By Charles.S.Perera

A country’s Constitution is sacro sanct. Writing Constitutions each time a new government is formed by a new political party  is not healthy for democracy. If there is some thing wrong it should be put right by bringing in an Amendments. But until then the Constitution has to be respected, and the  Judiciary should be independent.

But what is happening in Sri Lanka post 8 January,2015. The Constitution has been breached, at the pleasure of the new President Sirisena  and the Prime Minister Ranil Wickramasinghe.  The Judiciary has been ridiculed.

After the election of Maithripala Sirisena , the Constitution was ignored appointing Ranil Wickramasinghe as the Prime Minister when there was  already a Prime Minister –D.M.Jayaratne and his Cabinet of Ministers. The unconstitutionally appointed Prime Minister Ranil Wickramasinghe appointed a new cabinet of UNP Ministers. All this was done arbitrarily and unconstitutionally and therefore illegal and undemocratic.

The new President again ignored the Constituition and re appointed a Constitutionally , therefore legally impeached Chief Justice Shirani Bandaranaike, and then allowed her to retire, and unconstitutionally therefore illegally appointed K.Siripavan as the new  Chief Justice  dismissing the Chief Justice Mohan Pieris who was appointed Constitutionally, by a letter signed by the President Sirisena.

Where is Democracy in all this ?

After, all this exercise of the new President  Sirisena and his unconstitutionally appointed Prime Minister, there are in Sri Lanka two governments one functioning and lead by an unconstitutionally appointed therefore an illegal Prime Minister Ranil Wickramasinghe and a non functioning  constitutionally appointed therefore a legal Government lead by D.M.Jayaratne.

 And despite this ridiculous situation, an unconstitutional therefore illegal UNP Government has appointed a FCID to prosecute all suspected  of bribery and corruption and put them in Ramand Jail. This unusual government even got its illegal FCID (illegal because appointed by an unconstitutionally appointed Prime Minister) to prosecute the former President his wife, brothers, sons, friends,  the managing  Directors of Companies that functioned when the previous government was in power.

All these actions were  not democratic, constitutional or legal. But in a Speech on the 14 July,2015 the President Sirisena spoke of the Democratic revolution that  occurred on the 8^th January,2015.

 Mark Antony said in his oration at the funeral of Caesar, referring to the Senators who murdered  Caesar stabbing him to death, But Brutus said they are all honourable men.”

There is a genral election scheduled for the 17^th August,2015 , normally under a Democratic system the President being the President of every one without distinction of race, colour , religion or political affiliation , should remain impartial and independent ?

But the President of Sri Lanka Sirisena shows his partiality to one political party and write to  a Candidate Mahinda Rajapakse, even before the election is held , that he will not be appointed the Prime Minister.

 This is strange coming from a  President who said in a long speech on 14 July,2015,  “I will remain impartial in the coming election and urge the people to select those who are suitable to march forward with the January 08 mandate” 

Democracy! Democracy !! thy name is smeared.

 The President Sirisena continued his speech, Along with these developments, there came the Controversial Central Bank Bond issue. A Committee was appointed and the report was came out. The parliamentary Audit Committee too started the working on this issue. Generally, Mr. Ranil Wickramesinghe has a reputation among the people as a person free of corruption. However, on several occasions, I suggested to the Mr. Ranil Wickremasinghe that it would do good to his reputation if the Central Bank Governor resigns his post.”

 But did his Prime Minister the clean Mr.Ranil Wickramasinghe listen to him ? If he did  it would have shown how much  Mr.Clean Ranil respect him after some of his  Executive powers were taken away !!!

Then the President Sirisena  speaks poetically about  democracy. Your criticism of me in the past few days reflect the blossoming of democracy in this country and how you are making use of the massive outpour of democracy in this country.”

Is democracy in Sri Lanka blooming as he pretends it to be or is there a massive outpour of democracy?

Well the reader is to Judge.

Recently the President Sirisena who likes long speeches and long letters wrote a long letter to Mahinda Rajpakse a candidate at the forth coming General election saying again that he will not be appointed Prime Minister even if the party under which he gets a majority of Votes. That must be in terms of his blooming” Democracy.

 Mahinda Rajapakse who when he was the President respected both Democracy and the Constitution  has written to him  a short letter in reply stating that as he bowed to the  people and accepted their decision on the 9^th January , he hopes that the President Sirisena would do the same.

The President Sirisena who had been in office for nearly seven months  should know that he is the guardian of the Constitution of the country, and should be really democratic instead of paying lip service to democracy.

 Finally another act of democracy by the President ? 

 The Colombo District Court today issued an enjoining order preventing Anura Priyadharshana Yapa and Susil Premajayantha from acting and discharging duties as the General Secretaries of the SLFP and UPFA respectively until August 28, 2015.

President Maithripala Sirisena in his capacity as the Chairman of the SLFP and UPFA has suspended the party memberships of Anura Priyadharshana Yapa and Susil Premajayantha and has also removed them from the posts of General Secretary.

Independent Judiciary ?

 tensed situation erupted in the Colombo Chief Magistrate’s Court yesterday as Lawyers accused each other in abusive language when they argued as to why former President Mahinda Rajapaksa and former Central Bank Governor Ajith Nivard Cabral cannot be summoned to Court for misappropriation of Rs 34.7 billion in Greek Bonds issue.

The incident erupted when Colombo Additional Magistrate Chandima Liyanage issued summons on the Central Bank Governor Arjuna Mahendran and his son-in-law Arjun Aloysius over the misappropriation of Rs 30 billion in issuing Treasury Bonds, while postponing the case until 30 October.”

 The Voters on the 17 August, 2015, please reflect what it would be if the Elephant Symbol gets a greater number of Votes, than the Betel Leaf.

Well Wisher

We are going to an election once more and I hope many people especially the UPFA people have learnt lessons from the last one. Dilrook Kanangara and Ajit Randeniya and others have all pointed out that the last election was cheated.(See attached articles).

https://www.lankaweb.com/news/items/2015/07/01/2014-electoral-roll-was-rigged/

https://www.lankaweb.com/news/items/2015/02/01/astronomical-increase-in-number-of-voters-2010-vs-2015-in-tamil-areas-how-is-it-possible/

Yet no one contested the results. I think it was because President Mahinda Rajapakse was tired and just wanted to retire and go back to his village. However he is back because many lakhs of people visited him and were begging him to contest again.

Here are some of the ways in which there can be cheating at the next Election :

1. At the polling booth by stuffing the ballot boxes.
2. At the counting office by inserting false ballots.
3. Use of names of people not registered to vote.
4. Use of names of minors or dead people.
5. Use of false I.D. cards.
6. People especially Tamils voting in two places at the same time. Otherwise one cannot explain how the number of voters in Jaffna and Vanni increased so dramatically.
7. Cheating at the counting computers in the University of Colombo. It was said that the computer which was counting and adding was stopped thrice in the course of counting. It is very easy to program computers to count/add in a variety of ways. In USA it is well known that George Bush was elected twice due to computer cheating. In case of Bush opponent, Al Gore, it was a small margin which was then decided by the courts which awarded the election to George Bush. UPFA should be very wary of the Final Counting and ask for manual counting to double check the computer results.

I hope the next Election too not lost due to lack of attention to stop cheating. Yahapalanaya group seem to be desperate and will not stop at anything to win if they can.

By M.L. Wickramasinghe

On August 13, through the evening news-bulletins of TV channels, Sri Lankans first heard the most sudden, the most unexpected but  distressing news perhaps since the first air- raid of the Eelam Air Force on Colombo. That is, the news about the  letter sent by HE the President Maithripla Sirisena to Mr. Mahinda Rajapaksha requesting him to co-operate with him, if the UPFA wins a majority, to give the Prime Ministership to either of the five or so named senior personalities in the SLFP.

The vast majority of the Sri Lankans believed that the issue had been closed when Mr. Rajapaksha was given the role of leading the Parliamentary Campaign (of course, as is known to the electorate, only after some warmed –up debate and negotiations, – but now we know with much bitterness too), with His Excellency the President making a decision to be a neutral force in the Campaign. Consequent to this, people believed (based on this decision) and common sense dictated that the person who lead the electoral campaign, would if successful be given the post of the Prime Minister, or if unsuccessful would be handed the responsibility for defeat.

Apparently for some reason (may be a hidden-hand) the equilibrium of the Presidential decision had been disturbed with less than 48hours for  the campaign to close. This sudden letter certainly would disturb the planned last two days of the campaign, which we all know is a crucial time for the campaign of any political party. However, having spoken to a number of friends and relations and community members, I feel this unexpected message would enhance the steely determination of the supporters of MR to strive more during these last stages to persuade the undecided to their fold, through the most effective communication method yet discovered, the inter-personal method now complemented by the mobile phone, and to a lesser extent, the social media. This is why I brought in the analogy of the LTTE air-attack. The air-attack was sudden and like a bolt from the blue; but the people, the leaders, and the security forces knew that the damage could be contained. The attack had a contrary effect- the stiffening of resolve to defeat the LTTE.

We have the utmost respect to H.E. the President Mr. Maithripala Sirisena as a person, and we believe that the SLFP under Mr. Rajapaksha made a tactical mistake by not offering the post of the Prime Minister to Mr. Sirisena. His service to the Party was more than adequate for him to become the Prime Minister of Sri Lanka at that time. Mr. Jayartana should have been magnanimous after the recuperation stage, to resign to allow his leader to institute Mr. Sirisena as the Prime Minister.

The Lankadeepa of August 13, referring to the letter of the President states in one sub-heading that the letter exhorted Mr. Rajapaksha  Jathivaadaya Awussanna Epa”- meaning ‘Do not raise communalism’. There is also a sentence in the letter giving the following meaning or similar meaning that- ‘communalists are not SLFPrs’. Both of the above IDEAS are absolutely correct as ‘ ABSOLUTE PRINCIPLES OR CONCEPTS’. However, Principles or Concepts are to be applied and tested practically based on what is happening in the environment. This is absolutely vital during an election.

During an election campaign political parties should have the freedom to discuss issues openly. It is unethical  to cut off discussion of issues pertaining to the national security and the territorial integrity of a Country that has come out of a ruthless reign of terrrorism for 30 + years, barely five years ago by heaping all discussions on national security under the heading ‘Communalism’. This militates against principles of ‘Freedom of Expression’, and the ‘People’s Right to Information’. We need to allow the people to decide at the election which Party’s specific analysis regarding the threat to national security is deemed to be accurate in the ongoing context. These are dynamic issues and cannot and should not be labeled  as ‘raising communalism’ and be kept away from public debate. The public would decide whose version they accept, as the issue of national security should not be kept under wraps. The only exception is when a party or a person uses, even national security, to indulge in hate speech. The UPFA election campaign has been clean in this regard.

Lets consider a few of the issues that are on the Table regarding national security.

1. TNA in its election manifesto has specifically mentioned the following objectives- merging of the north and the east; establish a federal system of government in the merged N-E region; people living in such a merged federal area would have the right to decide what type of government/country they  (‘right to national self determination’).
2. Rishad Baduideen had said that if his party gains two seats in the eastern province, the Muslim people should be given a separate governing entity in part of the Eastern province.
3. The recent pronouncements of Chief Minister of the (NCP) ranging from committing of genocide by Sinhalese on Sri Lankan Tamils to requesting international agencies to provide direct project assistance to the North.
4. Vijayakala Mahendran’s (the lead candidate of UNP in the Jafna) recent statement to the ‘Hindu’ newspaper about the party leader agreeing to autonomy in the North.
5. The news that the United Nations Peace Building Fund has apparently being invited to work in the Northern province. The UNPBF is not a development arm of the UN; it is a Unit that has a political role. UNPBF has the capacity to organise referenda in developing countries or in parts of developing countries. The Asian Tribune of 06 August raises a number of issues that would impact on national security and territorial integrity of Sri Lanka if UNPBF begins operations in the north. This must be read by all Sri Lankans.
6. The issues discussed in the leaked UN document regarding the domestic investigations of war crimes such as NPC being given a role in the organization of the investigation mechanisms.
7. The proposal by the UNP for the formation of a national government which includes political parties that have ‘officially asked for federalism and the ‘right to self detrmination’.

It should be mentioned that the above are also bordering on communal themes; but the leaders or the citizens did not say they do not have a right to raise these issues or when these were raised, that the ‘TNA was raising communalism’. The playing field should not be tampered with by any authority; it should be allowed to be the same for all parties and all individuals.

The Constitution of Sri Lanka indicates that the onus of the President of Sri Lanka is to request an elected member (person) who has the confidence of the elected members of a registered party or a coalition of group of parties that wins the highest number of seats (after an election) to be requested to form a government and be given the post of the Prime Minister. In this respect the two potential leaders who meet these conditions are Mr. Mahinda Rajapaksha ( by virtue of leading the UPFA group at the election campaign instituted to this position through popular acclamation of the rank and file of the UPFA, and also having the total confidence of the UPFA group contesting the election) and Mr. Ranil Wickramasinghe ( by virtue of the fact of leading the United National Party). There can be an exception only if either person who wins, stand down voluntarily. We do not see either of the winning personality volunteering to stand down or being compelled to stand down by a last minute fiat, as serving the best interest of the country or the people. If that happens the country may stand to be destabilized from the first day itself of the new government.

This would weaken the State of Sri Lanka exposing the country and people to innumerable risks and threats. We hope that saner counsel would prevail.

Shenali Waduge

Two cartoons that show the reality…

In 1956 this cartoon changed the election defeating the UNP.
In 2015 this cartoon will decide how far the people are able to grasp the dangers and join the patriotic forces to defend their nation… we urge you to put your country first…massive amounts of money is being thrown to buy over voters.. this is not democracy.. voters should not be intimidated by the very organizations that preach good governance.

All we are doing is placing the facts before you.
We are not funded nor do we take money from anyone.
We only want to protect the nation for all and from people who want to divide / separate / change the ethnic & religious composition of Sri Lanka and use it as a military base to spy and destroy fellow nations of Asia.

please share and in these last few days make people aware ….
We now have another threat in Indians coming to live and work in Sri Lanka another idea from the UNP that will change the ethnic composition and the sovereignty of Sri Lanka completely.
Remember 17 times India tried to take over Sri Lanka and failed now Ranil is virtually signing Sri Lanka over with his rail/road link and CEPA agreement

Mahinda

Much of the general public voters in Sri Lanka are absent minded, thus they fall in to pits repeatedly and then regret because the past is simply forgotten.

Not knowing what the UNP and specially Ranil is, you are sure to endure terrible future to regret all the time till your death if you vote UNP and Ranil in to power. There isn’t much time to detail in full but let me put it in point form as a fore warning.

Should Ranil and UNP barbarians were elected on 17^th August 2015;

1. Revenge taking will begin with indefinite off to the Police as was in 1977 July. Opposition activists will be brutally murdered, raped, robbed, looted and burnt creating chaos all over the country for days or perhaps weeks taking old accounts of last over 20 years of UNP’s brutal history.

2. RW and his band wagons will rush accumulating cash arrears and missed opportunities over last 20 plus years, will have no time for any thing else. Anything will be sold or betrayed for highest bid.

3. The country will be divided in to three or more pieces (Federal or beyond) over a few months of achieving power creating Federal states probably North-East merged and rest as south initially. NO MORE SRI LANKA or SIHNALE.

4. The LTTE will resurrect and achieve everything they need by force and later will lead to border attacks for invading more in to Sinhela territory. This will cause daily carnage as it is in Iraq, Libya, and Afghanistan etc.

5. US will establish a base and send their forces in the guise of UN peace keepers (just time keepers for US) to observe borders only allowing LTTE/Tamils/Muslims to attack Sinhela people and to stop any counter attack from Sinhela side.

6. Indian coolies from Tamil Naadu will flood in North to settle and supersede the Sinhela population just in months, grabbing all jobs. CEPA will provide safe haven for the damn Indian coolies to exploit Sri Lankan market dumping all Indian shit here.

7. With the blessing of CIA, Islamic State ( I.S.) militancy will begin in Sri Lanka and Sinhela Buddhist will be the helpless victims of beheading, bomb explosions and eventually taking up the land part by part.

8. Fate of the govt. sector is decided already and much of the govt. servants will have to go on unpaid leave, then at the end of the leave no more job or state sector to their surprise.

9. Education and Health the most vital for poor mass will die in months. Poor at least book their coffins now at present rate before the prices jacked up!

10. Water resources will be taxed and that is the end of Agriculture, so farmers shall keep pesticides ready before prices jacked up!  No more Rice, let’s eat Burgers, lasagna and Macaroni pasta etc. made of American flour.

11. Old tires will have a good market in suppression ahead of mass agitations and trade strikes over cost of living etc., so stock tires now, you could sell at a good price.

12. Human heads will become a best sellable commodity to the PRA Dentist again!

13. Underworld will be developed instead Infrastructure with modern structures that Narcotics, Ethanol and Prostitution will have unprecedented upliftment. ROSY-WESI all become equal.

14. Cost of commodities will rise in rocket speed due to cost of imports and unavailability of state funds, thus even Sigiriya and Sri Pada will be sold for rock value.

15. Tamil LTTE diaspora will run a Treasury, Central bank while all blue chip listed companies will be owned by LTTE

16. As economic burdens rise up, even house wives will be forced to do SHORT TIME services for extra cash. Facilities will be set up all over the country by the ministry of ROSY for women.

17. Muslims will supersede Sinhela Buddhists at their whims and fancy

18. The Police and underworld will be merged

19. There will be white elephant type projects to swindle as much as money for the UNP band wagons

More surprises are to come up and to enjoy, happy and gain with RW!!!

Await the end of Sinhela Buddhists with future UNP regime!

By Dr. Ananda M. Wijesinghe

August 12, 2015

Sri Lanka is currently being pressured by various western foreign powers to devolve political power in a large region of Sri Lanka to the  Sri Lanka’ minutely small Tamil minority in what they prescribe as “the political solution” to Sri Lanka’s “Tamil Problem”. They are BLIND to the danger of separatism that has already engulfed Sri Lanka in a 30-year war, and is still alive and well judging from their escalating demands for a Federal state. This effort is being orchestrated by the Eelamists of the Sri Lankan Tamil Diaspora under the leadership of the residual LTTE terrorist network who have reconfigured themselves into various pseudo-democratic political organizations such as the Transnational Government of Tamil Eelam (TGTE), and the Global Tamil Forum (GTF) working in collusion with Tamil nationalist parties in Sri Lanka such as the Tamil National Alliance led by proxies of the terrorist separatists. As we all know, this snail-like shedding of one shell for another is a time-honored tactic of LTTE front organizations, designed to keep one-step ahead of the law.

Acting in collusion with the Tamil separatist movements, Neocolonialist western powers orchestrated a regime change within Sri Lanka thatoppled the previous war-winning United Peoples Freedom Alliance government under President Mahinda Rajapaksa on January 8, 2015 under the pretext of improving governance and the exercise of democracy within Sri Lanka. The upcoming General Election on August 17, 2015 will decide whether the current puppet “Yahapalanaya” government hoisted upon Sri Lanka by these foreign powers will be again replaced, by a truly patriotic United Peoples Freedom Alliance government resurrected and again led by Ex-President Mahinda Rajapaksa.

The demand of the Tamil Eelamists is for Devolution of Political Power on the basis of Ethnicity. <This is in all-but-name the same demand the LTTE separatist terrorists made for the creation of a Tamil-only apartheid racist Bantustan in Sri Lanka prior to their complete military rout in 2009. It is a demand to divide Sri Lanka on the basis of ethnicity that attempts to resurrect the lost struggle for a separate monoethnic state that claimed tens of thousands of innocent lives in the last thirty years, largely due to the inaction and failure of successive Sri Lankan Governments that heeded the flawed advice of foreign powers, neglecting their bounden duty to preserve the Nation whole, and protect the lives of their People.The Tamil separatists hope to win by Stealth in “Peace” what they failed to win through Violence in “War”!

In response to these developments threatening the national security and national integrity of Sri Lanka, I am writing to present thearguments why NO POWER SHOULD BE DEVOLVED to any separate ethnic community in Sri Lanka, and to identify the dangers posed by such devolution to the integrity of the Nation and the lives of its People.

I am presenting below a revised version of an Article that I had written and published over a decade-and-a-half ago opposing the Devolution of Power to the Tamil Minority that the Government of India wanted to impose on Sri Lanka. India first initiated Tamil separatism in our country,  trained, armed, delivered, funded and supported the Tamil terrorists in that quest, creating the very problem for which they now propose to dictate a new “political solution.” The reasons presented in that Article against Devolution of Power remain as valid today as they were then.

I still STRONGLY oppose any Devolution of Political Power to Regions of Sri Lanka on the basis of Ethnicity, or any other Communal Attribute. Each person having the right to cast one vote for a political leader of his or her choice for election to parliament, is both necessary and sufficient franchise for any citizen. No further regional powers should be granted on the basis of ethnicity.

Neocolonialist Western Democracies now equate “democracy” with the division of nations into ethnic Bantustans perpetually at war with one another under the pretext that this delivers democracy to their people. How can democracy be delivered in any shape or form by pitting constituent communities of a nation against each other to be eternally locked in conflict as in Syria, Iraq, Sudan and elsewhere. In Sri Lanka we categorically reject this absurd definition of “democracy” and recognize it for what it is: a Neocolonial strategy to “divide and rule” nations in the developing world.

Let all citizens enjoy equal rights subject to an equal responsibility to love, protect and serve our country. Let there be no special rights in our country for anyone, in any region, embedded in the laws of the land on the basis of race, language, religion, sex, caste or wealth. Let all regions of the country be open to settlement by any citizen, without let or hindrance. Let culture and religion prevail, and be treasured, in all their glory in the personal sphere; not in the public domain.

Since incurable separatists, driven by prejudice, intolerance, excessive racial pride and a perception of assistance available from abroad, will try all overt and covert means to destabilize, undermine, and divide the Nation, let the Government of Sri Lanka adopt and implement a National Policy of Ethnic Integration (EI) with the goal of achieving a uniform demographic distribution of the different communities of Sri Lanka. This is the ONLY CERTAIN MEANS of PERMANENTLY banishing communal separatism from the Nation: The total eradication of the regional concentrations of different ethnic communities that form the very basis of their separatist demands for regional devolution of power.

ONE INDIVISIBLE Nation of ONE INSEPARABLE People sharing ONE INDOMITABLE Destiny should be our Permanent National Goal!

…………………………………………………………………………………………………………………………
Devolution – A Recipe for National Suicide

By Dr. Ananda M. Wijesinghe
Version 3
August 12, 2015

Devolution will not bring peace and prosperity to Sri Lanka, but will usher in a new era of increased internal strife, foreign threats and economic insecurity.

National Integration, not national disintegration, is the key to peace and prosperity.

Peace and prosperity cannot be won by appeasement of separatists and terrorists, and bargaining away our country, our security and ourfuture.

Sacrifice and eternal vigilance have always been the price of freedom.

Under the threat of foreign blackmail and internal separatism, Sri Lanka is poised on the threshold of being dismembered into regions based on  ethnicity. All patriotic Sri Lankans, whoever you are, wherever you are, act now to prevent this disaster by voting for the Patriotic Forces of the United Peoples Freedom Alliance led by President Mahinda Rajapaksa. In particular, the Sinhala people must overcome their differences, join hands and organize to let the government know that devolution in any form will not be tolerated because our country, our heritage and our future are inalienable,  non-negotiable. National integration, not national disintegration, should be our goal.

National Integrity is The Key to Survival

We believe that appeasement of unrepentant separatists-in-waiting and former terrorists,  through devolution of power to regions along ethnic lines, would be an unmitigated disaster for all  people of Sri Lanka and for generations yet unborn.  Foreigners  who advocate the balkanization of our country do so having nothing to lose and everything to gain. Many countries that now urge Sri Lanka to dismember itself, have fought long hard civil wars to preserve the integrity of their own nations to ensure that their citizens would inherit the blessings of peace and prosperity.

Indeed, Abraham Lincoln, the Union President during the US Civil War, said that if the unity of the country can be preserved by keeping all states free of slavery he would do that; or if the unity of the country can be preserved only by keeping some states slave and others free of slavery, he would do that; but if the unity of the country can be preserved only by letting all states be slave states, then he would do that; but whatever the circumstances, he would preserve the country undivided. He placed the value of a united country above that of his cherished dream of abolishing slavery, fully recognizing the danger posed to his people by competition between two aggressive nations born in war in the same land. Likewise, the partition of British India into two countries, for example, solved nothing but condemned the populations of both countries to permanent insecurity, regular wars and staggering defense expenditures which have arrested their economic development. The wisdom of Mahatma Gandhi’s unsuccessful struggle to prevent the division of British India, and Abraham Lincoln’s successful campaign to keep the United States whole, is evident for all to see. The wisdom of Lincoln’s vision for the future of his country, and his iron-willed determination to keep the country whole, is today obvious to all who enjoy the peace, prosperity and global respect it has brought the United States.

The people of Sri Lanka deserve and yearn for no less.  We owe too much to the memory of our thousands of honoured dead, soldiers, policemen and innocent civilians alike, who in sacrificing their lives have given the last full measure of their devotion to their country, to abandon what they sought to preserve. We owe too much to our forefathers, who fought and died to keep this land free of invaders, and who preserved our heritage through millennia, to give in so easily to terrorist threats. Indeed, in the 12th century A.D. a Chola prince arriving in Sri Lanka inscribed in stone “….the illustrious Codagama Deva having arrived in the unconquerable Lanka, the forehead ornament of the earth to the Lord Siva” at Gokanna (Trincomalee) in recognition of the commonly held belief among the people of South India that despite continued invasions, Sri Lanka could notbe conquered. I believe that the unconquerable spirit of the Sinhala people shines unabated, still endures, deep within our hearts.

