizers of these trade fairs says, Just in their 3^rd edition, Inter FoodTech and Snack & BakeTec together have become the most important trade fairs for food processing sector bringing together the best minds and best processing and packaging solutions from across the globe to set the roadmap for future trends, influence policy making through representations, open up newer markets, enable joint ventures and act as the best knowledge sharing platform.

Annapoorna Inter Food – International Food & Beverage Trade Expo, a concurrent trade, will forge industry connections and propel food and beverage brands to new heights.It is the ultimate destination for anyone serious about making waves in the Indian Food & Beverage (F&B) industry as it provides unparalleled networking opportunities; opportunity to showcase F&B products to the power players of the industry and elevate food & beverage Brands among the industry circles.

The exhibition is expected to attract over 15,000 business visitors from India and neighboring countries representing small, medium and large scale food & beverage manufacturers to Inter FoodTech & Snack & BakeTec and visitor representing distributors & traders, retailers and wholesalers, modern trade and institutional buyers, hotels, resorts & restaurants, catering services, QSR’s, bakeries, airlines, etc. to Annapoorna Inter Food.

Balvinder S. Sawhney, Assistant Secretary General, FICCI, the co-organizers of Annapoorna Inter Food says, We are extremely happy to re-launch Annapoorna brand as Annapoorna Inter Food with our new partners, VA Exhibitions & FIFI and are determined to shape it as the most important trade fair for food & beverage trade in the region”

The following concurrent activities planned with the exhibition will create a complete business platform to enhance business for all stakeholders of food and beverage:  FICCI’s Food World India 2024 – Global convention for food & beverage industry; seminar on ‘Technological interventions in India Dairy’ by Indian Dairy Association (IDA); Panel discussion on Improving efficiency & quality with automation in food processing” and Food Processing Technology – Trends & Challenges” by Agro & Food Processing Equipment & Technology Providers Association (AFTPAI) and Panel discussion on From Farm to Table: Ensuring Authentication and Traceability in Food & Beverage Products” by Authentication Solution Providers’ Association (ASPA); Annapoorna Inter Food RETAIL Awards, Incredible Chef Challenge and Chef Master Classes in Culinary Arena.

For more information about the event, please visit https://interfoodtech.com/ or https://annapoornainterfood.com/ or email to gv@vaexhibitions.com

Ministry of Defence  – Media Centre

The procession of the Sacred Omniscient Relics of Deegawapiya Stupa unearthed from the Deegawapiya site during excavations and the Crest-Gem, which is currently on island-wide public veneration, recently arrived in Matale, allowing devotees to pay their homage.

Accordingly, following the exposition of these sacred Omniscient Relics at Bambawa Rajamaha Vihara in Galewela on 15 and 16 May, arrangements have been made for the exposition at several other areas of Matale district for public veneration.

Thereupon, arrangements have been made for the exposition of these sacred Omniscient Relics and the Crest-Gem at Dambulla Athuparayaya Vihara on May 17 and 18, at the Naula Nathissa Rajamaha Vihara on 19, at Matale Aluvihara on 20 and 21 and at Matale Dharmaraja Piriven Vihara from May 22 to 27.

Hence, the devotees have the opportunity to support the restoration work of the Deegawapiya Stupa by making financial contributions while worshiping the Sacred Omniscient Relics and Crest Gem of the Deegawapiya Stupa.

Ministry of Defence  – Media Centre

•           Disaster Risk Reduction is very important for building robust communities – Defence Secretary

The National Disaster Management Coordinating Committee (NDMCC) serves as a crucial platform for policy formulation, strategic planning and effective coordination among stakeholders for Disaster Risk Reduction (DRR) activities. We facilitate communication between sub-national and national levels, ensuring an incorporated approach towards disaster management through the National Council for Disaster Management (NCDM).

Defence Secretary General Kamal Gunaratne made these remarks while delivering the welcome speech at the 67^th NDMCC conference held today (May 16) at the Taj Samudra Hotel, Colombo.

In recent years, we have witnessed an increase in the frequency and intensity of disasters, both natural and human-induced. These challenges demand a unified response that goes beyond individual ministries or departments, General Gunaratne further stated.

