KAMALIKA PIERIS

Norway wanted to see the country divided, and Eelam become a reality.  Norway tried to create Eelam through the Ceasefire Agreement.

The Ceasefire Agreement” (CFA) was signed on 22^nd February 2002  by Prime Minister Ranil Wickremasinghe on behalf of the Government of Sri Lanka and by Velupillai Prabhakaran on behalf of the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE). Norway was its creator and its go –between.

Norway and LTTE had reached agreement on the CFA by the first week of Dec 2001. India had met secretly with LTTE. Norwegian Foreign minister Eric Solheim had held discussions with Anton Balasingham in London and with   G.L. Pieris and others in Sri Lanka. Pieris was the chief negotiator for the government. Others who played key roles in the matter included Minister Milinda Moragoda, Defense secretary Austin Fernando and Bradman Weerakoon.

The CFA went through several drafts.  Prime Minster Ranil Wickremasinghe and Pieris reviewed these drafts and approved the final document. he government had agreed to the conditions made by Norway and LTTE, but Norway and LTTE had refused to consider government conditions.

The CFA was signed secretly with only few persons knowing about it. President Chandrika Kumaratunga and Cabinet were not told the terms and conditions. Norway strongly opposed any move to scrutinize the CFA.

The CFA was decided without consulting the armed forces. This was most unusual and had no parallel in the world, said critics. Norway’s military had had worked out the technicalities of withdrawing the Sri Lanka army.

The army and navy chiefs were allowed to see the CFA only a few days before the signing, after the matter had been finalized.  They had requested an audience as they were concerned. They were not allowed to take away copies of the CFA. The defense forces were   aghast  when they finally saw the agreement. They had been pounding the LTTE successfully and Jaffna was under them. CFA put a stop to this.

The Agreement prohibited fighting, on land, air or sea and the Eelam War ground to a halt. But that was not all. The CFA gave the LTTE full control of the lands they were holding at the time.  A large chunk of territory in the north east   including strategically important places  came into their hands. This territory was clearly set out  with ‘lines of control’.  The LTTE army was allowed to continue and the state army was prohibited from going anywhere near them. A ‘zone of separation’ was set between the LTTE and the ‘government controlled’ lands. CFA also called for the disarming of all groups opposing the LTTE. 

Thanks to the CFA, LTTE now became legitimate. It set up a de facto state. ‘Ceasefire lines’ were converted into state borders. Customs and immigration posts were set up. There were 17 checkpoints.  Place names were in Tamil and English. The LTTE set up LTTE   law courts and LTTE police.  This ‘police’ arrested Sri Lanka policemen when they entered the area. Twelve ‘Thamileelam policemen’ went to Northern Ireland for three month training. The government issued them passports. Sophisticated hi-tech communications equipment was obtained and LTTE   set up a high powered broadcasting and TV station which could broadcast all over the world.    LTTE delegations visited Europe.  Norway helped in all this.

The CFA prohibited search operations and arrests under the Prevention of Terrorism Act. Arrests were to be made according to the Criminal Procedure Code. The government released all LTTE prisoners over 1000 of them and made no arrests under  the Prevention of Terrorism Act.

LTTE     strengthened its defenses  and established camps in strategic areas. Fourteen camps were set up south of Koddiyar bay in Trincomalee.  122 heavy artillery guns and 120 mortars were placed within striking distance of the harbour. A journalist who exposed this and other LTTE build-ups was forced to discontinue his column.  CFA wanted the High Security Zone reduced in size and army camps decreased from 152 to 88 in Jaffna. LTTE also wanted the Sri Lanka Amy’s’ air reconnaissance   and   deep penetration unit operations stopped.  

The army was confined to barracks    while the LTTE were free to do whatever they wished. LTTE mocked the soldiers now confined to camp,  urinating and showing backsides. The army felt humiliated. The armed forces could not retaliate even on the gravest provocation.  When confrontations arose government ordered the armed forces to retreat.

The navy once intercepted a LTTE logistical movement at sea. There was a fierce confrontation and the government ordered the navy to pull back. The navy was furious. They had lost men. Army camps came under attack, but army was not allowed to retaliate. The CFA said unarmed security convoys could go on the A9 road.  Army remarked that only a fool would send unarmed convoys through LTTE infested jungles.

LTTE received their largest consignments of arms and ammunition, during the CFA. Massive quantities  arrived in   13 consignments.  Karuna said ‘we unloaded ammunition 40 days after the CFA was signed’. The government did nothing to stop this. There was no customs inspection. One consignment of eleven containers went without inspection to Kilinochchi.

Had the LTTE succeeded in getting more   equipment, such as SA-18 surface to air missiles, the war would have taken a different turn, critics said.  The LTTE strengthened its army. People were forcibly recruited  and put into training camps. Within one and half years LTTE had trained 6000 new cadres . LTTE also created a rudimentary ‘air force’ of light planes, able to bomb government areas without being shot down. . SLAF spotted the Iranamadu runway when it was at an initial stage of construction. Sri Lanka Air Force had spotted two fixed wing aircraft at Iranamadu but could not bomb them because of CFA.

LTTE upgraded its navy. They obtained powerful, high tech boats. These came into Colombo harbor in containers.  LTTE also acquired equipment that could cripple the state navy, such as underwater fighting craft (submersibles). Experts in sea warfare came in to train the LTTE cadres. The government had allowed foreigners unhindered access to the LTTE held territory. Ukrainian specialists trained Sea Tigers in underwater fighting skills. Japanese showed how to launch submersibles. In time, these submersibles would have put a stop to the Trinco-KKS supply route. 

LTTE ships could now move freely along the coast up to Vadamarachchi.  They used this to launch boats and stealth craft laden with explosives.  They     carried out naval exercises. The Sri Lanka Navy objected,  but had to stay away. LTTE   also asked for a special sea lane for their ships, 200 nautical miles off the north- east shore. The navy objected strongly to this.

CFA gave LTTE had freedom of movement in government areas while preventing non-LTTE persons from entering LTTE controlled areas. LTTE could enter government held territory, unarmed, ‘to visit family and friends.’ The LTTE used this to fan out to all parts of country. They infiltrated the hill country and established cells. They infiltrated Colombo,  sent in suicide cadres    set up safe houses    and created sleeper cells. They systematically killed key operatives and informants of the armed forces. They were permitted political work, so they set up political offices. 

‘CFA activities’ were closely watched by those who opposed Eelam.  They noted that on 27.11.2002 a container with sophisticated communication equipment left Colombo, escorted by a police inspector in a Defender jeep, crossed the Omanthai security checkpoint and moved into LTTE controlled territory without any checking. They also noted that several container loads of weapons has been passed by the BOI and transported to LTTE territory in BOI vehicles

Critics reported that according to the official count, LTTE had violated the CFA 5461 times  and the government had done nothing about it. Inspector Dale Gunaratne, President of the Police Inspectors Association strongly criticized the government for allowing the LTTE to use the CFA to its advantage. 

The CFA was    strongly condemned as an appalling act of treachery and betrayal. Critics said that ‘even thinking of such an agreement was a disgrace’.  The CFA equated the LTTE army with the legally constituted state army  and gave LTTE equal status with the government of Sri Lanka.  Critics noted that no country in the world has given equal status to a terrorist outfit in this manner.  Further, the CFA gave LTTE full control over the land, air and the sea of ‘their’ territory. Observers noted that by doing so, the government had ceded   sovereignty to the LTTE. The LTTE would have used this to announce a Unilateral Declaration of Independence . The west would have promptly recognized the new state of Eelam, said analysts.

But that would not have been easy. The CFA was not a strong document. The signatures on it were not powerful enough. Ranil Wickremesinghe was not the Head of state.  President Chandrika Kumaratunga was the head of state..  Prabhakaran was not the head of a political alternative. His sole qualification was that he came from Valvettiturai, where all were smugglers, to a man.’  LTTE was only a liberating force . Therefore, it would have been difficult to go from the CFA into Eelam.  More recognition was needed, such as ISGA and PTOMs.

Norway was not only the midwife for the CFA; it was also its supervisor. The CFA was supervised by a Sri Lanka Monitoring Mission (SLMM). The Head of SLMM was appointed by the government of Norway. The Head was the final authority regarding interpretation of the CFA. The government and the LTTE were to cooperate fully with the SLMM. 

Here are the relevant clauses in the Ceasefire Agreement:

3.1 The name of the monitoring mission shall be the Sri Lankan Monitoring Mission, hereinafter referred to as the SLMM. 3.2, the Royal Norwegian Government  shall appoint the Head of the SLMM, who shall be the final authority regarding interpretation of this Agreement.

3.5 The SLMM shall be composed of representatives from the Nordic countries.

3.7 A local monitoring committee shall be established in Jaffna, Mannar, Vavuniya, Trincomalee, Batticaloa and Ampara. Each committee shall consist of 5 members, two appointed by the GOSL, two by the LTTE and one international monitor appointed by Norway. The international monitor shall chair the committee.

4.2 The Agreement shall enter into force on such date as is notified by the Norwegian Minister of Foreign Affairs.

LTTE and government were seen as equal.  Norway would hold the balance between them when conflicts arose.  This was even included in the Modes of Operation clauses.  Rajiva Wijesinha found Modes of Operations very inacceptable, very patronizing.  He said it was absurd to allow foreigners to sit in judgment over Sri Lanka government and hold a balance on behalf of the LTTE. 

The Norwegians and other Scandinavians who headed the SLMM were supporting the LTTE against the government. Norwegian ceasefire monitor Thorfinnur Omarsson was very anti government, said Rajiva Wijesinha. SLMM head Maj Gen Tellefson gave information provided by the security forces to the LTTE of an arms shipment.  Hargurp Haukland accused the security forces of killings committed by other groups. Lars Soveberg attempted to decide the territorial boundaries of the two states.

 The SLMM helped the LTTE on several occasions. Once when the Sri Lanka navy spotted a LTTE ship carrying arms the SLMM officers on board the navy patrol boat warned the LTTE  and the LTTE ship escaped. SLMM had immediate access to trouble spots. but SLMM delayed to go when the LTTE had fired at Somadevi Vidyalaya at Kantalai..

The SLMM was allowed to go on Sri Lanka Navy patrol boats. On one such instance, a foreign naval monitor forced the SLN to abort a mission targeting an LTTE arms shipments. the government of Sri Lanka then did away with the controversial practice of taking on board SLMM naval monitors.

CFA was unilaterally abrogated by President Mahinda Rajapakse in January 2008.The original document is now declared missing from the Prime Minister’s Office. The Federation of Buddhist Organizations called the CFA an ‘agreement signed by two puppets at the hands of a gang of international looters. ” They welcomed its abrogation.  (continued)

KAMALIKA PIERIS

Norway was the second country to enter Sri Lanka to deal with Eelam. Norway operated as a sole mediator in Sri Lanka.  MichelsenInstitute, in its review ‘Pawns for Peace ‘said that Norway did not work in collaboration with any powerful state.  However, Michelsen records that Norway felt it had to consult the US and India, regarding Sri Lanka, US was consulted as the world’s superpower and India as the regional hegemon.” This means that Norway was not working alone in Sri Lanka.

It is suggested that Norway accidentally stumbled into the Eelam issue. It is difficult to accept this.  Norway was selected for the role. The Norwegian selected was Erik Solheim, a Member of Parliament. His entry has been dishonestly publicized as purely fortuitous” said Kamal Wickremasinghe.

 The story is that Solheim spent two months (January-February 1998) in the home of Arne Fjørtoft’  in Colombo, writing his autobiography. Arne Fjortoft had   been living in Sri Lanka for several decades, during which he had been involved in all sorts of projects with various Sri Lanka governments. He was the founder of Worldview International Foundation (est. 1979). Solheim’s visit was sponsored by this Foundation.

Through Fjørtoft, Solheim had met a number of prominent politicians and developed a personal interest in the ethnic conflict. After returning to Oslo, Solheim got in touch with Tamils living in Norway. Solheim then went to Paris to meet with the LTTE.

In October 1998, LTTE approached Solheim with a request to help Anton Balasingham out of Sri Lanka for a kidney operation. This was achieved after lengthy, top secret discussions with Sri Lankan officials. Balasingham left through Katunayake.  Norway was then asked by Balasingham to take on the role of facilitator.

In 2000 Solheim was granted a leave of absence from Parliament to serve as special advisor on Sri Lanka to the Norwegian Ministry of Foreign Affairs. Solheim attempted to mobilize US pressure on the Sri Lankan government in 2001 Solheim helped negotiate the Ceasefire Agreement of 2002. In 2005, he was appointed Minister of International Development in Norway. In this position, he was able to continue his work on the Sri Lanka issue.

Solheim was joined by Jon Westborg who served as the Norwegian ambassador to Sri Lanka from 1996 to 2003. Westborg should not have been accepted as ambassador in this country, said diplomat Bandu de Silva. Westborg was earlier the head of Redd Barna where it is alleged he took Tamil estate labor and settled them in north. 

Equipment for the clandestine LTTE run Voice of Tiger radio was imported in a consignment addressed to Norwegian ambassador in Sri Lanka, Jon Westborg. The Sri Lanka government did not expel the ambassador. Ranil Wickremesinghe who was Minister of Foreign affairs shielded him, said Bandu de Silva.

Norway was never neutral. Norway was always on the side of the LTTE. Norway supported LTTE in many ways. Karuna said in an interview, Solheim always told Prabhakaran in my presence that Norway was with LTTE. Solheim instructed Prabhakaran, showed us military bases and gave us transmitters, said Karuna. LTTE political leaders were sent round the world courtesy Norway, said critics. Norway helped  to set up LTTE office abroad. Norway tried unsuccessfully, to take Sri Lanka before the Un Security Council.

Norway   encouraged Tamil immigration into Norway. Today, Norway had around 10,000 – 13,000 Tamils most of whom are Sri Lankan refugees. Around 7,000 Tamils live in the capital Oslo. Bergen has about 400 Tamil families and is the centre for Tamil activity. A Sri Lanka NGO network was established in Norway.

In 2011 Norwegian embassy had secretly helped 12 LTTE cadres reach Norway. The embassy had bought the tickets, driven them to the airport, said the Norwegian newspaper “Aften Posten.” The action was defended by Erik Solheim, who said that Norway had a long tradition of helping people at risk.

Norway had strong links with the two LTTE international negotiators, Anton Balasingham and KP. LTTE has consulted the Norwegian government about appointing KP, (Shanmugam Kumaran Tharmalingam known also as Kumaran Pathmanathan) as international negotiator, on the death of Balasingham in 2006.

KP has been supplying arms to LTTE since 1984. He lived Thailand and was married to a Thai . He managed the LTTE ships, procured supplies and provided guidance to the finance network..,  KP was wanted by Interpol, for the murder of Rajiv Gandhi, and Interpol had placed a red notice on him.

 Norway ambassador to Sri Lanka, Tore Hattrem (2007-2010)  undertook a clandestine visit to Malaysia to meet KP,  in order to facilitate a meeting between KP and   UN’s  Undersecretary for Humanitarian affairs, Sir John Holmes. That did not materialize.

Karuna said  that  Norway   gave Balasingham 16 million Kroner in London, in his presence.  LTTE bought arms with the money. ‘Norwegians Against terrorism’ (NAT)   said that Karuna’s statement was correct. LTTE  received funds  from the government of Norway as well as Norway’s  municipal governments .

Norway helped LTTE to obtain    weapons. Norway had set up the LTTE –Eritrean network after the  China- North Korea route was exposed. Norway had helped the LTTE to establish relations with Eritrea. Eritrea allowed   LTTE to purchase arms  from China on Eritrean end user certificates. Norway   flatly denied this, but KP confirmed  it.

A chance detection made by Tamilnadu authorities in Oct 2007 exposed a secret Norwegian supply route which enabled the LTTE to obtain urgently needed weapons for the Vanni front.   The route lay from Norway via Tamilnadu. 

In June 2000 Thai police stumbled on a shipyard making submersibles for the LTTE. The  key man was a Norwegian national Lawrence , a Tamil from Sri Lanka . He was he arrested together with all sorts of sophisticated equipment meant for LTTE. His so called tourist operation was a cover up for smuggling arms via the Andaman Islands to the LTTE. He was convicted by Thai authorities but mysteriously disappeared from Thailand.  He  had been deported to Norway on the intervention of Norway.    Bandu de Silva said Norway had helped to improve the LTTE navy.

Under cover of diplomatic immunity  Norway brought into Sri Lanka   in 2002, a total of six tons of electronic equipment,  consisting of VSAT high frequency equipment use in modern satellite communications and other sophisticated hi-tech communications equipment.

VSAT is software driven earth station used for the transmission of data, video or voice via satellite. In the hands of the LTTE it would enable them to transmit voice, pictures or video films without any interception from Sri Lanka or abroad compromising the security of Sri Lanka and India. This came without a prior license from the government ,  and was handed over to LTTE via SCOPP, reported the media.

The transmitter had already been purchased in Singapore and  was on the way by sea. The letter dated 1.10.2002 requested customs clearance and duty free importation and no delay. Norway stepped in at the right moment to have the equipment delivered to the LTTE, observed Shamindra Ferdinando. Government  paid  the taxes.  Treasury used funds received from Sweden for this purpose.

A media report had said that on 27.11.2002 a container with sophisticated communication equipment form Colombo escorted by a police inspector in a Defender jeep crossed the Omanthai security checkpoint and moved onto the LTTE controlled areas without any checking.

 Ven. Walpola Piyanandana stated in an interview with Daily News that when he visited Sela Pabbata vihara in Toppur, he found twin radio towers on the top of the hill. A self contained radio broadcast station   had been   set up, on the vihara site, complete with twin radio towers, used by the LTTE.  The equipment  had been imported from Norway in a  large sea container.  It had been smuggled  into the area. No customs duties, nothing  declared, the  container came by truck from shipyard to the LTTE in Trincomalee, said Ven. Piyanandana.

LTTE  also  had an unauthorized  radio station, Voice of Tigers, at Kilinochchi. After the Cease fire Agreement, master minded by Norway,  they obtained a broadcast license from the government and upgraded its Voice of Tigers transmission. The UNP had taken immediate action to issue the licence at the request of the LTTE.  LTTE was then able to set up its own high powered broadcasting and TV relay station in Vanni. This beamed out to Europe and North America.

Norway helped train LTTE in warfare. LTTE cadres were taken to a Norwegian Special Forces Training camp at Rena in 2003. All expenses were paid by Norway.  A video showing the LTTE receiving instruction at Rena on weapons, tactics and military strategies was circulated. This was not contested by the authorities. LTTE was also able to watch sophisticate military exercises and demonstration and to video highly skilled military operations at Rena.

Norwegian Special Forces had trained  LTTE sea tigers in underwater demolition   in Thailand’s Tran Province. Canadian Intelligence had confirmed this, said Norwegians against Terrorism. Another LTTE group was taken to Northern Ireland for community police training.

Norway was very generous in giving funds to the LTTE and to NGOs working for Eelam. Norway had given NOK 2.5 billion (about US$ 320 million) to Sri Lanka during 1997 -2009, reported Michelsen Institute. Michelsen said Norway had spent NOK 210 million kroner, approx 28 million USD , between 2001 and 2004 . 99% of this was received by ten organizations.

Between 2004-2208, the most funds were given to Kumar Rupesinghe’s  Foundation for Co-Existence NOK 35 million (about USD 6 million), said Michelsen. Followed by Milinda Morogoda Institute (MMIPE), Centre for Policy alternatives, National Peace council, Tamil Rehabilitation Organization(TRO), and  Transparency International.

Funds were also given to National Anti-War Front ( led by Kumar Rupesinghe), National Christian Council, Redd Barna,  Tamil Women’s Organization, Tamil Health Organization, and World view Foundation. Norway also provided initial funding for the government’s Secretariat for Coordinating the Peace Process (SCOPP) and helped fund the Peace Secretariat of the LTTE (2003). Annual donation received by SCOPP from Norway was Rs 12 million.

  In 2007 ‘Norwegians Against Terrorism’(NAT) gave a list of local  organizations funded through NORAD  which included   Tamil Rehabilitation  Organization (TRO)  LTTE, several  pro LTTE NGOs,  a leading opposition politician and a Sinhala journalist.

TRO got about USD 2.3. million and LTTE Peace Secretariat got USD 900.000 (around Rs 30 million). The politician in question had received over  8.4 million NOK (1.2 million USD) National Peace Council had been paid the equivalent of USD 300,000.

 Sri Lankans were suspicious about Norway’s activities in the country. Norwegian People’s Aid, a Norwegian Government-funded NGO said its heavy earth-moving vehicles, trucks & tractors had been stolen” by the LTTE.  Sri Lanka did not believe this. NPA had been implicated in smuggling arms to the Sudan People’s Liberation Army. . Jatika Hela Urumaya said Norway  supported terrorism in East Timor, Indonesia, Sudan  and Sri Lanka and played to the agenda of the US and the west.

Norway tried to please the suspicious  Sinhalese by supporting Buddhist activities.. Norway funded the establishment of a Buddhist academy in Kandy (2009), and supported the reconstruction of Buddhist temples destroyed by the tsunami on the south coast. The inauguration of the temples after reconstruction was attended by Erik Solheim.

in April 2009 Sri Lanka  removed Norway  from its role as peace facilitator between the government and the LTTE. Reacting angrily over its mission coming under attack by Tamil protesters in Oslo, Sri Lanka’s Foreign Ministry summoned Norwegian Ambassador Tore Hattrem, lodged its “official protest” and informed him that it “deeply regretted that the Norwegian government has failed in discharging of its obligations under international law to provide adequate security to the Sri Lanka Mission in Oslo”. “In these circumstances, the government of Sri Lanka perceives that it is no longer feasible for Norway to act as facilitator in the peace process,”.

The Eelam war ended  soon after, but Norway’s efforts to create the state of  Eelam  did not come to an end.  Norway is still in the Eelam game. Norway had  discussions with the  Global Tamil Forum  in Geneva before the UNHRC session of 2012.

Rajiva Wijesinha said that Norway founded  Bodu Bala Sena.  Since 2012, certain groups with shady links to Norway hit on the idea of using monks to destabilize the country, observed Chandraprema, referring to Bodu Bala Sena and its leading monks.

This is an unusual situation ,one that had not been faced by any government in the entire history of the island, Chandraprema said. Monks can get away with much, due to the yellow robe.  Authorities are reluctant to arrest or baton charge them. The BBS monks,  uttering uncouth language,   breaking the law in full view of the public, are    engaged in subversion and are trying to incite. These monks are a Trojan horse, Chandraprema  said.

The moment the government changed in  2015, Chandraprema continued,  there was a sudden decrease of activity of these the mad monks who were around in the 2014. The fact they  went suddenly quiet showed  who their master was.   If this was a  genuine patriotic group then the activity should have increased.

