Mr Andrew Merrington Senior Media & Communications Officer University of Plymouth

One of the University’s closest academic partners, the National School of Business Management (NSBM) in Sri Lanka, has opened a new ‘green university town’ that will accommodate hugely increased numbers of students – including those from Plymouth. 

The state-of-the-art development in Pitipana, Homagama, covers 26 acres, and will house 30,000 undergraduates across business, computing and engineering degrees – a near sixfold increase from current levels. 

Built to the highest levels of sustainability, the Rs 10.2 billion (approx. £56 million) town includes cutting edge academic facilities, one of the biggest libraries in the country, leisure and sporting centres and retail outlets. 

The University of Plymouth is one of the main academic partners for NSBM, and oversees the delivery of a number of degrees covering business, computing, finance, accounting, marketing, tourism and hospitality, shipping and business communications. It is a collaboration that involves a ‘flying faculty’ of academics travelling out to Asia to deliver teaching to the final year cohort, who make up a proportion of the 1,500 Plymouth students currently registered there. Students from Plymouth and Sri Lanka also take advantage of reciprocal international study opportunities at the respective institutions. 

Members of the University’s leadership team, including Professor Simon Payne, Deputy Vice-Chancellor and Dean of Academic Partnerships, were invited to the launch alongside Sri Lankan President, His Excellency Maithripala Sirisena, and the country’s Prime Minister, Hon Ranil Wickramasinghe. 

Professor Judith Petts, CBE, Vice-Chancellor of the University of Plymouth, said: 

Our partnership with the National School of Business Management is flourishing and we’re proud to be actively delivering teaching and learning to students in Sri Lanka and creating new pathways into higher education. And the opening of this remarkable ‘green university town’ is an exciting new development and one that will generate new opportunities for students both in Sri Lanka, but also here in Plymouth.”

Courtesy The Daily Mirror

Social Empowerment State Minister Anupa Pasqual and its officials were taken to task by South Korea Disaster Relief Foundation (SKDRF) President Cho Sung Lea for getting late by 30 minutes for a scheduled meeting in Colombo.

The meeting, which was held yesterday at the Social Empowerment Ministry, looked into how South Korea could help Sri Lanka overcome its current economic crisis.

South Korea became one of the most developed economies in the world in just 40 years and remains one of the few success stories.

“Getting late to start a scheduled meeting by 30 minutes is not a good sign. Ministers should be responsible for keeping their promises and being punctual,” Lea started. 

If this had happened in South Korea such officials would have been questioned and disciplinary action would be taken,” he said.

There is no point in meeting such Ministers,” he said.

If a meeting is scheduled for a specific time, it must begin at that time. If such Ministers cannot do that, there is no point in meeting such persons,” Lea lambasted.

“Telling lies and making promises in Sri Lanka has become an ordinary thing, and it has become part of their culture. As a country, people should be ashamed to hear such things from a foreigner. If people in Sri Lanka cannot change that habit, the country will not be able to establish connections with foreigners,” he said. 

“People must keep to their promises and never forget to fulfil them. Even if life goes on, promises should be fulfilled. Even Ministers should do the same. If not, there is no point in meeting such Ministers. People should not tell lies. They must have a better understanding,” he said.

Therefore, there should be a change in the education system and the thinking patterns of the people

 in Sri Lanka,” Lea added. (Chaturanga Pradeep Samarawickrama)

Pix by Kithsiri de Mel

---

Courtesy The Daily Mirror

The Executive, Legislature, and Judiciary of Sri Lanka’s democratic political system and the education system need to be reformed and the mindset of the people changed to see any development in the country, Korea Disaster Relief Foundation (KDRF) President Cho Sung Lea said yesterday.

While addressing a meeting to elaborate on how South Korea became one of the most developed and powerful countries in the world in just 40 years and the way they were willing to help Sri Lanka overcome its current economic downfall, Lea requested the government to start “new village projects.”

The meeting was held at the Social Empowerment Ministry yesterday.

The new village projects are the types of projects that a country should implement from the ground to become a developed country,” he said. 

“In South Korea, developing projects were initiated by villages. We used to build all roads so that people could use them efficiently and quickly. The South Korean Government funded to implement of such projects,” Mr Lea said.

“If Sri Lanka wants to become a developed country, the thinking pattern of the people should also change. For that, the education system should be changed,” he said.

“If the teachers do not change, there is no hope for Sri Lanka. Therefore, first, the thinking patterns of the teachers should be changed before changing the thinking patterns of the people,” he said.

The teachers should know how the children in Sri Lanka are living and what they are experiencing. We do not need better and brand-new buildings for educational purposes. All we need are good teachers,” Mr Lea added.

There should be a reform of State officials. Never think that politicians are the most respectable people in the country. In South Korea, the State officials used to greet every person received at any State institution, But the situation in Sri Lanka is very different,” he said.

The people of a country is sovereign. But in Sri Lanka, State employees behave like kings. Therefore, in that way, Sri Lanka has become a different country,” he added. (Chaturanga Pradeep Samarawickrama)

තිසර සමල් – අනුරාධපුර

එප්පාවල පොලිස් වසමේ කිරලෝගම, ගැටදිවුල ප්‍රදේශයේ පදිංචි 09 හැවිරිදි පිරිමි දරුවකු රවටා පැහැර ගෙන යාමේ සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් දින 04 ක් ගතවී ඇතත් මෙතෙක් එම දරුවා සම්බන්ධයෙන් හෝ පැහැර ගැනීම සිදු කළ පුද්ගලයා සම්බන්ධයෙන් නිශ්චිත තොරතුරක් සොයා ගත හැකි වී නැත.

මෙලෙස පැහැර ගැනීමට ලක්ව ඇත්තේ අංක 16, ගැටදිවුල, කිරලෝගම ලිපිනයේ පදිංචි පී.කේ දෙනෙත් ගෞරව ප්‍රේමසුන්දර  නම් නව හැවිරිදි පිරිමි දරුවෙකි.ඔහු කිරලෝගම සුබෝධි මහා විද්‍යාලයේ සිව් වන වසරේ ඉගෙනුම ලබන සිසුවෙකි.

මෙම  සිසුවා එම ප්‍රදේශයේ විදුලි කාර්මික ශිල්පි ආයතනයක් පවත්වාගෙන ගිය විදුලි කාර්මික ශිල්පියකු සමඟ සමීප ඇසුරක් තිබූ බවත්, අදාළ විදුලි කාර්මිකයා දරුවා රවටා පැහැර ගෙන යන්නට ඇති බවට සැක කරන බවත් දරුවාගේ දෙමාපියන් එප්පාවල පොලීසියට පැමිණිලි කර ඇත.

පසුගිය (19) රාත්‍රි 8.30 න් පමණ පසුව දරුවා නිවසේ නොමැති බවට දැන ගෙන සොයා බැලූවද  ඊයේ (22) පස්වරුව වන විට දින හතරක් ගත වී ඇතත්,  දරුවා සම්බන්ධයෙන් තොරතුරක් නොලැබුණ බව දරුවාගේ මව වන පුෂ්පා මල්කාන්ති මහත්මිය හඩා වැළපෙමින් පැවසූවාය.

තම පාසලේ මිතුරා ගැන තොරතුරක් අපේකෂාවෙන් පාසල නිමවී ඔහුගේ පන්තියේ මිතුරන්ද අතුරුදන් ගෞරවගේ නිවසට පැමිණ සිටින අයුරුද එහි ගිය අපිට දැක ගත හැකි විය.

දරුවා පැහැරගෙන ගිය බවට සැක කරන ඇස්වැද්දුමේ අසේල ප්‍රියන්ත නම් 45 හැවිරිදි විදුලි කාර්මිකයා සන්තකයේ දරුවා සිටින පොලීසිය අනාවරණය කර ගෙන ඇති අතර, අදාළ විදුලි කාර්මිකයා පැහැරගත් දරුවාද සමඟ පසුගිය (19) වැනි දින නාවුල හා මාතලේ ප්‍රදේශයේ ඔහුගේ සහෝදරයකුගේ හා සහෝදරියකගේ  නිවෙස් දෙකකට ගොස්    පසුදින  (20) අලුයම එම නිවසකින් දරුවාද රැගෙන ගොස් ඇති බවට තොරතුරු අනාවරණය කර ගෙන ඇත,  ඔහුට අයත්, YI- 1752 දරණ රතු පැහැති ත්‍රී රෝද රථයෙන් දරුවා පැහැර ගෙන ගොස් ඇති බවටද පොලීසිය අනාවරණය කර ගෙන ඇති අතර, ඔහුගේ දුරකථන අංකයට ලැබුණු ඇමතුම් මෙන්ම, ඔහුගේ සමීපතමයන් රැසකගෙන්ද ප්‍රකාශ සටහන් කර ගෙන ඇති බවද පොලීසිය පවසයි.

දරුවාගේ මව වන පුෂ්පා මල්කාන්ති මහත්මිය මේ සම්බන්ධයෙන් අදහස් දක්වමින් කියා සිටියේ,

පහුගිය 19 වැනිදා පුතා අතුරුදන් වුණාට පස්සේ අදට (22) දවස් 04 ක් වෙනවා තවම තොරතුරක් නෑ, හොයනවා හැම තැනකම, අනේ රත්තරන් පුතේ මට ඔයා නැතිව මේ ගෙදරට වෙලා ඉන්න බෑ, පුතා හවසට සෙල්ලම් කරලා චන්ඩියෙක් වගේ අම්මේ කියාගෙන ගෙදරට එන හැටි මතක් වෙන කොට මට ඉන්න බෑ, මං එයාගේ ෆොටෝ ලඟ තියාගෙන බල බලා ඉන්නේ හැම වෙලාවකම, කොයි වෙලාවක හරි පුතා එයි කියලා ගෙදරට, කොයි වෙලාවකට හරි මගේ රත්තරන් පුතා මට කථා කරයි කියලා මං බලාගෙන ඉන්නවා.

මගේ පුතා හොඳින් ඉන්නවා කියලා මං දන්නවා, මගේ දරුවා ගෙනියපු කෙනාගෙන් මං ඉල්ලන්නේ මගේ දරුවාව මට දෙන්න, මට ඕන මගේ දරුවා විතරයි, මට දරාගන්න බෑ මගේ දරුවා මතක් වෙන කොට, මගේ දරුවා ආපහු එවන්න පිං සිද්ධ වෙනවා.

මගේ පුතේ ඔයා ඉන්න තැනකින් මට කථා කරන්න, මට ඔයාගේ කටහඩ හරි අහන්න ඕන මගේ පුතේ, මට ඔයා නැතිව පපුව පැලෙන්න එනවා, මං හොඳන් ඉන්නවා කියලා කියන්න ඉන්න තැනකින් මගේ පුතේ, මං වැඳලා කියන්නේ මගේ දරුවා ගෙනියපු කෙනාට එයාට කිසිම කරදරයක් කරන්නේ නෑ අපි මගේ දරුවා මට දෙන්න යනුවෙන් හඩා වැටෙමින් පැවසුවාය.

අතුරුදන් දරුවාගේ එකම සොයුරිය වන ගෞරවී කන්ෂිකාද හඩමින් කියා සිටියේ

මල්ලි නැතිව මේ ගෙදර පාලුයි,අම්මා තාත්තා, මං ගොඩක් දුකින් ඉන්නේ, අනේ මල්ලි ඉක්මනට එන්න, මට ඔයා එක්ක සෙල්ලම් කරපු හැටි, රණ්ඩු වුණ හැටි මතක් වෙද්දී ඉන්න බෑ, මල්ලිව ගෙනියපු කෙනාට කියන්නේ අනේ අපිට මල්ලිව ඉක්මනට ගෙනත් දෙන්න යනුවෙනි.

පොලිස් කණ්ඩායම් කීපයක් මෙම සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් පරීක්ෂණ පවත්වති.

තිසර සමල් – අනුරාධපුර

මේ හැම ආණ්ඩුවක්ම ඡන්ද කල් දැම්මා, ඡන්ද තියලා තමයි පහුගිය කාළයේ ආණ්ඩු වලට කෙළ වුණේ යැයි රාජ්‍යය අමාත්‍යය චාමර සම්පත් දසනායක මහතා පැවසීය.

ඒ මහතා මේ බව ප්‍රකාශ  කර සිටියේ එප්පාවල පැවති උත්සවයකින් අනතුරුව මාධ්‍යවේදීන් නැගූ ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු සපයමින්ය.

එහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වූ ඒ මහතා,

හැම ආණ්ඩුවම ඡන්ද කල් දැම්ම නේ,  මේ ආණ්ඩුව විතරක් නෙවෙයි,  මං හිටපු මහ ඇමති මං අයින් වුණේ 2019, මං තමා අන්තිමටම අයින් වුණ පළාත් සභාව ඌව පළාත් සභාව,  අද 2022 යි, අද වෙනකල් පළාත් සභාවක් තියෙනවාද? මේ හැම ආණ්ඩුවක්ම ඡන්ද කල් දැම්මා, මේ ආණ්ඩුව ඡන්ද කල්දානවාද?  නැද්ද? කියලා තවම කියලා නෑ, ඡන්ද තියලා තමයි පහුගිය කාළයේ ආණ්ඩු වලට කෙළ වුණේ, මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහත්තයයි, රනිල් වික්‍රමසිංහ මහත්තයායි හවුල් ආණ්ඩුවක් කරගෙන ගියා, 2017 ඡන්දේ තිබ්බා, දෙන්නා දෙපැත්තෙන් ඉල්ලුවා, එක්කෙනක් බුලත් කොළයෙන් ඉල්ලුවා, එක්කෙනෙක් අලියාගෙන් ඉල්ලුවා,  පොහොට්ටුව උඩ ගියා. ඊට පස්සේ මොකද වුණේ ? ආණ්ඩුව දෙදරුවා,  ආණ්ඩුව වැටුණා.මොකද වුණේ? ඊට පස්සේ 2019 අලුත් ආණ්ඩුවක් පත් වුණා, ප්‍රාදේශීය සභාවක් තියලා රටක් හදන්න පුලුවන්ද?  ප්‍රාදේශීය සභා වලින් හැදෙන්නේ ග්‍රාමීය ජනතාවගේ එදිනෙදා ජීවිතයේ තියෙන ඒවා, ඉස්සරලා රට හදනවා නම් මගේ මතය රටේ තියෙන ප්‍රශ්න ටික, ගැටලු ටික විසඳන්න ඕන, ඡන්ද තියලා බලන්න කියන්න, අපි ඕන පක්ෂයකින් අපේ කණ්ඩායම ඉදිරිපත් කරනවා.

ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ නායක මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මැතිතුමන්ගේ වැඩි බරක් තියෙන්නේ සජිත් ප්‍රේමදාසට තමයි.ගිය සැරේ ගෝඨාභය මහත්තයා ජනාධිපතිවරණයට ඉල්ලපු වෙලාවේ ඉඳන්ම එතුමාගේ බර තිබුණේ, සජිත් ප්‍රේමදාස මහත්තයාගේ පැත්තට, ඒ පැත්තට තමයි ඇදුනේ, ඒ ඇදිල්ල තාමත් ඇදිලා යනවා ඒ පැත්තට.අපි 09 දෙනෙක් ඉන්නවා තාම පැත්තකට බරක් නෑ, අපි කණ්ඩායමක් ඉන්නවා, ඉස්සරහට හොඳ තීන්දුවක් ගන්නවා.දැනට අපි බලන්නේ මේ උන්නු තැනින් ටිකක් උඩට එන්න, මොනවා හරි කරලා මේ ප්‍රශ්න ගැටලු නිරාකරණය කරලා චුට්ටක් රට උඩට ආවොත් අපිට සතුටුයි.

අකිල තෙන්නකෝන් මහජන ආරක්ෂක අමාත්‍යතුමන්ගේ මාධ්‍ය ලේකම්

ඉන්දීය ණය ආධාර යටතේ  ශ්‍රී ලංකා පොලිසියට ලබාදීමට නියමිත ජිප් රථ 500න් ප්‍රථම අදියර ලෙස නව ජීප්‍ රථ 125ක් පොලිසියට ලබාදීම අද (22 දා) මහජන ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයේදී සිදුවිය.

මෙහිදී ශ්‍රී ලංකාවේ ඉන්දියානු මහ කොමසාරිස් ගෝපාල් බාග්ලේ මහතා සංකේතාත්මකව ජීප් රථ මහජන ආරක්ෂක අමාත්‍ය ටිරාන් අලස් මහතා වෙත ලබා දුන්නේය.

මෙහිදී අදහස් දක්වමින් අමාත්‍ය ටිරාන් අලස් මහතා ප්‍රකාශ කර සිටියේ ශ්‍රී ලංකා පොලිසියට අද විශේෂ දවසක් බවත්, සමහර පොලිස් ස්ථානවල රාජකාරී කිරීම සඳහා වාහන නොමැති තත්ත්වයක් තුල එයට විසඳුමක් ලෙස මෙම නව ජීප් රථ 500 ලබා ගැනීමට හැකිවීම ගැන සතුටු වන බවත්ය.

