lanka C news

රවි කරුණානායක විදේශ කටයුතු අැමතිවරයා අමාත්‍යංශයේ සිය කාර්යාලයේ ඇති බඩු බාහිරාදිය අස් කරමින් සිටින්නේ යයි වාර්තා පල වෙයි.

ඇමතිවරයා හෙට (10) දිනයේ සිය ඇමති ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්වනු ඇති බවටද එම වාර්තාවන්හි සදහන් වෙයි.

බැදුම්කර මගඩිය සම්බන්ධයෙන් පරීක්‍ෂණ කරන ජනාධිපති කොමිසම හමුවේ ඇමතිවරයාට ප‍්‍රබල චෝදනා රැුසක් එල්ල වී ඇත.

මේ අතර ඇමතිවරයා අද (09) දිනයේ ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේදී ජනාධිපතිවරයා හා අගමැතිවරයා සමග පැයක පමණ සාකච්චාවක් පවත්වා තිබේ.

කරුණානායක මහතාගේ ඉල්ලා අස්වීමෙන් පුරප්පාඩු වන විදේශ ඇමති ධුරය තිලක් මාරපන මහතාට ලබා දෙනු ඇති බවද සදහන්ය.

By Akitha Perera and Upali de Saram Courtesy The Island

August 9, 2017, 10:42 pm

Following a meeting with President Maithripala Sirisena yesterday at the Presidential Secretariat, Foreign Minister Karunanayake is likely to quit his portfolio shortly, according to sources.

A government spokesman said Prime Minister Ranil Wickremesinghe, too, had attended the meeting at President Sirisena’s request.

Several SLFP ministers have demanded Karunanayake’s resignation pending the presidential commission of inquiry probe into alleged Central Bank-Perpetual Treasuries bond scams. They have called upon him to quit without facing the Joint Opposition’s no-faith motion.

Minister Karunanayake didn’t attend Cabinet meeting yesterday.

At the Cabinet meeting several ministers voiced concern over the way the Attorney General’s Department had questioned the Finance Minister on Aug 2. Health Minister Dr. Rajitha Senaratne claimed that the Attorney General’s Department had acted differently in cases where the bigwigs of the previous administration were implicated.

Minister Senaratne said the AG’s Department should swiftly act on those cases, too.

KAMALIKA PIERIS

The western powers saw that modern China was a potentially powerful state which could shake the world. Therefore China was kept out of world politics by the west for several decades. That is now history. In June 2017, Judith Shapiro, speaking of China announced ‘the superpower has arrived’.  China is set to become the first non-Western power in the modern era to shape the geopolitics of Eurasia and the Indo-Pacific, said Bandu de Silva.

In 2017, Europeans increasingly named China rather than the US as the world’s leading economic power. World Economic Forum ranking for 2017 was USA first with   GDP of USD 18 trillion, 24.3% of the world economy, followed by China with USD 11 trillion, and (14.8%). China said in 2017 that it can replace the U.S. as the leading financier of the world. U.S. has massive trade deficits with many countries, China has trade surpluses. Private Chinese firms are    investing in the west.  Beijing Construction Engineering Group is funding an airport in Manchester. Chinese firms also own football clubs and football players.  China is the third largest shareholder in IMF and World Bank, next to US and Japan. But real power will come only with the ability to influence the policies of these institutions. This has still to come for China said analysts.  China is now in the G20 as well.

China has made known its views on world governance. Wang Youming, speaking at the BCIS seminar on contemporary China-Sri Lanka relations, Colombo, May 2017,   said (as I understood him) that China does not wish to lead in global government.  China does not support global governance by big powers, he said. ‘Big powers’ have no special right to dominate. All nations, whether big or small must rule. The sovereign power held by the government of a country is supreme. No other actor can replace it.

China supports the UN Charter  and believes in non interference in internal affairs of a country.   The international NGOs supported by the west are not considered important by China.   It is the government of a country that is important, not NGOs, he continued. The west uses Human Rights to interfere in other countries, but a military solution should be the last choice. Look at Syria and Iraq, Wang Youming concluded.

China thinks in terms of regions, said another analyst. China is for regional integration. China specialist and former Secretary General, SAARC, Nihal Rodrigo, thought this a very positive approach.  However, China is not simply gazing at regions. It is planning to function simultaneously in two of them. China wishes to belong to South Asia as well as East Asia. China says it shares borders with Pakistan, India, Nepal and Bhutan and is therefore a part of South Asia. China clearly wishes to play a strong role in this region.  It has asked for membership of SAARC. Xi Jinping has said that South Asia could be the new growth centre of Asia.

China will fiercely protect its sovereignty against “any people, organisation or political party”, said President Xi Jinping. This was a warning to semi-autonomous Hong Kong, and self-ruled Taiwan, which China views as a rebel province awaiting reunification. China appears to be succeeding in its sweeping claims to the South China Sea as well. After two days of tense meetings, where Vietnam was strongly against China and Cambodia was for China, ASEAN has in August 2017, issued a diluted statement on the dispute, and ‘carefully worded to avoid angering China.’

China needs a “world-class” army capable of “defeating all invading enemies”, said President Xi Jinping. China ‘seeks military clout commensurate with its economic might’ added analysts. China is setting up its first overseas naval base in Djibouti. It will be used to resupply navy ships taking part in peacekeeping and humanitarian missions off the coasts of Yemen and Somalia, says China. Global Firepower’s military strength ranking for 2017 is US, Russia, China and India. Global Firepower’s ranking for total navy strength, 2017 is North Korea first, followed by China then US. India is in 7th place. China possesses at least 42 ballistic missile submarines.

China hosted a high level Belt and Road Forum (BRF) in Beijing in May 2017. It was attended by leaders of 29 countries, by heads of United Nations, International Monetary Fund and World Bank, by 1,500 delegates from 130 nations and representatives from 70 international organizations. Conspicuously absent were the leaders of India, US and most European states . However, US sent a delegation led by Matt Pottinger, Special assistant to the President and senior director for Asia at the National Security Council. A few Indian scholars attended the opening.

China says its BRF is the ‘project of the century.” It   will benefit people across the world. Nawaz Sharif, then Prime Minister of Pakistan, praised China’s vision and ingenuity. ”Such a broad sweep and scale of interlocking economic partnerships and investments is unprecedented in history”, he said. It is breathtaking in scope said an analyst.

China’s Belt and Road Initiative (BRI) was first put forward by President Xi Jinping in 2013. It consists of two major components, the land-based Silk Road Economic Belt from Asia via the Middle East to Europe, and ocean based Maritime Silk Route connecting China’s port facilities with the east African coast, leading to Europe via the Red Sea and the Mediterranean. BRI’s goal is to establish a trade corridor across Eurasia to ensure swift and efficient transportation of goods from the east to the west on favorable terms.

BRI spans some 65 countries representing 60% of the global population and around a third of global GDP. These countries, located in Africa, Asia, and Europe will be linked by land and sea for trade and investment, and this will benefit millions of people. We should foster a new type of international relations featuring win-win cooperation and we should forge partnerships of dialogue with no confrontation and of friendship rather than alliance, said China.

BRI has a series of transport, energy and communications projects which will connect the vast Eurasian region. Six  economic corridors are planned, China-Pakistan economic corridor, China-Mongolia- Russia corridor, China-Central Asia- East Asia corridor, China- Indochina peninsula corridor , China-Pakistan corridor and the Bangladesh-China-India- Myanmar corridor. These six corridors form a trade and transport network across Eurasia.

China provided detailed information on BRF at the Beijing meeting.  China said a network of new logistics routes and facilities will be constructed, including new highways, railways, ports, pipelines and power plants, along the routes to connect China with the Asia-Pacific Region, the Gulf region, Central Asia, Africa and Europe.

There would be at least two industrial parks. China and Malaysia are building an industrial park in Kuantan, Malaysia, for steel, aluminum .deep processing and palm oil processing. In Eastern Europe, a China-Belarus industrial park for high-tech businesses broke ground in Minsk in July 2014, the largest one built by the Asian country overseas.

The seaports in BRI include Lamu, a deep sea port in Kenya. Turkey’s third largest port, Kumport was bought by three state-owned Chinese enterprises. A trade route was inaugurated to link .Pakistan’s Gwadar port on the Arabian Sea, with Kashgar, a city in China’s northwestern Xinjiang province. The port will provide China with safer and more direct access to the oil-rich Middle East than the waterway trade route it currently uses through the narrow Malacca Straits. A new international airport will also be built in Gwadar.

In the railway sector, China-Europe Railway Express including 51 rail links connecting 27 Chinese and 28 European cities, with freight trains that offer shorter transport time than sea routes. A planned 418-kilometre (260-mile) rail line between China and Laos will      connect with the vast rail system in China. Once finished, it will be the longest and fastest in the southeastern Asian country.

Another 873-kilometre high-speed railway project between China and Thailand will link the Chinese border to Thailand’s ports. It will transform southwestern Yunnan province into a trading hub that exports China’s goods to Southeast Asian markets. In Africa, there will be a 471-kilometre railway between Nairobi and Mombasa on the Indian Ocean coast. Passenger trains will zoom at 120 kilometers per hour, while freights will run at 80 kilometers per hour and carry 25 million tons of cargo per year.

A major project that became operational in January 2017 is the 7,500 mile long rail freight service between China and the United Kingdom. The train passes through the Channel Tunnel into France, Belgium, Germany, Poland, Belarus, Russia and Kazakhstan to China. It is cheaper than air and faster than sea.BRI did not forget bridges. There are the Padma Bridge in Bangladesh, and the Eurasia continental bridge

The BRF is attractive to its Eurasian partners as it would facilitate mutual development of their economies, said analysts. It focuses on Asian, European and African countries, but it is also open to all other countries. There are other benefits. Over the next five years, China plans to import $2 trillion of products from countries participating in this initiative. China will set up 50 joint laboratories with participating countries to enhance cooperation on innovation as well.

China is able to finance these two huge BRI projects. China plans to contribute an additional 100 billion yuan to the Silk Road Fund, which was set up in 2014, taking it to USD 55 billion. China will also provide assistance worth 60 billion yuan to developing nations and international organizations participating in the Belt and Road initiative to launch more projects. The China Development Bank has earmarked USD 890 billion for some 900 projects. China has considerable economic power and enormous experience in infrastructure development and will have no difficult in accomplishing this project, say analysts. Chinese capital, labor, technology, industrial standards, commercial benchmarks and the Yuan will be active in these projects.

Now to international   relations. China has good relations with Russia. At the Belt and Road Forum Russia’s President Vladimir Putin addressed the forum immediately after the Chinese President.  He observed that there will be a high-speed rail link from Moscow to Beijing that will reduce the current journey time from seven days to just 24 hours and a $20 billion Moscow-Kazan high-speed railway that will have trains running at speeds up to 400 kilometers an hour. Russia has   signed a $400-billion deal to supply China with 38 billion cubic meters of gas annually from 2018 for 30 years. The 3,968 km pipeline linking gas fields in eastern Siberia to China will be the world’s largest fuel network in the world.

China’s relations with India are troubled and uneasy. China has blocked India’s move to get Jaish-e-Mohammed chief Masood Azhar banned by the UN and has opposed India’s bid for membership of the Nuclear Suppliers’ Group. Nevertheless, the idea that China would not like to see India developing is wrong, said China’s ambassador to India, Luo Zhaohui. We are more than happy to help India develop in order to achieve common development. Good ties between the two countries are conducive to regional stability and in China’s interests, he said.

The Chinese Ambassador to India has put forward a four-point initiative to overcome differences and deepen relations with India. The four points are: aligning China’s ‘One Belt One Road’ (OBOR) project with India’s ‘Act East Policy’, a ‘China-India Treaty of Good Neighbourliness and Friendly Cooperation’ a free trade pact and early resolution of the border dispute between the two countries.

India is wrong in thinking that China puts Pakistan first before India, said the ambassador. I want to tell you this is not true. Simply put, we always put China first and we deal with problems based on their own merits, said the ambassador frankly. China will not get involved in the sovereignty and territorial disputes between India and Pakistan on the China Pakistan Economic Corridor (CPEC), which passes through Pakistan-occupied- Kashmir   he added. However, China,   it appears, is ready to poke its nose into the India-Pakistan disputes. China is willing to mediate to resolve differences, between the two countries if both sides accept it, said the ambassador.

Countries like India and Bangladesh will be the first batch of beneficiaries of China’s efforts to build a network of roads and infrastructure facilities in South Asia said China. China’s economic cooperation with Sri Lanka will contribute not just to the local economy but to the whole region. India should rethink its stance toward the Chinese-funded projects in Sri Lanka.  India should join in the development of Sri Lanka ports instead of feeling jealous”.

China has quietly launched its own ‘Nalanda University’.  Nanhai Buddhist College, Hainan, is situated on 618 acres in a beautiful seaward location in the Nanshan Mountains. Such a large campus could not have been built in one or two years. They must have started construction in 2012 said observers. The original Nalanda campus in Bihar, planned almost a decade ago, is still inactive. It is ‘stuck with 455 acre dead space’.

Nanhai Buddhist College opened in May 2017 with 220 students .  Ven. Yin Shun, abbot of Lumbini-based Zhong Hua Buddhist temple   and Vice president of the Buddhist Association of China, has been appointed Dean of the university. Renowned scholars, professors, and senior teachers from the Buddhist community have been invited to join the academic staff.

Nanhai has six subject departments, Chinese Buddhism, Temple Administration and Management, Buddhism and Life Sciences, Social Work and Charity Management, Meditation and Tea, Buddhist Art, and Buddhist Architectural Design and Preservation. Nanhai will teach in three languages, Pali, Tibetan and Chinese. Sanskrit will be replaced by Chinese. Nanhai is linked to the Buddhist centers in Sri Lanka, Nepal, Thailand and Cambodia.

