Dr Hector Perera      London

I have practically demonstrated in front of The Sustainable Energy Authority then to The Invention commission how to cut down wastage of energy in cooking. Not only I just pointed it out but I gave a solution as well. Before I went to see these authorities for many years I experimented out how to save some energy in cooking that is I cooked and tried how to save energy. In England I had only one room for studies, sleeping and for cooking so cooking aroma depositing on my clothes was a problem. The room next to my room was a former kitchen but no one used it for years then I moved my cooker to that room to cook. Most Asians like me eat rice and curries and I ate that kind of things in the weekend and for supper. Just like any other University student, I had my lunch at the University and hardly ate takeaway food for supper. There were so many reasons why I didn’t like takeaway food.

Cooking ingredients have organic chemicals

In cooking curries such as lamb or chicken, we normally add Asian spices such as mixed curry powder, curry leaves, ginger, garlic and many more. All these ingredients have plenty of organic chemicals which we expect to react with lamb or chicken to give a better taste but who would like to wear them on clothes and walk about like Tandoori Chickens?

Helped the public to save energy

When we went on holiday to Sri Lanka, I demonstrated my kind of cooking to some people living in a block of apartments in Colombo. I repeated this several times and that really helped me to gain more confidence. Then I contacted ITN television and explained something about energy saving cooking. They were impressed with my explanation and allowed it to be demonstrated in television so that many people would benefit. They realised that practical demonstration is required than a verbal explanation.

Contacted the energy authority

I even contacted the energy authority about my work then two of them visited my place to witness my kind of energy saving cooking. They were impressed with my work but those two officials couldn’t give an official approval. Then only I contacted the Director and the Director General of The Sustainable Energy Authority to witness my work.

Demonstrated how to cook scientifically

A whole team of officials arrived at our apartment to witness my work. I knew they are visiting to witness my energy saving cooking but not to see how I added ingredients to a chicken curry so I added them before they arrived and allowed to marinate. Then cooked some rice with a measured amount of water but not checking the water level by dipping fingers into the water just like most people do. I explained my work with appropriate scientific terms so they understood my kind of scientific energy saving cooking.  All the scientific terms were explained in simple terms so they knew exactly what I was talking about. I talked about how energy lost by, convection, conduction and radiation then how to cut down radiation energy in cooking so that some energy is saved in cooking. Once the temperature reached a thermodynamic equilibrium condition, I adjusted the temperature to maintain it like that way until cooking is completed. This time both the rice and chicken were cooking while I made these explanations to the officials who watched cooking by standing near the cooker. They were surprised that there was no cooking aroma to shower from the boiling chicken curry. Most British TV chef shower themselves with cooking aroma while cooking but there was none in my kind of scientific cooking. If the British TV wanted to know how it was done then I must show it by a cooking demonstration than limited to verbal explanation. I was thinking, if my work was good enough to be witnessed by the energy authority and for the Invention Commission, sure it should be good enough for British TV.

All my cooking were live demonstrations

I didn’t cook anything before the arrival of the energy authority but just allowed to marinate the chicken curry that is all. Then in front of them, I cooked chicken curry and rice under 45 minutes. They accepted the fact that I used fairly low gas fire in cooking both chicken and rice that means I have saved a considerable amount of gas in cooking. After cooking chicken curry, I had to leave it for about five minutes with the lid on because the molecules were in an agitated state or there was high entropy. These explanations can be better explained with an actual cooking demonstration than limited to verbal explanation.

Why my work is not good enough to British TV?

If my work was good enough to The Sustainable Energy Authority’s approval and for The Invention Commission’s approval then for a live cooking programme with Sirasa TV sure my work should be good enough for any British TV. Suppose any energy authority or a leading chef in a British TV is capable of disproving my scientific energy saving cooking, I still have my challenge. That means if anyone disproved my work, I am prepared to hand over that challenged money. My work is based on science and according to science, every action must have an equal and opposite reaction. I am sure you all know exactly what I mean.

 Home cooking is easy and fun

I hope my work is very helpful to others to home cook easily saving energy then avoiding any cooking aroma. Energy means money that means gas and electricity are not supplied for free by the energy companies. One needs to look after the expenses for the energy but if energy is wasted in cooking then they are wasting energy for which they have to pay.

Some British TV chefs  run like Tandoori chickens

In most British TV cooking programmes, the contestants and even the chefs who judge the cooking, just waste energy and shower with cooking aroma. The contestants think that they also should follow the method and sometimes they even let the cooking aroma catch fire to excite the viewers and the judges. Sometimes back there was a famous chef who used rude words that means swears while cooking also set fire to the cooking aroma. Who would say that is acceptable kind of cooking and helpful to the public to cook something at home?  The TV broadcasting authorities just allow these programmes to be shown with an idea that they are entertaining and popular but I have my doubt. My idea is to cook and save a considerable amount of energy that means to save money wasted in energy then to avoid any cooking aroma while cooking. I have already helped some Sri Lankans to cook my way that is to cook scientifically and save some energy wasted. If British TV didn’t allowed me to demonstrate my scientific energy saving cooking then it does not matter me. What can I say, some British TV chefs, waste energy, burn money and shower with cooking aroma and run run just like Tandoori chickens? Your comments are welcomed perera6@hotmail.co.uk

ජනමාධ්‍ය නිවේදනයයි. Samurdhi Development Officers Union 

සමෘද්ධි සේවක පුරප්පාඩු කොටසක් බඳවා ගැනීමට ගෙන ඇති තීරණය වෙනස් කර   දිවිනැගුම තරග විභාගය සමතුන් හට සාධාරණය ඉටු කිරීමට ආණ්ඩුව වහා පිටවර ගත යුතුයි.

සමාද්ධි සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුව වෙත සමෘද්ධි සංවර්ධන නිලධාරීන් 3771 පුරප්පාඩුව තිබියදී ඉන් 1907 පමණක් බඳවා ගැනීමට ආණ්ඩුව තීරණය කර ජුලි 11 දින සිට ආරම්භ වන සම්මුඛ පරීක්‍ෂණය සඳහා බඳවා ගැනීමට තීරණය කර ඇති ප‍්‍රමාණයෙන් දෙගුණයක් පමණක් සම්මුඛ පරීක්‍ෂණය සදහා කැඳවීමට කටයුතු කිරීම විභාගය සමත් වු බහුතර දරුවන් හට බරපතල අසාධාරණයක් සිදු කර ඇති බව අප මෙයින් අවධාරණය කරන්නෙමු.

අදාල සම්මුඛ පරීක්‍ෂණයන් සදහා පෙනී සිටින මෙන් තෝරා ගත් සීමිත පිරිසට සමෘද්ධි සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්‍යක්‍ෂ ජනරාල්ගේ අත්සනින් යුතු ලිපි යවා ඇති අතර දිවිනැගුම සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුව සඳහා පුරප්පාඩුව පවතින දිවිනැගුම සංවර්ධන නිලධාරී iii ශ්‍රේණිය සඳහා බඳවා ගැනීමේ 2016.01.14 දිනැති ගැසට් නිවේදනයට ප‍්‍රකාරව 2016.09.18 දින පවත්වන ලද දීප ව්‍යාප්තව තරඟ විභාගයෙන් සමත් වු 9316 අතුරින් දිස්ත‍්‍රික් පුරප්පාඩු සංඛ්‍යාව මත අදාල තෝරා ගැනීම සිදු කර ඇත.

මේ වන විට දිවයින පුරා සමෘද්ධි සංවර්ධන නිලධාරීන් විශාල ප‍්‍රමාණයක් පුරප්පාඩුව පවතින අතර  සමෘද්ධි බැංකු වල පමණක් නිලධාරීන් 619 පුරප්පාඩුවක් පවතී. තවද දිස්ත‍්‍රික් ලේකම් කාර්යාල 25 හි නිලධාරීන් 233 පුරප්පාඩුව ඇති අතර ප‍්‍රාදේශිය ලේකම් කාර්යාල වල 687 පුරප්පාඩුව පවතී. එමෙන්ම  ග‍්‍රාම නිලධාරී වසම් වල නිලධාරීන් 2851 පුරප්පාඩුව පවතින අතර අදාල තනතුර සඳහා දිවයිනේ සෑම ප‍්‍රාදේශිය ලේකම් කොට්ඨාශයකම පවතින සමස්ථ පුරප්පාඩු සංඛ්‍යාව 3771 වන අතර එහි රාජකාරී කටයුතු ආවරණය කිරීමේදී සමෘද්ධි සංවර්ධන නිලධාරීන් බරපතල ගැටලූ රාශියකට මේ වන විටත් මුහුණ පා සිටිති. කිසිදු වැඩ බැලීමේ දීමනාවකින් තොරව වසර ගනනාවක් මෙම දුෂ්කරතාවයෙන් පීඩාවට පත් වු සේවකයින් හටද මෙම බදවා ගැනීමෙන් සහනයක් වන අතර සේවාදායකයින් වු අඩු ආදායම්ලාභීන්ටත් එහි පහසුවක් සැලසෙන බව අප මෙයින් බලධාරීන් වෙත අවධාරණය කරන්නෙමු.

තවද රැකියා විරහිත තරුණයින් හට රැකියා අවස්ථා ලක්ෂ ගනනින් උපද්දවන බව දේශපාලන වාසි වෙනුවෙන් රටට පුරසාරම් දොඩවන වත්මන් ආණ්ඩුව වසර 12 කට පසු සමෘද්ධි සංවර්ධන නිලධාරී තනතුර සදහා අදාල බදවා ගැනීමට සිදු කරන ලද කාර්යයෙහිදී උපරිම ප‍්‍රයෝජනය රැකියා විරහිත දරුවන් හට ලබා නොදෙන්නේ මන්දැයි අප ආණ්ඩුවෙන් ප‍්‍රශ්ණ කර සිටින්නෙමු. 

තවද පුරප්පාඩු සම්පුර්ණ කිරීමට විධිමත් ක‍්‍රමවේදයක් තිබියදීත් එසේ නොකිරීමට ආණ්ඩුව පියවර නොගැනීම මත දේශපාලන හිතවතුන් මෙම තනතුරු සඳහා පසුව බඳවා ගැනීමේ යටි අරමුණක් පැවතිය හැකි බවට සාධාරණ සැකය අප වෙත මතුව ඇත. 

මෙම තත්වය පිළිබද අවදානය යොමු කර අදාල තනතුර සඳහා පවතින 3771 වු සියලූම පුරප්පාඩු සඳහා සම්මුඛ පරීක්‍ෂණයන් වෙත කැඳවා විධිමත් ලෙස බඳවා ගැනීමට පියවර ගත යුතු බව අප ආණ්ඩුව වෙත මෙයින් අවධාරනය කරන්නෙමු.

ස්තූතියි.

මෙයට,

චාමර මද්දුම කළුගේ,

ප‍්‍රධාන ලේකම්.    

නලින් ද සිල්වා

මෙරට බොහෝ සිංහල බෞද්ධයන් හා පොදුවේ සිංහලයන් බොහොමයක් හැරෙන්න අනෙක් සියලු දෙනා ම පාහේ ජාතිවාදීන් හෝ ආගම්වාදීන් හෝ බව පැහැදිලියි. සිංහල බෞද්ධයන්ට මෙරට හිමි විශේෂිත තත්වයක් තිබෙනවා. ඒ විශේෂත්වය අවුරුදු දහස් ගණනක් තිස්සේ පැවතෙනවා. ඉංගිරිසින් වුවත් ඒ විශේෂත්වයට ගරු කළා. 1815 ගිවිසුමෙන් පමණක් නොව 1892 ආඥා පනතෙන් ද ඉංගිරිසින් මේ විශේෂත්වයට ගරු කළා. ඕල්කට් බෞද්ධයන් ඊනියා ජාත්‍යන්තර බෞද්ධයන් ලෙස සිංහල බෞද්ධයන්ගෙන් වෙන් වූ පසු සිංහල බෞද්ධයන්ට හිමි ව තිබූ විශේෂත්වය නැති වීමට පටන් ගත්තා.

ඒ ඒ රටේ ඒ ඒ ජාතියේ හෝ ජනවර්ගයේ හෝ සංස්කෘතියට හිමි තැනක් තිබෙනවා. මේ තැන නැති කිරීම ජාතිවාදයක් ආගම්වාදයක් ලෙස හඳුන්වන්න පුළුවන්. මෙරට අනාදිමත් කාලයක සිට පැවතෙන දෙමළ සංස්කෘතියක් නැහැ. දෙමළ සංස්කෘතියක් මෙරට ඇති වීමට පටන් ගත්තේ දොළොස්වැනි සියවසෙන් පසුව. එයත් ඉතා සීමිත වශයෙන්. මෙරට දෙමළ සෙල්ලිපි කීයක් තිබෙනවා ද? මෙරට ලියැවුණු දෙමළ පොතපත කවරේ ද? බොහෝ දෙමළ ජනයා වත්මන් දකුණු ඉන්දියාවේ ලියැවුණු පොතපත දෙමළ පොතපත ලෙස ඉදිරිපත් කරනවා. එය වංචාවක්.

මුස්ලිම් ජනයා මෙරටට පැමිණියේ දහහතරවැනි සියවසෙන් පසුව. ඔවුන් පැමිණියේ මලබාර් ප්‍රදේශයෙන්. අරාබියෙන් නො වෙයි. ඔවුන් දෙමළ කතා කෙළේ එබැවිනුයි. එහෙත් දැන් ඔවුන් සිංහල කතා කරන්න පටන් අරන් ඒක හොඳයි. ඔවුනුත් ලියූ පොතපත නැහැ. මෙරට ඉතිහාසය හා සංස්කෘතිය ගොඩ නගා ඇත්තේ සිංහල බෞද්ධයන්. එංගලන්තය ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානි රට වන්නා සේ ම ලංකාව සිංහල බෞද්ධ රට. මුස්ලිමුන් එංගලන්තයේ ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානිය යටපත් කිරීමට කටයුතු කිරීම ජාතිවාදීයි. 

සිංහලයන් දෙමළ ජනයාට හෝ මුස්ලිම් ජනයාට හෝ ඔවුන්ට හිමි තැන දීම ප්‍රතික්‍ෂෙප කර නැහැ. දෙමළ හින්දු සංස්කෘතියට හෝ මුස්ලිම් සංස්කෘතියට හෝ අසාධාරණයක් කර නැහැ. සිංහල බෞද්ධයන් සිංහල ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියට සාධාරණය ඉටු කර තිබෙනවා. එසේ නම් සිංහල බෞද්ධයන් ජාතිවාදී වන්නේ කෙසේ ද? එහෙත් සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියට මෙරට හිමි සුවිශේෂ තැන නැති කිරීමට නම් අනෙක් සියල්ලන් ම මෙන් කටයුතු කරනවා. ආණ්ඩුවත් කටයුතු කරනවා. මෛත්‍රිපාලත් මහින්දත් ව්‍යාජ සමාජවාදීන් පමණයි. ඔවුන් බෞද්ධ සංස්කෘතියට හිමි විශේෂිත තත්වය දෙන්න කටයුතු කරන්නේ නැහැ. ඔවුන් සිංහල සංස්කෘතිය වෙනුවෙන් එකතු වන්නේත් නැහැ.

රන්ගිරි දඹුල්ලට ලැබෙන ආදායම කළමනාකරණය කිරීම ආණ්ඩුවේ  රාජකාරියක් නො වෙයි. ආණ්ඩුවට ඒ සම්බන්ධ ඇඟිලි ගැසීමට බැහැ. මෙරට සංඝයා වහන්සේ ඇත්තේ දේශපාලනඥයන්ට උඩින් බව දේශපාලනඥයන්ට ද අන්‍ය ආගමිකයන්ට ද අමතක වෙනවා. එය සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියට මෙරට හිමි විශේෂිත තත්වය නිසා අනාදිමත් කාලයක් තිස්සේ ඇති වී තිබෙන සම්ප්‍රදායක්. එංගලන්තයේ රජු (රැජන) ඇත්තේ කැන්ටබරියේ ආච් බිෂොප්තුමාට උඩින්. එහෙත් ලංකාවේ එසේ නො වෙයි. සාමණේර ස්වාමීන් වහන්සේ නමක් වුවත් කසිකබල් ඇමතිවරුන්ට උඩින් වැජඹෙනවා. එය අශෝක බුද්ධාගමේ කොටසක්. නිග්‍රෝධ සාමණේරයන් වහන්සේ ගැන අකිල විරාජ් දන්නවා ද?

අකිල විරාජ් කාරියවසම් ඔහුගේ නොදැනුවත්කමට හෝ දඩබ්බරකමට කමට හෝ රන්ගිරි දඹුල්ල පවරා ගැනීමට යනවා. එහි යම් විෂමතා ඇත්නම් ඒ විසඳිය යුත්තේ ආණ්ඩුව නොව සංඝ සභාවයි. අකිලට අවශ්‍ය ම නම් ඒ ගැන සංඝ සභාවේ අවධානය යොමු කරන්න පුළුවන්. එයට වැඩි දෙයක් කරන්න බැහැ. ජනාධිපති ඒ ගැන බකංනිලා ගෙන ඉන්නවා. ඒ සිංහල බෞද්ධයන් උද්ඝෝෂණ නොකරන නිසා ද? මෛත්‍රිපාල දොස්තරලාට මොනව පොරොන්දු වුණා ද කියා දන්නේ නැහැ. ඒ ගැන රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරි සංගමයේ මාෆියාව කියන දේ විශ්වාස කරන්න බැහැ. එහි එක් නිලධාරියකුට අනුව සයිටම් ඉවරයි. ඒ කුමක් වුවත් මෛත්‍රිපාල වෛද්‍ය නිලධාරීන් සමග සාකච්ඡා කිරීමට ඇති තදියම සිංහල බෞද්ධයන් සමග සාකච්ඡා කිරීමට නැහැ.

වෛද්‍ය නිලධාරීන් හා අන්තරේ නොයෙකුත් ප්‍රශ්න ගැන කතා කළත් සිංහල බෞද්ධයන්ගේ ප්‍රශ්න ගැන කතා කරන්නේ නැහැ. සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය ගැන කතා කිරීම යනු රටේ සංස්කෘතියේ වැදගත් ම සංස්කෘතිය ගැන කතා කිරීමයි. දොස්තරලා වැඩියෙන් ආදායම ලබන්නේ සිංහල බෞද්ධයන්ගෙන්. මා හිතන්නේ දොස්තරලාගෙන් බහුතරයත් දැන් සිංහල බෞද්ධයන්. සිංහල බෞද්ධයන්ගේ ප්‍රශ්න ගැන කතා නොකිරීම යනු සිංහල බෞද්ධයන්ට එරෙහිව කතාකරන්නන්ට රුකුල් දීමක්. අද වෛද්‍ය සභාවත් වෛද්‍ය නිලධාරි සංගමයත්  සිවල් සමාජත් සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියට විරුද්ධව කටයුතු කරනවා.

අන්තරේ එයටත් එහා. ඔවුන් ජනමාධ්‍ය සාකච්ඡාවක් පවත්වා ඇත්තේ සමාජයීය හා සාමයික කේන්ද්‍රයේ. එය තිස්ස බාලසූරිය පූජක තැනගේ නිර්මාණයක්. මේ ආයතනය සිංහල බෞද්ධයන්ට තිබිය යුතු විශේෂත්වය ගැන කතා කර නැහැ. ඔවුන් කරන්නේ ඊනියා බහු සංස්කෘතික, අනාගමික කතා කියා සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියෙට හිමි විශේෂත්වයට අකුල් හෙළීම. පෙරටුගාමීන්ට සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියක් නැහැ. ඔවුන් තවමත් සිටින්නේ කිසි දිනෙක වලංගු නොවුණු මාක්ස්වාදී සංකල්පවල. මාක්ස්වාදය හා බුදුදහම අතර කිසිම සමානකමක් නැහැ. බුද්ධාගම හා සමාජවාදය එකතු කිරීමට කතා කරන්නේ නිරවුල් සංකල්ප නැති අය.

සිංහල බෞද්ධයන් උද්ඝෝෂණය නොකරන නිසා මෛත්‍රිපාල, මහින්ද ආදීන් ඔවුන් ගැන නෙසලකා හරිනවා වෙන්න පුළුවන්. රනිල් ගැන කතා කරන්න දෙයක් නැහැ. ඔහු සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියේ නො වෙයි. අද ජාතිවාදීන් වන්නේ සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියට හිමි විශේෂිත තත්වය නැති කිරීමට කටයුතු කරන වෙනත් සංස්කෘතීන්ට අයත් අය. කුරගල බෞද්ධයන්ට අහිමි කරන්නේත් නැගෙනහිර පළාතේ මුහුදු මහා විහාරය වැනි සිද්ධස්ථාන බෞද්ධයන්ට අහිමි කිරීමට කටයුතු කරන්නේත් උතුරු පළාතේ බුදුපිළිම වහන්සේ අස්ථාන කරන්නේත් අන්‍යාගමිකයන්, අන්‍ය සංස්කෘතීන්ට අයත් වූවන්.

මෛත්‍රිපාල බටහිර වෛද්‍යවරුන්ට දක්වන සැලකීමෙන් අංශු මාත්‍රයක් සිංහල බෞද්ධයන් වෙනුවෙන් දක්වනවා ද? සිංහල බෞද්ධයන් වෙනුවෙන් කතා කිරීමට අද දේශපාලනඥයන් නැහැ. සිංහල බෞද්ධ රටේ සිංහල බෞද්ධයන් අනාථ වෙලා. අස්ගිරි හා රාමඤ්ඤ ප්‍රකාශ ගැන රනිල් හා අකිල කෙසේ වෙතත් මෛත්‍රිපාල අවධානය යොමු කළ යුතුයි.

නලින් ද සිල්වා

2017 ජූනි 25

lanka C news | ලංකා සී නිවුස්

රටේ ජීවත්වන සංහිඳියාව අගය කරන මුස්ලිම් ජාතිකයකු වන අහමඩ් ෆාරුක් මහතා තම් ෆේස්බුක් හරහා නිකුත් කොට ඇති මෙම නිවේදනය ඔස්සේ සම්මුති ආණ්ඩුවේ බොහෝ පිරිස්වලට කවුද ජාතීවාදින් සහ ආගම්වාදින් බිහිකලේ යන්න සොයා ගැනීමට පහසු වනු ඇත.

යහපාලන ආණ්ඩුව පිහිටුවා ගත්තේ පසුගිය රජය සුළු ජාතින්ට මෙන්ම බෞද්ධයන් නොවන අන්‍යාගමිකයන්ට විරුද්ධව වැඩපිළිවෙළක් ක්‍රියාත්මක කරන බවට චෝදනා කරමිනි. වසර 30 ක් මෙරටේ තිබු ලෝකයේ අති භයානකම ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයක් වු එල් ටි ටි දෙමළ කොටි ත්‍රස්තවාදීන් පරාජය කොට මෙරට සිංහල දෙමළ මුස්ලිම් ජනතාවට බියෙන් සැකෙන් තොරව ජිවත්වීමට පරිසරයක් උදා කර දුන් මහින්ද ජනාධිපතිවරයා ඇතුළු එම ආණ්ඩුවට නොයෙකුත් චෝදනා එල්ල කලහ.

එදා මහින්ද ආණ්ඩුවේ හිටපු ප්‍රබලයන් වු මෛත්‍රීපාල සිරිසේන, රාජිත සේනාරත්න, චම්පික රණවක වැන්නන් පමණක් නොව ජාතිවාදී මුස්ලිම් පක්ෂ පිහිටුවා ගෙන මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවට සහයෝගය දුන් රවුෆ් හකීම්, රිෂාඩ් බදුර්දින් මෙන්ම ෆයිසර් මුස්තාෆා මෙන්ම උග්‍ර ලෙස මුස්ලිම් ජාතිවාදීයෙකු වු අසාඩ් සාලි වැන්නන් ද එම චෝදනාව එදා රජයට කරමින් මහින්දට විරුද්ධව මෛත්‍රී ජනාධිපති කරමින් සම්මුති මෙන්ම යහපාලන ආණ්ඩුව පිහිටුවා ගත්තේය.

අද ඒ සම්මුති ආණ්ඩුව තුල සියලුම ජාතින්ට මෙන්ම සියලුම ආගමිකයන්ට බියෙන් ජීවත්වීමට සිදු වී ඇත්තේ ඉතිහාසයේ කිසිම පාලකයෙකුගේ කාලය සිදු නොවු ආකාරයෙනනි.

ආණ්ඩුවේ අමාත්‍යවරුන් මෙන්ම පාලකයෝද එකිනෙකාට චෝදනා කරගන්නා අතර මහින්ද පාලනය වෙනස් කරන්න ඉහත සියලු මහින්ද ආණ්ඩුවේ හිටපු අමාත්‍යවරුන් සමග උපායමාර්ග හැදු චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක හිටපු ජනාධිපතිවරිය පසුගිය දා විශේෂ ප්‍රකාශයක් කලහ,

එයින් කියා සිටියේ තමා සිංහලයන් සහ බෞද්ධයන් වෙනුවෙන් සුළු ජාතිකයන්ගෙන් මෙන්ම අනිකුත් ආගම් වලින් අද රටේ සිදුවන ආගමික හා ජාතික හිංසනයන් සම්බන්ධව සමාව ඉල්ලා සිටින බවයි.

එයින් පැහැදිලි වනුයේ රටේ ජනාධිපතිවරයෙකු සංහිඳියාව රැකීමට පත්කරගෙන සිටියදී, සංහිඳියාව වෙනුවට අවිශ්වාසය ගොඩනැගි ඇති බවත් සම්මුතිය වෙනුවට අසම්මුතියක් ගොඩනැගෙන බව නේද? යන්න සමාන්‍ය ජනතාව ප්‍රශ්න කරනු ඇත.

මාධ්‍ය ඒකකය සෞඛ්‍ය අමාත්‍යංශය

රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරින්ගේ සංගමය නිකුත් කරන ප්‍රකාශ කිතුල් ගහට ගිය මිනිසාට කියන්නට සිදු වූ හේතු වගේ බව සෞඛ්‍ය ඇමති රාජිත සේනාරත්න මහතා පවසයි.

මේ බව සදහන් කරමින් ඔහු විසින් නිකුත් කර ඇති මාධ්‍ය නිවේදනය මෙසේය.

රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරින්ගේ සංගමය නිකුත් කරන ප්‍රකාශ කිතුල් ගහට ගිය මිනිසාට කියන්නට සිදු වූ හේතු වගෙයි. එම සංගමය දියත් කර තිබු වැඩවර්ජනය පිළිබදව සාකචිඡා කිරිමට ජනාධිපතිවරයාට අවශ්‍යතාවයක් තිබුනේ නැහැ. රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරින්ගේ සංගමයේ වුවමනාව මත තමයි සාකචිඡාව පැවැත් වුනේ. ජනාධිපති කාර්යාලයේ සිටින නිලධාරින්ට බලපෑම් කරමින් තමයි ඒ සදහා වෙිලාව ලබා ගත්තේ. ජනාධිපතිවරයා මට ප්‍රකාශ කළා මෙය නිල නොවන හමුවීමක් බව. ඒ බව සාකචිඡාවට පැමිණි රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමයේ නියෝජිතයින්ට ද දැනුම් දී තිබුනා. මෙම සාකචිඡාවෙි ලිඛිත වාර්තා කිසිවක් නොමැත. සාකචිඡා සටහන් කිසිවක් නොමැත. වීඩියෝ ගත කර හෝ ඡායාරූප ගත කර නොමැත. එම නිසා මෙම නිල නොවන සාකචිඡාව පිළිබදව ප්‍රකාශ නිකුත් කිරීමෙි අවශ්‍යතාවයක් නොමැත.

ජනාධිපතිවරයාගේ සාකචිඡාවෙන් පසු රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය නිවෙිදනයක් නිකුත් කර තිබුනි. නමුත් ජනාධිපතිවරයාගේ උපදෙස් මත ජනාධිපති ලේකම් විසින් නිවෙිදනය නිකුත් කර ඇත්තේ 25 දිනය. රජයේ ස්ථාවරත්වය නිල නිවෙිදනය මගින් නිකුත් කර ඇත. රජයේ ස්ථාවරත්වය සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය සහ උසස් අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය ඒකාබද්ධව කැබිනට් පත්‍රීකාවක් මගින් 27 දින කැබිනට් මණ්ඩලය දැනුවත් කිරීමට නියමිතය. රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය සාකචිඡාවට කළින් නිකුත් කර තිබු රජයේ ප්‍රතිපත්ති සහ ස්ථාවරත්වය නොදැක සිටිීම පුදුමයට කරුණකි. එම ප්‍රතිපත්ති මාලාව තමයි කැබිනට් පත්‍රිකාවෙි සදහන්ව ඇත්තේ. රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය මෙි අවස්ථාවෙි දී බලහත්කාරයෙන් සාකචිඡාවක් ලබාගෙන වාර්ෂික සැසිවාරයේ දී තම සාමාජිකයින්ගෙන් එල්ලවන විවෙිචන වලට ගැලවිඡ්ඡාවක් සිදු කර ඇති බව පැහැදිලි වෙි. මාධ්‍ය නිවෙිදනයක් නිකුත් කරමින් ඉල්ලීම් ලබා ගත් බව ප්‍රකාශ කරමින්, බොරු කියමින් සිය සාමාජිකයින් අපහසුතාවයට පත් කළ රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරින්ගේ සංගමය එම බොරුව හෙළි වූ පසු එය මගේ පිට පටවන්න හදනවා. ජනාධිපතිවරයාගේ නිල නිවෙිදනය වෙනස් කරන්න මට පුළුවන් ද. මම සෞඛ්‍ය ඇමැති විතරයි. මම ජනාධිපති නොවෙයි. නමුත් ප්‍රතිපත්ති මාලාව සකස් කිරීමෙි දී ජනාධිපතිවරයා මා සමග සාකචිඡා කළා. රජයේ තීන්දු තීරණ ප්‍රතිපත්ති පොඩි ළමයි වගේ හදන්නේ නැහැ. නමුත් රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය පොඩි ළමයි වගේ හැසිරෙනවා. දේශපාලන පරමාර්ථ ඉටු කර ගැනීම සදහා ඔවුන් කටයුතු කරනවා.

එම ව්‍යාජ රඟදැක්වීමට එරෙහිව වෛද්‍යවරුන් පෙළ ගැසෙමින් සිටිනවා. නව ව්‍යාපාරයක් බිහි කිරිම සදහා මා සමග වෛද්‍යවරුන් රැසක් අදහස් හුවමාරු කර ගත්තා. ඔවුන් මගෙත් එක්ක එකතු වෙනවා. අත්තනෝමතික දේශපාලන මතවාද ඔළුවෙි දරාගෙන වෛද්‍යවරුන් කටයුතු කිරීම උචිත නැහැ. එමගින් වන්නේ අනාගතයේ බිහිවන වෛද්‍ය සිසුන්ගේ ඉගෙනීමෙි අවස්ථාව ද ගිලිහී යාමයි. එවැනි අත්තනෝමතික වෛද්‍ය සංගම් වලට ජනතාව විසින් පිළිතුරු ලබාදෙනු ඇත.

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

June 26, 2017, 12:00 pm

National Unity Alliance (NUA) leader Azath Salley has alleged that President Maithripala Sirisena deprived Ravi Karunanayake of the finance portfolio as a result of UNP Chairman Malik Samarawickrema’s intervention.