මහජනතාවගේ ඉල්ලීම් අනුව සොරකම් සහ මත්ද්‍රව්‍ය මැඩලීමට මෙම නව ජීප් රථ ශ්‍රී ලංකා පොලිසියට ඉතා අවශ්‍ය බවත්, පොලිසියට වාහන සපයා ගැනීම පසුගිය අවුරුදු 3 දීම කරගැනීමට නොහැකි වූ බවත්, ඉන්දීය මහ කොමසාරිස්තුමන් සමග ඉතා සමීපව වැඩකිරීම නිසා මෙම ව්‍යාපෘතිය කඩිනමින් සාර්ථක කර ගැනීමට හැකි වූ බවත් ඒ සඳහා ඉන්දීය මහ කොමසාරිස්තුමන්ටද විශේෂ ස්තූතිය පල කරන බවත් වැඩිදුරටත් අදහස් දක්වමින් මෙහිදී අමාත්‍ය ටිරාන් අලස් මහතා පවසා සිටියේය.

ශ්‍රී ලංකාවේ නීතිය හා සාමය පවත්වා ගැනීමට, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය හා ස්ථාවරත්වය පවත්වා ගැනීමට මහජන ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයා මගින් ශ්‍රී ලංකා පොලිසියට මෙම නව ජීප් රථ ලබාදීමට හැකිවීම පිලිබඳව ඉන්දියානු රජය ඉතා සතුටුවන බව ශ්‍රී ලංකාවේ ඉන්දියානු මහ කොමසාරිස්  ගෝපාල් බාග්ලේ මහතා අදහස් දක්වමින් ප්‍රකාශ කර සිටියේය.

චානක බණ්ඩාරගේ, සභාපති, සිංහල සංවර්ධන සංවිධානය

සිංහලයා වඳ වෙන ජාතියක්?, සිංහල ක්ෂය වෙන භාෂාවක්?

1981 සංගණනයේ ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහල ප්‍රතිශතය 74% විය. ශ්‍රී ලංකාවේ අදටත් සිංහලයන් 70% සිටිතැයි බොහෝ දෙනා කියත්. නමුත් එය එසේ යයි පිළිගැනීමට තරම් සාක්ෂි තිබේද?

1970 – 1978 පමණ දක්වා රජයන් ‘පුංචි පවුල රත්තරං’ කියා දැවැන්ත පවුල් සංවිධාන වැඩපිළිවෙලක් ක්‍රියාත්මක කරවීය. වාසේක්තමි ශල්‍යකර්ම කරන පිරිමින්ට මුදලින් ආධාර පිරිනැමුණි. දරු ප්‍රසුත සඳහා රෝහල්ගත වන කාන්තාවන් දරු ප්‍රසුතියෙන් පසු වඳ සැත්කමකට භාජනය කෙරිණි. ඔවුනටද මුදල් සහ වෙනත් තෑගී බෝග ලබා දුනි. ‘පුංචි පවුල රත්තරං’ වැඩපිළිවෙල අති සාර්ථක විය. රටේ ජනගහන වැඩිවිම බෙහෙවින් පාලනය කෙරුණි. නමුත් එය  මුලිකව බලපෑවේ සිංහල පවුල් වලට බව කවුරුත් පිළිගන්නා කරුණකි. සිංහලයන්ට සාපේක්ෂව රටේ දෙමළ සහ මුස්ලිම් ජනගනයන් ඉතා සීග්‍ර වර්ධනයනට ලක්විය. අදද එය සිදුවෙමින් පවතී.

1970 දශකයේ කොළඹ මහා නගර සභා ප්‍රදේශය තුල (කොළඹ 1 – 15) සිංහල ප්‍රතිශතය 65% – 70%ක් පමණ වුවත්  අද එය 35% – 40%ට පමණ පහත වැටි ඇති බව නොරහසකි. කොළඹ නගරයේ බසයක ගමන් කරන්නෙකුට එය තුල සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් ජනයා සමාන ගණනින් ගමන් කරන බව දක්නට ලැබේ. බොහෝ මහ නගරවල තත්ත්වයද මෙසේය (ගාල්ල, මහනුවර, නුවරඑළිය, බදුල්ල, කෑගල්ල, කුරුනෑගල, මීගමුව වැනි).

1964 අත්සන් තබන ලද සිරිමා – ශාස්ත්‍රී  ගිවිසුම එන තුරු පසුගිය 20 වෙනි ශත වර්ෂයේදී ‘කල්ලතෝනින්’ වශයෙන් හඳුන්වනු ලැබූ දකුණු ඉන්දීය ද්‍රවිඩයන් ඉතා විශාල ලෙස ශ්‍රී ලංකාවට හොරෙන් පැමිණ මෙහි පදිංචි වුහ. (එවිට ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථිකය ආසියාවෙන් දෙවැනි වුයේ ජපානයට පමණි). ඔවුන්ගෙන් ඇතැමෙක් මේ රටේ අති සාර්ථක ව්‍යවසායකයන් බවට පත් වුහ.

ප්‍රභාකරන්ගේ පියා (ඔහු කේරල වැසියෙකි) පවා මෙරටට හොරෙන් පීනා පැමිණියෙකි. චෙල්වනායගම් උපන්නේ මැලේසියාවේය. ඔහු කිසිදා ශ්‍රී ලාංකික පුරවැසියෙක් නොවීය.

සමහර කල්ලතෝනි බෝට්ටු  මිනිසුන්ව මුහුදට තල්ලු කර, ඒ අය ශ්‍රී ලංකාවට පිහිනා ඒමේදී මිය ගිය  කනගාටුදායක  කථා එකළ නිතර  ඇසීමට ලැබී ඇත (බොහෝ බෝට්ටු පැමිණියේ ශ්‍රී ලංකා මායිම් පෙනෙන තෙක් මානයට පමණි).

මාළු අල්ලන ධීවරයන් මෙන් පෙනී සිටිමින් දකුණු ඉන්දියාවෙන් ද්‍රවිඩයෝ බෝට්ටුවලින් පැමිණ  දැනිදු මෙරට උතුරේ පදිංචි වෙන බවට වාර්ථා පළවී තිබුණි. පසුව, මොවුන් ශ්‍රී ලංකාවේ නන් දෙසට විහිද යති. බොහෝ විට නතර වන්නේ කොළඹය.

මේවා සංවිධානාත්මකව කරන උතුරේ දේශපාලඥයෝ සිටි බව නොරහසකි. වීසා ලබාගෙන මෙරටට පැමිණ නික්ම නොගොස් සිටින දකුණු ඉන්දියානු ද්‍රවිඩයෝ, මාලදිවයින්, පාකිස්ථාන් වැසියන් පිළිබඳව වාර්ථා පුවත් පත් වල නිරතුරුව පළවී තිබුණි. මෙවැනි අයට මෙහි ජීවත් වීමට ඉඩ නොදිය යුතුය.

වීසා නොමැතිව හොරට සිටින තමිල්නාඩුවෙන් ආ අය ශ්‍රී ලංකාවේ විවිධ ප්‍රදේශ වලින් අනන්තවත් හමුවී ඇත.

මේ අය සංගණන වාර්තා, චන්ද හිමි නාමල්ඛන වලට හසු වෙන්නේ නැත. ඔවුන් සැඟවී මෙන් ජීවත් වෙති. ඇතමුන් හොරට පුරවැසිකම් සාදා ගනිති. විශාල පමණින් මුදල් හොරට දී නොරටුන් ආගමන විගමන දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ශ්‍රී ලාංකීය විදේශ ගමන් බලපත්‍ර ලබා ගෙන ඇති බවට ප්‍රවෘර්ති ශ්‍රී ලංකාවේ මාධ්‍යවල/සමාජ මාධ්‍යවල පලවී තිබේ.

සල්ලි විසිකරන්නේ නම්, හොර උප්පැන්න සහතික, හොර ජාතික හැඳුනුම් පත්, හොර රියදුරු බලපත්‍ර මේ රටේ සාදා ගැනීම ඒ තරම් අපහසු නොවන බවට කථා අසන්නට ලැබී තිබේ.

සමහර නොරටුන් ශ්‍රී ලාංකිකයන් විවාහ කරගෙන මේ රටේ පුරවැසිභාවය ලබා ගනිති. ඇතැමෙක් පසුව දික්කසාද වී ඔවුනගේ ජාතිකයන් සමඟ විවාහ වී ඒ අය මේ රටට ගෙන්වා ගනිති.

සිංහලයන් බොහෝ දෙනෙක් තාවකාලිකව (මැද පෙරදිග) හෝ ස්ථිරව (ඇමරිකාව, කැනඩාව, ඕස්ත්‍රේලියාව වැනි) මේ රට හැර ගොසිනි. මේ ලෙසින් බලන කල ශ්‍රී ලංකාවේ අද 70%ක් සිංහලයන් සිටිතැයි විශ්වාස කිරීම ඉතා උගහටය.

දැන් මෙහි චීන ජාතිකයන්ද බොහෝය. මේ පිළිබඳව මේ ලිපි පෙලෙන් වෙනම කථිකා වේ.

සිංහල නම් ගත් ද්‍රවිඩයන් සහ මුස්ලිමානුවන් බොහෝය. විශේෂයෙන්ම 1983 දෙමළ කෝලාහල වලින් පසු සිංහල නමක් දැරීම සිය ජිවිතාරක්ෂාවට සහ රැකියාවක් ලබා ගැනීමට උදව් වනු ඇතැයි බොහෝ ද්‍රවිඩයන් විශ්වාස කළහ. රත්නායක මුදියන්සේලාගේ,  විජේසුන්දරලාගේ, හේවාවසම්,  පටබැඳි  වැනි සිංහල නම් ලබා ගත් ද්‍රවිඩයන් සහ මුස්ලිමානුවන් සිටිත්.

මේ කරුණු සලකා බැලීමේදී අද ශ්‍රී ලංකාවේ ඇත්තටම 70% සිංහලයන් (බෞද්ධ/ක්‍රිස්තියානි) වාසය කරන්නේ යයි සිතීමට අපහසුය. මෙම ලියුම්කරු විශ්වාස කරන්නේ මේ ප්‍රතිශතය 65% – 67% වැනි අගයක් විය යුතු බවයි. කෙනෙක් එය ඊටත් වඩා අඩුයයි කීමට පුළුවන. නිවැරදි සංඛ්‍යාලේඛන නොමැති විම බලවත් අඩුපාඩුවකි.

මේ අගය මේ තරමින් වත් තිබෙන්නේ 1983න් පසු ශ්‍රී ලාංකික ද්‍රවිඩයන් ලක්ෂ 12ක් පමණ ස්ථිර ලෙස මෙරට අත් හැර යාම නිසාය (බටහිර රටවලට).

ද්‍රවිඩ තරුණයෝ 30,000ක් වත් තිස් අවුරුදු යුද්ධය නිසා මිය ගියහ. තවත් සාමාන්‍ය වැසියන් 10,000 වත් යුද්ධය නිසා (30 අවුරුදු යුද්ධයෙන්) මියයන්ට ඇතිය.

පුදුමය නම් මේසා විශාල ද්‍රවිඩයන් ප්‍රමාණයක් මෙරට අත්හැර ගියත්/මිය ගියත් ශ්‍රී ලංකාවේ ද්‍රවිඩ ප්‍රතිශතය (ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ සහ ඉන්දීය (වතුකර) දෙමළ) අදත් එදා 1981 සංගණනයෙදී වූ 20%ට හෝ ඊට වැඩි හෝ ආසන්නව තිබිමයි.

1983න් පසුව දස දහස් ගණනින් දෙමළ ජනයා උතුර විශේෂයෙන්ම යාපනය අත් හැර කොළඹට සංක්‍රමණය වුහ. ඔවුහු තම උතුරේ ඉඩම්ද රැකගෙන, කොළඹ සිය ස්ථිර වාසස්ථානය  බවට පත් කර ගත්හ. ඇතැමෙක් පසුව කොළඹ හැර දමා බටහිර විදෙස් රටවලට සරණාගතයන් ලෙස ගියහ. මේ සියළු දේ සඳහා පැවති මධ්‍යම රජයන් විසින් සියළු පහසුකම් සලසන ලදී. වැල්ලවත්ත හැරුණු කොට දෙහිවල, බම්බලපිටිය, කොටහේන, මෝදර, මට්ටක්කුලිය අද තනිකරම පාහේ දෙමළ වාසභුමි බවට පත්වී ඇත. මේ සමහර ප්‍රදේශවල සිංහලයන් 25%ක් වත් ඇද්ද?

කොළඹ පුද්ගලික අංශයේ විධායක තලයේ උසස් රැකියා දරන්ණේ බොහෝ විට ද්‍රවිඩ සහ මුස්ලිම් අයයි. ඒ අයගේ චතුර ඉංග්‍රීසී කථික හැකියාවද එයට හේතුවකි. අද බර්ගර් වරු නැති තරම්ය. ඔවුන්ද ක්ෂය වෙන ජාතියකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ බිලියන පතියන් අතරින් සුළු ජාතිකයෝ (දෙමළ සහ මුස්ලිම්) සිංහලයන්ට වඩා වැඩිය. මේ අය අතර රටේ පිළිගත්, ප්‍රසිද්ධ ව්‍යවසායකයෝ සිටිත්.  නොයෙක් වංචා, දුෂණ වලින්, මත් ද්‍රව්‍ය ජාවාරම් වලින් ධනපතියන් වූ අයද වෙත්. සිංහල බිලියනපතියන් ගෙන් වැඩි දෙනෙක් දේශපාලකයෝ සහ දේශපාලකයෝ නිසා ධනවතුන් වූ අයයි.

කොළඹ අලුතින් බිහිවී ඇති සුපර් මාර්කට් වල, විශේෂයෙන්ම ප්‍රධානතම ජාලා දෙකක, පාරිභෝගික සහායක සේවකයන්ගෙන් 65%ක් වත් ද්‍රවිඩ අයය. වැඩි දෙනා කාන්තාවන් වන අතර මේ අය වතුකරයෙන් ගෙන ආ අය බව පෙනේ.  නුගේගොඩ, බත්තරමුල්ල, මහරගම, බොරැල්ල වැනි සිංහලයන් වැඩියෙන් සිටින ප්‍රදේශවල පවා තිබෙන මේ සුපර් මාර්කට් `වෙළඳ සැල් වල සිංහල හරිහැටි කථා කිරීමට බැරි දෙමළ වෙළඳ සහායකයන් පත් කිරීම සිංහල ගණුදෙණුකරුවනට කරන අපහසුවකි. ඒ ප්‍රදේශවල සිටින සිංහලයනටද මේවායේ රැකියා දිය යුතුය.

1981 සංගනනය අනුව මේ රටේහි වූ මුස්ලිම් ප්‍රතිශතය 8%කි. අද මෙය 12% වත් විය යුතුය. මෙරට මුස්ලිම් ජනතා ප්‍රතිශතය ඉතා සීග්‍රයෙන් ඉහළ යන බව නොකිවමනාය. කොළඹ නගරයේ මරදාන, දෙමටගොඩ, මාලිගාවත්ත, කොම්පඥවීදිය, ග්‍රෑන්ඩ්පාස්  වැනි නාගරික කොට්ටාශ මුළුමනින්ම වාගේ මුස්ලිම් ප්‍රදේශ බවට පත්ව ඇත. දුප්පත් ලෙස ජීවත් වන මුස්ලිමානුවන්ද, ඒ හා සමාන අන් ජන කොට්ටාශ වලට සාපේක්ෂව, වඩා පිරිසිඳුව ජීවත්වන බව දක්නට ලැබේ.

මුස්ලිම් ඇතැම් ස්ත්‍රීන් දැන් නැවතත් බුර්කාව පලඳිති. ඒ මන්ද?

පාස්කු ප්‍රහාරයෙන් පසු සිරිසේන ජනාධිපති තුමාට බුර්කාව ඉතා පහසුවෙන්  තහනම් කිරීමේ හැකියාව තිබුනේය. ඔහු එසේ නොකළේය. දුර්වල නායකයන් නිසා පීඩා විඳින්නේ මුළු රටමය.

සිංහලයාට යාමට වෙන රටක් නැත

ලොව සිංහලයා ජීවත් වන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ පමණය. ඔහුට/ඇයට යාමට වෙනත් රටක් නැත. ශ්‍රී ලංකාවේ හැර ලොව වෙන කිසිදු රටක සිංහල භාෂාව කථා නොකරයි. දෙමළ, ජාතියක් සහ භාෂාවක් ලෙස පිළිගත් රටවල් ඇත – ඉන්දියාව, සිංගප්පුරුව, මැලේසියාව, දකුණු අප්‍රිකාව, ෆිජී යන රටවල තමිල්නාඩුවෙන් සංක්‍රමණය වූ  ද්‍රවිඩ අය ජීවත්වේ. ද්‍රවිඩ භාෂාව එම රටවල පිළිගත් භාෂාවකි.

