By Rohana R. Wasala

As evident in the social media, His Eminence Archbishop Malcom Cardinal Ranjit is taking heavy flak from certain quarters for urging the authorities to bring to justice the culprits behind the suicide bomb attacks on three churches and four hotels on Easter Sunday last year on the basis of the findings of the presidential commission, which is about to close its proceedings. It is not clear whether the critics are supporters or opponents of the Government or of the Opposition, but they are definitely not lovers of the country/nation. The criticism of the Cardinal is no doubt politically motivated, though he himself is absolutely above partisan politics. He is being an ideal Shepherd not only for his Flock, but also for all Sri Lankans, in both spiritual and secular (mundane) senses; he is performing this role most sincerely, with the greatest courage, and ascetic selflessness, without expecting any personal reward. It is with some reluctance and hesitation that I am broaching this subject because I don’t want to even remotely link his name to mundane politics. Globally, the Cardinal is a great asset for our crisis-ridden country. 

In response to Opposition queries regarding the progress of the presidential probe into the Easter Sunday (April 21, 2019) suicide bombings, the newly appointed Minister of Public Security, Rear Admiral (Retd) Dr Sarath Weerasekera, told parliament (December 5) that 257 persons (suspected of involvement) have been remanded and that 86 are being held under detention orders, and that he was going to meet with the Attorney General on Monday (December 7) to talk about expediting legal proceedings on the basis of the commission’s findings. The government has indicated that the presidential commission will finalise its work soon. The minister’s statement came amidst exchanges between Opposition and Government benchers centering on certain misgivings previously expressed by His Eminence Malcolm Cardinal Ranjit about the imminent winding up of the presidential commission of inquiry and the followup process.  Asked about the same subject by the media the next day (December 6), Minister Weerasekera said that he could understand the prelate’s concerns, and that although the Cardinal didn’t know about it, almost 90% of what should be done through the government has already been done by the police: 37 have been charged with manslaughter and others with aiding and abetting terrorism.     

The 2019 April 21 Easter Sunday suicide bomb attacks were a bolt from the blue. The bombers targeted three Catholic/Christian churches situated in Colombo, Negambo and Batticaloa and four hotels, three of them luxury class hotels in Colombo and another hotel at Dehiwala, near the zoo. An eighth bomber blew himself up in a residential part of Dematagoda.  These near simultaneous coordinated attacks by Islamist terrorists left at least 277 dead including the eight bombers and more than 500 injured according to different but generally compatible media accounts. The dead and injured men, women and children in the church attacks had been participating in Sunday mass. Among hotel attacks casualties, there were 38 foreigners.  It has now been revealed that there had been a plan to attack the Kandy Esala perahera as the next target, but that plan was not carried out. The attacks were absolutely unprovoked and pointless from the point of view of the normal civilized world. 

Of course, the eight bombers and the individuals who sponsored them wouldn’t have looked at the bombings that negative way. The choice of targets, including the Kandy Esala Perahera that they were planning to attack but later spared, suggests that they were aiming to destabilise Sri Lanka both internally and externally. Isolating Catholic/Christian churches and tourist hotels for the attack was most probably meant to create as powerful an adverse impression as possible among nations across the world about the country that justifies foreign intervention in its domestic affairs; had a few Buddhist temples been targeted instead, the international impact would not have been so much. Hollow expressions of solidarity trumpeted from an unexpected direction  with what looked like a gush of indecent haste, even before the reverberations of the bombings had properly died down, did little to allay the public’s growing suspicions of a foreign conspiracy behind the attacks. (Incidentally, the Cardinal mentioned the apparent possibility of such a conspiracy, earlier than most speakers.) In fact, SLMC MP Rauff Hakeem revealed to the Presidential Commission of Inquiry on Easter Sunday Attacks, in camera, what he knew about alleged foreign involvement in the heinous crime; former president and SLFP MP Sirisena who appeared before the same commission also said that a foreign power was involved, though he did not name it.  

The bombers and their sponsors must have been quite clear about their respective aims. For the terror sponsors the whole operation must have been nothing but a political project for destabilizing Sri Lanka. For the eight suicide attackers, it was purely a pious religious mission with a direct heavenly reward and the additional advantage of serving the cause they believed in by instilling fear into infidels (that is, all non-Muslims including atheists, agnostics and others like people of no religion), as an internet post by an ex-Muslim argued (an argument that the majority of ordinary Sri Lankans are sure to dismiss as false).    

Testifying before the presidential commission of inquiry former Eastern province Governor M.L.A.M. Hizbullah said, according to the media (November 27), that he hoped to open the Batticaloa University after talks with the government when the corona spread crisis is over. He claimed that he built it to teach the poor children of the Eastern province and that, when completed, it will be the biggest university in Asia; it had been planned to be built on 100 acres of land. He had received, it was reported, some 3.6 billion rupees in funds from donors in Saudi Arabia. No doubt, after what transpired at the presidential inquiry that cast doubt on the sincerity of Hizbullah et al, his nonchalance shocked and dismayed most of us, because it gave rise to fears among the concerned public that the unlawfully established Sharia college project will go ahead, without related issues being settled beforehand. 

Islamic instruction conducted by fundamentalists even in the Islamic ‘madrasas’ in the 95% Muslim Pakistan has been found to be problematic. About a year and a half ago the Pakistan government under PM Imran Khan moved to take over some 30,000 madrasas across the country with a view to ‘mainstreaming’ them, in response to international pressure following many complaints that they radicalised the youngsters. Islamic terror attacks carried out in India and Afghanistan were blamed on young Pakistanis who had learned in these madrasas. If that is the situation in the religiously near homogeneous Pakistan (pop. 212 m), is it unnatural for the much smaller, multi-religious Sri Lanka (pop. hardly 22 m) to be concerned about a Sharia University on its territory, that too potentially the biggest one in Asia?

Hakeem falsely complained to an Indian newspaper that Muslims faced communally institigated retaliatory violence  after the Easter attacks. He was basing himself on reports of a few incidents in some unrelated places far from where the bombings took place.  Muslims and other religionists and their shops and houses were indiscriminately targeted in these instances allegedly caused by paid agents provocateurs who were strangers to the area, employed by supporters of the yahapalana regime of the time, as rumoured; these incidents are described in the Wikipedia (obviously, as fed in by an anti-Buddhist editor) as ”anti-Muslim riots in retaliation to the bombings that were organized by the Sri Lankan Buddhist Extremist Group on Vesak Day…” (Actually, the monks of the BBS which is meant here played a big role in the rescue operations after the blasts, including cleaning the bomb-destroyed church premises and organizing blood donations; some blood donors had to be turned away when enough blood had been collected. (Lay) Buddhists, let alone Buddhist monks, never indulge in violence, except under extreme provocation; they are least likely to do that on the day of Vesak, the holiest day in the Buddhist calendar.) The outside world doesn’t know that members of Buddhist rights organizations like the BBS that are trying to articulate the legitimate concerns that Buddhists (the majority of the Sinhalese) have, some issues even threatening their very survival, are almost totally denied the most vital of human rights, the freedom of expression, in the local mainstream media just as in the foreign media, but are subjected to constant misinformation. The general media image of these Buddhist monk activists as terrorist hooligans is not shared by ordinary traditional Muslims.  

Returning to the main subject of this piece, it is inconceivable how the Sharia and the madrasas problem could be effectively addressed without the cooperation of mainstream Muslims who form 9.7% of the population. But such cooperation cannot be expected from the likes of Hizbullah and Hakeem. Not long before the Easter Sunday attacks Hizbullah was reported as warning that young Muslims in the eastern province might take up arms unless their grievances were answered (by the then government). What these grievances were only he knew. But before the time he was thus falsely complaining, there were internecine clashes among Muslims in the area, between jihadists and traditionalists, which resulted in murderous violence and property destruction by the extremists. The travails of the persecuted traditional Muslims did not seem to move Hizbullah to identify with them or speak up on their behalf. Some of these persecuted Muslims made secret contact with the monks of the BBS in Colombo to plead with them to intervene by persuading the political and civil authorities to give them relief, and these poor Muslim victims even provided the monks with documentary evidence of what they were undergoing in the east at the hands of extremists.

In the aftermath of the Easter attacks, the victim Catholics were wisely and ably restrained by the Cardinal from thoughts of committing any retaliatory violence against ordinary Muslims. He rose to the occasion, as a beacon hope, a symbol of compassion, forgiveness, and forbearance, and a great provider of emotional comfort for all Sri Lankans at that moment of universal sorrow and shock. This gesture resonated well with the characteristic patience and resilience of the generally Buddhist culture-influenced Sri Lankan populace. 

Apropos criticisms of the Cardinal over remarks he made about the progress of the Easter Sunday attacks probe, this is not the first time that the prelate has articulated such sentiments regarding the performance of politicians whether they happen to be in the government or in the  opposition, without himself playing politics. He always expresses his opinions candidly, without any malice or bias towards anyone. He says that though the church has forgiven the attackers, their sponsors must still be brought to justice, as the BBC once reported. At an audience he gave to SJB MP Kavinda Jayawardane of the Opposition who called on him on December 3, Cardinal Ranjit expressed his sincere hope and adamant demand that the findings of the presidential inquiry be not swept under the carpet under any circumstances or be subjected to any kind of political horse trading; he also wanted the real movers and shakers behind the Easter bombing savagery be firmly dealt with according to the law. To emphasize his point he added that if the present government fails to mete out justice to the victims by punishing those responsible, then the job will have to be given another group of people who can do it. This was clearly a bit of exaggeration meant to stress his point. The Cardinal’s comments implied, however, that he has not lost his trust  in the assurances already given by the president that justice will be done under his watch. 

People who believed that the Cardinal is universally admired, as he should be, for all that he is doing for the country and for the ideals that he is bravely standing up for, they were in for a rude shock. Hizbullah’s oddly defiant, affected cool that smacked of calculated dissembling (at the presidential commission) went almost unnoticed and hardly commented on, whereas the sincere, well meant remarks made by the Cardinal about the apparent tardiness of the progress of the presidential inquiry caused a flurry of adverse reactions in the media. Funnily enough, he has been described as guilty of ‘hate speech’ for saying what he said! he’s also been accused of advocating the overthrow the government by talking about handing over the business of punishing the persons involved in organizing the terror attacks to another party even though he is only the leader of a religious minority as alleged.

I find such attacks on the Cardinal simply outrageous, indecent, and unacceptable. We know Sri Lanka has a history of appointing commissions of inquiry as a strategy to consign vital problems to oblivion. It is not wrong to invoke that reality at the present time when we have enough reason to believe that there’s going to be a change in that unhallowed tradition, particularly, under our new president. The Cardinal has been for years stressing the need to preserve the benignly dominant Buddhist cultural identity and heritage of Sri Lanka and striving to unite people following different religions as children of Mother Lanka into a peaceful, harmonious and virtuous society. He is often seen participating in Buddhist events as an honoured guest. It is not difficult to understand that his unconventional behaviour does not go down well with at least some conservative Catholics. Perhaps, his severest critics are Catholics who are upset at what they probably dislike as his too accommodating attitude towards Buddhism and Buddhist monks. Buddhists have no reason to attack him when he is seen to be giving just a timely fillip to boost the confidence of the authorities who are set to move in the right direction under arguably the least realpolitik-driven executive we have got since independence. 

I would like to wind up with this tentative proposal, respectfully offered, for the attention of HE the President: What about inviting representatives of the clergy of the three minority religions – they should be of the same stature as the Nayake monks within their respective hierarchies – to be participating guest members of the Buddhist Advisory Council that the president consults every month?  The possible advantages of such a move are self-evident. 

Thalif Deen Courtesy The Daily News

United Nations Security Council (UNSC)

Will four strong contenders for permanent seats in the UN Security Council (UNSC) – Germany, India, Japan and Brazil—help break the monopoly now being held by the big five, namely the US, UK, France, China and Russia?

But if they do eventually succeed in their attempts—after more than 20 years of foot-dragging — they have to put up with what is best described as second-class citizenship”, because the five, veto-wielding permanent members (P5) have given no indications that any new comers to their ranks will be offered veto powers.

Still, African leaders have long insisted they will not accept any permanent memberships in the UNSC, the only UN body with powers to declare war and peace, without veto powers.

And rightly so, because it entrenches political discrimination at the highest levels in a world body which preaches the virtues of equality to the outside world but refuses to practice it in its own backyard.

Speaking on behalf of the 54-member African Union, and addressing a General Assembly debate back in November 2018, the representative of Sierra Leone made it unequivocally clear Africa demands no less than two permanent seats, including the veto power, if it remains, and five non permanent seats”.

But that position has not changed—and the deadlock over the reform of the UNSC continues—and perhaps will continue during the rest of the lifetime of the 75-year-old United Nations.

With the appointment of two new envoys — Ambassador Joanna Wronecka of Poland and Ambassador Alya Ahmed Saif Al-Thani of Qatar as co-chairs– there is a renewed attempt to resume the stalled Intergovernmental Negotiations on UNSC reforms.

In an interview with IPS, Ambassador Anwarul K. Chowdhury, a former President of the Security Council (March 2000 and June 2001) held out a bleak prospect: As a pragmatic, realistic UN watcher and practitioner for nearly 50 years, I believe the painstaking efforts for the SC reform has no prospect for a meaningful achievement and the status quo ante is doomed to continue”.

Asked if the current attempt is just another exercise in political futility, he said any worthwhile initiative to revive the repeatedly stalled efforts for the Security Council reform” generally creates a nice feel-good ambience full of expectation, full of hope of the otherwise most-attainable success, full of preparations to finally breaking the deadlock.

Such an ambience was perceived in every such occasion of resumption, but unfortunately it ended in coming to a grinding halt with the formal closer of that exercise, said Chowdhury, who was Permanent Representative Bangladesh to the UN (1996-2001) and UN Under-Secretary-General (2002-2007).

However, in the true UN tradition, he pointed out, the agenda-item stays on and every President of the General Assembly (PGA) hopes against hope of a breakthrough.

In fact, resuming that multi-stalled effort for a quarter of a century has given subsequent PGAs a sense of glory and an aura of leadership – and also, many of us a feeling of déjà vu.

Excerpts from the interview:

IPS: Why do you think the exercise is doomed to fail?

Ambassador Chowdhury: What is the rationale basis for exploring the possibility for the Intergovernmental Negotiations to start early in 2021 and to increase the number of meetings this session…”? Just for the cosmetics of the exercise because the Security Council reform” is on the agenda of the General Assembly? It should be understood that the general membership of UN and all well-meaning, peace-loving people aware of global realities are not interested in the so-called reform of the Security Council.

There exist bigger challenges facing humanity which require more intense engagement of UN. The much-expected change in view of the Covid-19 pandemic has bypassed the needed change in the divisive negotiating atmosphere at the UN. It is still business as usual.

IPS: What are your thoughts on the expansion of membership of the Security Council?

Ambassador Chowdhury: If the past trends of the UNSC reform exercises are any guide, the reform is envisaging four tiers of Security Council membership – one, five permanent members with veto (known as P-5); two, new permanent members without veto; three, 2-year non-permanent members both existing 10 plus the new ones; and four, the rest of the UN membership who are not the Council members.

Such expansion would not help in any way except adding to lop-sidedness of UNSC work and satisfying the nationalistic aspirations of new permanent members. The lofty objective of the reform exercise to reflect the realities of the current expanded UN membership of 193 would lose all credibility if this is the intended outcome.

Also, it is absolutely fair to allocate two permanent seats to Africa as it is the largest regional group along with the fact that it did not have any permanent seat since the creation of the UN.

IPS: Do you think the closed, non-transparent decision-making by the Security Council is an area concern in the reform exercise?

Ambassador Chowdhury: By itself, the current SC decision making is not what the Charter had envisaged – role of P-5 occasionally joined by their friendly” non-permanent members make a mockery of their responsibility for the maintenance of the international peace and security as the SC members.

The history of the Council decision-making makes it clear that its membership has been basically used for reflecting national perspectives and advancing the geo-strategic objectives of the P-5. Like many, I believe any meaningful reform of the Council has to start with the abolition of veto.

It is well-known to all keen UN watchers how the veto — or in most cases the threat of veto — has been used and abused during 75 years of UN’s existence to subvert the best interests of global peace and security.

IPS: In addition to the issue of expansion, the reform of the working methods is also being addressed. How this concern can be addressed properly?

Ambassador Chowdhury: Working methods reform would not work just readjusting the procedural functions – without changing the policy considerations, without coming out of the failed state-oriented security strategies and replacing those with more people-oriented human security-oriented strategies.

Reforming working methods without change of policy orientation would only be robotic in nature, without any focus on human dimensions of the Council’s actions.

IPS: Civil society has called, again and again, for an opportunity to present their thoughts on the SC reform. Is that deemed useful and necessary?

Ambassador Chowdhury: Though the process is an intergovernmental one and thereby Member States-driven”, as PGA has reiterated, absence of civil society involvement would seriously undermine the role and contribution of We the Peoples …”.

When civil society in general feels it has no role, no opportunity to share its points of view, I believe that such a narrow non-inclusive, non-participatory exercise is bound to fail. PGA himself has also asserted that civil society is the pillar of democracy, and we must, after some time, find a way that civil society is (re)presented here”.

IPS: What are some of the biggest failures of the UNSC over the years?

Ambassador Chowdhury: I would not go into identifying the cases where the Security Council failed big — the global peace and security situation testifies for that. I would rather identify the reasons which caused those failures and would continue to do so in future, again and again.

Structural issues and leadership opportunities within the Council is a major impediment. P-5 is happy with the status quo – the way the Council works – because they have shaped it that way over the years to their advantage. All the substantive change initiatives have come from the 2-year tenure of non-permanent members.

The pro-active role and guidance of the Secretary-General to the Security Council, without being unduly mindful of P-5 sensitivities,” can bring in marked change in the directions of the Council’s work. PGA has identified that the Secretary-General is the engine and the transmission system”. After all, the Secretary-General has the moral authority and full mandate of the high office he holds.

IPS: Is big power rivalry, and protection of client states, one of the reasons for the frequent deadlocks in the UNSC over the years?

Ambassador Chowdhury: Not only big power rivalry has caused deadlocks, big power collaboration” has also resulted in halting a positive initiative in the best interest of the Security Council from the non-permanent members. My own experience as the President of the Security Council in March 2000 explains that situation amply when I initiated the political and conceptual changes in the Council to recognize the equal participation and age-old contributions of women in global peace and security which finally resulted in the adoption of the most-widely acclaimed UN Security Council Resolution 1325.

Here, I would add that the only silver lining I find in the resumption of the reform negotiations is the fact that the two Co-Chairs (Ambassadors of Poland and Qatar) are both eminent women Permanent Representatives to the UN and, of course, fully qualified for this onerous and complicated responsibility. – IPS

KAMALIKA PIERIS

After Eelam war IV ended, Tamil Separatist Movement returned to the topic of the Sinhalisation of North and East. They were concerned about three matters, Sinhala settlements, Buddhist temples and archaeological sites.

Sinhala colonies, Buddhist temples, and Buddha statues were being aggressively constructed with military sponsorship, said Tamil Separatist Movement. The purpose was to bifurcate Tamil speaking areas, alter the demography of the north and east, and to encourage ‘Sinhala Buddhisation’ of the Tamil homeland.

Settlements

There were many allegations of state- and army-assisted Sinhala occupation of agricultural and private land.  In 2014, Tamil Separatist Movement feared that    vesting   state land in National Housing Development Authority, Sri Lanka Ports Authority, Department of Archaeology and the Mahaweli Authority will lead to Sinhalese settling on the land.

In 2016 Tamil Peoples’ Council (TPC) said that the government had deliberately settled more than 10,000 Sinhalese families in Navatkuli, Murunkan, Mullaitivu, and Vavuniya where previously there were no Sinhalese. The Eluga Tamil rally of September2016 in Jaffna demanded an immediate halt to this.

,

The media reported that In Navatkuli, 10 kilometers from Jaffna, a Sinhala village had been started in 2010. 57 families had received around 20 perches each. We came here in 2010. We gathered all Sinhalese who once lived in Jaffna and those who wanted to live here once again by placing a newspaper advertisement. In the early 1980s, we had received state-owned land in Jaffna. That area is now occupied by Tamils.

 For three months we stayed at the Jaffna railway station. We then occupied this land. There were a hundred people with me. I lived in a hut for almost a year. Thereafter we received a donation from a Sinhala philanthropist. Later, with the support of the Buddhist priest, who also took up residence here, we started to construct our houses, said the spokesperson.

In August 2016, Galagodaathe Gnanasara, head of Bodu Bala Sena, said that the Sinhalese in Kokeliya, the only Sinhala village in Vavuniya were being chased away. There were about          2500 families initially but they were moved away to other villages during the war.  About 170 came back but now there are only 35 families there. They do not receive even the basic needs provided to the Tamils. They do not step out of house during nights.

Mannar United Fishermen’s Association protested in November 2016, against a plan to settle 180 Sinhala fishermen and create a Sinhala fishing village in Musali, Mannar. Officials arriving to survey the land were sent away.

In 2018 there arose an issue over Sinhala settlements in Mullaitivu district. The Accelerated Mahaweli scheme had created System L which included the districts of Mullaitivu, Anuradhapura, and Vavuniya. The divisional secretariats were at Welioya, Padawiya and Vavuniya South.

Tamil Separatist Movement complained that System L. was activated even before any water had come there. A new system was created under the Mahaweli Development Program designated system “L” under which system though no water had been diverted under Mahaweli to the North, land was alienated to persons from the majority community in an area called “Manal Aru” or “Welioya”. There were protests   and System L programme was suspended. But during the UPFA government (2005-2015) there was some settlement of Sinhalese   in System L.

In September 2018 TNA complained that settlement had again started in System L. There is a proposal to settle persons from outside of Mullaitivu in the Mahaweli System L lands. TNA told the North-East Development Committee of the Yahapalana government, that Yahapalana government was going ahead with this project in System L while denying that new settlements were being created.

This should not be allowed, said TNA. If water was brought to Mullaitivu from outside, the lands in Mullaitivu without irrigation facilities should receive it first, and the people who own and cultivate the lands should be the beneficiaries. Landless people in Mullaitivu must be also made beneficiaries under such a program.