China has decided to develop its image as a Buddhist country even further. The Buddhist region in South and South East Asia is now becoming economically and politically significant. China has decided to become its leader. From 2010 China has worked closely with Thailand and Nepal to create a Buddhist ‘One Belt and One Road’. China plans to link Lumbini, Hainan and Wuxi in a Buddhist circuit of its own.  The Chinese government has made Wuxi, near Shanghai, the headquarters of the World Buddhist Forum.  China hopes this circuit will ‘usurp the Buddhist legacy of India.’   (     CONCLUDED)

R Chandrasoma

It is pardonable to suppose that biggest existential threat to the peoples of this ancient Island comes from bungled politics and the incohesive social dynamic that is thereby entailed. While one must not underestimate the strength of these disruptive forces, there is a far more formidable threat that is hardly noticed by our intellectuals and political leaders. In plain language it is the growing shortage of ‘drinkable water’ that results from a combination of factors – the principal of which can be enumerated as follows. Our Planet is warming and fresh-water systems are under threat due to expanding planet-wide desertification. Human population growth is still exponential and the per-capita demand for water continues to rise as a direct consequence of ‘urbanization’ or ‘modernization’. Last –but not least – the planetary dynamics that control the weather seem to be ‘out of kilter’ (in the opinion of leading systems experts) – and we may be entering a ‘hot phase’ of the kind not uncommon in our planetary history. Unlike in previous episodes of this kind, our collective water-usage is so huge that a real threat exists to the sustainability of the kind of planetary exploitation that is heedless of realities.

Let us be more focused and practical. Sri Lanka has ‘moist’ parts that are seasonally deluged and most of the water flows back to the ocean. There is also the so-called Dry Zone where the supply is seasonal and the technique of ‘water storage’ in artificial or natural reservoirs called ‘Tanks’ has been practiced since antiquity. The notion that excess water from the wet zone can be profitably diverted to buttress water-stocks in the Dry Zone was familiar to the early Sinhala Rulers and steps in that direction were taken with a degree of success that matched the engineering expertise available at the time. The need today is for ‘potable’ or ‘drinking water’ for the huge populations that live outside the wet zone and agricultural use must be regarded as secondary. As stated earlier in this article, the fearsome ecological challenge is the likely desertification of the ‘dry zone’ due to a succession of ‘failed monsoons’ – in the North, East and the North-Central regions of our Island. A fore-warning of this likely disaster will be the sustained loss of agricultural productivity – with paddy-lands un-worked and rice imported from foreign lands to feed our burgeoning population.

The critical question is this – are we seeing the beginnings of a ‘desertification’ of the dry zone of Sri Lanka in consonance with the  global trends in this direction? We must treat this possibility with all seriousness and our best engineering expertise needs to be exploited to thwart this natural but fatal threat. We are fortunate in having a central mountain-mass that intercepts and receives the abundant moisture carried by the monsoonal winds. This water must not flow back to the sea if that fatal desertification mentioned earlier is to be avoided. This truth – in its ancient dressing – was known to that prescient sovereign Parakrama Bahu the Great. Times have changed but the fatal truth about water remains unfazed. The Science Editor of the Guardian Newspaper Robin Mackie  has recently presented the case with force and eloquence. He writes – ‘Water is the driving force of all nature,. Unfortunately for our planet, supplies are now running dry – at an alarming rate. The world’s population continues to soar but that rise in numbers has not been matched by an accompanying increase in supplies of fresh water. The consequences are proving to be profound. Across the globe, reports reveal huge areas in crisis today as reservoirs and aquifers dry up. More than a billion individuals – one in seven people on the planet – now lack access to safe drinking water’. Our once green and wet Isle may become hot and dry.

Traveller

Australians can link Sri Lanka and the Maldives on a one-stop, sun-and-snorkel holiday when SriLankan Airlines launches its new direct services from Melbourne to the Sri Lankan capital, Colombo, on October 29.

The daily service will run an A330-200 on the 10-hour, 50-minute flight to Colombo, bypassing the traditional stopover hubs of Singapore and Kuala Lumpur. SriLankan, which is in the oneworld family, last ran direct services to Australia back in the 1990s.

The new flights depart Melbourne at 4.55pm, arriving in Colombo at 10.15pm, returning as a night flight, departing at 11.50pm to reach Melbourne at 3.25pm.

For the idyllic Indian Ocean escape, connect a Sri Lankan stay with a direct flight into the Maldives’ capital, Male, or straight to its southernmost island, Gan Island, in the Addu Atoll, whose resorts include the Shangri-La Villingili Resort & Spa.

SriLankan also connects from Colombo to 10 Indian cities, the Middle East and runs direct to London. Return fares from Melbourne to Colombo cost from $815 including taxes.

 lanka C news

යහපාලන ආණ්ඩුව යටතේ සිදු වු මහා බැංකුවේ බැදුම්කර වංචාව සම්බන්ධයෙන් හිටපු මුදල් අමාත්‍ය රවි කරුණානයක පමණක් නොව කෝප් වාර්තාට ෆුට් නෝට් දැමු කල්ලියද සම්බන්ධ බවට ජවිපෙ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විජිත හේරත් මාධ්‍ය හමුවක් ඉදිරියේදී ප්‍රකාශ කොට ඇත.

‘රාජිත සේනාරත්න කියන්නේ ගිය ආණ්ඩුව කාලේ නැව් ගිලපු ලෝක හොරෙකු බවත්. මෝදර ධීවර වරාය බදු දීම හරහා පසුගිය රජයේ ධීවර අමාත්‍යවරයා ලෙස කෝටි 47 ක් ජනතාවගේ මුදල් හොරා කෑ එකාට රවි කරුණානායක අමාත්‍යවරයාගේ නිවාස වංචාව ලුණූ බිගක් බවත් පත්වීම මහා ලොකු දෙයක් නොවන බවත්, දැන් ආණ්ඩුව උත්සහ ගන්නේ බැදුම්කර වංචාව රවි කරුණානයකගේ පිටින් යවා ඇග බේරාගැනීමටයි..

එහෙත් අද රවි කරුණානයක නිධානය ගන්න දීපු බිල්ල බවට පත්වෙලා, ඒත් නිධානය ගත්ත එජාපයේ නායකයින් සියල්ලම නීතිය ඉදිරියට ගෙනා ආ යුතුය. ඒ අනුව කබිර් හසීම්, මලික් සමරවික්‍රම පමණක් නොව කෝප් කමිටුවේ අර්ජුන මහේන්ද්‍රන් ගේ දුරකතන උපදෙස් අනුව ෆුට් නෝට් යෙදු අජිත් සී පෙරෙරා, සුජිව සේරසිංහ, හර්ෂ ද සිල්වා හා හර්ෂණ රාජකරුණා වැන්නන් ද නිතීය හමුවට ගෙන ආ යුතු’ බව ජවිපෙ මන්ත්‍රී වෛද්‍ය නලින්ද ජයතිස්ස ප්‍රකාශ කලේය.

Commission can’t issue a punishment, police should investigate – Mahinda

කොමිසමකට දඬුවම් දෙන්න බැහැ-පොලිසිය පරීක්ෂණ කළ යුතුයි… හිටපු ජනපති පවසයි.

ඉතිහාසයේ දුර්වලම ආණ්ඩුව මේකයි

නීලමහා යෝදයා

තමා විසින්ම සහ තම සඟයින් ලවා මහා චින්තනයකුයයි හදුන්වාගන්නා වූ ලංකාවේ පිරිවෙන් විශ්වවිද්‍යාලයක විශ්‍රාමක ගුරුවරයෙකු වන නලින් ද සිල්වා  විසින් ලියා ඔහුගේ වෙබ් අඩවි වැරහැල්ලේ මා ගැන පලකරතිබූ ද්වෙශසහගත සටහන  ගැන මාගේ පිලිතුර පලකිරීම ගැන පලමුවෙන්ම ලංකාවෙබ් හි පරිපාලක තුමාට මාගේ අවංක ස්තුතිය පුදකරමි

පලමුවෙන්ම ඊනියා සිල්වා නැමති පුහු චින්තකයා විසින් දෑනගත යුත්තේ නීලමහා යෝදයා නමින් හෝ යම්කිසි අන්වර්ථ නාමයකින් තම තමන්ගේ අදහස් දැක්වීම සම්පුර්නයෙන්ම පිළිගතහැකි සම්මතයකින් සිදුවන බවයි. ඇතැම් අවස්ථාවලදී අධික ලෙසින් නිරාවරණය වීම වැළැක්වීම සඳහා මෙම ක්‍රමය ( pen name) මාධ්යවේදීන් මෙන්ම රචකයන් විසින්ද තම තමන්ගේ අදහස් දැක්වීම සඳහා  භාවිතා කිරීම ලංකාවෙබ් හි පමනක් නොව ජාත්යන්තර අන්තර්ජාලයහිද මුද්‍රිත මාද්‍යයහිද සිදුවන දෙයකි.

දෙවෙනුව සිල්වා නැමති පුහු චින්තකයා විසින් දෑනගත යුත්තේ නීලමහා යෝදයාතුලින් නැගී එන සංකල්පය හසුරුවන්නේ රටෙන් පලා ගිය ජනතා විමුක්ති පක්ෂයට අයත් ත්‍රස්තවාදියෙකු නොව  හැත්තැ දෙකක් වයසැති දසක හතරකට (40) වැඩිකාලයක් එංගලන්තයේ ප්‍රධානපෙලේ ඉංජිනේරුවරයෙකු වශයෙන් වැඩකර දැනට විශ්‍රාමසුවයෙන් පසුවන සිංහල බෞද්ධයෙකු බවයි. මේ ඉංජිනේරුවරයාගේ පාසැල් අධ්‍යාපනය ඕල්කට් විසින් ආරම්භ කරනලද බෞද්ධ පාසලකින් ලබාගත් නිසා එයින් පිටවී විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය සහ පශ්චාත් උපාධියද බටහිර රටවලින් ලැබුනත් මේ පුහු චින්තකයාගේ අබෞද්ධ අදහස් දකිනවිට ඇතිවන්නේ මහත් පිලිකුලකි.

ලක්දිව බෞද්ධ ප්‍රබෝධයේ පුරෝගාමියෙකු වූ අමෙරිකානු ජාතික සෙන්පති හෙන්රි ස්ටීල් ඕල්කට් තුමා මෙරට පමණක් නොව ඉන්දියාව, ජපානය, මහා බ්‍රිතාන්‍යය අමෙරිකාව ආදි රටවල් ගණනාවක මහත් ගරු සැලකිල්ලෙන් අනුස්මරණයට පාත්‍ර වන්නෙකි.

ඕල්කට් තුමා ලංකාවට සැපත් වන විට අනගාරික ධර්මපාල තුමා සමගින් මෙරට බෞද්ධ හිතකාමී නායකයන් බුදු දහම රැක ගැනීමට මහත් අරගලයක නියැලෙමින් සිටියේය. මෙම උත්සාහය දුටු ඕල්කට් තුමා එම නායකයන්ගේ වැඩ පිළිවෙලට මනා සහයෝගයක් ලබා දුනි.නිව්යෝක් හි එතුමන් විසින් දායක වී පිහිටුවන ලද  පරම විඥානාර්ථ සමාගමේ ශාඛාවක් පිහිටුවීමට කටයුතු කරමින් එමගින් බෞද්ධයන්ට මහඟු සේවයක් සිදු කරන ලදී. මෙරට බෞද්ධ පාසල් ක‍්‍රමය ආරම්භ කරන ලද්දේ ඕල්කට් තුමා විසිනි. ඒ අනුව ගාල්ලේ මහින්ද විද්‍යාලය , කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලය හා නාලන්ද විද්‍යාලය මහනුවර ධරාජ  විද්‍යාලයආදී ප‍්‍රධාන නගරවල බෞද්ධ විදුහල් පිහිටු වීය.

ඕල්කට් තුමාටත් මෙතුමා විසින් ආරම්භ කරනලද බෞද්ධ පාසල්වලින් ඉගෙනගත් ලංකාව පුරා විසිරී ඇති බෞද්ධ බුද්ධිමතුන් ගැරහීම අරභයා ඉතා සූක්ශම අන්දමට දියත් කිර ඇති ඕල්කොට් බෞද්ධයෝ නැමති සංකල්පය අබෞද්ධ මාක්ස්වාදීන් ගෙන් මෙන්ම කතෝලික මූලධර්මවාදීන්ගේ අදිසි හස්තයෙන් නිර්මානයවූවක් බව කිසිම සැකයක් නැත

ඕල්කොට් ‍බෞද්ධ‍යෝ කවුද?

ඕල්කොට් ‍බෞද්ධ‍යෝ කවුද කියා පැහැදිලි අර්ථ දැක්වීමක් නොකොට නොයෙකුත් මත නලින් ද සිල්වා නැමති පුහු චින්තකයා ඔහුගේ වෙබ් අඩවියේ ගෙනහැරපෑවත් මොහුගේ අනුගාමිකයෙක් වන දර්ශන කස්තුරිරත්න තැනැත්තා ඔහුගේ බ්ලොග් මාද්‍යයේ මෙසේ සංක්ෂිප්තව දක්වා තිබේ.

ඕල්‍‍කොට් බෞද්ධ‍යෝ යන ‍යෙදුම අපි නිතර භාවිතා කරමු. සැබැවින්ම ඕල්‍ ‍කොට් ‍බෞද්ධ‍යෝ යනු කවුද?

අප වටහා ගන්නා ආකාරයට නම් ඕ‍ල්‍ ‍කොට් බෞද්ධ‍යෝ යනු ආගමින් ‍බෞද්ධ වූ නමුත් සංස්කෘති‍යෙන් ක්‍රිස්තියානි වූ පිරිස්ය.

මෙහිදී ‘ආගම’ යනු යු‍දෙව් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘති‍යේ ඇති ආගම නම් සංකල්පය වේ. බුදු දහම ආගමක් හෝ දර්ශනයක් (එයද යු‍දෙව් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘති‍යේ ඇති දර්ශනය යන සංකල්පය) නොවන අතර එය දහමකි (දරා ගන්නා, අනුගමනය කරන, පිළිපදින ප්‍රතිපදාවකි. ධර්මය දරා ගන්නවා යන යෙදුම එන් නේ එබැවිනි). බුදු දහම ආගමක්ද දර්ශනයක්ද කියා වාද කරන ‍බොරු පඩියන් කරන්‍නේ බටහිර සංකල්ප ඇසුරින් බුදු දහම යනු කුමක්දැයි ‍තේරුම් ගැනීමට උත්සාහ කිරීමයි. බුදු දහම එසේ ආගමක් හෝ දර්ශනයක් වූවිට එය ජීවිතයෙන් වියුක්ත වෙයි. බුදු දහම (අඩුම තරමින් සිංහලයන් අතර ඇති බුදු දහම) එසේ ජීවිතයෙන් වෙන් වූ දෙයක් නොවේ. වෙනම ජීවිතයක් (ස්පිරිටුඅල් ලිෆේ ද නොවේ. ජීවිතය හා බැදුනකි. අප මෙහිදී බුද්ධාගම යන වදන වරින් වර යොදා ගත්තද එය බටහිර චින්තනයේ ‘ආගම’ යන අර්ථයෙන් නොවන බව සැලකිය යුතුය.