Salley strongly regretted President Sirisena giving into Development Strategies and International Trade Minister Samarawickrema’s demand.

Salley named Minister Samarawickrema in the wake of Minister Karunanayake blaming black sheep in the party for his removal at the Sirikotha media conference on Sunday.

President Sirisena in consultation with UNP leader Ranil Wickremesinghe assigned Karunanayake foreign affairs portfolio. Mangala Samaraweeera succeeded Karunanayake as Finance Minister.

Salley was on live TV 1 news line hosted by Faraz Shauketally.Former UNP Working Committee member and one-time UNP Central Provincial Councillor, Salley faulted President Sirisena for not being constant in responding to complaints received from others in respect of some.

The UNPer quit the CPC in March last year.

Responding to a query, Salley asserted that as a result of the UNP-SLFP coalition’s failure to adopt a result oriented strategy over two years after the change of government, the country was in turmoil. The administration had been sharply divided over national policy in respect of vital sectors with various people pulling in different directions.

The yahapalana proponent cited recent declaration made by Premier Wickremesinghe at a meeting with some investors to underscore the crisis within the administration. Salley quoted Premier Wickremesinghe as having requested investors to get in touch with a committee appointed by him without seeking the assistance of the Board of Investment (BoI) of Sri Lanka.

Comparing the ousted Rajapaksa administration and Yahapalana administration, Salley said that the former in spite of waste, corruption and irregularities at every level was able to achieve development objectives whereas ineffectual UNP-SLFP coalition was struggling. The incumbent government hadn’t been able to achieve even the basic requirements, the former PC member said.

Salley flayed the government for the shocking state of mismanagement at every level and further rapid deterioration of the national economy for want of proper strategy. The UNPer asserted that national carrier SriLankan had been severely hampered by ill-fated government strategy.

Responding to another query, Salley said the government had included provision in the 19th Amendment to the Constitution to prevent wartime Defence Secretary Gotabhaya Rajapaksa and Economic Affairs Minister Basil Rajapaksa contesting parliamentary polls. They had been deprived of their right to seek office on the basis of them being dual citizens of Sri Lanka and the US whereas dual citizens now hold various positions, Salley said. President Sirisena should decide on dual citizens holding key positions, Salley said. The ruling coalition couldn’t adopt double standards on the contentious matter of dual citizens receiving key appointments.

The outspoken politician said that President Sirisena had caused a debilitating setback to yahapalana ideals by taking over the SLFP to pave the way for those who had served the Rajapaksas to switch allegiance to the new government. Salley faulted President Sirisena for accommodating those who had been rejected by the electorate at Aug 2015 general election through the UPFA National List.

In his interview with Shauketally, Salley faulted the government for seeking to privatize loss making SriLankan without taking tangible measures to revive the airline.

The UNPer also emphasized the need to examine the circumstances under which yahapalana government had made massive payment to cancel state of the art aircraft ordered by the previous administration. Salley said that Sri Lanka should have explored the possibility of going ahead with the arranged transaction and work out a deal with an airline seeking to expand its fleet.

Salley said the UNP leadership denied him promised National List slot at the last general election. “I didn’t go behind anyone seeking NL slot or sought an explanation.”

Following the interview, Salley told The Island that Karunanayake losing finance portfolio should be examined against the backdrop of the government turning a blind eye to unbridled waste, corruption and irregularities taking place in every sector. Having supported successful yahapalana campaign against the Rajapaksas, Salley said that he couldn’t believe what was happening now.

By Charles.S.Perera

It is regrettable to say but the fact which has been made evident is that Maithripala Sirisena has no interest in the welfare of the country or its people. He is determination to out do Mahinda Rajapakse, make Rajapakses labelled thieves and political profiteers and remove the Rajapakse clan from politics. That is his political raison d’etre. The country sees Sirisena  as a mere second in command in the Government, while  Ranil wields  the real power and authority.

Maithripala Sirisena left SLFP without giving any notice to the party, or having resigned before he left it.  That means Maithripala Sirisena  gave up his loyalty to the party  and  refused to stand by its Constitution.  In other words he sacrifice his party for his own personal benefit.

He accepted the Presidency of the SLFP because Mahinda Rajapakse offered it to him, and some self centred individuals like Sarath Amunugama, Rajitha Senaratnen, S.B.Dissanayake, Dilan Perera, Mahinda Samarasinghe etc.,  left the SLFP to support Maithripala Sirisena the new President for self interest, rather than in the interest of the SLFP or to help the country and the people.

Therefore, Maithripala Sirisena has no genuine interest in the SLFP,  and will not want to form a SLFP Government. He wants to help Ranil Wickramasinghe to stay on as Prime Minister until 2020 allowing him to become the next President, so that Mahinda Rajapakse will not be able to come to politics as  President, Prime Minister or lead the SLFP as its President.

If Sirisena wanted to remove the Prime Minister Ranil Wickramasinghe, he could have done that after the Bond Scam when Ranil refused to dismiss the services of Arjun Mahendran, and appointed him as his own Consultant. The President Sirisena is not seriously concerned about the inquiry into the Bond Scam. The Commission of investigation of the Bond Scam is an eye wash.

The Cabinet reshuffle was  an utter farce appointing Mangala Samaraweera as the Finance Minister and Ravi Karunanayake as the Foreign Minister with the Lotteries Board under his Ministry was a plan set up by Ranil Wickramasinghe. Ravi Karunanayake probably has state secrets about the Bond Scam which could  undermine the people’s trust of both the President and the Prime Minister.

The Yahapalanaya continues to mismanage the Government, without having learnt any thing from their past  errors and mistakes.

The recent floods and landslides left three hundred innocent lives lost. This is not the first time it happened since 2015. This is not the end there may be more in future, should we let even those disasters pass the same way as the last ? When are we going to learn lessons to correct our errors and face others with confidence  at least to reduce the number of deaths ?

I saw a politician from the government  Mahinda Amaraweera facing a political debate in TV trying  repeatedly to explain  that Sri Lanka being a tropical island surrounded by a sea is naturally prone to such natural disasters, and that the government is helpless. He added that  even the countries more developed than ours too face such disasters.

It is due to this very reason that we are a tropical Island and prone to such disasters that we should be well prepared before they happen,  to face such calamities avoiding danger to the lives of the people.

Can this government of Sirisena –Ranil be exonerated from its culpability of neglect, both in the flood disaster and that of the Meethotamulla garbage dump ? The President was in Australia, the Prime Minister  and the Minister of Disaster Management were outside and did not find it necessary to return immediately to attend to their duty of looking after the people in distress. Since 8^th January,2015 Sri Lanka is falling into decadence and degeneration.

This Sirisena-Ranil Government has not really settled down even after two and a half years to govern the country. The Government is engaged in doing inessentials, without seriously  attending to the matters that concern the welfare of the people and the security of the Country.

Meethotamulla disaster and the present flood disaster have been caused by mismanagement by the government, and its failure to plan ahead to meet unexpected situations that would lead to loss of life and destruction of property.

The Government is still bogged down with its calamitous need to bring the former President, his government and his supporters to court for some thing or another, to satisfy certain sections such as the JVP- JVP which believes that bringing disrepute to  the former President and his supporters would remove him and his supporters from their  popularity amoung the people, which would allow JVP to win back  to themselves the popular  support of those people who held Mahinda Rajapakse in high esteem,  at an election to eventually form a JVP government.

Therefore the JVP is hell bent in forcing  the Yahapalanaya  government to proceed with legal actions against the former President and his supporters on flimsy accusations they have collected and presented to the Bribery Commission and the FCID.

It is time that Sirisena-Ranil Government  stop spending further energy on  discrediting the former President and his supporters,  and begin doing what ever they can to ameliorate the present hopeless situation in which the people find themselves. But all what the Yahapalanaya government is doing is to improve their own living conditions”, with promises of better living conditions to the people in two or three years ” after 2020.

There is bragging and trumpet blowing by the yahapalanaya government while the people are desperate  and  craves  for the end of the yahapalanaya  government. They brag about having set up a unity government of the two main political parties , but every one in the country sees that there is only a UNP  Government and the SLFP is nonexistent.

The President Sirisena who left the SLFP to become the common Presidential Candidate of the Opposition , is more grateful to the UNP and Ranil Wickramasinghe for having made him the President, and he will not hesitate to  betray the SLFP once again to help Ranil Wickramasinghe and the UNP and give into all their  follies”. This reality has not been understood by the SLFP followers of Sirisena.

How else can one explain why the Cabinet reshuffle saw the President appointing  Ravi Karunanayake as the Foreign Minister  and  assign to him the Lotteries Boards ? That was certainly to please Ranil Wickramasinghe,  as Ranil, Ravi and Arjun Mahendran are  the three musketeers of the Yahapalanaya Government  

Ranil will not give up Arjun Mahendran and the President will not disappointment Ranil on that account, we see how the Commission appointed to investigate the Bond Scam  is becoming a farce  its term of office being extended beyond three months as initially proposed.

The people are now fed up with this government’s inability to provide the people with a satisfactory standard of living. Having failed to attend to the welfare of the people, the government forced by the Western countries continues to cater to the demands of the Tamils for a pseudo reconciliation.

The Muslims too want to have their part of the cake, encouraged by the demands of the Tamils which have been exaggerated, and catered to by the yapalanaya government on the pretext of a  pseudo –reconciliation. The Sinhala Buddhists are not racists but they are unable to keep silent when there is  continued aggressive attitude of the Muslims and their renewed deforestation of Wilpattu reservations to set up Muslim settlements.

The Muslims like Rauf Hakeem, Mujubur Rahman, Marikkar, Asad Salli are rabble rousers. Rauf Kakeem’s motives were clear when  a fire  broke up in a tea factory in Nawalapitiya owned by a Muslim man. Rauf Hakeem without having any evidence accused that the fire was caused by Sinhala extremists, when even  the Muslim owner of the factory denounced the Minister’s claim.

There is now a hue and cry raised about hate speeches and  the government  announcing that they will take into custody any one found guilty of hate speeches. If it is so Minister Rauf Hakeem should also be arrested and taken into custody.  Sivajilingam, Wigneswaran should be already under arrest. Why should those laws apply to Venerable Gnanasara thero of BBS and not to others ?

When under the previous government after the elimination of terrorism the Armed Forces were trained in building construction, and town planning to allow the Armed Forces that saved the country from terrorism to be the nation builders, the Government was accused by the UNP saying that the Armed Forces are being used to clean drains.

But now Ravi Karunanayake the Minster of Foreign Affairs says that the tri Forces should be used to remove accumulated waste in the city of Colombo.  This is the man who insulted and ridiculed the Armed forces during military operations saying  that the Army is going to Madavachchi and says it is going to Kilinochchi.

Sri Lanka from North to South and East to West is in utter confusion today. There is caste problem in the north, Tamils in the East do not see eye to eye with the Tamils of the North. There is racism, and resentment of the Sinhala Community. There is enmity between the  Tamils and Muslims too .

Despite all this,  the government which is  unable to settle any problems of the country, or bring unity between the Communities despite a pseudo reconciliation process which only  fortifies the separatist Tamils and weakens the Sinhala Buddhists, is swearing to write a new Constitution. If this is allowed it will be another failure like all their failed plans and the final nail on the coffin of Sri Lanka, which the Yahapalanaya government  is preparing to bury while its sad and weak heart is still beating.

It has been recently reported that the UN had said  that  there are 900,000 people facing food insecurity in Sri Lanka and warning that without help the situation might further deteriorate. But Sri Lanka has no means to purchase rice from outside.

What has become to Sri Lanka that was classed as one of the fastest growing economies, before the fateful election of the January, 2015 ?

Roman Emperor Nero was playing his violin while Rome was burning. Sri Lanka is in political flames today and the President Maithripala Sirisena and his Prime Minister Ranil Wickramasinghe are enjoying their lives to the full making foreign visits shaking gloved and un-gloved hands of foreign dignitaries as if there is no problems in Sri Lanka, and as if  its people are living in peace, security, happiness,  and limitless joy!!!

The UNP is still making a hue and cry that  Sri Lanka has no enemies in the world  and all countries of the world are its friends. But no one has turned up yet to save Sri Lanka from falling into the  abyss of decadence and poverty.  But they the friendly” Nations of the West are waiting  like  the old  Greek widows  covered from  head to foot in black, sitting  around the home where an old  widow is  dying , awaiting her death, to  take away from the home every usable item. That is the sort of friends Sirisena-Ranil Yahapalanaya has made.

The reconciliation efforts of Yahapalanaya has only strengthened the Tamil diaspora which now has found an opening to propose to UN and UNCHR Zeid Ra’ad Zeid Al Hussein to force the yahapalanaya Government to allow the Sri Lanka Tamil Community to exercise their right of self determination for self rule.

This situation has arisen due to the ceaseless action taken by the Yahapalanaya Government in a vein quest for reconciliation with the Tamils. This is also the result of allowing the Yahapalanaya Government to pass the 19^th Amendment.

To stop this disastrous proposal from being taken up by the UN and the UNCHR Zeid Al Ra’ad Zeid Al Hussein,  Sri Lanka should take some radical action immediately.

Sri Lanka should demand why the UN and the UNCHR under Zeid Al Hussein are not taking actions to reprimand  USA and the Western Countries with the NATO Forces for continuing to violate human rights in their incessant bombardments in which hundred and thousands of innocent civilians had perished in Afghanistan, Pakistan, Iraq, Libya, and Syria.

Sri Lanka should demand why only Sri Lanka which got rid of a ruthless terrorism within its own country is being continuously accused for human rights violations and war crimes, while the UN and Zeid Al Hussain are allowing themselves to be used  by the USA and the West to impose demands on Sri Lanka for reconciliation  with the Tamils without leaving that as an interior issue that has to be settled by the Government of Sri Lanka without Foreign intervention?

Sri Lanka should leave the membership of both the UN and the UNHRCouncil forthwith unless they accept a proposal against USA and its allies for war crimes and violation of human rights.

Dr Sarath Obeysekera

During my encounter with many doctors who are not even members of GMOA ,have expressed their solidarity to the strike .I am dead-against the strike ,but my argument was countered by these doctors stating that the Saitm owners may have bribed politicians of both governments. They give a hoot about the original qualifications of the students. They also claim that private medical education is acceptable and should continue.

Protest is against the corruption but the  partisan approach of the Chairman of GMOA who even contemplated to contest with Mahinda Faction for Kurunanagla  indicates that he has an ulterior motive ?

Opinion created in the minds of the public  is that politicians may have been bribed and also that the leaders of GMOA are politically biased .GMOA should at least come to a compromise and press for the passed-out MBBS students from Saitm to sit for act 16 exam which is compulsory for all medical graduates other than local degree holders .Government is also trying to prove the point that private education should continue. If  they give in in like the way they gave up  with Northern Medical College  Saga  we will never pursue with private education and it will  spread to other disciplines .

We may  also allow 50 % of the students from abroad and allow them to do the internship in Sri Lanka like in Nepal and India

, Any strike in the future will make Nawaloka.Thudawe ( durdens) .Softlogic.Lanka hospital  etc richer and richer and the consultants in these hospitals will be fattening their purses .

Note

1. I wrote this opinion before The President conducted a meeting with GMOA.

2. I had experience with GMOA during  JVP’s  failed second attempt to grab power.My wife who is a foreign graduate was working in Gampaha Hospital and the doctors were either scared or towing the line with JVP ,refused to go to work .My wife and I decided not to strike ,and she got an ambulance daily to home to go to work.GMOA came to know about and the top brass of GMOA came to my home all the way from Colombo to Gampaha.They confronted me and wanted my  wife not to go to work .To their dismay I disagreed ,blasted them  and kicked them out  of my house telling them that we will not resort to such inhuman act .JVP could not do much ,may be for our luck and our house never got the customary chit” from JVP.It is evident that JVP ( or their offshoot ) tries to destabilize the  country on and off .

3. I am lost to understand why government cannot foresee this coming .GMOA was trying to instigate youths to take  arms, but they got scared as they suspected that that disgruntled  patients were almost taking arms and twist their arms .Hopefully GMOA heads will never ever take poor patients at ransom in the future.

Dr Sarath Obeysekera

Senaka Weeraratna

The Revolt in the Temple (Dharma-Vijaya Triumph of Righteousness) 

by D.C. Wijewardena (Author)
Hardcover: 700 pages
Publisher: Sinha Publications (1953)

This book contains a sublime message for the whole world namely that philosophical and ethical questions, like scientific ones, are as urgent and relevant today as they were at the time of man’s first intellectual awakening.

It has been written with great passion and love for the author’s race and religion and Sri Lanka’s spiritual heritage.

The Revolt in the Temple points the way to practical policies in the post-war world, and puts forward ideals i.e Buddhist ideals, that can become real though universal acceptance. The rapid rise of Buddhism particularly in the West in the second half of the 20th century and the unceasing doubts that Buddhist thought has created in the minds of followers of Abrahamic religions in respect to the validity of their traditional religious beliefs, leading to mass scale abandonment of such beliefs in the West, with all their manifest cruelty to both man and animal, has raised the stature of the author D.C. Wijewardene, as a great visionary for his far sightedness in identifying Buddhism as the religion of the future for the entire human kind.

What Karl Marx was to the worldwide communist movement through his writings ‘ The Communist Manifesto ‘ and ‘ Das Kapital’, D.C. Wijewardene was to the fledgling Buddhist nationalist movement of the post war period of Sri Lanka through his book ‘ The Revolt in the Temple’. It was a best seller among English educated people in Sri Lanka and it captured the popular imagination and spirit of the Buddhist public of a great past of a great Buddhist nation that produced the ‘Arya Vamsa’ (Noble Race).

Anagarika Dharmapala, the fountainhead of the Buddhist Revival movement was dead (1933) by the time ‘ The Revolt in the Temple’ was published (1953). However ardent Buddhist nationalists like L.H. Mettananda carried the torch of Anagarika Dharmapala in the 1950s and were instrumental in preparing the Buddhist Commission Report entitled ‘ The Betrayal of Buddhism ‘ (1956) that resulted in the  forming of the monk led ‘ Eksath Bhikkshu Peramuna’ and hundreds of Buddhist monks stepping on to the streets paving the way for a peaceful Buddhist Revolution through the ballot (1956). It was a watershed moment in the country’s history. The stigma of 450 years of unjust colonial rule effectively ended with the popular victory achieved in 1956.

It was the rectification of the historical injustices committed on the Sinhala Buddhists during 450 years of colonial administration under three Christian powers i.e. Portuguese, Dutch and the British, and which rectification was urged in the Buddhist Commission Report (1956) and S.W.R.D. Bandaranaike’s undertaking to implement in toto the recommendations of the Buddhist Commission Report given at a mass public meeting held at the Colombo Town Hall before the April 1956 General Elections, that brought the Maha Sangha enmasse into the political arena. The ‘Sinhala Only’ was a secondary issue in the General Elections of 1956 though it is now being used a red herring by the reactionary NGO sector to divert attention from the main plank of Buddhist agitation i.e. seeking justice for crimes committed by the colonial powers.

This book provided the foundational theoretical text that helped to inspire the Buddhist Revolution of 1956 which swept S W R D Bandaranaike and the MEP to power.

The primary purpose of this work was to commemorate a great and unique event in modern times, namely the completion of 2500 years of a three -fold history. This history is that of the Buddhist faith, of the Sinhalese Race, and the Land of Sinhale (Sri Lanka).

The Revolt In The Temple (Dharma-Vijaya Triumph of Righteousness) is a Trilogy. The first part, Nidana Katha or The Introductory story, contains the story of the Sinhala Race, The Second Part is the Kalyana Magga or The Path of Happiness, It is a exploration in simple language of the Buddhist Faith. The Third part is Rajjan Ca Paja Ca, or Man and the state.

It is a must read book for all those seeking to understand the motivation and patriotism that drove the Sinhalese to resist the foreign incursions through an uncompromising loyalty to ‘ Rata, Jathiya and Agama’.
Senaka Weeraratna

නලින් ද සිල්වා

 සයිටම් ප්‍රශ්නය දැන් ඔඩු දුවලා. මේ ප්‍රශ්නය විසඳලා හුඟක් කල්. ඊයේ රාජිත ඉදිරිපත් කෙළේ කලකට පෙර ආණ්ඩුව ඉදිරිපත් කර තිබූ යෝජනා. එහෙත් පෙරටුගාමින් හා ඔවුන් පසුපස යන රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය කියන්නේ ප්‍රශ්නය විසඳා නැති බවයි. ප්‍රශ්නය විසඳීම යන්නෙන් ඔවුන් අදහස් කරන්නේ සයිටම් අහෝසි කිරීමයි. එහෙත් වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමයට මුල දී එවැනි ඉල්ලීමක් තිබුණේ නැහැ. සයිටම් අහෝසි කිරීම ඔවුන්ගේ ඉල්ලීමක් වූයේ මේ ඊනියා සටන පටන් ගෙන ටික කලක් ගියාට පස්සෙ. එය පැහැදිලි ව ම දේශපාලන ඉල්ලීමක්. වෛද්‍ය සංගමයත් දේශපාලනයක යෙදී ඉන්නවා. වෛද්‍ය සංගමයේ ඇතැමුන් ඉදිරි මැතිවරණයක දී ඇමතිවරුන් ලේකම්වරුන් වීමට බලාපොරෙත්තුවෙන් ඉන්නවා. එක් ප්‍රධානියකු ජනාධිපති වෙන්නත් බලාගෙන ඉන්නවා. අද ඇහුවොත් ඔවුන් කියාවි එහෙම බලාපොරොත්තුවක් නැහැ කියලා.

සයිටම් ඇති කෙළේ පහුගිය ආණ්ඩුවෙන්. එය එස් බී ගේ පනතක් වුවත් පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ දිනේෂ් ගුණවර්ධන. එහෙත් එහි වගකීම ඒ දෙදෙනාට පවරා අනෙක් අයට ඇඟ බේරා ගන්න බැහැ. මුළු කැබිනට් මණ්ඩලය ම එයට වග කිව යුතුයි. එදා ඔවුන් එයට විරුද්ධ වූවා නම් ඒ බව රටට කියා ඇමතිකමින් අස්වෙන්න තිබුණා. එහෙත් චම්පක ඇතුළු කිසිවකු එදා අස් වූයේ නැහැ. අනෙක් අතට දිනේෂ්ට අද කියන්න බැහැ ඒක එස් බීගෙ පනතක් තමන් කෙළේ ඉදිරිපත් කිරීම පමණක් කියා. ඔහුත් අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ සාමාජිකයෙක්. සයිටම් ජාතක කෙළේ පහුගිය ආණ්ඩුව. අද ඔවුන්ට සයිටම් උප්පැන්න සහතිකයට පියා ලෙස තම නම නොදී ඉන්නට බැහැ. සයිටම් ප්‍රශ්නය දේශපාලන ප්‍රශ්නයක් බවට පත් කිරීම ගැන ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයත් වග කිව යුතුයි.

සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයට බලෙන් ඇතුල් වූ සිසුනට පහර දීම අනුමත කරන්න බැහැ. එහෙත් ඔවුන්ට එහි බලෙන් කඩා වැදීමට අවසරයක් තිබුණේ නැහැ. රජයේ දේපොළවලට හානි කර බලය ලබා ගැනීම විජේවීරගේ සිට එන බංකොළොත් ප්‍රතිපත්තියක්.  අන්තරේ කැඳවුම්කරු හා පුබුදු ජාගොඩ පරස්පර කතා කියනවා. ඔවුන් කියනවා තමන් බුද්ධි අංශයේ කණින් රිංගා සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයට ඇතුල් වුණා කියලා. අනෙක් අතට කියනවා සෞඛ්‍ය ඇමති හමුවීමට වෙලාවක් ලබා ගෙන තිබුණා කියා. එසේ වෙලාවක් ලබා ගෙන තිබුණා නම් පොලීසිය දැන හිටින්න ඇති මේ සිසුන් මොකාට ද එන්නෙ කියා. නැතත් බුද්ධි අංශය දැන සිටින්න ඇති. ආණ්ඩුව මෙන් ම අන්තරේ ද බුද්ධි අංශය හෑල්ලුවට ලක් කිරීමට කැමතියි. ආණ්ඩුවත් පෙරටුගාමීනුත් බුද්ධි අංශයට විරුද්ධයි. පුබුදු ජාගොඩට පරස්පර ගැන කිසිම අවබෝධයක් නැහැ. ඔහු තමන් නොදන්නා ක්වොන්ටම් භෞතිකයක් ගැන  පොතක් ලියා එවැනි ම පුද්ගලයකු වූ කාලෝ ෆොන්සේකාගේ ගෞරවයට පාත්‍ර වුණා. අන්තරේ සිංහල  සංස්කෘතිය වෙනුවෙන් පෙළපාලි යන්නේ නැහැ.

 කොහොමටත් අන්තරේ කැඳවුම්කරුට පොලීසිය පහර දී නැති පාටයි. ඔහුට බැටන් පහර, කඳුළු ගෑස්, ජල ප්‍රහාර වදින්නේ නැත්තේ ඔහු ගුරුකමක්වත් කරවා ගෙන ද? එහෙත් පෙරටුගාමීන් ඒවා විශ්වාස කරන්නේ නැහැ. අන්තරේ කැඳවුම්කරු පෙරටුගාමියෙක් ද නැත්නම් පසුගාමියෙක් ද? ඔහු පෙරමුණේ ඇවිත් ප්‍රහාරයට ලක්වීමට පෙර පසුබැස අනෙක් ශිෂ්‍යයන්ට පෙරට යෑමට ඉඩ සලසනවා ද? ඔහු අනෙක් සිසුන්ට පොලීසියට මුහුණ දීමට අවස්ථාව ලබා දෙන අන්දමේ නායකයෙක් වෙන්න ඕන! ඔහු ගැන ආණ්ඩුවට ආඩම්බර හිතිල ද කොහෙ ද පොලීසිය ඔහු රක්‍ෂිත බණ්ධනාගාරගත කිරීමට කටයුතු කරලා ඔහු ආරක්‍ෂා කිරීමට. 

 එදා සයිටම් ප්‍රශ්නයක් තිබුණෙ නැහැ. මහින්ද රාජපක්‍ෂ ඇතැම් සයිටම් සිසුන්ට ශිෂ්‍යත්ව පවා ලබා දුන්නා. එදා සයිටම් ලියා පදිංචියට විරුද්ධ නම් ඇමතිවරුන්ට ඊනියා නිදහස් අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් ආණ්ඩුවෙන් දොට්ට බහින්න පුළුවන්කම තිබුණා. එදා ඔවුන් ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් නොවූයේ සුදු වෑන්වලට බයේ ද? අද ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂය හොරගල් අහුලනවා. ඔවුන්ට සයිටම් දරුවාට උප්පැන්න නොදී ඉන්න බැහැ. එදා එස් බී කාලෝ ෆොන්සේකා වෛද්‍ය සභාවේ සභාපතිකමට පත්කර ගැනීමට සෞඛ්‍ය ඇමති මෛත්‍රිපාලට උපදෙස් දුන්නේ කුමක් සඳහා ද යන්න අද කාලෝවත් එස් බීවත් කියන එකක් නැහැ. කාලෝගේ පියා ඇපොතිකරිවරයෙක්. වෛද්‍යවරු ඇපොතිකරිවරුන්ට සැලකුවේ නැහැ. කාලෝට ඒ ගැන දොස්තරලා සමග කහටක් තිබුණේ නැද්ද? කාලෝ සුපුරුදු පරිදි රැල්ලත් එක්ක යනවා. ඔහුගේ සභාපති කාලයේ අවුරුදු පහ පහුගිය ජනවාරි මාසෙ අවසන් වුණා. ඔහු අද ඉන්නෙ මාස හයක සේවා දිගුවක් සමග. මා ඔහට අභියෝග කරනවා විද්‍යාව ගැන මෙන් ම සයිටම් ගැන ද මා සමග විවාදයකට එළඹෙන ලෙස.

 මෙරට බටහිර වෛද්‍යවරුන් ඔය කියන තරමේ බුද්ධිමතුන් නො වෙයි. ඔවුන්ට පුළුවන්ද ඩෙංගු (ඩෙංගි) රෝගයට ප්‍රතිකාරයක් නිර්දේශ කිරීමට. ඔවුන්ට පුළුවන් බටහිර සඟරාවක යමක් තිබුණොත් අපට එය කියා දෙන්න. ඔවුන් කෘෂිරසායනික වකුගඩු රෝගය ගැන කියන්නේ කුමක් ද? එයට ප්‍රතිකාරයක් තබා හේතුවවත් ඔවුන් දන්නවා ද? එහෙත් ඔවුන්ට සමාජයේ වැදගත් කමක් ලබා දී තිබෙනවා. සයිටම් පිළිබඳ රැස්වීමේ දී සයිටම් විරෝධි වෛද්‍යවරයකුට පහර දීලා. පහර දුන්නේ කවුද?

 රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය නිදහස් අධ්‍යාපනය රැකගැනීමට කියමින් විරුද්ධ වන්නේ කුමකට ද? ඔවුන් පෞද්ගලික ව්‍යවසායන්ට විරුද්ධ නැති බව චැනල් සේවයේ යෙදීමෙන් පෙන්නුම් කරනවා. ආසිරි රෝහලෙන් දැන් පණිවුඩ ලැබෙනවා ඉරිදා පෞද්ගලික වෛද්‍යවරුන් හමුවීමට කැමති ද කියා. සතියේ දිනවල වර්ජනය කර සතිඅන්තයේ පෞද්ගලික ව සේවය කිරීමට වෛද්‍යවරුන් උත්සාහ කරනවා ද? බටහිර වෛද්‍යවරුන්ට අවශ්‍ය හදිසි නීති පනවා ගෙන මැතිවරණ කල් දැමීමට ද? බටහිර වෛද්‍යවරුන් පෞද්ගලික රෝහල්වලට විරුද්ධ නැහැ. නිිදහස් අධ්‍යාපනයට විරුද්ධ යැයි කියන මා අවුරුදු දහයක් රැකියාව නැතිව සිටිය දී පෞද්ගලික ආයතනයක උගන්වන්න ගියේ නැහැ. අනෙක් අයට එය නොදැණුනත් මගේ දරුවන්ට පමණක් ඒ නිසා කරදර ඇති වුණා.

 බටහිර වෛද්‍යවරුන් පෞද්ගලික අධ්‍යාපනයට විරුද්ධත් නැහැ. අද රටේ ශාන්ත තෝමස් ත්‍රිත්ව කාන්තා වැනි පෞද්ගලික විද්‍යාල තිබෙනවා. ඇතැම් වෛද්‍යවරුන්ගේ දූ පුතුන් එහි ඉගෙන ගත්තා, ඉගෙන ගන්නවා. එයට අමතර ව පෞද්ගලික උසස් අධ්‍යාපන ආයතන තියෙනවා. බටහිර වෛද්‍යවරුන්ගේ දුවලා පුතාලා ඒවාහි ඉන්නවා. එමෙන් ම බටහිර වෛද්‍ය විද්‍යාව පෞද්ගලික විශ්වවිද්‍යාලවල හැදෑරීමට මෙරටින් පිටරට යනවා. ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ අයගේ දරුවන් ඒ විශ්වවිද්‍යාලවල ඉගෙන බටහිර වෛද්‍යවරුන් වෛද්‍යවරියන් සේවය කරන අයත් ඉන්නවා. ඒ විශ්වවිද්‍යාලවලට සිසුන් යවා කොමිස් ගන්නා අයත් ලංකාවේ ඉන්නවා. ඒ වෛද්‍ය විද්‍යාලවල ඉගෙන ආපසු පැමිණ පැරණි ඇක්ට් 16 පරික්‍ෂණයට පෙනී සිටි අයත් මෙරට රෝහල්වල අනිසි ආකාරයෙන් සායනික පුහුණුව ලබා ගත් අයත් ඉන්නවා. අර පරීක්‍ෂණයට සිසුන් පුහුණු කරන පෞද්ගලික විද්‍යාලත් කොළඹ තියෙනවා. බටහිර වෛද්‍යවරුන් ඒ කිසිවකට විරුද්ධ නැහැ. ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ සමාජවාදීන්වත් ජ වි පෙ සමාජවාදීන්වත් පෙරටුගාමී සමාජවාදීන්වත් ඒ කිසිවකට විරුද්ධ නැහැ.