In October 2018, TNA complained to President Sirisena that 700 acres in System L. had been allocated for the Sinhalese. Although, the President said that this was not so, the project was underway, TNA said. These new Sinhala settlements posed a major threat to Tamil fishing community and also deprived the Tamils of their land.

Television news on 30.8.18 showed a demonstration to stop the settlement of Sinhalese at Mahaweli System L. Government said that all the settlers were Tamil.  If Tamils can buy land in Wellawatte why can’t Sinhalese go to Mahaweli, asked a journalist.

Northern Provincial Council decided in 2018 to appoint an expert committee to conduct an investigation as regards the alleged settlement of Sinhalese in four administrative districts, including Mullaitivu. The proposed committee would inquire into all Sinhala settlements established over the years.

In 2019, Prime Minister Ranil Wickremesinghe said in Parliament that Sinhalese were not resettled in Vavuniya after renovating the Kachchalsamalakkulama tank on land which belonged to the Forest Conservation Department. No steps have been taken to change the demography in the districts he said.

Land settlement became an issue in the Eastern province as well. In the east, land was brought under Tamil control by using cattle. Land was converted to grazing lands for cattle owned by Tamils. This trick was used   in Eelam War IV to gain access to Trincomalee harbor to bomb it. 

In Veheragodayaya, Polonnaruwa ,  land  had been taken over for such  cattle grazing despite opposition. Derana news of 6.12.20  showed bhikkhus going to the site and removing the cattle sheds after a confrontation with the police.  ‘We removed these cattle sheds  last week, they have  constructed them again,’ the monks exclaimed and removed them all over again, assisted by the laity.

 In October 2020,Eastern Province Governor Anuradha Yahampath  gave lands in Mailetthamadu in Divulapathana to  Sinhala farmers for cultivation. Divulapathana  is on the border of  Batticaloa and Ampara Districts. The TNA MPs  promptly objected saying these were traditional grasslands. These lands  had been grasslands for the cattle of the Tamils for centuries.

They wanted the order revoked. Yahampath had dismissed the request. Agriculture must be encouraged first.  TNA threats would not prevent her from promoting agriculture in the area at a time when the country needed food.

Governor Yahampath then visited dairy farmers in Divulapathana-Ayilaththamadu area, and   found a few hundred cattle without water or food. She asked  South Eastern University to do a survey on cattle farming and grasslands in Batticaloa.

Governor Yahampath,  told TNA Parliamentarians that it was neither her policy, nor the policy of the Government to demarcate or even separate lands based on ethnicity. Lands have never been demarcated based on ethnicity such as Sinhalese, Tamils and Muslims.

At  the  Batticaloa District Coordinating Committee meeting,  in November 2020, Governor Yahampath had a heated exchange of words, with  TNA MPs over Divulapathana. She had reprimanded the TNA MPs. This is an official meeting and I expect  MPs to behave responsibly and decently. I am one of the co-chairpersons of this meeting. Your behavior not only disrespects me, but also this Chair. You should be ashamed of yourselves, she said. It appears that , unlike in the old days, Sinhalese are now not afraid to stand up to Tamil Separatism. They are getting  fed up with Tamil Separatism as well.

Temples

People in the north  were worried and suspicious that Sinhalese from outside would invade their  villages because Buddhist temples were being constructed in places where no Buddhist reside,  said Tamil Separatist Movement .   

Buddha Viharas are sprouting like mushrooms in areas where there are no Buddhists. Buddha statues have come up in front of the 2500 year old Thirukoneswara Hindu temple in Trincomalee and the Thiruketheeswaram temple in North West Sri Lanka. A Buddha Vihara has come up in front of the hot water springs in Kinniya    which is sacred to Saivite Hindus. A Buddha statue has come up in Sambaltheevu with police protection.

In Kokkilai in Mullaitivu district, a Buddha Vihara is coming up with army support despite a claim to the land by a local Tamil. In all, there are nine Buddha Viharas being built in Mullaitivu district alone.

Other places in the Northern Province where Buddha Viharas are coming up are Omanthai, Semmadu, Kanakarayankulam, Kilinochchi, Mankulam ,Paranthan and Pooneryn. A 67 foot Buddha statue is coming up in front of the Nainai Nagabhooshani Amman Hindu temple,   TNA concluded.

Northern Province Governor Reginold Cooray  said in 2016  that there are only 13 Buddhist temples in the entire Northern Province and that there is nothing wrong in constructing Buddhist temples there. Many big Hindu temples are being built there and many Christian sects have put up structures.

There was a clash over a  Buddhist temple at Navatkuliya. Ven. Sooriyawewa Sumedha, Convener, National Intellectual Sangha Council, said there are over 57 Buddhist families living in the Navatkuliya village and a temple, Navatkuliya Sri Samiddhi Sumana Viharaya,  had been built as a place of worship for the residents. There was a request from the residents for the construction of a  chaitya and the construction work started.

Chavakachcheri Pradeshiya Sabha refused to give permission and instead filed the case against the construction of the Chaitya.  In July 2017,  Chavakachcheri Magistrate S. Chandrasekeran ordered the Chavakachcheri Pradeshiya Sabha to permit the construction of the temple’s stupa without any hindrance. The Magistrate  said that she respects Buddhism even though she is a Hindu devotee.

Ven. Kotapola Amarakiththi Founder of the Shanthi Foundation,  applauded the verdict. Even though, she is not a Buddhist, the way she respected Buddhism is a great example to everyone. These exemplary acts should be followed by many extremist politicians, he said.

In July  2019 a Hindu-Buddhist conflict developed in Trincomalee over a mound found near the Kinniya hot wells. Archaeological Department had gone there to do some routine conservation work. In the process some bricks had got dug up. Buddhist and the Hindus both claimed these bricks.

Bhikkhus such as Ven. Ampitiye Seelavansa of Velgam vihara    said they belonged to an Anuradhapura era stupa which has been leveled and a Hindu temple built on top. Hindus said this was the ruins of a Pillaiyar kovil.

The locals were extremely aggressive towards the conservation work, said the Archaeological Department. A crowd of Tamils had gathered.  Tamil politicians had also come.  Television news showed the  two groups fighting. Police, riot squad and Special Task Force were called in. Police came with a magistrate order, to stop the protest, that it would cause communal tensions.

Thereafter, Kokila Ramani, a resident of Trincomalee, petitioned the Provincial High Court,  saying the land where the Kinniya  hot springs are located belonged to her and the Archaeology Department is trying to construct a Buddhist structure there without her permission. The Department plans to construct a temple on the site of a Hindu kovil and Hindu devotees are being obstructed from entering the site by the Department, she said.

TNA Parliamentarian M.A. Sumanthiran appeared for her.  Provincial High Court Judge M. Illanchiyan issued an interim injunction suspending the conservation of the Kinniya hot springs which will remove the alleged ruins of a Hindu kovil.

In August 2019,both Hindus and Buddhists held religious activities at Kinniya. Hindu devotees performed the traditional Amavasa Pooja to worship the dead near remnants of a Hindu kovil at the premises, while Buddhist devotees led by Buddhist monks performed an Adhishtana Pooja near an ancient Dagoba at the premises.

Both the groups performed religious activities peacefully and the security in the area was tightened for the event. Special Police teams had been deployed and anti-riot squad teams were placed in the vicinity ready to be deployed if needed.

In November 2020   the Tamil politicians of Mullaitivu District and the TNA  protested  against the construction of a Buddhist temple at Bogaswewa near the Sapumalgaskada archaeological site. The chief incumbent of the temple had secured the help of the security forces to make bricks using clay from the shrub jungle area and trees were being felled in nearby jungle to fire the bricks.

 The protestors claim that the area traditionally belongs to the Tamil people and it was known as Kachchcalsamalankulam. Tamil people have been given paddy fields and they are cultivating them with water from the Kachchalsamalankulam tank. It is wrong for Buddhist monks to come and construct a temple in an area which is predominantly Tamil.

A spokesman for the temple said that Sapumalgaskada area had been identified as a site of archaeological importance and there were ruins of Buddhist shrines, which were some thousands of years old and it was wrong to claim it was not a Buddhist site. The bhikkhus had only revived a temple close to the archaeological site.

There have been open conflicts over these issues observed analysts. There was one conflict in Mullaitivu, between Hindus and Buddhists, over the rights to land and to build temples. There was another conflict in Trincomalee over the building of a temple in the vicinity of the Kinniya hot wells, which according to legend was used by King Ravana. Both of these conflicts have led to the local mobilization of hundreds of people to protest, said analysts  

Tamil Peoples’ Council  led by C.V.Wigneswaran, had   invited people to  join a mass protest in Jaffna on September 24, 2016 ( Eluga Tamil)  to demand a stop to the construction of Buddha statues and Buddhist temples in areas in the Northern Province where there are no Buddhists, and the systematic settlement of Sinhalese in Tamil areas.

It is not only Hindus and Buddhists who are in conflict in the North. In the Mannar district the conflict is between Hindus and Christians over the construction of big arches in front of each other’s places of worship that would signify the dominance of one over the other, observed Jehan Perera.

Archaeological  sites.

 TNA said that the establishment of a Presidential Task Force for Archeological Heritage Management in the Eastern Province as  published in Gazette Extraordinary Number 2178/17 of June 02 2020 is bad for ethnic harmony. The Task Force is Pan Sinhala and is clearly meant to serve the interests of one community, the Sinhalese, and one religion, Buddhism ,admittedly, the majority religion. 

No one objects to the protection, preservation and promotion of Buddhism. If anyone is acting in violation of the Law, relating to any Buddhist site the severest action should be taken. Existing Law enforcement institutions should perform this task, said TNA.

 Buddhist temples and monuments exist on lands adequate for that purpose. They have so existed for centuries. No additional land is required to fulfill that purpose.  Additional land is required only  to convert new  areas into Sinhala Buddhist areas, populated by Sinhala Buddhist Citizens, violating the occupational and residential needs of Tamil and Tamil speaking people , charged TNA.

What is attempted through this task force is to settle Sinhalese in new sites, under the guise of protecting, preserving and promoting Buddhism, and thereby convert the Eastern Province and as much as possible of the Northern Province into majority Sinhalese Areas. This will also sever the Tamil  linguistic contiguity between the Northern and Eastern Provinces, continued TNA.

The Tamil Hindu people have lived  in the north and east from time immemorial, long before the advent of Vijaya.  The Isvarams of Lord Siva at Tirukketiswaram, at Mantota,Tirukkoneswaram at Trincomalee , and Nakuleswaram near Kankesanturai” existed before Vijaya. Thirukoneshwaram is referred to as Dakshana Kailas in the Puranas, said TNA.

The Eastern Province  is a multi ethnic province,  but majority has always been predominantly Tamil speaking. Since Independence in 1947 there had been strenuous efforts to convert Trincomalee, Batticaloa, Amparai and the Eastern Province into majority Sinhala speaking areas. The Sinhala population in the Trincomalee District and in the Amparai District  greatly increased between 1947 and 1981. This was entirely caused by colonization, settling of Sinhalese from outside the North East on land in the Eastern province.

The Northern and Eastern Provinces adjoining each other are majority Tamil speaking and have Tamil Linguistic contiguity. The breaking up of the Tamil linguistic continuity between the Eastern and Northern provinces has been an objective of majoritarian political leadership for a long time declared  the TNA.  ( Continued)

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි.

හොරකම. වංචාව හා දූෂණය, සම්බන්ධව කථා කිරීම, කාලාන්තරයක් පුරා අඛණ්ඩව මෙරට සියලු වේදිකා දෙදරවමින් කතාකල මාතෘකාවකි. හොරකමට විරුද්ධව, වේදිකා දෙදරවූ පල් හොරුන්ද, එම පල් හොරුන්ට එරෙහිව උස් හඩින් කථා කල හොරුන්ද, මෙරට සුලභය. කොටින්ම කිවොත් මේ මුළු රටම හොර ගුබ්බෑයමක් කීවද වරදක් නැත.

මෙම මිනිස් සමාජය, ජාත්‍යන්තරව හා ජාතිකව බොරුව,සොරකම්, දූෂණයන් හා වංචාවන් ගෙන් සමන්විත යාන්ත්‍රණයක් හා බද්ධව කටයුතු කරමින් සිටී. මේ හේතුවෙන් මෙරට ජනතාවගෙන් විශාල සංඛ්‍යාවක් කුමන ආකාරයක හෝ හොරකමකට දූෂණයකට වංචාවකට බද්ධව ක්‍රියා කිරීමට පුරුදුව සිටි. තමන් කැමති වුවද, අකමැති වුවද. මෙය අනිවාර්යෙන්ම ඔවුන් කල යුතුවේ. මෙය මුලු සමාජයම සසල කරවන ප්‍රකාශයකි. නමුත් සත්‍යය එයයි.

මිනිස්සු මොනවද හොරකම් කරන්නේ කියලා ප්රශ්න කරනවාට වඩා, මිනිසුන් මොනවද හොරකම් නොකරන්නේ යයි ප්රශ්න කිරීම ඉතා වැඩදායකය.. කවුද හොරකම් කරන්නේ යයි ප්රශ්න කරනවාට වඩා, කවුද හොරකම් නොකරන්නේ යයි ඇසීම පහසුය. හොරකම සමාජයේ සෑම තැනකම එලිපිට සිදුවෙන තත්වයක් තුල ඒවා නොදකින්නා සේ‌ සිටින අපම, අපට ඉලක්කයක් ඇවැසි විට, ඒ ඉලක්ක ගත පුද්ගලයාට ඇගිලි දිගු කරමින් හොරකමේ චෝදනාව සමග ඉදරියට කඩා පනී.

මිනිසා නිපදවන දෑට වඩා සොරකම් කරන දෑ අති විශාලය. මිනිසාගේ උපතේදීම තම මෙලොව පැවැත්ම සදහා පලමුව ලබාගන්නේ ඔක්සිජන් වායුවයි. අප අවට වාතයේ නිදහස්ව ඕනෑම ජීවියකුට ලබාගත හැකි ආකාරයකට මෙම වායුව නිදහස්ව විසිරී, පැතිරී පවතී. මෙම වායුව කිසිවෙකුගේවත් පෞද්ගලික බූදලයක් නොවේ. නමුත් මෙය අද තමන්ගේ පෞද්ගලික බූදලයක් කරගත් මහා ව්‍යාපාරයක් ලෝකය පුරාම පවතී. මේ ලෝකයේ ඔක්සිජන් නිශ්පාදනය කරන සැබෑ යාන්ත්‍රණය ගොඩනැංවීමට හැක්කේ ස්වභාව ධර්මයට පමණි. එම කාර්යය සිදු කරන්නේ, හරිත ශාක ප්‍රජාවයි. මෙම ප්‍රජාවන් ඔක්සිජන් නිශ්පාදනය කරනුයේ, ඔක්සිජන් සිලින්ඩර් ගත කරන කර්මාන්ත ශාලා හිමියා සදහා නොවේ. නමුත් ලෝකයේ ජීවීන්ගේ පැවත්ම උදෙසා ඔබේ, මගේ හා අන් ජන කොටස් වලට අයත් හරිත ශාක ප්‍රජාවන් නිපදවන අපට නොපෙනෙන ඒ ඔක්සිජන් වායුව,  කර්මාන්ත ශාලා හිමියා එකතු කර සිලින්ඩර් ගත කර අපට විකුණයි. මේ හොරකමට නීත්යාණුකූල භාවයක් ලබාදී ඇත. මෙම කර්මාන්ත ශාලාව නිපදවන ඔක්සිජන් වායුවක් නැත. ලෝකයේ කොතනක කලද, ඔවුන් කරනුයේ, අප උදෙසා ශාක ප්‍රජාව නිශ්පාදනය කරන ඔක්සිජන් සොරා ගැනීමයි. සමාජය මෙය සොරකමක් සේ දැකීමට මැලිකමක් දක්වයි. කිසිදු පරිසරවේදී සංවිධානයක් මෙම ක්‍රියාවලිය මහා පරිසර දූෂණයක්සේද නොදකියි. නමුත් මෙය ලෝකය තුල සිදුවෙන බලවත් හොරකමකි. පරිසර දූෂණයකි.

ඒ උපත ලද බිළිදාට උරුම කිරි වලට මොකද වෙන්නේ? ඇයි බිලිදාට පිටි කිරි බොන්න වෙන්නේ? කවුද ඒ දරුවාගේ මව්කිරි සොරා ගන්නේ? කිසිවෙකුටත් ඒ සම්බන්ධව සෙවීමට කිසිදු‌ු උවමනාවක් නැත. කිරිපිටි වෙලෙන්දා වෙනුවෙන් ලක්ෂ ගනනක දරුවනගේ උරුමය සමාජය විනාශකර ඇත. ඒ උරුමය සොරාගත් හොරා කවුද?  මේ බිළිදා මව් කුස පිලිසිද ගත්දා සිටම ස්වභාවය, මවගේ ශරීරය බිළිදාට අවශ්‍ය ආහාර සම්පාදනය කිරීම සදහා සකසයි. ඔහුට උරුම ආහාර වේල වන මව් කිරි ලබා ගැනීමට තරම්, වාසනාවන්ත වන්නේ මෙරට දරුවන් කීදෙනෙක්ද? විශේෂයෙන් බිළිදාගේ උපතේ සිට මව් කිරි ලබාදීම සදහා මවට නිවාඩු ලබා දෙන රටක, එම රට අපේක්ෂා කරන ආකාරයට එම බිළිදාට මව්කිරි සැපයීමට සූදානම් නැත්තේ කවුද? මව හා බිලිදා අතර තිබිය යුතු බන්ධනයට වඩා, මේ මව හා සිය රැකියා ස්ථානය අතර බන්ධනය බලවත් වන්නේ කෙසේද? ස්වභාවයේ අවශ්‍යතාව බිඳ දමන ඒ සොරා කවුද?

මේ සමාජය තුල ලමා හොරුන්ද සිටින තත්වයක් තුල ඔවුන්ගෙන්ද ගැලවී්ගත ලමයා තම අධ්‍යාපන කටයුතු වලට සුදුසු පාසලක් සෙවීමේ ඉලක්කය වෙත ලගා වෙන විට, මුලු රටේම ලක්ෂ තුනක දරුවන් සංඛ්යාවක් පාසල් වලට ඇතුලත් වීමේ සටනට පිවිසේ. සෑම දරුවෙකුටම මේ කටයුත්තේදී අවම වශයෙන් රුපියල් 1000ක් වත් සන්තෝෂමක් වශයෙන් වැය කිීරීමට සිදුවේ. මේ අනුව සමාජයේ විවිධ සථානවලදී වාරෂිකව දෙමව්පියන්ගෙන් අවම වශයෙන් ලක්ෂ 3000ක මුදලක් පැහැදිලිවම සොරාගනී. එසේ සිදුකොට, එම දරුවාව පාසලට ඇතුලත් කර ගැනීමේ කඩඉමක් කරා ලගාවේ. මෙම කඩඉම අපූරු රංගනයන් ගෙන් යුක්තය. බොරුව සත්‍යය සේ පෙන්වීමට සමහර දෙමව්පියන්ට සිදුවේ. සත්‍ය බොරුව බවට පත්කර ළමයින්ව කපා දැමීමට විදුහල්පතිවරුද සුදානම්ව සිටි. ඒ මුදල් උදෙසාය. එවන් විදුහල්පති වරුන් අතට, රටේ අනාගතය මෙහෙය වීමට සූදානම් කරන දරුවාගේ වගකීම බාරදේ.

පාසලට ඇතුලත් වූ දරුවාට පාසල තුලදී ප්‍රමුකත්වයක් ලබා ගැනීම උදෙසා සමහර දෙමව්පිය පරපුර, පන්තිය භාර ගුරුතුමාට හෝ ගුරුතුමියට ලගාවන්නේ විවිධ භාණ්ඩ අල්ලස් වශයෙන් ලබාදීමෙනි. එසේ  අල්ලස් ලබාගත් ගුරුවරයා, නිසි ලෙස තම සමාජ වගකීම ඉටු නොකර අමතර පංති මගින් එම දරුවන්වම ගසා කන සමාජයක් අපට උරුමව තිබේ. මෙවන් මිනිසුන්ගෙන් පිරුණ සමාජයක් තුල මහා තරගයක් කර විභාගයට ඉදිරිපත් වන දරුවාගේ ඒ විභාග උත්තර පත්‍රය ඇපයට තබාගෙන, ඒවා පරීක්ෂා කිරීමට නම් අපගේ මේ මේ ඉල්ලීම් ලබාදිය යුතුයයි මොර දෙන ගුරු පරපුරක් වසන හා එසේ කිරීම සාධාරණයයි දකින මිනිසුන්ගෙන් සමන්විත ගුරු වෘත්තීය සමිතිද, ඇති සමාජයක්, මේ අසරණ දරුවන්ට උරුමව ඇත. විභාගය සමත් වන හා නොවන දරුවන් වශයෙන් තරුණයින් කණ්ඩායම් දෙකක්, සමාජයට උරුමවීමත් සමගම මොවුන්, අති ප්‍රබල සමාජ ගැටලු රැසකට මුහුණදීම අරඹයි.

මේ සෑම අභියෝගයකටම මුහුණ දී විභාග සමත් වී හෝ නොවී රැකියා ලබා ගන්නා හෝ දේශපාලඥයින් බවට පත්වෙන තරුණයා හෝ තරුණිය දකින්නේ තමා ආ මග දිගටම තමාව තලා පෙලා සූරා කෑ සමාජයක් මිස, තමාව ආදරයෙන් සුරැකි සමාජයක් නම් නොවේ. උපතේ සිට මේ දක්වා තමාගෙන් සැම දෙයක්ම සොරා ගත් මේ සමාජයෙන් තමන්ට හැකියාව ලැබී ඇති මේ මොහොතේ ගත හැකි සෑම දෙයක්ම සොරා ගැනීමට බොහොමයක් තරුණ තරුණියන් ඉටා ගනී. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, ඔහු හෝ ඇය එම අරමුණ ඉලක්ක කරගෙන එම කාර්යයන් කිරීමට උචිත ආකාරයට සිය මනස හැඩගස්සා ගනී. ඒ අනුව ඔහු සමාජයේ විවිධ ස්තරවල විවිධ තරාතිරම්වල විවිධ ස්වරූපයෙන් ස්ථානගත වේ.