ඕල්කොට් බුද්ධාගමේ ප්‍රාරම්භකයා ඕල්කොට් තුමා ‍ලෙස සැලකිය හැකිය (ඕල්කොට් තුමා ආරම්භ කළ නාමික බෞද්ධ පාසල්වල බොහෝ රැස්වීම් පැවැත්වෙන්නේ ඉංගිරිසියෙනි). පසු කාලීනව නාගරික ‍ඉහළ මධ්‍යම පාන්තිකයන් අතර ප්‍රචලිත වූ ‍මෙය අද වන විට නාගරික ‍මෙන්ම ග්‍රාමීය මැද පන්තියටද ව්‍යාප්ත වී ති‍බෙනු දැකිය හැකිය. ඕල් ‍කොට් බෞද්ධයන් ගෙන් අති විශාල පිරිසක් එජා පක්ෂයට ඡන්දය දීමද අහම්බයක් ‍නො‍වෙයි. එසේම ඕල්කොට් බෞද්ධයන්ට ජාතිකත්වය වහ කදුරු වැනිය. බුදු දහම ජාතිකත්ව‍යෙන් වෙන් කළ යුතු යැයි ඔවුහු අපට කියති. උහු කිසි දිනක බටහිර ‍දේශපාලන, ආර්ථික සහ සංස්කෘතික යටත්විජිතවාදයට එරෙහි ‍නොවන අතර බටහිර රටවල් ‘සාධාරණ’ ලෙසද දකිති. ඉංග්‍රීසි‍යෙන් කථා කිරීම, බටහිර සිරිත් විරිත් අනුකරණය කිරීම ඕල් ‍කොට් බෞද්ධයන් ගේ මහත් ප්‍ර‍මෝදයට ‍හේතු ‍වෙයි. එ‍හෙත් උහු බුදු දහම ආගමක් ලෙස අදහති. එ‍මෙන්ම එහි ඇති දාර්ශනික පැත්ත මතු කර දක්වති. සාමාන්‍ය ජනයා සිදු කරන ආමිස පූජා ආදිය දෙස ඕල් ‍කොට් ‍බෞද්ධයන් ‍ගේ වැඩි කැමැත්තක් නැත් තේය. ඔවුහු ‘ප්‍රබුද්ධ’ බෞද්ධ‍යෝ වෙති. ඕල්කොට් බෞද්ධයන්ට අනුව බුදු දහම ‍දේශපාලනයට සම්බන්ධ ‍‍නොවිය යුතු අතර භික්ෂූන් වහන්‍ ‍සේලා ජාතිකත්ව ‍හෝ දේශපාලන මත ‍නොදැරිය යුතුය.

එසේම විශ්වීය බුද්ධාගමක් ගැනද ඕල් කොට් ‍බෞද්ධ‍යෝ කථා කරති (ඔවුන් ‍‍නොකියන් නේ ‍මේ කියන විශ්වීය බුද්ධාගම ඇත් තේ ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියක බවය)

මේ සියල්ල ඕල්කොට් ‍බෞද්ධයන් හදුනා ගැනී‍මේ ලක්ෂණ ‍වෙයි.

http://jathikachinthanaya.blogspot.co.uk/2011/02/blog-post.html

ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන්  ආගම”  religion”  යන වචනය බිඳි එන්නේ ලතින් භාෂාවේ “religo” යන වචනයෙනි එයින්  අදහස් කරනුයේ “යහපත් ඇදහිල්ල”, “චාරිත්ර” යනුයි,

ආගම යනු පුද්ගලයන් හෝ සාමූහික ගණනාවක් නිශ්චිත මූලධර්මයක්  මත එකඟ වී ඇති විශ්වාසයයි

Religion is a specific fundamental set of beliefs and practices generally agreed upon by a number of persons or sects.

මෙහිදී ‘ආගම’ යනු යු‍දෙව් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘති‍යේ ඇති ආගමික”  “religious.” නම් සංකල්පය නොවේ. පැරණි හා නව තෙස්තමෙන්තුව යන දෙකම “ආගමික” යන කාරණා ගැන ගැඹුරින් කථා කරයි. මෙම ලේඛනවල ඇති සෑම වචනයක්ම මැවුන්ලද-මැවුම්කරු අතර ඇතිවන මැදිහත් වීම සම්බන්ධව එක් ආකාරයකින් හෝ අනෙක් ආකාරයෙන්  අවධානය යොමු කරයි.

Neither the Hebrew nor the Aramaic languages of the Old Testament have a word with a corresponding semantic field. For that reason, one does not find “religion” or “religious” in most English versions of these Scriptures. English translators of the New Testament do use these words at times to render various forms of three Greek terms: deisidaimonia [deisidaimoNIVa], threskeia [qrhskeiva], and eusebeia[eujsevbeia]. Yet all three words also fail to fully capture the import of the more abstract English “religion.”

Both Old and New Testaments speak pervasively about matters “religious.” Every word in these writings is in one way or another focused on the Creator-creature relationship. Every line revolves around that thematic center of gravity: how the Creator relates to his creation, especially humanity, and how humanity does and/or ought to relate to the Creator. In fact, every line of Scripture seeks to evoke from the reader right ways of relating to the Creator. In that sense, “religion” is pervasively the theme of Scripture.

මෙහිදී පුහු චින්තකයා ‘ආගම’ හා “ආගමික” යන වචනදෙක පටලවා යුදෙව් ක්රිස්තියානි සංස්කෘතියේ ඇති “ආගම” නම් සංකල්පයක් ව්‍යාජලෙස ගෙනැවිත් සිංහල පමනක් දන්නා පාඨකයින් මුලාකිරීමට වෙහෙස දරයි

එතනින් නොනැවතී මේ පුහු චින්තකයා බෞද්ධාගමට සංස්කෘතික ලක්ෂනයක් අවතීර්නය කිරීමටද වෙහෙසදරයි.බෞදධර්මය තෙරුම් ගැනීමට මෙන්ම නිවන්ඵල ලබාගැනීමට කිසියම් සංස්කෘතික අවශ්‍යතාවයක් සම්පුර්නකිරීමට අවශ්‍ය නැතිබව බුදුරජානන් වහන්සේ හැම අයෙකුටම එකසේ  ධර්ම දේශනා කිරේමෙන් පෙන්වාදී ඇත.

නලින් ද සිල්වා

by Senaka Weeraratna

The White Man enslaved the Brown Man and the Black Man for centuries. The Yellow Man liberated them. This is the true outcome of the Second World War.

The Brown Man enslaved for nearly 500 years is free today because the Yellow Man fought the White Man at Port Arthur in 1905 followed by the epic attack on Pearl Harbour in 1941.

Had the Yellow Man not fought the White Man, the Brown Man may still be in Chains, because none of the Colonial countries had any serious intention to give freedom to the black, brown and yellow races, except engage in deceitful talks of a never, never kind.

The Black and Brown Races were too weak to do battle on their own or take on the might of the Coloniser then in occupation of vast swathes of Asian and African territory.

It is time to acknowledge world’s debt to Japan for Asia’s liberation from Western colonialism. This is undoubtedly Japan’s greatest achievement in the 20^th century, which led to the retreat of the West from the East and its colonies all over the world, shortly after the end of the second world war.

No amount of spin or contortion can change this stubborn fact.

The contemporary Japanese must be made to be conscious and proud about their historic role in Asia’s liberation from colonialism.

Freedom did not fall from the sky to Asia. It came due to the blood sacrifices of many local patriots but mostly daring Japanese soldiers.

It is time to acknowledge this blood debt to Japan and the Japanese.

The majority of the Buddhist Sinhalese would have most likely welcomed the Japanese with open arms and great warmth, had they landed on the shores of Sri Lanka in 1942 to liberate the indigenous people from the yoke of tyranny and subjugation, which is what colonialism is.

Of all the major countries that took part in the Second World War, Japan is the only country that had declared as one of its primary goals the liberation of fellow Asians from Western imperialism. No other country in the West or East declared the grant of freedom to Asians and Africans then in a state of colonial subjugation, following victory in the war.

Here are excerpts from the Speech by Prime Minister General Hideki Tojo to the Assembly of Greater East-Asiatic Nations at an International Conference held in Tokyo, Japan, November 5, 1943:

   
Hideki Tojo

During the past centuries, the British Empire, through fraud and aggression, acquired vast territories throughout the world and maintained its domination over other nations and peoples in the various regions by keeping them pitted and engaged in conflict one against another. On the other hand, the United States which, by taking advantage of the disorder and confusion in Europe, had established its supremacy over the American continents spread its tentacles to the Pacific and to East Asia following its war with Spain. Then, with the opportunities afforded by the First World War, the United States began to pursue its ambition for world hegemony. More recently, with the outbreak of the present war, the United States has further intensified its imperialistic activities, making fresh inroads into North Africa, West Africa, the Atlantic Ocean, Australia, the Near East and even into India, apparently in an attempt to usurp the place of the British Empire.

The need of upholding international justice and of guaranteeing world peace is habitually stressed by America and Britain. They mean thereby no more and no less than the preservation of a world order of their own based upon division and conflict in Europe and upon the perpetuation of their colonial exploitation of Asia. They sought to realize their inordinate ambitions in Asia, through political aggression and economic exploitation; they brought on conflict among the various peoples; they tried to destroy their racial integrity under the fair name of education and culture. Thus, they have to this day threatened constantly the existence of  the nations and peoples of Asia, disturbed their stability, and suppressed their natural and proper development. It is because of their notion to regard East Asia as a colony that they harp upon the principles of the open door and equal opportunity simply as a convenient means of pursuing their sinister designs of aggression, while constantly keeping their own territories closed to us, the peoples of Asia, denying us the equality of opportunities and impeding our trade, they sought solely their own prosperity.

ANGLO-AMERICAN IMPERIALISM

The Anglo-American ambition of world hegemony is indeed a scourge of mankind and the root of the world’s evils.  Movements for emancipation have occurred from time to time among the nations and peoples of East Asia, but due to the ruthless and tyrannical armed oppression by America and Britain, or due to their malicious old trick of division and alienation for ruling other races, those patriotic efforts ended largely in failure. Meanwhile, Japan’s rise of power and prestige was looked upon by America and Britain with increasing dislike. They made it the cardinal point of their East Asia Policy on the one hand, to restrain Japan at every turn and on the other, to alienate her from the other countries of East Asia.  It was obviously unwise for them to permit either the rise of any one country as a great Power or the banding together of the various nations and peoples. These American and British methods became more and more sinister and high-handed, especially in the last several years”

http://www.worldfuturefund.org/wffmaster/Reading/Japan/tojo%20summit.htm

Greater East Asia Conference Vol.1　November 5, 1943

https://www.youtube.com/watch?v=Ue2LjHchY5k

Glorious Imperial Japan, Greater East Asia Conference Vol.2　November 5, 1943

https://www.youtube.com/watch?v=vxwQLbSK-Qg

Glorious Imperial Japan, Greater East Asia Conference Vol.3 November 5, 1943

https://www.youtube.com/watch?v=SDqF7hlFDgk&t=55s

When both Germany and Japan stood condemned like outlaws or pariahs of the international community by the victorious Allies at the end of the second world war seeking huge amounts of reparations and heavy punishments for their leaders, political and military, as war criminals, the leaders and people of Ceylon / Sri Lanka adopted an entirely different approach to both these countries. It was an approach based on the Buddha´s teachings.

The Japanese Peace Treaty – J.R. Jayewardene (1951 Sep 01)

https://www.youtube.com/watch?v=e0FTwGA9H0E

In Japanese

https://www.youtube.com/watch?v=vZwnCDckWZQ&t=203s

Peace With Japan (1951)

https://www.youtube.com/watch?v=DWkMKkqYKos

JR Jayawardene Memorial Monument in Japan

https://www.youtube.com/watch?v=are3D0TEaig

The words of Ceylon´s delegate Finance Minister J.R. Jayawardene in defence of a free Japan at the San Francisco conference on September 06, 1951 is worthy of reproduction here. He said:

” We in Ceylon were fortunate that we were not invaded, but the damage caused by air raids, by the stationing of enormous armies under the South-East Asia Command, and by the slaughter-tapping of one of our main commodities, rubber, when we were the only producer of natural rubber for the Allies, entitles us to ask that the damage so caused should be repaired. We do not intend to do so for we believe in the words of the Great Teacher whose message has ennobled the lives of countless millions in Asia, that hatred ceases not by hatred but by love”. It is the message of the Buddha, the Great Teacher, the Founder of Buddhism which spread a wave of humanism through South Asia, Burma, Laos, Cambodia, Siam, Indonesia and Ceylon and also northwards through the Himalayas into Tibet, China and finally Japan, which bound us together for hundreds of years with a common culture and heritage. This common culture still exists, as I found on my visit to Japan last week on my way to attend this Conference; and from the leaders of Japan, Ministers of state as well as private citizens and from their priests in the temples, I gathered the impression that the common people of Japan are still influenced by’ the shadow of that Great Teacher of peace, and wish to follow it. We must give them that opportunity.”

Sri Lanka was very fortunate in gaining independence in 1948 despite not having resorted to arms or used violence to rid the country of foreign occupation. It is valiant soldiers from other Asian countries e.g. Indian National Army under Subhas Chandra Bose, and Japan, who primarily made blood sacrifices to fight western domination of Asia during the Second World War. We were simply beneficiaries of these sacrifices and battles.

