එස්. අකුරුගොඩ

අද අප රටේ බොහෝ දෙනෙකු රටේ ඈත ඉතිහාසය තබා මෑත ඉතිහාසයවත් හරිහැටි නොදන්නෝ වෙති.  දුටුගැමුණු රජු මහා දුෂ්ඨයෙක් බවත් රුවන්මැලි මහා සෑය මහා පාපකර්මයක් බවත් කියන අලූත් පරපුරේ ඊනියා විචාරකයින් මෙන් පෙනී සිටින මන්දබුද්ධිකයින් මෙන්ම අප රටට බ්‍රිතාන්‍යයෙන් නිදහස ලැබුන වර්ෂය හෝ ජනරජයක් කල වර්ෂය වත් නොදන්නා වත්මන් පරපුරේ සුපිරි ගායකයින් රූපවාහිනී නාලිකා තුලින් දැකිය හැක්කේ එබැවිනි.

එකදහස් නමසිය හැත්තෑ දෙකට පෙර ද්විතීය පාසැල් අධ්‍යාපනය නිමකළ නිසා අපට අපේ ඉතිහාසය ඉගෙනීමේ අවස් ථාව ලැබුනි. 1970 දී පතකළ මන්ත්‍රි කෙනෙකවූ එවකට ගම්පොල සහිරා විද්‍යාලයේ විදුහල්පතිව සිටි බද්යුද්දීන් මොහොමඩ් අධ්‍යාපන ඇමතිව සිටියදී ඉතිහාසය, සිoහල සාහිත්‍යය, ප්‍රජාචාරය වැනි විෂයන්  පාසැල් විෂය මාලා වෙන් ඉවත්විය. එවැනි විෂයන් හැදෑරු උපාධිධාරීන්ගේ රැකියා විරහයිත භාවය, 1971 ජ.වි.පෙ. කැරැල්ලෙන් ඉඟිකල තරුණ විරැකියාව ආදිය මෙම විෂයන් ඉවත් කිරීමට හේතූන් වශයෙන් එදා සැලකුවද, එහි දිගු කාලීන ආදීනව දැන් පැහැදිලිව පෙනෙන්නට තිබේ.

2015 ජනවාරි 8 දා අප රටේ සිදුවූයේ අන්කිසිවක් නොව, ඉතා පැහැදිලිවම විදේශීය බලවේගවල ඔත්තු සේවාවන් මගින් ඔවුනට මෙහෙයවියහැකි පාලක පිරිසක් ගෙන ආ පාලන පෙරළියකි. ඒ සඳහා උතුරු නැගෙනහිර සිදුකල මහා පරිමාණ ඡන්ද මoකොල්ලයට අමතරව මෑත ඉතිහාසයවත් නොදත් ඊනියා අලුත් පරපුරත් කල දායකත්වය අපමණය.

ජාතික, අන්තර් ජාතික  සහ ආර්ථික පිළිවෙත් සැසඳීමේදී වත්මන් ශ්‍රීලනිප ය හා එජාපය අතර කිසිදු වෙනසක් දක්නට නොලැබුනද, ශ්‍රීලනිපය ආරම්භයේ සිට 1994 තෙක් සහ 2005 සිට 2014 තෙක් එම පිළිවෙත් අතර සැලකියයුතු වෙනසක් විය.

සිරිමා බණ්ඩාරණායක මැතිණිගේ නායකත්වය යටතේ ශ්‍රීලනිපය රජීව්-ජේ.ආර්. ගිවිසුමට හා  13 වෙනි සංශෝධනය ට විරෝධය පලකලා පමනක් නොව, පළමු පලාත් සභා ඡන්දයද වර්ජනය කළේය. චන්ද්‍රිකාගේ යුගයේ (1994-2005) හැර 2015 තෙක් එම පක්ෂය පෙඩරල් ක්‍රමය ප්‍රතික්ෂේප කරමින් ඒකීය රටක් වෙනුවෙන් ඇප කැප විය.

චන්ද්‍රිකා, එකලොස් වසරක පාලන කාලය තුලදී, ශ්‍රීලනිපයේ ප්‍රතිපත්ති ‘උඩු යටිකුරු’ කරමින් ඇගේ සුප්‍රකට ‘ බලය බෙදීමේ පැකේජය”,  ‘ පශ්චාද් සුනාමි මෙහෙයුම් පාලන සැලැස්ම ‘(P-TOMS), ‘හවුල් යාන්ත්‍රණය’ (JM), ‘අන්තර්කාලීන ස්වයoපාලන අධිකාරිය’ (ISGA), යනාදී විවිධ උපක්‍රම මගින් පෙඩරල් පාලනයක් ඇතිකරීමට අසාර්ථක උත්සහයක් දැරීය. තමන් එදා මැවූ  පෙඩරල් සිහිනය කෙසේ හෝ ලබාදීමට ඇය දැන් යලිත් වරක් සියලු  විදේශීය බලවේග, බලලෝභීන්, බෙදුම්වාදීන්, පරගැත්තන් ආදීන් හා එක්ව කරලියට පැමිණ සිටී. ඇයව මෙහෙයවන විදේශීය බලවේගයන්ගේ හා බෙදුම්වාදීන්ගේ සිoහල බෞධ විරෝධී නාදයේ දෝoකාරය ඇයගේ මුවෙන් අන් කවරදාටත් වඩා දැන් විටෙන් විට පිටවේ.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මගින් ශ්‍රීලනිපයේ ඉතිරිවී ඇති කිසියම් ජාතිකත්වයක් ඇතොත් ඒ සියල්ලද බිඳදා ඇයට බාරදී ඇති සියලු දූත මෙහෙයන් අවසන් කරනතෙක් ඇය පිටුපස සිටින බලවේග  වලට කලහැකි සෑමදෙයක්ම කරනු ඇත. ඉතිරි හරිය රනිල් ලවා කරවා ගනු ඇත.

පාර්ලිමේන්තුවක ප්‍රධාන කර්යභාරය වනුයේ නීති සෑදීම හා සංශෝධනය කිරීම, රටක පැවැත්මට බලපෑ හැකි කාලීන විෂය න් විවාදයට ලක්කිරීම , රජයේ වැඩකටයුතු නිරීක්ෂණය කිරීම සහ අභියෝගයට ලක්කිරීම,  රජයේ වියහියදම් පිරීක්සීම සහ අනුමතකිරීම  වේ. ආණ්ඩුක්‍රම  විය්‍යවස්ථා ව යනු රට මෙහෙයවන නීති පද්ධතිය හෙවත් ‍න්‍යාය පත්‍රයයි. එහි මූලික අරමුණ විය යුත්තේ රටේ අනන්‍යතාව රැක ගනිමින් ස්වෛරීභාවය හා ස්වාධීනත්වය තහවුරු කිරීමයි. එම අරමුණු මොනවාදැයි වටහා ගැනීමට රටේ ඉතිහාසය පිළිබඳවත් කිසියම් ප්‍රමාණයක මූලික අවබෝධයක් තිබිය යුතුය.

තමන් බලයට පත්කළ බටහිරයන් හා ඉන්දියානුවන්ට වී ඇති පොරුන්දු හා ඔවුන්ගේ මනදොල සපුරාලීමට වත්මන් පාලකයින් බැඳී සිටින බැවින් ඉදිරි මාස කිහිපයතුල ඒ සඳහා අවශ්‍යය සියලුම විය්‍යවස්ථා හා නීති රීති සම්පාදනයට ප්‍රමුඛස්ථානයක් ලැබෙනු ඇත.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විදුර වික්‍රමරත්න මහතා කළ ප්‍රකාශයකට අනුව වත්මන් පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීන් 93 කට (42%) අපොස සහතිකයවත් නැත.  මෙයින් අදහස් කරනුයේ ඉතිරි 58% රටේ අනන්‍යතාවය, ස්වෛරීභාවය හා ස්වාධීනත්වය ගැන අවබෝධයක් ඇත්තේය යන්න නොවේ. රටේ ඉතිහාසය තබා නිසි අධ්‍යාපන මට්ටකමවත් නොමැති පාර්ලිමේන්තු නියෝජනයක්  තුලින් සම්මතවිය හැකි විය්‍යවස්ථා, නිති රීති වලින් රටේ අනාගතය කෙබඳු වේවිද යන්නය.

ශ්‍රීලනිප ය හා එජාපය, පක්ෂ දෙකම, අද තම තමන්ගේ පෞද්ගලික ඉලක්කයන් සපුරා ලනුවස් ඕනෑම පාවාදීමක් කිරීමට පෙළඹෙන දුෂිත දේශපාලඥයින් රැලකගේ රජදහන් බවට පත්වි ඇත. එසේ නොවන ශ්‍රීලනිපයේ සුලු පිරිසක් හෝ මේ තීරණාත්මක අවස්ථාවේදී විපක්ෂයේ සිටිමින් රට දැය වෙනු වෙන් පෙනී සිටීම අගයකළ යුතුය.

ජාතියේත් රටේත් අවාසනාවට දුර නොදක්නා පරගැති චරිතයන් වන එම පක්ෂ වල වත්මන් නායක කරකාදීන් තමන් මෙහෙයවනු ලබන, අපේ රට අපට අහිමි කරවන  බලවේග වල පදයට නටමින්, බලය අයුතු ලෙස යොදමින්, තමන් නායකත්වය දෙන රටට  වන හානිය තඹ ශතේකට නොතකා, කෙසේ හෝ බලයේ රැඳීසිටීමට කලහැකි සෑම දෙයක්ම කරමින් සිටී.

එස්. අකුරුගොඩ

H. L. D. Mahindapala

Instead of emotional discussions as to our historic origins and glorious pasts, let us come into grips with what we during the last 68 years after Independence have lived and suffered. By reflecting on the past sufferings and our own mistakes, we all can learn a lot and prepare for the future.” – Fr. S. J. Emmanuel, (Comments, Colombo Telegraph, 24/1/2016)

1. J. V. Chelvanayakam, the ideological father (Thanthai) of Vadukoddian violence, escaped death at the hands of Velupillai Prabhakaran – the merciless killer of Tamils — only because he died of natural causes. Had he lived a little longer he would have been eliminated by the very forces of violent politics he  fathered in his Vadukoddai Resolution. He would have been gunned down along with his loyal deputy, Appapillai Amirthalingam – the Tamil political leader who was the Godfather to the boys”armed with the violence legitimised in the Vadukoddai Resolution. Chelvanayakam was lucky to have escaped the wrath of Prabhakaran and passed away with dignity without falling a victim  to his  own violence which he embedded in the Vadukoddai Resolution. The Vadukoddai Resolution was  aimed  at targeting the Sinhalese. But it boomeranged and decimated the Tamils. At Vadukoddai he uncorked the explosive racist bottle and let loose the violent Tamil genie lurking inside — and the rest, of course, is history that led the Tamils all the way to Nandikadal.

The collective responsibility of adopting a military solution in the Vadukoddai Resolution falls  on the  heads of  the Vellahla leadership of Jaffna and  not  the Tamil people at the grass root level. Peninsular politics was always determined by the English-educated, Saivite, Jaffna Vellahlas (ESJVs). The lesser castes had neither the education nor the political and economic power to challenge the all-powerful ESJVs. Prof. A. J. Wilson states that the upper-caste Vellahlas dominated the Tamil United Liberation Front (TULF) and the Federal Party (FP). (p.138 – S. J. V. Chelvanayakam and the Crisis of Sri Lankan Tamil Nationalism, 1947 – 1977, A Political Biography, A. J. Wilson, Lake House). The leadership that steered the Vadukoddai Resolution also came from the ESJVs.  They were hoping to ride on the backs of the violent Vadukoddian boys” – mostly low-caste — to the seats of  power. But the boys” born out of the Vadukoddai Resolution  had plans of their own. They were planning to grab power for themselves, not to hand over the fruits of their sacrifices to a feudal ancien regime dominated by the Vellahla leadership.

When Chelvanayakam legitimised the use of guns and bombs, as per the Vadukoddai Resolution on May 14, 1976, it was his last and desperate bid to salvage his separatist  politics. He went through every word of it before it went up for ratification at the first national Convention of the TULF held in Vadukoddai. ( p. 128 – Ibid)  It was a critical document that was designed to achieve his ultimate ambition. And his ambition was to go down in Tamil history as either a Jinnah who created Pakistan or a Mujibir Rahman who created Bangladesh. But there were no signs, even in the distant horizon, of a separate state coming his way to justify his Apocalyptic politics.

Besides, his age had caught up with him. In a speech delivered in Batticoloa on May 11, 1975 he said : I am seventy-seven years old now and even in this old age I am fighting for the liberation of the Tamils because I am aware of the dangers that are lurking  for the Tamil community in the Eastern Province. There is no other alternative for the Tamils to live with self-respect other than fight to the end for a Tamil Nad (i.e., a Tamil state” ( p. 127 – Ibid, quoted from The Ceylon Daily News, May 12, 1975). The sum and substance embedded in the Vadukoddai Resolution was the fight to the end for a Tamil Nad”. But he was 78 when he launched his ill-fated Vadukoddai Resolution. At this stage he was also feeble and his Parkinsons disease did not give him any hope of realising his separate state within the limited time available to him. He was in a desperate hurry to achieve his ambition. Vadukoddai Resolution was his short, nasty and brutish” route to achieve his elusive Eelam. And he was fully aware that his desperate military solution would drag his people into a bloody war – a risky gamble with no guarantee of winning. It was a gamble that could go either way. Grimly warning that not even the most powerful government cannot control possible consequences” of separatism he said : He is a brave man who can prophecy the the result.” ( p.67 – Ibid) Looking back, it is legitimate to ask whether he could have been a father to the Tamils” when he had pushed all the Tamils children over the Vadukoddai cliff into the hell of Nandikadal.

The decision to go for a military solution was a mission dreamed up by Chelvanayakam and his Vellahla desperadoes who believed, mistakenly, that they could replicate what Jinnah did to India or Mujibir Rahman did to Pakistan. Blinded by his racist fanaticism Chelvanayakam failed to grasp that he was making the biggest blunder of  his life. Not only was his decision to go for a military solution doomed he was also handing over the power in the peninsula, which was in the hands of the Vellahla elite even under colonial rulers, to the boys” of his Vadukoddai Resolution.  Tragically for the Tamils, the immature, power-crazy boys” went berserk eliminating first the fathers of the Vadukoddai Resolution. The irony is that children of the Vadukoddai Resolution devoured the arrogant fathers who met in Vadukoddai.  Jaffna would never be same again. The Vadukoddai decision to go for  a  military solution stands as a monument to Chelvanayakam’s folly.

The Tamil leadership paid with their lives for committing the crime against  peace. A crime against peace, in international law, refers to “planning, preparation, initiation, or waging of wars of aggression, or a war in violation of international treaties, agreements or assurances, or participation in a common plan or conspiracy for the accomplishment of any of the foregoing”. This definition of crimes against peace was first incorporated into the Nuremberg Principles and later included in the United Nations Charter.”  (Wikipedia). The Vadukoddai Resolution comes within the definition  of a crime against peace outlined in the quote  above. It is comparable to Hitler rejecting peaceful alternatives and declaring war against peaceful nations. Excuses were manufacture to exculpate Hitler’s belligerency. But the Nuremberg trials dismissed those excuses as invalid. The initial act of committing the crime against peace and the subsequent war crimes and crimes against humanity that followed from the crime against peace reigned supreme at the Nuremberg watershed.

Without any compunction or concern for the consequences that would flow from their decision the Tamil Vellahla elite, led by Chelvanayakam, declared war when it urged the Tamil youth to take up arms and never cease to fight until they achieve Eelam.” No other leadership in any other community has officially declared war as a political tool to achieve racist objectives. In pursuance of the Vadukoddai Resolution the Tamil leadership financed, directed, propagandized, aided, abetted, and lobbied in Western capitals. The plotting, planning, preparing, initiating action that led to the declaration of war question the capacity of the Tamil leadership to make viable, rational and peaceful decisions on behalf of the Tamil people. After committing the crime  against  peace it was rather comic to see  them posing as non-violent Gandhians.

It is the Tamil leadership that should be held responsible for launching, prolonging and, finally, rejecting  all peace offers guaranteed by the international community, which eventually perpetuated the longest running  war in Asia. It was a futile war which killed the most number of Tamils by the violent forces legitimised in the Vadukoddai Resolution. The Tamils argue that  it was the Sinhalese who hit them first. They say that  it was the Sinhalese  who created Prabhakaran. If so why didn’t the other two Tamil-speaking communities also produce their Prabhakarans? Why didn’t the other two Tamil-speaking communities pass resolutions similar to that of the violent Vadukoddai Resolution, or  join the Thamil Makkal Payasoom – a pan-Tamil movement launched by Chelvanayakam to confront the Sinhalese collectively? Why was violence chosen as a political tool by the Jaffna Tamils only when non-violent democratic alternatives were available to resolve ethnic differences, as seen in the peaceful political strategies of the other two Tamil-speaking communities : the Muslims and the Indian Tamils?

From on overall perspective there was no valid rationale  to commit a crime against peace. The cost of  this arrogant decision to dictate terms  to an elected government through violence was paid by the grass root Tamil people while the ESJV elite, flew out of the hell they created, to greener pastures in Western countries. Besides, the direct consequence of the ill-fated decision  to wage was to create a cruel fascist regime headed by a racist megalomaniac. Power slipped almost imperceptibly from the ESJVs to a school drop out, Velupialli Prabhakaran. This Tamil Pol Pot” (The New York Times) turned his neck of the woods into the most barbaric enclave of ruthless racism, complete with ethnic cleansing. It was the worst ever fascist regime to rule any part of the nation throughout its history. The only other instance was when Sankili marched down  to Mannar and massacred 600 Tamil Catholics on the Christmas eve of 1544. The hate politics embedded in the Vadukoddai Resolution perverted national politics at all levels. It enthroned racist politics, legitimised Tamil violence, engendered Tamil fascism, enforced ethnic cleansing, and caused the most amount  of Tamil deaths which left the Tamils as the helpless victims of their leaders’ folly. It is a political document  that raised the hopes of the Tamils without producing any tangible or lasting results. Their crime against  peace, like all crimes agaienst peace, did not pay any dividends to the Tamils or to the rest of  the nation.

The post-Vadukoddai period, in particular, contained all the ingredients of Hitler’s fascist movement. It was loaded with hate politics, racism, fascist tyranny, lawlessness, loss of dignity and liberty to the Tamils, mob violence of armed youth, absence of rule of law, kangaroo courts, personality cult, deification  of the Supreme Leader, forcible recruitment of young children, demonizing of perceived  enemies, and above all, committing  the crime against peace, crimes against humanity and war crimes. In other words, the Tamil leadership turned into a gang of war criminals. In some key respects the Tamil leadership began and ended like the Nazis of Germany. And  the rag-tag remnants of the Vadukoddai Resolution left over are behaving very much like the neo-Nazis, wrapping themselves in the most obscene flag  symbolizing only  brutality and violence.