ඒ අනුව, අතිගරු ජනාධිපතිතුමා හෝ ජනාධිපතිතුමිය, ගරු අග්‍රාමාත්‍යතුමා හෝ අග්‍රාමාත්‍යතුමිය, ගරු ඇමතිතුමා හෝ ගරු ඇමතිතුමිය, ස්ථිර ලේඛම් තුමා හෝ තුමිය, ආයතන ප්‍රධානියා , ලිපිකරුවා ගුරුවරයා කම්කරුවා ආදී වශයෙන් සමාජයේ විවිධ වේශයන්ගෙන් සමාජය තුල ස්ථාන ගතවී, බොරුව, හොරකම, වංචාව, දූෂණයන් හා බද්ධව තම ඉලක්කයන් කරා හඹා යයි.

මේ අනුව, අතිගරු ජනාධිපතිතුමා හෝ ජනාධිපතිතුමිය, රජයේ දේපල විදේශිකයින්ට හා ස්වදේශීය ඥාතීන්ට හිමි කරවමින් මුදල් උපයන අතර, ත්‍රස්තවාදය හා රාජ්‍යපාලනය එක මවකගේ දරුවන්සේ කටයුතු කරවමින්ද මුදල් උපයයි. ත්‍රස්තවාදය ව්‍යාපාරයක් බවට පත්කර, මුදල් අවශ්‍ය විට මුදලුත් ආයුධ අවශ්‍ය විට ආයුධත් ක්‍රමානුකූලව සපයමින් පවත්වා ගෙන යයි.
හමුදා ප්‍රධානීන් බුද්ධි තොරතුරු ත්‍රස්තවාදීන්ට සපයා මුදල් උපයන අතරම කොළඹ නවාතැන්ද සපයමින් ත්‍රස්තවාදය රැක බලා ගනී.  
මැති ඇමතිවරු පොහොර සහනාධාරයෙන්, ගොවි ආපදා වන්දි වලින්, රටට හිමි සහල් තමා සතු කර සගවා විකිණීමෙන්ද, ඩෙංගු මදුරුවා නිරුපද්‍රිතව රැක බලා ගැනීමෙන් මුදල් උපයයි. කොටින්ම කිවහොත් රට කරවන අය රට විකුණනයි. දේශපාලන පක්ෂ මෙහෙයවන අය සිය පක්ෂ විකිණීමද කරයි. සමාජ යාන්ත්‍රණයේ සෑම අංගයක්ම කුමන හෝ දූෂණයකට බද්ධව මුදල් උපයයි. පහලම කොටස් බොරු ඕවර් ටයිම් වලින් හෝ මේ වංචාවට සම්බන්ධ වේ. තමන් දිනපතා යන එන මාර්ගය සෑදීම සදහා පාරට ගෙනත් දමන කලු ගල් කැබලි හවසට සොරා ගෙන තම වත්තට ඇදගන්නා තරමට, හොරකම ජරා ජීර්ණ වූ සමාජයක; හොරකම, දූෂණය හා වංචාවට එරෙහිව සටන් කිරීමට සිදුව තිබේ. අරුමය වන්නේ සිය දෛයිනික ජීවිතයේදී මෙම යාන්ත්‍රණයට බද්ධව කටයුතු කරන පරපුරක්ම, එම යාන්ත්‍රණයට බද්ධව කටයුතු කරන හෝ කල තම ප්රතිවාදීන්ට, එරෙහිව, දූෂිතයන් යයි මහා හඩක් නැංවීමයි.

මෙරට මැති ඇමති වරු සොරකම් කලේ  අවශ්‍යතාවයන් සපුරා ගැනීමට නොව, පුරුද්දටය. රාජ්‍යයේ ප්‍රතම වතාවට යුද්ධය ජාවාරමක් කර නොගත් ජනාධිපතිවරයකු බිහිවීම හරහා මෙම යාන්ත්‍රණය තුල දෙදුරුම් කෑමක් හටගත්හ. යුද්ධය නම් වූ මහා දූෂිත යාන්ත්‍රණය විනාශවීමත් සමග රට තුල නව සංස්කෘතියකට මග විවර වුවද, එහි තුල වූ මහා ගසා කෑමට හුරුවූ මිනිසුන්ට යුද්ධයෙන් ගසා කෑමට තිබූ ඉඩ ඇසුරා දැමීමත් මහා ගසා කෑමක් සේ දිස්විය.

සොරකමට ස්වරූප දෙකක් පවතී. ඉතාම සරල විදියට කිවහොත් හොද හොරකම හා නරක හොරකම ලෙස දැක්විය හැක.

අද හොරකම වංචාව  දූෂණයට එරෙහිව සම්බන්ධව මහා හඩක් නංවන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ, ගොඩනැංවීම සිදුකරන ලද්දේ මුලු රටපුරාම පැතුරුණ හොරකම් ජාලයක් සථාපිත කිරීමත් සමගමය. මේ හොරකම් කරන මුදල් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ගොඩනැංවීම උදෙසාම පමණක් වැය කිරීමට, එවකට හිටිය එහි සාමාජික පරපුර අවංකවම කටයුතු කලහ. එහි ඵලය වූයේ මහා සටන් සංවිධානයක් රජයකට බලකල හැකි සංවිධානයක් ගොඩනැංවීම විය ඒ ඉතිහාසයේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ තුල හොරකමේ දායකත්වය ක්රියා කල ආකාරයයි එය හොද හොරමකට ඇති එක්තරා උදාහරණයකි.

නරක හොරකමටද කරුණු කාරනා එම පක්ෂයම සපයයි. එදා “අධිරාජ්යවාදයට විනාශය ජනතාවට විමුක්තිය” හා “ඉන්දීය දේශ ව්යාප්තවාදයට විනාශය ජනතාවට විමුක්තිය” යයි හඩතැලූ එම ව්යාපාරයම අද එම විනාශකාරී බලවේගයන් හා මුසුව එම සටන් පාඨවලටම එරෙහිව  මහා වංචාවක යෙදී සිටී. මෙය මුලු මහත් ජාතික ව්යාපාරයන් විනාශ කරමින් සිදුකරන මහා වංචාවකි.

මෙය වෙනත් උදාහරණයකින්ද අපට පෙන්වාදිය හැක.. දේශප්‍රේමය ගැන කථා කරන විට, ඒ සදහා හොදම තෝතැන්න බටහිර ජාතීන් පැලපදියම් කල කොටි ත්‍රස්තවාදය හා බැදුන යුද්ධයයි. මෙම යුද්ධය සදහා බටහිර  හාම්පුතුන් සැපයූ මහා ධනස්කන්ධය, මුදාහල ස්ථානයේ සිට එය ලැබිය යුත්තා දක්වා ගලා එන යාන්ත්‍රණයේ සෑම තැනකම සිටින්නේ පල් හොරුන්ය. ඔවුන් සිටින ස්ථානය පසුකර මුදල් ගලා යන සෑම අවස්ථාවකදීම තමන්ට ඩැහැගත හැකි උපරිමය ඔවුන් විසින් ගිල ගනී. එනම් සොරකම් කරයි. මේ මුදල්, එරික් සෝල්හයිම්ලා හා රොබොටෝ බ්ලේක්ලා අතරින් ගලා එනවිට, ඔවුන්ගේ කොටස වශයෙන් විශාල ප්රමාණයක් ඔවුනද සොරාගෙන, පසුව මේ රටට ලගා වන්නේ ඉතා අල්පයක්වූ මුදලකි. එම මුදල් මෙරට තුලදී තවත් විකණ්ඩනයට භාජනය වී ඉලක්කයට ලගාවනවිට සොච්චමක් පමණක් ලැබේ.. මෙම ක්‍රියාන්විතයේදී සිදුවන හොරකම, අපට සාපේක්ෂව හොද හොර කමකි. මෙරට දේශප්‍රේමීන්ට උදව් උපකාර කරන හොරකමකි. මෙවැනි ඉතා හොද වර්ගයේ ක්‍රියාවන් මෙරට සිටි NGO නඩය ඉටු කල බැවින් යුද්ධය ජයග්රහණයට එයද විශාල පිටුවහලක් විය.

යුද්ධයෙන් හෙම්බත්ව, ගරාවැටී ජරා ජීර්ණව තිබුණ රටට යුධ ජයග්රහණය උරුම කරදීම, හොරකමක් වත් වංච්වක්වත් නොවේ. නමුත් වසර, 30ක් පුරා ජනාධිපතිවරුන්  4 දෙනෙකුට කල නොහැකිවූ වැඩක් වසර 4ක් වැනි කෙටි කාලයකදී නිමාකරලීමට අවශ්ය සම්පත් ලගාකරගත් ආකාරය කෙසේදැයි යන්න මෙරට ජනතාවට අවබෝධ කරදිය යුතු වැදගත් කර්තව්යකි.

යමෙකුට අද පාර්ලිමේන්තුව තුල මහා රංගනයක යෙදෙමින් රාජපක්ෂ රෙජිමය මහා මුදල් සොරා ගැනීමක්  සිදුකර ඇති බව කිව හැක. ඒ හැමෝටම යුද්ධය අමතකව ඇති බැවිණි. අද පාර්ලිමේන්තුව තුල රගදෙන අධිරාජ්යවාදී රූකඩ කිසිවක්, රාජපක්ෂ රෙජිමය,
1. වසර 30ක යුද්ධය වසර 4කින් නිම කලේ කෙසේදැයි අසන්නේ නැත.
2. යුද්ධය නිම කිරීමට ඇවැසි මුදල් ඊට පෙර තිබූ රජය භාණ්ඩාරය තුල තබාගිය බවක් පවසන්නේද නැත. නමුත් රාජපක්ෂලාගේ සොරකම් සම්බන්ධව රටපුරාම වපුර වපුරා යමින් තමන් කිසිදු දෙයක් රටට සිදු නොකරමින් සිටී. පික්පොකට් කාරයා ඉදිරියෙන් යන මිනිහාට ඇගිලි දිගු කරමින් හොරා! හොරා! යයි කියමින් දුවනවා සේම යහපාලන රජයටද සිදුව ඇත්තේ ඒ පික්පොකට් කරුවාව අනුගමනය කිරීමටමය.

මහා යුධ උගලක පටලවා තිබූ රට, දැන් ණය උගුලක පටලවා ඇති බව පෙනෙන්නේ; දැන් යුධ උගුල නැති බැවිණි. යුධ උගුල තිබුණ යුගයේද ණය උගුල අඛණ්ඩව තිබුණි. යුධ උගුල ශුද්ධ කරදුන් පසුවත් රට පාලනය කරන්න බැරි මිනිස්සුන්ට, ඔය උගුල් දෙකම ඇති විට රට පාලනය කිරීම කෙසේවත් සිදුකල නොහැකි බව ඔවුන් විසින්ම ඔප්පුකර පෙන්වා දෙන ලදී.යහ පාලනය ආරම්භ කල විගසම,
1.රටේ සංවර්ධන කටයුතු සියල්ලක්ම වසර දෙකකට නවතා දැමුවේ ඇයි?
2. මහා බැංකුව අගමැතිවරයෙකුගේ අනුග්‍රහයෙන් බින්දේ ඇයි?
3.අර්ජුන මහේන්ද්‍රන් නම් සිංගප්පුරු ජාතිකයෙක් මහා බැංකුවේ අධිපති කලේ ඇයි ?

මිට හේතුව වන්නේ, 2005 එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ පරාජයත් සමග 2015 වේ ජනවාරි මස 8 වෙනිදා තෙක්ම එම පක්ෂය හා විපක්ෂයේ සියලුම දේශපාලන පක්ෂ නඩත්තු කරන ලද්දේ, ජෝර්ජ් සොරෝස් වැනි ජාත්‍යන්තර හොරු කණ්ඩායමක් විසිනි. උන් සමග ඇමරිකන් හා ඉන්දීය රජයන්ද එම කටයුත්තට දායක විය.එම සියලුම මුදල් කන්දරාව බලය ලද ක්ෂණයකින් පොලියත් සමග ගෙවා දැමීමට යහපාලන රජයට සිදුවුණා බැවින් ජාත්‍යන්තර හොරුන්ගේ උපදෙස් පරිදි,

1.අර්ජුන මහේන්ද්රන්ව මහා බැංකුවේ අධිපති බවට පත් කිරීම,
2. මහා බැංකුව බිදීම.
3.රටේ සංවර්ධනයට නවතා වසර දෙකක් සඳහා වෙන්කර තිබු මුදල් කොල්ල කෑම’
4.විදේශ රටවලින් මුදල් ණයට ගෙන ඒවා කොල්ල කෑම.
5. රටේ ඉඳිකර තිබු වටිනා සම්පත් විකුණා එම මුදල් කොල්ල කෑමද සිදුවිය.

මෙරට ජනතාව පන්නා දමන ලද්දේ එවන් සොර දෙටුවන්ගේ පාලනයකි.

නව රජයක් පත්වුනද, සොරුන් තවම ඒ ඒ ස්ථානවල ස්ථානගතව සිටි. සොරකම නැවතී නැත. නමුත් අඩුවී ඇත. එය ඉතා පැහැදිලිය.හොරකම නවතා දැමීමේ හැකියාවක්ද ඇත. එය තාක්ෂනය විසින් අනාගතයේදී සිදුකරනු ඇත. එබැවින් හොරුන් බොහෝවිට තාක්ෂණයට එරෙහිව නැගී සිටිනු ඇත. මුදල් නෝට්ටුව සංසරණය වන සමාජය අහෝසිවුදාට, ඉලෙක්ට්‍රොනික් මුදල් බාවිතය මුළු රටම වෙලාගත් දවසට මහා පරිමාවේ හොරුන් අර්බුදයකට මුහුණ දෙනු ඇත. ඒ යුගය ලඟා වෙනු ඇත. මෑතකදී නම් නොවේ.

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි.

මහින්ද රාජපක්ෂ ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ අග්‍රාමාත්‍ය

සෑම වසරකම දෙසැම්බර් 10 වැනි දින සමරනු ලබන ජාත්‍යන්තර මානව හිමිකම් දිනය අදට යෙදී තිබේ.

1950 වර්ෂයේ දෙසැම්බර් මස 04 වන දින එක්සත් ජාතීන්ගේ 317 වන මහා මණ්ඩල රැස්වීමේදී ජාත්‍යන්තර මානව හිමිකම් දිනය විධිමත් ලෙස ස්ථාපිත විය. එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා මණ්ඩල යෝජනා මාලාවේ 423(V) යෝජනාව ප්‍රකාරව සියලු සාමාජික රටවල් හා සංවිධාන ජාත්‍යන්තර දිනයක් ලෙස එය අනුමත කළේය.

ඒ අනුව සෑම වසරකම දෙසැම්බර් 10 වැනිදා ජාත්‍යන්තර මානව හිමිකම් දිනය සැමරේ. සියලු ජනතාවට උපතින්ම මුලික අයිතිවාසිකම්වලට ඇති අයිතිය සහ සමානාත්මතාව තහවුරු කිරීම මෙම දිනය ප්‍රකාශයට පත් කිරීමේ අරමුණයි. එසේම, ලොවපුරා මානව හිමිකම් ගැටලු පිළිබඳව දැනුවත් කිරීම, ප්‍රවර්ධනය කිරීම සහ මානව හිමිකම් තත්ත්වය වැඩිදියුණු කිරීම ජාත්‍යන්තර මානව හිමිකම් දිනය සැමරීමේ අරමුණු වී තිබේ.

එක්සත් ජාතීන්ගේ සාමාජිකයෙකු ලෙස වර්ෂ 1955 දී ශ්‍රී ලංකාව මානව හිමිකම් ප්‍රඥප්තිය පිළිගත්තේය.

රටක නීතියෙන් සහ අන්තර්ජාතික නීතිය මඟින් නෛතික අයිතිවාසිකම් ලෙස නිරතුරුව පිළිගැනෙන සදාචාරාත්මක ප්‍රතිපත්තීන් මානව හිමිකම් ලෙස අර්ථකතනය කළ හැකි ය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ අර්ථකතනය අනුව පුද්ගලයෙකුගේ ආගම, ජාතිය, පදිංචිය, සමේ වර්ණය, වත්කම් යනාදී කිසිවක් ඒ සඳහා බලනොපායි.

එසේම, මානව හිමිකම් තිරසාර සංවර්ධන අරමුණු වල මුලික හදවතයි. මානව ගරුත්වයකින් තොර රටකට තිරසාර සංවර්ධනයක් කරා ගමන් කළ නොහැකිය. එසේම, විශ්වීය අගයන් මත පදනම්වන මානව හිමිකම් තුළින් සමානාත්මතාව, ගෞරවය, ස්ථාවරත්වය, සහභාගීත්වය, වගවීම, ප්‍රතිපෝෂණය සහ නීතියේ ආධිපත්‍යය වැනි වැදගත් සංකල්පයන්හි වටිනාකම පුරවැසියන්ගේ අවධානයට ලක් කරනු ලබයි.

මානව හිමිකම් රැකගැනීම ඔස්සේ පුද්ගල දියුණුව සේම ලෝකයක් ලෙස එක්සත්ව ඉදිරියට යාමට හැකිය.එසේම, මානව අයිතිවාසිකම් දිනය හුදු දාර්ශනික කථාබහට පමණක් සීමා නොවුණු ප්‍රායෝගික භාවිතයේ වැදගත්කම හඳුනාගත් එකක් විය යුතුය.

රජයක් ලෙස අප ලක්වැසි  ප්‍රජාවගේ මානව හිමිකම සුරක්ෂිත කළ යුතුය. අපි බලයට පත් වූ සෑම අවස්ථාවකදීම මානව හිමිකම් ආරක්ෂා කරමින් විනයානුකූලව ලක්වැසි ප්‍රජාවගේ මානව අයිතීන් ආරක්ෂා කිරීමට බැඳී සිටියෙමු. සෞභාග්‍යයේ රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තිය තුළින් සියලු ජනතාවගේ මානව අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කරමින් රටේ හා පුරවැසියන්ගේ සුබ සිද්ධිය වෙනුවෙන් රජයක් ලෙස කැපවන්නෙමු.

කොවිඩ්-19 වසංගත තත්ත්වය හමුවේ වුව ද මානව ප්‍රජාවගේ අයිතිවාසිකම් කඩ නොවන පරිදි මූලික අයිතිවාසිකම් මෙන්ම, අවශ්‍යතාවයන් වෙනුවෙන්  රජය කටයුතු කරන බව ඔබ දන්නා සත්‍යයකි.

අයිතිවාසිකම් භුක්ති විදිනවා මෙන්ම ඒ හා බැඳුණු යුතුකම් ඉටු කිරීමටත් අප වගබලා ගත යුතුයි. ලොවක් වශයෙන් මුහුණ දී ඇති කොරෝනා වසංගතය පාලනය කර ගැනීමට මෙන්ම, රටේ අනාගත අභිවෘද්ධිය උදෙසා අයිතිවාසිකම් දිනා ගනිමින්,  ඇවැසි යුතුකම ඉටු කිරීමට මෙවර මානව හිමිකම් දිනයේදී අත්වැල් බැඳ ගැනීමට ආරධනා කරමි!

මහින්ද රාජපක්ෂ

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ

අග්‍රාමාත්‍ය

ප්‍රවෘත්තී නිවේදනය නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, පර්යේෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය

නිපුණතා  සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, පර්යේෂණ හා  නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යංශයෙන් නව නිර්මාණ  කරුවන්ට ඇරයුම්

            තාක්ෂණ, පර්යේෂණ හා නවෝත්පාදන සම්බන්ධ සේවාවන් ජනතාවට සමීප කරවීමට මෙන්ම එම ක්ෂ්‍රේත්‍රයට අදාලව ජනතාවට ඇති ගැටඵ නිරාකරණය, තාක්ෂණික මාර්ගෝපදේශ කඩිනමින් සැපයීම, නිර්මාණ ප්‍රචලිත කිරීම හා වාණිජකරණයට සහයවීම ආදී  අරමුණු සහිතව  සම්බන්ධීකරණ ඒකකයක් ලෙස නවෝත්පාදන සහය පියස නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, පර්යේෂණ හා නව නිපැයුම් හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය  අමාත්‍ය විශේෂඥ වෛද්‍ය සීතා අරඹේපොල මහත්මියගේ මෙහෙයවීමෙන් එම අමාත්‍යාංශය විසින් ආරම්භ  කරන ලදි. සෑම සඳුදා දිනකම බත්තරමුල්ල, සෙත්සිරිපාය දෙවන අදියරේ 6 වන මහලේ ඇති  අමාත්‍යංශ පරිශ්‍රයේ දී මෙම ඒකකය ක්‍රියාත්මක වේ.

රට තුළ උදුගත වී ඇති කොවීඩ් 19  අවදානම් තත්වය හේතුවෙන් මෙම ආයතනයට පැමිණ සේවාවන් ලබා ගැනීම තාවකාලිතව නවත්වා ඇති අතර, මෙම ඒකකයේ සේවා සම්බන්ධීකරණ කෙටි දුරකතන අංකය වන 1966 හරහා සම්බන්ධ වී තම ගැටළු නිරාකරණය කර ගැනීමට සේවා ලාභීන්ට පහසුකම් සපයා ඇත.

නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, පර්යේෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ පර්යේෂණ හා නව නිපැයුම් අංශයට අයත්  ආයතන රාශියක්  දිවයිනේ විවිධ ස්ථානවල ස්ථාපිත කර තිබෙන අතර, තාක්ෂණය පදනම් කරගත් සමාජයක් ගොඩනැගීම මෙන්ම එහි ප්‍රතිලාභ සමස්ත ශ්‍රී ලාංකේය ජනතාවට උරුම කර දීම මෙම සියලු ආයතනවල මූලික අභිප්‍රාය වේ.

අමාත්‍යාංශය යටතේ ක්‍රියාත්මක වන මෙම පර්යේෂණ හා සංවර්ධන ආයතනවලින් විවිධ වූ සේවාවන් ලබා ගැනීමට පැමිණෙන සේවාලාභියෙකුට  එක වහලක් යටදී කාර්යක්ෂම හා සුහදශීලී සේවාවක් මෙන්ම මගපෙන්වීමක් ඉතා ඉක්මනින් ලබාදීමට නවෝත්පාදන සහය පියස  ක්‍රියාත්මකය. මෙම ඒකකය සමග සම්බන්ධ වී, ඉන් නිසි ප්‍රයෝජන ලබා ගෙන   තම අරමුණු ජයගැනීමට ඇති බාධක  ඉවත් කරගනිමින් අභිමානවත් ව්‍යවසායකයෙකු  ලෙස   රටේ ආර්ථික සංවර්ධනයට දායක ලෙස නව නිර්මාණකරුවන්ට අමාත්‍යාංශය ඇරයුම් කර සිටී.