Finally, it must be admitted without reservation that because of age old Buddhist links, the Yellow Races of China, Japan, Korea, Vietnam, Thailand, Myanmar, Cambodia, Laos among othershave proved themselves to be eternal friends of the Sinhalese.

Their services and heroic assistance in the hour of economic and military need of Sri Lanka must be acknowledged with gratitude and reciprocated.

Senaka Weeraratna

See

Japan’s attack on Pearl Harbour ignited the liberation of Asia from Western domination

http://www.sdh-fact.com/essay-article/886/

http://www.sdh-fact.com/CL/Japans-attack-on-Pearl-Harbour-.pdf

http://www.sdh-fact.com/auther/senaka-weeraratna/

Sri Lanka’s Independence – a beneficiary of Japan’s entry to the Second World War which sealed the fate of European Colonialism in Asia

http://www.sdh-fact.com/essay-article/924/

http://www.sdh-fact.com/CL/Sri-Lanka-Independence.pdf

http://www.sdh-fact.com/auther/senaka-weeraratna/

TULF

Resolutions passed at the Annual General meeting of the TULF on 06-08-2017 in Jaffna

1. The Tamil United Liberation Front reiterates its demand, to solve the Sri Lankan ethnic problem, by adopting the Indian model of devolution. To achieve it the TULF will solicit the support of all concerned parties.
2. The Tamil United Liberation Front desires to have all the problems the Tamil speaking people face, by negotiations and by peaceful means.
3. The government without any further delay consider resettling the Muslims who were expelled from their homes and those Tamils who were displaced during the communal violence of 1983 and fled to India. The TULF insists that sufficient compensation should be paid to all, since all of them left their homes with only what they could carry.
4. The TULF desires that all ethnic groups the Sinhalese, Tamils, Muslims, Malays and others should have the guarantee to live as free citizens enjoying equal rights, without any discrimination.
5. The TULF wants the government to take into consideration the pathetic plight of those who are in detention for several years and take steps to release all them, under a general amnesty, as was done at the time the Indo-Sri Lanka Accord was signed. The fact that these prisoners have already spent several years in prison should be taken as a very reasonable excuse for their release and for a just claim for a substantial compensation.
6. There are several victims of war many of whom are disabled and undergoing several hardships. The TULF blames the authorities for neglecting them and demands that a regular payment of an allowance monthly for their subsistence.
7. The fishing dispute the fishing community is facing in the North and the East should be tactfully handled, since the other party involved is our immediate neighbor. Extreme caution  should be taken by those who handle this problem, is the advice the TULF gives to the parties concerned.
8. We have a disgruntled youth population with hardly any chance for the majority of them to find employment. The TULF insist that the government should make available to the disgruntled youths substantial financial assistance at low interest, to enable them to find self employment.
9. The TULF calls upon the Members of the Provincial Council to avoid clashing even verbally in the interest of the poor people. The TULF very strongly feels that the Provincial Council can do a lot to enable the unemployed youths to earn and income, by investing whatever funds the Council has that could be used for this purpose.
10. The TULF is not happy about the present constitution of the TNA. However they should realize that they have a massive responsibility to solve the problems the Tamil people face. Therefore without giving undue importance to one party, neglecting other constituent parties of the alliance, every action taken should be with the consent and concurrence of all parties of the alliance.
11. The TULF is very much aware about the weaknesses of the TNA. Yet in the interest of the common people the TULF had repeatedly offered its help to the TNA. But unfortunately the TNA had dodged to accept our offer, for no reason other than the selfish interest of some leaders.
12. By giving a distorted version of the history of the TNA, some of its members had successfully cheated the people for a fair length of time and continue to do so, for their personal gains.
13. Not only private lands, even large extents of the crown lands taken over by the army should be vacated, retaining small extents genuinely required by the army.
14. The TULF very strongly condemns the government and the people’s representatives in Parliament for failing to take action to reopen the K.K.S cement factory, Elephant Pass saltern, Paranthan Chemical factory, Oddusuttan tile factory and in short all factories now remain closed like Valaichchenai paper factory, Achchuveli industrial state etc, which will give employment to thousands of unemployed youths.
15. The TULF notes with deep regret that the appointments of members of the minority communities, to various positions of higher grade in the Police force, in the Diplomatic service and appointments as Chairman for various corporations and such other institutions. The TULF calls upon the government to rectify this situation by making all appointments based on ethnic ratio.
16. Rightly or wrongly all youths suspected as having links with the LTTE had been rehabilitated and released. Almost all of them are minding their own business under very strenuous circumstances. It is wrong practice to arrest anyone of them without proof of having committed any offence. They have already suffered enough. Therefore arresting anyone and torturing them merely on suspicion should be completely avoided.
17. The TULF very strongly condemns the detention of five youths suspected as having some involvements in the attempted assassination of a Tamil Member of Parliament. Of those who are accused one is without a limb another one without one of his wrists and third one had remained in hospital for more than three months without any senses and speechless . At least the government should go all out to do justice to these youths whom the TULF believes as innocent.
18. By misusing the term TNA, the genuine struggle under taken unitedly by various political parties had been sabotaged, with the sole purpose of breaking the unity and promoting the Federal Party. The efforts taken by various Tamil groups supported by the LTTE and by people like Taraki, to bring all political parties under one umbrella and to contest the 2004 general election under one policy and one symbol, got disrupted by the Federal Party, which action the TULF strongly condemns.
19. The Federal Party that was defunct for 28 years was revived without consulting anyone related to it, but merely on the instructions of an unauthorized person. Contesting the 2004 general election on the Federal Party ticket and thereby causing the war to prolong for a further period of five years, when in fact it should have come to end with the general election of 2004 was the gravest mistake the Federal Party made. This has caused the death of not only several thousand innocent people but also caused the eradication of a group fighting for freedom and damage to several billions worth of property. The TULF condemns the Federal Party leadership and holds them responsible for the deaths of several thousand innocent people and destruction of property.
20. In the interest of the country and its people, the Tamil community in particular should windup the TNA, failing which the TULF will start a campaign condemning the TNA as a curse that had fallen on Sri Lanka. We will not hesitated to solicit the support of the International Community and the Diplomatic Community in Sri Lanka for this purpose.

Sirisena and Ranil are trying to put the blame on Ravi and clear Ranil from the Bond Scam.  Actually, it is Ranil the mastermind.  He should be the firsrt person to face prosecution. 

ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය ආචාර්ය චන්න ජයසුමන 

07.08.2017,

අතිගරු ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මැතිතුමා,

ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය 

කොළඹ 01.

ගරු ජනාධිපතිතුමනි,

මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරමට කැබිනට් ඇමතිවරුන්ගේ සම්බන්ධය 

පෙරේදා දින පැවති උත්සවයක දී රටේ පාසැල් ළමුන් මත්ද්‍රව්‍ය කරා යොමුවීමේ ඉහළ  ප්‍රවනතාවක් ඇතැයි ද ඒ වැළක්වීම සඳහා කඩිනම් පියවර ගන්නා  බව ද ඔබතුමා ප්‍රකාශ කරනු අපි  ජනමාධ්‍ය මගින් දුටුවෙමු.  ඔබතුමා මේ පිලිබඳ දක්වන උනන්දුව සහ අවධානය අපගේ ඇගැයීමට ලක්වේ. 

රටේ මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය සම්බන්ධයෙන් අපගේ නිරීක්ෂණ කිහිපයක් පහත පරිදි වේ. 

1) අප සංගමයේ සාමාජික ආචාර්යභවතුන් අප දැනුම්වත් කර ඇති පරිදි මෑතක සිට රට පුරා විශේෂයෙන් ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල කසිප්පු, ගංජා, හෂීශ්, හෙරොයින් සහ තවත් විවිධ නම්වලින් හැඳින්වෙන මත්ද්‍රව්‍ය සුලභ වෙමින් ඇත.  

2) මේ සම්බන්ධයෙන් නීතිය ක්‍රියාත්මක කළ යුතු ආයතන හිතා මතාම නොසැලිකිලිමත් ලෙස කටයුතු කරන අතර වරදකරුවන් හසු වුවද නීතිය නිසි පරිදි ක්‍රියාත්මක නොවන වගක් පෙනී යයි.

3) රජයේ කැබිනට් ඇමතිවරුන්ගේ ආශීර්වාදය, අනුදැනුම, රැකවරණය මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරමට ලැබී ඇති බව ජනතාව අතර විවිධ තොරතුරු සංසරණය වෙමින් ඇත. මීට පෙර අවස්ථා කිහිපයකදීම සීනි ආනයනය කළ බහාලුම්වල  මත්ද්‍රව්‍ය කිලෝ දහස් ගණනින් හමු වුවද ඒවා ගෙන ආ අයෙක්, වරදකරුවෙක් වූ අයෙක් හෝ අඩුම ගන්නේ එම මත්ද්‍රව්‍යවලට වූ දෙයක් හෝ දැන ගැනීමට නැත. 

4) පසුගිය සතියේ වෙළද අමාත්‍ය රිෂාඩ් බද්යුදීන් මහතාට අයත් වන සතොස ආයතනයේ වාහනයක් තුළ මත්ද්‍රව්‍ය කිලෝ දහස් ගණනක් හමු විය. අද දිනයේ මුදල් සහ ජනමාධ්‍ය අමාත්‍ය මංගල සමරවීර මහතාගේ පෞද්ගලික ලේකම්වරයකු මත්ද්‍රව්‍ය  වර්ග ගණනාවක් සමග හසුවී ඇති බව ජනමාධ්‍ය වාර්තා කර ඇත. මෙවැනි සිදුවීම් ජනතාව තුල මතුවෙමින් ඇති සැක සංකා සනාථ කරයි.

යහපාලන ප්‍රතිපත්ති, මූලධර්ම අනුව රාජ්‍ය පාලනය කරන ඔබතුමාටත් රජයටත් මේ සිදුවීම් අගතිගාමී ලෙස බලපායි. තව ද මේ ආකාරයෙන් මත්ද්‍රව්‍ය රට පුරා ව්‍යාප්තවීම මුළුමහත් ජාතියක, ජන සමාජයක අනාගතය විනාශ කර දමයි. මේ සම්බන්ධයෙන් ඔබතුමාගේ  අවධානය අප්‍රමාදීව යොමු කර තරාතිරම නොබලා මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම් කරුවන්ට මෙන්ම ඔවුන්ට උල්පන්දම් දෙන සියලු දෙනාට ද එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන මෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

තෙරුවන් සරණයි!

ජාතික විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්ය සංගමය 

අත්සන් කළේ,

ජාතික විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්ය සංගමයේ ලේකම් 

ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය ආචාර්ය චන්න ජයසුමන 

0714393989

කැෆේ සංවිධානයේ විධායක අධ්‍යක්ෂ කීර්ති තෙන්නකෝන්පු වත්පත් නිවේදනය යි.

නැගෙනහිර පළාත් සභාව සදහා නව මහජන නියෝජිතයින් තෝරා පත් කර ගැනීම සදහා 2017 ඔක්තෝබර් 2 දින නාම යෝජනා කැදවීමට මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව තීරණය කර ඇත. ඒ සමගම අගමැති රනිල් වික්‍ර‍මසිංහ මහතා නැගෙනහිර, උතුරු මැද, සබරගමු පළාත් සභා මැතිවරණ වසර දෙකකට වැඩි කලකට කල් දැමීම සදහා ’20 වන ආණ්ඩුක්‍ර‍ම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ගැසට් මගින් ප්‍ර‍කාශයට පත් කොට ඇත. ඒ අනුව අනාගතයේ ඌව පළාත් සභාව හැර අන් සියළුම පළාත් සභා මැතිවරණ කල් යනු ඇත.

පළාත් සභාව කල් දැමීමටත්, නව නායකයින් බිහිවීම වලක්වමින් ‘වසර දෙකකට පළාත් ඡන්ද නැති කිරීමටත්‘, පළාත් සභාව පාලනය කිරීමට ‘කොළඹ ආණ්ඩුවට‘ නැතිනම් ‘උතුරේ ද්‍ර‍විඩ තරුණයින් කියූ ලෙස ‘සිංහල පාර්ලිමේන්තුවට‘ බලය දෙන්නේ නම්, ද්‍ර‍විඩ ජාතික සන්ධානයේ නායක ආර්.සම්බන්ධන මහතා එතුමා නියෝජනය කරන නැගෙනහිර ද්‍ර‍විඩ ජනතාවගේ පමණක් නොව පළාත් සභා ක්‍ර‍මය වෙනුවෙන් පෙනී සිටි දකුණේ ප්‍ර‍ගතිශීලි ජනතාවගේ ද ද්‍රෝහියෙකු වනු ඇතැයි කැෆේ සංවිධානයේ විධායක අධ්‍යක්ෂ කිර්ති තෙන්නකෝන් මහතා පවසයි.   

බලය බෙදා හැරීම සදහා වන ක්‍ර‍මයක් ලෙස දකුණේ ප්‍ර‍ගතිශීලි ජනතාව ‘පළාත් සභා ක්‍ර‍මය‘ වෙනුවෙන් තම ජීවිතය පරදුවට තැබීය.  තිස් දහසකට වැඩි පිරිසක් පළාත් සභා ක්‍ර‍මය ඇති කරන්නට ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවීය. පළාත් සභා ක්‍ර‍මය ඇති කළ එජාපය දැන් එදා එයට විරුද්ධවූ පුද්ගලයින් ඝාතනය කළ, ජනතා දේපල විනාශ කළ, බස්, ගිණි තැබූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සමග එක්වී මෙරට පළාත් සභා මැතිවරණ සිතියම පාර්ලිමේන්තු කුමන්ත්‍ර‍ණයකින් අකුලා දමන්නට උත්සහ දරයි.  

මේ ආණ්ඩුව බලයට පැමිණියේ 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට වැඩි බලයක් ලබා දෙන බව පවසමිනි.  13+ අද සිහිනයක් වී ඇත.  නැගෙනහිර පමණක් නොව උතුරේ ජනතාවට  පළාත් සභාවට ද නියමිත කාලයට මහජන නියෝජිතයින් තෝරා පත් කර ගැනීමට ජනතාවට අයිතියක් ඇත.  අගමැති රනිල් වික්‍ර‍මසිංහ මහතා ගේ ‘පළාත් සභා ඡන්ද විමසීම කල් දැමීමේ යෝජනාව‘ මගින් පළාත් සභා ක්‍ර‍මය නැවත වරක් කොළඹ ආණ්ඩුවට යට වන බව පැහැදිලි ය.  එමගින්, පළාත් සභාවේ ස්වාධීනත්වය නැතිවී යනු ඇත.