At the end of his address, the Defence Secretary officially launched the NDMCC logo.

The conference was themed “Renewed commitments, strengthening partnerships towards a resilient community,” which consolidates the collective commitment to enhancing disaster resilience with the valuable support of the World Food Program (WFP).

Therefore, this forum provides a platform for robust national dialogue, fostering collaboration among all stakeholders involved in DRR activities.

Mr. Abdurrahim Siddiqui, the Country Director of the World Food Program (WFP) and the Director (Planning) of the Disaster Management Division, Ministry of Defence Mr. Nalaka Priyntha, made their remarks prior to the commencement of this year’s forum.

Director General of Disaster Management Centre Major General Udaya Herath (Retd), Director General of National Building Research Organization Dr. Asiri Karunawardana, Deputy Director of Department of Meteorology Ms. Prithika Jayakody, Senior Assistant Secretary (Development) at National Disaster Relief Services Centre Mr. Namal Liyanage, Director Hydrology and Disaster Management at the Department of Irrigation Eng. S.P.C. Sugeeshwara and the Deputy Country Manager, Sri Lanka Regional Researcher – Water Resources Engineer Dr. Nishadi Eriyagama presented their papers to the audience and the forum concluded with the panel discussion.

Dignitaries including country representatives and heads of UN agencies, senior officials from the Ministry of Defence and senior military officers also joined the forum.

Courtesy The Daily Mirror

Colombo, May 16 (Daily Mirror)- The hotel ‘Soul Beach,’ which was located in Dehiwala and later demolished, is suspected to have belonged to Shiran Basik, an alleged major drug smuggler currently operating from abroad, was alleged to have been built on government land, it was revealed.

The hotel’s structures were removed in January this year by the Coast Guard and Police after it was found to be an illegal construction.

However, a group of individuals who were carrying out construction work at the site were taken into the custody on Tuesday for illegal construction.

Mount Lavinia Division Special Investigation Unit officers revealed that the tax deed presented by the suspects had been forged.

Accordingly, 14 suspects were arrested on Tuesday and remanded till May 28 after being presented in Court.

Following an inspection carried out by surveyors from the Government Survey Department, the subject land has been reported to be a government-owned land.

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

මෑත කාලයේ දී බුදු දහමට හා බෞද්ධ දර්ශනයට අපහාස කරමින් බුදුදහම හා බෞද්ධ දර්ශනය විකෘත්ති කිරීමට කටයුතු කළ කල්ලිය පිළිබඳව සහ රෝහණ බැද්දගේ මහතාගේ ‘සූරිය මංගල්ලේ’ ගීතය විකෘත්ති කර සමාජ මාධ්‍යයට මුදාහැරි පුද්ගලයාව සාධාරණීයකරණය කිරීමට එම කල්ලිය විසින් කටයුතු කළ ආකාරය පිළිබඳ හෙළිදරව්වක් පූජ්‍ය ගලගම කුසලධම්ම හිමියන් අනාවරණය කර තිබේ. 

මෙරට ආගමික හා සංස්කෘතික හරපද්ධතිවලට පහරගසමින් දිගින් දිගටම මෙම නිරාගමික කල්ලිය කටයුතු කරමින් සිටින බවට උන්වහන්සේ අන්තර්ජාලය හරහා සාක්ෂි සාධක සහිතව මෙහිදී හෙළිදරව්කර තිබේ.

වීඩියෝව නරඹන්න…

Shenali D Waduge

Foreign MPs mustering votes will attend, INGOs/NGO representatives fulfilling geopolitical agendas will attend, diplomats ordered by their governments will attend, families of dead LTTE will attend, other Tamils will be forced to attend. This will be the coterie shedding crocodile tears very soon at a ceremony annually being eulogized as mullaivaikkal massacre”. These representatives proves how LTTE terror lasted 30 years & why LTTE fronts emerged immediately after Prabakaran’s death & located mostly on western capitals. Flogging a dead tiger has its merits!

This so-called massacre would be worthwhile if we knew the exact figure of the supposed to be genocide & more importantly at least the names of the supposed to be dead. However, 15 years on, we still have only the photos of dead LTTE terrorists being garlanded and it is hilarious to see photos of foreign MPs laying flowers before them!