The unravelling of the violence  endorsed in the Vadukoddai Resolution snaked its way to Nandikadal, deflating Tamil arrogance and reducing  them  to humiliating  victims of their own folly. In the end, the Tamil collective leadership that drafted and legitimised violence in the Vadukoddai Resolution were fated to face the truth of the Biblical maxim which states that those who live by the sword shall die by the sword. The Tamil leadership dropped all pretence of being non-violent Gandhians and officially endorsed a violent military solution only to reap what they sowed. Chelvanayakam is responsible for closing down all possibilities of peaceful co-existence by deliberately opting for the military solution. He steered the Vadukoddai declaration of war to its climactic point of legitimising violence and committing the crime  against peace. He opened the floodgates of violence. There were pressures on him no doubt. But he brought those pressures upon himself by garlanding  the Tamil assassins and accepting the blood-red pottu placed on his forehead by a Tamil militant who drew the blood from his veins. (Wilson – p. 119).  His alleged commitments to non-violence vanished at Vadukoddai when he went through the wording of the Vadukoddai Resolution with a fine comb and approved the text. (Ibid. – p. 128).

Leadership, in one sense, is all about knowing when  to fire and  when to withdraw and confine  the troops to barracks.  His political  career indicates that he was a general who let loose his undisciplined forces to scatter bullets in all directions, particularly the Tamils. The firing of his forces missed the target and ricocheted to slaughter his own people.

In  passing the Vadukoddai Resolution the traditional leadership of Jaffna lost its grip on peninsular politics. The Tamil youth who were asked to take up arms did just that and overthrew  the  fathers of  the Vadukoddai Resolution as dodos of a pre-historic era. They were seen not only as doddering creatures from  the Jurassic Park but also as inimical forces retarding the progress of the Vadukoddai Resolution. In their calculation the  old guard had to be eliminated and the sons of  the Vadukoddai Resolution had no compunction in decimating  the fathers. Vadukoddai Resolution turned out to be a symbolic act. It represented the removal of the old feudal guard and radicalising  Jaffna by breaking down the  rigid caste structures. Jaffna  has been hiding behind the cadjan curtain – the ubiquitous shield of casteism — for too long. It had to go. It was refusing doggedly to join the forces of modernity creeping into every nook corner of the 20th century.  Not even S. W. R. D. Bandaranaiake’s radical legislation contained in the Prevention of Social Disabilities  Act of 1957 was successful  in breaking down the caste barriers. The ESJVs were well entrenched in strategic positions  to undermine any threat to  their casteist  power and privileges.

It needed an internal explosive force to challenge and eradicate, if possible, the entrenched forces of Vellahalaism that had taken root in the casteist soil of Jaffna.  The greatest positive role of Prabhakaran was in dismantling the casteist structure and radicalising Jaffna. Anecdotal evidence told tales of the low-caste LTTErs marching  into Vellahla house, sitting in places where they were forbidden to sit  earlier, and demanding  that  they be served with porichchi koli by the Vellahlas.  But that seems to be short-lived. The recrudescence of the old Vellahla casteism is seen once again after the elimination of Prabhakaran. Confirming this new trend Daya Master, the English translator to the Vanni regime, told the Indian journalist Padma Rao Sundarji: There is another thing. It is sad but interesting. If you remember, the LTTE liked to boast that it had done away with the caste system. In some ways, it had. But the former cadres of the LTTE, upon returning to the mainstream of Tamil society, are facing many problems, especially the women. They are being treated and shunned like outcastes. So, in a way, there is a rebirth of the caste system in Tamil society in the formerly LTTE-held areas. I hear that many of them are finding it very hard to handle.” –  (Chapt 7, SRI LANKA, A NEW COUNTRY, Jaffna : A former Tiger is a TV producer.)

Irrespective  of  this set back, the Vadukoddai Resolution should be read as the starting point of the modern era  in Jaffna. The unintended consequence of the violence endorsed in the Vadukoddai Resolution was to blow up the concretised layers of  feudal casteism. Clearly, the Vadukoddai Resolution was meant to retain and consolidate the power of the ESJVs. But it didn’t work quite that way. With the Vadukoddai Resolution the Vellahla leadership not only dug the graves of the ESJVs but also the fascist casteist system that oppressed and enslaved the dalits of Jaffna. In this respect Prabhakaran  became more important than Chelvanayakam.

That trend continues to this day, though there are reports of the Vellahlas raising their heads  again, now that Prabhakaran is no longer there  to keep them in check. In the quirky world of Tamil politics, Chelvanayakam seems to be less relevant to contemporary Tamil politics than  Prabhakaran – the first born child of the Vadukoddai declaration of war. The first son of the Vadukoddai Resolution has overtaken Thanthai (the father). The Tamils have moved away from Chelvanayakam as their iconic leader. He no longer inspires the post-Nandikadal generation of Tamil activists. Nor is he the ideal invoked for political action.

For one thing the Tamil movement abroad has been taken over by those who were close to Prabhakaran. Consequently, Chelvanayakam has come down several pegs in the living memory of Tamil activists.  The walls of the  sitting room pictures of Tamils in the Diaspora  are covered with either portraits of Prabhakaran in  heroic poses, or with one of the householders posing next to him  to indicate their affinity and commitment to their avowed leader. In some houses they light the traditional oil lamps as pooja to images of Prabhakaran – lamps  which are lit only for their gods. Public rallies fly the monstrous flag designed by a cheap Chennai street painter to the specifications of Prabhakaran. The face that flies in some flags is that of the biggest killer of Tamils and not that of Chelvanayakam, the Thanthai. Of course, they pay lip service to Chelvanyakam as a museum  piece. But when it comes to  realpolitik they have no qualms in opting  for Prabhakaran.

There is a slight shift towards Chelvanayakam where the old guard is still in command in Jaffna. That is mainly because they are under pressure not  to invoke the counter-productive image of Prabhakaran. Embracing Prabhakaran is not profitable for marketing Tamils internationally, particularly with India. A  shift towards him is bound to provoke a backlash which will undermine the authority of the Old Guard, both  nationally and internationally, in this age of anti-terrorism.  So nominally they are obliged to recite the Chelvanayakam mantra” but, in their heart of hearts, they too have a sneaking commitment to their ruthless killer, Prabhakaran. It was his power to kill that inflated his image into mythic proportions. Chelvanayakam only defined the ideology for Tamil violence. It was Prabhakaran who transformed the ideology into a ruthless force, though only for a brief while. So he shines over Chelvanayakam as the doer and not the theoretician.

The desperate attempt to regroup is also centred on Prabhakaran who is elevated to the level of a demi-god. In the  absence of a worthy hero they hail Prabhakaran – the biggest killer of Tamils – as their greatest hero. Chelvanayakam  is overshadowed by killer Prabhakaran. No other Tamil leader has received the kind of adulation that  has been given to Prabhakaran. Clearly, the Tamils will not commemorate his birthday (November 27) , wrapped in his beastly Tiger flag, with such fervour, if they thought that their dear leader” was also not their greatest leader”.   This leads to two critical questions : 1. Is Prabhakaran – the biggest killer of Tamils – the ultimate repository of Tamil greatness? And (2) if so, what does it say of the Tamil culture? He demanded so much from the Tamils and gave nothing back to them except pain, suffering, death and destruction. How  can such a failed figure be hero-worshipped by the community which was whipped into total submission?

Fascist tyrants  who had  driven their people to death, destruction, defeat and  humiliation have been rejected by civilised societies after the political victims had recovered from their traumatic experiences. Hitler, Mussolini, Pol Pot and their ilk have gone down with their fascism into the dustbins history as the scum of civilised societies. But Prabhakaran, the Tamil fascist killer, seems  to be the exception. This questions the bruited values of the Jaffna culture more than Prabhakaran who came out of the womb of Jaffna.

The question that haunts the living who came out of his fascist nightmare is : why do the Jaffnaites, particularly those in the Tamil Diaspora, hero- worship Prabhakaran to whom they gave everything and got nothing in return? Are the Tamils a bunch of dehumanised, sado-masochists with a pathetic penchant for wallowing in their own misery?

To be continued

Shenali D Waduge

 Of late foreign-funded petitions are seen highlighting cruelty against elephants in temples. These same petitions omit to lobby against ritual animal sacrifice or slaughter of animals nor do they wish to have any role in passing legislation on the Animal Welfare Bill. The hue and cry over injury to elephants omitting similar passionate appeals against killing of animals as a sacrifice is rather strange. When attempts are now afoot to gag Buddhist priests while heads of other religions have openly had ties with terror entities, it should make Buddhists to wonder whether highlighting of elephants is an insidious plan to take away temple elephants thereby removing a key feature that is part of the pomp and pageanty of Buddhist festivals/perahera. Buddhists must refuse to take part in any such petitions. The Kandy Perahera that used over 100 elephants since ancient times is now facing dangers of having the elephant omitted from a festival that is over 220 years.

Sri Lanka was known as the Abaya Dana’. Killing meat was forbidden by the Kings. All that changed with the arrival of colonial invaders. Unlike the Judeo-Christian tradition, Buddhism affirms the right to life of all living beings. According to Buddhism, the world is not a creation specifically for the benefit and pleasure of human beings. Animals too have rights. Even animals can be born as humans according to their karma. In Buddhism the most fundamental guideline for conduct is ahimsa-the prohibition against the bringing of harm and/or death to any living being.

Sri Lanka – Buddhism and Elephants

Buddhism and elephants is synonymous with Sri Lanka. No animal has been associated with the Sinhala Buddhist traditions and religious festivals than the elephant. The association goes thousands of years back. Elephants were part of the Kings palace. Elephants were part of Buddhist culture, ceremonies, religious pageants/processions, transport, construction, sports and even warfare. Elephants were even used to build gigantic tank bunds. Ancient Sinhala manuscripts even classified elephants by their physical appearance. So much so that the penalty for killing elephants was death. Today, temples are a sanctuary for unwanted cats and dogs. No temple gates close for these animals who are fed and kept. In Polonnaruwa’s famous temple Somawathiya a visitor comes daily to worship the Buddha statue. That visitor is none other than a wild elephant whose daily ritual is to walk into the temple, bend on his knees and worship Buddha and silently return to the wild.

Elephants were also exported to Kalinga in 200BC from the Port of Mantota (present Mannar). The Great Chronicle, the Mahawamsa records Kandula the elephant on which King Dutugamunu (200BC) defeated Dravida King Elara who was also on an elephant. King Kassapa of Sigiriya was also riding an elephant to defeat his brother Muggallana. King Rajasingha 1 in 1586 led a 2200 army of elephants against the Portuguese.

The elephant trainers were the Kuruwe people from Kegalle who also trained the mahoots while the special unit to deal with elephants under the King of Kandy was headed by a Gajanayake Nilame.  Elephants were given protection by royal decree making it an offence to capture, kill or maim any elephants without the King’s authority. Offenders were punished with death.

Elephants – Colonial invaders

When the Portuguese arrived they too continued the trade of exporting elephants. The writings of Hulugalle states that Rome has a memorial to elephant Annone the first elephant sent to the Vatican. Admiral Onescritus of Alexander the Great’s army (3^rdcentury BC) described the trained elephants of Ceylon as being ‘bigger and more fierce and furious for war service than those of India’.

After the Dutch arrived, the Portuguese historian Ribeiro claims that all the elephants except one (kept to carry timber) in the Colombo Fort were killed and eaten as they were short of food.

Enter the British first taking the Maritime Provinces in 1796 and thereafter the whole of Sri Lanka in 1815. The British found elephants a sport – to run after and shoot them dead.

Major Thomas Rogers is said to have killed over 1500 elephants within 4 years. Captain Galleway and Major Skinner each having shot over 750 elephants. The British closed down the Elephant Department.  Samuel Hunter even wrote a book “The Rifle and Hound in Ceylon” in 1855 boasting the massacre of elephants. The book reveals the ‘civility’ of the British hunter in killing a lactating she-elephant while the two baby elephants kept on sucking the milk spilling from the mother’s udder.

It is strange that those who petition (most of whom are non-Buddhists) for cruelty against elephant, a very noble gesture puts brakes on drawing similar attention to stopping animal slaughter / ritual slaughter and animal sacrifice etc. Millions of animals are killed to celebrate these festivals. Millions of animals are sacrificed to ask favors from Gods. The crime of cruelty is far more negligible than the crime of taking away the life of an animal. Moreover, if the problem is with mahoots treating elephants badly, rather than stopping temples from keeping elephants it is better to fire the mahout and the temple committees to regularly look into the welfare of its elephants. Even if elephants are taken away who will guarantee their protection. Can they be put into the wild where elephants are fighting to survive when humans are invading their space? Was the tsunami not a message to tell us that nature protects only those that protect nature? The solution to protecting Buddhism’s place in history is for the State to uphold its obligation under Article 9.

Silence is strange…

• 56 Billion farm animals are killed each year
• 100 million of animals are slaughtered over a period of 48 hours during Eid Al Adha
• 3,000 animals die every second in slaughterhouses around the world
• More than 45 million turkeys are killed each year at Thanksgiving alone (US)
• Around 17 million turkeys are slaughtered in the UK each year

• Some 500,000 animals were sacrificed in Nepal for the Gadhimai festival

Nevertheless with the current attempts to gag the Buddhist priests (while ignoring the manner Church fathers were openly involved with LTTE and some kovils even collecting money for the LTTE – some kovils are under investigation by UK police) timed together with the insidious attempt to remove temple elephants, it is no coincidence that the bigger plan is to remove the pomp and pageantry associated with Buddhist religious festivals of which the perahera is a major tourist attraction.

The perahera procession starts with Chief officers, the elephants, drummers and dancers. The famous perahera’s include Kandy, Gampola, Ratnapura, Dondra, Kotte (Raja Mahavihara perahera established by King Parakramabahu VI), Aluthnuwara and Kataragama.

The Portuguese historian Queyroz in his book The Temporal and Spiritual Conquest of Ceylon” writes.

“This the ancient King of Kotte signified by certain celebrated processions called peraheras, which lasted 16 days some being held by day and others at night, which amounted to thirty two, and these by night were more famous. In them women took part with the same licence as in the Feast of Bacchus. The King used to go in them with a bangle on one foot, made up of fifteen beads, which represents those over whom he dominated.”

It was the Buddhist ethos that built this nation. The Buddhists constitute the majority. The ethnic groups and religions that came later day should respect the Buddhist identity of Sri Lanka. No other majority race/religion has compromised to the minorities as the Sinhala Buddhists have with no reciprocity. It is unfortunate that due to the weak leadership of the present day Sinhala leaders the remaining Buddhist identities are now being targeted for slow removal and replacement. Our culture/history and traditions cannot and should not be allowed to be wiped out as was done to the Incas, Mayas and thousands of other cultures/tribes/traditions which are now only memories in some museum where the conquerors can boast of their achievements.

All beings tremble before danger, all fear death. When a man considers this, he does not kill or cause to kill. All beings fear before danger, life is dear to all. When a man considers this, he does not kill or cause to kill. Whosoever tries to find happiness through hurting other beings, will not find happiness.

Dhammapada

 Shenali D Waduge

– See more at: http://www.dailymirror.lk/104323/basil-speaks-of-a-new-political-party#sthash.Wenfj63S.dpuf

රක්‍ෂිත බන්ධනාගාර ගත කරන්නැයි කරන ලද නියෝගය හේතුවෙන් හෝමාගම උසාවියෙන් පිටත ඇති වූ කලහකාරී තත්වය පාලනය කරන්නට බොදු බල සේනා සංවිධානයේ මහ ලේකම් පූජ්‍ය ගලගොඩඅත්තේ ඥාණසාර හිමියෝ පොලිස් හා බන්ධනාගාර නිලධාරින් පිරිසක් මැද සිට එම පිරිස මෙසේ ඇමතීය.

Dr Sarath Obeysekera

I read above statement made by an Ex Eurpean Parliament MP Niranjan Deva Aditya in the Island New paper on 7^th January .and recent news about plans by he governmnet to undergo training in Harward to enhance development dribe in Sri Lanka

It amazes me to observe that we Sri Lankan who have an inherent home grown management style and political culture to accept some American educated ,youngsters with half American accent and touch-of- arrogance and hire and fire practice to be kept at the helm of the hierarchy to guide the country into a accelerated development drive .

I myself personally know , being as ex head of state corporation and a blue chip company that ,placing such characters to initiate  on a high gear of development phase in the country will not help to achieve the target

Need of the hour is to streamline the management of organizations like BOI.Inland Revenue,Central Environment Authority ( CEA) ,Marine Pollution Agncey ( MEEPA ) Coast Conservation ( CCD) ,CEB Water Board ,Government Surveyor ,Government Value to expedite arrovalof foreign and local investments

We need to eradicate the the involvement of politicians during the implementation program so that appointed officers can execute the jobs entrusted

What we need is honest politicians who have inherent love to the country to be armed with some local talented young   managers with a vision to serve the nation.

They should be paid well and remunerated with a target orientated bonus for fulfilling their duties

I reiterate the fact that Harward Training will hardly do any good to accelerate the development drive

How can 5-10 people being trained in Harward be the liove wire of the development drive of the whole country ??

I am confident that country does not need Harvard or Sorbone educated people to be imported to run the country

.

Dr Sarath Obeysekera

We all read the news about a powerful minister in the government taking legal action and securing a court injunction against  Megapolis Minister ,for trying to acquire his land for development purposes

On 29^th January Megapolis Minister is planning to make the Grand Megapolis Development plan public ,with grandiose program to develop the western province and other towns

I predict that there will be more and more discontent against acquisition of  land for public purposes and there will be more and more legal action against the minister

This is not a good sign before even launching the plan to public

Any Megapolis development  need public consultation with  tangible benefits to be presented which should over weigh losses to public in losing valuable land during acquisition   of  land

I suggest that Megpaolis should first concentrate solving traffic problem  and public transport issues  and show the public that Megpolis plan is a workable program and beneficial to public and then move to acquire private lands for town development

Let us wait until, and after 29^th February and see how Harward Educated managers plan to implement the program  !

Janaka Perera

The first ever attempt to overthrow a legally elected government in post independence Sri Lanka was made 54 years ago on January 27.   The conspirators were a group of military and police officers that belonged to a generation, which was virtually alienated from Sri Lanka’s history and traditions.  Their objective was to turn the political clock back to the immediate post independence years.

The defence establishment then was a far cry from what it is today. It was largely a ceremonial outfit and the Army had only one Major General.  A culturally-uprooted army it had no links to this country’s pre-colonial era unlike in neighbouring India which has a strong unbroken military tradition – warrior tribes represented today in the Sikh, Rajput, Maratha, Gurkha and other Regiments.

Almost all the top rankers in Sri Lanka’s police and armed forces belonged to a Westernized upper class – most of them Christians.  A direct result of European colonial rule, they were largely an aberration for a predominantly Asian Buddhist country like Sri Lanka.   Not surprisingly therefore the conspirators failed to comprehend the complex and sometimes controversial socio-political changes that were sweeping not only Sri Lanka but also the rest of post-colonial Asia in the decades that followed the end of World War II.  More than anything else nationalists in the continent were giving vent to centuries of frustration and anger under European domination.

Consequently the coup leaders of 1962 and their mentors mistook the post-`56 socio-economic transformations and the establishment of diplomatic ties with Soviet Russia and China as a possible shift to communism.  As veteran journalist D.B. Dhanapala said, The sizzling of the diehards carrying the white man’s burden by proxy could be heard echoing through the infuriated press” (Among Those Present).