 මොවුන් මේ නිදහස් අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් කරන්නේ සයිටම් ආයතනයේ වෛද්‍ය විද්‍යාලයට විරුද්ධ වීම පමණයි. සයිටම් ආයතනයේ අනෙක් උපාධිවලටත් ඔවුන් විරුද්ධ නැහැ. සයිටම් ආයතනයේ වෛද්‍ය උපාධියේ ප්‍රමිතිය අඩු නම් එය උසස් කර ගැනීම සඳහා යෝජනා ඉදිරිපත් වී තිබෙනවා. ආණ්ඩුව ඒ සඳහා එකඟ වී තිබෙනවා. මේ පිළිබඳ මා ලියූ ලිපි බොහොමයි. පෙරටුගාමීන්ටත් වෛද්‍යවරුන්ටත් කාලෝටත් නොතේරුණත් අද ඇත්තේ සයිටම් උපාධිධාරීන්ගේ තාවකාලික ලියා පදිංචිය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්. අධිකරණය තීරණය කර ඉවරයි ඔවුන්ට තාවකාලික ලියා පදිංචිය දිය යුතු ය කියා. කාලෝ එයට වීරුද්ධව ඉහළ අධිකරණයට ගිහින්. අපි තීන්දුව එනකම් බලා ඉමු.

 අප අමතක නොකළ යුතු කරුණක් නම් රජයේ වෛද්‍ය විද්‍යාලවල වෛද්‍ය උපාධිධාරීන්ට ද ලැබෙන්නේ තාවකාලික ලියා පදිංචියක් පමණක් බව. ඔවුන්ට ස්ථිර ලියා පදිංචිය ලැබෙන්නේ සීමාවාසික ව වැඩිදුර සායනික පුහුණුවක් ලැබීමෙන් පසුව. එතෙක් ඔවුන්ට වෛද්‍යවරුන්  ලෙස සේවය කරන්න බැහැ. එයින් කියන්නේ ඔවුන්ගේ උපාධිය ප්‍රමිතියෙන් අඩු බව ද? සයිටම් උපාධිධාරීන්ගේ සායනික  පුූහුණුව වැඩි කරන්න තාවකාලික ලියා පදිංචිය දීමෙන් පසුව පුළුවන්. එහෙත් ආණ්ඩුව තීරණය කර ඇත්තේ ඒ පුහුණුව තාවකාලික ලියා පදිංචියට පෙර ම දීමට. මා නම් පෞද්ගලික ව එයට කැමති නැහැ. මගේ අදහස අනුව සයිටම් උපාධීිධාරීන්ට අවශ්‍ය නම්  සීමාවාසික ව අවුරුදු එකහමාරක පුහුණුවක් ලබා දිය හැකියි. සයිටම් සෙද්ධාන්තික පුහුණුව ඉහළ මට්ටමක ඇති බව වෛද්‍ය සභාවේ බොහෝ දෙනා තම වාර්තාවේ පිළිිගෙන තිබෙනවා. වෛද්‍ය සභාව කොතලාවල ආරක්‍ෂක විශ්වවිද්‍යාලයේ වෛද්‍ය උපාධිය පිළිගත්තේ ඔවුන්ට රෝහලක්වත් නැතිව. වෛද්‍ය සභාවේ දෙබිඩි ප්‍රතිපත්තිය ගැන අධිකරණ තීන්දුවේ සඳහන් වෙනවා.

සයිටම් ප්‍රශ්නය දඩමීමා කරගෙන ආණ්ඩුව පෙරළන්න බැහැ. පෙරටුගාමීන් හා ජ වි පෙ සයිටම් හරහා තම පක්‍ෂ ගොඩනගා ගැනීමට උත්සාහ කරනවා. සයිටම් නිසා විය හැක්කේ ආණ්ඩුව හදිසි නැති පනවා මැතිවරණ අහෝසි කර ඊනියා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තවත් නැති කිරීමයි.

 නලින් ද සිල්වා

 2017 ජූනි 24

H.L.D. Mahindapala

Regurgitating the anti-Sinhala-Buddhist propaganda, first  injected into the political mainstream by G. G. Ponnambalam, in 1939 at Navalapitiya,  has been the forte of the one-eyed theoretician, H. L. Seneviratne. (HLS). He  has made a career out of his  Sinhala-Buddhist World View”, to use his fanciful lingo, which is nothing  but another derogatory term for Ponnambalam’s Mahavamsa mentality”. The primary task of an academic, in addition to teaching, is to conduct objective research in  order to shine a light on hidden / unknown  aspects for societies to find a way out of crises in which they are stuck. But there isn’t single bit of empirical evidence or insight in  his latest anti-Sinhala-Buddhist article, published in two parts in Colombo Telegraph, that throws any new light into the Sri Lankan past or the future. However, he comes  out with an idea which he considers to be revolutionary. He is telling the Sangha that the time  has come to stage a revolution to reverse the historical forces of 1956” and replace it with the pristine principles of pure Buddhism. Obviously, this Professori can’t be from this planet. Even a Bambalawatte school boy would dismiss another Sangha Revolution” as a fiddle-faddle fantasy that could sprout only in a vacuous head floating in the Andromeda clouds.

He  is virtually asking the Sangha to take over and dismantle the society that Sinhala-Buddhist culture had built over the centuries and revitalise it with the Philosophical ethics of Buddhism. On the surface of  it there seems to be some merit in it. But how realistic is it? Not only Buddhists, all religionists in various parts of the world yearn to restore the pristine  purity of their religions. Various millenarian  movements have arisen in Europe and the East to take their societies back to the so-called golden age” when everything was so pure and ethical, as imagined  by the reformists. So the available historical evidence, both at home and abroad, confirm that HLS’s theories are not only pie-in-the-sky shibboleth but also old as Sri Pada. He  has nothing new to say for anyone to find their way out from the current plight This is the fundamental flaw in HLS’s articles and books. He is either rehashing anti-Sinhala-Buddhist racism first launched by Ponnamabalam in the  thirties, or trying to create Yellow Revolutions” and take the nation back to that lotus-eating land which never existed except in his pipe dreams.

He says : In Sri Lanka, it is unfortunately the worldview of Sinhala Cultural Buddhism that has overwhelmingly taken hold over the society, to the near exclusion of Philosophical Buddhism. Our challenge therefore is to try and imbue the society with the universalist ethicality of Philosophical Buddhism, and its ethos of urbanity, civility and modernity; and, I am calling upon the more educated and dynamic sections of the saṅgha to accept that challenge, and give leadership to a social movement for meeting it.” I don’t think even  Buddha during his time managed to imbue the society with the universalist ethicality of Philosophical Buddhism, and its ethos of urbanity, civility and modernity.” So HLS is just whistling in the wind when he calls on the dynamic wing  of the sangha to  reform the Sinhala-Buddhist  civilisation to  suit his fancies. If Buddha couldn’t do it how does he think that some modern day monks could do the impossible?

Take the example of Buddha himself. After he attained Enlightenment, Buddha, contrary to popular belief, did  not  retire  into the forests to meditate, cut off from society. He spent the better part of his life moving with  kings, courtiers, merchants, intellectuals  of the day, other religionists, ordinary folk and,  on one occasion,  he even auctioned  the corpse of a prostitute, doing a zen-type of demonstration to show the way out of worldly illusions and suffering. It is, indeed, fair to ask how much of the ethics of Buddhist philosophy was Buddha able to inculcate into his society? To imbue the society with the universalist ethicality of Philosophical Buddhism” is a big ask which only a super human being  may be – I  repeat, may be” – able to  achieve in some distant time, far, far away from  our time in  some  utopian  land. I don’t think even Christ can change society even if he comes the Second Time. If he couldn’t do it the first time, as the Son  of God – a divine force who sacrificed his life to save mankind — I can’t  see how he can  do it the second  time. And I say this not to belittle Him  but seriously, questioning  the ability of any worldly / divine force to change the everlasting and unalterable  clash of dialectics which are at the core of history, moving  across the open-ended time and space providing erratic history to  choose many options. Let alone the lay society driven by secular  forces, how many sangha societies have been imbued with the universalist ethicality of Philosophical Buddhism”? So when HLS talks  of imbue(ing) the society with the universalist ethicality of Philosophical Buddhism” he is talking  through  his hat.

Even if he relies on his Western models of philosopher-kings” (Plato) he will not be able to  find a  fitting example  to  justify his claim to take Sri Lanka back to his ideal state. In fact, Bertram Russell blamed Plato  for breeding fascist dictators with  his notion of philosopher-kings” who assumed that they knew what was best for society. He condemned the Platonic concept  of philosopher-king” for producing Hitlers and Mussolinis – the all-knowing philosophers” with power to prescribe recipes for their ideals which turn out to  be nightmares for their  victims.

But why go that far when we can test  the theories of HLS with the living examples? Let’s take the case of Sobitha Thero, the ideal moral model that would be considered by him as a fit and  proper agent to lead his proposed Sangha rebellion”. The Thero’s political agenda was, I  believe, to enthrone the best tenets of ethical Buddhism. The venassa” (difference) that was proposed by the Thera was to return to the  pure Buddhistic principles. His ethical leadership, which was marketed as an alternative to the devalued Rajapakse regime, became the dynamic Buddhist force that invigorated the Yahapalanaya movement to reach its peak in January 8, 2015.  HLS also adds that Ranil wrote a book on Buddhism preaching political bana” that would transform society and bring it in line with Buddhist  ideals. In the end, only Arjuna Mahendran and his  son-in-law, managed to attain the political nirvana promised in Ranil’s bana. In  his article HLS admits that the movement  led by Sobitha Thero has been a failure. So why is HLS floating the  idea of  another Sangha revolution” which is most likely to  end  up in the lottery funds of the Foreign Ministry?

If he has any common sense he would  know that his  proposed Yellow Revolution” is never going  to take off the ground. It is going  to be like the revolution that was promised by the local Marxist. It never came  in the  form they expected. What came out of their Marxist theories was a gang of fascist criminals dressed up in fake Marxist-Leninist clothes. To  this day the rag-tag remnants of the JVP philosopher-kings”, some of  whom are  domiciled in bourgeois havens abroad, pose as defenders of human rights and champions of the oppressed working class and minorities, glossing over their criminal operations that violated the basic tenets in the UN Charter.

It was, of course, the most bizarre revolution in the history of Marxism. Marx predicted that the workers will be in the vanguard of the revolution. But the  lumpen  Marxists in the JVP led a bunch of schoolboys who were assigned to capture Mrs. Sirimavo Bandaranaiake, dead or alive. And, the climax of the JVP revolution came when the leaders abandoned the boys and fled, seeking refuge under a bed in a Buddhist temple in Panadura. Ain’t it hilarious that our misguided revolutionaries find  refuge ultimately in Buddhist temples which they had earlier condemned as evil obstructionists to progress and communal harmony? HLS too follows this line. He, of course, is  hoping for a direct Revolt in the Temple. He condemns  the Sinhala-Buddhists as the main  cause for  the failure of good  governance since 1956” and then, in the same breath, he urges the dynamic monks to lead a revolution against the rest of the Sinhala-Buddhists. There is, no doubt, an urgent  need for change, radical change. But are the Buddhist monks the vehicle for that change?

In  his proposed revolution HLS wants the Sangha to be  in the vanguard. And then what? Can he guarantee that it won’t end up like Champika Ranawake’s Buddhist revolution” that is progressively going to  pieces? In any case, how many Buddhist revolutions does he want? Also how many Buddhist monks can  he corral to overturn the biggest Buddhist revolution of 1956”? In all this there isn’t a shred of  evidence to  prove that  our Professori is capable of producing  viable, rational, or even a moral proposal to save the day. As far as it is visible, HLS’s latest theoretical concoction is as inane as his plastic smile that spreads right across his face, from ear to ear, as if he is posing for an ad designed to sell  toothpaste.

Besides, reading through his text one finds an irreconcilable  contradiction. HLS who is seeking a Sangha  revolution to restore Buddhist ethics is, in the same breath, harking back to the colonial past as the idyllic haven which was destroyed by the Sinhala-Buddhist Revolution of 1956”. He  is indeed horrified that 1956” had occurred, overthrowing the English-speaking elite left behind  by the colonial masters. They were the entrenched elite in the private, public and social sectors protecting, preserving  and perpetuating the colonial legacy to the last hole in golf. Apparently, the task he sets in his proposed revolution now is for the Sangha to take  the nation back  to  the pre-1956” era.

The task of all Afro-Asian nationalist leaders in the post-colonial period was to adjust the historical imbalances that deprived the oppressed indigenes their rightful place in history. But this inevitable historical trend has put HLS into a catatonic state. Why? Because he believes that the old colonial order had served the nation better than anything that came after 1956” – his bete noir. According to his judgement, anything tainted with Sinhala-Buddhism has ruined the nation. His alternative is to return  to neo-colonialism which would take us back  to the good old days” of the British when everything was to his colonial taste. In  essence, his argument  boils down to simply this : the English-speaking minority (6%), who wielded power through the English medium (the kaduwa), had done a good job of work and their rule should have been perpetuated even though such a rule would have forced the vast mass of the people who had lost their heritage and their  bearings to endure the indignities of colonialism and its alien culture for a lengthy period in the  post-independent era governed  by pukka brown  sahibs.

He is shedding buckets  of tears,  crying  that post-1956 forces had removed the  right  of appeal to the Privy Council, not  kept English as the third language as in Singapore, removed Section 29 of the Soulbury Constitution, not  adhered to colonial  type  of law and  order which  would have continued to serve the colonial  interest at all costs  etc. All this  is music  to  the ears of those who continue  to believe that there would have been salvation if we continued to live in the British colonial hot house, without releasing the grass root forces that were moving  subterraneously from the 19th century and surfaced ineluctably in 1956”.  The seismic movement of 1956” threw the English-speaking brown sahibs off balance. It was a period of transition. The old world was dying and  the new world was struggling  to be born.

The primary task in this period  of transition was to restore the just claims of the people whose rightful place in history was robbed by the colonial  masters. The inequities and injustices of imperialism had to be adjusted. The victims  of  colonial history had a right to regain their lost heritage and place. Though late, voices are raised now in the ex-colonies by the victims of colonialism demanding  compensation. But HLS, who came from the village, is hailing  the colonial masters who burnt their homes, destroyed their crops, massacred all those  above 18, denied their basic dignities and whipped  his ancestors into line as white  messiahs sent to save the native Sri Lankans. HLS refuses  to accept that the  villagers who had to bear the burden of imperialism for nearly five centuries, had a right to reclaim their history, their language and their  religion.

The task of managing  the  period of transition between two worlds fell on the shoulders of S. W. R. D. Bandaranaike. The entire Westernised elite  in all communities, together with the English-speaking Vellala elite  in the  public service and professions ganged up against Bandaranaike. It  is  the power of the Westernised English-speaking elite that resisted the historic forces led by Bandaranaike. They demonised  him. HLS continues to blame the  post-Bandaranaike period as if all history began with  Bandaranaike. He argues that everything went wrong after the advent of Bandaranaike.  Condemning the  post-Bandaranaike period he  yearns for the pre-Bandaranaike norms maintained by the colonial masters. His cultural  cringe to be a white man makes him another coconut” – brown outside white inside. The post-Bandaranaike period is  so repugnant  to  him that if he had H. G. Well’s Time Machine he would not hesitate to take a quick ride, back in time, to the pre-Bandaranaike period and lock himself inside it to live in it forever.

He is  disappointed that history has failed to fulfil his wishes. He is against open-ended history advancing on its own terms, leaving the ideological weirdos to stew in  their own theoretical juices. His mission on earth is to root out Sinhala-Buddhist World View”, through a revolution  led by the  Sangha, Then – Hey Presto! – Sri Lanka could solve all its problems, including Bond scandal, corruption, inefficiencies, ethnic issues, constitutional problems, foreign exchange, unemployment, floods, droughts, mountains of garbage, you name it. Pah!

Theorising without taking  into consideration the ground realities only makes him a hollow man with his headpiece filled with straw which even the mad cows won’t eat.

(To be continued)

තේජා ගොඩකන්දෙආරච්චි

හමුදාව ලවා කුණු කසල ඉවත් කරවන්නට තමා අපේක්ෂා කරන බවත්, එය ගෝඨාභය රාජපක්ෂ විසින්ද සිදුකල බවත් පසුගිය දිනෙක සෞඛ්‍ය ඇමති රාජිත සේනාරත්න පවසා තිබිනි. මේ ‘කුණු කසල‘ යන යෙදුමෙහි ඇත්තේ අප කෙලින්ම දකින දේද නැතිනම් ව්‍යංගර්ථයෙන් කියන යමක් ද කියා සිතුනේ ජුුනි මස 22 දා සයිටම් විරෝධී ශිෂ්‍යයන්ට පොලිස් විශේෂ කාර්ය බලකාය ලවා රජය පහර දුන් අන්දම දුටු විටය.

කුණු කසල යන යෙදුම තුල ඍජුවම දැක්වෙන අර්ථය බලමු. කුණු කසල යනු අපට අනවශ්‍ය වූද, ඉවත් කල යුතු වූද දේවල්ය. ඒවා ඉවත් කලයුතු තැනදී ඉවත් නොකරන්නේ නම් එය මහත් ව්‍යසනයකට පාර කපන්නේය. කුණු කසල නිසා විවිධ රෝගී තත්වයන් උත්පාදනය වන අතර හොඳ දෙයක් පැතිර යනවාට වඩා ඉක්මනින් නරක දෙය පැතිර යාමේ න්‍යාය ඔස්සේ එවන් රෝග සමාජය හරහා පැතිර යන බව පැහැදිලිය. කුණු කසලවලට වැසි ජලය හා සුළඟ මුසු වූ විට පරිසරයම ගඳ ගසන අතර වායු ගෝලය මෙන්ම පසද අපිරිසිදු වේ. මෙය සත්වයන්ටද එකසේ බලපායි. එබැවින් කුණු කසල ඉවත් කිරීම මනුෂ්‍යයාගේ සහ පරිසරයේ යහපැවැත්ම සඳහා අත්‍යවශ්‍ය වන්නකි.

භෞතික ලෝකයට අදාල කුණු කසල වලින් අත්විය හැකි මෙවන් ප්‍රතිඵල දකින කල්හි සමාජය යන සන්දර්භයට අදාලව කුණු කසල ලෙස හැඳින්විය හැකි යම් යම් දේද තිබෙන බවද මතකයට නැගේ. සමාජය තුල ඇති එක කොටසක් නම් දේශපාලනයයි. එබැවින් ඊට අදාලව කුණු කසල ගනයට වැටෙන දේ සමාජය තුල තිබිය හැක. මෙය තම තමන්ගේ මති මතාන්තර අනුව වෙනස් විය හැකි වන්නේ කෙනෙකුට කුණු කසල ලෙස පෙනිය හැකි දේ තවත් අයෙකුට එසේ නොපෙනිය හැකි නිසාය. විශේෂයෙන් දේශපාලකයන්ට තම මතවාදයට හා අපේක්ෂාවන්ට එරෙහිව යන පුද්ගලයන් කුණු කසල සේ පෙනෙනු නොඅනුමානය.

ඉතින් මේ න්‍යාය අනුව ගෙන බැලුවහොත් ‘ගෝඨාභයලා‘ විසින් සුද්ධ කලා හෝ සුද්ධ කරන්නට උත්සාහ කලාය කියන කුණු කසල බොහෝ තිබුනේ මාධ්‍ය තුලය. මේවා සම්බන්ධ පරීක්ෂණ කෙරීගෙන යන නිසා ඉදිරියේදී මේ පිලිබඳව ඇත්ත නැත්ත එලිවනු ඇති අතර ඒ කුණු සුද්ධකලේ ඔහු තනිවමද, තව කවුරු කවුරුන් මේවාට හවුල්වීද යන්න අපට දැනගත හැකි වනු ඇත. මේ පරීක්ෂණ කටයුතුවලදී බොහෝවිට හමුදා සාමාජිකයන් අත්අඩංගුවට පත්වන නිසා මේ කුණු කසල ඉවත් කිරීමට යොදාගෙන ඇත්තේ හමුදාවය යන්න පැහැදිලිය. එබැවින් රාජිත කියන්නේද එවන් කුණු ගැනද කියා සැකයක් ඇතිවේ. ඔවුන් මාධ්‍යයන් සමග ගණුදෙනු කරන ආකාරය තුල මේ සැකය තීව්‍ර වේ.

80 දශකය අග භාගයේදීද එවකට පැවති එක්සත් ජාතික පක්ෂ රජය විසින්ද මෙසේ හමුදාව ලවා ‘කුණු සුද්ධ කිරීමේ‘ කාර්යය සිදු කලේය. ඒ 1897 ජුලි මස ඉන්දියාව සමග අත්සන්කල සාම ගිවිසුමට එරෙහිව දිවයිනේ දකුණු දෙසින් නැගී ආ තරුණ නැගිටීමේදීය. මේ කාලයේදී ජවිපෙ විසින් පැවැත්වූ පන්තිවලට සහභාගි වූ මගේ මිතුරියක් වරක් පැවසූ කතාවක් තවමත් මගේ මතකයේ ඇත. එකල එජාප යේ හෝ පැරණි වමේ සාමාජිකත්වය දැරීමේ වරදට දේශප්‍රේමී ජනතා ව්‍යාපාරය විසින් යමෙකුට මරණ වරෙන්තුව නිකුත්කල විට එය ‘මිනීමැරීමක් නොව බාධකයක් ඉවත් කිරීමක්‘ පමනක් ලෙස එදෙස බලන්නයැයි ඔවුන්ට එම දේශකයන් උගන්වා තිබිනි. එයද එක්තරා විදියක කුණු සුද්ධ කිරීමකි. කෙසේ හෝ අවසානයේ ජවිපෙ ද, ආර්.ප්‍රේමදාස හා රන්ජන් විජේරත්න ප්‍රමුඛ රජයද එක්ව එකිනෙකා හා තරගයක් ඇතිව නමුදු කුණු කසල බොහොමයක් සුද්ධ කර දමන ලදී. මේ කුණු කසලවලට රිචඩ් ඩි සොයිසා, ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්, සාගරිකා ගෝමස්, තේවිස් ගුරුගේ වැනි විශිෂ්ඨ ගනයේ මාධ්‍යවේදීන් ද, විජය කුමාරතුංග වැනි කලාකරුවන්ද ඇතුලත් වූහ. 

ජවිපෙ හි කුණු සුද්ධ කිරීම 1990 න් පසු නැවතුන නමුදු රජයේ කුණු සුද්ධ කිරීම දිගින් දිගටම සිදුවිය. 1992 දී ජනාධිපති ප්‍රේමදාසගේ කාටුන් චිත්‍රයක් ඇන්ද වරදට කවුරුන් හෝ විසින් යුනුස් නම් ඇත්ත පුවත්පතේ කාටුන් ශිල්පියාගේ කට කපා දමන ලදී. ජනාධිපතිවරයාට එරෙහිව ගෙනා දෝෂාභියෝගය පරාජය වීමෙන් පසු රජයෙන් ඉවත්වී අලුත් පක්ෂයක් පිහිටුවා ගැනීම තුල දිගින් දිගටම කැපී පෙනෙන සාර්ථකත්වයක් කරා පා නගමින් සිටි ලලිත් ඇතුලත්මුදලි, හිටපු අමාත්‍යවරයාගේ දේශපාලන රැස්වීම් ආවරණයකල මාධ්‍යවේදීන්ට එජාපයට සහාය දැක්වූ හෝ කුලියට ගත් මැර පිරිස් වෙතින් දරුණු ප්‍රහාර එල්ලවිය. අවසානයේදී 1993 මැයි මස පලාත් සභා මැතිවරණයට ලකලැහැස්තිවෙමින් සිටි ලලිත් ඇතුලත්මුදලි මහතා අප්‍රේල් 23 වන දින වෙඩි තබා මරා දමන ලදී. ඔහුගේ අවමංගල්‍ය උළෙලට සාමකාමීව සහභාගි වූ ලක්ෂ සංඛ්‍යාත ජනකායකට කඳුලු ගෑස් ප්‍රහාර එල්ල කරන්නටද රජය පැකිලුනේ නැත. ඉන් ඇවිස්සුනු කෝපයෙන් යුතු පිරිස් කොළඹ විජේරාම මාවතේ පිහිටි සම්බෝධි විහාරයට පහර දුන්හ. කෙසේ හෝ අවමංගල්‍ය පෙරහර කනත්ත වටරවුමට ලඟාවනවිට, රටේ ඉතිහාසයේ ලියැවිය යුතු මෙවන් නායකයෙකුගේ දේහය රැගත් දෙනට අහසින් මල් ඉසිනවා වෙනුවට අහසින් කඳුලු ගෑස් උණ්ඩ අතහරින ලදී. එදා එම සිදුවීම් සජීවීව දුටු මට, බොරැල්ල ඩී. ඇස්. සේනානායක මාවතේ තට්ටු ගොඩනැගිලිවල කල්තබා සූදානම් කරගත් ජල බාල්දි ඇතිව සිටි පිරිස් විසින් අපහසුවට පත් ජනතාවට එක දිගට උඩ සිට වතුර වත්කල අන්දම තවම මතකය. ඒ එදා රජයේ කෙරුම්කාරකම් විය.

වසර ගණනක් තිස්සේ මෙවන් භයංකර සිදුවීම්වලින් ඇලලී තිබූ කොළඹ නගරයම, 1993 මැයි මස 1 වනදා මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ ප්‍රහාරයකින් සිදු වූ ජනාධිපති ආර්. ප්‍රේමදාසගේ ඝාතනයෙන් පසුව පුදුම එලවන සුලු නිශ්ෂබ්දතාවයකින් වෙලී ගොස් ඇතැයි, 1993 මැයි මස 8 වන දින ‘ද ඉකොනමිස්ට්‘ සඟරාවේ 41 වන පිටුවේ පලවූ ලිපියක සඳහන් වේ. ජනාධිපතිවරයාගේ ඝාතනය සම්බන්ධ චෝදනාවේ ඇඟිල්ල කෙලින්ම දිගු වූයේ එල්ටීටීඊ සංවිධානයටය. 1983 ජුලි මස සිදුවූ සිදුවීම්වලින් ඉතිරිවූ අප්‍රසන්න මතකයන්ගෙන් නොමිදී හුන් කොළඹ නගරයේ වෙසෙන දෙමළ ජාතිකයන්ගේ කඩ සාප්පු ඒ වන විටත් වසා දැමුනු ගමන් යයිද එහි ලියැවී තිබිනි. (ඔබට මෙම ලිපි අන්තර්ජාලය ඔස්සේ කියැවිය හැකිය) නමුත් රටේ නායකයාම බෝම්බ පුපුරවා මරාදැමුනද දෙමළ ජනතාවට බියවන්නට තරම් කිසිවක් එදා සිදුවුනේ නැත. ඒ ඇයි? ජනාධිපතිවරයා මියගිය දිනයේ බෞද්ධ හැදියාවක් ඇති සමාජයකින් අපේක්ෂා කල නොහැකි අයුරින් ජනතාව රතිඤ්ඤා පත්තු කරමින් ප්‍රීති වූහ. ඒ ඇයි?

වරක් මම විහිලු කතාවක් ඇසීමි. එක්තරා රටක සංචාරය කර පුරුදු පුද්ගලයෙකුගෙන් එහි යන්නට බලාපොරොත්තුවෙන් හුන් මිතුරෙකු රට ගැන විමසයි. ”ඒ රටේ ඉන්නෙ තේරුම් ගන්න බැරි මිනිස්සු. එක වරක් මම යනකොට මිනිස්සු රතිඤ්ඤා පත්තු කර කර සතුටු වෙනව. හේතුව ඇහුවම රටේ නායකයව යම් සංවිධානයක් විසින් බෝම්බයක් පුපුරවල මරල දාල. අවුරුදු ගණනකට පස්සෙ මම ආපහු යනකොට එදත් මිනිස්සු ඒ විදියටම උත්සව කරනව. බලනකොට මේ ගමන, අර කලින් වතාවෙ රටේ නායකයව මරපු සංවිධානෙ ලොක්කව මරල දාල ???”

මේ සියලු කාරණා මතක් වූයේ 2017 ජුනි මස 21 වන දින මහනුවරදී පැවති නිවාස ඔප්පු බෙදාදීමේ උත්සවයකදී නිවාස හා ඉදිකිරීම් ඇමති සජිත් ප්‍රේමදාස විසින් පවත්වන ලද කතාවක් නිසාය. ඔහු කියූ කරුණු කියන්නට පලමුව සඳහන් කලයුතු යමක් ඇත. ඔහු පවසන මේ කතා අසා සිටින්නේ මනුෂ්‍යයෙකුගේ මූලික අවශ්‍යතාවයක් වන නිවසක් තමාට කියා නැතිකම හේතුවෙන් මේ ව්‍යාපෘතිය යටතේ එය ලබා ගැනීමට අපේක්ෂාවෙන් පැමින සිටි මිනිසුන්ය. මේ ඔප්පුව ලබාගන්නා අවස්ථාවේ ඔවුන් ඇමතිවරයා ඉදිරියේ තම කොන්ද පාත්කර දෑත් එකතු කරන්නේ තමාට මේ ලැබෙන්නේ ශ්‍රී ලාංකිකයෙකු ලෙස තම අයිතිය බවත්, එම අයිතිය තහවුරු කිරීම ඇමතිවරයාගේ රාජකාරිමය වගකීම බවත් වැටහීමක් නොමැතිවය. ඊට අමතරව ඔවුන් ඇමතිවරයා කියන දේවල් අසා සිට එම කතාවේ එන උද්වේගකර තැන්වලදී අත්පොලසන්ද දිය යුතුය.

නමුත් අැමතිවරයා කතා කරන්නේ ජනතාවට නොව ‘නියමිත කාලයට කලින් චන්දෙ තියල, පැරදිලා, බල ලෝභයෙන් උමතු බවට පත් කුහකයෝ රැලකට‘ අසා ගැනීම පිනිසය. ‘තම පණනල පුදා මව්බිම රැකගත් රණවිරුවන්ට‘ මිස යුද්ධයේ ජයග්‍රහණය වෙන කිසිවෙකුටත් අයිති නැත. ඔය මොන ජගතා උඩ පැන්නත්, බුද්ධ ශාසන අමාත්‍යංශය ඇතිකලේ, දළදා මාලිගාවට රන් වියනක් තනවා දුන්නේ, කාටවත් කෙලින් කර ගන්න බැරිව හිටි මාලිගාවිල බුද්ධ ප්‍රතිමාව කෙලින් කරේ තම පියාණන්ය. එහෙව් පියෙකුගේ සහජාත ලේ ඇති පුතනුවන් ලෙස තමා මේ රටත්, බුද්ධ ශාසනයත් රැක ගන්නට කැපවී සිටින අතර අර කලින් සඳහන් කල ජාතිවාදී කුහකයන්ට එය විනාශ කරන්නට ඉඩ නොදෙන්නේය. මෙම කරුණු තුන සැබෑ බව අපටත් මතකය. නමුත් ඔහුගේ පියාණන් සම්බන්ධව ඔහුට අමතකව ගියාසේ පෙනෙන තව බොහෝ දේවල්ද අපේ මතකයේ පවතී.