 තමිල්නාඩුවේ (දකුණු ඉන්දියාවේ පමණක්) ද්‍රවිඩයන් කෝටි 7ක් පමණ වෙසෙති, කේරලයේ මලයාලියෝ කෝටි 3.2කි. මුළු මැද පෙරදිගම ශ්‍රී ලාංකික මුස්ලිම්වරුන්ට විවෘතය. ශ්‍රී ලංකාවේ මුළු ජනගහනයම කෝටි 2.2ක් පමණි. සිංහල ජන සංඛ්‍යාව කෝටි 1.5 ට අඩුය.

මුළු ලොවම සිටින සිංහලයන් සංඛ්‍යාව කෝටි 1.5ක් යයි කිව හැක (ලක්ෂ 150ක්). මෙය සාගරයේ ඇති ජල බින්දුවක් මෙනි.

ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහලයන් ඔවුන්-ඔවුන් කුලල් කා ගනිති. එක පවුලේ සහෝදර සහෝදරියන් මිනිමරා ගනිත්, එකෙක් තවකෙකුට විරුද්ධව නඩු කියයි. ඉඩම් තන්හාවෙන් අන්ධව සහෝදරයෝ  එකතුවී අනෙකාව නොමරා මරත්. සිංහල දික්කසාද ද එන්න එන්නම වැඩිවේ.

මෙවැනි තත්ත්වයක් තුල රටේ සිංහලත්වය පිරිහීයාම පුදුමයක් නොවන්නේද?

දිනපතා මිනීමැරුම් සහ වෙනත් අපරාධ ඉතා අධිකය. සිංහලයන් ඔවුන් ඔවුන් අතර අතර පවතින නොසරුප් බව වැඩිකර ගන්නා කල්හි ද්‍රවිඩයන් සහ මුස්ලිමානුවන් ඔවුන්ගේ ජාතිකයන් සමඟ කුලල් නොකා සමගිව ජීවත් වෙත්.

ශ්‍රී ලංකාව තුල තමන් සුළු ජාතියක් බව වටහාගෙන ඇති ඔවුහු තමන්ගේ ජාතිය, භාෂාව, ආගම දිවිහිමියෙන් ආරක්ෂා කර ගැනීමට කටයුතු කරත්. තම ජනගහනය කෙසේ හෝ වැඩි කර ගනිති. ඒවායේ වරදක් නැත.

විදේශගත වූ විටද සිංහලයෝ එම රටවල දී ශ්‍රී ලාංකික ද්‍රවිඩයන් සහ මුස්ලිමානුවන් මෙන් නියම සහෝදරත්වයෙන් (camaraderieship) යුක්තව කටයුතු නොකරති. ඒ රටවලදී ද ඔවුහු තම සහෝදර සිංහලයා පරයා යාමේ මානසිකත්වයෙන් යුක්තව කටයුතු කරයි.

ශ්‍රී ලංකාව තුල සිංහලයන් මහ ජාතිය බව ඇත්තය. නමුත් දකුණු ආසියා කලාපය ගතහොත් (සාර්ක්) ඔවුහු සුළු ජාතියක්ය. ද්‍රවිඩයනට සහ මුස්ලිමානුවනට ඔවුන්ගේ ‘සහුර්ද්‍රයන්’ සාර්ක් කළාපයේ ඇත.

ජාත්‍යාන්තර පරිසර උපදේශකයෝ

මැයි, ජුනි. ජුලි මාසවල රට පුරාම තිබුනේ ගෑස්, භූමිතෙල් සහ ඉන්ධන පෝලීම්ය. එකළ මුළු රටම, ඉතා මූසල, අන්ධකාරයකින් වැසී තිබුණි. අරගලය ඉතාම තදින් ක්‍රියාත්මක විණි .

නව ජනාධිපතිතුමා පැමිණීමත් සමඟ මේ පෝලීම් අහෝසී විය. ඒ පිළිබඳව කීර්තිය එතුමාට හිමිවේ (රට නිශ්චිතවම බංකොලොත් භාවය ප්‍රකාශ කර තිබුණු නිසා විදෙස් ණය ගෙවීම – තාවකාලිකව –  අනවශ්‍ය නිසා රටේ විදෙස් සංචිත ඉතිරි විය. එහි වාසිය රජයට ලැබුණි.  ගොටාභය මහතා අන්තිම කාළය දක්වා රජයන් විසින් ගත් ණය (ඔහුට පෙර රජයන්) ගෙවීමට තැත් කළේය).

ඉන් පසුව වූ රජයේ ආර්ථික සහ සමාජ ක්‍රියාමාර්ගයන් ගැන ජනතාව තුල අප්‍රසාදයන් මතුව ඇත.

විදේශිකයෝ අපේ පරිසර හෝ වෙනත් විශේෂඥයන් ලෙස අප පත්කර ගන්නේ ඇයි?

මේ ඊනියා විදේශිකයනට වඩා අපේ රටට අවංකවම ආදරය කරන, අපේ පරිසරය ගැන කැපවුණු, උසස් දැනුමක්  ඇති,  ජාත්‍යාන්තර මට්ටමේ, අපේම විශේෂඥයෝ ඇත.  

පර්ත් විශ්ව විද්‍යාලයේ චරිත පට්ටිආරච්චි,  අපේ තල්මසුන් ආරක්ෂා කරන ආශා ඩී වෝස් වැනි අය

ජාත්‍යාන්තරය ජයගත් දක්ෂ පරිසරවේදීන්වේ. 

මාලදිවයිනේ නෂීඩ් මහතාට අවශ්‍යව ඇත්තේ ඒ රටට ඇති අයහපත් දේශගුණික බලපෑම් නිසා, එම රට මුහුද නිසා යට වෙනවාය කියන  ප්‍රදේශවල වැසියන්ට මේ රටේ පදිංචිය ලබා දීමයි. ඒ සඳහා අපේ නැගෙනහිර පළාතේ වෙනම කොටසක් ගැන එතුමා ඇස ගසා සිටී. ඒ වෙනුවෙන් මුදල් ගෙවීමට ඔහු සුදානම්ය.

දැන් නෂීඩ් මහතා කාලගුණය පිළිබඳව ශ්‍රී ලංකා රජයේ ජාත්‍යාන්තර උපදේශකයෙකි. 

නෂීඩ් මහතාට කරන්න බැරි දෙයක් නැතැයි  කියති. ඔහු ඒ තරම්ම දක්ෂයය. මෙතුමා මේ හදන්නේ මෙම තනතුර මඟින් ඔහුගේ ඒකායන අභිප්‍රාය කෙසේ හෝ ඉෂ්ට කර ගන්නද?

සෝල්හයිම් ද දැන් මේ රටේ පරිසරය පිළිබඳව ජාත්‍යාන්තර උපදේශකයෙකි.  රුවල් හබලකටත් වඩා දිග ලී දණ්ඩකින් වත් සෝල්හයිම්ව නොඅල්ලමි.

සෝල්හයිම් මේ රටට කරන්න ගිය හානිය මේ රටේ ජනයා හොඳින් දනී.

සෝල්හයිම් නැවතත් මේ දිනවල ශ්‍රී ලංකාවේ කරක් ගැසීමට පැමිණ ඇත්තේ සර්ව පාක්ෂික සමුළුව කාලයේ කිසියම් ‘ගුන්ඩුවක්’ අදින්නද?

ශ්‍රී ලංකාවේ ජාත්‍යාන්තර පරිසර උපදේශක සෝල්හයිම් පසුගියදා නුගේගොඩදී මනෝ ගනේෂන් හමුවී සාකච්චා කලේ මොනවාද? (පරිසරය ගැනද, ඊළම ගැනද?).

සෝල්හයිම් ඉදිරි මාසවල තව කී වරක් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණේද? ඔහු අනිවාර්යයෙන්ම උතුරට යනවා නොවේද?

එසේ ගියහොත් ඔහු KP වත් හමු වේවි නේද? 

මේ නෂීඩ් මහතා, සෝල්හයිම්ලා ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් වැඩ කරනවාය  කියා ජාත්‍යාන්තරයේ කරනම් ගසන්නේ අපේ මුදලින් නොවේද?  අපට දැන් ඇත්තේ සොච්චම් ඩොලර් සංචිතයකි (බෙහෙත් ටික පවා ගෙන ඒමට මුදල් නැත).

උතුර ආරක්ෂා කිරීම සහ මන්නාරම

උතුරේ සිංහලයන් සහ මුස්ලිමානුවන් වැඩි වශයෙන් පදිංචි වී සිටින්නේ නම් (විශේෂයෙන්ම මන්නාරම, යාපනය, පේදුරු තුඩුව, වැල්වැටිතුරේ, මුලතිව් වැනි ප්‍රදේශවල), එය ශ්‍රී ලංකාව භෞමිකව ආරක්ෂා කිරීම උදෙසා ද කදිම රක්ෂණයකි. උතුර රැක ගැනීමට නම් එහි සිංහලයන් සහ මුස්ලිමානුවන් බොහෝ වාසය කල යුතුය. ප්‍රභාකරන් උතුරේ සිටි මුස්ලිමානුවන් ලක්ෂයකට වඩා පිරිසක් දකුණට එලවා දැමුවේ එහෙයිනි.

අද සිංහලයන්ට මේ යථාර්ථය අවබෝධ නොවේ. පුත්තලමේ සිටි මුස්ලිමානු සරණාගතයන් ආපසු උතුරට (මන්නාරමට) රැගෙන ගියා කියා ඔවුහු මැසිවිලි නගති.  මේ ගැන කියා ඔවුහු මුළු රටම කණ පිට පෙරළුහ.

තාර්ථික ලෙස සිතීමට ඇති නොහැකියාව (rationality),  ප්‍රශ්නයක් ගැන ගැඹුරින් නොසෙවීම (investigative) සහ අවශ්‍ය තරමට වඩා  සංවේදීවීම (emotional)  අප සිංහලයන්ගේ දුර්වල කමකි.

ශාෆි අවංක, ගුණ ගරුක මිනිසෙක් බව දැන් හෙළිවී තිබේ. ඉදින්, මෙවැනි අහිංසකයනට නිකරුනේ පහර දුන්නේ ඇයි? එවැනි දේ කිරීමට පෙර බොහෝ සිතා බැලිය යුතු නොවේද?

යාපනයේදී අවතැන් වූ, පසුව පුත්තලමේ විසු මුස්ලිමානුවන් සීලාවතුරේ, මන්නාරමේ, තලේමන්නාරමේ පදිංචි කිරීම ඉතා හරිය.

ඒ අය කලින්ද යාපනයේ ජීවත්වූ මුස්ලිම් වරුන්ය. ප්‍රභාකරන් පැය 24ක් තුල එලවා දැමීම නිසායි ඔවුන් පුත්තලමේ සරණාගාතයන් බවට පත් වුයේ.

දැන් සිදුවී ඇත්තේ උතුරු පළාතේ මුස්ලිම් ප්‍රතිශතය වැඩි වීමය. මෙය හොඳය.  ඔවුන් මන්නාරම අපට ආරක්ෂා කර දෙනු ඇත. තලෙයිමන්නාරම යනු මේ රටට උතුරෙන් මුහුදෙන් ඇතුල්වීමට ඇති ප්‍රධානතම දොරටුවයි.  එහි සිට තමිල්නාඩුවේ දනුෂ්කොඩි වරයට ඇති දුර කිමි 20ක් පමණය.  මෙය ශ්‍රී ලංකාව සහ ඉන්දියාව අතර කෙටිම දුරකි.

එක්තරා මුස්ලිම් ඇමතිවරයෙක් විල්පත්තුව වනය කපා පුත්තලමේ සිටි මුස්ලිමානුවන් ගෙන එහි ගොස් පදිංචි කිරීම ඉතා වැරදිය. එය සමාව දිය නොහැකි අපරාධයකි. දඬුවම මදි වුවත්; ඔහුට ගරු අධිකරණයෙන් ඒ පිළිබඳව දඬුවම් කර ඇත.

ඊනීයා සිංහල දේශපාලන පක්ෂ

දකුණේ සියළු දේශපාලන පක්ෂ ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවය ප්‍රවර්ධනය ගැන කථා කරති. එසේ නොකළහොත් ඔවුනට බලයට ඒමට බැරියයි ඔවුහු සිතති. මෙය මිත්‍යා සිතිවිල්ලකි. සිංහල, බෞද්ධයන් ගැන ඔවුන් කථා නොකරති.

සිංහල, බෞද්ධයන් ගැන කථා කිරිමට රටේ එකම දේශපාලන පක්ෂයක්වත් නැත. ඔවුන් ගැන කථා කිරීමට එකම ප්‍රධාන සිංහල රුපවාහිනි නාලිකාවක්වත් නොමැති බවද  පෙනේ. තිබුනත්, සිංහල බෞද්ධකම ප්‍රවර්ධනය කරනවා වෙනුවට බොහෝ විට කරන්නේ ඒවා අභාවයට ගෙන යන දේය.

නමුත්, ද්‍රවිඩයන් සහ මුස්ලිමානුවන්ගේ අයිතීන් කතා කිරීමට/සටන් කිරිමට බොහෝ දේශපාලන පක්ෂ ඇත. ඒ සඳහා සුවිශේෂ වූ රුපවාහිනී මාධ්‍ය, FM  නාලිකා ඇත. හොඳම සංඛ්‍යාත ලබාදී ඇත්තේ එම රූපවාහිනී/FM ගුවන් විදුලි නාලිකා වලටය. මේ වෙනුවෙන් කෝටි ගණන් මුදල් සිංහල දේශපාලනඥයන් අතට දී ඇති බවට වාර්තා පළවී තිබණි.  සිංහල FM නාලිකා වැඩසටහන් ඉතා අපැහැදිලිය; ශබ්ධ, ඝෝෂා වලින් බහුලය. දෙමළ FM   විකාශනයන් මෙන් නොව සිංහල  විකාශනයන් හරිහැටි ‘ටියුන්’ කර ගත නොහැක. මේ තත්වය නිවැරදි කිරීමට රජයන් කටයුතු කල යුතුය.

සිංහල කියා කීවත් බොහෝ සිංහල FM නාළිකා වල කථා කරන්නේ සිංග්ලිෂ්ය. සමහර නිවේදක නිවේදිකාවෝ සිංහලට වැඩිය එම නාළිකා වල ඉංග්‍රීසීයෙන් කථා කරනවාද කියා සිතේ.  මේවා ‘සංකර FM’ වශයෙන් හැඳින්වීමට සිංහලට ආදරය කරන වැසියෝ කටයුතු කරත්.

අද රටේ තිබෙන සෑම දෙමළ සහ මුස්ලිම් දේශපාලන පක්ෂයක්ම බිහිව ඇත්තේ ඔවුන්ගේ ජනයා වෙනුවෙන් සටන් කිරීමටය.

සිංහල ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ ද (4 හෝ 5) සුළු ජාතික චන්ද හඹා යති. නමුත් ඔවුනට එම චන්ද නොලැබෙන බව ඔවුනටම නොතේරේ.

සුළු ජාතිකයන් ඔවුන්ගේම දේශපාලන පක්ෂ පිහිටුවා ඇති කල ඔවුන් සිංහල ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂවලට චන්දය දෙනු ඇතැයි අනුමාණ කිරීම් මෝඩ කමකි. අද, උතුරේ/නැගෙනහිර ජනතාව කිසිදා මේ අයට චන්ද නොදෙත්. දුන්නත් ඉතා සුළු ගණනකි. කොළඹ ද සුළු ජාතින් චන්දය දෙන්නේ මනාප ක්‍රමයටය – බොහෝ දුරට ඔවුනගේම ජාතියේ අපේක්ෂකයනටය. මනෝ ගනේෂන්, සජබේ මුස්ලිම් මන්ත්‍රීවරුන් දෙදෙනෙක් කොළඹින් දිනන්නේ ඒ හෙයිනි. මේ පිළිබඳව ඒ සුළු ජාතීන්ට දොස් කියනවා නොවේ.

අවසානයේදී මෙම සිංහල ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ (4 හෝ 5 – (පොහොට්ටුව, SLFP, SJB, UNP, JVP වැනි) ආසන දිනන්නේ දකුණේ සිංහල චන්ද වලිනි. නමුත්, කලින් සඳහන් කලාක් මෙන් ඔවුන් සිංහලයාට පමණක් ආවේනික වූ ප්‍රශ්ණ ගැන කථා නොකරත්. එයට මුලිකව හේතුව සුළු ජාතික චන්ද නැතිව යනු ඇතැයි යන ඔවුන් තුල ඇති අනියත බියය. අනෙක, බටහිර රටවල්, බටහිර NGO විසින් තමන් ජාතිවාදී යයි විවේචනය කරනු ඇතැයි යන බියය.

අපගේ 5වෙනි ලිපියෙන් දැක්වුවාක් මෙන්, දැන් මේ සර්ව පාක්ෂික සමුළුවක් (2022 දෙසැම්බර් – 2023 පෙබරවාරි) තුලින් සිංහල දේශපාලනඥයන් (පොහොට්ටුව, SLFP, SJB, UNP,) බලන්නේ ඉදිරි මැතිවරණවලදී  TNA, මුස්ලිම් පක්ෂවල සහාය කෙසේ හෝ තම පක්ෂයට ලබා ගැනීමටය; නැත්නම් සුළු ජාතික චන්ද ටිකක් හෝ වැඩියෙන් තම ‘ගොඩට’දා ගැනීමටය.