මාධ්‍ය ඒකකය

නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, පර්යේෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය

by Melani Manel Perera

Sri Lanka’s first state-owned wind farm is inaugurated. It is expected to generate 100 megawatts and save 20 billion litres of diesel in 20 years. A Chinese company will build a car tire factory near a port operated by a Chinese company. The country’s dependence on Beijing is growing.

Colombo (AsiaNews) – Prime Minister Mahinda Rajapaksa yesterday inaugurated Sri Lanka’s first wind power station.

The Thambapavani Power Plant in Mannar (Northwest Province) has a capacity of 100 megawatts with 30 turbines along a 12.5 km stretch of Sri Lanka’s coast.

Built by Denmark’s Vesta Asia Pacific, the wind farm costs US$ 200 million, partly financed with a loan from the Asian Development Bank.

According to the Minister of Power Dullas Alahapperuma, the electricity produced by this plant will save 20 billion litres of diesel in 20 years.

Yesterday the government also announced that a Chinese company will build a US$ 300-million tire factory, the first large-scale Chinese investment in the country, near the southern port of Hambantota, which China helped to build.

In order to pay off the port’s one-billion price tag, Sri Lanka agreed to lease it to a Chinese state company for 99 years.

Minister of Mass Media Minister Keheliya Rambukwella expects that 80 per cent of tire production will be exported, whilst the rest will be sold domestically.

Despite the debts accumulated over the years, Sri Lankan authorities continue to expand business cooperation with Chinese companies. Sri Lanka is a key part of Beijing’s Belt and Road Initiative, meant to control world trade routes.

A few weeks ago, the prime minister release the government’s budget for next year. It relies on the investments flowing to Colombo’s new port, which was also financed with Chinese money.

During Mahinda Rajapaksa’s terms as president (2005-2015), Sri Lanka took on debts asking for capital from China to build large infrastructures, which in some cases have proved useless. For example, Colombo’s Mattala Rajapaksa International Airport, inaugurated in 2013, is considered “the emptiest” in the world.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

කෑගල්ලේ ධම්මික බණ්ඩාර මහතා විසින් හඳුන්වා දී ඇති කොරෝනා මර්ධන ඖෂධය කොරෝනා ආසාදිතයන් ට අතිරේක ආහාරයක් ලෙස ලබා දීමට දේශීය වෛද්‍ය අමාත්‍යංශයේ කොරෝනා මර්ධන ජාතික කමිටුවේ අනුමැතිය හිමිව තිබේ.

රාජ්‍ය අමාත්‍ය සිසිර ජයකොඩි මහතා මේ බව තහවුරු කලේය.

එම ඖෂධය සදහා ආයුර්වේද දෙපාර්තමේන්තුවේ ද අනුමැතිය හිමි වී තිබේ. අදාල ඖෂධය නිෂ්පාදනය කරන අයුරු දැක බලා ගැනීමට ආයුර්වේද දෙපාර්තමේන්තුයේ විශේෂඥ කණ්ඩායමක් ධම්මික බණ්ඩාර මහතාගේ නිවසට අද දිනයේ ගොස් ඇත.

රජයේ ආයුර්වේද වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමයේ සභාපති ප්‍රසාද් හෙන්දවිතාරණ මහතා පෙන්වා දෙන්නේ මෙම ඖෂධයට ආහාර අතිරේකයක් ලෙස අනුමැතිය දී ඇති බවයි.

මේ අතර වූ රාජ්‍ය අමාත්‍ය චන්න ජයසුමන මහතා සඳහන් කරන්නේ අදාළ ඖෂධය පිළිගැනීම සඳහා වන ලිඛිත කටයුතු මෙරට ඉහළම විශේෂඥ කණ්ඩායමක් ට භාර දී ඇති බවත් එය අප්‍රමාදීව සිදුවනු ඇති බවත්ය.

Courtesy Adaderana

Britain’s medicine regulator has advised that people with a history of significant allergies do not get Pfizer-BioNTech’s COVID-19 vaccine after two people reported adverse reactions on the first day of rollout.

Starting with the elderly and frontline workers, Britain began mass vaccinating its population on Tuesday, part of a global drive that poses one of the biggest logistical challenges in peacetime history.

National Health Service medical director Stephen Powis said the advice had been changed after two NHS workers reported anaphylactoid reactions associated with receiving the vaccine. They were among the thousands who received the shot on Tuesday.

As is common with new vaccines the MHRA (regulator) have advised on a precautionary basis that people with a significant history of allergic reactions do not receive this vaccination, after two people with a history of significant allergic reactions responded adversely yesterday,” Powis said.

Both are recovering well.”

The MHRA said it would seek further information and was investigating as a matter of priority, and Pfizer and BioNTech said they were supporting the MHRA’s investigation.

Last week Britain’s Medicines and Healthcare products Regulatory Agency (MHRA) became the first in the world to approve the vaccine, developed by Germany’s BioNTech and Pfizer, while the U.S. Food and Drug Administration (FDA) and European Medicines Agency (EMA) continue to assess the data.

Last evening, we were looking at two case reports of allergic reactions. We know from the very extensive clinical trials that this wasn’t a feature,” MHRA Chief Executive June Raine told lawmakers.

ALLERGIC REACTION
Pfizer has said people with a history of severe adverse allergic reactions to vaccines or the candidate’s ingredients were excluded from their late stage trials, which is reflected in the MHRA’s emergency approval protocol.

The new MHRA guidance, sent out to health professionals, said a much broader segment should not take the vaccine.

Any person with a history of a significant allergic reaction to a vaccine, medicine or food (such as previous history of anaphylactoid reaction or those who have been advised to carry an adrenaline autoinjector) should not receive the Pfizer BioNtech vaccine,” it said.

It also said resuscitation facilities should be available for all vaccinations.

Britain is first rolling out the vaccine to the over-80s, those in care homes, carers and health staff. Food allergies are less common in older people, and both reactions happened in health workers rather than the elderly.

Severe allergic reactions to vaccines are unusual but staff administering vaccines are always trained and equipped to deal with them in the event they occur,” Adam Finn, professor of paediatrics at the University of Bristol, said, adding the advice was a sensible” precaution until more experience with the vaccine was gathered.

In the United States, the FDA released documents on Tuesday in preparation for an advisory committee meeting on Thursday, saying the Pfizer vaccine’s efficacy and safety data met its expectations for authorization.

The briefing documents said 0.63% of people in the vaccine group and 0.51% in the placebo group reported possible allergic reactions in trials, which Peter Openshaw, Professor of Experimental Medicine at Imperial College London, said was a very small number.

The fact that we know so soon about these two allergic reactions and that the regulator has acted on this to issue precautionary advice shows that this monitoring system is working well,” he said.

Source: Reuters
-Agencies

Courtesy Adaderana

Director-General of Health Services has confirmed two more Covid-19 related deaths in the country, says the Department of Government Information.

New development has brought Sri Lanka’s total fatalities from the virus to 144.

The first death is that of a 20-day-old infant from Colombo 15, who passed away yesterday (08) while receiving treatment at the Lady Ridgeway Hospital for Children in Colombo. He has suffered Covid-19 pneumonia, blood infection and multiple organ failure.

This death was recorded as the youngest coronavirus death in the country.

The other victim is a 62-year-old male who was living in Colombo 10 area. He had been transferred from a private hospital in Colombo to Mulleriyawa Base Hospital where he died today (09). The cause of death was cited as Covid-19 pneumonia.

Courtesy Adaderana

With another uptick in Covid-19 figures observed today (09), total infections confirmed in Sri Lanka surpassed the 30,000 mark.

Department of Government Information confirmed that 335 more individuals linked to the Peliyagoda fish market cluster were tested positive for the virus.

Thereby, the country has confirmed a total of 694 new infections so far within the day.

Following the new development, total infections registered by the Minuwangoda-Peliyagoda cluster have reached 26,516.

Sri Lanka has recorded 30,072 infections since the first positive case was reported in March this year.

The Epidemiology Unit’s data revealed that 8,128 active cases are still under medical care.

Meanwhile, total coronavirus recoveries reported in the country increased to 21,800 earlier today.

Courtesy Adaderana

The bodies of COVID-19 victims that are not claimed by relatives can be cremated under the terms of quarantine regulations, the Attorney General stated.

The Attorney General has notified the Director-General of Health Services with this regard, stated Coordinating Officer to the Attorney General State Counsel Nishara Jayaratne.

The bodies of 19 persons who died of COVID-19 infection are currently in mortuaries under the Colombo Judicial Medical Officer.

Health sectors charge that this situation has arisen due to the lack of proper action by authorities in this regard.

Health sectors also revealed that a request has been made in writing for the final rites to be held at the expense of the Colombo Municipal Council as the government has not approved funds.

Courtesy Adaderana

Justice Minister Ali Sabry says that the Attorney General of Singapore has sought certain clarifications from the Attorney General’s Department of Sri Lanka with regard to the extradition request against former Central Bank governor Arjuna Mahendra.

He stated this in parliament today in response to a question pertaining to the present progress of the inquiry and the judicial proceedings pertaining to the Central Bank bond issue and the current status of the extradition request against Arjuna Mahendran, the former Governor of the Central Bank of Sri Lanka.

The minister said he followed the due process, wrote to the honorable Attorney General and sought a clarification as to the present status. The Attorney General had carefully prepared a document and submitted to me about the background, instructions to the CID and proceedings in the magistrate’s court.” 

We will not rest until the last person who is responsible for this being brought before the courts,” he said.

On the extradition request, he said Singapore’s Attorney General’s Chambers has sought certain clarifications from the Sri Lankan side and that the process is ongoing.

The Singapore Attorney General has sought certain clarifications from our Attorney General’s Department regarding whether the kind of offence we have charged here the indicted falls within the first schedule of the extradition treaty between us and them.”

That is ongoing. The Attorney General will continue to make representations,” he added. 

Hiru News

Courtesy Hiru News

A Sri Lankan-born actress Thusitha Jayasundara has been included to the cast of the Amazon Original series based on the iconic The Lord of the Rings novels by J.R.R. Tolkien.

Thusitha Jayasundera is a Sri Lankan actress based in the United Kingdom.

She currently plays Ros Mahendra in the BBC drama Doctor Foster. On 17 March 2019 Jayasundera appeared in Midsomer Murders in the episode “Death of the small coppers” she played the role of Anika Sidana.

Jayasundera is part of the twenty additional cast members who will be joining the ensemble cast as announced by Amazon Studios recently.

It is reported that she and the newly selected cast for the series will be joining the filming which is currently underway in New Zealand.

Born in 1971, Thusitha graduated from the Academy of Drama in 1993 and has starred in several films, including ‘The Foreigner’, which premiered in 2017.

Courtesy Hiru News

The Galle Chief Magistrate Harshana Kekunawela today (09) conducted an inquiry into the death of a Dutch monk who was found floating in the Rathgama Lagoon, Dodanduwa

The Dutch monk had previously resided at the Polgasduwa Forest Convent.

The Hiru local correspondent stated that the body of the 56-year-old monk was found in the lagoon yesterday (08) afternoon with a stone tied to his feet.

Following the magisterial inquiry, Chief Magistrate Harshana Kekunawela ordered that the body be taken to the Karapitiya Teaching Hospital for an autopsy.

Ada Derana

Further clinical trials on local indigenous medicine for COVID-19

By Garvin Karunaratne, former G.A. Matara 

Our Minister for Power is over the moon with the opening of the Mannar 100MW Wind Farm today(8/12/20) by no less a person than our Prime Minister Mahinda Rajapaksa.  

This Wind Farm as well as the Puttlam Wind Power  Plant which a is already open prove to the hilt that Sri Lanka can find all its energy requirements through wind power within two to three years at most.  

Once long ago I stayed a night at the Ohio Forest Department Circuit bungalow. I was scared that my car will be blown off. The winds were that strong. Having worked in Hambantota where there is hardly any wind power,  where our experts sited the first wind turbines, perhaps with the idea of proving that wind power is not feasible and also having worked in Nuwara Eliya where one has to be extremely careful not to be blown off by the wind, I have been  convinced that all our power requirements can be found from the wind, which abounds in our country. 

Once touring the hills of California in my son’s Nissan Z 200, I saw the thousands of wind turbines at Altamont Pass. I stopped and gazed at the turbines for an easy fifteen minutes  wondering what my eyes really did see. I could hardly imagine what I saw. This made me research further.   

My interest made me write papers proving that wind power is feasible and thanks to the editors of LMD, the Island and Lankaweb the papers saw the light of day. Finally my interest ended with a book: Wind Power for Sri Lanka’s Energy Requirements,  published in 2019 by Godages. As usual I submitted  copies to both our new Hon President and our Prime Minister- the books must be somewhere unread and unknown. Recently I sent a copy to our Minister Mr Dulles Alahapperuma and I hope he will have a read of it at least now that the Wind Turbines at Mannar and Puttlam have caused him to open his eyes.  

It so happened that one of my papers in The Island somehow reached Mr Kanaga, the foreign engineer who set  up the wind turbines at Hambantota who replied stating that the problem with Sri Lanka is that we are not siting the wind turbines in the hilly country where there is plenty of wind and we site them only on the coast where there is only a sea breeze.  

I enclose sections of the Conclusion of my book on wind power where I have invoked our leaders to decide to set up wind turbines in our hilly country. 

Let me end my paper making a definite statement that Sri Lanka can easily be self sufficient in all the power we need-some 2700 MW within two to three years at most and it will be a feather in the cap of President Gotabhaya and Prime Minister Mahinda. This requires very little foreign exchange as the towers and blades can be locally made-I have seen these been made by locals in Spain. It is only the motor that needs to be imported till a ‘Jinasena’ can make that too  in our country.  

The entirety of the GalOya Project was accomplished within five years and building a few hundred wind turbines will be an easier task. I speak as an experienced administrator and many of us  have worked in  charge of successful development programmes. I designed and established the Youth Self Employment Programme of Bangladesh in 1982, a programme that has withstood the sands of time by creating three million self employed youths. This is to tell my readers that what I write is not fiction. It is fact and if called upon, I will prove every statement of mine. Anyone is invited to visit the nooks and corners of Bangladesh to see the largest forced of ‘economists’ in action- the youth workers who were trained by me in economic concepts and methods of extension. I enclose the Conclusion of my book on wind power with the firm hope that this paper will reach our leaders. 

By using the power of the wind offered free to us by Mother Nature, the country will not depend on the supply of coal and oil for power plants and the country can save all the millions and billions  being spent today to import oil and coal. 

Secondly it will provide employment for thousands in erecting the turbine towers, in establishing the wind turbines and in the manufacture of the turbine mechanism itself at the later stages. In my travels in France, Spain and Portugal I have seen workers making  the towers, blades, transporting them in long trucks, erecting the towers and maintaining them. That is no difficult task for our engineers and workers. 

 One of my readers happened to be an engineer, Mr Kanaga. who was involved with establishing the five wind turbines at Hambantota, the first to be built in Sri lanka. What is most interesting in his comment which I have totally enclosed in this book, is that the  environmental lobby had decided that the turbines should only be erected on the coasts and not in the mountains where there is ample wind force. 

It is sad that the environmentalists were silent when the entire Kotmale Valley was denuded of people and their activities all to create 200 MW of power. That could have been easily achieved with fifty wind turbines scattered within Kotmale itself and the inhabitants and the economy would have been spared extintion. The entirety of Kotmale is dead today. 

Many opine that wind is undependable.  To them my answer is that the wind is an utterly dependable source of energy. Spain has gone all out to build wind turbines and even sells power to France. 

A reader of my Papers, Susantha Wijeytileke has even commented that once at Madugoda he saw a cyclist being blown off the road by the power of the wind.  

I must mention that I am not alone in advocating the siting of wind turbines in the mountainous areas of Sri Lanka.  

In Windfair, on line  editorial journalist  Trevor Sievert  quotes Lakshman Guruswamy, Sri Lanka has the potential to generate 24,000 MW electricity from wind.” (http://w3.windfair.net/wind-energy/news/1q543-sri-lanka-high-wind-energy-potential) Professor Guruswamy further states that studies have shown that nearly 5000 square KM of windy areas are available for potential wind power generation in Sri  Lanka.” (Dated 12/04/2018.) 

In  www.windpower.lk, it is stated that in wind power the potential for Sri Lanka  is 20,740MW” 

Wind Power in Sri Lanka,a publication by The Asia Business Office (//www.asiabiomass.jp/English/topics/1601_04.html) states that the wind potential in Sri Lanka is 20,740 MW. In  its words there is strong potential for wind power in the North Western coastal regions of Northern Province, the highland areas of the Central Province, Sabaragamuwa and Uva.” 

  In Sri Lanka Wind farm Analysis and Site Selection Assitance,  M. Young and R Vilhauer of The Global Energy Concept, Kirkland, Washington state: 

Sri Lanka has considerable available land with wind resource potential sufficient for development. However, the  wind power capacity expansion is limited by the electricity transmission infrastructure. CEB estimates that the grid cannot accommodate additional wind capacity more thgan 7% of the peak load. The CEB estimates that  installing more than 20MW of wind capacity in any given region may adversely impact local grid instability and power quality. 

This Study  states that the windy land   can provide 50,000 MW.” 

It is important to note that it is not the lack of wind power that holds up the utilization of wind power to produce electricity. Instead it is the grid capacity. Tackling the grid capacity is another kettle of fish. This is an area that has to be addressed. I will not be surprised if our  experts who yet think that wind turbines should be built to harness the sea breeze and not the wind power in our mountains  will come up with another cock and bull story stating that a grid cannot be built.  

My thanks are also due to the Editor of the Sunday Observer.lk who in Let there be Light” (Sunday Observer:06/09/2009) commented that my suggestions are very valuable. Referring tro my suggestion that the wind power in the Central Highlands should be harnessed says, This is a timely and valid proposal and the authorities should take  appropriate action to locate wind turbines in  areas which will enable them to reach their maximum potential.” 

This study proves  beyond all doubt that there is ample wind capacity in Sri Lanka for self sufficiency in our power requirements through harnessing the wind.. There is no question about this. However, as in any field of development, be it agriculture or industry, there are problems that have to be surmounted.  As stated the national grid has to be developed to carry the power from areas where it is generated to the areas where the power is consumed. Perhaps there can be local grids to carry the power generated from  a local wind farm to a local district capital. For instance if wind farms are located in Dela on the Kirigalpotta hillock, a grid can carry the power to the town of Ratnapura. In every district- and I have worked in many and have traveled all over- there are many rugged hillocks which are inhabitable and will never be used except to put up some pylons and structures like wind turbines. 

I am dead certain that Sri Lanka can become self sufficient in all its power requirements not for its present stage but also for its future development through using wind power. The wind power in the Central and Sabaragamuwa Hills is vast. Methods and systems have to be found to harness this energy. However as long as we build wind turbines on the coastal areas and ignore the areas where there is real wind power and satisfy ourselves with studies of the difficulties and constraints,  our attempt will be like  that of a squirrel trying to empty the water in the ocean , carrying a bit of water on its tail,  endless.  

Garvin Karunaratne, Ph.D. Michigan State University, Former G.A.Matara. 

Author of How the IMF Ruined Sri Lanka and Alternative Programmes of Success, Godages, 2006 

How the IMF saboitaged Third World Development, Godages/Kindle, 2017 

Papers on the Economic Development of Sri Lanka, Godages,2012 

08 12 2020

කෝණය – Konaya

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

මෙරට ජාතික විදුලිබල පද්ධතියට මෙගාවොට් 103.5 ක ධාරිතාවක් එක් කෙරෙන මන්නාරම තම්බපවනී ශ්‍රී ලංකාවේ පළමු සුළං විදුලි බලාගාර උද්‍යානය අද 2020.12.08 දින ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ සුරතින් විවෘත විය.

සර්ව ආගමික නායකයින්ගේ ආශිර්වාද ලබා ගත් අග්‍රාමාත්‍යතුමා සමරු ඵලකය නිරාවරණය කිරීමෙන් අනතුරුව ශ්‍රී ලංකාවේ පළමු සුළං විදුලි බලාගාරය – තම්බපවනී ජනතා අයිතියට පත් කරමින් සුළං කුලුනු ක්‍රියාත්මක කරවූයේය.

මන්නාරම සිට නඩුකුඩා දක්වා කිලෝමීටර් 30ක් අධි බලැති විදුලියෙන් සම්බන්ධ කෙරෙන සම්ප්‍රේෂණ පද්ධතියකින් සමන්විත මෙම විදුලි බලාගාරය තුළින් නඩුකුඩා සිට අනුරාධපුරය දක්වා උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් ඇතුළුව සමස්ත විදුලිබල පද්ධතියට මෙගාවොට් 103.5 ක ධාරිතාවක් එක් කිරීමට නියමිතව ඇත.

මන්නාරම වෙරළ තීරයේ කිලෝ මීටර් 13 දුරට, හෙක්ටර්යාර් 150 ක භූමියක මෙම බලාගාරය ස්ථාපිත කර තිබේ. වසරකට විදුලි ඒකක මිලියන 400 ක් නිෂ්පාදනය කිරීමට ද මේ මඟින් අපේක්ෂිතය.

පවුල් දෙලක්ෂයකට වැඩි පිරිසකට විදුලිය සැපයෙන මෙම තම්බපවනී සුළං විදුලි බලාගාරය මෙතක් ඉදිවූ විශාලතම පුනර්ජනනීය විදුලි බලාගාරය වේ.

මන්නාරම තම්බපවනී සුළං විදුලි බලාගාරය ජනතා අයිතියට පත්නරමින් ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා කළ සම්පූර්ණ කතාව මෙසේය,

මෙරට ජාතික විදුලිබල පද්ධතියට මෙගාවොට් 103.5 ක ධාරිතාවක් එක් කෙරෙන ශ්‍රී ලංකාවේ විශාලතම සුළං විදුලි බලාගාරය විවෘත කිරීමට අවස්ථාව ලැබීම පිළිබඳව මම ඉතාමත් සතුටු වෙනවා.  