It was left to Felix Dias Bandaranaike – who himself grew up in a Westernised Christian environment – to abort the coup that would have probably turned this country into a Latin American style-banana republic.   Aborting the coup was one of the most significant contributions that F.D. Bandaranaike made to the country at a time when SLFP’s egalitarian politics threatened the interests of his own class.

He got wind of the plot – planned for the midnight of January 27, 1962 – through leading educationist, Buddhist activist and first SLFP General Secretary P.de. S. Kularatne who in turn was tipped off by his daughter Maya and her husband Stanley Senanayake then SP Colombo.  The latter was among those who refused to join the plot.

The plotters were living in the clouds.  They failed to realize that at the time they planned to stage the coup the Sirima Bandaranaike Government was still popular as shown in several by-election results. (Nine years later the JVP made exactly the same mistake – on April 5, 1971)

The conspirators had initially planned to execute several government members.  But a coup leader, DIG Range I, C.C. (Jungle) Dissanayake, had warned the others not to resort to any killings.

Dissanayake was arrested in his house soon after the midnight.  Altogether 30 conspirators were arrested including former Navy Commander Royce de Mel former DIG Sydney de Zoysa, L.C.S. Jirasinghe, Commandant Volunteer Force Col. Maurice de Mel, Commanding Officer, Volunteer Signals Lt. Co. B.R. Jesudasan, Majors B.I. Loyala and W.G. White both of the 3^rd Field Artillery Regiment, Major L.P.Joseph of the Armoured Corps, Commanding Officer, Volunteer Engineers Lt. Col. J.H.V. de Alwis, Staff Officer Ceylon Volunteer Force Headquarters Capt. J.A.R. Felix, SP (West) V.E. Perera, Deputy Director, Land Development J.F.D. Liyanage, PA to DIG Range I ASP T.V. Wijesinghe, Commanding Officer, Ceylon Electrical and Mechanical Engineers  Lt. Col. Noel  Mathysz, Captains D.E. Weerasinghe, A.J.B. Anghie and N.S. Jayakody all of the 3^rd Field Regiment.

Only the Air Force, then under the command of a European had no connection with the coup attempt.

By strange coincidence, January 27 was the day Prime Minister Sirima Bandaranaike was to be at Kataragama.  Planning of the coup had gone on for quite a sometime.  Colonels Maurice de Mel and F.C. de Saram were in charge of the Army arrangements for the coup, while DIGs Sidney de Soysa and C.C. Dissanayake were in charge of police arrangements. Former Navy Commander Rear Admiral Royce de Mel was associated in the detailed planning of the coup. Sidney Soysa was to coordinate army and police operations.

Government ministers, the Permanent Secretary for Defence and External affairs, the Inspector General of Police, DIG (CID), SP (CID) and the acting Navy Commander were among those to be arrested. Other service commanders including the Army Commander were to be restrained and prevented from leaving their houses that night after a certain hour.

Soon after midnight police cars equipped with loud hailers were to be sent out to announce an immediate curfew in Colombo city limits.   The Central Telegraph Office, Colombo and other city telephone exchanges were to be put out of action.  Newspaper office buildings, Police Headquarters, the CID office and other key points were to be taken over.  Armoured cars were to be stationed at certain points to ensure the success of the operation. Troops from Panagoda were to be prevented from reaching Colombo that night at any cost.

Army vehicles fitted with radio transmitting and receiving equipment, were to be stationed at the two Kelani bridges, the Kirillapone Bridge and other places. Armed police motorcyclists were to be at Torrington (Independence) Square from about 11 p.m. that night. A special direct telephone line had been laid the previous day, from Lower Lake Road to Echelon Square, for use by army personnel.  Armoured cars at the PM’s official residence, `Temple Trees’ were to be withdrawn.

Had the coup succeeded even for 24 hours – observes retired Police Superintendent F.N.D. Jilla – the rank and file (roused by political forces opposed to the coup) would have turned their guns not only on the coup leaders but also on all other non-Buddhist officers.

He continues: With the army, navy and police leaderless, a religious war would begin between Buddhists and non-Buddhists and the massacres would be so terrible that the Sinhala-Tamil disturbances we had gone through in 1956 and 1958 would look like child’s play.”  (Without Fear or Favour)

 Yet, to the anti-national English press at the time the major issue was not the proven attempt to overthrow a legitimately elected government but the discomfort and alleged harassment that the accused experienced in jail. The so-called watchdogs of democracy conveniently ignored the fact that the plotters had drawn up plans to imprison government members and leftist leaders among others in the Army Headquarters Ammunition Magazine, which is a reinforced concrete structure, partially underground.

Although the Sri Lankan Courts convicted the conspirators they succeeded in getting acquitted on a technical point upon appeal to the Privy Council in UK under the law that prevailed in Sri Lanka at the time.

While the plotters represented only a minority in the defence establishment many of them nevertheless bitterly regretted their action and one army officer committed suicide as a result.

The `spiritual’ and political heirs of the 1962 conspirators are however still with us.

By A.A.M.Nizam, MATARA

Influential Indians living in overseas countries, acting as Ambassadors of their country, project to wealthy people in those overseas countries that India has the best medical facilities and medical staff available in the world and encourages people sufferings from various ailments to visit India and get treatment there for their ailments.

For instance in the wealthy Middle East countries such as Saudi Arabia, Kuwait and the United Arab Emirates etc., this false propaganda has been very successful since a large proportion of Doctors, Nurses and hospital servants are from India and they make every effort to recommend the wealthy patients to obtain treatment or follow up treatment in Indian hospitals.  In the United Arab Emirates an Indian national named Dr. Shetty owns and operates a chain of hospitals and medical centres in all the Emirates of the U.A.E and they are considered as the best medical centres of that country.  All medicines prescribed and medicinal equipment used in these hospital and medical centres are only of those manufactured in India

Kerala State of India is the native place of this Dr. Shetty. He has a chain of hospitals in India centred in Bangalore, Chennai and almost all major cities of the Kerala States. These hospitals get adequate patronage from the U.A.E. patients alone.

On the contrary, the wealthy Indians do not trust the credibility of the health services available in Indian hospitals, whether it is government or private, and the film personalities and other prominent individuals proceed to hospitals in Singapore and Malaysia to get treatment even for a minor ailment. Mount Elizabeth Hospital, in Singapore, is a hospital very much famous for Indians.  In the same manner, hospitals in Sri Lanka have become reputed among them for getting transplant of kidneys and other body parts and also at a reasonable cost.

Sri Lanka has a credible record as regards its health services and it provides free universal healthcare and it scores higher than the regional average in healthcare having a higher Life expectancy and a lower Maternal and Infant deaths than its neighbors, including India. It is known for having one of the world’s earliest known Healthcare systems and has its own Ayurvedic Medicine system.

The Ministry of Health and its arrogant Minister who thinks that he is omniscient and was waiting for an opportunity to discredit and punish our health services personnel, since they did not bow down to his dictates, has blindly swallowed the well planned Indian bait to discredit our doctors.

As per the latest reports pertaining to the health sector the Government Medical Officers’ Association (GMOA) claims that the government has lent credence to a non-existing human organ racket here and deprived the country of foreign exchange by imposing an ill-conceived, blanket ban on kidney transplant operations on foreigners in Sri Lanka.

GMOA Secretary Dr. Nalinda Herath claims that the end result of the government ban served the purposes of Indian doctors and medical industry to block a large number of Indians coming here for kidney transplant operations.

He says the ban was the result of a well-orchestrated media campaign carried out in India against the Sri Lankan doctors, and Kidney transplant operations had attracted many Indians to come to Sri Lanka for such operations and obviated the need for the Sri Lankan kidney patients to go to India.

GMOA also claims that the biggest harm was done by the Indian media by cooking up a story of a kidney racket in Sri Lanka and it is unfortunate that a section of our media, too, fell to the trap laid by Indians by repeating those stories.

The GMOA also emphatically points out that the donor has to be healthy and the process of kidney transplant is much more sensitive and complex, compared to the normal medical treatment, and adds that all transplant operations conducted in Sri Lanka is beimg done only after the approval of an Ethical Review Committee comprising of judicial medical officers, physicians, surgeons, non medical legal experts and other respectable citizens. Thereafter the approval of the Director General of Health Services has to be obtained and all kidney transplants conducted in Sri Lanka has been performed in accordance with the provisions of the Human Tissue Act No 48 of 1987.

They said that in India the situation is different and actually organ rackets happen there. They pointed out that sometimes as it has been showed in many Indian films, they kidnap the persons and their organs are forcibly removed. It is no wonder that Sri Lankan organ transplanting industry was gaining in the region due to India’s bad reputation and our doctors are actually promoting health tourism. What the government’s ban has done is to back a conspiracy hatched by the Indians.

The GMOA also points out that it is so unfortunate that our authorities acted without conducting investigations on India purported and malicious allegations and now our patients would have two options if they are diagnosed with kidney problems.  That is they could make up their mind to die of the ailment or go abroad to India and undergo substandard treatment at an enormous cost.

Gamini Gunawardane Courtesy The Island

January 25, 2016, 7:29 pm

There appears to be some anxiety that Indian police had in an investigation into alleged Kidney operations done with kidneys obtained on payment there, found they were done by some doctors of this country, in hospitals here. Police authorities have said that no such report had been received by them. The question is, if they receive such a report, what will they do? To add to the confusion our Health Minster had, in a knee jerk reaction, ordered to stop kidney transplants on all foreign nationals. This would mean that even Maldivians would not be able to get their kidney operations done here. And now, he has appointed a three member committee to inquire into it and also asked our police to launch an investigation. The latest is a five member committee! I wonder why all this fuss?

As far as I am aware, performing a kidney transplant operation here, either with or without payment, is no offence according to our criminal law, even if the kidney had been obtained on payment. I believe in India, performance of such surgery with replacement kidneys obtained after payment of money to the donor, is an offence. Hence people of India may be taking the obvious option of having it done either in Sri Lanka or Singapore.

As far as I know, in such internationally connected cases, the ‘Theory of Double Criminality’ comes into play. That means, if the international assistance is to be provided to the requesting country, the offence under investigation in a foreign land, has to be an offence recognized so in the other country too. In such an event, if assistance sought through the Interpol agencies in the two countries, it may be provided. I believe this safeguard is to ensure the sovereignty of each country.

If evidence is revealed at this end that an offence identified in both countries has been committed, action could be taken to make available the suspect/s for a trial abroad through extradition procedure. And that too, only if an Extradition Treaty exists between the two countries. Even so, the requesting country has to place before the relevant court of this country the evidence that will be led against the local offender/s. The courts too will sanction extradition, only if it considers that such evidence would be adequate to convict the offender, had such an offence been committed in this country.

For that matter, even a local person living in another country had been found to be complicit in an offence committed in this country, which is not an offence in the host country, the local police could only question him or record his statement there, only if that country’s Interpol agency would permit us to do so, and that too if the local person living there would be willing to be interrogated. In such an event, the Interpol there would only be present to ensure this procedure is observed and that too as a gesture of international co-operation. This is obviously to ensure the freedom and safety of a foreigner living in that country with a valid Visa or a Resident Permit.

We had to follow this procedure in the 1970s when the CID was investigating large scale violation of exchange control offences committed in this country, by locals resident abroad, as violation of exchange control regulations laws was not an offence in such countries. In fact, some Sri Lankans declined to be interviewed by Sri Lankan Police. For the same reason there was no question of extraditing such offenders here. We had to wait till they eventually landed here to arrest or interrogate them.

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි

වර්තමාන රජය නව ආණ්ඩුක්රම  ව්යාවස්ථාවක් නිර්මාණය කිරීම සදහා පියවර ගෙන ඇත. ඒ සදහා සාමාන්ය ජනතාවගේ යෝජනාද ඉදිරිපත් කරන ලෙස විවෘත ආරාධනාවක් සිදුකර ඇති පසුබිමක, මෙරට ජනතාව සිදිකල යුත්තේ කුමක්ද? යන පැනය සමාජය ඉදිරියේ මතුව ඇත.

මෙරට ජනතාව හා  ආණ්ඩු ක්රම ව්යාවස්ථාව යනු අහසට පොලොව තරම් දුරින් පිහිටා ඇති එකිනෙකා නොහදුනන උපාඞග දෙකකි. මෙරට ජනතාව ආණ්ඩුක්රම   ව්‍යාවස්තාවේ ඇත්තේ මොනවාදැයි නොදන්නවා සේම, මෙරට ආණ්ඩුක්රම ,ව්‍යාවස්තාව ම‌ෙරට ජනතාවගේ උවමනාවන් මොනවාදැයි හදුනාගෙන සකස් කල දෙයක්ද නොවේ. මේ ආණ්ඩුක්රම ව්‍යාවස්තාව එක එකාට සිතැගි පරිදි නිරන්තරයෙන් දූඩණය කරන ලබන්නක් බැවින් මෙය තුල ඇති ලෙඩරෝග සංඛ්යාව අති විශාලය.

හිටපු අතිගරු ජනාධිපති ජේ. ආර්. ජයවර්ධන මහතාගේ අවශ්යතාවයට අනුකූලව සකස්කර, මේ  ව්‍යාවස්තාවට කල න‌ොහැක්කේ ගැහැණියක් පිරිමියෙක් කිරීමත්, පිරිමියෙක් ගැහැණියක් කිරීමත් පමණක් බවට උදම් අනන තත්වයක් තුලදී ඉන්දීය අගමැති රජිව් ගාන්ධි මහතා මෙරටට බලහත් කාරයෙන් කඩාවැදී; ප්රසිද්ධියේ මේ ව්‍යාවස්තාව 13 වෙනි වතාවටත් දූෂණය කරමින්, මේ ටව්‍යාවස්තාවට මහා බලපරාක්රමයෙන් යුතු මිනිසෙකු නපුංසකයකු බවට පත් කිරීමේ බලයක්ද ඇතිබව පෙන්වාදී, වීර සෙබලෙකුගේ රයිෆල් බට් පාරක සංග්රහයක්ද විද වහා වහා පලා ගියේය.

එතැන් පටන් මේ ව්‍යාවස්තාව තවතවත් කෙලසීම් ගනනාවකට පත් කරන ලදී. මේ ව්‍යාවස්තා දූෂණය කිරීම කිසිදු හිරිකික් නැතිව ජනාධිපති හා අගමැති යන රටේ ඉහලම පුරවැසියන් දෙපල සිදු කරන්නේ මහා ප්රසිද්ධියක් ද ලබා දෙමින් වීම මෙරට ජනතාව ලබා ඇති අභාග්ය සම්පන්න තත්වයයි.

මේ රටේ රාජ් නායකයින් මේ ව්‍යාවස්තාව දූෂය කිරීම ක්රම දෙකකින් සිදුකිරීමට පුරුදුව ඇත.

1. තමන්ට කිරීමට ඇවැසි දේ සදහා ටිකක් කල් ගත්තාට කමක් නැති තත්වයක් තුලදී ව්‍යාවස්තා සංශෝධනය නම්වූ උපක්ක්රමය  යොදා ගන්නා අයම, තමන්ට ක්ෂණිකවම කර ගැනීමට ඇති කාර්යයන් සිදු කරන්නේ ව්‍යාවස්තාව නොසලකා හැරීමෙණි. මේ යහපාලනය පුරාවටම ආණ්ඩුක්රම ව්‍යාවස්තාව ඇත්තේ කුණු බක්කියඒ බැවින් නව ආණ්ඩුක්රම ව්‍යාවස්තාවක උවමනාව ඉස්මතුකර තමන් කරන නොගැලපෙන වැඩ සදහා නීතිමය පදනම සකස් කිරීමට තීරණය කර ඇත. ඒ අනුව එම කටයුත්තට මෙරට ජනතාවද සම්මාදම් කරගෙන මේ අප කරන්නේ ජනතාවාදී ව්‍යාවස්තාවක් බව ලොවට හඩගා කීමට මංපෙත් විවර කරගෙන ඇත. 

කුමන පදනමකින් වුවද මේ රටට ආණ්ඩුක්රම ව්‍යාවස්තාවක් අවශ්යය. එය ජනතාව හා බද්ධ වුුණ ජනතාවගේ දෙෙනික කාර්යයන්ට මනාව මග පෙන්වන ආණ්ඩු ක්රම ව්‍යාවස්තාවක් විය යුතුය. ඒ කාර්යය සදහා අත ගැසීමට සුදුසුම අවස්ථාව මේය වේ අපි සියළු දෙනාම එකතුව මේ මහා පින්කමට දායක වෙමු.

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජය නව ආණ්ඩුක්රම ව්‍යාවස්තාව සදහා මෙරට ජනතාවගේ යෝජනාවන් මෙසේ විය යුතුය.

1. හදුන්වාදීම

1.a. ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජය නව ආණ්ඩුක්රම ව්‍යාවස්තාව සෘජුවම කටයුතු කරන්නේ, මෙරට පුරවැසියන් වන 22,053,488 ජනතාවගේත් වාර්ෂිකව .84% වේගයෙන් ජනගහන වර්ධනය හේතුවෙන් සමාජයට එක්වන අනාගත පුරවැසියන්ගේත් අභිවෘද්ධිය සදහා පමණි..

1.b.ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජය නව ආණ්ඩුක්රම ව්‍යාවස්තාව සෘජුවම පෙනී සිටින්නේ වර්තමානයේ,  මෙරට වාර්ගිකව,
1.b.a. සිංහල                     74.9%
1.b.b. ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ    11.2%
1.b.c. ඉන්දීය දෙමළ           4.2%
1.b.d.මුස්ලිම්                    9.2%
1.b.e. අනකුත්                   0.5% යන වාර්ගික අනුපාතයකින් යුත් ශ්‍රී ලාංකීය ජනසමාජයේ අභිවෘද්ධිය සදහා පමණි.

1.c.ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජය නව ආණ්ඩුක්රම ව්‍යාවස්තාව සෘජුවම පෙනී සිටින්නේ වර්තමානයේ, මෙරට ආගමිකව.

1.c.a. බෞද්ධ                       70.2%

1.c.b. හින්දු                          12.6%

1.c.c  ඉස්ලාම්                        9.7%

1.c.d. රෝමාණු කතෝලික     6.1%

1.c.e. අනිකුත් ක්රිස්තියාණික  1.3% යන ආගමික අනුපාතයකින් යුත් ජනසමාජයේ අභිවෘද්ධිය සදහා පමණි.

1.d. ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජය නව ආණ්ඩුක්රම ව්‍යාවස්තාව සෘජුවම පෙනී සිටින්නේ වර්තමානයේ මෙරට වයස් අනුපාතය අනුව

1.d.a.  වයස අවුරුදු 0 – 14 දක්වාවූ  24.58%

1.d.b.  වයස අවුරුදු 15 – 24 දක්වාවූ 14.77%

1.d.c. වයස අවුරුදු  25 – 54 දක්වාවූ 41.9%

1.d.d  වයස අවුරුදු  55- 64 දක්වාවූ  9.72%

1.d.e. වයස අවුරුදු  65 ඉහල           9.04% යන වයස් සීමා අනුපාතයන් අතර සිටින ජනසමාජයේ අභිවෘද්ධිය සදහා පමණි..