India’s Awful Legacy and Criminal Responsibility

India, our giant neighbour, has been a disappointment to the Sinhala people. India bears the primary responsibility for the violence and destruction  unleashed in Sri Lanka since the early 1980’s. Driven by the need to garner political support from Tamil Nadu, and by erroneous assessments of imagined threats to India from Sri Lanka’s attempt to develop its own economy through free market economic policies and regional collaboration with all of its neighbors, the Indira Gandhi and Rajiv Gandhi governments of India planted the seed of militant separatism in Sri Lanka, and aided and abetted its growth. India, with the enthusiastic collaboration of the Tamil Nadu state government, first provided military training and equipment, massive funding, political support and encouragement to separatist groups in Sri Lanka, next intervened to prevent Sri Lanka from rooting out the LTTE when its defeat  was imminent, violated the air space of our sovereign nation, threatened to militarily invade Sri Lanka on a massive scale, and finally forced the Sri Lanka government to accept intervention by Indian troops to oversee a de-facto partitioning of the country in favour of  the Tamil  separatists.

This invasion of Sri Lanka by Indian troops on behalf of the Tamil separatists, is now falsely represented to the world as having been at Sri Lanka government’s invitation, and in response to a request for ‘help’ from the Sri Lanka government.  Nothing could be further from the truth. This shameful episode in Indo-Sri Lankan relations can be compared to Hitler’s bullying of Czechoslovakia (and the Allies) into accepting partition, and then total occupation, on the eve of World War II.  To its chagrin, India found that instead of gaining an ally in the LTTE in Sri Lanka while “cutting Sri Lanka down to size,” it had instead harbored and fostered a venomous snake in its bosom, a snake that had uncoiled and was striking at its own national integrity. The LTTE, India found, was espousing separatism in Tamil Nadu and, towards that end, was assisting separatist groups everywhere in India to destabilize and weaken the federal government and cause disintegration of India itself. Incredible as it may seem, this agenda of the LTTE and the potential threat it posed to India, obvious to all in Sri Lanka, was not appreciated by the leaders of the Indian government, overly confident of their own strength and power. When the Indian government finally woke up and sought to bring the LTTE to heel, it found a costly conflict on its hands and beat a hasty retreat back to India. Today, Sri Lanka is still coping with the awful legacy of the Indian government’s interference in our sovereign country. More recently, however, India has been assisting Sri Lanka to interdict LTTE’s gun-running activities at sea and has resumed its original much appreciated role as a good neighbour.

The Sinhala people have a continuing love, affection and friendship for India as the land of our origin, our culture and our religion, our comrade-in-arms in the struggle for independence, our partner in regional security and trade, and take great pride in the accomplishments of India, and Indians, all over the world. Sri Lanka and the Sinhala people will never threaten the security and the integrity of India, and wish to maintain good relations at all times. However, it is abundantly clear that Sri Lanka, as a small vulnerable country, cannot expect our friendship, respect, and non-interference in India’s internal matters, to be always reciprocated by Indian governments. Sri Lanka must anticipate, and plan to defend itself against  misguided, even stupid, Machiavellian policies of isolated, but powerful, Indian politicians, at both state and federal levels. Politicians whose immediate temporary needs to acquire and hold onto power often overwhelm their good sense, and their nation’s long term interest in having a reliable inoffensive neighbour and ally in the majority community of Sri Lanka. As the near-fatal wound inflicted on Sri Lanka by India’s recent actions show, the belief that inoffensiveness alone would guarantee the security of Sri Lanka is patently false and naive; good neighbourliness must be supplemented by the military strength and broad-based military organizations required to defend the country against all domestic and foreign aggressors.

Consequences of Devolution of Power on the Basis of Ethnicity

Our long history abounds with numerous examples of how internal regional divisions, that invited  foreign invasions, led to the destruction of our civilizations and the lives of our people. It is not the alleged discrimination against the Tamil people that spawned the Tamil separatist movement, but their recognition of the military weakness of Sri Lanka, the availability of support from Tamil Nadu in India, and possibility of  obtaining aid from a suitably manipulated federal government of India. The federal government of India has now recognized that the LTTE was, and Indian Tamil separatism is, a far greater threat to India than any imagined threat from the government of Sri Lanka. Given the strained feelings between the people of Tamil Nadu and the North India, the Tamil community in Tamil Nadu will always be more susceptible to manipulation by the rump LTTE still surviving in the West and in Tamil Nadu. Tamil separatists in Sri Lanka recognize this fully;  they will make every attempt to exacerbate and exploit separatist tendencies in India, and gain assistance from Tamil Nadu.

Given this indisputable fact, no amount of concessions by any Sri Lankan government can satisfy the demands of the LTTE. Their territorial demands in Sri Lanka will not end after the realization of any initial Eelam, or any other unit of devolution on an ethnic basis, in Sri Lanka. Furthermore, the full scope of the LTTE agenda will inevitably bring about a Tamil separatist movement and conflict in India, with Eelam territory in Sri Lanka as the springboard for that effort. The result will be the spillover of an unending war onto Sri Lankan territory, as in the case of Cambodia and Laos in the Vietnam war. There will be massive uncontrolled influxes of Indian Tamil refugees into Sri Lanka, encouraged and aided by the rump LTTE, and further de-facto annexation of non-Eelam territory in Sri Lanka to accommodate these people. We have already seen the willingness of the former LTTE to engineer mass displacements of  “their own people” both  within Sri Lanka, and from Sri Lanka to other countries, when it suits their political purpose. Any such massive influx of Indians into Sri Lanka, would further compound Sri Lanka’s security and economic problems and would irretrievably change the demographics and the essential character of Sri Lanka as a Sinhala Buddhist country.

Have we forgotten the importation of millions of Indian laborers into the hill country, against the wishes of the Sinhala people, the last time Sri Lanka lost control of its borders and its sovereignty to the British, that permanently altered the demographics of our country? Have we forgotten how, contrary to the provisions of the Kandyan Convention of March 2, 1815, the Sinhala people lost political power, were gradually ousted from their lands, were relegated to the bottom rung of the citizenry, and lost the protection and government patronage for Buddhism, their religion? Have we forgotten how in the ensuing 150 years speaking Sinhala, being a Buddhist, and using our ancestral Sinhala names became disqualifications for economic and social progress of Sinhala people in Sri Lanka? The re-emergence of these indignities, ancreeping alienation of our fundamental rights,  will be among the inevitable consequences of the loss of control of the coastal border, and any territory within Sri Lanka, to a group that is both ill-disposed towards the Sinhala people and has established a common cause with a foreign ethnic community.

Reject Defeatism and Organize to Win

It is clear that successive Sri Lankan governments, prior to Mahinda Rajapaksa’s UPFA government, did not recognize the full scope of the short and long term threats to the country posed by military weakness, and the penalty of allowing the separatist threat to survive and grow. That the separatist war could not have been avoided by any concessions, that it could be prevented only by early national integration and military strength, and that it was made inevitable by Sri Lanka’s military weakness, cannot be over emphasized.  Furthermore, the Sri Lankan government has not yet mobilized all human and material resources that are available to combat and eliminate similar future threats, thereby allowing to slip back into defeatist “this problem cannot be won by military means” mentality to grow and pervade the entire Sinhala population. This lack of vision, lack of recognition of the mortal danger that confronts the nation, even at this late hour, is inexplicable, inexcusable.

If the United States and Britain had faced the trials of World War II in this way, they would still be fighting it. Fighting a war with shackled limbs, without focus or full commitment, without the iron-will and determination required to win, leads to prolongation of the war and the onset of war weariness in the population. As in the Vietnam war, this war weariness  is what the LTTE, and the separatists-in-waiting in
the Tamil political parties in Colombo, had  counted on to gain their ends. However, there is an essential difference between this war and the Vietnam war. This war was not fought on foreign soil by the Sinhala people, nor was it fought by an unrepresentative minority government without the support of the vast majority of the people of the country.  This war was won because the Sinhala people live in this country and have no where else to go. Unlike the Tamils who have a ‘homeland’ in Tamil Nadu, Sri Lanka is the only ‘homeland’ in the world that the Sinhala people have.

A country can be secure only if its borders can be controlled and defended.  Sri Lanka cannot be defended without complete control of its coastline; in this respect it is similar to the island nation of Britain which successfully fended off invaders from the time of William the Conquerer to the present day. Therefore, this war must be won without any form of devolution, and all of Sri Lanka’s territory and its entire coastline must be secured.  A broad-based peoples defense establishment must be setup and permanently maintained to assure the security of the nation in the future. The choices are crystal clear: we can win, end the war, keep Sri Lanka whole and achieve peace and prosperity for all, or we can give up and re-enter the dark days of servitude from which we emerged in 1948. No community in Sri Lanka stands to lose more than the Sinhala people by acceding to devolution. The Sinhala people, who are just beginning to recover from the effects of a long period of colonial domination, stand to forfeit all progress made in the last fifty years. It is preposterous that a 75% majority population took so long to summon the will to protect itself against the unreasonable demands of a few thousand terrorists on behalf of a 12.5% ethnic minority. It is very clear to me that the Sinhala people yearned for decisive leadership, a full military mobilization of the country, rapid execution of the war to a speedy victorious conclusion as wwas done by the UPFA government under President Mahinda Rajapaksa, without any devolution of power that would ultimately lead to the loss of everything we have as a people. As in World War II, there must never be negotiations with aggressors and mass murderers; they must be held accountable for their crimes now that the war is ended.

False Allegations of Intolerable Discrimination

Contrary to LTTE and Tamil Diaspora propaganda, every statistic on Sri Lanka speaks volumes in praise of the egalitarian virtues of the society that has taken root in Sri Lanka since independence. Let us note that India, which attained independence one year before Sri Lanka, has yet to achieve this level of equity for its people. In Hindu majority India, discrimination on the basis of caste and creed is endemic. Indeed, the government of India has instituted affirmative action programs to uplift the so called “untouchables” and these programs have been violently opposed by people of the higher castes. In the United States, only in the 1960’s was progress made on enfranchising and bringing  african americans and other minorities into the main stream of society – a goal that has not yet been fully attained.

When Sri Lanka became independent, the Sinhala people were the disadvantaged, disenfranchised, and suppressed people in the country who needed affirmative action. Yet, in Sri Lanka, the programs instituted were not directed towards the Sinhala people only, but towards all disadvantaged communities in the country, Sinhala, Tamil, and Muslim alike. Because of their initial advantages stemming from colonial days, Tamils as a community have benefited mightily from these programs instituted by successive enlightened predominantly Sinhala governments; benefits they would not have had if they had lived in Tamil Nadu in India. Indeed, we recall the struggle by the lower caste Tamil communities in Sri Lanka to gain access to the brahmin-run Hindu temples of the Tamil community – a struggle that would have been unnecessary had they been Buddhists. I also recall that many of my Tamil colleagues at the Engineering Faculty of the University of Sri Lanka in Peradeniya could not obtain class notes during vacations from their upper caste Tamil colleagues by going to their homes in Jaffna – they were barred from visiting the latter’s homes and were afraid to do so – and preferred to come to my house in the South to borrow from me! Yet, at this national university, we were all equal. No such discrimination was ever practiced by any Sinhala person against any Tamil, whatever his caste or creed.

What, then, is the reason for the much greater progress towards social justice made in Sri Lanka compared to India? An analysis of this disparity between Sri Lanka and India has made it clear to me that the great strides made in Sri Lanka are due to the general environment of compassion and tolerance engendered by the Buddhist traditions and values of the majority Sinhala community. In every country, it is the majority community that sets the tone for social progress and economic equity. The Sinhala Buddhist community has established an enviablrecord for social justice in Sri Lanka as documented by both domestic and international bodies (e.g., UN, ILO). Today, Sri Lanka enjoys a literacy rate above 95%, compulsory education for all its children, a children’s mortality rate comparable to those of developed countries, free universal healthcare, affordable rail and bus transportation, electricity in most rural homes, widespread land ownership, full representation ofwomen and minorities in the labor force and in government, a system of labor laws acknowledged to be a model for developing nations, the highest per capita income and lowest birth rate in the South Asian region.

This broad-based record of a caring society, and a system of laws that treats all citizens fairly within the confines of resource limitations, is inconsistent with the claims of intolerable discrimination made by the LTTE. How can it be that the Sinhala people who created a society that treats all of its people equally and well in every other respect fails to treat only the Tamil people badly? How can the Tamil people claim discrimination when they are represented  in every professionally and economically rewarding field in far greater proportion than their numbers in the population? Certainly, that proportion has decreased from the early days of independence to the present as the formerly disenfranchised people of all communities gained equal access to the opportunities for advancement in the country.

The answer is that the charge of  “intolerable discrimination” is simply a false allegation unsupported by objective statistical analyses and facts. This is a fictional allegation, a gross distortion of the truth, a molehill magnified into a mountain, engineered and crafted by the separatists to prevent the Sinhala community from defending their rights; designed to defame, demonize and isolate the Sinhala community in the eyes of the world, and to provide a basis for making unreasonable demands in the belief that Sri Lanka’s military weakness, and support from abroad, would yield fruit. What the separatists are really saying is that they mourn the loss of the special privileges the Tamils enjoyed under British colonial rule in return for their collaboration in suppressing and dispossessing the Sinhala people. Emboldened by the assistance from India, they are saying that when they can carve out a large part of Sri Lanka solely for themselves, why should they accept co-existence as mere equals!

The Sinhala people cannot be held responsible for the ambitious racist aspirations and imagined grievances under the Pan-Tamil agenda in India, Sri Lanka and elsewhere in the world. Pursuing this rascist agenda, in Sri Lanka they have followed the time-honoured formula, to wit: first – engineer a series of violent incidents that invite retaliation to alienate your own community from the others, to establish a captive constituency, and to create a basis for a claim of intolerable discrimination; second – create a mass exodus of people to go abroad arefugees, elicit sympathy, spread propaganda, and form a tax base for funding terrorism derived from criminal activities and exploiting the welfare programs in the unwilling host countries; third – defame the home country to alienate, demonize and isolate it from the world community; fourth – either hoodwink/blackmail a neighbouring country into lending assistance and/or militarily invading and partitioning the home country, or carry out mass bombings and exterminations at a heightened pace until the home government caves in; and sixth, if all else fails and the terrorists are in danger of being wiped out – appeal to the United Nations for intervention and recognition on the basis of a need to prevent genocide. This, then, is how the LTTE hopes to get a lion’s share of Sri Lanka through terrorism, following a well known blueprint for such landgrabs recorded in recent history.

The Sinhala people, mindful of their own history,  have always reacted angrily to demands to dismember Sri Lanka. Nevertheless, we recall that it took many years of hit-and-run terrorist attacks against the government officials and innocent civilians before the pot boiled over with communal riots in 1983. Unfortunately, this was just what the separatists had planned and engineered in order to alienate the Tamil community from the Sinhala people and to justify their continued terrorism. This retaliation by the majority community is not a response unique to Sri Lanka; such unfortunate incidents have occurred in almost every nation (India, US etc.)  where volatile elements of majority communities have been goaded into action to protect their essential interests. While any violence against innocent people should be condemned and prevented, such aberrations cannot be used to condemn an otherwise caring society as discriminatory, or to engineer the dismemberment of  the country.

As in all other countries of the world, small minorities must adjust their thinking and aspirations to accommodate the essential interests of the preponderant majority, to live under one system of law with equal rights for all. When a minority community supports the values and goals of the majority community,  it wins for itself a secure place in that society. However, if it attempts to set itself up as a special privileged group without loyalty to the society at large, then it incurs the wrath of that society. This is merely common sense that applies to getting along with any group of people in a workgroup, in a small village, or in a country. In Sri Lanka, in spite of rabble rousers such as Chelvanayakam and Ponnambalam, the Tamil and Sinhala people had developed an amicable relationship prior to the events precipitated in the 1980s through Indian interference. Therefore, Sinhala people must not become brainwashed through well orchestrated domestic and international propaganda  to accept that fighting in self-defense against politically motivated terrorism, to prevent the disintegration of one’s own country, is discrimination against a minority. If the Sinhala people acquire such a mind set through listening to the chanted mantra of alleged  intolerable discrimination, without closely examining the facts, then this war and this country will be lost. All of the hard won gains made by our  long suppressed people in the last fifty years will vanish without a trace.  Without security and the rule of law, there can be no peace, no prosperity, no future. That peace, that prosperity and that future will not come easily; it must be fought for with iron determination and single minded focus on preserving the integrity of Sri Lanka.

National Integration as the Solution

The Patriotic Forces of Sri Lanka should organize opposition to the disastrous concept of devolution that would embed and institutionalize ethnic divisions within the country which, as our history teaches us, would irretrievably compromise the security of the nation. We patriots reject the allegation that intolerable discrimination has been systematically inflicted upon the Tamil people, or any other minority community, in Sri Lanka. We maintain that it is the Sinhala people who are emerging from centuries of discrimination practiced upon them. We reject the self-serving destructive concept of separate ‘homelands’ for each minority that alleges discrimination to the exclusion of the right of the Sinhala people to their only ‘homeland’ of Sri Lanka with its natural defensible border along its entire coastline.  We patriots maintain that the solution to any alleged discrimination against any minority is not to compound one set of ill-perceived wrongs with new blunders and wrongs against the Sinhala people, but to integrate the country by restructuring the Sri Lanka government, and the laws of the land, to foster the growth of one united people within the framework of one indivisible nation.

We say to the Tamil people: You are our countrymen, our neighbors and friends. Sinhala people wish you no harm and are not in any way your enemy. We invite you to live in harmony among us as citizens with equal rights, with equal protection under one system of laws,  in a primarily Sinhala Buddhist country, without demanding special privileges or separate homelands. This is, for example, no different from the minorities within the European-Christian society of the United States, who co-exist in complete harmony and safety, without demanding separate ethnic homelands. The social gains made in Sri Lanka by all communities in the last 50 years is ample evidence of the Sinhala people’s commitment to a just society.

However, you must accept that the Sinhala people will not accede to any demand for breaking up Sri Lanka into separate “ethnic homelands” or into any form of “ethnic administrative units” that would jeopardize their security, or hinder the development of all resources of the country for the benefit of all of our people without regard to race or creed. There has never been, and never will be, an exclusive Tamil homeland in Sri Lanka.  Nor can “special aspirations” of Tamil people, that are different from those of other communities in Sri Lanka, be accommodated on the basis of manufactured “grievances.” It must be clear to you that communal violence has erupted only when the security and integrity of Sri Lanka is threatened, invariably by the violent actions of members of your own community, and the historical fears and survival instincts of the Sinhala people are revived. As a practical matter, you must also recognize that until the frequent terrorist activities by members of the Tamil community end,  it is unreasonable to expect that the lawful security measures and searches experienced by the Tamil community will end. Tamil people are subject to these inconveniences not just because they are Tamils, but because all acts of LTTE terrorism are committed by members of the Tamil community. These security measures are unfortunate, but necessary under the circumstances. The best way of bringing this to an end is for the large majority of law-abiding people in the Tamil community to discourage and work against those who engage in terrorism. We must all stop thinking of ourselves as Sinhalas, Tamils, Muslims, Buddhists, Hindus and Christians but only as Sri Lankans who want to live and prosper free of fear and suspicion.

We believe that the devolution under the 13th Amendment to the Constitution, and indeed the concept of devolution in any form, is misguided, dangerous, defeatist, and foolish in the extreme. The country is already strained to its limit to maintain security in the land. Imagine then, how much harder it would be to do so with a  weak central government and semi-autonomous ethnic regions. The LTTE’s ethnic cleansing activities in the past give ample notice that LTTE’s racist view of Eelam as a “Tamil only” monoethnic region would create an apartheid state within Sri Lanka; a concept alien to Sinhala Buddhist philosophy. Furthermore, Sri Lanka is a tiny country which must not be burdened with multiple layers of tax supported regional administrations and unnecessary government bureaucracies that would stifle commercial activity and economic growth. At a time when other nations are streamlining their governments, paring costs and gearing up to efficiently compete in thglobal marketplace, we are asked to proliferate minor satrapies, interminable elections to local government offices, and pave the way for an explosion of corruption and bribery that would make life impossible for all.

Devolution under the 13th Amendment should be rejected in its entirety by all patriotic Sri Lankans.  Contrary to current propaganda by misguided people committed to devolution, and former separatists clamouring for power, we believe that the  nation should be protected from the rump LTTE and their minions, that the country should marshal all of its resources now to achieve this goal, that devolution should be abandoned as undesirable, unworkable and fraught with danger, that separatism in all of its forms should be declared treason and outlawed, and that all regions of the country should be made equally accessible to all Sri Lankans so that they can travel, settle and live wherever they wish in the country under the protection of one system of laws.

All existing political and administrative entities and laws based on ethnicity should be dismantled, and programs should be instituted to homogenize existing ethnic concentrations of population, and to discourage the growth of ethnic regions in the country. The system of education should be revised to eliminate the segregation of children of different communities from one another, and to promote interaction with and understanding between children of different communities in their early formative years. Political organizations with names that reflect separatism in any form should be outlawed. Collusion with foreign countries and powers to precipitate their intervention in the internal affairs of Sri Lanka, without lawful authority granted by parliament, should be declared treason punishable by death. Citizenship of the country should be jealously guarded and restricted to people of only Sri Lankan origin and their first generation descendants. Given the huge disparities inwealth between Sri Lanka and other countries of the world, land ownership in Sri Lanka must be restricted to only Sri Lankan citizens  and their first generation descendants (as in most nations of the world); failure to do so will in time convert the people of Sri Lanka into a nation of landless renters in their own country.  When the land is alienated, citizenship is a meaningless concept.

The laws of the land should be strictly enforced through massively and permanently stationed military forces that are provided all amenities to live and settle with their families where they are stationed, and to integrate into and contribute to the local economies. The land resources of the country should be developed to encourage the growth of a homogeneous population for the benefit of all people of the country.

The entire adult population of the country should be trained and mobilized in the defense of the country (as in Israel, Taiwan, Switzerland etc.) through impartial and uniformly enforced universal conscription into the armed forces with appropriate safeguards against any degeneration into ethnic units. Military training and service should be maintained on a rotational compulsory basis. Such a defense force, that involvethe entire population in the defense of the country, can bring this war to a speedy conclusion by denying every opportunity, and every sanctuary, to the terrorists and separatists through massive permanent presence throughout the country – a goal that cannot be achieved by the limited manpower currently available to the armed forces. It is only through such a peoples defense strategy that the cost of aggression can also be made sufficiently high to give pause to the most powerful of external aggressors – as Switzerland did in deterring Hitler during World War II, and Taiwan did in holding China at bay since the 1950s.

Sri Lanka must also transform itself into a seafaring nation with a powerful navy and coast guard, a large merchant marine, and a large fishing fleet. The naval and coast guard institutions should also serve as training institutions for civilian marine officers and seamen. Such a dual purpose naval establishment would exploit Sri Lanka’s strategic location that straddles international shipping lanes, and would contribute to both Sri Lanka’s coastal defence and its rapid economic development.

These military organizations and administrative structures should be made permanent features of the defense of our country to convert this island again into a Fortress Lanka – the “unconquerable Lanka” of old. They should be made into instruments for inculcating and maintaining a high-level of national conciousness and patriotism among the people, and service in the Sri Lanka Defense Forces should be elevated to an honoured preferred credential – a red badge of honour – for gainful employment in civilian life (as in Israel).

To attain these goals, the people of Sri Lanka should give a Massive Electoral Mandate to the United Peoples Freedom Alliance led by President Mahinda Rajapaksa Front to end the current state of unstable and anti-national governance of our country. Such a government, massive electoral mandate, would be free of the blackmail they would be subjected to by the separatists-in-waiting in Colombo. These separatists-in-waiting hope to determine who remains in power, to exploit that leverage to gain their separatist demands, and to confound every attempt to keepthe country whole. With impunity they invite other nations to intervene on their behalf in Sri Lanka, militarily and otherwise,  without any lawful authority; these are treasonable actions punishable by death in most other countries such as the United States.

It is clear that the United National Party, by virtue of its anti-national membership, cannot summon the will to save the country at this critical hour, as demonstrated by the vegeful misgovernance of the country and bungling of its administration since the Presidential Election on January 8, 2015. Therefore, the people of Sri Lanka must vote all of these anti-national miscreants out of office in favor of the United Peoples Freedom Alliance led by President Mahinda Rajapaksa, to enable a new national government that is committed to the integration of Sri Lanka into one indivisible nation without devolution of power or dismemberment of the country into ethnic regions.

It is not the survival of political leaders that is at stake here, it is the survival of Sri Lanka and its People. It is the sacred duty of all leaders to set aside their petty differences and protect the motherland. I do believe that if the leaders fail in their duty to assure the integrity and security of Sri Lanka, the rage of ordinary people would rise up in a firestorm to engulf and destroy them.

National Integration is the key to peace and prosperity. Peace and prosperity cannot be won by appeasement of separatists and former terrorists and bargaining away our country, our security and our future. Sacrifice and eternal vigilance have always been the price of freedom. I urge all patriotic Sri Lankans to join and support National Integration without regard to community by voting for the United Peoples Freedom Alliance led by President Mahinda Rajapaksa to help save our country and our people from destruction under the current Anti-National  destructive Yamapalanaya government.

Concerned Diaspora

 Mr. president,

I heard you sent a letter to former President Rajapaksa a couple of days ago. I have a Suggestion: Why not send another letter to the former Prime Minister Ranil Wickremasinghe too? Otherwise, he will feel left out, don’t you think?

Here are my suggestions for that letter. You can write it in Sinhala if you like. I have been eager to speak to someone in your government for a long time. But I live outside the country. You see, I am one of the diaspora ignored by your ex-Foreign Minister. He only meets with the Pro-LTTE diaspora.