රටේ මිනිසුන් හාමතේ මැරීමට ආසන්න මේ අවස්ථාවේ, සති 6ක් තුල, වසර ගණනාවක් තිස්සේ කථාවෙන ගැටළු විසදනවා යයි කියන්නේ රටේ මහා ජාතියට උදව් කිරීමට නොවේ. තවත් ඔවුන්ගෙන් ගෙන, සුළු ජාතිනට දීමටය. දේශපාලනඥයන් ඔවුන්ගේ ආත්මාර්ථකාමී අභිලාෂයන් මුදුන් පත් කරගැනීමේදී ඔවුනට රටේ සුභ සිද්ධිය අමතක වේ.

සිංහලයා මර නින්දේ නිසා (50% වඩා අධික ගණනක් තදබල හාමතේය)  සුළු ජාතීන් ඉල්ලන ඕනෑම වාගේ දෙයක් දීමට මේ පක්ෂ නායකයෝ  සැදී පැහැදී සිටිති. ‘Yes, we are for devolution’ යයි කියා ඔවුන් එක් හඬින් කියන්නේ ඒ නිසාය.

වැඩි බලයක් ඉල්ලා කරදර කරන්නේ සුළු ජාතීන්ය. දැනුම් තේරුම් ඇති සිංහලයාට මොකක් වුවත් කම් නැත.

මේ රටේ ප්‍රධානතම වාමාංශික පක්ෂය මේ සමුළුවට සහභාගී නොවේ. එය හොඳය.

නමුත්, සුළු ජාතික චන්ද වලට පෙරේත ඔවුන් ද සිංහල අසාධාරනකම් ගැන කථා නොකරත්. එවැනි දෙයක් නැති ගානට සිටිති.

ඒ අයට වැඩිම තරමින් උතුරෙන් චන්ද 4000ක් ලැබෙනු ඇති. නැගෙනහිර මුස්ලිමානුවන් 6000ක් පමණ ඔවුනට උපරිමව චන්දය දෙනු ඇත.

සෙසු ප්‍රධාන ‘සිංහල යයි සිතිය හැකි’ දේශපාලන පක්ෂ මෙන්, මේ වාමාංශික දේශපාලන පක්ෂයද, එය මිරුඟුවක් බව තවමත් නොදැන උතුරු නැගෙනහිර සුළු ජාතික චන්දා හඹා යයි. ඒ ගැන මහත් බලාපොරොත්තු තබා ගෙන සිටිත්.

පසුගිය වසර 40 පුරාම මේ රටේ සිදු වුයේ මේ දේය. මේ දේශපාලනඥයනට ස්තුති වන්ත වෙන්න රටේ සිංහල ජනගහනය 1981 වූ 74% සිට අද 65% – 67% හෝ ඊටත් වඩා පහත වැටී ඇත.

ඉදිරියේදී මෙය එයටත් වඩා සීග්‍රයෙන් පහත වැටෙනු ඇත.

සිංහලයාගේ අයිතීන් ගිලිහි යන කුමන වැඩ පිළිවෙලක් ගැන  හෝ මේ පක්ෂ නොබියව, ඉදිරියට පැමිණ කථා නොකරත්.

‘සිංහල’ ලේබලය අලවා ගත් දේශපාලන  පක්ෂද 2 -3ක් ඇත. ඒවායේ නායකයෝ පොහොට්ටු, UNP රජයන් වල ප්‍රබල ඇමතිකම් දැරූහ. ඔවුන් පුද්ගලිකව තම තමන් හැදුනා විනා, සිංහලයන් වෙනුවෙන්, සිංහල බෞද්ධත්වය වෙනුවෙන් කල දෙයක් නැත.

ඇමතිකම් නොදරා විරුද්ධ පක්ෂයේ සිටින විට පමණක් සිංහලයා ගැන ඇතිවෙන කැක්කුම අව්‍යාජ කැක්කුමක් නොවේ.

සිංහල, සිංහල බෞද්ධ අයිතීන් ගැන කථා කරන්නන්

සිංහලයා ගැන, සිංහල අයිතීන්, බෞද්ධ අයිතීන් ගැන කථා කිරිම දේශපාලනමය අසම්මතවාදී දෙයක් ලෙස (politically incorrect) ලෙස දැන් බටහිර ජාත්‍යාන්තරයේ පමණක් නොව සිංහලයා ජීවත් වෙන රටේද බොහෝ දුරට මුල් බැස ඇති සිද්ධාන්තයකි. සන්හිඳියාවද එවැනි දෙයක් ප්‍රවර්ධනය කරයි.

සුළු ජාතින්ගේ ප්‍රශ්ණ ගැන කථා කිරීමෙන්, විශේෂයෙන් ඔවුනට මේ රටේ අසාධාරණ සිදු වෙනවා වැනි දේ කීමෙන් බොහෝ දෙනෙක් ඉතා පහසුවෙන් මානව හිතවාදී ලේබලය අලවා ගණිත්. එය මෝස්තරයටද ඉතා හොඳය. (fashionable).  විදේශ බටහිර රටවල සංචාර, එකී තානාපති නිවෙස්වල නොකඩවා පැවැත්වෙන රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහ, NGO සල්ලි – මේවා ගලා එන්නේ සුළු ජාතික ප්‍රශ්ණ කථා කරන්නන්ටය. සිංහලයාගේ සැබෑ ප්‍රශ්ණ ගැන කථා කරන්නා සිංහල අන්තවාදියෙක් ලෙසට වූ ලේබලයෙන් පිදුම් ලබයි.

සමාජ මාධ්‍ය ක්‍රියාකරුවන්, විශේෂයෙන්ම සමහර ප්‍රසිද්ධ යු ටියුබ් නාළිකා,  සිංහළ බෞද්ධත්වය පහත් කර කථා කරනු නිරන්තරයෙන් දක්නට ලැබේ.  මෙය ඉතා කණගාටුවට කරුණකි. මෙම ලියුම්කරුගේ පෙර ලිපි  වල සඳහන් කල පරිදී සිංහල, බෞද්ධත්වය යටපත් කර ඒ වෙනුවට ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවයක් දිය යුතුය යන සංහිඳියා මන්ත්‍රය නිරන්තරයෙන් මතුකරන්නන්ගේ කාණ්ඩයට මේ බොහෝ අය අයත් වෙත්. 

සංහිඳියා ක්‍රියාදාමය උතුරේ සහ නැගෙනහිර ඉතාම අඩුවෙන් ක්‍රියාත්මක වූවා නේද යන්න පිළිබඳව ඔවුන් කථිකා නොකරති.

මොවුන්ගේ කථා අසන විට, නියෝ-ලිබරල් වීම යනුවෙන් ඔවුන් සිතනුයේ සිංහලයා මැඬලා සුළු ජාතිකයනට තැන දීම කල යුතුය වැන්නකි (ඔවුන්ද සිංහලය). 

සුළු ජාතිකයනට තැන දිය යුතුය. එය ඉතා හොඳ, අත්‍යවශ්‍ය දෙයකි. නමුත්, අවශ්‍ය අප සැවෝම එක හා සමාන බව පිළිගැනීමයි.  සිංහලයනට අසාධාරණ කර සුළු ජාතිකයනට සැලකීමෙන් වැඩක් නැත.

සිංහල බෞද්ධත්වය පහත් කර කථා කිරීම, පොදුවේ මහා සංඝරත්නයට නිගරු ලෙස කථා කිරීම මේ සමහර අයගේ වාග් මාලාවල  සහ හැසිරීම් චර්යාවේ  සුවිශේෂ ලක්ෂණය. 

2 වෙනි ලිපියේ සඳහන් කළාක් මෙන්, බෞද්ධත්වය, බෞද්ධ සංස්කෘතික අංග විවේචනය කරන අය හින්දු, ක්‍රිස්තියානි, මුස්ලිම් ආගම් ගැන එවැනිම විවේචන නොකරයි.

මේ සමහරුනට NGO ඩොලර් යහමින් ගලා එයි.

සිංහලයාට උතුරු නැගෙනහිර නිදහසේ ජීවත්වීමේ අයිතිය ගැන මෙකී නියෝ-ලිබරල් වාදීහු නිශ්ෂබ්ද මන්ද?

මේ රටේ ඇත්තේ සිංහල බෞද්ධ සම්භවයක් (origin) බව සියළු දෙනාම පිළිගත යුතුය. මේ පිළිබඳව ගරු කාදිනල්තුමා විසින් දක්වන ලද අදහස් ඉතා අගය කල යුතුය.

සිංහලයන්ට නොමැති සුළු ජාතීන්ට පමණක් සීමාවූ මෙරට ඇති ප්‍රශ්ණ මොනවාදැයි ඇසුවහොත් මේ ඊනියා මානව හිතවාදීන්ට දිමට පිළිතුරු නොමැත.

කලින් සඳහන් කලාක් මෙන්, තම අයිතීන්, තම ජාතිය/ආගම ගැන කථා කිරිමට සිංහලයෝ මැලි බවක් පෙන්වත්. බොහෝ අය එසේ කිරීමට බයය. ‘සිංහල’, ‘බෞද්ධ’ අයිතීන් ගැන කථා කිරීම අද තහනම් වචන බවට පත්වී ඇද්ද?

පුදුමාකාර ලෙස, සිංහල, බෞද්ධකම ගැන කථා කල අයට විරුද්ධව නිති මඟින් කටයුතු කිරිමට බලධාරීන් උත්සහ කර ඇත. මෙය  අධිරාජයවාදී යුගයේවත් නොසිදු වූ දෙයකි. මෙය ශ්‍රී ලංකාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 14වෙනි වගන්තියෙන් ලබාදෙන භාෂනම නිදහසට (freedom of speech) පටහැනිය.

ධර්මපාලතුමා ඇති තරම් මෙරට පාලනය කල බ්‍රිතාන්‍යයනට බැන්නේය. ‘පර‘ සුද්දා කියා සමහර විට ඔවුන්ව තදින්ම ආමන්ත්‍රණය කළේය. තමන් බලවත් ලෙස  අවමානයට පත් කල බලගතු සුද්දෙකුට දකුණු පළාතේ දුමිරිය ස්ථානයකදි හැරමිටියෙන් ගැසීමට සැරසීය.  තවත් අවස්ථාවක, තමන් ගමන් කල දුම්රියේ 1වෙනි පංතියේ දුම්රිය පෙට්ටියෙන් එතුමාව එලවා දමා එම මැදිරිය තුල මත්පැන් පානය කිරීමට තැත් කල සුද්දන් දෙදෙනෙකුට අවසානයේ සිදු වුනේ ඔවුනට එම දුම්රියෙන් බැස යාමටය.

ගාන්ධි තුමාව දකුණු අප්‍රිකාවේදී 1වෙනි පන්තියේ දුම්රිය මැදිරියකින් එහි සුද්දෝ පන්නා දැමුවත් (ඔහු මානව හිමිකම් උදෙසා සටන් කිරීමට පටන් ගත්තේ ඉන් පසුවයි) අපේ ධර්මපාල තුමා ශ්‍රී ලංකාව තුලදී සුද්දන් දෙදෙනෙක්ව 1වෙනි පන්තියේ මැදිරියෙන් එලවා දැමීමට තරම් නිර්භීත විය.

ද්‍රවිඩ බසින් අන්තවාදී කරුණු කියනා අය ශ්‍රී ලංකාව තුල බොහෝය. මේ අය නියාමනයකට බඳුන් නොවෙත්.  අන්තවාදයට එරෙහි නිතීය ක්‍රියාත්මක කෙරෙන්නේ සිංහලයන්ට පමණක්ද?

නැවතත් – සුළු ජාතික ප්‍රශ්ණ තිබේ නම් ඒවා ගැන කථා කල යුතුය.

ඒවා මොනවාද කියා රටට පැහැදිලිව කිව යුතුය. TNA සහ වෙනත් සුළු ජාතික දේශපාලන පක්ෂ මෙය කර නොමැත.

ඒ ගැන ඇසු විට ඔවුහු ලිස්සා යති,  නැත්නම් කියන්නේ යල් පැණ ගිය දෙමළ ප්‍රශ්ණයි. 1956 සිංහල රජ බස කිරීම, ’83 ජූලී සිද්ධිය ආදිය. මේවා වර්තමානයට අදාළ නොවේ. බටහිර රටවලට  ගිය විට ඔවුන් අමුලික බොරු ඇද බායි. මෙම ලියුම්කරු ඔවුන්ව ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රශ්ණ කර ඇත. එවිට තමන් බොරු කිව්වාය කියා පිළිගෙන ප්‍රසිද්ධියේ සමාව ගත් අවස්ථාද ඇත. රැස්වීමට පැමිණි සුද්දන්ට මේ අය බොරු කියා අසු වීම නිසා ඔවුන්ව එපා වූ අවස්ථා ඇත.

එක් අවස්ථාවක මේ රටේ ප්‍රබල TNA මන්ත්‍රී වරයෙක් බටහිර රටක මහජන රැස්වීමකදී ශ්‍රී ලංකාවට විරුද්ධව අභූත බොරු කියා අසු විය (අප ඔහුගෙන් තදින්ම ප්‍රශ්ණ කල නිසා). මේ ලියුම්කරු එකෙනෙහිම අපගේ මහ කොමසාරිස් වරයාට මේ බව දුරකතනයෙන් දැන්වීය. මහ කොමසාරිස් වරයා මේ මන්ත්‍රීට වහාම තමා හමුවීමට එන ලෙස අණ කළේය.  ඔහු මහ කොමසාරිස්තුමා හමුවීමට ක්ෂණයකින් ගියේය. එම රටේ සිටින කාලයේදී ඉදිරියටත් බොරු කිවහොත් ඔහුට එරෙහිව දැඩි නිතීමය ක්‍රියාමාර්ග ගන්ට සිදුවන්නේ යයි ඒ විශිෂ්ට මහ කොමසාරිස්වරයා මොහුට දැන්වීය.  ඉතා බියවූ ප්‍රබල TNA මන්ත්‍රී වරයා අප මහ කොමසාරිස් තුමාගෙන් සමාව අයැදීය. ‘ඔහු තමනට නොවැන්දා පමණ යයි’ මහ කොමසාරිස්තුමා මේ ලියුම්කරු සමඟ පසුව පැවසීය.

සුළු ජාතීන්ට ඔවුන් සුළු ජාතීන් නිසා කිසිසේත්ම අකටයුතු, අසාධාරනකම් නොකළ යුතුය. එවැනි දේ සිදුවන්නේ නම් ඒවා මැඬලීමට තවත් නිතී සම්පාදනය කල යුතුය. ගරු ශ්‍රේෂ්ටාධිකරණයට මුලික අයිතීන් කඩවීමේ පෙත්සම් ගොනු කිරීමේ හැකියාව, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 14වෙනි වගන්තිය, මානව හිමිකම් කොමිසම ආදිය මඟින් සුළු ජාතීන්ට සිදුවන අසාධාරණවලට අද පුර්ණ සහණ ලැබේ.

අද, 14වෙනි වගන්තිය තනිකරම මානව අයිතිවාසිකම්/හිමිකම්  පිළිබඳව වෙනම වූ ප්‍රඥප්තියකි (Bill of Rights). ලොව කිසිම රටක ජනතාවට මේ තරම් අයිතිවාසිකම්/හිමිකම් (9ක්) ඇති ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් නොමැති තරම්ය.

මහ ජාතියටද ප්‍රශ්ණ ඇති බව රජයන්, TNA වැනි දෙමල පක්ෂ, මුස්ලිම් පක්ෂ සහ සිංහලත්වය විවේචනය කරන්නන් ධාරණය කර ගත යුතුය, ඒවා විසඳිය යුතුය. බොහෝ දේවල් මේ ලිපි පෙලෙන් දක්වා ඇත.

තවත් උදා: වතුකරයේ දෙමළ සේවක අයිතින් ගැන, ඔවුන්ගේ ජීවන තත්වයන් නඟා සිටුවිමට රජයන් විශාල වශයෙන් කැපවී වැඩ කරයි. ඒ වෙනුවෙන් අති විශාල මුදලක් දරයි. එය ඉතා හොඳය. ඉන්දියාවද වතුකරයේ ද්‍රවිඩ ජනතාවට බෙහෙවින් ආධාර කරයි.

නමුත්, වතු වටා ජිවත්වන උඩරට සිංහල ගම්වාසීන් ගැන රජයන් එතරම් සැලකිල්ලක් නොදක්වන්නේ ඇයි?  වතු සේවකයන්ගේ අවම වැටුප වැඩි කරද්දී ඒ වතු වටා සිටින ගම්වල වෙසෙන බුද්ධිකලා, හංසිකාලා දවසට එක වේලක් වත් කන්න නොමැති තරම් වූ දරිද්‍රත්වයෙන් සිටිනවා නේද කියා රජයන් නොසිතයි/නොබලයි. මේ බුද්ධිකලා, හංසිකාලාද වතුවල වැඩට යාමට බොහෝ ආසාවෙන් සිටිත්. නමුත් වතු ද්‍රවිඩ වෘත්තිය සමිති ඒවාට විරුද්ධය. සුද්දන් වතු බිහි කලේ බුද්ධිකලා, හංසිකාලාගේ මුතුන් මිත්තන්ගේ ඉඩම් බලයෙන් පවරා ගෙන බව දැන් කාටත් අමතකය. වතු වෘත්තීය සමිති කාරයන් මේ රටට ආවේ 19වෙනි සහ 20වෙනි ශත වර්ෂවලය.