2 දේශපාලන ක්රමය:

හදුන්වාදීම:

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජය තුල ජීවත්වෙන සියළුම මිනිසුන්ට,සිය ජීවන කටයුතු සාර්ථකව පවත්වා ගැනීම සදහා, ස්වභාවය විසින් අපේක්ෂා කරන දේ, අවබෝධ කරගෙන,  නිසි වයසේදී ඇවැසි දේ, නිසි ලෙස ලබා ගැනීමට මංපෙත් විවර කරදීමට වුවමනා පරිසරය සකස් කරදිය හැකි දේපාලන ක්රමයක් ස්ථාපනය කිරීම, මේ  ව්‍යාවස්තාවේ මූලික අරමුණයි,

එක් එක් පුද්ගලයාගේ නිදහස් වර්ධනය, පවුල හා පවුලේ සාමූහිකත්වය මත ගොඩනැගෙන වර්ධනය,හා  එම පදනම මත ගොඩනැංවෙන ග්රාම සේවා වසමේ වර්ධනය, මෙම යෝජිත දේපාලන ක්රමය අපේක්ෂා කරයි.

2.a. වයස අවුරුදු 0 සිට 14 දක්වාවූ ජනගහණය, මුළු ජනගහනයෙන් 24.58% කි. මේ පරපුර, රටෙහි ජීවනාලියයි. මතු පරම්පරාව වන ඔවුන්ගේ අවශ්යතාවයන්ට ප්රමුඛත්වයක් ලබාදීමට මේ දේශපාලන ක්රමයට හැකිවිය යුතුය. ඒ සදහා,

2.a.a. මේ දරුවන්ට මව්පිය රැකවරණය අනිවාර්යෙන්ම ලබාදීමට මේ දේශපාලන ක්රමයේ ප්රමුඛ කටයුත්තක් විය යුතුය.

2a.b. මේ දරුවන්ට ශාරීරික පෝෂණය හා මානසික පෝෂණය නිසි ලෙස ලබාදෙන සමාජයක් ගොඩනැංවීමට මේ දේශපාලන ක්රමයක්ට අයිති කාර්යයකි.

2.b. වයස අවුරුදු 15 – 24 දක්වාවූ 14.77% තරුණ ජනගහණය රටට වැඩදායක පරපුරක් කිරීම සදහා, උසස් අධ්යාපනයට සුදුසුකම් ඇති හැම දෙනාටම ඒ අයිතිවාසිකම ලබාදිය හැකි දේශපාලන ක්රමයක් මෙහි ස්ථාපිත විය යුතුය.  උසස් අධ්යාපනය ලබන උගතා හා බුද්ධිමතා, රුකියා උත්පාදකයින් බවට පත්වෙන සමාජ ක්රමයක් ගොඩනංවන දේශපාලනයක් මේ රට තුල නිර්මාණය විය යුතුය.

2.c.වයස අවුරුදු  25 – 54 දක්වාවූ 41.9% පරපුරට පවුලක් නඩත්තු කල හැකි ආදායමක් හා පවුලකට නිවසක් අනිවාර්යෙන්ම හිමිකර දෙන දේශපාලනයක් මේ රට තුල තිබිය යුතුය.

2.d. වයස අවුරුදු  65 ඉහල  9.04% පරපුරථ සිය සැදෑ සමය නිදහස්ව නිවහල්ව ගත කරමින් තම අත් දැකීම් තුලින් ලද දැනුම් සම්භාරය අනාගත ලංකාවේ අභිවෘද්ධිය සදහා යෙදවිය හැකි සමාජයක් නිර්මාණය කල හැකි දේශපාලනයක් මෙහි තිබිය යුතුය. තවද මෙරට වර්තමානයේ සදහන් වන උපරිම ආයු කාලය  අවුරුදු 76.5 වශයෙන් සටහන්ව ඇති බැවින් යෝජිත දේශපාලනයට ජනතාවගේ උපරිම ආයු කාලය, අවුරුදු 76.5 ක් වශයෙන් පවත්වාගෙන යාමට හෝ ඊට වැඩි ආයුකාලයක් ලබාදෙන තලයකට මේ රට පරිවර්තනය කිරීමේ දේශපාලනයක් අවශ්යව ඇත.

2.e. “එක් එක් පුද්ගලයාගේ නිදහස් වර්ධනය, මුළුමහත් සමාජයේ නිදහස් වර්ධනයයි” යන සම්මතයේ පිහිටා කටයුතු කරන දේශපාලනයක ආරම්භය මේ රටට අවශ්යම සාධකයක් බවට පත්ව ඇත. ඒ අනුව,

        2.e.a. එක් එක් පුද්ගලයාගේ නිදහස් වර්ධනයට උපකාරීවන,

        2.e.b. ඒ පුද්ගලයන්ගෙන් සංයුක්ත පවුලේ, නිදහස් වර්ධනය මනාව පෝෂණය කරන,

        2.e.c. ඒ පවුල්වලින් සංයුක්ත ග්රාමසේවා වසමෙහි නිදහස් සංවර්ධනය බලගන්වන,

        2.e.d. එවැනි  ග්රාමසේවා වසම් වලින් සංයුක්තව ගොඩනැවෙන ප්රාදේශීය සභා, නගර සභා, හා මහා නගර සභාවන් මගින් නිදහස්ව සංවර්ධනය වන සමාජයට දායකත්වය සපයන්නාවූද,

        2.e.e. එම ප්රාදේශීය සභා, නගර සභා, හා මහා නගර සභාවල් ඇතුලත්ව ගොඩනංවා ඇති පලාත් සභාවල නිදහස් සංවර්ධනය උර දෙන,

        2.e.f.  සභාවලින් සමන්වතව, නිදහස් සංවර්ධය සදහා, මුළුමහත් රටක් මෙහෙය විය හැකි. පාර්ලිමේන්තුවක් ගොඩනංවන්නට සමත් වන්නාවූ, නව ආණ්ඩුක්රම ව්‍යාවස්තාවකි මෙය.

3. පාර්ලිමේන්තුව හා පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය.

හැදින්වීම

මේ යාන්ත්රණයේ  පාර්ලිමේන්තුවේ කාර්යභාරය වන්නේ,

වගන්ති 2.e.a. වලින් ඉල්ලා සිටින එක් එක් පුද්ගලයාගේ නිදහස් වර්ධනයට ඇවැසි පරිසරය ගොඩනැංවීමට, උපකාරීවීම

වගන්ති  2.e.b.වලින් ඉල්ලා සිටින  ඒ පුද්ගලයන්ගෙන් සංයුක්ත පවුලේ නිදහස් වර්ධනයට මනාව පෝෂණය කිරීමට පදනම ගොඩනැංවීම

 වගන්ති  2.e.c. වලින් ඉල්ලා සිටින ඒ පවුල්වලින් සංයුක්ත ග්රාමසේවා වසම නිදහස්ව සංවර්ධනයට බලගන්වන, පදනමක් නිර්මාණය කිරීම.

වගන්ති  2.e.d. වලින් ඉල්ලා සිටින ඒ  ග්රාමසේවා වසම් වලින් සංයුක්තව ගොඩනැවෙන ප්රාදේශීය සභා, නගර සභා, හා මහා නගර සභාවල නිදහස්ව සංවර්ධනයට දායකත්වයට නිර්මාණාත්මකව උපකාරී කිරීම..

වගන්ති  2.e.e. වලින් ඉල්ලා සිටින එම ප්රාදේශීය සභා, නගර සභා, හා මහා නගර සභාවල් ඇතුලත්ව ගොඩනංවා ඇති පලාත් සභාවල නිදහස් සංවර්ධනයට උපකාරී කිරීමය.

3.a. මේ අනුව පාර්ලිමේන්තුවේ මූලික වගකී්ම් සම්භාරය වන්නේ,

        3.a.a. පුද්ගලයාගේ නිදහස් වර්ධනය

        3.a.b. පවුලේ නිදහස් වර්ධනය

        3.a.c. ග්රාමසේවා වසමේ නිදහස්ව සංවර්ධනය

        3.a.d. නගර සභා, හා මහා නගර සභාවල නිදහස්ව සංවර්ධනය

         3.a.e. පලාත් සභාවල නිදහස් සංවර්ධනය

යන ඉලක්කයන් ජය ගැනීමයි.  ඒ ඉලක්කය ජය ගත හැකි, නිවැරදිව ඉටුකරන දිසාවට රට මෙහෙය වීමයි. 

3.b.මේ සදහා වූ නිදහස් කතිකාවත:

3.b.a.අප මේ කථා කරන්නේ, පුද්ගලයා, පවුල, සමාජය යන ආයතන තුනේ නිදහස් සංවර්ධය ඉලක්ක කරගත් පාර්ලිමේන්තුවක අවශ්යතාවයයි. මේ කටයුත්ත හැර වෙන කිසිදු කාර්යයක් කිරීමට මේ යෝජනා කරන ව්යස්ථාපිත පාර්ලිමේන්තුවට අවසර නැත.

3.b.b. පුද්ගලයා, පවුල, සමජය යන ආයතන තුන ස්වභාවයේ නිර්මාණයන්ය. ස්වභාවය, මේ ආයතන තුන නිර්මාණය කිරීමට පෙර, මේ ලෝකය ඊට උචිත ආකාරයට සකස් කරන ලදී. ඒ අනුව, මේ ත්රිත්වයේ “නිදහස් සංවර්ධනය “සදහා, අවශ්ය කරන ප්රධාන අවශ්යතා සැපයීම සදහා, පරිසර පද්ධතියක් නිර්මාණය කරන ලදී. ඒ අනුව,

                3.b.b.a. ජීවයට හිතකර වා ගෝලයක්.

                3.b.b.b. ජීවයට හිතකර ජලාශ්ර පද්ධතියක්.

                3.b.b.c. සෑම මිනිසෙකුටම අවශ්ය ආහාර පහසුවෙන් ලබා ගැනීමට ඇවැසි පරිසරය සකස් කිරීම, මේ පාර්ලිමේන්තුවේ ප්රධාන වගකීමකි.

3.b.c. මේ අනුව, මේ අප කථා කරන පාර්ලිමේන්තුව, මේ පරිසර පද්ධතිය, සුරැකීම, හා ප්රවර්ධනය කිරීමට බැදී සිටී.

3.b.d. මේ අනුව, ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජයේ පාලනය තුල පුද්ගලයා, පවුල, සමජය යන ආයතනයන්ගේ පැවත්මට මහෝපකාරීවන,

            3.b.d.a. ඔක්සිජන් වායුව සපයන වනාන්තර පද්ධතිය, නාගරික හා ග්රාමීය  වෘක්ෂ පරජාව මනාව සංඝණයකට භාජනය කර, සුරක්ෂිත කිරීම හා ප්රවර්ධනය කිරීමට බැදී සිටී.

            3.b.d.b. මුළු මහත් ලක් දෙරණට වර්ෂාව පතිත කිරීමට දායකවෙන හා එම බිම මත පතිත ජලය සුරකින වනාන්තර පද්ධතිය, නාගරික හා ග්රාමීය  වෘක්ෂ පරජාව සුරකීම, සියළුම ජලමූලාශ්ර රැක ගැනීම, ගංගා ඇල දොල, වැව් හා මුහුද, අපද්රව්ය බැහැර කරන ස්ථාන වශයෙන් නොසලකා. මනාව සුරැකිම සදහා යාන්ත්රණයක් නිර්මාණය කිරීමට, පාර්ලිමේන්තුව බැදී සිටී..

            3.b.d.c. කෘෂිකර්මාන්තයට ඉහළම පහසුකම් සැපයීමට පාර්ලිමේන්තුව විසින් විශේෂ විධි විදාන යෙදිය යුතුය.

4. ජීවිතය හා කාලය

හදුන්වාදී‌ම: සෑම ජීවයෙකුටම ජීවත්වීමට කාලයක් ලබාදී ඇත. එය ස්වභාවයේ නියමයන්ට අනුකූලව සකස්කරන ලද්දකි. උපරිම වශයෙන් වර්ෂ 120කට ආසන්න ආයුකාලයක් මිනිසාට උරුමව ඇත. නමුත් කාලාන්තරයක් මුලුල්ලේ නිර්මිතව ඇති තත්වයන් මත එය ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජය තුල වසර 76.5කට සීවාවී ඇත. මේ අනුව වසර 43.5ක ජීවත්වීමේ ආයු කාලයක් අප විසින් අහිමි කරගෙන ඇති බවද සැලකිල්ලට ගත යුතුය.

ජීවිතයක ඉතාම වැදගත් වන්නේ එයට ජීවත්වීමට ලබාදී ඇති කාලයයි. ජීවිතයට, නිරෝගීමත්ව උපරිම ජීවිත කාලයක් ලබාදීම අප යෝජනා කරන ව්‍යාවස්තාවේ වැදගත්ම කටයුත‌්ත විය යුතුය.

ස්වභාවය ජීවිතය වර්ගීකරය කරයි. එය,

4.a.පෙර ළදරු අවදිය

4.b. ළදරු අවදිය

4.c. ළමා අවදිය

4.d.ගැටවර අවදිය

4.e.තාරුණ්ය

4.f.පසු තාරුණ්ය

4g. මැදිවිය.

4.h.සැදෑ සමය

වශයෙනි,
4.a.පෙර ළදරු අවදිය:

මේ අවධිය සාර්ථක මිනිසෙකු බිහි කිරීමේ  ආරම්භයයි. මේ ගැබ සුරැකීම, මව, පියා, සමාජය හා රජය සතු කාර්යයක් බව මේ ව්‍යාවස්තාව සහතික කරයි.
4.b. ළදරු අවදිය:

බිහිවූ දරුවාව රැකබලා ගැනීමද මව, පියා, සමාජය හා රජය සතු කාර්යයක් බව මේ ව්‍යාවස්තාව සහතික කරයි.
4.c. ළමා අවදිය:

ළමයා නිදහස් පරිසරයක, පාරිසරික, අධ්යාපනික, කායික, හෝ මානසික පීඩනයකින් තෝරව ගොඩනංවිය යුතු බවත්  ඒ සදහා නිදහස් වර්ධනයකට අවශ්ය පසුබිම නිර්මාණය කිරීමට මෙම ව්‍යාවස්තාව සහතික කරයි.
4.d.ගැටවර අවදිය:

මෙය ජීවිතයේ ඉතා වැදගත් සන්ධිස්ථානයකි. මේ අවදියේදී, නිදහස් වර්ධනයක් සදහා අවශ්ය උපදේශාත්මක පසුබිමක් නිර්මාණය කිරීමට මෙම ව්‍යාවස්තාව සහතික කරයි.
4.e.තාරුණ්ය: උසස් අධ්යාපනය හා අනාගත රැකියාවක් අරමුණු කරගත් තාක්ෂණික පුහුණුව ඇවැසි සියල්ලන්ටම ලබාදීමට රජය මෙම
ව්‍යාවස්තාවෙන් බැදී සිටී,

4.f.පසු තාරුණ්ය හා 4g. මැදිවිය. : ස්වභාවය මේ වයස් සීමාවන් අතර රැදිවියන්ගෙන් බලාපොරොත්තු වන කාර්යය සම්භාරය අති විශාලය.

4.f.a. උසස් අධ්යාපනය.

4.f.b. රැකියාව ,

4.f.c. විවාහය

4.f.d. නිවාස

යන ජීවිතයේ අවශ්යතාවයන් අනිවාර්යෙන්ම ලබාදීමට මෙම ව්‍යාවස්තාවෙන් බැදී සිටී.

4.h.සැදෑ සමය; සැදෑ සමයේදී, ඇවැසි රැකවරණයත්, ඔවුනට සමාජයට ලබාදිය හැකි සේවාවන් ලබාගැනීමටසුදුසු සමාජ පදනමක් නිර්මාණය කිරීමටද මෙම ව්‍යාවස්තාවෙන් බැදී සිටී.

4 .i. කාලය; කාලය ජීවිතයේ ඉතාම අගනා වස්තුවයි. මේ කාලය, ජීවිතය ගොඩනංවා ගැනීමේදී කළමනා කරණය කලයුතුය. පුද්ගල ජීවිත කළමණාකරණය, රජය, දෙමව්පියන්, බාරකාරයින්, හා එම පුද්ගලයාට අයත් කාර්යයකි. කුමණ හේතුවක් යටතේවත් පුද්ගල ජීවිතයට අයත් කාලය විනාශ කිරීමට ඉඩ නොදීමටත්, කාලය ඉතුරුකරදීමට කටයුතු කිරීමටත් මෙම ව්‍යාවස්තාවෙන් බැදී සිටී.
(මීලග කොටස බලාපොරොත්තු වන්න)

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි

By Professor Shelton A. Gunaratne

My article titled A content analysis of The Sunday Times editorials in first 15 years of current century – Part 2 of a two-part analysis”(Lankaweb, 12 January 2016) referred to 15 editorials in the non-stratified random sample I used to generalize my findings for the period 2000-2015. A technical glitch, however, cut off the synopses of six of the 15 editorials from the printed version. I reproduce below the missing synopses in chronological order to enable those who would have wanted to ascertain the reliability of the results by comparing the stratified (by year) and the non-stratified samples:

• March 5, 2001: Home and away …” asserted the government has anything but efficient economic management on its mind” despite the fairy tale voyages of a charming President [CBK] … basking in the warmth of the fond adulation of Western leaders.” Citing an Asian Development Bank report that says almost 40 per cent of Sri Lanka’s population is either “poor or vulnerable to poverty,” and a statement by World Bank Research Manager David Dollar that Sri Lanka and Pakistan are the only two non-globalizing” countries in South Asia, the editorial said the country’s plight is reflected not only in its economic indicators, but also in the general attitude and behavior on display by the PA power cabal” as evident from the size of the Cabinet and the ostentatious campaigns to build a Presidential complex.
• July 15, 2001: Vox Populi Indeed?” contended that voters failed to comprehend the connection between president CBK’s decision to prorogue parliament as a political maneuver to avoid the government’s defeat and holding a national referendum that would cost the nation a massive Rs. 600 million to Rs. 1 billion.  It asked: If the Government loses the referendum, does that mean that the Executive Presidency which the PA, UNP and the JVP are unitedly against, remains?”  This superbly written editorial asserted that the coupling of the prorogation with the referendum was tantamount to a political war-dance enacted by a moribund government.” Thus, constitutional reform has become needlessly politicized and linked to the very survival of the government.”
• August 4, 2002: What Next?” sarcastically concluded that the Norwegian-mediated Ceasefire Agreement seems to have done its job well as far as the LTTE is concerned.” Asserting that no talks have materialized since the signing of the agreement, it berated the Norwegian-led SLMM for engendering undesirable changes in the Eastern Province where the Muslim community fears the LTTE threat aimed at them, their property and their way of life” resulting from the withdrawal of the SL security forces.  It claimed that a nascent Muslim jihadi movement has begun raising funds for armed rebellion against the LTTE. It accused Sambandan’s TNA was playing quisling to the LTTE,” which is operating from the standpoint of a quasi state. It condemned the latest SLMM for referring to a “Balance of Power” in these areas of the Island implying a balance between two equal partners.
• March 7, 2004: LTTE Verdict on Dissent” attacked the LTTE for shutting down dissent by following President Jayewardene’s strategy of forcing all TNA candidates to sign their resignation letters before the election, then by banning all Tamils from contesting elections from any party outside of the TNA. The editorial surmised: They are trying to have the cake and eat it. They want their ‘puppets’ and none else elected to Parliament at the Centre, and at the same time ensure that there is no dissent whatever to their rule in the North and East.” Referring to the situation arising from the impending split within the LTTE in its Eastern command a  veritable political land-mine in the Tiger den,” the ST cautioned the two governments in Colombo to tread gingerly, if not astutely” on the dangerous terrain.
• February 27, 2005: The UN Growls–But Does the Tiger Care?” was another tirade against the Tigers on the issue of child soldiers whereon the LTTE has a consistently successful history of targeting the world at large — for its scorn.” Commenting on the UN Security Council’s listing of the LTTE as one of the terrorist organizations recruiting children and the Secretary General Kofi Annan’s report that the LTTE has recruited 4,700 child soldiers since 2001 ceasefire agreement (not counting the 40 post-tsunami recruits), the editorial observed: To the seasoned arbiter, both the Security Council statement and the LTTE’s reaction to it sound as routine as the pittu served in Prabhakaran’s Vanni for breakfast.” It blamed the insouciance of the UN for the Tigers’ thumbs down for targeting them. It concluded: We can rest our case. By the time the UN “considers” its sanctions, the LTTE would be recruiting its new batch of baby-brigadiers.”
• October 22, 2006: Development with Devolution” supported the ruling of the Supreme Court that the merger of the North-East Provincial Council is ultra-vires (outside the law) of the Constitution.” It branded the merger as one of the biggest political shams in the country … a classic lesson of how a system of government, forced down the throat of the nation has had a life of its own in areas it was not meant for.” It described the 19 years of the existence of NEP Council as a contradiction of what devolution (power to the periphery) is all about.” It occupied almost a quarter of the whole country and was a contradiction of what devolution (power to the periphery) is all about.” The ST claimed that the PC system has  proved to be an utterly useless exercise merely duplicating the work of the Central Government and local councils.”  It made its position absolutely clear: We have long argued that the District ought to be the unit of devolution citing the examples of the US, Canada, India, Australia etc., though federalism is an exercise in futility given their sheer size in comparison to Sri Lanka.” It went on to assert: While there still might be other viable alternatives that could be discussed at any future peace talks, they cannot revolve around the PC system which has failed to take off in the North and East and come a cropper in the rest of Sri Lanka as well.”