Here are my suggestions for your letter to the ex-PM:

1. Tell him you are the President and ask him not to twist your arm.
2. Ask him to own up to his guilt for the Central Bank fiasco.
3. Tell him to stop making secret deals with the North.
4. Ask him to stop lying about his opponents.
5. Tell him to stop exaggerating about the 100-day plan that never materialized.
6. Tell him to stop his Foreign Minister from making false statements.
7. Tell him to stop this nonsense about building a bridge to Tamil Nadu.
8. Ask him to explain how he got a scholarship” to MIT not long before January 8th.
9. Tell him we saw that there were only 5 people in the audience for a scheduled speech by him at MIT
10. Ask him to stop playing the religion game by going to Kovils at this time of his life.
11. Tell him to stop his Finance Minister taking credit for positive things done by the last government.
12. Tell him to keep his Foreign Minister in check and make sure political appointees in embassies do some work ie updating their websites.

I can go on and on… but this is a good list for a start.

Thank you, Mr. president.

Concerned Diaspora

දින දෙසීයක් ඇතුලත මහා බැංකුව හොරෙන් කාල ගිලල තර වෙච්ච පචෝරිස් සුපර්මෑන් රනිල් සීගිරි ගල අයින් කරනවා කියා කයිය ගහයි.

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

හිතා ගන්නත් අමාරුය  තිස් වසරක් තිස්සේ බියෙන් ගැහෙමින්  පනබයටම  ඉබේ බඩ යමින්  හෝන්දු මාන්දුව සිටි මිනිසුන්ට නැවත ජීවය ලබාදුන්   මහින්ද නම් නායකයා ට  මේ තරම් අකුල් හෙලන්නට මේ තරම් තරම් කෙනෙ හිලි කම් කරන්නට  සිරිසේන  කෙනෙක්  මේ තරම් වලිකන්නේ ඇ ය් . සියලු සිංහල බෞද්ධයන්ට  එරෙහිව බටහිරයන්ගේ හා ඉන්දියානුවන්ගේ පැත්ත ගෙන උන්ගේ ඩොලර් වලට කෑ  දරවී  රටක් පාවාදෙන්නට මහජන මතයට එරෙහිව යන්නට මේ මිනිහා වලිකාම  මුළු සිංහල ජාතියටම කරන මහා අපහාසයකි    . මේ මිනිහා නිසා ආයෙත් නම් සිංහලයන්  ට කිසිදු විදේශිකයෙකුගෙන්  ගරු සැලකිලි නොලැබෙනු ඇත . සාඩම්බර ජාතියකිය් කවුරුවත් නොකියනු ඇත . අතීතය සදහටම වලදමට සිදුවනුඅත . මුදලට තමරට පාවා දෙන එකට මුදල් දුන් එකාවත් සලකයදා .
 

රනිල් හදන්නේ ගමේ එකෙක් ලවා  සියලු පජාතික වැඩ කරවා ඌ  බිල්ලට දී රජ වෙන්නටය රනිල් අන්හිමේ හොඳ එකා වෙන්නට බලනු ඇත .  . මේ පාහරයින් මේ කරන්නේ  අවසාන සටනය් . මහින්ද 150 ක් ගෙන දිනුවත් අගමැතිකම නොදෙන්නට මුන් හිතාගෙන ඉවරය . එවිට දිනු ස්රිලනිපමන්ත්රී වරු මුදල් කුට්ටි අරගෙන  රනිල් සමග එකතුවෙනු ඇත . 
            එවිට සිංහල බෞද්ධයෝ  වීදි බසියදා  සටන් කරය් ද  සටන්කාමී ජවිපෙත් දැන් රනිල් යටතේය  මේ සයල්ල  මෙතෙක් නොවූ විරු අන්දමේ අධිරාජ්‍ය වාදී කුමන්ත්‍රණයක ප්‍රතිඵලය  හෙලුඋරුමය රකින උන්  නමත් අත්හැර ගියේ කෙසේද

                                             මහින්ද ක ලා ය කියන එහෙත් කිසිදා ඔප්පු නොවූ මුදල් වංචා ඇත්ත වුනත් තිස් වසරකින් පසුව රට වැසියන්ට හුස්ම් ගැනීමට  ඉඩ ලබාදීම ඒ කියන වංචා අභිබවා නොයයදා  කෝ ටි ගණනක   ජීවිතය රැකදීම  මුදලින් මැනිය හැකිද . නොසන්ඩාල මිනිසුනේ තොපිට අමතකද දළදා මාලිගාව ට කල ප්‍රහාරය  . ස්රිමහ බෝධිය ට කල ප්‍රහාරය  අරන්තලා ඝාතනය  මේවා දන දැනත්  සිරිසේන වන්නෙක් අබෞද්ධ රනිල් සමග රට විනාශ කිරීමට එකතුවීම  ආනතරිය පාප කර්මයකි   ඒ පාපය පලදෙනාදා  රටට විමුක්තිය ලැබෙන දිනය වනු ඇත
                                               තමන්ගේමඅ  ය හැටදාහක් මැ .රු රනිල් සමග එකතුවූ ජවිපෙ ට  චන්දය දෙන උන් ජවිපෙන් අපි බලා පොරොත්තු නොවෙමු  ජවිපෙ චන්ද දායකයිනි විජේවීරට අපහාස නොකරව්  මුදලට රට පාවාදෙන ජවි පෙ නායකයන් එලවාදමවූ සෝමවංශ මෙන් පක්ෂයෙන් ඉවත්වී  පරලොව ගැන සිතව්  . නැත්නම් කල මිනිමරුවලට යන්න අපායක් තොපට නැත .   අප්‍රමාදවව්

                                            නලීන්  ද සිල්වා  එදා සිටම කිව්වේ සිරිසේන සත පහකටවත් විශ්වාස නොකරන ලෙසය . සම හරු  මෙනිසා නලින්ටත් බන වැදුනහ මහින්දත්  බොහෝවිට නලින් කියනදේට වඩා අහන්නේ ඩලස්   ජී එල්   වැනි ය කියනදේවල් ය  .  කොතෙක්  හිතට අමාරුවුනත් නලින්  මහින්ද අත්නොහැර  ඔහොට සහාය දීම  පැසසිය යුතුය  . අසනීපයෙන් ඇවිද ගත නොහී සිටින මේ මොහොතේත්   නලින් සිටින්නේ  රැස්වීම් වලය ..  ඉතාම භයානක මේ අවස්ථාවේ නලින් වැනි  ශ්‍රෙෂ් ෂ්ට මිනිසුන් මහින්ද අසල සිටීම රටේ වාසනාවකි සියලු මන්ත්‍රීවරු හා අනෙක් ය මහින්ද අත්හැර ගියත් නලින් නම් මහින්ද  අත්නොහරින බව සහසුද්දෙන්ම කිවහැක   නලින් මහින්ද ඇත හරින්නේ යම් දිනක  මහින්ද රටපාවාදුන්නොත් පමණය . 
 මසේ  නොපැකිලව සහතිකයක් දිය හැකි තවත් මන්ත්‍රීවරයෙක් සිටීනම් ඒ  සරත්  වීරසේකර විය හැක.
 

                                      මාදුළුවාවේ සෝභිත වැනි  චීවරධාරීන්  ගැන  සියලු බෞද්ධයෝ   දැන් කලකිරී ඇත  එසේ නොවන්නෙක් ඇත්නම් උ බෞද්ධයෙක් නොවේ . සිරිසේන ඒකාධිපතියෙක් ලෙස පක්ෂයේ නිලධාරීන් අස්  කිරීමත් සොභිතගේ යහපාලන ධර්මය ය් . බැංකු කොල්ලය  ගැන කට නොඅරින  සොහීත   අපට භීතියම දනවය්  . තම්බය්යා නිවැරදිය   තම පොතට සොභීත ගේ   භීතිය දනවන මුණ ඔහු යෙදුවේ  අපට කලින් එය දැනගෙනය

                                රට දෙකඩවීමට  ආසන්න මේ මොහෙතේ සියලු සමයක් දෘෂ්ටික දෙවියෝ රට රක ගැනීමට ඉදිරිපත් වේවා
                  දුටුගැමුණු රජතුමාටත්  යුද්ධය ඉවරකර රුවන්වැලිසෑය වත්  අවසන් කරන්නට බැරිවිය  2009  ත්‍රස්තයන් පරාදකල  මහින්දටත් ඉතිරි වැඩ කර ගැනීමට බැරිවිය    නමුත්  ඔහු හැර දැන් අපට වෙන කෙනෙක් නැති නිසා  මෙවරත් නැවත මහින්ද පත් කර  රට බේරා ගත යුතුය . රනිල් හා සිරා  රජවුනොත්   සිංහලයෝ මුහුදට පැනීමට සුදානම ව  සිටිය යුතුය  . උතුරට වීස අරගෙන යන යුගය   කට ඔබ කැමතිද    නාගවිහාරයත් නාගදීප  පන්සලත් හින්දු කෝවිල් වනු දැක්මට ඔබ කැමතිද   .     මේ තරම් අවලම්  මිනිසුන් සිංහල බෞද්ධයන් අතර  සිටිය  හැ කිද

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ඡන්ද සටන ඉතා උණුසුම්ය. “මැකෝ” කැත්තට පොල්ල මෙනි. පක්ෂ විපක්ෂ සමීක්ෂණ වාර්තා 7ක් නිකුත්වී ඇත. සමස්ථයක් ලෙස මැතිවරණය සාමකාමී බව රෝහණගේ පැෆරල් සහ කීර්තිගේ කැෆේ නිරික්ෂක සංවිධාන පෙන්වා දේ.  මහ මැතිවරණය 17වන සඳුදාය. මේ ගන’ඳුර බිඳිමින් අරුණළු ගෙන එන මහ මැතිවරණයක අනාවැකිය. මෙම සටහන පදනම් වී ඇත්තේ අගෝස්තු 13වැනිදා වන විට නිකුත්ව තිබූ පිළිගත් ජාතික සහ ජාත්‍යන්තර සමීක්ෂණ වාර්තා 7ක සමීක්ෂණ ප්‍රතිඵල විශ්ලේෂණයට ලක් කිරීමෙනි.

මෙවර පැවැත්වෙන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ 15වන පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණයයි. පරිපාලන දිස්ත්‍රික් 25ක් නියෝජනය කරන මැතිවරණ දිස්ත්‍රික් 22ක් සඳහා තෝරා පත්කල යුතු මන්ත්‍රීවරුන් සංඛ්‍යාව 196කි. ජාතික ලැයිස්තුවෙන් තවත් 29කි. දෙකම එකතු වූ විට මුළු මන්ත්‍රී සංඛ්‍යාව 225කි. ඡන්දදායකයෝ 15,041,492 හෙවත් ලක්ෂ 150කි.

අදාල දිස්ත්‍රික්කයන්ගෙන් පත්වන මන්ත්‍රීවරුන් 196දෙනා බෙදී යන්නේ මෙසේය. කොළඹ 19, ගම්පහ 18, කුරුණැගල 15, මහනුවර 12, කළුතර 10, රත්නපුර 11, ගාල්ල 10, කෑගල්ල 9, අනුරාධපුර 9, මාතර 8, බදුල්ල 8, පුත්තලම 8, නුවරඑළිය 8, හම්බන්තොට 7, දිගාමඩුල්ල 7, යාපනය 7, වන්නි 6, මඩකලපුව 5,  මාතලේ 5,  පොළොන්නරුව 5, මොණරාගල 5 සහ ත්‍රිකුණාමලය 4 වේ.  ඉකුත් 2010 පැවති මහා මැතිවරණයේදී පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් 225න් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයට 144ක්ද එක්සත් ජාතික පක්ෂයට 60ක්ද ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජාතික සන්ධානයට 7ක්ද දෙමළ සන්ධානයට 14ක්ද හිමිවිය.

ඉතිහාසයේ කෙදිනකටත් වඩා මෙවර දේශපාලන පක්ෂ සහ ස්වාධින කණ්ඩායම් මගින් කාන්තාවන් 556ක් තරඟ බිමට පිවිස තිබේ. වැඩිම කාන්තාවන් පිරිසක් කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයෙන් තරඟ කරන අතර එය 147කි. අඩුම කාන්තා නියෝජනය වූ බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයෙන් මැතිවරණයට තරඟ කරන කාන්තාවන් ගණන 3කි. ශ්‍රි ලංකාවේ පවුල් ලක්ෂ 52න් කාන්තා මුලික කරගත් පවුල් සංඛ්‍යාව ලක්ෂ 11කි. රටේ ජනගහනයෙන් සියයට 52ක් කාන්තාවන්ය. ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන ක්‍රියාකාරිත්වය තුළ කාන්තා දේශපාලන සහභාගිත්වය ක්‍රමයෙන් වැඩිවූවද ජයග්‍රාහී අපේක්ෂකයින් අතරට කාන්තාවන් එක්වන්නේ සුළු වශයෙනි.

ඉකුත් 2010 මහා මැතිවරණයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට ජනතා ඡන්දයෙන් පත්වූ වනිතා මන්ත්‍රීවරුන් සංඛ්‍යාව 10කි. ජාතික ලැයිස්තුවෙන් චිට් මන්ත්‍රීවරු තිදෙනෙකු වශයෙන් සන්ධානයෙන් මාලනී ‍ෆොන්සේකා සහ කමලා රණතුංගද, එජාපයෙන් පශු වෛද්‍ය අනෝමා ගමගේද පත් කරන ලදී. සන්ධානයෙන් සහ එජාපයෙන් මෙවරද එම ඡන්දයෙන් පත්වූ මන්ත්‍රීවරුන් 10 දෙනා අතරින් තරඟ කරන රත්නපුරේ නිතිඥ පවිත්‍රා වන්නිආරච්චි, මොණරාගල සුමේධා ජයසේන, දිගාමඩුල්ලේ නිතිඥ ශියානි විජේවික්‍රම, ගම්පහ වෛද්‍ය සුදර්ශනී ප්‍රනාන්දුපුල්ලේ, හම්බන්තොට නිරූපමා රාජපක්ෂ සහ එජාපයෙන් රත්නපුරේ නීතිඥ තලතා අතුකොරල, අනුරාධපුර චන්ද්‍රානි බණ්ඩාර, ‍කොළඹ රෝසි සේනානායක, යාපනය විජේකලා මහේෂ්වරන් ජයග්‍රාහී අපේක්ෂකයින් අතර පෙරමුණේ සිටී. නවක අපේක්ෂිකාවන් වශයෙන් සන්ධානයෙන් සහ එජාපයෙන් මෙවර ඉදිරිපත්වී සිටින කොළඹ ෆෙරෝසා මුසාමිල් සහ කාන්ති කොඩිකාර, ගම්පහ කෝකිලා ගුණවර්ධන සහ චිනාරි ගුණවර්ධන, ගාල්ල ගීතා කුමාරසිංහ, කුරුණෑගල දර්ශනී වික්‍රමසිංහද පෙරමුණේ සිටී.

ශ්‍රි ලංකාවේ දේශපාලනයට කුල අභියෝගය වර්තමානයේ කිසිවෙකුගේ විශේෂ අවධානයකට යොමුව නැත. එහෙත් එය උතුරේ යම් තරමකට විදහා පානු ලබයි. මෙවරද අපේක්ෂකයින් තිදෙනෙක් පමණ සිය ඥාති මිත්‍රාදීන්ගේ කණ්ඩායම් රැස්වීම් කිහිපයක් පැවැත්වූ බවට වාර්තා විය. හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික්කයේ ප්‍රධාන පක්ෂයක අපේක්ෂකයෙකුගේ ජයග්‍රහණයට ඉකුත් මැතිවරණය මෙන් කුලය මෙවරද එම ප්‍රජාව අතර වැඩි ගෞරවයට හේතුවී තිබේ. එයට හේතුවී ඇත්තේ එම කුලයේ නායකයෙකු ලෙසින් ඔහුගේ ප්‍රජාව ඔහු පිළිගන්නා බැවිනි.

මහ මැතිවරණය සම්බන්ධයෙන් මහින්ද රාජපක්ෂගේ මෙහෙයුම් නායකත්වයෙන් යුත් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය සහ අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහගේ නායකත්වයෙන් යුත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය අතර දිස්ත්‍රික් මට්ටමින් ඇත්තේ තියුණු තරගයකි. කරට කර සටනකි. පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකදි ඕනෑම දිස්ත්‍රික්කයක ජයග්‍රහණය සමස්ථ ප්‍රතිඵලය ‍කෙරෙහි තීරණාත්මකව බලපානු ලබයි.

කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීවරුන් සංඛ්‍යාව 19කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 1,586,598කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මෛත්‍රීපාල ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 162,459කි. මෙවර එජාපයට මන්ත්‍රීධූර 9ක්ද සන්ධානයට මන්ත්‍රීධූර 8ක්ද ජවිපෙට මන්ත්‍රීධූර 2ක්ද හිමිවනු ඇත. එජාප අපේක්ෂකයින් අතර රනිල් වික්‍රමසිංහ, රවි කරුණානායක, පාඨලී චම්පික රණවක, විජේදාස රාජපක්ෂ, ෆෙරෝසා මුසම්මිල්, මනෝ ගනේෂන්, මුජිබර් රහුමාන් පෙරමුණේය. ඉතිරි මන්ත්‍රීධූර දෙක සඳහා එස්.එම්. මරික්කාර්, සුජීව සේරසිංහ, රෝසි සේනානායක, ආචාර්ය හර්ෂද සිල්වා, එරාන් වික්‍රමරත්න අතර තියුණු තරඟයකි. සන්ධාන ජයග්‍රාහී අපේක්ෂකයින් වනු ඇත්තේ විමල් වීරවංශ, දිනේෂ් ගුණවර්ධන, නීතිඥ සුසිල් ප්‍රේමජයන්ත, නීතිඥ උදය ගම්මන්පිල,  බන්දුල ගුණවර්ධන, ගාමිණී ලොකු‍ගේ සහ ජගත් කුමාරය. ඉතිරි මන්ත්‍රීධූර  සඳහා ඇත්තේ තියුණු සටනකි. ජවිපෙන් අනුර කුමාර සහ ලාල් කාන්තය.

ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර  18කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 1,637,537කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මෛත්‍රීපාල ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 4,660කි. මෙවර  සන්ධානයට මන්ත්‍රීධූර 10ක්ද එජාපයට මන්ත්‍රීධූර 7ක්ද ජවිපෙට මන්ත්‍රීධූර 1ක්ද හිමිවනු ඇත. සන්ධානයේ ජයග්‍රාහී අපේක්ෂකයින් වනු ඇත්තේ ප්‍රසන්න රණතුංග, නිමල් ලන්සා, ඩුලිප් විජේසේකර, කෝකිලා ගුණවර්ධන, සුදර්ශනී ප්‍රනාන්දුපුල්ලේ, සිසිර ජයකොඩි, ප්‍රසන්න රණවීර, ලසන්ත අලගියවන්න, චිනාරි ගුණවර්ධනය. ඉතිරි මන්ත්‍රීධූරය සඳහා ජයනාත්, සරත් ගුණරත්න, උපුල් මහෙන්ද්‍ර අතර උණුසුම් තරඟයකි. එජාපයෙන් රුවන් විජේවර්ධන, හර්ෂණ රාජකරුණා, රංජන් රාමනායක, ජොන් අමරතුංග, අජිත් මාන්නප්පෙරුම, ජෝසප් මයිකල් පෙරමුණේය. ජවිපෙන් විජිත හේරත්ය. බස්නාහිර මහ ඇමති ප්‍රසන්න රණතුංග ලක්ෂ 4කට ආසන්න මනාප සංඛ්‍යාවක්ද  පළාත් අමාත්‍ය නිමල් ලන්සා ලක්ෂ 2කට ආසන්න මනාප සංඛ්‍යාවක් ලබාගනු ඇත.

කළුතර දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 10කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 897,349කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 46,486කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර සන්ධානයට 6කි. එජාපයට 3කි. ජවිපෙට 1කි. සන්ධානයෙන් පෙරමුණ ගෙන ඇත්තේ කුමාර වෙල්ගම, රෝහිත අබේගුණවර්ධන, පළාත් සභා මන්ත්‍රී පියල් නිශාන්ත, ලලිත් එල්ලාවල, විදුර වික්‍රමනායකය. එජාපයෙන් වෛද්‍ය රාජිත සේනාරත්න, පාලිත තෙවරප්පෙරුම සහ අජිත් පී පෙරේරාය. ජවිපෙන් වෛද්‍ය නලින් ඉන්ද්‍රතිස්සය.

මහනුවර දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 12කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 1,049,160කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මෛත්‍රීපාල ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 88,409කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර සන්ධානයට 6කි. එජාපයට 5කි. ජවිපෙට 1කි. සන්ධානයේ ජයග්‍රාහිකයින් අතර මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ, දිලුම් අමුණුගම, ලොහාන් රත්වත්තේ, කෙහෙලිය රඹුක්වැල්ල, එස්.බී දිසානායක සිටී. එජාපයෙන් හරින්ද්‍ර දුණුවිල, නීතිඥ රාවුෆ් හකීම්, නීතිඥ ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල, ආනන්ද අලුත්ගමගේය. ජවිපෙන් ගයාන් හේරත්ය. මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 5කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 379,675කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද ලබාගත් වැඩි ඡන්ද 12,952කි. මන්ත්‍රීධූර සන්ධානයට 3කි. එජාපයට 2කි. නීතිඥ ලක්ෂ්මන් වසන්ත පෙරේරා, රෝහණ දිසානායක, ජනක බණ්ඩාර තෙන්නකෝන් සන්ධානයෙන්ද රංජිත් අළුවිහාරේ සහ දඹුල්ලේ ප්‍රියාන් විජේරත්න එජාපයෙන්ද පෙරමුණේ සිටී.

නුවරඑළිය දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 8කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 534,150කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මෛත්‍රීපාල ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 127,266කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර එජාපයට 5කි. සන්ධානයට 3කි. එජාපයෙන් පලනි දිගම්බරම්, වේලුසුමනේ රාධක්‍රිෂ්නන්, නවීන් දිසානායක, තිලකරාජ්, ජයලත් දිසානායකද සන්ධානයෙන් ආරුමුගන් තොන්ඩමන්, මුත්තු සිවලිංගම්, අනූෂා සිවිරාජා පෙරමුණේය. හිටපු සන්ධාන  මන්ත්‍රීවරුන්වූ  නිමල් පියතිස්ස සහ සී.බී රත්නායකද එජාපයේ පී. රාජදුරේ, ආර්. යෝගරාජන් යන අයද අවසානය දක්වාම තියුණු තරඟයක් ලබාදෙනු ඇත.

දකුණු පළාතේ ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 10කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 819,666කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 83,132කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර සන්ධානයට 6කි. එජාපයට 3කි. ජවිපෙට 1කි. සන්ධානයෙන් චන්දිම වීරක්කොඩි, වෛද්‍ය රමේෂ් පතිරණ, නිශාන්ත මුතුහෙට්ටිගම, ගීතා කුමාරසිංහ, මනූෂ නානායක්කාර, මොහාන් සිල්වාද එජාපයෙන් වජිර අබේවර්ධන, ගයන්ත කරුණාතිලක, විජේපාල හෙට්ටිආරච්චිද පෙරමුණේ සිටී. ජවිපෙන් රත්න ගමගේය. 

මාතර දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 8කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 623,818කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 85,388කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර සන්ධානයට 5කි. එජාපයට 3කි. ඉදිරියෙන් සිටින්නේ සන්ධානයේ මහින්ද යාපා අබේවර්ධන, ඩලස් අලහප්පෙරුම, චන්ද්‍රසිරි ගජධීර, ලක්ෂ්මන් යාපා අබේවර්ධන, කාංචන විජේසේකරද  එජාපයෙන් සාගල රත්නායක, බුද්ධික පතිරණ සහ මංගල සමරවීරය. ජවිපෙ සුනිල් හදුන්නෙත්තිද උණුසුම් සටනක් දෙන අතර ජවිපෙ ආසනයක් දිනා ගතහොත් එජා‍පයේ මන්ත්‍රීධූර 3න් එක් මන්ත්‍රීධූරයක් අහිමිවීමේ අවදානමකට ලක්වී තිබේ. සන්ධානයේ නිරෝෂන් ප්‍රේමරත්නද තරුණ පරපුරේ  ආකර්ෂණය දිනා ගැනීමට ඉහළින්ම සමත්වී තිබේ.

දකුණු පළාතේම හම්බන්තොට  දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 7කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 462,911කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 104,587කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර සන්ධානයට 5කි. එජාපයට 2කි. සන්ධානයෙන් නාමල් රාජපක්ෂ, මහින්ද අමරවීර, චමල් රාජපක්ෂ, තංගල්ලේ අජිත්, නිරූපමා රාජපක්ෂද එජාපයෙන් සජිත් ප්‍රේමදාස සහ දකුණු පළාත් සභාවේ නිලමේ තෙන්නකෝන් පෙරමුණේ සිටිති. හිටපු එජාප මන්ත්‍රීවරුන් වූ ආනන්ද වෙදආරච්චි සහ ආනන්ද කුලරත්නද ජයග්‍රහනය සඳහා තියුණු සටනක නිරත වී සිටී.

කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 15කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 1,266,443කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 80,266කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර සන්ධානයට 10කි. එජාපයට 5කි. ජයග්‍රාහී අපේක්ෂකයින් අතර සන්ධානයෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ, ටී.බී. ඒකනායක, අනුර ප්‍රියදර්ශන යාපා, ජොන්ස්ටන් ප්‍රනාන්දු, සාලින්ද දිසානායක, දයාසිරි ජයසේකර, අසංක නවරත්න, තාරනාත් බස්නායකද එජාපයෙන් අකිල කාරියවසම්, ජේ.සී. අලවතුවල, නලීන් බණ්ඩාර, ගාමිණී ජයවික්‍රම සිටිති. සන්ධානයේ මෙහෙයුම් නායක මහින්ද රාජපක්ෂ මනාප ඡන්ද ලක්ෂ 5කට වඩා ලබාගෙන ශ්‍රී ලංකාවේ මහා මැතිවරණයක වැඩිම ඡන්ද ලබාගත් අපේක්ෂකයා බවට පත්වනු ඇත.  