ඇත්ත වශයෙන්ම උදාගම් වැඩසටහන සහ ඇඟලුම් කම්හල් බිහිකිරීම තුල ඔහු රටට සැලකිය යුතු මෙහෙයක් කලේය. නමුත් ඔහු අනුගමනයකල ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති තුල මේ කම්හල් නිසාම දිළිඳු ජනතාවගේ ශ්‍රමය බරපතල ලෙස සූරාකන්නට තවත් කොටසකට ඉඩ සැලසුන අතර 1977 න් පසු ක්‍රමයෙන් වැඩිවෙමින් තිබූ ධනවත් හා දිළිඳු බව අතර පරතරය ඒ තුල ඉතාම දැඩිව පුලුල්ව ගිය බව පැහැදිලි කරුණකි.

ජනාධිපති ආර්. ප්‍රේමදාසගේ පාලන සමයේදී ඔහු තම කැබිනට් මණ්ඩලය තුල වෙනත් අයෙකුගේ අදහසට කන්දුන්නේ ඉතා කලාතුරකින් බව රහසක් නොවේ. ඉතා වැදගත් අමාත්‍යංශ සියල්ල තමා යටතේ තබාගෙන සිටි ඔහු ලංකරගෙන සිටියේ තමාට හිතවත් කිහිප දෙනෙකු පමනි. මේ නිසා ඇමතිවරු බොහෝ දෙනෙක් ඔහුට කැමැත්තක් දැක්වූ බවක් පෙනෙන්නට නොවීය. ඔහුගේ අග්‍ර ගෝලයන් වූයේ සිරිසේන කුරේ සහ ‘ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිතුමාගෙ සෙරෙප්පුවලින් සුප් හදල දුන්නත් බොනව‘ යන මසුරං කියමන කියූ ඒ. ජේ. රණසිංහ යන ඇමතිවරුය. මින් සිරිසේන කුරේ නම, චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක රජය යටතේ විභාග කරන ලද ලලිත් ඇතුලත්මුදලි ඝාතනය පිලිබඳ ජනාධිපති කොමිසමේදී ඍජුවම ඈඳුනේය. කෙසේ වුවද සාමාන්‍යයෙන් ලොකු තැන සිටින්නේ කොතැනද ඒ වටා රොද බැඳ ගන්නා ක්‍රමයේ දේශපාලන සංස්කෘතියක් ඇති අප රට තුල, ප්‍රේමදාස ජනාධිපති මියයන මොහොතේ ඔහු අසල වෙනත් කිසිදු මැති ඇමතිවරයෙකු නොසිටියේ ඇයි?

එවකට ආරක්ෂක අමාත්‍යංශය තිබුනේ ජනාධිපති ආර්. ප්‍රේමදාස යටතේය. ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිවරයාගේ සහජාත පුත්‍රයා අද රනිල් – මෛත්‍රී හවුලේ අණ පනත් පිලිපදිමින් එක්ටා ගිවිසුමේ යහපත් ආනිසංස දේශනා කරමින් ජනතාව රවටන්නට කටයුතු කලද ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිවරයා නම් බලවත් ඉන්දීය විරෝධියෙකු විය. ජේ. ආර්. ගේ ධුරකාලය අවසන් වූ පසු ජනාධිපති පදවියට තරග කරන්නට ඔහුව යොදන්නට ඇත්තේ ඒ නිසාය. ඒ වන විට උතුරේ එල්ටීටීඊ සංවිධානය මෙන්ම දකුණේ දේශප්‍රේමී ජනතා ව්‍යාපාරය වෙතද තිබුනේ ඉන්දියානු විරෝධී ප්‍රතිපත්තිය. එබැවින් එදා ඔලුව බේරාගෙන තරග බිමට පිවිසීමේ හැකියාව තිබුනේ ඔහුට පමනක් නමුදු ජයග්‍රහණයෙන් පසු ඔහුට භාර වූයේ දෙකොන පත්තු වූ විලක්කුවකි. ආර්. ප්‍රේමදාස වෙත තිබූ ඉන්දියානු විරෝධී ආකල්පයන්ගෙන් ප්‍රයෝජනය ගන්නට එල්ටීටීඊ සංවිධානය පැකිලුනේ නැත. වහාම රජය සමග ව්‍යාජ සාමයකට ඔවුන් අවතීර්ණ වූයේ ඒ වන විට ඉන්දීය හමුදා විසින් ප්‍රභාකරන්ගේ වන් ෆෝ බේස් කඳවුර තිබූ තැනද දැනසිටි බැවිනි. යුද්ධය අවසන්කර සාමයේ පරවියා වීමේ සිහිනයේ අතරමංව සිටි ජනාධිපතිවරයා එල්ටීටීඊ සංවිධානය ඉල්ලූ තරමක් අවි ආයුධ, සිමෙන්ති කන්ටේනර ගණන් සපයන්නට දෙවරක් සිතුවේ නැත. සාමයේ නාමයෙන් ශ්‍රී ලංකා හමුදාව බැරැක්කවලට සීමා වූ අතර එල්ටීටීඊ ය හා ඔවුන් විසින් උසිගැන්වූ පිරිස් වෙතින් හමුදා සාමාජිකයනට සිදුවූ පහත් පෙලේ අවමානයන් පිලිබඳව ඔවුන් සිත් වේදනාවෙන් කල කතා මම අසා ඇත්තෙමි. ඒ අතර එල්ටීටීඊ සංවිධානය පාර්ශ්වයෙන් සාම ක්‍රියාදාමය අතහැර දැමූ පසුව 1990 ජුනි මස 11 වන දින ඔවුන් නැගෙනහිර පලාතේ පොලිස් ස්ථාන වට කරන ලදී. තවමත් සාමය කෙරෙහි වූ අපේක්ෂාවෙන් සිටි රජය එහි සේවයකල පොලිස් නිළධාරීන්ට පෙරලා සටන් නොකර යටත් වන ලෙස දැන්වූ අතර තමන්ගේ ආරක්ෂාව ගැන රජය බලා ගනිතැයි විශ්වාසයෙන් යුතුව එසේ යටත් වූ පොලිස් නිළධාරීන් 600-774 දක්වා ප්‍රමානයක් තිරුකෝවිල්හි කැලෑබද ප්‍රදේශයකට රැගෙන ගොස් මරා දමන ලදහ. මෙම යුද අපරාධයට ඍජුවම වගකිව යුත්තේ ඔවුන්ට යටත් වන්නට අණ දුන් සේනාධිනායකයාය.

එකල යුද්ධය කෙරුනේ එලෙසය. එක අතකට එහෙව් ජනාධිපති පියෙකුගේ සහජාත පුතාට යුද්ධයක් ජයග්‍රහණය කෙරෙහි සේනාධිනායකයෙකුගේ වගකීම නොවැටහීම පුදුමයක් නොවේ. මෙවර අවසන් යුද්ධය පිලිබඳව ‘දිවි පුදා මව්බිම රැකගත්‘ විරුවන්ට ස්තුති කරන අතරම ඒ විරුවන්ගේ ගමන් මග ගැන තීන්දු තීරණ ගත් අය බලලෝභී, කුහකයන් ලෙස හංවඩු ගසනු ඇත්තේ ඒ නිසාය. රණවිරුවන්ට තනිවම තීරණ ගතහැකි වුනා නම් ඔහුගේ පියාගේ පාලන සමයේද හොඳ පන්නරයක් සහිත රණවිරුවෝ සිටියහ. 1983 දී 26,000 ක් වූ යුද හමුදාව 1990 වන විට 112,000 ක් දක්වා වැඩිවී තිබිනි. මේජර් ජෙනරල් ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුව, බ්‍රිගේඩියර් විජය විමලරත්න අැතුලු පිරිස එකතැන මරා දැමුනේ එවකට හමුදාවන්හි කොඳු නාරටිය බිඳ දැමුවාක් බඳුව ප්‍රේමදාස පාලන සමයේදීය. රජයෙන්ම සැපයූ අවි ආයුධ යොදාගෙන සිදුකල මේ ඝාතනයන් පිලිබඳව විවිධ සැක සංකා සමාජය තුල පැතිරී ගිය අතර අපේක්ෂා භංගත්වයට පත්වූ පිරිස් හමුදා සේවය අතහැර පලා යන්නටද, හමුදාවට බැඳෙන්නට තරුණ පිරිස් අදිමදි කරන්නටද, හමුදාවට බැඳෙන තරුණයින් ‘බිලී බෝයිස්‘ යනුවෙන් උපහාසාත්මකව හඳුන්වන්නටද වූයේ මේ ඊනියා සාම කතාවන්ට සහ ප්‍රේමදාස රජය ත්‍රස්තවාදීන් කෙරෙහි දැක්වූ පරිත්‍යාගශීලී භාවයට පින් සිදුවන්නටය. සජිත් මේ සියල්ල සඟවා තබාගෙන හමුදාව මුරුංගා අත්තේ තබන්නේ එතුලින් ජනතාවගේ සිත් දිනාගන්නට විය යුතුය.

බුද්ධ ශාසන අමාත්‍යංශය පිහිටුවීමට, දළදා මාලිගාවට රන්වියන් තැනීමට තරම් සැදැහැවත් වූ සජිත්ගේ පියා බොරුවෙන් ජීවත්වීම වටහාගත නොහැක. තම ජීවිතය පිලිබඳව ඉතිහාසයක් නිර්මාණය කිරීමට ඔහු උත්සාහ කලේය. ජනාධිපති ආර්. ප්‍රේමදාසට සහෝදර සහෝදරියන් සිව්දෙනෙක් සිටි නමුදු ඔහු කිසි විටෙක ඔවුන් ගැන සඳහනක්වත් නොකලේය. හැබැයි ඒ පවුල් පාලනයට අකමැති නිසා යයි කියන්නට බැරි හේතු තිබේ.

 රූපවාහිනී යන්ත්‍ර බහුලව නොතිබූ එකල ඉරිදා උදෑසන 8.00 ට ගුවන් විදුලිය ඔස්සේ විකාශනයවන බණ අසන්නට අපේ වැඩිහිටියෝ පුරුදුව සිටියහ. බණට පෙර උදේ 7.30 – 8.00 අතර කාලය වෙන්ව තිබුනේ එකල අගමැති ආර්. ප්‍රේමදාස උදාගම් උත්සවයකදී පවත්වන කතාවක් සඳහාය. මෙම කතා මම නොයෙක්වර අසා ඇත්තෙමි. තම අතීත ජීවිතය ගැන කියන මෙවන් කතා පිරී තිබුනේ එක අතකට පුරාජේරු වලිනැයි කිව්වොත් නිවැරදිය. ඒවා ඉතා ඉහල වලව් පෙලැන්තියක එකම දරුවා වන ප්‍රේමදාස දරුවා තම පියාණන් වහන්සේ, මෑණියන් වහන්සේ සහ මිත්තනිය සමග මෝටර් රථයෙන් චාරිකා කරන අයුරු, අතරමග ඉඩම් වෙන්දේසිවලදී ඉඩම් යායවල් ලංසු තබා මිලට ගන්නට තරම් පියාණන් වහන්සේගේ සාක්කු මුදලින් පිරී තිබූ අයුරු, ඒ ඉඩම්වල ඇරඹූ ඇත්ගාල, මෑණියන් වහන්සේගේ ඇඟේ දැවටුන අලි පැටවෙකු කොහු ලණුවෙන් බැඳගෙන නිවසට ගෙන ආ හැටි ආදී විහිලු කතාය. මේ බොරුව වෙනුවට තමාගේ ඉතිහාසය රටේ ජනතාවට රහසක් නොවූ නිසා, අවංකව තමා ඇරඹූ තැන් සිට රටේ පළමු පුරවැසියා දක්වා පැමිනි ගමන ගැන කියුවා නම් එය අධිෂ්ඨානයෙන් පිරුන අයෙකුගේ හොඳ කතාවක් වන්නට ඉඩ තිබිනි. මේ දේශපාලකයන් මෙසේ බොරු කියන්නේ ඇයිද යන ප්‍රශ්නයට පිලිතුරු සෙවූ විට සිතිය හැකි එක හේතුවක් නම් ඔවුන් තම බලය යොදාගෙන අයුතු ලෙස හරි හම්බ කරන වස්තුව පිලිබඳ ජනතා ඇසට වැලි ගසමින් සාධාරණීකරනය කිරීම විය යුතුය. පසු කලකදී ප්‍රේමදාස පවුල සතුවූ වත්කම්ද, ඔවුන් පිලිබඳව හෙලිවූ කරුණු ද විමසා බලනකල මේ බව තහවුරු වේ

කෙසේ වුවද මේ කාගෙ කාගේත් කුණු සුද්ධ කරන කෙරුවාවට හමුදාව යොදා ගැනීම නම් අනුමත කල නොහැකිය. එදා සයිටම් විරෝධී සිසුන්ට ප්‍රහාර එල්ලකල ආකාරයෙන් මෙන්ම මෑතකදී සරත් ෆොන්සේකාව ත්‍රිවිධ හමුදාපතිකමට දමා උද්ඝෝෂණ මැඩලීමට තැත් කිරීම තුලින් මේ න්‍යාය පත්‍රයෙහි අයිතම එකින එක දිගහැරේ.

නමුත් ජනතාව එකක් සිතා ගත යුතුය.හමුදාව සේවය කරන්නේ රජයටය. ඔවුන් වැටුප් ලබන්නේ රජයෙනි. රජය තෝරා ගන්නේ ජනතාව නමුදු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නමට පමනක් ඇති රටක ජනතාවගේ පාර්ශ්වයෙන් ප්‍රශ්න දෙස බැලීම ඉතාම සැක සහිතය. මේ කටුක සත්‍යයේ ප්‍රතිඵල අපි මෙයට දශක තුනකට පෙරද භුක්ති වින්දෙමු.

දේශපාලකයන්ට සාපේක්ෂව කුණු කසල ලෙස ගැනෙන දේ ඉවත් කිරීමට ඔවුනට නිතරම ඉඩ ලැබෙන නමුදු ජනතාවට එම අවස්ථාව ලැබෙන්නේ කාලාන්තරයකට වරකි. ඒ වරමේදී ජනතාව හරියටම කුණු කසල තෝරාබේරා නොගත්තොත් එහි පල විපාක විඳවන්නේත් ඔවුන්මය. අවාසනාවකට ජනතාවගේ කුණු කසල ඉවත් කරන කාලාන්තරය නිර්ණය කරන්නේත් දේශපාලකයන්මය.

Sudath Gunasekara 24.6.2017

This country had been a Sinhala Buddhist country with a Sinhala Buddhist civilization  from 543 BC and had been ruled continuously by 196 Sinhala Buddhist Kings until  it was deceitfully conquered by the Colonial British in 1815. Bahujana hitaya, Bahujana Sukhaya’ was the fundamental underpinning of its statecraft.  It is said that we got political independence from British rule in 1948. Throughout the history of the Sinhale Kingdom, except in few rare occasions like a very short timeduring the  Kotte period,  the king has always had been a Sinhala Buddhist .and the King was expected to have the qualities of a Bodhisatva as described in Buddhist literature. Mahavamsa is very explicit on this when it noted in this country the King, People and the Religion have been always one” Buddhist Monks, ever since Arahat Mahinda established Buddhism on this Island in 307 BC were the guiding catalyst and also the guardian deities of the destiny of this Island nation. The ruler had always got advice from the monks and ruled the country accordingly and any who did not was removed by consensus reached after deliberations or public by revolt. As such the role of the Monk in Sinhala society has always remained supreme.

But unfortunately since the so-called fake independence we never had a true patriotic Sinhala Buddhist Head of State, though certain signs emerged during the times of SWRD (1956-59), Sirima Bandaranayaka (1960-77 with a brake (65-70)  and Mahinda Rajapaksa (2005-Jan 2015). SWRD set the ball rolling. Sirima successfully engineered the takeoff. But always anti-Sinhala and anti-Buddhist reactionary forces, both within and outside the country again put it on reverse gears. A resurgence of 1956 nationalistic forces was seen in 2005 with Mahinda marginally winning the elections as the President. He, unlike all his immediate predecessors did a wonderful job from 2005 to 2009 culminating in the defeat of the LTTE terrorists on 9^th May 2009 and unifying once again a country that was already divided for nearly 30 years and where actually we had two governments, one in the South and another, a Tamil terrorist regime in the North and the East. This was undoubtedly a historic victory in the annals of history of this nation that could be compared only with the historic achievements of unifications done by our patriotic Kings in the past.

But unfortunately MR could not consolidate the historic win after the war. I cannot say for certain as to why, whether it was due to wrong advice or lack of good counseling, his refusal to take such advice, over estimation of the victory, failure to assess the reality, underestimation of reactionary forces and conspiracies and ramifications of world politics or above all his failure to do the right thing at the right time. Once again reactionary forces won and as a result and he was ousted by the dormant reactionary anti-Sinhala and anti- Buddhist forces both at home and outside. The country at large is the looser. Was it the misfortune of the nation or of the ex-President or the failure on his part to do the correct thing at the correct time, only the future historians will be able to say?.

Whatever it may be, it is now known in all circles that on Jan 8^th .2015, once again, we see the dawn of one of the darkest periods in the history of this illustrious nation. I see it like a political, social, economic and cultural Tsunami submerging this Island nation which was emerging from the dusts of a 30 year barbaric terrorist war. Today apart from a total collapse of the entire social system there is absolute anarchy all over. The whole nation is fast nose diving like a jet without a pilot.

Whoever comes to power next will need years if not decades to restore the damages and destructions this unpatriotic government has done during the past 2 years. .Recovering from this Augean mess will be even more difficult than defeating the LTTE.

Only the emergence of a strong and ultra-patriotic Sinhala Buddhist leader, blessed by the Mahasangha and all the patriotic Sinhala Buddhist people joining hands under one banner discarding stingy and dirty party politics who will behave and act like a real Sinhala Buddhist leader of the yore will be able to rescue this nation. He must be a person who strictly follow the principles and values laid down by Dharmasoka, Sirisangabo (who said Iman saraththan pisitan sareeran Dharemi lokassa hitatta meva (this body of mine composed of blood and flesh, I bear for the wellbeing of my subjects only), Dutugemunu (Mage me vyayamaya hudek rajasepa pinisa nove, Sambhuddha sasanyage chirasthithiya sandahamaya) and Prakramabahu the Great.  Certainly it is not that easy to find a human being like that. But, I am more than convinced that if we all try hard with dedication, commitment, patriotism and love for the motherland, religion and our hollowed social values, there is absolutely nothing under the sun that we cannot achieve.

A Sinhala Buddhist leader is a Statesman who rules the country according to the rules of Statecraft as laid down in Buddhist scriptures, namely the Dasarajadhamma (The Tenfold Kingly Principles of Statecraft) and Satara Sangraha Vastu (The Four Virtues of a King; Dana (Alms giving), Priya Vachana (Civility), Arthacharya (beneficence) and Samanathmata (s mere subjects or objects. .

This new leader of cause has to start anew from scratch under completely a new political culture with a new approach and a new policy He has to design  the new governance in the light of the following background.

The British ruled the Island under Royal Proclamations from 21^st Nov 1818 until Independence was granted in 1948 under a Dominion system during which time they did everything to maximize their exploitation and destroy the physical, political, administrative, legal, economic .social and cultural fabric of the country beyond redemption.. The political system including the universal franchise (1931) and the party system (1948) and the administrative and legal systems that were introduced to this country by the colonial British completely replaced the native system of Statecraft with an alien colonial system.

The vote and the party system divided the nation in to rival camps. The most disastrous outcome was the division of the nation on ethnic grounds by the colonial powers as Sinhala and Tamil in to rival ethnic communities in different parts in the Island on provincial basis. Emergence and proliferation of parties after 1948 in order to make the political system introduced by them completely destabilizes and destroyed the native political, administrative, legal and social fabric of the country beyond redemption.  Although Tamils started their political groups and communal agitations in early 20^th century Muslims formed their communal parties only after 1948. Even though earlier they joined the major national parties they also formed separate communal parties later following the foo steps of the Tamils in order to increase their bargaining powers. Still later minority political parties became mere tools of ethnic and religious agitations sans any economic or any other broader national policies. Meanwhile the Sinhala electorate polarized around the UNP and SLFP till about early 1970s until the JVP emerged as a radical and militant group. This made things even worse by splitting the Sinhala vote further thereby reducing the strength of the Sinhala vote. Today these parties have come to stay not only as their political parties but also their religion and the nation as well. Nevertheless Tamils and Muslims stay united solidly as separate ethnic and religious groups and Muslims vote only for a Muslim while the Tamils maintain the same solidarity when it comes to elections. Sinhala people on the other hand are divided like cobras and mongoose (nai and mugati) on party basis cutting each other’s throat. This disunity among the Sinhala electorate has made it impossible to form a government without the support of the Tamils and the Muslims. This situation has made the minorities the king makers. As a result their bargaining powers have risen to the heavens. With this situation the net value of the 75% Sinhala vote has become almost zero. This is the tragedy of the Sinhala nation as well as the Sinhala politician

Today as a result the Sinhala political parties have become virtual victims of ethnic minorities pushing them to go after the Tamil and Muslim votes,” like the proverbial fox that followed a goat greedily hoping its dangling testicles will fall and perished. All our politicians had been doing this mistake throughout and betrayed the Sinhala Buddhist majority for political gain for the past 70 years. The fact that Sinhalese are divided on this cancerous party lines, like UNP, SLFP and now JVP has made the Sinhala people weaker than the minorities even though they comprise 75 % of the total. The root cause of this disaster lies in the fact  these idiots do not know their own history, religion, the country and traditions, and that even today we have 75% Sinhalese and 70% Buddhists in this country. As  a result the country is being virtually ruled by the dictates of the minorities. This situation has persisted from the day we got Independence.

The main reason for the downfall of the Sinhala nation is this political division among Parties. That is why all governments are being dictated by the minorities. If someone can win at least 60 % of the Sinhala votes, Tamils and Muslims will have to fly a kite. and they want behave like today. They will never ask for parity, or self-determination and claim separate Kingdoms within this country thereafter. Instead they will learn to live amicably with the Sinhalese.

The golden gateway to this Kingdom lies  nowhere else but in the unity of the Sinhala nation sans party politics.

In order to reach this goal first we have to find a new Strong Sinhala Buddhist leader  who will boldly and openly make the clarion call that this is the land of the Sinhala Buddhist nation as it had been for the past 2600 years and it will remain so for millennia to come and

There after

1 Ban all ethnic political parties

2 Ban communal segregation

3 declare this Country once again a Sinhala Buddhist Kingdom called Sinhale as it had been called for millennia up to 1815 (we can continue to use the term Sri Lanka for International purposes)

4 Make Sinhala the official Language

5 Ban Thesawalamei and Muslim law and have one law for the whole country for all communities as it is done in all other countries

6 Scrap the 1987 Rajiv/JR Accord

7 Scrap the 13th Amendment and the Provincial Councils and have one unitary Government for the whole country administered under 25 Districts by professional Public Servants

8 Have a Rajya Sabha of less that 150 MPP and a Uttara Mantri Mandalaya of eminent patriotic statesmen unlike the present day illiterate, rogue unpatriotic and treacherous politicians and limit the Cabinet to 15 including the Prime Minister

9 Make Buddhism the State Religion as it had been from the day it was introduced to this country in the 4th Century BC while guaranteeing the right profess other religions with restrictions to manifest, propagate and teach as stipulated in 14 (e) in the Constitution

10 Make a new Constitution based on history, culture, traditions of the country etc

11 Banish all those who do not accept these conditions to hells from where they have come whether they are Tamils, Muslims, Sinhalese. or any other

12 Ask all those Tamils and Muslims not to try to identify as separate nations in this country. Those who want to do so must go back to either India or Arabia

13 Retain the Executive Presidential System as it had been our tradition from the beginning of history fro 2600 years, Change the electoral system, and see whether we can have a system of Gov without Political parties.  Create a new Political culture. One National Anthem, Abolish Provinces. Govern the country according to Buddhist tenets say 10 raja Dharma, Pansil and satara sangra vastu etc Take a national senses to asses true citizens and deport all illicit immigrants, Ban Muslims marrying Sinhala women and introduce strict legislation to protect our land and resources

All so-called minorities, Tamil. Muslim or any other including Indian estate Tamil labourers must integrate with the Sinhala nation as it had been done from the inception of history in by all immigrants to this country.

14 Grant citizenship only on the basis stipulated in the Nehru/Kotalawala Pact of 1954 as they have done in earlier and medieval times. Those who are not prepared to do so must leave to their countries of origin. This rule is being enforced even in Australia. Russia and North America.  The Portuguese, Dutch and British introduced separate laws to Tamils and Muslims to divide the nation that was governed by one law up to that time. British introduced Roman and Dutch law to Sinhalese only and destroyed their customary laws.

15 Make the Judiciary and the Public Service fully independent from politics and make meritocracy the only guide line of selection, appointment, promotion and placement

16 Scrap the present scheme of duty free vehicles to everybody, all extravagant benefits and perks and privileges to politicians

17Make it compulsory that all foreign aid comes to the country only through the Treasury and spent though the State machinery No direct assistance to any region, community or institution as it is presently done particularly by India to Tamils and by Arab countries to Muslims

18 Scrap the Ministry of Upcountry Tamil Village and infra structure Development and instead restore the Ministry of Kandyan Peasantry development

19 Do away with the International school system and integrate them to the national education system making them compulsory to follow the policies of the national education ssytem

Thereafter he should begin a complete national renaissance programme like changing the vestiges of colonial place names, institutions, and even names of men and women. Restore the Temple based Social structure and education etc to make freedom and national identity complete.

Political field

Ban all political parties formed under ethnic or religious names

Remove all perks like duty free vehicles excessive salaries and allowances unnecessary privileges and pensions for politicians etc

Stipulate minimum Wealth, education, integrity and character requirements for politicians

Make residence within the electorate compulsory and make permanent residence of at least 5 years to qualify for nomination. Remove the adage Hon to all politicians. Only a Sinhala Buddhist should be the President Similarly only Sinhala Buddhists a should be appointed as Prime Minister, Minister of Education, Speaker, Ministers of Justice and Agriculture and the Chief Justice

I am quoting here a statement made by Ananda from USA some time back

If MR/UPFA seeks to be RE-ELECTED to Power on a platform of REPEALING the 13A, DISSOLVING the Provincial Council System, and introducing a New Constitution that ELIMINATES all possibility of DISINTEGRATION of the country into ethno-religious Bantustans, it will SUCCEED beyond its WILDEST DREAMS as the ALIENATED Sinhala Buddhists flock to their banner without exception!

By M D P DISSANAYAKE

GONI BILLO, MOSQUES, CHURCHES, KOVILS INUNDATED-CARGILLS FEAR TO SELL PORK

CROW ISLAND BEACH PARK- MODERA WELLA

A trip to Modera Wella make you wonder whether you are in the heart of Colombo, Sri Lanka or somewhere in India. The approach roads are despicable.  You find carts carrying king coconuts and young coconuts on both sides of the roads. This is followed by series of make shift shops selling flowers, garlands, josticks. Then you find a massive Kovils.  It almost resembles Kataragama.

Then massive mosque, followed by Catholic Churches.  After passing these disturbing landmarks, you arrive at Crow Island Beach Park.

The project resembles Diyawanna Oya, Kotte with the added beauty of Modera Wella or  massive beach.  From the beach you will witness the beautiful skyscrapers in Fort, Colombo many miles away.  These views are still undisturbed.  However, the beach itself was dirty with loads of plastic bags, used king coconuts, dirty flowers etc.  You will find beggars ransacking the rubbish to find their gold.

With both positive and negative feelings,  most of the visitors at the park said the Park was opened last year.  At the gate there were few Army Officers, who confirmed that the project was initiated and almost completed by Urban Development Authority under the guidance of Dr Gotabaya Rajapakse.  However, the plaque placed during the opening ceremony had following names:

Hon Prez Maithreepala Sirisena

Hon PM Ranil Wickremasinghe

Hon FM Ravi Ratnayaka,

Ismail and

Alagiyawanna.

The ceremony was attended by Ravi, Pacha Ranawaka, Mano Ganeshan.  At the ceremony Ravi praised the project as one of theirs, delivering Milk ( KIRI) for Colombo North, instead of Kekiri.

CARGILLS FOOD CITY- SCARED TO DISPLAY AND SELL PORK:

After passing Wadduwa, you cannot buy fresh pork in down south Sri Lanka.   Even frozen pork are not displayed at Cargills at  Hikkaduwa, Weligama, Matara etc.  If you want to buy pork at Cargills, you need to approach the staff, then they will tell you:  We have frozen pork but cannot display because of Muslims protest”.  The sales assistant will bring pork from the chillers in a closed bag and sell.

Are we so scared of Goni Billo already?

 by C.A.Chandraprema Courtesy The Island

Gnansara Thera breaks Hirunika’s record
Yahapalana stalwart Ulapane Sumangala Thera roots for BBS
The risk taken by the Asgiriya Mahanayake Thera

June 24, 2017, 12:00 pm

Gnanasara Thera near a courthouse

The events that people saw unfolding last Wednesday proved beyond a shadow of doubt what this writer said in the last two columns – that the latest spate of anti-Muslim violence unleashed by the Bodu Bala Sena has been orchestrated by elements within the yahapalana government that are trying to win over a section of the Sinhala Buddhist vote which has been gravitating heavily to the Joint Opposition. We pointed out that both Champika Ranawaka and President Maithripala Sirisena had an interest in using the Bodu Bala Sena to split the Sinhala Buddhist vote and that the impunity enjoyed by the BBS in the past several weeks is due to patronage at the highest levels of the government. Last Wednesday Gnansara Thera created legal history by obtaining bail on three occasions in the course of a single day. In one case he was formally arrested and a statement was recorded from him and he was presented before a Magistrate and released on bail all within minutes.

Thus Gnanasara Thera broke the record set earlier by Hirunika Premachandra in the abduction case against her. Some people may be under the impression that all that was because of the broadside fired by the Ven. Mahanayake of the Asgiriya Chapter against the government last Tuesday. Gnansara Thera came out of hiding the very next day. However there was no causal link between the statement made by the Ven Mahanayake Thera and Karaka Sanga Sabha of the Asgiriya Chapter and Gnanasara Thera’s release. His surrender to courts had been under discussion for days. This week’s Ravaya has in fact revealed that the police had through a hurriedly filed motion, amended their B report so that the offence for which he was to be arrested would be made bailable. Earlier it had been the ICCPR Act that had been cited which makes the incitement of ethnic or religious tensions a non-bailable offence. With the amendment of the B-report a different law had been invoked and it had been made possible to grant bail to Gnanasara Thera.

In fact the Bodu Bala Sena said at a press conference held on 16 June that Gnanasara Thera may surrender to courts in due course. Then at the press conference held by the BBS on 20 June, they stated more definitely that he would be present in courts the next day. It would have been inconceivable for the yahapalana government to put him behind bars. As we said last week, Ganansara Thera did spend some time behind bars under this government, but that was an unscheduled event which took place not due to any action taken by this government but due to steps taken by the Homagama Magistrate.