Norwegian State Secretary Tore Hattrem visited Sri Lanka  in May 2016 . He  was to meet  Foreign Minister Hon. Mangala Samaraweera,  speaker Karu Jayasuriya,  other  Yahapalana government ministers, and representatives of civil society.  He was also to  meet the leader of the opposition, Hon. Sampanthan, as well as the Governor and Chief Minister of the Northern Province, and the Commander in Jaffna. In the Northern Province, Hattrem was to  make a field visit to recently released land areas in Valalai, which is part of a Norwegian supported project.

 The Norwegian Ambassador visited Jaffna and Kilinochchi in January 202O. She was there for the opening of Sri Lanka’s first-ever floating solar plant with a capacity of 42KW located at the Kilinochchi Campus of the Jaffna University. The project is a result of the research collaboration since 2017 between the University of Jaffna and the Western Norway University of Applied Sciences supported by the  Norwegian Embassy in Colombo.  ( continued in 23C)

හිටපු ආණ්ඩුකාර රජිත් කිර්ති තෙන්නකෝන්

පසුගිය සතිය පුරාම බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ කෝවිඩ් රෝගීන් ගේ සංඛ්‍යාව පිළිබඳ දත්ත හා සංඛ්‍යා ජාතික මට්ටමේ දී බහිරවයෙකු විසින් ගිලදමා ඇතැයි හිටපු ඌව ආණ්ඩුකාර රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන් පවසයි.

අගෝ. 11 දින රෝගීන් 412 ක් ද, අගෝ. 12 දින රෝගීන් 317 ක් ද, අගෝ. 13 දින රෝගීන් 313 ක් ද බදුල්ල සෞඛ්‍ය වෛද්‍ය නිලධාරි කාර්යාලයට වාර්තා වී ඇත. ජාතික කෝවිඩ් දත්ත මගින් වාර්තා කර ඇත්තේ බදුල්ලේ රෝගීන් සංඛ්‍යාවෙන් තුනෙන් පංගුවකි. බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ කෝවිඩ් දත්ත සැඟවීම රෝගීන්ගේ ජීවිත අවදානම ඉහළ නැංවීමට ද, අනාගත සැලසුම් හා සැපයුම් ලබා ගැනීමේ දුෂ්කරතා ඇති කරයි.  

පීසීආර් පරීක්ෂණ මගින් තහවුරු කළ රෝගීන් ගේ ගණණ පමණක් ජාතික  වාර්තාවලට අතුලත්වන නමුත්, රැපිඩ් ඇන්ටිජන් පරීක්ෂණ මගින් තහවුරු කළ රෝගීන් සංඛ්‍යා නැත. සෞඛ්‍ය වෛද්‍ය නිලධාරි කාර්යාල 16 ක ද,  බදුල්ල, මහියංගනය, වැලිමඩ, බණ්ඩාරවෙල, මිගහකිවුල, පස්සර, ලුණුගල, දියතලාව, මහියංගනය, හා ගිරාදුරුකෝට්ටේ රෝහල්වල ද ඇන්ටිජන් පරීක්ෂණ සිදු කරති.

දිස්ත්‍රික්කයේ කෝවිඩ් මධ්‍යස්ථාන වලින් හිඳගොඩ (270), කහගොල්ල (ළමුන් ද සමඟ 280), බිඳුණුවැව (248), බණ්ඩාරවෙල (243 ඉක්මවයි), දියතලාව (18), දියතලාව ආයුර්වේද රෝහල (80), වැලිමඩ (30 ට වැඩි), රෝගීන් ප්‍රතිකාර ලබයි.  දියතලාව ආයුර්වේද රෝහල හැර අන් සියළු මධ්‍යස්ථාන අද වන විට පිරී ඇත. මහියංගනය, ගිරාදුරුකෝට්ටේ, පස්සර, ලුණුගල මධ්‍යස්ථාන අලුතෙන් ආරම්භ කරනු ඇත. බදුල්ලේ සෞඛ්‍ය බලධාරීන් පවසන්නේ අවම වශයෙන් 1100 කට ආසන්න රෝගීන් පිරිසක් රෝහල්ගත නොවී නිවෙස්වල ඇති බවයි.

2021 මැයි 10 දින ද බදුල්ලේ කෝවිඩ් දත්ත සැඟවීම පිළිබඳ මා විසින් කරුණු හෙළිදරව් කළෙමි. එම අවස්ථාවේ දී සතියක් පමණ බදුල්ලේ නිවැරදි දත්ත ප්‍රචාරය කළ නමුත්, මේ වන විට දත්ත සැඟවීම නැවතත් බරපතල ආකාරයෙන් සිදුවේ. www.facebook.com/Keerthi.tennakoon/posts/10223005988911704

රෝගී සංඛ්‍යාව සැඟවීම හේතුවෙන් බදුල්ලට ලැබෙන උපකරණ හිඟයක් මතුව ඇත. සැපයුම් ජාල අඩාල වී තිබේ.   බදුල්ල රෝහලේ වෛද්‍යවරුන් 5 දෙනෙකු, රියදුරන් 3 ක් සහ සහායකයෙකු, හෙදියන් 5 දෙනෙකු සහ කණිෂ්ඨ කාර්ය මණ්ඩලයේ 7 ක් පමණ ආසාදනය වී ඇත. වැලිමඩ, ඌව පරණගම, බණ්ඩාරවෙල සෞඛ්‍ය කාර්යාලය සඳහා වාහන සැපයිම අත්‍යවශ්‍ය ය.

බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ වසංගත තත්වය මැඩලීම සඳහා අවශ්‍ය උපකරණ සහ පහසුකම් වැඩි කරන ලෙස මම රජයෙන් ඉල්ලා සිටිමි. 

රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන්

තිසර සමල් – අනුරාධපුර

රට හදන සෞභාග්‍යයේ දැක්ම බලගන්වමින් වාරී සෞභාග්‍යා ජාතික වැඩසටහන යටතේ ග්‍රාමීය වැව්/ අමුණු සංවර්ධනය කිරීමේ ව්‍යාපෘතියට සමගාමීව මිහින්තලය ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයේ කුණුරාගම ගම්මානයේ වැව සංවර්ධනය කිරීම රාජ්‍යය අමාත්‍යය දුමින්ද දිසානායක මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් සමාරම්භ කෙරිණි.

ග්‍රාමීය කුඹුරු හා ආශ්‍රී ත වැව්, ජලාශ හා වාරී මාර්ග සංවර්ධන රාජ්‍යය අමාත්‍යංශයේ මූල්‍ය ප්‍රථිපාදන මගින් වාරී මාර්ග දෙපාර්තමේන්තුව මගින් මෙම ව්‍යාපෘතිය ක්‍රියාත්මක කරනු ලබයි,  රුපියල් මිලියන 08 ක වියදමින්  මෙම වැව ප්‍රථිසංස්කරණය කටයුතු කිරීමට නියමිත අතර, මාස 03 ක් තුළ එහි වැඩ නිම කිරීමට නියමිතය.

මිහින්තලය ප්‍රාදේශීීය සභා  බල ප්‍රදේශයේ සීප්පුකුළම කොට්ඨාශයේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ සංවිධායක ධනුෂ්ක කුමාර සෙනවිරත්න  මහතා ඇතුළු ගම්වාසීන්ගේ ඉල්ලීමක් මත මෙම වැව ප්‍රථිසංස්කරණය කිරීම සිදු කෙරේ.

 වසර ගණනාවකින් තම වැව ප්‍රථිසංස්කරණයක් නොකෙරුණ බවත්, වැව යටතේ පවතින අක්කර 94 ක කුඹුරු ප්‍රමාණය මාස් කන්නයේදීවත් කර ගත නොහැකි තත්වයක් පැවති බවත්, වැව ප්‍රථිසංස්කරණය කිරීම මගින් පුරන් කුඹුරුද වගා කර යල -මහ දෙකන්න වගා කර ගැනීමේ හැකියාවක් ඇති බවත්, මේ සඳහා මැදිහත් වීම සම්බන්ධයෙන් රාජ්‍යය අමාත්‍යය දුමින්ද දිසානායක මහතා කටයුතු කිරීම සම්බසම්බන්ධයෙන්වි සංවිධාන නියෝජිතයින් අමාත්‍යයවරයාට තුති පුද කළහ. 

 මේ අතර කුණුරාගම ගම්මානයේ ගම්වාසීන්ගේ ප්‍රධාන ජීවන උපාය වන්නේ පන් ආශ්‍රිත නිර්මාණයන් සිදු කිරීමයි,‌මේ වන විට පන් නොමැති කමින් තම නිර්මාණයන්ට පන් සපයා ගැනීමේ ගැටලු පවතින බවට පන් ආශ්‍රිත නිර්මාණකරුවන් එහිදී පවසා සිටි අතර, ප්‍රථිසංස්කරණය කෙරෙන වැව් රක්ෂිතයේ කොටසක පන් වගා කිරීමට අවශ්‍යය කටයුතු සිදු කරන ලෙස ඒ අවස්ථාවේදීම රාජ්‍යය අමාත්‍යය දුමින්ද දිසානායක මහතා විසින් අනුරාධපුර ගොවිජන සේවා සහකාර කොමසාරිස්තුතුමන්ට දුරකථන මාර්ගයෙන් උපදෙස් ලබා දුන්හ.

මෙම අවස්ථාවට  , ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ මිහින්තලය ආසන සංවිධායක, හිටපු පළාත් සභා අමාත්‍යය සරත් ඉලංගසිංහ මහතා, ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ දිස්ත්‍රික් නායක, හිටපු පළාත් සභා මන්ත්‍රී  ආර්.එම්.බී ඥානතිලක මහතා, අනුරාධපුර නැගෙනහිර ආසන සංවිධායක, හිටපු නියෝජ්‍ය නගරාධිපති ප්‍රේමසිරි හෙට්ටිආරච්චි මහතා,  අනුරාධපුර කලාප වාරිමාර්ග අධ්‍යක්ෂ ඉන්ජිනේරු එස්.ඩී. මැදිවක මහතා ඇතුළු වාරී මාර්ග නිළධාරීන්, මිහින්තලය ප්‍රාදේශීය ලේකම්  සිරිමෙවන් ධර්මසේන යන මහත්වරුන් ඇතුළු ප්‍රදේශවාසීන් සහභාගී වූහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

වයස අවුරුදු 12ට වැඩි ළමයින්ටත් පියවරෙන් පියවර කොවිඩ් ප්‍රතිශක්තීකරණ එන්නත් ලබා දීමේ වැඩපිළිවෙලක් රජය විසින් සැළසුම් කර ඇති බව ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අද (15) දින පැවසීය.

හම්බන්තොට රෝහලේ ස්ථාපිත දකුණු පළාත් කොවිඩ්-19 ළමා ප්‍රතිකාර ඒකකය විවෘත කිරීමේ අවස්ථාවට තංගල්ල කාල්ටන් නිවසේ සිට වීඩියෝ තාක්ෂණය ඔස්සේ එක්වෙමින් අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මේ බව අවධාරණය කළේය.

ළමයින්ට එන්නත් ලබා දීමේ දී විවිධ සංකූලතා තිබෙන දරුවන්ට එහි දී ප්‍රමුඛත්වය ලබා දෙන බව ද අග්‍රාමාත්‍යතුමා කියා සිටියේය.

අග්‍රාමාත්‍ය ආර්යා ශිරන්ති රාජපක්ෂ මහත්මිය චාරිත්‍රානුකූලව පොල්තෙල් පහන දල්වමින් හම්බන්තොට රෝහලේ ස්ථාපිත දකුණු පළාත් කොවිඩ්-19 ළමා ප්‍රතිකාර ඒකකය විවෘත කළාය. අනතුරුව ඇය එහි වෛද්‍යවරුන් ඇතුළු හෙද කාර්ය මණ්ඩලය සමඟ නිරීක්ෂණ චාරිකාවක ද නිරත වූවාය.

හම්බන්තොට රෝහලේ කොවිඩ් ප්‍රතිකාර කටයුතු පළමුව ආරම්භ වූයේ 2020 වසරේ මාර්තු මාසයේ දී ය. එතැන් පටන් මේ දක්වා රෝගීන් 6000කට පමණ එමගින් ප්‍රතිකාර කර තිබේ.

කොවිඩ් වැළඳෙන ළමයින් සඳහා මෙතෙක් ප්‍රතිකාර ක්‍රියාත්මක වී ඇත්තේ කාන්තා වාට්ටු සංකීර්ණයේය.

නව ඒකකය ස්ථාපිත වීමත් සමඟ ළමයින් වෙනුවෙන් විශේෂ අවධානයක් යොමු කිරීමට හැකිවනු ඇති බව වෛද්‍යවරු පවසති.

කොවිඩ්-19 ළමා ප්‍රතිකාර ඒකක සෑම පළාතකම ස්ථාපිත කිරීම ළමා රෝග විශේෂඥ වෛද්‍ය සංගමයේ සංකල්පය වී තිබේ.

දකුණු පළාත් කොවිඩ්-19 ළමා ප්‍රතිකාර ඒකකය විවෘත කිරීමේ අවස්ථාවට එක්වෙමින් වීඩියෝ තාක්ෂණය ඔස්සේ ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා කළ සම්පූර්ණ කතාව මෙසේය.

මිත්‍රවරුනි,

අපේ රටේ ළමා පරපුර ආරක්ෂා කර ගැනීම අප සියලු දෙනාම සතු වගකීමක්. ඔවුන් තමයි අපේ රටේ අනාගතය. අද දෙමාපියන් වගේම රජයක් විධියට අපිත් දරුවන් ගැන විශේෂ අවධානයක් යොමු කරන බව ඔබ තමුන්නාන්සෙලා දන්නවා.

ඉතිහාසය අරගෙන බැලුවම විවිධ වසංගත වලට  ලෝකය මුහුණ පාලා තියෙනවා. කොතරම් තාක්ෂණයෙන් දියුණු වුණත් මේ වගේ වසංගතවලට නිශ්චිත විසඳුම සොයා යෑම ඉතා දුෂ්කර කාරණයක් බවයි හැමෝම පිළිගන්නෙ.

ඒ නිසා අපි මේ වගේ කාලයක වෙනදාටත් වඩා ශක්තිමත්ව,එකමුතුකමින් මෙවැනි වසංගතයන්ට මුහුණ දෙන්න ඕනි.

වෛද්‍යවරුන් හෙදියන් ඇතුළු රෝහල් කාර්ය මණ්ඩල, ත්‍රිවිධ හමුදාව පොලීසිය ඇතුළු රාජ්‍ය සහ පෞද්ගලික අංශයේ විශාල පිරිසක් මේ වනවිටත් කොවිඩ් වසංගතයෙන් ජනතාව ආරක්ෂා කරගන්න දිවා රෑ වෙහෙසෙනවා.

ඒ වෙනුවෙන් ඔවුන් කරන කැපවීම රජයක් විධියට අපි හැමදාමත් අගය කළා.අගය කරනවා. ඒ විතරක් නෙමෙයි රටේ මුළු මහත් ජනතාවත් ඔවුන්ගේ මේ කැපවීම හදවතින්ම අගය කරනවා. 

මිත්‍රවරුනි,

අපේ රටේ තියෙන්නෙ දරුවන්ට ආදරය කරන, ඔවුන්ට ප්‍රමුඛත්වය දෙන සංස්කෘතියක්. ඒ නිසා දරුවන් රැකගන්නෙ කොහොමද කියලා අපි නිතර කල්පනා කරනවා.

කොවිඩ් වසංගතය පැතිරිලා තමන්ගෙ දරුවන්ටත් මේ වසංගතයට මුහුණ දෙන්න වෙයිද කියලා දෙමව්පියන්ට බයක් තියෙනවා.

මමත් තාත්තා කෙනෙක් විධියට, මගේ බිරිඳ ශිරන්ති අම්මා කෙනෙක් විධියට දරුවන් ගැන හිතන විධිය, එතැනින් එහාට දරු මුණුපුරන් ගැන හිතන විධිය, ඔවුන්ට දක්වන ආදරය අපිට අමුතු දෙයක් නෙමයි. අපි හැමදාමත් මේ රටේ දරුවන් ගැන කල්පනා කළෙත් එහෙමයි.

ඒ නිසා අනෙකුත් ජනතාව මෙන්ම විශේෂයෙන් මේ  දරුවන්ව කොවිඩ්  වසංගතතයෙන් බේරා ගන්න අපි සෑම පියවරක්ම ගන්නා බව සිහිපත් කළ යුතු යි.

මිත්‍රවරුනි,

අපේ රටේ ළමා රෝග විශේෂඥ වෛද්‍ය සංගමය රට ගැන කල්පනා කරලා කවදත් අවශ්‍ය යුතුකම ඉටු කළ වෛද්‍ය සංගමයක්.

දරුවන් කොවිඩ් රෝගයෙන් ආරක්ෂා කරගන්න, ඔවුන්ගෙ ජීවිත රැකගන්න රජයට තිබෙන උනන්දුව දැකලා, ළමයින් වෙනුවෙන්ම හම්බන්තොට රෝහලේ කොවිඩ් ප්‍රතිකාර ඒකකයක් ආරම්භ කරන්න මේ අයට  හැකියාව ලැබුණෙ ඒ නිසයි.

අද මේ කාර්යය ඉටු කරපු විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන් මා සමඟ කිව්වේ හැකි ඉක්මනින් අනෙකුත් පළාත්වලටත් මෙවැනි ප්‍රතිකාර ඒකකයක් ලබා දෙනවා කියලා. ඒ අනුව මේ කාර්යය අවසන්වනවිට හැම පළාතකටම ළමා  කොවිඩ් ප්‍රතිකාර ඒකකයකුත් ස්ථාපිත වෙනවා.

ඒ විතරක් නෙමෙයි, දරුවන්ගෙ අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් විශේෂ කැපවීම් කරන්නත් මේ වෛද්‍යවරුන් සූදානම්.

අරලියගහ මන්දිරයේ  තිබුණ පාසල් නැවත ආරම්භ කිරීම පිළිබඳ සාකච්ඡාවක දි මේ අය රටේ අධ්‍යාපන කලාප 99ටම විශේෂඥ වෛද්‍යවරයකු ගානේ පත්කරලා, දරුවන්ව බලාගන්නත් ඉදිරිපත් වුණා.

මිත්‍රවරුනි,

මුළු ලෝකයේම තිබෙන තත්ත්වය දැන දැනත් ඇතමුන් මේ වෙලාවෙත් ඉල්ලීම්වලටයි ප්‍රමුඛත්වය දෙන්නෙ. විසඳුමක් දෙන්න කාලයක් දෙන්න කියලා කිව්වත් මේ අය ඒවාට ඇහුම්කම් නොදී දරුවන්ට පාඩම් උගන්වන්නෙ නැතිව රජයට පාඩම් උගන්වන්න යනවා.

මේ වසංගතය ආපු වෙලාවේ අපි මුලින්ම පාසල් වහලා දැම්මේ දරුවන්ගේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන්.

ඔබට මතක නම් විටෙන් විට අවදානම පහව ගියත් අපි පාසල් නැවත විවෘත කළේ නැහැ.

එහෙත් මේ විධියට පාසල් වහලා තියන්න අපි කැමැතිත් නැහැ.

මොකද අපි දන්නවා අධ්‍යාපනය විතරක් නෙමෙයි විෂය බාහිර දැනුමත් පාසල තුළින් ලැබෙනවා. දරුවන්ට අනාගතයට මුහුණ දෙන්න අවශ්‍ය දැනුම තිබෙන්නෙ පත පොතේ විතරක් නෙමෙයි. පාසලේ දී ගුරුවරුන් අපට ජීවිතයත් කියා දෙනවා. ඒක අදට වඩා වටින්නෙ අනාගතයට.

ඒ නිසා ගුරු විදුහල්පති අනධ්‍යන කාර්ය මණ්ඩල එන්නත් කරලා අවසන් වූ වහාම වයස අවුරුදු 12ට වැඩි ළමයින්ටත් පියවරෙන් පියවර එන්නත් ලබා දීමේ වැඩපිළිවෙලක් ආරම්භ කරන්න රජය සැලසුම් සකස් කර අවසන්. එහිදිත් විවිධ සංකූලතා තිබෙන දරුවන්ට ප්‍රමුඛත්වය දෙන්නත් අප බලාපොරොත්තුවෙනවා.

මිත්‍රවරුනි,

අපිට විතරක් නෙමෙයි ලෝකයේ බොහෝ දියුණු රටවලටත් මේ වසංගතය පාලනය කර ගැනීම අද අභියෝගයක් වෙලා. දැනට තිබෙන එකම විසඳුම එන්නත්කරණය මගින් ජීවිත හානි මෙන්ම රෝගය පැතිරීම වළක්වා ගැනීම පමණයි.

අපි රටක් විධියට එන්නත්කරණය අතින් බොහෝ ඉදිරියෙන් ඉන්නවා. ඒත් මේ කටයුත්ත තව තවත් වේගවත් කරමින් ජනතාවගේ ජීවිත ආරක්ෂා කරගත යුතුයි.අපි  ප්‍රමුඛත්වය දෙන්නේ ඒ සඳහායි.

එහෙම තියෙද්දි අද ඇතමෙක් බොර දියේ මාලු බානවා. සමහරු ඒ අස්සෙ දේශපාලන කෝන්තරත් පිරිමහනවා. ඒක අලුත් දෙයක් නෙමෙයි. මේවා අපට හොඳට පුරුදුයි. ඒ නිසා මේවාට උත්තර දෙනවට වඩා වටින්නෙ ඒ කාලයත් තවත් ජීවිතයක් බේරාගැනීම වෙනුවෙන් යෙදවීම කියලයි අපි විශ්වාස කරන්නෙ.

මිත්‍රවරුනි,

රටේ සමස්ත ජනතාව ගැන කල්පනා කරලා ගන්න ඇතැම් තීන්දු ජනප්‍රිය නොවුනත් අපට එවැනි තීන්දු ගන්න වෙනවා. දැඩි සංචරණ සීමා පැනවීම වැනි තීන්දු ඔබේත් අපේත් සියලු දෙනාගේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් ගත් ක්‍රියාමාර්ගයි.

ඔබ මෙවැනි අවස්ථාවක රජයේ වගකීම දෙස බලා සිටිනවා වගේම සෞඛ්‍ය මාර්ගෝපදේශ පිළිපදිමින් තම තමන්ට පැවරෙන යුතුකමත් ඉටුකරනවා නම් අපට මේ අභියෝගය ජය ගැනීම අපහසු නැහැ. 