පුත්තලම දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 8කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 553,009කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මෛත්‍රීපාල ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 4,322කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර  එජාපයට 5කි. සන්ධානයට 3කි. එජාපයෙන් නිරෝෂන් පෙරේරා, පාලිත රංගේ බණ්ඩාර, දොන් හෙක්ටර්, මොහොමඩ් නස්මිද සන්ධානයෙන් ප්‍රියංකර ජයරත්න, සනත් නිශාන්ත, අරුන්දික ප්‍රනාන්දුද පෙරමුණේ සිටී. ස්වාධීන කණ්ඩායමකින් තරඟ කරන පුත්තලම නගරාධිපති බායිස් තියුණු සටනක් මෙහිදී ලබාදුන්නද ජයග්‍රහණයට දැන් ඇති ඉඩකඩ සීමිතය.

උතුරු මැද පළාතේ අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 09කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 636,733කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 42,754කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර සන්ධානයට 5කි. එජාපයට 3කි. ජවිපෙට 1කි. පෙරමුණේ සිටින්‍නේ සන්ධානයෙන් එස්.එම්. චන්ද්‍රසේන, තිස්ස කරළියද්ද, දුමින්ද දිසානායක, වීරකුමාර දිසානායක, ෂෙහාන් සේමසිංහද එජාපයෙන් චන්ද්‍රානි බණ්ඩාර, පී. හැරිසන් සහ චන්දිම ගමගේය. ජවිපෙන් වසන්ත සමරසිංහය.

පො‍ලොන්නරුව දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 5කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 307,125කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මෛත්‍රීපාල ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 42,334කි. මෙවර මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ශ්‍රිලනිප නායකයා බැවින් සන්ධානයේ ඉහත ජයග්‍රාහි මන්ත්‍රීධූර සංඛ්‍යාව 4ක්ද විය හැකිය. මෙවර මන්ත්‍රීධූර සන්ධානයට 3කි. එජාපයට 2කි. සන්ධානයෙන් රොෂාන් රණසිංහ, සිරිපාල ගම්ලත්, කිංස්ලි නෙල්සන්ද එජාපයෙන් වසන්ත සේනාරත්නද පෙරමුණේ සිටි. එජාපයේ නාලක කො‍ලොන්නේ, සිඩ්නි ජයරත්න සහ අන්සාර් අතර එජාප ජයග්‍රාහී ලැයිස්තුවට එක්වීමට තියුණු සටනකි. වැලිකන්ද සහ දිඹුලාගල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශ 2කට අයත් මහවැලි ග‍ඟෙන් එගොඩපත්තුවේ ගම් 53කට අයත් ඡන්දදායකයින් 87,000ක් පමණ සිටින අතර ඔවුන්ගෙන් බහුතරයක සහාය හිමිවන්නේ ගමේ අයෙකුවූ මෛත්‍රීපාල ජනාධිපතිවීමෙන් පසු පාර්ලිමේන්තුවට තේරි පත්වූ මන්ත්‍රී ජයසිංහ බණ්ඩාරටය. ඇතැම් විට සන්ධානයට ආසන 4ක් ලැබුණහොත් ජයසිංහ බණ්ඩාර පත්වීමේ සම්භාවිතාව ඉහළින්ම ඇත.

ත්‍රිකුණාමලය දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 4කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 256,852කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මෛත්‍රීපාල ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 88,227කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර එජාපයට 2කි. සන්ධානයට 1කි. දෙමළ සන්ධානයට 1කි. එජාප‍යෙන් පත්වන්නේ එම්.එස්.තවුෆික් සහ ඉෆ්රාම් මහරුෆ්ය. එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයෙන් වාර්තාගත මනාප සංඛ්‍යාවක් සමඟින් ජයග්‍රහණය කරන්නේ හිටපු ඇමති සුසන්ත පුංචිනිලමේය. දෙමළ සන්ධානයෙන් ජයගන්නේ එහි නායක ආර්. සම්බන්ධන්ය.

යාපනය දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 7කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 529,239කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මෛත්‍රීපාල ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 179,120කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර දෙමළ සන්ධානයට 4කි. එජාපයට 2කි. ඊ.පී.ඩී.පී සංවිධානයට 1කි. වන්නි දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 6කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 253,058කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මෛත්‍රීපාල ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 107,040කි. මෙවර සන්ධානයට සහ එජාපයට මන්ත්‍රීධූර 1 බැගින්ද  සෙසු පක්ෂවලට මන්ත්‍රීධූර 4කි. මඩකලපුව දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 5කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 365,167කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මෛත්‍රීපාල ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 167,791කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර එජාපයට 2ක්ද සන්ධානයට 1ක්ද සෙසු පක්ෂවලට 2ක්ද වේ.

දිගාමඩුල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 7කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 465,757කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මෛත්‍රීපාල ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 112,333කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර සන්ධානයට 4කි. එජාපයට 2කි දෙමළ සන්ධානයට 1කි. ඉදිරියෙන්ම සිටින්නේ සන්ධානයේ විමලරත්න දිසානායක, ඒ.එම් අතාවුල්ලා, සරත් වීරසේකර සහ නීතිඥ ශ්‍රියානි විජේසිංහය. එජාපයෙන් මන්සූර් සහ පී. දයාරත්නය. දෙමළ සන්ධානයෙන් නේරුය. ඇමති රිෂාඩ් බදියුදීන්ගේ සමස්‌ත ලංකා මුස්‌ලිම් කොංග්‍රස්‌ පක්‍ෂයද දිගාමඩුල්ලට වෙනම තරඟ කරන අතර එහි අපේක්ෂකයින් අතර හිටපු ජේෂ්ඨ පොලිස් අධිකාරි මජීඩ්, නැගෙනහිර සරසවියේ හිටපු උපකුලපති ඇතුළු පිරිසක් තරඟ කිරීමෙන් එජාපයේ ඡන්ද පදනමට දැඩි බලපෑමක් ඇතිවීම සන්ධානයේ මන්ත්‍රීධූර 4 ජයග්‍රහණයට හේතුවි තිබේ.  

ඌව පළාතේ බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 8කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 620,486කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මෛත්‍රීපාල ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 281කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර සන්ධානයට 4කි. එජාපයට 3කි. ජවිපෙට 1කි. සන්ධානයෙන් නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා, චාමර සම්පත්, තේනුක විදානගමගේ, උදිත ලොකුබණ්ඩාරද එජාපයෙන් හරීන් ප්‍රනාන්දු, වඩුවෙල් සුරේෂ්, උපාලි සමරවීරද ජවිපෙන් සමන්ත විද්‍යාරත්නද පෙරමුණේ සිටි. සන්ධානය වැඩි ඡන්දයෙන් බදුල්ල ජයගනු ලබන්නේ ආසනයක් ලබා ගැනීම සදහා ඡන්ද ප්‍රමාණයක් ජවිපෙට ආකාර්ෂණ කර ගැනීමට සමන්ත විද්‍යාරත්න සමත්වන බැවිනි. මොණරාගල දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 5කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 339,797කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 67,469කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර සන්ධානයට 3කි. එජාපයට 2කි. ජයග්‍රාහී අපේක්ෂකයින් අතර සන්ධානයේ සුමේධා ජයසේන, විජේමුණි සොයිසාද එජාපයෙන් රංජිත් මද්දුම බණ්ඩාරද ඉදිරියෙන් සිටී. සෙසු මන්ත්‍රීධූරය සදහා දෙපාර්ශයෙන්ම තියුණු තරඟයකි.

රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 11කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 810,082කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 86,539කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර සන්ධානයට 7කි. එජාපයට 4කි. සන්ධානයෙන් ප්‍රේමලාල් ජයසේකර(චොකා මල්ලි), ආනන්ද වක්කුඹුර, පවිත්‍රා වන්නිආරච්චි, රංජිත් සොයිසා, ජෝන් සෙනෙවිරත්න, වාසුදේව නානායක්කාර, සනී කොඩිතුවක්කුද එජාපයෙන් නීතිඥ තලතා අතුකෝරාල, දුනේෂ් ගන්කන්ද පෙරමුණේ සිටී. එජාපයේ ඒ.ඒ. විජේතුංග සහ කරුණාරත්න පරණවිතාන අතර සටන උණුසුම්ය.

කෑගල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රීධූර 9කි. ඡන්ද දායකයින් සංඛ්‍යාව 649,878කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව 25,597කි. මෙවර මන්ත්‍රීධූර සන්ධානයට 5කි. එජාපයට 4කි. සන්ධානයේ ඉදිරියෙන්ම ඩබ්ලිව්.ඒ. පද්මසිරි, කනක හේරත්, රංජිත් සියඹලාපිටිය, ලලිත් දිසානායක, අනුරුද්ධ පොල්ගම්පොලද එජාපයෙන් කබීර් හෂීම්, රුක්මන් සේනානායක, චම්පිකා ප්‍රේමදාසද පෙරමුණෙ සිටී. ජවිපෙ ගාමීණී රත්නායක ඉහළ ඡන්ද ප්‍රමාණයක් ගැනීමට සමත්වූවහොත් එජාප ආසන සංඛ්‍යාව 3ක් වනු ඇත.

සන්ධානය මෙවර ගම්පහ, කළුතර, මහනුවර, මාතලේ, ගාල්ල, මාතර, හම්බන්තොට,    කුරුණැගල, අනුරාධපුර, පොළොන්නරුව, බදුල්ල, මොණරාගල,  දිගාමඩුල්ල, කෑගල්ල සහ රත්නපුර, යන දිස්ත්‍රික්ක 15ක් ජයගන්නා අතර එජාපය කොළඹ, නුවරඑළිය, පුත්තලම, මඩකලපුව සහ ත්‍රිකුණාමලය දිස්ත්‍රික්ක 5 ජයගනු ඇත. කොළඹ, මහනුවර, පුත්තලම සහ බදුල්ල යන දිස්ත්‍රික්කයන්හි ඇතිවන්නේ කරට කර සටනකි. දෙමළ සන්ධානයට යාපනය සහ වන්නි  දිස්ත්‍රික්කයන් 2 බලය හිමිවනු ඇත.

ඉකුත් ජනවාරි 8 ජනාධිපතිවරණයේ ඡන්ද අනුව හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා දිස්ත්‍රික්ක 10ක් වැඩි ඡන්දයෙන් ජයගත් අතර එම දිස්ත්‍රික්ක නම් හම්බන්තොට, මාතර, ගාල්ල, කළුතර, රත්නපුර, කෑගල්ල, අනුරාධපුර, කුරුණෑගල, මාතලේ, මොණරාගලය. මහින්ද රාජපක්ෂ බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කය වැඩි ඡන්ද 281කින්ද, ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කය වැඩි ඡන්ද 4,660කින්ද, පුත්තලම දිස්ත්‍රික්කය වැඩි ඡන්ද 4,332කින්ද පරාජය වී තිබුණේ සුළු ඡන්ද ප්‍රමාණයකිනි. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා පොලොන්නරුව දිස්ත්‍රික්කය 42,334කින් ජයගත් අතර ඔහු ශ්‍රිලනිප නායකයා හෙයින් මෙවර පොලොන්නරු දිස්ත්‍රික්කය සන්ධානයට හිමිවනු ඇත. දිගාමඩුල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ වෙනම මුස්ලීම් ප්‍රබල කණ්ඩායමක් තරඟ කිරීම නිසා එහි වාසිය හිමිවනුයේ සන්ධානයටය.

මෙවර මැතිවරණයේ  සන්ධානය සහ එජාපය පවසනුයේ තමන් ජයගන්නා බවය එජාප නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ පවසන්නේ එජාපය ආසන 120ක් ලබාගත්තද තමන් පිහිටුවන්නේ “ජාතික” ආණ්ඩුවක් බවය. සන්ධානයේ මෙ‍හෙයුම් නායක මහින්ද රාජපක්ෂ පවසන පරිදි ආසන 117කට වැඩි බහුතරයක් ලබාගෙන තනි ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට කටයුතු කරන බවය.

ඉහත සමීක්ෂණ වාර්තාවන්හි සම්පීඩනය අනුව සමස්ථයක් ලෙස සන්ධානය දිස්ත්‍රික්ක 15ක් ජය ගන්නා අතර හිමිවන ආසන සංඛ්‍යාව ජාතික ලැයිස්තුව සමගින් සන්ධානයට හිමිවන මන්ත්‍රීධූර සංඛ්‍යාව 114කි. එජාපය දිස්ත්‍රික්ක 5ක් ජය ගන්නා අතර ජාතික ලැයිස්තුව සමගින් එජාපයට හිමිවන මන්ත්‍රීධූර  85කි.  දෙමළ සන්ධානය ජයගන්නා දිස්ත්‍රික්ක සංඛ්‍යාව 2ක් වන අතර දෙමළ සන්ධානයට ජාතික ලැයිස්තුව සමගින් හිමිවන මන්ත්‍රීධූර සංඛ්‍යාව 14කි. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට ජාතික ලැයිස්තුව සමගින් හිමිවන මන්ත්‍රීධූර ආසන 10කි. ඊ.පී.ඩී.පී සංවිධානයට හිමිවන මන්ත්‍රීධුර සංඛ්‍යාව 1කි. සරත් ෆොන්සේකාගේ නායකත්වයෙන් යුත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂයට මන්ත්‍රී 1 ධුරයක් හිමිවන්නේනම් ඒ ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පමණි. සෙසු කුඩා පක්ෂ සහ ස්වාධීන කණ්ඩායම්වලට එකදු ආසනයක්වත් හිමි නොවනු ඇත.  

දැනට නිකුත්වී ඇති සමීක්ෂණ වාර්තා කුමන මට්ටමේ උපකල්පන ගොනුකර තිබුණද මහා මැතිවරණය සම්බන්ධයෙන් අගෝස්තු 17වැනිදා ජනතාව‍ගේ ජනමතය ප්‍රකාශ කිරීමේ සැබෑ ස්වරූපය දැකගත හැකිවන්නේ අගෝස්තු 18 ප්‍රතිඵල නිකුත්වීමෙන් පසුවය.

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ejournalists@gmail.com

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

   ඈත අතීතයේ සිටම ගම්වල චණ්ඩීන් සිටියහ. මේ ගම් චණ්ඩීන් සුදුවා අඩියකින් හෝ මල් සුරුට්ටුවකින් පදම් වී එදිනෙදා දිවිය සවිකර ගත්හ. තමන්ට එරෙහිව කිසිවෙකු නැගී සිටියහොත් පමණක් ගම් චණ්ඩීන් සිය බලපුළුවන්කාරකම් ගම්වැසියන් හමුවේ විදහා පෑහ. පසු කළෙක ගම් චණ්ඩීන්ගේ යුගය නිමා කරමින් නාගරික චණ්ඩීන් පිරිසක් හැටේ දශකය අවසානයේදී බිහිවූහ. දොම්පේ චීනා, මරදානේ චොප්පේ, හාබර් මාටින්, අග්ගොන චන්දරේ, දිගා පියදාස ඒ අතර විය. ගමේ චණ්ඩියා අත වූ කඩුව සහ පොල්ල වෙනුවට ගල්කටස් එක, මාමයිට් බෝතල් ඩප්පි ඔවුන් අත විය.

මෙයට දශක 4කට පමණ පෙර රටේ ප්‍රකට චන්ඩීන්වූ පොළොන්නරුවේ පොඩි විජේ, අනුරාධපුරයේ සිරිපාල නොහොත් මරුසිරා, මරඳන්කඩවල යකඩයා, අග්ගොන චන්දරේ සහ මරදානේ චොප්පේ.(වමේ සිට)

එයට අමතරව රටේ චණ්ඩි පිරිසක්ද බිහිවිය. පොළොන්නරුවේ පොඩි විජේ, තංගල්ලේ උක්කුවා, මරඳන්කඩවල යකඩයා, අනුරාධපුරයේ සිරිපාල නොහොත් මරුසිරා, ඒ අතර විය. නමුත් මෙම චණ්ඩීන්ගෙන් නින්දිත ලෙස සිදුකරන මිනිස් ඝාතන සහ ස්ත්‍රී දුෂණ, මහා පරිමාණ මංකොල්ලාකෑම් සිදූවීම ඉතා විරළය. සාංචිආරච්චිගේ ජිනදාස නොහොත් මරඳන්කඩවල යකඩයාගේ අවසන් කටයුතු 2011 ඔක්තෝබර් 29වැනිදා කැකිරාව නෙල්ලිගම සුසාන භූමියේ සිදුකරන අවස්ථාවේදී ලියුම්කරු එය ආවරණය කළේය. මරඳන්කඩවල තැපැල් ස්ථානාධිපති ජයවර්ධන එහිදී ලියුම්කරුට කියා සිටියේ මරඳන්කඩවල 1955 සිටි තැපැල් ස්ථානාධිපති තම්බයියා යකඩයා අතින් මරුමුවට පත්වූයේ ඉතා අහඹු සිද්ධියකින් බවය. ඔහු එදින කොල්ලකෑවේද රුපියල් 5,000ක් නොව රුපියල් 365ක් පමණක් බවය.

පාතාල ලෝකයේ කුප්‍රකට පතාලය බිහිවීම අවශ්‍ය පසුබිම සැකසුණේ පාදඩ සංස්කෘතියේ වර්ධනයත් සමඟය. එය සිදුවූයේ 1977 ජුලි 22 මැතිවරණයෙන් හයෙන් පහක පාර්ලිමේන්තු බලයක් හිමිකරගත් එජාප ආණ්ඩුවේ ජයග්‍රහණයත් සමඟය. මැතිවරණ ජයග්‍රහණයෙන් පසු නගරයේ සහ ගම්වල චණ්ඩීන් යොදාගෙන විරුද්ධ පාක්ෂිකයින්ට පහරදීමට ඉඩ දුන්නේය. පොලිසියට නිවාඩු දෙන බව එජාප නායකයින් ප්‍රසිද්ධියේම කියා සිටියහ. වැඩවර්ජන සහ විරෝධතා මර්ධනය කිරීම සදහා රාජ්‍ය බලයට සමගාමිව මැර බලයද යොදා ගත්තේය. ජවිපෙ ඇතුළු විරුද්ධ පාක්ෂිකයින්ගේ මිහින්තලේ ඇතුළු රැස්වීම්වලට ආණ්ඩු පාක්ෂික මැරයෝ එළිපිට පහර දුන්හ.

පාදඩ සංස්කෘතිය යටතේ පාතාලේ උපත සිදුකල එජාප ආණ්ඩුවේ ජනාධිපති ජේ.ආර්. ජයවර්ධන, ජවිපෙ භීෂණ සමයේ පාතාලයට ඔටුනු පැළැන්ඳවූ ජනාධිපති රණසිංහ ප්‍රේමදාස සහ පාතාලය දුඟද හමන ලෙස ක්‍රියාත්මක කල ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග.

ජවිපෙ දෙවැනි කැරැල්ල මර්ධනය කිරීමේහිලා ආණ්ඩුවේ සන්නද්ධ හමුදාවන්ට බාහිරව අර්ධ මිල්ටරි කණ්ඩායම් බවට බොහෝ අවස්ථාවන්හි පත්වූයේ පාතාලෙට සම්බන්ධ ආණ්ඩුවේ මැර කණ්ඩායම්ය. මෙම පාතාල සාමාජිකයින් වෙත වාහන, හැදුනුම්පත්, අවි ආයුධ, මුදල් නොඅඩුව රජයෙන් ලැබිණි.

ගෝනවල සුනිල්ලාගේ සිට සොත්ති උපාලි, කඩුවෙල වසන්ත, නාවල නිහාල්, නොයෙල් අමරසිංහ ඇතුළු පිරිසක් එජාප ආණ්ඩුවේ දේශපාලන ප්‍රබලයින්ගේ රැකවරණය මැද පතාල ලෝකය නැමති ගිනි කන්ද මෙරට ජන සමාජය තුළ නිධන්ගත කළේය. පාදඩ සංස්කෘතිය යටතේ පාතාලේ උපත සිදුකලේ එජාප ආණ්ඩුවේ ජනාධිපති ජේ.ආර්. ජයවර්ධනය. ජවිපෙ භීෂණ සමයේ පාතාලයට ඔටුනු පැළැන්දුවේ ජනාධිපති රණසිංහ ප්‍රේමදාසය. පාතාලය දුඟද හමන ලෙස ක්‍රියාත්මක කළේ ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංගය.

ප්‍රේමදාසගේ එජාප ආණ්ඩුවේදී කොළඹ පාතාලයේ අදිසි හස්තයවූ ඇමති සිරිසේන කුරේය. පාතාලයේ ප්‍රබල නායකයෙකු වූ සොත්ති උපාලි නොහොත් අඹරගේ දොන් රංජිත් උපාලි නොහොත් පිඩලි උපාලි එජාප කෘත්‍යාධිකාරි සභිකයෙකු ලෙස පත්කළේ එජාප නායක සහ ජනාධිපති රණසිංහ ප්‍රේමදාසය. සොත්ති උපාලි 1998 දෙසැම්බර් 18 ඔහු ඝාතනය වන විට කල මිනීමැරීම් සංඛ්‍යාව දුසිම් ගණනකි.  අසූව දශකය අවසාන භාගයේ ඔහුට එරෙහිව පැමිණිලි පිට පැමිණිලි පොලිසි වලට ලැබුණද කිසිදු පොලිසියක් ඒවා භාරගත්තේද නැත. බොරැල්ල පොලිසියේ පොලිස් ස්ථානාධිපතිවරයාගේ පුටුවේ පවා ඔහු වාඩිවන බවටද එකල බරපතල චෝදනා එල්ල විය. ජනපති ප්‍රේමදාසගේ 1989 තරුණ සංහාරයට එරෙහිව ඇත්ත පුවත්පතේ කාටුන් පලවිය. ඒවා ඇන්දේ ප්‍රවීණ කාටුන් ශිල්පී ඇත්ත පුවත්පත් කලාවේදි යුනුස්ය. ගෝතමී පාරේ ඔහුගේ නිවසට ගිය සොත්ති උපාලි පිස්තෝලයක් පෙන්වා ඝාතනය කරන බවට තර්ජනයකර දැලිපිහියෙන් යුනුස්ගේ කටේ පැත්තක් කපා දැම්මේය. හිටපු ඇමති ලලිත් ඇතුළත්මුදලි ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් සොත්ති උපාලි සහ එජාප පළාත් සභා මන්ත්‍රී යු.එල්. සෙනෙවිරත්නද චෝදනාවලට ලක්විය.

ප්‍රේමදාසගේ එජාප ආණ්ඩුවේදී කොළඹ පාතාලයේ අදිසි හස්තය වූ ඇමති සිරිසේන කුරේ, පාතාලයේ ප්‍රබල නායකයෙකු වූ එජාප කෘත්‍යාධිකාරි සභික සොත්ති උපාලි නොහොත් අඹේවෙල දොන් රංජිත් සහ 1998 දෙසැම්බර් 18 ඔහු ඝාතනය වූ අවස්ථාව, ගම්පහ පාතාලයේ අදිසි නායකයෙකුවූ ඇමති පෝල් පෙරේරා.(වමේ සිට)

එජාප ආණ්ඩුව රටපුරා කම්කරු උද්ඝෝෂණයන් කඩාකප්පල් කළේ පාතාලයේ මැරවරයින්ගේ සහායෙනි. රජයේ සහ පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයෝ ලක්ෂ 4කට ආසන්න පිරිසක් දිනකට රුපියල් 10ක් වශයෙන් මසකට රුපියල් 300ක් වැටුප් වැඩිකර දෙන මෙන් ඉල්ලමින් 1980 ජුනි 5 වැනිදා තම ඉල්ලීම් ලබාගැනීම සදහා ආයතන ඉදිරිපිට කෑම පැයේදී  පිකටින්, විරෝධතා, උද්ඝෝෂණ, පවත්වමින් ජාතික විරෝධතා දිනයක් පැවැත්වූහ. කොළඹ චිත්තම්පලම් ගාඩිනර් මාවතේ රජයේ සැපයුම් දෙපාර්තමේන්තුව ඉදිරිපිට පිකටින් ව්‍යාපාරයේ යෙදී සිටි වෘත්තීය සමිති සාමාජිකයින්ට ලේක්හවුස් ආයතනය දෙසින් අංක 31ශ්‍රී1111 දරණ වාහනයෙන් පැමිණි අගලවත්ත එජාප මන්ත්‍රී මෙරිල් කාරියවසම් සහ අලුත්කඩේ මැරවරයින් වූ පාල ඇතුළු පිරිසක් පැමිණ ගල්මුගුරු වලින් පහරදී බෝම්බ ප්‍රහාරයක්ද එල්ල කරන ලදී. මෙහිදී සැපයුම් දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවකයෙකු වන එහි පොදු සේවක වෘත්තීය සමිති ශාඛාවේ දෙද්දුවගේ සෝමපාල මරුමුවට පත්විය.

භීෂණ සමයේ පාතාලයේ ප්‍රබලතම නායකයා වූ සුනිල් පෙරේරා නොහොත් කැළණියේ ගෝනවල සුනිල්, සුනිල් සහ ඔහුගේ බිරිඳ, ගෝනවල සුනිල් බටලන්ද වධකාගාරයේ 1987 සිට මියයන තෙක් අනියමින් පරිහරණය කරන ලද නිවසක්.