වතු වෘත්තීය සමිති වලට සාධාරණය කුමක්දැයි  පෙන්වා දීමට නොහැකි දේශපාලනඥයන් ගෙන් මේ රටට් ඇති පලය කුමක්ද?

සිංහලයාට පමණක් ආවේනිකවූ සිංහල ප්‍රශ්ණ වෙනම ගෙන මාධ්‍යයන් කථා කරන බවක් නොපෙනේ (බෞද්ධ ප්‍රශ්ණ නම් යම් තරමකට සාකච්චා වේ). අද සිංහල, බෞද්ධ ප්‍රශ්ණ ගැන ලිපියක් පල කර ගැනීමට පවා ඇති මාධ්‍ය අවස්ථා ඉතාම සීමිතය. සිංහල අයිතීන් ගැන ලිපි පල කිරිමට සිංහල ප්‍රකාශන ආයතන සුදානම් නැත. එවැනි ලිපි ප්‍රතික්ෂේප වේ. සිංහලයාට සිදු වන අසාධාරණකම් ගැන ගැඹුරින් ලියන මාධ්‍යවේදීන්ද නැත හෝ ඉතා අඩුය.  සිටියත් ඔවුහු සමාජයෙන් හොඳ නමක් නොලබති. එදා මෙන් නොව අද බොහෝ දෙනා සිංහල, බෞද්ධ අයිතීන් ගැන කථා කිරීමට බයය. මුළු සිංහල යු ටියුබ් සංස්කෘතියම පාහේ විහිදී ඇත්තේ සුළු ජාතික ප්‍රශ්ණ, අයිතිවාසිකම් මතු කර දැක්වීම පිලිබඳවය. සිංහලයාට,  බෞද්ධයාට ආවේනික වූ ප්‍රශ්ණ, අයිතිවාසිකම් පිළිබඳවද ඔවුන් කථා කල යුතුය. මේ තත්ත්වයන් ඉදිරියේදී නිවැරදි වේ යයි උදක්ම පතමු.

සිංහලකම, බෞද්ධකම ගැන ලිපි, වාර්ථා චිත්‍රපට, වීඩියෝ පළවීම ඉතාම අඩු නිසා ඒවාට සිංහලයන් අතර ඇති උනන්දුව තවත් ගිලිහේ.

පලවෙන ලිපි වුවත් කියවන්නේ සිංහලයෝ ඉතාම ටික දෙනෙකි. සිංහලයනට දීනා ගැනීමට අයිතිවාසිකම් නැතැයි සිංහලයෝ සිතත්?

නැවතත්; සුළු ජාතීන්ගේ අයිතීන් ගැන මුළු බටහිර ලොවම කථා කරයි. ශ්‍රී ලංකාව තුලත් කථා කරයි. එයට කමක් නැත. නමුත්, කිසිවෙක් සිංහලයාගේ අයිතීන් ගැන කිසිම විටක විශේෂිතව කථා නොකරයි. එය කණගාටුවට කරුණකි.  

මේ ලිපි පෙලෙන් සිංහල ප්‍රශ්ණ, බෞද්ධ ප්‍රශ්ණ, සිංහලයා මුහුණ දෙන අසාධාරණකම් සමහරක් පෙන්වා දුනිමි. ඒවා පිළිබඳව බටහිර රටවල් කිසිම තැකීමක් අතීතයේදී සිදු කර නැත. ඉදිරියේදී ද ඔවුන් ඒවා නොතකනු ඇත. ශ්‍රී ලංකාව තුලද ඒවා ගැන ගණන් ගැනීමක් නොමැත. සිංහලයාට වන අසාධාරණ/සිංහල ජාතියේ ක්ෂය වීම ගැන තනි තනි සිංහලයාටද ගානක් නැත; පහත සඳහන් කාරණය එක් උදාහරණයකි:

පසුගිය වසර 40 පමණ තුල ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහල ජනගහනය 9%කින් පමණ පහත බැස ඇත (74% පමණේ සිට 65% – 67% පමණ දක්වා). පසුගිය වසර 50 තුල කොළඹ නගරය තුල සිංහල ජනගහනය 30%කින් පමණ පහත බැස ඇත (65% හෝ 70% පමණ සිට 35% හෝ 40% පමණ දක්වා).

(මෑතක පළවූ වාර්ථාවක් අනුව ලෝකයේ ‘සෙක්ස්’ ගැන නම් වැඩියෙන්ම තොරතුරු සොයන්නේ ශ්‍රී ලාංකිකයෝලු. ශ්‍රී ලංකාවේත් එයින් පලවෙනි තැනට පැමිණ ඇත්තේ අනුරාධපුරයයි).

මතු සම්බන්ධයි …..

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

දින නියමයක් නොමැතිව වසා දමා ඇති හෝමාගම – පිටිපන පිහිටි ශ්‍රී ලංකා බෞද්ධ හා පාලි විශ්වවිද්‍යාලය නේවාසිකාගාරයේ හිස්වූ මතපැන් බෝතල් 1000 කට ආසන්න සංඛ්‍යාවක් තිබූ බවට වාර්තා පළවනවා.

පසුගිය 19 වනදා එම විශ්ව විද්‍යාලය වසා දැමුණේ නවක වද සිද්ධීන් ඇතුළු විනය විරෝධී ක්‍රියාකාරකම් හේතුවෙන්.

පසුව විශ්ව විද්‍යාලයේ උප කුලපති මහෝපාධ්‍ය මහාචාර්ය පූජ්‍ය නෙළුවේ සුමනවංශ හිමියන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් බලධාරින් එක්ව විශ්ව විද්‍යාලයේ නේවාසිකාගාරය විශේෂ සෝදිසියක් සිදුකළා.

ඒ අනුවයි එම භූමියෙහි කසළ බැහැර කරන ස්ථානයේ අපජලය බැහැර කරන වලක් තුළ තිබී හිස් මත්පැන් බෝතල් 1000 කට ආසන්න සංඛ්‍යාවක් සොයාගෙන ඇත්තේ.

අප මේ සම්බන්ධයෙන් බෞද්ධ හා පාලි විශ්ව විද්‍යාලයේ උපකුලපති මහෝපාධ්‍ය මහාචාර්ය පූජ්‍ය නෙළුවේ සුමනවංශ හිමියන්ගෙන් විමසීමක් කළ අතර එහිදී උන්වහන්සේ පැවසූවේ විශ්ව විද්‍යාලය තුළ සිදුවූ විනය විරෝධී ක්‍රියාකාරකම් සම්බන්ධයෙන් සොයා බැලීමට මහාචාර්යවරයෙකුගේ ප්‍රධානත්වයෙන් විශේෂ කමිටුවක් ස්ථාපිත කර ඇති බවයි.

එහි අවසන් වාර්තාව ඉදිරි දින කිහිපය තුළදී ලැබීමට නියමිත බවත් පසුව ඉදිරි ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා බවත් උන්වහන්සේ වැඩිදුරටත් සඳහන් කළා.

කෙසේ වෙතත් පොලිස් මාධ්‍ය ප්‍රකාශක ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස් අධිකාරි නිහාල් තල්දූවගෙන් කොළඹ අද පැවති මාධ්‍ය හමුවකදීද මේ සම්බන්ධයෙන් මාධ්‍යවේදියෙකු ප්‍රශ්න කර සිටියා.

පෙරේදා දිනයේදී මාධ්‍යයට අදහස් දක්වමින් උසස් අධ්‍යාපන රාජ්‍ය අමාත්‍ය ආචාර්ය සුරේන් රාඝවන් කියා සිටියේ ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීමකින් පසු ලබන වසරේ වෙසක් පොහොයට පෙර විශ්ව විද්‍යාලය විවෘත කිරීමට කටයුතු කරන බවයි.

Courtesy Adaderana

An order was issued by the Peradeniya Magistrate’s Court today (22 Dec.), calling for the immediate arrest of Anuruddha Withanage, the President of the Peradeniya University’s students’ union. 

Moreover, the 12 students arrested over the assault on the former vice-chancellor of the University of Peradeniya, Prof. Athula Senarathne and his son were also further remanded until 04 January 2023, after being presented in an identification parade before the court today. 

Those who had appeared as witnesses on behalf of the case had identified six students lined up in the identification parade today. 

On December 11, Prof. Senaratne was assaulted by a group of students near his official residence and was hospitalised due to injuries. 

Police revealed that the altercation had taken place due to an argument a few students had had with the Professor, stating that his son’s car had collided with a parked motorcycle. 

Subsequently, a group of nearly 300 students had attacked Prof. Senaratne, while also damaging his residenc

Courtesy Adaderana

President Ranil Wickremesinghe has instructed the relevant officers to formulate a report jointly engaging all government agencies on the resolution of land problems within the Nuwara Eliya district.

Wickremesinghe noted that in the event the said report is not presented to him before 04 February 2023, he will take necessary action in this regard.

Moreover, the District Secretariat, Ministry of Plantation and Land Registration Department were also instructed to prepare a joint report on the government owned lands in the district within a month.

All the land licenses given to the plantation companies will be cancelled and steps will be taken to provide the land needed by the people and we hope to complete these activities before February 04,” said the President.

Further attention was also focused on providing facilities for the health centres located near the estates. 

Problems that can be solved at the level of government officials should be solved first. A report on the problems in this district should be prepared one month before the next District Development Committee meeting. Officers should participate in the meeting of the development committee with possible solutions to the problems mentioned in the report. As a President, I will not find time to do any work other than solving these problems,” he stated.

The President made these remarks at the Nuwara Eliya District Development Committee meeting held this morning (22 Dec).

Meanwhile, the measures to be taken for the promotion of the tourism industry in the Nuwara Eliya district were also discussed at this meeting.

Speaking in this regard, Wickremesinghe advised that a cable car project be established between Pattipola and Boralanda for tourists visiting World’s End.

He noted, however, that in its attempts to promote tourism, Government officials should refrain from doing anything that harms the people and the environment.

Special programs are needed to boost the tourism industry in the Nuwara Eliya District. But nothing should be done in such a way as to harm the environment. 

Horton plain is the highest place in Sri Lanka. Therefore, nothing can be done to destroy it. We hope to bring a new law to protect the Horton Plains”, he said in this regard.

Courtesy Adaderana

In an interview with The Hindu, Governor of the Central Bank of Sri Lanka (CBSL) Dr. Nandalal Weerasinghe stated that Sri Lanka is waiting for financing assurances from its bilateral creditors, including India and China, to tap support from the International Monetary Fund (IMF).

“We have shared all the information possible with our bilateral creditors, on an open, comparable, and transparent basis. Now they will have to look at it, make their decisions internally and come back to us…we hope they will do that soon”, he said in this regard.

In September, the IMF reached a staff level agreement with Sri Lanka for a $2.9 billion package to help the island nation facing its worst economic crisis in decades. 

The development came months after Sri Lanka floated the rupee, opted for a preemptive default on its external debt, and increased interest rates sharply to tighten monetary policy.

However, Sri Lanka must now obtain adequate financing assurances from its creditors, for the IMF Board to approve the promised Extended Fund Facility (EFF). 

Thus, the island nation has been in talks with China, Japan, and India, its three major bilateral creditors, over the past few months to restructure the billions of dollars owed to them.

Colombo is desperate for the $2.9 billion not because it is a big amount — it can barely meet two months’ worth of imports — but mainly to use the IMF package to qualify for more credit internationally, as the country struggles to recover from the dreadful economic crash that pushed citizens to the streets. 

From the time the Sri Lankan government entered the provisional agreement with the IMF, India has underscored the need for creditor equitability and transparency”, Weerasinghe said, implying Colombo must not give any creditor preferential treatment while restructuring their loans.

Dragging debt talks in Sri Lanka put spotlight on Chinese loans

Although Sri Lanka aimed to secure IMF relief before the end of this year it failed to, as bilateral negotiations dragged. 

Talks with China got a little delayed”, Governor Weerasinghe observed, citing internal issues” such as the Chinese Communist Party (CCP)’s national congress held in October, and COVID-19 restrictions” in China.  

But the delay in discussions with China is not the only reason” for Sri Lanka’s inability to secure the IMF package this year, in his view. Japan, and the Paris Club of which it is a member, know this business” [of debt restructure] as they have been doing it for many years”, he said. Because of that, they are more advanced in their engagement. They have done the analysis and shared it with non-Paris Club members like India and China,” Weerasinghe said, adding: Now, it is up to them.” After the creditors provide financing assurances, it would likely take the IMF Board four to six weeks to approve the package, he said.  

In addition to bilateral loans, Sri Lanka has over the years borrowed heavily from private creditors, the country’s largest external credit source, holding nearly $13 billion of its outstanding debt, apart from multilateral agencies. 

The focus, however, is on bilateral creditors whose role is key for Sri Lanka to obtain crucial IMF support. 

Multilateral loans, taken on low-interest and over a long term, will not be restructured, and the actual negotiation with commercial creditors will commence only after the IMF programme kicks in, according to the Governor.

Balance of Payments

With Colombo’s decision to default on its $51-billion foreign debt — the Governor maintained it was a debt standstill” as against a hard default — its subsequent move limiting imports to essentials, the nearly $4 billion Indian assistance and some repurposed funds, Sri Lanka waded through the last few months, despite unsuccessful attempts to obtain bridge financing. 

We can manage without bridge financing now, that is how we have been managing since July,” Weerasinghe said. With our export proceeds, worker remittances, and some support from the Asian Development Bank and World Bank we can manage,” he added.

While Sri Lankan economists contend that the economy is still on a precarious path, the senior official sought to project a more hopeful picture, pitching earnings from tourism and remittances as additional benefits”.  

Official data showed earnings from tourism crossed over $1 billion from January to October 2022, while workers’ remittances went up to $3 billion during the period.  

Commenting how Sri Lanka planned to exit the cycle of debt going forward the CBSL Governor said Sri Lanka was looking at more concessional, long-term loans” only from multilateral agencies. And the relief we are expecting from other creditors is a grace period and maturity extensions so that our debt service burden in the next few years will be much lower than if we did not opt for debt restructure,” he said.  

Sri Lanka has debt service commitments to the tune of $6 billion a year for the next several years. So, what we are seeking from our creditors is some relief, so we repay this over the next 20 years rather than in the next four, five years.”

Reflecting on Sri Lanka’s past tendency in borrowings, Weerasinghe deemed the habit of borrowing externally and spending locally, rather than using the funds to boost the country’s capacity, a mistake, noting that such a practice would have equipped Sri Lanka to repay the loans from its own earnings.

Source – The Hindu

Senaka Weeraratna

The most important question that people particularly Buddhists should ask themselves is, What are the lessons that we can learn from the total destruction of Nalanda University in the 12th Century? The answer lies in the necessity of Self Defense and the improvement of our abilities of Buddhist resistance. 

If the Buddhists cannot defend their own citadels no one else will do it for them. Nalanda University was ransacked and destroyed by an Islamic fanatic called Muhammed Bakthiyar Khilji, a Turk, and 200 other troops on horseback. With no armed guards at the entrance, it was a cakewalk for the intruders to destroy this magnificent tertiary institution. The lesson in the modern era for both Buddhists in Asia and members of the Sanatana Dharma in India is to improve your Self Defense capabilities. What happened on Easter Sunday in Sri Lanka in 2019 and Nalanda University in 1202 in India are somewhat interrelated.

When a group of people is ideologically driven to destroy the faith and the religious edifices of other religions nothing will stop them as shown many a time in history books. If Buddhists continue to bury their head in the sand like the proverbial Ostrich when Buddhism is in danger, then Buddhists have only themselves to blame for any tragic consequences resulting from their inaction and lack of taking proper defensive measures.

Senaka Weeraratna

by an Indian Columnist 

The Portuguese conquest of India was one of the most brutal. They carried out a terrible Inquisition in which the Hindus were forcibly converted and then tortured on the suspicion of back-sliding. The conversion itself was gruesome. Christian fanatics razed Hindu temples, butchered Hindu men, and distributed their women to Portuguese soldiers. One of their favored torture technique was to surround the fishing boats early in the morning when the fishermen returned. They would then fire cannons from their naval ships and set the boats ablaze and burn the fishermen to death while their terrified women and children watched in agony from the shores. It was an expression of Christian love in its purest form. The frightened orphans would then convert to Christianity. Xavier, the scumbag whom Christians venerate as a saint, was the one who successfully petitioned for the Inquisition. Brahmins were special targets because they were when seen through the jaundiced and hate-filled Christian eyes, the priests of the devil.

The horror of Portuguese colonial rule lasted 450 years during which the wealth of Goa was plundered to fill the coffers of Portugal. In 1961, India sent her military to throw out the Portuguese. This headline was the response from NYT. Hardly surprising. The West would always vilify India if she refuses to be servile to the West and offer herself for conversion to Christianity. How dare India to throw out a white Christian colonial power? That’s the anger that is reflected in NYT’s headline.