So let’s go back in time & run through some facts.

18 year old Prabakaran (born in 1954 & died age 54) formed Tamil New Tigers in May 1972 the very year Sri Lanka presented its Republican Constitution removing all ties with colonial Britain.  Incidentally, LTTE’s first international office was in London & opened in the 1970s itself by Bishop Rayappu Joseph and quite a number of Catholic priests turned out to be LTTE sympathizers over the years.

Council of Foreign Relations states LTTE & other Tamil militant groups were trained by India in India in late 1970s. The Jain Commission Interim Report details the camps that the Sri Lankan militants were given training in & affidavits give further proof of Indian involvement. LTTE emerged the more ruthless out of the groups. India ran 32 training camps. India even supplied arms & financial assistance. Does this not make India a state sponsor of terror? Why does the UN or West not mention India’s involvement in birthing terror in Sri Lanka & against Sri Lanka?

Here’s where the situation gets somewhat complicated. Having trained over 30 militants, LTTE was not the favored because of Prabakaran’s unpredictable behavior. This can be attributed to his ordering the assassination of Indian PM Rajiv Gandhi, though we do not know his reason. Yet, geopolitics was more important to India – they could have used this to eliminate the LTTE completely but they did not. India’s intent in signing the Indo-Lanka Accord in 1987 was to order Indian troops to eliminate Prabakaran, place Perumal as leader as Indian troops were training another movement to replace LTTE. Things did not work to plan & eventually close to 2000 Indian soldiers died & the troops were packed back to India unceremoniously. It is after the death of Rajiv Gandhi, that LTTE began closer ties with the West-Church-Western NGOs. We can see the marked change in the demands made during LTTE’s sojourn with India & thereafter when it became a poodle of the West.

Therefore, we question the sincerity of all the entities that had close rapport with LTTE while pretending to want peace for Sri Lanka.

The UN too shed crocodile tears after the LTTE was eliminated. The UN should have shed tears for every unarmed civilian LTTE killed over 30 years. Where are the memorials or commemorations for them? Has a single diplomat, UN official or NGO head bothered to light a lamp for those killed by LTTE?

What is pertinent and what everyone must take note of is that all of the allegations against Sri Lanka came months after the conflict ended & were by third party or fourth party sources from overseas and the numbers they were throwing appeared to be plucked from the sky & hyped up.

Here’s where those making the allegations get caught with their pants down. From the time orders were given to militarily deal with the LTTE & rescue the civilians LTTE were keeping as hostages & human shields, every 2 weeks a Consultative Committee Meeting was held. All the diplomats, UN officials were invited & was attended by all those handling the war effort. This was the perfect time to put on the table all the allegations & demand answers from the Sri Lankan Government & its military. However, no such allegations were made except commending the forces.

The other factor is the foreign media that was traveling with the units. David Gray of Reuters wrote about the soldiers sharing their food rations with the Tamil civilians. Murali Reddy the Indian reporter who was the last of the foreign media to leave gives an excellent account of what took place & nowhere does he say that Sri Lanka’s soldiers were murderers or committing genocide.

On 16 January 2009 UN issued a statement imploring LTTE to allow civilians to leave to government controlled areas without keeping them as human shields”. This meant LTTE were keeping people by force. LTTE even kept 2 UN aid workers & were released only after international pressure on 30 January 2009.

LTTE violated Geneva Convention IV article using people to render immunity from attack. LTTE were hiding among civilians & firing purposely blurring distinction.

Let us not forget LTTE was not fighting in uniform. All of the LTTE who surrendered were in civilian clothing. In addition, LTTE had a trained civilian force including a child soldier force. These trained civilian belligerents cannot hide as civilians.

Civilians who directly participated in hostilities become lawful targets & cannot take cover when assessing proportionality.

Thus, the question is

How many Tamil civilians voluntarily or by force joined LTTE after the fall of Kilinochchi on 2 January 2009?

Let us presume there was 20,000 LTTE – how could they have taken 300,000 hostages totally against their will unless some went voluntarily or some of these were LTTE families.