කැළණි සරසවියේ වාමාංශික සහ පොදු සිසුන්ට 1978 සිට නිරතුරුව පහර දුන්නේ එජාප ඇමති සිරිල් මැතිව්ගේ නායකත්වයෙන් ගෝනවල සුනිල්ගේ මැර පිරිස්ය. ඒ එජාපයේ එක්සත් සමවාදී ශිෂ්‍ය පෙරමුණේ මඟ පෙන්වීමෙනි. එජාප ශිෂ්‍ය සංගමය වූ සමවාදී ශිෂ්‍ය පෙරමුණ ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථමවරට පිහිටුවන ලද්දේ 1973 කැළණි සරසවියේදීය. කැළණිය සහ මොරටු සරසවියන්හි එජාප සමවාදී සිසුන් 1978 සිට 1984 දක්වා නිල නොවන මැර ප්‍රචණ්ඩකාරි පාලනයක් ගෙන ගියහ. ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර සරසවියේ උපකුලපති කරුණාසේන කොඩිතුවක්කු විසින් සරසවි ආරක්ෂක සේවකයින්ගේ මුවාවෙන් බඳවාගත් බහුතරය පාතාලයේ මැරයන්ය. ඔවුන් විසින් ජපුර සරසවි සිසුන්ට නිරතුරුව ප්‍රහාරයන් සිදු කලහ.

ජවිපෙ මර්ධනය කිරීමට එක්වූ ආණ්ඩුවේ පාතාල කල්ලි නායකයින් වන නාවල නිහාල්, කඩුවෙල වසන්ත සහ ජනාධිපති චන්ද්‍රිකාගේ පාතාල ප්‍රබල නායකයෙක් වූ බැද්දගානේ සංජීව(වමේ සිට)

කැළණි සරසවියට 1978 මාර්තු 16 වැනිදා පැමිණි පාතාල මැරයින් 40ක් පමණ පොලු සහ මුගුරු රැගෙන උද්ඝෝෂණයේ යෙදුණු සිසුන්ට එජාපයේ සමවාදී සිසු පෙරමුණේ දැනුම්දීම මත පහර දුණි. ගැටුමේ අවසන් ප්‍රතිඵලය වුයේ පහරදීමට පැමිණි එජාප මැරයෙක් වූ ක්‍රිස්ටෝපර් ජයතිලක පොදු සිසුන් හමුවේ ජීවිතක්ෂයට පත්විමය. මැර නායක ක්‍රිස්ටෝපර් ජයතිලකගේ අවමංගල කටයුතු 1978 මාර්තු 18වැනිදා පැවති අතර එයට එජාප නායක ජනාධිපති ජයවර්ධනද සහභාගි විය. කොළඹ සරසවියේ ශිෂ්‍ය උද්ඝෝෂණ සරසවි සිසු උද්ඝෝෂණයන් මර්ධනයට පොලිසිය සමඟ බයිසිකල් චේන් රැගෙන අලුත්කඩේ සිරිගේ පාතාල මැරයින් කොළඹ සරසවි ඉදිරිපිට 1986 අවසානය තෙක්ම උද්ඝෝෂණ අවස්ථාවන්හි දක්නට ලැබිණි. ඇතැම් අවස්ථාවන්හි පහර දෙනු ලැබීය.

මොරටු සරසවියේදී 1983 ජුලි 20 වැනිදා ජයරත්න රාජපක්ෂට පිහියෙන් ඇන මරාදැමීමේ චෝදනාවට ලක්වූයේ එජාප සමවාදී ශිෂ්‍ය සංගමයේ නායකයින් වන ගයාකාන්ත වන්නිගම සහ විමල් රංජිත් වික්‍රමාරච්චිය. නඩුවේ සාක්ෂිකරුවන්වු අමරසිරි ගුරුසිංහ සහ එම් ගුණදාස ජවිපෙ කැරළි සමයේ 1988දී එම නිවෙස්වලට පැමිණි පාතාල කණ්ඩායම් පැහැරගෙන ගොස් පසුව සදහටම අතුරුදහන් කර තිබිණි.  නඩුව අවසානයේදී ගයාකාන්තට බරපතල වැඩ සහිතව වසර 7ක සිරදඬුවමක් පානදුර මහාධිකරණය විසින් 1995දී ලබාදෙන ලදි. අනතුරුව ඔහු ඉදිරිපත් කල ඇපෑලක් මත එම දඩුවම දස වසරකට අත්හිටුවා දෙවසරක සිර දඬුවමක් බවට නියෝගයක් අභියාචනාධිකරණය මගින් 1997 මාර්තු 26වැනිදා පනවන ලදී.

ජවිපෙ කැරළි සමයේ පාතාලය සමඟ අත්වැල් බැදගත් නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිවරුන්වූ රොනී ගුණසිංහ සහ ප්‍රේමදාස උඩුගම්පොල, කොළඹ දකුණ ජේෂ්ඨ පොලිස් අධිකාරි අබ්දුල් ගෆූර්.

ජවිපෙ මර්ධනය කිරීමට එක්වූ ආණ්ඩුව සමඟ එක්වූ පාතාල කල්ලි නායකයින් අතර  ගෝනවල සුනිල්, නාවල නිහාල්, කඩුවෙල වසන්ත ඇතුළු කිහිප දෙනෙක්ම පෙරමුණේ විය. වරෙක කඩුවෙල වසන්තට ජවිපෙ තර්ජන උත්සන්නව පැවති අවස්ථාවකදී ඔහු රඳවා සිටියේ මේජර් පද්මසිරි උඩුගම්පොල යටතේ තිබූ කුරුදුවත්තේ පිහිටි රේස්කෝස් වධකාගාරයේ පහසුකම් ඇති කාමරයකය. සොත්ති උපාලි, රාජගිරියේ අනිල්, කොහොල්වල ඩෙන්සිල් බොහෝ අවස්ථාවල සිටියේ එජාප ඇමති පොල් පෙරේරා මහතාගේ නිවසේ බව ගෝනවල සුනිල්ගේ සහෝදරයෙකු වූ ෂෙල්ටන් පෙරේරා පසුව පවසා තිබිණි.  ගම්පහ පාතාලයේ අදිසි නායකයෙකු වූයේද එජාප ඇමති පෝල් පෙරේරාය.

ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ සපුගස්කන්ද බටලන්දේ ප්‍රබල දේශපාලඥයාගේ ප්‍රබල පාතාල නායකයා වූයේ ගෝනවල සුනිල්ය. ජවිපෙ දෙවන කැරළි සමයේදී පාතාලයේ ප්‍රබලතම නායකයා වූ සුනිල් පෙරේරා නොහොත් කැළණියේ ගෝනවල සුනිල් බටලන්ද වධකාගාරයේ නිවසක් 1987 සිට මියයන තෙක් අනියමින් පරිහරණය කරන ලදී. බටලන්දේ සංචාරක බංගලාවේ බාරකරු වූ වින්සන්ට් පෙරේරා බටලන්ද කොමිසම හමුවේ කියා සිටියේ බටලන්ද දේශපාලන බලවතා හමුවීමට නිතරම එහි යන එන අය අතර ගෝනවල සුනිල්ද වූ බවය. පසුව බංගලාවේ බාරකරු සාක්කි දීමෙන් පසු අභිරහස් ලෙස අතුරුදහන් විය.

මෑත කාලයේ පාතාල ප්‍රබලයින්වී පසුව ඝාතනයට ලක්වූ (උඩුපෙළ වමේ සිට) ධම්මික අමරසිංහ, මහින්ද ගොඩගේ නොහොත් බඩා මහින්ද, පුළුස්සා මරා දැමූ කළු අජිත්, කරාටේ ධම්මික, වම්බොට්ටා, ඕල්කට්,(පහළ වමේ සිට) පොට්ට නවුෆර්, ආමි රොෂාන්, මාමාස්මි, ෆාජි, නඩරාජ්, නේවි අසංක.

බටලන්ද වධකාගාරයේ සිටි බව කියන අර්ධ මිල්ටරි කණ්ඩායම් වල සේවය කල පාතාල සාමාජිකයින් එහි ගෙන ආ රැඳවියන් ඝාතනය කිරීම සහ ඝාතනයෙන් පසු ඔවුහු පොලිතින් උරවල ගැටගසා මට්ටක්කුලිය කුණු මෝලට ගොස් පිළිස්සීමද සිදුකර තිබේ. කළුතර ප්‍රදේශයේ අත්අඩංගුවට ගෙන ආරක්ෂක නිළධාරියෙකු මගින් ගෙන එන ලද රැඳවියන් 27 දෙනෙකු මිනුවන්ගොඩ නයිවල විදුහලක ක්‍රීඩා පිටියේ දමා ඝාතනය කරන ලද්දේද එම පාතාල මැරයින් විසිනි. වධ කඳවුරුවල තරුණියන්ටද තිරස්ථීන වධ බන්ධනවලට ලක්කරන ලදී.

ගෝනවල සුනිල් නොහොත් සුනිල් පෙරේරාට සහෝදරයින් 7කි. එම සහෝදරයින් නම් පියදාස, සැමී, හැරල්ඩ්, වින්ස්න්ට්, සිරිල්, ෂෙල්ටන් සහ ටියුඩර්ය. ගෝනවල පෙරේරා පවුල යනු ප්‍රදේශයේ එජාප ක්‍රියාකාරි දේශපාලනයේ නිරතවන ප්‍රකට ආධාරකරුවන්ය. පියා රේන්ද මුදලාලි නමින් ප්‍රකටය. ගෝනවල සුනිල් එජාප ප්‍රාදේශීය නායකයෙකු වශයෙන් කටයුතු කල අතර එජාප නායකයින් ගණනාවක් දිර්ඝ කාලයක් සමීපව ඇසුරු කළේය. එජාප ප්‍රබලයින් එතර සිට පෙරළා ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණෙන අවස්ථාවන්හි ඔවුන් පිළිගැනීමට ගුවන්තොටුපොලට යෑම ගෝනවල සුනිල්ගේ පුරුද්දක්ව තිබිණි. එජාප සුළු කණ්ඩායම් රැස්විම් සඳහා ගෝනවල සුනිල්ගේ නිවස නිරතුරුවම පරිහරණයට ගනු ලැබීය. කලක සුනිල් අම්පාර ගංගා නිම්න සංවර්ධන මණ්ඩලයේ ක්‍රිඩා සමාජ ශාලාවක්ද ඔහුගේ මිතුරෙකු වන රෝහණ තිලකරත්න සමඟ පවත්වාගෙන ගියේය.

පාතාලේ ඉල්ලීම අනුව එජාප ආණ්ඩුව මගින් 1990 පෙබරවාරි 20 පැහැරගෙන පසුව 23වැනිදා සිරුර හමුවූ සපුගස්කන්ද පොලිස් ස්ථානයේ අපරාධ අංශය භාර ස්ථානාධිපති උප පොලිස් පරික්ෂක රෝහිත ප්‍රියදර්ශන සහ එම අතුරුදහන්වීමෙන් කම්පනයට පත්ව සදාකාලිකව රෝගීව 2007 දෙසැම්බර් 9වැනිදා මියගිය ඔහුගේ පියා වන එස්.එම්.අමරසේන.

කටාන අතුරු මැතිවරණයේදී එජාපය වෙනුවෙන් ඡන්ද පෙට්ට් හොරකම් කිරීමට සහ  පොලිසියේ ඕ.අයි.සි. ගේ පුටුවේ සිට ඔහු අණදුන් බවද චෝදනා විය. මුල්කිරිගල අතුරු මැතිවරණයේ ආණ්ඩුවේ ප්‍රධාන චණ්ඩියා වූයේ ගෝනවල සුනිල්ය. රෝහණ විජේවීර ගම්පහ දෙල්ගොඩ රැස්වීමට පැමිණි අවස්ථාවක ඔහු ඇතුළු පිරිසට පහරදී විජේවීර කොළපාටින් නාවා එය කඩාකප්පල් කිරීමටද සුනිල් කටයුතු කලද එදා ජවිපෙ සාමාජිකයින්ගෙන් ප්‍රතිප්‍රහාරයක් ලැබී එය ව්‍යාර්ථ විය.

සිය දේශපාලන ක්‍රියාකාරකම් හැරුණු විට ගෝනවල සුනිල්ට සාපරාධී ක්‍රියා සම්බන්ධයෙන්ද වාර්තාවක් විය. වෛද්‍ය පෝල්ගේ දියණිය 70 දශකය අග භාගයේදී ඔහු විසින් දූෂණය කර තිබිණි. නඩු විභාගයෙන් පසු ඔහු වරදකරු වූ අතර ඔහුට වසර 15ක සිර දඬුවමක් නියම විය. ඒ සම්බන්ධයෙන් කෙරුණු අභියාචනයේදීද ඔහු වරදකරු බව තහවුරු වූයෙන් අභියාචනය නිෂ්ප්‍රභා කරන ලදී. එය අසා වැඩි කලක් යාමට පෙර එජාප ආණ්ඩුවෙන් ජනාධිපති සමාව යටතේ ගෝනවල සුනිල්ට සමාවක් ලැබිණි. ඔහුට සමාව ලැබුණේ කවර හේතුන් යටතේද යන්න විවෘත රහසකි.

ජනාධිපති ප්‍රේමදාසගේ භීෂණ පාලනයට එරෙහිව කාටුන් අදින ලද ඇත්ත පත්‍රයේ මාධ්‍යවේදී ගෝතමී පාරේ පදිංචි යුනුස්ගේ කටද පතාල නායක සහ එජාප කෘත්‍යාධිකාරි සභික සොත්ති උපාලි විසින් දැලිපිහියෙන් කපන ලදී.

සපුගස්කන්ද සිට කොලොන්නාවේ දක්වා භූගත නල මාර්ගයකින් ගෙන යන ලබන ඉන්ධන තෙල් සොරකමකටද ගෝනවල සුනිල් සම්බන්ධවී සිටියේය. ගෝනවල සුනිල්ට එරෙහිව කිසිම සාපරාධි නඩුවක් පැවරූ බවක් පෙනෙන්නට නොතිබිණි. මෙවැනි තත්වයක් යටතේත් ගෝනවල සුනිල්ට මුළු දිවයිනටම බලපාන පරිදි සාම විනිසුරුවරයෙකු වශයෙන් පත්කර තිබිණි. එමෙන්ම ග්‍රාමෝදය මණ්ඩලයේ සභාපතිද විය. බටලන්ද ජනාධිපති කොමිසම පවසන පරිදි ගෝනවල සුනිල් යනු එවකට රාජ්‍ය බලයේ සිටි පුද්ගලයින්ගේ ආශිර්වාදය ලත් තැනැත්තෙකි. සොහොයුරාවූ ෂෙල්ටන් ඔහුගේ තෙල් මැනේජර් විය. ෂෙල්ටන්ගේ බිරිඳ පුෂ්පා රංජනීය. ෂෙල්ටන්ද 1989 ජුලි 26වැනිදා ඝාතනය කරන ලදී.

ජවිපෙ විසින් 1988 ජුලි 25වැනිදා ගෝනවල සුනිල්ට සහ ඔහුගේ බිරිදට ටී56 අවියකින් වෙඩිතබා ඝාතනය කරන ලදී. දෙදරු පියෙකු වූ ගෝනවල සුනිල්ගේ දියණිය කමිලාය. පියා ඝාතනය වන විට කමිලාට වයස අවුරුදු 9කි. ඔහුගේ සොහොයුරා දිනුෂ්කට මාස 5කි. මිය යන විට සුනිල් කමිලා ට්‍රාන්ස්පෝට් සර්විස් නමින් ලොරි කිහිපයක්ද කුලියට දී තිබිණි. දෙල්ගොඩ ගොවිජන සේවා මධ්‍යස්ථාන ඇතුළු ආණ්ඩුවේ ගොඩනැගිලි කිහිපයක් ඉදිකිරිමේ කොන්ත්‍රාත්තු සොහොයුරෙකු නමින් ක්‍රියාත්මක කරගෙන ගියේය. කිරිබත්ගොඩ සමනල රෙස්ටොරන්ට් එකද තිබුණේ සුනිල්ගේ නමටය. ගොනවල සුනිල් ඝාතනය කළේ ආරක්ෂක හමුදාවේ කලක් සේවය කල පසුව ජවිපෙට එක්ව අවසානභාගයේ නුවර නැගෙනහිර කොට්ඨාශයේ ජවිපෙ සන්නද්ධ නායකයාවූ ප්‍රසාද්ය. මධ්‍යම පළාතේ බඹරැන්ද සහ නකල්ස් කන්දේ අවි පුහුණු කඳවුරුවලදී පුහුණුව කලක් ලබාදුන්නේද ඔහුය. ප්‍රසාද්ගේ මළ සිරැර 1989 දෙසැම්බර් 11වැනිදා කටුගස්තොට පාලම අසළ දමා තිබුණු බව කියති.

සරසවි සිසු උද්ඝෝෂණයක් මර්ධනයට පොලිසිය සමඟ බයිසිකල් චේන් රැගෙන පාතාල මැරයින් කොළඹ සරසවි ඉදිරිපිට 1986දී සිටි අවස්ථාවක්.

කැළණියේ ක්‍රියාත්මක වන පාතාලයේ මැරකම් මර්ධනය කිරීම සඳහා සපුගස්කන්ද පොලිසියේ අපරාධ විමර්ශන අංශයේ ස්ථානාධිපති රෝහිත ප්‍රියදර්ශන නොබියව කටයුතු කළේය. නාලන්ද විදුහලේ ආදි ශිෂ්‍යයෙකු වු රෝහිත පියදර්ශන 1964 නොවැම්බර් 30වැනිදා උපන් අතර ඔහු 1990 පෙබරවාරි 20 පස්වරු 8.30ට රාජකාරියේ නිරතව සිටියදී සපුගස්කන්ද පොලිස් ස්ථානාධිපති කීර්ති අතපත්තුගේ දුරකථන ඇමතුමක් අනුව බියගම විලේජ් හෝටලයට යෑමෙන් පසු අතුරුදහන් විය. පසුව ඔහුගේ සිරැර 1990 පෙබරවාරි 23වැනිදා සවස තවත් මළසිරුරු 5ක් සමඟ පෑලියගොඩ පොලිසියට නුදුරින් කැළණි නදියේ පාවෙමින් තිබියදී හමුවිය. ප්‍රියදර්ශනගේ සිරුරේ තනපුඩු 4ක් තිබීම හේතුවෙන් සිරුර හඳුනාගැනීම පහසු විය.  කැළණි ගගේ පාවෙන සිරැරු අවසානයේදී මෝදරින් මුහුදට එක්වේ. උප පොලිස් පරික්ෂක රෝහිත ඝාතනයට හේතුව සාපරාධී කටයුතු සම්බන්ධයෙන් ගෝනවල සුනිල්ගේ සොහොයුරෙකුවූ ටියුඩර් පෙරේරා 1990 පෙබරවාරි 8 වැනිදා අත්අඩංගුවට ගැනීමය. පසුව ටියුඩර් දේශපාලන ප්‍රබලයෙකුගේ මැදිහත්වීමෙන් ඉහළම පොලිස් නිළධාරියෙකු පැමිණ පොලිස් අත්අඩංගුවේ සිටියදි පැහැරගෙන ගොස් ටියුඩර් අතුරුදහන් කර තිබිණි.

ජවිපෙ කැරැල්ලේදී අත්අඩංගුවට ගත් තරුණයින් පිරිසක් පොලිස් සිර මැදිරියකදී.

ජනාධිපති චන්ද්‍රිකාගේ කුමාරතුංග පාලන කාලයේදී පාතාලය තව තවත් ප්‍රබල වූවා මිස  මර්ධනය වූයේ නැත. ජනාධිපතිනියගේ හිතවතෙකුවූ ජනාධිපති ආරක්ෂක අංශයේ බැද්දගානේ සංජීව ප්‍රබල පාතාල නායකයෙකු විය. සටන කර්තෘ මාධ්‍යවේදී රෝහණ කුමාරට නුගේගොඩ පැගිරිවත්ත පාරේදී 1999 සැප්තැම්බර් 7වැනිදා වෙඩිතබා ඝාතනය කළේද ඔහු විසිනි. චැනල් 9 හෙළිදරව්ව සිදුකිරීම එයට හේතුව බව කියති. අනෝජා වීරසිංහගේ මොණරාගල නිවස 2000 ජනවාරි 3වැනිදා ගිනිතබා මුළුමනින්ම විනාශ කරන ලද්දේද පාතාල සාමාජිකයින් විසින් රජගෙදර කොන්ත්‍රාත්තුවක් අනුවය.

රූකාන්ත ගුණතිලක සහ චන්ද්‍රලේකා පෙරේරා ගායක යුවලගේ මත්තේගොඩ නිවසට අවි සමඟ කඩා වැදී 2000 ජනවාරි 27වැනිදා කතුරකින් චන්ද්‍රලේකාගේ සහ රූකන්තගේ කොණ්ඩය කපා ප්‍රෙට්ට්‍රල් ඇගපුරා වත්කර දැමීමේ සිද්ධියේ නායකත්වය දුන්නේද බැද්දගානේ සංජිවය. ඒ සම්බන්ධයෙන් පසුව වැරදිකරුවන් වූයේද ජනාධිපති ආරක්ෂක අංශයේ නිළධාරින් කිහිප දෙනෙකි. බැද්දගානේ සංජීව ජනාධිපති මාෆියාව තුළම සංජිවගේ ප්‍රබල ආධාරකරුවෙකුව සිටි පාතාල නායක ධම්මික පෙරේරා විසින් 2001 නොවැම්බර් 2වැනිදා වෙඩිතබා මරා දමන ලදී. ධම්මික පෙරේරාද පතාල කල්ලි සාමාජිකයින් විසින් 2004 ජනවාරි 12 වැනිදා කොළම මහේස්ත්‍රාත් උසාවිය තුළ වෙඩි තබා ඝාතනය කරන ලදී.

අත්අඩංගුවට ගත් තරුණයෙකුට දෑස බැද වධබන්ධන වලට ලක්වන අයුරු.

තරුණයන්ගේ  අතට ආයුධදී මත්කුඩු අළෙවිය, මංකොල්ලකෑම්, කප්පම් ගැනීම්, සංස්කෘතියක් සමඟින් පාතාල මාෆියාව නිර්මාණය වූයේ 1977 මතුවූ මැරයන් රාජ පාක්ෂික කටයුතු වලට සම්බන්ධ කරගැනීමෙන් පසුවය. පාතාලේ සියල්ලගේම ප්‍රධාන ජාවරම මත්කුඩුය. එමෙන්ම කුලි මිනීමරුවන් මෙන කටයුතු කරන අතර කප්පම් ගැනීමද සිදුකරයි.

ජනාධිපති ජයවර්ධනගේ එජාප ආණ්ඩුවේන් රටට දායාද කෙරුණු විධායක ජනපති ක්‍රමයත් සමග සියල්ල උඩු යටිකුරු කරමින් ජනපති පොදු සමාවක්‌ මත හිරෙන් නිදහස්‌ව යන ගෝනවල සුනිල්ගෙන් පටන් ගෙන සොත්ති උපාලි, වම්බොට්ටා, චින්තක අමරසිංහ,ධම්මික අමරසිංහ, බැද්දගානෙ සංජීව, තුම්මුල්ලේ පද්මේ, කොම්පඤ්ඤවීදියේ ඩේලු,   තොප්පි චමින්ද, බඩා මහින්ද, කළු අජිත්, ඕල්කට්, ෆාජි, පොට්ට නවුෆර්, ආනමාලු ඉමිටියාස්, චින්තක අමරසිංහ, කලු අජිත්, මොරටු සමන්, දෙමටගොඩ කමල්, කිඹුලා ඇලේ ගුණා, තෙල් බාලා, ප්‍රින්ස් කොලම් , ධනුශ්ක, නේවි රුවන්, නේවි අසංක, කරාටෙ ධම්මික, අයිස් මංජු, නෙලුවේ ප්‍රියන්ත, කඩුවෙල වසන්ත, ආමි රොෂාන්, මාමාස්මි, ෆාජි, නඩරාජ්, උස කුමාර ආදින් ඉකුත් දශක දෙක තුළ පාතාලය හොල්ලාගෙන සිටියහ. අවසානයේදී පාතාලය මුළුමනින්ම වාගේ නැතිකර දැමීමට ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ ආණ්ඩුව 2014දි සමත් විය. ඉන් බේරුණු නාවල නිහාල් ඇතුළු ඇතැම් පාතාලයන් රට පැන්නේය. සමහරු හිරගෙදර සිය ජීවිත කාලයේ අවසානය ගෙවයි.

පාතාලය සහ එජාප ආණ්ඩුවේ තරුණයින්  මර්ධනයට එරෙහිව පාර්ලිමේන්තුවේදී සහ රටපුරා ප්‍රබල හඬත් නැගූ විපක්ෂ මන්ත්‍රීවරුන් වූ දිනේෂ් ගුණවර්ධන සහ වාසුදේව නානායක්කාර.

පාතාලය යනු ලොව මර්ධනය කිරීමට අපහසු බිහිසුණු ත්‍රස්ත්‍රවාදයකි. එය මර්ධනයට සුවිශේෂිත ක්‍රමවේදයක් තිබිය යුතුය. පාතාල මාෆියාවෙන් තොර රටක නිදහසේ ජීවත් වෙමින් බියෙන් සැකෙන් තොරව හුස්‌මක්‌ ගැනීමට සැමට අයිතිය තිබිය යුතුය. පාතාලය යළි බිහිවීමට කිසිදා කිසිවෙකු ඉඩදිය යුතු නොවේ. ඉතිහාසය අපට උගත හැකි පාඩම එය වේ. (The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com)

නලින් ද සිල්වා 

මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මැතිවරණය ඔන්න මෙන්න තියාගෙන මහින්ද රාජපක්‍ෂට ලිපියක් යවමින් තමා මහින්දට අගමැති කම නොදෙන බව ප්‍රකාශ කර ඇත. එයට හේතු ලෙස ඔහු දක්වා ඇත්තේ මහින්ද ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයට කර ඇතැයි කියන වැරදි ය. මේ ලිපිය සාධාරණ වශයෙන් ගත්කල සිංහලයන්ගේ තර්ක ඥානය විදහා දක්වන්නක් මිස අනෙකක් නො වේ. ව්‍යවස්ථාව අනුව ජනාධිපතිට තම මතය අනුව පාර්ලිමේ්න්තුවේ වැඩි බලයක් හිමි තැනැත්තා අගමැති ලෙස පත්කළ හැකි ය. මට නම් එහි අවුලක් නැත. මෙහි දී වැදගත් වනුයේ ජනාධිපතිට තම මතය අනුව යන වචන කිහිපය ය. එහෙත් ව්‍යවස්ථාවෙහි කිසිම තැනක යමකු පක්‍ෂයකට යම් වරදක් කර ඇතැයි යන චෝදනාව මත ජනාධිපතිට යමකු අගමැති පදවියට පත්කළ නොහැකි යැයි සඳහන් නො වේ. මෛත්‍රිපාල ව්‍යවස්ථාවට පටහැණි ව ක්‍රියා කරයි. එය ම ඔහුට විරුද්ධව දෝෂාභියෝගයක් ගෙන ඒමට නිමිත්තකි!