මිත්‍රවරුනි, දේශපාලඥයෙකුට විතරක් නෙමෙයි ඔනෑම මනුස්සයෙකුට ජීවිතයේ තියෙන්න පුළුවන් සතුටක් තමයි යමක් පටන් අරගෙන අවසන් කිරීම.

අද මම මන්නාරම් දූපතට ආවේ 2014 දි මුල් පියවර තබපු මේ ව්‍යාපෘතිය රටට කැප කිරීම සඳහා, අන්න ඒ සතුට උපරිමයෙන් දරාගෙනයි.

ඒ වගේම මන්නාරමට එනකොට මම දැක්කා මේ අවට සියලු පාරවල් කාපට් කරනවා. ඩලස් ඇමතිතුමා කිව්වා විදුලි බල මණ්ඩලයේ මෙම ව්‍යාපෘතියෙන් තමයි කිලෝමීටර් විස්සක් අවට පාරවල් කාපට් කරන්නෙ කියලා,

මිත්‍රවරුනි, මට මතක් වෙනවා 2008 දි තරම් ඈතදි, මඩු දේවස්ථානයට යන පාර හදලා, මඩු මංගල්‍යය වෙනුවෙන් රටේ නායකයා විධියට මම එන්න හදනකොට, මට කිව්වේ, මෙහෙට එන්න නම් එල්.ටී.ටී.ඊ සංවිධානයෙන් අවසර ගන්න ඕන කියලයි.

මිත්‍රවරුනි, රටේ නායකයාට මඩු පල්ලියට එන්නත් ත්‍රස්තවාදීන්ගෙන් අවසර ගන්න ඕන යුගයක් තිබුණෙ. මම එදා බොහොම පැහැදිලිව කිව්වා මේ රටේ සෑම පුරවැසියෙකුටම උතුරේ සිට දකුණටත්, නැගෙනහිර සිට බටහිරටත් නිදහසේ යන්න පුළුවන් යුගයක් නිර්මාණය කරනවා කියලා,

අද මේ තම්බපවනී බලාගාරය ඒ නිදහසේ ප්‍රතිඵලයක් නේදැයි මා ඔබගෙන් විමසනවා.

එදා 1890 දි මෙරට මුල්ම විදුලි බල්බය දැල්වූ දා පටන් විදුලිය සියලු දෙනාට සිහිනයක්. එහිදී ලොකුම අභියෝගය වුණේ ගමට විදුලිය ගෙනයාම. ඉංජිනේරු ඩී.ජේ විමලසුරේන්ද්‍ර මහතා ඇතුළු විද්වතුන්ගේ ධෛර්ය සහ දායකත්වය මත ඒ අභියෝග ජය ගැනීමට හැකිවුණා.

මිත්‍රවරුනි, විදුලි බලය ලබාදීමට යම් කාලයක් ගතවූ බව ඔබ දන්නවා. නමුත් ඇතැම් පාලන සමයන්හි දී දුර දිග නොබලා කළ ක්‍රියාකාරකම් රටේ විදුලිබල ක්ෂේත්‍රයේ දියුණුවට බාධාවන් එක් කළා. කැරළි කෝලහාල මෙන්ම යුද්ධය පැවැති සමයන්හි විදුලිබල පද්ධතියට සිදු වූ හානිය සුළු පටු නැහැ. ඒ නිසා පසුකාලීනවත් රටේ විශාල විදුලි අර්බුධ පැන නැගුණා. එහි ඇතැම් ප්‍රතිවිපාකවලට අදටත් අපි මුහුණ දෙනවා.

ඒ බව දන්න නිසා, අනෙකුත් තීන්දු වගේම, විදුලි බලය පිළිබඳව අපි හැමවිටම ක්‍රියාත්මක වුණේ සැලසුම් එක්ක. අපේ රජයන් බලයට පත්වූ සෑම විටම, මෙරට විදුලිබල ඉල්ලුමට අවශ්‍යය සැපයුම ලබාදීමට මූලික අවධානය යොමු කළා.

අපේ පාලන කාලයේදී උමා ඔය, ඉහළ කොත්මලේ, මොරගහකන්ද වැනි ජල විදුලි බලාගාර හැදුවා. ඒ වගේම තමයි කිසිම අවස්ථාවක අපි විදුලිය කප්පාදු කළේ නැහැ.

ඒ නිසා කිසිදා විදුලිය නොදුටු ඈත පිටිසර ගම්මාන සංවර්ධන මාවතට ගෙනඑමින් විදුලිය ලබා දෙන්න අපට හැකිවුණා. දැයේ අනාගතය භාරගන්න දුවා දරුවන් කුප්පි ලාම්පු එළියෙන් පොත පත බලන යුගය නිමා කළ යුතු බව අද මෙන්ම එදත් අපි තරයේ විශ්වාස කළා.

වර්ෂ 2005 දී අපි බලයට පත් වන විට ශ්‍රී ලංකාවේ මුළු ජනගහණයෙන් 65 % කට පමණයි විදුලිය තිබුණේ. වර්ෂ 2015 වන විට මුළු ජනගහණයෙන් 98% ක ප්‍රතිශතයකට විදුලිය දෙන්න අපට හැකි වුණා.

මේ නිසා නගරයේ මෙන්ම ගමේ නිවසකත් විදුලි බල්බයක් දැල්වෙන පරිවර්තනීය යුගයක් අපි නිර්මාණය කළා.

ඉදි කිරීම් අවසන් කර ගන්න බැරිව තිබුණ නොරොච්චෝලේ ගල් අගුරු බලාගාරයේ කටයුතු අපි පසුගිය කාලය තුළ ඉටු කළා. ඒ මඟින් මෙගා වොට් 900ක විදුලි ධාරිතාවක් ජාතික විදුලිබල පද්ධතියට එක් වුණා.

අපි 2015 වන විටත් සැලසුම් සකස් කරලයි තිබුණේ 2020 වෙනකොට ගල්අගුරු බලාගාර ඉදි කිරීමට වගේම පුනර්ජනනීය විදුලිය ව්‍යාප්ත කිරීමට. නමුත් 2015 බලයට පත්වුණු ආණ්ඩුවට, ජනතාවට අඛණ්ඩව විදුලිය සැපයීම ගැන විධිමත් වැඩපිළිවෙළක් තිබුණේ නැහැ.

ඒ හේතුව නිසා අපිට ඉදිරියේදී විදුලිබල හිඟයකට මුහුණ දෙන්න සිදු වෙන්න ඉඩ තියෙනවා.  එම අභියෝගයට මුහුණ දෙන්න අපි දැනටමත් විදුලිබලාගාර ඉදිකරමින් පවතිනවා.

කෙරවලපිටිය LNG බලාගාරය තුළින් මෙගාවොට් 300ක ධාරිතාවයක් ද, නොරොච්චෝලේ තවත් ගල් අගුරු බලාගාරයක් ඉදිකිරීම තුළින් මෙගාවොට් 300ක විදුලි ධාරිතාවක් ජාතික විදුලිබල පද්ධතියට එක් කරන්න සියලු කටයුතු සූදානම් කර අවසන්.

අපේ අරමුණ වෙන්නේ අධික වියදමක් දැරීමට සිදුවන තාප විදුලි බලාගාර ක්‍රමයෙන් අඩු කරමින් පුනර්ජනනීය විදුලිබලය ප්‍රචලිත කිරීම.

අපි 2013 දි තමයි පුනර්ජනනීය විදුලි බලය ප්‍රචලිත කරන්න කටයුතු කළේ. අපි එදා ඉදන් සුළං බලය වගේම සූර්ය බලය යොදගෙන විදුලි බලාගාර ඉදි කරන්න සැලසුම් සකස් කළා.

අපෙන් පසුව එන ආණ්ඩුත් ඒ වැඩපිළිවෙළ අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන යාවි යැයි අපි එදා කල්පනා කළා. නමුත් එය එසේ සිදු වු‍යේ නැහැ. හොද දේ හොද විදියට දකින්නත් වැරදි දේ වැරදි විදියට දකින්නත් බැරිවුණ නිසා ඔවුන් වෙනසකට කළේ අපෙන් පළිගත්න එක විතරයි.

අධ්‍යාපනයෙන් රටේ මානව සම්පත හදලා, රැකියා උත්පාදනය කරලා, පාරක් තොටක් හැදිලා, කර්මාන්ත ශාලාවක් පටන්ගෙන, එක විදුලි බල්බයක් හරි අලුතින් දැල්වෙනවිට ජනතා අපේක්ෂාවන්  දැල්වෙනවා. අපි රජයක් විදිහට මේ බව සෑම විටම තේරුම් ගත්තා.

ඒ විතරක් නෙමෙයි ඕනෑම පුද්ගලයෙක් ත්‍රස්තවාදී  උවඳුරු නැති ආරක්ෂිත රටක ජීවත්වෙන්න කැමතියි. දරුවන්ගේ අනාගතය සුරක්ෂිතවනවාට කැමතියි. ඒ ගැන කල්පනා කරපු ජනතාව අපට පහුගිය මැතිවරණයෙදි ඉහළම ජනවරම ලබා දුන්නා.

ඒ නිසා ඔබ දන්නවා, ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මැතිතුමාගේ සෞභාග්‍යයේ දැක්ම ප්‍රතිපත්තියෙන් ඒ ජනතා අපේක්ෂාව ඉටු කරන්න අපි ලෑස්තියි.

විදුලි බලය ගත්තත්, සෞභාග්‍යයේ දැක්මට අනුව විදුලි පාරිභෝගිකයා අනාගතයේදී විදුලිබල නිෂ්පාදකයකු ලෙස පරිවර්තනය කෙරෙනවා.

මිත්‍රවරුනි, අද මේ යථාර්ථයක් වෙලා තියෙන්නෙත්, එදා අපේ රජයක් යටතේ 2014 දි මූලික සැළසුම් සකස් කළ ව්‍යාපෘතියක්. ඒ නිසා සෞභාග්‍යයේ දැක්ම ප්‍රතිපත්තියට අනුවත් මෙම සුළං විදුලි බලාගාරය එක් සංධිස්ථානයක්. අද ලෝකයම පුනර්ජනනීය බලශක්තිය ගැන කතා කරනවා. නමුත් එ් සෑම රටකටම ස්වභාවික ප්‍රභවයන්ගෙන් විදුලිය ලබා ගන්න තරම් වාසනාවක් නැහැ. ඒ අතින් අපේ රට කොතරම් වාසනාවන්ත ද ?

සුළං බලය පමණක් නෙමෙයි, සූර්ය බලයත් යොදාගෙන අපට විදුලිය නිපදවිය හැකියි.

මේ සෑම පුනර්ජනනීය බලශක්තියක්ම ඔස්සේ ජාතික විදුලිබල පද්ධතියට සියයට 80% ක විදුලි ධාරිතාවක්  එක් කර ගැනීම අපේ අපෙක්ෂාවයි.

මෙතෙක් පෞද්ගලික අංශයට කුඩාවට හෝ සුළං බලයෙන් විදුලිය ජනන කිරීමේ හැකියාවක්  තිබුණා. නමුත් ලංකා විදුලිබල මණ්ඩලයට ඒ හැකියාව තිබුණේ නැහැ. මොකද, මෙතෙක් සුළං විදුලි බලාගාර  තිබෙුණේ පෞද්ගලික අංශය සතුව. ඒ නිසා මන්නාරමේ විවෘත වන මෙම සුළං විදුලි බලාගාරය, ලංකා විදුලි බල මණ්ඩලයට අයත් පළමු සුළං විදුලි බලාගාරය ලෙස ඉතිහාසගත වෙනවා.

අපේ මිත්‍ර ඩලස් අලප්පෙරුම ඇමතිතුමා, ඉතා කෙටි කලක් තුළ මෙම ව්‍යාපෘතිය අවසන් කිරීමට අවශ්‍ය නායකත්ව ලබා දුන්නා. රාජ්‍ය අමාත්‍ය දුම්න්ද දිසානායක ඇමතිතුමා, ඒ වගේම අමාත්‍යංශ, රාජ්‍ය අමාත්‍යංශ ලේකම්තුමන්ලා ඇතුළු මේ ව්‍යාපෘතියට සම්බන්ධ ලංකා විදුලිබල මණ්ඩලයේ ඉංජිනේරුවරුන්, නිලධාරීන්, සෙසු සේවකයන් විශාල පරිශ්‍රමයක් ඒ වෙනුවෙන් දරා තිබෙනවා.

මෙම ව්‍යාපෘති ඉලක්කයෙන් සියයට 30ක ධාරිතාවක් අද මේ මොහොතේ පටන්ම ජාතික විදුලි බල පද්ධතියට එක්වෙනවා. ඉදිරියේදී මෙහි සියයට සියයක මුළු ධාරිතාවම විදුලිබල පද්ධතියට එක් කිරීමට අපි කටයුතු කරනවා. 

තවත් මාස කිහිපයකින් මෙම ව්‍යාපෘතියෙ සමස්ත ඉලක්කය සපුරනවිට ඉතා අඩු වියදමකින් විදුලි ඒකකයක් නිෂ්පාදනය කිරීමේ  හැකියාව ඇතිවෙනවා.

ඒ තුළින් සැමට විදුලිය ලබා දීමේ අපගේ ඉලක්කය සපුරා ගැනීමට මෙන්ම වාර්ෂිකව ඉහළ යන විදුලි ඉල්ලුමේ අර්බුදය විසදා ගැනීමටත් හැකිවෙනවා.

දේශගුණික විපර්යාස අවම කිරීමේ විසඳුමක් විදියටත්, අද පුනර්ජනනීය බලශක්තිය පිළිබඳව අවධානය යොමුවෙනවා. මෙවැනි ව්‍යාපෘතියකින් සිදුවන පරිසර හානියක් නැති තරම්.

මිත්‍රවරුනි, මන්නාරම කියන්නේ නිරිත දිග වගේම ඊසාන දින මෝසම් දෙකේදිම හොදට සුළං ලැබෙන ප්‍රදේශයක්. ඒ වගේම සංක්‍රමණික පක්ෂීන් විශාල සංඛ්‍යාවක් මේ හරහා තමයි ලංකාවට පැමිණෙන්නේ. ඒ සත්තුන්ටත් හිරිහැරයක් නොවන පරිද්දෙන් මේ සුළං පෙති එකවර නවතා දැමෙන රේඩාර් පද්ධතියකුත් අපි සවිකර තිබෙනවා.

ජනතාව විදිහට, ඔබට සතුටුවිය හැකි රටේ දියුණුවට බලපාන මෙවැනි ව්‍යාපෘති ක්‍රියාත්මක කිරීමයි අපේ ඉලක්කය. ඒ නිසා පසුගිය කාලයේ අපට විවිධ අවලාද නගමින් සිටි අයට අපි මතක් කරන්න කැමතියි, අපේ ක්‍රමය පළිගැනීම නෙමෙයි රටට වැඩ කිරීම කියලා.

ඒ නිසා විශාලම සුළං විදුලි බලාගාරය රටට එක්වන අද දිනයේ රජයක් විදිහට ඒ ගැන සතුටු වෙනවා. මම දැක්කා විරුද්ධ පක්ෂයේ ඇතමෙක් අර ළගදි ආපු සුළි කුණාටුව රටට එන්නත් කලින් ඒ ගැන අනාවැකි කිව්වා. ඒ අය බලා උන්නෙ ජනතාවට විපත්තියක් වෙලා ආණ්ඩුවට බනින්න මාතෘකාවක් හදාගන්නෙ කොහොමද කියලා. මේ වගේ පටු දේශපාලන අරමුණු දැන්වත් මේ රටින් ඉවත්විය යුතුයි කියලයි ජනතාව කල්පනා කරන්නෙ. මට මතකයි මම විදුලිය දෙන්න ප්‍රමුඛත්වය දෙනකොට විරුද්ධ පක්ෂයේ දේශපාලඥයන් එදා අහුවා විදුලිය කන්නද කියලා. මම කිව්වා, ඔව් විදුලිය දීලා, කර්මාන්ත ශාලා හැදිලා රැකියා උත්පාදනය වුණාම විදුලියෙන් කන්න ලැබෙනවා කියලා.

කොවිඩ්-19 තත්ත්වය නිසා මුළු ලෝකයම අද ආර්ථික පසුබෑමකට ලක්වෙලා. නමුත් අපේ රටේ ජනතාව එම පීඩාවෙන් මුදා ගැනීමට අවශ්‍යය සෑම පියවරක්ම අපි අරගෙන තිබෙනවා. ඒ වගේම එක්ව ජය ගැනීමේ දේශීය ආර්ථිකය නගා සිටුවීමේ ක්‍රියාවලියට අප මුලපුරා තිබෙනවා. ආනයන සීමා කරමින් දේශීය නිෂ්පාදකයා ගැන බලාපොරාත්තු දල්වා තිබෙනවා. ජාතික විදුලි බල පද්ධතියට අද දින එක්වන මෙම  සුළං විදුලියත් ඒ සඳහා ශක්තියක්.

මිත්‍රවරුනි, සෞභාගයේ දැක්මට අනුව 2030 වන විට අපේ රටේ සමස්ත විදුලියෙන් සියයට 70% හෝ 80% ක් පුනර්ජනනීය බලශක්තිය මත රදා පැවතිය යුතුයි.

විදුලිබල ක්ෂේත්‍රයේ සිදුවන එම දැවැන්ත පරිවර්තනයට, ශ්‍රී ලංකාවේ විශාලතම සුළං විදුලි බලාගාරය ඉතිහාසයේ හැරවුම් ලක්ෂයක් බව සිහිපත් කරන්න කැමතියි! ඔබ සැමට සෞභාග්‍යමත් හෙටක් ! තෙරුවන් සරණයි! යැයි පැවසීය.

මෙම අවස්ථාව සඳහා අමාත්‍යවරුන් වන ඩලස් අලහප්පෙරුම, ඩග්ලස් දේවානන්දා, රාජ්‍ය අමාත්‍ය දුමින්ද දිසානායක, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් වන ෆාදර් මස්තාන්, යදාමිණී ගුණවර්ධන  හා උතුරු පළාත් ආණ්ඩුකාරිනි පී. එස්. එම්. චාර්ල්ස්, විදුලිබල අමාත්‍යංශයේ ලේකම් වසන්තා පෙරේරා, විදුලිබල මණ්ඩලයේ සභාපති  ඉංජිනේරු විජිත හේරත් මහත්ම මහත්මීන් ඇතුළු රජයේ උසස් නිලධාරීන් රැසක් එක්ව සිටියහ.

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම, LL.B.,Ph.D.

බුදුදහම රැකීම රටේ හැමදෙනාගේම වගකීමක්– මැල්කම් රංජිත් කාදිනල්තුමා

පුතේ අන්තිම සිංහලයා ඉන්නකන් උඹලා බඩගින්නේ ඉන්නේ නෑ– කේරළයෙන් ලංකාවට පැමිණි මොහිදීන් බෙග්, මිය යෑමට කලින් පුතාට කියපු දේ

හිත හොඳ ගෑණු සංකල්පය

සිංහල බෞද්‌ධයින්ට, සිංහල බෞද්‌ධයින් යයි පිරිත් නූල් බැඳගෙන ඉන්නා පක්‍ෂ දේශපාලක කළු සුද්දන් විසින් සැළකුවේ හරියට බොහෝ පිරිමි හිතහොඳ ගෑණුන්ට සළකන ආකාරයට නොවේද යන අදහස රටේ ඉස්මතු‌වූයේ, 2012 මැයි මස සිට බොදු බල සේනාව ගෙනගිය <අරගලය> නිසාය. සිංහල බෞද්‌ධයාට නායකයෙක් නැත යන ඥානසාර හිමියන්ගේ කතාව, දේශපාලකයින්ට කොඩි උස්සාගෙන ගොස් අපිට ඉතුරුවුනේ කොඩි පොලු පමණයි යන ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමියන්ගේ කතාවට වඩා බරපතල එකක් විය. ඒ නිසා ඥානසාර හිමියන්ගේ මස් රාත්තලම ඉල්ලන බොහෝ පිරිසක් මතුවිය.

අළුත්ගම (හෝ පසුව දිගන) සිද්‌‌ධිය ගැන කොමිෂමක් පත්කරන්නට <සිංහල> ආණ්ඩු භය, මේ හිත හොඳ ගෑණී කතාව නිසාය. ඊට හේතුව, එවිට, මදුෂ් මාකදුරව මරා හොරකම් වසා ගත්තා මෙන් බොදු බල සේනාවට දොස් පවරා තම කිලිටි අත් සෝදාගන්නට දේශපාලකයින්ට ඉඩක් නොලැබෙන නිසාය. ලංකාවේ මෑත ඉතිහාසය එක පැත්තකින් පන්සලත්, අනිත් පැත්තෙන් පාලක සුද්දන්/කළුසුද්දන් අතරත් ඇතිවූ නොනවතින දේශපාලන ගැටුමක් නොවේද කියා සිතෙන්නේ යහපාලනකාරයින්, මංගල සමරවීර, රංජන් රාමනායක වැනි අසාමාන්‍ය (විකෘති) මිනිස් පරාණ හරහා, හාමුදුරුවරුන්ට හා බුද්‌ධ ශාසනයට වටකරගෙන කල පහරදීමට හේතු සොයා යාමේදීය.

සිංහල බෞද්‌ධයින් රවටා චන්දය ලබාගෙන, කොළපාට පක්‍ෂය හා විශේෂයෙන් නිල්පාට පක්‍ෂය, මාරුවෙන් මාරුවට කරගෙන ගිය, මුස්ලිම් හා දමිළ ජනයාට අසාධාරණ ලෙස වාසි ලබා දීමේ කැත ව්‍යාපාරය රටේ විනාශයට මග පාදා ඇති බව දැන් 2020 වනවිට මනාව ඔප්පුවී ඇත. 2003 දෙසැම්බර් මස සෝම හාමුදුරුවන්ගේ අවාසනාවන්ත වියෝවෙන් පසු, 2004 දී ජාතික හෙළ උරුමයක් ආවත්, 2012 මැයි මස බිහිවූ බොදු බල සේනාවට පාලක කළුසුද්දන් කල අපහාස, නිග්‍රහ හා බොරු චෝදනා පත්‍ර, 2019 පාස්කු ප්‍රහාරයෙන් වාෂ්පවී ගියේය. තවදුරටත් තමන් රැවටීමට ඉඩ නොදිය යුතුය යන මනසක් සිංහල බෞද්‌ධයා තුල පලපැදියන් විය.