The lies and hate that the western media perpetrates about India and Hindus didn’t arise in a void. It arose from Christianity. It just got progressively worse as India became stronger economically and militarily and rebuilt herself. There’s no difference whatsoever between the western left and right.

………………..

India, the aggressor- This is the headline in the New York Times dated December 19, 1961.

පේශල පසන් කරුණාරත්න

.කළුතර දිස්ත්‍රික්කයේ වලල්ලාවිට ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසයට අයත් ලිහිණියාව ප්‍රදේශයේදී 2022.12.20 වන දින සවස් කාලයෙදී මාර්ගය හරහා ගමන් කරමින් සිටි හඳුන් දිවියෙකු මාර්ගයේ ධාවනය වූ වාහනයක ගැටී අවාසනාවන්ත ලෙස දිවි අහිමි වී ඇති බවට වාර්තා විය. මෙලෙස මියගිය සත්වයාගේ සිරුර අනතුර සිදුවූ ස්ථානයේ මද වේලාවක් තිබී ඇති අතර පසුව මියගිය සත්ත්වයාගේ සිරුර අනතුර සිදුවූ ස්ථානයෙන් අතුරුදහන් වී ඇත. අනතුරෙන් මිය ගිය මෙම වනජීවී සත්වයාගේ සිරුර කිසියම් අයෙකු රැගෙන ගොස් ඇති බවට ප්‍රදේශ වාසීන් සැකකරයි.

ශ්‍රී ලංකාවේ ඉහලම ජෛව විවිධත්වයක් දක්නට ලැබෙන මෙම ප්‍රදේශය යගිරල රක්ෂිත වනාන්තරය සහ පැණිවැල් මූකලාන, නාවලකන්ද රක්ෂිත කලාපය, මීගහතැන්න රක්ෂිත කලාපය, හලවල් කැලේ වනාන්තරය,  මල්ගස්ඕවිටදෙණිය කඩොලාන සංරක්ෂිත වනාන්තරය ආදී  වැසිවනාන්තර පද්ධති කිහිපයකින්ම ආවරණය වී ඇත.  මෙම සුවිශේෂී පරිසර කලාපය තුල ඉහල ශාක සහ සත්ත්ව විවිධත්වයක් පවතින අතර මෙරටට ආවේණික වනජීවීන් විශාල ප්‍රමාණයක් මේ ආශ්‍රිතව වාසය කරයි. නමුත් මෙම වනජීවීන් සම්බන්ධව කටයුතු කිරීම සඳහා ප්‍රදේශය තුල වනජීවී කාර්යාලයක් නොමැති නිසාවෙන් ඉතාමත් අවාසනාවන්ත ලෙස අපගේ වටිනා වනජීවී සම්පත් අහිමි වීම සිදුවේ.

මතුගම සිට පැලවත්ත දක්වා දිවෙන මාර්ගයේ ලිහිණියාව ප්‍රදේශයේ ඉතාමත් කෙටිකාලයක් තුලදී මෙලෙසම වාහනවල ගැටී හඳුන් දිවියන් කිහිප දෙනෙකුගේම දිවි අහිමිවීම සිදු වූ අතර මෙම ප්‍රදේශය ආශ්‍රිතව දිවියන් වාර්තා වීම නිසාවෙන් සහ දිගින් දිගටම මෙලෙස අනතුරු මගින් මෙම සතුන්ගේ දිවි අහිමිවීම නිසාවෙන් එම සතුන්ගේ සහ අනෙකුත් වනජීවීන්ගේ ජීවිත ආරක්ෂා කිරීම සඳහා අඩුපාඩුවක්ව පවතින වනජීවී කාර්යාලයක් වලල්ලාවිට ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසයට ලබා දෙන ලෙස වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුවෙන් වසර ගණනාවක ‌සිට ඉල්ලා සිටියද, එය ඉටු නොවීම නිසාවෙන් මෙලෙස අහිංසක ජීවිත විනාශවීම දැකිය හැක.

2022 වර්ෂයේ මාර්තු මස සිට වලල්ලාවිට ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය තුල වනජීවී කාර්යාලයක් ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා අප සියළු කටයුතු සිදු කර ඒ සඳහා වනජීවී දෙපාර්තුමේන්තුවේ අනුමැතිය ලබා ගෙන ඇතත් වනජීවී දෙපාර්තුමේන්තුවේ නිලධාරීන් විසින් තවමත් එම කාර්යාලය ක්‍රියාත්මක නොකර වනජීවීන් සංරක්ෂණයට කටයුතු නොකරමින් සිටී.

තවද පළමු හඳුන්දිවියාගේ මරණය වාර්තාවූ පසු මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියේ පාරිසරික හා සමාජ සංවර්ධන අංශය දැනුවත් කල පසු එම අංශයේ නිලධාරීන් විසින් මෙම ප්‍රදේශයේ ස්ථානීය පරීක්ෂණයක් සිදුකොට මෙම මාර්ගය ආශ්‍රිතව වාර්තා වන වනජීවීන් හට මෙවැනි අකල් මරණයන්ට ඉදිරියේදී ගොදුරු වීමට ඉඩ නොදී ඔවුන්ගේ ජීවිත රැකගැනීම සඳහා අවශ්‍ය ඉදිරි ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා බව ඔවුන් පවසා සිටියද අදටත් එය වචනයට පමණක් සීමා වී ඇත.

මෙම ප්‍රදේශය ආශ්‍රිතව මෙවැනි වන ජීවීන් විශාල වශයෙන් වාර්තා වන අතර වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුව විසින් මෙම ප්‍රදේශයට අනුමත වී ඇති වනජීවී කාර්යාලය ඉක්මනින්ම පිහිටුවා වනජීවීන් සංරක්ෂණය කිරීම සඳහා කටයුතු කරන්නේනම් ඉදිරියේදි මෙවැනි අවාසනාවන්ත මරණ වලක්වා ගැනීමට හැකියාව ලැබේ. එමෙන්ම සිංහලෙන් හඳුන් දිවියා  සහ  ඉංග්‍රීසි බසින් Fishing Cat සහ Prionailurus viverrinus යන විද්‍යාත්මක නාමයෙන් හඳුන්වන මෙම වනජීවී සත්වයා වනසත්ව හා වෘක්ෂ­ලතා ආර­ක්ෂණ ආඥා පනත මගින් ආරක්ෂිත සත්ත්වයෙකු බැවින් මියගිය සත්ත්වයෙකු උවද වනජීවි දෙපාර්තමේන්තුවේ ඇති නිර්දේශයන්ට යටත්ව අවසන් කටයුතු සිදු කල යුතු වේ. නිසි අවසරයකින් තොරව සත්ත්වයගේ ශරීර කොටස් රැගෙන යාම සිදු කල නොහැකි නමුත් මෙම සත්වයාගේ සිරුරට සිදුවූ දේ පිළිබඳව සොයා බලා නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීම අදාල නිලධාරීන් විසින් සිදුකල යුතුවේ. තවද අපගේ වටිනා තවත් වනජීවී සම්පත් මෙලෙස අවාසනාවත්ත ලෙස අහිමි වීමට ඉඩ නොදී ඒ සඳහා ගතයුතු කඩිනම් ක්‍රියාමාර්ග ගැනීම සඳහා අදාල ආයතන කටයුතු කලයුතු වේ.

තිසර සමල්  -අනුරාධපුර 

එප්පාවල පොලිස් වසමේ කිරලෝගම, ගැටදිවුල ප්‍රදේශයේ පදිංචි 09 හැවිරිදි පිරිමි දරුවකු රවටා පැහැර ගෙන යාමේ සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් 45 හැවිරිදි විදුලි කාර්මිකයකු  අත්අඩංගුවට ගැනීමට පොලීසිය පරීක්ෂණ ආරම්භ කර ඇත.

මෙලෙස පැහැර ගැනීමට ලක්ව ඇත්තේ අංක 16, ගැටදිවුල, කිරලෝගම ලිපිනයේ පදිංචි පී.කේ දෙනෙත් ගෞරව ප්‍රේමසුන්දර  නම් නව හැවිරිදි පිරිමි දරුවෙකි.ඔහු කිරලෝගම සුබෝධි මහා විද්‍යාලයේ සිව් වන වසරේ ඉගෙනුම ලබන සිසුවෙකි.

මෙම  සිසුවා එම ප්‍රදේශයේ විදුලි කාර්මික ශිල්පි ආයතනයක් පවත්වාගෙන ගිය විදුලි කාර්මික ශිල්පියකු සමඟ මිතුරුව සිටි බවත්, අදාළ විදුලි කාර්මිකයා දරුවා පැහැර ගෙන යන්නට ඇති බවට සැකකරන බවත් දරුවාගේ දෙමාපියන් එප්පාවල පොලීසියට පැමිණිලි කර ඇත.

පසුගිය (19) රාත්‍රි 8.30 න් පමණ පසුව දරුවා නිවසේ නොමැති බවට දැන ගෙන සොයා බැලූවද මෙතෙක් ඔහු සම්බන්ධයෙන් තොරතුරක් නොලැබුණ බව දරුවාගේ මව වන පුෂ්පා මල්කාන්ති මහත්මිය හඩා වැළපෙමින් පැවසූවාය.

දරුවා පැහැරගෙන ගිය බවට සැක කරන ඇස්වැද්දුමේ අසේල ප්‍රියන්ත නම් 45 හැවිරිදි විදුලි කාර්මිකයා සන්තකයේ දරුවා සිටින බවට  තොරතුරුද මේ වන විට ලැබී ඇතැයි පොලීසිය පවසයි. අදාළ විදුලි කාර්මිකයා පැහැරගත් දරුවාද සමඟ නාවුල ප්‍රදේශයේ ඔහුගේ සහෝදරයකුගේ නිවසකට ගොස් එම නිවසේ රාත්‍රියේ රැදී සිට ඊයේ (20) අලුයම එම නිවසින් දරුවාද රැගෙන පිටත් ව ගොස් ඇති බවට පොලීසිය අනාවරණය කර ගෙන ඇත.

මෙම පුද්ගලයා YI- 1752 දරණ රතු පැහැති ත්‍රී රෝද රථයෙන් දරුවා පැහැර ගෙන ගොස් ඇති බවටද පොලීසිය අනාවරණය කර ගෙන ඇත.

දරුවා පැහැර ගැනීමේ සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් දරුවාගේ මව වන මල්කාන්ති මහත්මිය කියා සිටියේ,

මගේ පුතා ඉලෙක්ට්‍රික් වැඩ වලට ආසයි, ඒ නිසා මගේ පුතාව ප්‍රියන්ත කියන කෙනා රවට්ටගෙන ඒ වැඩ උගන්වන විදිහට දරුවට ගොඩක් ලං වෙලා හිටියේ, එයා නිතර නිතර ගෙදර ආවා ගියා, දරුවා පාසල් දාන්න, පන්ති දාන්න පවා එක්කගෙන ගියා, එයාගේ දරුවෝ දෙන්නයි බිරිඳයි බෝම්බයකට අහු වෙලා මැරුණා කියලා කිව්වා, එයාගේ දරුවෝ නැති නිසා මගේ දරුවාට ගොඩක් ආදරෙයි කියලා එයා ඇඟෙව්වා.ඒ නිසා සැකයක් තිබුණේ නෑ අපිට.

පහුගිය 19 වැනිදා රැ 8.30 ට විතර මගේ පුතා ගෙදර නෑ කියලා දැන ගෙන හොයද්දී දැන ගත්තා මේ ප්‍රියන්ත කියන කෙනාගේ ත්‍රී විල් එක අපේ ගෙවල් ලඟ තිබ්බා රෑ කියලා, අපි හැම තැනම හෙව්වත් දරුවා හොයා ගන්න බැරි වුණා. අපි ඊට පස්සේ එප්පාවල පොලීසියට පැමිණිලි කළා.තවම මගේ දරුවා ගැන තොරතුරක් නෑ, මගේ දරුවා කොහොම හරි හොයලා දෙන්න යැයි ඇය හඩමින් ඉල්ලා සිටියාය.

දරුවා පැහැරගෙන ගිය පුද්ගලයාගේ ඡායා රූපයක්ද මේ වන විට අපට ලැබී ඇති අතර, ඔහු සම්බන්ධයෙන් යම් තොරතුරක් වෙතොත් දුරකථන අංක 025-2249122 ඔස්සේ එප්පාවල පොලිස් ස්ථානය හෝ ලඟම ඇති පොලිස් ස්ථානයට දැනුම් දෙන ලෙස පොලීසිය ඉල්ලා සිටියි.

තිසර සමල් – එප්පාවල

 උතුරු මැද පළාත් ආණ්ඩුකාර මහීපාල හේරත් මහතාගේ සංකල්පයක් මත සියළු පුරවැසියන් යම් ක්‍රීඩාවක නිරත විය යුතු යැයි යන තේමාව යටතේ උතුරු මැද පළාත් සභාවේ ක්‍රීඩා අමාත්‍යාංශය සංවිධානය කළ පළාත් සභාවේ අන්තර් ආයතන වොලිබෝල් සැණකෙළිය දෙසැම්බර් 19-20 දෙදින පුරාවට උතුරු මැද පළාත් ගෘහස්ථ ක්‍රීඩාංගනයේදී පැවැත්විණි

මෙය රන් කුසලාන” ක්‍රීඩා සැණකෙළිය වශයෙන් නම් කර තිබූ අතර උතුරුමැද පළාතේ අමාත්‍යාංශ, දෙපාර්තමේන්තු, කොමිෂන් සභා සහ අධිකාරිවල සේවය නිරත නිලධාරීන්ගේ සහභාගිත්වයෙන් කණ්ඩායම් 51 මේ සඳහා ඉදිරිපත් වී තිබුණි .මේ සඳහා ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් 500ක් පමණ සහභාගි වූහ

මෙය තරග කාණ්ඩ 05ක් යටතේ  පැවතුණු අතර විශේෂ කාන්තා, විශේෂ පිරිමි, විවෘත කාන්තා ,50න්  ඉහළ පිරිමි, 50 න් පහළ පිරිමි වශයෙනි. මෙය අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික් වොලිබෝල් පුහුණු කරු උපාලි සුමනතිලක මහතා විසින් මෙහෙයවන ලදී

මෙහිදී 50න් ඉහළ පිරිමි ශුරතාවය පළාත් ක්‍රීඩා දෙපාර්තමේන්තුව විසින් හිමිකර ගත් අතර අනු ශූරයන් වූයේ පළාත් අධ්‍යාපන දෙපාර්තමේන්තුවයි. විශේෂ කාන්තා අංශයේ ශූරතාවය පළාත් අධ්‍යාපන දෙපාර්තමේන්තුව හිමිකරගත් අතර එහ අනු ශූරයන් වූයේ පළාත් ක්‍රීඩා දෙපාර්තමේන්තුවයි. 50න් පහළ පිරිමි කාණ්ඩයේ ශූරතාව අනුරාධපුර පළාත් සෞඛ්‍ය අධ්‍යක්ෂ කාර්යාලයේ හිමිකරගත් අතර  අනුශූරයන් වූයේ පොළොන්නරුව ප්‍රාදේශීය සෞඛ්‍ය සේවා අධ්‍යක්ෂ කාර්යාලයයි. විවෘත කාන්තා අංශයේ ශූරතාවය පළාත් සමුපකාර සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුව හිමිකරගත් අතර එහි අනු ශූරතාවය පළාත් සමූපකාර අමාත්‍යාංශය හිමි කරනගන්නා ලදී. විශේෂ පිරිමි අංශයේ ශූරතාවය පළාත් අධ්‍යාපන දෙපාර්තමේන්තුව හිමිකරගත් අතර අනු ශූරයන් වූයේ පළාත් ක්‍රීඩා දෙපාර්තමේන්තුවයි

අවසන් තරග උතුරුමැද පළාත් ආණ්ඩුකාර මහීපාල හේරත් මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් ආරම්භ කෙරුණු අතර නිශ්චකරුවන් සහ ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් හඳුනාගැනීමෙන් පසු අවසන් මහා තරගය ආරම්භ කෙරිණි

ජයග්‍රහකයින් ට කුසලාන පිරිනැමීම උතුරු මැද පළාත් ප්‍රධාන ලේකම් චන්ද්‍රසිරි බණ්ඩාර මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් සිදු කෙරුණ.

 මෙම අවස්ථාවට උතුරු මැද පළාත් ක්‍රීඩා අමාත්‍යංශයේ ලේකම් සම්පත් ධර්මදාස, ප්‍රධාන අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් එන්.එච්.ආර්. නිශාන්ත, පළාත් ක්‍රීඩා අධ්‍යක්ෂ ජේ. රලියුදීන් සහ පළාත් අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරුන් දෙපාර්තමේන්තු ප්‍රධානීන් සහ නිලධාරීන් රැසක් සහභාගී වූහ

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

“ශ්‍රී ලංකාවේ හරිත සංවර්ධන ක්‍රියාවලියට ඉන්දියාවේ උපරිම සහාය දෙනවා.”
-ඉන්දියානු මහකොමසාරිස් ගෝපාල් භාග්ලේ මහතා.

 අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ්  ගුණවර්ධන මහතාගේ ආරාධනයෙන්, සීතාවක උද්භිද උද්‍යානයේ 2022.12.21 දින සංචාරයක යෙදුන ඉන්දීය මහ කොමසාරිස් ඉන්දියාවේ ගෝපල් භාග්ලේ මහතා ඉන්දියාවේ 75 වන නිදහස සමරමින් උද්‍යානයේ පැළයක් රෝපණය කළේය.
එහිදී අදහස් දැක් වූ අග්‍රාමාත්‍යවරයා…
“ඉන්දු ශ්‍රී ලංකා මිත්‍රත්වය, වසර කීපයකට සීමාවූවක් නොවේ. එය ශතවර්ෂ ගණනාවක් ඈතට විහිදී ගිය එකක්. සෑම අවස්ථාවකදීම දෙරට අතර ද්විපාර්ශික සබඳතා වඩාත් ශක්තිමත් වූණා. මේ වසර වනවිට ඉන්දියාව ලෝකයේ බලවත්ම රාජ්‍යයක් බවට පත්ව තිබෙනවා. ඉන්දීය අගමැතිමෙන්ම ජී 20 කණ්ඩායමේ වත්මන් සභාපතිවරයා වන නරේන්ද්‍ර මෝදි මහතා යටතේ අසල්වැසි රාජ්‍යයන්ටද ප්‍රතිලාභ රැසක් ලැබී තිබෙනවා.
 ලෝකයේ  බලවත්ම රාජ්‍යයක මහ කොමසාරිස්වරයෙක් මෙම අවස්ථාවට සහභාගීවීම දෙරට අතර මිත්‍රත්වය තව තවත් ශක්තිමත් කිරීමක්. එනිසාම අද සීතාවක ජනතාවට ද සුවිශේෂී දිනයක්. පරිසරය එක් පරම්පරාවකට සීමා වූවක් නොවේ. ජෛව විවිධත්වයෙන් අනූන මෙවැනි උද්භිද උද්‍යාන රැක ගැනීම සියලු දෙනාගේ වගකීමයි. මෙරට නිදහස් සටනේ දී සීතාවක රාජධානිය සුවිශේෂී කාර්යභාරයක් ඉටු කළා.ඊට මෙම සුවිශේෂී පරිසරයේ ස්වභාවය ද බලපෑවා’
එහිදී අදහස් දැක් වූ  ඉන්දියානු මහකොමසාරිස්වරයා…
“ශ්‍රී ලංකාවේ හරිත සංවර්ධන ක්‍රියාවලිය සඳහා ඉන්දියාවේ සහයෝගය හිමිවෙනවා. දෙරටේ  සබඳතා ආර්ථික සහයෝගීතාවට පමණක් සීමා වී නැහැ. පුනර්ජනනීය බලශක්තිය ප්‍රවර්ධනය කිරීමේ වැඩසටහනේදී ශ්‍රී ලංකාවට ඉන්දියාවේ පූර්ණ සහයෝගය ලබා දෙනවා.
 ස්වභාවික සම්පත් පරිසරයට හානියක් නොවන සේ සංවර්ධන ක්‍රියාවලියට යොදා ගැනීම ඉතා වැදගත්. ඉන්දියාවේ ශ්‍රේෂ්ඨ සබඳතා හා ඉතිහාසය සිහිපත් කිරීමටත්, එම ශ්‍රේෂ්ඨ සබඳතා ශක්තිමත් කළ අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ පියාවූ පිලිප් ගුණවර්ධන අමාත්‍යතුමා වැනි පුද්ගලයින් කෘතවේදීව මේ අවස්ථාවේ සිහිපත් කළ යුතුයි. අපගේ ආර්ථික හවුල්කාරිත්වය ප්‍රවර්ධණය කිරීම පමණක් නොව, දේශගුණික විපර්යාසයන්ට එරෙහිව සටන් කරන පරිසර හිතකාමී ප්‍රතිපත්ති නිර්මාණය කිරීම සඳහා දෙරට විසින් ගන්නා ඒකාබද්ධ ප්‍රයත්නයන් සමඟ අප කටයුතු කළ යුතුව තිබෙනවා.”
පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී යදාමිණි ගුණවර්ධන, සීතාවක ප්‍රාදේශීය සභා සභාපති ජයන්ත රෝහණ, කොළඹ දිසාපති ප්‍රදීප් යසරත්න, සීතාවක උද්භිද උද්‍යානයේ  අධ්‍යක්ෂ  ආචාර්ය ශිරෝමී  ක්‍රිෂ්ණරාජා ඇතුළු නිලධාරීන් ප්‍රදේශවාසීන් හා පාසල් දරුවන් මෙම අවස්ථාවට එක්විය.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

By Stephen Sefton

Since its inception, the leaders of the ALBA countries have denounced North American and European imperialism’s brutal exploitation and domination and its gangster diplomacy of Do what we want or else…”.

In 2004, Comandante Fidel Castro and Comandante Hugo Chávez founded what is now the Bolivarian Alliance of the peoples of America, ALBA which now includes Bolivia, Cuba, Nicaragua, Venezuela, and the Caribbean island nations of St. Vincent and the Grenadines, Dominica, St Kitts, and Nevis, Grenada, Antigua, and Barbuda and Santa Lucía. A year earlier, in 2003, the Shanghai Cooperation Organization was formally constituted, which now includes China, Russia, Kazakhstan, Kyrgyzstan, Tajikistan, Uzbekistan, India, Pakistan, and Iran. Both organizations share practically the same principles of solidarity, equality among their members, and mutual respect for different ideologies. This suggests that, at that same time, in different poles of the majority world, a common decision arose to build a world free of the economic strangulation and neocolonial aggression of the United States and its allies.

RELATED:
 Mayo Square Mothers March in Tribute to Hebe De Bonafini

Since its inception, the leaders of the ALBA countries have denounced North American and European imperialism’s brutal exploitation and domination and its gangster diplomacy of Do what we want or else…”. In May of this year, President Comandante Daniel Ortega declared at the 21st ALBA-TCP Summit: They have not stopped practicing the Monroe Doctrine, they have not renounced the Monroe Doctrine. In the name of democracy, they impose a tyrannical, imperialist, terrorist, international policy… imperialism has not changed, the essence of Imperialism is there, a totally criminal essence.”

At that same meeting, Venezuelan President Nicolás Maduro expressed, “Enough is enough of the centuries of plunder, of invasions, of threats, of imperial hegemonism, this is our century! The 21st century… and our path is that of Latin America and the Caribbean, of ALBA, of the Community of Latin American and Caribbean States, this is our path, the path of equals, the path of respect, the path of inclusion, the path of unitary convocation, that is our path.”

At the same summit, Cuba’s President Miguel Díaz Canel also expressed the commitment of the ALBA countries to unity among diversity In the face of attempts at exclusion and selectivity, it is urgent to strengthen the authentic mechanisms of Latin American and Caribbean to integrate and act in concert. Together we will be able to effectively defend our sovereignty and self-determination without interference or external pressures…We call to unite, not to divide; to contribute, not to subtract; to dialogue, not to confront; to respect, not to impose.”

After decades of increasingly aggressive provocations on the part of the United States and the European Union, in February of this year, the Russian Federation finally acted to defend itself. And in his historic speech on September 30, President Vladimir Putin elaborated the vision of a multipolar world, based on the same principles of ALBA and the Shanghai Cooperation Organization, genuine cooperation, respect between equals, unity in diversity, a commitment to dialogue and international law. The similarity between the ALBA country leaders’ vision and the vision expressed by President Putin in his speech is very striking.

He spoke of the faith of the majority world’s peoples in a multipolar world in order to strengthen their sovereignty and, therefore, to acquire true freedom, historical perspective, the right to independent, creative, authentic development, to a harmonious process.” President Putin made clear that it is also about faith in the human capacity to overcome differences, collaborate for the common good and create a world of solidarity. He stated explicitly, “Our values are love for neighbor, mercy, and compassion.”

The contrast of these common visions of the ALBA countries, of Russia, China, and their allies, with the practice of the West, could not be stronger. As President Putin puts it, Western countries have been saying for centuries that they bring freedom and democracy to other nations. Everything is just the opposite: democracy becomes repression and exploitation; freedom, slavery and violence. The entire unipolar world order is inherently undemocratic and devoid of freedom. It is mendacious and hypocritical to the core.”

The truth of this categorical condemnation of the United States and its allies is self-evident in the colonial history of imperialism from its origins to its evolution over the last century to neo-colonialism. In the United States and Europe, since the introduction of universal suffrage last century enabled the Western elites to pass off their nations as democracies, in practice essentially, in exchange for guaranteeing their populations’ socio-economic development, those elites have been able to count on their countries’ peoples to collaborate in the looting of the majority world. This ensured that the peoples of Africa, Asia, and Latin America paid the costs of the prosperity and development of Western nations as, one way or another, they continue to do.

However, the scope of geopolitical power and control of the majority world resources by Western elites is now more limited. In part, this setback for the West results from the growing cooperation and commercial and financial power of the nations of the Eurasian space. In turn, the increasing economic and diplomatic activity of China, Russia, and their allies have promoted the development of their relations with the nations in Africa and in Latin America, and the Caribbean, especially with the countries and peoples committed to the defense of their sovereignty.

The desperate response to the relative decline of their global power on the part of the American and European oligarchies takes three main forms. First, in their own countries, the exploitation of the labor force and the repression of dissent are increasing. Secondly, they act with greater aggression of all kinds against Russia and China and their regional allies such as Cuba, Venezuela, Nicaragua or Syria, Iran, and the Democratic Republic of Korea. And the third form of the Western reaction to their decline is to apply greater intimidation and harassment against countries vulnerable to economic pressure to ensure that they remain obedient.

In North America and Europe, neoliberal policies implemented since the 1980s have normalized repression and economic exploitation. In the United States, there is a permanent political offensive against the social security system and investment in public services generally. In Europe, public services are being cut or privatized. In the United States and the European Union, there have been huge transfers of wealth to corporate elites both during the financial crisis of 2008-2009 and as part of the financial measures in response to the economic collapse caused by measures addressing Covid-19. At the same time, even the IMF recognizes that labor remuneration in the West has fallen in real terms. Likewise, the terms and conditions of work for people throughout the West are becoming increasingly precarious. Only 10% of the workforce in the United States is organized into unions. In European countries, the average is 23% and generally much lower.

It is impossible to summarize concisely all the nuances of this reality. But among the main effects associated with increased domestic economic repression in Western countries and increased aggression overseas, have been censorship on social networks and suppression of information in the media, especially on international events. These practices reinforce the West’s extensive and intense psychological warfare against the majority world and facilitate the economic and military aggression and terrorism of the United States and its allies against any nation that tries to defend its sovereignty and independence.

This marks a deep and irreparable collapse of moral and intellectual integrity on the part of Western elites and their peoples, signaling a comprehensive, insidious spiritual defeat. On the other hand, a growing number of the majority world’s governments and peoples insist on their sovereign right to manage their international relations at the international so as to open up and promote new possibilities for national, regional, and international development. Perhaps the most important expression of this faith in the future is the broad support for the so-called BRICS+ group of countries,  originally organized by China, Russia, India, Brazil, and South Africa, from countries around the world, including Iran, Algeria, Turkey, Argentina, Egypt, Indonesia, Kazakhstan, Nigeria, the United Arab Emirates, Saudi Arabia, Senegal, Thailand, and even Nicaragua.

A great many majority world nations clearly agree with the views of Prime Minister Ralph Gonsalves of St Vincent and the Grenadines who observed this year on July 19th in the Plaza de la Revolución in Managua, at the 43rd Anniversary of the Sandinista Revolution, I come from a small country in our hemisphere, but this small country believes and subscribes to large principles: The defense of sovereignty and independence, non-interference and non-intervention in our own affairs; so as to able to lead ourselves and our civilizations onward, and to be able to walk together with all the peoples around the world, in friendship but not in subordination. In that sense, we are friends with everyone and aspire for a Better World.”

Dr Sarath Obeysekera

News item today shows how stupid we were to build a coal power plant in Norrocholai  but not in Sampoor in Trinco 

පුත්තලමර බැරිවුනොත් ත‍්‍රිකුණාමලයට ගල් අගුරු ගොඩ බා ලොරිවලින් නොරොච්චෝලට අදිනවා…

December 22, 2022 at 12:02 am | lanka C news

නොරොච්චෝල බලාගාරයට ගල්අඟුරු සැපයීමේ කිසිදු ගැටළුවක් නැති බව විදුලිබල හා බලශක්ති අමාත්‍ය කංචන විජේසේකර මහතා සඳහන් කරයි.

අප්‍රේල් මස 25 වන දින විට අවශ්‍ය ගල් අගුරු නැවු ප‍්‍රමාණය මෙරටට ගෙන ඒමට සැලසුම් කර ඇති බවද ඔහු පැවසීය

Please read my previous article

COAL STORY ,WHAT A MESS ……….

By Oneindia Copy Writer

Sri Lanka is also mulling to trade with countries like Tajikistan, Cuba, Luxembourg and Sudan in Indian rupee. Being a leading economy in the world, India is offering the much-needed respite to the countries that are short of US dollars.

New Delhi, Dec 21: Although this is being done in the most amicable manner, and India has clearly admitted that acceptance of Indian rupee (INR) is merely to help out the nations falling short of US dollar, it is definitely a challenge to the hegemony of US dollar (USD) for over a century. Now, the latest entrant into the ‘INR club’ is Sri Lanka which has agreed to use INR for international trade, especially with Russia.

In addition to Russia, Sri Lanka is also mulling a plan to trade with countries like Tajikistan, Cuba, Luxembourg and Sudan in INR. India being a leading economy in the world is offering the much needed respite to the countries that are short of USDs. These nations are facing difficulties in their trade settlements and to help them India has decided to support the INR.

Read more at: https://www.oneindia.com/india/challenging-dollar-hegemony-sri-lanka-to-trade-with-russia-in-inr-3502348.html?story=1

by Russian Foundation for Basic Research

RUDN University mathematicians with colleagues from Portugal, Saudi Arabia and Sri Lanka for the first time investigated a wireless network model with NOMA and PLNC technologies . It allows serving a large number of users at once, while ensuring security. The results are published in IEEE access.

For more efficient operation of wireless networks, the NOMA technology was introduced (Non-Orthogonal Multiple Access). Its essence is that the station serves several users at the same time, and using the same frequency bands. The base station sends superimposed signals to two users simultaneously. The device that turned out to be closer to the station subtracts the part of the signal that does not belong to it and decodes only its own. The device that turned out to be further perceives the signal of a first user as noise and detects only its own signal. The problem with this approach is security. It is necessary to ensure that an attacker cannot read someone else’s signal instead of a first user. To do this, it is proposed to use the so-called physical layer network coding (PLNC). However, this combination has only been studied for a small number of users. RUDN University mathematicians with colleagues from Portugal, Saudi Arabia and Sri Lanka for the first time modeled the NOMA – PLNC network with any number of users.

NOMA allows many users to share the same block of time and frequency resources. In everyday life, people often use mobile applications to exchange some sensitive messages – bank details, medical data, command messages in military services. Therefore, it is important to ensure the security of the network. To solve these problems, a new idea of security at the physical layer is proposed,” said Ammar Muthanna, PhD, Director of the Research Center for Wireless 5G Networks Simulation of RUDN University.

Mathematicians proposed a model in which the base station serves any number of pairs of users. A pair means two devices located in the near and far zone from the station. The system also has a listening device, or interceptor. The network is built on the principle of NOMA and PLNC coding. At the first stage, all devices send signals to the base station, which splits them into pairs and assigns timeslots. At the second stage, the station encodes the signals using PLNC and sends them out simultaneously according to the NOMA principle. 

RUDN University mathematicians not only investigated the model in computer simulation, but also obtained exact mathematical expressions for calculating network performance. By substituting specific indicators of the system, you can get exact values, for example, for the probability of a network break and the probability of information leakage. 

Although some authors have already proposed using NOMA-PLNC schemes, the study of such a network with an arbitrary number of users remained an open question. In practice, each cell in a cellular network operates with a large number of users, so it was important to develop a suitable cellular network model with any number of users,” said Ammar Muthanna, PhD, Director of the Research Center for Wireless 5G Networks Simulation of RUDN University.

Courtesy Adaderana

The Asian Development Bank (ADB) has granted Rs. 8 billion to Sri Lanka for the benefit of paddy farmers, the President’s Media Division (PMD) says.

The grant comes at the request of President Ranil Wickremesinghe.

Accordingly, small-scale paddy farmers cultivating lands to the extent of one hectare or less will receive an allowance of Rs. 10,000. Meanwhile, Rs. 20,000 will be given to farmers who are engaged in paddy cultivation on lands of more than one hectare.

This non-refundable financial assistance is provided only to the paddy farmers and the money will be directly credited to their accounts, according to Agriculture Minister Mahinda Amaraweera.