If LTTE kept Tamil civilians as human shields it is prohibited under Third & Fourth Geneva Conventions, Additional Protocol 1 & ICC. LTTE is on record to say the civilians were voluntary human shields. There is no such scope in international law.

Yoram Dinstein (international scholar on rules of war) states that the ultimate responsibility for civilian casualties falls on the LTTE & not the GOSL since the laws & customs of war do not permit a belligerent to immunize a position from attack through use of involuntary human shields.

The No Fire Zone was created for Tamil civilians not for LTTE to enter & fire from inside it keeping civilians surrounding them. This area was created on 21 January 2009 & 12 February 2009 for only civilians. It was announced by loud speakers & pamphlets in Tamil were airdropped. A legal NFZ has to be signed off by both parties, in this case it was only created by the GoSL. LTTE only took advantage of the area. LTTE had no right to be inside it or fire from inside it.

Even the Bishop of Jaffna in a letter issued on 25 January 2009 stated We are also urgently requesting the Tamil Tigers not to station themselves among the people in the safety Zone and fire their artillery shells and their rockets at the army. This will only increase more and more the death of civilians thus endangering the safety of the people.” (confirms LTTE firing from NFZ)

The Sri Lankan commanders who were in a dilemma to decide how to neutralize active LTTE artillery stationed among civilians at the cost of civilians eventually led to sacrificing personnel of Sri Lanka Armed Forces – which was why 5000 soldiers perished during the last stages of the conflict. Tamil civilians must empathise with the Sri Lankan Armed Forces for this sacrifice in order to follow IHL and safeguard civilians.

LTTE blurred distinction between combatants & civilians forcing Sri Lankan Armed Forces to make a forced choice”. LTTE’s use of lawfare” exploiting legal norms to impede operations was primarily meant to punish law abiding armed forces who observed laws of war while non-state actors freely disregarded them.

LTTE blurring distinction using combatants in civilian clothing to gain military advantage LTTE committing crime of perfidy engaging in an act that intends to make Sri Lanka Military believe it deserves protection under IHL but deceiving the Sri Lanka Military is prohibited by ICTY as feigning civilian status.

Stephen Smith, the Australian Minister of Foreign Affairs statement regarding the actions of the LTTE during the last three months of the conflict in Sri Lanka. The Minister expressly condemned the numerous civilian deaths as a result of the LTTE’s use of bombs and artillery” in the NFZs and targeting of civilians that attempt to leave the conflict zones as a violation of the rules of war.”

While LTTE lobbyists claim between 70,000 to 169,796 were killed. They do not say whether this number refers to civilians as per international definition or LTTE combatants (initially they started off with 40,000) – they have yet to produce names or details of these dead inspite of the Sri Lanka Armed Forces physically rescuing 295,000 Tamils all of whom have been identified.

Mullaivaikal Commemoration – Mourning LTTE dead under pretense of ‘civilian dead’

Sri Lanka’s military defeated an internationally proscribed terrorist movement while saving 297,853 people from danger which included some 12,000 LTTE combatants among whom were 594 child soldiers who surrendered in civilian clothing – the proportion of loss must be weighed against the gain while the loss cannot omit the Tamil civilians killed and shot to death by LTTE including the injured LTTE combatants that LTTE put into buses and blew up.

LTTE’s perfidious conduct & forced recruitment of civilians, execution of civilians trying to escape & placing weapons and firing from within civilian & hospital zones – The Sri Lanka Armed Forces cannot be held liable for incidental civilian deaths from the failure to distinguish lawful targets from civilians as the responsibility fell on LTTE to keep civilians under its custody safe. LTTE could not keep civilians and make area a non-target but fire from among civilians and expect not to face return fire.

Principle of Liability falls on LTTE. LTTE not only committed perfidious conduct by feigning civilian status, it blurred distinction between combatants & civilians putting civilians in harm’s way. The Sri Lanka Armed Forces attempted to minimize civilian casualties by setting up a no fire zone. However LTTE moved into this zone to conduct warfare from inside a zone specifically to be only for civilians. This act by LTTE makes LTTE liable for failure to comply with the principle of distinction.