ගෝඨාභය-සරත් වීරසේකර

මේනිසා, දේශපාලක කපටියෙක් නොවන, නිලධාරී නායකයෙක්, 1921-24 කාලයෙන් පසුව ප්‍රථම වරට ලංකාවට ලබාගන්නට හාමුදුරුවරුන් විසින් මූලිකව ගත් උත්සාහය සාර්‌ථවූයේ 2019 දී ගෝඨාභය ජනාධිපතිවීමත් සමඟය. 2020 පාර්ලිමේන්තු චන්දයෙන් එය 99% ක්ම තහවුරු විය (හරියටම තුනෙන් දෙකක් නොලැබීම). ලංකාවේ සිංහල බෞද්‌ධයින් රැවටීමේ සෙල්ලම තවදුරටත් සිදුනොවේයයි සිතෙන්නේ ජනාධිපති විසින් පවත්‌වන මාසික හාමුදුරුවරුන්ගේ උපදේශක සභාව නිසා නොව, නොබෝදා, මහජන ආරක්‍ෂක ඇමති ලෙස රෙයාර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර මහතාව පත්කිරීම නිසාය. නවගුණවැල ගණිමින්, මෛත්‍රී භාවනාව කරමින් සිටිය හැකිනම් අගනේය. එහෙත්, ශාරියා, ඊළම්, ක්‍රිස්තියානි මූලධ‌ර්‌ම වාදය, ලෝක වෙළද සංවිධානය, ජිනීවා මානව හිමිකම් නාඩගම, ලිබරල් අන්තවාදය, නීතියේ බොරු ආධිපත්‍යය, ඇමෙරිකන් මිලේනියම් මර උඟුල, ඉන්‌දියාවට-චීනයට රට විකිණීම යන මේ ආක්‍රමණ ඉදිරියේ, මියන්මාරයේ විරතු හිමියන් කී ආකාරයේ මිලිටන්ට් බුඩිසම් (ගාන්‌ධි හා මාටින් ලූතර් කිං අනුගමනය කල) මග මිස ලංකාවේ බෞද්‌ධයින්ට වෙන මඟක් නැත. නියංකාලයේ වතුර සොයා යද්දී, මැහැලියකගේ ලිබ්බොක්කේ අතරමංවූ බෝධිසත්‌ව නාගයා, තමා ගැරඬියෙක් නොවන බව ඔප්පුකලා සේය.

අමීර් අලි-දයාන් ජයතිලක

මෙවැනි පසුබිමකදී කලම්බු ටෙලිග්‍රාෆ් වෙබ් අඩවියේ දෙසැම්බර් 6 දා පලවූ ලිපිදෙකක් දැක මට ඇතිවූයේ සතුටකි. මෙවැනි ලිපි අපට කියවීමට ලබාදීම ගැන, නිතරම සිංහල බෞද්‌ධ විරෝධී ලිපි පලකරණ, එහෙත් සිංහල බෞද්‌ධයින්ගේ ලිපි පල නොකරණ, කලම්බු ටෙලිග්‍රාෆ් අයිතිකරු ලන්ඩනයේ වසන උවිඳු කුරුකුලසූරියට අප ස්තුති කලයුතුය ඉස්ලාම් ජනව‌ර්‌ගයට සිදුවන වෙනස්කම් ගැන ලියන, එහෙත් ශාරියා-ඉස්ලාම්කරණය නොපෙනෙන, ඕස්ට්‍රේලියාවේ ජීවත්‌වන අමීර් අලි නම් ප්‍රොපෙසර් එක අයෙකි. මාක්ස්වාදී, ක්‍රිස්තියානී, හා මේ වන විට සජිත් ප්‍රේමදාසගේ නිල නොලත් කතා ලියා දෙන්නා වී සිටින, 13-ඒ ප්ලස් පියාවන, දයාන් ජයතිලක අනිත් පරාණයය. මීටම සම්බන්‌ධ, මාක්ස්වාදී, ක්‍රිස්තියානි පෙඩරල් හා ද්‍රවිඩ, කුමාර් ඩේවිඩ් ලා වැනි අයට හිත හොඳ ගෑණී සංකල්පය හෝ ගංගොඩවිල සෝම හිමියන්, හෝ ඔවුන් හා තානාපති මිෂෙල් එකට එකතුව දුන් යහපාලන දිරච්ච ලණුව ගිල පසුව පශ්චාත්තාපවූ මාදුළුවාවේ හිමියන්ගේ දුක හෝ තේරෙන්නේ නැතුවා නොවේ. එහෙත් ඔවුන් කඳුළු සලන්නේ සරත් වීරසේකර වැනි ඇමති කෙනෙක් බිහිවූ ආකාරය ගැනය.

කාදිනල්තුමා හිත හොඳ ගෑණියෙක් නොවීම

සමඟියක් නැති හාමුදුරුවරුන්, මහානායක හිමිවරුන් මෙන්, කාදිනල්තුමාවද රැවටීමට දේශපාලකයින්ට ඉඩක් නොමැති බව පාස්කු ප්‍රහාරයේ විමර්‌ශනය යන දිසාව ගැන එතුමා කල ප්‍රකාශයෙන් එලිවිය. ශාරියා නීතියට ලංකාවේ ඉඩක් නැත යන එතුමාගේ මතයෙන් කලබල චී සිටින අයෙක් නම් ඕස්ට්‍රේලියාවේ සිට කෙඳිරිගාන අමීර් අලිය. අනිත් අතට රට කැබලි කිරීමේ ව්‍යාපාරයට කැපවී සිටින, 13-ඒ ප්ලස් පියාවන දයාන් ජයතිලක, රට දැන් දැඩි සත්කාර ඒකකයේ සිටිනා බවත්, 2024 දී සජිත් ජනාධිපති කිරීම ලිබරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය රැක ගැනීමේ අවස්ථාව බවත් ලියමින් සිටී. අලිගේ ලිපිය පැස්බරා වැල්ලේ හිස සඟවා ගත වැනි පාපෝච්චාරණයකි. දයාන්ගේ දිග හෑල්ල, සිංහල දේශපාලකයින්, සිංහල බෞද්‌ධයින්ට (හා දැන් සිංහල කතෝලිකයින්ට) හිත හොඳ ගෑණුන් සේ සැළකූ කාසියේ අනිත් පැත්ත එලි කරන්නේය.

මේ දෙන්නාගේ කතා සිංහල පාඨකයින්ට ඉදිරිපත් කරන්නේ, ඒ මඟින් <එක රටක්-එක නීතීයක්> යන වචන හැකි ඉක්මණින්ම ක්‍රියාවට නොනැගීමේ භයානකකම පෙනී යන නිසාය. මේ දෙන්නාගෙන් විමසිය යුත්තේ, ඔවුන්, 2019 අගෝස්තු මලික් ජයතිලක වාර්‌තාව හා/හෝ 2002 චන්ද්‍රිකාගේ බුද්‌ධ ශාසන කොමිෂමේ නිර්දේශ කියවා තිබෙනවාද යන්නය. අනිත් අතට මාසිකව ජනාධිපති හමුවන හාමුදුරුවරු යහපාලනකාරයින්ම ගෙනා මලික් නිර්දේශ ක්‍රියාත්මක කරණ ලෙස ගෝඨාභය-සරත් වීරසේකර දෙන්නාට උපදෙස් දිය යුතුය.

සරත් වීරසේකර උණ
සරත් වීරසේකර උණ තදින්ම සැදී ඇත්තේ දයාන්ටය. 2006 බෝම්බ ප්‍රහාරයේ සිටම ගෝඨාභය ඉවත්කිරීමේ ව්‍යාපාරයක් තිබුණත්, ඒ සඳහා ගැසූ උපක්‍රමයක්ම අසාර්‌ථකවුවත්, දයාන්ගේ ඉලක්කය 2024 චන්දයය. මේ සඳහා ඔහු කරන්නේ <ප්‍රජා-(නාස්ලණු)තන්ත්‍රවාදය රැකගැනීමේ සටනකි. හිට්ලර් කෙනෙක් වෙලා හරි රට බේරාගන්නැයි අනූනායක හාමුදුරුනමක් කල දේශනාවේ වැරදි කොණ අල්ලාගෙන දඟලන කල්ලියේ න්‍යායාචාරියා දයාන්‌ය. හිට්ලර්ගේ පොත් එකතුකරමින් සැබැවින්ම හිට්ලර් කෙනෙක් ලෙස ක්‍රියාකලේ ප්‍රේමදාස නොවේනම්, ඔහුව මැරූවිට මිනිස්සු පාරේ රතින්ඤා පත්තු කරමින්, කිරිබත් උයාවිද? එහෙත්, ඉම්තියාස් බකීර් මාකර් හා දයාන් ප්‍රේමදාසට වඳින්නේ ඔහු <මහජනයාගේ> ජනාධිපති කියාය. මේ නිසා ගෝඨා-සරත් බලවේගයක් සඳහා සිංහල බෞද්‌ධයින් තල්ලු කලේ කවුද යනුවෙන්, පාපෝච්චාරණයකටත් වඩා බ්ලේම් ගේම් එකක් දයාන් විසින්කර ඇත:

(1) දයාන් ජයතිලකගේ සූත්‍ර

<ඩිෆීටින් ද ජී.ආර්. රෙජීම් රික්වයර්ස් <පීපලයිසින්> ද ඔපොසිසන්>

දයාන්ගේ දේශපාලනය ආරම්භවූයේ, වර්‍ධරාජා පෙරුමාල්ගේ ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරයෙක්ව සිට, පසුව ඔහුත් සමඟ ඉන්දියාවට පලා යාමෙන්‌ය. කවුදෝ මැදිහත්‌ව (මට නම මතක නැත) ඔහුව ප්‍රේමදාස ලඟට ගෙන ගොස් සමාව ලබාගත් පසු, මේ මර්වින් සිල්වාගේ පැටියා ප්‍රේමදාසගේ දුක්ගන්නා රාල කෙනෙක් විය. කොබ්බෑකඩුව මරණයේදී කනත්තට ගොස්, තිසරණීගේ සාරියෙන් විලිවසා ගන්නට වූයේ ඒ නිසාය. පසු කලෙක මහින්ද රාජපක්‍ෂ ජනාධිපතිව රැවටීමට සමත්‌වූ දයාන් ජිනීවා ගොස් 13-ඒ ප්ල්ස් පොරොන්‌දුවී ඔහුව අමාරුවේ දැම්මේය. අන්තිමේදී තානාපතිකමේ ඉඳන්ම මහින්දගේ ආණ්ඩුවට පටහැනි ලිපි ලිවීම නිසා හදිසියේම ගෙදර ඒමට දයාන්ට සිදුවිය. ඉන්පසු ඔහු මතුවන්නේ මහින්ද සුළගේ පොතේ ගුරෙක් ලෙසය.

පසුව ගෝඨාභයගේ වියත් මඟට හොට දමන්නට ගියත් සෙස්සෝ ඔහුව ඉන් ඉවත් කලේය. සිරිසේන ජනාධිපති ඔහුව රුසියාවට යැව්වේ ඉන් පසුවය. දැන් ඔහුගේ වචන අපට ඇසෙන්නේ සජිත්ගේ කතා හරහාය. කලම්බු ටෙලිග්‍රාෆ් වෙබ් අඩවියට ඔහුත්, කුමාර් ඩේවිඩ්ව්වත් නැතිවම බැරිය. සිය <ප්‍රතිපත්ති> මාරු කිරීම වනාහි දයාන්ට සිය පියාගේ වාසගම අතහැරීම වැනිම සුළු කාරියකි. එහෙත් 13-ඒ ප්ල්ස් (පොලිස්/ඉඩම් බලතල ප්‍රදානය) පියා වශයෙන් හා රටේ සිංහල බෞද්‌ධ පදනම බිඳ දැමීමේ ප්ලෑනේදී චන්ද්‍රිකා-රෝසි මෙන් දයාන් කළු ගලක් වැනිය. පාස්කරලිංගම්ලා, අර්ජුන මහේන්ද්‍රන් ලා හුරතල් කල රනිල්ට, දයාන්ව අරහංවූයේ ඇයිද යන්න, සමහරවිට, රනිල් ලියන පොතේ තිබිය හැකිය.

ලංකාවේ හැරල්ඩ් ලැස්කි සේ ඔහුගේ මාක්ස්වාදී කාලෝ ෆොන්සේකා මාමා විසින් වරක් හැඳින්‌වූ දයාන් සමඟ මට පුද්ගලික තරහක් නැත. ඔහු දක්‍ෂ, හැකියාවක් ඇති පංචස්කන්‌ධයකි. මිලින්ද මොරගොඩව මෙන්, විදේශ සේවාවක් සඳහා නිසි අධීක්‍ෂණය යටතේ ඔහුගෙන් රටට සේවයක් ලබාගත හැකිය. එවිට රට කැබලි කිරීමේ ව්‍යපෘතියෙන් ඔහු ගැලවෙනවා නිසැකය. සර් ජෝන්ගේ බෑණාවූ වික්‍රමභාහුට රනිල් ගේ පක්‍ෂයෙන් චන්දය ඉල්ලන්න පුළුවන් නම් දයාන්ට සිංහල බෞද්‌ධ හතුරා මිතුරෙක් සේ පෙනීයන්නට හොඳටම ඉඩතිබේ.

දෙවන කොටස – දයාන්ගේ නිගමණ 1-10

බ්‍රිතාන්‍ය්ය   ඉංජිනේරු ගාල්ලේ දෙව්සිරි පීී. හේවාවිදාන ලංඩන් නුවර සිට   දෙසැ 6 ඉරිදා මව්බිමට ලියු ලිපිය.

යහපාලන රජයේ අගමැති රනිල්ට හා සජිත් පේ‍්‍රමදාස ඇතුඵ ඇමති මන්ඩලයට යුද්ධය ඇත්තටම දිනා දුන් සාමාන්‍ය සෙබළාගේ දුක් සෝ සුසුම් පෙනුනේ නැත.  ඔවුන්ට අවශ්‍ය වුයේ දෙමළ ඩයස්පොරාවත්, Amnesty International, Human Rights Watch වැනි  සින්හල විරොධී N.G.O. කාරයින්ව සතුටු කිරීමටය.   යුධ හමුදා භටයින්ට විරුද්ධව මිනිස් ඝාතන චෝදනා ඇත්නම් වහාම අපට පැමිණිලි කරන්න”යි කියමින් ඩයස්පෝරාවට ආයාචනා කරමින් යහපාලයේ ආරක්ෂක ලේකම්වරයා හේමසිරි ප්‍රනාන්දු අපේ යුධ හමුදාවට විරුද්ධව ප‍්‍රසිද්ධියේ අවි අමෝරා ගත් අන්දම අපි කෙසේ අමතක කරන්නද?

අවාසනාවකට යහපාලන රජයේ අගමැතිවරයා විසින් ජිනවා මානව කොමිසම හා විදේශ NGO  ආයතන සතුටු කිරීම සඳහා යුද්ධය දිනා ගැනීමට දායක වූ මධ්‍යම පෙළේ යුධ හමුදා නිලධාරීන් විශාල වශයෙන් අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදී.  එතකුදු වුවත් එවකට ජනාධිපතිව සිටි මෛති‍්‍රපාල සිරිසේන මහතා සරත් ෆොන්සේකා මහතා ෆීල්ඞ් මාෂල් ධූරයට උසස් කරමින් ඒ මහතාට නිසි ඉහළම ගෞරවය හිමි කළේය. රාජපක්ෂ යුගයේ සිදුවන බරපතල අසාධාරනයක් නිවැරදි කොට ෆොන්සේකා මහතාට හමුදාවේ උසස්ම නිලය ලබාදීම ගැන එම දිනවල මුලූ ජාතියේම ප‍්‍රනාමය හිටපු ජනාධිපතිතුමාට හිමි විය.

නමුත් ඊළාම් යුද්ධයේ ජයග‍්‍රහණයට අතිශයින්ම දායක වූ එවකට නාවික හමුදාපති වූ මගේ ආනන්ද බෝඩිමේ සගයා වසන්ත කරන්නගොඩ තවත් බොරු චෝදනාවක් මත අත්අඩංගුවට ගැනීමට මංගල – රනිල් යුගළය කැසපට ගසමින් සිටි බව කවුරුත් දන්නා රහසකි. අන්තිමේ දී ඊළාම් යුද්ධයේ ජයග‍්‍රහණයට අතිශයින්ම දායක වූ කරන්නගොඩ තවත් බොරු චෝදනාවක් මත අත්අඩංගුවට ගැනීමට මංගල – රනිල් යුගළය කැසපට ගසමින් සිටින බව පසුගිය වසර මැද දී ආරංචි වී මම මහත් සංවේගයට පත් වුණෙමි.  මම වහාම ඔහුට ටෙලිෆෝන් කළෙමි.

”ඔව් දෙව්සිරි ඒ කතාව ඇත්ත. එයාලා මාව දෙසැරයක්ම ඇරස්ට් කරන්න ඔන්න මෙන්න කියලා තිබුණේ. නමුත් වාසනාවට ජනාධිපතිතුමාට තේරුණා මේ ඔක්කොම බොරු චෝදනා කියලා. එතුමා වහාම නියෝග කළා මට අත තියන්න එපා කියලා.”

ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේකන මහතා එදා අවස්ථානුකූලව මැදිහත් නොවූයේ නම් ත්‍රිවිධ හමුදාපතිවරු දෙදෙනෙකුම නිරපරාදේ සිරගත කළ කෙළෙහි ගුණ නොදන්නා රටක් වශයෙන් ශ‍්‍රී ලංකාවට අපකීර්තිමත් වාර්තාවක් හිමිවීමට එදා හොඳාකාරවම ඉඩ තිබුණි.

හිටපු ජනාධිපතිතුමා එතැනින් නැවතුණේ නැත. වසන්ත කරන්නාගොඩට යහපාලනය විසින් කරන්නට ගිය බරපතළ අවමානයට වන්දි ගෙවීමක් වශයෙන් හා යුධ සමයේ අපේ රටට සිදු කළ උත්තරීතර සේවයට ගෞරවයක් වශයෙන් වසන්තට නාවික හමුදාවේ දිය හැකි ඉහළතම ගෞරවය වූ Admiral of the Fleet පදවිය පිරි නැමීමට ද එතුමා අමතක කළේ නැත. යුධ ජයට ගුවන් හමුදා නායකත්වය සැපයූ රොෂාන් ගුණතිලක මහතාට Marshal of the Airforce   අධි ගෞරව උසස්වීම පිරි නැමූ හිටපු ජනාධිපතිතුමා තවත් ඉහළ හමුදා නිළධාරීන් ගණනාවකටම උසස්වීම් ලබා දෙමින් ජනතාවගේ මහත් ගෞරවයට හා ආදරයට පාත‍්‍ර විය.

මගේ පාසැල් මිතුරන් දෙදෙනෙකුටම ඔවුනට නිසි උසස් වීම් හා ගෞරව පදවි පුද කළ ත් දේශපාලන විරසකයක් නිසා හිටපු ජනදිපතිතුමා ් මගේ තව ත්  පාසල් මිතුරෙකු හා අති විශිෂ්ඨ සෙන්පතියෙකු මුලුමනින්ම අමතක කළේය

මේ කියන මිත‍්‍රයා ආනන්දයේ පාපන්දු කණ්ඩායමේ නායකයා වූවා පමණක් නොව ක්‍රිකට්, හොකී, බැඞ්මින්ටන්, ටෙනිස් වැනි ක්‍රීඩා වලින් ද පාසැලට ඉහළම ගෞරවය අත් කර දුන්නෙකි. ආනන්දයේ විශිෂ්ඨ ශිෂ්‍ය විධායකය කු වූ මෙම මිත‍්‍රයා බෞද්ධ සංගමය, සාහිත්‍ය සංගමය, කථික සංගමය, විද්‍යා සංගමය වැනි සංගම් වල නිලතල ද දැරීය. පුංචි කාලයේ සිටම ඔහු මා සමඟ කථා කළේ රටේ දුප්පත්කම නැති කරන විදි ගැනය. නැති බැරි අයට පිහිට විය හැකි අන්දම ගැනය.

අයුක්තිය අසාධාරණයට එරෙහිව එවකට විදුහල්පති රාජපක්ෂ මහතා සමග නිබයව වාද කිරීමට ඔහු කිසිසේත් පැකිඵනේ නැ ත.  ලොවෙන් එකෙක් එක දේකට වෙයි සමත යනුවෙන් අලගියවන්න මුකවැටි කවියා ලියු කථාව බොරු කළේ මෙම විශිෂ්ඨ ආනන්දියාය. පාසැලේ මලල ක‍්‍රීඩා කන්ඩායමේ ද නායකයා වු ඔහු පුහුණුව අතර විවේක කාලවලදී කැම්බල් පිට්ටනියේ බිම වාඩි වී  කොපි පොත්වල ලස්සන කවි ලිවුයේය.  ආනන්ද බාලිකාවන් ට පෙම්කළ  අපේ පන්ති  සගයන්ට රසබර පෙම්හසුන් ලියන්නට ඉගෙන්නුවේත් මේ මිත‍්‍රයාය.

වසන්ත කරන්නාගොඩ සමඟම නාවික හමුදාවට බැඳුණු මගේ මිත‍්‍රයා ඊළාම් යුද්ධයේ දී විශිෂ්ඨ දස්කම් පාමින් ඉහළින් ඉහළට ගියේය. මායිම් ගම්මානවල වැසියන් කොටි ප‍්‍රහාර වලින් බේරා ගැනීම සඳහා මෙතුමා දිවි නොතකා කටයුතු කළ අන්දම අම්පාර ජනතාවට කිසිවිටක අමතක නොවේ.