[I consider this editorial to be one of the best written by a national newspaper in Sri Lanka providing a dispassionate solution to the country’s ethnic, political and developmental problems.]

yuthukama

50% කවත් ජනවරමක් නොමැති ආණ්ඩුව තක්කඩි ලෙස ගෙන එන ව්‍යවස්ථාව හරහා බෙදුම්වාදය ශක්තිමත් වන අයුරුත්, ඒ හරහා රට බේරා දුන් රණ විරුවන් ඇතුළු ජාතියේ වීරයන් ජිනීවා පාවාදීමට හසු කර ගැනීමට අවශ්‍ය නව නීති ප්‍රතිපාදන සැකසෙන අයුරුත් පෙන්වා දෙන රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර මහතා මේ බෙදුම්වාදී ව්‍යවස්ථා මර උගුල පරාජය කළ යුතු බව අවධාරණය කර සිටී.

යුතුකම සංවාද කවය සංවිධානය කළ ‘බිල්ලෝ කුමන්ත්‍රණ සහ ව්‍යවස්ථාව ” යන මැයෙන් පැවැත්වූ සම්මන්ත්‍රණයේ දේශනයක් පවත්වමින් සරත් වීරසේකර මහතා මේ බව පෙන්වා දුනි.

ඔහුගේ සම්පූර්ණ දේශනයට පහත සබැඳියෙන් සවන් දෙමු.

https://youtu.be/ns9ilan_tl8

Due to the extremely critical time fast approaching in our contemporary history,a  website is being launched today to remind all communities to pressurize those scoundrels who have taken refuge in the portals of parliament not to carry on with games that are being played by some of them against our beloved Motherland, and to stop this charade before they themselves to start to feel the advancing heat. Already a steady scenario is developing where posters and car stickers bearing the words SINHALE have started to appear without any fear.

https://youtu.be/OTGWLWZScJw

The traitors along with a number of pro-western media, enjoying the freedom of the wild ass, are hurriedly accusing the Sinhales of being racially motivated. You are warned not to be fooled-In order to justify their evil intentions of selling our sovereignty, dividing our nation on ethnic lines, freeing the terrorist murderers and making strident efforts to comply with the LTTE Diaspora’s revenge and the West’s geopolitical evil intentions they are openly salivating to their  Western masters evil agendas.  If standing up to your motherland is racist, then however a lie it be patriots wont feel unjustified to be called thus These are the yakos that call themselves Sinhalese. Unfortunately the Motherland is unaware of.. the mutations that have occurred recently but one cannot fool everybody all the time. Genuine patriots will be protected by the power of the Triple Gem as happened in 1971,1989 and 2009.

Just to remind  you that being nonchalant may be relevant to Pastor Martin Niemöller ‘s peom:

when they came for the patriots I did not speak as I was not a patriot, But when they came for me, there was no patriot left to speak for me,

It does not matter as to what race, creed, color or religion you belong to—it is your bounden duty to protect our Motherland with all the sinews in your body,

http://mawbimasurakimu.org/

Please circulate the above link far and wide:

 ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

දේශීයත්වය බල්ලට  ඉන්දියානුවෝ ඉහලට යන මයින් මා ලියු ලිපියට උරණවූ කැනඩාවේ  බෝධි ධනපාල  කලක් තිස්සේ නලින්ද සිල්වා ට එරෙහිව ලිපි ලියන්නෙකි  ධනපාලගේ අදහස් ව විවේචනය කරමින් මා මීට කලකට පෙර  මෙම වෙබ් අඩවියට ලියු ලිපියක්  වෙබ් අඩ විය පලකලේ නැත ඊට හේතුව වශයෙන් වෙබ් අඩවිය මාවෙත දැන්වුයේ  සිංහල බෞද්ධයන් දෙන්නෙක් පටලැවී ඇති  මෙකරුණු   කෙළවරක් වෙන තැනක් නොපෙනෙන නිසා තව මැදිහත්වීම්  අනවශ්ෂ්‍ය බවය් .  ඉතින් මම නිහඬ වීමි .
                                            නොදන්නා කමට, දැනගැනීමේ අටියෙ න් ම  ධනපාල මහතාගෙන් කරුණක් අසමි .  ඒ මම කැනඩාව ගැන නොදන්නා නිසය් මගේ දැනුම වර්ධනය කරගැනීමට ය් . ඔබ ඉන්නේ   ”’කිබෙක් ” වලද.  kibek  කියා හෝ quibec  කියාහෝ ප්‍රදේශයක් නොව මම දන්නේ quebec  නම් ප්‍රදේශයක් පමනය් . ඔබ ඉන්න කිබෙක්  වල මාදන්නා ය ඉන්න වාදය් දැනගැනීමට ය ඇහුවේ .”’කෙස්ක  වුලේ වූ ” යන තැන que  යන්න”’ ක ”’ යය මම සිතමි .” අ  , කි ”යන තැන  qui ශබ්දය ඇත .මේ කිබෙක්  යනු කිමෙක්ද .මා නිවරදිකරන්න  හොඳේ !
                                              
                                                                      දැන් ලිපියේ කරුණු වලට බසිමු  පාරම්පරික සිංහල වයිද්යවරු බටහිර විද්‍යා වරුන් මෙන් කෝටිගණන් හම්බ කරන්නේ නැත .එනිසා රෝහල් හෝ වාට්ටු හැදීමට ඔවුන්ට නොහැක  බෙහෙත පර්යේෂණ කිරීමටවත් රජයේ  රෝහල් ඉඩදෙන්නේ නැත . මම මේ බෙහෙත ගැන දැනගත්තේ නලින්ගේන්වත් දෙවියන්ගේත්වත් නොවේ  ඔබට නලින් භීතිකාව තිබු තරමට පරල නොවන්න  මම දැනගත්තේ  පත්ත රවලින් හා මිතුරන්ගෙනි තමන් දන්නා බටහිරවයිද්යවරු පවා තම හිතවතුන් ට මේ බෙහෙත් දුන් අයුරු ඔවුහු මට කීහ .. නලින් දන්නා ”ඔබ කියන”’ පේ න කාරිය ”’
ඇත්තටම තමන්ට පෙනෙන දේ කියන අයෙකි  ඔබ වැනි නොපෙනෙන ගුරුත්වා කර්ෂණය ගැන කියන්නෙක් නොවේ . ය ඔබ මා මෙන්ම බටහිර අද්යාපනයක් ලැබූ අයෙකිඅගේ සැමියා ඔබට වඩා උගත්  සරසවියක ජෙෂ්ට කථිකාචාර්ය වරයෙකි ඇ  ය භාවනානුයෝගියෙකි
                               ගස්වැල් අල මුල්  ආදීදෙයින්  වසර දහස් ගණනක් තිස්සේ ලෝකයේ ලෙඩ සුවකර ඇත .  බටහිරයෝද බෙහෙත් හදන්නට මේවා ගනිති ඔවුහු අහසේ තරු වලින් හෝ ගල් පර්වත වලින් බෙහෙත් නොහදැති ඉතින් අපේය හදන විට පමණද  ඔබට රුදාව .    ජයසුමන  බටහිර වය්ද්යවරයෙකි  ඔහු ඔබට වඩා ඒගැන උගත් අයෙකි  නලින්ගේ  ”එක්ස්ප්‍රස්   උපාධිය   වන්නක් හෝ කැ නදාවෙදී  දශක කීපයක් සිට හෝ ලබාගැනීමට ඔබට බරිවුයේ  කුමක් නිසාද . අජාන් බ්‍රහ්මවන්සෝ නමින් මහණවී   එහිපස්සිකෝ  ක්‍රමයෙන් දෙවපස්සිකෝ හෙවත් දෙවියන්  දුටු  කෙනාද ඉස්සර බටහිර විද්‍යාව උගත්ටෙකි  හෝකින්ස් දන්නා කෙනෙකි බුදුහිමියන් දෙසු අන්දමට දෙවියන්  බුදුබන ඇ සු බව විශ්වාස කරන්නෙකිනොපෙනෙන මාර්ගඵල   ලබාගැනීමට උත්සාහ කරන්නෙකි  පසිදුරන්ට ගෝචර නොවනදේ ඔබ පිළිනොගත්තත්  ඔබ බුදුහිමිට පිටින් ගොස් ”ඔබ එහිපස්සිකෝ ‘ යය කියය් නිවන ඇසට නොපෙනෙනා නිසා  එවැනි තත්වයක් නතය් ඔබ කියන්නේද  ඔබ බෞධ්ධයෙක්ද  පුනර්භවය ඔප්පුකරනතිය කියා එය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේද . බටහිරවිද්යාව පමණක් නොව  ජීවිතය නමැති බොරුවෙන්ද ගැලවී යාම අරමුණ වුවත් මට එයට තවමත් පාරමී නැත . අචාර්ය උපාධියක් ගැනීමට ඔබට තාමත් නොහැකිවුනානම් නිවන අවභෝධ කරගැනීමට මට තව බොහෝ කල් අවශ්ශ්‍යය . තාක්ෂණික මෙවලම් ගල්යුගයේ සිට ටිකෙන් ටික දියුණුවී ගෙන ආ ඒවාය වෙඩිබෙහෙත් චීනාගේ මිස බටහිරයාගේ නොවේ  යෝධ අල ලෝවාමහාපාය  තාක්ෂණ සින්හලයාගේය .  ෆිසීසියන්  චිත්‍රපටය  පෙන්වාදෙන්නේ 12-13 සියවස්වලදී  බටහිර හිටිය ගොඩ වෙද්දු  ශල්‍යකර්ම  කරන්නට අත්පා කැපුවේ කටගොන්නක් බීගෙන  කොස්කොටන මන්නා ෆියා වැනි දේවලින් බවත් ඒ වෙනවිටත්  පෙරදිග වෙදකම ඉතාදියුණු බවත්  එක යුදෙව්වෙක් වෙස්වලාගෙන පෙරදිග ගොස් වෙදකම ඉගෙන ගත හැටිත්ය .  . මේ කොය් වත්  ඇත්තේ හරසුන් ජීවිතය දිගටම පවත්වා ගනීමටය්  ජීවිතය දිගින්දිගට ගෙනයන සියල්ල බුදුදහමට අනුව  අවිද්‍යා වෙති  ඒ බවය් නලින් කියන්නේ  බොරු ජීවිතය පවත්වාගැනීමට  බොරුව අවශ්ශ්‍යය . එහෙත් මේවා දැනගෙන කලයුතුබවය් නලින් කියන්නේ  නැවත ඉපදීම නවත්වා නිවන් අවභෝදකරන මග පමනය්   පරම සත්‍යය .  එයය් බෞධ්ධමතය . උපාධි ලෝගුව ඉවත් කල විට  කිසිවක් ඉතිරිනොවන ය මෙය පිළිගැනීමට   අසතුටුය .
                                  බුදුදහමට බටහිරයෝ මේ තරම් විරුද්ධ වීම ධනපාලගෙන් තේරුම් ගතහැක . ශ්‍රීමහා බෝධිය ඇත තුන්තරා බෝධි ඇත . එමෙන්ම කාක බෝධිත් ඇත .  ඔබේ දෙමාපියන් ඔබ ජාතක කල බව ඔබ විසින්  දැක නැත . බෝක්කු කටකින් ඔබ ඇහිඳගෙන ඔය දෙමාපියන් යය කියන ය ඔබ හදා වඩා ගත්තෙයය් ඔබ හිතන්නේද   එදා දෙමා පියන් කලකීදේ වීඩියෝ කර තබා ගෙන්  බලන්නට සලවන තෙක් පිලිනොගන්නේද ..

                   තමාගේ ඇති  වේගයක් නිසානොව ඇති සැහැල්ලු බව නිම වේගයෙන් ඉගිලගොස් හැ පීනස්නාවූ පුංචි පුංචි කොබෙය්යෝ   ප්‍රවේසම් වෙත්වා  …තව  පසුවට         

Published by Sinhalanet .net On January 23, 2015 

It has been revealed details of an alleged understanding” involving among others the current Foreign Affairs minister pro-Federalists Mangala Samaraweera and Pro-LTTE Tamil terrorists political party Tamil National Alliance (TNA)national list parliamentarian MA Sumanthiran that was arrived at in Singapore in the year 2013.

It claims that the understanding reached in 2013 formulated a conceptual framework on abolishing the executive presidency which is a fundamental obstruaklc for the Tamils to create a Federal state in Sri Lanka based on ten basic principles described as the Singapore Principles”. Report further states  that current presidential adviser Dr. Jayampathy Wickramaratne, Colombo University Law professor V.T. Thamilmaran and unnamed representatives of the LTTE Tamil terrorist front organization Global Tamil Forum (GTF) along with a lawyer from the Sri Lanka Muslim Congress also participated in the conclave.

The conference had been organized by LTTE front organization in South Africa and funded by two European countries. The directors of South African ‘In Transformation Initiative’ Roelf Meyer, Ivor Jenkins and Mohammed Bhabha organised the meeting.

Quoting an unnamed participant in the meeting says that Mangala Samaraweera came as a ‘beggar’ urging Tamils support for regime change and abolition of the executive presidency and in return he has promised to give all demands by pro-LTTE TNA such as relase all LTTE terrorist from the prisons, change the Govener of the Northern Provice, remove Army from Jaffna, full implementation of 13A  and final a Federal ealm state in North and East two provinces of Sri Lanka.

Mr M.A. Sumanthiran, the non-elected national list ITAK parliamentarian and Mr V.T. Thamilmaran, the dean of the Faculty of Law at the University of Colombo were the Tamil representatives from the island while representatives of the pro-LTTE terrorists Global Tamil Forum (GTF) were representing the Diaspora Tamils at a meeting in Singapore in 2013 when Dr Jayampathy Wickramaratne came with his proposal points to agree upon a conceptual framework aimed at regime change, the removal of Executive Presidency and other arrangements targeting good governance. Dr Jayampathy Wickramaratne was an adviser to Sri Lanka’s past two Presidents.

The 10-points agreed between the Pro-LTTE TNA and GTF by Foreign Minister, Mangala Samaraweera on behalf of present Prime Minister  a champion of Federalism in Sri Lanka Ranil Wickramasinghe at Singapore in 2013 is follows:

1. In describing the nature of the State what is important is the substance; the labels are secondary.
2. The Constitution shall be based on basic constitutional principles and values sovereignty of the people, participatory democracy and supremacy of the Constitution which shall form an unalterable basic structure.
3. Power sharing shall be on the basis of self-rule and shared-rule within an undivided Sri Lanka. (Ranil and Mangala had already declared that they will give full autonomy to Northern and East under the 13 Amendment)
4. The Executive Presidency shall be abolished and the form of government shall be Parliamentary. (The Executive presidency is the main obstruction to implementation of the Federalism for the TNA and Ranil)
5. 5. The pluralist character of Sri Lankan society as well as identities and aspirations of the constituent peoples of Sri Lanka shall be constitutionally recognised. (This will dilute the identity of the majority Sinhala Buddhists from Sri Lanka)
6. There shall be a strong and enforceable Bill of Rights consistent with universally accepted norms and standards.
7. There shall be a separation of powers and an independence of judiciary which includes a Constitutional Court.
   
   8.Important institutions shall be independent and accountable. Appointments to these and High Posts shall be through a transparent mechanism that provides for a national consensus, example Constitutional Council.
8. Institutions of the State shall reflect the pluralist character of Sri Lankan society. (This will dilute the identity of the majority Sinhala Buddhists from Sri Lanka)
9. The Republic of Sri Lanka shall be a secular state. The Foremost place to Buddhism and equal status to other religions shall be assured. (This is an attempt to dilute the position of the Buddhism from Sri Lanka)

During the infamous Cease Fire Agreement, CFA period Ranil has agreed to create a Federal State in Sri Lanka. The agreement made by Ranil in the so called  Oslo Declaration of December 2002 follows:
Responding to a proposal by the leadership of the LTTE, the parties agreed to explore a solution founded on the principle of internal self-determination in areas of historical habitation of the Tamil-speaking peoples, based on a federal structure within a united Sri Lanka. The parties acknowledged that the solution has to be acceptable to all communities.