The reason why he has the same immunity under this government that he enjoyed under the Rajapaksa government is because the same elements under whose patronage he functioned under the previous government are protecting him under the present government as well. The missing or invisible link is the Jathika Hela Urumaya. Last Wednesday, a yahapalana stalwart, Ven. Ulapane Sumangala was present at the Fort Magistrate’s court when bail was granted to Gnanasara Thera. Some days earlier, speaking as a member of the Anti-Corruption Front, he had criticized the attempt that was being made at that time to arrest Gnanasara Thera without arresting members of other communities who also had made statements that were plainly inimical to harmony between the ethnic and religious communities living in this country.

That was taken a step further when Sumangala Thera turned up at The Fort Magistrate’s court when Gnanasara Thera surrendered. Ranjith Keerthi Tennakoon has resigned from the Anti-Corruption Front in protest at the stand taken by Sumangala Thera. All this while, the live wire behind the Anti-Corruption Front was Tennakoon. We were not able to contact Tennakoon for his comments. So we see that the exposure of the yahapalana link to the BBS is causing angst in some quarters.

 Asgiriya initiative to save Maha Sangha

The statement made by the Ven Mahanayake of the Asgiriya Chapter is one of the most important political interventions made by the Bhikku community in recent times. This lead was soon followed by the Ramanna Nikaya also making a statement on similar terms. While the Asgiriya Chapter statement dealt with many matters of national importance, the riskiest part of that statement was the part that pertained to Gnansara Thera.  Basically, what the Asgiriya Chapter statement said about Gnansara Thera is that they do not approve or condone his behaviour but that they will not dismiss the issues that he has been raising and that the government should find out whether there is any truth in what that monk has been saying. The statement also took exception to Gnanasara Thera being singled out while inflammatory statements had been made by members of other communities who had got off Scot free. The statement also took exception to people referring to Ganansara Thera only by name.

Out of respect to the Ven Mahanayake and Karaka Sangha Sabha of the Asgiriya Chapter I too will refer to him not simply as ‘Gnanasara’ but as Gnanasara Thera or Ven. Gnanasara not because I have suddenly evinced any respect for this monk but because of the importance of what the Asgiriya Chapter has tried to do. Admittedly, the Asgiriya Chapter has taken the initiative to handle a difficult situation and we all need to cooperate. The respect of the Buddhist dispensation is at stake. Some may say that the action that the Buddhist establishment should have taken would be to remove Ganansara Thera from the monkhood instead of asking the world to show respect to a monk who behaves like a hooligan. Expelling a monk from the Sangha is next to impossible under the present laws and internal rules of the various Nikayas. So the Asgiriya Chapter has started at the other end. Usually, no one is ordained as a monk without a reading of his horoscope to see whether it would be possible for the person concerned to fulfill the vows of a monk. The system has worked fairly well except in the case of rare instances like that of Gnansara Thera when the reading of the horoscope has gone horribly wrong.

The Asgiriya Chapter has also in a statement that represents not just the Mahanayke Thera but the entire Nikaya said that they do not approve of the way Ganansara Thera behaves. The point that this writer too has always made about Gnanasara Thera is not any issues that he may raise but his behaviour which is that of a thug, not a monk. Even the most boorish and uncivilized politician would baulk at behaving the way Gnanasara Thera does in public. He uses the saffron robe to get away with any outrage he may commit and he claims to be doing it on behalf of the Sinhalese. By calling upon the public not to refer to Gnanasara thera in disrespectful terms, the Asgiriya Chapter has gone out on a limb in an attempt to safeguard the respect of the Maha Sangha. If Gnanasara Thera engages in violence and the uttering of obscenities in public again, that would be a direct affront and a case of treating the entire Asgiriya Chapter with contempt.

If Gnanasara Thera gets up to his usual antics again, the Asgiriya Chapter will have no option but to issue a ‘sanghaagnawa’ against him. After obtaining bail, Gnanasara Thera went to see the Asgiriya Mahanayke Thera and later said that he will henceforth do as instructed by the Ven Asgiriya Mahanayake Thera. We sincerely hope that he will stick to his word without bringing any further disrepute upon the Maha Sangha. Gnanasara Thera became known to the world only because of his uncouth manner of speech and thuggish behaviour. He has nothing else to distinguish him other than his notoriety as a thug-monk. If he stops behaving in that manner he will not get the media attention that he usually gains. So we have to wait and see whether he is willing to become a nonentity again in order to uphold the respect and authority of the Asgiriya Chapter.

Other than Gnanasara Thera’s matter, the Asgiriya Chapter statement dealt with several other matters, such as the inflammatory statements made by certain minority community politicians with complete impunity, the various new laws that the government has been introducing that seem to be targeting the Sinhala Buddhist community, the systematic encroachment on state land and forest reserves by certain minority communities, the government’s attempt to assume control over certain key Buddhist sites to promote tourism, and even reported attempts on the part of certain elements to eliminate the Sinhala race. The statement also contained an unequivocal warning to followers of other religions that the Buddhist way of life should not be disrespected. It is rarely indeed that one sees such a broadside against a government by such an important section of the Buddhist establishment. It’s not just Gnanasara Thera who has been put on notice but the government that is using him as well.

සී.ඒ.චන්ද්‍රප්‍රේම

* ත්‍රස්‌තවාදය නැති රටේ අන්තවාදී කල්ලි උපරිමයට
* ජනාවාරි 08 වැනිදායින් පසු රට වෙනුවෙන්
පෙනී සිටි බලවේගවලට වුනේ මොකද ?
* සිංහලයා වෙනුවෙන් පෙනී නොසිටින යහපාලන ආණ්‌ඩුවක්‌

බොදුබල සේනා සංවිධානය සිංහල බෞද්ධ අන්තවාදී සංවිධානයක්‌ යෑයි සමහර අය කියයි. නමුත්, අද ලෝකය පුරාම ප්‍රශ්නයක්‌ බවට පත්වී තිබෙන්නේ බෞද්ධ අන්තවාදය නොව මුස්‌ලිම් අන්තවාදයයි. මුස්‌ලිම් රටවලට මෙන්ම මුස්‌ලිම් නොවන රටවලටද, ඉස්‌ලාමීය අන්තවාදය හා ත්‍රස්‌තවාදය මහත් ගැටලුවක්‌ වී ඇත. ලංකාව තුළ ද මුස්‌ලිම් අන්තවාදය ගැන කතිකාවක්‌ ඇත. ලංකාවට කිසිදාක ඉස්‌ලාමීය ත්‍රස්‌තවාදය තර්ජනයක්‌ විය නොහැකි නමුත්, ඉස්‌ලාමීය අන්තවාදයෙන් නැතිනම් කල්ලිවාදයෙන් ගැටලු මතුවිය හැකි බව මගේ මතයයි. වෙනත් රටවල ත්‍රස්‌තවාදයක්‌ සාර්ථක වුවත්, ලංකාවේ ත්‍රස්‌තවාදයක්‌ සාර්ථක විය නොහැකි බව පසුගිය කාලයේ සිංහල ත්‍රස්‌තවාදීන්ට මෙන්ම දෙමළ ත්‍රස්‌තවාදීන්ටත් අත්වූ ඉරණමෙන් අපිට පෙනේ. මැදපෙරදිග ISIS ත්‍රස්‌තවාදීන්ට මිනිසුන්ගේ බෙලි කපා, මරාගෙන මැරෙන ප්‍රහාර එල්ල කර මුළු ලෝකයම භීතියට පත් කිරීමට හැකි වී තිබුණත්, ඒ උපක්‍රම ලංකාවේ හරියන්නේ නැත. ඊශ්‍රායලය පහර දෙන විට අහල රටවල් හතක අරාබි හමුදා හිස්‌ ලූලූ අත පලාගියේය. එවැනි ප්‍රජාවක්‌ භීෂණයෙන් යටත් කරගැනීම පහසුය.

නමුත් ලංකාවේ සාමාන්‍ය ජනතාව ජවිපෙ මනුෂ්‍ය ඝාතන වලිනුත් කොටින්ගේ මරාගෙන මැරෙන ප්‍රහාර වලිනුත් යටත් කර ගැනීමට හැකි වූයේ නැත. මේ රටේ ජවිපෙ දෙවැනි කැරැල්ල මෙන්ම කොටි සංවිධානයේ බෙදුම්වාදී කැරැල්ල ගැන ද ගවේෂණාත්මක කෘතීන් දෙකක්‌ ලියා තිබෙන නිසා, මේ රටේ ඉස්‌ලාමීය ත්‍රස්‌තවාදයක්‌ ඇති වුවහොත්, සිදුවෙන දේ මට කල්තියා කිව හැකිය. මේ රටේ මුස්‌ලිම් මිනිස්‌සුන්ගෙන් බහුතරය ජීවත් වන්නේ නැඟෙනහිර පළාතේ නොව සිංහල හා දෙමළ මිනිසුන් අතරය. ඒ කාරණයම ත්‍රස්‌තවාදය ව්‍යාප්ත වීමට ප්‍රබල බාධාවක්‌ වේ.

යම් ඉස්‌ලාමීය ත්‍රස්‌තවාදියෙක්‌ ආගම නාමයෙන් මෙරටේ වෙනත් ආගමක අයෙක්‌ ඝාතනය කළේ නම්, එවැනි සිදුවීම් නැවත් වීමට එකට දහයේ දොළහේ අනුපාතයට ප්‍රතිප්‍රහාර එල්ලවීම වැලැක්‌විය නොහැක. එවැනි අවස්‌ථාවල, නීත්‍යානුකූල නොවන කණ්‌ඩායම් ද ක්‍රියාත්මක වීම ලෝකය පුරාම අත්දැකීම් වලින් පෙනේ. මරාගෙන මැරෙන ප්‍රහාර මේ රටේ ඉස්‌ලාමීය ත්‍රස්‌තවාදීන් අතින් සිදු වුවහොත්, එවැන්නක්‌ නැවත්වීම සිදුවන්නේද ත්‍රස්‌තවාදයට උඩගෙඩි දෙන බවට සැක කරන සියලු දෙනාද විනාශ කිරීමෙන් පමණය. මෙවැනි අවස්‌ථාවල, ලෝකයේ හැම රටකම නීතිය පසෙක තබා මර්දනය දියත් කරයි. මේ ළඟකදී ලන්ඩන් නුවර සිදු වූ ත්‍රස්‌ත ප්‍රහාරයකින් පසු එරටේ අගමැති තෙරේසා මේ කීවේ නීතිය වෙනස්‌ කර හෝ ත්‍රස්‌තවාදය මුලිනුපුටා දමන බවයි. මේ සම්බන්ධයෙන් මුළු ලෝකයෙන්ම ඉතාමත්ම සාර්ථක ප්‍රතිඵල පෙන්වා ඇති රටක්‌ වන්නේ ලංකාවයි.

මැදපෙරදිග රටවල අපේ පුරවැසියන් දශලක්‌ෂ ගණනක්‌ සේවය කරන නිසාත් අපි අරාබියෙන් තෙල් ආනයනය කරන නිසාත්, ලංකාවේ මුස්‌ලිම් ත්‍රස්‌තවාදීන්ට පක්‌ෂව ඒ රටවලින් ලංකාවේ ආණ්‌ඩුවට බලපෑම් කරාවි යෑයි බියක්‌ද අපි තුළ තිබිය යුතු නැත. ලෝකයේ සියලුම මුස්‌ලිම් රටවල්ද, ඉස්‌ලාමීය ත්‍රස්‌තවාදීන්ට දැනුත් පහර දෙමින් සිටි. පාකිස්‌තානයේ හා ඇෆ්ගනිථානයේ සිට ඉරාකය, සිරියාව, ඊජිප්තුව, හා ලිබියාව ඇතුළුව සියලුම මුස්‌ලිම් රටවල ප්‍රධාන ප්‍රශ්නය වී ඇත්තේ, මාක්‌ස්‌වාදී කැරලිකරුවන් නොව, ඉස්‌ලාමීය අන්තවාදීන්ය. එම නිසා, ලංකාවේ ඉස්‌ලාමීය ත්‍රස්‌තවාදයක්‌ ඇති වුවහොත්, එය මර්දනය කිරීමට සමහර මුස්‌ලිම් රටවල්ද උදව් කිරීමට හොඳටම ඉඩකඩ ඇත.

මේ රටේ ජීවත්වෙන මුස්‌ලිම් ප්‍රජාවද මේ යථාර්ථය ඉතා හොඳින් දනී. මේ රටේ සිටින්නේ, අරාබියේ කූඩාරම්වල ජීවත් වී ඔටුවන් පිට උඩ ගිය අරාබිකාරයන්ගෙන් පැවත එන අය නොව, මුහුදු ගොස්‌ ඈත රටවල්වල වෙළෙඳාම් කර ඒ රටවල්වල පදිංචි වූ අයගෙනි. ඉන්දියාවට මුස්‌ලිම් මිනිසුන් පැමිණුනේ ආක්‍රමණිකයන් හැටියට වුවත්, ලංකාවට මුස්‌ලිම් මිනිසුන් පැමිණුනේ වෙළෙඳුන් හැටියටය. මීට ශතවර්ෂ ගණනාවකට පෙර මුහුදෙන් ගොස්‌, වෙනත් රටවල භාෂාව ඉගෙනගෙන, වෙනත් ජනතාවක්‌ සමඟ වෙළෙඳාම් කරමින් ජීවත් වීමට, කාන්තාරයේ කූඩාරමක්‌ තුළට වී ඔටු කිරි බොමින් සිටීමට වඩා සූක්‌ෂම බුද්ධියක්‌ හා උපක්‍රමශීලී බවක්‌ අවශ්‍ය වේ. ඒ උපක්‍රමශීලී බව මේ රටේ මුස්‌ලිම් මිනිස්‌සුන්ට ඉතා හොඳින් තිබේ. එම නිසා ත්‍රස්‌තවාදයෙන් ඔවුන්ට සියල්ල අහිමි වෙනවා මිස ලැබෙන දෙයක්‌ නැති බව ඔවුන් හොඳින් දනී.

මේ නිසා, ලංකාවේ අපි, වැඩියෙන් අවධානය යොමු කළ යුත්තේ තවම ඇති වී නැති ඉස්‌ලාමීය ත්‍රස්‌තවාදයක්‌ ගැන නොව, දැනටම ලංකාවේ වැඩිවීගෙන යන මුස්‌ලිම් අන්තවාදය හා කල්ලිවාදය කෙරෙහිය. මීට අවුරුදු තිහ හතළිහකට කළින් තිබුණට වඩා මුස්‌ලිම් අන්තවාදය මේ රටේ ව්‍යාප්ත වී තිබෙන බව මුස්‌ලිම් කාන්තාවන් ඔලුවේ සිට වසාගෙන සිටින ආකාරයෙනුත්, මුස්‌ලිම් මිනිසුන් මුස්‌ලිම් දේශපාලන පක්‌ෂවලට පමණක්‌ ඡන්දය දෙන ආකාරයෙන්ද පෙනේ. මීට දශක දෙක තුනකට පෙර, මුස්‌ලිම් මිනිසුන් ප්‍රධාන දේශපාලන පක්‌ෂ දෙක තුළට ඉතා හොඳින් අනුගත වී සිටිය ද, අද අපි දකින්නේ, ප්‍රධාන පක්‌ෂ දෙකටම පරිබාහිරව මුස්‌ලිම් නායකයන් පිරිසක්‌ මතුවී, ඔවුන් හැම ආණ්‌ඩු පෙරළියක්‌ සමඟම දිනන පැත්තට යන ප්‍රවණතාවකි.

මේ කාරණය නිසා මුස්‌ලිම් නායකයකුට විරුද්ධව නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමටවත් නොහැකි තත්ත්වයක්‌ ඇතිවී තිබේ. මහා පරිමාණ දූෂණ සෙවීමේ කොමිෂමේ හිටපු ලේකම් ලැසිල්ද සිල්වා මහතා, තමන් රිසාද් බදියුදීන් ඇමැතිවරයාගේ ගනුදෙනුවක්‌ සෙවීමට උත්සාහ ගැනීම නිසා ධුරයෙන් ඉවත් කළ බව කියනව නම් තවත් මේ ගැන කතා කුමටද? මේ මුක්‌තභාවය මුස්‌ලිම් නායකයන්ට පමණක්‌ නොව, ඔවුන්ගේ ගෝලයන්ටත්, ඊටත් පුළුල්ව ඔවුන්ගේ ඡන්දදායකයන්ටත් ලැබේ. මේ නිසා මුස්‌ලිම් ප්‍රජාවට මේ රට තුළ මහ ජාතියට නැති වරප්‍රසාද ලැබී ඇත. ඉස්‌ලාමීය ත්‍රස්‌තවාදයක්‌ ඇති වුවහොත් ඔවුන්ට මේ තිබෙන සියලු දේවල් නැති වේ. ඇත්ත වශයෙන්ම මේ රටේ ඉස්‌ලාමීය ත්‍රස්‌තවාදයක්‌ ඇති කිරීමට කවුරුන් හෝ උත්සාහ ගතහොත්, ඔවුන්ව මුස්‌ලිම්වරුන් විසින්ම නීතියට හසුකොට දීමට ඇති සම්භාවිතාව වැඩිය.

මෙරටේ සිංහල ඡන්ද සුළුතරයක්‌ එහා මෙහා වීම නිසා මැදපෙරදිග ඉස්‌ලාමීය ත්‍රස්‌තවාදීන් බෙලි දස දහස්‌ ගණන් කපා, මරාගෙන මැරෙන ප්‍රහාර සිය ගණනක්‌ දියත් කර ලබා ගැනීමට නොහැකි වූ ආධිපත්‍යයක්‌ මෙරටේ සිටින 10% ටත් අඩු මුස්‌ලිම් ප්‍රජාවට ලැබී ඇත. ත්‍රස්‌තවාදයක්‌ නැති වුවත් මෙරටේ මුස්‌ලිම් කල්ලිවාදය උපරිම මට්‌ටමට තිබේ. මේ රටේ ජීවත් වෙන දෙමළ, මුස්‌ලිම් නායකයන් කැමති තමන්ට හසුරවා ගැනීමට පහසු, දූරවල සිංහල නායකයන්ටය. ඔවුන්ගේ අවශ්‍යතාවයන් ඉටුවන්නේ එවිටය. පසුගිය කාලයේ, ශ්‍රී ලංකා මුස්‌ලිම් කොංග්‍රසයේ හැසිරීමෙන් මේ බව ප්‍රත්‍යක්‌ෂ කරගත හැක. 2005 ජනාධිපතිවරණයේදී මුස්‌ලිම් කොංග්‍රසය සිටියේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ පැත්තේය. මහින්ද දිනුවට පසු වෙන කරන්න දෙයක්‌ නොමැතිකමට ඔවුන් ඔහුගේ පැත්තට ආවේය. 2007, යුද්ධයේ උච්චතම අවස්‌ථාවේදී පාර්ලිමේන්තු ඔලුගෙඩි මාරුවකින් ආණ්‌ඩුව පෙරළීමට උත්සාහ කළ අවස්‌ථාවේදී, මුස්‌ලිම් කොංග්‍රසය උදවු දුන්නේ එජාපයටය. 2010 ජනාධිපතිවරණයේදී ඔවුන් සහයෝගය දුන්නේ සරත් ෆොන්සේකා මහතාටය.

එම උත්සාහයන් සියල්ල වැරදුණු නිසා පමණක්‌ මුස්‌ලිම් කොංග්‍රසය මහින්ද සමඟ සිටියේය. මේ ආකාරයට ශක්‌තිමත් සිංහල නායකයකු වෙනුවට තමන්ට ඕන ආකාරයට හසුරුවා ගැනීමට හැකි සිංහල නායකයකු පත් කර ගැනීමේ මුස්‌ලිම් කොංග්‍රස්‌ සිහිනය සැබෑ වූයේ 2015 ජනාධිපතිවරණයෙන් පසුවය. මුස්‌ලිම් ඡන්ද එක ගොඩක තබා ගන්න අතර සිංහල ඡන්ද බෙදීමට සැලැස්‌වීම එම සාර්ථකත්වයේ රහසයි. සිංහල බෞද්ධ අන්තවාදී සංවිධානයක්‌ හැටියට හඳුන්වන බොදුබල සේනාව ගැන සාකච්ඡා කිරීම අපි ආරම්භ කර යුත්තේ, මේ රටේ මුස්‌ලිම් දේශපාලනය ගැන ඒ අත්‍යවශ්‍ය විශ්ලේෂණයෙන් පසුවය.

බොදු බල සේනාවේ ක්‍රියාකාරිත්වය පසුගිය සති ගණනාව තුළ, රාජපක්‌ෂ යුගයේ තිබුණු මට්‌ටමටම උත්සන්න විය. මෙම සංවිධානය රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුවේ හා විශේෂයෙන්ම ගෝඨාභය රාජපක්‌ෂ මහතාගේ නිර්මාණයක්‌ යෑයි සිතාගෙන සිටි පිරිස්‌ දැන් රාජපක්‌ෂවරුන්ට බලය නැති අවස්‌ථාවකදීත් මේ සංවිධානය නැවතත් ක්‍රියාකාරී වී ඇත්තේ කෙසේ දැයි මවිතයෙන් කල්පනා කරන බවක්‌ අපට පෙනේ. මහින්ද රාජපක්‌ෂ මහතාට ලැබුණු මුස්‌ලිම් මෙන්ම ක්‍රිස්‌තියානි ඡන්ද සුළුතරය පවා අහිමි වූයේ මේ බොදු බල සේනාව (බො.බ.සේ) නිසා බව නොරහසකි. එදා රාජපක්‌ෂවරුන්ගේ යෑයි කවුරුත් සිතූ බො.බ.සේට රාජපක්‌ෂවරුන් නැතුවත්, වත්මන් ආණ්‌ඩුවෙන්ද කලින් ආණ්‌ඩුවෙන් ලැබුණ ආකාරයෙන්ම බුරුලක්‌ ලැබෙන බවත් ඉතා පැහැදිලිය.

පසුගිය කාලයේ ඇතිවූ සිද්ධීන් වලින් පසු වත්මන් ආණ්‌ඩුව පුද්ගලයන් කිහිපදෙනෙක්‌ අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත. නමුත් රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව යටතේද විවිධ සිද්ධීන් වලින් පසුව පුද්ගලයන් ආත්අඩංගුවට ගැනීම සිදුවිය. එමෙන්ම මේ ආණ්‌ඩුව යටතේ ඥනසාර හිමිට විරුද්ධව නඩු පවරා තිබුණ ද පසුගිය ආණ්‌ඩුව ද ඔහුට එරෙහිව විවිධ නඩු පැවරුවේය. පුද්ගලයන් කිහිපදෙනකු අත්අඩංගුවට ගැනීමෙන් හෝ නඩු පැවරීමෙන් යම් ප්‍රචණ්‌ඩකාරී සංවිධානයක්‌ මර්දනය කිරීමට පියවර ගන්නා බවක්‌ ඔප්පු වන්නේ නැත. වත්මන් ආණ්‌ඩුව යටතේ ඥනසාර හිමි කෙටි කලක්‌ රිමාන්ඩ් භාරයේ සිටියත් මෙය හෝමාගම මහේස්‌ත්‍රාත් තුමාගේ මුලපිරීමකින් සිදු වූ දෙයක්‌ මිස, වත්මන් ආණ්‌ඩුවේ නියෝගයක්‌ නිසා සිදුවූවක්‌ නොවේ.

රාජපක්‍ෂ ආණ්‌ඩුව යටතේ මෙන්ම යහපාලන ආණ්‌ඩුව යටතේ කිසිදු අවහිරයකින් තොරව රටේ නීතිය කැඩීමට බොදුබල සේනාවට හැකි වී ඇත්තේ කෙසේ දැයි තේරුම් ගැනීමට අපි මේ සංවිධානයේ ඉතිහාසය සොයා බැලිය යුතුය. බො.බ.සේ 2012 දී මතු වුණේ ඥනසාර හිමි ඇතුළු භික්‌ෂූන් වහන්සේලා පිරිසක්‌ නෝර්වේ රාජ්‍යයේ සංචාරය කර ලංකාව ගැන විශේෂ උනන්දුවක්‌ දක්‌වන එරික්‌ සෝල්හයිම් හමුවී ලංකාවට පැමිණීමෙන් පසුවය. ඥානසාර හිමිගේ නෝර්වේ සංචාරයෙන් මාස හයකට පසුව එක්‌වරම ඉදිරියට ගෙන එන ලද හලාල් විරෝධී ව්‍යාපාරයක්‌ මතුවිය. කෙටි කලක්‌ ඇතුළත මෙය ගව ඝාතනයට එරෙහි ව්‍යාපාරයක්‌ බවට පෙරළුනි. ඉන්පසු මුස්‌ලිම් ව්‍යාපාරික ස්‌ථාන වර්ජනය කිරීම් ව්‍යාපාරයත් සමඟ ව්‍යාපාරික ආයතන ගණනාවකට පහරදීම් හා ගිනිබත් කිරීම්ද සිදුවිය. එම සිද්ධීන්වලට සමගාමීව දිවයින පුරා කතෝලික මෙන්ම ක්‍රිස්‌තියානි පල්ලි හා මූලධර්මවාදී කණ්‌ඩායම් වල දේවස්‌ථානවලටද ප්‍රහාර එල්ල විය. මේ ක්‍රියාදාමයේ උච්චතම අවස්‌ථාව වූයේ, භික්‌ෂූන් වහන්සේ නමකට මුස්‌ලිම්වරුන් පිරිසක්‌ පහර දීමේ සිද්ධියක්‌ මුල්කරගෙන අලුත්ගම ඇතිවූ සිංහල – මුස්‌ලිම් කෝලාහලයෙනි.

2012 යනු චම්පික රණවකත් රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුවත් අතර විරසකයක්‌ ලියලන්නට පටන්ගත් වසරයි. 2013 මුලදී චම්පික විදුලිබල හා බලශක්‌ති ඇමැතිකමින් ඉවත් කොට ඊට අඩු වැදගත්කමකින් යුත් විද්‍යා හා තාක්‌ෂණ ඇමැති ලෙස පත් කරන ලදී. බොදු බල සේනාව කරළියට ආවේ එම කාල පරිච්ඡේදය තුළය. හලාල් විරෝධී ව්‍යාපාරයේ සිට අලුත්ගම සිදුවීම දක්‌වා සෑම අවස්‌ථාවකදීම අප දුටු දර්ශන වූයේ ඥනසාර හිමි ඇතුළු භික්‌ෂූන් වහන්සේලා පිරිසක්‌ මහපාරේ ප්‍රචණ්‌ඩත්වයේ යෙදෙන අතර චම්පික රණවක හා ජාතික හෙළ උරුමයේ නායකයන් සුදු පිරුවතින් සරසී ඥනසාර හිමි කරන හැම දෙයක්‌ම සාධාරණීකරණය කිරීමට මාධ්‍ය සාකච්ඡා පැවැත්වීමයි. ඥනසාර හිමි ඇතුළු මේ සුළු පිරිස හේතු ඇතුවත් නැතුවත් ඇති කරන මේ කලබල නැවැත්වීමට පියවර ගැනීමට මහින්ද රාජපක්‌ෂ මහතා සූදානම් වූ විට බෞද්ධ භික්‌ෂූන් වහන්සේලා මොනම හේතුවකටවත් අත්අඩංගුවට ගත නොයුතු බවත්, එවැන්නක්‌ සිදුකළහොත් භික්‌ෂූන් වහන්සේලා මහ පාරට බස්‌සවන බවටත් චම්පික කැබිනට්‌ මණ්‌ඩලයේදී කී ආකාරය මහින්ද රාජපක්‌ෂ මහතාම පසුව විස්‌තර කර ඇත.

ජාතික හෙළ උරුමය පාලක සන්ධානයේ කොටසක්‌ වූ නිසා මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාටත් කර කියා ගැනීමට දෙයක්‌ නොවීය. රාජපක්‍ෂ ආණ්‌ඩුව යටතේ බොදුබල සේනාවට එරෙහිව නිසි පියවර නොගැනුණු නිසා රටේ ප්‍රචලිත වූ මතය වූයේ බොදුබල සේනාව ගෝඨාභය රාජපක්‌ෂ මහතාගේ අනුග්‍රහයෙන් හා ආරක්‌ෂාව සහිතව ක්‍රියාත්මක වන බවයි. ගාල්ලේදී කිරම විමලජෝති නායක හාමුදුරුවන් විසින් සංවිධානය කරන ලද උත්සවයකට සහභාගී වීමේදී ගොඨාභය මහතා ඥනසාර හිමි හා තවත් හිමිනමක්‌ සමඟ කතා කරමින් සිටින ඡායාරූපයක්‌ උපයෝගී කරගනිමින් බොදුබල සේනාව යනු ගෝඨාභයගේ නිර්මාණයක්‌ බවට ප්‍රචාරයක්‌ එකල විපක්‌ෂයෙන් පැතිරුවේය. මුස්‌ලිම් මෙන්ම ක්‍රිස්‌තියානි පිරිස්‌ අතරද ප්‍රචලිත වූ අදහස වූයේ එයයි.

රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව පෙරළ ගත්තාට පසු මහ පාරේ සංදර්ශන පවත්වමින් ප්‍රචණ්‌ඩකාරී ලෙස හැසිරුණු භික්‌ෂූන් වහන්සේලා එක්‌වරම අතුරුදන් විය. පසුගිය අවුරුදු දෙක හමාර තුළ බොදුබල සේනාවේ ක්‍රියාකාරිත්වය නැති තරමටම අඩුවිය. ඉඳහිට පවත්වන මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක්‌ මිස මහ පාරේ පවත්වන සංදර්ශන නොවීය. අපේ රණවිරුවන් ජාත්‍යන්තර බලවේගවලට පාවා නොදෙන, රට බෙදීමට එකඟ නොවන, රටේ සම්පත් පිටරටට විකුණන්නේ නැති, රටට විශාල දියුණුවක්‌ අත්කර දුන් ආණ්‌ඩුවක්‌ බලයේ සිටින විට භික්‌ෂූන් වහන්සේලා පිරිසක්‌ මහ පාරට බැස ප්‍රචණ්‌ඩ ක්‍රියාවල යෙදෙමින්, නැති ප්‍රශ්න ඇති කරමින්, ඒ ජාතිකවාදී ආණ්‌ඩුව අස්‌ථාවර කිරීමට කළ හැකි හැම දෙයක්‌ම කළේය. නමුත් වත්මන් රණවිරුවන් පාවාදෙන රට බෙදීමට ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදනය කරන, දෙමළ ජාතිවාදයට කප්පම් දෙන සියලු දේශීය සම්පත් පිටරටට විකුණන, සුළු ජාතික ආධිපත්‍ය යටතේ පවතින වත්මන් ආණ්‌ඩුව ආවාට පසු ඒ ක්‍රියාකාරීත්වය නැතිවී ගියේය. එයම ගැටලුවක්‌ නොවේ දැයි මේ රටේ සිංහල බෞද්ධයන් කල්පනා කර බැලිය යුතුය.