පළාත් සභා ක්‍ර‍මය රටේම ජනතාව පිළිගත් බලය බෙදීම පිළිබද සංකල්පය කි.  ඒ සදහා දකුණේ ජනතාව මරණය පෙනී පෙනී දුෂ්කර අවස්ථාවල පවා පෙනී සිට ඇත.  ඡන්දය කල් දැමීම, මැතිවරණ නොමැතිව පළාත් සභාව පවත්වාගෙන යාම,  පළාත් සභාව විසිරුවා හැර ‘කොළඹ ආණ්ඩුව නැතිනම් සිංහල පාර්ලිමේන්තුව‘ මගින් පළාත් සභාව පාලනය කිරීම ප්‍ර‍ජාතන්ත්‍ර‍වාදී වන්නේ නැත. එවැවින් ද්‍ර‍විඩ ජාතික සන්ධානයේ කිසිදු මන්ත්‍රීවරයෙකුට ‘පළාත් ඡන්ද කල් දැමීමේ පනතට පක්ෂ විය නොහැකිය.‘

වතුකරය නියෝජනය කරන ප්‍ර‍ගතිශීලි දෙමළ නායකයින් ද, ලංකා කම්කරු කොන්ග්‍ර‍සය වැනි සාම්ප්‍ර‍දායික වතු නායකත්වයට සබරගමුව පළාත් සභා මැතිවරණය කල් දමන්නේ නම් රත්නපුර, කෑගල්ල වතු ජනතාවට මහජන නියෝජිතයෙකු පත් කර ගැනීමට ඇති අයිතිය ඒ අනුව නැති වන බව වටහා ගත යුතුය.  

උතුරු මැද, නැගෙනහිර මුස්ලිම් ජාතිකයින්ට පොරොන්දු වූ බලය බෙදාහැරීමක් ලබාදීමට මෛත්‍රී-රනිල් රජයට තවම හැකි වී නැත. නමුත්, ඔවුන් පළාත් සභා ඡන්ද කල් දැමීමටත් අවශ්‍ය වන්නේ නම් පාර්ලිමේන්තුව හරහා පළාත් සභාව පාලනය කිරීමටත් යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කර ඇත. බලය බෙදා හැරීම වෙනුවට බලය තවදුරටත් ‘පාර්ලිමේන්තුවට ගොනු වන යෝජනාවක් පාර්ලිමේන්තුව හමුවට ඉදිරිපත් වනු ඇත.

මෙම යෝජනාවට පක්ෂව ඡන්දය දෙන්නේ නම් විපක්ෂ නායක ආර්. සම්බන්ධන් මහතා ඇතුළු  ද්‍ර‍විඩ ජාතික සන්ධානය, මුස්ලිම් පක්ෂ, දෙමළ ප්‍ර‍ගතිශීලි හෝ සාම්ප්‍ර‍දායික වතු කම්කරු නායකයින් සියළු දෙනා තම ජනතාවට ද්‍රෝහීවූවන් ලෙස ඉතිහාසයට එක් වනු ඇත.  එපමණක් ද නොව, බලය බෙදා හැරීම සදහා පළාත් සභා ක්‍ර‍මය වෙනුවෙන් ජීවිතය පවා පරදුවට තබා පෙනී සිටි දකුනේ සිංහල-මුස්ලිම්-දෙමළ ජනතාවට ද ඔවුන් එක ලෙස ද්‍රෝහි වනු ඇත.

කීර්ති තෙන්නකෝන්

විධායක අධ්‍යක්ෂ/කැෆේ සංවිධානය

2017 අගෝස්තු 7

Courtesy The New Indian Express

Aug 06 (NIE) TIRUCHY/NAGAPATTINAM- Bullets have failed to stop them, but a new bill adopted by the Sri Lankan parliament could. After going through phases of conflict and relative peace, the troubled life of fishermen from Tamil Nadu has entered new waters, thanks to the Sri Lankan Fisheries and the Aquatic Resources (Amendment) Bill that was moved this day last month.

According to official figures from the State government, Lankan navy firing has resulted in 128 dead and 283 injured, besides hundreds of detentions. These have, however, become part of everyday reality for the fishermen here. But the bill adds a new dimension. It focuses exclusively on banning ‘bottom trawling’, a method so destructive that experts warn it could deplete the vast marine resources of the world in just three decades from now.

These trawlers use twin-fold fishing nets tied to metal plates at both ends which hits the floor of the sea. Then, a boat equipped with a sufficiently high-powered engine drags the net along the floor.

Making matters worse, many fishermen here use nets that are banned for being too closely knitted, which traps everything along the way indiscriminately – big, small and tiny fish; aquatic animals that are crucial for the ecosystem but have little commercial value for humans; plants, planktons, and coral reef. The method is rudimentary in design and devastating in effect.

The Lankan ban has brought about a crisis, as a good majority of fishermen in Tamil Nadu and Puducherry, and indeed their brethren in all parts of the world, use bottom trawlers. What the amendment has done is to make it prohibitively expensive to use trawlers — more so for foreign vessels. In the absence of a clear legislation, retrieval of fishing vessels and equipment from Lankan custody was primarily a matter of political maneuvering.

That fluidity has changed to clear and specific penalties. The Lankan media reported that the Ministry of Fisheries there has increased the fine for foreign vessels to Sri Lankan Rs 100 million (about `40 million). The owners on the shore may be prepared to wait to get the boats and men back, but the penalty makes things unviable for them.

It thus comes as little surprise when many fishermen from coastal districts like Rameswaram and Nagapattinam tell Express they have avoided deliberately venturing into the Lankan side of the sea since then. Bottom trawling has been identified as the root cause of the strife between Indian and Lankan fishermen — fast depleting marine resource in the sea between the two countries that has served their forefathers for centuries.

Fishermen from there, mainly Tamils from the Northern Province, have been repeatedly asking those here to give up bottom trawling so that juvenile fish could grow bigger and sustain their livelihood for the years to come. However, with about 90 per cent of the boats engaged in bottom trawling, it was not an easy decision to take.

In 2014, the fishermen from the State had requested a three-year moratorium for phasing out bottom trawlers. That deadline is ending, but little has changed.

Ninety-nine per cent of fishermen are concerned only about that day’s catch, not about sustainability. Deep-sea fishing is the only solution, but they have not shown any interest in switching to this. Instead, they are asking the governments to bear the whole expenses,” said a fisheries department official on condition of anonymity.

The reluctance of the fishermen, however, does not present the full picture. While a usual mechanised bottom trawler boat costs about Rs 50-60 lakh, a deep-sea liner could cost twice as that. It also requires specific skill sets that most fishermen here do not have.

Fishermen are neither scientists nor experts. It was the State government that introduced bottom trawling technique some decades ago and even gave us training. If we are to shift to deep-sea fishing, we need similar assistance,” noted P Rajendra Nattar, a fishermen representative from Keechankuppam.

Deepening their skepticism, fishermen say the subsidy offered by the government to convert fishing vessels into deep-sea liners has not reached the few who were brave enough to attempt the switch.

One of the fishermen here has spent about Rs 80 lakh for converting his boat into a deep-sea fishing vessel, but the Rs 30 lakh subsidy that the State government promised has not reached him yet,” said N Mohandoss, a fishermen representative from Akkaraipettai in Nagapattinam, when asked why they were hesitating to adopt deep-sea fishing.

In the near future, however, it may no longer be a choice. Fishermen and officials from the State Fisheries Department are on the same page on the concern that marine resources have drastically fallen in Indian waters. A fisherman now has two choices: go farther and deeper, or stop being one.

ජානිපෙ නායක විමල් වීරවංශ

Aug 3, 2017

2015 ජනවාරි 08 වැනිදා සිදු වූයේ යහපාලන අභිෂේකයක් නොව චෞරාභිෂේකයක් බවත් රවී කරුණානායක ඇමතිවරයා පමණක් නොව බැඳුම්කර වංචාවට සම්බන්ධ වූ සියලු දෙනා කවරාකාරයේ චෞර රැලත් ද, වග නුදුරේදීම රට හමුවේ ඔප්පු කර පෙන්වන බව ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නායක, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විමල් වීරවංශ මහතා පවසයි.
අද(03) පිටකෝට්ටේ පිහිටි ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ ප්‍රධාන කාර්යාලයේ දී පැවැති විශේෂ මාධ්‍ය හමුවේදී ඒ මහතා මෙසේ පැවසීය.

එහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වූ විමල් වීරවංශ මහතා මෙසේ ද සඳහන් කළේය.

2015 ජනවාරි 08 වැනිදා යහපාලන අභිෂේකය සිදු වුණා කියන මිථ්‍යාවට රැවටුණු අයට, එය මිථ්‍යාවක් බව අප පෙන්වා දෙන විට එය පිළි නොගත් අයට, ඒ මිථ්‍යාව කරා මහජනතාව ගොනාට අන්දාගෙන ගෙන යන්න කඬේ ගිය අයට, අද දිට්ඨධම්මවේදනීය කර්මයට මුහුණ දීමට සිදුව තිබෙනවා. 2015 ජනවාරි 08 වැනිදා සිදු වුයේ යහපාලන අභිෂේකය නොවෙයි, චෞරාභිෂේකය කියලා අද හොඳටම ඔප්පු වෙලා තිබෙනවා.
https://youtu.be/DN8hau1z7-E

තිබුණු ආණ්ඩුවේ නායකයන්ට හොරු කියලා ලේබල් ගහලා, අවමාන කරලා යහපාලන අභිෂේකයට කර ගහපු උදවිය, දැන් එළිපිට නිර්වස්ත්‍රව තමන්ගේ හොරකම්වල දිග, පළල මුළු ලෝකයටම පෙන්වන්න පටන් අරන් තිබෙනවා. හිටපු මුදල් ඇමති, වත්මන් විදේශ ඇමති රවී කරුණානායක ඊයේ (02) බැඳුම්කර කොමිසමට ගිහිල්ලා ඒ කොමිසමේ නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරීන්ගේ ප්‍රශ්න කිරීම් හමුවේ දී ඇති උත්තර දෙස බලපුවාම, ඔහුට අර්ජුන් ඇලෝසියස්ගෙන් ලැබී තිබෙන ලක්‍ෂ 1650ක සන්තෝසම් මුදල දෙස බලපුවාම, ඒ වගේම අර කෝප් කමිටුවේ හිටපු එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයේ ‘ෆුට්නෝට් කල්ලියට’ ලබා දී ඇති ගෙවල් හා නිවාස දෙස බලපුවාම මේ ආණ්ඩුව අද අර්ජුන ඇලෝසියස්ලා හොරකම් කරපු මුදලින් නැටවෙන ආණ්ඩුවක් බවට පත් වී අවසන්.

‘රෑට නිදි ඇඳේදිවත් හමු වෙන්නේ නැද්ද’

හිටපු මුදල් ඇමතිවරයා දැන් සුදනා වගේ කියනවා ‘මම දන්නේ නැහැ. නෝනා තමයි මේක කරලා තියෙන්නේ. මම දන්නවා නම් ඒ ගෙදර පදිංචියට යන්නෙත් නැහැ’ කියලා. අඩු ගණනේ මේ නෝනයි, මහත්තයයි රෑට නිදි ඇඳේදිවත් හමු වෙන්නේ නැද්ද? ‘මම මේ ගෙදර මිලදී ගත්තා. මට ඇලෝසියස් උදව් කළා’ කියලවත් කිව්වේ නැද්ද? ඔය ‘බබා කතා’ පිළි ගන්න තරම් මේ රටේ මිනිස්සු මරි මෝඩයි කියලාද මේ ඇණ්ඩුව හිතාගෙන ඉන්නේ?
‘ශ්‍රී ලංකාවට අවමානයක්!’

මේ වගේ හොරකමට චෝදනා ලබපු පුද්ගලයකු කොහොමද විදේශ අමාත්‍යවරයා ලෙස ලෝකය හමුවේ ශ්‍රී ලංකාව නියෝජනය කරන්නේ? එවිට ශ්‍රී ලංකාවට සිදු වන අවමානය කෙතරම් බරපතළද? රවී කරුණානායක පමණක් නෙවෙයි, රනිල් වික්‍රමසිංහලා, මලික් සමරවික්‍රමලා එකතු වෙලා තමයි මේ මහ බැංකු බැඳුම්කර මෙහෙයුම පණ ගැන්වූයේ. දැන් රවී කරුණානායක කියනවා ‘මිතුරන්ගෙන් පහර කෑමට සිදුවීමයි වේදනාව’ කියලා. කවුද රවීගේ මිතුරා? අගමැති රනිල් ද? එහෙම නැතිනම් රනිල්ගේ ගෝලයා මලික් සමරවික්‍රම ද? ඒ මිතුරන් දෙදෙනා හැර රවීට වෙනත් මිතුරන් සිටී ද? දැන් ඉතාමත් පැහැදිලියි මේ හොර රැල බැඳුම්කර ගනුදෙනුවෙන් හොරා කාපු බව. බැඳුම්කර ගනුදෙනුවකින් හොරා කනවා, කියන්නේ රටේ ආදායමෙන් හොරා කනවා කියන එකයි. වෙනත් ආණ්ඩුවල අයට ‘හොරා කෑවා’ කියා චෝදනා ආවා නම් ඒවා සංවර්ධන ව්‍යාපෘති වැනි රටේ වියදමෙන් හොරා කාපු බවට වූ චෝදනා. නමුත් මේ චෞර රැල හොරා කා ඇත්තේ රටේ ආදායමෙන්.