නාවික හමුදාව තුළ ක‍්‍රම ක‍්‍රමයෙන් ඉහළට ගිය මගේ මිත‍්‍රයා උතුරේ දකුණේ හා නැගෙනහිර ආඥාධිපති වශයෙන් මාරුවෙන් මාරුවට අගනා සේවයක් ඉඩු කළේය.  යුද්ධය උච්චතම අවස්ථාවේ ඔහු නාවික හමුදාවේ මෙහෙයුම් අංශයේ අධ්‍යක්ෂක වශයෙන් විශාල කාර්යභාරයක් සම්පුර්ණ කළේය’

”ගම්බට්ටන්” නමින් හඳුන්වනු ලැබු ”ගල්කටස්” තුවක්කුවලින් මායිම් ගම්මාන රැකගැනීමට බඳවාගෙන සිටි තරුණයින්ට නිසි යුධ පුහුණුවක් ලබා දී ඔවුන්  ්47 මැෂින් තුවක්කු රැුගත් විනයගරුක ග‍්‍රාමාරක්ෂක භටයන් බවට පත් කළේ මගේ මිත‍්‍රයාය’  පසුව සිවිල් ආරක්ෂක භටකාය පිහිටුවා එහි ප‍්‍රථම අධ්‍යක්ෂක ජෙනරාල් වීමට ඔහු සමත් විය’

අවුරුදු 35 අති විශිෂ්ඨ නාවික හමුදා සේවය තුල දී රණ වික‍්‍රම, විශිෂ්ඨ සේවා, උත්තම සේවා හා සන්නද්ධ සේවා ඇතු`ඵ ඉහළතම පදක්කම් 12ක් දිනාගත් ඒ මහතා එහු මුඵ. රටටම ආඩම්බර විය හැකි රණවිරුවකු විය.

බොහෝ හමුදා නිලධාරීන් විශ‍්‍රාම ගිය පසු තම පවුල සමඟ වෙහෙස මහන්සියෙන් තොර සුන්දර ජීවිතයක් ගත කරති. නැතිනම් සුළු සුළු ව්‍යාපාර කරමින් දිවි රැුක ගති. නමුත් මගේ මේ පාසැල් මිත‍්‍රයා තම විශ‍්‍රාම ජීවිතය තම රට ජාතියේ උන්නතිය කෙරෙහි කැප කළේය

යුද්ධයේ අවසාන සමයේ දී ඩයස්පෝරාවෙන් ලැබෙන ඩොලර්වලට ගිජු වු අපේම සිංහල අධ්‍යක්ෂකවරුන් හා නිෂ්පාදකයින් පිරිසක් ශ‍්‍රී ලංකා හමුදාභටයන් මිනීමරුවන් ලෙස හැඳින්වෙන චිත‍්‍රපටි කිහිපයක් කොට ලොව පුරා ප‍්‍රචාරය කළේය’  මෙයින් ශ‍්‍රී ලංකාවටත් ත‍්‍රිවිධ හමුදාවටත් ඉතා අසාධාරණ අපකීර්තියක් ලැබී මගේ මිතුරා බලවත් කම්පනයට පත් කළේය’ 

දෙමළ ඩයස්පෝරාව හා  NGO ඩොලර් කාරයෝ සෑම වසරකම ජිනීවා මානව කොමිසම ඉදිරියේ අපිව දං ගෙඩියට කැඳවා ගෙන යන්නට හදති. ඩයස්පෝරාවගේ බොරු ප‍්‍රචාර වලට විරුද්ධව සටන් කරනවා වෙනුවට ශ‍්‍රී ලංකාවේ යුධ හමුදාව යුධ අපරාධ කළා කියන ඇමරිකන් යෝජනාවට සම අත්සන තැබුවේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ විදේශ ඇමතිවරයාව සිටි මංගල සමරවීර නමැති ජාති ද්‍රෝහී   පුද්ගලයාය.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ සිංහලයන් සියල්ලෝම ම්ලේච්ඡු වධකයන් පිරිසක්ය. සිංහල හමුදාව අහිංසක දෙමළ ජනතාව 40,000ක් අමු අමුවේ මරා දැම්මායයි දෙමළ ඩයස්පෝරාව එ. ජා. සංවිධානය ඉදිරිපිට චෝදනා පිට චෝදනා නගන විට හිටපු ඊනියා යහපාලන රජයේ නියෝජිතයින් නිවටයින් ලෙස ඒවා අනුමත කරද්දී අපේ රට ජාතිය බේරා ගැනීමට අභීතව හඬ නැගුවේ මගේ මිත‍්‍රයා  හා මහාචාර්ය චන්න ජයසුමන ඇතු`ඵ සු`ඵ පිරිසකි.

සෑම වසරකම ඔහු තමන්ගේ වියදමින් ජිනීවා ගොස් රට ජාතිය වෙනුවෙන් සටන් කළේය’ . ඩයස්පෝරා දෙමලූන් තක්කු මුක්කු වන සේ ඉතා චතුර ලෙස ඔවුන්ගේ බොරු ප‍්‍රචාර වලට නිසි ප‍්‍රතිචාර දුන්නේය . ජිනීවා සමුළුවේදී ශ‍්‍රී ලංකාවට විරුද්ධව පැනවීමට ගිය තහංචි බොහෝමයකින් අපි ගැළවුණේ මේ වීරෝධාර රණවිරුවා නිසාය. ඔහු රටට සම්පතකි. ජාතිකයට ණය නැති වීර සෙබලෙකි.  ඔහු අන්කිසිවෙකු නොව තිස්වසරක කුරිරු යුද්ධය ජයග‍්‍රහණයෙන් නිමා කිරීමට ත‍්‍රිවිධ හමුදාව ගෙන ගිය උදාර සටන් පෙරමුණේ සිටි රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර සෙන්පතිතුමාය.

අවාසනාවට මු`ඵ රටම ණයගැති වු, මෙම විශිෂ්ඨ රණවිරුවාට යහපාලන සමයේ ජනාධිපතිතුමා දැක්වුයේ කුඩම්මාගේ සැලකිලිය. ෆොන්සේකා, කරන්නාගොඩ, ගුණතිලක වැනි යුධ සෙන්පතියන්ට උරුම වු උසස් වීම් සියල්ලම ප‍්‍රදානය කිරීමට මැලි නොවු මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහතා සරත් වීරසේකර රණවිරුවාට පල නොකියා පලා බෙදුවේය. 

දේශපාලන ප‍්‍රශ්නයක් උඩ ඇති වු විරසකයක් නිසා කිහිපවරක් ප‍්‍රසිද්ධ වේදිකාවලදී නම නොකියා සරත් වීරසේකරට පහරගැහුවේය.  රට වෙනුවෙන් ජිනිවාහි දී ඔහු කරමින් සිටි උදාර සටන සිරිසේන මහතාගේ උග‍්‍ර විවේචනයට ලක් විය.  මේ විරුවාට ලැබෙන්නට තිබු උසස්වීම් නම්බුනාම සියල්ලටම ජනාධිපතිවරයා වල කැපුවේය.  මෙය රටේ ජනාධිපතිවරයා වශයෙන් ඔහු නොකළ යුතු දෙයක් විය.

නමුත් සරත් වීරසේකර රණවිරුවා රටේ ඉහළම පුරවැසියා තමන්ට කළ මදිකම ගැන තරහවුයේ නැත.  පළිගන්නට තැත් කළේ ද නැත.  දේශද්‍රෝහී යහපාලන රජය තමන්ට කළ කෙනෙහිලිකම් ගණන් නොගත් ඔහු වෙලදා සිවිල් වැසියකු මෙන් රට ජාතිය වෙනුවෙන් සටන් කළේය.  වරක් ශ‍්‍රී ලංකා යුධ හමුදාව මානුෂික අපරාධ නොකළ බවට හඩ නගන්නට ජිනීවා ගිය සරත් වීරසේකර හා මහාචාර්ය චන්ද ජයසුමනට වතුර පොදක්වත් නොදෙන ලෙස මංගල ඇමතිවරයා අපේ තානාපති කාර්යාලයටත් ජිනීවා නුවර පංසල් තුනකටත් දැන්වුයේය.

ඒ සිය`ඵම විරෝධතා බාධා කඩා කප්පල්කාරී වැඩ මැද්දේ ජිනීවා නුවර එ. ජා. සංවිධානය ඉදිරියේ ලන්කාව වෙනුවෙන්වෙනුවෙන් සරත් වීරසේකර අභීතව කථා කළේය.  ශ‍්‍රී ලංකාව මානුෂික අපරාධ කළ බව පිලිගනිමින් මංගල සමරවිර සමු`ඵවට ඉදිරිපත් කළ යෝජනාවට විරුද්ධව සිංහ නාද දුන්නේය.  දෙමළ ඩයස්පෝරාව දුවන්න පහර ගැහුවේය. ජිනීවා සිට ආපසු යන අතර ලන්ඩන් වලදී මා හමුවූ සරත් වීරසේකර  මිතුරා යහපාලන රජය  දෙමළ ඩයස්පෝරාවට යටිං උදව් කිරිම ගැන කතා කලේ දැඩි කන කනස්සල්ලකිනිග    මචං ජිනීවාවලදී අපිට GENEVA  එකයි ඩයස්පෝරාවයි එක්ක හැප්පෙන එක සුලු  දෙයක්  නමුත්   අපේ  ම  සින්හල ආණ්ඩුව  අපිට එහෙදි  කෙනෙහිලිකම් කරන එක තමයි දරාගන්න බැරි ”   යි ඔහු මට කීවේ ඉතා වේදනාවකින්ය

සිංහල ජාතියේ හා අපේ හමුදාවේ කීර්තිය රැුක ගැනීම සඳහා ඔහු ”ගාමනී” චිත‍්‍රපටය නිපදවිය  හොඳම අධ්‍යක්ෂණය, හොඳම තිර රචනය ඇතුඵ’ සම්මාන 17කින් පුද ලැබු මෙම චිත‍්‍රපටිය නිසා ශ‍්‍රී ලංකාවේ නම්බුව රැකුණු බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත.  රට වෙනුවෙන් සටන් කරන අතරේ මේ සාහිත්‍යකාමියා නුතන පරෙවි සන්දේශය” සාගරය හා ගැහැණිය”  තොටගමුවේ රාහුල” නමින් පොත් තුනක් ද ලිවීමට සමත් විය.

 2015 යහපාලන රජයේ පාර්ලිමේන්ත වු 19වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධන පනතට ඡුන්දය විමසද්දී තමන්ගේ පක්ෂ නායකයාගේ අණ තුට්ටුවකට ගණන් නොගෙන හෘදය සාක්ෂියට අනුව යමින් 19යට විරුද්ධ ඡුන්දය දුන් එකම ජාති හිතෛෂි මන්ත‍්‍රීවරයා එතුමා විය.  ඕනෑ නම් පක්ෂයෙන් විතරක් නෙවී පාර්ලිමේන්තුවෙනුත් මාව නෙරපන්න.  රටට අහිතකර මේ පනතට පක්ෂවෙන්න මට බැරියයි” කියුවේ අන්කිසිවකු නොව එදා අම්පාර දිස්ත‍්‍රික්කය නියෝජනය කළ මගේ පරණ පාසල් මිතුරා අද්මිරාල් සරත් වීරසේකරය.

එදා සරත්ට පරිභව කළ හිටපු ජනාධිපතිවරයාත් ආන්ඩු හා විපක්ෂ මන්ත‍්‍රීවරුනුත් දැන් මේ අභීත සිංහයාගේ මතය හරියයි කියති.  ඔහුට ප‍්‍රශංසා කරති.  පිටට තට්ටු කරති.

ඔබ මොන දේශපාලන මතිමතාන්තරයක් දැරුවද මොන ජාතියට ආගමට අයත් වුවද සරත් වීරසේකර රටට වැඩක් කළ හැකි උගත් ණැනවත් බුද්ධිමත් මිනිසකු බව අවිවාදයෙන් පිළි ගන්නවා ඇතග පසුගිය මහා මැතිවරණයේදී කොළඹ  ජනතාව දිස්ත්‍රික්කයේ  ඉහළම මනාප ඡන්ද  සංඛ්‍යාව සමගින් එතුමා  පාර්ලිමේන්තුවට යැව්වේ ඒ නිසායග ආනන්දයේදීත්, නාවික හමුදාවේදීත්, සිනමා ලොවේදීත්, පාර්ලිමේන්තුවේදීත්, පොත් ලිවීමේදීත් සරත් වීරසේකර හැම විටම තමන්ට පෙර රට ජාතිය ගැන සිතූ උතුම් පුද්ගලයකි.  මා ඔහුට බෙහෙවින් ආදරය කරන්නේ එනිසාය. 

රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර අව්‍යාජ මිනිසෙකි, රට බේ රාගත් රණවිරුවෙකි.  ඉහළ පෙළේ උගතෙකි.  ඒ සැමටම වඩා සැබෑ දේශපේරමියකි. ඒ බව කාටත් වඩා හොඳින්   දන්නා  ගෝඨාභය  රාජපක්ෂ  ජනාධිපතිතුමා පෙරේදා සරත් වීරසෙකර මන්ත්‍රි  තුමා මහජන ආරක්ෂක  කැබිනට්  ඇමතිවරයා වශයෙන් පත්කළේයග සුබ ආරංචිය ඇසූ මොහොතේ ආනන්දයේ පරණ මිතුරකු වශයෙන් මට ඇති වූ සන්තෝෂය අප්‍රමාණය.

තරමක් ප්‍රමාද වී හෝ සුදුස්සාට සුදුසු තැන ලැබී ඇත.   උපන් බිමට ණය නැති මේ සුන්දර මිනිසාට රට ජාතිය වෙනුවෙන් තව ත් විශාල මෙහෙවරක් කිරීමට දැන් අවස්ථාව උදාවී තිබේ.  එම ඉදිරි ගමන සඳහා ලන්ඩන් නුවර සිටින දස දහස් ගනනක්  ජාතිහිතෛෂි ලාංකියන් සමග එක්වෙමින්  නව  කැබිනට් ඇමතිතුමාට මා හද පත්ලෙන්ම සුභ පතන්නෙමි.

බි‍්‍රතාන්‍ය ඉංජිනේරු ගාල්ලේ දෙව්සිරි පීී. හේවාවිදාන ලංඩන් නුවර සිට ලියයි

News

A life example for some of our politicians who rush for Doctorates and ‘Paper’ qualifications !

*Humility and humbleness*

Cricketer Rahul Dravid was awarded with a doctorate degree by the University of Bangalore, which Rahul Dravid gracefully returned. Not only did he give back the degree, but he also gave a wonderful speech, he said “My wife is a doctor, she has spent countless sleepless nights and days to get this degree.”

“My mother is a professor of arts; she has waited a long fifty years for her degree with perseverance. I worked hard to play cricket, but I didn’t study that much, so how come I accept this degree?”

Einstein was offered the Prime Ministership by the Israeli government in 1952. Einstein politely said, I am an inexperienced student of physics. What do I understand about the governance and administration of a state !!!”

Grigori Perelman, the world-renowned mathematician, returned the Field Medals in 2006 and a large sum of money, regarded as the equivalent of Nobel Prize in the field of Mathematics. He said We had a poverty driven childhood in our family. We had to manage in a very calculative manner to save mother’s earnings. May be, that’s the reason why I was able to develop a little skill in mathematics since childhood. Since that phase of poverty is not there anymore in my life, what do I do with so much of money?”

Seeing the humility of these people, one has to bow down one’s head in respect and shame as well. When we look at ourselves and introspect, we see in ourselves the image of how disobedient, arrogant, absurd person we have been compared to the philosophy of these guys. These humble and down to earth people remind us over and over again that being humble does not mean one gets less dignified in the eyes of the society, rather it portrays in them a much larger than life image.

Because we only become mean by our unruly arrogance, while we grow up real big by our repeated efforts in trying to become humble and true to ourselves.

The strongest truth in the world is that one has to be humble and simple to achieve greatness but there is no need for any efforts at all to become selfish and self centred. As there is a saying ‘Sky is the limit for humbleness while there is no limit at all to stoop down to any level”.

Courtesy The Island

Lord Naseby, the Honorary President of The All Party Parliamentary British Sri Lanka Group has, on the basis of assurances received from the heads of ICRC, Colombo, on three occasions; denied torture was taking place in post-war Sri Lanka. In a letter addressed to Lord (Tariq) Ahmad, Minister of State for South Asia and the Commonwealth, reminded the Minister how some Tamils caused self-harm to gain entry into the UK.

The following is the full text of the letter:

The reference to Sri Lanka in the 20 November 2020 Ministerial Statement you made on Human Rights Priority Countries for the period Jan -June 2020 is dreadful, as it is riddled with factual inaccuracies and a total failure to reflect in any way the efforts of Sri Lanka to achieve reconciliation following the end of the terrorist conflict in May 2009. In fact the question arises as to why Sri Lanka is in the list of our human rights priority countries when there are countries with abysmal human rights records. I highlight the following:

1. I can understand the frustration of the UN at Sri Lanka’s withdrawal from the UN Resolutions. However, you know the background of the Foreign Minister Mangala Samaraweera signing without having the agreement of the Executive President or seemingly the Cabinet. Sri Lanka now has a new Government which is frustrated at the UN approach and wishes now to handle the reconciliation internally. Indeed the new Executive President highlighted ‘reconciliation’ in his inaugural speech and the Foreign Minister in his address to the UNHRC session in February 2020.

Frankly I draw an analogy with the UK. Following a Referendum of our people we are leaving the EU so that we can make our own laws & be responsive to our own legal system rather than being subservient to European laws & Courts.

Sri Lanka is no different. They had a general election with a turnout of voters far higher than we achieve and as a result the new Government were empowered to give notice to leave the UN Resolutions and seek an internal solution. The present Sri Lankan Government sought a mandate from the people for this which was approved overwhelmingly by the voters. It is a sovereign decision of Sri Lanka just as the decision of ours to leave the EU.

2. The claim is made ‘Parliamentary elections were delayed twice because of COVID -19 without reconvening Parliament, which resulted in a lack of Parliamentary oversight from March onwards’.

The independent and highly regarded Election Commission who I can personally vouch for, decided to postpone the parliamentary election from its initial date of 25 April 2020 to 20 June 2020 and finally to 5 August 2020 due to challenges posed by the Covid 19 pandemic.

The eighth Sri Lanka Parliament was dissolved on 2nd March 2020 invoking Article 70(7) of the Sri Lanka Constitution in the context of an Emergency. The dissolution of the Sri Lankan Parliament was done before the spread of the Covid 19 pandemic and the election was duly held on 5 August, the earliest occasion it was feasible to hold the election and Sri Lanka is among the few countries in the world that successfully held elections in the midst of a pandemic.

Personally, I see a comparable parallel to the UK. On the 23rd March Prime Minster Boris Johnson made a TV address in which he asked people to stay at home and only leave for very limited purposes. On 24th March Secretary of State Hancock made a statement in the Commons saying that the PM announcement was not advice but rules enforceable by the Police. Parliament rose for the Easter recess on 25 March and was not recalled. The Government stated the regulations were needed urgently and therefore were brought into force without prior parliamentary approval.

I am astounded that our lead representative in Geneva chose to criticise Sri Lanka with incorrect factual information made even worse as there was there was no Parliamentary oversight in the UK. Indeed it is still worse in the UK as we regularly receive SI’s in the Lords for debate weeks after they have been implemented.

Furthermore, since Sri Lanka’s ninth Parliament has been in session, no new laws have been enacted to deal with COVID 19 pandemic which is clear evidence that the existing laws were adequate to deal with the pandemic or any other situation between March and August 2020.

3. The UNHRC on freedom of religion or belief state there was an increase in anti-Muslim sentiment ‘fuelled by disinformation around Covid 19’. Sri Lanka like most Countries set up a Covid Committee with scientists, epidemiologists and experienced health administrators. These experts stated that due to the shallow water table in Sri Lanka and the possibility of those who died of Covid-19 contaminating the ground water, normal burial would not be possible. This was to apply to everyone and regardless of cause of death. However, taking in consideration Muslim representations a Committee has been set up to examine the possibility of burial in the dry areas. I would expect anyone with any understanding would recognise in an emergency the science must be listened to, after all we in the UK are told to do so. It may be noteworthy that recently, people in Denmark have raised concerns about the possibility of groundwater being contaminated in areas where culled mink are buried and urged the authorities to burn the carcases of culled mink instead of burying for the same reason.

4. I note the UN makes no mention of the relative success of Sri Lanka in controlling the Virus. I checked and as at 24.11.2020 Covid deaths were 90 for a population of 21 million which as a percentage is 0.0004% – the best in South Asia. We in the UK as at 25th November had 56,533 deaths for a population of 67.88m which is a ratio of 0.0832. This is the worst in Europe. In addition, there has been no acknowledgement whatsoever to the rehabilitation and release of 12000 LTTE cadres and the release of private land utilised by both the Indian military and subsequently by Sri Lankan military during the 30 year conflict. This is particularly significant in the context of the recent terror attacks in Vienna where the perpetrator of the terror attack had been given an early release from his prison sentence following a terror related conviction.

5. There is criticism of the Presidential Task Force and use of the military. However, the UK has used the military with success. Many of us think they should have been used much more. Indeed, I note our Military are on standby during the festive season. The deployment of armed forces along with other government officials to assist people in natural calamities and in disaster management is nothing new. It is not a practice limited to Sri Lanka. In fact, Sri Lankan armed forces have always contributed to assist relief work following natural disaster such as the Boxing Day Tsunami in 2004 as well as landslides, flooding and droughts which are a common occurrence in Sri Lanka.

6. ‘Military appointments to government roles included individuals accused of war crimes’. It is inevitable that former military senior officers will be accused of alleged War Crimes by the LTTE who escaped and now control some of the Diaspora Groups who pump out propaganda. I remind you and the UN that this was a war and the law that operates is the law of armed conflict, otherwise known as International Humanitarian Law. The Government of Sri Lanka sees that there is no case against their senior Officers indeed Col Gash in his despatches praises the Sri Lanka armed forces for the care they took to try to minimize civilian casualties. I see nothing wrong at all in having a highly qualified military surgeon assigned to lead the Government Health Service to good effect looking at their Covid success in contrast to our NHS.