එවැනි වටපිටාවක අනාගත ළමා පරපුර ආරක්ෂා කරගැනීම වෙනුවෙන් රජයට සහයවන ළමා රෝග විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන්ගේ සංගමයේ සියලුම වෛද්‍යවරුන්ටත්, අනෙකුත්  වෛද්‍යවරුන් ඇතුළු  රෝහල් කාර්ය මණ්ඩල සඳහාත් මාගේ ප්‍රණාමය නැවත වතාවක් පුද කරන්න කැමතියි.

ඔබ සැමට නිරෝගිමත් අනාගතයක් උදා වේවා! යැයි අග්‍රාමාත්‍යතුමා පැවසීය.

මෙම අවස්ථාවට තරුණ හා ක්‍රීඩා අමාත්‍ය නාමල් රාජපක්ෂ, රාජ්‍ය අමාත්‍ය ඩී.වී චානක,දකුණු පළාත් සභාවේ සභාපති සෝමවංශ කෝදාගොඩ, නියෝජ්‍ය සෞඛ්‍ය සේවා අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් විශේෂඥ වෛද්‍ය ලාල් පනාපිටිය, ළමා රෝග විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන්ගේ සංගමයේ සභාපති මහාචාර්ය ශාමන් රජීන්ද්‍රජිත්, ළමා රෝග විශේෂඥ වෛද්‍ය මහාචාර්ය සනත් ළමාබදුසූරිය, හම්බන්තොට රෝහල් අධ්‍යක්ෂ වෛද්‍ය සුරංග උඹේසේකර මහත්වරු ඇතුළු පිරිසක් එක්ව සිටියහ.

වෛද්‍ය තිලක පද්මා සුබසිංහ අනුස්මරණ නීතිඅධ්‍යයන වැඩසටහන

ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාව
HRCSL – ප්‍රධාන කාර්යාලය,
අංක 14,
ආර්. ඒ. ද මෙල් මාවත
කොළඹ 4.
sechrcsl@gmail.com

ගරු ලේකම්,

ප්‍රතිශක්තිය ආශ්‍රිත රෝග සඳහා දේශීය වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර හෝ වැළැක්වීමේ මාර්ග ඇති බව වෛද්‍යවරුන් ප්‍රකාශ කරද්දී කෝවිඩ් එන්නත ලබා නොගන්නා අයට වෙනස්කම් කිරීමේ/ බලහත්කාරකම් කිරීමේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කිරීම / තැත්කිරීම සම්බන්ධවයි.

1.) කෝවිඩ් එන්නත් සාමාන්‍ය භාවිතය සඳහා නිර්දේශ කර නැති අතර අත්හදා බැලීමේ පරීක්ෂණ තත්ත්වයේ පවතින අතර ලෝකයේ රටවල් අතර එකගතාවයක්ද නැත.

2.) කෝවිඩ් එන්නත ප්‍රතිශක්තිය වර්ධනය කිරීමට දායකවන බව දක්වා තිබෙනවා මිස රෝගය වැළදීමෙන් ආරක්ෂා කරන්නේ හෝ වෛරස විනාශ කරන්නේ නැත.

3.) ප්‍රතිශක්තියට බලපාන රෝග වලට දේශීය වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර හෝ වැළැක්වීමේ මාර්ග දේශීය වෛද්‍ය ක්‍රමවල ඇති බව වෛද්‍යවරුන් ප්‍රසිද්ධියේ කරුණු දක්වා ඇත.

4.) ප්‍රතිශක්තිය අඩු කරන ආහාර සහ ඖෂධ ගන්නා අය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා සීමා කිරීම් හෝ ඔවුන්ගෙන් අන් අයට වෛරස පැතිරීම වැළැක්වීමට සීමා පනවා නැත.

5.) එසේ තිබියදී සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය, පොලීසිය, හමුදාව එක් වී සාමාන්‍ය භාවිතය සඳහා අනුමත නොකළ එන්නත් බලහත්කාරයෙන් එන්නත් කරවීමට සහ එන්නත් විදීම ප්‍රතික්ෂේප කරන අයට වෙනස්කම් කිරීමට/ බලහත්කාරය පෑමට සූදානම් වේ.

6) නිරෝධායන රෙගුලාසි නිකුත් කිරීමට 20වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයේ 53 ව්‍යවස්ථාව යටතේ පත් වූ සෞඛ්‍ය ඇමතිවරයෙකු මේ දක්වා පත් කර නැති තත්ත්වයක සහ ආයුර්වේද පනත ක්‍රියාත්මක වෙද්දී සහ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට පටහැනිව
කෝවිඩ් එන්නත ලබා නොගන්නා අයට වෙනස්කම් කිරීම / බලහත්කාරය පෑම / තැත්කිරීම වැරදි වේ.

7) ප්‍රතිශක්තියට අදාල රෝග සඳහා දේශීය වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර හෝ වැළැක්වීමේ මාර්ග තෝරා ගන්නා තැනැත්තන් ඉන් වැළැක්වීම දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයේ 261, 289, 298 වගන්ති යටතේද වැරදි වේ.

8) තමන්ගේ ප්‍රතිශක්තිය වර්ධනය කිරීමට දේශීය ක්‍රම භාවිතා කරන තැනැත්තන්ට ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් සහ වෙනත් නීති මගින් සළසා ඇති රැකවරණය අහිමි නොකරන ලෙසත්, මූලික අයිතිවාසිකම් අහිමි කරන / තැත්කරන පහත සඳහන් අය කැදවා පරීක්ෂා කර ඔවුන් ඉන් වළක්වා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 10, 12, 13.1,14.1.ඉ, ඊ, උ, ඌ යටතේ වන මූලික අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කරන ලෙස ඉල්ලා සිටිමි.

9) මෙම පැමිණිල්ල විභාග කරන අවස්ථාවේ සාක්ෂිකරුවන් සහ ලේඛන ඉදිරිපත් කරමි.

වගඋත්තරකරුවන්

අ) 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය අනුව පත් වූ සෞඛ්‍ය ඇමති පවිත්‍රා වන්නිආරච්චි මහත්මිය
postmaster@health.gov.lk

ආ) ලේකම්, සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය. postmaster@health.gov.lk

ඇ) සෞඛ්‍ය සේවා අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් වෛද්‍ය අසේල ගුණවර්ධන මහතා
postmaster@health.gov.lk

ඈ) හමුදාපති ශවින්ද්‍ර සිල්වා මහතා info@army.lk

ඉ) පොලිස්පති, සී. ඩී. වික්‍රමරත්න මහතා
igp@pilice.lk

ඊ) නීති කෙටුම්පත් සම්පාදක – info@ld.gov.lk

උ) රජයේ මුද්‍රණාලයාධිපති deptonline.govtpres@gmail.com

ඌ) නීතිපති
administration@attorneygeneral.gov.lk

වෛද්‍ය තිලක පද්මා සුබසිංහ අනුස්මරණ නීතිඅධ්‍යයන වැඩසටහන,
0712063394, 0786016161

මාධ්‍ය අංශය, වෛද්‍ය තිලක පද්මා සුබසිංහ අනුස්මරණ නීතිඅධ්‍යයන වැඩසටහන,

කොතලාවල පනත් කෙටුම්පත පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ 2021.03.26 වන දිනය.

කෝවිඩ් 19 පනත් කෙටුම්පත  පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ 2021.06.08 වන දිනය.

මානව හිමිකම් සංවිධානය සංස්ථාගත කිරීමේ පනත් කෙටුම්පත පෞද්ගකික මන්ත්‍රී පනත් කෙටුම්පතක් ලෙස පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ 2021.08.03 වන දිනය.

කෝවිඩ් 19 පනත් කෙටුම්පතට එරෙහිව නීතීඥ අරුණ ලක්සිරි උණවටුන මහතා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ කරුණු දැක්වූ අතර එකී පනත් කෙටුම්පතේ වගන්ති 7/13 ක් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කරන බව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තීරණය කර ඇති බව 2021 ජූලි 06 දින පාර්ලිමේන්තු හැන්සාඩ් වාර්තාවේ දැක්වේ.

කෝවිඩ් 19 පනත් කෙටුම්පත ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට එකග බවට කිහිප දෙනෙක් ශ්‍රී ලංකා නීතීඥ සංගමයට වැරදි ලෙස ක්‍රියාකිරීමට සළස්වා ඇති අතර ඒ සම්බන්ධයෙන් පරීක්ෂණයක් කරන ලෙසද පුරවැසියන් විසින් 2021.07.20 දින පෙත්සමක් බාර දී ඇත.

කොතලාවල, කෝවිඩ් 19 සහ මානව හිමිකම් සංවිධානය සංස්ථාගත කිරීමේ පනත් කෙටුම්පත් එකම පොදු අරමුණක් ඉලක්ක කළ පනත් කෙටුම්පත් වේ. ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍යය, නිදහස් අධ්‍යාපනය, අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය අනතුරේ දමන එකී පනත් කෙටුම්පත් සම්බන්ධයෙන් ජනතාව වැඩි අවධානයක් යොමු කළ යුතුය.

2021 මානව හිමිකම් සංවිධානය සංස්ථාගත කිරීම සඳහා වූ පෞද්ගකික මන්ත්‍රී පනත් කෙටුම්පතද 1900 සංස්ථාගත නීති අධ්‍යාපන සභා ආඥා පනත ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට කරන වැරදි බලපෑමම කරයි. සංස්ථාගත නීති අධ්‍යාපන සභාව 2020.12.30 අංක 2208/13 අතිවිශෙෂ ගැසට් පත්‍රය ප්‍රකාශයට පත් කර අධිකරණ භාෂාවෙන් නඩු විභාග කිරීමට සුදුසු නීතීඥවරු සහ විනිසුරුවරු බිහිවීම වළක්වා ඇත.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ භාෂාව සම්බන්ධ විධිවිධාන යටපත්වන ලෙස, ජනතා පරමාධිපත්‍යය අහිමි කරමින් පනත් සහ වෙනත් නීති මගින් විධිවිධාන සළසා ගැනීම සුදුසු නොවේ.

ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කොමිසමටත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් හිමිකර දී නැති බලතල පුද්ගල මන්ත්‍රී පනත් කෙටුම්පතකින් එන මානව හිමිකම් සංවිධානයට හිමි වී ඇත.

කොතලාවල, කෝවිඩ් 19 සහ මානව හිමිකම් සංවිධානය සංස්ථාගත කිරීමේ පනත් කෙටුම්පත් ජනතාවට එරෙහි පොදු අරමුණක් වෙනුවෙන් බව පැහැදිලිය.

ජනතාව මේ සම්බන්ධයෙන් අවබෝධය ලබා ගැනීම වැදගත් වේ.

මාධ්‍ය අංශය, වෛද්‍ය තිලක පද්මා සුබසිංහ අනුස්මරණ නීතිඅධ්‍යයන වැඩසටහන,

Courtesy NewsIn.Asia

August 15 (NewsWire) – Bollywood Actor Amitabh Bachchan shared a perfect audio-video mix of his song from Kalia, Jahan teri ye nazar hai” with the raging Sri Lankan track Manike Mage Hithe”.

Amitabh Bachchan said that the video was edited by his granddaughter Navya Naveli and he loved it.

T 3998 – क्या किया .. क्या हो गया 🤣🤣 !
But truly an ode to that incredible Sri Lankan song ‘Manike Mage Hithe’ ..edited here to my KALIA song by the genius NAVYA NAVELI..BUT honestly Manike.. playing in loop whole night .. impossible to stop listening.. SUUUPPEEERRRBBB 🎶🎶🎶🎶 pic.twitter.com/va0kEUHHVq

— Amitabh Bachchan (@SrBachchan) August 15, 2021

Manike Mage Hithe” is a track sung by Sri Lankan artists Satheeshan Rathnayake and Yohahi De Silva.

Incredible Sri Lankan song `Manike Mage Hithe’ .. and edited here to my KALIA song by the genius in the house , grand daughter NAVYA NAVEL! .. BUT honestly Manike .. playing in loop whole night .. impossible to stop listening to it .. SUUUPPEEERRRBBB, ” Amitabh Bhachchan said.

Listen to the original version:

Courtesy BBC

A 15-year-old from Sri Lanka has spent his Covid lockdown building a solar-powered tuk-tuk. The best part is that Suntharalingam Piranawan used scraps for his homemade vehicle – and it works.

https://www.bbc.co.uk/news/av/world-asia-58192468

Video by BBC Sinhala’s Suneth Perera.

Courtesy The Daily Mirror

Taliban insurgents entered the Afghanistan capital Kabul today, an interior ministry official said, as the United States evacuated diplomats from its embassy by helicopter.

The senior official told Reuters the Taliban were coming in “from all sides” but gave no further details.

A tweet from the Afghan Presidential palace account said firing had been heard at a number of points around Kabul but that security forces, in coordination with international partners, had control of the city.

U.S. officials said the diplomats were being ferried to the airport from the embassy in the fortified Wazir Akbar Khan district. More American troops were being sent to help in the evacuations after the Taliban’s lightning advances brought the Islamist group to Kabul in a matter of days.

Just last week, a U.S. intelligence estimate said Kabul could hold out for at least three months.

“Core” U.S. team members were working from the Kabul airport, a U.S. official said, while a NATO official said several EU staff had moved to a safer, undisclosed location in the capital.

A Taliban official told Reuters the group did not want any casualties as it took charge but had not declared a ceasefire.

There was no immediate word on the situation from President Ashraf Ghani, who said on Saturday he was in urgent consultations with local leaders and international partners on the situation.

Earlier on Sunday, the insurgents captured the eastern city of Jalalabad without a fight, giving them control of one of the main highways into landlocked Afghanistan. They also took over the nearby Torkham border post with Pakistan, leaving Kabul airport the only way out of Afghanistan that is still in government hands.

The capture of Jalalabad followed the Taliban’s seizure of the northern city of Mazar-i-Sharif late on Saturday, also with little fighting.

“There are no clashes taking place right now in Jalalabad because the governor has surrendered to the Taliban,” a Jalalabad-based Afghan official told Reuters. “Allowing passage to the Taliban was the only way to save civilian lives.”

A video clip distributed by the Taliban showed people cheering and shout Allahu Akbar – God is greatest – as a convoy of pick-up trucks entered the city with fighters brandishing machine guns and the white Taliban flag.(Reuters) Courtesy The Daily Mirror

Courtesy The Daily Mirror

China and Sri Lanka are set to deepen their bilateral vaccine diplomacy” with a leading Chinese pharma company preparing to set up a manufacturing plant to make anti-Covid jabs in President Gotabaya Rajapaksa’s home district, Hambantota

The new plant will be set up under an agreement that will allow Colombo to source nine million Covid-19 vaccine doses from the Chinese pharma company that sets it up, Sri Lankan ambassador to China, Palitha Kohona, told the Hindustan Times.

A deal between Sri Lanka’s State Pharmaceutical Corporation (SPC), a state-owned enterprise, and China’s Sinovac Biotech is fairly close to completion,” Kohana said.

It will be set up in the dedicated pharmaceutical manufacturing zone [in Hambantota],” the Sri Lankan envoy said.

The Sinovac vaccine is one of the two Chinese jabs approved by the World Health Organization (WHO) under its emergency-use listing”; the other being from state-owned Sinopharm.

The development comes months after India gifted 500,000 doses of the Indian-made version of the AstraZeneca vaccine to Colombo, which kicked off Sri Lanka’s vaccine roll-out in late January.

Courtesy Adaderana

A total of 582 persons who tried to enter the Western Province yesterday (August 14) violating provincial travel restrictions have been turned away, Sri Lanka Police said.

Further, 108 persons have been arrested during the police operations carried out to monitor quarantine regulations yesterday.

Police Media Spokesman Senior DIG Ajith Rohana stated that a total of 54,359 persons have been arrested so far in these operations.

Police further say that special inspections are being carried out regarding vehicles entering the expressways.

Courtesy Adaderana

All weddings functions, irrespective of the venue, will not be allowed to be held from Tuesday (August 17) midnight, the National Operation Centre for Prevention of COVID-19 Outbreak (NOCPCO) stated.

The decision has been taken as a measure to control the COVID-19 pandemic situation in the country.

Accordingly, weddings, whether held at home or at a reception hall, will not be permitted until further notice.

Further, no activity that amasses the public will be allowed to be carried out from midnight today (August 15), Head of NOCPCO General Shavendra Silva stated.

Meanwhile, restaurants can allow dine-in customers only up to 50 percent of their capacity, the NOCPCO further said.

However, the government requests the public to avoid gathering in crowded places as much as possible, General Silva said.

Courtesy Adaderana

Prime Minister Mahinda Rajapaksa says that the government plans to provide COVID-19 immunization to children over 12 years of age step by step.

The Prime Minister mentioned this speaking at the inauguration of the Southern Province COVID-19 Child Care Unit at the Hambantota Hospital, today (August 15).

The Prime Minister joined the event through a video call from the Carlton House in Tangalle.

He said that priority will be given to children with various complications when vaccinating children.

The concept of the Pediatric Medical Association is to establish COVID-19 Pediatric Units in every province.

Courtesy Adaderana

Total lives claimed by the COVID-19 outbreak in Sri Lanka now stand over 6,000 as a record high of 161 new victims were confirmed by the Director-General of Health Services on Saturday (August 14). 

This marks the seventh consecutive day that the daily count of COVID-related deaths surpassed 100.

The new development has pushed the official death toll from the virus outbreak in Sri Lanka to 6,096.

According to the data released by the Department of Government Information, the latest victims confirmed today include 83 males and 78 females.

As many as 122 deaths were reported among the elderly people who are aged above 60 years. In addition, 38 individuals aged between 30-59 years and one female below 30 years have also succumbed to the virus infection.

Courtesy Adaderana

A total of 859 more people tested positive for COVID-19 today (August 15), increasing the daily count of positive cases to 3,435.

According to the Government Information Department, all new cases reported today were associated with the New Year cluster.

Following the new development, the country’s confirmed coronavirus cases tally now stands at 354,968, the Epidemiology Unit said.

Official data showed that as many as 309,732 patients who were infected with the virus have returned to health so far.

Meanwhile, the death toll reached 6,096 after a record high of 161 victims were confirmed by the Director-General of Health Services.

More than 39,000 active cases are currently under medical care at hospitals and treatment centres across the country.

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

Courtesy Hiru News

Army Commander General Shaveendra Silva stated that islandwide quarantine curfew will be imposed from 10:00 p.m. to 4:00 a.m. every day from tomorrow (16) until further notice.

However, he stated that this would not affect essential services

Courtesy Hiru News

State Minister Prof. Channa Jayasumana stated that the government is ready to go for an islandwide lockdown if a request is made from the health sector.

The State Minister further stated that all decisions taken by the government are taken on the advice of doctors.

Dr. Chandima Jeewandara, Director, Department of Allergy, Immunology and Cell Biology, University of Sri Jayewardenepura stated that it is not possible to build immunity among the people by unnecessarily exposing society to the coronavirus.

Posting a note on his Twitter account, he pointed out that it only leads to more COVID patients and more COVID-related deaths.

It is clear that many countries that have successfully controlled the spread of the coronavirus have reached that goal by completing the vaccination and creating ‘herd immunity’.

However, in Sri Lanka, less than 25 percent of the vaccinated population still has the opportunity to be fully immunized by the second dose of any vaccine.

In such a situation, it is not possible to expect mass immunity from exposure of people to the virus, and it is not scientifically feasible, he said.

Dr. Chandima Jeewandara, Director of the Allergy Immunology and Cell Biology Unit of the University of Sri Jayewardenepura further stated that due to this it is very important to give the maximum number of vaccines to the maximum number of people in the society as soon as possible and to limit the unnecessary exposure of the people to the virus until then.

Meanwhile, Prime Minister Mahinda Rajapaksa stated that the government has planned to provide Covid immunization to children over 12 years of age step by step.

Prime Minister Mahinda Rajapaksa made this observation while participating in the inauguration ceremony of the Southern Provincial Covid Child Treatment Unit at the Hambantota Hospital via video technology from Carlton House, Tangalle.

Meanwhile, the Sri Lanka Coroners’ Association stated that there is a delay in returning the bodies of those who died during the house quarantine for postmortem examination and handing them over to their relatives.

Media Secretary of the association, Dickoya Base Hospital Coroner Mohamed Fazir stated that the delay was due to a circular issued by the Ministry of Health on June 19.

Also, it has been confirmed that 14 persons who participated in an alms giving held at a house in the Haldummulla Dadapola area have tested positive for COVID-19.

As a result, 190 people in the area have been referred for Covid tests.

By Raj Gonsalkorale

Keep your thoughts positive because your thoughts become your words. Keep your words positive because your words become your behaviour. Keep your behaviour positive because your behaviour becomes your habits. Keep your habits positive because your habits become your values. Keep your values positive because your values become your destiny.” Mahatma Gandhi

Felice Leonardo Buscagliaalso known as “Dr. Love”, was an American author, motivational speaker, and a professor in the Department of Special Education at the University of Southern California. One of his quotations resonates with the general approach of most human beings to worldly problems. Don’t spend your precious time asking “Why isn’t the world a better place?” It will only be time wasted. The question to ask is “How can I make it better?” To that there is an answer”

This is probably where the wise words of Mahatma Gandhi come in and perhaps is the best answer that Buscaglia alluded to in the approach described by Mahatma Gandhi.

In a perfect world, and in Sri Lanka, one could have learnt lessons from history. Considering that a solution to the Tamil ethnic issue is still being sought and still is in the national as well as in international arena, it does not appear that lessons have been learnt. Very likely, the problem has not been understood in order to link it to history.

The fundamental teachings of all major religious leaders, the Buddha, Prophet Mohamed and Jesus Christ could have guided us to love, respect and help each other as equals and without discrimination. Instead, in the imperfect world, external ritualistic practices and edifices dot the landscape while internal spiritualistic mindfulness consistent with the original teachings have been subsumed by the external manifestations of what is the opposite of such teachings.

Religion perhaps plays the most significant influencing factor in the nurture and nature” pathway to development of one’s individual values, and collectively to social values. In this context, a question can be asked legitimately whether religion and contemporary religious leaders have contributed towards development of values; whether they have been positive or negative, and whether they have been consistent or inconsistent with the teachings of the founders of the religions. There is also a question mark whether nature and nurture upbringing reflects what the founders of these religions taught or whether they are what is dictated to by subsequently established religions institutions.

It is noteworthy that institutionalisation of religions happened long after the departure of the founders, and that in their time, there were no institutions. Buddha preached to people by travelling from village to village all over what is known as India today. He slept in caves, under trees, ate what was offered to him by people.

In fact, he breathed his last under a tree. He counselled his Monks not to travel in the evenings seeking food, for their safety and security. Thus began the practice of not taking any food after a mid-day meal for practical reasons, and not, for any religious reason.