මේ මුස්පේන්තු ආණ්ඩුව බලයට පත් වූ දා සිට උතුරේ පොලිස් නිලධාරියකුට පාරේ බැහැලා යන්න බැහැ, වැව් දහස් ගණනක් හිඳිලා. නියඟයෙන් පීඩාවට පත් වූ ජනතාව අතට මේ වනතෙක් කිසිඳු සහනාධාරයක් ලැබී නැහැ. මේ මොනවා නැතත් මේ තක්කඩි රැල හොරකම විතරක් කර ගෙන යනවා. අද හම්බන්තොට වරාය විකුණලා ගන්නවා සල්ලි, ඒවායිනුත් හොරා කනවා. හම්බන්තොට වරාය විකුණපු ඩීල් එකෙන් කාට ද කොමිෂන් ලැබුණේ? කියක් ද ලැබුණේ? යන කාරණා ඉදිරියේදී දැන ගැනීමට ලැබෙයි.

By Ranga Jayasuriya Courtesy The Daily Mirror

It is conventional wisdom that Minister Ravi Karunanayake should have resigned – or failing that be sacked — after those earth shattering revelations that were made at the Presidential Commission of Inquiry (PCoI) into the bond scam. Instead, he has clung to his portfolio and foul-mouthed the Attorney General’s Department while his political superiors, when not blaming media for holding Karunanayake accountable, seem to be scratching their heads, rather than acting to salvage the government’s credibility.
Allegations levelled against Minister Karunanayake, which he has failed to answer convincingly, are not about some abstract high-flown ethical variety, like the ones that may require him to be judged on stricter grounds than the average folks since he is a politician. (There are countries where the ministers were forced to resign after being accused of paying for an expensive restaurant meal from the official credit card). But, that is not the case here. Minister Karunanayake’s case is clear-cut and simple. The evidence before the commission revealed that Arjun Aloysius, whose family owns the controversial bond trading company Perpetual Treasuries Ltd., had paid the monthly rental for the penthouse occupied by Minister Karunanayake and his family while he was the then Minister of Finance. During the same period, Perpetual Treasuries engaged in alleged dodgy bond transactions which resulted in the Treasury losing billions of rupees, according to a COPE report. A Presidential Commission of Inquiry has now revealed many incriminating details of Minister Karunanayake’s alleged collusion with Mr. Aloysius. The Foreign Minister Karunanayake’s answers to the commission were evasive at best and at worse were condescending. At one point, the commission asked him: Do you seriously want us to believe that your family did not tell you there was no lease agreement?”
Other evidence  have now been revealed and he was read text messages extracted from Mr Aloysius’ phone implying a conflict of interest. One such text from Mr. Aloysius’ Executive Secretary refers to a reminder requesting to obtain Monetary Board minutes from one hon MP RK.

“Arjun Aloysius, whose family owns the controversial bond trading company, Perpetual Treasuries Ltd., had paid the monthly rental for the penthouse occupied by the then Finance Minister Karunanayake and his family”

The Attorney General’s Department has also revealed that Mr. Aloysius and Minister Karunanayake had both made 13 visits to Singapore on coinciding dates during the period, September 2016 to April 2017. Minister Karunanayake said he could not recall any meetings with Mr. Aloysious during these visits. (Remember the Duminda Silva’s syndrome of blissful forgetfulness)
An undated letter produced to the Commission by former Central Bank Governor Arjuna Mahendran’s lawyers also came under scrutiny at the PCoI. Mr Karunanayake defended the omission of the date as an ‘oversight’ and remarked that the letter was sent in May 2016 at the request of Arjuna Mahendran to justify the discussion of a breakfast meeting on February 26, 2015. The letter implied that the funding requirements for Rs.75 billion was decided at the said meeting. However the Assistant Solicitor General who questioned Mr. Karunanayake suggested that the letter was created recently since when it was submitted to the PCoI was ‘crisp’.
The Prime Minister has vowed that the government would not protect thieves, but he wavered when insisting on a transparent and public investigation. He is procrastinating. Details that have emerged at the PCoI proceedings are scandalous enough for the government to act.
It is like in America. There are so many investigations against President Trump by the media, Congress and so on. Upon receipt of reports, wrongdoers step down. It is same in England,” The Prime Minister has said at a public event during the weekend. He is wrong. In those democracies, anyone who is faced with allegations of the magnitude of Minister Karunanayake would have resigned by now — though Donald Trump’s America may be an aberration. In the not so distant past Prime Minister Wickremesinghe suspended, rightly so, Duminda Silva from the party after he was charged with an alleged rape. The case was later thrown out by the then compliant attorney general and Silva was adopted by the Rajapaksas and later found guilty of killing Baratha Lakshman Premachandra and several of his bodyguards.

It is not indispensability of Karunanayake, rather it is his close association with Prime Minister Wickremesinghe that is holding the latter back. Yet the UNP is better off without Karunanayake is the emerging consensus among party stalwarts who had earlier approached the Prime Minister to urging him to act.
However, despite all this vacillation and wavering by his political bosses, Minister Karunanayake is unlikely to survive. Mr Wickremesinghe would be forced to come out of his complacency or he could seriously damage the UNP’s electoral prospects. Nor can the President pass the buck to the UNP and emerge unscathed. Government ministers and MPs, both from the UNP and the SLFP, would be compelled to speak up when they realize that defending Karunanayake would come at a heavy cost. Some have already expressed the desirability of Mr Karunanayake stepping down.

The real winner in this equation is the joint opposition, which has submitted a no-confidence motion against Minister Karunanayake. If motion is passed, it could claim credit and embarrass the government. But the bigger win would be the defeat of the motion, which would require the UNP to shepherd its parliamentarians to defend Minister Karunanayake. Such a gesture would come at an immense loss, not only to the integrity of the UNP MPs, but also to the entire political system in the country. That Opposition Leader R. Sampanthan and the TNA have kept mum throughout this fiasco would be of little or no help.
This need not happen. Minister Karunanayake should resign. Circumstantial evidence revealed at the PCoI has seriously compromised his position. He would compromise both the government, and the country, if he chooses to stick to his portfolio and Yahapalanaya will never be the same again. It has already lost a great deal. Only way to redeem its loss of credibility would be to act now and it is all too clear what it needs to do in relation to Minister Karunanayake.

Editorial Courtesy The Island

August 7, 2017, 8:46 pm

Faced with the prospect of some government members also backing the Joint Opposition’s motion of no confidence against him, Ravi Karunanayake is apparently left with no alternative but to step down as Foreign Minister of his own volition pending investigations into the questionable penthouse deal. However, those who are out for Karunanayake’s blood, trying to blame the bond scams solely on him are barking up the wrong tree. An attempt is obviously being made in some quarters to throw him to the wolves.

No probe into the bond scams is complete without an investigation into an Attorney General’s Department file which has been either shelved or made to disappear. On June 30, 2015, the CID handed over a file (No: C/187/161/2015) on the first bond scam to the AG’s Department. The Attorney General at that time was Yuwanjana Wijethilake. The senior official who accepted the file found a prima facie case of insider trading and market manipulation and duly opened a criminal file and handed it over to a senior counsel for further action. The government dissolved Parliament and held the August 2015 general election, thwarting an attempt by the COPE (Committee on Public Enterprises) headed by D. E. W. Gunasekera to place its report before Parliament.

Strangely, criminal action against the bond racketeers was terminated and the file turned into a confidential document (CF/08/2015) and passed on to another senior counsel. In June 2016, the counsel, acting within the parameters set by his superiors, recommended that civil action be taken against Perpetual Treasuries to recover funds. The file has not been sighted ever since. Wijethilake is now in retirement.

The incumbent Attorney General must be summoned before the bond probe and asked to explain why criminal action anent the bond scam was terminated in a dubious manner.

Similarly, President Maithripala Sirisena should explain why he dissolved Parliament without allowing the report prepared by the COPE headed by DEW on the first bond scam to be presented to the House. Prime Minister Ranil Wickremesinghe, who has been in charge of the Central Bank since 2015, should explain why he sought to make light of the bond scams in Parliament and strove to reappoint Arjuna Mahendran as the Central Bank Governor in spite of irrefutable evidence that there had been a bond racket.

It must also be found out who pressured the Central Bank to withdraw its report which effectively countered the UNP’s footnotes in the report put out by the COPE headed by Sunil Handunnetti. The ongoing bond probe commission has refused to accept the well-argued document on the grounds that it was withdrawn by the Central Bank.

Karunanayake may be removed from the Cabinet, prosecuted and even thrown behind bars if found guilty. But, there are several others who need to be questioned if the bond probe is to be considered complete. No one should be considered too powerful to be brought before the bond commission and questioned. After all, the present yahapalana government came to power, promising accountability, equality before the law, an immediate end to the culture of legal immunity and impunity among other things.

If President Sirisena had refrained from playing politics with the bond probe in 2015 and ensured that the AG’s Department took action, the bond racketeers would have been behind bars and the losses the state and the EPF suffered at their hands recovered by now and the second bond scam (2016) could have been avoided.

The only way President Sirisena can prevent his name from being sullied is to ensure that all those responsible for the bond scams including the masterminds in high positions are brought to justice and the staggering losses they have caused to the state coffers and workers’ superannuation fund recovered. Better late than never!

කතු වැකිය උපුටා ගැන්ම දිවයින

කන්ටේනර පිටින් කුඩු මෙරටට ගෙන එන මුත් ගෙන්වන මිනිහෙක්‌ හොයාගන්නට නැත. කුඩු තොග ගණනින් අත්අඩංගුවට ගන්නා නමුත් ඒවාට වෙන දෙයක්‌ නැත. ආණ්‌ඩුවට විසඳන්නට (විස¹ ගන්නට) ඇති බොහෝ ප්‍රශ්න තිබෙන නිසා මෙවැනි සිල්ලර ගණයේ ප්‍රශ්න පසුවට කල් තබා තිබෙනවා වන්නට පුළුවන. එහෙත් සෙස්‌ස පස්‌සට තැබීමේ විපාකය රටම “කුඩු” වීම වන්නට බැරි නැත. එය අප අවවාදයක්‌ ලෙස නොව පූර්ව සූදානමක්‌ ලෙස සිහිපත් කර සිටිමු.

මේ රටේ නමගිය කුඩු කප්පිත්තන් හිරේය. එහෙත් රට පුරාම විවිධ වර්ගයේ මත්ද්‍රව්‍ය බෙදාහැරීම ත්‍රිපෝෂ බෙදනවාටත් වඩා පහසුවෙන් සිදු වන බව පෙනේ. එසේ කරන්නට “හයියක්‌” වුවමනාය. එසේ මෙසේ හයියක්‌ නොව දේශපාලන හයියක්‌ය. ඒ බව තහවුරු කරන ප්‍රවෘත්තියක්‌ ඊයේ (07 දා) “දිවයින” මුල් පිටුවේ සඳහන්ව තිබිණි. එම ප්‍රවෘත්තියට අනුව “ප්‍රබල ඇමැතිවරයකුගේ” පෞද්ගලික ලේකම්වරයකු මත්ද්‍රව්‍ය ප්‍රවාහනය කරද්දී කොටුවී තිබේ. පොලිස්‌ විශේෂ කාර්ය බළකාය සිදු වීම තහවුරු කර ඇති නිසා ඒ ගැන සැකයක්‌ නැත. නැතිනම් මේවා අදහාගන්නටත් බැරි තරමේ “නිවුස්‌” ය. අපට හිතෙන්නේ කොතැනක හෝ වරදක්‌ සිදුව ඇති බවය. කෙසේ හෝ මේ “ලේකම්තුමා” එසේ මෙසේ වැඩකාරයකු නොව සුපිරි වැඩකාරයෙකි. කාට අසු වුණත් වැඩේ ගොඩින් බේරා ගැනීම සඳහා හෝ සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරිවරයකුගේ රාජකාරි හැඳුනුම්පතද තිබී ඇත්තේ මේ පුද්ගලයා ළඟය. සමහරවිට ඒ අහිංසකයා මේ කිසිවක්‌ නොදන්නවා වන්නට පුළුවන. කරුමෙට මෙන් මේ පොලිස්‌ හාදයාගේ “බැංකු කාඩ්පත්” වාහනයක රක්‍ෂණ සහතිකයද තිබී ඇත්තේ “ලේකම්තුමා” ළඟය. “එතුමා” බිස්‌නස්‌ එක සාරේට කර ඇති බව පැහැදිලි වන්නේ අත්අඩංගුවට ගෙන ඇති මත්ද්‍රව්‍ය “කැටගරිය” ගැන බලන විටය. ඒ මෙසේය. ඩාන්සින් ටැබ්ලට්‌ 10 ක්‌, ගංජාවලින් තැනූ තවත් මත්ද්‍රව්‍ය වර්ගයක්‌ මිලි ග්‍රෑම් 9420 ක්‌, කොකේන් මිලිග්‍රෑම් 3000 ක්‌ සහ මදි පාඩුවට “ලේකම් මහතාගේ” නිවසේ අල්මාරියේ සඟවා තිබූ හෂීස්‌ මිලිග්‍රෑම් 97440 ක්‌, තීරු බදු රහිතව මෙරටට ගෙන්වූ බවට සැක කරන විදේශීය මත්පැන් බෝතල් 10 ක්‌ සහ තියුණු ආයුධ දෙකකි.

අප මෙතැනදී මෙවැනි “අහිංසක ලේකම්වරුන්ට” දොස්‌ පවරන්නට ඉක්‌මන් වන්නේ නැත. අප සෘජුවම චෝදනා කරන්නේ අදාළ ප්‍රබල ඇමැතිවරයාටය. මේ මිනිහාට තමන්ගේ ලේකම්වරයා ගොඩ දමන්නට ඕනෑතරම් දේවල් කරන්නට තිබියදී මෙවැනි නසරාණී වැඩ පැවරීම හොඳ නැත. කුමක්‌ හෝ ආණ්‌ඩුවේ “කොන්ත්‍රාත්” වැඩක්‌ පැවරීම මාසයෙන් දෙකෙන් ගොඩ යා හැකි කොමිස්‌ කුට්‌ටියක්‌ කඩා ගැනීමට හැකි ආකාරයේ ව්‍යාපෘතියක්‌ පැවරීම අදාළ අමාත්‍යාංශයේ රියෑදුරු, පියන් තනතුරු සඳහා රැකියා අවස්‌ථා ලබාදී කීයක්‌ හෝ සොයා ගන්නට අවස්‌ථාව සලසා දීම ආදී මෙවැනි තවත් “රාජකාරි” කොපමණ තිබේද? එසේ තිබියදී ලේකම්වරයා අමාරුවේ දමන්නට කටයුතු කළ ඇමැතිවරයා වහා අත්අඩංගුවට ගත යුතු බව අපේ විශ්වාසයයි. නැතිනම් හවුල් ආණ්‌ඩුවේ පක්‍ෂ දෙකම එකතුවී මේ ප්‍රබල ඇමැතිවරයාට එරෙහිව විශ්වාස භංගයක්‌ ගෙන ආ යුතුය. අනෙක්‌ ඇමැතිවරු (දේශපාලනඥයන්) මේ වගේ තුප්පහි වැඩවලට කිසිසේත්ම අනුබල නොදෙන නිසා එය එතරම් අසීරු කාරණයක්‌ නො වන බව අපේ හැඟීමය.