Civilian casualties – Collateral damage. The responsibility for civilians rested with the LTTE that took them. The responsibility for their loss also is with LTTE as LTTE did not allow them to leave, LTTE used them as hostages and human shields and LTTE even shot and killed those that attempted to leave. LTTE placed civilians in danger and LTTE used civilians to engage in hostilities while LTTE also had an armed civilian brigade confounding distinction altogether.

Inability to assert how many LTTE in civilian clothing died engaged in hostilities, how many LTTE child soldiers died engaging in hostilities, how many civilians in LTTE civilian brigade died engaged in hostilities, how many LTTE in civilian clothing died engaged in hostilities, how many civilians not engaged in any type of hostility trying to flee LTTE were killed by LTTE – none of these deaths can be deemed civilian deaths killed by Sri Lanka Army to constitute a war crime.

The organization PEARL claims 70,000 to 169,796 were killed. Do these have names, some form of identification? 

On 14^th August 2013 a Presidential Commission (Chairman Maxwell Paranagama) to investigate cases of Missing Persons was appointed with initial mandate to cover abductions or disappearances from June 10, 1990 to 19 May 2009 thereafter extended to cover from 1983 to 2009 (26 years) There was only 18,590 complaints of which 5000 were filed by families of missing Sri Lankan Military. How come there are no 70,000 or 169,796 missing names filed with the commission?

The Sri Lanka Armed Forces by mid-May 2009 had rescued 295,000 Tamils

The international organizations themselves were clueless about the exact numbers of civilians taken by LTTE:

ICRC press release of 21^st April 2009 declared 50,000 was inside NFZ http://www.dailynews.lk/?q=features/icrc-sri-lanka-during-final-phase-war#sthash.JT9KUOgA.dpuf

International Crisis Group declared 150,000 inside NFZ in early March 2009

UN on 13 May 2009 said about 50,000 was trapped in a 300sq.km striphttp://www.dailynews.lk/?q=features/icrc-sri-lanka-during-final-phase-war#sthash.JT9KUOgA.dpuf

Are the international community going to rely on 3^rd party propaganda or accept empirical research & statistical data:

UN Country Team declared 7721 civilian deaths between August 2008 & 13 May 2009. Indian embedded journalist Murali Reddy confirmed that from 13 May 2009 to 19^th May 2009 there were no civilians in the 1.5sq.km strip LTTE were restricted to.

Sri Lankan Govt census by Tamil teachers in Feb/March 2012 placed war related deaths at 7432.

UNSG Panel of Experts in 2012 report only says civilian deaths ‘could be’ as high as 40,000 – it does not mean 40,000 deaths.

Gordon Weiss a former UN spokesman in Colombo in order to promote his book was dabbling in numbers quoting 40,000 but reducing number to 10,000 when questioned.

Data compiled by the South Asia Terrorism Portal, data primarily based on figures released by the pro-LTTE Website Tamil Net”, put the casualty figure for civilians inside Mullaithivu at 2,972 until 5 April 2009.

13 March 2009 – UN Human Rights Commissioner Navi Pillay’s press release said that ‘as many as 2800 civilians ‘may have been killed’.

Since 2009 we have been hearing a chorus of‘ thousands reported missing’ who is reporting them, what are their sources and how genuine/authentic are the reports? These details are never disclosed.

Does Leelathevi Ananthanatarajah, the Secretary of the Association for the Relatives of the Enforced Disappearances in the North & East have names and numbers of the disappeared? If so produce them to the Missing Persons Commission.

3^rd Parties quoting Sri Lanka dead” missing” alleging 

war crimes by Sri Lanka’s Armed Forces without proof or evidence.

Those making allegations must prove their claims and produce evidence for their allegations.

They simply cannot throw numbers & expect to bring disrepute to a National Army and put military commanders in prison without evidence or proof.

Based on what evidence is Robert Blake, former US envoy quoting 40,000 dead at the US Congressional Hearing

How is Siobhain McDonagh (UK Labor MP) declaring 100,000 dead and 40,000 as civilians.