නමුත් 2017 මැයි දින ඒකාබද්ධ විපක්‌ෂයේ ඓතිහාසික ගාලු මුවදොර රැස්‌වීමෙන් පසු දින ගණනක්‌ ඇතුළත බොදුබල සේනාවේ ක්‍රියාකාරිත්වය යළිත් එක්‌වරම 2013/2014 මට්‌ටමටම පැමිණියේය. නැවත වතාවක්‌ මුස්‌ලිම් පල්ලිවලට හා ව්‍යාපාරවලට ප්‍රහාර එල්ල කිරීමත් ගිනිබත් කිරීමත් සිදුවිය. ඥනසාර හිමි අත්අඩංගුවට ගැනීම සඳහා වරෙන්තු නිකුත් කර තිබුණද, දින කිහිපයක්‌ අතුරුදන්ව සිටීමෙන් පසු උන්වහන්සේ හිරුණිකා ප්‍රේමචන්ද්‍ර පරයමින් එක දවසක්‌ තුළ තුන් වතාවක්‌ ඇප ලබා නිදහස්‌ විය. මෙවැන්නක්‌ සිදුවූයේ අස්‌ගිරි මහනායක හිමියන්ගේ ප්‍රකාශය නිසා යෑයි සිතීම වැරැදිය. මේ ක්‍රියාදාමය සැලසුම් කර තිබුණේ මහනායක හාමුදුරුවන්ගේ ප්‍රකාශනයට කලින්ය. ආණ්‌ඩුවේ අනුග්‍රහය නිසා පසුගිය බදාදා නීතියට දෙකටම නැමුණේය.

මේ අතරතුර ඥනසාර හිමි සඟවාගෙන සිටියේ විඡේදාස රාජපක්‌ෂ මහතා යෑයි රාවයක්‌ රට පුරාම පැතිර ගියේය. විඡේදාස රාජපක්‌ෂ මහතාගේ නම මේ සම්බන්ධයෙන් කියෑවුණේ නැගෙනහිර පළාතේ ප්‍රශ්නයක්‌ සාකච්ඡා කිරීමට ඔහු විසින් ඥනසාර හිමි ඇතුළුව තවත් භික්‌ෂූන් වහන්සේලා කිහිප නමක්‌ ජනාධිපතිවරයා හමුවීමට රැගෙන ගිය නිසා විය යුතුය. නමුත් හැඳුනුම්කම හැරුණු විට, බොදුබල සේනාවේ භික්‌ෂූන් සමඟ විඡේදාස රාජපක්‌ෂ මහතාට දේශපාලන සම්බන්ධයක්‌ නොවීය. බොදුබල සේනාව හා ඥාණසාර හිමි සමඟ දේශපාලන සම්බන්ධයක්‌ තිබුණු සහ අදත් තිබෙන වත්මන් ආණ්‌ඩුවේ ඇමැතිවරයා වන්නේ චම්පික රණවකය.

ඥනසාර හිමි කලක්‌ ජාතික හෙළ උරුමය පක්‌ෂයේ නියෝජ්‍ය ජාතික සංවිධායක ධූරය දැරීය. උන්වහන්සේ 2004 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී ජාතික හෙළ උරුමය පක්‌ෂයෙන් කොළඹ දිස්‌ත්‍රික්‌කයට තරග කර පරාජය වූයේය. 2005 දී ඥනසාර හිමි ජාතික හෙළ උරුමයෙන් ඉවත්වී එජාපයට සම්බන්ධ වූ බව කියනු ලැබේ. උන්වහන්සේ කලක්‌ එජාප භික්‌ෂු සංවිධාන තුළ ද ක්‍රියාත්මක විය. රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ මව වූ නාලනී වික්‍රමසිංහ මැතිනිය රෝගාතුරව සිටින විට එතුමියට සෙත් පතා පිරිත් ස-Cධායනය කළ භික්‌ෂූන් අතර ඥනසාර හිමිද විය.

2012 හලාල් විරෝධී අරගලය ආරම්භ කරන විටත් ඥනසාර හිමිට තවමත් ඒ සම්බන්ධකම් තිබුණේය. බොදුබල සේනාවේ විධායක නිලධාරී යෑයි කියන ඩිලන්ත විතානගේද බොහෝ කලක සිට රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා හොඳින් හඳුනන අයෙකි. මේ නිසා මුල් අවස්‌ථාවේදී කවුරුත් මවිතයට පත්කරමින් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාද හලාල් විරෝධී අරගලයට උඩගෙඩි දෙමින්, හලාල් සහතිකය නිකුත් කරන ඉස්‌ලාම් ආගමික සංවිධානයට එවැනි සහතික නිකුත් කිරීමට නිල බලයක්‌ නැති බවත්, ප්‍රමිති පිළිබඳ සහතික නිකුත් කිරීමට බලය ඇත්තේ ශ්‍රී ලංකා ප්‍රමිති කාර්යංශයට පමණක්‌ බව කියා සිටියේය.

විටින් විට ජාතික හෙළ උරුමයේ පුද්ගලයන් ලවා වෙනත් සංවිධාන පිහිටුවීමේ පුරුද්දක්‌ චම්පිකට තිබුණි. 2014 දී අතුරලියේ රතන හිමි මේ ආකාරයට zපිවිතුරු හෙටක්‌Z සංවිධානය පිහිටුවා ගන්නා ලදී. ඥානසාර හිමි ජාතික හෙළ උරුමයෙන් කැඩී එජාපයට යැම ද අපි තේරුම් ගත යුත්තේ ඒ ආකාරයටය. ජාතික හෙළ උරුමයේ ඡන්ද පදනම ශ්‍රීලනිපයෙන් කැඩී ආ කොටසක්‌ නොව එජාපයෙන් කැඩී ආ කොටසක්‌ බව චම්පික ඇතුළු එහි නායකයන් හැමදාමත් විශ්වාස කළ කාරණයකි. එම නිසා ජාතික හෙළ උරුමයේ හස්‌තයක්‌ එජාපය තුළ ද ක්‍රියාත්මක වීම ඔවුන්ට හැම අතින්ම වාසිදායකය. මේ නිසා ඥනසාර හිමි එජාපයට ගියේද ජාතික හෙළ උරුමයේ කොන්ත්‍රාත්තුවකට බව මගේ විශ්වාසයයි.

ඒ කෙසේ වෙතත් ඥනසාර හිමි මුල් වරට ප්‍රසිද්ධියට පත්වන්නේ 2012 හලාල් විරෝධී ව්‍යාපාරයත් සමඟය. එහිදී ඥනසාර භික්‌ෂුව කාගේත් අවධානය දිනාගත්තේ දාමරික කතා විලාසයත් ප්‍රචණ්‌ඩ හැසිරීමත් නිසාය. හැම රූපවාහිනී නාලිකාවකම පෙන්වීමට පටන් ගත් මේ දාමරික භික්‌ෂුවගේ නමවත් එකල මාධ්‍යවේදීන් හරි හැටි දැනගෙන සිටියේ නැත. යුද සමයේදී බෙදුම්වාදයට එරෙහිව ජනතාව දැනුවත් කිරීමෙන් හා සංවිධාන කිරීමෙන් බොහෝ භික්‌ෂූන් ප්‍රසිද්ධියට පත්වූවද, ගලගොඩඅත්තේ ඥනසාර නැමති භික්‌ෂුවක්‌ ගැන කවුරුත් දැන සිටියේ නැත. ඥනසාර හිමිට අද තිබෙන ප්‍රසිද්ධිය ලැබුණේ බණ දේශනා කිරීමෙන් වත්, බෞද්ධ විද්වතෙක්‌ වීමෙන්වත්, ලේඛකයකු වීමෙන්වත් නොව තනිකරම දාමරිකකමෙන් හා ප්‍රචණ්‌ඩත්වයෙනි. ලංකාවේ පමණක්‌ නොව මුළු ලෝකයේම බීමත්ව වාහනයක්‌ පදවා අනතුරක්‌ සිදුකොට උසාවියේ වරද පිළිගත් එකම උපසම්පදාව ලැබූ භික්‌ෂුව වීමෙන්වත් ඥාණසාර හිමි ප්‍රසිද්ධියට පත් වී නොතිබීම මෙහිදී විශේෂ කරුණක්‌ වේ.

2012 වෙනකනුත් කිසිවකුත් හඳුනන්නේ නැති මේ භික්‌ෂුවට 2011 සිට ඇමරිකාවට රිසිසේ ඇතුළුවීමට හා පිටවීමට හැකි “මල්ටිපල් රීඑන්ටි්‍ර වීසා” එකක්‌ තිබුණි. 1980 ගණන් වලදී එන්. සත්යේන්ද්‍රd වැනි දෙමළ බෙදුම්වාදීන්ටත් මෙවැනි වීසා ඇමරිකාව විසින් නිකුත් කොට තිබුණි. මේ රටේ භික්‌ෂු සමාජය තුළ බලපෑමක්‌ ඇති කරන්නේ නැතුව තම අභිමතාර්ථ ඉටු කර ගැනීමට නොහැකි බව බටහිර බලවතුන්ට 2002 වන විට වැටහී තිබුණි. කලක්‌ නෝර්වේ රාජ්‍යයේ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ප්‍රධානියකු වූ කුමාර් රූපසිංහ මහතා, මා සමඟ කියා සිටියේ නෝර්වේ 2004 සුනාමිය ප්‍රයෝජනයට ගනිමින් පන්සල් ප්‍රතිසංස්‌කරණයට මුදල් දී මුලින්ම භික්‌ෂු ප්‍රජාව තුළ බලපෑමක්‌ ඇතිකර ගැනීමට ඉදිරිපත් වූ බවයි. ඥනසාර හිමි නෝර්වේ සංචාරය සඳහා ගෙන ගියේ ද එම වැඩපිළිවෙලේම අංගයක්‌ හැටියට බව පැහැදිලිය.

කිසිවකුටත් හෙළවීමට බැරි මහා යෝධ ප්‍රතිරූපයක්‌ තිබුණු රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව මුලින්ම අස්‌ථාවර කළේ බොදු බල සේනාවය. සාමාන්‍යයෙන් ඡන්ද පොළට නොයන මුස්‌ලිම්, ක්‍රිස්‌තියානි පිරිස්‌ පවා ඡන්දය දැමීමට යවා රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව ගෙදර යෑවීමට ඡන්දය ප්‍රකාශ කර වූයේ ඥනසාර හිමිය. මේ සිදු වූ ක්‍රියාදාමයේ සුල මුල කාටත් පැහැදිලි වූයේ 2015 ජනවාරි 08 ආන්ඩු පෙරළියෙන් පසුවය. 2015 මාර්තුවේදී පමණ ජාතික හෙළ උරුමයේ ප්‍රධාන ක්‍රියාකාරිකයකු වූ අසෝක අබේගුණසේකර මහතා ඒ පෙරළිය සිදු කළ ආකාරය ගැන “යුග පෙරළිය” නම් කෘතියක්‌ එළි දැක්‌වීය. රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව පරාජය කිරීමට ජාතික හෙළ උරුමය බොදුබල සේනාව යොදවා ගත් ආකාරය එහි පැහැදිලි කර ඇත.

හැඩිගල්ලේ විමලසාර හිමි උපක්‍රමශීලීව ජාතික හෙළ උරුමයෙන් වෙන් කර බොදුබල සේනාවට අනුයුක්‌ත කරන ලදී. ජාතික හෙළ උරුමයෙන් ඉවත් වූ බවක්‌ විමලසාර හිමි පෙන්නුවද එහි ඉහළම අභ්‍යන්තර සාකච්ඡාවලට උන්වහන්සේ දිගටම සහභාගි විය. විමලසාර හිමිගේ කාර්යභාරය වූයේ සමීපයෙන් සිට ඥනසාර හිමි මෙහෙයවීමයි. 2014 දී විවිධ දේශපාලන විකල්පයන් ගැන ජාතික හෙළ උරුමයේ අවධානය යොමු වී තිබෙන අවස්‌ථාවේදී එළඹෙන ජනාධිපතිවරණයේදී චම්පික රණවක ජනාධිපතිවරණයට සිංහල බෞද්ධ අපේක්‌ෂකයා හැටියට ඉදිරිපත් වී මහින්ද රාජපක්‌ෂ මහතාගේ ඡන්ද පදනම බිඳ ප්‍රතිවාදියකුට ජය ගැනීමට මඟ සැළසීම ද සාකච්ඡා වී ඇත. එවැනි අවස්‌ථාවකදී බොදුබල සේනාවේ සහයෝගය ද චම්පිකට ඇති ප්‍රධානම වාසියක්‌ බවද සාකච්ඡා වී ඇත. බොදුබල සේනාව රාජපක්‌ෂවරුන්ගේ නිර්මාණයක්‌ යෑයි ඇතැම් අය සිතා සිටියද, එය ඇත්ත වශයෙන්ම රාජපක්‌ෂවරුන්ට විරුද්ධව නිර්මාණය කරන ලද ජාතික හෙළ උරුමයේ බළල් අතක්‌ විය.

ප්‍රතිවාදියෙක්‌ විනාශ කිරීමට ඇති පහසුම ක්‍රමය වන්නේ පිටතින් සිට පහර දීමෙන් නොව ඇතුළතින් විනාශ කිරීමය යන කියමනට මෙයින් නව අරුතක්‌ ලැබේ. මුස්‌ලිම් හා ක්‍රිස්‌තියානි ආගමික ස්‌ථානවලට පහරදී එම ජන කොටස්‌වල ඡන්ද සම්පූර්ණයෙන්ම අනෙක්‌ පැත්තට යෑවීමෙන් පසු, ජාතික හෙළ උරුමයද රාජපක්‌ෂවරුන් අතහැර අනෙක්‌ පැත්තට ගියේය. නමුත් බොදුබල සේනාව දිගටම රාජපක්‍ෂවරුන් සමඟ සිටින බවක්‌ පෙන්වීය. චම්පික ගිය පසු, -චම්පික අයියේ, අපිව දාල ගියේ ඇයි? කියාද මාධ්‍ය හමුවකදී ඥනසාර හිමි අසා සිටියේය.

ආණ්‌ඩු පෙරළියෙන් පසු බොදුබල සේනාව මෙහෙයවමින් සිටි හැඩිගල්ලේ විමලසාර හිමිද බොදුබල සේනාවෙන් ඉවත් වී නැවතත් ජාතික හෙළ උරුමයට එක්‌විය. උන්වහන්සේ දැන් ජාතික හෙළ උරුමයේ සභාපති ධුරය දරයි. ආණ්‌ඩු පෙරළිය වෙනුවෙන් කළ කාර්යභාරය වෙනුවෙන් ඥනසාර හිමිට සම්මානයක්‌ දිය යුතු බව රාජිත සේනාරත්ත මහතා මා සමඟ පවසා ඇත.

බොදුබල සේනාව විසින් 2017 ජුනි 16 වැනිදා පැවැත්වූ මාධ්‍ය හමුවේදී ඥානසාර හිමි කලින් ජාතික හෙළ උරුමයේ ක්‍රියාකාරිකයකු වූ බවත් උන්වහන්සේ ප්‍රචණ්‌ඩත්වයට යොමු කළේ චම්පික රණවක හා අතුරලියේ රතන හිමි බවත් ඥානසාර හිමි අද සිටින තත්ත්වයට පත්වූයේ චම්පිකගේ කොන්ත්‍රාත් ඉටුකිරීම නිසා බවත් එම සංවිධානයේ විධායක නිලධාරී ඩිලන්ත විතානගේ පිළිගත්තේය.

රාජපක්‍ෂ පාලන සමයේ මුස්‌ලිම් විරෝධී කලබල අතර ජාතික හෙළ උරුමයෙන් ඥානසාර හිමි මෙහෙයවීමට එවා තිබුණු හැඩිගල්ලේ විමලසාර හිමි ඒ කටයුත්ත කළ ආකාරය විස්‌තර කරමින් විතානගේ මහතා කීවේ ඔවුන් මහන්සි වී මාධ්‍ය සාකච්ඡාවල ඥානසාර හිමි කිවයුතු දේවල් ලියා දුන්නත් මේසයේ වාඩිවූ පසු විමලසාර හිමිද ඥානසාර හිමි ළඟින්ම වාඩිවී උන්වහන්සේගේ කනට කොඳුරමින් කියයුතු දේවල් කියා දුන් බවත් අවසානයේදී සිදුවූයේ ඔවුන්ගේ සටහන් පසෙක තිබියදී විමලසාර හිමියන්ට උවමනා දේවල් ඥානසාර හිමි කී බවයි.

ජාතික හෙළ උරුමය විසින් රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව පෙරළා දැමීමට ඉදිරිපත් වුණේ හුදෙක්‌ම චම්පිකගේ ඇමැතිකම වෙනස්‌ කිරීම සම්බන්ධයෙන් පළිගැනීමට හෝ ඔවුන් අතර තිබූ වෙනත් කෝන්තර පිරිමසා ගැනීමට පමණක්‌ නොවන බව මගේ අදහසයි. ඔවුන්ගේ අදහස වුණේ රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව පරාජය කර රාජපක්‌ෂවරුන් හිරේ දමා දේශපාලනයෙන්ද අතුගා දමා ජාතිකවාදී ව්‍යාපාරයේ නායකත්වය ජාතික හෙළ උරුමය සතුකර ගැනීමටයි. යුද්ධය ජය ගැනීම, විදෙස්‌ බලවේගවලට යටත් නොවීම, ජාතික සම්පත් පිටරටට නොවිකිණීම වැනි දේවල් වලින් රාජපක්‌ෂලා දිනාගෙන සිටි ජාතිමාමක ප්‍රතිරූපය ඔවුන් දූෂිත ආකාරයට මුදල් උපයන බවට ප්‍රචාරයක්‌ ගෙන යැමෙන් බිඳ දැමීම චම්පිකගේ උපාය විය.

එය සෑහෙන දුරට සාර්ථක වූ බවද කිව යුතුය. ආණ්‌ඩු පෙරළියෙන් පසු රාජපක්‌ෂලා හිරේ විලංගු දැමිය යුතු බවට වැඩියෙන්ම හඬ නැඟුවේ ද චම්පිකමය. රාජපක්‌ෂලා දේශපාලනයෙන් ඉවත් කිරීම ඔහුගේ ඊළඟ පිම්ම සඳහා අත්‍යවශ්‍ය සාධකයක්‌ විය. නමුත් ආණ්‌ඩු පෙරළියෙන් පසු අපේක්‌ෂා කළ ආකාරයට සියල්ල සිදු නොවීය. රාජපක්‌ෂලාගේ ඊනියා දූෂණ හෙළි නොවීය. ඔවුන් අපේක්‌ෂිත ආකාරයට හිරගත කිරීමට නොහැකි විය. ජනතාව ඔවුන්ගෙන් ඈත් නොවී, සිටියටත් වඩා සමීප විය. දේවදත්ත බුදුන් ඝාතනය කර බුදු වීමට උත්සාහ දැරුවා සේ රාජපක්‌ෂවරුන් දේශපාලනයෙන් අතුගා දමා ජාතිකවාදී ව්‍යාපාරයේ නායකත්වය තමන් සතු කරගැනීම නමැති ජාතික හෙළ උරුමයේ සිහිනය එයින් බොඳවී ගියේය. චම්පික රණවක යමපාලනයට ගියේ සදාකාලිකවම ඒ පැත්තේ සිටීමට නොවන බව මගේ අදහසයි. රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව පෙරළා දැමීමෙන් පසු ඔවුන් දේශපාලනයෙන් ඉවත් කිරීමට හැකිවී තිබුණේ නම් චම්පික රණවක මේ වන විට යමපාලන ආණ්‌ඩුවෙන් ඉවත් වී විපක්‌ෂයට පැමිණ බොහෝ කලක්‌ බව මගේ මතයයි.

මේ සැලසුම් ක්‍රියාත්මක නොවීමෙන් ජාතික හෙළ උරුමයට දැවැන්ත පාඩුවක්‌ සිදුවී ඇත. 2015 අගෝස්‌තු පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය එජාපය යටතේ තරග කිරීමට සිදුවීමෙන් ඔවුන්ගේ ප්‍රතිරූපයට හානි සිදුවිය. ඔවුන් අද සිටින්නේ අවිනිශ්චිත තත්ත්වයකය. ඔවුන්ට ඡන්දයෙන් පත්වූ නියෝජිතයෙක්‌ සිටින්නේ චම්පික පමණි. ඔහුට පසුගිය පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී එජාප සාමාජිකයන් ඡන්දය දුන්නේ රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව පෙරළීමේදී ඔහු කළ කාර්යභාරය නිසාය. නමුත් විධායක ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කිරීමට එරෙහි වී එජාප නායකයාට විධායක අගමැති වීමට ඉඩ නොතැබුවේද චම්පිකය. මේ නිසා ලබන සැරේ එජාප සාමාජිකයන් ඔහුට මනාප ඡන්දයක්‌ ප්‍රකාශ කරාවිද යන්න සැක සහිතය. ඔහු එජාපයේ ඓන්ද්‍රීය කොටසක්‌ද නොවේ. මැතිවරණ ක්‍රමය වෙනස්‌ වී කොට්‌ඨාස ක්‍රමය යළිත් හඳුන්වා දෙනු ලැබුවහොත් චම්පික කොහොමටවත් ඊළඟ සැරේ පරාජය වනු ඇත. මේ කාරණා නිසා ජාතික හෙළ උරුමය නැවතත් සිටින්නේ අනාගතය සඳහා සැලසුම් හදමින්ය.

මේ අවස්‌ථාවේදී නැවත වතාවක්‌ බොදුබල සේනාව ක්‍රියාකාරී වී ඇත්තේ සිංහල බෞද්ධ ඡන්ද පදනමෙන් කොටසක්‌ හෝ ජාතික හෙළ උරුමය වෙත කඩාගැනීමේ උවමනාව නිසා බව පැහැදිලිය. ලබන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී චම්පික රණවක නැවතත් පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වීමට නම් එජාප ඡන්ද පදනමට වෙනස්‌වූ වෙනත් ඡන්ද ඡන්ද පදනමක්‌ ඔහුට තිබිය යුතුය.

බොදුබල සේනාව යළිත් මහ පාරට බස්‌සා මුස්‌ලිම් පල්ලි හා කඩවලට පහරදී මුස්‌ලිම් අන්තවාදීන් උතුරු නැඟෙනහිර පළාත් වල කරන පුරාවස්‌තු භූමි අල්ලා ගැනීම් හා වෙනත් දේවල් ගැන කතා කිරීම තුළින් රටේ යම් පිරිසක්‌ තමන් වෙත දිනාගත හැකි බව ඔවුන් විශ්වාස කරයි. වත්මන් ආණ්‌ඩුව යටතේ දෙමළ, මුස්‌ලිම් නායකයන් බෙහෙවින්ම බලවත් වී ඇති අතර ඔවුන් බලවත් වීමට ප්‍රධානම හේතුව රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව පරදා සිංහල බහුතරයේ කැමැත්ත නොමැතිව දෙමළ හා මුස්‌ලිම් බහුතරයකින් මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපති වූ නිසාය. අපි කළින් පෙන්වාදුන් පරිදි සිරිසේනට බලයට පැමිණීමට හැකි ආකාරයට බොදුබල සේනාව යොදවා මුස්‌ලිම් හා ක්‍රිස්‌තියානි ඡන්ද සියල්ල සිරිසේනට පෙළගස්‌වා දුන්නේද ජාතික හෙළ උරුමය සංවිධානයයි. දැන් ඔවුන් විසින්ම ඇති කරන ලද එම තත්ත්වයෙන් ප්‍රයෝජනය ගෙන සිංහල ඡන්ද කඩාගැනීමට උත්සාහයක්‌ කිරීමෙන්, මේ සිටින්නේ අපි ලාංකීය දේශපාලනයේ මීට කළින් දැක නැති තාලයේ, ඉතා ශූර, සටකපට කුමන්ත්‍රණකරුවන් බව කාටත් පැහැදිලි වනු ඇත.

සිංහලයා වෙනුවෙන් යහපාලන ආණ්‌ඩුවේ හෝ ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ කිසිවෙක්‌ කතා කරන්නේ නැති බවත්, මුස්‌ලිම්, දේශපාලඥයන්ගේ අනුහසින් උතුරු පළාතේ වන සංරක්‌ෂිත කපා මුස්‌ලිම් මිනිසුන් පදිංචි කරන බවත්, නැඟෙනහිර පළාතේ මුස්‌ලිම් දේශපාලඥයන්ගේ අනුග්‍රහය යටතේ පුරාවිද්‍යාත්මක වැදගත්කමකින් යුක්‌ත භූමි නීති විරෝධී ලෙස අත්පත් කරගනිමින් සිටින බවත්, එම පළාත්වල රජයේ නිලධාරීන්ටත් බියට ඒ ගැන පියවරක්‌ ගන්නේ නැති බවත්, මුස්‌ලිම් දේශපාලඥයකුගේ දූෂණ හෝ වංචාවන් සෙවීමට පොලීසිය බිය බවත් කියන විට එය අසා සිටින ඕනෑම කෙනකුට මෙය සත්‍යයක්‌ නොවේ දැයි සිතෙනු නොඅනුමානය. සී.වී. විග්නේශ්වරන් හා එම්.කේ සිවාජිලිංගම් උතුරේ අන්තවාදී ප්‍රකාශ කරන විට නිහඬව සිටින ආණ්‌ඩුව, ඥනසාර හිමි මුස්‌ලිම් අන්තවාදය හා “අල්ලගේ ලබ්බ” ගැන කතා කරන විට අත්අඩංගුවට ගැනීමට උත්සාහ දැරීම සිංහලයාට වෙනස්‌කම් කිරීමක්‌ නොවේ දැයි සිතෙනු ඇත. නමුත් දෙමළ හා මුස්‌ලිම් දේශපාලන නායකයන් එතරම් බලවත් වෙන තැනට වැඩ සැලැස්‌සුවේද බොදුබල සේනාව හා ජාතික හෙළ උරුමය එක්‌ව කරන ලද ක්‍රියාදාමයෙන්ම බව වටහා ගැනීමට විචාර බුද්ධිය හැම දෙනාටම නැත.

මුස්‌ලිම් විරෝධය මතුකර සිංහල ඡන්ද කුට්‌ටියක්‌ කඩා ගැනීමේ මේ ව්‍යාපෘතියට ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාගේ සහයෝගය තිබෙන බවද පෙනේ. විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය දිගටම පවත්වාගෙන යැමටත්, දෙවැනි වරටත් ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වීමටත් සිරිසේන මහතාට බලාපොරොත්තුවක්‌ තිබෙන බව පැහැදිලිය. දෙමළ හා මුස්‌ලිම් නායකයන් ඔහුගේ පාලනය යටතේ බලවත්ව සිටින නිසා ඔහුට නැවතත් දෙමළ හා මුස්‌ලිම් ඡන්ද ලබාගැනීම එතරම් අසීරු නොවුණත්, සිංහල ඡන්ද මහා පරිමාණයෙන් විපක්‌ෂ අපේක්‌ෂකයා වෙත ලැබුණොත් ඔහුට දිනීමට අසීරු වේ. මේ නිසා සිංහල ඡන්ද වලින් කොටසක්‌ ඒකාබද්ධ විපක්‌ෂය නොවන වෙනත් කණ්‌ඩායමක්‌ වෙත යන්නේ නම් එය ඔහුට වාසිදායකය. ජනාධිපතිවරයා නොදැනුවත්ව ඇමතිවරයකුට ඥනසාර හිමි සඟවාගෙන සිටිය නොහැකිය. එමෙන්ම ජනාධිපතිවරයාගේ Rජු මැදිහත්වීමක්‌ නොමැතිව, ඥාණසාර හිමිට එක දවසක්‌ තුළ නඩු තුනකින් ඇප ලැබිය නොහැකිය. ඉතින් මෙතනදී අපට දැකිය හැක්‌කේ තනිකරම දේශපාලන වුවමනාවක්‌ මත සිදු කරන සෙල්ලමකි.

2017 ජුනි 20 වෙනිදා මාධ්‍ය සාකච්ඡාවකදී මෙන්ම ඊට පෙරදා මාගල්කන්දේ සුදත්ත හිමි කියා සිටියේ ඥනසාර හිමි ඊළග ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වීමට ඉඩ ඇති බවයි. ඥනසාර හිමිට රාජයෝගයක්‌ තිබෙන බවද උන්වහන්සේ කීවේය. ඉතින් මේ එන්නෙ කුමට දැයි කාටත් පැහැදිලි විය යුතුය. 2015 ට කලින් මුස්‌ලිම් ක්‍රිස්‌තියානි ඡන්ද අනෙක්‌ පැත්තට යවා මහින්ද රාජපක්‌ෂ පරාජය කිරීමට කටයුතු කිරීමෙන් පසු, බොදුබල සේනාවේ කොන්ත්‍රාත්තුව වී ඇත්තේ, සිංහල ඡන්ද කඩා ජාතිකවාදී නායකත්වයක්‌ නැවත බලය ගැනීම වැලැක්‌වීමයි. 2015 අගෝස්‌තු මහ මැතිවරණයේදී ඔවුන් වෙනම තරග කළේ ද විපක්‌ෂයේ අපේක්‌ෂකයන්ගෙන් ඡන්ද කැඩීමට මිස වෙන කුමට ද?

වෙන කිසිවෙක්‌ සිංහලයන් ගැන කතා නොකරන අතර තමන් පමණක්‌ සිංහලයන් ගැන කතා කරන බව බොදුබල සේනාව කියයි. මෙහිදී සියලුම සිංහලයන් තමන්ගෙන්ම අසාගත යුතු ප්‍රශ්නය වන්නේ බොදුබල සේනාවේ ක්‍රියාකාරිත්වය නිසා සිංහලයා ශක්‌තිමත් වී තිබෙනවාද නැතිනම් දුර්වල වී තිබෙනවාද යන්නයි. 2012 බොදුබල සේනාව බිහිවූ දා සිට අද දක්‌වා ඔවුන් කතා කළ එකම ප්‍රශ්නයක්‌ ගැනවත් විසඳුමක්‌ ලැබී තිබෙනවාද? නැති නම් ඒ ප්‍රශ්නය තිබුණාටත් වඩා උත්සන්න වී තිබෙනවාද? 2015 ජනවාරියේ ආණ්‌ඩු වෙනසින් පසු සිංහලයා අන්තිම බලු තත්ත්වයකට පත් විය. රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව යටතේ කට පියාගෙන සිටි විග්නේෂ්වරන් හා සිවාජිලිංගම්, හමුදාව උතුරෙන් පන්නා දැමීම ගැනත් ජනාධිපතිවරයාට පවා එක්‌තරා දිනකදී උතුරට පැමිණීමට ඉඩ නොදීම ගැනත් කතා කළේය. මුස්‌ලිම් නායකයන්ටද රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව යටතේ කිසිදාක නොතිබූ බලයක්‌ මේ ආණ්‌ඩුව යටතේ ලැබී ඇත. මා කළින් පෙන්වා දුන් ආකාරයට, මුස්‌ලිම් කොංග්‍රසය 2005 සිට දිගටම රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව පරාජය කළ යුතුය යන ස්‌ථාවරයේ සිටියේ මේ නිසාය. අද ඔවුන්ගේ සියලු සිහින සැබෑවී ඇත. මේ තත්ත්වය ඇති කෙරුවේද බොදුබල සේනාවේ මැදිහත් වීම මත සිදුකරන ලද ආණ්‌ඩු වෙනස තුළින්ය.

බොදුබල සේනාව මුලින්ම මතු කළේ හලාල් සහතික ප්‍රශ්නය වුවත් අද අන් කවරදාටත් වඩා ශක්‌තිමත්ව හලාල් සහතිකකරණය සිදුවේ. ඔවුන් කූරගල ගැන කතා කළත් ආණ්‌ඩු පෙරළියෙන් පසු නැවතත් කූරගල තිබුණු තත්ත්වයටම ගොස්‌ ඇත. මුස්‌ලිම් ව්‍යාපාර වර්ජනයක්‌ ගැන බොදුබල සේනාව කතා කළත් මුස්‌ලිම් දේශපාලඥයන් බලවත් වීමත් සමඟ මුස්‌ලිම් ව්‍යාපාරිකයන් ද හිටියටත් වැඩිය ශක්‌තිමත් වී ඇත. බොදුබල සේනාව මුස්‌ලිම් කඩවලට පහර දීම නිසා අද මේ රටේ මුස්‌ලිම් ප්‍රජාවට බටහිර රටවල පවා අනුකම්පාව ලැබි ඇත. බොදුබල සේනාව කුමක්‌ කළත්, එය සිංහලයා බිම දැමීමටත්, සිංහලයාගේ හතුරන් ශක්‌තිමත් කිරීමටත් ඉවහල් වෙන බව සියලු සිංහලයන් හොඳින් අවබෝධ කරගත යුතුය. මා කළින් පෙන්වාදුන් පරිදි මේ රටේ මුස්‌ලිම් ප්‍රජාව අරාබිකරයේ සිටින අයට වඩා උපක්‍රමශීලී පිරිසකි. ඔවුන් කලබල වී තීන්දු ගන්නේ නැත. ඔවුන්ගේ කල්ලිවාදයට හා අන්තවාදයට ප්‍රතිචාර දැක්‌විය යුත්තේ ඉතා සංසුන්ව හා බුද්ධිමත්වය. සිංහල නායකයන් කතා නොකරන දේවල් ගැන බොදුබල සේනාව කතා කරනවා යෑයි කියමින් ඔවුන් සත්‍ය වශයෙන්ම කර ඇත්තේ මුස්‌ලිම් අන්තවාදීන් හිටියාටත් වඩා ශක්‌තිමත් කිරීමයි.

ලංකාව දෙකඩ කිරීමට මාන බලන දෙමළ කොටි ඩයස්‌පෝරාව පමණක්‌ නොව, එම වැඩපිළිවෙළට උල්පන්දම් දෙමින් ලංකාවට හතුරුකම් කරන මුළු බටහිර ලෝකයමත්, ලංකාව යටත් විජිතයක්‌ බවට හරවා ගැනීමට මාන බලමින් සිටින ඉන්දියාවත්, රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව පරාජය කර තමන්ගේ අභිමාතාර්ථ ඉටුකර ගැනීමට මාන බලමින් සිටි අවස්‌ථාවක, එම ආණ්‌ඩුව අස්‌ථාවර කර, හතුරන්ට රට පාවාදීමට කටයුතු කිරීමෙන්, චම්පික රණවක, අතුරලියේ රතන හිමි, ඥනසාර හිමි යන පිරිස්‌, තමන් මොන ජාතියේ පුද්ගලයන් දැයි මුළු ලෝකයටම පෙන්වා ඇත. 2017 ජුනි 20 පැවති මාධ්‍ය සාකච්ඡාවකදී මාගල්කන්දේ සුදත්ත හිමි ආණ්‌ඩුවට කියා සිටියේ චම්පික රණවකට, අතුරලියේ හිමිත්, ඥනසාර හිමිත් පසුගිය වකවානුවේ කී දේවල් කරන්නේ නම්, ඔවුන් (එනම් බොදුබල සේනාව) දේශපාලනයෙන් ඉවත් වීමට සූදානම් බවයි. මේ සියලු දෙනාම, කරන්නේ එක දේශපාලන ව්‍යාපාරයක්‌ බව ඉන් පැහැදිලිවේ.

මේ සියල්ල තුළ ඥානසාර හිමි වෙනත් පුද්ගලයන් විසින් මෙහෙයවන පුද්ගලයෙක්‌ පමණි. පසුගිය බදාදා ඥානසාර හිමිට හිරුණිකා පරදවමින් ඇප ලැබෙන විට ඒ වෙනුවෙන් පෙනී සිටි උලපනේ සුමංගල හිමි යහපාලන කඳවුරේ ප්‍රබලයෙකි. ඥානසාර හිමි කලින් හැඩිගල්ලේ විමසාර හිමි විසින් මෙහෙයවූ ආකාරය අපි කලින් විස්‌තර කෙරුවෙමු. 2012 දී ඥානසාර හිමි නෝර්වේ රටේ සිට පැමිණි පසු හලාල් විරෝධී ව්‍යාපාරය ආරම්භ කිරීමට පෙර වෛද්‍ය රාජිත සේනාරත්න මහතා සහ ආචාර්ය කුමාර් රූපසිංහ සමඟ එක්‌වී බලය බෙදීමට හා සංහිඳියාව වෙනුවෙන් ව්‍යාපෘතියක්‌ ආරම්භ කිරීමට සැලසුම් කර තිබූ බවත් ඒ වෙනුවෙන් බණ්‌ඩාරනායක සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේ මහා සංඝ සම්මේලනයක්‌ සංවිධානය කිරීමටත් ඥානසාර හිමි එකඟ වී තිබුණු බවත් සේනාරත්න මහතා මා සමඟ කියා තිබිණි. ඒ විස්‌තර සියල්ල “ද අයිලන්ඩ්” පුවත් පතේද පළවිය.

ගලගොඩ අත්තේ ඥානසාර භික්‍ෂුවට අවශ්‍ය දේ දෙනවා නම් ඕනෑම කෙනකුට ඔහුගෙන් ප්‍රයෝජන ගත හැක. නැගෙනහිර පළාතට ගොස්‌ පුරාවස්‌තු විනාශය ගැන පමණක්‌ කතා නොකර “අල්ලගේ ලබ්බ” ගැනත් කතා කළ විට මුළු ලෝකය පුරාම යන්නේ “ලබ්බේ” කතාව මිස අදාළ කාරණය නොවේ. බොදුබල සේනාව අත ගැසූ සියලු දේට සිදුවූයේ එයයි. බොදුබල සේනාවේ හැම ක්‍රියාකාරකමකින්ම සිංහලයාගේ හතුරන් ශක්‌තිමත් වන බව සියලු සිංහලයන් හොඳින් අවබෝධ කර ගත යුතුය. ඥානසාර හිමි සිවුරු උස්‌සාගෙන පරුෂ වචන කියන විට එයින් කුල්මත් වෙන ආවේගකාරී පිරිස්‌ හා අනවබෝධය නිසා මෙවැනි සංවිධාන කෙරෙහි ආකර්ෂණය වෙන තරුණයන්ටත් මට කීමට ඇත්තේ මේ වෙලාවේ සිංහලයන් විචාර බුද්ධිය පාවිච්චි නොකළ හොත් මුළු රටත් ජාතියත් විනාශ වන බවය.

by Sanjana Hattotuwa Courtesy The Island

June 24, 2017, 6:19 pm

The theatre of racism does not entertain coincidence. When the Mahanayake of the Asgiriya Chapter, following a meeting of the Karaka Sangha Sabha, issues a statement and the very next day, Gnanasara Thero of the BBS, after over a month in hiding and with two arrest warrants against him, surrenders to the courts, one sees a plan, process, purpose and indeed, peril.

Despite official statements around coexistence, diversity and religious tolerance by the Prime Minister and Cabinet of Ministers, coupled with the surveillance and investigative powers of the entire Police force and our intelligence services, Gnanasara Thero remained hidden until he was ready to come out. The verbal acrobatics of the Police spokesperson when grilled by the media clearly suggests the Thero enjoys the protection of powerful politicians and political elements. The Thero may well be, unknown to himself, a pawn in a greater game. The context that led to surrender, and his subsequent kid-glove treatment by the Police, mark disturbing and dangerous trends that will undermine the January 8 promise of fully realizing Sri Lanka’s democratic potential. The events of last week also indicate a hidden pulsating power grid, within and outside of government, discernible only by looking at the systemic collapse around a clear, coherent response to what is clearly a fascist threat. The head of this snake is the BBS, but its venom writhes and slithers through the veins of government.

Gnanasara Thero

The statement by the Mahanayake of the Asgiriya Chapter is unprecedented. Even at the height of the anti-Muslim violence under the Rajapaksa regime, almost three years ago to date in Aluthgama, the chief prelates of maintained a silence and distance from Gnanasara Thero, affording at best a rare audience. They didn’t condemn. They didn’t condone. They just didn’t engage. And while their silence was damning enough, allowing the space for the BBS to grow, the statement last week is a dramatic reversal in the dynamics of their engagement – and for the worse. English mainstream media, which featured the statement penned in Sinhala, focussed on a single sentence that noted the Karaka Sangha Sabha did not approve of the aggressive behavior and speech of Gnanasara Thero.

In his first interaction with the media after he was arrested, then released on bail, arrested again, and then re-released on bail, Gnanasara Thero indirectly references this concern, and says that the campaign henceforth will be in the hands of other monks, who are more civilized, cultured and well-mannered. What was a campaign of the BBS, in concert now with a statement by the Asgiriya Chapter, is now a campaign of all monks. This is congruent with the tone and thrust of the original statement, couched in a considered, even cunning Sinhala. A gentle knuckle rap on Gnanasara Thero is the entry point into what really is a statement that articulates and amplifies what the BBS has noted in the past.

It suggests that many are disrespectful of Gnanasara Thero, particularly in how they address him, and denounces this. It denounces the purported silencing and targeting of Buddhist monks who flag what they perceive to be racist comments by politicians. It denounces the introduction of what it says are new laws targeted against Sinhalese-Buddhists in Sri Lanka. It denounces what it says are acts conducted in the name of reconciliation, around the destruction of ancient archeological artifacts in the North and East, and the appropriation of protected lands. It calls for the intervention of the President. The statement rails against what it says are attempts in the media to destroy the Sinhala race, and reminds that it is the duty of the government to act in this regard. The statement says that there are those in the guise of Buddhists, speaking on behalf of Buddhist as well as non-Buddhists who are engaged in a concerted effort to destroy Buddhist culture and the Sinhalese.

It asks the government to hurriedly bring about and enact laws that address these concerns and protects the Buddhist culture and Buddhism. Its final point is the most chilling. The statement reminds all non-Buddhists that Sri Lanka’s Buddhist population has always protected and respected them. It condemns the acts of those, from other religions, who act against the core values of Buddhism and suggests that this destructive plot is also supported by various domestic and foreign forces. The statement ends on a rallying cry, noting that it is the duty of the Sangha and a patriotic public to stand up against the discrimination of the Sinhala-Buddhists.

To my knowledge, a full and accurate translation of the statement has not been published in any English media. This itself is revealing. The thrust and tone of this extraordinary statement, aimed at the majority community and religion in the country and with the powerful symbolic imprimatur of the Asgiriya Chapter, lays the foundation for the internalization of all the BBS stands for, by the sangha writ large. Those like the Ven. Dambila Thero, who have been openly against the BBS and Gnanasara Thero, and are now also in opposition to the Asgiriya Chapter and the Karaka Sangha Sabha, stand to be even more marginalized than they are today. The end result of developments this past week is to make the agenda, concerns, fears and targets of the BBS, the same as that which the Asgiriya Chapter and other senior monks will support, secure and indeed, strengthen. Mark how fundamentally different this response is to how in Myanmar, in May this year, the Sangha Maha Nayaka (MHN) Committee, a government-appointed group of monks responsible for regulating the country’s Buddhist clergy, announced a four-point order effectively banning Ma Ba Tha, the equivalent of the BBS.

This places Sri Lanka is a precarious situation, and to my mind, more incendiary than what it faced in 2014, which is saying a lot. The BBS may well have same electoral impact as the odious UKIP before the Brexit referendum, in that it moves the centre, fearful of losing a majority vote, far more towards the right and into a new normal that is in fact the cementing of fringe lunacy and continuation of deeply racist responses, structures and discrimination by the State against minorities. The pernicious political project isn’t in fact the generation of votes to enter Parliament. Rather, it is the rejection of an alternative future proposed at a referendum or any other electoral contest through uncertainty, fear and the generation of distrust around everything and everyone. To this end, far more than Gnanasara Thero and the BBS, it is the Asgiriya Chapter’s statement that I find deeply troubling, catapulting strained ethno-political relations in polity and society into a mine-field of uncertainty, ripe for spontaneous violence that can easily lead to sustained conflict.

That all this happens before a promised constitutional referendum is also not mere coincidence – it is the hacking of our democratic future by targeted, timely measures to undermine the government’s confidence and public standing. None of this is helped by those like the Minister of Justice, who is the equivalent of a computer virus that undermines and sets out to destroy a network from within it. In targeting lawyer Lakshan Dias for what he went on record saying in public using research also in the public domain, as well as for what the Minister has said, done and not done since his appointment, any statement, any project and any desire of government to meaningfully address racism today is a cruel joke as long as he holds the position he does.

Large sections of the Sinhala-Buddhist and even the Sinhala-Catholic communities are being primed to countenance, if not directly engage in violence against religious minorities and Muslims. Rwanda had Radio Télévision Libre des Mille Collines, broadcasting content that normalized hate, violence and othering. We saw in Aluthgama, three years ago, what impact a single rally could have around the incitement to violence. The stage is being readied for a new play. And in the wings are saffron guillotines, ready to be pushed centre-stage at any moment.

by Dr. Dayan Jayatilleka Courtesy The Island

June 24, 2017, 6:07 pm

The impassioned, strongly worded statement just recently issued by the Asgiriya Chapter meant that the writing is on the wall. But there is more than one thing written on the wall, and there is also something written between the lines.

What the writing on the wall clearly says is that we have reached a point similar to that of 1955 when the Buddhist Commission issued its report. Already the government (effectively) of Prime Minister Wickremesinghe looks like that of Sir John Kotelawela in the famous Mara Yuddha cartoon, except that this leadership clique and its lifestyle isn’t seen as symbolized by the macho Sir John in the cartoon but more by Zou Zou Mohammed!

How do we understand the Asgiriya Chapter’s statement—because the crucial challenge is to comprehend it, whether or not one agrees with it in whole or in part (and I for one, do not). The statement is a throwback to the 1940s and 1950s, and is a nationalist cultural backlash against a perceived erosion of the national by the alien. I am greatly helped by the writings of my late father Mervyn de Silva in understanding it:

“Already, by the forties, the sensitive ear could pick up the first rumblings: the free education agitation, the Swabhasha movement, the Buddhist Commission. The challenger, the ‘new class’ which was to lead the assault was sounding the alarm, choosing the battleground and shrewdly creating the casus belli which would best rally the masses behind it. This was the necessary prelude to 1956…

Meanwhile the masses lay dormant; watching, waiting, resentful. By 1956 the equation was complete, the issues, the new class, the leader, the political alignments, the socioeconomic forces which would jet-propel the masses into action. In 1956 they moved: they moved with such a terrific momentum that it shattered the Right…

Language was not only an issue in 1956 but its banner, and it was more than a contest between parties: it was a far more fundamental clash of the “two nations”… It was more than party politics; it was social ferment…

… How do a people assert their national identity, especially a people who believe that their own way of life has been willfully neglected, disrupted or partially destroyed? How does a man do it? He searches for marks of distinction and (because his emotional need is so compulsive) stresses and overstresses them. So do a people. They find these “marks” in religion, language, customs and ceremony. This is the traditionalist impulse; it looks back.” (Mervyn de Silva, “1956: The Cultural Revolution That Shook the Left”,Ceylon Observer Magazine Edition, May 16th & 23rd, 1967)

The dominant ideology of the newly formed SLPP and perhaps increasingly the dominant ideological line of the JO seems to be the same as that of SWRD Bandaranaike after he shifted to accommodate the Sinhala Only slogan. All that’s missing from the pre-1956 scenario is the Hartal of 1953 but that too will come, though it may assume or be diverted into the grotesquely distorted ethno-religious form of 1915 unless the Left trade unions, the student unions and the JVP and FSP unions are able to dominate it.

This present government is doomed. The only question is does it happen the easy way or the hard way; does it go head first or feet first? If it (A) goes for a new Constitution any time soon or within the rest of this term, with a referendum inevitably in train, or (B) if it strives to implement the Geneva resolutions, the Asgiriya chapter’s recent move will prove only the tip of the iceberg and there will be a unified Sangha-led nationalist social avalanche which will bury the Government.

This Government can go home at a referendum or an election. But it can survive or reduce the margin of defeat (avoiding a landslide) if and only if the radioactive Ranil-Mangala-CBK crew is dumped not only by President Sirisena but by the UNP as a party, and substituted by a new “Macronist” centrist-moderate alliance consisting of the patriotic UNP, SLFP and moderate progressives of the JO.

In the alternative, the ethno-religious radical Right that has mobilized can be counterbalanced somewhat and the ratio of the gathering forces modified, only if the official SLFP cuts the tie with the Ranil-CBK Govt and goes into Opposition, taking with it dissident UNPers and drawing a moderate JO faction, thereby constituting a moderate progressive center within the opposition space.

If neither of these outcomes materialize, then we are indubitably looking at a 1956 and 1970 scenario, perhaps closer the latter than the former, given the probability of a violent post-election backlash against the UNP and collaborationist SLFP.

Since the Tamil and Muslim minorities haven’t had the prudence to hedge their bets by being shareholders of both the Government and the Opposition, backing both the UNP and the Rajapaksas, the inevitable replay of 1956-1970 will bring into office a majoritarian administration.

This in turn will benefit neither the Sinhalese nor the Sinhala Buddhists, nor the country as a whole. Just as the minorities will realize that this isn’t the country it was in 2015 still less in 1947-1956, the majority will learn that this isn’t the world and the region, of 1956, 1970, 2005 or 2009/10.

Meanwhile there is an unavoidable question. In a situation in which the anti-Government struggle is increasingly becoming an alliance of the original Joint Opposition, the new SLPP, the Sangha and a slew of Sinhala nationalist civil society clusters, and the ideology driving the struggle is increasingly that of Sinhala Buddhist nationalism, which side should progressives be on? There are those who would argue that the UNP driven Yahapalana government being a greater repository of anti-Sinhala nationalism or Sinhala chauvinism, it should be supported, while others would argue for an independent, two front struggle or equidistant stance between Government and Opposition.

If this were the 1980s, I would have a variant of the latter position, but three things have occurred since. World socialism has collapsed, leaving the Third world unprecedentedly exposed and vulnerable. Tamil nationalism has exposed its pro-imperialist, reactionary and pro-fascist (unwillingness to renounce the LTTE and its war) character. The Ranil-CBK-Mangala troika has deviated even from the earlier UNP model of capitalist development to a simpler one of selling off the country’s assets and land.

In such a triple context, it would be unpardonably wrong to view matters through the prism of a single issue: the Tamil national question or the matter of the ethno religious minorities. Instead the interests of the part should be secondary to the interests of the whole. What the primary interest of the whole should be understood as is best set out in the words of Fidel Castro to the last summit of the Sao Paulo forum that he spoke at:

“Nobody can claim that objective or subjective conditions are favorable at this time for building socialism. I believe that at the present time there are other priorities… The most important battle in Latin America today is, in my opinion, to defeat neoliberalism, because if we don’t—we will disappear as independent states and will become more of a colony than the “Third World” countries ever were.”(http://www.counterpunch.org/2016/11/29/was-fidel-a-dictator-a-personal-account/)

Thus the primary struggle, the main aim of the struggle has to be to prevent our disappearance as independent states; to prevent winding up as worse colonies than we third world countries ever were; to remain independent; to combat neoliberalism.

The clear imperative is to fight against those who would practice untrammeled neoliberalism and reduce the independence of Third World states. The clear imperative is to fight on the side of those who would be most protective of the independence of our states and least likely to return them to colonial status if not worse.

What then about the ideology of the Asgiriya statement? No less a radical than Lenin makes the matter clear, namely that any real mass upheaval, even a socialist revolution will entail “outbursts by a section of the petty bourgeoisie with all its prejudices… masses imbued with the crudest prejudices…”(https://www.marxists.org/archive/lenin/works/1916/jul/x01.htm)

“But objectively, the mass movement was breaking the back of tsarism and paving the way for democracy…” says Lenin,reiterating that:

“The socialist revolution …cannot be anything other than an outburst of mass struggle on the part of all and sundry oppressed and discontented elements. Inevitably, sections of the petty bourgeoisie and of the backward workers will participate in it—without such participation, mass struggle is impossible, without it no revolution is possible—and just as inevitably will they bring into the movement their prejudices, their reactionary fantasies, their weaknesses and errors. But objectively they will attack capital…”

If this true of the socialist revolution, how much truer must it be of the anti-neocolonial, anti-neoliberal, anti-puppet regime struggle in a Third World and Asian society?

It is by that yardstick of objectiveanti-imperialism and anti-neoliberalism rather than social progressivism across the board, that as far back as 1925 Stalin wryly concluded that “the Emir of Afghanistan is more progressive than the British Labor Party”. It is by that yardstick of dealing a blow to the pro-imperialist, anti-sovereignty government that the hierarchy of the Asgiriya Chapter is more progressive than the United National Party. It is also by that yardstick that the JO, the SLPP and the Rajapaksas —any and all the Rajapaksas—must be regarded as infinitely preferable to the present dispensation and supported in the struggle.

Dr Sararth Obeysekera

කිරිගොවීනට මුහුණ දීමට ඇති අර්බුදවලට නිසි විසැදුමක් සතියකින් ලැබුණොත් ගොම පිරවු ලොරි හා කරත්තවලින් කොළඹට එන බව සමස්ථ ලංකා ගොවි ජන සම්මේලනයේ ජාතික සංවිධායක නාමල් කරුණාරත්න මහතා දඹුල්ල යාපාගම දී අද (24) පෙරවරුවේ පැවැසීය. කිරිගොවීනට සහන ඉල්ලා හෙට (25) දඹුල්ලේ දී පැවැත්වීමට නියමිත උද්ඝෝෂණයට කඩාකප්පල් කිරීමට පිරිසක් මාන බලන බව ඔහු චෝදනා කළේය

This is a good move Many people in the western province are buying poisonous chemical fertilisers .A bad of compost ( wedo not know whether they are genuine !)Each bag cost about 300 rupees

If the bullock carts full of Cow dung I am sure there will be a bid demand .I myself doing little organic farming will be a ton of Coe dung

I am sure that the farmers Union can earn some money and spend in the city

Few years back they all came with memories wearing  G strings and created a chaos

See the article

https://www.lankaweb.com/news/items/2016/01/02/farmers-loin-clothes-and-g-strings/

FARMERS LOIN CLOTHES AND  G STRINGS
Posted on January 2nd, 2016

Dr Sarath Obeysekera

Today   I got stuck in traffic due to the demonstration by our farmers who were wearing only  loin  clothes and carrying  mammoties etcThere is a Sinhala saying says, that if a farmer washes his mud on his body he is suitable to become even a KING”When I saw them at the back of Temple Trees I wondered whether one of them, like the one above wants to be the KING ,as they wanted to enter the temple trees where the King used to liveThe face is familiar and reminds me of Rohan Wijeweera who led the bloody revolution to become the King !!When I travel to villages see the farmers in loin clothes but hardly see the beard of a revolutionary?Best way to check whether they are farmers or members of a revolutionary party is to check their palms for roughness due to the daily use of mammotiesIf police can check the palms and let them thru it will be fairOr if the wives of the farmers join the husbands in G strings I am sure whole country will enjoy the seenGod save the King and the Farmer !

Dr Sararth Obeysekera

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න 

දඹුලු  හා එවැනි අනෙකුත් සිධ්ධස්ඨාන වලට දිනකට එකතුවන  ලක්ෂ ගණන් මුදල් යටිමඩි ගැසීම නවත්  වා ඒ මුදල් විවිධ නිකායේ  සංඝයා ගෙන් සමන්විත භාරකාර මණ්ඩලයකට පවරා  ඉන් සැලකිය යුතු කොටසක් ඒ ආදායම් ලැබෙන ස්ථාන දියුණු කිරීමට යොදවා ඉතිරිය අනෙක් පන්සල් දියුණු කිරීමටද යෙදිය යුතුය 

                                          ඉතා අවශ්‍යයෙන් ම කල යුතු දෙයක් නම් රටේ විකිනෙන දේපල ,,,ඉඩම් වතු පිටි ,ආදිය  වැඩිමිලක් ගෙවා හෝ  මේ බෞද්ධ පුනරුද අරමුදලට මිලට ගනීමය් ..සිංහල බෞධ්ධයන්ගේ ඉඩ කඩම් අන්‍ය සුලුවාර්ගිකයන් හා විදේශීන් විසින් ඇත කර ගෙන සිංහල භුමි පුත්‍රයන් අනාත කිරීමේ සුක්ෂම ව්‍යාපාරයක් දැන් දියත් වී ඇති නිසා .මෙම බෞද්ධ පුනරුද අරමුදල මේ කාර්ය භාරයට නොපමාව අ ත ගැසිය යුතුය .ඉන් පසු මේ ඉඩම් ගෙවීම් ක්‍රමයට හෝ වෙනත් බදු ක්‍රමයකට  බෞදයන් ට ලබා දිය යුතුය .99 අවුරුදු බදු ක්‍රමයට දුන් විට පදිංචි අ යට ඒවා හොරට අන් අ යට විකිණිය නොහැක .නැත්නම් යම් යම් සිගාලයෝ එවැනි කුප්පීදු වැඩද කරනු ඇත 

         ඔන්න ගලබොඩ අ ත්තේ  ඥානසාර  හිමියෝ තම චතුර කථිකත්වය  හා දක්ෂ කම  මෙහෙයවා  කරනවානම් වැඩක්. එතුමා  අවංක නම් මේ ගැන  සියලු බෞධ්ධයිනුත් සංඝයාත්  අවදි කිරීමේ  වැඩේ පටන් ගත යුතුය.මුස්ලිම් ආක්‍රමණයෙන් රට බේරා ගැනීමට  තමන් නිස්සරණ අධ්යාසයෙන්  කටයුතුකරන බව  ජනතාවට පසක් කිරීමෙන් එතුමා ට දැන් ඇති  අහිතවත් කම්ද මග හැරෙනු  ඇත  දඹර අමිල වැනි චීවර naliධාරීන් කියන්නෙත් බොරුය කරන්නෙත් බොරුය  යන්න ප්‍රසිද්ධසත්‍ය  කරුණකි ,. ඥාන සාර  හිමි කියන්නේ ඇත්තය, කරන්නේ බොරුවය කියා   සමහරු කියන කීම ගැන නම් ජනතාව අවංකවම දෙපැත්තට බෙදී ඇත .ඒ තමන්ට තේරෙන වැටහෙන අයුරිනි  .කියන  ඇත්ත නිසා  එතුමා ප්‍රතික්ෂේප කරන්නට සමහරු කමතිනැ ත  මෙවැනිදක්ෂ  භික්ෂුවක් යා  යුත්තේ   මිගෙට්ටුවත්තේ ගුණානන්ද හිමියන් ගියමග මිස හාල් පාරු දේශ පාලනඥයන්  පසු පස නොවේ ගන්න හිමියනි”” ”යු  ටන් ””u turn” එකක් 

                                                                   දඹුලු  මුදල්  එලියට  දමා අපහරනයක් ගැන කියා රජය  ඒ මුදල් ලබා ගෙන ඒ බෞද්ධ ආයතන වල මුදල් සර්වාගමික කටයුතුවලට යෙදීමට වුවද පසු නොබසිනු ඇත .රාජ් සොමදෙවයන් පවසන පරිදි අවුරුද්දෙන් මාස තුනක් වත් කැනීම් කටයුතු කිරීමට මුදල් නැත .  මේ මුදල් යෙදවියයුතු  ඒවාටය මේ කැනීම් මගින් මතුවන  නටඹුන්  නිසා මේ පින් බිම ගැන ලෝකයා දැනුවත් වෙන විට ඒවා නැරඹීමට දෙස් විදෙස් ජනයා පැමිණීමෙන් රටේ ආර්ථිකයද සරුවී  ඊට ත් වඩා සිංහල බෞද්ධයාගේ  උරුමය සනාථවී මෙන්  අනාත වීගෙන යන බෞධ්ධයා  සනාත වෙනු ඇත . සියලු භික්ෂුන් වහන්සේලා මේ සඳහා එකට එකතුවී කටයුතු කරනු අතය්  සියලු බෞද්ධයෝ   අපේක්ෂා කරති     

Dr Sarah Obeysekera

Lawyer Lakshan Dias Flees Sri Lanka After Justice Minister Wijeyadasa Rajapakshe Threatens to Take Action ; Source ….DBS Jeyaraj http://dbsjeyaraj.com/dbsj/archives/53873#more-53873

I was quite surprised to read the article by DBSJ about Chistian Bashing !

I know many Christians and  Muslims who live in Harmony in Sri Lanka.

I also followed the reaction from the minister where he stated that this lawyer should be struck off from the registry lawyers for making such statements

Then the news item says that THE LAWYER  has fled the country .

NGO’s who fund such scrupulous Human Right Lawyers may have promised him political refugee status in a western country?

Let him run away

We will find a way out to create a society with harmony among all like in Singapore .

This is why I keep advocating that we need the President to be firm in these instances and use his executive powers to stop these nonsense

If a minister is misbehaving like the ones in Wilpattu creating an impression among majority that his actions tantamount to religious –expansion ,he should also be kicked out .

Let Cardinal gives speech in TV in the same podium with Nayake Theros and Muslim Leaders and state that we are a one country one society with equal rights.

I as a Buddhist can vouch that there is harmony .It is BBS and some extreme politicians and these Human Right Lawyers are trying to create the rift to destabilize the country .

( I was approached by a Sinhalese living the Thihariya which a a predominantly muslim stronghold to donate a 10 feet Buddhist statue to be placed in the town  to show Muslims that Buddhist are united in the area .I kicked him out of my house !)

Dr Sarah Obeysekera

By A. Abdul Aziz

 Shariah is the law of the Qur’an and literally means A path to life giving water.” In fact, the word Yarrah (i.e. the root of the Hebrew word Torah) means precisely the same thing. Therefore, Shariah is actually ingrained in Abrahamic tradition. Shariah is comprised of five main branches: adab (behavior, morals and manners), ibadah (ritual worship), i’tiqadat (beliefs), mu’amalat (transactions and contracts) and ‘uqubat (punishments).  

These branches combine to create a society based on justice, pluralism and equity for every member of that society. Furthermore, Shariah forbids that it be imposed on any unwilling person. Islam’s founder, Prophet Muhammad (PBUH), demonstrated that Shariah may only be applied if people willingly apply it to themselves—never through forced government implementation.

Additionally, the Holy Qur’an does not promote any specific form of government, but requires that the form people choose must be based on adl or absolute justice.” The Qur’an says, Verily, Allah enjoins justice, and the doing of good to others; and giving like kindred; and forbids indecency and manifest evil and transgression. He admonishes you that you may take heed” (16:91). It is worthy to note, religious preference is never mentioned. Therefore, in ruling with absolute justice, for example, the righteous Jewish King Solomon ruled as a just monarch based on this fundamental principle of Shariah Law—justice. 

Remember, the Qur’an teaches that religion must not be a matter of the state. Shariah is a personal relationship with God. Prophet Muhammad (PBUH), even as the de facto ruler of Arabia, wrote the Charter of Medina in which Muslims were held to Shariah Law, and Jews to the Law of the Torah. Not a single non-Muslim was held to Shariah because Shariah itself forbids compulsion. The Qur’an clearly says, There is no compulsion in religion” (2:257). Furthermore, Shariah obliges Muslims to be loyal to their nation of residence. They must adhere to its Constitution as the supreme law of the land.