මහින්දගේ යුගයේ ආව ල ආවේ නෑ 

මුදල් නොට්ටුවේ අත්සන් කරපු දෙන්නම හොරු

ජන්ද විමසීම හකුල ගන්නේ ජන්දෙ තියන්න ආණ්ඩුවට බැරි නිසා 

Dr Sudath Gunasekara 6.8.2017.

Now that the days of RK as F/Minister are numbered the President has to choose a new man acceptable to the people and to the world at large at this critical hour who can face the challenges ahead of this position in time to come.

After Mrs Sirimavo Bandaranayaka and Luxman Kadiragamar I cannot think of any other who had fit in well to the shoes of that much coveted position. Had Lalith Atulathmudali lived I would have definitely suggested his name for this place without any hesitation. Everybody knows how appalling the record of the field of Foreign Affairs had been in the recent two years under the last F/Minister. About the incumbent I want comment as he got in to serious trouble owing to his misdeeds in the M/Finance even before he could pix his alignments in the new place.

The position of foreign Minister in any country in contemporary world politics calls for the highest attainments. Almost all countries often appoint men of the highest attainments and caliber as their foreign Ministers. The only country I think that does not follow this rule is Sri Lanka. Very often F/Ministers succeed as Prime Ministers in their countries. I still remember Krishna Menon of India, though he did not succeed Nehru, in our student days. How versatile. Silver tongued and flamboyant he was both at home and abroad is still a living legend.

A Foreign Minister is the one who represents his country and its image and interests in other countries. To do so effectively he /she should be a person well versed in the history, culture and the problems and needs of his country. He should also be a person who will defend and protect the interests of his own country and stand for it to the end. For this he needs to be a patriot of the first order.

To achieve these ends he has to be a man of high stature and character in addition to very high academic attainments and charisma. The ability to address any forum at least in one world language and convince any intellectual crowd, and a distinguished record either in arts, science, law or any other, are some of the other qualifications that could be mentioned as pre requisites for this assignment.

In spite of not so visible colourful performance to his credit in the field of politics, I think the best person to hold this position at the present juncture among all others in the Cabinet is Minister Sarath Amunugama who is wasting his times as Minister Special Assignments at present with no assignment at all.

As a person who has worked very closely with him as a relatively junior colleague both at district and National level for three decades starting in late 1960s, I know about his special abilities and attainments as well as achievements as a brilliant and colourful young Civil Servant more that any. The best period we were together was when he was AGA and ADDL GA Kandy and I was DRO Udadumbara, Sarath at that time was a model of a people friendly Civil Servant

The fact that he also comes from a Sri Lankan traditional village background and happens to be a product of the Trinity College Kandy, which produced the best Foreign Minister Sri Lanka had ever produced, that is Luxman Kadiragama, in my view, makes him the best person, out of all Ministers in the present Cabinet, to fill this gap.

Therefore as a responsible citizen of this country, who yearn for the good of the motherland, I wish the President will make the correct choice at this crucial juncture so that, Sarath the brilliant ex-Civil Servant, with the able new Secretary Prasad, will clean up the Augean mess that is the Foreign Ministry at the moment, and he will also have an able, reliable and dependable   F/M who will never betray the country and will definitely deliver the goods.

Cerberus Says: 
August 6th, 2017 at 12:26 pm

On Jan 15, 2015, a plan that had been in the making for a long time was implemented with a cheated election and the election of Maithripala Sirisena as the President. As far as I can see these are the rudiments of the plan which was hatched by think tanks abroad since RW does not have the brains of a louse to govern or plan anything.

1. Former Colonizers wanted to get back their colonies, especially India which was the crown jewel during their heyday.

2. In order to get India, it was necessary to get Sri Lanka first. It had an added merit that we have one of the world’s deepest and best harbors in a strategic location on the shipping lanes from China to the West. Idea was to get Sri Lanka to replace Diego Garcia whose lease was expiring in 2020. Britain does not have a big enough Navy but they could lease it to the USA and get benefits from them.

3.Britain has no resources at all to survive as a nation. The only resource they have is their deep knowledge of their ex-colonies and how to benefit from this knowledge.

4. The plan called for an installation of a puppet government who will hand over the East and the North to the Tamils who have always been cooperative with the former Colonizers. This was achieved in the same manner as the Arab Spring in Tunisia, Libya etc., by use of Social Media to spew out lies about President Mahinda Rajapaksa and his family. Once Sri Lanka is divided then U.K. will establish their links with the Tamils and displace the Sinhalese gradually. The rebellion in India in 1857 was brutally put down by the British and the British crown took over the governing from 1857. Tamils formed part of the British army, which fought against India.

5. India too has played a double game with Sri Lanka. We need to realize that they are our enemy. They have used the untouchables and other low caste people especially the Tamils as a group to infiltrate all the smaller neighbors and then take them over. They have done it in Sikkim and are now trying to do the same in Bhutan, Nepal and now Sri Lanka. The way I see it the Sinhalese have been subjected to genocide for 3000 years by Tamils and it is still going on. The last war was not against the Tamils but the Terrorist group funded and trained by India. These LTTE terrorists wiped out entire Sinhala villages in the East and all the Sinhalese and Muslims in the North were chased out or killed by LTTE. Is it not genocide also by Tamils of the Sinhalese? How about justice for them. There are 77 million Tamil Dalits only 12 miles away across the Palk straits and the Sinhalese are under constant threat from them. The Tamil Nadu politicians are constantly uttering anti-Sinhala rhetoric in India and trying to get India to invade Sri Lanka.

6. In order to install the puppet government, they had to first get rid of the Rajapaksa’s. What better way to do it than through the UNHRC by creating bogus war crimes charges against the Sri Lanka Army which fought so valiantly and with so much discipline. The Tamil diaspora provided the ammunition the West wanted to create war crimes charges with the most absurd numbers of Tamils killed. Even at the recent UNHRC hearing, there were two Tamil NGO’s who tossed out varying numbers with one person actually suggesting that 300,000 Tamils were killed by the Sri Lanka army.

7. Many Sinhalese have asked the TNA and other Tamil representatives to provide the names of those who were killed. No one has given any names at all. The UN, French and UK representatives were present at the final stages of the war and they all knew how the LTTE took 300,000 innocent civilians as a human shield who were rescued by Sri Lanka army personnel at a great cost their own selves. Why are these people so dishonest? The Sri Lanka Government representative Mangala Samaraweera co-sponsored the resolution brought by the USA without any question about the LTTE war crimes or the genocide of the Sinhalese by the Tamils.

8. The spineless puppets we have as a government is only interested in remaining in power with the backing of the West and India. They have no interest in the welfare of the country. They will gladly sell the country if it means that they can stay in power forever. Puppet governments have worked for the West in the past in many countries such as Iran, Afghanistan, Hong Kong, Argentina, etc. It is sad to see Sri Lanka being slowly destroyed by these parasites. These countries who are so concerned about war crimes in Sri Lanka are guilty of war crimes a thousand fold far worse. Yet no one questions them since the UN is funded by the West.

Sudath Gunasekara  5. 8.2017.

Who brought Arjuna  Mahendran, a non- citizen of this country and a citizen of Singapore

Who got him appointed as the Governor of the Central Bank in spite of objections raised by the President with an undertaking that he will take the full responsibility for all actions by Arjuna Mahendran, his buddy?

Why did the President gave in to pressure (may be obviously for the reason that he has got elected as the President, mainly thanks to the UNP votes)  knowing that Arjuna had LTTE grape wine with blood connections and he was also not a Sri Lankan citizen and thereby violated his responsibility by the country and its people and has betrayed his responsibility by not properly exercising his  statutory powers

Now that it is common sense that the Governor CB has robbed the CB with impunity, has Ranil Wickramasinga taken the responsibility for this mega robbery of the nation’s CB as per undertaking given to the President and resigned

Won’t it would be interesting to find out as to where this robbed money has gone and to whom this robbed money has been siphoned?

With the appalling revelations at the ongoing CB Inquiry why doesn’t the President sack the Finance Minister and the main culprit of this gang robbery of the nation’s premier Bank, Ranil  Wickramasingha and take administrative and legal action against the whole gang including Aloysius and those in the Treasury and the CB who are responsible for this and have benefitted from this scam and confiscate all their properties as a warning to lesson to all future politicians Such timely action will at least would partially exonerate him from all sins he has committed to the nation since Nov 2014 and save him from been hung by a future people’s government

In my opinion the whole Government should take the responsibility for this meticulously planned robbery and should resign immediately, including the President for failing in his duty by the country as its Constitutional Head.

The million $ question people of this country are posing is as to what have they done since 8 Jan 2015 other than pushing the country to a hell of unprecedented political, economic and social abyss and uncertainty by violating the constitution and messing up in all spheres of governance in a manner unprecedented ever since Independence, just to please their Indian and Western allies and Tamil Diaspora who have helped them to ousted a people friendly Government?

It is time for all those concerned about the future of this Island nation to rise, against this this Government of rogues and  treacherous criminals.

වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

දැන් හැම වෙලාවේ ම වගේ අපි තීරණගන්නේ හැඟීම්වලට මුල්තැන දීලා. යම් යම් වැඩ කරන්න ගියා ම සිද්දවෙන අලාභ ගැනවත් අපි හිතන්නේ නෑ. පාරේ වාහනයක් එළවද්දී පවා අනිත් වාහනකාරයන්ට පාඩම් උගන්වනවා වගේ භාරදූර කටයුතුත් අපි අපේ කරට ගන්නවා. කවුරු හරි එකෙක් වැරැදි විදිහට වාහනේ ඉස්සර කරනවා දැක්කොත් ඌට හොඳ පාඩමක් උගන්නන්නම් කියලා හිතාගෙන තව එකෙක් පාර හරස්කරනවා. මේ පාඩම් ඉගැන්නිල්ල වෙනුවෙන් තමන් ගේ පැට්‍රල් පුච්චගන්නවා. තමන් ගේ කාලය නාස්ති කරගන්නවා. තමන් ගේ ලේ කෝප කරගන්නවා. ඒත් මදි කියලා හිතන වෙලාවට ගහ බැණගන්න මට්ටමටත් මේ ව්‍යාපෘතිය වර්ධනය කරගන්නවා.

අපේ කට්ටිය පාර දිගේ කරන මේ විදිහේ වික්‍රමාන්විත ක්‍රියා අද අපි පත්වෙලා ඉන්න තත්ත්වය තේරුම්ගන්න පුළුවන් එක උදාහරණයක් විතරයි. උණුවෙන් කිරිබතක් දුන්නත් දැන් කාලේ අපේ සිංහලයෝ ඒක කන්නේ අතයි කටයි දෙක ම පුච්චගෙන. කිසිම දෙයක් සැලසුම් කරලා කරන පුරුද්දක් අපිට නෑ. අඩු වැඩි වශයෙන් අපි හැම කෙනෙක් ම වගේ මෙහෙම තමයි. උගත් බුද්ධිමත් කියන අය අතර ඇතිවෙන වාද විවාදවල දී පවා මුල් තැන ලැබෙන්නේ හැඟීම්බර විවේචනවලට. ඉතින් ඒවා ඇතුළෙත් වැඩිපුර දකින්න පුළුවන් කා කොටාගන්න, ගහ බැණගන්න ගාලගෝට්ටි. බොහෝ වෙලාවට වාද දිනන්න හදන්නේ පුද්ගලික කරුණු ඉස්මතුකරලා.

වයස අවුරුදු දොළහක් දහතුනක් වෙච්ච අපේ ගොඩක් ළමයි පවා කරන්නේ අම්මාට තාත්තාට තමන් ගේ තරහ පෙන්නලා ප්‍රශ්නවලින් පැනලා යන්න හදන එක. මේ විදිහට තරහ පෙන්නුවොත් තමන්ට ආදරේ එවුන් ගේ, තමන්ට හිතවත් එවුන් ගේ කටවල් වහන්න පුළුවන් කියලා ඒ ළමයි දන්නවා. ඉතින් හොඳට ලොකු මහත්වෙච්ච වැඩිහිටියෝ වුනාට පස්සෙත් අපි ඒ උපක්‍රමවලින් ම ගොඩයන්න හදනවා. ඒත් ඒ වෙද්දි අපිට සෙල්ලම්කරන්න වෙන්නේ සමාජයත් එක්ක. ඉතින් මේ වැඩ හින්දා අපේ කාලයෙන් සෑහෙන ප්‍රමාණයක් වැයවෙන්නේ ගහ බැණගන්න. ඒ කාලය ප්‍රයෝජනවත් දේකට යෙදුවා නම් කරන්න පුළුවන් දේ, අත්පත් කරගන්න පුළුවන් දේ කොච්චරක් ද කියලා අපි හිතන්නේ නෑ.