අනෙක් අතට මෛත්‍රිපාල එකි මහින්දගෙන් ම වෙනත් ශ්‍රී ල නි ප ජ්‍යෙෂඨයකු පත්කිරීම සඳහා ආශිර්වාදය බලාපොරොත්තු වෙයි. වරද කළ අයගේ ආශිර්වාදය ලබාගන්නේ අහවල්  දෙයකට ද? අප මෛත්‍රිපාලගේ ලිපියේ වචනාර්ථය පමණක් නොගත යුතු ය. ඔහුට ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ ජ්‍යෙෂ්ඨයකු නොව රනිල් ම අගමැති ලෙස පත්කිරීමට අවශ්‍ය වෙයි. එහෙත් ඔහුට එ බව දැනට කිව හැකි නො වේ. අද ශ්‍රී ල නි ප ජ්‍යෙෂ්ඨයන් උපායශීලීව කටයුතු නොකළහොත් මැතිවරණයෙන් පසු ඔවුන් අමාරුවේ වැටීමට ඉඩ ඇත. 

මෛත්‍රිපාල තවදුරටත් ජ්‍යෙෂ්ඨයන් නොමග යැවීමට කියන්නේ සංධානයට 113ට එකක් දෙකක් අඩුවෙන් ආසන ලැබුණහොත් විධායක ජනාධිපති ලෙස මැදිහත්වී ඒ අඩුව පිරවිය හැකි බව ය. එහෙත් සිදුවනු ඇත්තේ අනෙක් පැත්ත ය. රනිල්ට අආසන එකක් දෙකක් අඩු වුවහොත් මෛත්‍රිපාල ජනාධිපති ලෙස මැදිහත් වී ඒ අඩුව පුරවනු ඇත.

මහින්ද කළැයි කියන වැරදි අතර මෛත්‍රිපාල කියන්නේ මහින්ද ශ්‍රී ල නි ප ජාතිකත්වයේ පක්‍ෂය බවට පත්කිරීමට කටයුතු කළ බව ය. මෛත්‍රිපාල නොදනිතත් 1951 දී ශ්‍රී ල නි ප පිහිටුවන ලද්දේ ලිබරල් පක්‍ෂයක් ලෙස ය. එය ජාතිකත්වයේ පක්‍ෂය බවට පත්වීම ඇරඹුයේ ඒ ආසන්නයේ පැවති මින්නේරිය අතුරු මැතිවරණයත් සමග ය. දත්දොස්තරලා, වික්ටර් අයිවන්ලා ආදීන් චන්ද්‍රිකා මගින් පක්‍ෂයේ ප්‍රතිපත්ති වෙනස් කිරීමට උත්සාහ කළ ද ඒ අසාර්ථක විය. අද ද බටහිරයෝ ද ඉන්දියාව ද දත්දොස්තරලා ද මෛත්‍රිපාල මගින් පක්‍ෂයේ ප්‍රතිපත්ති වෙනස් කිරීමට උත්සාහ කරති. මහින්ද එයට කිසිසේත් ඉඩදිය යුතු නො වේ. 

මෛත්‍රිපාල දැනටමත් පක්‍ෂ ව්‍යවස්ථාව මෙන් ම රටේ ව්‍යවස්ථාව ද උල්ලංඝනය කර ඇත. අද ඔහුට විරුද්ධව දෝෂාභියෝගයක් ගෙන ආයුතු ය. ජනතාව මහින්දට ආසන 120ක් පමණක් නොදී දෝෂාභියෝගය සඳහා 150ක් ලබා දිය යුතු ය. මහින්දට අගමැතිකම නොදෙන මෛත්‍රිපාල ජනාධිපතිධුරයෙන් ඉවත් කළ යුතු ය. අප ඒ සඳහා සූදානම් විය යුතු ය.

මා අසනීපයෙන් බැවින් ලිපිය මෙතෙකින් අවසන් කරමි.

නලින් ද සිල්වා 

2015 අගොස්තු 14   

ධර්මන් වික‍්‍රමරත්න

මහ මැතිවරණයට ඇත්තේ තව තෙදිනකි. මෙවර පැවැත්වෙන්නේ 15වන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයයි. පරිපාලන දිස්ත්‍රික් 25ක් නියෝජනය කරමින් මැතිවරණ දිස්ත්‍රික්ක 22ක් සඳහා පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් 196ක් පත්කර ගැනීමට ජනතාව ඡන්දය දෙති. එයට අමතරව ජාතික ලැයිස්තුවෙන් 29කි. මුළු මන්ත්‍රී සංඛ්‍යාව 225කි.

වත්මන් ශ්‍රී ලංකිය දේශපාලනය තිරණාත්මක සන්ධිස්ථානයකට එළැබීම හේතුවෙන් වෙන කවරදාකටත් වඩා මෙවර මැතිවරණය තීරණාත්මකය. නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අනුව මෙවර පත්කර ගන්නේ නාමික අගමැතිවරයෙකු නොව විධායක බලතල සහිත අගමැතිවරයෙකි. මැතිවරණ සටනේ ඇත්තේ කණ්ඩායම් දෙකක් අතර පමණි. එක් කණ්ඩායමක් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ මෙහෙයුම් නායක සහ අගමැති අපේක්ෂක මහින්ද රාජපක්ෂගේ නායකත්වයෙන් රටට පණදෙන අලුතෙන්ම පටන් ගන්නා දිනූ මව්බිම රැකගන්නා වැඩසටහනකි. ඒ අනුව එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය මව්බිම වෙනුවෙනි.

අනෙක් කණ්ඩායම වන්නේ එජා‍පයේ අගමැති අපේක්ෂක රනිල් වික්‍රමසිංහගේ නායකත්වයෙන් මාස 6කින් අලුත් රටක් හදන පංචවිධි ක්‍රියාවලිය හරහා ඉඩම් සහ පොලිස් බලතල ඇතුළත්ව දහතුන්වැනි සංශෝධනය පූර්ණ ලෙස ක්‍රියාත්මක කිරීමට තම ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනය හරහා සහතික වී ඇත්තේ එජාපයයි. දෙමළ ජාතික සන්ධානය මගින් උතුරු නැගෙනහිර එක්කිරීම, ස්වයං නිර්ණ අයිතිය ඉඩම් සහ පොලිස් බලතල සහිත ෆෙඩරල් යෝජනාවක් සිය මැතිවරණ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශය හරහා ඉදිරිපත් කර තිබේ. මොණරා ලකුණින් දිගාමඩුල්ල දිස්ත්‍රික්කයට තනිවම තරග කරන “යහපාලන” ආණ්ඩුවේ ඇමති රිෂාඩ් බදුර්දීන්ගේ සමස්ථ ලංකා මුස්ලීම් ජනතා කොන්ග්‍රසයද ප්‍රසිද්ධියේ සිය මුස්ලීම් ඡන්ද දායකයින්ට කියා සිටින්නේ දිගාමඩුල්ලේ ආසන දෙකක් දිනා දුනහොත් මුහුදුබඩ ප්‍රදේශයේ වෙනම මුස්ලීම් පාලන ඒකකයක් ලබාදෙන බවය.

ලබන සඳුදා පැවැත්වෙන මහ මැතිවරණය සම්බන්ධයෙන් ඊයේ නිකුත්වූ ජාතික සහ ජාත්‍යන්තර සමීක්ෂණ වාර්තාවන් අනුව එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය දිස්ත්‍රික්ක 15ක් ජය ගන්නා අතර ජාතික ලැයිස්තුව සමගින් සන්ධානයට හිමිවන මන්ත්‍රීධූර සංඛ්‍යාව 114කි. එජාපය දිස්ත්‍රික්ක 5ක් ජයගන්නා අතර ජාතික ලැයිස්තුව සමගින් එජාපයට හිමිවන මන්ත්‍රීධූර  සංඛ්‍යාව 85කි.  දෙමළ සන්ධානය ජයගන්නා දිස්ත්‍රික්ක සංඛ්‍යාව 2ක් වන අතර දෙමළ සන්ධානයට ජාතික ලැයිස්තුව සමගින් හිමිවන මන්ත්‍රීධූර සංඛ්‍යාව 14කි. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට ජාතික ලැයිස්තුව සමගින් හිමිවන මන්ත්‍රීධූර ආසන 10කි. ඊ.පී.ඩී.පී සංවිධානයට හිමිවන මන්ත්‍රීධුර සංඛ්‍යාව 1කි. සරත් ෆොන්සේකාගේ නායකත්වයෙන් යුත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂයට මන්ත්‍රී 1 ධුරයක් හිමිවන්නේනම් ඒ ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පමණි.

ඇමරිකාව, බ්‍රිතාන්‍යය, ඉන්දියාව සහ දෙමළ ඩයස්පෝරාවේ උපදෙස් අනුව එජාපයේ අරමුණවනු ඇත්තේ දෙමළ බෙදුම්වාදයේ සරණ ගොස් ෆෙඩරල් පිළිගෙන දෙමළ සන්ධානය සමඟ එකඟතාවයකට යමින් සහ ජවිපෙ සමඟ පරිවාස ගිවිසුමකට යමින් ජාති(ක) ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමය. එසේ වුවහොත් ශ්‍රී ලංකාවේ බිහිවනු ඇත්තේ ෆෙඩරල්වාදී රනිල්, චන්ද්‍රිකා සහ සම්බන්ධන් ආණ්ඩුවක් බැවින් එය ලත් තැනම ලොප් කිරීම රටට අදරැති ජනතාවගේ ජාතික යුතුකමක් මෙන්ම වගකීමකි. ෆෙඩරල්වාදී ආණ්ඩුවක් බිහිවීම වැලකිය හැක්කේ අගමැති නුසුදුස්සා වෙනු‍වට අගමැති සුදුස්සා ලෙස මහින්ද රාජපක්ෂ පත්කිරීම සදහා සන්ධාන කණ්ඩායමේ අරමුණු පාවා නොදෙන එහි මන්ත්‍රී අපේක්ෂකයින් පමණක් ජයග්‍රහණය කිරීමෙනි.

“යහපාලන” ආණ්ඩුවේ දින 213ට ඝාතන 89කි. පාතාලය සහ දෙමළ බෙදුම්වාදීන් යළි වේගයෙන් හිස ඔසවමින් පවතින බැවින් රටේ ආරක්ෂාව අනතුරේය. ඉකුත් අසූව දශකයේ අග භාග‍යේ අදුරු යුගයට ගියහොත් 60,000ක් තරුණ ජිවිත වෙනුවට වියට්නාමය හෝ කාම්බෝජය මෙන් ලක්ෂ ගණනකගේ ජීවිත ඇතැම්විට වැනසී යා හැකිය. මහ බැංකුවේ සිදුවූ මගෝඩි වංචාවෙන් රටට සිදුවූ පාඩුව අද වන විට බිලියන 20කි. වංචාවට වගකිව යුතුයැයි කියන මාමායි බෑනයි ඔක්තෝබර් 20වැනිදාට උසාවියේ පෙනී සිටින ලෙසද දැනටමත් අධිකරණය මගින් නියමකර ඇත.

අගමැති රනිල් කියනුයේ මහා පාරේ කාපට් පාරවල් වල එක් පසෙක මිනිසුන් දැන් වී වේලන බවය. මෙය අද ඊයේ ඇති වූවක් නොවේ. පාරේ වී වේලීම සාමාන්‍ය සුලභ දර්ශනයකි. දැන් අගමැතිවරයා හදන්නේ මත්තල ගුවන්තොටුපොල වී ගබඩාවක් කිරීමටලු. ඌවට ගොස් අගමැති කියන්නේ ඌවේ එළවලු සහ පලතුරු මත්තල හරහා රට යැවීමේ ව්‍යාපෘතියක් අරඹන බවය. කුරුණෑගලට ගොස් කියන්නේ ‍ෆොක්ස්සගන් මෝටර් රථ එකලැස් කිරීමේ කර්මාන්තයක් එහි අරඹා කුරුණෑගල තරුණයින් 6,000කට රැකියා දෙන බවය. ඒ සඳහා ආයෝජන මණ්ඩලයේ සභාපති උපුල් ජයසූරිය අදාල සමාගම සමඟ ඊයේ පස්වරු 4ට ගිවිසුමක්ද අත්සන් කළේය. එහෙත් ඉන් ලැබෙන්නේ රැකියා 70ක් පමණි. කර්මාන්ත ශාලාව පිහිටුවන තැනවත් දන්නේ දෙයියෝ පමණි.

සන්ධානයේ මෙහෙයුම් නායක මහින්ද රාජපක්ෂ කොටින්ට මුදල් දී ඇති බවත් ජනාධිපති කොමිසමක් මගින් එය ඔප්පුවුවහොත් ඔහුගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කල හැකි බවත් ජවිපෙ කියාසිටී. කොටින්ට ආයුධ සහ මුදල් ලබාදුන්නේ එජාප නායක රණසිංහ ප්‍රේමදාසය. සුදු නෙළුම සහ තවලම දක්කමින් පැකේජය හරහා ශ්‍රි ලංකාව කැබලි කැබලිවලට බෙදා ෆෙඩරල් කලාප සංගමයක් කරන්නට ගියේ ජනාධිපතිනී චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංගය. සටන් විරාම ගිවිසුමක් හරහා රටෙන් තුනෙන් එකක් නොර්වේ සරණ ගොස් දෙමළ බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදී නායක ප්‍රභාකරන්ට ගිවිසුමකින් පවරා දුන්නේ අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහය. කොටියා වලපල්ලටම යන තෙක් ජයග්‍රාහීව යුද්ධය නිමකල ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහා කොටියාත් ඉවරකොට ත්‍රස්ත්‍රවාදය මුළුමනින් නිමා කිරීමට මුදල් අරගෙනලු. මේවා පශ්චාත් භාගයෙන් පවා සිනාවිය හැකි මරු කොමිට්ය.

තවත් පසකින් තාජුඩීන්ගේ සිරුර ගොඩගෙන දහ අට සන්නියක් නැටීමට ගත් වෑයමක්ද නිශ්ඵල විය. තාජුඩීන්ගේ ඝාතනය පිළිබද කලින් අධිකරණ වෛද්‍ය පරික්ෂණය පැවැත්වූයේ එක්සත් ජාතින් විසින් බොස්නියාවේ පවා අධිකරණ වෛද්‍ය පරික්ෂණවල විශේෂඥයෙකු ලෙස සේවය ලබාගත් වෛද්‍ය විශේෂඥ ආනන්ද සමරසේකරය. මෙවැනි සිදුවීම් වලින් සිදුවෙනුයේ ශ්‍රී ලංකාවේ අධිකරණ කේෂේත්‍රය පවා ජාත්‍යතර මට්ටමින් හෑල්ලුවීමය.

උත්ප්‍රාසයට කරුණ වන්නේ මෙම කුජීත කණ්ඩායම් කිසිදු විලි ලැජ්ජාවකින් තොරව රාජ්‍ය මාධ්‍යයන් උපයෝගි කරගෙන මේවා නිරතුරුව ප්‍රචාරය කිරීමය. විශාල බොරුව දේශපාලන ප්‍රචාරණයේ දේශපාලඥයින්ට පිහිටවන පිළිගත් විධිමත් ක්‍රමයක් ලෙස මුළින්ම ලොවට හඳුන්වාදීම සිදුකරනු ලැබුවේ ඇඩොල්ෂ් හිට්ලර් තම ග්‍රන්ථයකිනි. හිට්ලර් පෙන්වාදුන් පරිදි සත්‍යයක් වසන් කොට එය විකෘති කොට අතිවිශාල බොරුවක් බවට පත්කරන විටදී සමාජය එය විශ්වාස කරන බවය. සැමවිටම එක සතුරෙකු වෙත පමණක් කැපවී ඔහුට සියළුම කටයුතු සදහා නොකඩවා දෝෂාරෝපණය එල්ලකල යුතු බවත් එමගින් ජනතාව එම විශාල බොරුව සුළු බොරුවකට වඩා ඉහළින් පිළිගනු ඇති බවත් හිට්ලර් අවධාරණය කළේය. මෙම සිද්ධාන්තය තවදුරටත් ප්‍රගුණ කරනු ලැබුවේ හිට්ලර්ගේ හිතමිත්‍ර පොදු ක්‍රියාකාරකම් සහ ප්‍රචාරක ඇමති ජෝසප් ගොබෙල්ස්ය. එය දේශපාලකයනට පිහිටවන ගොබෙල්ස් සිද්ධාන්තය ලෙස හැදින්වේ.

රජයේ මාධ්‍ය නිදහස් මාධ්‍ය ලෙස හුවා දැක්වූවද ලේක්හවුස් පුවත්පත්, රූපවාහිනිය, ගුවන්විදුලිය, ලක්හඩ සහ ස්වාධීන රූපවාහිනිය මෙම ගොබෙල්ස් න්‍යාය හිට්ලර්ටත් වඩා හොදින් ක්‍රියාත්මක කරනු ලබයි. නිදසුනක් ලෙස ස්වාධීන රූපවාහිනියේ ගිරය ගත හැක. ඇත්තෙන්ම එය ගිරය නොව මී කතුරකි. විපක්ෂ දේශපාලඥයින්ගෙන් ගිරය වැඩසටහනේ ප්‍රශ්න අසන්නේ දැන්විම් ඒජන්සියක වැඩකරන එජාප ක්‍රියාකාරිකයෙකු වූ මහේෂ් සේනානායකද, අලුත්කඩේ වැඩ නැති නිසා කරක් ගසන ඩිල්ෂාන් පතිරත්නද, ලක්හඬ වැඩසටහන් නියෝජ්‍ය කළමණාකාරිනී මයුරු ලියනගේය. තිදෙනාම ගිරයේ සිටින්නේ ස්වාධීන මාධ්‍යවේදීන් ලෙස සර්ප හැවක් පොරවා ගෙනය. වසර 2ක තරම් කාලයක් නිදහස් මාධ්‍යවේදීන් වශයෙන් හෝ ඇසූ පිරූ අත්දැකීම් නැති මාධ්‍ය කේෂේත්‍රයේ ළඳරුවන් වූ ඔවුන්ගේ හැසිරීම සමස්ථ මාධ්‍ය කේෂේත්‍රයටම මහත් නිගාවකි. ආණ්ඩු පක්ෂයේ ඇමතියාට බැට් කරන්නට ඔවුන් උඩ පැන බෝල දමන්නේ උපන් ඇදුමෙනි. “යහපාලන” ආණ්ඩුව පැමිණි වහාම ස්වාධීන රූපවාහිනියේ මාධ්‍යවේදින් 5 දෙනෙකුට දොර වැසූ අතර තවත් ශිල්පීන් 15 දෙනෙකුට මාරුවීම් දුන්නේ සිත්පිත් නැති අයුරෙනි. ඒ යහපාලනයේ තරමය.

එජාප පාලනය කල මාස 7තුළ රාජ්‍ය භීෂණය මුදා හැරියේය. “යහපාලන” පොලිස් ඇමති ජෝන් අමරතුංගගේ වැඩ ජෝන් බාස්ට ගියේය. ඔහු‍ගේ මැරයෝ වත්තල ප්‍රාදේශීය සභා රැස්වීමට මහා දවල් පැන සභාපති ඇතුළු සන්ධාන මන්ත්‍රීවරුන්ට මැර ප්‍රහාරයක් එල්ල කළේය. ගම්පහ පුරන්වු කුඹුරු අනවසරයෙන් අක්කර 18ක් ගොඩකර අතයට ගනුදෙනුකල බවට චෝදනාවක් විය. අමාත්‍යාංශයේ බෝඩ් ගසාගෙන ඔහුගේ ආධාරකරුවෝ වාහනවල නැඟ නැගෙනහිර පලාතේ නිදන් හාරද්දී පොලිසියට පවා කොටුවිය. කුකුල්ලු ඉඳිද්දී කැරපොත්තෝ රට පාලය කළේ එසේය. “යහපාලන” ආණ්ඩුවේ නීතිය සුරකින පොලිසිය භාර ඇමතිවරයාගේ ක්‍රියාකලාපය මෙසේනම් අනෙකුත් ඇමතිවරුන් ගැන නෝ කථාය. මෝ සිනාය.  වෙනස සැපද?

දින 100 සහන තරම් අතේ පැලවන බොරුවලට ජනතාව රැවටී හමාරය. දින 100 දිග්ගැස්සුනේ ඇමරිකානු ත්‍රාසජනක චිත්‍රපටියක සී.අයි.ඒ. කාරයින් සමඟ දේශප්‍රේමීන් කරන සටනක් ලෙසිනි. හොරා හොරා කියා නැගූ චෝදනා සාවද්‍ය අතේ රෝල් බව ඔප්පු වී ඇත. අගවිනිසුරු වශයෙන් කටයුතු කල මොහාන් පීරිස් එලවා දැමුවේ මරදානේ චොප්පේ මෙනි. හිටපු අගවිනිසුරුවරිය එදා තනතුරෙන් පහ කළේ පාර්ලිමේන්තුවේ නියෝගයකින්ද පසුවය. දැන් එජාපය කියන්නේ මාස 7ක් මදි බවත් රට නැංවීමට මාස 60ක් අවශ්‍ය බවත්ය. දේශපාලඥයින්ට තිබිය යුතු සුදුසුකම් මොනවාදැයි වරක් වින්ස්ටන් චර්චිල්ගෙන් අසනු ලැබීය. “අද සිදුවන දේත් ලබන මස සිදුවන‍ දේත්, ලබන වසරේ සිදුවන දේත් කීමට ඇති හැකියාව මෙන්ම එසේ සිදු නොවූයේ මන්දැයිද කීමට ඇති හැකියාව බව” එර්චීල් ගත් කටටම කීවේය. “යහපාලන” ආණ්ඩුවටද එම කියමන හොදින් ගැලපේ.

මෙවර මහ මැතිවරණයෙන් සන්ධාන ආණ්ඩුව බලයට පත්වූ පසු රැකියා අහිමිවූ ස්ථීර සහ අනියම් සේවකයින් ලක්ෂ 15කට දින 100 අවුල ලිහන සහන සමඟ රැකියා හිමිවනු ඇත. මහා සංඝරත්නයට සහ බුද්ධ සාසනයට බුහුමන්ය. අසූව දශකයේ අවසානයේ භීෂණයෙන් මවිපියන් අහිමිවූ දරුපවුලකට රුපියල් 5,000ක බැගින් දිමනාවකි. රණවිරුවන්ට උත්තමාචාර සහනයකි. කාන්තාවන්ට විශේෂ සහන රැසකි. මහපොල ශිෂ්‍යත්වය 6,000දක්වා මාසිකව වැඩිවේ. පුද්ගලික අංශයේ මූලික වැටුව 3,000කින් මාසිකව වැඩිකිරීම සදහා නීති සම්පාදනය නොසිතූ සහනයකි.

පෙර පාසැල් ගුරුවරියන්ට රුපියල් 5,000ක මාසික දීමනාවකි. ජේෂ්ඨ පුරවැසියන්ට රටට සම්පතක් ලෙස පිලිගැනේ. රාජ්‍ය සේවයේ සියළුම ශ්‍රේණියේ සේවකයින්ට අවම වැටුප රුපියල් 25,000කි. ඔවුන්ගේ ජීවන වියදම් දීමනාව 10,000 දක්වා වැඩි කෙරේ. තේ දළු කි‍ලෝවකට රුපියල් 90ක්ද රබර් කිලෝවකට රුපියල් 300ක්ද කිරි ලීටරයකට රුපියල් 70ක්ද වී‍ කිලෝවකට රුපියල් 50ක සහතික මිලකි. වෛද්‍ය, ඉංජිනේරු, නීතිඥ, ගණකාධිකරන, වාස්තු සහ මිනින්දෝරු වෘතිකයින්ට තීරුබදු සහිත වාහන බලපත්‍රයක් හිමිවේ. සුළු ව්‍යාපාරිකයින්ට ලක්ෂ 2 දක්වා සහන පොලියට ණයය. විදේශ රැකියාවල නිරතවන රට විරුවන්ටද වාහන බලපත්‍රයකි. ත්‍රීරෝද රථ සහ කුලීරථ රියදුරන්ගේ සේවය ඇගයේ. වතු කම්කරුවන්ගේ අවම දෛනික වැටුප රුපියල් 1000කි. කලාකරුවන්ගේ සහ මාධ්‍යවේදින්ගේ සමාජ භුමිකාව ඇගයේ. අතවශ්‍ය ආහාර ද්‍රව්‍ය සහ බදු අඩුකිරීමෙන් ජීවන බරට යෝධ සැහැල්ලුවකි. දිනූ මව්බිම කිසිවෙකුට පාවා නොදී පණමෙන් සුරකිනු ඇත.