In today’s imperfect world, the Buddhist institutional heads do not travel anywhere on foot. Probably it is not practical to do that, but the evolution from walking to travelling in super luxury vehicles is perhaps incongruent with the life style they are supposed to lead as per the code of conduct for them contained in the Vinaya Pitakaya. In this same imperfect world, the Buddhist institution harbours a caste divide within its Nikaya system, both totally against the core human principles enunciated by Buddha.

Today’s religious institutional heads and members of these institutions, by and large, have not been able to look at some practices by giving logical thought and reasoning to why such practices were relevant at the time of the founders of the religions and perhaps not so today. It can be argued that some such practices that evolved over time and have been interpreted by many down the track as what the founders preached, without any logic being applied to such interpretations. Non adherence to some of these interpreted practices have been at the root of radicalisation within some religions.

While it is a generalised comment, in contemporary Sri Lanka, a solution to the ethnic issue relating to Tamils has been interpreted as arising purely on account of debateable historical reasons by the broader Sinhala Buddhist community. Towards this end, either to debunk and disprove such interpretations, or to prove and establish facts”, historically and archeologically, leaders of both communities have engaged virtually in a game of chess, without engaging in a discussion on how aspirations of both communities could be understood better.  

Rather, discussions and debates have been about which community lived where, for how long, how many currently lives and where, who came to the island first, which language is older and richer, and similar debates which have underpinned the discussions pertaining to a solution. Arguments, disagreements, and eventually terrorism and war, have been about territory, geography, numeracy, superiority and not enough about aspirations, what they are, why they are important, and how they could be realised amicably.

An aspiration is mentioned as a strong hope, dream, or goal. The idea of aspiration has a positive, upward connotation. We aspire to be or to become something that we perceive is better than what or where we currently are. There are many different types of aspirations, such as career, social, political, and personal”.

The Sinhala community, especially the Sinhala Buddhist community, considering their numerical majority status and portrayal of the country as a Sinhala Buddhist country, has not fully understood the aspirations of the Tamil community who have been an integral part of the country for hundreds of years. This has led to an ipso facto classification of communities as superior and inferior. This is partly as discussions have not been about aspirations of different communities but other extraneous topics.

It is more than likely that the strong hope, dream or goal of the Tamil community for self-determination had arisen primarily because they were classed as second class citizens and not treated as equals to the Sinhala Buddhist community in independent Sri Lanka.

Lest it be not known, or forgotten, or conveniently ignored, the Tamil community, irrespective of whether they are ancient or recent arrivals in the island, are all from one of the oldest civilisations of the world, and while their genetic structures may have more similarities than dissimilarities with the Sinhala and Sinhala Buddhist community, their cultural, linguistic and social characteristics do have differences. It is these external manifestations of nature and nurture” that creates many of these differences, and it is these that enriches, and also unfortunately diminishes who human beings are as social creatures.

Stephen Hawking reportedly had said One of the basic rules of the universe is that nothing is perfect. Perfection simply doesn’t exist. Without imperfection, neither you nor I would exist”. So, according to Hawking, human beings exist and evolve on account of differences, and not because of similarities. No doubt Hawking referred to the external manifestations and not fundamental characteristics like love, respect, compassion, consideration, accommodation etc., which are internal and common to all.

Hawking’s message has a lot of value and relevance to the ethnic issue in Sri Lanka. It can be argued that it is rich culturally, linguistically and in the expression of social values because of the differences between communities. But, inequality and inequity diminishes this richness. The country could have been richer from a materialistic point of view, but poorer culturally and socially, if there were no differences. A purely materialistic society without the richness of culture would have been a sad place to live in.

The challenge for the Sinhala and Sinhala Buddhist community, the Tamil community, the Muslim community and other communities is not to take away what enriches them, but to respect and love each other and their differences and harness the individual energies of each community to create a collective energy that powers what one might call a Sri Lankan identity.   

However, all communities within themselves will have to question whether their individual beliefs, rules, laws, cultural and religious habits are fair, equal to all within their communities and whether they are based on interpretations of religious history, rather than the logic behind the teachings of their religious leaders. In recent times, sections of the Muslim community chose to embrace an Islamic ideology from Saudi Arabia which was at odds with the Islam hitherto practiced in Sri Lanka for hundreds of years, and which had not disturbed the societal and social equilibrium in the country. Islam extremism within the country led to the Easter Sunday bomb attack on Christian churches, disturbing that equilibrium.

Sri Lanka history, especially the post-independence history has shown that communities, especially the Tamil community, suffered tremendous hardship on account of their ethnicity. Sinhala people in the North, and in many other parts of the country also suffered in the hands of the LTTE. The Muslim community also suffered both in the hands of the LTTE and the Sinhalese. Inability for communities to consider everyone as equals, respect each other, love each other as human beings, and distorting the meaning of differences, probably led to aspirations being linked to geographic territory and that being necessary in order to achieve aspirations through a process of self-determination within such a territory.

It is a difficult if not an impossible task to wind back history as history was created in the minds of people, by people, at different times, and it has permeated from generation to generation. In this context, one may have to recognise the contemporary dynamics rather than the historical dynamics and explore how geography may be used in a practical, constructive way and not in a destructive way, to progress and enhance communal harmony and amity within the collective that is called Sri Lanka.

The suggestion that the concept of a Union of Regions, originally proposed by late Dr Neelan Tiruchelvam, and appropriately tailored to meet the basic aspirations of all communities, be used as a basis for addressing the question of self-determination for Tamils, was made by the writer in the context and spirit of addressing the hardships faced by the Tamil community in Sri Lanka since independence (please see https://island.lk/framework-for-a-new-sri-lanka-a-union-of-regions/). 

While the country’s constitution in place now bars any discrimination and treats everyone as equals, it has to be noted that what is in the mind of a person cannot be legislated, and equality has to be willingly and consensually practised as a matter of course. The environment where this can happen matters a lot. The notion of self-determination has to be considered from this perspective and Tamils given the right to engage in such a determination for their security, safety, and opportunity, within a united Sri Lanka.

By M D P DISSANAYAKE

Taliban has not wasted any time in trying to capitalize on the weak leadership of President Joe Biden.   Kabul is now within striking distance   The election of Joe Biden was a great relief for Taliban  who could not challenge during the Presidency of Donald Trump.

Prior to Islamic domination, Buddhism was a major player in Afganistan.  Today the  Buddhism has vanished  in similar fashion to that of Indonesia.

Though  the Rajapakse Leadership in Sri Lanka has successfully defeated the world worst terrorists, the Tamil Tigers, the world super powers have failed miserably to defeat Taliban.

If Kabul is taken over by the terrorists, the terrorists worldwide, including Tamil Tigers, will raise its head, within a short period of time.  The Tamil Tigers are having close links with the Taliban Terrorists,  it will move its logistic operations to Afganistan on a broad basis, with the moral support of Taliban.

Taliban is no longer considered a terrorist organization by the United Nations Security Council.  It is now clear the UNSC has underestimated the strength of Taliban.

Regardless of strong criticisms against the former President Donald Trump, he has been able to keep the Terrorists in their places in Afganistan as well as in middle-east.

The Middle-East, Central Asia and South East Asia will be targeted by the terrorists, if Taliban successfully take over Afganistan.  Unfortunately, the President Joe Biden is notoriously slow in decision making, has so far not been able to create a positive impression on his Leadership and Negotiation Skills.

චානක බණ්ඩාරගේ

 ‘සිංහල’, බෞද්ධ’ සංකල්පයන්

 ‘සිංහල’, බෞද්ධ’ යන සංකල්පයනට පසුගිය වසර 40 ක පමණ කාලයක සිට සිදුවී ඇති අවැඩ, අගතිය, හානිය අති මහත්ය.

1815දි  බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීහු පවා  උඩරට ගිවුසුම මඟින් මේ රට හැඳින්වුයේ ‘සිංහලේ’ යන නමිනි. සිලෝන් හෝ ශ්‍රී ලංකා යන නම් ඔවුන් පාවිච්චි නොකළේ එකල ඒවා මේ රටේ නාමය ලෙසට සනිටුහන්ව නොතිබීමයි.   

1995 මැද භාගයේ පමණ සිට මේ රටේ සැමදා තිබුණු  ‘සිංහල බෞද්ධ’ වෙනුවට ශ්‍රී’  ලාංකික’ යන අනන්‍යතාවය දිය යුතුය යන රාජ්‍ය මතයක් ගොඩ නැඟීමට පටන් ගැනිණි. එක් සුළු ජාතියකට මහ ජාතිය විසින් කරන ලද අසාධාරණ වෙනුවෙන් තමා ලැජ්ජාවට පත්වෙන බව වැනි අදහසක් එවක සිටි රාජ්‍ය නායක ජාත්‍යන්තරයේදී කියා තිබුණි.

මේ රටේ සිංහල බෞද්ධයනට අමතරව ද්‍රවිඩ, මුස්ලිම්, බර්ගර්, ආදිවාසින් (මොවුන් සිංහල බෞද්ධයන්ගේම කොටසක් වැනි වෙති), මැලේ ආදීහු ජීවත් වෙති. එවන් පසුබිමක සියළු රටවැසියන් ‘ශ්‍රී ලාංකික’ යන අනන්‍යතාවෙන් හැඳින්වීම/කටයුතු කිරීමේ කිසි වරදක් නැත. එය එසේම විය යුතුය. නමුත්, ශ්‍රී ලංකාවේ තිබෙන්නේ සිංහල බෞද්ධ පසුබිමක් (අත්තිවාරමක් (foundation) බව සියළු දෙනා පිළිගත යුතුය. මෑතක තිබු රජයන් ඉතා සුක්ෂම ලෙස   ‘සිංහල’’, බෞද්ධ’ ලෙස රට හැඳින්වීමට එදිරිව කටයුතු කලහ.

විජයාගමනය යනු මේ රටේ නව ශිෂ්ටාචාරයක ආරම්භය විය. විජයගෙන් රාජධානි තුනකට පමණ පසු  රාජ්‍යත්වයට පැමිණි දෙවන පෑ තිස් රජ සමයේ  සිදුවූ මහින්දාගමනයෙන් එම රජතුමා සමඟ මුළු රටම සිංහල බෞද්ධ විය. සිංහල කථා කල ජාතිය බෞද්ධගම වැළඳගැනීම සහ එය වන්දනාමාන කිරීම තුලින් මෙරට තුල සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියක් ඇතිවිය.  

(මහාවංශය සහ වෙනත් අටුවා පොත් අනුව අප සිංහලයනට  බුදු බුදුරජානන් වහන්සේට ඥාති සම්බන්ධතාවක් ඇත.  ශ්‍රී ලංකාවේ දෙවන රජ වූ පඬුවස්දේව (ඔහුට විජය කුමරු මාමණ්ඩිය විය) විවාහ වුයේ බුදු රජාණන් වහන්සේගේ  සමීපතම ලේ ඥාතියෙක් වූ බද්ධ කච්චානා (කපිලවස්තුහි, ශාක්‍ය වංශයේ) කුමරිය සමඟයි).

ගරුතර සංඝයාවහන්සේලා එම සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය මෙහෙයවීම සහ ඒ පිළිබඳව අනුශාසනය දීමට පෙරමුණ ගති. මෙම සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය වැදගත්, විනය ගරුක, යහපත්, ශික්ෂාකාමී  සමාජයක් මේ රට තුල  බිහි කළේය. ඒ තුලින් වැව සහ දාගැබ මුලිකවූ, අදටත් ලෝ වැස්සන් මවිතයට පත්වෙන සුවිශේෂ කෘෂිකාර්මික ජිවන ක්‍රමයක් ඇරඹුණි.  

විජයටත් පෙර මේ සියළු දේ ශ්‍රී ලංකාවේ තිබු බවට මතයක් දැන් ඉදිරිපත් කර ඇත. ප්‍රාභාකරන් පැවසුවේත්, දැන් TNA සහ ඔවුනට හිතෛය්ෂී ඉතිහාසඥයන් පවසන්නේත් එයයි. මෙම මනස්ගාත මතය පිළිබඳව මෙම ලිපියෙන් සාකච්චා නොකෙරේ; කලින් ලිපියක සාකච්චා කර ඇත.

2009 යුද්ධයෙන් පසු සන්හිඳියා ක්‍රියාදාමය

සියළු රටවැසියන් සිය ආවේනික ජාතිය අමතක කර (සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම්) ‘ශ්‍රී ලාංකික’ විය යුතුයයි කියන රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියක් ක්‍රමයෙන් මුල්බැසගති.  කලින් සඳහන් කලාක්මෙන් ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවක් රට වැසියන් තුල ගොඩ නැගීම හොඳය, නමුත් එම ක්‍රියාදාමය මුළු රට පුරාම එක විදියට ක්‍රියාත්මක විය යුතුය – එක ජාතියකට පමණක් සීමා නොවිය යුතුය.

සෑම ජාතියක්ම එක ලෙසින් එම ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාව වැළඳ ගත යුතුය. නමුත් එවැන්නක් සිදු වුයේ නැත.

දකුණේ සිංහලයන් සිය  සිංහල බෞද්ධත්වය  දෙවෙනුවට මෙන් තබා මේ නව ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවය ඉමහත්  භක්ත්‍යාධරයෙන්, ආදරයෙන් වැළඳ ගත්හ.  සුළු ජාතින් තුල, විශේෂයෙන්ම උතුරේ,  එවන් ආසාවක්/උද්යෝගයක් තිබුනේ නැත.

සිංහලයෝ ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවය ආශාවෙන් වැළඳ ගැනීමට යාමෙන් සහ සුළු ජාතින් එය ඒ තරමින් වැළඳ නොගැනීමෙන් සිංහලයෝ තමනට ආවේනික වූ ජාතිකත්වය (‘සිංහල’’, බෞද්ධ’)මොට කර ගත්හ. මෙහි අවාසනාවන්ත ප්‍රථිපල දැනටත් දක්නට ලැබෙතත් වඩා බරපතල ප්‍රථිපල විද්‍යාමාන වනුයේ තවත් වසර 25ට පමණ ඔබබෙන් යයි ලියුම්කරු විශ්වාස කරයි.  

ශ්‍රී ලංකාව සිංහල බෞද්ධ සම්භවය ඇති රටක් නොවේය යන සංකල්පය රට තුල ඇතිකළේ ඇතැම් සිංහල බෞද්ධ දේශපාලනඥයන් විසින්මය. කාදීනල්තුමා තම මතය ප්‍රකාශ කිරීමෙන් අනතුරුව ඔවුහු මඳක් නිහඬ විය. ශ්‍රී ලංකාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 9වෙනි වගන්තියෙන් රජයන් විසින් බෞද්ධාගමට ප්‍රමුඛස්ථානය ලබාදී  බෞද්ධාගම ආරක්ෂා කිරීමට සහ රැක ගැනීමට ලබාදී ඇති ප්‍රතිඥාව ඉවත් කිරීමට රජයන් සලකා බැලු බව නොරහසකි. මෙයද බොහෝ දුරට ව්‍යවර්ථ වුයේ කාදිනල්තුමා තම මතය ප්‍රකාශ කිරීමෙන් අනතුරුවය.

නැවතත්, සන්හිඳියාව යටතේ සිංහලයෝ තම  සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය වර්ධනය කරනවා වෙනුවට  ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවය ප්‍රගුණ කිරීම වෙනුවෙන් ඇප කැපව වැඩ කළහ.  බොහෝ දෙනෙක් දෙමළ ඉගෙන ගත්හ. කෝවිල් ගියහ. දෙමළ චිත්‍රපටි, සින්දු රස විඳින්නට වඩාත් යොමු වුහ. දෙමළ ක්‍රමයට ඇඳුම් (සරම්, සාරි, පොට්ටු, කරාඹු) ඇන්දහ/පැලඳුහ. දෙමළ/මුස්ලිම් කෑම සෑදීමට/අනුභවයට, දෙමළ නෘත්‍යනය ඉගෙනුමට වඩාත් යොමු වුහ. දෙමළ/මුස්ලිම් අය තම සමීප මිතුරන්/අසල්වැසියන් බවට පත් කර ගත්හ.  තම විවාහ සහකරු/සහකාරිය ලෙස පෙර නොවූ විරු ලෙස සිංහල නොවන ද්‍රවිඩ/මුස්ලිම් අයව තෝරා ගත්හ.  

දකුණේ සිංහලයෝ ද්‍රවිඩ/මුසලිම් සංස්කෘතින් හා සමීපවීම වීමට උත්සාහ කරද්දී උතුරු, නැගෙනහිර අය සිංහල කථා කිරීම, බෞද්ධාගම ගැන, සිංහල සිරිත් විරිත් ඉගෙනුම  ගැන සුවිශේෂ උනන්දුවක් දැක්වූ බවක්  අසන්නට නොලැබුණි.

දෙමළ කථා කරන  සුළු ජාතින් (විශේෂයෙන්ම උතුරු නැගෙනහිර ද්‍රවිඩ, මුස්ලිම්)  ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවය ප්‍රගුණ කිරීම/වැළඳ ගැනීමට වඩා ඔවුන්ටම ආවේනිකවූ ජාතිකත්වය තවත් වර්ධනය කිරීම සහ ඒ පිලිබඳව වූ අභිමානයෙන් කටයුතු කිරීමට සිය  අවධානය තීව්‍ර කළහ. එය වඩා වැදගත් බව සලකා ඒ අනුව ඔවුහු කටයුතු කළහ. මහාවීර දිනය කෙසේ හෝ සැමරීමට ඔවුහු යුහුසුළු වුහ. ද්‍රවිඩ බෙදුම්වාදීන් සිය ඒකිය රාජ්‍ය සංකල්පය අත්හල බවක් පෙනුනේද  නැත. සන්හිඳියා කාලයේ කිසිදා නොතිබුණු මුස්ලිම් අන්තවාදයක් මේ රටේ බිහි විය.

සන්හිඳියාව යටතේ දකුණේ සිංහලුන් විශාල ලෙසින් උතුරු නැගෙනහිර පළාත්වල සංචාරය කල යුතු වුවත් එවැනි දේ බොහෝ අඩු විය. රජයන් ඒවාට අනුබල නොදුණි. යුධ ජග්‍රහණයෙන් පසුව 2009/2010 වසරවල දිනකට සාමන්‍යයක් ලෙස සිංහල බස් 4/5 පමණවත් දකුණෙන් උතුරට ගියේය. ඔවුහු බොහෝ විට නැවතුනේ නාග විහාරයේය. ඒ දිනවල සිංහලයන්ට උතුරේ බලන්න බොහෝ දේ තිබුනේය – ප්‍රභාකරන්ගේ මාලිගා, බංකර්, නාන තටාක, සුසෙයිගේ මාලිගා, LTTE සබ්මැරීන, LTTE විශාල කාලතුවක්කු වැනි ආයුධ/ගුවන් යානා, තමිල් චෙල්වම් ඝාතනය කල ස්ථානය  ආදිය. සන්හිඳියාව නාමයෙන් මේ සියල්ල ඉවත් කෙරිණ. යාපනය  නගරයේ බෙහෙවින් සිටි නිල ඇඳුම් හැඳි හමුදා භටයන් ඉවත් කෙරුණි. සිංහල කථා කරන පොලිස් නිලධාරින්ද උතුරෙන් බොහෝ සෙයින් අඩු කර දමන ලදී.

පසුව, මේ බස් සංක්‍යාව සතියකට බස්  4/5 වැනි ප්‍රමාණයක් පමණ දක්වා අඩු විය.  අද සිංහලයන්ට උතුරේ ආසාවෙන් බලන්න තිබෙන ස්ථාන අල්පයි – එලිෆන්ට්පාස්හි හසලක වීරයාගේ ස්මාරකය (මෙයද ඉවත්කළ යුතුයයි මහා ඝෝෂාවක් ඇතැම් සිංහලයෝ නැගුහ), කොටුව,  නාග විහාරය, නාගධීපය, දඹකොළ පටුන, පුස්ථකාලය, නල්ලුර් කෝවිල  ආදී. අද සිටින සිංහල දරුවන්ගෙන් 80%කට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් කිසිදා උතුරු නැගෙනහිර ප්‍රදේශවලට  නොගොස් ඇති බවයි මෙම ලියුම්කරුගේ විශ්වාසය. ඉදිරියේදී වුවද පාසැල් නිවාඩු සමයන්හි (කොරෝනා ඉවරවූ පසු) තම දරුවන්ට උතුර, නැගෙනහිර පෙන්වන්න දෙමව්පියන් රැගෙන යනු ඇතැයි කියා සිතීමට අපහසුය.

කොටින්ම මේ රටේ ඇත්තේ පළාත් 9ක් නොව 7ක් යයි සිතන තරමට සිංහලයෝ උතුර, නැගෙනහිර පිළබඳව ආශාවන් අත් හැර ඇත්තා සේය.

සන්හිඳියා කාලය තුල සිංහල රුපවාහිනි ප්‍රවෘත්ති ප්‍රකාශයන් සහ වෙනත් වැදගත් වැඩසටහන් (විශේෂයන්ම ‘breaking news’, ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා ප්‍රචාර) භාෂා 3න්ම විකාශනය කිරීමේ ක්‍රමයක් ඇතැම් නාලිකා විසින් ආරම්භ කරන ලදී.  අදද මෙය පැවැත්වේ. මෙය සිංහලයාට හිස රදයකි. නමුත් ඔවුහු ඉවසති. නමුත් දෙමළ නාලිකාවල සිංහල භාෂාවෙන් ‘breaking news’ නොකියන බව ඒ පිළිබඳව දන්නා කෙනෙක් මෙම ලියුම්කරුට පැවසිය.  

කලින් සිංහලයෝ සිංහල රුපවාහිනි නාලිකා වලින් ඉන්දියන් චිත්‍රපටි නැරඹුවේ නම් ඒවා හින්දි ඒවාය.  නමුත් දැන් සිංහල උප ශිර්ෂ (sub titles) යොදා දෙමළ චිත්‍රපටි, දෙමළ ටෙලි ඩ්රාමා සිංහල නාලිකාවල ප්‍රධාන කාලයන්හි (prime time) වල විකාශනය වේ. එනම්, දිවා සහ රාත්‍රී ආහාර ගැනීමෙන් පසු විවේකිව ඉන්නා කාලවල. මේ වෑයම ඉතා සාර්ථක බව පෙනෙන්නේ සිංහලයෝ දැන් මෙවැනි දෙමළ වැඩ සටහන් වලට ඉතාමත්  ඇබ්බැහිවී ඇති නිසාය.  මේ දෙමළ චිත්‍රපටි, දෙමල ටෙලි ඩ්රාමා වලින් ශ්‍රී ලාංකික සමාජයට සේවයක් වුවාද නැද්ද යන්න වෙනම ප්‍රශ්නයකි. මේ බොහොමයකින් පෙන්වනුයේ දකුණු ඉන්දියාවේ විදි සටන්, දන හිසින් උඩට සරම් නවා රාශිගතවූ පිරිමින්ගේ විදි නැටුම්, විවිධාකාර අපරාධ (මරා, සුට්කේස් තුල රැගෙන යන මළමිනී වැනි), මිනීමැරුම්, නොමනා ලිංගික සම්බඳතා සහ පවුල් ආරවුල් වැනි වූ කථාය. සන්හිඳියාව වෙනුවෙන් එකදු සිංහල චිත්‍රපටියක්/ටෙලි ඩ්රාමාවක් සිංහල උප ශීර්ෂ යොදා දෙමළ නාලිකාවක විකාශනය වීද? මෙම ලියුම්කරුට ඒ සම්බන්ධව ලැබුණු පිළිතුර නැත යන්නය. මේ පිළිතුර වැරදි විය හැක.

යුද්ධයෙන් පසු ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවය ප්‍රගුණ කිරීමට රජයන් අති විශාල මුදල් සම්භාරයක් වැය කළහ. නමුත් කලින් සඳහන් කලාක් මෙන් එම සන්හිඳියා ක්‍රියාමාර්ගයේ ප්‍රධාන ඉල්ලක්කය වූයේ සිංහල මහ ජාතිය බව පෙනීගියේය. ඔවුන් වෙනස් විය යුතු බවට උදේ හවස මතක් කිරීම්/ඉල්ලීම් සිංහල මාධ්‍ය මඟින්  සිදු කෙරිණි. එසේනම්, ඔවුන් මෙතෙක් කල් කල දේ වැරදිද කියා රජයන්ගෙන් ඇසිය යුතුය.   

සන්හිඳියාව ක්‍රියාවලියේ අසාර්ථකභාවයේ වගකීම වැඩිපුරම ජනතාවට වඩා රජයන් විසින් භාර ගත යුතුය.

සන්හිඳියාව සංකල්පය මන්ත්‍රයක් මෙන් උදේ හවස ජන මාධ්‍ය හරහා සිංහලයෙන් ජප කිරීම සිදු විය (දෙමළ සහ ඉංග්‍රීසි භාෂා වලින් සන්හිඳියාව ප්‍රවර්ධනය නොකලාය කියා කියනවා නොවේ).

සන්හිඳියාව ‘කසාය’ ඉතා පහසුවෙන්  සිංහලයන්ගේ ‘උගුරෙන් පහලට’ රජයන් බැස්සවුහ. පාසැල් ළමුන්ගේ ඇට මිදුළි වලට පවා එය ඇතුල්  විය. 1990න් පමණ පසු උපන් බොහෝ ළමුන්/තරුණයින් නිදහසින් පසු සිංහලයින් අහිංසක ද්‍රවිඩයනට වධ හිංසා දුන් ද්‍රවිඩයන් සමුලඝාතනය කල ජාතියක් බවට සිතයි. LTTEය ත්‍රස්තවාදීන් නොව නිදහස උදෙසා වූ සටන්කාමින් (freedom fighters) ලෙස සිතන බොහෝ සිංහල දරුවන්/තරුණයන් ඇත. 1983 දී අහිංසක දෙමළ ජාතිකයන් හිංසා වලින් බේරාගත්තේද සිංහලයන් බව ඔවුන් නොදනී; මන්ද ඒවා ඔවුනට උගන්වා නැති හෙයිනි.

එක් පසුගිය රජයක සන්හිඳියාව භාර ඇමතිවරයාට තිබුනේ අසීමිත වූ බලයකි. සන්හිඳියාව ක්‍රියාත්මක කිරීමටය කියා ඔහු අන් අමාත්‍යංශවල  වැඩ වලටද ඇඟිලි ගැසුවේය.

ලොව කිසිම රටක සිදු නොකළ මානුෂික මෙහෙවරක් මඟින් මෘග, ම්ලේච්ච ත්‍රස්තවාදීන් විනාශ කල වීරෝධාර හමුදාව එම යුද්ධය අවසාන භාගයේදී  අහිංසක දෙමළ වැසියන් 40,000ට වඩා සමුලඝාතනය කළේය යන චෝදනාව (ඇතැමුන් මෙය 100,000 කියා කිහ) අමුලික බොරුවක් බව පෙන්වා දීමට, විශේෂයෙන්ම හැදෙන දරුවන්ට, සන්හිඳියා ක්‍රියාදාමය නොයොදා ගත්තේය. මුළු බටහිර ලොවම ශ්‍රී ලංකාවට ඒ පිළිබඳව ඇගිලි දිගු කරද්දී අපේම දරුවනට සත්‍යය කුමක්ද කියා (පාසැල් තුලින්/පොත් තුලින්) පැහැදිලි කර දීමට අප අසමත් වි ඇත. මේ නිසා පට්ටපල් බොරුවක් වූ ‘Channel 4 Sri Lanka Killing Fields’ වාර්තා චිත්‍රපටය සත්‍යයක් යයි සිතීමට අපේ වර්තමාන/අනාගත දරුවන් පෙලෙඹුනහොත් අප ඒ පිළිබඳව පුදුම විය යුතු නොවේ. යුධ හමුදාව අතින් බොහෝ සිවිල් වැසියන් මැරුණු බවත් එය විභාග කල යුතු බවත් යන ව්‍යාජ ප්‍රවෘත්තිය ශ්‍රී ලංකාව තුල පතල කිරීමට අදද ඇතැම් කොටස් මාන බලත්.

සිංහලයන් තමන්ගේ ජාතිය පහත් මෘග එකක් ලෙස සලකන තත්වයකට පැමිණ ඇතිවිට ඔවුන් එකිනෙකාට කෙලෙස ආදරය කරම්ද?

සන්හිඳියාව නිසා සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියේ කිසියම් මොට වීමක් සිදු වුවත්, පොදුවේ ගත්කල, කිසිම ජාති භේධයක් නොමැති දරුවන් (සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම්) සන්හිඳියාව නිසා දකුණෙන් බිහිවුණි. එය හොඳ දෙයකි. නමුත් සන්හිඳියාව දකුණේ ව්‍යාප්ත කිරීමට රජයන් දැරු වෑයම සුළු ජාතින් වැඩි වශයෙන් ජීවත්වෙන ප්‍රදේශවලද  (වැඩියෙන්ම උතුරු පළාතේ) සිදු නොකිරීම වරදකි.

සන්හිඳියාව සඳහා රජයන් වියදම් කල මුදල් වැඩියෙන්ම වියදම් කලේ එම සංකල්පය දකුණේ ප්‍රචලිත කිරීම සඳහාය. මෙම පණිවිඩය සිංහල ජනමාධ්‍යවල උදේ දවල් හවස නොකඩවා හොරණෑවන් මෙන් ප්‍රචාරය කෙරුණි. ද්‍රවිඩ, මුස්ලිම් ජන මාධ්‍යවල ඒ තරමට ප්‍රචාරයක් නොදිණ. ඒ, එම ජන කොටස් එම  සංකල්පය වැළඳගැනීමට සිංහලයන් තරම් ඇල්මක් නොදැක්වීම නිසාද විය හැකියි.

මෑත කාලවල දකුණේ – කළුතර, මාතර, හම්බන්තොට, කුරුනෑගල, මීගමුව වැනි සිංහලයින් උපරිමව ජීවත්වෙන ප්‍රදේශවල පවා දෙමළ කථා කරන නව ‘ජනපද’/වාසස්ථාන  බිහිවූ අතර පොලිසි/උසාවි වල අවශ්‍ය නම් දෙමලෙන් කටයුතු කිරීමේ අවස්ථා ඒ ජනයාට ලැබුණි. එදා බොරැල්ලේ  වනාතමුල්ල 95% පමණ සිංහල බෞද්ධ වූ නාගරික ගම්මානයකි. අද එහි සිංහල බෞද්ධයන්  50%ක් වත් නැති තරමි. සහශ්‍ර පුර වැනි යෝධ නාගරික ව්‍යාපෘති වල (5,000 එහා ජනයා ජීවත්වෙන)  සෑම විටම වාගේ සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් 1/3 අනුපාතයට බෙදෙන පරිදි ජනයා පදිංචි කරනු ලැබිය.

සෑම රජයේ කාර්යාලයකම දෙමළ කථා කරන නිලධාරින් සිටීම අනිවාර්යය කිරීමෙන් දෙමළ කථා කරන ජනයාට මුළු රට තුලම අපහසුවකින් තොරව සිය කටයුතු කරගෙන යාමට අවස්ථා උදා වූණි.

නමුත් නැගෙනහිර සහ විශේෂයෙන්ම උතුරේ තත්ත්වය මිට වඩා මුළුමනින්ම වෙනස්ය. උතුරට ගිය විට එය ශ්‍රී ලංකාවේ කොටසක් ද කියා සිතෙන තරමට වෙනස්ය. උතුරේ රජයේ කාර්යාලවල සිංහලෙන් කිසිදු  වැඩක් කර ගැනීමට නොහැකි බව උතුරේ වෙසෙන සිංහල වැසියන් (මොවුන් ඉතාම  අල්ප දෙනෙකි) මේ ලියුම්කරුට පවසයි. මේ පිළිබඳව එවකට සන්හිඳියාව භාර ඇමති හට පැවසූ විට ඔහු ඔවුන් මඟ හැර ගිය බව ඔවුහු පවසත්.  

මෙම ලියුම්කරු සමඟ උතුරේ එක් PHI වරයෙක් ඉංග්‍රීසියෙන්  කථා නොකර දෙමලෙන් කථා කරන මෙන් ඉල්විය. ඔහු පිළිබඳව පැමිණිලි කිරීමට මෙම ලියුම්කරුට සිදු විය.

වව්නියාවෙන් උතුරට A9 මාර්ගයේ සවිකර තිබෙන අති දැවැන්ත බිල්බෝඩ් වල සඳහන් වනුයේ දෙමළ (සහ සමහරවිට ඉංග්‍රීසී) භාෂාව පමණි, සිංහල කිසිසේත් නැත. යාපනය දුම්රිය ස්ථානයට කොළඹ සිට නගරාන්ත දුම්රිය සැපත් වූ බව සිංහලෙන් ශබ්ධ විකාශනය නොකෙරිණි (නමුත් කොළඹින් ජාඇලට, බෙලිඅත්තට වේයන්ගොඩට  යන දුම්රිය භාෂා 3න්ම ඒ ගැන කියයි). උතුරේ පාරවල සිංහල නාම පුවරු ඇත්තේ අල්පවය. කඩ, සාප්පු නාමපුවරුවල සිංහල ඇත්තේම නැත. කිසිදා ශ්‍රී ලංකාවේ සිටියා යයි වාර්තා වී නැති දෙමළ  රජවරුන්ගේ පිළිම මෑතකදී යාපනය නගර මධ්‍යයේ ඉදිකර තිබෙනු දක්නට ඇත. යාපනයේ සිංහල මහා විද්‍යාලය යලි ස්ථාපිත කිරීම කෙසේ වෙතත් සන්හිඳියා කාලයේදී මන්නාරමේ තිබු වසර 35ක්  පමණ පැරණි සිංහල පාසැල ද වැසි ගියේය.

ත්‍රිකුණාමලයේ දෙහිවත්තේ සිංහලයන් ගොවිතැන් කල කුඹුරු අක්කර 1,000ක් පමණ ඔවුනට අහිමි විය; ප්‍රබල ද්‍රවිඩ දේශපාලනඥයෙක්ගේ  උවමනාවට එම ඉඩම් එම පලාතට අලුතින් පැමිණ ස්ථාපිත කල ද්‍රවිඩ ජන කොටසකට හිමි විය. එතුමා එම පළාතේ දිසා ලේකම් තුමාට දුන් ‘ඕඩරයෙන්’ මේ දේ වුවා යයි දෙහිවත්ත පන්සලේ විහාරාධිපති හිමියන් මේ ලියුම්කරු සමඟ පැවසුහ. මේවා පිළිබඳව පැවතී රජයනට  කොතෙක් පැමිණිලි කලත් කිසි වැඩක් නොවිය (ඇමතිවරුන් හමුවී පුද්ගලිකව සිංහලයන්ට සිදුවන අසාධාරණකම් ගැන කී විට  ඒවා බැලීමට පැමිණි ඇමැතිවරුද, ඒ පිළිබඳව කම්පා වූ ඇමැතිවරුද  වුහ. නමුත් අවසානයේ කිසිත් සිදු නොවිය).  උතුරේ සහ නැගෙනහිර සිංහල බෞද්ධ පුරාවස්තු භුමි වල හින්දු කෝවිල් අලුතින් ස්ථාපනය විණ. ඉපැරණි ගල් කුළුණුවල (සිංහල රාජධානි යුගයේ)  ත්‍රී ශුල ගසා ඒවා නව හින්දු කෝවිල් ඉදිකිරීමට භාවිත කර ඇත. මන්නාරමේ පැරණි බුදු පිළිමවල සිරස කඩා දමා එම ඉඩමේ දෙමල කෙසෙල් කොටුවක් ඉදිකර තිබුණු බව එක් බෞද්ධ භික්ෂුවක් මේ ලියුම්කරු සමඟ කීය. මේවා සිදුවුයේ දෙමළ පලාත්සභාවක් උතුරේ බිහි කිරීමට ස්තුතිවන්ත වෙන්ටය (යුධ ජයග්‍රහණයෙන් පසුව 2009 – 2011 කාලයේ කල යුතුව තිබුනේ 13වන සංශෝධනය අවලංගු කර පළාත් සභා මුළුමනින්ම අහෝසි කර දැමීමය).

යුද්ධයට ප්‍රථම යාපනයේ සිංහලයන් 50,000ක් පමණ සිට ඇත. අද ඉන් 5%ක් වත් සිටීද? ප්‍රභාකරන් විසින් උතුරෙන් එලවා දමන ලද සිංහලයන්,මුස්ලිමානුවන් නැවතත් එම ප්‍රදේශවලට යාමට ඉතා අශාවෙන් සිටිත්. නමුත් ඔවුන්ව එම ප්‍රදේශවල නැවත පදිංචි කිරීම පිළිබඳව රජයන් සැලකිල්ලක් දැක්වුවේ නැත.

පුත්තලමේ සිටි මුස්ලිම් සරණාගතයන් නැවත උතුරේ (මන්නාරම සිලාවතුරේ) පදිංචි කිරීම හරිය. විල්පත්තුව කැපීම වැරදිය.

වවුනියාව ආශ්‍රිතම වූ සිංහල ගම්මාන හැරුණු කොට වර්තමානයේ උතුරේ සැලකිය යුතු තරම් සිංහල පිරිසක් ජීවත්ව ඉන්නා සිංහල ගම්මාන ඇත්තේ වවුනියාවෙන් නැගෙනහිර දෙසට වූ ගම්මාන 6 – 7ක පමණි. මේවා නම්: වෙහෙරතන්න, නන්දිමිත්‍රගම, නාමල්ගම, බෝගස්වැව, හැළඹවැව, වැලි ඔය, සිංහපුර ආදියයි. මේ ගම්වල උපරිම (සම්පුර්ණ) වශයෙන් සිංහල පවුල් 2,500 – 3,000 පමණ ජීවත්වනු ඇතැයි අනුමාන කල හැක.  මුලතිව් ආශ්‍රිතව පිහිටි කෝකිලායි වල මිගමුව ප්‍රදේශයෙන් පැමිණ ජීවත්වෙන සම්ප්‍රදායික ධීවර කර්මාන්තයේ යෙදෙන සිංහල පවුල් 70ක් පමණ ඇත. 2010 – 2015 රජය මෙම ගම්මාන වල වෙසෙන ඉතා අසරණ, දුක්ඛිත තත්වයේ වූ වැසියන්ගේ සුභ සිද්ධිය උදෙසා වැඩ කරනු ලැබිය.

පසුගිය රජයේ සීමා නිර්ණ කොමිසමේ නිර්දේශ අනුව ඉහත ජේදයෙන් සඳහන් කල උතුරු/නැගෙනහිර සිංහල ගම්මාන වලින් සමහරක්  එම පළාත් වලින් ගලවා උතුරු මැද පළාතට අනුයුක්ත කල යුතුය. මෙයින් වන්නේ උතුරු/නැගෙනහිර සිංහල ජනගහනය තවත් අඩු විමය. වත්මන් රජය මේ මෝඩ නිර්දේශ ක්‍රියාත්මක නොකරනු ඇතැයි උදක්ම පතමු.

දකුණ අද ජනගහනයෙන් පිරි ඉතිරි ගොස්ය. මිනිසුන් පර්චස් 2 ඉඩම්වල පවා ගෙවල් සාදා ගනිති. තදබදය ඒ තරමටම  වැඩිය. අලි-මිනිස් අර්බුදය උච්චම තත්වයට පත්ව ඇත. කැලෑ වලින් පිරී  ජන ශුන්‍ය ප්‍රදේශයක් වූ හම්බන්තොටද (ලෙනාඩ් වුල්ෆ්ගේ අති සුන්දර වනාන්තර ගමක් වූ බැද්දෙගමහි  සිළිඳු, පුන්චි මැණිකා සහ හින්නිහාමි චරිත  මතක්වේ) වරායක්, ගුවන් තොටුපලක්, ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාංගනයක්, සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවක්, සිනමා ගම්මානයක්, තරු 5/4 හෝටල  වැනි දේ බිහිවීම නිසා බෙහෙවින් වෙනස් වී ඇත (මේවා සියල්ල ජාත්‍යාන්තර මට්ටමේ ඒවාය). හම්බන්තොට තව තවත් නාගරීකරණය වෙමින් පවතී. එහි බොහෝ ඉඩම් චීන ආයෝජනයන්  සඳහා වෙන් කර ඇතැයි පැවසේ. ඒ, හම්බන්තොට වරාය වසර 99ට චීනයට බදු දීමේ අමනෝඥ ක්‍රියාව නිසාය (මේ නිසා රටේ ස්වෛය්රීත්වයට සහ භෞමික අඛණ්ඩත්වයටද හානි සිදුවිය හැක).   

රටේ ජනතාවට  ජීවත්වීමට හොඳම ඉඩම් දැන් ඉතිරිව ඇත්තේ උතුරේ සහ නැගෙනහිරය. මෙය මේ රටේ 1/3 ක භුමි භාගයකි. මුහුදු තීරයෙන් 2/3ක්  පමණ වේ. නමුත්, අදත් සිංහල ජාතිකයෙකුට උතුරේ (සහ ඇතැම් නැගෙනහිර) ඉඩම් කොටසක් මිලදී ගැනීමට, බද්දට ගැනීමට, ගොවිපලක් ආරම්භ කිරීමට නොහැකිය/ඉතාම අපහසුය. මේවා මේ රටේ දැවැන්ත, දැවෙන ප්‍රශ්ණය. නමුත් ඒවා ප්‍රශ්ණ නොවන ආකාරයෙන් පෙන්වා රජයන් කටයුතු කරයි. වර්ගවාදී ජාතික ප්‍රතිපත්තියක් අදහන TNA සහ බෙදුම්වාදී ද්‍රවිඩ දේශපාලඥයනට අවශ්‍ය ලෙස උතුරේ කටයුතු සිදුකිරීමට රජයන් ඉඩ දීම නොකළ යුත්තකි.  නියම සන්හිඳියාව වන්නේ රටවැසියෙකුට තමන් කැමති ඕනෑම පලාතක ජීවත්වීමේ අයිතිය හිමිවීමයි. එනම් ද්‍රවිඩ ජාතිකයෙකුට යාපනය අත් හැර වැල්ලවත්තේ පදිංචි වීමට හැකියාවක් ඇති මෙන් ගම්පහ වෙසෙන සිංහලයෙකුට කිලිනොච්චි හි ඉඩමක් මිලදී ගෙන ගෙයක් සදා ගැනීමේ අයිතිය තිබිය යුතුයි. එය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ  14වෙනි වගන්තියෙන් රටවැසියන්ට ලබාදී ඇති අයිතියකි (Freedom of Movement).  

සිංහලයා වඳ වෙන ජාතියක්, සිංහල ක්ෂය වෙන භාෂාවක්?

1982 සංගණනයේ ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහල ප්‍රතිශතය 70% විය. ශ්‍රී ලංකාවේ අදටත් සිංහලයන් 70% සිටිතැයි බොහෝ දෙනා කියත්. නමුත් එය එසේ යයි පිළිගැනීමට තරම් සාක්ෂි තිබේද?

1970 – 1980 ගණන් දක්වා රජයන් ‘පුංචි පවුල රත්තරං’ කියා දැවැන්ත පවුල් සංවිධාන වැඩපිළිවෙලක් ක්‍රියාත්මක කරවිය. වාසේක්තමි ශල්‍යකර්ම කරන පිරිමින්ට මුදලින් ආධාර පිරිනැමුණි. දරු ප්‍රසුත සඳහා රෝහල්ගත වන කාන්තාවන් දරු ප්‍රසුතියෙන් පසු වඳ සැත්කමකට භාජනය කෙරිණි.  ‘පුංචි පවුල රත්තරං’ වැඩපිළිවෙලින් රටේ ජනගහන වැඩිවීම බෙහෙවින් පාලනය කෙරුණි. නමුත් එය මුලිකවම බලපෑවේ සිංහල පවුල් වලට බව කවුරුත් පිළිගන්නා කරුණකි. සිංහලයන්ට සාපේක්ෂව රටේ දෙමළ සහ මුස්‌ලිම් ජනගනයන් ඉතා සීග්‍ර වර්ධනයනට ලක්විය. අදද එය සිදුවෙමින් පවතී.

1970 දශකයේ කොළඹ මහානගර සභා ප්‍රදේශය තුල සිංහල ප්‍රතිශතය 70% වුවත් අද එය 35% – 40%ට පමණ පහත වැටි ඇති බව නොරහසකි. කොළඹ නගරයේ බසයක ගමන් කරන්නෙකුට එය තුල සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් ජනයා සමාන ගණනින් ගමන් කරන බව දක්නට ලැබේ. බොහෝ මහ නගරවල තත්ත්වයද මෙසේය (ගාල්ල, මහනුවර,  නුවර එළිය, බදුල්ල, කෑගල්ල, කුරුනෑගල, මීගමුව වැනි). ශ්‍රී ලංකාව තුල හොරෙන් පැමිණ ජිවත්වන දෙමළ (දකුණු ඉන්දියාවෙන්) සහ මුස්ලිම් (මාලදිවයිනෙන්, පකිස්ථාන් වැනි)  වැසියන් සිටින බව නොරහසකි. මේ අය සංගණන වාර්තා, චන්ද හිමි නාමලේඛන වලට හසු වෙන්නේ නැත. ඔවුන් සැඟවී මෙන් ජීවත් වෙති. ඇතමුන් හොරට පුරවැසිකම් සාදා ගනිති. සිංහලයන් බොහෝ දෙනෙක් තාවකාලිකව (මැද පෙරදිග) හෝ ස්ථිරව මේ රට හැර ගොසිනි. මේ නයින් බලන කල ශ්‍රී ලංකාවේ අද 70%ක් සිංහලයන් සිටිතැයි විශ්වාසකිරීම උගහටය. දැන් මෙහි චීන ජාතිකයන්ද බොහෝය.

සිංහල නම් ගත් ද්‍රවිඩයන් සහ මුස්ලිමානුවන් බොහෝය. විශේෂයෙන්ම 1983 දෙමළ කෝලාහලවලින් පසු සිංහල නමක් දැරීම සිය ජිවිතාරක්ෂාවට සහ රැකියාවක් ලබා ගැනීමට උදවුවනු ඇතැයි බොහෝ ද්‍රවිඩයන් විශ්වාස කළහ.

මේ කරුණු සලකා බැලීමේදී අද ශ්‍රී ලංකාවේ ඇත්තටම  70% සිංහලයන් වාසය කරන්නේ යයි සිතීමට අපහසුය. මෙම ලියුම්කරු විශ්වාස කරන්නේ මේ ප්‍රතිශතය 65% – 70% අතර අගයක් විය යුතු බවයි. කෙනෙක් එය ඊටත් වඩා අඩුයයි කීමට පුළුවන.

ලොව සිංහලයා ජීවත් වන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ පමණය. ඔහුට යාමට වෙන රටක් නැත. ශ්‍රී ලංකාවේ හැර ලොව වෙන කිසිදු රටක සිංහල භාෂාව කථා නොකරයි. දෙමළ, ජාතියක් සහ භාෂාවක් ලෙස පිළිගත් රටවල් ඇත. තමිල්නාඩුවේ (දකුණු ඉන්දියාවේ පමණක්) ද්‍රවිඩයන් කෝටි 7ක් පමණ වෙසෙති; ශ්‍රී ලංකාවේ මුළු ජනගහනයම  කෝටි 2.2ක් පමණි.

ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහලයන් මහ ජාතිය  බව ඇත්තය. නමුත් දකුණු ආසියා කලාපය තුල පවා ඔවුහු සුළු ජාතියක්ය.

(1987දි ඉන්දියාව පැමිණ ශ්‍රී ලංකාවට අහසින් කෑම පාර්සල් අත්හැර ගියහ. ඉන්දියාවට ඉතා බියසුලුවූ රාජ්‍ය නායකකයා  1987දී ඉන්දු – ලංකා ගිවුසුමට පිවිස රටම කාලකන්ණි කල 13 වෙනි සංශෝධනයට එකඟ විය (මුලූ රටම එය එපා කියා උදඝෝශනය කරද්දී/ඇඳිරිය නිතිය දමා සිය ගණන් විරෝධතා කරුවන් මරා දමද්දී). 1991දි එවකට සිටි රාජ්‍ය පාලකයාට ඉන්දියන් හමුදාවනට දින කිහිපයක් ඇතුලත මේ රටින් පිටත් වී යන ලෙසට ඉල්ලීමක්  කිරීමට පිටකොන්දක් තිබුණි).

දකුණු  ඉන්දියාවේ ධනුස්කොඩි සහ ශ්‍රී ලංකාව් රාමේශ්වරන් යා කෙරෙන පාලමක් සැදීමේ ව්‍යාපෘතියක් තිබු බව සැමට මතක ඇත.  එය එසේ වුනානම් දකුණු ඉන්දියානුවන්ට උතුරේ සිය ‘ඥාතීන්’ පාගමනින් පැමිණ ශ්‍රී ලංකාවේදී එකතුවීමට ඉඩ තිබුණි (පාලම කිමි 30ට වඩා දුරෙන් අඩුය). මෙය ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහල ජනගහන ප්‍රතිශතය (%) තවත් පහළ යාමට දොර විවෘත කිරීමකි. ශ්‍රී ලංකාව ගැන විරසක වූ අවස්ථාවක දකුණු ඉන්දියානුවන්ට පාලම දිගේ ‘ආයුධ’ රැගෙන ලක්ෂ ගණනින් දුවවිත් මේ රට ‘ආක්‍රමණය’ කිරීමට වුවද ඉඩ ප්‍රස්ථාව පාලමින් ලැබේ. ආර්ථිකමය පැත්තෙන් – ඉන්දියාවට අපේ අපනයන සහ ඉන්දියාවෙන් අපට ආනයන – භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය, ඉන්දියාවට එන බටහිර සංචාරකයන් සහ වසරකට දැනටමත් ලක්ෂ ගණනක් වූ ශ්‍රී ලංකාවට ඉන්දියාවෙන් සැපැත්වෙන ඉන්දියානු සංචාරකයන් මෙරටට වඩාත්  ආකර්ෂණය කරගැනීමේ හැකියාව වැනි දේ උදෙසා පාලමක වැඩදායි බව කියා නිමකළ නොහැක. පාලමේ භූගෝලීය පිහිටීම- අදාළ වටපිටාවයි ප්‍රශ්ණය (එය උතුරු ඉන්දියාව නොව දකුණු ඉන්දියාව හා සම්බන්ධ වීමට හදන පාලමකි).

උතුරේ සිංහලයන් සහ මුස්ලිමානුවන් වැඩි වශයෙන් පදිංචි වී සිටින්නේ නම් (විශේෂයෙන්ම මන්නාරම, පේදුරු තුඩුව වැනි ප්‍රදේශවල), එය ශ්‍රී ලංකාව භෞමිකව  ආරක්ෂා කිරීම උදෙසා වූ කදිම රක්ෂණයකි.  උතුර රැක ගැනීමට නම් එහි සිංහලයන් සහ මුස්ලිමානුවන් බොහෝ එහි වාසය කල යුතුය. ප්‍රභාකරන් උතුරේ සිටි මුස්ලිමානුවන් ලක්ෂයකට වඩා පිරිසක් දකුණට එලවා දැමුවේ එහෙයිනි.

DS සේනානායකගේ මහඟු ප්‍රඥාව සිහිපත් වේ.

මෙවන් වාතාවරණයක් පවත්නා ශ්‍රී ලංකාවේ, සිංහලයන් ඔවුන්-ඔවුන් කුලල් කා ගැනීම කණගාටුදායකය.  එදාටත් වඩා සිංහලයන් එකිනෙකා අතර පවත්නා නොසරුප් බව අද අධිකය. ද්‍රවිඩයන් සහ මුස්ලිමානුවන් ඔවුන්ගේ ජාතිකයන් සමඟ කුලල් නොකා සමගිව ජීවත් වෙත්. තමන් සුළු ජාතියක් බව වටහාගෙන ඇති ඔවුහු  තමන්ගේ ජාතිය, භාෂාව, ආගම දිවිහිමියෙන් ආරක්ෂා කර ගැනීමට කටයුතු කරත්. තම ජනගහනය කෙසේ හෝ වැඩි කර ගනිති. ඔවුන්ගේ නායකයෝ ඒවාට අනුබල දෙති. සිංහලයෝ එසේ කටයුතු නොකිරීම ඔවුන්ගේ මළගම ඔවුන් විසින්ම කපා ගැනීමකි.

විදේශගතවූ විටද  සිංහලයෝ එම රටවල දී ශ්‍රී ලාංකික ‘ද්‍රවිඩයන් සහ මුස්ලිමානුවන් මෙන් නියම සහෝදරත්වයෙන් (comradeship) යුක්තව කටයුතු නොකරති. ඒ රටවලදී ද ඔවුහු තම සහෝදර සිංහලයා පරයා යාමේ මානසිකත්වයෙන් යුක්තව කටයුතු කරයි.

දකුණේ සියළු දේශපාලන පක්ෂ ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවය ගැන කථා කරති. එසේ නොකළහොත් ඔවුනට බලයට ඒමට බැරියයි ඔවුහු සිතති. මෙය මිත්‍යා සිතිවිල්ලකි.  සිංහල (බෞද්ධයන්) ගැන කථා කිරීමට එකම දේශපාලන පක්ෂයක්වත් නැත. නමුත් ද්‍රවිඩයන් සහ මුස්ලිමානුවන්ගේ අයිතීන් කථා කිරීමට/සටන් කිරීමට බොහෝ පක්ෂ ඇත.

ප්‍රධාන පක්ෂ 3 සුළු ජාතික චන්ද හඹා යති. නමුත් ඔවුනට ඒවා නොලැබෙන බව ඔවුනට නොතේරේ. ඔවුන් ආසන දිනන්නේ දකුණේ සිංහල චන්ද වලිනි. නමුත් ඔවුන් සිංහලයාට ආවේනික වූ ප්‍රශ්ණ ගැන කථා නොකරත්.

සිංහලයා ගැන කථා කිරීම දේශපාලනමය අසම්මතවාදී දෙයක් ලෙස  (politically incorrect) ලෙස රටේ මුල්බැස ඇත. එයද සන්හිඳියාවේ නරක අතුරු පලයකි.

සුළු ජාතින් ගැන කථා කිරීමෙන් මානව හිතවාදී ලේබලය අලවා ගැනීමට හැකිවේයැයි ඔවුන් සිතති. එය මෝස්තරයටද ඉතා හොඳය (fashionable). විදේශ බටහිර රටවල සංචාර, එකී  තානාපති නිවෙස්වල නොනවත්වා පැවැත්වෙන භෝජන සංග්‍රහ, NGO සල්ලි – මේවා ගලා එන්නේ සුළු ජාතික ප්‍රශ්ණ කථා කරන්නන්ටය. සිංහලයාගේ සැබෑ ප්‍රශ්ණ ගැන කථා කරන්නා සිංහල අන්තවාදියෙක් ලෙසට වූ ලේබලයෙන් පිදුම් ලබයි.

සුළු ජාතික ප්‍රශ්ණ තිබේ නම් ඒවා ගැන කථා කල යුතුය. සුළු ජාතීන්ට කිසිසේත් අකටයුතු, අසාධාරනකම් නොකළ යුතුය. නමුත් මහ ජාතියටද ප්‍රශ්ණ ඇති බව රජයන් ධාරණය කර ගත යුතුය. උදා: වතුකරයේ දෙමළ සේවක අයිතින් ගැන, ඔවුන්ගේ ජීවන තත්වයන් නඟා සිටුවීමට රජයන් විශාල වශයෙන් කැපවී වැඩ කරයි. ඒ වෙනුවෙන් අති විශාල මුදලක් දරයි. එය හොඳය. නමුත් වතු වටා ජිවත්වන උඩරට සිංහල ගම්වාසින් ගැන රජයන් එතරම් සැලකිල්ලක් නොදක්වන්නේ ඇයි?  වතු සේවකයන්ගේ අවම වැටුප වැඩි කරද්දී ඒ වතු වටා සිටින ගම්වල වෙසෙන කළු බණ්ඩලා, හීන් මැණිකේලා දවසට එක වේලක් වත් කන්න නොමැති තරම් වූ  දරිද්‍රත්වයෙන් සිටිනවා නේද කියා රජයන් නොසිතයි/බලා නොබලයි. මේ කළු බණ්ඩලා, හීන් මැණිකේලාද වතුවල වැඩට යාමට බොහෝ ආසාවෙන් සිටිත්. නමුත් වතු වෘත්තිය  සමිති ඒවාට විරුද්ධය. සුද්දන් වතු බිහි කලේ කළු බණ්ඩලා, හීන් මැණිකලාගේ මුතුන් මිත්තන්ගේ ඉඩම් බලයෙන් පවරා ගෙන බව දැන් කාටත් අමතකය.

තම අයිතීන්, තම ජාතිය/ආගම ගැන කථා කිරීමට සිංහලයෝ මැලි බවක් පෙන්වයි.  බොහෝ අය එසේ කිරීමට බයය. සිංහල, බෞද්ධ  අයිතීන් ගැන කථා කිරීම අද තහනම් වචන බවට පත්වී  ඇද්ද? පුදුමාකාර ලෙස, සිංහල, බෞද්ධකම ගැන කථා කල අයට විරුද්ධව නිති මඟින් කටයුතු කිරීමට බලධාරීන් උත්සහ කර ඇත. මෙය අධිරාජ්‍යවාදී යුගයේවත් නොසිදුවූ දෙයකි. මෙය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්තාවේ  14වෙනි වගන්තියෙන් ලබාදෙන භාෂමය නිදහසට (Freedom of Speech) පටහැනිය. ධර්මපාලතුමා ඇතිතරම් මෙරට පාලනය කල  බ්‍රිතාන්‍යයනට බැන්නේය. ඔවුහු ඔහුගේ කට වැහිමට නොගියහ.

නමුත්, ද්‍රවිඩ බසින් අන්තවාදී කරුණු කියනා අය ශ්‍රී ලංකාව තුල නියාමනයකට බඳුන් නොවෙනා සේය.

කොරෝනාවට පෙර කාලයේ සවස් භාගයේ මේ රටේ මත්පැන් බිම ශාලා මත්ලොලින්ගෙන් අතුරු සිදුරු නැතිව පිරි තිබුණු බව ඒ පිළිබඳව දන්නා අයට මතක ඇත. මේ අයගෙන් බහුතරය – 80%ට  වඩා වුයේ සිංහලයන්ය. මේ රටේ වැඩිපුරම මිනීමැරුම්/අපරාධ  සිදුවන්නේ සිංහලයන් – සිංහලයන් අතරය. වැඩියෙන්ම මත් ද්‍රව්‍ය, මත් කුඩු පානයට ඇබ්බැහි වී ඇත්තේ සිංහලයෝය. නමුත් එම ජාවාරම් වැඩිපුරම කරන්නේ අන්‍ය ජාතිකයෝය. මේ රටේ සිරකරුවන්ගෙන් වැඩි දෙනා සිංහලයෝය. එම ප්‍රතිශතය 70%ට වඩා බොහෝ වැඩිය.

සිංහලයා ක්‍රමයෙන් වඳවී යන ජාතියක් බවත් සිංහල භාෂාව ක්ෂය වෙන භාෂාවක් බවත් රහසක් නොවේ. මහනගරවල දැනටමත් සිංහල ජන සංඛ්‍යාව සිග්‍රව අඩුව ඇත. මේවා ක්‍රමානුකුලව පළාත්, නගර, ප්‍රාදේශීය සභා ප්‍රදේශවලද සිදුවනු ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවෙන් සිංහලයා සදහටම වඳවී නොයනු ඇත. නමුත්, ශ්‍රී ලංකාව තුල සිංහලයා සුළු ජාතිකයෙක් ලෙස යම් දවසක ජිවත්වීමට බොහෝ සෙයින් ඉඩ ඇත (35% -45% ක පමණ ලෙස). එදාට මෙය කියවන ඔබ – අප, වර්තමාන බොහෝ දරුවන්, දිවි මඟ හැර ගොසිනි.   

තවත් සිද්ධාන්ත 2ක් (මේ දෙකම සිංහලයාට අසුභය):

(1) මෑතක සිට රුවන්ඩාව පාලනය කරන්නේ ටුට්සින්ය (ඔවුන් ඉතා හොඳින් රට පාලනය කරත්). ඔවුන් ජනගහනයෙන් 9% – 14% පමණ වේ. මහ ජාතිය හුටුන්ය. ඔවුන් ජනගහනයෙන් 86% – 91% පමණ වේ. එන්න එන්නම අසාර්ථක රාජ්‍යක් බවට පත්වන ශ්‍රී ලංකාවද නුදුරේදී ‘ටුට්සි රාජ්‍යක්’ වීමද විය හැක.

(2) ශ්‍රී ලංකාව කෙරෙහි වූ චීන බලපෑම අති දැවැන්තය. මේ යන ආකාරයට ගියහොත් ඉදිරි වසර 30 ඇතුලත  මේ රටේ මුළු ජනගහනයෙන් අඩුම තරමින් 10%ක් වත් චීන ජනගහනය වීමට බොහෝ සෙයින් ඉඩ ඇත.  වසර 50කදි ,100දි?

සිංහල ජාතිකාණුරාග ගීත, සිංහල නැටුම් ආදිය

 ‘මේ සිංහල අපගේ රටයි’, ‘හෙළ ජාතික අභිමානේ’, ‘සිංහල ජය ගීත හඬට’, ‘තුන් සින්හලයම නෑදෑයෝ’ – මෙවා එදා ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලියේ සහ රූපවාහිනියේ රැව් පිළිරැව්  දුන් ගීතයි. හැදෙන ළමුන්, යෞවනයන් නිතර මුමුණනු ලැබු ගීතයි.  අද වැඩිහිටියන් එදා පාසැල් යන අවධියේ ප්‍රසංග වලදී අභිමානයෙන් හඬ දී ගැයූ ගීතයි. මේවා ඉතා මනහර ගීතය. නමුත්, අද මේවා අහනවත් නොලැබේ, නැත්නම් ප්‍රචාරය කරන්නේ ඉතා අඩුවෙනි. අහක දමා ඇති මෙවන් සිංහල ජාතිකාණුරාග ගීත ගණනාවකි.

‘පිට දීප දේශ ජයගත්තා ආදී සිංහලුන්’ ගීතය බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී සමයේ පවා ගුවන් විදුලියේ වාදනය වූ බවත් අද එය ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලියේ වාදනය නොවන බවත් මිතුරෙක් මා සමඟ පැවැසීය. එහි සත්‍ය අසත්‍ය භාවය මා නොදනිමි.

මේවා ප්‍රචාරය කිරීමට බියවී ඇත්තේ බොහෝදුරට බෙදුම්වාදී අදහස් දරන මන්ත්‍රීන් විසින් කරන පැමිණිලි නිසාය. දෙමළ රුපවාහිනි/ගුවන් විදුලි නාලිකා වල විකාශනය වන සිංදු වැඩසටහන් පිළිබඳව දැඩි නියාමනයක් පවතී දැයි නොදනිමි. ද්‍රවිඩ/මුස්ලිම් බෙදුම්වාදී/අන්තවාදී ප්‍රකාශ ගැන ඒ පිළිබඳව දන්නා සිංහලයෝ පැමිණිලි නොකරති; මෙය වැරදිය.

අද සෑම දෙනාම වාගේ අගය කරන්නේ බටහිර හෝ ඉන්දියන් (හින්දි/දෙමළ) තනු අනුව නිපැයෙන සිංහල ගීත බව පෙනී යයි.  ශ්‍රී ලංකාවටම උරුමවූ සංගීතයෙන් ගී ගැයූ සුනිල් ශාන්තයන්, අයිවෝ ඩෙනිස්ගේ  ගීත අද මුළුමනින්ම අමතක වී ගොසිනි. ඒවා අතිශය රසබර, මනා පදවැල් වලින් හෙබී ගීතය.

අරක්කු/බියර්, වයින්  වැනි මත්පැන් නිතර බොමින් (ගැහැණු/පිරිමි), කුකුල්/ඌරු මස් කමින්,  බයිලා/හිප්හොප් ගායන තාල වලට නටමින් ඉතා සැහැල්ලුවෙන් සිටිනා ජාතියක් ලෙසටයි සිංහලයන් දැන් බොහෝ දුරට පෙනෙන්නේ. ඉතා නැතත් සැහැල්ලුවෙන් සිටියාට කමක් නැත, තමනට ආවේනික වූ ප්‍රශ්නවලදී බුද්ධිමත්ව/ශිෂ්ටසම්පන්න ලෙස නැගී සිටිය යුතුය. රටේ වර්තමානය ගැන පමණක් නොව අනාගතය ගැනද සිතිය යුතුය.

අප විසින් කලයුතු ‘සටන්’ අප ප්‍රවේශමින් තෝරා බේරා ගත යුතුය. බොහෝ විට සිදු වෙන්නේ අනවශ්‍ය ‘සටන්’ තෝරා ගැනීමත් අත්‍යාවශ්‍ය ‘සටන්’ මඟ හැර යාමට සැලැස්විමත්ය. එයට හේතුව ප්‍රශ්නයන් දෙස අප මතුපිටින් පමණක් බැලීමයි (සමහරවිට ආත්මාර්ථකාමිවද). ගැඹුරටම ගොස් විශ්ලේෂණය කර බැලීමක් අපි නොකරමු. ඒ නිසා බුද්ධි වර්ධනයක්ද සිදු නොවේ.

මෙය අපේ එදිනෙදා ජිවිතයටද අදාළ වෙන උවදෙසකි.

උවමනාවට වඩා සන්තුෂ්ටිය සෙවීමට යාම නිසා අප සෞඛ්යම වශයෙන්ද  දුර්වල වී සිටිමු. බොහෝ දෙනෙක් මැදිවිය ලඟාවිමට පෙර නිදන්ගත ලෙඩවලට ගොදුරු වී ගොසිනි.   

අවුරුදු 70ට ප්‍රථම ශ්‍රී ලාංකිකයා (සිංහලයා ඇතුලුවේ) මිය පරලොව ගොසිනි (කොරෝනා පැමිණීමට පෙර).

අද ශ්‍රී ලංකා ‘ටික් ටොක්හි’ මුලිකවම ඇත්තේ නුතන තරුණියන්ගේ විකාර නැටීම්ය.  වෙනත් රටවල අය  ධනාත්මක, අගයක් ඇති ටික් ටොක් නිර්මාණ ඉදිරිපත් කරත්. අපේ ධන්නෝ බුදුන්ගේ වැනි මහාර්ග සිංහල ගීත රැප් නොකරන මෙන් අපට මේ අයගෙන් බැගෑපත්ව ඉල්ලා සිටීමට සිදුවී ඇත. අපේ පාරම්පරික නැටුම් කළාවටද කණ කොක් හඬ ඇසෙනු ඇති බවක් පෙනේ.  ඒවාද අංග රචනයෙන්, ඇඳුම් වලින් (අඩ නිරුවත් වාගේ) දැන් සංකර බවක් දක්වයි. සමහර උඩරට නැටුම් ශිල්ප/ශිල්පියෝ වේදිකාවේදී දෙතොල් සිප ගැනීමට ඉතා ආසන්න වූ නැටුම් දර්ශන ඉදිරිපත් කරත්.  මේවා අපේ සම්ප්‍රදායික සිංහල බෞද්ධ නැටුමට අකැපය. අපේ  පහත රට නැටුම් කළාව ආරක්ෂා කර ගැනීමට ක්‍රම වේදයක් නොමැති බවද පෙනේ.

අවසානය

ජාතියක් වශයෙන් සිංහලයනට ඔවුන් ඉදිරියේ ඇත්තේ මහා ප්‍රශ්ණ/අභියෝග ගණනාවකි. සිංහලයාට සිය  ජාතිය රැක ගෙන, අපේ අයිතීන්/සම්පත් ක්ෂය වීමට නොදී; සුළු ජාතින්ද  සතුටින් සිටින, සුළු ජාතීනට  අසාධාරණ/අවඩැන් සිදු නොවෙන,  රටේ සියළු දෙනාටම වාසනාව, සෞභාග්‍යය උදාවන පින්බර  ශ්‍රී ලංකාවක් ගොඩ නගා ගැනීමට පුළුවන.  සැහැල්ලුවද භුක්ති විඳිමින්,  බුද්ධිමත්ව, නැණවත්ව, අවධානශිලිව සියළු දෙනා ජිවත් විය යුතුය. නැත්නම් වෙන්නේ අප සියළු දෙනාගේම අනාගතය තව තවත් අඳුරු වි යාමකි.     

මෙම ලියුම්කරු ඕස්ත්‍රේලියාවේ ‘සිටි ෆර්ස්ට්’ නීතීඥ ආයතනයේ ප්‍රධානතම  බැරිස්ටර් සහ සොලිසිටර් වශයෙන් බොහෝ කාලයක් සේවය කළේය (zx102@bigpond.com)

චානක බණ්ඩාරගේ

මහාවංශය බොරු බව ප්‍රභාකරන් සෑම විටම කීය. මහාවංශය සම්බන්ධව  ඔහු තුල තිබුනේ තදබල තරහකි. LTTE න්‍යායාචාර්ය ඇන්ටන් බාලසිංහම් මහාවංශය බොරු බවට දැඩිව මත පල කළේය. ඔවුන් නික්ම ගිය පසු අද  TNA වැනි සහ වෙනත් ඊලාම්වාදී ද්‍රවිඩ සංවිධාන මේ අදහස තවදුරටත් ප්‍රවර්ධනය කරත්. විජයට පෙර මේ රටේ රාවණ නමැති බලගතු රජකෙනක් සිටි බවත් රාවණ දෙමළ බවත් ඔවුහු පවසත්. මේ රටේ සිංහලට වඩා වූ දෙමළ උරුමයක් ඇති බව සනාථ කරනු වස් එළාර, චෝල, පාන්ඩ්ය රාජධානි ගැනද  ඔවූහු කථා කරත් (මේ ‘රජවරු’ දකුණු ඉන්දියාවෙන් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි ආක්‍රමනිකයෝයි. වීර සිංහලයෝ ඔවුන්ව පරාජය කර, ඔවුන් ආ රටටම නැවත පලවා හැරීමට සමත් වුහ).

දැනට වසර 20 පමණ සිට රාවණයෙක් ශ්‍රී ලංකාවේ සිටි බවට සිංහලයෝද පිළිගැනීමට පෙලභීම කනගාටුවට කරුණකි. කිසියම් රුපවාහිනි නාලිකාවක් හෝ දෙකක් මේ මතය ප්‍රවර්ධනයේහි  ලා ඇප කැපව වැඩ කල බව දන්නෝ දනිති. ඒ ගැන දැනුදු විවිධ වාර්තා, වාණිජ සහ ප්‍රබන්ධනාත්මක කථා, චිත්‍රපට ඔවුහු නොකඩවා ප්‍රචාරය කරත්. අද රාවණ ‘ව්‍යාපාරයක්’ බවට ද පත්ව ඇත.

ඉතා පැහැදිලි වූ අපේ ප්‍රෞඩ ඉතිහාසය අප විසින්ම අද  ප්‍රශ්ණයට ලක්කරගෙන සිටිමු. සිංහලයා ඇරඹුණේ විජයගෙන් නොව රාවණ හෝ ඊටත් කලින් සිටි බලංගොඩ මානවක පරපුරෙන්ය වැනි ප්‍රශ්න අද නව පරම්පරාවන්හි මනසට ඉතා  සුක්ෂම ලෙස ඇතුල් කර ඇත (නමුත් මහාවංශය සහ පුරාණ ශිලා ලිපි සනිටුහන් කරන්නේ සිංහලයාගේ ආරම්භය විජයාගමනය බවයි).

මේ ප්‍රශ්නය නිසා වර්තමාන ළමා, යෞවන පරපුර වික්ෂිප්තවී සිටිති. ඇතැම් වැඩිමහලුන්ද අතරමං වී ඇති බව පෙනේ. තමන් කවුරුන්දැයි තමන් නොදන්නා තත්වයකට සිංහලයා අද පත්වෙමින් පවතී.

වසර 2,000ට වඩා පැරණි මහාවංශය (ඊට කලින්වූ දීපවංශය සහ පසුව පල කල චුලවංශය ද, වෙනත් පාලි පොත්පත්ද) අප කවුරන්ද කියා අපට මැනවින්, පැහදිලිව පෙන්වා දෙයි.  වසර ගණනාවක් අප සහ මුළු ලොවම පිළිගත් ඉතා පැහැදිලි, ව්‍යක්ත, සරල ඉතිහාසයකි එය.

ශ්‍රී ලංකාවට තරම් පැහැදිලි, නිරවුල්, ලේඛනගත ඉතිහාසයක් වෙනත් කිසිදු රටකට නොමැති බව ලොව පුරා පිළිගැනීමක් තිබුණි. අවුරුදු 2,000ක් දුර දිවයන ලේඛනගත ඉතිහාසයක් තිබීම ගැන අප ආඩම්බර විය යුතුය.

ඉතා මෑතක සිට අවාසනාවකට මෙතරම් අධික කාලයක් අප විශ්වාස කල එම නොකැළැල්, පිරිසිඳු මාහවංශය දක්වන ඉතිහාසය  අත්හැර බෙදුම්වාදීන් සැදු මඩ ගොහොරුවක අප ගිලි නැසෙන්නට යන බව පෙනේ.

රාවණයෙක් ශ්‍රී ලංකාවේ සිටි බවට කිසිදු පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂියක් නැත. නුතන පුරාවිද්‍යාඥයන් යයි කියා ගන්නා ඇතැම් අය වරින් වර ඉදිරිපත් කරන බොහෝ සාක්ෂි වැරදි බව හෙළිවී හමාරය. රාවණ රුවක් ඇල්ල දිය ඇල්ල මතින් දිස්වන බවට බොරුවක් මේ මෑතකදී ප්‍රචාරය කිරීමට උත්සහා කලත් එය සාර්ථක නොවිය.

නමුත්, මුළු රටම රාවණයෙක් භෞතිකව මේ රටේ සිටි බවට පිළිගන්නා තැනට අද පත්ව ඇත. එය බොහෝ දුරට  හුදු රුපවාහිනි නාලිකා කිහිපයක ප්‍රයත්නයන්හි සාර්ථක ප්‍රතිපලය. ‘විව්ස්’ ලබා ගැනීමට ඕනෑම දෙයක් පාහේ පල කිරීමට සැදී පැහැදී සිටින සමාජ මාද්‍යවේදී රැල්ලක්, විශේෂයෙන්ම යු ටියුබ් වාදීන්, මෙරට සිටී. ඔවුන් සමහරෙක්ද ඉතිහාසය විකෘති කිරීමේ මෙම කර්තව්‍යට දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව උරදී සිටී.

රාවණයෙක් සිටි බවත්, ඔහු සිංහල (හෝ හෙළ) නොව ද්‍රවිඩ බව බෙදුම්වාදීන් පෙන්වා දෙති. ප්‍රභාකරන් කීවේද මේ හා සමාන දෙයකි.  මිහිඳු හිමි ශ්‍රී ලංකාවට බුදු දහම ගෙන ඒමට පෙර  ශ්‍රී ලංකාවේ බුදු දහම තිබු බව ඔවුහු කියති. ශ්‍රී ලංකාවේ දෙමල බෞද්ධයන් සිටි බවත් උතුරේ සහ උතුර මැද බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන ඔවුන්ගේ නිර්මාණ විය හැකි  බවත් ඔවුහු කියති. ඇතැම් බෙදුම්වාදීන් දේවානම් පියතිස්ස ‘දේවානම් පියතිස්සම්’ යනුවෙන් උච්චාරණය කරති; එතුමා දකුණු ඉන්දියානුවෙකු යයි කියති.

රාවණ පිලිබඳ දෙමළ මතය ඉතා සාර්ථක ලෙස දැන් ජාත්‍යාන්තරයේ  පතුරුවා ඇත. පත්වූ රජයන් මේ වැරදි ප්‍රකාශ නිවැරදි කිරීමට කටයුතු කලේ නැත.   මෝඩයන් මෙන් මේ කියන සැම දෙයම පිළිගැනීමට  සිංහල අප සැදී පැහැදී සිටිනා සේය.

රාවණ යනු ඉන්දියාවේ ප්‍රබන්ධනාත්මක ග්‍රන්ථයක් වන මහාභාරතයේ එන චරිතයක් පමණි (fictional character). එම ග්‍රන්ථයේ කර්තෘ ව්‍යාසාය. එම පොතේ එන පරිදි රාවණට ඔලු 10කි. ඉන්දියාවේ හින්ඳුන් අතරද  රාමායනය පිළිගන්නේ සමහරෙක් පමණි. එය ඒ තරමටම වූ ප්‍රබන්ධයකි.

රාමායනයට (මහාභාරතය) අනුව අති පිරිසිඳු කුළ කතක් වූ සිතාගේ සැමියා රාමයි.  රාවණගෙන් බේරුණු සීතාට තම පාරිශුද්ධ භාවය ඔප්පු කරන්නැයි රාම කරන අභියෝගයේදී ඇය ගින්දරට පැන රාම වෙනුවෙන් සිය ජීවිතය පුදයි. ඉන්දියාවේ සමහර හින්දුන් රාමව දේවත්වයෙන් අදහත්. සිතාද එම  දහම අනුව දෙවගනකි. ඒ නිසා ඇතැම් හින්දු ඉන්දියානුවන් රාවණ චරිතයද විශ්වාස කරත්. නමුත් මේ මෑතක් වෙන තෙක්ම ශ්‍රී ලංකාවේ අප රාවණ චරිතය සත්‍ය චරිතයක් ලෙස විශ්වාස කලේ නැත. අප (සිංහලුන්) රාවණ චරිතය විශ්වාස කරන්නේ නම් සිතා සහ රාම චරිතයන්ද විශ්වාස කල යුතු නොවේද? එවැන්නක් මේ තාක් කල් සිදුවී නැත.

ශ්‍රී ලංකාවේ රාවණ රුප වල ඔලු 10ක් ප්‍රදර්ශනය නොකරයි. ඒ මන්ද?  රාවණ සත්‍ය චරිතයක් ලෙස හුවා දැක්වීමටය.

වසර දහස් ගණනක් මේ රටේ සියළු වැසියන් විශ්වාස කල ඉතිහාසය වනුයේ රාවණ යන රජෙක් මේ රටේ ජීවමානව නොසිටී බවයි. පසුගිය සියවසේ බිහිවූ කිසිදු ඉතිහාස පොතක්  (ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය පිලිබඳව ස්වාධීන මතයක් දැරූ ඉංග්‍රීසි අධිරාජ්‍යවාදී යුගයේ බිහිවූ පොත්වල පවා) රාවණ කියා රජෙක් සැබවින්ම  ශ්‍රී ලංකාවේ සිටි බැව් නොකියයි. නමුත් දැන් අප රටවාසිහු රාවණ විශ්වාස කිරීමට පටන් ගෙන ඇත. මෙය අප සිංහල  ජාතියේ මළගම සනිටුහන් කරගැනීමකි.

ප්‍රභාකරන්ට අවශ්‍ය වුයේ නිරවුල් ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාසය (එය සිංහලයාගේ ඉතිහාසයයි) අවුල් කිරීමය. රාවණ තමන්ගේ එකෙක් යයි ශ්‍රී ලාංකික ඇතැම් ද්‍රවිඩයන් දැන් පවසන්නේ ඒ බැවිනි.

රාවණ රජු සත්‍යයක් නම්, සිංහලයාට වඩා වැඩි අයිතියක් ද්‍රවිඩයනට ශ්‍රී ලංකාව පිළිබඳව ඇතැයි යන ඉල්ලුමක් ද්‍රවිඩයනට කල හැක. ද්‍රවිඩයන් සිංහලුන්ට කලින් මේ රටේ වාසය කළේය යන මතය මුල්බැස ගතහොත් ද්‍රවිඩයනට යම් දවසක  ජාත්‍යාන්තර නිතිය අනුව (Customary International Law) උතුරු නැගෙනහිර පමණක් නොව මුළු ශ්‍රී ලංකාවේම අයිතිය උදෙසා ඉල්ලීමක් කල හැකි වනු ඇත. මේ පදනම මත – එනම්, හුදු ජාත්‍යාන්තරමය   පිළිගැනිම මත, ලොව නව රටවල් බොහෝ ගණනක් බිහිවී තිබේ (කොසවෝ, දකුණු සුඩානය, නැගෙනහිර ටිමෝර්, දකුණු ඕසිටියා සහ අබ්කාසියා වැනි).

රාවණ චරිතය ඇතැම් රුපවාහිනි නාලිකා සහ සමාජ ජාලා පුම්බන්නේ ඒ අරමුණින්ද  විය හැක. ඉදිරියේදී  බෙදුම්වාදීන් ජාත්‍යාන්තරය හමුවේ උතුරු නැගෙනහිරට වෙනම රාජ්‍යයක් අනිවාර්යයෙන්ම ඉල්ලනු ඇත. දැනුදු TNA මන්ත්‍රීන් ශ්‍රී ලංකාව තුල එකක් කියා ජෙනිවා ගොස් තව එකක් කියති. පළාත් සභා මැතිවරණය පැවැත්වන තෙක් විග්නේශ්වරන් කල් මරමින් සිටී. අභිමානවත්, ප්‍රෞඩ සිංහල බෞද්ධ ශිෂ්ටාරයට, සිංහල උරුමයට පහර ගැසිමට සහ කිසිදා නොතිබුණු ස්ථිරසාර දෙමළ අධිරාජ්‍යයක් මෙරට තිබුනා කියා පෙන්වීමට විග්නේශ්වරන් වැන්නන් රාවණ සංකල්පය යොදා ගනිත්.

විග්නේශ්වරන් සහ සමහර TNA මන්ත්‍රීන් සහ ඔවුනට හිතෛය්ෂී ඉතිහාසඥයන් තර්ක කරන්නේ රාවණ දෙමළ නම් එවක (මිට වසර 5,000ට පෙර) මෙරට සිටි ජනතාවද දෙමළ බවයි. කුවේණි දෙමළ හෝ අඩු තරමින් දෙමළ මුසු බව ඔවුන් කියන්නේ එහෙයිනි (තමනට කිසිදු දෙමළ සම්භවයක් නැති බව  ආදිවාසීහු තරයේ කියා සිටිති. ඔවුන් කියන්නේ ඔවුන් හෙළයන් බවත්, විජයාගමනයෙන් සිංහලයන් සමඟ මුසුවූ බවත්ය).

සිංහලයින් බිහිවීමට පෙර (විජයාගමනයට පෙර) මුළු රටම දෙමළ වූ බව අන්තවාදී ද්‍රවිඩයෝ කියති. රාවණ ඔවුනට තිබෙන ප්‍රධානතම තුරුම්පුවකි.

මෙම ඊනියා රාවණ රාජධානිය සම්ප්‍රප්ලාපයක් යයි කියා එක හෙලාම ප්‍රතික්ෂේප කරනු වෙනුවට රාවණයෙක් ශ්‍රී ලංකාවේ ඇත්තටම සිටියේය, ඔහු ද්‍රවිඩ නොව සිංහලයෙක්ය  (හෙළ)  යන මතය ඉදිර්පත්කරමින් අප මත  ගැටුමකට උවමනාවෙන්ම  මැදිවීමු.  මෙය අනුවණ ක්‍රියාවකි. බෙදුම්වාදීන් කැපු වලේ වැටෙන්නට යාමකි.

අප රාවණ පිලිගන්නේනම් අපට මහාවංශය පිළිගත නොහැක. 

අප රාවණ පිලිගන්නේනම් එය විජයාගමනය, මහින්දාගමණය සමඟ ඍජු ගැටීමක් ඇති කරන බව අප පිළිගත යුතුයි.

රාවණ පිළිබඳව වූ මත ගැටුමේදී ද්‍රවිඩ මතය අභිබවා සිංහල මතය දිනීම ඉතා උගහටය. මෙයට මුලිකම හේතුව කලින් සඳහන් කලාක් මෙන් රාවණ චරිතය නිර්මාණය කර තිබෙන්නේ ඉන්දියාවේ රචිත හින්දු මහාභාරතයයි, එහි රාවණ හින්දු භක්තිකයෙක් බව පැහැදිලිවම දක්වයි. ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින හින්දු භක්තිකයෝ ද්‍රවිඩයෝයි.

අපට තිබෙන බුද්ධිමත්ම විසඳුම නම් ප්‍රමාදවී හෝ මේ අවස්ථාවේ රාවණ යනු මිත්‍යාවක් බව ප්‍රාකාශ කර වසර දෙදහසකට අධික කාලයක් තිස්සේ අප රට පිළිගත් (අප දෙමවිපියන්/මුතුන් මිත්තන් පිළිගත්, ගුරුවරුන් ඉගැන්වූ), ඒ මහාවංශ ඉතිහාසය පමණක් සත්‍ය බව ලොවට දැන්වීමයි. රාවණ යනු හුදු ග්‍රන්ථයක එන චරිතයක් නිසා එය අපට (සිංහල බෞද්ධයනට) ඉතා පහසුවෙන් බැහැර කල හැක – ලොවට යථාර්ථය පැහැදිලි කර දිය හැක. මෙරට ද්‍රවිඩ හින්දු භක්තිකයන්ට අවශ්‍ය නම් රාවණ පිළිගැනීමට, ඇදහීමට සියළු අයිතිය තිබේ.

ලොව පිළිගත් විකිපීඩියා වෙබ් අඩවිය මෑතකදී සඳහනක් යොමු කර ඇත්තේ ලොව මෙතෙක් සිටි භක්තිවන්තම ශිව භක්තිකයා ශ්‍රී ලංකාවේ රාවණ රජු කියායි (එනම්, රාවණ ද්‍රවිඩයෙක් බවයි). රාවණ විෂ්ණු දෙවියන්ගේ දොරටුපාලකයා බවද විකිපීඩියා සඳහන් කරයි. BBC, World History Encyclopedia, Oxford Dictionery ද මේ මතම දැන් දරත්.

ශ්‍රී ලංකා සංචාරක මණ්ඩලය සිය  ශ්‍රී ලංකාව ප්‍රවර්ධන කරන වෙබ් අඩවියක (sri lanka.travel) දක්වනුයේ ‘හින්දු කථා විශ්වාස කරන්නේ නම් රාවණ ශ්‍රී  ලංකාවේ රජ කල රජෙක් බවයි’.

විදෙස් සංචාරකයන් සඳහා රාවණ ප්‍රවර්ධනය කිරීමේ වරදක් නැත – රාවණ යනු මහාභාරතයේ එන ප්‍රභන්ධනාත්මක චරිතයක් ලෙස.

ශ්‍රී ලංකාව තුල රාවණ හා බැඳුනු ආගමික ස්ථාන සියල්ල ද්‍රවිඩ සිද්ධස්ථානය – කෝවිල්ය: තිරු කොනේස්වරම් (ත්‍රිකුණාමලය), ගයත්‍රී පීඩම් (නුවර එලිය), මුනිශ්වරම් (හලාවත). ඔවුහු රාවණ වෙනුවෙන් වාර්ෂිකව  විවිධ ආගමික පුද සත්කාර පවත්වත්. රාවණගේ වාහනයේ කොටස් බණ්ඩාරවෙල හින්දු කෝවිලක ඇතැයි යන කතාවක් ප්‍රචාරය වේ. රාවණ ඇදහීම දකුණු ඉන්දියාවේ දෙමළ වැසියන් අතරද ඉතා ප්‍රචලිතය.

රාවණ දෙමළ රජෙක් නම්, ඔහු සිංහල රජෙක්ද විය නොහැක.

රාවණ ද්‍රවිඩයෙක් ලෙසට ද්‍රවිඩයනට ඉතා පහසුවෙන් ජාත්‍යාන්තරයේ ඔප්පු කල හැක. ඔවුන්ගේ තර්කය වඩා බලවත් බව පෙනේ.

රාවණ සිංහල යයි (හෝ හෙළ) කියා අප රට තුල සනාථ කරගත්තත් (සිංහලයන් අතර), ජාත්‍යාන්තරව එසේ කිරීමට අපට ඇති  ඉඩ ප්‍රස්තාව අඩුය.

සිංහලයන් කුමක් කීවත් ජාත්‍යාන්තරය එය නොපිලිගනු ඇත. ද්‍රවිඩ මතය දැනටමත් පිළිගෙන ඇත.

බෙදුම්වාදීන් මෙවන් මතවාදයක් තීව්‍ර කරන්නේ රට බෙදා ඊළමක් උතුරු නැගෙනහිර පිහිටුවීමේ ඔවුනගේ ඒකායන අධිෂ්ඨානය කෙසේ හෝ  ඉෂ්ට කර ගැනීම සඳහාය. ඇමරිකාවේ කොන්ග්‍රසය ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු නැගෙනහිර පාරම්පරික ද්‍රවිඩ වාසභූමි ප්‍රදේශ වශයෙන් පසුගියදා යෝජනා සම්මත කර තිබුණු බවට වාර්තා පල වුණි. මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ බොරිස් ජොන්සන්ද මේ හා සමාන වූ මතයක සිටින බව පෙනේ. කොරෝනාවලින් පසුව  බෙදුම්වාදීන් සිය සටන් තීව්‍ර කරනු නොඅනුමානය.

මෙලෙස ඉතිහාසය දැනුවත්ව විකෘති කිරීම නිසා (දේශීයව සහ විදේශීයව) සිදුවී තිබෙන්නේ  සිංහලයාගේ  ප්‍රාරම්භය පිළිබඳව නුතන පරපුරේ (ශිෂ්‍ය, යෞවන)  මනස ව්‍යාකුලත්වයට  පත් වීමයි. 

අපේ ඉතිහාසය අවුල් ජාලයක් බවට පත් කර රට වැසියන් තුල මෙන්ම ජාත්‍යාන්තරය තුලද ඒ  මතය ඒත්තු ගැන්වීම බෙදුම්වාදීන් සහ ඔවුනගේ හිතෛය්ශී ඉතිහාසඥයන් සමත් වී ඇත. සත්‍ය පෙන්වාදීමට උත්සාහ කරන සිංහල දේශප්‍රේමීන්ට ඔවුහු පහර ගසති.

ඉහතින් දැක්වූ පරිදි, සිංහල අපගේ මෝඩකම් නිසා පිටස්තර දියුණු ලෝකයද රාවණ සත්‍ය වශයෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේ සිටි දෙමළ රජ කෙනෙක් ලෙස සැලකීමට දැන් පටන් ගෙන ඇත.

රාවණට ආවේනික වූ පරපුරක්ද දැන් නිර්මාණය කර ඇත (මව, පියා,සහෝදර සහෝදරියන් ආදී).  වසර 20 ක් බඳු වූ ඉතා කෙටි කාලයක් තුල හින්දු ග්‍රන්ථයක ප්‍රබන්ධනාත්මක චරිතයක් වූ රාවණ සත්‍ය ප්‍රාණිය චරිතයක් බවට පත් කිරීමට අපද බෙදුම් වාදීන්ට උදව් වී ඇත්තෙමු.  

රාවණ සංකල්පය  ඒමට පෙර, වසර 2,000ක් පමණ පෙර කාලයක සිට ඉතාම මෑතක් වනතුරු මෙරට පැවතී පිළිගනිම වුයේ විජයාගමනයට පෙර යක්ෂ, නාග, දේව ගෝත්‍රික වාසින් ලංකාවේ ජිවත්වු අතර මේ ‘හෙළ’ වාසින්, විජයගේ (සිංහබාහුගේ පුත්) ‘සිංහ’ පරපුර  සමඟ මුසු වීමෙන් ‘සිංහළ’ ජාතියේ ප්‍රාරම්භය  ඇති වු බවයි (සිංහ + හෙළ =  සිංහල) (සමහරෙක් කියනුයේ කුවේනියගේ දරු දෙදෙනාගෙන් ආදිවාසී (වැදී) පරපුර ඇරඹි බවයි).

වෙනත් සමහර ඉතිහාසය විකෘති කිරීම්:

දේශප්‍රේමී යයි කියාගන්නා ඇතැම් නුතන ඉතිහාසඥයන් පවසනුයේ (මේ සමහරක් අප පාසැල් ළමුන් ඉගෙන ගන්නා ඉතිහාස පොත් වල, වසර 6  – 12 පමණ දක්වා, උගන්වන කරුණුය!):

• වසර 49,000 කටත් පෙර ශ්‍රී ලංකාවේ කළුතරට ආසන්නව ඉතා සාරවත් වී වගාවන් පැවතුනි

• වසර 13,000 කටත් පෙර හෝර්ටන් තැන්නේ මිනිසුන් බාර්ලි සහ ඕට්ස් වගා කළහ

• වසර 4,400 කටත් පෙර ශ්‍රී ලංකාවේ මිනිසුන් වාත්තු යකඩ නිෂ්පාදනය කළෝය (ලෝකයේ යකඩ නිපදවූ ප්‍රථම මිනිසුන්!)

• ආදී ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහයන් සැරිසරමින් සිටියහ

• කුවේණිගේ යක්ෂ ජනයාට දෙමළ මිශ්‍රණයක් තිබුණි

• ශ්‍රී ලංකාවේ දෙමළ බෞද්ධයන් සිටියහ

• බුදු දහම මෙරට මුල්බැසගත් අවධියේ අනුරාධපුර නගරය සහ ඒ අවට බ්‍රාහ්මණ ජන කණ්ඩායම් වාසය කල අතර  ඔවුහු දෙමළ හින්දු භක්තිකයෝ වුහ

• මිට වසර 125,000ට පෙර යාලට අප්‍රිකාවේ සිට හෝමෝ සපියෙන්වරු  ගොඩ බැස්හ, බලංගොඩ මානවකයා ඔවුන්ගෙන් පැවතෙන්නෙකි

• හෝමෝ සපියෙන්වරු  සමඟ වෙළඳාම සඳහා දෙමළ ජාතික වෙළෙන්දන් ශ්‍රී ලංකාවට නිතර ආ ගියහ (වර්ෂ 125,000 සිට?!.)

• ශ්‍රී ලංකාව භෞතිකව ඉන්දියාවෙන් වෙන් වූයේ ඉතා මෑතකදීය  – මීට වසර 7,000 කට පෙර

• ඉන්දියාවේ කේරල ජනතාව ශ්‍රී ලංකාවට සංක්‍රමණය වි එයින් ශ්‍රී ලංකාවේ ජනගහනය වර්ධනය විය (සිංහලයෝ කේරලයන්ගෙන් පැවතෙන්නෝය වැනි මතයක්)

• ඓතිහාසික සිගිරිය කාශ්‍යප රජුගේ නොව රාවණ රජුගේ නිර්මාණයකි   

ඔවුනගේ මේ මෑතක සොයාගැනීම් වලට පුරාවිද්‍යාත්මක කැනීම් මඟින් ලබා ගත් සාක්ෂි ඇතැයි ඔවුහු කියති. පුද්ගලික රුපවාහිනි/ගුවන් විදුලි නාලිකා සහ සමාජ ජාල මඟින් පමණක් කරන එවන් ප්‍රකාශ පමණක් මදිය. ඒවා ලොව පිළිගත් ඉතිහාස ග්‍රන්ථ/සඟරාවල පල කර ජාත්‍යාන්තර අනුග්‍රහය ලබා ගත යුතුය (peer review). එවැන්නක් සිදුවී නොමැත.

අප දන්නා තරමින් ශ්‍රී ලංකාවේ පුරාවස්තු දෙපාර්තමේන්තුව ද මේ නව සොයාගැනීම් අනුමත කර නොමැත (පුරාවිද්‍යා කොමසාරිස්තුමා රාවණ සංකල්පය ප්‍රතික්ෂේප කර තිබුණි). 

අපේ ඉතිහාස ශිෂ්‍යයින් එක්සත් ජනපදය, එක්සත් රාජධානිය, ඕස්ට්‍රේලියාව, චීනය, ජපානය, ඉන්දියාව වැනි රටවලට ගොස් මේ නව සොයාගැනීම් ගැන සැල කිරීමේදී ඔවුනට උභතෝකෝටික ප්‍රශ්ණ වලට මුහුණ දීමට සිදුවනු ඇත. අපි බොහෝ ක්‍ෂේත්‍රයන්හි පුරෝගාමීන් බව අපේ සිසුහු කියනු ඇත. නමුත්, ඒ නව සොයාගැනීම් සඳහා අවශ්‍ය ජාත්‍යන්තරමය පිළිගැනීම් අප ලබා ගෙන නැත්නම්, ඒවා අප රටට පමණක් සීමා වූ සොයා ගැනීම් වනු ඇත. විදේශයන්හිදී තමන් වැරදි බව ඔවුනට වැටහෙනු ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය නිරපරාදේ ඉතා ව්‍යාකුල දෙයක් බවට පත්වෙනු ඇත.

ලෝක ප්‍රජාව විසින් නව සොයාගැනීම් පිලිගැනිම ඉතා අවශ්‍යය.  පුරාවිද්‍යාවේදී එය අනිවාර්යම වූ අංගයකි (නැවතත්, peer review).  

මහාචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන,  මහාචාර්ය සද්ධාමංගල කරුණාරත්න, ආචාර්ය පුංච් බණ්ඩා සන්නස්ගල, ආචාර්ය රෝලන්ඩ් සිල්වා වැන්නන් කටයුතු කලේ ඒ අයුරිනි.

ලොව පැරණිතම පෞරාණික ශිෂ්ඨාචාරය නම් මීට වසර 5,000 කට පමණ පෙර පැවති ඉන්දු නිම්නයයි.  ලොව පිළිගත් ඉතිහාස ග්‍රන්ථ අනුව ලොව සහල් වී වගාව ආරම්භ වූයේ මීට වසර 8,000 කට පමණ පෙර චීනයේ යැංග්සි ගංගා ද්‍රෝණියේය.  ලොව පිළිගත් ඉතිහාස ග්‍රන්ථ අනුව බාර්ලි සහ තිරිඟු වගා මුලින්ම ආරම්භ වුයේ මීට වසර 10,000 කට පමණ පෙර වර්තමාන ඊශ්‍රායලයේය. වාත්තු යකඩ මුලින්ම නිෂ්පාදනය කරන ලද්දේ මීට වසර 3,500 කට පමණ පෙර චීනයේ ය.  ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහයන් වාසය කල බවට ලෝක  ඉතිහාසඥයන් පිලිගන්නේ නැත.  

හික්කඩුවේ ශ්‍රී සුමංගල, මිගෙට්ටුවත්තේ ගුණානන්ද, අනගාරික ධර්මපාල, වලිසිංහ හරිස්චන්ද්‍ර, පියදාස සිරිසේන, එස් මහින්ද, ගුණපාල මලලසේකර, මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ, මහාචාර්ය එදිරිවීර සරත්චන්ද්‍ර වැනි ශ්‍රේෂ්ඨ ජාතික විරුවන් (හිමි වරුන් අඩංගුය) අපේ ඉතිහාසය – මහාවංශ ඉතිහාසය සුරක්ෂා කිරීමට ඇප කැපව ක්‍රියා කළහ.

සිංහලයන් වශයෙන් අපට උරුමයක් වූ අනන්‍යතාවය ලබා දුන්නේ මෙම ප්‍රෞඩ ඉතිහාසයයි.

මෙම ලිපිය අවසන් කිරීමට අනගාරික ධර්මපාල තුමා විසින් 17/2/1923 දින සිංහල බෞද්ධයා පත්‍රයේ පල කල ලිපියක සඳහන් කරන ලද මෙම වදන් යොදා ගනිමි (‘ධර්මපාල ලිපි’, ආචාර්ය ආනන්ද ගුරුගේ, සංස්කෘතික කටයුතු සහ ප්‍රවෘත්ති අමාත්‍යාංශය, කොළඹ 7, 1991. 61/62 පිටු):

ආදී සිංහලයෝ දමදිව වංග දේශයේ ලාටරට සිංහපුරෙන් විජය  කුමාරයාත් සමඟ පළමුවෙන් ලංකාවේ තම්මැන්නා අඩවියට මිට වර්ෂ දෙදාස් හාරසිය හැටකට ප්‍රථම පැමිනියෝයි සිංහල මහාවංශය නම් ඉතිහාසික ග්‍රන්ථයේ සඳහන් කර තිබේ. ……….. ආදී සිංහලයන්ගේ හටගැන්ම දැනගැනීමට මහාවංශය, දීපවංශය, සමන්ත පාසාදිකාව, මහාවංශටිකාව, සිංහල මහා අර්ථකථාව යන නමින් තිබෙන පාලි ග්‍රන්ථ කියවිය යුතයි……… සම්පුර්ණ රුහුණු, මායා, පිහිටි යන ත්‍රීසින්හලය කිසි පරදේශික ජාතියක් විසින් ආඥාචක්‍රය පැවැත්වුයේ නැත. දුටුගැමුණු රජ කාලයේ රජරට පමණක් දෙමලුන්ට යටත්ව තිබුනේය. කාලිංග, මාඝ යුධ සෙනාධිපථීන් ලංකාවට පැමිණ කලක් සිංහලයන්ට හිරිහැර කල නමුත් ලංකාව හස්තප්‍රාප්ත කර ගත්තේ නැත”.

මෙම ලියුම්කරු ජාත්‍යාන්තර නීතිඥවරයෙකි (zx102@bigpond.com).

Courtesy The Island

Leader of the House and Foreign Minister Dinesh Gunawardena yesterday said that there were reports that a large number of persons believed to have gone missing during the war were living abroad under different names.

They had left the country through unconventional channels during the last phase of the conflict and immediately after that, the Minister told The Island.

We have reports to prove that hundreds of persons said to have gone missing are in fact living abroad. Their names are on the lists of persons who allegedly disappeared. We have asked for information from the countries that harbour them as refugees and asylum seekers but not all the countries are liable to furnish us with their details. Only the countries that have entered into mutual agreements covering the particular subject with Sri Lanka could legally provide us with those details.

We cannot demand such information. In the meantime the names of those who fled the country are on the lists of missing persons. Making use of those lists some anti-Sri Lankan forces including so-called non-profits working on human rights and related matters continue to raise that issue in international forums. But the truth is those said to have disappeared are now living in the very same countries.”

The Foreign Minister said that the government was strengthening relations with other nations as per the mandate given by the people. We hope that we can convince the international bodies that these allegations against us are not true,” Minister Gunawardena said.

Gunawardena said that the government had already offered to give the families of the disappeared Certificates of Absence” so that they could get some compensation. But this has been rejected by the families who insist that the government must investigate and tell them where their relations are and whether they are dead or alive.

Minister Gunawardena said that it was not possible to trace the missing and the government could not consider them dead and give the next of kin their death certificates. He said that there had been instances of persons reportedly missing from 1988, returning home in recent years. What would have happened if we had issued their death certificates,” the minister queried.

By Dr. Parakrama Waidyanatha Courtesy The Island

The government has, at last, yielded to the unceasing demand of farmers for chemical fertilisers over the last several months, by its recent gazette notification, although it claims that its policy on organic agriculture remains unchanged! The farmers should, however, be elated and this is reminiscent of what happened nearly a century ago when British farmers did the reverse, shifting from organic to chemical farming! Sir John Russell (1942), a famous British soil scientist, in an article referring to transition from organic to conventional farming then, states that: It is difficult for us in this distance in time to recapture the feelings with which the farmers received the information that a powder made in a factory and applied out of a bag at the rate of only a few hundred weights per acre could possibly act as well as farmyard manure put on the land as dressings of tons”!

Regrettably, the government totally ignored the view of the majority of scientists and academics that shifting totally to organic farming within a season is impossible, and that it should be attempted gradually. In fact, the President failed to consult the Department of Agriculture and other crop research institutes before rushing into the decision, vehemently supported by a few, including a medical doctor, who appears to be the chief advisor on the matter.

However, this advisor’s knowledge in agriculture is evidently scanty, as per his utterances, but he has been deceiving the masses, too, with numerous unsubstantiated claims, via mass media. Interestingly, his claims, one after the other, have been brilliantly and comprehensively debunked by a qualified and well-informed scientist in a video now doing the rounds, via YouTube, which everyone interested in the matter should watch!

No country has been able to totally shift to organic farming from conventional or chemical farming to date! Only 1.5 percent of total farmed land is subjected to organic farming of which 66 percent is pasture, only the balance being crop. And although returning to organic farming, which was abandoned at the beginning of the 20th century, commenced about six decades ago, only 16 countries have hitherto exceeded 10 percent in organic farming! It is expanding at a meagre rate of two percent per annum.

It would appear that Basil Rajapaksa, the new Minister of Finance is the prime mover in the policy change! Under his hand by a Gazette Notification dated 31st July 2021, under the Import and Exports Act No.1 of 1969, permission has been granted theoretically for the importation of virtually all chemical fertilisers, but under import control licenses. However, the government has vehemently claimed that there is no shift in its organic agriculture policy!

The notification, too, is confusing! It states that it has been published in order to regulate the importation of chelated minerals and micronutrients which were previously banned”. Chelation here implies encircling of a metal nutrient by a large organic molecule. That way the metal molecules are protected from certain adverse soil reactions which reduce the availability of the micronutrient to the crop. However, apart from micronutrients chelated or otherwise, there is a provision in the gazette notification, as stated below, for the import of the following, as well under license.

Mineral or chemical fertilisers, phosphatic; superphosphates or other

Mineral chemical fertilisers potassic

Mineral chemical fertilisers containing the above two fertilising elements

Mineral or chemical fertilisers containing the three fertiliser elements nitrogen, phosphorus and potassium

Other”

The above implies that virtually all chemical fertilisers could be theoretically imported!

The crux of the matter is how the licenses would be given? Would it be to all regular fertiliser importers or a few henchmen of the powers that be!

Although the chemical ban has been in place since April this year, farmers suffered immensely last Yala season. Some predictions made by experts of the Institute of Agriculture and others, if the policy of organic farming were to continue, reveal a profitability of paddy farming and rice consumption to decrease by 32.7 percent and 26.7 percent respectively or imports to increase by Rs 10 billion. Similarly, a reduction in tea productivity and loss of foreign export earnings by Rs 85 billion per annum and a decline in coconut yields by Rs 18 billion per annum are predicted. Further, the decline in productivity of field crops such as vegetables are predicted to be large. More specifically, a reduction in GDP by 2.65 percent owing to a 20 percent yield loss in crop agriculture sectors is predicted. Overall, the economic growth will be retarded with adverse implication on employment, rural economic activity, food security, poverty and vulnerabilities. Let us hope that sanity will prevail and the government will implement a realistic fertiliser policy.

The reason for the shift to organic agriculture is the myth that agrochemicals are the cause of non-communicable diseases, especially the chronic kidney disease of Rajarata. It is now established with substantial evidence that the cause is hard water in conjunction with fluoride present in many wells in Rajarata, especially on high ground. Apparently, there are some 176,000 such wells. A study by none other than the Coordinator of work on the kidney disease in the Health Ministry, Dr. Asanga Ranasinghe and others published in 2019 (BMC Nephropathy Vol 20) reveals clearly that with people learning that the disease is caused by bad water and consequently refraining from drinking such water, from about 2016, has resulted in a substantial decrease in patient numbers. Regrettably, the Health Ministry or Department has not made a firm pronouncement on this finding to date. The consequence has been that the Ministers of Health, Agriculture, many others and even the President continue to blame agrochemicals as the causal agent for the kidney disease! There has been no evidence at all to implicate causation of any non-communicable diseases by agrochemicals.

By Toby Antony Express News Service Courtesy The New Indian Express

The NIA has found that the conspiracy to smuggle drugs and weapons from Pakistan using fishing vessels started in the second half of 2020.

KOCHI: The National Investigation Agency (NIA) probing the seizure of five AK-47 rifles and `3,000-crore worth of heroin from a Sri Lanka boat off the Kerala coast on March 25 has found that a Pakistan national was the main handler of the smugglers. Similarly, two residents of Chennai allegedly have associations with members of Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE).

The NIA got these details while questioning Suresh Raj, aka Chinna Suresh, 39, and Soundarajan, aka Soundar, 21, in the past 13 days. Both were first arrested by Tamil Nadu Q Branch. Later, following a directive of the NIA court, they were brought to Kochi and their arrests recorded in the NIA case. 

Both have revealed their incriminating role and their associations with foreign handlers including a suspect in Pakistan. The Pakistan national had supplied a large quantity of heroin, arms and ammunition. The NIA has identified the person and the operation of the gang that smuggles drugs and arms on fishing vessels. They also have given information about their mode of communication, which is mostly social media platforms. The accused used multiple mobile phones, SIM cards and social media accounts for secret communication with their associates abroad,” a source said.

The NIA has found that the conspiracy to smuggle drugs and weapons from Pakistan using fishing vessels started in the second half of 2020. Both also have links with members of the proscribed LTTE. Suresh is a Sri Lankan national who had been staying illegally in India for the past several years without any visa or passport. He managed to obtain a PAN card, Aadhaar card, driving licence, voter ID card and passport of India using forged documents. He was arrested by the Q Branch from Angamaly last month,” the source said.

CASE HISTORY

The Narcotics Control Bureau (NCB) arrested six Sri Lankan nationals on March 25 after a boat, ‘Ravihansi’, was intercepted by the coast guard off the Kerala coast. The NCB seized 300kg of cocaine, five AK-47 rifles and 1,000 9mm bullets from the boat. The NCB referred the probe into the seizure of the rifles and ammunition to the NIA, which subsequently found the boat was owned by Sri Lankan citizen Loku Yaddehige Nishantha.

Courtesy The Daily Mirror

Some Christian preachers are misleading their followers requesting them not to get the COVID-19 vaccine, saying the Bible had forbidden taking such vaccines, Sri Lanka National Christian Conference (SLNCC) said yesterday.

President of Sri Lanka National Christian Conference Bishop Janaka Kumaratunga told Daily Mirror that many preachers had been asking the people who attend their prayer sessions to resist vaccines.many who come up with this false advice are individual preachers rather than those who belong to religious denominations,” he said.

Do not get deceived by false interpreters of the Bible. Christians should not hesitate to get the vaccine,” he added. (Yohan Perera)

We had initially used the logo of the National Christian Council of Sri Lanka with this story but after being informed by the Council that they had no association with this story, it has been removed. We regret the error.

Courtesy Adaderana

The National Investigation Agency (NIA) of India conducted searches at multiple locations in Tamil Nadu and Kerala, in the Vizhinjam arms recovery case, where heroin and arms were seized from six Sri Lankan nationals in March this year.

NIA teams conducted searches at seven locations, spread across Chennai and Tiruvallur districts in Tamil Nadu, and Ernakulam district in Kerala, at the premises of the accused and suspects involved in the trafficking of arms, ammunition and narcotics from Iran and Pakistan to Sri Lanka.

The case was originally registered by the Vizhinjam police against six Sri Lankan nationals following their arrest and the seizure of 300 kg of heroin, 5 AK-47 guns and 1,000 live rounds from their boat by the Indian Coast Guard during patrolling, off the Vizhinjam coast in the Arabian sea on March 18, 2021.

The NIA took over the investigation and arrested two more accused persons, Suresh and Soundarajan, on August 2, 2021.

During the searches, various incriminating documents, including books relating to the proscribed terrorist organisation Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE), seven digital devices including mobile phones, SIM cards and tablets were seized, the agency said in a statement.

Source: The Hindu

Courtesy Adaderana

The Ministry of Finance has issued a statement today, reiterating that a new special commodity levy was NOT imposed on several food items through the Gazette Extraordinary issued on August 11.

Clarifying media reports, the finance ministry said the gazette notification only extended the validity period of the existing special commodity levy previously imposed on several food items including dried fish, sprats and salt.

The finance ministry explained that the gazette notification published on February 11, 2021, which extended the validity period of special commodity levy on imported sprats and dried fish by 06 months, was scheduled to expire on August 11. Accordingly, the new Gazette Extraordinary extended this validity period, with no tax revision, the statement read further.

Meanwhile, the gazette notifications related to special commodity levy on butter, mathe seeds, Kurakkan flour, mustard seeds and salt were scheduled to expire on September 30, 2021. Thereby, a similar extension was applied to these food items through the new communiqué, without imposing a new tax, the finance ministry added.

Courtesy Adaderana

Sri Lanka has registered 160 more COVID-19 related fatalities confirmed by the Director-General of Health Services on Friday (August 14).

This marks the sixth consecutive day that the daily count of COVID-19 deaths surpassed 100.

The new development has pushed the official death toll from the virus outbreak in Sri Lanka to 5,935.

According to the data released by the Department of Government Information, the latest victims include 87 males and 73 females.

One among the victims is aged below 30 years while 35 of them are aged between 30-59 years and 124 others are aged 60 and above.