I make two further observations: You will be aware that we in the UK have a Bill going through Parliament – Overseas Operations (Service Personnel and Veterans) Bill. The need for this legislation arises from bogus allegations of war crimes by British Military in the Iraq war. I see a direct parallel with Sri Lanka in relation to unfounded allegations principally from former LTTE leaders using the Diaspora. Sri Lankan armed forces fought to neutralize a deadly terrorist outfit which was a threat not only to Sri Lanka but the whole world. They did not fight someone else’s war in another country. Given the allegations against the Australian forces in Afghanistan, we must be cautious when we accuse the armed forces of a country which fought to safeguard its own territorial integrity and to rid the world of a ruthless terror outfit.

I also remind you that we in the UK seem comfortable to have Mrs Adele Balasingham, a British Citizen by marriage residing in the UK. It was she who as a LTTE leader recruited and trained ‘Child Soldiers’ resulting in a heavy death toll as they were put in the front line. There can be no greater War Crime than this. In fact, according the Rome Statute to which the UK is a State Party, recruitment of children is a war crime.

7.’Complaints from Human Rights Activists and Human Rights defenders’. On my last three visits I have been told by NGO activists that ‘Torture’ is happening in Sri Lanka. Each time I question the head of the ICRC, as it happens a different person each time, who state categorically that they have never seen or had any evidence to substantiate the claims. You also know we have seen in the UK cases of self-harm by certain Tamils trying to gain entry into the UK.

8. ‘Domestic Mechanism’ for reconciliation and accountability. The criticism ignores the vital role of the missing persons Commission and the beginning of Reparation payments. Furthermore, since notice was only given in April just as the Pandemic struck and a General Election had to be held it is ridiculous to imply nothing was really happening which is the tenor of this part of the UN complaint.

9. The only substantial point in the Report that warrants real attention is the holding in custody of the Muslim Lawyer without being charged. I have raised this issue at the highest level in Sri Lanka pointing out it is unacceptable. I am told that evidence is being collected in relation to a possible association with the Easter Sunday bombing atrocity. I have made it clear he should either be charged or released.

I conclude. You will be aware that the well-known and respected Legatum Institute who annually assess 167 nations across 65 policy-focused elements, measured by almost 300 country-level indicators enabling them to construct a thoroughly comprehensive picture of prosperity across its institutional, economic and social dimensions. They issued their latest report on14th November 2020.

Ironically, they state in relation to Sri Lanka and I quote;

‘This year’s Index will showcase the impressive performance of Sri Lanka over the past decade in improving its ranking across a number of key social indicators. Specifically, it will highlight the extent to which improvements to the healthcare and education sectors have been key to delivering this increase in prosperity, and how your approach might serve as an inspiration for other nations confronted with similar challenges today’.

What a contrast to the UNHCR report the UK Government has issued internationally full of factual errors which is frankly unacceptable.

We in the UK are beneficiaries of the mammoth investment by the Government of Sri Lanka in its human capital given the large numbers of professionals of Sri Lankan origin, including from the Tamil community serving in medicine, engineering, accountancy and other fields.

There is a misplaced vindictiveness towards a country with huge potential and talent well able with encouragement to become the Singapore of South Asia. We have just appointed a new Trade Envoy. In my judgement the UK now trading as a sovereign country on its own needs to nurture these opportunities rather than sit on the side-lines criticising.

Moreover, Sri Lanka is a country that has supported the UK in the international arena. It is among the handful of countries that voted with the UK on the UN resolution in the 1980s on the Falklands issue. Recently, Sri Lanka was also amongst the very few countries that abstained on the UN resolution on the issue of the Chagos Archipelago. Sri Lanka must have done so irrespective of its close relations with Argentina in the former case and Mauritius in the second, due to the importance it accords to its relations with the UK. The UK should reciprocate such goodwill and not attempt to victimise Sri Lanka for petty domestic reasons at the behest of an extreme Sri Lankan Tamil Diaspora in the UK.’

W. Panditaratna Courtesy The Island

The article of Vimal Dias which appeared in the Sunday Island of February 24th, while recalling the enormous contribution made by the late Senaka Bibile, as the Chairman of the State Pharmaceutical Corporation (SPC), bemoans the fact that while on an UNCTAD assignment.

“He was also working on the feasibility of establishing a pool procurement agency for small Caribbean islands to lower drug prices and improve availability. Unfortunately he couldn’t complete his assignment as he died suddenly and some say mysteriously, in British Guyana of a severe heart attack”.

This article was followed by another from Raj Gonsalkorale, which appeared in The Island newspaper of Wednesday 6th, March wherein he states that –

“It is no secret that the Pharmaceutical Industry is next only to the Arms Industry in the world, and they are known to resist any incursions into their empires by whatever means, including unethical means. The suspicion that Professor Bibile’s death in 1976 while working for UNCTAD in the Caribbean, extending and helping to implement his policies which by now had gained international recognition and acceptance, was not due to natural causes and that external forces had a hand in it, lingers amongst some even to date.”

Excerpts from a few pages of the book “Memoirs of Osmund Jayaratne” Professor of Physics of University of Colombo which are appended below, gives details of Senaka Bibile’s life, work and death in Georgetown.The details of his last rites in British Guyana had been provided by Dr. R.O.B. Wijesekara, another Sri Lankan scientist who had then being living in British Guyana and had been present at the cremation and had even lit the funeral pyre of Senaka Bibile.

“Dr Senaka Bibile.

Senaka Bibile’s policy of rationalizing drug imports was welcomed by the World Health Organization (WHO), and adopted by several Third World countries like Bangladesh and some countries in the Caribbean region. It was at this point that the WHO, together with the UNDP, invited Senaka to proceed abroad, firstly to Geneva and later to some of the Caribbean countries. He accepted their invitation, the purpose of which was that he should explain his policies to other countries of the Third World.

In the Caribbean region, he made Guyana his headquarters. In the same hotel in which he lived, along with his wife Leela, there also stayed a prominent “person who was a Professor of Medicine in the University of the West Indies. One night Senaka, his wife and this professor were invited out to dinner at a certain hotel. They were naturally served with drinks. Now Senaka had been for some time ailing from a heart condition, and occasionally used to get a very fast heartbeat known as Tachycardia. Soon after he and his wife returned after dinner to their room in the hotel, he developed a very serious attack of Tachycardia. Normally he used to control this by pressing an artery leading to his heart. However, this time, although he adopted this method, the Tachycardia did not cease for several hours. In spite of his protests, his wife Leela rushed to the Professor of Medicine, who lived in the same hotel, and asked him to come and examine Senaka. After doing so, he had a hearty laugh and said that the problem was not with Senaka but with his wife, who was unnecessarily excitable. The Professor returned to his room, but Senaka’s condition became worse from hour to hour. In desperation, Leela summoned an ambulance, and took him promptly to a general hospital in Guyana. In the ambulance, looking up at his wife, Senaka, realizing the condition he was in, whispered to his wife, “I am sorry Leela, but this time I do not think I will live.” To admit Senaka to the hospital, so much red tape had to be undergone. The result was that before he could be admitted to a ward Senaka passed away.

It was later discovered that the Professor who had examined him first had close links with many multinational pharmaceutical companies. It was also so surmised after his death, by other friendly doctors in the region, that a couple of drops of digitalis, dropped into a glass of liquor could have easily produced the symptoms that Senaka had suffered from.A close friend and colleague, Dr R.O.B. Wijesekara, another brilliant scientist unrecognized in his own country and then living in Georgetown, Guyana, wrote thus of the last rites accorded to Senaka Bibile:

I drove with another young Sri Lankan University lecturer to the cremation. It was 15 miles from Georgetown, on a beach, that the remains of this loveable fellow became, as he would have liked to say: CO2 + H2O and CaCO2 and K2CO3, etc. It was a home-built pyre — all logs. On one side was the concrete sea wall, which stretches along the entire coast from Georgetown.

There were thick South American woods, and the roots of trees were washed away by the oscillating tide while the massive trees stood their ground. A Hindu `cremator’ chanted ‘Shanthi’ a few times, and the pyre was lit by one of the Guyanese colleagues of ‘Bibs’ and myself. The camphor erupted in flames. Instead of the petroleum used in Sri Lanka, the Guyanese used ghee. In a few hours it was a flaming memory, and I have not yet overcome the daze which began with a telephone call from Gus Lee (one of Senaka’s Guyanese colleagues), and which still lingers painfully as I write at home.”

The readers could judge for themselves the cause of the death of the late Senaka Bibile in British Guyana.

WikiLeaks: Americans Sabotage Senaka Bibile’s Pharmaceutical Policy” –

Courtesy NewsIn.Asia

Governor William Gregory’s term from 1872 to 1877 was the golden age” of Ceylon coffee

Colombo, December 8: Today, Sri Lanka is synonymous with tea and not coffee. As on date, it is way down in the list of coffee producing countries, 43 rd. to be precise. But back in the 1870s, Ceylon, as Sri Lanka was then known, was among the top three coffee producing centers beaten only by Brazil and the Dutch East Indies, now known as Indonesia.

In the last quarter of the 19^th.Century, over 111,000 hectares were under coffee in the island which exported 50,000 tons of it every year. It was the main source of income for what was then a British Crown Colony.

One of the British Governors who made coffee synonymous with Ceylon was Sir William Gregory. During his five year stint from 1872 to 1877, Gregory was passionately involved in economic growth, pioneering the development of plantations, roads, railways and the Colombo port. And while encouraging plantations, he did not neglect peasant agriculture. He encouraged local farmers to cultivate in succession, coffee, cocoa and cinchona in addition to paddy, and be part of the rapidly monetizing Ceylonese economy.

B.Bastiampillai, author of The Administration of Sir William Gregory, says that Gregory spent more lavishly than any other Governor on development projects. He loved Ceylon, which he described as a glorious island” and his darling object.”

As a matter of fact, coffee had established itself as a major commercial crop and an export commodity in Ceylon long before Gregory arrived. Investors had flocked to Ceylon from overseas and around 100,000 hectares of forest had been cleared to make way for coffee plantations. The term coffee rush” had been coined to describe this situation as early as 1840. However, it was when Gregory was Governor that the acreage under coffee expanded exponentially.

Surprisingly, the expansion took place even as a new and unfamiliar fungal disease Hemeleia Vastatrix had begun to eat into the vitals of the crop. The fungus was destined to bring the curtains down on the coffee industry by the 1890s. However, Gregory helped the coffee sector immensely by using the surplus generated by its burgeoning export earnings to build a network of roads and railways. He built a harbor in Colombo to replace the inconveniently situated and difficult to operate one in Galle.

With new areas opening up, investors rushed to Ceylon. For example, when Gregory came in 1872, Nuwara Eliya was largely empty, but by 1874, 84,000 acres (33.933 hectares) had come under coffee there. As Bastiampillai says: the Gregory era was the golden age” of Ceylon coffee. Higher sales and a 50% hike in the price of coffee in the 1870s in the West, brought in an abundance of cash.

Rape of forests for profit

Be that as it may, it cannot be denied that, in the initial stages, Gregory presided over a massive destruction of forests to enable coffee cultivation. The callousness of the British planters was best portrayed in a poem quoted by Richard Boyle in his article From ‘Coffee Rush’ To ‘Devastating Emily’: A History Of Ceylon Coffee (serendib.btoptions.lk). This is what the poet said about the British planter:

The ruthless flames have cleared his lands;
No trace remains of green;
When lost in thought our Planter stands,
And views the sterile scene.
In dreams he sees his Coffee spring
Fed by the welcome rain;
And berries many a dollar bring
To take him home again.

Sensing the danger from deforestation, the then Director of the Botanical Garden in Peradeniya, Dr.D.H.K. Thwaites, wrote to the authorities in Colombo and London warning that soil erosion and decreased rainfall would follow unless the cutting of forests was regulated. Thwaites’ report caught the attention of the Kew Garden Director Dr.Joseph Hooker in the UK. With the backing of the Colonial Office, Hooker sent instructions to the Governors of British colonies to stop the rape of forests. Gregory, who was exceptionally liberal in meeting the planters’ demand for land, was warned” to take strong action. As a loyal soldier of the Crown, Gregory set about creating forest reserves. Bastiampillai notes that Gregory declared 9000 acres (3642 ha) as reserve forests.

Expectedly, the planters were livid. They got articles written in the press condemning the Governor. Dr.Thwaites was called a croaker” and dubbed planter’s enemy” .They sneered at the botanist’s suggestion that they switch from mono-cultural plantations to cultivating other crops also. Gregory, who was initially hesitant to deviate from coffee because it was fetching high prices abroad, was finally convinced that mono-cropping was fraught with danger. With scientific inputs and practical advice from Sir William Thistleton-Dyer from Kew Gardens and Colonial Office officials R.G.W.Herbert and R.Meade, seeds and pamphlets on diversifying plantation agriculture were distributed. Thwaite’s enthusiastic participation in this process made the Botanical Garden in Ceylon a seeds and ideas provider to several British colonies.

In 1876, Gregory opened botanical gardens in Henaratgoda to grow tropical plants which could not be cultivated at higher elevations in Peradeniya and Hakgala. His aim was not only to help the planters diversify and survive the blight, but to help small local peasants make money and improve their standard of living. In the words of Bastiampillai: Gregory systematically encouraged, for the first time, the peasantry of the Ceylonese to take to commercial agriculture.”

In the same year, Gregory learnt that the coffee grown in Liberia in Africa, was sturdy and resistant to the disease, that it could be grown in low areas, and that Liberian coffee was fetching high prices in America. He obtained Liberian seeds and set up a demonstration plant in Pasdun Korale for the benefit of local peasant farmers. However, Liberian coffee plants also fell victim to the same fungal disease Hemeleia Vastatrix.

Cinchona cultivation

All attempts to find a cure for Hemeleia Vastatrix failed. But hope of getting round the problem was not lost. In 1860, Sir Clements Markham had secured Cinchona seeds from Peru and Ecuador in South America and sent them to Ceylon to be experimentally grown in Hakgala. Cinchona was used to extract quinine, an antidote to malaria which was then ravaging tropical lands including Ceylon. In 1873, under Gregory’s watch, Ceylon followed the example of the Dutch in the East Indies and stated cinchona plantations. Production increased, and cinchona seeds, which were given free initially, began to be sold. And sales mounted. Peasant farmers in Ratnapura and Matale also set up private nurseries to meet the rising demand.

Meanwhile in 1876, Gregory tried to get from Java, in the Dutch East Indies, better seeds known as Calisaya and Ledgeriana, but these were damaged in transit. However, the acreage under Cinchona grew from 500 in 1872 to 6000 in 1876. Interestingly, cinchona was never grown as an independent crop but only as a subsidiary one in coffee plantations. Nevertheless, the crop had played the useful role of helping planters survive the coffee blight.

Enter Tea

Although experiments to grow Assam and Chinese tea in the Botanical Garden had begun in 1845, tea became a major Ceylonese crop only in 1885. Gregory encouraged its cultivation as a plantation crop in 1872 and 1873 when he found that in England, Ceylon tea was adjudged the best. It could be grown in the higher reaches where coffee could not be.

But tea, unlike coffee, needed a resident population of workers. Fortunately for Gregory, labor was easily available from neighboring South India. By the 1874, tea growing had expanded from Nuwara Eliya to Kegalle and Ratnapura. By the 1890s, Hemeleia Vastatrix had brought the curtains down on coffee’s reign over Ceylon, and tea had become the new queen of the island.

By Sheryl Gay Stolberg/New York Times Courtesy NewsIn.Asia

Dr. Jane M. Orient is the executive director of the Association of American Physicians and Surgeons promotes the anti-malaria drug hydroxychloroquine

Washington, December 6: A doctor who is skeptical of coronavirus vaccines and promotes the anti-malaria drug hydroxychloroquine as a Covid-19 treatment will be the lead witness at a Senate Homeland Security and Governmental Affairs Committee hearing on Tuesday, prompting criticism from Democrats who say Republicans should not give a platform to someone who spreads conspiracy theories.

Dr. Jane M. Orient is the executive director of the Association of American Physicians and Surgeons, a group that opposes government involvement in medicine and views federal vaccine mandates as a violation of human rights.

A public health threat is the rationale for the policy on mandatory vaccines. But how much of a threat is required to justify forcing people to accept government-imposed risks?” Dr. Orient wrote in a statement to the Senate last year, calling vaccine mandates a serious intrusion into individual liberty, autonomy and parental decisions.”

In a phone interview on Sunday, Dr. Orient, an internist who received her medical degree from Columbia University in New York, resisted being cast as an anti-vaxxer” and said she would not get a coronavirus vaccine because she had an autoimmune condition. She added that she opposed the government’s push for all Americans to be vaccinated against the coronavirus, noting that both vaccine candidates — one made by the Pfizer and the other by Moderna — use a new scientific method.

It seems to me reckless to be pushing people to take risks when you don’t know what the risks are,” Dr. Orient said, adding: People’s rights should be respected. Where is ‘my body, my choice’ when it comes to this?”

Her selection as a witness as federal health officials are trying to promote a vaccine as a way to end a pandemic that has killed more than 281,000 Americans prompted harsh criticism from Senator Chuck Schumer, Democrat of New York and the minority leader.

At such a crucial time, giving a platform to conspiracy theorists to spread myths and falsehoods about Covid vaccines is downright dangerous and one of the last things Senate Republicans should be doing right now,” Mr. Schumer said in a statement on Sunday.

But at least two Republican House members — Representative Andy Biggs of Arizona and Representative Jeff Duncan of South Carolina — appeared to embrace Dr. Orient’s warnings against government mandates. They took to Twitter to express those views.

Americans should have the freedom to take the COVID vaccine,” Mr. Duncan wrote on Saturday. Americans should also have the freedom to decline the vaccine.”

A spokesman for the chairman of the Senate committee, Senator Ron Johnson, Republican of Wisconsin, did not immediately return an email message asking why Dr. Orient had been invited to testify.

Federal health officials are trying to enlist lawmakers in a campaign to encourage Americans to accept the new vaccines. An F.D.A. advisory committee will meet on Thursday to review data on the safety and efficacy of Pfizer’s vaccine candidate. If the agency grants the vaccine emergency authorization, rollout could begin shortly after.

In a private briefing with a bipartisan group of senators last month, Moncef Slaoui, the chief scientific adviser to Operation Warp Speed, the Trump administration’s vaccine development program, said that it would help if senators got vaccinated,” according to a person familiar with the call.

Dr. Orient, who lives in Tucson, Ariz., said on Sunday that she would appear remotely during the hearing on early at-home treatment for Covid-19. She said in the interview that doctors were too often sending patients home with instructions to simply rest and ride out the disease.

The association has also sued the government in an effort to force it to release hydroxychloroquine from the national stockpile for use as a Covid-19 treatment, although the scientific evidence indicates that the drug is ineffective against the coronavirus. The case is currently before a federal appeals court.

Dr. Orient said she intended to use her testimony to call for government guidelines informing doctors about hydroxychloroquine as a potential treatment for Covid-19 patients, even though the Food and Drug Administration revoked an emergency authorization allowing the drug to be distributed from the national stockpile and has warned that it could harm those patients.

Dr. Orient’s organization has urged people to be cautious about the vaccine in blog posts with titles like Should We Line Up for a 90% Effective Vaccine?” In her interview, she raised particular concerns about vaccinations for young people because the effect on fertility has not been determined.” There is no evidence that any of the leading coronavirus vaccines affect fertility.

Reuters

Dec 8 (Reuters) – Sri Lankan shares rose for an 11th straight session on Tuesday, riding on gains in financial and industrial stocks.

* The benchmark stock index ended up 1.39% at 6,564, its highest closing level since Feb. 23, 2018.

* Trading volume on the CSE All Share Index rose to 326.2 million from 213.5 million in the previous session.

* Browns Investments Plc and Hatton National Bank Plc were the top boosts to the index, ending the day 10.7% and 5.4% higher, respectively.

* Foreign investors were net sellers in the equity market, offloading 225.8 million Sri Lankan rupees ($1.21 million) worth of shares, according to exchange data.

* The Sri Lankan rupee was quoted at 186.1 against the U.S. dollar as of 11:39 GMT.

Courtesy Borneo Bulletin

COLOMBO (AFP) – Sri Lanka announced yesterday the first large-scale Chinese investment in manufacturing in the country, a USD300-million tyre factory near a strategic deep-sea port.

Western nations, as well as regional power India, have long been concerned about Chinese influence in Sri Lanka through projects under its gargantuan Belt and Road infrastructure initiative.

The factory will be adjacent to the Hambantota port, which was leased to a Chinese company in 2017 after Sri Lanka failed to service the USD1.4-billion debt from Beijing used to build it.

Sri Lanka’s Cabinet approved the setting up of the tyre plant under legislation that allows generous tax concessions, Media Minister Keheliya Rambukwella told reporters in Colombo.

He said Shandong Haohua Tire Co Limited will export at least 80 per cent of production, with the option of selling the rest on the local market.

The announcement came just weeks after Prime Minister Mahinda Rajapaksa unveiled the country’s 2021 budget, banking on a huge Chinese real-estate development in Colombo to attract more investment and revive the island’s economy.

The Colombo Port City – a USD1.4 billion land reclamation project which started in 2014 – has doubled the size of Sri Lanka’s current financial district.

When Rajapaksa was president between 2005-15, Colombo borrowed billions from China, accumulating a mountain of debt for a string of infrastructure projects – including an international airport dubbed the world’s emptiest” by media for its lack of flights.

Courtesy renewablesnow.com

December 8 (Renewables Now) – Sri Lanka has today opened its largest wind farm — a 100-MW facility in Mannar District that received financial support from the Asian Development Bank (ADB) three years ago.

The wind park is owned by Ceylon Electricity Board (CEB) and was built at a total cost of about USD 150 million (EUR 124m) even though the developer had a USD-200-million ADB loan on its disposal, local media report. The facility consists of 30 units of 3.45-MW Vestas turbines.

CEB is now considering expanding the plant by 20 MW through the installation of six more turbines at the site, utilising the remaining ADB funds. Its chairman Vijitha Herath told Daily News Finance that, for the purpose, it will launch a Requests for Proposals (RfP) soon.

This commitment comes less than a month after the CEB launched a RfP for the construction of 60 MW of new wind parks, each with an individual capacity ranging from 1 MW to 10 MW and connected to the Madampe grid substation. The winning projects will receive 20-year power purchase agreements (PPAs) with CEB. The proposals should be submitted by mid-February 2021.