Mr Erik Solheim, facilitator of CFA confirmed that it was the UNP politician Mr Milinda Moragoda and himself, who were behind the drafting of what he termed as ‘Oslo Declaration’ in December 2002, which was signed by Mr Ranil Wickramasinge on behalf of the Government of Sri Lanka (GoSL) and by Mr Anton Balasingham on behalf of the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE).

http://www.sinhalanet.net/pact-with-pro-ltte-tna-by-ranil-and-mangala-exposed

https://www.tamilnet.com/art.html?catid=79&artid=37606

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

ගාඩියන් පුවත් පතේ කර්තෘ  වූ මර්වින් සිල්වාගේ පුත්‍රයා වන  දයාන්  පියා මෙන්ම  සිංහල බෞද්ධ විරෝධියෙකුවියවර්ධරාජා පෙරුමාල්ගේ  ” රාජ්‍යයේ”  ඇමතිවරයෙකුව සිටි දයාන් 70 -80  දශකයේ විවිධ සිංහල නම් වලින් පත්තර වලට ලිව්වේය . ප්‍රේමදාසගේ කාලයේ ඔහුට ලංවී තම”  තිසරනී ”’ මහජන බැංකුවේ  පර්යේෂණ අධ්‍යක්ෂ ලෙස පත් කර ජාතික චින්තනය  ට විරුද්ධව බැංකුවේ  ”ආර්ථික විමසුම ” සඟරාව යොදා ගත්තේය . වරක් පොල්ගෙඩි අකුරුවලින් ”” ජාතික චින්තනය එපා ”” යනුවෙන්  පිට කවරය පිරවූ සඟරාවක් පල කළේය  .හැමදාම ඔහු සිටියේ සිංහල බලය දෙමල හා මුස්ලිමුන්ට  ”’බෙදාදිය යුතුය ”” යන මතයේය  වර්ධරාජා ගෙන් වෙන්වූයේ ඔහුගේ ඊලාමය පස්සේ ගියහොත්  තමන්ගේ ””’මැදහත් ”” බව පෙන්වමින්  බලය බෙදන ව්යාප්ර්තියට පහරක් වදින බව දැනුන නිසාය . ඔහුගේ වැඩ හීන්සරේය ..  මහින්ද රවටා ගෙන පැරිසියේ සිට  13 අ  ජාත්‍යන්තරයේ තවත් තහවුරු කළේය .මහින්දට මේවා තේරුනේ පසුවය .බොහෝ ය සිතන්නේ මොහු දේශ පාලන විද්‍යාඥයෙකු  බවය . පසුගිය දිනක ඔහු සිරස මා  ධ්‍යයේදී ””’මා මහින්දට ගරු කලත්  දේශපාලන විද්‍යාඥයෙකු හැටියට ඇත්ත කියන්න ඕනය ” යය කීවේ තමා විද්‍යාඥයෙක් බව ලොවට අඟවන්නටය .. දේශපාලන විද්‍යාව හැදෑරු උපාධිධාරයෝ ඕනා තරම් ලංකාවේ පඳුරු අස්සෙත් ඇත .
මොහුට ප්‍රසිද්ධිය  ලබාදී ඇත . එයද   ngo ව්යාප්රුතියකි
සිරසේදී  ඔහු මෙවනිදේ කීවේය   —— 13අ  අපවිසින්ම දිය යුතුව තිබුනේය ඉන්දියාව කියන තුරු එය නොදීම වරදකි — පළාත්සභා සහ 13 අ  මහින්දවිසින් අහෝසි නොකිරීම හොඳය  එසේකලානම් අපට ඉන්දියාවෙන් බෙරීසිටීමට නොහැක . මෙවෙලාවේ මහින්ද අලුත් පක්ෂයක් බිහිකිරීම වැරදිය  මේ කරන්නේ ආයෙත් ”සිංහල බෞද්ධ බලවේගයක්  බිහිකිරීමය .වත්මන් සිංහල බෞද්ධ තරුණ තරුණියෝ  ගෝලීය කරන ය වී ඇතිනිසා  බෞද්ධ අදහස් වලට අකමැතිය එනිසා සිංහල බෞධ්ධයන්ගෙන් 20% ක් වත්  මේ පක්ෂයට චන්දය දෙන්නේ නැත . පක්ෂය පිහිටුවීමට පමාවුවා වැඩිය  මෙය එජාපය පැරදවීමට භාදාවක් නිසා නැවත එජාප විරෝධීවෙමින්  පවතින මයිත්ත්රී පක්ෂයේ අයත් ජවිපෙත් සමග මහින්ද එකතු විය යුතුය      සිරස මාධ්ධ්‍යය  කරන්නේ විප්ලවයකි තරුණයන්ට එය අලුත්දේ දෙය් .
ගොනා හැරෙන්නේ පොල්පලය කෑමට බව  සිංහලයෝ දැන්වත් තේරුම් ගතයුතුය  මෑතදී මහින්දවටා කැරකුණ මොහු දැන් ටිකක් පස්ස ගසන්නේ  පක්ෂය බිහිවෙන බව ස ක්සුදක්සේ දන්නා නිසා ය .. එය වැළැක්වීම දැන් ඔහුගේ අරමුනය් . එජාප විරෝධීව  පැරදුන මහින්ද කෙලින් කරවන්නට ඔහු  උත්සාගත්තේ මහින්ද බෞධ්ධයන්ගේ  පැත්තට වැටීම වලක්වා තම පැත්තට හරවා ගැනීමටය  . එහෙත් නව පක්ෂයේ සමහරු මොහුගන තේරුම් ගෙන ඇත  එහෙත් මහින්දට ජී එල් දයාන්   වන්නෝ  ”ප්රාඥයෝය . මට ඇති බය ඒකය
සිරස සිංහල බෞද්ධ මොළ සෝදන ආයතනයක් බව නොදන්නේ බයිලාකාර තුප්පහියන් පමානකි  එවන් ආයතනයක් අවශ්ෂ විප්ලවයක් කරන බව කියන දයාන්  හදන්නේ රනිල් ලගේ යෝවුම් පුර සංකල්ප තවතවත් දිරිගන්වමින්  තරුණයන් සිංහල බෞද්ධ සංකල්පවලින් දුරු කරවීමටය .ගාම් භීර ලෙස කතාකරමින්  මොඩ ජනතාවට තමන් විසේෂඥයෙකු ලෙස ඒත්තු ගන්වීමට මො හු ඉතා දක්ෂය සිරස උල්පන්දම් දෙන්නේ ඒ සඳහාය
තේරුම් ගැනීමේ පහසුව සඳහා මම මෙසේ කියමි
ඔබ නලින්ද සිල්වා ගැනත් ඔහුගේ මතිමතාන්තර ගැනත් දන්නෙහිය  . දයාන්ට නලින් හෝ නලින්ගේ අදහස් පෙනෙන්නට බැරිය  .       ඉතින් තවත්  විස්තර කුමටද  

ALI SUKHANVER

The asylum application filed by Nawab Akbar Bugti’s grandson Brahamdagh Bugti has been rejected by the Swiss immigration authorities. This rejection was on the basis of Pakistan’s decision of declaring him a terrorist. Pakistan had declared Brahamdagh Bugti-led Baloch Republican Party BRP as a terrorist organization. It is something very positive on the part of the Swiss government that it honoured the decision of Pakistan and did not accept Brahamdagh’s application for asylum. The decision of the Swiss government is a proof that the whole world is united against the menace of terrorism. Terrorism is such a horrible scourge that its remedy is next to impossible unless all countries get united against it.  Pakistan has expressed gratitude to the Swiss government for turning down the political asylum plea submitted by this self-exiled Baloch separatist leader. Certainly this situation would be very painful for Brahamdagh Bugti; he is a tribal lord and for tribal lords requesting and appealing is considered against the tribal traditions.

Since after the death of his grandfather Nawab Akbar Khan Bugti in a military operation in Kohlu, Brahamdagh Bugti has been in ‘self-exile’. During all this period he travelled to different countries, may be in search political asylum or some type of refuge. Once he had once accused Pakistani intelligence agencies for the attacks on him while he was in Kabul, Afghanistan where he had sought refuge. That time the Government of Pakistan asked for Brahamdagh’s return from Afghanistan and also accused India of supporting the Baloch rebels living in Afghanistan. In October 2010, he and his family arrived in Switzerland and sought political asylum. Sources say that he is being funded and supported by RAW and this notorious organization has provided him an Indian passport too. Now what would be the future of Brahamdagh Bugti; it is the most frequently asked question now-a-days. Home Secretary Balochistan Akbar Hussain Durrani has a very clear answer to this question. Talking to the newsmen on rejection of Brahamdagh’s appeal for asylum he said, ‘’Now the chief commander of BRP has no option but to have meaningful dialogue with Pakistan.”

Now in the present scenario better for Brahamdagh is to come back to his own motherland Pakistan and use his talent and abilities for the betterment of this country. Dialogue is a process which most of the times resolves conflicts and confrontations. If Brahamdagh has some grievances, differences and complaints, he must go for dialogues with the government of Pakistan; things would be alright soon. Asking other countries for help and support, traveling allegedly on fake passport and begging for asylum from other countries does not suit Brahamdagh’s personality. He must always keep in mind that he is the grandson of a martyr who always had his own peculiar point of view, he had a lot of differences with the government of Pakistan, with his fellow politicians and with Baloch Sardars of his own rank and status but he never tried or threatened to say good-bye to Pakistan nor he requested other countries for asylum or refuge. Pakistan is Brahamdagh’s own country; no one can stop him from coming back to Pakistan but at the same time no one would allow him to join hands with those who dream of shattering Pakistan into pieces.

The government of Pakistan, under the leadership of Mian Nawaz Sharif, is trying its best to redress the deprivations and grievances of the people of Balochistan. The Pakistan army under the command of Gen. Raheel Sharif is doing marvelous efforts for taking to task the notorious foreign elements in Balochistan. Things are getting better and brighter for the people of Balochistan. CPEC is going to be a big economic game changer generally for everyone in Pakistan and particularly for the people of Balochistan. They would be no doubt the main beneficiaries of CEPC. Moreover the Federal government as well as the provincial government is planning to initiate a meaningful negotiation with all armed separatist groups in Balochistan. In such a positive atmosphere all self-exiled leaders of Balochistan including Brahamdagh Bugti must review their point of view regarding Pakistan. They must realize that they are the real owner of Balochistan and Balochistan is the heart and soul of Pakistan. Instead of requesting other countries for asylum and shelter, they all must come back to their own motherland; Balochistan is eagerly and anxiously for them.

In an interview with the Daily Mirror the Joint Opposition’s Economic Affairs Spokesman,

MP Bandula Gunawardane said that people would be compelled to endure economic hardships in the form of rising price and the lack of employment opportunities in the new year.  He said it would not bode well for the country, because of budgetary provisions.
Excerpts:

QWhat kind of impact do the 2016 budgetary proposals have on the country’s economy?

The originally estimated government’s revenue and expenditure, budget deficit and the way for financing it have now been changed because of amendments introduced during the debate in an unprecedented manner.

The budget lost its originality because of amendments brought in with the intervention of either the President or the Prime Minister. The government even lost its credibility because it failed to work out an acceptable budget at once.
If someone looks at it from the mindset of a frog in the well, it will be seen as a unique feature of Sri Lanka. Yet, the international financial organisations that observe budgetary financing and affairs and the local business community have been alarmed by what happened in the budget.

Especially, the Prime Minister presented a policy document ahead of the budget to draw international attention to it. However, the entire policy statement was negated after the budget was presented together with amendments incorporated in the process.
It resulted in confusion. In that perplexed situation, the Finance Minister failed to act with responsibility and prudence, albeit it is what is expected from a member holding such a portfolio.

The International Monetary Organisation (IMF) cautioned about certain proposals introduced due to personal interests of the government bigwigs. IMF warned of fragility in the Sri Lankan economy in this context. IMF is duty-bound to make such economic forecasts because Sri Lanka holds IMF membership.
Whether we like or not, our country is doing export-import economic activities. Then, the balance of payment is part of our economy. The IMF contributes to maintaining the balance of payment and the stability of exchange rate at a healthy level.

That is why, there is an IMF office functioning under the Central Bank. It is unacceptable for anyone to dispute IMF articulating its position in this regard. We have already set a bad precedent. The rupee value has depreciated to the lowest in 38 years against the US dollar. It has depreciated during every rule. Yet, it stabilised after the end of the war. During the post war period, the international official reserves were high. It stood at US $ 8.2 billion by the time of the government’s change. Within one year after the change, the rupee has depreciated to 151.  It is bound to hit the 160 mark next year, according to economic forecasts.

The local economic scenario will be worst compounded by the decision of the United States to increase its interest rates last month.
In consequent to this move in the US, investors are now encouraged to withdraw their money invested in our bonds to be reinvested in US bonds. It is more profitable for them. It will add to the present woos of our economy. It will affect the Stock Exchange and the local credit market.

In the last budget of this government, they imposed taxes with retrospective effect such as Super Gain Tax. This time, the government has taken over Avant-Garde, a profitable venture. Next, they suspended the Port City Project. Doctors went on strike. So did bank employees. Even scrap iron traders protested.
Against this backdrop, the President repeatedly says that the government will not collapse. He says he will not allow anyone to topple it. Such repetitive remarks are made because the government’s stability is actually at stake. In this context, nobody is prepared, even to do a feasibility study, let alone any investment.

The budget deficit is estimated to be eight percent. The interest rate will also surge, and inflation will be over 7 percent. The growth rate will be slowed to 5.9 percent.

QHow will ordinary people feel the effects?

Ordinary people will be in a dire predicament under the spiralling cost of living. Theoretically, it is bound to increase. There will be price hikes of imported food items such as sugar, dhal and tinned fish, and intermediary goods such as chemical fertiliser, and capital goods like building materials. It is triggered by the rupee depreciation.

Compared with 2014, people have been taxed more. It means the rate of indirect tax has increased by 58 percent. After January, people will experience the impact of these taxes by way of price hikes of items they purchase for consumption in the market.
Secondly, investments have ground to a standstill denying employment to many thousands of individuals, let alone the creation of one million employment opportunities-the much hyped slogan of the government. Likewise, self employment activities have suffered a severe blow. For them, the cost of imported raw materials has increased resulting in the rise of their cost of production. So, they cannot sustain their industries.

In addition to mega projects, small and medium scale projects have also been affected at village level. In the construction industry, the government is in arrears of payment amounting to Rs.500 million to contractors for work already completed. As long as it is in arrears, construction projects cannot be pursued. It will deny jobs for many persons working as masons and carpenters.

QSome say there was no enlightened debate on the policy matters outlined in the budget. It is said speakers were more concerned on concession reduction and all. What is your view?

This is the least enlightened budget debate I have ever witnessed in my life. The reason is the main Opposition in Parliament, the Tamil National Alliance (TNA), is supportive of the budget. The Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) was also supportive of the government in an indirect manner.
The time meant for the Opposition was mostly allotted to these two parties during the debate. When analysing JVP speakers during the debate, it is crystal clear that they were more concerned about attacking the previous rule rather than focusing on the present budget. They also concentrated more on mudslinging at those who served in the Cabinet of the last government for personal reasons.

There was lack of debate on the actual contents of the budget. We, in the joint opposition, actually received less time to articulate our positions. We educated people outside Parliament as a result. The educated segments of society listened to us and understood what we said.
As a result, doctors went on strike, for example. In Sri Lankan Parliament, there is a dearth of MPs with a sound economic knowledge. It is a tragedy because Parliament, as the supreme authority overseeing public finance, needs such legislators more and more.

The media is also not giving adequate coverage to economic affairs taken up in the House. Instead, they tend to highlight frivolous talks uttered to and fro.

QIn the budget, the government has tried to seek a departure from the economic model hitherto adopted in the country, and to liberalise the economy more. What is your opinion on this?

All of a sudden, the economic model cannot be changed radically. If the government intended to do it, it should have sought a mandate from people at the election. It did not do so. It, instead, promised the sun and the moon to people. It said nothing was impossible if corruption and malpractices were rooted out. Ahead of the elections, it pledged to add the allowance of Rs.10, 000 to the basic salaries of public servants.

It vowed to give free motorcycles instead of giving them at a concessionary price. It said fertiliser subsidy would never be curtailed. It promised everything on earth to people and asked them to vote against the Rajapaksa government. Finally, what happened?
It is characteristic of the United National Party (UNP) to have such weaknesses. Yet, it pledged to be more welfare oriented than the Rajapaksa government in the run up to the election.

QHow practical is such an economic model to Sri Lanka?

For a country like Sri Lanka, the extreme end of any model is unacceptable. Education and healthcare are free in Sri Lanka, a phenomenon so different to most other countries in the world. Of course, it is a huge burden on the government. But, the successive governments did not do away free healthcare and education facilities since Independence.

No government can deviate from it now at once. Today, we see a quantitative development in education. We need to improve it quality-wise now. Today, students pass exams but fail in life.

Radical changes are needed in the education sector for skills development. Schools should not close at 1.30 p.m. They should function till 3.00 p.m. like in Japan, China and Korea. We should do away with exam oriented system.
Privatisation of education will not help. Today, even businessmen are harassed.  – See more at: http://www.dailymirror.lk/103951/bandula-dollar-will-hit-160#sthash.xnQQtD0P.dpuf

බෝධි ධනපාල,  කිබෙක්, කැනඩාව

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න මයා “දේශීයත්වය බල්ලට :ඉන්දියානු වෝ ඉහලට  ” යන මාතෘකාවක් යටතේ  (23-01-2016)  ලිපියක් ලියමින් 
    “අම්බලන්ගොඩ    තරංගා කුමාරි  වික්‍රමසුරිය නම්වූ තරුණ සිංහල  වයිද්‍ය  වරිය  ගස්ලබු ගසේ අදාල 
      දෙවල් යොදා ගෙන ඩෙංගු  සුවකරන බෙහෙතක් සොයා ගෙන මේ වෙන විටත් රෝගීන් හත් 
      අටදාහක් සුව පත් කර ඇත . එහෙත්  පසුගිය රජයෙන් ද අවශ්‍ය තරම් සහයෝගයක්  ලැබුනේ
      නැත”.   

වකුගඩු රෝගය ගැන ද සඳහන් කරමින් ඔහු තවත් චෝදනාවක් කරන්නේ 

    “දැන් ලංකාවේ  ඩෙංගු රෝගය සන්දහ්හා  ඉන්දියාවේ  ගස්ලබුවලින් හැදු  බෙහෙතක් කරල්
      වශයෙන් වෙළඳ පලට ඇවිත් ඇත . ඉන්දියානුවා ගොඩය.  මේ පටන් ගත්තා විතරය . වකුගඩු
       රෝගයට  සිංහල වෙදකම් කර සුවකිරීමට නලින්ද සිල්වා ප්‍රමුඛ ය ගත උත්සාහයටත් ද්‍රෝහීන්
      විරුධ්ධවු”
බව කියමින් ය. එපමනක් නොව  ධර්මසිරි මයා  අනුව
    “මම  ඇ යට දුරකතනයෙන් කතා  කර   සුබපතු වෙමි, ඇ ය අගය කර  දී රි මත් කලෙමි .බටහිර විද්‍යා
   වරු පවා තම නෑසියන්ට  හොරෙන් හොරෙන් ඇගෙන් බෙහෙත් ගත බව මම දනිමි”.

ඉතින්, රෝගීන් හත් අට දාහක් සුව කලා නම්, එම කීර්තිය පිටරට ටත් ගියා නම්, ඒ නිසා ලෙඩ්ඩු  ‘හෝ හෝ  ගාලා’ වෙදකම් හොයාගෙන වෛද්‍යවරයා ලංගට එනු ඇත. ලෙඩ්ඩු සතුටු වී හොංදට තෑගි බෝග දෙනු ඇත.  එහෙනම් මොනවටද  රජයේ උදව්? රජයටත් උදව් කල හැකි ඔසු සැලක් සහ වාට්ටුවක් උනත් පිහිටන්න පුලුවන් නේද? රජයට අල්ල දික් කරගෙන ඉන්න ඔනෑ වෙන්නෙ මොකද?