How did Charles Petrie reviewing the UNSG’s report come up with 70,000 dead

How did The Times of London come up with 20,000 dead

How did Amnesty International quote 40,000 dead

How did Bishop of Mannar, Rayappu Joseph claim 147,000 as missing but did not log a single name with the Presidential Commission or the OISL investigators

How did Alan Keenan Project Director of International Crisis Group Sri Lanka come up with civilians killed between 40,000-147,000

How did UK Guardian quote 40,000 dead

LTTE was defeated in May 2009.

Its now May 2024. A period of 15 years has passed.

Office of Missing Persons was established in 2016.

Why has the Chairman of the Office of Missing Persons failed to question why 70,000 or 169,796 names of missing” Tamils have failed to be logged into its system? Without names of even the missing, how can they be presumed to be dead or killed by the Sri Lanka Armed Forces? 

Let is also be added that Maaveer Naal is a commemoration for LTTE dead not dead of other Tamil militants. In fact the families of the other militants cannot openly commemorate their dead. Perhaps the foreigners should start attending these commemorations too for a change! 

EU funded Sooka of ITJP says 110 missing in 2015 referring to the missing from Wadduvakkal Bridge – these were all LTTE combatants so her EU funded reports are on behalf of LTTE & not Tamil civilians. https://itjpsl.com/assets/press/Statement-18-May-2015-ITJP-SL-Disappearances.pdf

In 2018 Sooka claims 280 missing from Vadduvakkal Bridge – how did she raise the missing from 110 in 2015 to 280 in 2018? http://www.asianews.it/news-en/List-of-280-missing-people-includes-28-Tamil-children-43926.html

WAR CRIMES ALLEGATIONS HAS TO BE BASED ON KILLING CIVILIANS NOT KILLING LTTE TERRORISTS 

WHO ARE THE MISSING

It’s now 15 years since defeat of LTTE – So far we have not found a single SKELETON.

Who are the ‘missing’ and how many of them are ‘missing’ – How many of these missing are LTTE will depend upon who is declaring them to be LTTE & missing –

If there is no dead body to claim them missing – where could they be? They could have fled to a foreign country. They could have changed identity and pretending to be someone else to disassociate themselves from their past. There could be many other reasons.

While anyone can be declared dead if they have not appeared for a specific number of years – no one has any right to declare a person or persons guilty of killing the missing person based on circumstantial and hearsay evidence. It must be proven beyond a shadow of a doubt.

• LTTE & the Sri Lanka Armed Forces engaged in battle and exchanged fire.
• Neither side exchanged roses.
• LTTE took civilians and refused to free them and fired at the Sri Lanka Army from among civilians. Returning fire in battle is a right of any military. Keeping civilians and firing from among civilians is where LTTE violated rules of war.
• LTTE were given 2 chances to lay down arms & surrender but refused.
• While engaging in battle, Sri Lanka Armed Forces rescued close to 300,000 Tamils (some LTTE were among them)
• No conflict ends without deaths – there have been deaths on both sides.
• The ICRC is on record to say the army could have finished the conflict sooner if they did not compromise their own soldiers to save the Tamil civilians kept forcibly by LTTE.
• Both the GoSL and UN Country Team estimates of less than 8000 deaths which includes LTTE dead is provable against the vague and sensational figures presented without evidence.  We can be happy there has been no deaths related to LTTE terror since 2009.

Why no one is properly logging the missing” or dead”

• Police– have police received complaints since 2009 re LTTE/Civilian missing
• SL Human Rights Commission– what are the complaints filed and their findings related to the last phase of conflict
• OISL– what are the complaints filed and findings of OISL
• Paranagama Missing Persons Commission– 18,590 complaints only
• Sooka & ITJP giving lists of LTTE names– do these correspond with names given by families to the police/SLHRC/OISL/Paranagama Commission
• OMP– are all the lists above corresponding and tallying with the details in their possession
• GoSL/Foreign Ministryrequests from foreign governments to confirm if names & details match with those seeking asylum or refugee status.

Foreign governments & UN should desist from creating precedence based on powerfully funded lobbies aimed at revenging Sri Lanka for defeating an internationally proscribed terrorist movement simply because it impacts their livelihoods and to enjoy prescriptive benefits in foreign climes on the guise of promoting accountability.