The amount of paddy to be cultivated during the Maha Season is 800,000 hectares and it is planned to give this allowance to all the paddy farmers to purchase MOP fertilizer.

Minister Amaraweera has stated that the amount proposed to be spent for this purpose is Rs.08 billion and 1.2 million farming families will be entitled to this benefit.

Courtesy Adaderana

Chairman of the Lanka Coal Company, Shehan Sumanasekara, reassured today (Dec. 21) that the country will not run out of coal by December 31.

They expect the 6th vessel carrying coal to dock at the Puttalam anchorage within the first week of January 2023.

He added that the shipment had been delayed due to a derailment at the Richards Bay Coal Terminal in South Africa and therefore had to be diverted to the Maputo port in Mozambique.

The chairman further stated that the company has made payments for 3 out of 6 vessels carrying coal to arrive in the country in the month of January.

In the meantime, Minister of Power & Energy Kanchana Wijesekera reiterated today that the electricity tariffs will definitely be revised in January 2023.

A detailed report on the matter will be submitted at the first Cabinet meeting of next year scheduled for the 02nd of January, he added.

Reportedly, Wijesekera, in his capacity as the Power & Energy Minister, is taking necessary legal measures in this regard along with the Cabinet of Ministers.

Courtesy Adaderana

President Ranil Wickremesinghe’s International Advisor on Climate Change Eric Solheim has proposed him to invite all global organizations on renewable energy for a conference to discuss Sri Lanka’s way forward in this regard and to obtain their assistance in preparing policies to achieve these targets.

He made these comments during a meeting held yesterday (Dec. 20) on climate change.

Meanwhile, President’s Local Advisor on Climate Change Ruwan Wijewardene stated such a conference will be beneficial for Sri Lanka and its people.

A discussion on climate change was held at the Presidential Secretariat yesterday under the patronage of Wijewardene and Solheim.

The discussion focused on bringing in foreign investors to Sri Lanka for climate change mitigation projects.

Courtesy Adaderana

Chargé d’affaires of the Chinese Embassy in Colombo, Hu Wei has called on Sri Lankan President Ranil Wickremesinghe on Wednesday (21).

The two parties have reviewed recent fruitful discussions on Sri Lanka’s debt issue both bilaterally and multilaterally.

President Wickremesinghe has appreciated the continued support rendered by the Chinese government and the banks amidst the difficult times facing Sri Lanka.

Courtesy Adaderana

President Ranil Wickremesinghe said that an environment will be created for small and medium-scale industrialists to become successful using modern technology and the government is ready to empower the industrialists as the main stakeholders in earning foreign exchange for Sri Lanka.

President Wickremesinghe made these remarks at the 21st ‘Achiever Awards 2022’ which was organized by the Ceylon National Chamber of Industries (CNCI) in collaboration with the Ministry of Industry, held at Hotel Galadari, Colombo, yesterday (Dec. 20).

The President pointed out that instead of looking at the fallen economy and regretting it, everyone should work together to create an environment that can enable us to have a prosperous future. He also said that Japan and Germany, which were destroyed by the World War, provide us with an example of how to rebuild the country and the economy.

President Wickremesinghe also added that the industrialists have a great responsibility in rebuilding the fallen economy of Sri Lanka. Industrialists are a group of people who contributed immensely to the country’s economy.

We have no option but to increase the taxes, but I am confident that we can pull through and we will pull through. We have gone through this earlier. You ran through wars. We have gone through the worst of what has happened this year. We have to pull through and that is where we have to look at all of you. Because we have to preserve what is left. We still have issues. Nevertheless, the government’s aim is to revive and help as many businesses as possible. Many businesses as possible must survive,” the President added.

The government focuses on Small and Medium enterprises with economic difficulties, as without the Small and Medium enterprises no one can survive. The government is going through a whole series of exercises in correcting the economy and uplifting small and medium-scale enterprises. Modern technology can be used for that. We should look at the development of small and medium-scale industries in other countries of the world and use the modern technology they have used it for the development of these industries. We are ready to provide all the support we can provide as a government for that.

The President asked the industrialists whether they would like to strengthen the economy with new innovations to win the international market or to remain with the same old methods. He further said that with new technology and new innovations, the industrialists have a good chance of becoming economically stronger to conquer the world. For that, we need to make a change in attitude, he said.

At present the country needs foreign exchange, with increasing foreign exchange, the economy will be strengthened. This enables the government to provide solutions to allocate more financial assistance to the education and health sectors and to solve the problems that have arisen in the field of education and health.

The President presented awards to the top 10 achievers.

The Vice Chancellor of the Jayawardenepura University, Prof. Sudanta Liyanage, Secretary to the Ministry of Industries Thilaka Jayasundara, CNCI Chairman Canisius Fernando and several others participated in this event.

–PMD–

Courtesy Adaderana

Headline inflation of Sri Lanka, as measured by the year-on-year (y-o-y) change in the National Consumer Price Index (NCPI) has dropped to 65% in November 2022 from 70.6% in October 2022.

According to the Department of Census and Statistics, in comparison to November 2021, the reported inflation for the month of November 2022 was mainly due to the higher price levels that prevailed in both food and non-food groups.

On a monthly basis, the y-o-y inflation of the food group decreased to 69.8% in November 2022 from 80.9% in October 2022 while the y-o-y inflation of the non-food group also dropped to 60.4% in November 022 from 61.3% in October 2022.

According to the department, on a y-o-y basis, the contribution of food commodities to inflation was 33.94% in November 2022 compared to the month of November 2021.

By Dr Tilak Fernando –  Ceylon Today– December 20, 2022

There was so much hoo-ha about ex-President Gotabaya Rajapaksa’s intention to revert Sri Lanka towards a self-sufficient nation (Sawbagya Dekma). His main aims were to build a healthy nation for future generations by reducing toxic fertilisers and replacing them with carbonic fertilisers. The ex-President received the wrong advice from his so-called  ‘new advisers’ to execute it overnight. He made a horrible decision by listening to his new advisers and ignoring the intellectuals (Viath Maga) who supported him in seeking power (6.9 million) votes. Ultimately, the farmers’ protest, which led to a general public protest (argagalaya), cost him the presidency and he had to leave the country. Meanwhile, a new President had to be appointed according to the Constitution.

There was so much opposition from the farmers, who constantly disagreed with the proposal to an overnight decision to introduce carbonic fertiliser. However, in Sri Lanka, all the opposition parties joined the bandwagon for political gain. Usually, all international opposition parties would be inclined to object whenever their government attempt to tread the wrong path. For example, England can be cited as a typical example in this connection because, during the recent war with ‘The Falkland Islands, the main Opposition Party, the Labour, supported the Conservative Government to the hilt because they always placed the country first before politics. In Sri Lanka, of course, it works in the opposite direction where every action, whether good or bad, the opposition finds faults with the Government.

History of Ceylon

Sri Lanka has been a self-sufficient country from time immemorial. She holds a record in exporting rice and spices to other countries. Merchants arrived from foreign countries to ‘Ceylon’ to buy and export spices and rice. In doing so, the good old ‘Ceylon’ was self-sufficient many years ago. One needs to research the 5th century BC to delve into our ancient history.

Historians believe a ‘Ceylonese’ race descended from an Aryan stock before the foreign invasion took place. At that time, Islanders were called Yaksa Clan, and the whole Island was governed according to a caste system that prevailed. The Mahavamsa also reveals how Prince Vijaya from Western India, with his entourage, arrived in Ceylon with the help of Kuveni and settled down in various parts of the Island.

Paddy cultivation had been the leading agricultural industry in India at the time Prince Vijaya invaded Ceylon. With his ruling experience in India, Prince Vijaya quickly adapted to similar rulership methods in Ceylon and introduced paddy farming.

The King’s adaptation

King Vijaya was very much familiar with the customs and traditions of ‘Ceylon.’ A unique feature was that wherever he established his kingdoms in Ceylon, he always made a Princess from his clan participate with him at Coronation ceremonies. To this effect, he sent presents to King Pandi with gifts of pearls and valuable jewels for princesses. It affected his fortune to a certain extent! It is mentioned in historical records that King Vijaya spent over Rs 200,000 on gems and precious stones (at that time) annually for Indian princesses.

Pious Rulership

King Vijaya led a pious lifestyle and ruled ‘Ceylon’ for thirty-eight years, giving sound advice to his subjects. The King protected and maintained self-sufficiency in ‘Ceylon’ during his reign. He made Tammannawa the Capital City.

The progress of Ceylon had a vivid history in all forms, economically, culturally, and agriculturally. However, it is tragic that after Vijaya’s rulership, a gradual degenerative nature influenced the country over the centuries.

It is impossible to fathom the economic deterioration over two thousand five hundred years of history. It also becomes difficult to analyse various stages of the historical development of Ceylon as G. H. Perera, Christy de Silva, and C. Mendis wrote Ceylon’s history because history is usually a comparison of the present and the past. Several historians have categorised the nation’s history as ‘ancient’ and ‘modern’, based on Kingdoms!

The transport of goods to long distances in Ceylon became impractical in the absence of any modern vehicles and logistic centres that have appeared today. Consequently, villagers were compelled to produce food, which augmented paddy farming.

Paddy cultivation consisted of two stages. Farmers had first to clear the jungle areas, prepare the ground, and separate those into patches, such that each Kanne (period) had access to the water required from the artificial drains which collected rainwater. Paddy farming seemingly became a profession and continued as an industry.

The King

The King was regarded as the sole owner of lands in the country. Therefore, every person who earned out of vegetation from the King’s land had to pay a certain amount as ‘tax’ to the King, This was known as the land tax. This tax was the King’s sole income. The King maintained a list of taxpayers by supporting authentic documentation called Lakam Mitiya. It consisted of details of every cultivated land, the owners of paddy fields and the size of the paddy fields, number of lakes, lochs and waterways that belonged to farmers. The Lakam Mitiya was placed in the Royal Treasury. The Royal assent declared that every official of the King appointed as Adikarm or Vidane was responsible for supervising their allotted areas to supervise and improve agriculture.

The lakes and lochs

After the recent coronavirus pandemic, concentration was centred upon a change in our attitudes and self-sufficiency. In the olden days’ lakes, lochs, and waterways were constructed systematically by ancestral engineers and artisans. We must emulate our ancestors to learn how they expanded irrigation systems elegantly with planning.

In 1910, an American tourist named Brigalow did a tour around Ceylon and commented on old Ceylonese irrigation systems as follows:

Many centuries ago, when the Western civilisation was in a dream stage, what Arians had constructed in Ceylon put the Western engineers to shame. The water management towards cultivation was astonishing. The Ceylon engineers’ work on huge lakes  compared with the Panama Canal appeared as a piece of cake for Asians!”

Ceylon was under British rule as a Colony for nearly one and a half centuries. Up to date, what people see today is only what the British achieved in Ceylon. Except for a few expressways. Fortunately, when the British left Ceylon, ‘locals’ had become intelligent in sorting what was good from the bad!

Foreign points of view

During the colonial era, British citizens did several tours around the country both officially and personally to study the land in and out. The following is an array of exclamations of the Britishers.

In 1815, the Government Agent in Badulla, Bailey, published a worthy report, with the consent of the ‘Government of Ceylon’. It is recorded as follows:

It is impossible to observe massive water projects constructed by Ceylonese engineers in any other part of the world. This is my opinion. Exclamations of Britishers came out as follows: ‘The gigantic irrigation work by Ceylonese engineers is a rare occurrence. It is impossible to imagine how such advanced irrigation engineering had taken place in a country like Ceylon!”

Sir James Emerson Tennent, who arrived in Ceylon as the new Colonial Secretary of Ceylon in 1845, had to exclaim about Ceylonese work in this manner:

Out of all the enormous projects in Ceylon lakes and waterways take prominence in my memory. Such advanced technological work could be compared to the Morris Lake in Egypt. It is one of the grandest engineering marvels of the ancient world. It is mysterious how such advanced engineering works were carried out.”

In recent times a typical example should be seen as the Mahaweli water project (Maduru-Oya) during the 20th century. British engineers used the latest and up-to-date equipment in working in Maduru Oya but could not find the Aniket (the dam constructed across a river to fill and regulate the water supply). Still, fortunately, an ancient sluice emerged accidentally, which was done during the Anuradhapura polonnaruwa era covered with soil and mud.

Records show that the gradient of old lakes and waterways was under one foot over a mile. The slope was only up to six inches per mile in certain areas. It goes to show how skilful the Ceylonese ancestral engineers were.

History further reveals that the old folk did not entirely depend on rain for water, but they found other ways to divert lake water by manually cutting drains for water supply to paddy fields.

Another mystifying occurrence recorded is how the ancestral engineers let water flow from lower levels to higher elevations. For example, Tissa Wewa was situated at a much higher elevation than the Kala Wewa; however, Ceylonese ancestral genii had managed to let the water flow to Tissa Wewa by constructing a 56-mile-long Yoda Wewa, with a gradient of only one inch per mile.

tilakfernando@gmail.com

courtesy:  Historians -G.H.Perera, Christy de Silva, .C. Mendis

MIKE WHITNEY AND PAUL CRAIG ROBERTS Courtesy The Unz Review

Question 1—You think that Putin should have acted more forcefully from the beginning in order to end the war quickly. Is that an accurate assessment of your view on the war? And—if it is—then what do you think is the downside of allowing the conflict to drag on with no end in sight?

Paul Craig Roberts—Yes, you have correctly stated my position. But as my position can seem unAmerican” to the indoctrinated and brainwashed many, those who watch CNN, listen to NPR, and read the New York Times, I am going to provide some of my background before going on with my answer.

I was involved in the 20th century Cold War in many ways: As a Wall Street Journal editor; as an appointee to an endowed chair in the Center for Strategic and International Studies, part of Georgetown University at the time of my appointment, where my colleagues were Henry Kissinger, National Security Advisor and Secretary of State, Zbigniew Brzezinski, National Security Advisor, and James Schlesinger, a Secretary of Defense and CIA director who was one of my professors in graduate school at the University of Virginia; as a member of the Cold War Committee on the Present Danger; and as a member of a secret presidential committee with power to investigate the CIA’s opposition to President Reagan’s plan to end the Cold War.

With a history such as mine, I was surprised when I took an objective position on Russian President Putin’s disavowal of US hegemony, and found myself labeled a Russian dupe/agent” on a website, PropOrNot,” which may have been financed by the US Department of State, the National Endowment for Democracy, or the CIA itself, still harboring old resentments against me for helping President Reagan end the Cold War, which had the potential of reducing the CIA’s budget and power. I still wonder what the CIA might do to me, despite the agency inviting me to address the agency, which I did, and explain why they went wrong in their reasoning.

I will also say that in my articles I am defending truth, not Putin, although Putin is, in my considered opinion, the most honest player, and perhaps the most naive, in the current game that could end in nuclear Armageddon. My purpose is to prevent nuclear Armageddon, not to take sides. I remember well President Reagan’s hatred of those godawful nuclear weapons” and his directive that the purpose was not to win the Cold War but to end it.

Full Storey

“Putin has misread the West (and) if he doesn’t wake up soon, Armageddon is upon us”, by Mike Whitney and Paul Craig Roberts – The Unz Review

.Lakmal Seneviratna

Almost 100% of the people living in Sri Lanka can converse either in Sinhala or in Tamil or both.

I have lived in the lovely country,Wales which has a much smaller population than us about three million people.

It is just over hundred miles away from London.

For the majority of people living in Wales, English is their first and only language.

This was not always so.

Only a couple of centuries ago, Welsh was the language of most of Wales.

However Welsh was introduced in the national curriculum and from 1999 on wards Welsh became compulsory for school children.

This should open the eyes of those clamouring to introduce English as the medium of education for our children across the country.

There seems a campaign in English media by the interested parties to reintroduce English medium for our children.

A  non Sinhalese  female principal of school yesteryear uses her influence in this regard.

Don’t be surprised then if you find a couple of centuries later most of our population would only speak English!

The efforts of Wales today with such a small population living just across English borders  to safeguard their mother tongue is quite praiseworthy.

For an outsider like me it looks quite unnecessary as there is no any visible advantages seen shifting to Welsh medium but a hindarance.

Road signs have come up in Welsh and there is a long term approach to achieving a million Welsh speakers by 2050.

In short we have to safeguard and protect our Sinhala which is one of the most ancient languages as much as or more like Wales.

At a time when the country is facing difficulties to providing basic necesasities how can it afford to sustain an educational system based on providing good English teachers 

rightthrough out the country?

The poor rural children are going to be vastly discriminated with the city based children enjoying the luxury of English teachers.

From my personal point of view I’ve had whole of my primary and secondary education in Sinhala and Sinhala has been our only medium of comminucation at home.

However  it had not been a barrier at all to be employed & work successfully today in the UK.

.Lakmal Seneviratna

Comments

A Reader says;

you may have had no barrier at all to be employed and work successfully in the UK, but in reality, proficiency in the English language is required as a basic qualification to get a job in England. Even Sri Lankan doctors coming for their higher medical qualifications are required to sit for an English proficiency examination before their placement in the hospitals.