අපිට වැළැඳිලා තියෙන මේ රෝගය ගැන අපේ හතුරෝ දන්නවා. ඉතින් අපි ව කෝපගන්වන එකත් තමන් ගේ උපක්‍රමයක් බවට පත්කරගන්න ඒ අයට පුළුවන්. කවුරු හරි තමන්ට අභියෝගයක් කියලා දැක්කා ම කරන්න තියෙන්නේ ඒ විදිහට අභියෝගයක් වෙන කෙනා ව තරහගස්සවන එක විතරයි. එහෙම වුනා ම තමන්ට අභියෝගයක් වෙච්ච කෙනා මහ ගෝරියකට පැටලෙනවා කියලා අපේ හතුරෝ දන්නවා. ඉතින් කරන්න ඕන කලින් කලට ඒ වගේ අය ව අවුස්සලා ඒකට පොහොර වතුර දාලා ඒ මනුස්සයා ගේ කාලය, හැකියාව නාස්තිකරලා දාන එක විතරයි. තරහ ගැස්වීමෙන් මිනිස්සුන් ව ලෙඩකරන්නත් පුළුවන්. ඉස්සර කාලේ චීනයේ යුද්ධවල දී කරපු දෙයක් තමයි හතුරාට විෂ පෙවූ ඊයකින් විදලා ඒ මනුස්සයා ව තරහගස්සවන එක. ඉතින් ඇඟ පුරා ම විෂ දුවලා ඉතා ම සුළු කාලයක් ඇතුළත ඒ මනුස්සයා මරණයට පත්වෙනවා.

ඉතින් අපි මේ අඩුපාඩු තේරුම්ගන්න ඕන. ඒ වගේ ම අපිට තියෙන අභියෝගවලට මුහුණදෙන්නේ කොහොම ද කියලා හොඳින් හිතලා බලන්නත් ඕන. අපේ සමාජය ඇතුළේ ඔඩු දුවලා තියෙන ප්‍රශ්න දවසකින් දෙකකින් විසඳන්න බෑ. ඒවා විසඳන්න පුළුවන් ඉතාමත් විධිමත් ව සකස්කරගන්න දීර්ඝකාලීන වැඩපිළිවෙලකින්. මේ ගැන පාඩම් අපි ඉතිහාසයෙන් ඉගෙනගෙන තියෙනවා. අපි හැමෝ ම දන්නවා කාවන්තිස්ස රජතුමා රට වෙනුවෙන් ඉටුකරපු ශ්‍රේෂ්ඨ කාර්යය. තමන්ට ගෑණු ඇඳුම් එව්වා කියලා එතුමා සැලුණේ නෑ. පියවරෙන් පියවරට විධිමත් ව සැලසුම් කරලා ඉතාමත් ශක්තිමත් හමුදාවක් ගොඩනගන්න එතුමාට පුළුවන් වුනා. ඒ හමුදාවට උවමනා යෝධයෝ බඳවාගන්නත් එතුමා කටයුතු කළා. ඉතින් දුටුගැමුණු කුමාරයාට කරන්න තිබුණේ ඒ හමුදාවට නායකත්වය දීලා සටන මෙහෙයවන එක විතරයි.

ඒත් දැන් අපේ රටේ දුටුගැමුණුලා බිහිකරන්න හදන්නේ කාවන්තිස්සලා නැතුව. යෝධයෝ හදන ඕනකමක්, ඒ වෙනුවෙන් දියත්කරපු වැඩපිළිවෙලක් කාටවත් නෑ. මෙයට පෙර ලිපියෙන් කියපු විදිහට තමන් ගේ සෙල්ෆිය උස්ස උස්සා පෙන්නන්න විතරයි අපේ අය දැන් දඟලන්නේ. ඉතින් මේ විදිහේ සෙල්ෆී සෙල්ලමකට බාධාවක් වෙන එකෙක් දැක්කොත් ඒකා ව කැතිගාලා දාන එක තමන් ගේ එක ම අරමුණ බවට පත් කරගන්න අයත් අපි අතර දැන් ඉන්නවා. මේක මහා භයානක දෙයක්. මේ වගේ පොඩි පොඩි ආරවුල් හින්දා ඇති කරගන්න අමනාප සංසාරය පුරාවට ම ඇරගෙන යන මහා වෛරයක් බවට පත්වෙන්නත් පුළුවන්. බෞද්ධයෝ වුනා ම අපි මේවා ගැන හොඳින් හිතන්න ඕන. තරහ ගිය වෙලාවට හක්කේ තියාගන්න ගල්කැට ඉක්මනින් අහකට දාන හැකියාව අපි වගාකරගන්න ඕන. පෘථග්ජන අපි අතර තරහ අමනාපකම් ඇතිවෙන එක අමුතු දෙයක් නෙවෙයි. ඒත් ඒවා අමතක කරන්න පුළුවන් නම් විතරයි අපිට ඉස්සරහට යන්න පුළුවන් වෙන්නේ.

යෝධයෝ කියලා කියන්නේ කඩු මුගුරු ඇරගෙන සටනට යන අයට විතරක් නම් නෙවෙයි. හැම ක්‍ෂේත්‍රයක ම යෝධයෝ ඉන්න ඕන. අද අපිට ආර්ථික යෝධයෝ නෑ. අපේ අතේ තියෙන පිච්චියටත් තට්ටුවෙන විදිහේ දේවල් යෝජනාකරන්න තමයි අපි දැන් කැමැති. යෝජනා කරලා නිකම් ඉන්නවාත් නෙවෙයි. ඒවා ක්‍රියාත්මක කරවගන්න කියලා අපි පාරටත් බහිනවා. දැන් රඟදැක්වෙන සයිටම් නාඩගම තමයි මේ සම්බන්ධයෙන් පෙන්නන්න පුළුවන් හොඳ ම උදාහරණය. ඈත අතීතයේ ඉඳලා ම අපේ රට ප්‍රසිද්ධ වෙලා තිබුණේ අධ්‍යාපන මධ්‍යස්ථානයක් විදිහට. ඒත් අද අපේ ළමයි සල්ලි වියදම් කරගෙන නේපාලය, බංග්ලාදේශය වගේ රටවල්වලටත් යනවා ඉගෙනගන්න. අපේ ආර්ථිකය ශක්තිමත් කරන වැඩකට මේ සල්ලි යොදාගන්න පුළුවන් කියන එක ගැන කතාකරන්නවත් අපේ අය කැමැති නෑ. ඉතින් කොහොම ද අපේ රටේ ආර්ථික යෝධයෝ ඇතිවෙන්නේ?

පොල්වත්තේ බුද්ධදත්ත හාමුදුරුවෝ වගේ දැනුමින් පිරුණු ස්වාමීන්වහන්සේලා හොයාගන්න එක අද කාලේ පහසු කටයුත්තක් නෙවෙයි. අනේ අපිට පණ්ඩිත ස්වාමීන්වහන්සේ නමක් දෙන්න” කියලා අපිට ආණ්ඩුවෙන් ඉල්ලන්න බෑ. ඒ වගේ අය බිහිවෙන්න ඕන මේ සමාජය තුළින් ම යි. ඒ වෙනුවෙන් ආධාර උපකාර කරන එක සෙසු අයට කරන්න පුළුවන්. ශාසනික යෝධයන් බිහිකරන කටයුත්තත් අපේ පිං පොතට ඇතුළත් කරගන්න ඕන. ඒ වගේ ම, ගිහි පැවිදි දෙපාර්ශ්වයට ම අයත් ශාසනික යෝධයෝ හදන්න පුළුවන් කියන එකත් අපි අමතක කරන්න හොඳ නෑ.

සරෝදය වාදනය කරපු උස්තාද් අලි අක්බාර් ඛාන්වත් සිතාරය වාදනය කරපු පණ්ඩිත් රවි ශංකර්වත් බිහි කළේ සංගීත උපකරණ දෙසීයක් විතර වාදනය කරන්න පුළුවන්කමක් තිබුණු උස්තාද් අලා උද්-දීන් ඛාන්. පණ්ඩිත් අමරදේව පවා එතුමා ගේ ගෝලයෙක්. ඉතින් තමන් උරුම කරගත්ත සංගීත උරුමය ලෝකය පුරා පතුරවන්න පුළුවන් යෝධයෝ සෑහෙන ප්‍රමාණයක් බිහිකරන්න අලා උද්-දීන් ඛාන් කියන සංගීතඥයාට පුළුවන් වුනා. එතුමා ගේ ගෝලයෝත් තමන් ගේ ගුරුතුමා ව ඒ විදිහට ම අනුකරණය කරන මූසිලයෝ බවට පත් නො වී තම තමන්ට පුළුවන් මාර්ගවලින් ඉස්සරහට ගියා. ඉතින් මේ අය විවිධාකාර සංගීත ශිල්පවල කෙළ පැමිණියා. ඒත් ඒ හැම ජයග්‍රහණයක ම ගෞරවය හිමිවුනේ ඒ අය ගේ ගුරුතුමාට – ඒ කියන්නේ අලා උද්-දීන් ඛාන් සංගීතඥයාට.

අද අපේ සමාජයට උවමනා කරන්නේ මේ විදිහට යෝධයෝ බිහිකරන්න පුළුවන් ගුරුවරු. ඒත් පහුගිය අවුරුදු සීයක විතර කාලය දිහා ආපහු හැරිලා බැලුවොත් අපිට ඇතිවෙන්නේ මහා දුකක්. යම් ප්‍රමාණයකින් හරි මෙහෙම දෙයක් කරන්න උත්සාහ කරලා තිබුණේ කුමාරතුංග මුනිදාස වගේ අය විතරයි. ඒත් එතුමා ගේ සමහර ගෝලයෝ කුමරතුඟුන් ගේ අගේ” වන වනා හිටියා මිසක් එතැනින් ඔබ්බට ගෝලයෝ හැදිල්ලක් ගැන හිතුවේ නෑ.

අපි අපේ ගුරුවරුන්ට ගරු කළයුතු බව, වන්දනා කළ යුතු බව අමුතුවෙන් කියන්න ඕන කාරණයක් නෙවෙයි. මේක අපිට අපේ සංස්කෘතියෙන් ම උගන්නලා තියෙන දෙයක්. ඒත් ගුරුවරයාට ගරුකරනවා කියන්නේ ඒ ගුරුවරයා ගැන උදේ හවස ප්‍රශස්ති ගායනා කරමින් ඉන්නවා කියන එක නම් නෙවෙයි. ගෝලයන්ට පුළුවන් වෙන්න ඕන ගුරුතුමා ගේ නම දිදුළුවන විදිහේ යෝධයෝ බවට පත්වෙන්න. එහෙම නැතුව ගුරුතුමා වාදනය කරපු වීණාව ඒ විදිහට ම වාදනය කරන්න ලෑස්තිවෙනවා නම් බිහිවෙන්නේ යෝධයෝ නෙවෙයි. මූසිලයෝ! ඒ විදිහට ඉහළ නැගලා තමන් ගේ ගුරුවරයාට අභියෝග කරන මූසිලයන් ව පරද්දන්න සක්කරයාගෙන් විතරක් නෙවෙයි සක්කරයා ගේ පුතා වයිමාගෙන් උදව් ගත්තත් කමක් නෑ.

ඉතින් අපේ සමාජයේ ඉන්න හැම පාර්ශ්වයකට ම අයත් අය මේ යෝධයන් හැදිල්ල ගැන හිතන්න ඕන. හැම කෙනෙක්ට ම දුටුගැමුණු කෙනෙක් වෙන්න බෑ. ඒ වගේ ම, හැම කෙනෙක්ට ම යෝධයෙක් වෙන්නත් බෑ. ඒත් යෝධයෙක් බිහිකරන වැඩකට දායකවෙන්න අපි කාට කාටත් පුළුවන්. ඒ වෙනුවෙන් මුලින් ම කරන්න ඕන ඒ විදිහට යෝධයෙක් බවට පත්වෙයි කියලා හිතන්න පුළුවන් අය ව සමාජයෙන් හඳුනාගන්න එක. ඒ ඒ කෙනා ලබාගෙන තියෙන සහතික ප්‍රමාණය නෙවෙයි මේ වැඩේට අදාළ නිර්ණායකය වෙන්නේ. කාලයක් තිස්සේ කරන නිරීක්‍ෂණයක් හරහා තමයි මේ වැඩේ කරන්න පුළුවන් වෙන්නේ. අපි හැමෝ ම වගේ අහලා තියෙනවා වන්නකුවත්ත වඩුගේ දොන් ඇල්බට් පෙරේරා කියන දරුවා අමරදේව බවට පත්කරන්න අපේ සමාජය මුල්වෙච්ච විදිහ. ඉතින් අපිට උවමනාකරන යෝධයෝ හදන එක අපේ සමාජයට ආගන්තුක කටයුත්තක් නෙවෙයි. ඉතින් අපිට ගෑණු ඇඳුම් එව්වත්, මොන අකටයුතුකම්වලට මුහුණදෙන්න සිද්දවුනත් මේ සමාජ කටයුත්ත තව තවත් කල්දැමිය යුතු නෑ.

Dr Sarath Obeysekera

We had Water Gate .Monica Gate ,Russia Gate in USA and now we have Monarch Gate in Sri Lanka . Sunday Papers and the TV keep talking or write about the answers given by the Minister during questioning time  at the Commission. Opposition take micky out of the minister for his loss of memory . I am lost to understand how this Minister can go to Public ever again and talk about corruption activities taken place during last regime .One might ask how do you remember?

Many supporters of Yahapalanaya is arguing that only under Yahapalana government this is possible .One can also argue that resignation of the minister should have taken place immediately after the issue is made public.

One advise to politicians and youngsters in this country is, refrain from buying  I phones .I phone backs up all your call and SMS history and Big Brother would know what you do, where you go ,with whom you talk and to whom you send SMS .If you forget you Apple password you are finished .

Always write you Apple password somewhere ,because you may forget what it is .

By Meredith Bennett-Smith

There’s really no way to sugarcoat it: The rest of world believes that the United States is the country that poses the greatest threat to world peace, beating out all challengers by a wide margin.

This is the conclusion of a massive world opinion poll conducted by Win/Gallup International and released at the close of 2013. The poll, which was first conducted in 1977, asked over 66,000 thousand people across 65 countries this year a variety of questions about the world, including which country they would most like to call home, whether or not the world is becoming a generally better place and which country poses the greatest threat to world peace.

The U.S. was voted the biggest threat by far, garnering 24 percent of the vote. Pakistan was a very distant second with 8 percent, followed by China (6 percent) and Afghanistan (5 percent).

Despite an unstable economic situation, our happiness index is extremely high all over the world except in Europe,” Jean-Marc Leger, President of WIN/Gallup International Association, said in a statement. Moreover people think that 2014 will be better than 2013. Optimism is back in the world.”