The rules of international humanitarian laws are applicable to a non-international armed conflict that took place in Sri Lanka between LTTE non-state actor and Sri Lanka’s National Army.

But by all means those that sided with the LTTE would naturally want to attend the ceremonies commemorating terrorist dead, so let us not stop them!

Shenali D Waduge

 Sudath Gunasekara 

Where is the Government and where is the war hero Mahinda Rajapasha?.

Why can’t the government ban this woman’s’ visit It should do it immediately This woman is coming to commemorate a band of terrorists who waged war against the elected democratic government of this Country   This is adding fuel to the fire of T Amil extremism and separatism.

This government must be ashamed for betraying the war heroes who who defeated the LTTE  terrorism

All patriotic people of this country  should protest and condemn the decision to allow this woman and demand an open apology from the government.for giving permission for this woman to come here to attend a ceremony commemorating  a bunch of Tamil terrorists who waged war against the elected government of this country for 30 yeara

Why should this government allow these locale international agencies to interfere with the security and sovereignty of an independent country.

Where is the Government Ban the visit of the LTTE woman Where is Mahinha Rajapaksha. What is he doing while this unpatriotic government is allowing this type  of nonsense What is the leader of the Opposition in Parliament? What is Anura Kumaara doing Where is their Patriotism. Inst there a single patriotic politician in Parliament to take up this shameless issue?

 Are they the men who will contest to become the next President

 I only hope the patriotic people of this country will teach them a good lesson.

Ane kuubiyane thopatath rajek inne  ko apaat ape rate jaathiye nambuwa  rekaganta eka minihek oya Parlimeithwe neddha?

LAW&JUSTICE

Ministry of Defence  – Media Centre

• South Asia’s abundant solar resources present an opportunity to harness clean and sustainable energy for our growing economies, said Defence Secretary

In the face of magnitude of the challenges posed by climate change in the Asian region, the imperative to transition towards renewable energy sources and promote green finance has never been more urgent.                                                                  

Renewable energy offers a viable solution to mitigate the adverse impacts of climate change, reduce our reliance on fossil fuels, and contribute to energy security. The South Asia region’s abundant solar resources offer a great opportunity to achieve these goals.    

Defence Secretary Gen. Kamal Gunaratne made these remarks during his keynote address as the Chief Guest at the International Summer School on Climate Change, Green Finance, and Disaster Management in South Asia, held at the Galle Face Hotel in Colombo on May 15.

The event, organized by Konrad-Adenauer-Stiftung e.V. /Regional Programme Energy Security and Climate Change Asia-Pacific (RECAP) in collaboration with the Consortium of South Asian Think Tanks (COSATT) from Nepal and the Institute of National Security Studies in Sri Lanka, will continue on May 16^th and 17^th.

Director, RECAP-KAS, Hong Kong Dr. Frederick Kliem delivered the welcome address of the session. 

During the address, Gen. Gunaratne emphasized the impacts of climate change in South Asian nations and the need for collaborative action to transition to a sustainable future.   

He called for governments, businesses, civil society organizations and academia to work together to develop and implement policies, strategies, and initiatives promoting renewable energy and green finance. Multilateral cooperation and knowledge sharing are crucial to address transboundary environmental challenges and ensure a fair transition for all.           

The program aims to provide a comprehensive understanding of climate change-related challenges facing small countries in the South Asian region. By focusing on the promotion of renewable energy and fostering wide-ranging knowledge of green finance, particularly among young professionals, the Summer School seeks to equip participants with the tools needed to address pressing issues effectively.                                          

Through a series of engaging sessions and discussions, the program will delve into the implications of climate change and offer insights into sustainable solutions. Attendees are expected to gain valuable insights, network with experts in the field, and contribute to meaningful discussions aimed at shaping a more resilient and sustainable future for South Asia.                                                     

Overlooking Director General and Acting Director (Research) of INSS and Director Media & Spokesman of the Ministry of Defence Colonel Nalin Herath delivered the vote of thanks of the session.            

Distinguished guests including experts from Bangladesh, Bhutan, China, India, Maldives, Nepal, German, Pakistan and Sri Lanka were present at the occasion.