බෙහෙත ප්‍රත්‍යක්ෂ බව ධර්මසිරි මහතා දුර කතනයෙන් ම දැන තේරුම් ගත්තේ ඔහුත් නලින්ද සිල්වා මහතා මෙන්ම, බටහිර විද්‍යාවට නොතේරන, නොබටහිර වූ, සිල්වා මහතාගෙන් සමහර විට උගත්තා වූ ප්‍රතිභා ක්‍රමයකින් ම  විය යුතුය. ධර්මසිරි මයා ද නලින්ද සිල්වා මහතා ගේ අනුගාමිකයෙකු බව ඔහු ලිපි කීපයකින්ම දක්වා ඇත.   නාථ දෙවියන් සමග මිත්‍ර  වී සිටින පේන කියන්නියක් පවා සිල්වා මතා දන්නා හෙයින්ද, සිල්වා මහතා “ඒහිපස්සිකෝ” වෙනුවට “දේවපස්සිකෝ” ධර්මය වැලඳගෙන සිටින බව ද,  ධරමසිරි මහතා දන්නවා ඇත.

ඩෙංගු රෝගය වැලඳුන අයගෙන් 80% ක්ම සුලු රෝග ලක්ෂණ දක්වා ඉබේම සුවවන බවද, 10-15% තරමක් අමාරු තත්වයක් දක්වන මුත් නිරායාශයෙන් සුව වන අතර, සුළු කොටසකට අසාධ්‍ය වන බව ද බටහිර විද්‍යාවෙන් කියන නමුත් එය පට්ට පල් බොරුවක් බව සිල්වා මහතාගෙන් අසා දැනගත හැක.
අම්බලන්ගොඩ වෛද්‍යවරිය ගේ බෙහෙතෙන් සුව වූවේ කොයි ගනයේ අය දැයි අසන්නේ දේශීයත්වය බල්ලාට දැමීමට තැත් කරන පරයෝ මිස ධර්මසිරි මහතා වැනි දේශ මාමකයෝ නොවෙති.

 ලෙඩය සුව වූවේ බෙහෙතෙන්ම බව දරම්සිරි මහතා දුරකථනයෙන්ම දැනගත්තේ ඔහුට ඇති දේශීය ඥාණය යොදා ගැනීමෙනි. ලංකාවේ නොයෙක් අන්දමේ කෝකටත් තෙල්    වෙදුන්ද, ගස්ලබු පමනක් නොව අනෝදා ගෙඩියෙන් හෝ මුරුංගා කරලින් හෝ මංඥොක්කා මුලෙන්   පිලිකා සුව කිරීමටත් හැකැයි කියන වෙදුන්ද  ඕනෑතරම් ඇත. නිවන් සුව ලැබුවා යැයි කියන  ශ්‍රමණයන් ද ඇත.  ධර්මසිරි මහතා වැනි දේශීයත්වයට ගරු කරන අයගේ දිරි ගැන්වීම් සහ දුරකථන ඇමතීම්  නොමැති නිසා මෙවනි බොහෝ දේශීය පිලියම් එතනම එරී තිබේ.   ප්‍රබල බටහිර බෙහෙත් කොම්පැනි (නලින් ද සිල්වා මහතා, ජයසුමන මහතා හැර අනෙක්) අපේ  විද්‍යාඥයන්ට සල්ලි දී මේවා යට ගසා ඇති බව ජයසුමන මහතා වැන්නෝ ප්‍රකාශ කොට ඇත. “දේශීත්වය බල්ලට” යැතැයි ධර්මසිරි මහතා මෙහිදී කියන්නේ එය මිස ඔහු ඉන්න රටේ සැපෙන් ඉන්නා පූඩ්ල් වරගෙයේ සුරතල් බල්ලන් ගැන නොව බැව පාඨකය දත යුතුය.

ධර්ම්සිරි මහතා ඩෙංගු රෝගය ගැන පමණක් නොව, ගුප්ත හේතුක වකුගඩු රෝගය ගැන ද සඳහන් කොට ඇත. එම රෝගය මැඩීමේ කාර්ය මණ්ඩලයේ මූලිකයා ලෙස පත් කොට තිබෙන්නේ නලින් ද සිල්වා මහතා ගේ ගෝලයෙක් වන දොස්තර ජයසුමනය. ඉතින් රෝගයට දේශීය බෙහෙත් දීම පමනක් නොව, කොල කැඳ බෙදා හැරීමද, ලෙඩුන් බටහිර බෙහෙතින් අයින් කිරීමට ද ප්‍රචාරය ගෙන යන හෙයින්, ධර්මසිරි මහත මෙම අංදෝනාව කරන්නේ කුමක් නිසා දෑයි අපි නොදනිමු! පිලිවෙත බල්ලා ට ගියා යැයි ධර්මසිරි මහතා ජයසුමන මතාට පරිභව කරන්නේ ද?

රෝගයක් මැඩීමට නම් එයට හේතුව සොයා ගත යුතුය. “ඒහිපස්සිකෝ”  වෙනුවට “දේවපස්සිකෝ” පිලිවෙත ඉදිරිපත් කරන සිල්වා මතා  ඔහුගේ  පේන කියන්නිය ගෙන් මෙය සොයාගෙන ඇත. එනම්, නාථ දේය්යන් අනුව,  වකුගඩු රෝගය රජරට ඇතිවෙන්නේ එම පසෙහි සහ ජලයෙහි අධික ලෙස ඇති ආසෙනික් වලින් ලු. එම විෂ පොලවට එන්නේ රටින් ගෙන්නන විෂ පෝර වලින් ලු. හැබැයි, පොලොවේ සහ ජලයෙහි ඇති ද්‍රව්‍ය රසායනික ක්‍රම වලින් විශ්ලේශන කොට බැලූ විට එහි එම ආසෙනික් විෂ නොමැති බව විද්‍යාඥයෝ කන්ඩායම් තුනක්ම එකිනෙකා ගෙන් නිදහස්ව පෙන්වා දී ඇත. ග්ලයිෆ්සේට් නැමති වලපැලෑටි නාශකය ද මෙයට හේතු විය හැකියයි කියා එයද තහනම් කොට ඇත. ගොවියා මහා අකරතැබ්බකට යට කොට ඇතැයි බටහිර මුදල් ගත්තො කියති යයි රාවයක් ද ඇත

ග්ලයිෆ්සේට් ද රජරට ජලයෙහි හෝ පසෙහි නැතැයි විද්‍යාඥ්යෝ කියයි. දිනකට ග්‍රෑම් 39 යක් සෞඛ්‍යයට හානියක් නොමැතිව ශරීර ගත විය  හැකි යයි WHO සංවිධානය කියන අතර , රජරට ජලයෙහි ග්ලයිෆොසේට් තිබෙන්නේ නම් ඒ ඇත්තේ බිලියනයකින් කොටස් දහයකටත් අඩු ප්‍රමානයක් බව “බටහිර” විද්යාඥයන් කියයි.

ඉතින්, නාථ දෙවියන් ගෙන් ලැබුනු පේනය වැරදි යැයි සිතන්නේ දේශීයත්වය බල්ලන්ට දෙන්න ඉන්න අය බව දර්ම්සිරි මහතා පමනක් නොව, බලු මැක්කොද  දනී. මෙහිදී පේන කියන්නියට වැරදී නැත. බටහිර විද්‍යාව ම පට්ට පල් බොරුවක්  විය  යුතු බව පෙන්නා දී ඇත්තේ අවුරුදු එකහමාරකට සීමිත වූ කාලයක්  තුලදී එක්ස්ප්‍රස් කරමයට එංගලන්තයේ දී  විද්‍යාව උගත්, ගුර්ත්වාකර්ෂණයක් පවා නතැයි කියන, රබර් ගස් වල කොල සැබැවින් හැලෙන්නේ නැතැයි කියන, ආලෝකයට ස්කන්ධයක් ඇතැයි කියන, අයින්ස්ටයින් පට්ට-පල් බොරු කාරයෙක් යයි කියන,  දේශීයත්වය තමාගේ චින්තනයයක් යැයි සලකන,  ඉතා ප්‍රතිභා ශීලී  නලින් ද සිල්වා මහතා විසිනි.

විද්‍යාව පට්ට පල් බොරුවක් වූවත් එය ඔහුට  ප්‍රයෝජනවත් යැයි සිල්වා මහතා කියයි. බොරුවෙන් ප්‍රයෝජන ගන්නේ තක්කඩි ය. බොරුවක් නොවන දේශීය චින්තනය බොරුවකට වඩා ප්‍රයෝජනවත් විය යුතුය. එහෙයින් “බටහිර විද්‍යාව” ට අදාල විදුලි උපකරන, කර්මාන්ත, ඉස්පිරිතාල, කොම්පියුටර්, කඩදාසි, මෝටර් රථ, ආදී පට්ට පල් බොරු සියල්ල ගලවා දමා දර්මසිරි මහතා වැන්නෝ ලංකාවට පැමින දේශීයත්වය මූලික , බටහිර විද්‍යාවෙන් තොර සමාජයක් නලින් ද සිල්වා මහතා වැන්නන්ගේ පුරෝගාමීත්වයෙන් ස්තාපනය කරන ලෙස බැගෑපත්ව ඉල්ලමු. එපමනක් නොව, ඔවුන්ට දිරි ගැන්වීමට දුර කථනයෙන් ඇමතීමට අපට හැකිවනු ඇත. නුමුත්, බටහිර විද්‍යාව තොර කරන විට දුර කථන ද ගැලවීමට වෙනු ඇත. එවිට පේන කියන්නිය ගේ ආධාරයෙන් පණිවුඩ හුවමාරු කර ගැනීමට හැකි කරන ලෙස ද බැගෑපත්ව ඉල්ල සිටිමි.

ධර්මසිරි මහතාට පිලිවදනක් ලියන ක්‍රිස්ටි මහතා මෙසේ ලියයි:

      සින්හලයේ 1956 වනතුරු CSIRO (Ceylon Scientific and Industrial Research Organisation) කියාල   
      ආයතනයක් තිබුනා. තවමත් ඒ බිල්ඩිම තියෙනවා. එය තිබුනේ සින්හලයේ නිපදවීම් හා
      සොයාගැනීම් දියුනු කරන්නයි ඒවාට අතඩෙන්නයි. 56යේ ඊනියා විප්ලවයෙන් පසු ඒවා
      ඔක්කොටම කෙලවුනා.

එදා තුබුනු CISIR දැනට ඉන්ඩස්ට්‍රියල් ටෙක්නොලොජි ඉන්ස්ටිටුට් (ITI) යන නමෙන් තවමත් තිබෙන බව ද, එකල ට වඩා හොඳින් වැඩ කරන බව ද කිව හැක. නුමුත් මෙම ආයතනය බටහිර විද්‍යාව අනුව වැඩකරන්නක් හෙයින් එයෙන් පිට වෙන්නේ පට්ටපල් බොරු බව සිල්වා මතා  අවුරුදු තිහක කාලයක් සිට කියා දක්වා ඇත. දේශීත්වයේ නාමයෙන් CISIR, ITI ගලවා දැමීමට කැමති අය ඇත. අන්න, නියම, බල්ලට නොගිය  දේශීත්වය.

MP Rohitha Abeygunawardena says this govt. fears the former President Chat Conversation End

අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ජාත්‍යන්තරයේ ආයෝජකයින් ඉදිරියේ හිඟාකන බව පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රෝහිත අබේගුණවර්ධන මහතා පවසයි.

පිවිතුරු ශ්‍රි ලංකා කාරයෝ තමා අපි – මහින්ද

• UN human development expert urges caution on urbanisation 
• Says Lanka is a developed nation in human development category

A senior economist this week urged caution when building megacities saying it causes concentration of services and economic activity in the city to the disadvantage of rural communities.

From a number of mega cities that I have seen around the world, I want to highlight a few issues,” said Selim Jahan, Director of the UNDP’s Human Development Report Office in New York. When you have a mega city, in many cases it has been found that most services and economic activities are concentrated there. As a result, decentralised services or decentralised activities that should be the case in the country are not there.”

United Nations Human Development Index project director Selim Jahan speaks to the Sunday Times in his hotel room overlooking the City of Colombo, which will soon be transformed into a megapolis under a multibillion dollar project to be launched next week. Pic by Dilantha Dissanayake

If services and economic activities are centralised, everybody will have to come to the cities to access them,” he said, in an interview with the Sunday Times. At the same time, it may so happen that you are depriving the economic potential of places outside of these mega cities. That is unbalanced development.”

Dr. Jahan also said there was a tendency for large slums or shanty towns to develop in mega cities. I have seen it in other cities,” he remarked. These are issues Sri Lankans will have to discuss, he said.

I can just bring what I have seen in other places,” he continued. Some of my colleagues and I always have a discussion. They say that urbanisation is absolutely necessary for economic development. I simply differ. Urbanisation is not absolutely necessary. Even in Sri Lanka, if you look at contribution of agriculture to Gross Domestic Product, that has gone down quite rapidly. But if you look at where people are mostly employed, that is still in agriculture. Thirty per cent of your labour force is in agriculture.”

Urbanisation is not the solution for improving the lives of those people, he held. The answer was to create dynamism in the rural economy.  Dr Jahan was in Sri Lanka for the local launch of the 2015 Human Development Report. Sri Lanka’s Human Development Index (HDI) value for 2014 is 0.757. This puts the country in the high human development category, positioning it at 73 out of 188 countries and territories. Between 1980 and 2014, Sri Lanka’s HDI value rose from 0.571 to 0.757, an increase of 32.5 percent or an average annual increase of about 0.83 percent.

Sri Lanka is the only country in South Asia in the high human development category, Dr Jahan said: As South Asians we can be proud of Sri Lanka. No other country from this particular sub region is in that category. India and Bangladesh are in the medium human development category and the rest of the South Asian countries, like Nepal, are in the low human development category.”

Over time, both the value and rank of Sri Lanka have improved. Life expectancy here is around 75 years whereas life expectancy in India and Pakistan is only 66. In Bangladesh, it’s 71. The infant mortality rate in Sri Lanka is less than 10 per 1000 live births but in India it’s still 52 per 1000 live births. In Pakistan, it’s 85. Taken together — the numbers, the position, the ranking, and the category to which the country belongs — Sri Lanka is not only doing well but is very much en route to becoming, one day, a very high human development country”.

There are well known historical reasons for this. In the 60s and 70s Sri Lanka reached a literacy rate comparable with those in the developed world. It was a role model. The health facilities provided to Sri Lankan citizens over the years have been great”. I do not mean only the facilities which are city centric but also at the village level, in the rural economy,” Dr Jahan said. I think basic human resource development has really made a difference. Sri Lanka is actually leveraging on some of those historical things. In recent times, I know that the country is also trying its best to increase its expenditure on health and education.”

So I would attribute Sri Lanka’s success to investing in people quite heavily over the years, having a very good health and education system,” he said. I also think that the creativity, as well as innovation, of the Sri Lankan people to do things has contributed.”

But there were areas to improve, particularly in the sphere of education. One of the issues that I’ve been told by many experts in this country is that, in the education system, primary and secondary level you are doing very well but the tertiary is something you have to explore further,” Dr Jahan mused. That’s not limited to Sri Lanka alone but to other countries also.”

It was important to remember that, in coming days, countries will have to compete in a globalised world. People actually have to compete with people from other countries,” he explained. So the nature and quality of tertiary education have to be very conducive to what is demanded. At this point in time, in many countries there is a kind of mismatch. The graduates being produced in many developing countries are not the kind of graduates that are needed by either global businesses or by expanding domestic businesses.”

There must be more graduates from science, technology, engineering and mathematics, Dr Jahan said. Tertiary education must be made more relevant to make people competitive in the rest of the world.

Sri Lanka is known for women’s empowerment. But still we have constrains because, like many other developing countries, the old age population in Sri Lanka is going up because people are living longer,” Dr Jahan remarked. I think at this moment, around 40 percent of the Sri Lankan population is above 65 years of age. In coming days, with better healthcare and nutrition, longevity will go up.”

This means there will be a care gap” or increasing demand for care for these people. Traditionally, in every society, care responsibilities fall on women. That would mean that, in many cases, even if women choose to come out of the home and be involved in the outside work, they will be constrained by social norms, by the demand within families, to undertake the carer role which is traditionally assigned to them.

I think there have to be debates and dialogue on how it can be overcome,” Dr Jahan said. Do we have enough childcare provisioning in the public sector? Or do we have enough old care provisioning in the public sector? Are we investing enough there?”

Sri Lanka is also a country wherefrom a large number of women go overseas as domestic workers. They provide care to families, to children, to older people from other countries. But in the process, and that’s true of Sri Lanka, that’s true of my own country Bangladesh, they are also leaving their own children and their old parents. So the question is who is taking care of them? It is creating a kind of a dilemma and I think there needs to be a discussion, a kind of a policy, on this as to how we can really care for the families of those workers who are earning a lot of foreign exchange for the country.”

Dr Hector Perera       London

Anybody can cook like our kussi amma” who cooks nice tasty food due to long experience. Those days there were no modern facilities like gas and electric cookers, microwaves, ovens, fridges, freezers, electric gadgets to cut, grind and slice and no extractor fans either just smoking firewood stoves. When I think about the past I cannot really understand how she managed to stay for a long time inside a hot, dusty and smoky kitchen and do all those tasks by   herself. A kerosene lamp sits by the stove as if it watches whatever she does. As there was no electricity, the only light was that humble kerosene lamp that gives out a trail of black soot and the yellow flame dance and shakes all the time like a sexy dancer shaking the hips. That was her only television and no radio either. Sometimes it helps her to use some kerosene to light up the firewood. She occasionally fries red chillies, sprats and papadams as well. One must try and see what happens when these things are fried. The smell given out by frying red chillies stimulates some glands in the nose and throat, makes you drool and cough. Once you started to blow the nose and clear the throat, perhaps some stress is released.

 Medically chillies are really good

Eating chillies can have a very positive impact on people that are overweight or suffer from diabetes, say a team of researchers at The University of Tasmania, whose research was published in the American Journal of Clinical Nutrition, in July 2006.
The study carried out yielded that the normal eating of chillies can help significantly control insulin levels after eating a meal. The people with type 1 and type diabetes know exactly why they take insulin. The actual data they collected was able to show that after eating chillies, the amount of insulin needed to lower the body’s blood sugar level following a meal was reduced by a staggering 60%. The exact way in which chillies act to reduce the need of insulin by this amount is not fully understood yet, but it certainly spells good news for people who have diabetes, as the effects produced by consuming a low amount of chilli are easy to achieve in everyday cooking. I was wondering why some people like Sri Lankan breakfast such as Lunumiris” and hoppers and string hoppers and red Polsambol”.

Hot and spicy but taste nice

I have seen how our servants back home in Sri Lanka cooked various dishes with red chillies ground together with other spices. In the past they had to grind them in a motor and pestal or on real grinding stones called Mirisgala”. They are highly experienced in these preparations due to years of practical experience, not by looking into any cookery books or influenced by TV cooking programmes. When red chillies, onions, curry leaves and mustard seeds are fried together and added to red lentil curry, it tastes delicious. Fried red chillies are eaten with meals because they taste just nice with rice and curries as someone said, they are rice pullers that is tend to eat more rice. There are numerous ways of adding and using red chillies as whole and ground form.