අද මෙන්ම හෙටද හිරු පායන නමුදු හෙට පායන හිරු දෙස වඩාත් නැවුම් බවකින් බලාපොරොත්තු සහගතව බැලිය හැක්කේ රටට පණ දෙන අලුත්ම වැඩපිළිවෙල මගිනි. මව්බිමට කතිරයක් යනු එම අනාගතයට සහතිකයකි.  

ධර්මන් වික්‍රමරත්න 

ejournalists@gmail.com             

Hot News

රටේ මැතිවණයක් කැඳවා ඇති අවස්ථාවක පක්‍ෂ ලේකම්වරුන් ඉවත් කිරීමට ජනාධිපතිවරයාට බලයක් නැති බව හිටපු අගවිනිසුරු සරත් එන්. සිල්වා මහතා කුරුණෑගලදී පැවැත්වෙන සන්ධාන ජනහමුව අමතමින් කියා සිටියේය.සන්ධානයේ මහ ලේකම්වරයා, ශ‍්‍රිලනිප මහ ලේකම්වරයා ලෙස සුසිල් පේ‍්‍රමජයන්ත හා අනුර යාපා  යන මහත්වරුන් මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා විසින් පිලිගෙන ඇති තත්වයකදී ආණ්ඩු ක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 105 වන වගනිත්ය යටතේ මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයාට එරෙහිව දිසා අධිකරණයකින් නියෝග නිකුත් කල නොහැකි බවත් එසේ කල හැක්කේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් පමණක් බවත් ඔහු කියා සිටියේය.රාජකාරි අවසන් කර නිවෙස බලා යිමට සූදානම් සිටි දිසා විනිසරුවකුගේ අත්සනකින් මැතිවරණ නීතිය වෙනස් කල නොහැකි බව ජනාධිපතිවරයා දැන යුතු බවත් නීතිය නොදන්නේ නම් බාලංශයේ සිට ඉගෙනගත යුතු බවත් ඔහු කියා සිටියේය.

මෛත‍්‍රී දන්න නීතියක්, ව්‍යවස්ථාවක් නෑ.. අප ඉවත් කරන්න එහෙම බෑ..

Susil denies being sacked from UPFA

August 14, 2015 at 5:30 pm | lanka C news

UPFA Colombo District candidate Susil Premajayantha says that media reports alleging that the General Secretaries of the SLFP and UPFA have been removed are completely untrue. The Colombo District Court today issued an enjoining order preventing Anura Priyadharshana Yapa and Susil Premajayantha from acting and discharging duties as the General Secretaries of the SLFP and UPFA respectively until August 28, 2015.

It has been reported that President Maithripala Sirisena in his capacity as the Chairman of the SLFP and UPFA has cancelled the party membership Anura Priyadharshana Yapa and Susil Premajayantha and has removed them from the posts of General Secretary. Responding to an inquiry from Ada Derana, Premajayantha charged that a certain individual is attempting to impede the impending victory of the United People’s Freedom Alliance (UPFA) at the general election on Monday (Aug 17).

He stated that according to the constitution of the SLFP, the consent of the Central Committee is required to terminate party memberships or if any person is to be removed from their post. Premajayantha further said that the SLFP Central Committee cannot be convened due to an enjoining order currently preventing any such meeting.

At the same time the approval of the UPFA Executive Committee is required in order to remove any member from their post, as per the constitution of the UPFA, he said. Premajayantha stated that the Executive Committee can be convened only by him, as the General Secretary, and that he has done no such thing.

ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ මහ‍ලේකම් හා එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ මහලේකම් ස්වකීය තනතුරු වලින් ඉවත් කළ බවට පළවන වාර්තා අසත්‍ය බව හිටපු අමාත්‍ය, එජනිස කොළඹ දිස්ත්‍රීක් අපේක්ෂක සුසිල් ප්‍රේමජයන්ත මහතා පවසයි.අද දෙරණ කළ විමසීමකදී හෙතෙම කියා සිටියේ මෙය ඉදිරි මහමැතිවරණයේදී එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය විසින් ලබන ජයග්‍රහණයට කවුරුන් විසින් හෝ බලපෑම් කිරීමට උත්සාහ දැරීමක් බවයි.ශ්‍රීලනිපයේ පක්ෂ ව්‍යවස්ථාවට අනුව පක්ෂයේ කිසිවෙකු හෝ තනතුරකින් ඉවත්කරනු ලබන්නේනම් එය මධ්‍යම කාරක සභාවේ අනුමැතියෙන් සිදුකළ යුතු බවත්, මධ්‍යම කාරක සභාව කැඳවීම‍ට එරෙහිව මේ මොහොතේ අධිකරණයේ වාරණ නියෝගයක් බලපැවැත්වෙන බැවින් එය කැඳවීමට හෝ නොහැකි බවත් ප්‍රේමජයන්ත මහතා සඳහන් කළේය.එමෙන්ම එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ කිසිවෙකු තනතුරකින් ඉවත්කරන්නේනම් සන්ධානයේ ව්‍යවස්ථාවට අනුව එහි විධායක සභාවේ අනුමැතියෙන් එය සිදුකළ යුතු බවත්, විධායක සභාව කැඳවිය යුත්තේ එහි මහලේකම් වන තමා විසින් වුවත් තමන් එවැනි ක්‍රියාමාර්ගයක් ගෙන නොමැති බවත් ඔහු වැඩිදුරටත් කියා සිටියේය

Prof. Hudson McLean

When Sri Lanka suffered Terrorism created by Liberation Tamil Terror Eelamists – LTTE, the world turned a deaf ear.

Now Terror  created & nurtured by American political ideology to drive “Regime Change” in order to control oil producing countries, doubled back on to the door steps of USA – UK – France  – Italy – Belgium.

Although USA & UK are still dependent on the Muslim country oil, Australia & Belgium have taken Bold Steps to act against the creators of terror, in the interests of their citizens. If Australia & Belgium can take such a Bold Public Step against Muslim principles in general, Why cant Sri Lanka Ban the Tamils who try to carve the Island?

Similarly, after the tragic Presidential election in January 2015, when the Unpatriotic Trio or the Gang of Three, CBK – RW – MS created their own regime by making Wild promises on Governance  and Unproven Claims of Corruption,  opened a Window of Opportunity for the Tamil Elements to crawl inside the Island.

However as a supporter of the Spirit of the Sinhala, I as a non-voter, hopes that the Sri Lankan patriotic voters will decide to Bring Back  Mahinda Rajapaksa as the Prime Minister of Sri Lanka on the 17th August 2015.

Australia Bans Muslim Terror

Muslims who want to live under Islamic Sharia law were told on Wednesday to get out of Australia , as the  government targeted radicals in a bid to head off  potential terror attacks.

Separately, Gillard angered some Australian Muslims on Wednesday by saying she supported spy agencies monitoring the nation’s mosques.

Quote:   ‘IMMIGRANTS, NOT AUSTRALIANS, MUST ADAPT.  Take It Or Leave It.

Belgium Burka Ban: Diplomat Rips off Qatari Princess’ Niqab

Belgium Bans Burka

Which countries ban the Muslim veil?

Express Your Opinion – Read What Others Say!
The Independent Interactive Voice of Sri Lanka on the Internet.

Please visit -: http://www.lankaweb.com/

චන්ද්‍රපාල හිටිහමිල්ලාගේ

මෑතකදීද  පුවත්පත් සාකච්චාවක් හමුවේ මංගල සමරවීර ප්‍රසිද්ධියේම ප්‍රකාශ කර සිටියේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ ඩොලර් බිලියන 16 ක් පිටරට  බැංකුවල සඟවා  ඇතිබවත් තමා  ඒ පිළිබඳව සොයා බලන මෙන් ලෝක බංකුවෙන් සහ තවත් රටවල් හතරකින් ඉල්ලා ඇති බවත්ය.

මෙය පසුගිය වසර පහ පුරාම ලංකාවේ සංවර්ධනය සඳහා  ආයෝජනය කරනලද මුදලට සමාන මුදලකි. මෙතරම් විශාල මුදල් කන්දරාවක් සොරාගත්තේනම් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා විශ්වකර්මයෙක්‌ විය යුතුය . එසේ සොරාගත්තේනම් කිසියම් ක්‍රමයක්ද තිබියුතුය.

ඒ පිලිබඳ නොපවසා  ජනනායෙකුට මෙවැනි අභූත චෝදනා නැගීම ඉතාමත් නින්දිත ක්‍රියාවකි.  එසේම මංගල සමරවීර සිතා සිටින්නේ සමාන්‍ය මහජනතාව ඉතා පහසුවෙන් රවටියහැකි හරකුන් වශයනි. ලෝක බැංකුව යනු සිය සාමාජික රටවලට දිගුකාලීන ප්‍රාග්ධන ණය ලබාදෙන ආයතනයකි එහි කිසිම පුද්ගලික ගිණුම් නොමැති අතර එයට කිසිවෙකුගේ පුද්ගලික ගිණුම් සොයා බැලීම සඳහාද කිසිම අයිතියක්ද  නැත.

එසේම අනික් රටවලින් එබඳු ඉල්ලීමක් කලේනම් ඒ පිළිබඳ ලිඛිත ශාක්ෂි තිබියුතුය. මෙසේ අනුන්ගේ චරිත ඝාතනය සඳහා ප්‍රසිද්ධියේ ගල්පැලෙන බොරු දෙසාබාන මෙබඳු අමනයන් දේශපාලනයේ හතර මායිමකටවත් ලංනොකිරීමට ප්‍රබුද්ධ මහජනතාව වගබලාගත යුතුය.

Adaderana

උනුසුම් පුවත්

ඉදිරි මහ මැතිවරණයේදී එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානය ජයග්‍රහණය කළහොත් අගමැතිකම ජ්‍යෙෂ්ඨයෙකුට ලබාදීම සඳහා තමාට සහාය දක්වන ලෙස ආයාචනය කරමින් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට දීර්ඝ ලිපියක් ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා වෙත යොමුකර තිබේ.

අතීතයේ සිට මේ දක්වා පක්ෂය තුළ සිදුවූ දේ සහ වර්තමාන දේශපාලනයේ පසුබිම පිළිබඳව දීර්ඝ විස්තරයක්ද සිදුකරමින් ජනපතිවරයා මෙම ඉල්ලීම සිදුකර ඇති අතර අගමැතිධූරය ලබාදීම සඳහා නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා, ජෝන් සෙනෙවිරත්න, චමල් රාජපක්ෂ, අතාවුද සෙනෙවිරත්න, ඒ.එච්.එම් ෆවුසි, සුසිල් ප්‍රේමජයන්ත, සහ අනුර ප්‍රියදර්ශන යාපා වැනි ජ්‍යෙෂ්ඨ නායකයින් අතුරින් කෙනෙකු  පත්කිරීමට සුදුසු යයි තමන් විශ්වාස කරන බව ජනාධිපතිවරයා පෙන්වාදී ඇත.

ජනාධිපතිවරයා එමගින් දන්වා ඇත්තේ මැතිවරණයෙන් ජයගත්තද මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට අගමැති තනතුර ලබා දීමට තමා තුල කිසිදු අදහසක් නොමැති බවත් ඊට සුදුසු වෙනත් පුද්ගලයෙකුට එම තනතුර ලබා දෙන ලෙස සහයෝගය දෙන ලෙසත්ය. මෙහි දැක්වෙන්නේ එම සම්පූර්ණ ලිපියයි. එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයෙන් තරඟ වදින එස්.බී. නාවින්න මහතා පක්‍ෂයේ භාණ්ඩාගාරික ලෙස ලිපි ශීර්ෂයේ සඳහන්වීමද විශේෂය.

සන්ධානයේ හෝ ශ‍්‍රිලනිපයේ නායකයා ලෙස ජනාධිපතිවරයා මෙම මැතිවරණයේදී පක්‍ෂයේ ජයග‍්‍රහණය වෙනුවෙන් සැලකිය යුතු යමක් සිදු නොකලේය.සන්ධානය ජයග‍්‍රහණය කරවනන්ට වැඩ නොකරන බව පවසමින් ජනාධිපතිවරයා විසින් මැතිවරණය ආරම්භයේදී සිදු කල විශේෂ ප‍්‍රකාශය හේතුවෙන් ශ‍්‍රීලනිප ජ්‍යෙෂ්ඨයින්ගෙන් දැඩි විරෝධය එල්ල වූ අතර වහා මධ්‍යම කාරක සභා ව කැඳවන ලෙස ප‍්‍රමාණවත් සභික අත්සන් සහිත ලිපියක්ද මහ ලේකම්වරයා වෙත යොමු කෙරෙනි. එහෙත් මේ දක්වා පක්‍ෂ මධ්‍යම කාරක සභාව කැඳවා නැත්තේ අධිකරණයෙන් ලබාගෙන ඇති වාරණ නියෝගයක් මතයි.

විධායක ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කරන බව පවසමින් මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ජනාධිපති ධුරයට පත් වූයේ සන්ධානයේ නොවන ඡන්දවලින් වන අතර දැන් ඔහු නායකත්වය දෙමින් සිටින්නේ ඔහුට විරුද්දව ඡන්දය දුන් සන්ධාන පක්‍ෂිකයින්ටයි.

අපි කිසිවෙකුට අගමැතිකම එපා.. අප අත්සන් කර දුන්නා.. මහින්දට අගමැතිවීම නියතයි..

තමන් කිසිවෙකුට මීළඟ සන්ධාන ආණ්ඩුවේ අගමැති ධුරය උවමනා තැති බව එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධාන මහ ලේකම් සුසිල් පේ‍්‍රමජයන්ත් මහතා පවසයි.

හෝමාගම නගරයේදී පැවති ජනරැුළියක් ඊයේ සන්ධ්‍යාවේ අමතමින් ඔහු කියා සිටියේ තමන් මෙන්ම අනුර යාපා, නිමල් සරිපාලද සිල්වා, ජෝන් සෙනෙවිරත්න ඇතුළු සියළු සියළු ශ‍්‍රීලනිප ජ්‍යෙෂඨයින් මේ බව ලිඛිතව අත්සන් තබා ඇති බවයි.

ජනාධිපතිවරයා විසින් නිකුත් කර ඇති ලිපිය සම්බන්ධයෙන් අදහස් පල කරමින් ඔහු කියා සිටියේ සන්ධානය ජයගන්නා බවට ජනාධිපතිවරයා පිලිගෙන තිබීම ඉතා වැදගත් බවත් නියත වශයෙන්ම මීලඟ අගමැති වන්නේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා බවත්ය.

මෛත‍්‍රීගේ අන්තිම තුරුම්පුවත් අපතේ.. ශ‍්‍රිලනිප සියළු ජ්‍යෙෂ්ඨයෝ අගමැතිකම එපා කියමින් මාධ්‍ය හමුවේ..

තමන් කිසිවෙකුට හෝ අගමැති ධුරය උවමනා නැති බවත් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ලබන 17වනදායින් පසු අගමැතිවරයා ලෙස නම් කිරීම අත්‍යවහ්‍ය බවත් ශ‍්‍රිලනිප ජ්‍යේෂඨයෝ පවසති.

ජනාධිපති මෛත‍්‍රිපිල සිරිසේන මහතා විසින් නිකුත් කර ඇති නිවේනදයට ප‍්‍රතිචාර දක්වමින් හෙට දිනයේ මේ බව දැනුවත් කිරීම විශේෂ මධ්‍ය හමුවක් කැඳවා තිබේ.

මෙම මාධ්‍ය හමුව සඳහා නිමල් සිරිපාලද සිල්වා, අනුර ප‍්‍රියදර්ශණ යාපා, සුසිල් පේ‍්‍රම්ජයන්ත්, ජෝන් සෙනෙවිරත්න, අතාවුද සෙනෙවිරත්න, චමල් රාජපක්‍ෂ ඇතුළු අගමැති ධුරය සඳහා සුදුසු යයි ජනාධිපතිවරයා විසින් උපකල්පනය කර ඇති සියළු ශ‍්‍රිලනිප ජෙඨෂ්ඨයින් සහභාගී වීමට නියමිතය.

මේ අතර වාර්තා වෙමින් ඇත්තේ වහාම මේ සඳහා ප‍්‍රතිචාර දක්වන ලෙස ශ‍්‍රිලනිප ජ්‍යෙෂ්ඨයින් වෙත සිය දිස්ත‍්‍රික්වල බිම් මට්ටමේ දැඩි පීඩනයක් එල්ල වෙමින් ඇති බවයි.

By Charles.S.Perera

Ranil was interviewed  in two TV programmes.  One in Derana  360 TV programme and the other in Hiru Rata saha Heta TV Programme. In the former he was seen arrogant unsympathetic. In the second the debate turned out to be a monologue, Ranil   posing counter questions without answering the questions asked.

He did not portray himself  as a leader about whom the people could be proud. On the other hand  Mahinda Rajapakse has a magnificent stature of a leader whose very presence gives the people an assurance, and the pride of having him as their leader.

Ranil Wickramasinghe tries to throw about his assumed authority of the Prime Minister, which may go well with his UNP followers but not with the ordinary people of the country. He is the Prime Minister so what ?

Ranil Wickramasinghe where ever he speaks he shows that he is clearly not a people friendly man, where as Mahinda Rajapakse is a man of the people whether he wears his national dress or wears a sarong , tucks it and step into a field to work with the farmers.

Sri Lanka needs a Buddhist leader who loves his people , who is like them , and feels their pulse.  That leader is certainly not Ranil wichkramasinghe but Mahinda Rajapakse.

Ranil Wickramasinghe is a leader of some of the people, but not of all  the people.  He is a leader of his UNP followers, the Tamils who want a separate Eelam State, Muslims who want a separate Muslim province in the east. He is a leader of the Sinhala elite, who admire those wearing English tie, coat and trousers, of the Christians  and Catholics.

Ranil Wickramasinghe is also the leader  of those who are ignorant of high stakes involving the foreign stake holders in regime change, and know nothing about how the CIA, MI6 and  the RAW work, and those who are concerned only about feeding their bellies,  and loves small personal  enjoyment.

Mahinda Rajapakse will be shunned  by the Muslims, but still some Muslims are likely to support him. Because  Mahinda Rajapakse  does not discriminate against the Muslims and Tamils though the highly ambitious Muslims like  Rauff  Hakeem , Rishad Baduideen and Lathif Farook may claim Mahinda Rajapakse’s discrimination against Muslims.

Amoung the Tamils too there were nearly 75 thousand who voted for Mahinda Rajapakse at the last Presidential election. There may perhaps be a little more enlightened Tamils who may vote for  the Betel Leaf and therefore Mahinda Rajapakse because of   extremist Tamil Groups TNPF and CFD seeking election besides TNA.

Mahinda Rajapakse and his Minisers, his family members , and those who are not even connected to him liked  exceptionally clever entrepreneurs during his time like  Kudabalage who made Littro Gaz a profitable company during the Previous government had been suspected for theft by Ranil Wickramasinghe’s UNPMinisters. But so far they stand clean without being stained by false accusations  outside legal norms.

Those nefarious acts have failed to help Ranil Wickramasinghe in his mudslinging campaign with an eye to get more votes for his party.

Therefore the latest stinking mud he touched is the story being repeated at every UNP election meeting, that Mahinda Rajapakse had paid 200 Million Rupees to Prabhakaran to assure his and his families safety.  The story seems to give him great pleasure but it will only stain him making him stink to the  high heavens.

Some of these election gimmicks of Ranil Wickramasinghe are so inept and foolish  one begins to think whether he is fit for the high office he is seeking. UNP also got the Golfer Late Thajudeen’s body exhumed with a srory of a murder to find  whether it could be used against the former President Mahinda Rajapakse

Apparently nothing seems to touch Mahinda Rajapakse who remains absolutely clean.

 Mahind Rajapakse did a mistake in calling for a Presidential election two years before time. Is that a reason for not allowing him to come back to save Sri Lanka one again after his heroic elimination of terrorism ?

 What Sri Lanka and its people are up against today is worst than what it was under terrorism.

If the Voters make a mistake on the 17^th August, Sinhala people will be occupying a diminished space hemmed between a Tamil territory on the North and a Muslim territory on the East.

And Rishad Bathiudding who illegally cleared Vilpattu for a Muslim settlement  is calling for a separate Muslim Administration in the East. Minister of Industry and Commerce, All Ceylon Makkal Congress Leader and Vanni ACMC Group Leader Rishad Bathiudeen, too, has backed the call for a new Coastal Administrative Unit in East on 09 August.( The Island 13 August, 2015.

UNP Parliamentarians are already campaigning with the map of Sri Lanka prepared by Prabhakaran.

Tamil UNP Parliamentarian Vijeyakala Mahesvaran is campaigning with the Sri Lanka map showing the territory of Tamil Eelam and demanding that 26^th November the anniversary of Prabhakaran and the 27  November the Mahaweer day to remember Prabhakaran in the guise that those were the days on which Mahatma Gandhi visited Sri Lanka.

Ranil Wickramasinghe has not said a word against this, showing that UNP is in agreement with the Tamils of the North to give them their Tamil State.

Many times the UNP had used the word Dictator against Mahinda Rajapakse.  But it was JR Jayawardhana , R.Premadasa , and Rani Wickramasinghe who have demonstrated their Dictatorial  intents in imposing on the people their will , by proposing to the people what they think is correct and exposing to them only what they need to know, hiding their major Agenda of selling Sri Lanka to American capitalism.

Sri Lanka Sinhala please forget your political and religious affiliations and vote together to the Betel Leaf, to stop the intention of Ranil Wickramasinghe and his UNP Ministers to change the unitary status of Sri Lanka and make Sri Lanka become involved in a USA and Western Strategic plan against China and Russia allowing an American Military base in the north and perhaps an Airport in the South to keep away the influence of China in the southern seas.

Sinhala people of Sri Lanka  please understand that the Tamils and Muslims have band together to divide Sri Lanka.  It is now upto the SINHALA to come together to stop this by:

 Voting to the candidates contesting under the BETEL LEAF.

Ratanapala

13 Aug 2015

It is quite plain after nearly 200 days of Yahapalanaya, that  Yahapalanaya  is only a hoax and a ruse. The promises made and the inability to bring to justice anybody of significance for any significant wrongdoings has now boomeranged on the Yahapalanaya proponents.

This is the slogan that was introduced to bring down the Mahinda Rajapakse Administration. Now it is being used for the Parliamentary Election on 17^th August – on the basis that people have short memories. The trouble is that they have the gall to still insist that there was Yahapalanaya during this less than 200 days of Vairee Palanaya of Amaithri Sirisena and Christian Ranil.  Vairee Sirisena  did everything under the sun to undermine Good Governance.  From appointing Christian Ranil as Prime Minister contravening the constitution, without even informing the incumbent, to illegally deposing a sitting Chief Justice, to bringing back a legally deposed Chief Justice back to office for a day and appointing another in place, Vairee Sirisena showed his Good Governance” and his love for democracy and rule of Law!

Ranilta kole vahala Gahanna bari wuna!

The 19^th Amendment to the constitution as contemplated by Ranil was an attempt to divert all powers under the President to those under the Prime Minister. If the powers that the President had were dictatorial then what is the use of the Prime Minister having the same? Wouldn’t it be the same medicine under a different label and in a different bottle? Fortunately for the nation UPFA opposition saw it through and prevented that from happening; rightly also denied by the judiciary.

Boruwata Wissa poronduwuna – Nangi pennala Akka dunna!

Coming to the 20^th Amendment, United Christian Party who promised to see it through on the promise of getting help from UPFA for the 19^th Amendment , reneged on their promise and did everything possible to obstruct its passage through the parliament with their junior cadres of the JVP.  Both the United Christian Party aka UNP and the JVP the junior red elephant brigade of the UNP stood to loose seats under the 20^th Amendment conducted elections. This was clear to see by their conduct in the parliament and outside.  Their earlier promise to bring about the 20^th Amendment was only a ruse to dupe the electorate.  The voters of Sri Lanka who wanted an end to the ‘preferential vote’ system of choosing candidates and wanted to bring about a mixed system of voting that would enable a ‘clear, known and responsible’ candidate as their choice for the electorate were deceived.

Finding Good and Honest Candidates across Party Lines

 The so called Civil Society groups , Catholic Church and some Palli Nikaye’ Buddhist priests led by the Catholic Dr Jaylath Jayawadane acolyte – Madulawe Sobhitha are calling the voters to elect untainted and uncorrupt parliamentarians.  This is a ruse to mislead the voting public and get them to vote across party lines to  elect so called clean” parliamentarians. The voters must not fall into this NGO, Chrisitian Church and Christian West inspired and dollar funded trap.

 Party that stands for the Unity and Territorial Integrity of Sri Lanka

 Our Motherland – Sri Lanka is in great danger. They must first select the political party that stands for the Unity and Territorial Integrity of Sri Lanka. A divided country means non-ending warfare fighting for resources.

Eelam border and  future flash points for war – Water Wars similar to Mavil Aru – Mahaveli Oya

What we stand to loose!

All resources within the 200 mile International Economic Zone – shown in red 

Voter’s Priority

It is a must to  vote for the candidates put forward by that party whether clean or not as the first level priority.  As a secondary consideration they can select the best they can find among the list chosen by the party. Here too they must go for Rajapakse loyalists first and not the dubious ones of doubtful loyalty to ensure good teamwork in the days ahead.  Sri Lanka can wait for the Clean” candidates and Good” parliamentarians. We must have a country left before we can have Good Governance” It is up to the leader of the party to control the parliamentarians. Mahinda Rajapakse is the only person who fits that bill today!

Pure unadulterated Slander and hateful invective 

Most voters are today fed up with the lies and arrogance of the United Christian Party and its Christian Leader – Ranil Wickramasinghe and his largely Christian party hierarchy. He and his acolytes goes round the country reading from prepared bits of invective still trying their best to slander the undisputable leader of Sri Lanka – Mahinda Rajapakse.

Christian Agenda for Sri Lanka

Christian Ranil Wickramasinghe is not even a close up alternative for Sri Lanka as a leader for this majority Sinhala Buddhist nation. He and his party has an agenda to end even the little advantage Sinhala Buddhists have in Sri Lanka by converting Sri Lanka to a Christian majority nation like South Korea in the near future. It took only 50 years to make that transition from a majority Buddhist Korea to what it is today through unethical conversion.

Christian Don Juan Wickramasinghe promising to hold the 7^th Universal Buddhist Council!

To top it all this modern day Don Juan Wickramasinghe (Dharmapala) wants to convene a Buddhist Council in 2017! The World Buddhist Establishment has had only six Buddhist Councils since the Parinibbana of Lord Buddha in 6^th Century BC.   – that is in nearly 2600 years.

https://en.wikipedia.org/wiki/Buddhist_councils

The last – the 6^th Buddhist Council was held in Burma in 1954 under the patronage of the Myanmar Government and the  great Buddhist leader U Nu the Prime Minister of Burma. These are undertaking made by pious personages and not by dubious politicians with suspect morality and with  Anti Buddhist agendas. This clearly shows how far Christian Ranil would go to deceive the Buddhist public of Sri Lanka and worldwide!

Who can we rely on?

Only clear cut votes for UPFA can only come from Sinhala Buddhists. For all purposes and intents it is unreliable to depend on the Christian / Catholic and Muslim votes. This they have shown time and again. It was the Separatist Christian, Catholic, Muslim and Tamil votes that brought down the previous Mahinda Rajapakse administration. There may be a few Chrisitans and Muslims who believe in Sri Lanka as a single unitary entity who might vote for UPFA; that is only a ‘flash’ in the pan!   Let us not forget – internal borders means – eternal blood letting and warfare. This is what the Christian West and the Christian Church want out of Sri Lanka – another Iraq, another Libya, another Syria!

Voting for the JVP – where are Mawbima nettam Maranaya soldiers?

Votes for JVP are wasted votes. From the beginning JVP strategy was to sling mud first at UPFA and after the first 100 days at the UNP and promise the ‘sky ‘ under a JVP led administration.  Voters must not fall for this ruse either. Their blood stained past speak volumes for what they are capable of. They are not yet ready for any sort of power in Sri Lanka. The former Marxist Leninist are now little red elephants hiding under the United Christian Party aka UNP.

Good Governance, democracy and human rights are only Christian West inspired slogans

Good governance is a secondary call asking for voting across party lines looking for ‘good, untainted and honest politicians’ as advocated by the Christian / Catholic Churches, so called Civil Society Groups, Christian NGOs and Pallin Nikaye  and Jihadist Buddhist Priests. This is a clear attempt to hoodwink the unsuspecting voters away from a clear cut UPFA victory.

Mahinda Rajapakse had the honesty to admit to his mistakes and promise for a better administration in the future. We have not heard similar from Christian Ranil who oversaw the biggest financial fraud in Sri Lanka’s history during his ‘100day administration which ran to nearly 200 days. He has shown his sheer hatred and unadulterated invective calling to  ‘bury Rajapakse ‘  – a very un-Buddhist calling in front of a  majority Buddhist Sri Lanka! What can Buddhist Sri Lanka expect under a Batalanda Democracy?

All patriots  young and old who wish for Sri Lanka to remain as a single unitary entity – politically and geographically must make it to their respective polling stations early on 17 August 2015 and vote for UPFA and Mahinda Rajapakse. This is Sri Lanka’s insurance certificate for her future as a single unitary nation – without internal borders or Jihadist Wahabi enclaves!

By M D P DISSANAYAKE

After 30 years of civil war against the world worst terrorists outfit, Sri Lanka had spent 5 years of post war period  in catching up” with Singapore, Malaysia, Taiwan, Vietnam, Myannmar, Indonesia and India.   During 30 year period, the roads network, electrification, housing, education, health, clean water, environment  and technology were ignored, as most of scarce resources of the island had to be  spent to fight the war.  During this 30 year period, most countries in the region lifted their economies, thereby raising the living standards of its population.

The hard work of post war period in catch up” work had come to a complete standstill  from February this year to date.  The formation of a new government headed by a political reject,  was the beginning of disaster for the country.  He and his team did not possess required skills to take forward New Sri Lanka” initiated by the former President.  The  new team did not have any new ideas or strategies to continue the projects previously undertaken, let alone embarking on new projects.  Therefore, most projects were put on hold, resulting an instant jump in unemployment and decline in inflow of funds into the country. The government reserves became inadequate to meet the day to day operational costs.   Sri Lankan rupee depreciated against the US Dollar.  The investors were unwilling to select Sri Lanka as a stable economy, as the government itself was illegitimate with the likelyhood  of   General Election within months.

The opportunity is now in front of all Sri Lankans, most particularly Sinhalese,  to make a decision and to draw a dividing line between Sanity and Insanity.

Napolean Hill ( a well-known American author on Mind Control)  said  ” Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve”.

( A general election forecast is being compiled and will be released to the Lankaweb in the coming days).

By Gandara John

A nation can survive its fools and even the ambitious. But it cannot survive treason from within. An enemy at the gates is less formidable for he is known and he carries his banner openly. But the traitor moves among those within the gates freely, his sly whispers rustling through all the alleys, heard in the very hall of government itself. For the traitor appears not a traitor; he speaks in the accents familiar to his victims and wears their face and their arguments and he appeals to the baseness that lies deep in the hearts of all men. He rots the soul of a nation. He works secretly and unknown in the night to undermine the pillars of a city. He infects the body politic so that it can no longer resist. A murderer is less to fear. The traitor is the plague.

–      Marcus Tullius Cicero (106BC – 43 BC)

A siege is considered one of the oldest forms of warfare dating back to 3000BC. A siege in years gone by was a military blockade of a fortress or city which an attacker was unable to take easily by military force; that city was often defended by a resolute leader who refused to surrender.

In such circumstances the attacker would encamp outside the city walls and prevent, for example, the supply of food and other essential provisions, vital for those living inside, reaching the city.

The siege was a protracted manoeuvre that was intended to cause attrition and weaken the resolve of those under siege. To the attacker the main objective remained the same, the conquest of the city; when the city was sufficiently weakened and if the city did not surrender the attacker would then launch an assault on the city.

A characteristic feature of siege warfare was that it would encourage the flawed nature of a traitor to surface; this character trait, deeply embedded in the genetic make up of the flawed individual would blossom with a siege. The siege gave the traitor ample opportunity to walk out into the night when those in the city were asleep, talk with the enemy and negotiate terms of surrender or agree, for a fee, to surreptitiously ‘open the fortress doors’ at an opportune time.

In Sri Lanka, the US waged war on the island with their Sri Lankan mercenaries, for a near 30 years. Also supporting the US from within were CBK and Ranil, who between them gifted 2/3^rd of the coastline and the adjacent sea, 1/3^rd of the island territory and, by 2005, were on the verge of giving the US mercenaries internal self governance for ten years.

The US camel had put its head into the Sri Lankan tent through the co chair mechanism and through their Norwegian partner from the NATO; the US controlled the Administration, the Planning and the Finances in the North and the East; and through their mercenaries the security of the land, sea and air gifted them.

When the mercenaries were crushingly defeated, despite gigantic US efforts to save them, the US was left crippled, unable to carry on the ‘mercenary’ war.

Many thought that the war was over; in their minds ‘war’ is confined to the physical engagement of armed combatants; if that were the understanding yes, the war was over.

While engaging in armed combat with the terrorists, did we identify correctly the main enemy? If we did not, our plans would not cater for the main enemy. A mercenary combatant is not necessarily the main enemy. The other enemies could be described as auxiliary forces; of course they have to be catered for.

Following the armed defeat of their mercenaries, the US immediately switched tactics; unable to defeat Sri Lanka militarily via their mercenaries they embarked on siege warfare against Sri Lanka.

Trade and Arms embargoes, economic and financial sanctions, seizing assets and other such measures are the modern ways of engaging in siege warfare. When the isolation of a city (now country) is complete, it is referred to as a failed or pariah state.

By imposing trade barriers, withdrawing trade concessions, bad mouthing the country, discouraging investment, denying loans and making the country answerable to organisations controlled by the enemy, the US commenced a siege war of attrition against Sri Lanka.

In Iraq when trade and economic sanctions were imposed by the US in 1990, over half a million children were killed; this war crime Madeline Albright dismisses as being inevitable.

Cuba stands as an example of a heroic country that refused to surrender despite the US conducting siege warfare on it for nearly sixty years; that was the caliber of the people and their leaders.

In days of old to make the siege more effective the attacker invented siege machines. These machines ranged from artillery to bombard the city, to scaling ladders and grappling hooks to climb the walls, to ramming machines to break down the fortress door, to boring machines to get inside the city, all with the aim of demoralizing and weakening those besieged.

In Sri Lanka the modern day siege machines were put into operation; the artillery is the media; it is interesting to note that Google is flying a ‘balloon’ to connect up the island with Wi-Fi just before the General Election. The battering rams are the concocted stories of Human Rights Violations, War Crimes, Bad Governance etc: and the boring machines are the NGOs acting as fifth columnists.

In Feb 2010 the Generalized System of Preferences (GSP) plus, a preferential system of tariff granted by the EU and the US under WTO rules to selected developing countries as a financial enticement to conform to their requirements geared to global control,  was suspended.

In November 2014 the traitors walked out of the city walls into the night, to talk with the enemy who were conducting a siege on the island; it was done outside the country.

A siege spawns traitors and is geared to pay off, as in ancient times, those who would betray their country.

On 08 Jan 15 the enemy conducting a siege on the country breached the island security when they came in through the gates that were opened from within.

CBK was triumphant; I did it” she said, claiming that she organized the ‘traitor’ crawl’ into the night to talk covertly with the enemy.

The traitors are jubilant that the siege is being lifted; they are projecting capitulation as a victory.

In Geneva where there is a resolution against Sri Lanka at the HRC, the pressure appears to be tapering off. Sri Lanka is now getting a good press, trade barriers are being lifted and investment from the West is being encouraged.

Ranil is jubilant; he says smugly, The country has been integrated into the global economy this month with the United States and European Union emerging to reauthorize GSP Plus trade concessions to Sri Lanka.”

Why was the siege lifted?

While Sri Lanka won the 30 year war against the US mercenaries, on 08 Jan 15 it lost the siege war to the US when Ranil and the others capitulated to the enemy.

The ‘Hindu’ report and the TNA manifesto, gives the lie to Ranil’s stony silence on the issue; the country is regressing to the 2005 status quo.

When Ranil says he is for a unitary state he is deliberately misleading because Federalism will be first granted under the umbrella of a unitary State; the separation agenda will follow when the concept of ‘Right to self determination’ is drummed.

Is this what the soldiers sacrificed their lives for? Is this what the people want?

The Sri Lankans have the opportunity to defeat the traitors, the TNA and the US on 17 Aug 15.

By Neville Ladduwahetty

 The manifesto of the Tamil National Alliance (TNA) has a section titled “OUR STAND ON A POLITICAL SOLUTION”.  Of the 7 claims addressed by the TNA in this section the focus of this article is on the first 4 claims.  They are:

1. The Tamils are a distinct People with their own culture, civilization, language and heritage and from time immemorial have inhabited this island together with the Sinhalese People and others.”

2. The contiguous preponderantly Tamil Speaking Northern and Eastern provinces is the historical habitation of the Tamil People and the Tamil Speaking Peoples.”

3. The Tamil People are entitled to the right to self-determination in keeping with United Nations International Covenants on Civil and Political Rights and Economic, Social and Cultural Rights, both of which Sri Lanka has accepted and acceded to.”

4. Power sharing arrangements must continue to be established as it existed earlier in a unit of a merged Northern and Eastern Provinces based on a Federal structure. The Tamil speaking Muslim historical inhabitants shall be entitled to be beneficiaries of all power-sharing arrangements in the North-East. This will no way inflict any disability on any People.

TAMILS ARE A DISTINCT PEOPLE

CLAIM 1: The Tamils are a distinct People with their own culture, civilization, language and heritage……”. 

COMMENT:  The culture, civilization and language of the Tamil people in Sri Lanka are transplants from Tamil sources outside Sri Lanka.  The language and culture of the Tamils in Sri Lanka are no more distinct than the transplanted languages and cultures among English-speaking or Arabic-speaking people in Sri Lanka.  Consequently, in Sri Lanka there is no basis for any group other than the Sinhala people, to claim that they are a distinct People with their own language and culture”. 

The Sinhala People in Sri Lanka can claim to be distinct on account of their culture, language and civilization because what they developed is unique and exists only in Sri Lanka; facts that can be established by hard evidence. In fact, as a result of the uniqueness of what the Sinhala People developed over the millennia, the island came to be identified only with the Sinhala People until the advent of colonialism.   

Notwithstanding all of the above, political solutions should not be based on which group is distinct and which group is not.  Instead, political solutions should be based on universal principles such as the will of the People” meaning the will of all Peoples of a sovereign State, because this is what self-determination really means.

HISTORICAL HABITATION

CLAIM 2: “Tamil Speaking Northern and Eastern provinces is the historical habitation of

Tamil People and the Tamil Speaking Peoples”.

COMMENT:  The dominant presence of the Sinhala People in the Eastern Province over millennia is an established fact that can be backed up by irrefutable historical evidence. Furthermore, the fact that the Eastern Province was part of the Kingdom of Kandy is evident from the Treaties between the Portuguese and the Dutch.  Therefore, if there were Tamil and Tamil-speaking People in the Eastern Province their presence would have been as inhabitants of the Sinhala Kingdom. This may explain why there is NO evidence of the presence of a distinct Tamil and Tamil-speaking homeland being present in the Eastern Province prior to colonialism.

The Treaty of 1617 between the Portuguese and the Kingdom of Kandy …had granted the king of Kandy the whole of the eastern seaboard of Ceylon including the ports of Trincomalee and Batticoloa (de Silva. C. R, The Portuguese in Ceylon 1617–1638, 1972, p. 1).

Having secured the ports of Trincomalee and Batticoloa from the Portuguese on behalf of the Sinhala King, the Dutch entered into a Treaty with the Sinhala King Raja Sinha.  The treaty clearly stated that forts captured from the Portuguese would be garrisoned by the Dutch, only if his Majesty thought it fit” (Goonewardena, K. W., The Foundation of Dutch Power in Ceylon, 1958, p. 32-33).

The fact that the Eastern Provinces should NOT be arbitrarily merged with the Northern Province was recognized in the Indo-Lanka Accord. Thus:

Article 2.3 of the Indo-Lanka Accord states: There shall be a referendum on or before 31 December, 1988 to enable the people of the Eastern Province to decide whether:

(a)    The Eastern province shall remain linked with the Northern Province as one                              administrative unit, and continue to be governed together with the Northern          Province as specified in 2.2, or

(b)     The Eastern Province should constitute a separate administrative unit having its     own district Provincial Council and a separate Governor, Chief Minister and      Board of Ministers.

The Provincial Council Act of 1987 also has similar provisions.  Therefore, the need to provide the opportunity for the people in the Eastern Province to decide whether the Eastern Province should be merged with the Northern Province or be independent is a fact that is recognized by both the Indo-Lanka Accord, as well as by domestic law, i.e., Provincial Council Act.

Article 2.17 of the Indo-Lanka Accord states; “The Government of India and Sri Lanka shall ensure free, full and fair participation of voters from all communities in the Northern and Eastern Provinces in electoral processes envisaged in the Agreement”.

The compulsion to merge the Eastern Province with the Northern Province is because of its economic potential.  Without the Eastern Province the project to merge the two provinces fails.  Recognizing the potential of the Eastern Province, S.J.V.Chelvanayakam stated on April 25, 1949: The land which is now in jungle was studded with ancient irrigation works of great magnitude, which when restored, would supply water for the cultivation of the whole area” (Wilson, A. J., Political Biography of S.J.V.Chelvanayakam, 1994, p.31).

Indeed, the fact that the project to merge was a contrived exercise crafted with deliberate intent is evident from the following statement from the same source: From the beginning Chelvanayakam concentrated on (as he put it) ‘indoctrinate’ the Tamil-speaking people of the Eastern Province.  He quickly realized that they constituted the frontline” (Ibid).

The compulsion to incorporate the Eastern province in a merged unit with the Northern Province was put to the test when the Tamil leadership sought a mandate to establish a separate state incorporating the two provinces during the election of 1977.  During this election 73% of the voters in the Eastern Province opposed the idea of a separate state.  Only 27% of the voters in the Eastern Province supported a separate state.  Even in Batticaloa with a 71% Tamil majority ONLY 32.5% voted for a separate state.  Also, in Ampara with a Tamil-speaking majority ONLY 22% voted for a separate state.  These results demonstrate that the Tamil People and the Tamil-speaking People of the Eastern Province were collectively opposed to the idea of merging with the Northern Province to form a common political unit.  Thus merging the two provinces without a referendum would be to violate Article 21 Clause 3 of the Universal Declaration of Human Rights which states: The will of the people shall be the basis of the authority of the government…”.  Furthermore, it violates the fundamental right that all citizens have equal rights and are equal before the law.  Under the circumstances, India and the International Community cannot afford to stand by and allow the will of the Peoples of the Eastern Province to be violated to fulfill the ambitions of a Tamil leadership.

Therefore, any attempt to arbitrarily merge the Eastern Province with the Northern Province by any Government in order to accommodate the demands of the TNA despite all the evidence presented above and in defiance of the treaty provisions of the Indo-Lanka Accord and as well as domestic law should be resisted at all cost with appeals to the International Court of Justice if necessary.

CLAIM 3: “The Tamil People are entitled to the right to self-determination”.  

COMMENT: While the UN instruments cited in the TNA manifesto clearly state: All peoples have the right of self-determination…” the TNA manifesto states that ONLY the Tamil People are entitled to the right of self-determination”.  By making ONLY the Tamil People entitled to the right of self-determination, the Tamil-speaking Muslims and the non-Tamil-speaking Sinhala People would be discriminated against because they have been excluded from what constitutes the “Self” that has the right of self-determination.  By creating 2 groups, one with the right of self-determination and the rest without such a right is to make a mockery of self-determination since it is expected to be a right enjoyed by all the Peoples within a defined territory, and not only by a group that perceives itself to be distinct”. 

Antonio Cassese in his book titled Self-determination of Peoples – A Legal Reappraisal (1995) states: The legal position …summarized by the International Court of Justice in its Advisory Opinion on Namibia… (is that) if the population of a colonial territory is divided up into various ethnic groups or nations, they are not at liberty to choose by themselves their external status.  This is because the principle of territorial integrity should here play an overriding role” (p. 72).

The Declaration on the Principles of International Law Concerning Friendly Relations and Co-operation among States in Accordance with the Charter of the United Nations states: Nothing in the foregoing shall be construed as authorizing or encouraging any action which would dismember or impair, totally or in part, the territorial integrity or political unity of sovereign and independent States conducting themselves in compliance with the principle of equal rights and self-determination of peoples as described above, and thus possessed of a government representing the whole people belonging to the territory without distinction as to race, creed or colour”. 

Thus, attempting to claim the right of self-determination ONLY for the Tamil People and not for others is to disturb or impair” the political unity of the sovereign state of Sri Lanka.  Furthermore, the right of self-determination for the Tamil People would affect the right of self-determination of the Sinhala and Muslim Peoples not only in the Northern and Eastern Provinces but also throughout the country.   Recognizing the right of self-determination for a select few negates the very foundation of self-determination which is a collective entitlement enjoyed by all citizens constituting a sovereign state.  Therefore, a referendum to determine whether any two provinces are to merge should be a National referendum involving all the citizens of Sri Lanka as called for by Article 4 (e) of the Constitution.                 

CLAIM 4: Power sharing arrangements…in a unit of a merged Northern and Eastern Provinces based on a Federal structure.  The Tamil speaking Muslim historical inhabitants shall be entitled to be beneficiaries…”.

COMMENT:  While the Tamil People are entitled to the right of self-determination the Tamil-speaking Muslim historical inhabitants are not only denied the right of self-determination but entitled to be beneficiaries of power-sharing arrangements”.  On the other hand, the non-Tamil-speaking Sinhala People are not only denied the right of self-determination but are also denied being beneficiaries of any power-sharing arrangement.  This is a level of discrimination amounting to Apartheid, and should shame the TNA. If the Tamil community in the Northern and Eastern Provinces endorse the concepts in the TNA manifesto by voting for the TNA at the August 17^th Election, it should shame them too.  Such arrogance is beyond comment. 

Both India and the International Community should be aware that the TNA manifesto seriously discriminates against the interests and rights of the Sinhala and Muslim People.  Despite their awareness they have not prevailed on the Tamil leadership the need to conform to international norms and practices in their search to address their concerns.  In this regard, the US in particular is suggesting a federal structure as a suitable arrangement to resolve Sri Lanka’s national question despite the fact that historically federal arrangements have proved to be unstable.  Furthermore, such suggestions amount to direct intervention in the internal affairs of a sovereign state in violation of the Declaration on the Principles of International Law Concerning Friendly Relations and Co-operation among States in Accordance with the Charter of the United Nations. 

Article 3 (1) of the above Declaration states: No State or group of States has the right to intervene, directly or indirectly, for any reason whatever, in the internal or external affairs of any State.  Consequently, armed intervention and all other forms of interference or attempted threats against the personality of the State or against its political, economic and cultural elements, are in violation of international law.

Article 3 (2) of the above Declaration states: No State may use or encourage the use of economic political or any other type of measure to coerce another State in order to obtain from it the subordination of the exercise of its sovereign rights and to secure from it advantages of any kind.  Also, no State shall organize, assist, foment, finance, incite or tolerate subversive, terrorist or armed activities directly towards the violent overthrow of the regime of another State, or interfere in civil strife in another State”.

Article 3 of the above Declaration states: Every State has an inalienable right to choose its political, economic, social and cultural systems, without interference in any form by another State”.

Therefore, the recommendation by spokespersons of the US for a federal system as being appropriate for Sri Lanka is a direct intervention in the internal affairs of Sri Lanka.  This amounts to the violation of International Law.    

CONCLUSION

The claim in the TNA manifesto that the Tamil People are distinct and entitled to the Northern and Eastern Provinces as their homeland with the right of self-determination exclusively for themselves within a federal system is not only discriminatory by other communities but is also in violation of UN instruments, the Indo-Lanka Accord and Sri Lanka’s domestic law.  Such notions are reflective of a captive past. Pragmatism requires that the TNA embarks on a more realistic approach to evolve a durable political solution.  The recommendation by the International Community, and in particular the US for a federal arrangement as being suitable for Sri Lanka, is also unrealistic without the consent of ALL the Peoples of Sri Lanka.  Furthermore, such a recommendation is an act of direct intervention in Sri Lanka’s internal affairs.  This is a violation of the UN’s International Declaration relating to Friendly Relations between States.   Therefore, the Sri Lankan nation has to be vigilant to ensure that any attempts to violate the collective will of ALL the Peoples of Sri Lanka” are prevented at all cost including bringing such attempts to the attention of the International Court of Justice.  Failure to do so would mean that Sri Lanka would end up being a dismembered State.   

Neville Ladduwahetty

August 8, 2015.    

Chandrapala Hitihamillage.

So far it has not been explicitly highlighted the real truth behind the so called 100 day programme of the UNP. Ranil Wickramasinghe very carefully manipulated the SLFP presidency of Maithreepala Sirisena to obtain the support of some MPs and Ministers of the SLFP party to become the Prime Minister representing a minority party perhaps for the first time in the political history of Sri Lanka.  He did this deliberately to come out with his 100 days election stunt to cheat voters. Since his responsibility was only for 100 days, he was in a position to give a much better bag of concessions but he was careful not to over do it as he very well knew that the public would then become suspicious about his move.

Only a few percentage of income earners pay income taxes in Sri Lanka and that is also a relatively lower percentage of their income when compared to other countries.  Yet any government has to meet heavy recurrent expenditure relating to the provision of free education, free health facilities, security and other commitments such as administrative expenses, provision of subsidies and payment of salaries and pensions etc. let alone capital expenditure . It is a very well known fact that the total tax revenue is hardly sufficient to meet the recurrent expenditure. The deficit has to be met either by borrowing from the domestic market or from the foreign market. Heavy borrowings could lead to a debt trap as in the case of Greece. Hence to ease this burden to some extent, it is vital to have indirect taxes such as selling petroleum at a slightly higher price than the imported price as it gets distributed among all income earners. Considering the services provided by the government, every income earner is duty bound at least to pay a small amount of their income to the government either by way of direct taxes or indirect taxes. Unscrupulous people like Champika Ranawaka gave wide publicity to this fact to hoodwink the voters without knowing the ABC of economics. Moreover, they went to the extent of slinging mud at the previous government by saying that the balance between and the import price and selling price was misappropriated, deliberately hiding the fact that such income is credited to the Deputy Secretary’s Account in terms of Financial Regulations.. Quite unexpectedly, the 100 day programme boomeranged on them when they ran out of funds to meet the expenses. This compelled them to borrow heavily from the domestic market by way of Treasury Bonds. They violated the previous practice of borrowing on the average of around Rs.1 billion worth of treasury Bonds and borrowed ten times that amount which led to the controversial and fraudulent Treasury Bond issue of Rs.10 billion defaming even the good name of the Central Bank for the first time.

රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ අධීක්ෂණය යටතේ ක්‍රියාත්මකවූ බටලන්ද වධකාගාරයේ සේවයකළ නිළධාරියෙකුගේ ඇඟ කිළිපොලායන හෙළිදරව්ව.

Eye witness’s account of Batalanda torture chamber ran by Ranil

යළි කරළියට එන බටලන්දේ පොළිස් නිලධාරියෙකුගේ හෘද සාක්ෂිය

රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ අධීක්ෂණය යටතේ ක්‍රියාත්මකවූ බටලන්ද වධකාගාරයේ සේවයකළ නිළධාරියෙකුගේ ඇඟ කිළිපොලායන හෙළිදරව්ව.