Shariah law champions absolute freedom of conscience and freedom of religion. For example, the Qur’an goes as far as to oblige Muslims to fight on behalf of Jews, Christians and people of other faiths and to protect their churches, synagogues and temples from attack. (22:41) Furthermore, Shariah holds that to be a Muslim, a person must testify to the truth of all past prophets, including Jesus, Moses, Abraham, Krishna and Buddha—and must respect their adherents. When Prophet Muhammad (PBUH) peacefully became the ruler of Arabia, his primary condition for non-Muslims (and Muslims) to reside in Arabia was that they allow all people of all faiths—be they Jews, Christians, Muslims or idol worshipers—to worship in peace and without oppression.

Then What about countries that oppress people and claim they follow Shariah? Such countries have ignored the fundamental tenet of justice inherent in Shariah Law, and have instead used Shariah as an excuse to gain power and sanction religious extremism. To be sure, not a single example of a Shariah compliant” country exists. In fact, the most Muslim country” in the world is likely America, because America guarantees freedom of religion, freedom of speech, freedom of expression and freedom of thought—all hallmarks of Shariah Law. Those nations that oppress in the name of Shariah are as justified in their claims, as the slave owners who claimed their right to slavery was based on the Bible. 

In sum, Shariah law guides a Muslim’s personal relationship with God, just as the Old and New Testaments guide Jews and Christians in their personal relationships with God. These paths to life-giving water are nothing to fear.

Dr Sarath Obeysekera

ECONOMYNEXT – A government doctor who was engaging in private practice charging fees during a strike organized by the Government Medical Officers Association (GMOA) was caught on camera running away without shoes.

The GMOA is trying to close down SAITM, a private medical college, in a bid to deny education freedoms of parents and students. GMOA doctors have earned their degrees at tax payer expense.

Aiyo Sir…………………

What a shame !

Our doctors like the African barefoot healers running like Kenyan Marathoner  to treat an emergency .

In one of the private hospitals in Colombo , Flying Squad of Department of Health has raided to check whether striking  government doctor are working. I am told that the nurses who noted that squad is on the move ,he was smuggled out .

There are dengue expert consultants who are supposed to be on strike working in private hospitals doing yeoman service .

This is the best time for the state to break the back bone of the GMOA Union like Thatcher who broke Coal Miners Union.

Every year in Sri Lank can go to history book

Keith Noyar Year

Lasantha Wickrmathunge Year

Poddala Jayantha Year

Mervin Silva year

Rathupaswela year

Bank Bond scam year

And now we have Dengue year a and GMOA year

Dr Sarath Obeysekera

By Dr. Tilak S. Fernando Courtesy Ceylon Today

The news about the Duke of Edinburgh, who is married to one of the world’s famed women, the Queen Elizabeth II of England, after enjoying 70 years of marital bliss has gone viral on news and social media about his decision to throw in the towel from all Royal duties from November 2017 after serving as the longest consort in British history. He was 96 years old on the 10 June 2017. The Duke has, however, decided to remain and continue as patron, president, or member of 785 organizations he has links with.

Prince Philip was born in Mon Repos, formerly the summer residence of the Greek royal family in Corfu on 10 June 1921 to Prince Andrew of Greece and Denmark and Princess Alice of Battenberg. His paternal grandmother, grand Duchess Olga Constantinova of Russia, the daughter of Grand Duke Constantine Nikolayevich, was the second son of Tsar Nichols 1 of Russia.

In 1922 a military coup d’état in Greece overthrew his uncle King Constantine I. Simultaneously his father was arrested and court-martialed, found guilty and faced possible death. In the meanwhile, King George V (Queens’s grandfather) ordered the Royal Navy to rescue Prince Andrew of Greece and family and arranged for the entire family to go into exile in Paris and live in a house belonged to his father’s French-born sister-in-law Princess Marie Bonaparte. During the evacuation of the family baby Philip was carried to safety in a cot made out of an orange box!

George Mountbatten

In 1928 he was sent to England to live with his maternal grandmother and uncle George Mountbatten at Kensington Palace, London. In 1930 he went to Cheam School and later attended the Gordonstoun School in Morayshire. During the family upheaval, his mother was diagnosed as suffering from a mental disorder, schizophrenia, and ended up in a sanatorium. This made his father to move into a smaller apartment in Monte Carlo. Such compounded unhappy incidents made him spend most of his childhood in the care of his other family members, but never saw his mother until at the funeral of his elder sister, Princess Cécile of Greece and Denmark, known in the family as Cécile, who died on 16 November 1937 in a tragic plane crash.

In 1939 Prince Philip joined the British Royal Navy and completed his training at Dartmouth Royal Naval College. Until 1952 he remained in the Royal Navy and was actively involved during the World War II. He had once met Princess Elizabeth during her uncle’s (Duke of Kent) wedding as a bridesmaid. When Princess Elizabeth was 13 years old, King George VI visited the Royal Naval College in Dartmouth (during Philip’s first year) with Queen Elizabeth, Princesses Elizabeth, and Margaret. It was the moment Princess Elizabeth really noticed her 18-year-old cousin Philip.

Love at first sight

The chemistry of love between the two worked instantly, and the princess immediately fell head over heels for the dashing Philip. Subsequent correspondence between the two blossomed into a romance. Queen mother apparently was worried about the Princess getting obsessed with the very first person she came across, but she (Princess Elizabeth) picked up courage at the age of 21 and sought blessings from her parents to marry Philip. Three months later their engagement was announced. On 20 November 1947, the royal wedding took place at Westminster Abbey giving access to 200 million people wide across the world, after the Greek Prince renounced his own title and became naturalized, thereby a British citizen by paying £10. The King subsequently granted him the Duke of Edinburgh title.

Ambition

Princess Elizabeth’s aspiration has always been to be a lady at large in the country and to lead a relaxed life, yet the sudden demise of her father, King George VI on 6 February 1952, transmuted her to devote her whole life in an entirely unexpected dimension as the Queen of Great Britain and Head of the Commonwealth.

The new queen had not been groomed to handle up-to-the minute responsibilities in a monarchy that made her to devote her time on royal duties. The Duke too had not been trained to cope with new obligations that made the royal establishment ‘not to take him seriously’ as a result. It made him feel ‘unimportant,’ and was driven him into a ‘black depression’. To place matters into the right perspective a Royal Warrant authorized Prince Philip to ‘enjoy place, prominence and preference to be present next to her Majesty,’ despite the Duke having had to always walk one step behind his wife, which was regarded as an ‘impossibility for a man of his aggressive temperament.’

Personality

The Duke was a talented sportsman who was keen in playing polo regularly until 1971. He participated in four-in-hand carriage racing at several European and international and world championships, qualified as a pilot while attached to the Royal Air Force and gained his RAF wings in 1953, helicopter wings in 1956 and private pilot’s licence in 1959. Kindled by his college days at Gordonstoun, he set up the Edinburgh Award in 1956, which became one of the UK’s well-known youth self-improvement schemes. After being advised to keep out of the ‘Queen’s official duties’ he became involved in reorganizing the Royal estates at Balmoral and Sandringham and a warden of Windsor Park.

In private, the Duke has been the head of the family and visionary of the royal household. To the public, he appeared as a hot-tempered, irritable and no nonsense-approach member of the royal family with a mordant wit. In 1983 Prince Philip got into a bit of hot water with a pretty young fashion reporter in Canada when he bluntly asked her: “Are you wearing mink knickers?” Within minutes it was transmitted to the international media. Naturally, it was considered as a ‘heinous royal slip-up,’ although many failed to see the logic behind posing such a royal high command as the girl could have easily answered ‘affirmatively or negatively.’

It was often mentioned in the media that considering the enormous differences in their temperaments the marriage between the Queen and Prince Philip has worked well for 70 long years, whereas almost all the other royal marriages have foundered. One reason for the couple’s contentment is said to be their shared interests, although it was not regarded as a marriage made in heaven.

His excess energy always got him involved with many sports activities such as polo playing, sailing, flying, playing cricket, and fast-paced dangerous carriage-driving, and mainly working for the welfare of the youth. Over his 70-year-old marriage with Queen Elizabeth II, numerous stories have erupted, yet Duke of Edinburgh has been serving faithfully as the longest serving consort in the British history, as well as being the oldest partner of a reigning monarch.

Self-defeating

He is well known for being pathological about having policemen as guards anywhere near him or the Queen in the belief that “too much security is self-defeating“. He became a father when he was 26 years old and had his last son prince Edward born when he was 46.

Duke of Edinburgh seems to have few close friends since he is not regarded an easy buddy to have, because of the very fact that one has to necessarily agree with him; more so, he could be very unpleasant if others do not agree with his point of view.

tilakfernando@gmail.com

Statistics: Courtesy Unofficial Roayal.com, Daily Mail London, News Group Newspapers Ltd.

By Niranjala Ariyawansha Courtesy Ceylon Today

The Auditor General’s Department is set to reject the 2016 Annual Report of the Ministry of Finance, reliable sources told Ceylon Today.

They added that the 2016 annual report of the Ministry of Finance was a balance sheet which had nominal and false figures in terms of debit and credit. The AG has declined to approve the report. The sources further said that the AG had informed the Ministry that such a report will lead to the loss of people’s trust in the government with regard to public finances. The AG has proposed the Ministry of Finance to submit only a financial statement in place of the annual report, Ceylon Today learns.

For example, a deputy auditor points out that although 6 per cent was allocated for education, only 40 per cent of the allocations were granted.

“There is clear reason for that. The treasury has no money. But the government hoodwinked the people by telling 6 per cent of the budget had been allocated for education although only 40 per cent of the allocated sum was actually granted,” he explained.

The official further said that the allocated money had been actually transferred to the departments in the months of November and December leaving no time to utilize them.

“Many public organizations told us that they had no time to show their performances because they received moneys behind schedule,” he further said.

AG Gamini Wijesinghe vehemently criticized the actions of the Ministry of Finance on a number of times in the recent past. He pointed out that on several occasions the Ministry of Finance had released erroneous data on the economy of the country.

Consequently, Finance Minister Ravi Karunanayaka reprimanded the AG. The 2016 annual report of the Ministry of Finance was compiled when Ravi Karunanayaka was the Minister.

However, without rejecting the annual report, the AG stated that he might not express an opinion about the 2016 annual report. In this backdrop Parliament was deadlocked last Tuesday over the Finance Ministry’s 2016 Annual Report with the Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) insisting it was incomplete as the AG had not been given the necessary documents to make independent calculations presented in the report.

JVP stance

JVP MP Anura Kumara Dissanayake rejected the 2016 Annual Report, claiming that the tabled document was incomplete as it was without the audit opinion of the AG, he told the House.

Reading out the AG’s comment, which was annexed to the Annual Report, Dissanayake insisted: “As this is an incomplete report Parliament should reject it and send it back to the Ministry to include the AG’s opinion. In the absence of proper information he has refrained from making an audit statement.

“We all know that the AG’s opinion validates any annual report. But this report tabled today has no such opinion. So Parliament should only accept a complete report, especially from the Finance Ministry that is responsible for the management of public finances. This is an incomplete report. The AG has also mentioned that he will send in his opinion separately to the Parliament in accordance with Article 154 (6) of the Constitution. So it could be included in the report and resubmitted. We should consider this as a report tabled but incomplete.” Dissanayake stated.

However, in response to our query, an internal source of the AG’s Department said that the statement “I would not express my opinion” was actually the opinion of the AG. This statement meant that the AG had declined to comment, the sources further said.

Responding on behalf of the government Leader of the House Minister Lakshman Kiriella criticized the conduct of the AG. “If any Ministry did not furnish the required information, the AG should have informed Parliament about it. The main fault lies with the AG.

The report became incomplete because of him,” he added.

However, MP Dissanayake, rejecting Minister Kiriella’s claim, said it was wrong to accuse the AG and the government should not expect the AG to give his nod to whatever document sent to him without proper scrutiny.

Speaker Karu Jayasuriya referred the report to the Public Finance Committee to make a decision, adding that he does not wish to comment as to “who is right and who is wrong.”

Sri Lanka’s fiscal situation has been thrown into chaos by the AG, claiming that the national debt has been understated in 2016 as 79.3 per cent of Gross Domestic Product (GDP) by undercounting some of the loans, but actual liabilities are 83.3 per cent of GDP in the Finance Ministry Annual Report.

It is understood when studying the report that the AG has outlined a number of reasons for rejecting the 2016 annual report of the Ministry of Finance.

Even though the financial statements had been named as the financial statement of the republic, those were limited only to the transaction of the Consolidated Fund. As such the transactions and assets and liabilities of the provincial councils, local authorities, public enterprises and the other institutions owned by or under the control of the government had not been included in these financial statements. It is further observed that in terms of section 15(1) of the Fiscal Management (Responsibility) Act, No.3 of 2003, and the Ministry of Finance should publish the final budget position report.

The accounting deficiencies outlined by the AG with regard to the 2016 Annual Report:

According to the financial statements, the balance of credit of the government as at 31 December 2016 was Rs 8,793,959 million. The AG has pointed out that the balance is Rs 826,091 million deficient.

Accounting policy

The accounting policy in terms of the treasury bonds were amended in 2016. Accordingly, the balance of the treasury bonds as at 31st December 2016 was stated at Rs 487,061 million short.

The balance of the loans payable by the government as at 31 December 2016 relating to 7 loans agreements entered into by the government with foreign lending institutions amounting to Rs 332,305 million had not been included in the annual report.
The loan of Rs 7,550 million obtained by the Ministry of Defence from 4 state and private banks for the construction of the building of the Secretariat of Personal Identification had not been included in the financial statements.

Further, the comparison of the closing balance of foreign loans appearing in the financial statements with the 854-1 report of the Department of External Resources revealed a difference of Rs 1,505 million in the balance of 8 loan agreements.

B. According to the financial statements presented to audit, the receipts of foreign loans and payments of foreign loans during the year under review amounted to Rs 574,249 million and Rs 145,119 million respectively. Nevertheless, the test check carried out in that connection revealed that the receipts of foreign loans and payments of foreign loans had been understated by Rs 8,945 million and Rs 5,848 million respectively.

C. According to the financial statements the government had granted sub-loans amounting to Rs 169,547 million to various government institutions. The test check carried out in this connection, it was observed that the value of sub-loans had been understated by a sum of Rs 12,790 million in the financial statements.

D. According to the financial statements, the value of government investment in the public enterprises amounted to Rs 526,907 million whereas according to a test check, it was observed the net value of the investments had been understated by the Rs 29,140 million in the financial statements.

Even though the capital contribution to the Sri Lankan Airlines had been shown as Rs 55,388 million in the financial statements, according to the direct confirmation, that had been confirmed as Rs 51,157 million. As such it had been overstated by Rs 4,231 million in the financial statements.

Even though the capital contribution in the Ceylon Electricity Board (CEB) had been shown in the financial statements as Rs 269, 324 million, according to the direct conformation that had been confirmed as Rs 302, 695 million. Accordingly, that had been understated by Rs 33, 371 million in the financial statements.

E. According to the financial statements, the liabilities of the government (except public debt) as at 31 December 2016 amounted to Rs 207,514 million. However, a test check in this connection revealed that the liabilities had been understated by Rs 18,431 million in the financial statements. But it had been stated in the preparation of these financial statements a test check revealed that the accrual principal had been followed in the accounting for the creditors amounting to Rs 16,496 million under the lease. As such, it was observed that there was no uniformity in the preparation of the financial statements. F. According to the financial statements presented to Audit, the Public Revenue for the year under review amounted to Rs 1, 698,755 million and the following matters were observed during the test check carried out in this connection.

In terms of the Finance Act, No. 10 of 2015, every person who is engaged in the business of casinos should pay a sum of Rs 1000 million as one off levy in respect of each casino and that it should have been paid on or before 15 November 2015. Even though Rs 3,700 million out of Rs 4,000 million was received as at the date, it had not been disclosed in the financial statements.

Total arrears of revenue

The total arrears of revenue of the Department of Inland Revenue as at 31 December 2016 consisting of Rs 182,078 million being in defaulted taxes recoverable as at 31 December 2016, Rs 113,219 million the penalty thereon, both totalled Rs 295,297 million.

Similarly the arrears of revenue as at 31 December 2016 of the Department of Excise amounted to Rs 2,545 million. As such the total arrears of revenue of the two institutions as at 31 December 2016 amounting to Rs 297,842 had not been disclosed in the financial statements.

Even though the General Treasury had paid the interest payable by the Cooperative Wholesale Establishment, a sum of Rs 3,778 million it had not been brought to account in the Treasury books.

Action had not been taken for the write off of the loss of Rs 400 million in the year 2014 in the sale of 82 motor vehicles purchased for the Commonwealth Heads of Government Conference and that amount had been further included in the suspense account of the financial statements.

Non-compliances with Laws, Rules and Regulations

According to the financial statements for the year under review, the estimated budget deficit amounted to Rs 1,487,799 million and that represented an increase of Rs 313,819 million or 27 per cent over the preceding year.

According to the financial statements for the year 2016, the actual budget deficit amounted to Rs 666,139 million and that is a decrease of Rs 821,660 million from the estimated budget deficit. The actual budget deficit of the year under review amounted to 5.63 per cent of the estimated GDP. Accordingly, the budget deficit had exceeded the 5 per cent specified in section 3(a) of the fiscal Management (Responsibility) (Amendment) Act. No.15 of 2013.

According to the fiscal Management (Responsibility) Act. No.3 of 2003 as amended by the Fiscal Management (Responsibility) (Amendment) Act, No. 15 of 2013, the total liabilities of the government should not exceed 80 per cent of the GDP. According to the financial statements for the year 2016 the total liabilities as at 31 December 2016 amounted to Rs 9,864,512 million and that as compared with the estimated GDP of the year 2016 amounting to Rs 11,839,000 million represented 83 per cent. As such it was observed as an excess on the maximum limit on the liabilities as specified in the Fiscal Management (Responsibilities) Act.

The above liabilities do not include the value of the guarantees valued at Rs 563, 337 million issued to the banks for the loans obtained by the Public Enterprises on the General Treasury guarantees.

By Niranjala Ariyawansha Courtesy Ceylon Today

The World Bank (WB) has warned the government that the US$ 100 million loan facility in the pipeline for release in September will be suspended unless the Audit Bill is tabled without further delay in Parliament and approved by it.

Well-informed sources told this paper that this had come up at talks between officials of the World Bank, Finance Ministry and officials of the Auditor General’s Department on 16 June.

However, an adviser to the Cabinet Committee on Economic Management (CCEM) and a top official of the Finance Ministry who had attended the talks had been of the view that the Audit Bill could never get Parliament’s approval.

World Bank officials had expressed deep displeasure on hearing this remark, the source said.

However, the CCEM adviser had stressed that it was difficult to get the Bill passed by the legislature because ‘a top man in the government’ is also opposed to it.

A Finance Ministry official had pointed out that he was against its ratification as most of the ministry secretaries were opposed to the Surcharges Powers included in the Audit Bill.

The Auditor General’s Department source who participated in the discussion had emphasized that the Bill has to be passed by Parliament at any cost.

The World Bank officials who had supported his stance had stated that if they are to make the US$ 100 million loan facility available to Sri Lanka in September, then the Government has no other alternative but to persuade parliament to approve the Bill.

The World Bank officials are now planning to meet Auditor General Gamini Wijesinghe this week to further discuss the issue.

The Audit Bill will have to pass into law if Sri Lanka is to receive this loan facility from the World Bank. The discussion had focused on the conditions that Sri Lanka has to fulfill ahead of receiving the said loan facility.

It is also learnt that in these circumstances the Auditor General has decided to inform the President in writing, about resistance from top authorities to the Audit Bill.

The AG has informed the Speaker concerning the matter with the latter too being in agreement that the Bill has to be ratified forthwith.

A Government source said that the Speaker had informed the AG that the government was duty bound to fulfill the plethora of promises it had given to the public at the last election.

Though the Audit Bill was to be tabled in Parliament in December 2015 it had been put off until March 2016.

Opposition to the Bill has emerged from Ministers and MPs who resent some significant powers of the AG being vested in a Commission or similar body.Cabinet has directed the Draft Audit Bill to a Cabinet Subcommittee chaired by Minister Dr. Sarath Amunugama asking that the clause vesting the AG’s surcharges powers in a Commission be instead retained by the AG.

All trade unions of the AGs Department protested against the removal of the surcharge powers from the AG.

Meanwhile, President Sirisena has said at the G-7 Summit on 27 May that the Audit Bill will be approved by Parliament without any delay.

Against a backdrop in which the Government’s fiscal management is being critically challenged, the Auditor General’s Department and civil society representatives have urged the government often to have the Audit Bill immediately approved.

BY GAGANI WEERAKOON  Courtesy Ceylon Today

Former President Mahinda Rajapaksa left to Pakistan last Monday afternoon to participate, as the guest speaker, at an event held at the Pakistan National Defence University.

Speaking at an event organized by the Centre for Research and Security Studies (CRSS) and Global Village Space (GVS) Rajapaksa said terrorism is against the spirit of humanity and no country can prosper if people are compelled to live their lives under fear.

Delivering his speech on the topic of the talk which was ‘Sri Lanka’s Struggle for Peace and its Lessons for Pakistan and the Region,’ Rajapaksa said that Pakistan and Sri Lanka’s mutual relationship is sustained by cultural heritage, economies, and common stand on international issues.

“We are grateful for the unconditional and steadfast support we received from Pakistan. It is a matter of deep satisfaction that I was able to raise Sri Lanka’s voice with Pakistan. They have stood by us through thick and thin,” he said. Rajapaksa added there is no distinction between terrorists, mirroring the good versus bad Taliban debate in Pakistan.

He also said that in the case of Sri Lanka, armed forces provided unrelenting support, backed by actual and concrete actions on part of the government.

The former President said that successful anti-terrorism operations depend as much on internal factors as they do on external factors. Public education and support is necessary to thwart any sympathy or help for the enemy. There is no room for hypocrisy or double-dealing, he stressed.

In his concluding remarks, Rajapaksa stressed: “We must learn from one another, be productive and provide practical solutions.”

He further stressed on the need for more such dialogues and platforms to better understand the menace of terrorism and employ measures to combat it and achieve peace in the region.

Interior Minister Chaudhry Nisar Ali Khan said that stronger Pak-Sri Lankan partnership was key to promoting greater cooperation in the region and also a bulwark against the challenges facing the region including the issue of terrorism and poverty besides warding off any self-assumed notion of hegemony in the region, Pakistan’s ‘The Nation’ reported.

“This he said while talking to former President of Sri Lanka Rajapaksa, Percy Mahendra, at Punjab House in Pakistan on Thursday when the latter called on him along with his delegation,” says a statement issued by the Interior Ministry.

According to Pakistan media, Lt. Gen. (Retd.), Asif Yasin Malik has said, Pakistan has a lot to learn about peace-building from Sri Lanka, and there are a lot of parallels between the situations in the two countries vis-à-vis terrorism.

Former Pakistan High Commissioner to Sri Lanka, Seema Baloch has stated that the Sri Lankan Government took decisive action against terrorism.Following its success, Sri Lanka began to open its routes and increasingly integrate with the international community.

Speaking on the issue of human rights, she has blamed the international community for its double standards.

“In some cases we describe the lives of others as collateral damage and in other cases we emphasize it as civilian casualty,” she said.

Former Chief of Pakistan’s powerful spy agency Inter-Services Intelligence (ISI), Lt. Gen. Rizwan Akhtar who now heads the National Defence University while commending Rajapaksa has said that they do not find the accusations levelled against Rajapaksa when commanding the country towards peace by defeating terrorism as fair and just.

“Pakistan will stand by you at any given time,” he had said.

ISLAMABAD: Former president Mahinda Rajapaksa of Sri Lanka said Pakistan and Sri Lanka’s mutual long relationship is sustained by cultural heritage, economies, and common stand on international issues.

We are grateful for the unconditional and steadfast support we received from Pakistan. It is a matter of deep satisfaction that I was able to raise Sri Lanka’s voice with Pakistan. They have stood by us through thick and thin,” he said, says a press release on Wednesday.

He was speaking at an event organised by the Center for Research and Security Studies (CRSS) and Global Village Space (GVS). The topic of the talk was Sri Lanka’s Struggle for Peace and its Lessons for Pakistan and the Region.” He stressed that the topic of the event was of great relevance and interest for the region.

The event was chaired by Lt. Gen. (R) Asif Yasin Malik. He said Pakistan had a lot to learn about peace-building from Sri Lanka, and there was a lot of parallel between the situations in the two countries vis-à-vis terrorism.

In her introductory remarks, former ambassador to Sri Lanka Seema Baloch stated that the Sri Lankan government took decisive action against terrorism. Following its success, Sri Lanka began to open its routes and increasingly integrate with the international community. His Excellency is a leader of the masses,” she stated while introducing Ex-president Mahinda Rajapaksa.

In his comments, Rajapaksa said there was no distinction between terrorists, mirroring the good vs. bad Taliban debate in Pakistan. He said that terrorism is against the spirit of humanity and no country can prosper if people are compelled to live their lives under fear. In the case of Sri Lanka, armed forces provided unrelenting support, backed by actual and concrete actions on part of the government. It was a difficult task, one that could not be possible without public buy-in.

Successful anti-terrorism operations depend as much on internal factors as they do on external factors. Public education and support is necessary to thwart any sympathy or help for the enemy. There is no room for hypocrisy or double-dealing,” he stressed.

In his concluding remarks, Rajapaksa stressed that we must learn from one another, be productive and provide practical solutions. He further stressed on the need for more such dialogues and platforms to better understand the menace of terrorism and employ measures to combat it and achieve peace in the region.

Shenali D Waduge

There are 50 Muslim majority countries in the world. Since 1980 Syria has become the 14th Muslim country US has illegally bombed & invaded. At the same time there are also 5 Muslim countries that support US airstrikes on Syria – Saudi Arabia, Qatar, United Arab Emirates, Bahrain and Jordan. However, we now come to learn that Qatar has fallen out of favor with Bahrain, Egypt, Saudi Arabia and UAE. Just the other day the Great Mosque of al-Nuri in Mosul, Iraq was completely destroyed by ISIS. ISIS comprises Muslim militants but trained by US/West. Amnesty International says US supplied $1.3billion worth arms to ISIS in 2016 alone! So why are Sri Lanka’s Muslim leaders playing with fire by inviting the US to interfere in Sri Lanka’s internal affairs? Have they not learnt from what eschewed when LTTE issue became internationalized and armed struggle became a geopolitically used trump card against a sovereign nation?

The 14 Muslim countries that have been victims of US aggression

1. Iran (1980, 1987-1988),
2. Libya (1981, 1986, 1989, 2011),
3. Lebanon (1983),
4. Kuwait (1991),
5. Iraq (1991-2011, 2014-),
6. Somalia (1992-1993, 2007-),
7. Bosnia (1995),
8. Saudi Arabia (1991, 1996),
9. Afghanistan (1998, 2001-),
10. Sudan (1998),
11. Kosovo (1999),
12. Yemen (2000, 2002-),
13. Pakistan (2004-) and now
14. Syria.

The list however omits bombing of Muslim countries by US/West Muslim satellite states. Saudi Arabia has been bombing Yemen a fellow Muslim country leaving the nation in virtual starvation. Now Qatar is facing sanctions too.

In 2016 USA under orders of Muslim President Barak Obama dropped 26,171 Bombs on 7 Muslim-Majority Countries (Syria, Iraq, Afghanistan, Libya, Yemen, Somalia, and Pakistan)

Afghanistan was recipient of at least 1,337 bombs. US has been illegally occupying Afghanistan since 2002.

In 2015 under the same Muslim President, US dropped at least 23,144 bombs on six Muslim-majority countries

US & NATO have destroyed Libya and killed its leader Gaddafi. Libya was the richest country in Africa today after 5 years of ‘liberation & democracy’ delivered by the West, Libya has been declared a failed state. Libyans under Gaddafi enjoyed not only free health-care and free education, but also free electricity and interest-free loans. Now thanks to the West’s democracy healthcare is about to collapse, Libyans are fleeing their country, professionals are fleeing their country, it’s a free terrain for all types of men in arms, women are unsafe. Under Gaddafi even UNHRC praised him for women’s rights!

After attacking these countries the US has been building military bases in Afghanistan, Pakistan, Kazakhstan, Uzbekistan, Tajikistan, Seychelles, Kenya, South Sudan, Niger and Burkina Faso.

Amnesty International claims that in 2016 US supplied $1.3billion worth in arms to ISIS. The Islamic State of Iraq and the Levant (ISIL/ISIS) Its strength is estimated to be 80,000. Al-Nusra Front formed in 2012 is said to have 20,000 cadres. Free Syrian Army emerged in 2011 with the help of US, Turkey, Saudi and has a strength of 100,000. These are all Muslims killing Muslims at the behest of the West. That’s just one side of the story.

There are 3.5million Muslims living in the US.  Immediately after 9/11 – 481 documented hate crimes against Muslims in 2001. Muslims in Sri Lanka complaining about hate crimes must read this to realize the extent of open abuse Muslims who are living in the US are subject to on a daily basis – https://www.nytimes.com/2016/09/18/us/politics/hate-crimes-american-muslims-rise.html

In 2016, a New York Imam and his assistant were killed in cold-blood. Between March 2015 and March 2016 – 180 reported incidents of anti-Muslim violence. 18 incidents per month during the 12-month period, including 12 murders, 34 physical assaults, 49 verbal assaults or threats against individuals and institutions, 56 acts of vandalism or destruction of property, nine arsons, and eight shootings and bombings. (Council on American-Islamic Relations (CAIR))

The Huffington Post’s Islamophobia tracker recorded 87 acts of aggression

No statistics will admit the open racism and hate speech Muslims in US are subject to. But over in Sri Lanka, the Muslims appear to be playing a double game and courting the very country that is on a witch hunt against the Muslims, knowing that the West is eyeing Sri Lanka for geopolitical reasons and knowing that the West is using the minority card as its trump card to arm-twist Sri Lanka. This is totally unprincipled and against the very norms that the Muslims claim to practice.

We saw the first of these practices in the manner that the Chief Minister in the East openly ridiculed a naval officer just to score brownie points from the same US ambassador who was grinning sheepishly from a side.

When EU nations, UK & US are attacking Muslim citizens living in their countries while also dropping bombs galore upon Muslim nations, the US envoy in Sri Lanka is issuing demarches to Sri Lanka asking us to protect places of religious worship. We are compelled to wonder whether these attacks have some scheme and whether the culprits are even known for the news propaganda is of religious places being attacked and shop-a-day attacks. Unless it is planned, whoever attacks shops on a daily basis!!! That gave the scheme away!

We cannot understand what this chemistry between the Islamic world and the west is all about. From ancient times they had been killing each other and then they cannot do without the other and together they end up making a nightmare to the rest of the inhabitants in the world. They bomb Muslim countries to the stone age, destroy their ancient cities, mosques etc but then insist that non-Muslim majority countries allow them to proliferate mosques, madrassas and encourage all types of extremism especially in the countries that the West eye for geopolitical/trade/resource advantage.

It cannot be that the Muslim community is unaware of these dynamics. Leaving aside the opportunism of Muslim politicians at least the learnd Muslims general public should understand what the US & West are upto the neoliberal agenda clearly establishes their desire to return to Asia and loot what they could not do under colonial rule.

Shenali D Waduge

http://www.globalo.com/the-9-groups-fighting-in-syria/

http://www.zerohedge.com/news/2015-05-23/secret-pentagon-report-reveals-us-created-isis-tool-overthrow-syrias-president-assad