More health benefits of eating chillies

Chilies contain health benefiting an alkaloid compound in them, capsaicin, which gives them strong spicy pungent character. Early laboratory studies on experimental mammals suggest that capsaicin has anti-bacterial, anti-carcinogenic, analgesic and anti-diabetic properties. It also found to reduce LDL cholesterol levels in obese individuals no wonder there are hardly any obese people in Sri Lanka unlike in England. In Western countries they eat fried bacon and sausages which are full of saturated fats and oils, salt, additives and colouring. The World Health Organisation has ranked processed meat as a cause of cancer; putting it in the same category as asbestos, alcohol, arsenic and tobacco. A processed meat is any meat that has been cured, salted, smoked, or preserved in some way, to change the taste or extend the shelf life. Bacon, sausages, ham and salami are all processed meats. How exactly processed meat can cause cells to become cancerous is still being researched, but the chief culprit seemed to be chemicals involved in the production of processed meat, which can be converted into cancer-causing compounds once in the body. Chief among these are nitrates and nitrites, salts which help kill bacteria in products like bacon, and which also lend them that distinctive pink colour without them, bacon would actually be grey. MSG or monosodium glutamate or Ajina Motto is a kind of salt that is full of nitrites and nitrates. A pinch of it on some dishes tastes nice but not quite healthy. In most restaurants and takeaways this MSG is added to make their food very tasty.

Fresh chili peppers, red and green, are rich source of vitamin-C. 100 g fresh chilies provide about 143.7 µg or about 240% of RDA. Vitamin C is a potent water-soluble antioxidant. It is required for the collagen synthesis inside the human body. Collagen is one of the main structural protein required for maintaining the integrity of blood vessels, skin, organs, and bones. Regular consumption of foods rich in vitamin C helps protect from scurvy, develop resistance against infectious agents (boosts immunity), and scavenge harmful, pro-inflammatory free radicals from the body.

Other chemicals in chillies

They are also good in other antioxidants such as vitamin-A, and flavonoids like ß-carotene, a-carotene, lutein, zea-xanthin, and cryptoxanthin. These antioxidant substances in capsicum help protect the body from injurious effects of free radicals generated during stress and diseases conditions.

Chilies carry a good amount of minerals like potassium, manganese, iron, and magnesium. Potassium is an important component of cell and body fluids that helps controlling heart rate and blood pressure. Manganese is used by the body as a co-factor for the antioxidant enzyme, superoxide dismutase.

How about more reasons

Chilies are also good in B-complex group of vitamins such as niacin, pyridoxine (vitamin B-6), riboflavin and thiamine (vitamin B-1). These vitamins are essential in the sense that human body requires them from external sources to replenish. Try preparing some curries without green chillies actually they do not taste the same as with them. People often eat green sambal with things like Wade”. One must try to believe the taste. The smaller version of green chillies or Koch-chi” are really hot, again sambal made with them also have a unique taste.

Chili peppers have amazingly high levels of vitamins and minerals. Just 100 g provides (in % of recommended daily allowance): 240% of vitamin-C (Ascorbic acid), 39% of vitamin B-6 Pyridoxine, 32% of vitamin A, 13% of iron, 14% of copper, 7% of potassium, but no cholesterol whereas bacon and sausages are rich in cholesterol. Some people are recommended to take Simvastatin. It is in a group of drugs called HMG CoA reductase inhibitors, or “statins.” It reduces levels of “bad” cholesterol (low-density lipoprotein, or LDL) and triglycerides in the blood, while increasing levels of “good” cholesterol (high-density lipoprotein, or HDL). Simvastatin is in a group of drugs called HMG CoA reductase inhibitors, or “statins.” It reduces levels of “bad” cholesterol (low-density lipoprotein, or LDL) and triglycerides in the blood, while increasing levels of “good” cholesterol (high-density lipoprotein, or HDL). That means Simvastatin is used to lower cholesterol and triglycerides (types of fat) in the blood.

Medicinal uses

Chili peppers contain chemical compound, capsaicin and its co-compounds being employed in the preparation of ointments, rubs and tinctures for their astringent, counter-irritant and analgesic properties. These formulations have been in use in the treatment of arthritic pain, post-herpetic neuropathic pain, sore muscles, etc. Scientific studies on experimental mammals suggest that capsaicin has anti-bacterial, anti-carcinogenic, analgesic and anti-diabetic properties. It also found to reduce LDL cholesterol levels in obese persons.

Culinary uses

I have seen some British TV chefs just cut and put these green and red chillies in their preparations. Raw, fresh chilies should be washed in clean water before used in cooking in order to remove any residual fungicides, dust and traces of fertilizers and sand. Chilies, either fresh or ground, can cause severe burning sensation to hands and severe irritation to nasal passages, eyes and throat. Therefore, it may be advised in some sensitive individuals to use thin hand gloves and face masks while handling chilies. With all that difficulties our Kussi Ammas” prepared red chillies paste on Miris-gala|”.

Safety profile

Chili peppers contain capsaicin, which gives strong spicy pungent character. Capsaicin when eaten causes severe irritation and hot sensation to mouth, tongue and throat. Capsaicin in chilies initially elicits local inflammation when it comes in contact with mucosa of oral cavity, throat and stomach, and soon causes severe burning sensation that is perceived as ‘hot’ through free nerve endings in the mucosa. Eating cold yogurt helps reduce the burning pain by diluting capsaicin concentration and preventing its contact with mucosal walls. Avoid touching eyes with chili-contaminated fingers. Rinse eyes thoroughly in cold water to reduce irritation. Chilies may aggravate existing gastro-oesophageal reflux (GER) condition. When boiling chicken or beef curries are opened to add this and that then taste them, the cooking aroma given out also contains this chillies in the vapour form then it is likely to deposit on the fingers, hands, face, open chest, hair and also on clothes. I was wondering why these Sri Lankan ladies keep on opening the boiling chicken and beef curries, is it to have a secret aroma beauty therapy? I am sure you don’t get the answer, as it is a traditional secret beauty therapy. Have you changed your mind to try and eat things such as curries and Polsambol” made out by adding chillies? May be you don’t know how to prepare them but now these readymade, bottled Pol-sambol” and Lunu-miris” are available in most Sri Lankan grocery shops and even in London as well as in leading supermarkets on the World Foods Section. Your comments are welcomed perera6@hotmail.co.uk

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

විනිට්සා වෛද්‍ය පීඨයේ සිසුවියක වන තත්‍යානා චායිකා රූමත් ය​. එහෙත් ඇයගේ කොණ්ඩයේ පැහැය කළුය​. හිස්ටොලොජි හෙවත් පටකවේදය දේශන වලදී ඇය මා අසලින්ම වාඩිවී සිටියාය​.  තත්‍යානා චායිකා  මා සමග සාමීචීයේ යෙදුනේ ඉංග්‍රීසි බසිනි. අනෙක් සෝවියට් සිසු සිසුවියන්ට සාපේක්‍ෂව ඇයගේ ඉංග්‍රීසි දැණුම ඉහලය​. ඉංග්‍රීසි දැණුම ලබා ගැනීම පිණිස තමා රාදියෝ සබෝදා ඉංග්‍රීසි සේවයට සවන් දෙන බව ඇය මට වරක් රහසින් කීවාය​. රාදියෝ සබෝදා ගුවන් විදුළි සේවයට සවන් දීම තහනම් ය​. එය ප්‍රචාරණය කරන්නේ බටහිර ලෝකයේ සිටය​. ඇය එවැනි රහසක් මට කීවේ මා කෙරෙහි ඇති විශ්වාසය නිසා බව මට සිතුණි.

” මේ සෙනසුරාදා හොඳ ජීඩීආර් (නැගෙනහිර ජර්මානු) චිත්‍රපටයක් තියෙනවා බලන්න යමුද ? ඇය ඇසුවාය​. නැගෙනහිර ජර්මානු චිත්‍රපටය මට රුචි නැත​. එහෙත් ආරාධනාව එකවර ප්‍රතික්ශේප කිරීම සුදුසු නැති නිසා එදින මම ඔලෙග් ගේ නිවසට යන බව කීවෙමි. ඔලෙග් වෛද්‍ය පීඨයේ එක් දෙපාර්තමේන්තුවක සේවය කල තරුණයෙකි. ඔහු රොක් සංගීත ලෝලයෙකි. කැසට් ඉල්ලා ගැනීම පිණිස නිතරම මා හමු වීමට එයි. ඔලෙග් මගේ මිතුරෙකු බව ඇය දන්නීය​.

විරාමයේදී අප දෙදෙනා කැන්ටිමට ගියෙමු. එතැන දිගු පෝලිමකි. කෙසේ හෝ මම තේ කෝප්ප දෙකක් සහ කුඩා ප්‍රමාණයේ පිත්සා දෙකක් මිලට ගත්තෙමි. අප දෙදෙනා කැන්ටිමේ වාඩිවී තේ බොමින් සිටින අයුරු ලූදා බලා සිටියාය​.

දේශනයෙන් පසු තත්‍යානා තම මව හමු වීම පිණිස මයික්‍රෝ බයලොජි දෙපාර්තමෙන්තුවට ගියාය​. ඇයගේ මව එම දෙපාර්තමෙන්තුවේ කථිකාචාර්‍යවරියකි. මම නේවාසිකාගාරය බලා ගියෙමි. මා පසුපස ලූදා පැමිණියාය​.

” ඔයා දන්නවාද තාන්‍යා ශිද් කෙනෙක් කියලා? ඇය මගෙන් විමසුවාය​. ශිද් යනු යුදෙව් ජාතිකයන් හඳුන්වන අපහාසාත්මක වදනකි. එය සක්කිලියා යන අරුත ගෙන එයි.

” මට එයාගේ ජාතිකත්වය අදාල නැහැ “මම රළු ලෙස පිළිතුරු දුන්නෙමි.

” නැහැ මම කිව්වේ ඒක ඔයා දන්නේ නැත්නම් දැනගන්න කියලා ” ලූදා පසුබසින ස්වරයකින් කීවාය​.

යුදෙව්වනට සෝවියට් දේශයේ පවා වර්ගවාදීව සලකනු ලැබීම මා පුදුමයට පත් කලේය​. අපගේ මහාචාර්‍යවරු බොහොමයක් යුදෙව්වෝ වෙති. කායික රෝග මහාචාර්‍ය ශ්ක්ලෙයාර් නැගෙනහිර ලෝකයේ පමණක් නොව බටහිර ලෝකයේද පිළිගැනීමක් ඇති උගතෙකි. ඔහුගේ පියාද මහාචාර්‍ය කෙනෙකි. එසේම මහාචාර්‍ය මිකුනිස් , මහාචාර්‍ය සෙලීන්ස්කි යුදෙව් ජාතියට අයත් වන බව මා දැන සිටියෙමි. මොවුන් උගතුන් ගෙත් උගත්තුය​.

මහාචාර්‍ය මිකුනිස් පසු කාලයක සෝවියට් දේශය හැර දමා ඊශ්‍රායෙලයට ගියාය​. ඒ වන විට ඇය ඇවිදීමට පවා නොහැකි මහළු වියේ වූවාය​. එහෙත් පොරොන්දුවූ දේශයට තම මරණයට පෙර යාම ඇයගේ අභිලාශය බව පලස්තීන ජාතික සිසුවෙකු වූරයීෆ් මට කීවේය​.

රයීෆ් යුදෙව්වන් පිළිකුල් කරති. “උන් ඔක්කොම යුදෙව්වෝ” ඔහු අපගේ යුදා ජාතික ආචාර්‍යවරුන් වෙත පොදුවේ වෙන් කරමින් පවසයි. රයීෆ් ගේ යුදෙව් විරෝධය මට තේරුම් ගත හැකිය​. පලස්තීන අනාතයෙකු ලෙසට ජෝර්ධානයේ ඊශ්‍රායෙල මිලිටරි බලය සියැසින් දකිමින්  කරදඞු උස් මහත් වූ ඔහුගේ යුදෙව් විරෝධය  ලේ මස් වලටම කා වැදී තිබේ. වරක් ඈතින් එන  මහාචාර්‍ය මිකුනිස්ට ” ෂැලොම් ෂැලොම් ” කියා ඔහු සමච්චලයට සමාචාර කලේය​. හොඳ වේලාවට මහාචාර්‍ය මිකුනිස්ට එය ඇසුනේ නැත​.

මගේ කොන්ඩය කපන කරණවෑමී වෝවා යුදෙව්වෙකි. ඔහු මා හැඳින්වූයේ ශ්‍රී ලාංකික මස්සිනා කියාය​.

” ශ්‍රී ලාංකික මස්සිනා උඹලගේ රටේ යුද හමුදාවක් ඉන්නවද ? ඔහු අසයි. මම හිස් සලමි.

උඹලගේ රටේ  හමුදාවෙ රොකට් අවි , සබ්මැරීන් , පරමාණු බෝම්බ තියනවද ? ඔහු මගේ හිසකෙස් කපමින් අසයි.

මගේ ප්‍රතිචාරය අසන ඔහු මෙසේ කියයි.

අපොයි සබ්මැරීන් එකක්වත් නැති හමුදාව , ඒක හමුදාවක් ද පාණ්ඩුවක්ද ? වෝවා මිත්‍රශීලී ලෙස මට සමච්චල් කරයි.

හිසකෙස් කැපීමෙන් පසු   මගේ හිසේ ඕඩිකොලොන් ගල්වන ඔහු එය පැරීසියේ නිශ්පාදනයක් කියයි. එහෙත් එය සෝවියට් දේශයේ නිෂ්පාදිත බාල වර්ගයේ  එකකි. එසේම මිලෙන් ද අඩුය​.

” මගේ අදහස කවදා හරි ඊශ්‍රායලයට යන එක වෝවා කියයි. මුන් ( සෝවියට් බලධාරීන්) මාව මෙහෙන් යවන එකක් නැහැ.

ඒ කාලයේ සෝවියට් යුදෙව්වන්ට ඊශ්‍රායලයට යාම අපහසු විය​. එය ඉතා දීර්ගකාලීන වෙහෙසකර ක්‍රියාවක් විය​. නිලධාරිවාදය විසින් එය තව තවත් දුෂ්කර කොට තිබුණි. ඊශ්‍රායලයට ගිය සෝවියට් යුදෙව්වන් බොහෝ දෙනෙකු එතැනින් ඇමරිකාවට හෝ කැනඩාවට ගියහ​.  නීති රීති ලිහිල් වීමෙන් පසු රුසියන් ජාතිකයන් සමහරක් ද බොරුවට යුදෙව් සම්භවයන් පෙන්වා ඊශ්‍රායලයට ගියෝය​.

යුදෙව් ජාතික ෂාම්‍ රායි ඔවුන් ගේ යුදෙව් සම්භවය ගැන උදන් අනයි. ” නුඹ දන්නවාද සයිමන් සහ ගාෆන්කල් එමෙන්ම බොබ් ඩිලන් යුදෙව්වන් කියා ?  ඔහු මගෙන් අසයි.

” මම දන්නා පරිදි බාබරා ස්ට් රයිසෑන්ඩ් , බිලී ජොඑල් , ජීන් සිමොන්ස් පවා යුදෙව් ” මම ඔහුට පවසමි .

ෂාම්‍ රායි ආඩම්බරයෙන් හිස වනයි. ” ඔව් අපේ මිනිස්සු තමයි සෝවියට් දේශයේ න්‍යෂ්ටික බෝම්බ පවා තැනුවේ. සෝවියට් දේශය ආරක්‍ෂා කලේ අපි ඒත් රුසියන්වරු  අපි කොහේ ගියත් අපිව​ කොන් කරනවා.

ෂාම්‍ රායි තරුණ වෛද්‍යවරයෙකි. ඔහු සෝවියට් ක්‍රමයට අකමැතිය​. ඔහුගේ අභිලාශය කවදා හෝ ඇමරිකාවට යාමටය​. ලීවයිස් ඩෙනිම් ජීන්ස් අඳින මල්බරෝ සිගරට් පානය කරන ෂාම්‍ රායි සිතෙන් බටහිරයෙකි. ඔහු සෝවියට් කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයට සිනාසේ.

“ඒකේ ඉන්නේ හොරු රංචුවක් . උන් අපිට කවදාවත් ඊශ්‍රායලයට යන්න දෙන එකක් නැහැ. අපි ගියොත් සෝවියට් ක්‍රමය කඩා වැටෙනවා”

මට  න්‍යෂ්ටික විද්‍යාඥ අන්ද්‍රේ සහාරොෆ් සිහිපත් වේ. ඔහුට සෝවියට් දේශයෙන් පිට යාමට බලධාරීන් ඉඩ නොදෙති. එසේම සෝවියට් දේශය ආරම්භක ලෙනින් සමග උරෙන් උර වැඩ කල ලියොන් ටේ‍රොස්කිද යුදෙව්වෙකි. අවසානයේදී ස්ටාලින් ගේ නියෝග මත මෙක්සිකෝවේදී  ඔහුගේ හිසට පොරෝ පහරක් දෙනු ලැබීය​.

අපෙගේ නේවාසිකාගාරයේ වක්තියෝර්කා හෙවත් මුරකාරිය – සීදරොව්නා නූගත් ගැමි අර්ධ රුසියානු , යූක්‍ර්‍රයීන කාන්තාවකි. ඇය ප්‍රසිද්ධියේම යුදෙව්ව්න්ට පරිභව කරන්නීය​.

“අපොව් යුදෙව්වෝ ශිද් පහාරයෝ උන්ට අපේ පලාතේ කියන්නේ මලාන්සි කියලා. (මලාන්සි යනු යුදෙව් ජාතිකයන්ට කියන අපහාසාත්මක වදනකි) උන් හරිම අපිරිසිදුයි. එක සැරයක් යුදෙව් ගෙදෙරකින් සුප් බීලා මට තුන් සැරයක් වමනේ ගියා”

එහෙත් මම දන්නා තත්‍යානා චායිකා ඇතුළු අනෙකුත් යුදෙව්වන් පිරිසිදුය​. උගත් ය. ප්‍රිය මනාප හැසිරීමෙන් යුක්තය​.

” මම ලබන වාරයෙන් පසු නැවත වෛද්‍ය පීඨයට එන්නේ නැහැ ” දෙවන වසර අවසානයේදී තත්‍යානා චායිකා මට කීවාය​. ” මමයි අම්මයි ඊශ්‍රායලයට යනවා”

” එතකොට ඔයාගේ වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය? මම ඇසුවෙමි.

“මම ටෙල් අවිව් වල වෛද්‍ය පීඨයකට යන්න අදහස් කරනවා ” ඇය සංවාදය නිම කළාය​. මම ඇයට සුභ පැතුවෙමි.

තෙවන වසර අරඹන විට තත්‍යානා චායිකා අප අතර නොවූවාය. සෝවියට් දේශයෙන් ගිය පසු ඇයගෙන් කිසිම ලිපියක් මට ලැබුනේ නැත​. එහෙත් මේ කළු කෙස් සහිත යුදෙව් කෙල්ල මට අමතක නොවේ. මේ වන විට ඇය වෛද්‍යවරියකව ඊශ්‍රායලයේ රෝහලක සේවය කරනවා නිසැකය.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග