India and Sri Lanka

Relations between India & Sri Lanka has had their highs and lows since ancient times. The present resent & animosity by most in Sri Lanka against India has valid reasons. As two sovereign nations, there are certainly protocols to respect & follow and size should not matter. No country or its people would like to feel bullied by a larger neighbor simply because of its size. Let’s not forget that the country we call India came to be christened only in 1947 by Colonial Britain, which adds weight to Sir John Kotelawala’s oft quoted statement ‘the day Ceylon did away with England, it would go under India’. No one in Sri Lanka wishes that which is why it is important for policy makers & advisors to look at their short term actions & decisions with the detrimental outcomes in the long term. This is certainly applicable to relations with all foreign nations vis a vis the agreements Sri Lanka ventures into.

It was in 1948 that Sri Lanka opened its first overseas mission in New Delhi, India. If there was any leader who made friendships with India yet kept India in its place, Mrs. Sirimavo Bandaranaike will certainly take the cake. Not only does she still remain regarded as a friend of India, with close ties to the Gandhi family, but she did not allow that friendship to come in the way of her decision making. When tough decisions had to be taken, she did not mince words. She concluded a maritime agreement with China in 1963 and she even allowed refueling to Pakistan planes during the Indo-Pak War. Thus, both India & Pakistan continue to praise her diplomacy & leadership. India & Sri Lanka cooperated to formulate the non-aligned movement during the 1950s and 1960s. India & Sri Lanka joined in a quest to convert the Indian Ocean into a ‘zone of peace’. This was no neutral policy. This was no appeasing policy. Sri Lanka’s friends are as a result of that non-aligned policy and this is what Sri Lanka must continue to uphold. Flying policies and flicking fancy names every now & then to christen Sri Lanka’s foreign relations is just superfluous and will only distance Sri Lanka from the non-aligned status Sri Lanka has proudly held and to which Sri Lanka has many proud moments to recall.

During tenure of President J R Jayawardena

1987 – India forcibly halting Vadamarachchi military operation that cornered Prabakaran, Parippu drop on 4 June by India was a gross violation of Sri Lanka’s sovereignty & airspace, Indian Peace Keepers & their war crimes, signing of Indo Lanka Accord & 13^thamendment forcing Sri Lanka to tweak its constitution & create a provincial council system based on a bogus history. India allowed LTTE to use Tamil Nadu as a logistics/training hub. India did not supply any offensive military equipment to Sri Lanka during the conflict. India airlifted Prabakaran to Delhi before signing of the accord (retired Indian Air Marshal Denzil Keelor received orders from RAW to airlift LTTE & its Leader from Jaffna to India – 2 choppers were sent from India to Suthumalai Amman kovil temple in Jaffna). Prabakaran met Indian PM Rajiv Gandhi on 28 July 1987. Indo-Lanka Accord signed on 29 July 1987. Prabakaran flown back to Jaffna on 2 August 1987.

Letter from PM Rajiv Gandhi addressed to President JR Jayawardena set out conditions Sri Lanka was required to adhere on foreign policy & defense matters unrelated to the Tamil issue which Sri Lankan President did not even object to. These demands included

1. Employment of foreign military & intelligence personnel would not be prejudicial to Indo-Lanka relations
2. Trinco port or any other port will not be given for use by any other country in a manner prejudicial to India’s interest (Why is India silent on US fleets regularly visiting Trinco)
3. Restoration of Trinco oil tank farm as a jv
4. Sri Lanka’s agreements with foreign broadcasting organizations are not for military or intelligence purposes.

During tenure of President Chandrika Bandaranaike

• India prevented Sri Lanka securing state-of-the-art Chinese radar to counter ‘Air Tiger’ threats.
• India opposed Sri Lanka setting up a China-managed Aircraft overhaul wing at China Bay SLAF base, Trinco & SLAF had to establish it in Katunayake air base

During tenure of President Mahinda Rajapakse

• India’s national security advisor Ajit Doval demanded Gotabaya Rajapakse (Def Sec) to cancel USD1.4billion Chinese flagship project – Port City claiming it a threat to India’s national security.
• India demanded Sri Lanka take over Colombo International Container Terminals Limited (CICT) a jv between China Merchants Port Holdings Company & SLPA
• 2007 – India declined to provide radar with 3D capabilities when Indian supplied 2D capabilities failed to detect LTTE aircraft in raiding SLAF base in Katunayake. China & US supplied though India objected.
• India flouted its own policy of not voting for country-specific issues when India voted in favor of UNHRC resolutions against Sri Lanka in 2012/2013.
• India fishermen poaching in Sri Lankan waters.
• Indian pressure to acquire ‘Sri Lanka’s defense ‘needs’ from India (Training & Intelligence)
• 2014 Sri Lanka accepted Indian offer to build 2 AOPVs (Advanced Offshore Patrol Vessels)
• 2007 – India objected to Sri Lanka purchasing a Chinese built JY-11 3Dradar system on the grounds that it would ‘overarch’ into Indian air space.
• India’s National Security Adviser Ajit Doval wanted all Chinese funded infrastructure projects stopped.
• 2014 – 2 visits of Chinese submarines to Colombo harbor upset India & precipitated India’s decision to remove Rajapakse. 
• 2008 – proposal for undersea power line with submarine cable under Gulf of Mannar
• 2010 – plan to set up interconnection of electricity grid between India & Sri Lanka for Sri Lanka to source electricity from India.

During tenure of President Maithripala Sirisena

2018 – Indian High Commissioner to Sri Lanka, Taranjit Singh Sandhu declares India’s policy is ‘Sabka Sath Sabka Vikas’ (Together we progress) – India’s other policy of ‘Neighbourhood First.’

2018 – India is alleged to have taken gene stocks of Sri Lanka’s plants (Samantha Gunasekera, former Deputy Director Customs-Biodiversity, Cultural & National Heritage Protection Division) Indian companies had stolen many of Sri Lanka’s genetic resources as Governmental protection has been poor or lacking.

India purposely neglecting its commitments on SAARC – boycotting 19^thSAARC summit in Pakistan in 2016

Naval crew of INS ‘Sutlej’ conducted a beach cleaning campaign at Crows Island, Mattakkuliya

India & Yahapalana

• Following regime change in 2015 – President Sirisena, PM Ranil, Mangala, RaviK – first overseas visit were to India.
• President Sirisena & PM Ranil visited India 4 times
• At least 10 high level visits between India & Sri Lanka
• Indian PM Modi visited Sri Lanka twice (Mar 2015 & May 2017) first visit of Indian PM after Rajiv Gandhi in 1987.
• Indian PM on visit to Norwood, Hatton declared Tamil plantation workers as Indian Diaspora. This was objected as they were now Sri Lankan citizens and not Indian.
• 2015 – 800 maruti cars imported to Sri Lanka with substantial slash in import duty but increase on import duty for hybrid vehicles.
• Jan 2016 – INS Vikramaditya, India’s aircraft carrier, India’s newest and largest ship made its maiden overseas port call to Colombo. President  Maithripala Sirisena was the first foreign head of State onboard the ship.
• When Sri Lanka planned acquire 12 JF-17 fighter aircraft built in Pakistan in collaboration with China. India quickly offered its new Tejas fighter, still in its trial period, as an alternative.
• 2016 – Sri Lanka is a small country. You don’t need such development projects’ Indian National Security Advisor Ajit Doval to WIjayadasa Rajapakse.
• July 2017 – Sri Lanka Navy (SLN) accepted Advanced Offshore Patrol Vessel (AOPV) built by the Government of India owned Goa Shipyard Limited (GSL)
• Sri Lanka offered 500 acres of land to Government of Andhra Pradesh to develop an industrial part (what is the status of this)
• India wanted the Port City project stopped claiming Chinese presence in Colombo port was a threat to India’s security.
• India also demanded Sri Lanka take over Colombo International Container Terminals Limited (CICT), a joint venture between China Merchants Port Holdings Company Limited (CMPH) and the Sri Lanka Ports Authority (SLPA).
• India wants Sri Lanka to have full control of Hambantota port.
• 2017 – Sri Lanka announced plans to connect Sri Lanka’s power grid to Indian power grid to boost power generation within 5 years.

India encircling Sri Lanka 

• Kankasanthurai Port which adjoins Palaly military base & Northern Area Navy headquarters
• Trincomalee Oil Tank
• Mannar – Palk Strait Bridge with high way to Trinco
• reconstructing the railway line from Talaimannar to Medawachchiya.
• Colombo East Terminal
• Mattala Airport
• Joint naval exercises increasing with even air force personnel joining in
• Deployment from China Bay of Dornier aircraft manned by Indian Navy, SL Navy & Sri Lanka Air Force conducting maritime patrol exercises & EEZ surveillance & rescue missions.

Indian Projects

• Housing program in North & East – 42,000 houses in North, 14,000 upcountry & 4000 in East
• India granted Sri Lanka credit line of $45.27m for financing rehabilitation of Kankasanthurai Port
• India is helping agriculture & engineering faculties in University of Jaffna, Thondaman Vocational Training Centre & Saraswathy Central College Pussellawa
• India gifts 16,000 books to Jaffa public library
• 2016 – Indian ‘Suwa Sawiya’ 88 emergency ambulance service worth Rs.7.5m – Hambantota, Galle, Matara, Kalutara, Gampaha, Colombo initially, then to Jaffna, Kilinochchi, Mannar, Vavuniya, Mullaitivu in North. In 2018 the service extended to Uva province – Hali-Ela, Badulla, Bandarawela & Moneragala – stationed in 26 selected police stations. Yahapalana passed 1990 Suwaseriya Foundation Act which was passed unanimously in Parliament. This Foundation can receive grants, gifts or donations & have its own fund& enter into contracts or agreements (new Govt must look into this)
• Beverage factory importing fruit pulp & exporting juice – using 50m litres of ground water per annum – 50 acres land given in Gampaha. Residents who went to court failed to prevent project
• ECTA – detrimental to Sri Lanka

India encircling Sri Lanka economically  

Petronet LNG planning to set up liquefied natural gas terminals in Sri Lanka – Sri Lanka issues letter of intent for terminal to be set up in western coast (Yahapalana May 2018)

Sept 2018 – Cabinet approval given to CPC & Lanka IOC to form joint subsidiary company to develop 85 tanks in upper oil tank farm. LIOC gets 70 tanks, CPC only 15. LIOC will also get 18 currently used in lower section. The period of use by LIOC is to be decided by Cabinet. Land ownership with GoSL & a new lease superseding the 2003 one given by Ranil.

(Petroleum professionals objected claiming oil tank farms can be managed without India & they required only Rs.10m to do so.  Earlier agreement was to allow CPC to handle this. CPC unions pointed out that if LIOC is given legal rights to entire oil tank farm, India could gain complete control of fuel distribution in Sri Lanka within a short period)

Samantha Kumarasinghe says Lanka IOC obtained 25% of petroleum distribution & 33% of Petroleum Storage Terminal Ltd (ie CPC pipeline network) Only $40m has come though $70m was promised. Selection of IOC was done by cabinet paper of 2002 without competitive bidding process. LIOC owns 189 filling stations & entire sales from 2002-2013 is $3.6billion.

2002 – UNP allows India 1/3 of Sri Lanka’s petroleum business. Lanka IOC given without bidding. LIOC given fuel stations countrywide & marine bunkering at Trincomalee & Colombo.

2016 – Profits go direct to India as 75% shares are held by Indian Oil Corporation. 2014-2015 LIOC profit was $4.73billion.

100 of Sri Lanka’s best filling stations given to LIOC for $35m and when oil prices declained LIOC made billions with no tax benefit coming to the State.

Samantha Kumarasinghe also listed oil tanks in Trinco, Sampoor Coal power projects, Airtel Telecom project, Ceylon Glass, bus & lorry assembly plants, Indian construction projects, major land development projects, including major hotel projects in prime locations. (Perth Paradise housing project is 183 acres of prime land in Horana-Ingiiriya main road to build 1500 houses.

Sustainable Green Energy a Sri Lankan company headed by an Indian given government approval to start bamboo cultivation project in Vavuniya.

Memorandum of Understanding with India to develop the Trincomalee Port, establish a petroleum refinery and other industries. The Singapore firm of Subana Jurong will draw up the master plan for Trincomalee. There will also be a Colombo Trincomalee economic corridor.

The first India-Sri Lanka FTA (ISLFTA) was signed in November 1998 with just 4 consultations within 4 months became effective in 2000 but without any tangible benefit to Sri Lanka.

India encircling Sri Lanka economically – Trinco Oil Tanks

6 December 2016 – Cabinet approved proposal for oil tanks used by India be vested with CPC, 3 tanks to be taken immediately & rest within 3 months. CPC engineers visited China Bay Tank Farm following cabinet decision. The officials included a deputy manager were locked up by officials of Indian Oil Company for 1hour and the 2 vehicles they came in also held by IOC officials. The IOC complaint to the police was that CPC officials could only come on one particular day and the day they arrived was not a specified date, so they were considered as trespassing. India quoted 2003 agreement claiming it covered entire tank farm. Twice under Mahinda Rajapakse government LIOC was refused proposals to develop upper tank farm.

The 6 December 2016 cabinet decision was reversed by PM Ranil in March 2017 that LIOC and CPC would develop Trinco Oil Tank Farm as a JV with land in upper and lower oil tank farm to be leased to LIOC directly for 50 years and extended to 99 years.

For past 14 years LIOC paid lease charges of $100,000 for tank farm. During 15years India controlled oil tanks, GoSL received only Rs.75m as rental while GoSL paid LIOC Rs.650m for utilizing same tanks to store oil.

India encircling Sri Lanka economically – CEPA / ECTA

2002, Sri Lanka and India agreed to replace the existing India Sri Lanka Free Trade Agreement with a Comprehensive Economic Partnership Agreement (CEPA). CEPA negotiations took place in 2005. CEPA was originally scheduled to be signed in 2008 during the SAARC summit.

Under CEPA India can bring down technical staff from 10% of total staff cadre up to 50%

Any Indian could bring his family into Sri Lanka and they can work anywhere they want. Family alone can take up about 5 jobs. Under CEPA there is no ‘business visa’ so there is no time limit for the stay either.According to CEPA there will be 50% Indian ownership of 25 cinemas, each of which could hold multiple cinema halls.  In these cinemas, 40% cinema time would be for Tamil and Hindi films. Film makers when alerted objected.

India was asking Sri Lanka to recognize the qualifications of Indian doctors. 30 or so categories of paramedical professionals were also included in the CEPA.

No one had seen the agreement. CEPA was shot down by angry business men, very critical of India.  President Rajapakse decided not to sign it, despite considerable Indian pressure to do so. Pathfinder Foundation defended CEPA.

2015 Yahapalana announced they will not sign CEPA but will enter in to an Economic/ Technical Co-operation Framework Agreement (ETCFA) with India. ECTA was drafted in great secrecy. The agreement was not made public and an attempt was made to sign it quickly. But this too was stopped. This time by the professionals, led by architects, engineers and doctors. Who pointed out ‘many irreversible loopholes’. Clauses were vague & open ended.

ECTA was CEPA in another name.

ECTA was India’s plan to get into Sri Lanka’s Information Technology (IT) and naval engineering sectors (dockyards).  The Network Readiness Index 2015 held Sri Lanka in 65^thplace & India ranked at 89.

Professionals National Front, a consortium of a dozen professionals’ associations was formed to combat ECTA. It included among others, the Government Medical Officers’ Association (GMOA), the Electrical Engineers’ Association, the Customs Officers’ Union and the National University Teachers’ Association.

India encircling Sri Lanka – Education & Culture 

Rs.600m grant given to University of Jaffna to develop Faculty of Agriculture & Faculty of Engineering in Kilinochchi. India will also be supporting CURRICULUM development, faculty exchange, training & research.

Rs.96m grant – India-SL MOU to renovate Saraswathy College, Pusselawa in Kandy District

16,000 books given by Indian High Commissioner to Jaffna Public Library in ‘India Corner’ inaugurated by PM Modi in 2015.

Setting up of the International Buddhist Museum in Kandy,

Restoration of the Thirukeeteswaram Temple in Mannar.

The Kapilavastu Relics were brought to Sri Lanka in 2012 by the Indian government. Several wrong historical facts were added , that the ‘Lanka’ in the Ramayana is Sri Lanka and that Odissi and Udarata dance are similar.

Unfair intimidations & demands by India on Sri Lanka 

• Demanding that Sri Lanka cannot give any of Sri Lanka’s ports to another country
• Allegation that Israel & VOA were being used to spy on India
• Demanding Sri Lanka review agreements with foreign broadcasting organizations – VOA & Radio Deutschewelle
• Citing ‘concern for Indian national security’- India demands that Sri Lanka give India every inch of Sri Lanka.

India encircling Sri Lanka economically – demanding stake in Colombo Port

While demanding stake in Colombo East Terminal of Colombo’s Port, India is building and improving its own ports to divert transshipment handled presently by Sri Lanka to these Indian Ports. Sri Lanka will likely lose a major revenue. 70% of transshipment cargo to India is presently handled by Colombo Port. Has Colombo’s decision makers taken this important factor into account. Giving India hold over ECT has no change to India’s plans to transfer transshipment directly to Indian ports. This means 80% of India’s container traffic shipped through Colombo will go directly to Indian ports.

Appeasing policies by Sri Lanka – Detrimental to future of Sri Lanka’s Sovereignty

Giving Trinco oil tank farms because an investment project is signed with China

Giving ECT because Hambantota Port was given to China

Agreeing to give China-built Mattala airport to India

When US & India were not so friendly but now more than friendly

Late 1979 – State-owned CPC called for international offers to develop Trinco tank farm as a commercial venture. Shell & Chevron did not respond. US firm Coastal Corporation applied. India logged protests claiming India was worried about US access to Trinco as it was a security threat to India. Foreign Secretary Romesh Bhandari was sent to Colombo by Indian PM Indira to meet President JR Jayawardena. Fresh offers were called and tender board recommended Coastal Corporation. India again protested. JRJ sent Finance Minister Ronnie de Mel & CPC Chairman Daham Wimalasena to Delhi and India won the day!

360-degree change in 2007 when China began Hambantota Port project. India turns to US to contain China.

India is matching China’s Belt & Road Initiative with Asia-Africa Growth Corridor with Japan’s assistance announced in May 2017. AAGC will commence as a sea corridor linking Africa with India & then other countries of South-East Asia & Oceania. Plan to connect ports in Gujarat with Djibouti in Gulf of Eden, Ports of Mombasa & Zanzibar connected to Ports near Madurai in Tamil Nadu, Kolkata in West Bengal linked to Sittwe Port in Myanmar.

India-Sri Lanka physical link – Hanuman Bridge

Land bridge linking Rameswaram & Talaimannar in Palk Strait – extension of UN-ESCAP Trans Asian Highway originally to stop at India.

But proposal was for 2 roads from Talaimannar to Colombo & Talaimannar to Trincomalee. With railway from Talaimannar to Medawachchiya.

Complaints against India

1968 – Rs.100m loan to purchase equipment to government departments but manufactured by India but India offered what they could not sell in international market.

Railway engines supplied by India failed to operate within short time and even the railway line ended up damage.

2007 – When China offered 3D radar India objected & installed 2D radar which failed to detect LTTE attack on Katunayake air base.

Indian trawlers coming in huge numbers from Rameshwaran & Nagapattinam are damaging Sri Lanka’s seabed and marine life and poaching on Sri Lanka’s waters.

Indian fishermen arrested by Sri Lanka are given humane treatment by Sri Lankan fishermen arrested by Indian coast guards have been inhumanely treated – beating them & ordering them to kneel on heated iron, given rice with worms to eat and released only after pay Rs.75,000 each.

Indian consulates in Colombo, Kandy, Jaffna & Hambantota are often accepted as RAW stations to spy on activities in Sri Lanka. With over 1million Indians living in UK – India has been given only 3 offices.

India is today pally pally with the very nation that searched President Abdul Kalam twice at US airports in 2011. The President’s shoes and jacket he was wearing were taken away for screening explosives. Even present PM of India, Modi was issued summons in 2014 when he visited US. Ironically, the Indo-US relations began to bloom after both engineered regime change in Sri Lanka in 2015. Now US & India are partnering to counter China.

There are no permanent friends in politics. Sri Lanka continues to make the mistake of not reading into and realizing the dangers of leveraging parts of Sri Lanka to foreign players and the likely outcomes decades later. No political party or politician has any right to be bartering the country for political survival or political gain. The nation’s sovereignty and safety of the citizens must come first. Using the justification that decisions are in economic interests but resulting in jeopardizing the national security interest is pointless for Sri Lanka & its People in the long term.

Shenali D Waduge

by Garvin Karunaratne

In view of the current power shortage, I enclose the Conclusion of my book; Wind Power for Sri Lanka’s Energy Requirements(Godages). 

The fact that Wind Power if harnessed in the manner that it has been harnessed in other countries like Spain, France and the USA, can provide the full requirements of power for Sri Lanka has been conclusively proved in the above book. 

The Conclusion of this book is enclosed for kind perusal

10.Conclusion 

I am pleased to submit the Papers I have so far written on Wind Power as a source of Energy, in a booklet in the sheer hope that someday this will be read by one of our leaders who will be convinced that Wind Power is the form of energy that Sri Lanka is blessed with in abundance and will get going all out. 

In nostalgia, I can remember what did actually happen in Bangladesh in 1982, when I worked there as the Commonwealth Fund General Advisor on Youth Development to the Ministry of Labour and Manpower in Bangladesh., The Minister for Youth Abul Kasim  was arrested on the charge of harbouring a criminal in his residency. A day later, the Military took over the country in a coup de etat.  Immediately afterwards, the Military Government  in a high powered conference chaired by Hon Aminul Islam, the Minister for Labour and Manpower assessed the programmes of the Youth Ministry. That included imparting vocational training to 40,000 youths a year. The Minister  was not totally impressed with the work done. Suddenly realizing me as the only outsider, I was confronted:  

”What is the contribution you can make for Bangladesh?”  

 I replied: It would be ideal to have a self employment programme to enable the 40,000 youths that are being trained every year to be guided to become entrepreneurs. Most of them are in the ranks of the unemployed even after training, today. ” 

 My reply created an uproar. The Secretary to the Treasury, the highest official in the land objected on the grounds that such a self employment creation programme can never be achieved. He added that the ILO had in the preceeding three years tried to establish a self employment programme in Tangail, Bangladesh and spent a massive amount of funds all in vain. I  argued with the Secretary to the Treasury for over two hours, quoting definite instances where I had successfully established self employment projects for youths in Sri lanka.  It was an intense battle between me and the Secretary with the Hon Minister intently listening.  Finally the Minister stopped our battle. He immediately approved my establishing a self employment pogramme.  The Secretary to the Treasury stumped with the words, that he will never be providing any funds for this wasteful task. I replied that I will find savings within approved training budgets which was approved by the Hon Minister.  

I got cracking with the officials of the Youth Ministry and the Lecturers of the Vocational Training Institutes that provided the vocational training, providing them with a basic knowledge of national planning to identify  areas within the economy where there was a propensity to create employment opportunities and training them in economic endeavour-structuring projects for self employment on a small scale-even with a cow or a dozen chicks and developing the enterprise. My task was to establish the self employment programme and to train the staff to continue after my two year consultancy ended. To a man the officers responded and today this Youth Self Employment Programme has by February 2011 guided  over two millions to become self employed  and it is an ongoing  programme that trains and guides 160,00 youths a year to become self employed. Today, it is easily the premier programme of employment creation  the world has known. 

This experience of mine itself indicates that though wind power for the task of creating power is at an infancy today, we can easily develop it.  

Let me hope that the contents of these papers which prove beyond all doubt that Wind Power can offer all the energy that Sri Lanka needs will someday find a Minister Aminul Islam” who will authorize it. I am certain  that the administrators and engineers who will toil till it is a success can easily be found. 

Firstly, the country will not depend on the supply of coal and oil for power plants and the country can save all the millions and billions  being spent today to import oil and coal. 

Secondly it will provide employment for thousands in erecting the turbine towers, in establishing the wind turbines and in the manufacture of the turbine mechanism itself at the later stages. In my travels in France, Spain and Portugal I have seen workers making  the towers, blades, transporting them in long trucks, erecting the towers and maintaining them. That is no difficult task for our engineers and workers. 

 One of my readers happened to be an engineer, Mr Kanaga. who was involved with establishing the five wind turbines at Hambantota, the first to be built in Sri lanka. What is most intetresting in his comment which I have totally enclosed in this book, is that the  environmental lobby had decided that the turbines should only be erected on the coasts and not in the mountains where there is ample wind force. 

It is sad that the environmentalists were silent when the entire Kotmale Valley was denuded of people and their activities all to create 200 MW of power. That could have been easily achieved with fifty wind turbines scattered within Kotmale itself and the inhabitants and the economy would have been spared extintion. The entirety of Kotmale is dead today. 

Currently the Kitulgala Valley is being destroyed to build a dam to get some 38MW of power and the entire Kitulgala Valley for miles will face destruction. Why were the environmentalists silent when these two projects were approved and implemented?   

Kanaga, that engineer supports my recommendation that  we should use the wind in our mountain area to provide the energy we need. 

To my mind it is a crime not to use the wind power available and to spend millions and billions to purchase oil and coal. 

I am convinced that there is an Oil Lobby and a Coal Lobby well financed to prove that wind is not a dependable source. 

Many opine that wind is undependable.  To them my answer is that the wind is an utterly dependable source of energy. Spain has gone all out to build wind turbines and even sells power to France. 

Thanks are due to engineer Kanaga for his comments which are immensely valuable so that I have quoted them as an attachment to my paper.  

A reader of my Papers, Susantha Wijeytileke has even commented that once at Madugoda he saw a cyclist being blown off the road by the power of the wind.  

I must mention that I am not alone in advocating the siting of wind turbines in the mountainous areas of Sri Lanka.  

In Windfair, on line  editorial journalist  Trevor Sievert  quotes Lakshman Guruswamy, Sri Lanka has the potential to generate 24,000 MW electricity from wind.” (http://w3.windfair.net/wind-energy/news/1q543-sri-lanka-high-wind-energy-potential) Professor Guruswamy further states that studies have shown that nearly 5000 square KM of windy areas are available for potential wind power generation in Sri  Lanka.” (Dated 12/04/2018.) 

In  www.windpower.lk, it is stated that in wind power the potential for Sri Lanka  is 20,740MW” 

Wind Power in Sri Lanka,a publication by The Asia Business Office (//www.asiabiomass.jp/English/topics/1601_04.html) states that the wind potential in Sri Lanka is 20,740 MW. In  its words there is strong potential for wind power in the North Western coastal regions of Northern Province, the highland areas of the Central Province, Sabaragamuwa and Uva.” 

  In Sri Lanka Wind farm Analysis and Site Selection Assitance,  M. Young and R Vilhauer of The Global Energy Concept, Kirkland, Washington state: 

Sri Lanka has considerable available land with wind resource potential sufficient for development. However, the  wind power capacity expansion is limited by the electricity transmission infrastructure. CEB estimates that the grid cannot accommodate additional wind capacity more thgan 7% of the peak load. The CEB estimates that  installing more than 20MW of wind capacity in any given region may adversely impact local grid instability and power quality. 

This Study  states that the windy land   can provide 50,000 MW.” 

It is important to note that it is not the lack of wind power that holds up the utilization of wind power to produce electricity. Instead it is the grid capacity. Tackling the grid capacity is another kettle of fish. This is an area that has to be addressed. I will not be surprised if our  experts who yet think that wind turbines should be built to harness the sea breeze and not the wind power in our mountains  will come up with another cock and bull story stating that a grid cannot be built.  

In the construction of the wind turbines at the Senok Wind Farm in Puttlam, where four wind farms established have a capacity of 40MW, it was found that the existing port facilities in the main port of Colombo and the road network was found wanting for the import of the turbine towers and blades. Instead these had to be obtained through barges from India.  The maximum height of the turbine tower is 90 meters and each blade is 50 meters in length. I have seen long towers and blades being transported by road in France and Spain. This needs special transport. In the hilly areas in Sri lanka it will be more feasible to construct the towers and blades on site. These are areas that have to be addressed in any development. Where there is a will, there is also a way.  

My thanks are also due to the Editor of the Sunday Observer.lk who in Let there be Light” (Sunday Observer:06/09/2009) commented that my suggestions are very valuable. Referring tro my suggestion that the wind power in the Central Highlands should be harnessed says, This is a timely and valid proposal and the authorities should take  appropriate action to locate wind turbines in  areas which will enable them to reach their maximum potential.” 

I am also thankful for Noor Nizam for his Wind Energy Electricity generation is a reality” (Sri Lanka Guardian:27/08/2009)  In his words, Garvin should be commended for his boldness to take to task the lethargic and selfish bureaucrats on this issue of renewal energy development of electricity energy in Sri Lanka…. His message should be well taken  by others too handling  national planning and development strategies  to assist the little island of 21 million to come out of the rut of poverty, misery, the destruction of the civil war and the dependence on foreign powers.”  He adds in the affirmative, As Garvin Karunaratne  wishes Wind Energy Electricity Generation  will be a reality in Sri Lanka for the next generation”.  It is my fervent hope that this will be realized.  

The last paper  states of how the new owner of the Hambantota Port has insisted on a massive payment as ground for the five wind turbines. The CEB has decided to dismantle the five wind turbines.  This is a sad epitaph for wind power use in Sri Lanka.  

However the contents of this book convinces any sane thinking person that wind power can be harnessed. We have to learn from mistakes, not make the mistakes rule us. As a country we have to find ways and means of forging ahead,  heedless. 

This study proves  beyond all doubt that there is ample wind capacity in Sri Lanka for self sufficiency in our power requirements through harnessing the wind.. There is no question about this. However, as in any field of development, be it agriculture or industry, there are problems that have to be surmounted.  As stated the national grid has to be developed to carry the power from areas where it is generated to the areas where the power is consumed. Perhaps there can be local grids to carry the power generated from  a local wind farm to a local district capital. For instance if wind farms are located in Dela on the Kirigalpotta hillock, a grid can carry the power to the town of Ratnapura.  

Sri Lankan engineers have in ancient times done wonders. The gradient of the Jaya Ganga that carried the waters of the Kala Weva to the tanks in Talawa and Anuradhapura has been constructed at a gradient of six inches in a mile, a gradient that baffles the irrigation engineers of today.  

I am dead certain that Sri Lanka can become self sufficient in all its power requirements not for its present stage but also for its future development through using wind power. The wind power in the Central and Sabaragamuwa Hills is vast. Methods and systems have to be found to harness this energy. However as long as we build wind turbines on the coastal areas and ignore the areas where there is real wind power and satisfy ourselves with studies of the difficulties and constraints,  our attempt will be like  that of a squirrel trying to empty the water in the ocean , carrying a bit of water on its tail, 

Sunil Yatalamatta Gamage RPEBC-PT, RPhT

The government is the creation of patriotic deserving people of the country, the government will deliver the expectations of people in a well planned short and long term strategy, state service officials must avoid corruptions, bribing, conspiracies of all formats, if such occurs we will use our powerful pens against them in every occasion. –Citizen of the Country

Our country is just in front of a new horizon of governing with a new hope of better governing on policies of better on improving the lives of deserving people. The hope is blooming, in the hearts and minds of the people of the republic. I use this platform to educate public in many ways and made aware themselves to take an informed decision to choose right people of selecting to legislative assembly. And they have done it. What a grace; our people have shown to select and eliminate disgusting politicians out of legislature at this time. I am happy like every Sri Lankan, as they have shown power of their mandate and they have taken the most appropriate decision considering their electoral districts. The commitment of the public is the clear indication of how much they are tired of the previous rule and their governance of country. I do not want to write about that bunch, but I need to write something about them, which will open a new discussion and a platform for anybody interested. It is about UNP. What a humiliating defeat they have been given by the public. It seems like people have berried them in a 6’4’’ pit to death for eternity. There is a lesson to be learned from the result; which is the most important to be remembered. Did Ranil and the gang worked for the country or did they worked on an addenda of a foreign country? It is a waste of time of discussing their tragedy. Surprisingly he still want to be the leader surrounded by the bunch of his appointees. They are being called working committee members of the party.The so called democratic dictator still believe he will the up coming provincial election? The country need a strong opposition for its ruling for good governance.  

I have been consistently prioritizing the importance of security of the country and the peace, which is equal importance to economic development. It has been more than ever before has predominantly important for the consistent economic development of the country. We are a small nation in the world map, but strategically in a challenging spot in the Asia region; which is the next economic strategic place of the world economy. Because of the Geo political economic shift, the country has become the most vibrant piece of land for many powerful countries in the neighbourhood as well as world only super power, which is heavily sick due to Covid-19. Our own internal matters, economic development, eradicating drug traffickers, establishing law order has been the most important priorities for the country. 

UNP politicians only did want to snatch the power of the country. Past, present and future they never had a national intentional plan to develop the economy of  deserving people of the country. Just after their humiliating defeat if anybody just listened to everyone and how they are speaking; they are trying to defend one person of their party and that person is Ranil Wickramasinghe. It seems like Ranil is the supreme leader for these 8 politicians, but for sure not for the people of this country. I am sure they will continue to defeat in coming elections as well as future elections in this country. Ranil wickramsinghe is not a leader; he is just a follower and a promoter of neo liberal policies of western countries. That is the main reason western powers welcome Ranil Wicramasinghe and his party in power.

These days we are listening to another drama in this country. That is Athuraliye Rathana Nadagama”. Rathana thera must be aware that his movement will not have any acceptance among the people of this country. We are tired of listening to their grievances on media. The media need to start some discussions on educating of public of environment sustainability with development, Law and order education for public. Our national resources and their management. National unity and reconciliation. Etc. Media need to promote above and take lead by making their platform to discuss national aspects of topics in the country. They must start a discussion how to achieve economic well being for the public of the country through the new state ministerial portfolios and resources. Such a discussion will make more benefit to our people rather than announcing Rathana Nadagama”. I am not devaluing Nadagam Kalawa of our country. Which is one of the best key Ranga kala” item of our own. Rang Kala is something we will need to preserve and promote among the communities of our country.

Election promises are slogans common for us. Promising on a stage to support the people is one thing. And active engaging for reality is another. So the question is how a government follow through on their statement of solidarity? It is important to be intentional. As a matter of fact poor people needs to be met and their livelihood must be improved, By noticing, connecting, valuing and responding to the needs of deserving people, the government can build a stronger relationship and help to advance economic freedom by working on their behalf. The present government’s prosperity vision is real. It has been vividly expressed strategically by allocating state ministries and ministerial portfolios for action by utilizing our own resources. One of the key perspectives has been to promote small scale traditional but vibrant domestic, Batik, handloom, sculpting, Weval, Clay, Art effects, Agriculture of export oriented pepper, kaju, spices etc. When government take the initiative through state participation it will grow, and which will improve the rural economy of people. The concept is new and it will definitely well receive by the people of the country.  

A wave of significant change is happening for better, within Sri Lankan government institutions, society, law and order, manufacturing etc, just after the landslide victory of present government. People were weary of previous government. The most significant analysis of UNP defeat not yet revealed. It could be understood if anybody could understand the basic meaning of Democracy. Democracy mean understanding the people’s necessity and working towards the will of the people’s need. The previous government worked against the will of the people and they made their own grave in this election. I am thrilled of hearing and knowing the state ministries portfolios and their subject parameters. The government is going to provide more funding for inland and rural communities in improving their, living standards through their manufacturing. This seem to me the dawn of a new Horizon to our country. Precisely that is very right to promote the rural deserving people’s livelihood by improving their economy. Think about the clay manufacturing sector of rural economy. Which is a huge manufacturing sector which we could bring foreign exchange to our country. I know the famous Guruleththuwa”. Everybody want to drink water in Guruleththuwa. The freshness of the water in that clay pot never ever similar to cold water in a fridge. The water in a Guruleththuwa much more refreshing than the water from a fridge. The concept need more improvement and must prepare these items to international market as well.

The drugs, addictions, has been devastation the communities and children due to substance abuse over a period of time. It had been in tensed during past Ranil Maithree yahapalanaya rule. It seems like yahapalana administration had been given green light to continue the drug business to make a living for the people of underworld. The political involvement has been identified as well. There were many institutions, police officers, narcotic bureau officials, prison chiefs and officers were to control the drug related abuse and control, but they were unable to control or bring those people to justice as the primary level of controlling. Since it has been malfunctioning and less efficient control those responsible government officers have been involved to those drug related crimes and by abusing law and order. Luckily the task force of present is in full implementation of law to finding the people involved into substance, related crimes of selling, trafficking, abusing, and much more. It is being found and revealing the people of high ranking police and prison officers, and security forces, involving taking bribes from the business. If the government didn’t timely made the decision to eradicate underworld business and killing of each other, the country would have been in its worst state of not being able to find solutions. It seems like growing numbers of Pablo Escobars” type of killing about to happen in Sri lanka, but we are fortunate and thankful to government as they have come forward to save the country and its people from the problem. It needs to be continue to arrest and jail those drug related businesses and people of the country. The country needed more sophisticated electronic equipment to identifying drugs and related crimes at entry ports of the country as well as within the country.    

Hon. President worded Development could be initiated in small scale in every sector.” the statement is a visionary idea of a new beginning. Think about state run transportation system, it has the potential for better development. Introducing car pooling systems in several congested locations., shuttle services, high speed train systems of connecting Colombo metro. Etc. These are capital projects which will incurred huge amount of money at the beginning, but in the long run these projects are much needed investment to improve the economy of major city of Colombo and suburbs. Five years from now people may need to get things done effectively as well as efficiently. Even now people need such efficiency. Believe me when these efficient systems introduced, everything will be much convenient. Along with new improved traffic systems in Colombo metro with specially trained police force to ensure law and order for safety of passengers as well as for those properties. It will be important to ensure the safe use of public transport systems and the safety of those by introducing of laws of how to use public properties. The country will successful  in South Asia if the Transportation Ministry could introduce electric buses for public transport system and remove all gas equipped buses from roads. Which would be very good for the environment as the electric transportation will not produce carbon emissions. Sustainable transport system of environment friendly, in Colombo metro and suburbs.

Over the week we heard the story of unemployed graduates. As a graduate everyone has the right to find a suitable jobs for living. The previous government economic plans were not designed to increase exports or productions of the economy. They relied market economy; one dominant feature of that policy being more towards bringing products and services from neighboring China or India & then allowing goods and services to compete in the market. Ranil and the gang called this as globalization. Instead of jobs and opportunities they tried to introduce free WI FI zone in the country to speak to their girl friends and boyfriends. Even though they were not able to do that, it was just a election promise to snatch the votes of people for power. So we were able to see many street riots ,unrest and tear gas, rubber bullets gun shots over the years.It is because when they are not find a way living through the education, it is obvious the graduates will  challenge the law of the country through street fights and picketing campaigns. It was the tragic era of our university graduates. Uncertainty was looming everywhere in the country. Many people were uncertain whether they will have the uninterrupted train services to get to work and come back from the work. As a result there were plenty of anxiety built up in the minds of the people of the country.

Government has identified this quite well & has designed the state ministries focusing on increasing productions, services , export oriented economy, which will be encouraging domestic handlooms, domestic manufacturing. If the approach would have been identified early, and implemented 5 years ago, country would have gained a much stronger economy. As everybody aware Covid-19 has changed everything including economy. Covid-19 has encouraged every country to have their own self sufficiency of basic needs. As previous government discouraged paddy farming and introduced farming of roses for exports, and if continued doing so, we would have been probably in a huge hunger with no food to eat. The government is doing their best to create jobs to a better economy. It has been on media that the investors are interested investing in the country due to political stability and due to improved safety of the country. The political stability dramatically improved and the safety of the country in its highest ratings over the months and will continue to improve and nobody will argue of its robust development. Our courageous security forces and the president’s vision is the key for this achievement.

Due to improving stability of the country it has been able to attract investments of logistics, rubber related, chemical companies eyeing to do their business in the country. It is because investing by now will have more economic benefits in the future for their investments due to rapid future economic development of the region. Once the country is a resourceful, and safe place for investments they will invest  millions in manufacturing. But the BOI need to follow strict environmental guidelines before approving those any project. People of this country don’t need an economic development, which will cause the damage to our environment and natural beauty of the country; as a result if the people of this country will need to buy oxygen bags when they go out for their daily needs. Hon Minister of environment need to introduce strict laws & regulations to protect them. He needs to implement strict measures to protect our environment and ecosystems from the adverse effects of manufacturing plants. Please establish a high powered bench of expertise of environmentalist and their confidential approval before starting any manufacturing plant in this country. Again environment sustainability is the key for development, when BOI need to consider in terms approving projects.

It has been over the years and now Sri Lanka state is a transshipment hub in the South Asian region. The next immediate development would be more advanced and true logistics and trading hub in South Asian region. When it comes to this status the companies will establish their manufacturing plants to assemble, manufacture or value addition activities. When it comes to approving the BOI need their deep learning with environment experts, and introduce only projects which are environmentally sustainable. The BOI has to be introduced with a new additional piece into its logo, which consolidate and critical of environment sustainability of projects.They need consistently to engage to preserve the nature of the country.  Those multinational companies bring their logic of multi country consolidation theory which eventually 100% ownership. But the law of the country only allows 40% and which must not be changed. The obligated internal compliance to law must not need to change due to integral facts and environment factors. 

The present government is the hope of people, which would deliver the Sri Lanka; people want and families long awaiting to achieve after the Independence. 

නීතිඥ අරුණ ලක්සිරි උණවටුන

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ උත්තරීතර නීතිය ලෙස සැළකෙන්නේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවයි. 

ශ්‍රී ලංකාවට ඩොමීනියන් තත්ත්වය ප්‍රදානය කිරීමත් සමඟ ඊට අවශ්‍ය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා පද්ධතියක් ද ‘පරිත්‍යාග කිරීමට’ බ්‍රිතාන්‍ය පාලකයෝ ත්‍යාගශීලී වූයේ ඇයිද? යන්න විසදීමට කාලයක් ගතවීම මෙරට ජනතාවට බ්‍රිතාන්‍යයන්ම ලබාදුන් අධ්‍යාපනයේ ස්වභාවය හේතුවන්නට ඇත.

එහෙත් තම අසල්වැසියා (ඉන්දියාව) අනුව යමින් එම ඩොමීනියන් බැඳීම කෙළවර කොට ස්වීය වූ ආණ්ඩුක්‍රමයක් නිර්මාණය කර ගැනීමේ ජාතික අවශ්‍යතාවය කරා සමීප වීමට  මෙරටේ පාලකයන් අසමත් වූ අතර එවැනි පරිවර්තනයක් සිදු වන්නේ 1972 වසරේ ‘ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව’ නිර්මාණය කර ගැනීමත් සමගයි.

1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව වර්තමානයේ ක්‍රියාත්මක වන අතර, 1972 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කරමින් එය බලාත්මක විය. 1815 උඩරට ගිවිසුමෙන් පසු බිහිවූ පළමු ස්වස්ථානික ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව වූයේ 1972 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවයි.

1815 උඩරට ගිවිසුම අත්සන් කිරීමට පෙර රටේ රාජ්‍ය නායකයා බෞද්ධයෙකු විය. 1815න් පසු රටේ නායකත්වය බ්‍රිතාන්‍යය රජ කිරුළ යටතට පත් වූ අතර, කිරුළේ නියෝජිතයෙකු ලෙස ආණ්ඩුකාරවරුන් මගින් මෙරට පලනය කිරීමට විය. එනම් බෞද්ධයෙකු රටේ නායකයා වීම 1815 උඩරට ගිවිසුමත් සමග අවසන් විය.

ඒ අනුව බ්‍රිතාන්‍යයන් රටේ පාලනය ප්‍රධාන පාලන ආයතන 3ක් මගින් මෙහෙය වූ අතර, ඒවා විධායක, ව්‍යවස්ථාදායක සහ අධිකරණය ලෙස බෙදා එකිනෙකා අභිබවා නොයන ලෙස බ්‍රිතාන්‍යය කිරීටය යටතේ ක්‍රියාත්මක කරවීය.

එසේ වුවත් 1815 උඩරට ගිවිසුමේ 5වන වහන්තිය මගින් බෞද්ධ වෙහෙර විහාරස්ථාන සහ බෞද්ධයින් සම්බන්ධයෙන් ආරක්ෂාව තහවුරු කර තිබුණි.

1815 උඩරට ගිවිසුම සිංහල භාෂාවෙන්ද කෙටුම්පත් කර 5වන වගන්තිය මගින් බුද්ධාගම ආරක්ෂා කර තිබුණද, 1948 පෙබරවාරි 04වන දින නිදහස ලබාදෙන විට ක්‍රියාත්මක වූ සෝල්බරි / ජෙනිංග්ස් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් පමණක් කෙටුම්පත් කර තිබූ අතර, බුද්ධාගමට විශේෂ නිතිමය පිළිගැනීමක් ලබා දීම වළක්වා තිබුණි.

1947 සෝල්බරි / ජෙනිංග්ස් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් පමණක් කෙටුම්පත් කර තිබූ අතර, බුද්ධාගමට විශේෂ නිතිමය පිළිගැනීමක් ලබා දීම වළක්වා තිබුණද, 1972 පළමු ජනරජ ව්‍යවස්ථාව සිංහල භාෂාවෙන්ද පනවා එහි 6වන ව්‍යවස්ථාව මගින් බුද්ධාගමට ශ්‍රී ලංකා ජනරජයේ ප්‍රමුඛස්ථානය ලබා දී තිබුණි.

ලංකාවට නිදහස ලබාදීමේ දී තැනූ 1947 සොල්බරි ව්‍යවස්‌ථාවේ 29 (2) වගන්තියෙන් අතීතයේ සිට ලක්‌ රජය හා බුද්ධාගම අතර පැවැති බැඳීම සිඳ දමනු ලැබීය. කිසියම් ආගමකට නොමැති වරප්‍රසාදයක්‌ තවත් ආගමකට ලබාදීම එයින් වළක්‌වා ඇත. එම නියමය ලෙස තදින් බලපෑවේ බුද්ධාගමට යි. එයින් සිදු කෙරුණේ 1815 ගිවිසුමේ 5 වන වගන්තියේ බල හීන කොට ආගම් සම තත්ත්වයට පත් කිරීමයි.

ස්වදේශීය ජනතාවගේ අනවරත උත්සාහයේ ප්‍රතිඵල ලෙස 1972 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව පැනවීමේදී සෝල්බරි ව්‍යවස්ථාවේ 29වන වගන්තිය මගින් රටේ ඓතිහාසික උරුමයට කර තිබූ එකී අවහිර කිරීම යම් තත්ත්වයකින් නිවැරදි කිරීමට පියවර ගත්තේය.

ඒ අනුව 1972 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව පැනවීමෙන් පසු ශ්‍රී ලංකාවේ විධායක, ව්‍යවස්ථාදායක සහ අධිකරණ ආයතත බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛස්ථානය ලබා දීම අනිවාර්යයෙන් කළ යුතු විය.

යම් ආගමකට ප්‍රමුඛස්ථානය ලබා දීම රටවල ඓතිහාසික තත්ත්වය, සංස්කෘතිය, පරිසරය, සමාජය, ජනතාවගේ සිතුම් පැතුම් යන අංග අනුව සිදු කිරීම සාමන්‍ය දෙයක් වන අතර රටේ අනන්‍යතාවය සහ පැවැත්ම රටේ බහුතර ජනතාවගේ ආගම සහ භාෂාව මත තීරණය කිරීම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය අනුවද නිවැරදි තත්ත්වයකි. එයට පටහැනිව ක්‍රියා කිරීම නීතියේ පාලනය අභියෝගයට ලක් කරයි.

ඒ අනුව ඉතා නිවැරදි ලෙස, 1815 උඩරට ගිවිසුම මගින්ද, 1972 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මගින්ද බුද්ධාගම සම්බන්ධයෙන් සිංහල භාෂාවෙන් විධිවිධාන දක්වා තිබූ අතර, වර්තමානයේ ක්‍රියාත්මක වන 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 9වන ව්‍යවස්ථාව මගින්ද බුද්ධාගම සම්බන්ධයෙන් සිංහල භාෂාවෙන් විධිවිධාන දක්වා ඇත.

වර්තමානයේ ක්‍රියාත්මකවන 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 9වන ව්‍යවස්ථාව සිංහල භාෂාවෙන් එක් අර්ථයක්ද, ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් වැරදි අර්ථයක්ද එන ලෙස ඉංග්‍රීසි භාෂාවට පරිවර්තනය වී ඇති බව සිංහල සහ ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා පිටපත් සිහියෙන් විමසන ඕනෑම අයෙකුට අවබෝධ වනු ඇත.

සිංහල භාෂාවෙන් ඇති 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 9 වන ව්‍යවස්ථාව වාක්‍ය දෙකකින් දැක්වෙන අතර ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් ඇති 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 9වන ව්‍යවස්ථාව එක් වාක්‍යකින් දැක්වෙන බවත්, එකී වෙනස්කම මතම ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් ඇති ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 9වන ව්‍යවස්ථාවේ අර්ථය වැරදි වන බව තේරුම් ගැනීමට සාමන්‍ය බුද්ධියක් ඇති අයෙකුටත් හැකි වේ. 

වාක්‍ය දෙකක අර්ථය එක් වාක්‍යකට ගැනීමේදී නෛතික දෝෂ ස්වාභාවයෙන්ම පැන නගින්නේ තනි වාක්‍යකට අර්ථය දීමේදී වාක්‍ය ස්වාධීනත්වය, වාක්‍ය රීති සහ වාක්‍යකට ඇති නීතිමය බලය විමසීමට ලක්වීම සිදුවන හෙයිනි.

1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ සිංහල සහ ඉංග්‍රීසි පිටපත්වල 9වන ව්‍යවස්ථාවේ පවතින මෙම වෙනස්කම නිරාකරණය කර ගැනීමට ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ  23වන ව්‍යවස්ථාව සහාය සපයන අතර ඒ අනුව සිංහල භාෂා පාඨය බලාත්මකවන හෙයින්, 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ සිංහල පිටපතේ 9වන ව්‍යවස්ථාව නිවැරදි ලෙස සැළකීමටත් අධිකරණ කටයුතුවලදී යොදාගත යුතු ව්‍යවස්ථා භාෂාවත් වේ.

ඉහත කාරණා සහ සන්දර්භය තුළ අමාත්‍යවරුන් පත්කිරීම සම්බන්ධව ඇති ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා විධිවිධාන ඇසුරෙන් ඉස්ලාම් ආගමිකයෙකු අධිකරණ අමාත්‍යවරයා ලෙස පත් කිරීම බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛස්ථානය පිරිනමා ඇති 9වන ව්‍යවස්ථාවට එකගද? යන්න විමසා බැලීමට සිදුවේ.

1978 ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව මගින් ද සියලු ආගමිකයන්ගේ අයිතිවාසිකම් තහවුරු කර ඇත. 3 වන පරිච්ඡේදය 10 වන ව්‍යවස්‌ථාවෙහි තමන් කැමති ආගමක්‌ නිදහසේ ඇදහීම, වැළඳ ගැනීම ඇතුළු සිතීමේ නිදහසක්‌, හෘදය සාක්‍ෂියට අනුව කටයුතු කිරීමේ නිදහසත්, සෑම පුද්ගලයකුටම ම ලබා දී ඇත. එසේම 3 පරිච්ඡේදයේ 14 (ඉ) ව්‍යවස්‌ථාවෙහි “සෑම පුරවැසියකුටම එකලාව හෝ අන් අය සමඟ ප්‍රසිද්ධියේ හෝ පෞද්ගලිකව තම ආගම, ලබ්ධිය හෝ විශ්වාසය ඇදහීමෙන් පිළිපැදීමෙන්, ප්‍රගුණ කිරීමෙන් සහ ඉගැන්වීමෙන් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහසට හිමිකම් ඇත්තේය.” යනුවෙන් සඳහන් වෙයි. 

එසේ වුවත් සිංහල ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ  ඇති 9 ව ව්‍යවස්ථාවේ 1වන වාක්‍ය මගින් බුද්ධාගමට ජනරජය ව්සින් ප්‍රමුඛස්ථානය/ ප්‍රමුඛත්වය පිරිනමා ඇත. ප්‍රමුඛත්වය පිරිනැමීම සහ ප්‍රමුඛත්වය ලබාදීම එකිනෙක වෙනස් නෛතික තත්ත්වයකි.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 9වන ව්‍යවස්ථාවේ බුද්ධාගමට පිරිනමා ඇති ප්‍රමුඛස්ථානය  බෞද්ධයන්ට භුක්‌ති විඳීමට ලැබෙන්නේ 10 සහ 14 (ඉ) ව්‍යවස්‌ථාවට යටත්ව බව ඉංග්‍රීසියෙන් ඇති 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ වැරදියට තනි වාක්‍යකින් දක්වා ඇති නමුත් නමුත් එකී කාරණව නිවැරදි ලෙස සිංහල ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ දක්වා ඇත්තේ මූලික අයිතිවාසිකම් වලින් බැහැරවද බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛත්වය ලබාදීමට ක්‍රියා කර ඇති බවට වාක්‍ය දෙකක් ලෙසය.

එය වඩත් තහවුරු වන්නේ 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 3 සහ 105.4 වයවස්ථා 9වන ව්‍යවස්ථාව සමග එකිනෙක සම්බන්ධ කිරීමේදීය.

වර්තමාන 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 09 සහ 105.4 ව්‍යවස්ථා දෙස අවධානයෙන් බැලීමේදී 1815 උඩරට ගිවිසුමේ 05 වන වගන්තිය මගින් බුද්ධ ශාසනය ආරක්ෂා කිරීම තව දුරටත් තහවුරු කර ඇති බව පැහැදිලි වේ. 

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 105.4 ව්‍යවස්ථාව අනුව 

1. භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ විනය හා සම්බන්ධ කාරණා හෝ 

2. භික්ෂූන් වහන්සේලා අතර ඇති යම් ආරවුලක් හෝ

3. විහාරස්ථාන වලට අදාල සේවාවන් ඉටු කිරීම හා සම්බන්ධ වෙනත් ආරවුලක් හෝ 

විනිශ්චය කොට සමථයකට පත් කිරීම සඳහා අධිකරණ, විනිශ්චය අධිකාර හෝ ආයතන ඇතිකොට පිහිටුවීමට පාර්ලිමේන්තු විසින් නීතියෙන් විධිවිධාන සැලැස්විය හැකිය.

ඒ අනුව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 3 වැන ව්‍යවස්ථාව සහ 4වැනි ව්‍යවස්ථාව ද භික්ෂු විනයාධිකරණ පිහිටුවීම සම්බන්ධයෙන් වැදගත් වේ.

එය නිවැරදි වන්නේ රටේ ඓතිහාසික උරුමයද සැළකිල්ලට ගෙන ඇති ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ පූර්විකාව සහ 3, 9 සහ 105.4 ව්‍යවස්ථා අනුවය.

බෞද්ධයන් නොවන අයට සිය ආගම අදහන්නට, දේශනා කරන්නට හැකි වුවත්, තම ආගම ලබ්ධියට අයත් නොවන පිරිසක්‌ අතර ආගම පැතිරවීමේ හෝ යාච්ඤා කිරීමේ අයිතියක්‌ මෙම ව්‍යවස්‌ථාවලින් කිසිවකුට ලැබෙන්නේ නැති බව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තිරණ 19/2003 අනුව

පැහැදිලිවම A Bill titled “Provincial of the Teaching Sisters of the Holy Cross of the Third Order of Saint Francis in Menzingen of Sri Lanka (Incorporation).” පනත් කෙටුම්පත නීතියක් කිරීමේ ප්‍රයත්නයේදී තීරණය කර ඇත. 

(මෙම ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීරණය සිංහල භාෂාවෙන් ලබා දීමට මෙම ලියුම්කරු ඉදිරියේදී ක්‍රියා කරයි)

ඉහත නෛතික කාරණා සහ ඓතිහාසික උරුමය සැළකීමේදී බෞද්ධයන්ට ප්‍රමුඛත්වය ලබා දීම 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මගින් නීතිමය පහසුකම් ලබා දී තිබියදී අමාත්‍යවරුන් පත් කිරීමට ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ viii වන අමාත්‍ය මණ්ඩලය අදාල පරිච්ඡේදය දක්වා ඇති විධිවිධාන සැළකිල්ලට ලක්කළ යුතු වේ.

1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ viii වන අමාත්‍ය මණ්ඩලය අදාල පරිච්ඡේදය අනුව ජනාධිපතිවරයා විසින් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු අතරින් ඇමතිවරු පත්කළ යුතු වේ. එනම් පාර්ලිමේන්තුවට පිටින් කිසිම තැනැත්තෙක් තෝරා ගෙන ඇමතිවරු ලෙස පත් කිරීමට ජනාධිපතිවරයාට නොහැකිය. (ආරක්ෂක සහ බුද්ධ ශාසන හැර)

ඒ අනුව ශ්‍රී ලංකා ජනරජය බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛත්වය පිරිනැමීම සිදුකර ඇති 9වන ව්‍යවස්ථාවේ පළමු ව්‍යවස්ථා වාක්‍ය අනුව අධිකරණ ඇමතිවරයා තෝරා ගැනීමේදී ජනාධිපතිවරයා පළමුව කළ යුත්තේ පාර්ලිමේන්තුවේ සිටින බෞද්ධ මන්ත්‍රීවරුන් අතරින් සුදුසු අයෙක් තෝරා ගැනීමට උත්සාහ කිරීමයි.

අධිකරණ ඇමතිවරය පත්කිරීමේදී ජනාධිපතිවරයා සිය අභිමතය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 30වන ව්‍යවස්ථාව අනුව ක්‍රියාත්මක කළ යුත්තේ 9වන ව්‍යවස්ථාවේ ඇති ව්‍යවස්ථා පළමු වාක්‍යට යටත්වය. 

එසේ ක්‍රියා නොකළහොත් ජනාධිපතිවරයා බහුතර ජනතාවගේ ඡන්දයෙන් තෝරා පත්කර ගැනීමේදී 9වන ව්‍යවස්ථාව සුරැකීමට ජනතාව සමග ඇතිකර ගන්නා සම්මුතිය බිද දමයි. 

එහිදී අවස්ථාවෝචිතව බෞද්ධ මන්ත්‍රීවරයෙක් අධිකරණ ඇමතිවරයා ලෙස තෝරා ගැනීමට නොමැති අවස්ථාවකදී අන් ආගමිකයෙකු ඇමත්වරයා ලෙස තෝරා ගැනීමට ජනාධිපතිවරයාට ව්‍යවස්ථාමය බලය සහ අධිකාරය හිමි වේ.

ඒ අනුව ඉහත සියලු කාරණා සැළකීමේදී ඉස්ලාම් ආගමිකයෙකු අධිකරණ අමාත්‍යවරයා ලෙස පත්කිරීමේදී ජනාධිපතිවරයා ක්‍රියා කළ යුත්තේ පුද්ගලික හේ වෙනත් බැදීමක් අනුව නොව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 9වන ව්‍යවස්ථාව ආරක්ෂා කරමින් ය.

මේ වනවිට අධිකරණ ඇමතිවරයා ලෙස ඉස්ලාම් ආගමිකයෙකු ජනාධිපතිවරයා විසින් පත්කර ඇති අතර එකී පත්කිරීම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අනුව නිවැරදි පත්කිරීමක් වන්නේ අධිකරණ කටයුතු පිළිබද පරිචයක් ඇති බෞද්ධ මන්ත්‍රීවරයෙකු අධිකරණ ඇමතිවරයා ලෙස පත්කිරීමට තෝරාගැනීමට නොමැතිබවට ජනාධිපතිවරයා සෑහීමට පත්වී ඇත්නම් හෝ අධිකරණ කටයුතු පිළිබද පරිචයක් ඇති පාර්ලිමේන්තුවේ සිටින බෞද්ධ මන්ත්‍රීවරුන් සිය කැමැත්තෙන් අධිකරණ ඇමති ධූරයට පත්වීමට අකැමැති බව ජනාධිපතිවරයාට දන්වා ඇත්නම් පමණි.

arunaunawatuna@gmail.com

උපාධිධාරී ජාතික මධ්‍යස්ථානය. National Center for Graduate. (NCG)

ගරු ජනාධිපති,
ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මැතිතුමා,
ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය,
කොළඹ 01.

ජනාධිපතිතුමනි,

අභ්‍යාසලාභී උපාධිධාරී පත්වීම් කප්පාදුව නතර කිරීමට ගත් තීරණය අගයමු. යළි කප්පාදුවක් නොකිරීමට පියවර ගන්නා මෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

2020 මාර්තු 02 සිට ලබා දුන් සංවර්ධන නිලධාරී අභ්‍යාසලාභී පත්වීම් 13 000කට ආසන්න ප‍්‍රමාණයක් 2020.08.16 දින අවලංගු කිරීමත් සමඟ ගැටළුකාරී තත්වයක් උද්ගත විය. අප මධ්‍යස්ථානය කප්පාදුව පිළිබඳව සවිස්තරාත්මක සංදේශයක් 2020. 08. 18 දින ගරු ඔබතුමා ඇතුළු ආණ්ඩුවේ ප‍්‍රධානීන් වෙත යොමු කළ අතර එම සියලූ ඉල්ලීම් සලකා බලා ඊට විසඳුමක් ලෙස 2020. 08. 19 දින අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ දී යළි උපාධිධාරීන් 10 000ක් සඳහා අවස්ථාව ලබා දීමට ගත් තීරණය පළමුව අපි අගය කරමු.

එමෙන්ම නව තීරණයත් සමඟ 2020. 02. 20 වන දිනට අයදුම්පත් යොමු කළ රැකියා විරහිත උපාධිධාරීන්ට අලූත් කප්පාදුවකට මුහුණ දීමට ඉඩ නොතබන මෙන් උපාධිධාරී ජාතික මධ්‍යස්ථානය ආණ්ඩුවෙන් ඉතා  ඕනෑකමින් ඉල්ලා සිටිමු.

2020 පෙබරවාරි 07 දින ප‍්‍රසිද්ධ මාධ්‍ය මගින් අයදුම්පත් කැඳවීමට අදාළව ප‍්‍රසිද්ධ කළ කරුණු අතර ‘‘සුදුසුකම් යටතේ – විශ්ව විද්‍යාල ප‍්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව විසින් පිළිගනු ලබන ප‍්‍රථම උපාධි පාඨමාලාවක් හෝ එයට සමාන සුදුසුකමක් ලෙස විශ්ව විද්‍යාල ප‍්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව විසින් පිළිගනු ලබන ඩිප්ලෝමාවක් 2019. 12. 31 දිනට සම්පූර්ණ කර තිබීම.’’ (උපුටා ගැනීම – දිනමිණ/ලංකාදීප 2020.02.07).

2020 මාර්තු නිකුත් කළ අභ්‍යාසලාභී පත්වීම් නාමලේඛන 2020. 08. 16 දින අවලංගු කිරීමත් සමඟ නම් ඉවත් වූ උපාධිධාරීන්ට යළි පත්වීම් ලබා දීම සඳහා 2020.08.19 වන දින ගරු ඔබතුමා විසින් ඉදිරිපත් කර ඇති PS/NC/OMC/35/2020 හා 20/1187/301/002 අංක සහිත අමාත්‍ය මණ්ඩල පත‍්‍රිකාව අනුව ‘‘පිළිගත් උපාධියක් හෝ ඩිප්ලෝමාවක් 2019. 01. 01 දිනට පෙර සම්පූර්ණ කරන ලද යන්න’’ සඳහන් කර ඇත.

ඉහතින් උපුටා දක්වා ඇති අවස්ථා දෙකකදී සඳහන් 2019. 12. 31 දිනට පෙර හා 2019. 01. 01 දිනට පෙර යන දින වකවානු හරහා යළි උපාධිධාරීන් ප‍්‍රමාණයක් කප්පාදු නොකිරීමට පියවර ගන්නා මෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

එමෙන්ම අවස්ථා කීපයක දී රජය විසින් නිකුත් කළ සංඛ්‍යාත්මක තොරතුරු වලද යම් දෝශයක් පවතින බව කරුණු අධ්‍යනය කිරීමේ දී පැහැදිලි වේ.

2020 මාර්තු 01 වන විට නිකුත් කළ දත්ත අනුව
යොමු වූ අයදුම්පත් ප‍්‍රමාණය – 76 000
සුදුසුකම් ලැබූ ප‍්‍රමාණය – 56 000
මාර්තු 02 ට පත්වීම් ලබාදුන් ප‍්‍රමාණය – 45 582
ඉතිරිය – 10 418

2020 අගෝස්තු 16 දින නිකුත් කර ඇති වාර්තාව අනුව
තෝරාගත් ප‍්‍රමාණය – 49 050
පොරොත්තු ප‍්‍රමාණය – 987
ප‍්‍රතික්ෂේපිත – 40 092

2020 මාර්තු මස නිකුත් කළ සංඛ්‍යා දත්ත අනුව රැකියා විරහිත උපාධිධාරීන් 10 418 ක් ඉතිරිව සිටි අතර ආණ්ඩුව 2020. 08. 19 දින ගත් නව තීරණයට අනුව 10 000ක් එක් වූ පසු 2019.12.31 දිනට රැකියා විරහිතව සිටි 56 000 ක් වූ උපාධිධාරීන් සඳහා 2020 සැප්තැම්බර් 02 වන දිනට අභ්‍යාසලාභී උපාධිධාරී පත්වීම් හිමි විය යුතුව ඇත.

ගරු ජනාධිපති තුමනි, අභ්‍යාසලාභී මුල් පත්වීම් අවලංගු කිරීමත් සමඟ ගැටළු වලට මුහුණ දුන් ඉන් ඉවත් කළ පිරිස, විශ්ව විද්‍යාල ප‍්‍රතිපාදන කොමිසමේ අනුමත පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල හා විදෙස් උපාධිධාරී ලාංකීය උපාධිධාරීන් පිරිස හා ඌන සේවා උපාධිධාරීන්, මීට පෙර බඳවාගැනීම් වලදී විවිධ හේතූන් මත අසාධාරණයට ලක්ව ඇති උපාධිධාරීන් යන සියලූ පාර්ශව වලට රැකියා අවස්ථාව හිමිවන පරිදි කිසිදු කප්පාදුවකින් තොරව මෙම වැඩ පිළිවෙල අවසන් කරන මෙන් අප මධ්‍යස්ථානය ඉතා  ඕනෑකමින් හා වගකීමෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

ඉදිරියේ දී යම් හෙයකින් රැකියා අවස්ථා හිමි නොවී උපාධිධාරීන් අසාධාරණයකට ලක් වුවහොත් එම උපාධිධාරීන්ගේ අයිතීන් වෙනුවෙන් උපාධිධාරී ජාතික මධ්‍යස්ථානය තවදුරටත් ක‍්‍රියා කරන බවද කාරුණිකව දන්වා සිටිමු.

ස්තූතියි.

මෙයට,
චන්දන සූරියආරච්චි
කැඳවුම්කරු

මහේෂ් විමුක්ති  
කැඳවුම්කරු
(රැකියා විරහිත උපාධිධාරී සංගමය)

මහේෂ් අඹේපිටිය
කැඳවුම්කරු
(බාහිර උපාධි සුරැකීමේ සංවිධාන එකමුතුව)

සමන්ත ජයකොඩි
කැඳවුම්කරු

හර්ෂ කුමාර් සුරියආරච්චි

1978 ව්‍යවස්ථාවේ 18 වන සංශෝධනය තෙක් වලංගු වූ තත්වයනට අනුව ජනාධිපතිට පාර්ලිමේන්තුව විසිරවිමේ බලය වසර තුනකට වඩා කාලයකට අහිමි කිරීමට පාර්ලිමේන්තුවට බලය නැති බවත්, එවැනි අහිමි කිරීමක් කරන්නේ නම් ජනතාවගේ අනුමැතිය ජනමතවිචරනයකින් ලබා ගත යුතු බවත් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය 2002 වසරේදී තීරණය කරන ලදී. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය එම තීරණය ලබා දුන්නේ පාර්ලිමේන්තුවට සහ ජනාධිපතිට ඒ අනුව ක්‍රියාත්මක වීමටය.

පාර්ලිමේන්තුව එම ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීරණයට අනුකුල නොවී, ජනමතවිචාරණයක් නොපවත්වා ඉහත කී ජනපති ගේ බලය අඩු කර ඇති බව 2018 දී ඒ හා බැදුණු නඩු තීන්දුවකින් හෙළිදරව් විණි.

නමුත් ව්‍යවස්ථාවට අනුව පනතක් සම්මත වන්නේ එය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීරණයට අනුව සම්මත කළහොත් පමනක්මය. ඒ බව 123 වන ව්‍යවස්ථාවේ සදහන් වේ.

එසේනම් 123 වන ව්‍යවස්ථාවට අනුව, පාර්ලිමේන්තුව 2015 වසරේදී ව්‍යවස්ථාවට අනුකූල නොවී එහෙත් සම්මත කල බව ප්‍රකාශ කරන 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත, එසේ සම්මත යැයි පිළිගැනීම 2002 වසරේදී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ලබාදුන් තීරණය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමක් මෙන්ම ව්‍යවස්ථාව ආරක්ෂා කිරීමේ ප්‍රතිඥාව උල්ලංඝනය කිරීමක්ද වන්නේමය.

ව්‍යවස්ථාව අර්ථ දැක්වීම සදහා පුර්ණ බලය හිමි වන්නේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට බැවින් 2018 නඩු තීන්දුව ප්‍රකාශයට පත් කරන තෙක්, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයද ඇතුළුව සියලුම දෙනා 19 වන ව්‍යවස්ථාව පිලිබදව පාර්ලිමේන්තුව දැක්වූ අසම්මත සම්මත කිරීමට අනුව කටයුතු කිරීම භාරගත හැකි වුවද එසේ කල හැක්කේ 2002 ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීරණයට ගරු කරමින්ම පමණකි.

ඒ කෙසේ වුවත්, 2018 ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුව ප්‍රකාශයට පත්වූ මොහොතේ සිට සියලුම දෙනාම 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත සම්මත කිරීමට ජනමත විචාරණයක් අවශ්‍ය බවත්, ජනමතවිචාරණයකින් ජනතාව අනුමත කරන තුරු එය නීතියක් බවට පත් නොවුණු කෙටුම්පතක් පමණක්ම බවත් පිළිගත යුතුය. එයට වෙනස් ආකාරයකින් එනම් 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත නිතිය බවට පත්වී ඇතැයි සැලකීම 2002 දී සහ 2018 දී ලබාදුන් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දු තීරණ වලට එරෙහි වීමක් මෙන්ම ව්‍යවස්ථාවද උල්ලංගනය කිරීමකි.

2018 ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුව ලබා දුන් වහාම පාර්ලිමේන්තුව විසින් සිය වරද නිවැරදි කරගෙන 85 (1) අනු ව්‍යවස්ථානු ප්‍රකාරව ජනාධිපතිවරයා විසින් ජනමතවිචාරණයක් මගින්, 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත ජනතාව වෙත ඉදිරිපත් කල යුතුය.

ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපති විසින් මේ වනතුරුද එම ජනමතවිචාරණය කැදවා නොමැත. ව්‍යවස්ථාවට අනුව ජනාධිපතිට එම ජනමතවිචාරණය කැදවීමට දින නියමයක් පනවා නොමැති බැවින් එම නොකැදවීම ව්‍යවස්ථා උල්ලංඝනයක් නොවේ යයි තර්ක කල හැකි වුවද, 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත නීතිය යැයි සැලකුවහොත් ජනමතවිචාරණය කැදවීමක් සිදු නොකරන බැවින් ඉහත විස්තර කල ආකාරයට එවිට ජනාධිපති විසින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීරණ ගරු නොකිරීමත් ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කිරීමත් සිදු කරන්නේ නොවේද?

19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් සිදුවී ඇති ලෙස සලකා කටයුතු කළහොත් වර්තමාන පාර්ලිමේන්තුවද, එයට පත්වුණු නවක මන්ත්‍රීවරුන් ඇතුළුව සියලුම මන්ත්‍රීවරුන්ද, අගමැතිද, කථානායකද ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කිරීමේ වරදින් නිදහස් වන්නේ නැත. විධායකයේ සියලු ආයතනවලට හා මහජනතාවට ද එම වරදින් නිදහස් විය නොහැක.

මෙහිදී අප පෙන්නුම් කිරීමට උත්සාහ ගන්නේ 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ඉවත් කිරීමට රජය දරන විශාල ප්‍රයත්නය අනවශ්‍ය මෙන්ම ව්‍යවස්ථා විරෝධී බවත්, 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත, තවම කෙටුම්පතක් පමණක් ලෙස සැලකීමෙන්ම 19 වන සංශෝධන පටලැවිල්ලෙන් මිදෙනවා පමණක් නොව ව්‍යවස්ථාව ආරක්ෂා කරන බවට වූ ප්‍රතිඥාව කඩ නොවීමද සිදු වන බවත්ය.

හර්ෂ කුමාර් සුරියආරච්චි

harshakumarsuri@hotmail.com

Lt Col. Anil Amarasekera (Retd.)   K M B Kotakadeniya (Senior DIG Retd.) –Co-Presidents National Joint Committee

The National Joint Committee (NJC) wishes to convey its best wishes to his Excellency the President, and his Government elected with an overwhelming majority, in Parliament. We have utmost confidence that the Government would fulfill its pledge to remove numerous constitutional provisions introduced to the Constitution through many amendments that has plagued the structure of this state. It was reported in a lead news report that the Minister of Justice Hon. Ali Sabry is drafting the amendment he intends tabling before Parliament in mid-September, the contents of which we are unaware.

However we are perturbed by certain statements supposed to have been made by him in a televised interview the contents of which are referred to in same newspaper that ‘Provincial Councils would not be abolished’. He justifies this statement on the basis that the 13th Amendment involved international obligations on Sri Lanka as it was promulgated under the Indo-Lanka Accord. We need to remind the Hon. Minister that India failed to fulfill its part of the obligation including their obligation to disarm the ruthless terrorists. It was our valiant soldiers including his Excellency the President that saved this country from brutal terrorism. Furthermore we do not need anybody’s permission to revise our constitution. Therefore to say that his Government is not willing to abolish the 13th Amendment is most unfortunate.

We have now existed without these provincial councils for almost 3 years. The Provincial councils are white elephants which this country cannot afford. The 13^th Amendment provides for the creation of ethnic enclaves by amalgamation of provinces (Article 154A (3)). Police powers are given to the Provincial Councils (although not implemented yet). The Provincial Police force is to be controlled by the Chief Minister of the Province (vide clause 11:1 of Appendix I of the Provincial Council List in the 9^th Schedule). The LTTE is commemorated by racist politicians even today.

Since Parliament is able to repeal its own laws with a simple majority it should also be able to repeal Provincial legislation too sans a two thirds majority. (Article 154G (2) and (3)) The NJC is strongly of the view that the supremacy of Parliament must be maintained and for that purpose the power of Parliament hitherto exercised (prior to 1987) must be restored forthwith. The provisions introduced for provincial legislation to supersede national legislation (Article 154G (8) and (9)) should be removed. The powers included in the Provincial Council List pertaining to ‘Ancient and Historical monuments and records’ should also be repealed.

Accordingly we call upon the Government to rescind these obnoxious provisions forthwith. It was also reported that the Government intends to amend some of the provisions introduced by the 19th Amendment and to postpone dealing with other objectionable provisions for a future occasion. It is necessary to place on record that this Government came into power to restore the lost rights of the people forcibly removed through these amendments more specifically by the 13th and 16^th Amendments. Therefore these injustices must be rectified forthwith as a matter of priority. We also strongly urge the Government to do away with the existing proportional representation system of elections and revert to the first past the post system as it existed prior to 1978.

We do not see any rational reason in abolishing the 19th Amendment and postponing the correction of other historical injustices thrust upon the people by successive governments through the present constitution and its amendments. Therefore we urge that this Government harness all its available resources to rearrange the constitutional structure of the state forthwith as a new constitutional arrangement is the wish of all the people that voted this Government to office. The NJC has done a comprehensive study of the historical injustices caused by the aforementioned amendments and therefore we are in a position to assist the Government in the preparation of a new constitutional arrangement if an opportunity is given.

Lt Col. Anil Amarasekera (Retd.)                              K M B Kotakadeniya (Senior DIG Retd.)

Co-Presidents National Joint Committee

Courtesy Adaderana

Sixteen individuals have tested positive for COVID-19 today (20), raising Sri Lanka’s infections tally to 2,918.

The Department of Government Information said the latest cases are arrivals from Chennai, India.

In the meantime, recoveries from COVID-19 escalated to 2,765 earlier today as five more patients returned to health.

The Epidemiology Unit says only 142 active novel coronavirus cases are currently under medical care.

Sri Lanka has thus far witnessed 11 deaths due to COVID-19 pandemic.

Courtesy Adaderana

The Bribery Commission has filed indictment against former minister Dr Rajitha Senaratne and two others for allegedly causing losses to the state when leasing out the Modara Fisheries Harbour in 2014.

The other two defendants in the case include the former Chairman of the Ceylon Fisheries Harbour Corporation (CFHC)  Upali Liyanage and its former Managing Director  Neil Ravindra Munasinghe.

The indictment has been filed under section 70 of the Bribery Act and on five charges.

They are accused of causing losses to the government by persuading the Director Board of the Ceylon Fisheries Harbour Corporation to lease the Modara Fisheries Harbour to a private company for an insufficient sum between the period from August 01 and November 01, 2014.

Courtesy Hiru News

After the presentation of the Government Policy Statement by President Gotabhaya Rajapaksa, a traditional tea party was hosted.

Members of the parliament participated in the event which was presided over by President Gotabhaya Rajapaksa.

After the tea party the MPs expressed their views to the media.

Courtesy Hiru News

SLFP Central Committee decided to appoint a committee of experts to draft recommendations and suggestions for the proposed new constitution, headed by Minister Nimal Siripala de Silva.

Sri Lanka News

President assures a New Constitution with “One Country & One Law” and a change in the Electoral sytem

Full text of the Policy Statement delivered by President Rajapaksa at the inaugural session of the Ninth Parliament:

The election held on August 5th marked a turning point in the history of Parliamentary Elections in Sri Lanka.

We asked the people to give us a 2/3rd majority to form a stable government.

First of all, I would like to thank and extend my gratitude to all the patriotic Sri Lankans for giving Sri Lanka Podujana Peramuna and its allied parties a historic and resounding 2/3rd majority for the first time in the history in an election held under the Proportional Representation System.  

Universal suffrage is a democratic right that we must all respect and uphold. Therefore, I would like to take this opportunity to thank all Sri Lankan voters who exercised their voting right in this election.

During the Presidential Election held last November, over 6.9 million people gave me a decisive mandate, placing a very high confidence in me. So far through my actions, I have proved that I will uphold the promise that I will not violate the trust they placed on me.

The period between the Presidential Election and the Parliamentary Election has been very challenging for us. What we inherited was an economy that had collapsed. Since we did not have a majority in Parliament we were compelled to function with a minority government. In addition, we had to face the COVID-19 pandemic that disabled the entire world during that period. At a time when even the most powerful countries in the world were left helpless in the wake of COVID – 19 catastrophe, we were able to successfully face the challenge. Even foreign nations praised our efforts to prevent the spreading of the pandemic.

The historic mandate received by Sri Lanka Podujana Peramuna has proven that people are impressed with the way we have governed the country during the past 9 months despite various obstacles.

People appreciate the change taking place in the political culture of this country.

As representatives of the people, we always respect the aspirations of the majority. It is only then that the sovereignty of the people can be safeguarded.

In accordance with the supreme Constitution of our country, I have pledged to protect the unitary status of the country and to protect and nurture the Buddha Sasana during my tenure. Accordingly, I have set up an advisory council comprising leading Buddhist monks to seek advice on governance.  I have also established a Presidential Task Force to protect places of archeological importance and to preserve our Buddhist heritage.

While ensuring priority for Buddhism, it is now clear to the people that freedom of any citizen to practice the religion of his or her choice is better secured.

The Government has paid special attention to the protection of national heritage, culture and our identity as well as the protection and promotion of performing arts and folk arts.

When we took over the government, the confidence of the people in the security of the country had been severely dented due to the Easter Sunday attacks that occurred in 2019. Establishing firmly that the prime policy of our Government is national security, we have restructured the security apparatus and intelligence services, eliminating the fears of the people thereby restoring the security of the country. We have re-created an environment where any citizen can live freely without any fear for the safety of themselves and their families.

As I have pledged, the launch of the methodical mechanism to protect the people against social evils such as the activities of the underworld and the drug menace that have been a hindrance to the day-to-day lives of the people has also increased the confidence of the public.

Accordingly, a virtuous and a law-abiding society is emerging as we promised.

We are working towards a significant transformation of the political culture of this country.

After I assumed office as the President, changing the existing system, a methodical procedure was introduced to appoint heads of Government institutions whereby qualifications of prospective appointees were examined through a panel of experts. A well-experienced team of professionals, entrepreneurs and academics was appointed instead of relatives, acquaintances and followers. This policy will continue in the future as well.

We also took measures to build a production economy. Paddy farmers were given a higher guaranteed price for their products. We took steps to protect local farmers by halting importation of exportable produce for re-export as well as banning importation of crops that could have been grown locally. Farmers were provided with required fertilizer free of charge. People were encouraged to re-cultivate abandoned lands throughout the country. Through all these, we provided a new lease of life to the agricultural sector in this country.

After we assumed office, we provided tax concessions targeting local entrepreneurs. Interest rates were brought down to encourage businesses. Competitive imports were restricted in order to protect local entrepreneurs and industrialists.  

It is clear that people enthusiastically supported us in this election due to the trust we have been able to build in them in this manner. We will continue to serve the people in a manner that affirms this trust.

It is equally important to precisely interpret the mandate given by the people. We respect the trust that the people have placed in me and the Prime Minister and the newly elected people’s representatives. We have a clear understanding of the expectations with which the people gave such a powerful mandate to the government. We will leave no room for such expectations to be dashed for any reason.

It should always be remembered that the prime responsibility of a people’s representative is to serve the public. We will be sensitive to fulfilling the needs of the people, keeping in mind that all these positions are responsibilities and not privileges. 

I travelled all over the country to support every candidate who represented our group in this election. Instead of holding political rallies, I went to the people during these visits and listened to their grievances directly.  

A large majority of issues presented by the general public were not personal, but they were common issues.

Even after 72 years of freedom, simple issues have not been resolved.

There are people who do not possess proper deeds for the lands on which they have lived for many years. We will provide them with legitimate deeds utilizing a swift and due process. I assure you that without a proper alternative we will not evict people from their ancestral homes or farmlands.

Human-Elephant conflict has become a major issue to the people. A group of experts has already been appointed to craft a feasible solution for this issue. A separate state ministry was established solely for this purpose because we are aware that this issue needs a sustainable solution.

An incredible percentage of people across the country suffer from a shortage of drinking water. We will take necessary steps to address these humane issues. As a national policy, we will enact procedures to provide drinking water to every part of the country.

Parents request for their children’s education suitable schools. The shortage of national schools was evident in every area. Most schools have significantly inadequate facilities. The shortage of teachers, laboratories, libraries and sports facilities was frequently mentioned. Although we request students to follow science and technical subjects in order to successfully contribute to the economy, their schools do not even have basic facilities to teach those subject streams.

Funds expended by the government for children to pursue their ambitions and to hone their skills are an investment for the future. We will accord priority to resolve these issues through the ministries which had been assigned with new responsibilities.

Both resources and facilities in rural hospitals are inadequate. There is a considerable shortage of doctors, nurses and other staff in these hospitals. Patients in some areas have to travel long distances to seek treatment. We will eliminate these discrepancies in the delivery of free healthcare facilities for people.

Both Ayurvedic and indigenous medicinal systems will be preserved and promoted.

Instead of spending large amounts of foreign exchange to import medicine, we have already commenced operations to manufacture medicines locally. We will also eradicate corruption which occurs in the importation of medicine. This is why we formed a separate state ministry to manufacture, supply and regulate medicine.

A large percentage of citizens of this country, earn their livelihood through self-employment. Also, a large number of people depend on agriculture. Their sole requests are for adequate water and fertilizer during their cultivation seasons. We should address these issues. Therefore we will implement a broad set of activities to rehabilitate the tanks and to develop the irrigation system across the country.

Another major social issue faced by the youth is unemployment. Both short term and long term solutions have been discussed to address this issue.

We have already commenced a programme to provide employment for 100,000 persons representing the most underprivileged families in the country. Simultaneously, we have set plans in motion to provide job opportunities to 50,000 graduates and train them to render their services efficiently.  

When offering government job opportunities, we will accord priority to poorest of the households. Further, we will have to ensure equal distribution of job opportunities for every province.

Every appointee to the government should contribute productively to the country. Therefore, no unnecessary and arbitrary enrollment will be allowed to any ministry or institution.

Both ministries and state ministries will work in cooperation with the respective private sector establishments in the industry to generate job opportunities.

In addition, we will take necessary steps to promote self-employment and entrepreneurship in each industry as well.

Our duty and responsibility is not to distribute job opportunities but to generate them.

In order to overcome both local and global challenges and revive the economy, we will have to adopt new ways of thinking. Out of the box thinking is required in order to meet the economic challenges. This time, the ministries have been formed with this thought in mind.

We have ascertained the requirement for a people-centric economy for our economic revival. When forming ministries, special attention was given in assigning their subjects and tasks to cover fields such as agriculture, plantations, fisheries, traditional industries and promotion of self-employed job opportunities which affect most of the people in the country.

Our basic aims are to strengthen the local economy and to increase export income.

Currently the income from tea, coconut and rubber industries is not at a satisfactory level.

We will commence operations to develop tea plantations and at the same time, the government will assist the small and medium scale tea estate owners as well. Due to the shutting down of tea factories, tea estate owners have encountered a number of difficulties. We will restart these factories and eliminate existing irregularities simultaneously encouraging the export of high quality tea products. We will reclaim the global brand name we held for Ceylon Tea.

We will also encourage planting of new coconut saplings. In order to enact a reasonable price for rubber, local rubber industrialists will be encouraged to utilize local rubber. Plantation of palm oil trees will be stopped completely.  

We promote the production of export crops such as pepper and cinnamon. We will provide opportunities to generate substantial foreign exchange by providing a stable price to the farmers through value addition to agricultural products and exporting them.

In assigning responsibilities to ministries, special attention was paid to the development of urban as well as rural infrastructure facilities and to find solutions to the issue of housing for the people.

We have taken measures to identify several sectors that can directly contribute to the development of the country and to appoint State Ministers responsible for these tasks and to assign them the relevant subjects and activities.

As human resource development has been identified as a priority, the subject of education has been brought under one Ministry and four State Ministers were appointed for different responsibilities therein. Separate State Ministries for Pre-School, Education Reforms, Skills Development as well as Dhamma School and Bhikku Education have been set up due to their importance.

In achieving our future objectives, special attention needs to be paid to technical education. We will pay special attention in education reforms in respect of Grade 6 to Grade 13.

We will increase the capacity of Universities enabling all students who pass the Advanced Level Examination to pursue university education.  Further, we will take measures to improve the Open University network and Distance Learning methods. The curriculum will be revised to ensure that these degree subjects would directly contribute to the growth of the economy.

The cost of electricity is an important factor that impacts the economic development process of the country. Therefore, a separate State Ministry has been set up to promote renewable energy sources.

Focus of relevant ministries will be directed to assist entrepreneurs to use modern technology for value addition, to encourage innovation and to explore new market opportunities in a creative manner.

Although our country is rich in natural resources, the value adding industries are not yet on par with international standards. Measures are afoot to earn a large sum of foreign exchange by adding value to the export of natural resources such as gems and minerals.

Methodical development of our traditional industries such as Batik, local apparel, brass, cane, pottery, furniture, gem and jewellery will pave the way for the country to promote self-employment, to generate new employment opportunities as well as to build businesses and earn a large amount of foreign exchange.

One third of country’s population depends on agriculture, plantation and fisheries as their livelihood. We should raise the living standards of these people. The development of these industries requires a new approach based on technology that goes beyond traditional methods. This is why ministries directly targeting several sectors related to agriculture, plantation and fisheries have been set up to focus attention on this matter.   

We will take measures to introduce high quality packaging as well as proper transport facilities to deliver the best quality produce, minimizing wastage while taking steps to produce high quality seeds locally with the aim of providing such seeds to the farming community. We will take necessary measures to develop dairy and poultry industries.       

We will also target to increase the production of organic fertilizer locally with the aim of producing toxin free foods and in the next decade to ensure total organic farming in Sri Lanka.

We are targeting a massive progress in the fisheries sector. We should halt the importation of fish into our country as our motherland is surrounded by the ocean. We will introduce a comprehensive programme to provide new technology and equipment needed to enhance the fisheries sector. All the fishery harbours will be modernized to provide facilities for multi-day fishing boats that fish in deep seas. Similarly, we will take steps to build new harbours as per any necessity.  

We will bring a halt to the plundering of our oceans by unlawful foreign fishing vessels.

It is part of our strategy to introduce new technology to develop the inland fresh water fisheries industry.

The scopes and responsibilities of each Ministry and State Ministry have been demarcated very clearly. Through this initiative it is expected that the relevant Ministers will implement policies for related fields as well as to take steps to monitor the functions, activities and efficiency of State Ministries. The State Ministers are able to fulfill their respective duties and responsibilities without any hindrance as the monetary provisions required to implement development projects and financial responsibility are directly placed with them.

People are of the view that they are not getting the expected service from the public service in an efficient manner. Therefore, I request all the Ministers and State Ministers to take steps to provide fast and efficient service to the public via Ministries, Departments and Institutions that come under their purview. During my recent visits to several State institutions, I observed that some institutional procedures of those institutions do not add any value to the government or to the public but only waste the time of the public. You should identify new methods to provide efficient, speedy and convenient service to the public instead of continuing with prevailing traditional methods. You need to re-engineer the processes for greater productivity and customer satisfaction. We should find new technological solutions in this regard.

In the National Policy Framework ‘Vistas of Prosperity and Splendour’, we promised the people that we would eradicate waste and corruption. This is a core responsibility of all of us. We will take steps to completely eradicate waste and corruption in all the Ministries and institutions. In future I will not hesitate to enforce the law against those who are involved in fraud and corrupt actions, irrespective of the status of any such perpetrators.

Constantly I will review the progress of the achievement of the goals of the Government that are implemented through Ministries and the public sector. If I find any Ministry failing to achieve its set targets, I will not hesitate to effect necessary changes to implement policies of the Government.

In the current political culture, most of the people’s representatives, after they get elected, neglect the prime duty of going to the people. When I travelled round the country in the recent past, this was confirmed by the people who voiced their grievance on this matter. Henceforth, ministers, state ministers as well as members of Parliament will fulfill this expectation of the people by visiting them often to understand their issues and find solutions to their issues.

The basis of the success of a democratic state is its constitution. Our Constitution, which has been amended 19 times, from its inception in 1978, has many ambiguities and uncertainties, presently resulting in confusion. As the people have given us the mandate we wanted for a constitutional amendment, our first task will be to remove the 19th Amendment to the Constitution. After that, all of us will get together to formulate a new constitution suitable for the country. In this, the priority will be given to the concept of one country, one law for all the people.

An unstable Parliament that cannot take firm decisions and succumbs to extremist influences very often is not suitable for a country. While introducing a new constitution, it is essential to make changes to the current electoral system. While retaining the salutary aspects of the proportional representation system, these changes will be made to ensure stability of the Parliament and people’s direct representation.

I love my country. I am proud of my country. I have a vision for my country. Our ardent desire is to build a prosperous nation with a productive citizen, contented family and a righteous society. What we have done so far as well as the plans we propose to implement in future will be aimed to achieve this objective.

We have arrived at an important landmark in history. The people have given the current government a massive mandate. We have been given the responsibility to take the country towards prosperity while safeguarding the people and protecting the sovereignty of the country without succumbing to any force. The present generation must fulfill that responsibility for the sake of the future generations.

This is the Motherland of all of us. Hence, the time has come for all of us to join hands for the sake of the country irrespective of race, religion or party differences.

I extend my hand of friendship to everyone to join me in building the prosperous nation we promised to our people.

May the Noble Triple Gem bless you all!”

A Paper submitted by the ‘Stop MCC Stop USA Movement’ 

What Basil Rajapakse said 

On 13 August 2020 a person by the name of Basil Rajapakse, following up on his poor performance at a press briefing on 09 July 2020, did no better when he told the media, A new Constitution must be introduced for the betterment of Sri Lanka; it must be a Constitution that cannot be changed at will” (https://www.lankaimage.com/2020/08/basil-reveals-expected-amendments-to.html?fbclid=IwAR1K2ZyCwqtjYTdhkslPNAS03wlRRCk6NoaLvPJbN-sYMuQlqYXiUrr91NA) 

According to this individual going by the name of Basil Rajapakse, a new Constitution is a must and it is being introduced to the people of Sri Lanka for their betterment and cannot be changed at the will and pleasure of the people. 

Reaffirming what was said on 09 Jul 20, this brash individual likened the Constitution to a shirt; Sri Lanka’s Constitution is torn in 19 places and has patches all over it; it perforce must be replaced with a brand-new shirt, of Basil’s choice, which will not tear easily. 

The immediate need before a new Constitution is introduced, is abolishing the 19^th Amendment” said our man Basil Rajapakse.  

Who on Earth or hell is this Basil Rajapakse and what gave Him the Right to decide whether a New Constitution is needed and the type of Constitution?  

 B R is sworn to look after US interests wherever he may be  

The Basil Rajapakse we are speaking of is an American. This American upstart is telling us, why Sri Lanka needs a New Constitution and what type of Constitution we must settle for.   

He was born in Sri Lanka and had been a member of the UNP. In 1997 he, with his family, migrated to the US, forsaking his Motherland.  

In the US, Basil Rajapakse applied for US citizenship; he was made a US Citizen after he convinced the US Government that he and his family would faithfully serve the US and its interests, as loyal subjects of that country.  

Basil Rajapakse made this point emphatically (See the box below if you care to see the Oath of Allegiance Basil took) when he swore that he had, without remorse, severed all loyalties and fidelities to Sri Lanka and that he was disowning his Motherland; he swore that he would always work with US interests at heart, wherever that would be, even at the peril of risking his life to that end.  

It naturally followed that this Basil Rajapakse would physically take up arms, even against Sri Lanka, on behalf of the US. If Sri Lanka and the US were to be in conflict with each other, Basil Rajapakse has pledged that Sri Lanka would be his Enemy. 

 Even if Sri Lanka and the US were not in conflict with each other, it would, always be US interest that this Basil would be pursuing, even if it meant jettisoning Sri Lanka’s interest.  

With what authority is an American speaking to the Sri Lankan people and deciding on what is good or bad for them? 

Basil Rajapakse happens to be a younger brother of Mahinda Rajapakse the Country’s beloved and charismatic hero. Mahinda and his family would never dream of forsaking their Motherland, pledging loyalty to a Foreign country and working disgracefully towards achieving Enemy ends. Mahinda would rather die with his boots on than denigrate himself to such low levels.  

Mahinda is a courageous man and for him, there are no Goliaths amongst the community of Nations. The interest of all Sri Lankans is what matters to him most. 

But Basil is a different kettle of fish; to him, loyalties do not matter. What does it take for a man, who without batting an eyelid abandons and sell his Motherland, to plot the downfall of his own brother?    

During the recently concluded General Elections, there was a strong undercurrent of forces working against Mahinda to oust him from Kurunegala and deprive him of a seat in Parliament. This was the plan of the US that leaked out; the Americans consider Mahinda a threat to their plans and wanted him out of Parliament; they did not want him to be the Prime Minister.  

With Mahinda out of way (if the American plan had worked) the Americans had made plans for Basil, Ranil and Premadasa. In those circumstances, who would the Prime Minister have been? who would the Deputy PM have been, a post that has been planned for by the Americans? Is this the reason why Ranil is yet sticking on and insisted on having for himself the single slot that the UNP has in Parliament? Is this the reason why Basil is making loud political sounds?  

The Americans failed to achieve their objectives at the Elections; they are regrouping. Mahinda has to be careful and look over his shoulders. He and his team in Parliament are needed to stop the MCC and prevent the American takeover of the country  

Basil’s Need to repeal Amendment 19  

Amendment 19 is undoubtedly an obnoxious piece of legislation and needs to be repealed, but not entirely. Before Amendment 19 came into force Americans (and other foreign Nationals) through the mechanism of dual citizenship had a ‘right’ to rule Sri Lanka. 

 Amendment 19 put an end to it. With Amendment 19 in place, Basil Rajapakse the American, is not eligible to enter Parliament nor eligible to be the President of the country.  

The obnoxious clauses in Amendment 19 must be repealed but those provisions that prevent the Americans from ruling this country must be retained at all costs; indeed, this thread of thought must be extended to include all political and public life including holding posts in political parties. 

Why is it unsuitable for Basil to hold any Political position/ post in this country? 

Basil is an American and is compelled to look after American interest and not Sri Lankan interests. At this moment, relations with the US are on edge and every possibility of the situation deteriorating further.  

At this juncture the major issues with the Americans are the MCC, ACSA and SOFA; critical decisions affecting our National Security and Sovereignty have to be taken and to say that Basil is a security risk is a gross understatement; the same argument holds for Moragoda and his team surrounding the President. In all their decisions they are required to look at US interests and how all these fit in with US designs in pivoting to Asia. 

The need for a new Constitution? 

Basil has indicated the need for a new Constitution. That is exactly what the Americans want. The present Executive system of Government is what the Country needs especially at this time because it provides for strong Government; strong Government gives the President the best opportunity to meet the threats solidly as it did during the terrorist campaign and to develop the country. 

The arguments adduced by Basil for a new Constitution are strangely, naïve. The Constitution is not an ornament; the amendments to a Constitution reflect the vibrancy of a democracy. India for example has a 104 Amendments, the US a 27, Germany a 62 and so forth. 

This is a crucial period of our history and we shall overcome the threats from the MCC, ACSA and SOFA. Mahinda got a strong mandate from the people and has the political craftiness engrained in him. Gota is a good administrator and must lean towards him. Together, they can steer the country out of the woods with the people’s support. 

“I, Basil Rohana Rajapaksa, hereby declare, on oath, that I absolutely and entirely renounce and abjure all allegiance and fidelity to any foreign prince, potentate, state, or sovereignty, of whom or which I have heretofore been a subject or citizen; that I will support and defend the Constitution and laws of the United States of America against all enemies, foreign and domestic; that I will bear true faith and allegiance to the same; that I will bear arms on behalf of the United States when required by the law; that I will perform non-combatant service in the Armed Forces of the United States when required by the law; that I will perform work of national importance under civilian direction when required by the law; and that I take this obligation freely, without any mental reservation or purpose of evasion; so help me God.”   

Dr. Anton Balasuriya

Abstract

This paper details the concept of economic development to jump start the rural economy and alleviate poverty beyond COVID 19.

The strategy is to combine the presently available infrastructure and administrative facilities and bring a new dimension of human motivation factors, as well as, to adding new resources to strength the weak areas and those that are non-existent presently.

The paper commences with the author’s assumptions, followed by three critical parameters necessary for accelerated development. They are:

(i) A motivated workforce
(ii) Efficient infrastructure facilities
(iii)     A dedicated administrative structure

The paper thereafter proposes the development of an action plan. The main features being:

(i)      Objectives,
(ii)      Activities to achieve the objectives,
(iii)      Work hours needed to achieve objectives,
(iv)      Cost estimation of the total project
(v)      Monitoring and evaluation methods,
(vi)     Expected benefits and ripple effects to the total economy.

ARTHIKA DUPATHA (ECONOMIC OASIS)

(This is a concept to jump start the rural economy and alleviate poverty beyond COVID 19 using presently available infrastructure and administrative facilities and adding new resources where necessary. It is pertinent to mention that agricultural and industrial revolutions took place in all ancient civilizations and in the recent world in a similar fashion. In other words, provision of administrative functions and supervision from a central node radiating outwards in every direction. At the same time, the provision of facilities for growing harvesting and manufacturing and social and recreational facilities for comfortable living to every citizen)

Qualifications and Assumptions by the author

1. The author is not aware of the present ground situation
2. Believes that a part of the infrastructure needs mentioned below are in existence but not necessarily inter connected
3. Aware that agronomical activities are going on but without the necessary support services that are necessary
4. Assumes that adding value to agricultural produce to the final market is limited
5. Believes that there is no sophisticated processing of goods to the local and export market 
6. Structure is not adequate to meet what is proposed here
7. Believes that product planning and marketing of finished goods is weak or non-existent.
8. Believes that the farming community and the entrepreneur circles do not have a coherent structure or plan
9. Aware that a coherent administrative system existed under the British rule to cater to their mercantile interests and unfortunately due to political expediency this excellent system without being adopted to suit new independent Sri Lanka was jerry meandered and torn apart.

The process of economic development with special emphasis on agroindustry and poverty alleviation

The economic advancement of a country depends on three critical parameters. They are;

• 1. A motivated workforce,
• 2. Efficient infrastructure facilities,
• 3. A dedicated administrative structure

•  Critical Parameter 1. –  A motivated workforce

The different facets of human development, motivating people and making them productive and goal oriented are based on the well renowned and tested theories of psychologists/behavioral scientists over the years.  In order for us to succeed we must pay heed to the observations of these experts.

 In my opinion, any leader, be they, Civil, Military or Political, need to listen and comprehend and thereafter be guided by their observations.

 Over the last 80 years, most developed countries, as well as, fast developing countries have followed them and benefitted in areas such as military strategy, economic development and civilian administration

I have highlighted in this conceptual paper, the motivational theories of four leading members of this group so as to give a background on human behavior in relation to what is proposed here (see appendix 1).

Based on the factors introduced here by the four renowned thinkers our planners and movers can lay the foundations for success and longevity of this initiative Arthika Dupath

as” (It is important to read Appendix 1 before you continue to read the rest of the paper)

The process of economic advancement depends, not alone, on rules and regulations, sweat and labor, but also, on the basic and secondary human needs of both the administrators and the target group namely, the citizens. This is the reason I have highlighted the theories of the four leading thinkers of human psychology and motivation (appendix 1) so that the planners and administrators could evaluate their own status as well those of the target group and utilize these findings on motivation so that they will be guided by them when executing this project or any other project

Therefore, any plan needs to cater to their human needs, such as, comfort, security, safety, relaxation, togetherness, laughter, camaraderie, fear for their children’s future and   security of work environment. Given below are examples:

• Comfort: Many households and homesteads in the countryside do not have the space for relaxation in their homes due to limited space
• Security & safety: Many do not have a secure place to leave the children while they work, store their valuables, emergency call system in case of illness or accidents, nursing care, among others
• Relaxation: In the villages relaxation is limited due to cost of facilities such as TV, video, music systems etc.
• Togetherness: This is limited due to long hours of work, chores of fetching water, washing clothes among others
• Laughter. Due to heavy every day burdens this is limited
• Camaraderie: this normally develops in the workplace and continues thereafter but is limited due to work pressure and cultural barriers
• Children’s future: Most parents wish to give their children access to better education than they had but this is limited in the country side. This is available in the cities, towns, the village schools do not have adequate teachers on the STEM system (science, technology, engineering and mathematics) neither do they have, well equipped laboratory facilities and the required infrastructure.
• Security of work environment:  the systems available in the countryside are weak and lopsided in areas, such as, infrastructure facilities, storage facilities, transport systems, cool rooms, and repair workshops.  There are no schemes for forward guarantee, fair pricing and guaranteed purchase schemes of the crops and products at harvest time. On the side of post-harvest   activities scant attention is given to selection of quality products, modern packaging, semi and full processing of products. This contributes to waste and spoilage as much as 40% of the produce before it reaches the consumer

What we really need is a new way of thinking to overcome all these deficiencies.  The concept proposed below is to develop satellite facility centers ARTHIKA DUPATAs” (ADs) that cater to the target group, administrators, planners and the general population as a whole.

•  Critical Parameter 2. –  Efficient Infrastructure Networks

(2a) Administrative buildings (existing buildings could be utilized, if available) for various administrative activities. The permanent administrators, technical staff, teachers and other professionals will reside permanently in the houses that are provided in the special housing schemes.

(2b) Health care facilities: This wouldconsist of a  General Hospital, An Ayurveda hospital complex,  Maternity care center, infant milk feeding center,  Crèche, Day care center, Seniors’  home and care centers among others

(2c) Police Post and Court complex, correction facilities and other legal facilities

(2d) Library and reading facilities with computer backup

(2e) Outdoor and indoor recreational and Sports facilities such as volleyball, badminton, basketball, tennis, swimming etc.

Indoor recreation facilities such as board games, carrom, darts, chess, draughts, table tennis, among others. These facilities to be available to all citizens in the ‘Arthika Dupathas’.

Musical center catering to those inclined to learn to play musical instruments, to sing and learn various dance forms. 

(2f) Banking and other financial facilities such as Development banking, Commercial Banking, micro finance facilities, financial advisory centers among others

(2g) Industrial complex with facilities for milling, grinding, forging, welding, arc furnace, blacksmiths, wood working among others.  A dedicated facility for canning, aseptic packaging, crushing, mincing, juicing and bottling facilities, semi processing products, freeze packaging among others, where entrepreneurs, farmers and growers and small businesses could use these   facilities under supervision on a usage-based time payment basis.

Medium to large scale Processing and Production facilities in partnership with the private sector to manufacture finished products such as fruit juices, other beverages, different types of sauces, jams and preservatives, milk and meat products   both for the export market and the local market

(2h) Efficient road network, transport system and communication network

(2i) Agrarian Center to propagate and sell plants and seedlings, plant nurseries, compost organic soils, agricultural tools and gardening implements.

(2j) Educational facilities such as,

A Senior/ Secondary/ Primary school (a la Royal College). Existing schools if any could be upgrade with state-of-the-art laboratory facilities and proficient and experienced teachers. Encourage top grade teachers to permanently reside here, special allowances such as distress allowance, free travel facilities to be provided. Apart from all the welfare facilities such as, subsidized/free housing, social and recreational facilities mentioned elsewhere.

(2k) Agri Skills training and Demonstration Centre for training of better farming methods, preparation of fertilizer, skill training  in apiary( bee keeping), aqua culture (aquarium fish), sericulture (silk worm rearing), animal husbandry, manufacture of milk products such as cheese, yoghurt, curd, butter, weaving and reed ware etc.

(2 l) Technical school to teach theory and practice in technical and technological fields

 (2m) Skills training Centre based on the German Gymnasium system. In this system basic skills training is divided into 120 job categories such as, scientific sewing, hair dressing, personals care, culinary work, book keeping, draughtsmanship, secretarial work, woodwork, carpentry, lathing, welding and soldering, electrical work, electronics, animal husbandry, among others

(2n) Religious facilities: Places of worship for all faiths with assembly halls for children’s religious education

(2o) Social facilities Centre such as theatre, film center, facility for weddings, receptions and social gatherings, meeting rooms for conferences and workshops

(2p) Last rites facilities: funeral parlous and crematoriums and cemeteries,

(2q) Food catering Center: Mixed food court (like in Singapore) where the common man and the high official can eat in the same environment.

(2r) Storage facilities such as, large warehouses, silos for paddy and pulses, corn, semi processed products such as cassava chips, pepper, cinnamon etc. Cool rooms for tobacco leaves for export, canned fruits and juices, medicinal plants, among others

(2s) Housing complexes for all administrative staff, teachers and other professional staff so that they live on a permanent basis while they are employed in the AD

(2t) A mixed market place. Market stalls for fresh vegetables, fruits and a wet market for meat and fish, a market for dry goods groceries together with facilities for a weekly ‘pola’

(2u) Water Body: If there is an existing lake (‘weva’) to be improved.  In the absence of one, to create a water body for example, by damning a river or building an aqueduct to transport water from another water source

(2v) Waste processing and disposal Centre for proper sanitation environmental care

(2w) Solar farms to generate electricity for the total complex

(2x) Rain harvesting system to conserve water to be used for non-drinking purposes

(2y) Bio gas production unit, incinerators etc., where agricultural and other waste could be converted into gas.

Most of the towns in our target areas came up unplanned, as such, the farming community, micro, small and medium business community self-employed people and town administrators who live around these towns do not have a planned network to interlink their work.

 All requirement s stated above may not be present currently. Therefore, an attempt needs to be made to coordinate existing activities and bridge the gaps with the introduction of additional utilities.

•  Critical Parameter 3 –   A dedicated Administrative Structure

Action Plan

What is planned here is a dedicated environment with planners executors, responsible administrators in all fields, working in coordination with the target population.

A Working Plan (WP) to be devised with a Mission, planned specific   activities, role of the administrators and the target groups,

Therefore, the Working Plan (WP) would consist of

 (i)   Mission/project objectives

 (ii)   Activities to achieve objectives

 (iii)  Work hours needed to achieve all activities

 (iv)  Estimated total project expenses,

 (v)  Monitoring and evaluation systems, and

 (vi)  Expected total benefits

  (vii) Ripple effects

The plan should be accepted and endorsed by all through seminars, people participation work groups, fact finding discussions etc. The target population should be aware off all the activities and benefits and believe that they have contributed to the plan

The administrators chosen for the task force must be knowledgeable, dedicated and motivated to give off their best continuously.

WP (i) Project objective/mission

To set up comprehensive package of facilities for less developed areas in the country in order to enhance to the maximum all aspect of human life both social and economic. This in turn will bring benefits to the total economy of the country. 

WP (ii) Activities to achieve objective

•  Selection of target area.

 Initially the district areas to be identified are from the periphery as they are more isolated as against districts with major towns and better infrastructure. A tentative list is given below (later to be prioritized by the project planners)

Hambantota, Monaragala, Ampara, Batticaloa, Trincomalee ,Mullaitivu, Killinochi, Polonaruwa, Anuradhapura, Mannar, Puttlam.and the balance districts

Initially, one Arthika Dupatha to be established in one District as a pilot project. The location to be carefully selected avoiding any major towns already developed

(a) Identify already existing buildings and infrastructure facilities that are currently available that can be altered and utilized for the activities 2a to 2y mentioned above.  If any are inadequate or absent, then new facilities to be added or constructed.

(b). Identify activities that bring economic benefits. These will be influenced by what is feasible in the specific area.

Given below are examples (see appendix 2)

(Please read appendix 2 before proceeding)

( c) Administrative action

(i)Define owner farmers and registered growers their extension of land, what is presently grown and the average quantity in every harvest.

(ii)  Invite private sector to invest in medium and large farms, individually or in cooperation with local entrepreneurs and land owners.

(iii)Based on an overall plan, give contracts for production based on specific quantities needed in the market so that oversupply does not reduce prices, create wastage/spoilage, lead to protests and demonstrations.

(iv)  Provide extension such as business and technical advice, provision of top-quality seeds and seedlings (young plants), encourage organic fertilizer, facilitate implements on loan from the Implements Loan bank. Provide agricultural extension in all areas.

(v)  In the case of animal husbandry, provide top quality (good stock) milch cows (calves), kids (goats), sheep(lamb), pigs (piglets} pullets(chicks), ducklings and veterinary extension.

(vi)   Provide financial facilities to purchase livestock, seed, seedlings fertilizer, farm implements, etc.

(vii)   Provide collection and storage facilities, inculcate good packaging techniques among others.

(viii)  Guarantees for all producers. These fundamental assurances mentioned below will be crucial especially during harvest time such as, storage facilities, buy back at farm gate, transport into cool rooms all perishable items, fixed prices, buy back guarantees with prices mutually agreed upon 

(ix)   Organize factory production in the complex for products such as fruit juices and cordials, jams, preservatives, pickles, condiments, frozen goods, meat and poultry by products, milk products using state of the art packaging techniques such as aseptic packaging (tetra pack), frozen packs, bottling and tin cans, so that all grown and produced items and their by- products are made ready for local and international market

(x) To aid micro businesses, organize Business Cocoons (a concept introduced by, the author in South Africa) see appendix 3

(xi) Bring back the old ‘Rajakariya” system, i.e., compulsory voluntary work from all citizens. Suggest that each citizen to provide 7 days free labor/work per year for the government).

Examples of what they can provide, are cleaning the environment, tree planting, painting buildings, cutting drainage canals, clearing roads and beaches of debris, teaching, manning day care centers, teaching English, providing sewing classes etc.,

(xii) Environment friendly activities; organize a tree planting campaign on all roads (both sides) as well as on the boundaries of rivers, reservoirs and other water bodies, with a mixture of selected trees that has economic and environmental benefits. 

Examples are,  Food trees ( Jak, Bread fruit, etc.), medicinal (‘aralu’,’bulu,’ etc) hard woods (Teak, Mahogany , etc.,), soft woods (‘lunumidella,’ kapok, etc), flowering trees (Jacaranda, Flamboyant, etc), shade trees (‘mara,’ ‘nuga’ etc,).

(xiii) Plan and execute and back up for all items mentioned in 2a to 2y previously

(xiv) Develop planning charts for every activity (templates available with the writer.)

C. Total work hours needed

Prepare charts showing activity, work-hours of each individual involved with planning, execution and monitoring, time span for completion, monitoring and evaluation

Projections for work hours needed would include work hours of each individual both administrative, supervision, labour hours for every activity from commencement to completion. Please note accurate assessment of total work hours is critical for cost calculations

D. Cost Calculations

Calculate the cost of each activity which would include, capital goods, raw materials, transport, intermediate goods, processing, storage, livestock, factory time processing into finished and semi-finished goods, packaging marketing costs etc. Add total work hours for every given activity. 

There are many ways in finding funds for the activities, Possible fund sources are Government development funds already demarcated to the area, Foreign Aid from World Bank, Asian Development  Bank, funds from the private sector, Donor funds from different countries, such as, USAID (USA) GTZ (Germany) CIDA and IDRC (Canada) JAICA(Japan) Sasakwa foundation (Japan) SIDA (Sweden) FINNIDA (Finland), DANIDA (Denmark) British AID ( UK)  AUS AID (Australia), Development Aid from  India, China, Russia, among others.

Funds from local billionaires, millionaires, benefactors, investors and other philanthropists

E. Monitoring and evaluation

M & E will be based on the activity charts mentioned above. Depending on the activity the monitoring group will monitor and evaluate on a weekly, monthly, quarterly basis. If issues arise on projects such as disease and pestilence, breakdowns and any other unplanned or unexpected cause, course correction will place at these M&E meetings

F. Total Expected Benefits would include, among others

• Appreciation of good benevolent administration/ government, 
• A development model that can be copied,
• Agro based industry centric administrative system
• A well-knit and functioning administrativesystem,
• Multiple benefits to the whole economy,
• Alleviation of poverty especially among the rural poor, 
• Income generation especially among the youth and women,
• A satisfied populace in every aspect of life,
• New income generation activities for all,
• Social welfare and recreational facilities,
• Health care for all,
• Constructive law and order for all,
•  Affordable housing based on income differences, 
• Better state of the art education in all relevant fields,
• Technical job training,
• Job Specific skills training, 
•  Business opportunities,
• Financial intermediaries catering to all entrepreneurs
•  New entrepreneurship avenues,
•  Raw material banks to facilitate easy access to raw materials,
•  Farm implement and tools banks for hiring of implements
•  Continuous industrial and agricultural extension activities,
•  Planned cultivation schedules based on market demand,
•  Efficient harvesting, processing and storage facilities,
•  State of the art manufacturing facilities,
•  Industrial cocoons to breed new entrepreneurs, 
• Guaranteed buy back mechanisms for all produce,
•  Internal and external marketing and sales structure,
•  Income/Profits for all farmers,
•  Adequate and efficient transport systems,
• Fully employed productive labour ,
•  Supplementary service providers,  
• New entrepreneurs,
•  New income generating activities for women at home,
•  Self-employed individuals through the cocoon system,
•  New stay at home entrepreneurs,
• Sub-contracting networks, among others

Ripple effects

• Ripple effects would be that all involved in the AD, individuals, men, women and children be they administrators, service givers, school goers living in the AD will reach their maximum motivation and satisfaction levels as described earlier under the analysis of the 4 psychologists (appendix1) 

For example,

Maslow’s hierarchy of needs (refer back) they would have achieved needs  such as physical, safety and social,  reaching towards self- esteem and self-actualization needs.

Herzberg’s, both hygiene and motivator factors will be imbibed by most of the participants both from the administration and private sector partners, as well as, rest of the people involved in the programme

McGregor’s Theory X and Y.  In this case, those falling into the group under theory X will be compelled to fall in line as the government and the private sector will need to impose a management system of coercion, control and punishment to achieve goals defined in the program and those who fall into the category of Theory Y the rewards and benefits of the project will be the main motivator

McClelland’s Needs theory of motivation will satisfy those who desire the need for affiliation, while those seeking the need for power will have their objectives fulfilled. Those who desire the need for achievement will benefit most.

 In terms of the people and the country

• For the first time since independence a permanent solution to development of the country will be in force.
• When people have regular income and all other needs are satisfied there will not be a need for insurrection, revolutions, mass protests, nor will they want to spend their time in protests
• People will not migrate to the cities in search of jobs which will reduce slum dwellings and reduce crime and the drug menace
• Government handouts will be less and the proposal is a boost for poverty alleviation as anyone without employment will be absorbed into the system

Appendix 1:          HOW DO YOU MOTIVATE PEOPLE

1. Abraham   Maslow’s* Hierarchy of Needs in his treatise on theory of human motivation (1943). He described human needs in ascending order as

Basic Needs

• i)  Physical, being the need for air, water, rest, health and physiological as breathing, food, water, sex, homeostats, excretion and warmth.
• ii)  Safety and security of body, employment, resources, morality, family, health, shelter, stability, property, protection, order, law, limits and stability

Psychological needs

• iii. Social, Love, belonging

Need for:  being loved, belonging, inclusion. Friendship, family, sexual intimacy

• iv. Esteem, Ego

Need for: self-esteem, power, recognition, Prestige, Confidence, Achievement, Respect of others, respect by others, Feeling of achievement

 Self-fulfillment needs                      

• v. Self-actualization

Need for: Development, morality, creativity, spontaneity, lack of prejudice, acceptance of facts

*Abram Maslow, US Physiologist (1908 to 1970) best known for his theory of Human motivation ((1943) Hierarchy of needs and Self Actualization

2. Fredrick Herzberg’ s* Two factor theory of motivation- Hygiene factors and Motivator factors.

•  Hygiene factors: salaries, wages and other benefits, company policy and administration, good interpersonal relationships, quality of supervision, job security, working conditions (when in place) they result in general satisfaction and prevention of dissatisfaction
•  Motivator factors: Sense of personal Achievement, Status, Recognition, Challenging/Stimulating work, Responsibility, Opportunity for Advancement, Promotion and growth (when in place) they result in High motivation, High Satisfaction and Strong commitment

*Fredrick Herzberg. Behavioral scientist (1923-200 best known for his Two Factor Theory of Motivation (1959)

3. Douglas McGregor’s Theory X and Y

• Theory X
• Individuals who dislike work and avoid it whenever possible.
• Individuals who lack ambition dislike responsibility and prefer to be led
•  iii. Individuals who desire security.

The management implications for theory X workers to achieve organizational (development) objectives a business (government) need to impose a management system of coercion, control, and punishment

• Theory Y
• individuals consider effort at work as just like Rest and play

They are people who do not dislike work. Depending on the working conditions, work could be considered a source of satisfaction or punishment

The management implications for theory Y workers are that ,to achieve organization objectives  of rewards of varying kinds are likely to be the  most popular motivator. Hence the challenge for management (administration) is to create a working environment (culture)where workers can show and develop their creativity.

*Douglas McGregor, (1906-1964) management professor at MIT Sloan School of management

 Famous for his Theory X and Y on Human work motivation (1960)

David Mc Leland’s * Need theory of Motivation

• Need for Affiliation
•  Need for power
•  Need for achievement

Those in category one wants to belong to the group, wants to be liked and will go along with whatever the rest of the group wants to do

Those in category Two, Want control and influence others, like to win arguments, enjoy competition and winning and enjoys status and recognition

Those in Category Three, Sets and accomplishes challenging goals, take calculated risks, like to receive regular feedback on their progress and achievement, likes to work alone

*David McClelland ( 1917 to 1998)Professor of Psychology Harvard University noted for his work on Motivation need theory(1961)

APPENDIX 2    –  

  AGRICULTURAL PURSUITS

• Paddy cultivation, identify a few high yielding varieties that are popular with the consumers.   There are serious inefficiencies here which need to be addressed such as, usage of land left fallow during the seasons when soil enriching other crops could be grown, wasteful irrigation, haphazard  use of fertilizer, primitive methods of sowing, weeding, too many bunds wasting cultivable land due to the ande” system and  ownership issues, labour intensive harvesting and threshing, primitive drying methods, bad  bagging/packaging and storage. (see an alternative proposal in Appendix 4)

• Cash crops such as onions, chilies, seed potatoes, potatoes, yams, cassava, sweet potatoes, pulses, soya beans, corn, maize, coriander mustard. Mung beans, cowpea, Ginger, fenugreek, All varieties of vegetables and gourds such as water /honey melons, pumpkins, Maringa, among others
• Fruit farms (both for export and local consumption), such as, mango, papaya, banana, pineapple, durian, rambutan, sour sap, oranges grapefruit, pears, grapes, apples, star fruit, dragon fruit, guavas, straw berries, passion fruit, pomegranate, tomatoes, limes and lemons,
• Spice farms such as cinnamon, nutmeg, pepper, cardamom, cloves among others abandoned land/under cultivated/uncultivated land to be acquired and leased or sold in 5acre blocks to private sector farmers to grow spices for export (contracts to be sought with spice giants such as McCormic Co of Canada or USA.
• Raw material for small business, cane, reeds, ‘paang, cactus ‘patok’ ‘bata’, bamboo, water hyacinth to be used in manufacture of reed ware baskets, mats, bags, hats and other accessories
• Animal husbandry, cattle, pigs, goats, sheep, chicken, duck
• Tree fruits such as coconut, breadfruit, jak, durian, Pomelo, avocado,’ goraka’, tamarind, areca nut, wood apple, ‘beli’ fruit, among others

• Vegetables of all varieties

• Other possible projects

Seri culture( silk work rearing), apiculture (bee keeping), aqua culture (fish breeding in lakes and other water bodies),  edible sea fish breeding in netted cages in the estuaries, mangrove swamp crocodile farming ( for their skins for export) aquarium fish breeding (for export) edible frog farming for frog legs export, deer and goat farming for export ,

*The author is experienced in leading and introducing such projects in many countries abroad

• Micro and Small business. In fields such as,reed ware, basket ware,

brassware, ironware, copperware, wood products, bamboo and reed products, clay, stone and cement-based products, among others.

• Service industry: electrical and electronic repairs, vehicle repairs, cellphone networksetc.

Appendix 3 –

                               THE INDUSTRIAL COCOON CONCEPTS       

Introduction

A cocoon is woven by butterflies to grow its young and from this cocoon emerges a beautiful butterfly. Similarly, we can nurture our aspiring entrepreneurs in a business cocoon to become successful entrepreneurs

The concept

The concept although similar to industrial estates, business hives, industrial parks and incubators is somewhat different. For many years, countries have set up industrial parks, estates but they have not been efficient or successful due to many reasons

Why a Cocoon?

The idea of a cocoon was developed to replace some of the shortcomings of the other alternatives. The cocoon is a place where micro or small businesses are assisted with working space, raw materials technical knowhow, machine and tools on hire, other utilities such as, electricity, water, effluent treatment, rest room  facilities, first aid center, training services, RD facilities, fire and hazard control, finances, product design and quality and a market for the product through advance buying contracts

They could be clustered as single product cocoon  (e.g. straw hats, bamboo table mats, reed slippers) different products from the same raw material cocoon,(e.g. ekle bread baskets, ekle place mats, ekle blinds, ekle artificial flower stems) handloom weaving etc., different parts to create a final product cocoon (e.g. leather belts which is leather, metal buckles, decorative metal studs, locking buttons, belt pouches etc.)

The cocoon will have facilities as per diagram attached

How do you plan the venture?

1. Location and Premises.   Least expensive and simplest would be to utilize vacant (not in use) buildings such as warehouses, railway yard buildings, old factory buildings etc.

Another option would be, used and discarded containers, making them habitable by adding a roof and cutting doors and windows

More expensive would be constructing large hangers where factory space could be demarcated as per diagram.

2. Skills training.  Short Training of entrepreneur skills for 15 days. Skills training on product processing 15 days

 3. Utilities.  such as, water, electricity, communication facilities, waste disposal, firefighting equipment among others.

4.   Manpower needs. Government/private sector administrator, first aid nurse and attendant, one or two entrepreneurs to act as providers of raw materials one entrepreneur as provider of tools for hire, another entrepreneur as security and firefighting, IDB consultants for business extension and advice, another entrepreneur to run a trading house to market the goods

5.  Entrepreneurs select 20 to 40 micro and small entrepreneurs to produce goods

 6.  Contracts, develop contracts to be signed by each and every participant identifying each one roles and obligations, limits and authorities

 7. Moving to their new locations after 3 years where they are provided for a fee their new premises within 300 to 1000 meters with access to all the facilities at the center, which will be for another 2 years

 8. During these 3 + 2 years the entrepreneurs are guided in areas such as saving from profits, opening a bank account and establishing good relations with banks, instructions on how to save and invest for the future, establishing good relation with buyers and suppliers of goods and other institutions, Look for land, location, market area

 9. New batch is taken into the cocoon every 3 years

10. Help is provided for the participants to move after the 5^th year to other locations and expand their businesses

* This concept was conceptualized by the author and activated in South Africa under a small business Development project

 Appendix 4     – 

   A possible alternative for land utilization in the cultivation of rice (block farming)

There is considerable waste in the field of Agriculture in the cultivation of rice

For example, in the case of land demarcated for Paddy cultivation, the concept of inheritance and decimation of land into minute blocks is totally uneconomical, leading to waste in land, labor, water, fertilizer, apart from poor methodology of land use.

A possible way forward is Block farming*.   Amalgamating paddy lands into say 100-acre blocks.  A large stakeholder providing the management and administration and in turn having a certain portion of shares in the company for their financial investment.   Every small holder farmer/ owner who subscribes, pledging their land to the company to be issued shares on land value.

The benefits to the farmer are many folds, (i) holds ownership of land as well as being a shareholder of the company (ii) receives share of the profit 

(iii) obtains permanent employment in the paddy estate with a daily wage for their labour(iv) becomes exempt from all the laborious activities, of purchasing seed, fertilizer, insecticides and weedicides, manually ploughing the fields, sowing harvesting, security/ guarding, financing, storing, marketing etc. 

The overall benefits will be;

1. intelligent use of mechanized agriculture,
2. water conservation,      
3. efficient harvesting methods,
4.  intelligent use and control of fertilizer,
5.  pest control and prevention of vermin attack,
6.  reduction and /or elimination of spoilage, 
7.  efficient scientific storage facilities,
8.  the up gradation of farmer livelihoods,
9.  improved scientific agriculture methods,
10.  income generating short crops during the two off seasons,
11.  benefit to the farmer through elimination of lost time, due to, ill         health, paucity of cash in finding funds for, seed paddy, fertilizer, storage, water and farm implements etc.,
12.  growing of better varieties for export,

 A feasibility study to be carried through a pilot project.

 It may be worthwhile to look at the possibility of selecting the land area under the Kattukurai kulam Resevoir, in the Puttalam district where paddy lands are to be allocated to selected farmers on a quotient basis (News item Ceylon Today 13^th may 2020).  As a test case a private sector company could be encouraged to involve themselves with the likely farmers as shareholders, as well as, cultivators as suggested above

Please refer also to   existing studies available at the Central Bank and other Agriculture Research units and the Department of Agriculture on wastage in harvesting and transport, vermin/rodent attacks on harvested paddy etc. The perennial loss of cultivable best paddy lands. According to Dr A. Tennakoon’s research, around 33% of the most suitable land is not cultivated due to the ‘Thatu maru’ system which waste cultivable land on ownership boundaries (Niyaras)

*The writer introduced a similar scheme in Uganda for coffee small holders details available with him

 Author

• Dr.  Anton Balasuriya is a Development Economist with extensive management and development experience in the Asia Pacific Region, Africa and South America.
•  He has worked on several development projects in many related fields in 34 countries in Asia, Africa and Latin America. A noteworthy sojourn was in South Africa where as Senior advisor to the President Mandela Government he was responsible for the small micro medium enterprise template for the country as well as Government Capital budgeting.  In Uganda, he was Chief of Party for a project titled COMPETE which was Championed by President Muzaveni designed to address Poverty Alleviation via competitiveness mechanisms for the Fisheries, Coffee & Cotton sectors.

Dr. Balasuriya was a Senior Economist of the Central Bank of Sri Lanka, a Senior Manager at Unilever, Founding  CEO of the Sri Lanka Business Development Centre, before venturing overseas as CEO of Technonet Asia, Singapore, an international network of 13 Asian Pacific countries He was head hunted to lead the New south African initiative on small enterprise development under the Mandela administration. Over the last 24 years he has planned, participated and lead several assignments in thirty-four countries principally in the Development Economics genre.

Dr. Balasuriya earned a BA. Economics from Peradeniya, Srilanka.  MSc in Economic Planning from the University of Stockholm, Sweden. DBA and Ph.D. from Edinburgh thesis on  Financial problems of Small and Medium firms in Ceylon”

He has served as a consultant to innumerable projects both in Sri Lanka and overseas on national development programs for local & foreign institutions and Governments.

 DR. C. ANTON BALASURIYA        

Contact details:    Tel.  +94 11 2584945   Mobile: +94 779526530    E-mail: cabsmt@hotmail.com, and   cabalasuriya @gmail.com

ලංකා කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලය

කොවිඩ් 19 වසංගත තත්ත්වය හමුවේ අඩපන වූ පාවහන් සහ සම්භාණ්ඩ කර්මාන්ත ක්ෂේත්‍රයට නව පනක් ලබාදිමේ අරමුණින් සෞභාග්‍යයේ දැක්ම ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනය අනුව ගරු කර්මාන්ත අමාත්‍ය විමල් වීරවංශ අමාත්‍යතුමාගේ දේශීය කර්මාන්ත නගාසි‍ටුවීමේ සංකල්පය මත ලංකා කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයේ සම්භාන්ඩ නිෂ්පාදන හා පාවහන් සංවර්ධන මධ්‍යස්ථානයේ මැදිහත්වීමෙන් ‘Made in Sri Lanka’ දීපව්‍යාප්ත දේශීය සම්භානණ්ඩ නිෂ්පාදන අලෙවි ප්‍රවර්ධන සල්පිල් මාලාවක් දියත්කර ඇත. මෙම අළෙවි ප්‍රවර්ධන සල්පිල් මාලාවේ දෙවන අදියර 2020 අගොස්තු මස 25 වන දින සිට 27 දක්වා බත්තරමුල්ල දියත උයන පරිශ්‍රයේදී පැවැත්වීමට තීරණය කර ඇත. අළෙවි ප්‍රවර්ධන සල්පිල සඳහා පාවහන්, බෑග් ඇතුලු දේශීය සම්භාන්ඩ නිෂ්පාදනය කරනු ලබන ආයතන 50ක පමන සංඛ්‍යාවක් සහභාගිවේ. පාරිභොගිකයින්ට හා කුඩා පරිමාණ අළෙවිකරුවන්ට අතරමැදියන්ගෙන් තොරව සෘජුවම නිෂ්පාදකයින් වෙතින් භාණ්ඩ මිලදි ගැනීමේ අවස්ථාව මෙමඟින් ලැබෙන නිසාවෙන් වඩාත් ලාභදායි ලෙස භාණ්ඩ මිලදි ගැනීම හා ඇනවුම් ලබා ගැනීමටද, සම්භාන්ඩ ආශ්‍රිතව නව කර්මාන්තයක් ආරම්භ කිරීමට අදහසක් ලබා ගැනීමටද  මෙහිදී අවස්ථාව උදාවේ. 2020 අගොස්තු මස 25 වන දින පෙරවරු 10.00ට මෙම වෙළඳ සල්පිල කර්මාන්ත අමාත්‍ය ගරු විමල් වීරවංශ ඇමතිතුමන් අතින් විවෘත කරනු ලබන අතර දිනපතා පෙරවරු 09.00 සිට රාත්‍රි 11.00 දක්වා  විවෘතව පවතී. මෙම වැඩසටහන සංවිධානය සඳහා  කර්මාන්ත අමාත්‍යංශය සහ පාවහන් සහ සම්භාණ්ඩ නිෂ්පාදකයින්ගේ සංගමය දායකත්වය දක්වයි. මේ පිළිබඳව වැඩිදුර විස්තර 0114213472 හෝ 0718065144 යන දුරකතන අංක වලින් ලංකා කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයේ සම්භාන්ඩ නිෂ්පාදන හා පාවහන් සංවර්ධන මධ්‍යස්ථානයේ  නියෝජ්‍ය අධ්‍යක්ෂ අමරනාත් මහතා ඇමතීමෙන් ලබාගත හැක.

නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන,පර්යේෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යංශය

ලංකා ජර්මානු කාර්මික අභ්‍යාස ආයතනයේ සේවාවන්  රටේ දුෂ්කර පළාත්වලටත් ව්‍යාප්ත කරන බවත්, ඒ සඳහා අවශ්‍ය වන ප්‍රතිපත්තිමය හා උපාය මාර්ගික  කරුණු ඇතුලත් කඩිනම් වාර්තාවක් ලබාදෙන ලෙසත් නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, පර්යේෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍ය  විශේෂඥ වෛද්‍ය සීතා අරඹේපොල මහත්මිය  එම ආයතනයේ නිලධාරීන් හමුවේ ප්‍රකාශ කළාය. අමාත්‍යවරිය මේ බව ප්‍රකාශ කළේ ඊයේ දින (18) රත්මලාන පිහිටි ලංකා ජර්මානු කාර්මික අභ්‍යාස ආයතනයේ නිරීක්ෂණ චාරිකාවකට එක් වෙමිනි.

විශේෂයෙන්ම එම ආයතනයේ පුහුණුව ලබන සිසුන්ගේ වෘත්තීය පුහුණුව ගුණාත්මක ලෙස ඉහල නැංවීමට අදාල වන  ගැටළු පිළිබඳව මෙන්ම ආයතනික ගැටළු පිළිබඳව විශේෂ අවධානය යොමු කරමින් අදහස් දැක්වූ අමාත්‍යවරිය මෙබඳු ආයතන දුෂ්කර පළාත්වලටද ව්‍යාප්ත කිරීමේ වැදගත්කමද  පෙන්වා දුන්නාය.

වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වූ අමාත්‍යවරිය මෙසේ ද, ප්‍රකාශ කළාය.

නිපුණතා සංවර්ධනට සහ වෘත්තීය පුහුණුවට අදාල පැහැදිලි ඉලක්ක කීපයක් අපට ලබා දී තිබෙනවා. එහි දී වැඩි අවධානයක් මෙම ආයතනයට යොමු වී තිබෙනවා. එම ඉලක්ක අප සපුරාගත යුතුයි. ඒ නිසා රටේ දුෂ්කර ප්‍රදේශ වලටත් මෙම ආයතනය ව්‍යාප්ත කළ කරනවා. විශේෂයෙන් මෙම ආයතනයට ඇති ඉල්ලුම වැඩි කළ යුතුයි. ඒ සඳහා පාසල් අධ්‍යපනයෙන් බැහැර වන නිපුණතාවක් නොමැතිව සමාජගත වන තරුණ පිරිස ආකර්ෂණය කර ගැනීමට අවධානය යොමු කළ යුතුයි.” 

රටේ විවිධ පළාත්වලට ගැළපෙන ආකාරයෙන්, ප්‍රාදේශීය විෂමතාවයන් හඳුනාගනිමින් කටයුතු කළ යුතු ආකාරයත්, ඇතැම් ප්‍රතිපත්තීන් එයට ගැළපෙන ආකාරයෙන් සංශෝධනය කොට ප්‍රායෝගිකව යොදා ගැනීමට ඇති හැකියාවන් පිළිබඳවත් සොයාබලා  කඩිනම් වාර්තාවක් තමන්ට ලබාදෙන ලෙසත්  අමාත්‍යවරිය අදාළ නිලධාරීන්ට උපදෙස් ලබා දුන්නාය.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි මුළු ලෝකයේම ජනප්‍රියම හා වඩාත්ම කියවන ලද කතුවරයෙකි. එසේම ඔහු විවිධාකාර චරිත ගැඹුරින් විශ්ලේෂණය කළ විශිෂ්ට ලේඛකයෙකි. ටෝල්ස්ටෝයි රුසියානු සාහිත්‍යයේ දැවැන්තයෙකු ලෙස සැලකේ; ඔහුගේ කෘති අතර යුද්ධය සහ සාමය සහ ඇනා කරෙනිනා නවකතා සහ හඩ්ජි මුරාඩ් සහ ද ඩෙත් ඔෆ් අයිවන් ඉලිච් වැනි නවකතා ඇතුළත් වේ.  ඔහුගේ “යුද්ධය සහ සාමය” මෙතෙක් ලියන ලද ශ්‍රේෂ්ඨතම තම නවකතාව ලෙස හැඳින්වේ.

ටෝල්ස්ටෝයි නිරතුරුවම ඔහු ජීවත් වූ රුසියානු සමාජය යථාර්ථවාදීව ප්‍රකාශ කිරීමට උත්සාහ කලේය. ඔහුගේ නවකතා වන යුද්ධය සහ සාමය (1869) සහ ඇනා කරෙනිනා (1877) යථාර්ථවාදී ප්‍රබන්ධයේ ප්‍රභේදයේ ප්‍රධාන කෘති වේ. ටෝල්ස්ටෝයිගේ නවකතා  (විශේෂයෙන් ඇනා කරෙනිනා) කලා කෘති  නොව ජීවිතයේ කොටසක් බව 19 වන සියවසේ බ්‍රිතාන්‍ය කවියෙකු හා විචාරක මැතිව් ආර්නෝල්ඩ් පැවසීය. වර්ජිනියා වුල්ෆ් පවසා සිටියේ ටෝල්ස්ටෝයි සියලු නවකතාකරුවන් අතරින් ශ්‍රේෂ්ඨතම තැනැත්තා බවය.   ටෝල්ස්ටෝයි ගේ   රසිකයින් අතර   දොස්තයෙව්ස්කි   ගුස්ටාව් ෆ්ලෝබර්ට්, වර්ජිනියා වුල්ෆ් සහ තෝමස් මෑන් ද වූහ. ඇමී මැන්ඩෙල්කර් පවසන පරිදි ටෝල්ස්ටෝයි ෂේක්ස්පියර් මෙන් සෑම විටම ලේඛකයෙකි. ඩොස්ටොයෙව්ස්කි ටෝල්ස්ටෝයි හැඳින්වූයේ සියලු සෙවණැලි සහිත රුසියානු මහජනතාව අතර වඩාත්ම ආදරණීය ලේඛකයා” ලෙසය. ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි අගය කරමින් මහත්මා ගාන්ධි මෙසේ ලිවීය: ටෝල්ස්ටෝයි යනු බටහිර ලෝකයේ පැහැදිලි චින්තකයන්ගෙන් කෙනෙකි.  ඔහුගේ මරණයෙන් වසර සියයකට ආසන්න කාලයකට පසු, 2007 ජනවාරි මාසයේදී ටෝල්ස්ටෝයිගේ ඇනා කරෙනිනා (1878) සහ යුද්ධය සහ සාමය ටයිම් සඟරාවේ මෙතෙක් ලියා ඇති ශ්‍රේෂ්ඨතම   නවකතා දහයට ඇතුළත් විය.

ටෝල්ස්ටෝයි 1828 අගෝස්තු 28 වන දින රුසියාවේ ටූලා පළාතේ වංශාධිපති රුසියානු පවුලක උපත ලැබූවේය. ටෝල්ස්ටෝයිගේ පියා, කවුන්ට් නිකොලායි ඉලිච් ටෝල්ස්ටෝයි 1812 දේශප්‍රේමී යුද්ධයේදී සටන් කළේය; ටෝල්ස්ටෝයිගේ මව වූයේ වොල්කොන්ස්කායා හි මැනියා නිකොලෙව්නා ය. ටෝල්ස්ටෝයිගේ දෙමව්පියන් දෙදෙනාම ඔහුගේ ළමා කාලයේදීම මිය ගිය අතර  ඔහුව ඇති දැඩි කළේ  ඥාතීන් විසිනි. ටෝල්ස්ටෝයිට නිවසේදී අධ්‍යාපනය දෙනු ලැබුවේ ජර්මානු සහ ප්‍රංශ ගුරුවරුන් විසිනි. ඔහුගේ මුල් බුද්ධිමය හා සංස්කෘතික අධ්‍යාපනය වූයේ 18 වන සියවසේ සාම්ප්‍රදායික පුහුණුවයි. වයස අවුරුදු 16 දී, ඔහු කසාන් විශ්ව විද්‍යාලයේ නීතිය හා භාෂා හැදෑරීමට පටන් ගත්  නමුත් ඔහු විශ්ව විද්‍යාලයේදී අසාර්ථක විය. දෙවන වසරේ විභාගයට පෙර ටෝල්ස්ටෝයි කසාන් නුවරින් පිටත්ව ගියේ ඔහුගේ මුතුන් මිත්තන්ගේ වතුයාය වන යස්නායා පොලියානා  හි පදිංචි වීමටය. ඔහු 1848 දී මොස්කව් බලා පිටත් වූ අතර වසර දෙකක් ඔහුගේ පන්තියේ තරුණයන් විසින් මෙහෙයවන ලද අක්‍රමවත් හා විසිරුණු ජීවිතය ගත කළේය. මෙම කාල පරිච්ඡේදයේ දිනපොත්වලින් හෙළි වන්නේ ඔහු සිය සියලු ක්‍රියා සලකා බැලූ විවේචනාත්මක ස්වයං පරීක්ෂාවයි.

ටෝල්ස්ටෝයි 1852 දී සිය හමුදා ජීවිතය ආරම්භ කළ අතර ජෝර්ජියාවේ මායිමේ පිහිටි කොසැක් මුරපොලවල් අතර ජීවත් වෙමින් රුසියානු පාලනයට එරෙහිව කැරලි ගසන ටාටාර් ස්වදේශිකයන් වන චෙචීනියානුවන්ට එරෙහිව මෙහෙයවුම් වලට සහභාගී විය. කොකේසස්හි වනගත පරිසරය ටෝල්ස්ටෝයිගේ දැඩි ශාරීරික හා අධ්‍යාත්මික අවශ්‍යතා සපුරාලීය. කඳුකරයේ ස්වදේශිකයින්ගේ නිදහස්, උද්‍යෝගිමත්, ස්වාභාවික ජීවිතය අගය කළ ඔහු, නවීන සමාජයේ ව්‍යාජය වටහා ගත්තේය. 

1853 දී ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යයට එරෙහි ක්‍රිමියානු යුද්ධය ආරම්භ විය. ටෝල්ස්ටෝයි ස්වේච්ඡාවෙන් පෙරමුණට පැමිණියේය. ගිනිකොනදිග යුරෝපය පාලනය කිරීම සඳහා රුසියාව තුර්කිය, ප්‍රංශය සහ එංගලන්තය සමඟ සටන් කළ ක්‍රිමියානු යුද්ධයේදී ඔහු සටන් කළේය. ටෝල්ස්ටෝයි ක්‍රිමියානු යුද්ධයේදී කාලතුවක්කු රෙජිමේන්තුවක දෙවන ලුතිනන්වරයෙකු ලෙස සේවය කළ අතර යුද ආතතියට නිරාවරණය විය. ඔහු රුසියානු භූමියේ දකුණු ප්‍රදේශයේ ස්ථානගත වී සිටි අතර, වැඩි කාලයක් ගත කළේ කළු මුහුදේ වටලනු ලැබූ වරායක් වන සෙවාස්ටොපෝල් හි ය.  පසුකාලීනව ඔහු මෙම අත්දැකීම් පිලිබඳව ලිවීය. ඔහුගේ ”  “සෙවාස්ටොපෝල් ස්කෙච්” (සෙවාස්ටොපෝල් සිතුවම් )    ලෙස හැඳින්වෙන කථා රුසියානු සොල්දාදුවන්ගේ නිර්භීතකම පිළිබඳ සෘජු විස්තරයකි. මෙම කතා දෙවන සාර් ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ ප්‍රශංසාව   දිනා ගත් නමුත් ඊළඟ වාරිකයන් හමුදා නිලධාරීන් විවේචනය කිරීම හේතුවෙන් අර්ධ වශයෙන් වාරණය කරන ලදී.  කතුවරයාගේ එකම වීරයා සත්‍යය බව පවසමින් ටෝල්ස්ටෝයි පසුකාලීන සියලු කටයුතු සඳහා එය මඟ පෙන්වන මූලධර්මය බවට පත් කර ගත්තේය. 

1857 දී හමුදාවෙන් ඉවත් වූ පසු ටෝල්ස්ටෝයි යුරෝපයට ගියේය. ඉංග්‍රීසි, ප්‍රංශ සහ ජර්මානු භාෂාව පිළිබඳ මනා දැනුමක් ඇති ඔහු යුරෝපීය අධ්‍යාපන ක්‍රමය කෙරෙහි උනන්දුවක් දැක්වීය. ආපසු පැමිණි පසු ටෝල්ස්ටෝයි යස්නායා පොලියානා හි ගොවි දරුවන් සඳහා පාසලක් ආරම්භ කළේය. 1860 දී ටෝල්ස්ටෝයිගේ වැඩිමහල් සහෝදරයා වූ නිකොලායි මිය ගිය අතර ඔහුගේ වියෝව ඔහුට තදින්ම බලපෑවේය. 1862 සැප්තැම්බරයේදී ටෝල්ස්ටෝයි තමාට වඩා අවුරුදු 16 ක් බාල කාන්තාවක් වන සොෆියා ඇන්ඩ්‍රෙයෙව්නා බර්ස්  සමඟ විවාහ විය. ඇය  දරුවන් දහතුනක් බිහි කළ අතර ඇගේ සැමියාගේ කැපවූ ලේකම් බවට පත්වූවාය. ඔවුන්ගෙන් පස්දෙනෙක් ඔවුන්ගේ ළමා වියේදී මිය ගියහ. 

ටෝල්ස්ටෝයි ඉංග්‍රීසි නවකතාකරුවන් වන ලෝරන්ස් ස්ටර්න් සහ චාල්ස් ඩිකන්ස්ගේ කෘතිවලට සහ විශේෂයෙන් ප්‍රංශ දාර්ශනික ජීන්-ජැක් රූසෝගේ ලේඛන වෙත ඇදී ගියේය.  ජීන්-ජැක් රූසෝ ඔහුට තදින්ම බලපෑම් කළේය. ඔහු රූසෝගේ ප්‍රකාශය ” මිනිසා නිදහසේ උපත ලබන අතර සෑම තැනකම ඔහු දම්වැල්  වලින් එතී  ඇත ” තදින්ම වටහා ගත්තේය. ටෝල්ස්ටෝයි විශ්වාස කළේ මිනිසා නිර්මල ලෙස උපත ලබා ඇති නමුත් සමාජය ඔහුව දූෂණය කරන බවයි. ශිෂ්ටාචාරය ස්වභාවික මිනිසා දූෂණය කරන බව ඔහු අවධාරණය කළේය. 

ටෝල්ස්ටෝයි සාමාන්‍යයෙන් සලකනු ලබන්නේ අරාජිකවාදියෙකු ලෙස ය.  ඔහු අධ්‍යාත්මික අරාජිකවාදියෙකු මෙන්ම අධ්‍යාත්මික විප්ලවවාදියෙකි. ටෝල්ස්ටෝයි අයුක්තිය, විධිමත් ආගම සහ සාර්වාදී රුසියාවේ අසමානතාවය පිළිබඳ ප්‍රමුඛ විවේචකයෙකු බවට පත්විය. ටෝල්ස්ටෝයි “රාජ්‍යය ” විස්තර කරන්නේ කුරිරු බලවේගයන්ගේ සහාය ඇතිව දුෂ්ටයන්ගේ ආධිපත්‍යය ලෙස ය.   ඔහු සංවිධානාත්මක ආගම්වලට විරුද්ධ විය. ආගමික ආයතනවල දූෂණය, රැවටීම සහ අධ්‍යාත්මික පරිහානිය ඔහු දුටුවේය. ඔහු රුසියානු ඕතඩොක්ස් පල්ලිය දැඩි ලෙස විවේචනය කළේය. ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයිගේ විවේචනාත්මක ලිවීම, කථා සහ අදහස් නිසා පල්ලිය කෝපයට පත් වූ අතර පසුව ඔහුව පල්ලිය විසින් හෙළා දකිනු ලැබීය. ටෝල්ස්ටෝයි විශ්වාස කළේ කිතුනුවකු වීම නිසා ඔහු සාමවාදියෙකු බවට පත් වූ බවත්, ඔහුගේ රජය විසින් භාවිතා කරන ලද මිලිටරි බලය නිසා, සාමවාදියෙකු වීම නිසා ඔහු අරාජිකවාදියෙකු බවට පත් වූ බවත් ය.

ටෝල්ස්ටෝයිට ජීවිතය පිළිබඳ වැඩි අවබෝධයක් හා යුක්ති සහගත භාවයක් ලබා ගැනීමට දැඩි උනන්දුවක් තිබුණි. ඔහු යුරෝපය පුරා පුළුල් ලෙස සංචාරය කළ නමුත් යුරෝපීය ධනේශ්වරයේ භෞතිකවාදය කෙරෙහි වඩ වඩාත් කලකිරීමට පත් විය. ටෝල්ස්ටෝයි සිය දෙවන සංචාරයේදී වික්ටර් හියුගෝව මුණගැසුණි. ඔහුගේ නවකතාව වන “ලෙ මිසරබල්ස්” ඔහු බෙහෙවින් පැසසුමට ලක් කළේය. හියුගෝ සෙසු ප්‍රංශ නවකතාකරුවන් අතර කැපී පෙනුණේ පීඩිතයින්ගේ දුක්ඛිත තත්වය කෙරෙහි ඔහු තුළ ඇති දැඩි උනන්දුව නිසාය. වික්ටර් හියුගෝ මුණගැසුණු විට ඔහුගේ දේශපාලන හා සාහිත්‍යමය දියුණුව තවත් ශක්තිමත් විය. හියුගෝගේ නවකතා යම් ආකාරයකින් ටෝල්ස්ටෝයිට ලිවීමට යම් අනුබලයක් දුන්නේය. ටෝල්ස්ටෝයිගේ යුද්ධය සහ සාමය තුළ, හියුගෝගේ බලපෑම පෙන්නුම් කරන්නේ ඔහු යුධ දර්ශන ලිවූ ආකාරයෙනි.

ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි විශ්වාස කළේ මිනිසාට ධනාත්මකව වෙනස් වීමේ හැකියාව ඇති බවත් මිනිසාට ඔහුගේ අධ්‍යාත්මික ගවේෂණය සපුරාලන අර්ථය සෙවීමේ හැකියාව ඇති බවත්ය. ඔහු මිනිස් ආත්මයේ අපෝහකය හෙළි කළේය.  ටෝල්ස්ටෝයි සෑම විටම මූලික වශයෙන් තාර්කිකවාදියෙකි. ඔහුගේ තාර්කිකත්වය ජීවිතයේ සහජ අතාර්කිකත්වයට යටත් වීමකි. ටෝල්ස්ටෝයි ජාතියේ සදාචාරාත්මක හා අධ්‍යාත්මික ආදර්ශකයා බවට පත්විය. 

ටෝල්ස්ටෝයි විශිෂ්ට ප්‍රතිසංස්කරණවාදියෙකු හා අධ්‍යාපනවේදියෙකි. ඔහු ජනතාවගේ අධ්‍යාපනය කෙරෙහි විශ්වාසය තැබීය. ඔහුට මානවවාදී අධ්‍යාපනයේ විශාල පරමාදර්ශයන් තිබුණි. ඔහු සිතුවේ අධ්‍යාපනය තුළින් සමාජ අසාධාරණයන් සහ සමාජ නොදැනුවත්කම තුරන් කළ හැකි බවයි.  ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි කුඩා කල සිටම ජනතාවගේ අධ්‍යාපනයේ ප්‍රායෝගික කාර්යභාරයක් ඉටු කිරීමට උත්සාහ කළේය. ඔහුගේ පළමු කෘතිය වන සංවර්ධනයේ කාලපරිච්ඡේද හතර” පිටුපස ඇති අදහස ගැඹුරින් සංකේතාත්මක ය. ටෝල්ස්ටෝයිගේ මතය අනුව, අධ්‍යාපනයේ නිදහස ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාවට නැංවිය යුතුය. ටෝල්ස්ටෝයි ඔහුගේ කාලයේ ගුරුවරුන් විසින් භාවිතා කරන ලද සංවේදී හා කටුක අධ්‍යාපන ක්‍රමවේදයන් සමච්චලයට ලක් කළේය.  ටෝල්ස්ටෝයි විශ්වාස කළේ අධ්‍යාපනය අත්‍යවශ්‍ය දෙයක් බවත් ඒ සඳහා සෑම කෙනෙකුටම අයිතියක් තිබිය යුතු බවත්ය. එබැවින් දේශීය ගොවීන්ට එම අයිතිය ප්‍රතික්ෂේප වූ විට, එය නිවැරදි කිරීමේ අවශ්‍යතාවය ඔහුට දැනුනි. ආචාර්ය විල්හෙල්ම් බෝඩේ පවසන්නේ, සමස්ත උගත් ලෝකයටම ඉගැන්වීම පිළිබඳව දැඩි අවධානයක් යොමු කරන පළමු රුසියානු ජාතිකයා ටෝල්ස්ටෝයි” බවයි. 

ටෝල්ස්ටෝයිගේ ප්‍රබන්ධය මුලින්ම වර්ධනය වූයේ ඔහුගේ දිනපොත්වලිනි, එහිදී ඔහු පාලනය කිරීමට ඔහුගේම හැඟීම් සහ ක්‍රියාවන් තේරුම් ගැනීමට උත්සාහ කළේය. ඔහු පුළුල් ලෙස ප්‍රබන්ධ හා දර්ශනය කියවීය. කොකේසස්හිදී ඔහු ප්ලේටෝ සහ රූසෝ, ඩිකන්ස් සහ ස්ටර්න් කියවීය. 1850 ගණන් වලදී ඔහු ගොතේ, ස්ටෙන්ඩල්, තැකරි සහ ජෝර්ජ් එලියට් කියවා අගය කළේය. , ඔහුගේ පරමාර්ථය වූයේ ජීවිතය මෙන් ම තියුණු හා පරස්පරතාවයන්ගෙන් යුත් නව ශෛලියක් නිර්මාණය කිරීමයි. 

ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි වයස අවුරුදු 23 දී ලිවීම ආරම්භ කළේය. 1852 සිට 1856 දක්වා කාලය තුළ ටෝල්ස්ටෝයි ස්වයං චරිතාපදාන නවකතා තුනක් කෙරෙහි අවධානය යොමු කළේය. ඔහුගේ ළමා කාලය තුළ අහිමි වූ පාරාදීසය ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීම සඳහා ඔහු සිය ප්‍රබන්ධ තුළ සදාකාලිකවම සැරිසැරුවේය. ඔහුගේ අර්ධ ස්වයං චරිතාපදාන ත්‍රිත්වයේ  කොටස් වන බෝයිහුඩ් (1852–54) සහ යෞවනය (1855–57) සමඟ ළමා කාලය යනු කොටස් හතරක ස්වයං චරිතාපදාන නවකතාව ප්‍රකාශයට පත් කළේය.  “යෞවනය” කොටසේදී, නිකොලායි සිය “ජීවන රීති” පොතේ ප්‍රකාශ කරන, ජීවිතය ගත කරන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳ තමාගේම සදාචාරය හා අදහස් සමූහයක් වර්ධනය කිරීමට පටන් ගනී. නමුත් අවසාන කොටස ඔහු ලියුවේ නැත.

ළමා කාලය සම්බන්ධ කතාවේ ක්‍රියාව 1830 – 1840 අතර වේ. කොටස් තුනකින් යුත් මෙම අර්ධ-චරිතාපදාන නවකතාවේ ඔහු නව යොවුන් වියේ සහ මොස්කව් විශ්ව විද්‍යාලයේ ශිෂ්‍යයෙකු දක්වා වර්ධනය වේ. ඔහු ළමා වියට පිවිසෙන්නේ “වේදනාකාරී මතකයන්” ඇති නමුත් ලෝකය පිළිබඳ වඩා හොඳ අවබෝධයක් ඇතිවය. වීරයාගේ ළමා ලෝකය ඔහුගේ ගුරුවරුන්  සමඟ සම්බන්ධ වේ. ඔහුට වඩාත්ම සමීප වන්නේ ජර්මානු සම්භවයක් ඇති ගුරුවරයා වන කාල් ඉවානොවිච් ය. ඔහුගේ වැදගත්ම චරිත ලක්ෂණය වන්නේ සදාචාරාත්මක සමතුලිතතාවයක් ඇති කර ගැනීමට ඔහු තුළ ඇති දැවෙන ආශාවයි. එමඟින් ඔහු වැඩෙන විස්මිත කාල පරිච්ඡේදය තුළ නිසි ලෙස දිශානතියට පත්වීමට ඉඩ සලසයි. ටෝල්ස්ටෝයිට වයස අවුරුදු විසිතුනක් වන විට ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද මෙම පොත ක්ෂණික සාර්ථකත්වයක් ලබා ගත් අතර ඉවාන් තුර්ගේනිව් ඇතුළු රුසියානු නවකතාකරුවන්ගේ අවධානය දිනා ගත්තේය. විචාරකයින් මෙම නවකතාව ආත්මයේ අපෝහකය” ලෙස හැඳින්වීය. 

සාමාන්‍ය එතරම් උගත්කමක් නොමැති පාඨකයන් පිරිසකට ළඟාවීම සඳහා සරල හා වඩා පහසුවෙන් ප්‍රවේශ විය හැකි ආකාරයකින් ලිවිය යුතු බව ටෝල්ස්ටෝයිට ඒත්තු ගියේය. 1880 ගණන්වලදී ඔහු මේ ආකාරයෙන් උපමා ස්වරූපයෙන් ලියා ඇති මිනිසුන් ජීවත් වන්නේ කුමක් ද,” ඉටිපන්දම”, මහලු මිනිසුන් දෙදෙනෙක්” සහ මිනිසෙකුට කොපමණ ඉඩම් අවශ්‍යද?” යන උපමා ස්වරූපයෙන් ලියා ඇත. ටෝල්ස්ටෝයි දක්‍ෂ කෙටිකතා රචකයෙකු විය. ඔහුගේ සමහර කෙටිකතා  ලියා ඇත්තේ එතරම් උගත් නොවන පාඨකයන් සඳහාය.  1856 දී ටෝල්ස්ටෝයි විසින් රුසියානු ඉඩම් හිමියෙකුගේ ප්‍රක්‍ෂේපිත නවකතාවේ කොටසක් වන ඉඩම් හිමියෙකුගේ උදෑසන ” යන කෙටිකතාව ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදි.  එය  ඉඩම් හිමියා-ගොවි සම්බන්ධතාවයේ  දෘෂ්ටිවාදය විස්තර විස්තර කරයි. 

ටෝල්ස්ටෝයිගේ  ලුසර්න්”  1857 ජූලි මාසයේදී ස්විට්සර්ලන්තයේ ලුසර්න් නගරයට වෙත ගිය අවස්ථාවේ සිදුවීමක් විස්තර කරන කෙටි කතාවකි. ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයිගේ ඇල්බට්” යන කෙටිකතාව සාමාන්‍යයෙන් අර්ථ දැක්වෙන්නේ  සෞන්දර්යයේ ප්‍රකාශනයක් ලෙස ය. එය මුලින් ප්‍රකාශයට පත් කළේ 1858 දීය. කෙටිකතාවේ ප්‍රධාන චරිතය වන ඇල්බට් නිවාසයක් රහිත පාදඩයෙකු බඳු  නමුත් දක්ෂ වයලීන වාදකයෙකි. කාරුණික ඩෙලෙසොව්ට තරුණ වයලීන වාදකයා බේරා ගැනීමට අවශ්‍ය වූ අතර ඔහු තම නිවසට ගෙන ගියේය. නමුත් ඔහුව ගෙදර ගෙන ගිය පසු ඇල්බට්ගේ බීමත්කම හා කෝපය ඩෙලෙසොව් ගේ මුළු පවුලටම තර්ජනයක් වෙයි.මෙම කෙටිකතාව කලාව පිළිබඳ සදාචාරාත්මක ප්‍රශ්න පිළිබිඹු කිරීමක් ලෙසත් සැබෑ කලාව හඳුනා ගැනීමට සමාජයට ඇති හැකියාව ලෙසත් විස්තර කර ඇත.  

ටෝල්ස්ටෝයිගේ ලේඛනවල රුසියානු හිම කුණාටු වලට විශේෂ ස්ථානයක් ඇත. සොබාදහමේ මූලද්‍රව්‍ය, බලවත් හා පාලනය කළ නොහැකි බලයේ සංකේතයක් ලෙස “හිම කුණාටු”   නිතරම ටෝල්ස්ටෝයි විසින් භාවිතා කලේය. ටෝල්ස්ටෝයිගේ 1856 කෙටිකතාව  “හිම කුණාටුව” නම් නොකල කථකයා සහ ඔහුගේ සේවක ආලීෂ්කා නොවොචර්කාස්ක් සිට මධ්‍යම රුසියාවේ ගමනාන්තයක් දක්වා යන විටදී හිම කුණාටුවකට මුහුණ දුන් අන්දම පිලිබඳව පවසයි. කරත්තකරුගේ අද්දැකීම් අඩුකම නිසා ඔවුන් හිම භූමියේදී අතරමං වෙති. මෙම කෙටිකතාව ටෝල්ස්ටෝයිගේ ජීවිතයේ සත්‍ය සිදුවීමක් මත පදනම් විය. බලගතු හිම කුණාටුව හදිසියේම හා අනතුරු ඇඟවීමකින් තොරව ආරම්භ වේ. එය ස්වභාවධර්මයේ බලවේගයක් වන අතර එයට එරෙහිව මිනිසෙකු තනිවම හෝ සභාව තුළ අවදානමට ලක් වේ. එක් පුද්ගලයෙකුට දිවි ගලවා ගැනීමට ඉඩ දෙන අතර තවත් අයෙකු විනාශ වේ. 

ඔහුගේ  “Master and Man” කෙටිකතාවේ  හිම කුණාටුවකට අසුවූ  ඉඩම් හිමිකරුවෙකු වන වාසිලි ඇන්ඩ්‍රෙයෙවිච් බ්‍රෙකුනොව්  සහ ඔහුගේ ගොවියෙකු වන නිකිටා පිලිබඳ කතාව පවසයි.  කෙටිකතාවේ මූලික තේමාව වන්නේ ජීවිතයේ එකම සැබෑ සතුට සොයාගත හැක්කේ අන් අය වෙනුවෙන් ජීවත්වීමෙනි. ටෝල්ස්ටෝයි ගේ මරණ තුනක් කෙටිකතාව මරණය පිළිබඳ ආකල්ප නිරූපණය කිරීම තුළින් සොබාදහම සමඟ සරල, අව්‍යාජ ජීවිතයක් ගත කරන මිනිසාගේ පරමාදර්ශය කතාව සනාථ කරයි.  ග්‍රීක පුරාවෘත්තයක පුනරාවර්තනයක් වන Croesus and Fate  කෙටිකතාව පුරාණ ලිඩියාහි ධනවත් රජකෙනෙකු වූ ක්‍රොයිසස් පිලිබඳවය. ඉරණම  ධනවත් මිනිසෙකුට දුක්ඛිත බව සහ දුප්පත් මිනිසෙකුට සතුට ගෙන දිය හැකි බව මෙම කෙටිකතාව හරහා ටෝල්ස්ටෝයි පවසයි. සර්ජියස් පියතුමා පිලිබඳ කෙටිකතාව කාම ආසවයන්ට මුහුණ දෙන පූජකයෙකු ගේ ස්වයං පරීක්‍ෂණ පිලිබඳ විස්තරයකි.  

ටෝල්ස්ටෝයි විසින් ලියන ලද  God Sees the Truth, But Waits (දෙවියන් වහන්සේ සත්‍යය දකින නමුත් බලා සිටී ) කෙටිකතාව නොකළ මිනීමැරුමක් සඳහා සයිබීරියාවේ අවුරුදු 26 ක් සිර ගතව සිටි ඇක්සියානොව් නම් පුද්ගලයාගේ ඉරණම පිලිබඳව පවසයි. ටෝල්ස්ටෝයි විසින් ලියන ලද මෝඩ අයිවන් පිලිබඳ කතාව සාමාන්‍යයෙන් ළමා සුරංගනා කතාවක් ලෙස සලකනු ලැබුවද, එය ක්‍රිස්තියානි ධර්මයට සහය දැක්වීම සඳහා ටෝල්ස්ටෝයිගේ දේශපාලන නැඹුරුව පිළිබඳ ඇඟවීමක් ලෙසද භාවිතා කරයි. ඔහුගේ සහෝදරයන් මුදල් හා මිලිටරි බලය ඉදිරියේ පහසුවෙන් පෙළඹුණත්, අයිවන්, ඔහුගේ සරල ජීවන රටාව නිසා, ද්‍රෝහී යක්ෂයා පරාජය කරයි.   ටෝල්ස්ටෝයි “කොල්ස්ටොමර් ” කෙටිකතාවේදී   මිනිස් සම්ප්‍රදායන්හි සමහර අතාර්කිකතාවයන් හෙළිදරව් කිරීම සඳහා අශ්වයෙකුගේ දෘෂ්ටිකෝණය මගින් කරුණු හෙළි කරයි.  ඔහුගේ “නැතිවූ අවස්ථාවක්” සමාව ලැබීමට හා සමාව දීමට සමානාත්මතාවයේ වැදගත්කම විදහා දක්වන යේසුස්ගේ උපමාවක් සහිත කතාවකි.  ඔහුගේ “පශ්චාත්තාපය” කෙටිකතාව. පසුතැවිලි වූ පව්කාරයෙකු ස්වර්ගයට යාමට උත්සාහ කිරීමේ දුෂ්කරතා  විස්තර කෙරේ.

ටෝල්ස්ටෝයිගේ බොහෝ කථා පදනම් වූයේ සරල මිනිසුන් කෙරෙහි ඇති වූ ගැටලු සහ භෞතිකවාදයේ බලපෑම මත ය. ඔහුගේ ප්‍රබන්ධ නිරන්තරයෙන් උත්සාහ කරන්නේ ඔහු ජීවත් වූ රුසියානු සමාජය යථාර්ථවාදීව ප්‍රකාශ කිරීමට ය. ටෝල්ස්ටෝයිගේ පළමු කතන්දර සකසා ඇත්තේ කොකේසස්හි ය. එහිදී ඔහු 1851 සිට 1854 දක්වා කාලය ගත කළේය. ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයිගේ කෙටි නවකතාවක් වන කොසැක් (1863)   සමාජයේ සදාචාරය ප්‍රශ්න කරන්නේ ඒවා වෙනත් සංස්කෘතියකට වඩා බුද්ධිමත්ව වෙනස් කිරීමෙනි. පොතේ ප්‍රධාන චරිතය වන්නේ රුසියානු වංශාධිපතියෙකු වන දිමිත්‍රි ඔලෙනින් ය. රුසියානු සමාජයේ ඔහුගේ වරප්‍රසාද ලත් ජීවිතය ගැන කලකිරී සිටින වංශාධිපතියෙකු වන දිමිත්‍රි ඔලෙනින් තම එදිනෙදාජීවිතයේ ඇති කාන්සාවෙන් ගැලවී යාමේ අපේක්ෂාවෙන්  හමුදාවට බැඳේ. ඔහු කොකේසස්හි සරල” ජනයා අතර සන්සුන් භාවය සොයා ගැනීමට බොළඳ ලෙස බලාපොරොත්තු වේ. දේශීය සංස්කෘතිය තුළ ගිලී යාමේ උත්සාහයක දී ඔහු මහලු මිනිසෙකු වූ කොසැක් එරොෂ්කා සමඟ මිතුරු වේ. එරොෂ්කා  බොහෝ සටන් දැක ඇති අතර ඔහුගේ කාලය තුළ බොහෝ නිර්භීත දේ කර ඇත. කොසැක්වරයෙකු ලෙස ජීවිතය ගත කරන අතර, දිමිත්‍රි ඔලෙනින් තමාගේ අභ්‍යන්තර ජීවිතය, සදාචාර දර්ශනය සහ යථාර්ථයේ ස්වභාවය ගැන පාඩම් ඉගෙන ගනී. ඉවාන් තුර්ගේනිව් ටෝල්ස්ටෝයිගේ කොසැක් නවකතාව  හැඳින්වූයේ ‘අපේ භාෂාවෙන් ලියා ඇති හොඳම කතාව ලෙසටය.

ටෝල්ස්ටෝයිගේ මිලිටරි කතන්දර කොකේසස් හා ක්‍රිමියාවේ ඔහුගේ අත්දැකීම් පිළිබිඹු කරයි. ඔහුගේ කෙටි යුද නවකතාව “හජ්ජි මුරාඩ්” හි ප්‍රධාන චරිතය වන්නේ පෞද්ගලික පළිගැනීමේ හේතූන් මත ඔහු සටන් කරමින් සිටි රුසියානුවන් සමඟ නොසන්සුන් සන්ධානයක් ඇති කර ගන්නා ඇවාර් කැරලිකාර අණ දෙන නිලධාරි හජ්ජි මුරාඩ් ය.  කොකේසස්හි මුස්ලිම් ජනයා සහ රුසියානුවන් අතර දහනව වන සියවසේ යුද්ධය ගැන ටෝල්ස්ටෝයි පවසයි. මෙම නවකතාවේ කොකේසස්හි රුසියානු අධිරාජ්‍යවාදයේ අසාධාරණය පෙන්වයි. හජ්ජි මුරඩ්ගේ මරණයට තුඩු දුන් සිදුවීම් බොහොමයකට සාක්ෂිකරුවෙකු වන ටෝල්ස්ටෝයි, යුද්ධයේ ආවේණික වූ භීෂණය, වේදනාකාරී නිරවද්‍යතාවයකින්  ඉදිරිපත් කළේය. 

කෘතියක් හොඳ වීමට නම් කතුවරයාගේ ආත්මයෙන් ගායනා කළ යුතු බව ටෝල්ස්ටෝයි විශ්වාස කළේය. ප්‍රබන්ධ ලිවීම යනු ඔහුගේ ආත්මයේ ක්‍රියාකාරිත්වය ගවේෂණය කිරීමේ ක්‍රමයයි. එය මිනිස් අත්දැකීම්වල ගැඹුර හඞ නඟා සිටුවීම සඳහා වූ ඔහුගේ වෑයමයි. ටෝල්ස්ටෝයි ගේ  සෑම නවකතාවක්ම නිශ්චිත වේලාවක හා ස්ථානයක ජීවිතය පිළිබඳ තොරතුරු විනිවිද යන ඡායාරූපයක් මෙන්ම රුසියානු ඉතිහාසයේ එක්තරා මොහොතක් විශ්වීය මානව අත්දැකීම් සඳහා කවුළුවක් බවට පත් කරයි.  

ටෝල්ස්ටෝයි සිය කලාත්මක වර්ධනයේ මුල් අවධියේදී පුෂ්කින් කෙරෙහි ඉමහත් ප්‍රසාදය පළ කළේය. එහෙත් ඔහු  පුෂ්කින් ගේ කපිතාන්ස්කය දෝච්කා (කපිතන් ගේ දියණිය) නවකතාව ‘ විවේචනය කළේය. ටෝල්ස්ටෝයි සැබෑ ජීවිතයේ මෙන්ම ප්‍රබන්ධයේ ද  ශක්තිමත්, නිර්භීත, දැඩි පෞරුෂත්වයන් කෙරෙහි බෙහෙවින් ආකර්ෂණය වූ අතර ඔහු ඔවුන්ගේ ප්‍රචණ්ඩකාරී ක්‍රියාවන්ට හා සදාචාරයට කැමැත්තෙන්ම සමාව  දුන්නේය. තවද ටෝල්ස්ටෝයි සූරාකන ලද ගොවියා දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව ඔහුගේ ප්‍රබන්ධයේ  කේන්ද්‍රීය ගැටලුව බවට පත් කර ගත්තේය.  භූමිකාවක් ඉටු කළ පංතියක් වන නමුත් ආධිපත්‍යයක් නැති පංතියක් වන ගොවීන් පිළිබඳව ඔහු සංවේදී විය. 

ටෝල්ස්ටෝයි යුද්ධය, ආගම, ස්ත්‍රීවාදය සහ වෙනත් මාතෘකා විමසා බැලීමට සාමාන්‍ය සිදුවීම් සහ චරිත භාවිතා කළේය. දාර්ශනික මූලධර්ම තේරුම් ගත හැක්කේ ඉතිහාසයේ ඒවායේ ස්ථිර ප්‍රකාශනයෙන් පමණක් බව ඔහුට ඒත්තු ගියේය. ටෝල්ස්ටෝයිගේ ලේඛන රුසියානු ජීවිතයේ සමස්ත ස්වරූපය සහ අන්තර්ගතය පිළිබිඹු කරයි. කලාවේ සදාචාරාත්මක අරමුන අවධාරණය කරමින් ඔහුගේ විවෘත ඉගැන්වීම් ඔහුගේ කෘති මගින් නිරාවරණය විය. .  

ටෝල්ස්ටෝයිගේ කැපී පෙනෙන ලක්ෂණයක් වන්නේ විශාල නවකතාවල වීර කාව්‍යය සහ පද රචනය ඒකාබද්ධ කිරීමයි.  ඔහුගේ පරිච්ඡේද කෙටි වූ අතර ඔහු එදිනෙදා ජීවිතයේ විස්තර කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කළේය.  ටෝල්ස්ටෝයිගේ පළමු සාහිත්‍ය කාලපරිච්ඡේදය තුළ නවකතාවකට වඩා අඩු ප්‍රමාණයකින් ආඛ්‍යානමය ස්වභාවයේ සාහිත්‍ය කෘති ( පොවෙස්ට් /කෙටි නවකතා ) ලිවීය. ඔහුගේ පරමාර්ථය වූයේ ජීවිතය මෙන් ම තියුණු හා පරස්පරතාවයන්ගෙන් යුත් නව ශෛලියක් නිර්මාණය කිරීමයි. සියල්ල චලිතයෙන් නිරූපණය කිරීම සඳහා මිනිසුන්ගේ අභ්‍යන්තර ලෝකය සහ ඔවුන් අවට ඇති ජීවිත නිරාවරණය කිරීම ටෝල්ස්ටෝයිගේ මූලික නිර්මාණාත්මක ක්‍රමයයි. සිරිත් විරිත් ඉවත් කිරීමෙන් යටින් යථාර්ථය හෙළි කිරීමට ඔහු උත්සාහ කළේය. සදාචාරවාදියෙකු වූ ටෝල්ස්ටෝයි කලාව තුළින් සත්‍යය ලබා ගැනීමට උත්සාහ කල අතර ඔහුගේ සංකල්පය තුළ, කලාව යනු ශ්‍රේෂ්ඨ නිරාවරණය කරන්නා ය.  

ටෝල්ස්ටෝයිගේ යථාර්ථවාදයට මුල්, සජීවී චරිත නිර්මාණය කිරීම මෙන්ම එදිනෙදා ජීවිතය හා ඉතිහාසයෙන් ලබාගත් දර්ශන විචිත්‍රවත් ලෙස නිරූපණය කිරීම ද ඇතුළත් විය. ටෝල්ස්ටෝයිගේ යථාර්ථවාදය රුසියානු ජාතික සම්ප්‍රදායන් විසින් පෝෂණය කරන ලද අතර එය ශක්තිමත් කිරීමට උපකාරී වූ නමුත් එයට විශ්වීය විෂය පථයක් ද ඇත.  ටෝල්ස්ටෝයි කිසි විටෙකත් යථාර්ථය දෙස බලන ආකාරය අතහැරියේ නැත: ඔහු හේතුව සහ බලපෑම අනුපිළිවෙලින් නිරූපණය කළේය. මුලින්ම ඔහු විස්තර කළ යුතු කරුණු තෝරා ගත්තේය. ඉන්පසු ඔහු ඒවා පිළියෙළ කළේය. දොස්තයෙව්ස්කි වැනි නවකතාකරුවන් ගේ ක්‍රමය වූයේ ප්‍රතිඑලය පෙන්වීම හා එය කෙසේ වීද යන්න පැහැදිලි කිරීමයි – එනම් වර්තමානය නිරූපණය කිරීමෙන් පසු අතීතයට ආපසු යාමයි. ටෝල්ස්ටෝයිගේ ක්‍රමය වූයේ ආපසු හැරීමයි. එනම් මුලින්ම හේතුව පෙන්වා පසුව ප්‍රතිඑල විද්‍යාමාන කිරීමයි. ටෝල්ස්ටෝයිගේ ලෝක දෘෂ්ටියේ සම්පූර්ණ ගැඹුර හා සංකීර්ණ බව වටහා ගැනීම සඳහා යමෙකු පළමුව අවධානය යොමු කළ යුත්තේ රචනා නොව කලාව කෙරෙහිය. ටෝල්ස්ටෝයි පුද්ගලයන්ගේ අභ්‍යන්තර ජීවිතය කෙරෙහි අවධානය යොමු කරයි.  ඔහු මනෝවිද්‍යාත්මක සංජානනය පිළිබඳ අති දක්ෂයෙකි. ඔහුගේ පරමාර්ථය නම්,  හැකි තාක් දුරට, ජීවිතයේ අරුතෙහි අත්‍යවශ්‍ය සත්‍යය, මිනිස් සම්බන්ධතාවල හරය සොයා ගැනීමයි. 

ටෝල්ස්ටෝයි වඩාත්ම ප්‍රකට වන්නේ යුද්ධය සහ සාමය (1869) නවකතාවේ කතුවරයා ලෙසටය. ලෝක සාහිත්‍යයේ සම්භාව්‍යයක් ලෙස පිලිගැනෙන යුද්ධය සහ සාමය ටෝල්ස්ටෝයිගේ විශිෂ්ටතම සාහිත්‍ය ජයග්‍රහණයන්ගෙන් එකක් ලෙස පිලිගැනෙයි.  යුද්ධය සහ සාමය යනු දාර්ශනික, ඓතිහාසික හා කාව්‍යමය නවකතාවකි. මෙම නවකතාවේ ටෝල්ස්ටෝයි ඔහුගේ සමාජ, දේශපාලන, දාර්ශනික,ඓතිහාසික, සෞන්දර්යාත්මක, සදාචාරාත්මක, ආගමික හා සදාචාරාත්මක අදහස් විස්තර කරයි. නවකතාව හරහා ඓතිහාසික යථාර්ථය, සමාජ ගතිකතාවයන් සහ මානව හැසිරීම් වල සංකීර්ණ ක්‍රියාවලීන් ඔහු විශ්ලේෂණය කළේය. මානව පැවැත්මේ පරමාදර්ශ සහ අර්ථය ඔහුගේ කේන්ද්‍රීය තේමාව විය. මෙම අද්විතීය නවකතාවේ ප්‍රබන්ධ හා ඓතිහාසික චරිත හාරසියයකට අධික සංඛ්‍යාවක් නිරූපණය කර ඇති අතර කතන්දර හා සූක්ෂම යථාර්ථවාදය මෙම කලා කෘතිය තුළ සිත් ඇදගන්නා සුළු ය.   

යුද්ධය සහ සාමය යනු පූර්ව විප්ලවවාදී අධිරාජ්‍ය රුසියාවේ පුද්ගලාරෝපණයකි. මෙම නවකතාව රුසියාවේ ප්‍රංශ ආක්‍රමණයේ ඉතිහාසය සහ නැපෝලියන් යුගයේ සාර්වාදී සමාජයට ඇති කළ බලපෑම රුසියානු වංශාධිපති පවුල් පහක කථා තුළින් විස්තර කෙරේ. ප්‍රධාන චරිත කිහිපයකි. ටෝල්ස්ටෝයිගේ වීරයන්ට ඇත්තේ එකම අරමුණකි: ඔවුන් ජීවිතය සංක්‍රාන්තියකින් හා අරමුණකින් තොරව ජීවත්වීමට මාර්ගයක් සොයති. 

ඊ.එම්. ෆෝස්ටර්ට අනුව, ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයිගේ යුද්ධය සහ සාමය”   මෙතෙක් ලියන ලද ශ්‍රේෂ්ඨතම  නවකතාවයි. ප්‍රංශ නවකතාකරුවෙකු වන රොමේන් රෝලන්ඩ් එය සෑම කාලයකම වඩාත්ම සිත් ඇදගන්නා නවකතාව ලෙස හැඳින්වීය. විලියම් ජේම්ස් ප්‍රකාශ කළේ යුද්ධය සහ සාමය මිනිස් ජීවිතය නිරූපණය කිරීමේ පරිපූර්ණත්වයක්  බවයි. යුද්ධය සහ සාමය 19 වන සියවස තුළ රුසියානු සමාජයේ සෑම මට්ටමකම ජීවිතයේ පරිදර්ශනය පිළිබිඹු කලේය.

ටෝල්ස්ටෝයි, “යුද්ධය සහ සාමය” නවකතාවක් ලෙස නොසැලකීය. ටෝල්ස්ටෝයි නවකතාව  විනෝදාස්වාදයේ ප්‍රභවයක් ලෙස නොව මනෝවිද්‍යාත්මක අධ්‍යාපනය හා ප්‍රතිසංස්කරණ සඳහා වූ මෙවලමක් ලෙස සැලකීය. එම නිසා යුද්ධය හා සාමය තුළ ටෝල්ස්ටෝයි තමාගේම ජීවන න්‍යාය පිළිබඳ තර්ක කළේය. ඔහුගේ දර්ශනය සංකීර්ණ විය. ඔහු තම ජීවිතයේ ගැටුම්කාරී අරගල ගණනාවක් සොයා ගත්තේය. ඔහු තම ක්‍රිස්තියානි පරමාදර්ශයන් හා රාගය හා කුහකකම් සමඟ ගැටුම් අතර පොරබදමින් සිටියේය.අසම්පූර්ණ ලෝකයක පරිපූර්ණ ජීවිතයක් ගත කරන්නේ කෙසේද? ඔහු නිබඳව මෙය ප්‍රශ්න කලේය. ටෝල්ස්ටෝයි යුද්ධය සහ සාමය සංකල්පනය කළේ ඓතිහාසික ආඛ්‍යානයක් ලෙසිනි. අර්ධ වශයෙන් ෂොපෙන්හෝවර්ගේ බලපෑම යටතේ, ඉතිහාසයේ සිදුවීම හා විශේෂයෙන් නිදහස, අවස්ථාව සහ අවශ්‍යතාවයේ අන්තර් ක්‍රියාකාරිත්වය පිළිබඳව ඔහු  ආමන්ත්‍රණය කරයි.  

මෙම නවකතාවේ ටෝල්ස්ටෝයි ජාතීන් අතර යුද්ධය, ආයතන අතර යුද්ධය, පන්ති අතර යුද්ධය, පවුල් අතර යුද්ධය, පුද්ගලයන් අතර යුද්ධය සහ කෙනෙකු තුළ අභ්‍යන්තර යුද්ධය ඉස්මතු කරයි. ටෝල්ස්ටෝයිට අනුව සාමය ළඟා කර ගත යුත්තේ බාහිර හා අභ්‍යන්තර සාධක සමගි කිරීමෙනි. එය තනි පුද්ගල මෙන්ම සාමූහික උත්සාහයකි. ටෝල්ස්ටෝයි හොඳ සහ නරක ගැන විවාද කළේය. ඔහු යුද්ධයේ දුෂ්ටකම දුටුවේය. ටෝල්ස්ටෝයි හඳුනාගත්තේ යුද්ධ මානව වර්ගයාගේ ඉතිහාසයේ කේන්ද්‍රීය ගැටලුවක් බවයි. ටෝල්ස්ටෝයිට අනුව සාමය යනු යුද්ධයක් නොමැතිවීම පමණක් නොව මිනිසුන්, ප්‍රජාවන් සහ ජාතීන් අතර සතුරුකම නොමැති වීමයි.

යුද්ධය හා සාමය තුළ ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි මිනිස් ආත්මය ගැඹුරින් විශ්ලේෂණය කළේය. ඔහුගේ ප්‍රධාන චරිත මනෝවිද්‍යාත්මකව විශ්ලේෂණය කිරීම සඳහා ඔහු නිතරම අභ්‍යන්තර ඒකපුද්ගල කතා භාවිතා කළේය. ටෝල්ස්ටෝයි අධිරාජ්‍යයන්, රජවරු, සහ වංශාධිපතියන් ගැන සියුම් ජීවන රටාවන් විස්තර කරයි. ඔහු ඔවුන්ගේ අභ්‍යන්තර සිතුවිලි හා එකිනෙකා සමඟ අන්තර්ක්‍රියා විස්තර කරයි. එසේම ඔහු රුසියානු අධිරාජ්‍ය යේ පහළම වාටියේ සිටින දුගීන් ගැන  ලියයි. ඔහු ඔවුන්ගේ දුක්ඛිත ජීවිත විස්තර කරයි.  ඔවුන්ගේ සිතුවිලි හා හැඟීම් පිළිබිඹු කරයි.

චරිත විශ්ලේෂණය මෙම විශිෂ්ට නවකතාවේ සුවිශේෂී වේ. ආඛ්‍යානය සජීවීව හා සුවිශේෂී ලෙස තබා ගන්නා කේන්ද්‍රීය චරිත කිහිපයක් තිබේ. පියරේ බෙස්ට්හූවොව් සහ ඇන්ඩ්‍රි බොල්කොන්ස්කි කුමරු  නවකතාව පුරාම ප්‍රබන්ධ චරිත දෙකක්  ලෙස දක්නට ලැබෙන අතර එම චරිත වල ස්ථිතික ස්වභාවය කැපී පෙනේ. මෙම චරිත දෙක බොහෝ විට සැලකෙන්නේ ටෝල්ස්ටෝයිගේ පිළිබිඹුවක් ලෙස ය. මීට අමතරව මෙම මහා නවකතාවේ විස්තර කර ඇති සුළු චරිත ගණනාවක් තිබේ. ඔවුන් ද කතන්දර රේඛාවට හැඩකාර ලෙස බලපෑම් කරයි. අධිරාජ්‍යයන් හා රජවරුන් මෙන් ඔවුන්ද නැපෝලියන් ආක්‍රමණය අතරතුර නිර්භීතකම හා ධෛර්යය විදහා දැක්වූ පුද්ගලයෝ වෙති. උදාහරණයක් ලෙස ටෝල්ස්ටෝයි  තිකොන් නම් ගොවි සොල්දාදුවෙකු මෙම කෘතියේ නිරූපණය කරයි. තවත් චරිතයක් වන්නේ කැප්ටන් ඩෙනිසොව්ගේ කපටි සේවකයෙකු වන ලැව්රුෂ්කා ය. ලැව්රුෂ්කා උපක්‍රම සඳහා ප්‍රසිද්ධ වන අතර ඔහු ක්‍රියාත්මක වන්නේ සතුරු ඉසව් පිටුපස සිටය. නිකලස් බොල්කොන්ස්කි කුමරුගේ පක්ෂපාත සේවකයෙකු වන ඇල්පාතිච් නම් තවත් චරිතයක් පාඨකයාට හමු වේ.  බොල්කොන්ස්කි කුමරු ඉදිරිපිට ඇල්පාතිච් නිහතමානී හා අතිශයින් ගෞරව සහිත වුවද ඔහු අනෙක් සේවකයින් ඉදිරියේ මවාපෑමක් කරමින් ඒකාධිපති ස්වාමියෙකු මෙන් හැසිරේ. පෙලගේයුෂ්කා යනු නවකතාවේ විස්තර කර ඇති තවත් සුළු චරිතයකි. ඇය රුසියාව පුරා සංචාරය කරන දැහැමි වයසක දුප්පත් කාන්තාවකි. පෙලෙගුෂ්කා නිතර නිතර මරියා බොල්කොන්ස්කායා කුමරිය බැලීමට යන්නේ ඇයට මුදල් සහ ආහාර ලබා දෙන බැවිනි. ඊට අමතරව කුඩා දැරියකගේ අභ්‍යන්තර සිතුවිලි ගැන ටෝල්ස්ටෝයි විශිෂ්ට ලෙස ලියයි.  ගොවි දැරියක වන කුඩා  මලාෂා හදිසියේම රුසියානු අධිරාජ්‍ය හමුදාවේ අණදෙන නිලධාරි ජෙනරාල් මිහායිල් ඉලාරියෝනොවිච් කුටුසොව්ව  දැන හඳුනා ගන්නා අතර ඔවුන් යුද්ධයේ මැද කුතුහලය දනවන මිතුරන් බවට පත්වෙති. මලාෂා මහා රුසියානු ජෙනරාල් කුටුසොව් – දෙදුෂ්කා (සීයා) ලෙස හඳුන්වයි. ජෙනරාල් කුටුසොව් සහ ජෙනරාල් බෙනිග්සන් අතර ඇති අභියෝගාත්මක ආකල්ප හා තර්ක ඇය කුතුහලයෙන් නිරීක්ෂණය කරන්නීය.

ටෝල්ස්ටෝයිගේ ගතික මනස සහ ඔහුගේ පෞරුෂයේ ද්විත්ව භාවය මෙම දැවැන්ත නවකතාවෙන් මනාව නිරූපණය විය. ටෝල්ස්ටෝයි  සිය වංශාධිපති පන්තියේ සුඛෝපභෝගීත්වය අතහැර දමා ගොවීන්ගේ ජීවන රටාව වැලඳ ගත්තේය. ඔහු ගොවීන්ගේ ජීවන රටාව පරිපූර්ණ ජීවන මාර්ගයක් ලෙස දුටුවේය. ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයිගේ ජීවිතය ප්‍රතිවිරෝධතා වලින් පිරී තිබුණි. ඔහුට ධනය අත්හැරීමට අවශ්‍ය වූ නමුත් මහලු විය තෙක් ඔහුට නිවැරදි තීරණයක් ගැනීමට නොහැකි විය. ඔහු දිගු කලක් තිස්සේ අවාසනාවන්ත විවාහයකට කොටු විය. ඔහු පෞද්ගලික ඉඩම් හිමිකාරිත්වයට  විරුද්ධ විය. එහෙත් තම වතු යායක අනවසරයෙන් ගස් කැපූ ගොවීන්ට නඩු දැම්මේය. ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයිගේ වෙනස්වන මනෝ භාවයන් ඔහුගේ නවකතාවල මනාව ලේඛනගත කර ඇති අතර බොහෝ ඒවා ප්‍රධාන චරිත තුළින් පිළිබිඹු වේ.

ලේඛකයාගේ දෘෂ්ටිවාදාත්මක අර්බුදය මෙම දැවැන්ත නවකතාවේ සමහර කොටස්වල දැකිය හැකිය. ටෝල්ස්ටෝයි ප්‍රචණ්ඩත්වයට විරුද්ධ වුවද, ඔහුගේ නවකතාවේ ඔහු දේශප්‍රේමී උද්යෝගය නිසා ඇති විය හැකි කුරිරුකම් සාධාරණීකරණය කරයි. නවකතාවට අනුව, මුෂික්වරු (රුසියානු ගොවීන්) හාමත් වී පසුබසින හාමතින් අඩපණ වූ ප්‍රංශ සොල්දාදුවන්  දුටු විට ඔවුන් දරුණු ලෙස පහර දෙති. මුෂික්වරු නැපෝලියන්ගේ දුබල සොල්දාදුවන් නිර්දය ලෙස මරා දමති. අවදානමට ලක්ව සිටින අඩක් මියගිය සතුරු සොල්දාදුවන්ට පහර දෙන මුෂික්වරුන්ගේ ක්‍රියාවන් ටෝල්ස්ටෝයි උත්කර්ෂයට නංවයි.

පවුල් ගතිකතාවයන් සහ දෙමාපියන්ගේ බලපෑම මෙම නවකතාවේ හොඳින් විස්තර කර ඇත. ටෝල්ස්ටෝයිට කුඩා වයසේදී ඔහුගේ දෙමව්පියන් දෙදෙනාම අහිමි විය. නමුත් ඔවුන්ගේ උණුසුම හා අධ්‍යාත්මික ස්පර්ශය ඔහු සමඟ ජීවත් විය. ඔහු ඔවුන්ගේ මතකය අමරණීය කළේ යුද්ධයේ සහ සාමයේ ප්‍රබන්ධ චරිත දෙකක් නිර්මාණය කිරීමෙනි. නිකොලායි රොස්ටොව් (තරුණ නිර්භීත හමුදා නිලධාරියෙක් වූ වූ නිකොලායි රොස්ටොව් සූදුවට ඇලුම් කරන, නොසැලකිලිමත් ජීවිතයක් ගත කරන නමුත් පසුව වගකිවයුතු මිනිසෙකු බවට පත්වේ) සහ මාරියා බොල්කොන්ස්කායා (ආදරණීය සහ ආගමික කාන්තාවක් වන ඇන්ඩ්‍රි බොල්කොන්ස්කි කුමරුගේ සහෝදරිය) ටෝල්ස්ටෝයිගේ පියා සහ මව පිළිබඳ මතකයන් වෙයි.  ටෝල්ස්ටෝයි කුඩා කල සිටම ජීවිතය හා මරණය යන තේමාවන් ගැන බැරෑරුම් ලෙස සිතා බැලීය. ඔහු සැමවිටම ජීවිතයට ගැඹුරු අර්ථයක් සොයමින් සිටියේය.  නමුත් වයස අවුරුදු පනහේදී ටෝල්ස්ටෝයි විශාල වෙනසක් අත්විඳියේය. ජීවිතයේ අරුත කුමක්දැයි නොදැන තමාට ජීවත් විය නොහැකි බව ඔහු තීරණය කළේය.

ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි කුඩා දරුවෙකුව සිටියදී ඔහුගේ මව මාරියා නිකොලෙව්නා වොල්කොන්ස්කායා මිය ගියේය. ඇයගේ මරණයෙන් පසු මාතෘ අහිමි වීමේ සින්ඩ්‍රෝමය Maternal Deprivation Syndrome ඔහුට සැලකිය යුතු ලෙස බලපා ඇත. දරු ප්‍රසූතිය හේතුවෙන් තම මව මිය ගිය බව ටෝල්ස්ටෝයි වසර ගණනාවක් පුරා සාවද්‍ය ලෙස විශ්වාස කළේය. ලීසා මීනන් (ඇන්ඩ්‍රි බොල්කොන්ස්කි කුමරුගේ බිරිඳ) ගේ මරණය විස්තර කරන යුද්ධයේ සහ සාමයේ මාතෘ මරණය සහ මාතෘ අහිමිකම ඔහු නිරූපණය කරන අතර පසුව අනාථයෙකු බවට පත්වන ඇගේ ළදරු පුත් නිකොලස්ගේ අමිහිරි දුක්ඛිත තත්වය ටෝල්ස්ටෝයි තවදුරටත් විස්තර කරයි.

මෙම නවකතාවේ ලීසා තම පුතාව බිහි කරන අතරතුර මිය යයි. ඇය තම ස්වාමිපුරුෂයා නොමැතිව වේදනාවෙන් හා වේදනාවෙන් පසු වූවාය. ඇයට ඇගේ ස්වාමිපුරුෂයා වන ඇන්ඩ්‍රේ කුමරු අවශ්‍ය වූ විට ඔහු යුද්ධයට ගියේ  ඇයව  ඔහුගේ පියා සහ අසරණ සහෝදරිය සමඟ  තබාය.  මේ නිසා ලීසා බරපතල ලෙස කලකිරීමට පත්  වූවාය.  ටෝල්ස්ටෝයි යුද්ධය සහ සාමය තුළ ලීසාගේ  තනිකම මෙන්ම  ඇයගේ මරණය විස්තර කරයි.

රැන්කෝට්-ලැෆරර් (1998) විසින් ඔහුගේ Unfinished “Memoirs”” (අවුරුදු 1903 – 1906) හි පෙන්වා ඇති පරිදි, ටෝල්ස්ටෝයි තම මවගේ මතකය අධ්‍යාත්මික ප්‍රතිරූපයක් ලෙස තබා ගත්තේය. ඔහුගේ සංජානනය තුළ, ඇය ඔහුගේ ආත්මය තුළ ජීවත් වූ උත්කෘෂ්ට පරමාදර්ශයේ ප්‍රතිමූර්තිය විය. පසුකාලීනව ටෝල්ස්ටෝයි තම නැසීගිය මව දේවතාවියක් බවට පරිවර්තනය කර යාඥා කළේය. මහලු වියේදී ටෝල්ස්ටෝයි පාපොච්චාරණය කළේ තමා තවමත් රූප වන්දනා කර තම මව වෙනුවෙන් යාඥා කරන බවයි. මනෝ විශ්ලේෂක නිකොලායි ඔසිපොව් ටෝල්ස්ටෝයි මාතෘ ප්‍රතිරූපය මත  ප්‍රතිබද්ධ වීම ගැන ලිවීය. එක් අතකින්, ටෝල්ස්ටෝයි තම මව මියගොස් ඇති බවට  එකඟ නොවීය. මෙය ළමා කාලය තුළ  මානසික ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණයක්  (defense mechanism) විය හැකි අතර එය වසර ගණනාවක් පුරා ඔහු තුල තිබුනේය.

සිය ළමා කාලය තුළ ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි තම පියා සමඟ ඊඩිපල් ගැටුම සමඟ පොරබදයි. යුද්ධයේ සහ සාමයේ කැපී පෙනෙන සාධකයක් වන්නේ පරිපූර්ණ පියෙකුගේ චරිත නොමැති වීමයි. නවකතාවේ විස්තර කර ඇති ප්‍රමුඛ පෙළේ පියවරුන් තිදෙනා වන්නේ කවුන්ට් වැසිලී කුරාගින් (කපටි හා ආත්ම කේන්ද්‍රීය මිනිසෙකු වන හෙලන්ගේ පියා) කවුන්ට් කිරිල් බෙස්ට්හූවොව් (පියරේ බෙස්ට්හූවොව්  ගේ පියා- සදාචාර වශයෙන් පරිහාණියට පත් සිටුවරයෙකි) සහ නිකලස් බොල්කොන්ස්කි කුමරු (ඇන්ඩ්‍රි බොල්කොන්ස්කි කුමරුගේ පියා- කෝපාවිෂ්ට හා නපුරු මහලු මිනිසෙකි). 

මාරියා බොල්කොන්ස්කායා ටෝල්ස්ටෝයිගේ පරමාදර්ශී සහ ප්‍රබන්ධ මව බවට පත්වේ. ඔහු ඇගේ චරිතය මෘදු හා මානුෂික මාතෘ ගුණාංගවලින් පොහොසත් කළේය. 

අවිවාහක තරුණ කුමරිය මාරියා බොල්කොන්ස්කායා ජීවත් වන්නේ ඇගේ මහළු සහ මුරණ්ඩු පියා වන නිකලස් බොල්කොන්ස්කි කුමරු සමඟ ය. ඇගේ පියා බොහෝ විට ඇයට සමච්චල් කරයි. ඔහු බවුරීනී වෙත විශේෂ අවධානයක් යොමු කරයි. බවුරීනී යනු රුසියානු වංශාධිපති පවුලේ සේවය කරන ප්‍රංශ තරුණියකි. කෙසේ වෙතත්, මරියා විසින් පියා කෙරෙහි අවධානය යොමු කර ඇති අතර ඔහු විසින් කරන   සියලු නිෂේධාත්මක ක්‍රියා ඉවසා ගෙන සිටින්නීය. තවද ඇය  ඇගේ සහෝදරයා වන ඇන්ඩ්‍රි බොල්කොන්ස්කි කුමරු යුද්ධයෙන් ආපසු පැමිණෙන තෙක් බලා සිටින අතර ඇන්ඩ්‍රි බොල්කොන්ස්කි යුද සිරකරුවෙකු බවට පත්වී පවුලට කිසිදු තොරතුරක් නොලැබෙන විට මාරියා ඔහු වෙනුවෙන් යාඥා කරන්නීය. ටෝල්ස්ටෝයි , මරියා බොල්කොන්ස්කායා නිහඞව දුක් විඳින චරිතයක් ලෙස නිරූපණය කරයි. මාරියා බොල්කොන්ස්කායා අපට මතක් කර දෙන්නේ ෆ්‍රොයිඩ්ගේ සුප්‍රසිද්ධ සිද්ධි අධ්‍යයනය වන ෆ්‍රවුලීන් ඇනා ඕ (බර්තා පැපන්හෙයිම්) ය.  ඇනා ඕ  ඇගේ ජීව විද්‍යාත්මක අවශ්‍යතාවන් උවමනාවෙන්ම මර්දනය කළ අතර ඇගේ වයස්ගත වූ කෝපාවිෂ්ට පියා රැකබලා  ගත්තාය. 

පියරේ බෙසුකොව් සහ ඇන්ඩ්‍රි බොල්කොන්ස්කි කුමරු පියවරුන්ගේ චරිත සොයති. පරමාදර්ශී පියවරුන්ගේ චරිත නොමැතිවීම නිසා  පියරේ බෙස්ට්හූවොව් සහ ඇන්ඩ්‍රි බොල්කොන්ස්කි කුමරු ආදේශක පියවරුන් සෙවීමට පෙළඹෙති. ඇන්ඩ්‍රි බොල්කොන්ස්කි කුමරු ජෙනරාල් කුටුසොව් තුලින් පියාගේ ගුණාංග බොහෝමයක් දකින අතර පියරේ බෙස්ට්හූවොව් සිය සංකේතාත්මක පියා සොයා ගන්නේ ඔසිප් ඇලෙක්සෙවිච් බස්ඩෙව් – ප්‍රසිද්ධ ෆ්‍රීමේසන්වරයා හරහාය. 

පියරේ සහ ඇන්ඩ්‍රි කුමරු ටෝල්ස්ටෝයිට බොහෝ සමානකම් දක්වයි. ටෝල්ස්ටෝයි ඔහුගේ ආශාවන් හා අධ්‍යාත්මික ගැටුම් සමඟ පොරබදමින් සිටියේය. මෙම නොවිසඳුනු මානසික ගැටුම් පියරේ බෙස්ට්හූවොව් චරිතය හරහා ප්‍රකාශ විය. නවකතාවට අනුව පියරේ බෙස්ට්හූවොව් යනු කිරිල් බෙස්ට්හූවොව් කවුන්ට්ගේ අවජාතක පුතෙකි. පියරේ පිලිබඳව විස්තර කර ඇත්තේ කාන්තාවන්, වයින් සහ සූදුවට ඇලුම් කරන, ආකර්ශනීය නොවන  ශරීර  ප්‍රමාණයෙන් විශාල  මිනිසෙකු ලෙස ය. මෙම ආලේඛ්‍ය චිත්‍රය තරුණ ටෝල්ස්ටෝයිට බොහෝ සෙයින් සමාන ය.

තරුණ ටෝල්ස්ටෝයිට සූදුව කෙරෙහි දැඩි ඇල්මක් තිබූ අතර පවුලේ ධනය විනාශ කලේය.  පියරේ බෙස්ට්හූවොව් මෙන් ටෝල්ස්ටෝයිට පීටර්ස්බර්ග් උසස් සමාජයට සම්බන්ධ වීම  අපහසු විය. ටෝල්ස්ටෝයි තමා ආකර්ෂණීය නොවන කැත මිනිසෙකු ලෙස පිළිගත්තේය. (පියරේ බෙස්ට්හූවොව්  විශාල වලසෙකු වැනි පුද්ගලයෙකු ලෙස නවකතාව තුල විස්තර කෙරේ ) පියරේ තම පියාගේ ධනය උරුම කර ගන්නා තෙක් උසස් සමාජය විසින් නොසලකා හරිනු ලැබීය. ඔහු ධනවත් වූ පසු ප්‍රසිද්ධ වූ පියරේට හෙලන් කුරගිනා (කවුන්ට් වැසිලී කුරාගින් ගේ දියණිය) සමඟ විවාහ වීමට බල කෙරුනි. එහි ප්‍රතිඑලයක් ලෙස වශයෙන් ඔහු අවාසනාවන්ත විවාහයකට කොටු වී ඔහුගේ ජීවිතයේ අර්ථය සෙවීය. වරෙක අශිෂ්ට කාමාතුර මිනිසා දැන් ජීවිතයේ අරුත සොයන දාර්ශනිකයෙකු බවට පත්වේ. පියරේ බෙස්ට්හූවොව් ටෝල්ස්ටෝයිගේ ජීවිත දර්ශනය නියෝජනය කරයි.

පියරේ බෙස්ට්හූවොව් ඔහුගේ විවාහ ජීවිතය ගැන නොසතුටින් සිටියේය. ඔහුගේ බිරිඳ – හෙලන්ගේ අනියම් හැසිරීම නිසා ඔහු අවමානයට  පත් විය. හෙලන් ඔහුගේ හිටපු මිතුරෙකු වන දොලහෝව් සමඟ ආදරයෙන් බැඳී සිටින බවට ඔහු සැක කරයි. දොලහෝව් තරුණ යුද නිලධාරියෙකි. කෙසේ වෙතත්, නැපෝලියන්ට එරෙහි පළමු සටනේදී දොලහෝව් නිර්භීතව සටන් කරයි. එබැවින් ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග් උසස් සමාජයට නැවත පැමිණීමට ඔහුට හැකි විය. වංශාධිපති කාන්තාවන් දොලහෝව් ගේ නිර්භීතකම සහ කාන්තාවන් සතුටු කිරීමට ඔහුට ඇති හැකියාව අගය කරති. ඔහුගේ බිරිඳ දොලහෝව්  සමඟ ලිංගික සම්බන්ධතාවයක් පැවැත්වූ බවට විශ්වාස කිරීමට ප්‍රමාණවත් සාක්ෂි ඔහු සතුව තිබුණි. පියරේ ලිංගික ඊර්ෂ්‍යාවට ලක් විය. පියරේ බෙස්ට්හූවොව්,  දොලහෝව්ව ද්වන්ධ සටනකට කැඳවා පීටර්ස්බර්ග් වංශාධිපතියන් අතර විළම්බනක් බවට පත් විය. 

පියර් මෙන් ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයිද ලිංගික ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පීඩා වින්දේය. ඔහුගේ සුප්‍රසිද්ධ කෘතියක් වන “Kreutzer Sonata ”-ක්‍රොයිට්සර් සොනාටා (1889) ඔහුගේ චරිතාපදානයේ කොටසක් බවට පත්විය. ප්‍රධාන චරිතය වන පොස්ඩ්නිෂෙව් තම බිරිඳ වයලීන වාදකයෙකු වන ට්‍රොකචෙව්ස්කි සමඟ රහසිගත සම්බන්ධයක් ඇති බවට සැක කරයි.ඔහුගේ ලිංගික පීඩාව ලිංගික උමතුවකට හා ලිංගික ඊර්ෂ්‍යාවට හේතු වේ. අවසානය පොස්ඩ්නිෂෙව් තම බිරිඳ මරා දමයි. ටෝල්ස්ටෝයි විශ්වාස කළේ විවාහක දෙදෙනෙකු එකට රැඳී සිටිමින් ඔවුන්ගේ ආරම්භක ප්‍රේමය බොහෝ දුරට කාමුක සතුටින් හා ලෞකික ප්‍රේමයෙන් පිරී ඇත්නම් එය ඉක්මනින් වෛරය බවට පත්විය හැකි බවයි. ටෝල්ස්ටෝයිට අනුව ලෞකික ප්‍රේමය මිනිස් ආත්මය පිරිහීමට ලක් කරයි.ක්‍රොයිට්සර් සොනාටා හි ටෝල්ස්ටෝයි ලෞකික ආදරය එදිරිව නිර්මලකමට එරෙහිව තර්ක කළේය. යුද්ධයේ සහ සාමයේ දී පියරේ තම බිරිඳට බරැති කිරිගරුඞ බංකුවකින් පහර දීමට උත්සාහ කරයි. ඔහු ඇයට පහර දුන්නේ නම් එය මාරාන්තික පහරක් වනු ඇත. පියරේගේ මුලික සිතුවිලි වූයේ ඔහුගේ බිරිඳ මරා දැමීමයි. ඔහුගේ කෝපය හෙලන්ට දැඩි බියක් ගෙන දෙයි. මෙම ගැටුමෙන් පසු දෙදෙනාම වෙන්ව සිටිති. තම බිරිඳ ඝාතනය කරනවා වෙනුවට පියරේ හුදෙකලා වී අර්ථය සෙවීමට යයි. පියරේ අධ්‍යාත්මික කටයුතුවලට යොමු වේ. පියරේ නිදහස් මේසන් කෙනෙකු බවට පත්වන්නේ එය ඔහුගේ අභිමානය යථා තත්වයට පත් කිරීමට සහ පැවැත්මේ රික්තය පිරවීමට උපකාරී වනු ඇතැයි සිතමිනි. නමුත් ඔවුන්ගේ චාරිත්‍ර වාරිත්‍රවල හිස් බව ඔහු ඉක්මනින්ම වටහා ගනී. ඔහු තම ජීවිතය වෙනත් මෙහෙවරකට කැප කරයි.

දැන් පියරේ ට අවශ්‍ය වන්නේ නපුර අවසන් කිරීමට ය. රුසියානු සහ ප්‍රංශ ජනයාට නපුර මුදා හරින ලද නැපෝලියන් අන්ත ක්‍රිස්තුස්ව  ඝාතනය කිරීමට ඔහු තීරණය කරයි. පියරේ මෙය පරිශුද්ධ මෙහෙවරක් ලෙස සලකන අතර ඔහු සිය ජීවිතය පූජා කිරීමට සූදානම්ය. ඔහුගේ ලිංගික ඊර්ෂ්‍යාව සාමාන්‍ය කෝපයක් බවට පරිවර්තනය වී ඇති අතර එය නැපෝලියන් වෙත යොමු වී තිබේ.

ෆ්‍රෙඩ්රික් හේගල් නැපෝලියන් දුටුවේ අශ්වයා පිට නැගී සිටින ලෝක ආත්මය ලෙස ය. කෙසේ වෙතත්, ටෝල්ස්ටෝයි නැපෝලියන්ගේ චරිතයේ සංකීර්ණ ස්වභාවය අති නවීන විශ්වාසය, ආත්මාර්ථකාමිත්වය, බලයේ විශාලත්වය, නිර්භීතකම සහ කෘරත්වය විස්තර කලේය.  ටෝල්ස්ටෝයි  වසංගතයෙන් මියයන තම සොල්දාදුවන් නැපෝලියන් රැකබලා ගත් ආකාරය හෙළි කරයි. එසේම රුසියානු කැම්පේනය පරාජය වීමෙන් පසුව  ඔහුගේ ආත්මාර්ථකාමිත්වය හොඳින් හෙළි විය. නැපෝලියන්  රුසියානු ශ්‍රීත ඍතුවේ දී සිය සොල්දාදුවන් මරණයට ඇද දමා බේරී පලා ගියේය. ටෝල්ස්ටෝයි  නැපෝලියන් බොනපාට් බයිබලයේ එන මෘගයා ලෙස නම් කළේය.

ටෝල්ස්ටෝයිට අනුව නැපෝලියන් නපුරු හමුදා බුද්ධිමතෙකු වූ නමුත් රුසියානු ජනතාවගේ කැමැත්ත බිඳ දැමීමට ඔහුට නොහැකි විය. නැපෝලියන් බොනපාට්ගේ බිඳ වැටීම සිදු වූයේ ඔහුගේ 1812 රුසියානු ආක්‍රමණය  සමඟ ය. නැපෝලියන්ගේ පරාජය කළ නොහැකි මහා හමුදාවට බොරෝඩිනෝ සටනේදී  හාණි සිදු විය. නැපෝලියන් 680 000 කට අධික සොල්දාදුවන් සමඟ රුසියාව ආක්‍රමණය කළේය. බොරෝඩිනෝ සටන ඉතිහාසයේ හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් බවට පත්වේ. ටෝල්ස්ටෝයි පවසන පරිදි මෘගයා බරපතල තුවාල ලබා ඇත. ඔහුගේ මොස්කව් ආක්‍රමණය නිරන්තරයෙන් ව්‍යසනයක් බවට පත්වේ. ජෙනරාල් කුටුසොව් මෘගයාගේ චලනයන් සමීපව නිරීක්ෂණය කරයි. ඔහු නැපෝලියන්ට එරෙහිව තීරණාත්මක ආයුධ තුනක් භාවිතා කරයි. ඒවා නම් ඉවසීම, කාලෝචිත පසුබැසීම සහ ළඟා වන රුසියානු ශීත කාලයයි.

ආක්‍රමණික ප්‍රංශ හමුදාවට රුසියානු අධිරාජ්‍ය හමුදාවේ වරින් වර ප්‍රතිරෝධයකට මුහුණ දීමට සිදුවිය. කොසැක් අශ්වාරෝහකයෝ නැපෝලියන්ගේ සැපයුම් මාර්ගවලට නිරන්තරයෙන් පහර දුන්හ. සතුරා නොඉවසිලිමත් විය. ආහාර නොමැතිකම, අතහැර යාම, රෝග, වෙහෙස නිසා නැපෝලියන්ගේ හමුදාව දුර්වල විය. ආක්‍රමණයේදී ඔහුට සොල්දාදුවන් 500,000 කට වඩා අහිමි විය. 100,000 කට ආසන්න පිරිසක් යුද සිරකරුවන් බවට පත්විය. ඔවුන්ගෙන් 10,000 ක් පමණක් පණපිටින් ප්‍රංශයට පැමිණියහ.

නැපෝලියන් ආක්‍රමණය වැනි විශාල සිදුවීම් සිදුවන්නේ එක් මිනිසෙක් ඉතිහාසයේ චලනය නියම කරන නිසා නොව, ලක්‍ෂ සංඛ්‍යාත චේතනාවන් හා අනතුරු සහ ප්‍රතික්‍රියා එකවර සිදුවන බැවිනි; ටෝල්ස්ටෝයි මෙය හැඳින්වූයේ “රංචුවට සමාන ජීවිතයක් වන අතර එහිදී මිනිසා අනිවාර්‍යයෙන්ම ඔහු වෙනුවෙන් නියම කර ඇති නීති ඉටු කරයි”. ඔහු සැබවින්ම එක්තරා ඓතිහාසික මාරාන්තිකවාදියෙකි. ඔහු සිය නවකතාවේ ගමන් මඟ එම මාරකවාදයේ නීති සෙවීමට වැය කරයි. නැපෝලියන් සහ ඔහු වැනි ශ්‍රේෂ්ඨ පුරුෂයන් තමන් අතිශයින්ම නිදහස් යැයි සිතන නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් ඉතිහාසයේ සේවකයින් වෙති. 

“සිදුවීම්වල සම්පූර්ණත්වය මිනිසාගේ මනසට වටහා ගත නොහැක, නමුත් එම හේතු සොයා ගැනීමේ ආශාව මිනිසාගේ ආත්මය තුළ අන්තර්ගත වේ. කොන්දේසි වල බහුකාර්‍යතාව සහ සංකීර්ණත්වය සලකා බැලීමෙන් තොරව වෙන වෙනම ගත් එකක් හේතුව ලෙස පෙනෙන්නට පුළුවන, ඔහු බුද්ධිමය යැයි පෙනෙන හේතුවක් වෙත පළමු ආසන්න වශයෙන් වටහා ගෙන  මෙය හේතුවයි පවසයි ”  (ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි – යුද්ධය සහ සාමය).  

නව සැලැස්මක් සමඟ පියරේ  මොස්කව් වෙත යාමට තීරණය කරයි. එහිදී මොස්කව්හි ප්‍රංශ ආක්‍රමණය ඔහු දුටුවේය. මොස්කව්හි මහා නගරය ගිනිගෙන ඇත. මොස්කව්හිදී පියරේ ප්‍රංශ නිලධාරියෙකු බේරාගෙන ඔවුන් මිතුරන් බවට පත්වේ. ප්‍රංශ නිලධාරියා පුදුමයට පත් වූයේ පියරේ ප්‍රංශ භාෂාව පිළිබඳ දැනුම සහ ඔහුගේ ස්වාභාවික උච්චාරණයයි.

පියරේ සිරකරුවෙකු වූ විට ඔහුගේ මෙහෙයුම හදිසියේම අවසන් වේ. ප්‍රංශ නිලධාරීන් සිතන්නේ පියරේ රුසියානු ඔත්තුකරුවෙකු බවයි. ඔහුට අනෙක් සිරකරුවන් සමඟ සම්බන්ධ වීමට සිදුවිය. එහිදී ඔහුට තවත් සිරකරුවෙකු – ප්ලැටීන් කරාතියෙව්  හමුවේ. ප්ලැටීන් කරටෙව්ගේ චරිතය සාපේක්ෂව කුඩා නමුත් ඉතා සිත් ඇදගන්නා සුළු ය. පොතේ විස්තර කර ඇති පරිදි ප්ලැටීන් කරාතියෙව්  යනු ටෝල්ස්ටෝයි  අගය කළ සරල හා සැබෑ ගුණාංග ඇති ගොවියෙකි.  කරතේව් පරිපාකයර(wisdom) මූර්තිමත් කරයි: විරුද්ධවාදී, ජීවිත ප්‍රතික්ෂේප කරන බලවේගයන් හමුවේ ආත්මයේ තිරසාර බව  පෙන්වා දෙයි.    

දිගු පසුබැසීමේදී ප්‍රංශ සොල්දාදුවන් තවදුරටත් ඉදිරියට යා නොහැකි රුසියානු සිරකරුවන්ට වෙඩි තබයි. දුර්වල ප්ලැටීන් කරාතියෙව්ට  ඇවිදීමට  පියරේ උදව් කරන නමුත් ඔහු වඩ වඩාත් වෙහෙසට පත්වේ. අවසානයේදී ප්ලේටන් කරතේව්ට ප්‍රංශ සොල්දාදුවෙකු විසින් වෙඩි තබයි. යුද තත්වයක් තුළ මිනිස් ස්වභාවයේ අඳුරු පැත්ත දැකීමෙන් පියරේ ව්‍යාකූල වේ. මරණය, පුද්ගලයාට ජීවිතය පිළිබඳ අර්ථ දැක්වීමක් සපයයි. මිනිසෙකුගේ වර්ධනයට ජීවිතය හා මරණය යන පැවැත්මේ ප්‍රතිවිරෝධතා අවබෝධ කර ගැනීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. පියරේ සිරගත වීමෙන් නිදහස ඉගෙන ගන්නා අතර ඇන්ඩ්‍රි ආදරය අත්කර ගන්නේ වෛරය හා ජීවිතය පිළිබඳ දැනුමෙනි.

එක් වරක් ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි ක්‍රිමියානු යුද්ධයේ සේවය කළ අභිලාෂකාමී තරුණ නිලධාරියෙකි. ඔහු සෙවාස්ටොපෝල් ආරක්ෂා කිරීමට සහභාගී විය. එහිදී ඔහු භීතිය හා බලාපොරොත්තු සුන්වීම දුටු අතර සටන් ආතතියේ ප්‍රතිඑලයක් ලෙස ඔහු ක්‍රමයෙන් පෞරුෂ විපර්යාසයකට මුහුණ දුන්නේය. මෙම පෞරුෂ විපර්යාසයේ උච්චතම අවස්ථාව සිදු වූයේ යුද්ධයෙන් වසර ගණනාවකට පසු ඔහු වතුයායක් මිලදී ගැනීමට යමින් සිටියදීය. ඔහුට තානායමක නැවතී සිටීමට සිදු වූ අතර මධ්‍යම රාත්‍රියේදී ඔහු මාරාන්තික බියෙන් නැගී සිටියේය. මෙය දරුණු කාංසාවක් ( anxiety attack) විය හැකි අතර මෙම සිදුවීම ඔහු තුළ පැහැදිලි වෙනස්කම් ඇති කළේය. ටෝල්ස්ටෝයි මරණයට භීතියෙන් පීඩා විඳි අතර මරණ භීතිය යුද්දය හා සාමය නවකතාවේ කේන්ද්‍රීය අංගයක් බවට පත්වේ.

ටෝල්ස්ටෝයි ඔහුගේ ජීවිතයේ කිහිප වතාවක්ම දැඩි මානසික අවපීඩනයෙන් හා හුදෙකලා තත්වයකට පත්විය. මෙම මානසික අවපීඩනය, ඔහුව පාහේ විනාශ කර දැමූ අතර, ඔහු ඇනා කරෙනිනා අවසන් කළ පසු, ලිංගිකත්වය පමණක් නොව, සාහිත්‍ය නිර්මාණය හා ද්‍රව්‍යමය දේද අත්හැර දැමීමට ඔහුට අවශ්‍ය විය. ලෙනාඩෝ ඩා වින්චි මෙන්ම ටෝල්ස්ටෝයි ද සිය කලා කෘතිවලින් වෙහෙසට පත්වූ අතර, ‘කලාව අර්ථ විරහිත පමණක් නොව හානිකර ය’ යනුවෙන් ප්‍රකාශ කළ අතර, පසුව දාර්ශනික, දේශපාලන හා ආගමික ලේඛන සඳහා කැප විය.

ඇන්ඩ්‍රි බොල්කොන්ස්කි කුමරු බොහෝ දුරට නියෝජනය කරන්නේ ටෝල්ස්ටෝයිගේ හමුදා කාලයයි. ඇන්ඩ්‍රි කුමරු නිරූපණය කළේ තම ධනය හා පවුල් මහිමය නිසා වෙහෙසට පත් වූ නරුම මිනිසෙකු ලෙස ය. ඔහු නව ජීවිත වික්‍රමාන්විතයක් සොයයි. ඇන්ඩ්‍රි කුමරු ලීසා සමඟ ප්‍රීතිමත් විවාහ දිවියක් ගත නොකරයි. (වඩාත් රැඩිකල් බවට පත්වීමත් සමඟ ටෝල්ස්ටෝයි ඔහුගේ බිරිඳ සමඟ තිබූ සම්බන්ධතාවය පිරිහී ගියේය)  ඔහුට අවශ්‍ය වන්නේ ඉතිහාසය නිර්මාණය කර එහි විශාල කොටසක් වීමයි. ජෙනරාල් කුටුසොව්, ජෙනරල් බැග්‍රේෂන්, නැපෝලියන් බොනපාට් වැනි  වීරයන් සමඟ සිටීමට ඔහුට අවශ්‍යය. ඔස්ටර්ලිට්ස් සටනේදී ඔහුගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය සොයා ගැනීමට ඔහු බලා සිටියේය. සටනේදී ඇන්ඩ්‍රි බොල්කොන්ස්කි තුවාල ලැබූ විට හිස්බව නිරූපණය කරන නිල් අහස ඔහු දකී. ඇන්ඩ්‍රේගේ NDE (මරණ අත්දැකීම් ආසන්නයේ) ඔහු වඩාත් පරිණත වන අතර අවසානයේ ඔහු යුද්ධයේ ඇති හිස් බව වටහා ගනී. ඔහුගේ හිටපු වීරයා වූ නැපෝලියන් හමුවීම, ඉතිහාසය නිර්මාණය කිරීම යනාදිය හිස් උත්සාහයන් විය. මිනිස් දුක් වේදනා වල සැබෑ අරුත ඔහු තේරුම් ගත්තේය. නමුත් ඔහු වඩාත් නරුම ලෙස ජීවිතයෙන් විසන්ධි වෙයි.

යථාර්ථවාදී නවකතාවේ එක් නිර්ණායකයක් වන්නේ පුද්ගල අත්දැකීම් වලට සත්‍යවාදී වීමයි. . සත්‍යය අඳුරු, අළු හෝ පොදු වූ විට ටෝල්ස්ටෝයි  එය දීප්තිමත් අතිශයෝක්තියේ මායාවෙන් අලංකාර කර නැත. ටෝල්ස්ටෝයි කළු හා සුදු පැහැයෙන් ලියන්නේ නැත: ඔහුගේ සියලු චරිත අළු පැහැයෙන් යුක්ත වන අතර, සියල්ලම ටෝල්ස්ටෝයිගේම අභ්‍යන්තර ද්වන්ධ සටන සමඟ සටන් කරයි. ස්වාභාවික පැවැත්මක් හොඳම බව ටෝල්ස්ටෝයිට ඒත්තු ගියේය. මේ අනුව, පියරේ සහ නතාෂා දිවි ගලවා ගන්නේ ඔවුන් ස්වභාවික නිසා වන අතර ඇන්ඩ්‍රි විනාශ වන්නේ ඔහු ස්වභාවික නොවන නිසාය. කුටුසොව් නැපෝලියන් පරදවා ජය ගන්නේ කුටුසොව් වඩාත් ස්වාභාවික නිසාය. ටෝල්ස්ටෝයි මායාව සමඟ කටයුතු කරන්නේ කලාතුරකිනි. ඔහු ජීවිතය සමඟම කටයුතු කරන අතර, එය කෙතරම් සාමාන්‍ය දෙයක් වුවද, අතිශයෝක්තියෙන් තොරව ඔහු එය රසවත් කරයි. ටෝල්ස්ටෝයි සිය කලාව අනුවර්තනය කරන්නේ ඔහු විස්තර කරන මිනිස් ස්වභාවයේ සෑම අවශ්‍යතාවක්ම සපුරාලීමට ය.

ටෝල්ස්ටෝයි විවිධ අභිනයන් සහ ගති ලක්ෂණ තුළින් මිනිසුන්ට පෙන්වීමේ ඔහුගේ ප්‍රසිද්ධ මනෝ භෞතික තාක්‍ෂණය උපරිම ලෙස ප්‍රයෝජනයට ගනී. බොහෝ චරිත ඒවා සදහටම හඳුනා ගන්නා තනි ප්‍රමුඛ ලක්ෂණ වලින් සමන්විත වේ: දරු ප්‍රසූතියේදී මිය යන ඇන්ඩ්‍රිගේ රූමත් බිරිඳ වන ලයිස්ගේ ඉහළ තොල්; හෙලන්ගේ ලස්සන සුදු උරහිස්;  නැපෝලියන්ගේ කුඩා සුදු අත්; ප්‍රංශ සිරකරුවාගේ අඳුරු නිකට; නැපෝලියන් මොස්කව් ආක්‍රමණය කරන විට මුණගැසෙන වෙළඳ නියෝජිත කණ්ඩායමට නායකත්වය දෙන මිනිසාගේ නාසයේ කුරුලෑ; සිරගෙදරදී පියරේ මුණගැසෙන ගොවියා වන ප්ලේටන් කරටයෙව්ගේ වටකුරු මුහුණ සහ සංයුක්තතාවය, ඔහුගේ වටපිටාව ඔහුගේ සදාචාරාත්මක පරිපූර්ණත්වයේ සංකේතයක් වන අතර ලෝකය පිළිගැනීමට ඔහුට ඇති හැකියාව ද සංකේතවත් කරයි.

තරුණ කාලයේ ටෝල්ස්ටෝයි සූදුවට ඇබ්බැහි වූවෙකු හා ප්‍රසිද්ධ කාමමිථ්‍යාචාරිකයෙකි. සමහර විට ඔහු තම හමුදා සගයන්ගේ භාර්යාවන් පොළඹවා ගැනීමට උත්සාහ කළේය. කෙසේවෙතත්, ඔහුගේ මහලු වියේදී ඔහු ලිංගිකත්වය අතහැර දමා වැළකී සිටීම ගැන දේශනා කළේය. ඔහුගේ යුගයේ බොහෝ යෞවනයන් ටෝල්ස්ටෝයානිවාදයේ අනුගාමිකයන් බවට පත් වූහ. ඔහුගේ අනුගාමිකයන් සාමකාමීත්වය, නිර්මාංශත්වය, දේශපාලන කටයුතුවලට සහභාගී නොවීම සහ ක්‍රිස්තියානි මූලධර්ම මත පදනම් වූ ඉහළ මට්ටමේ සමාජ ක්‍රියාකාරකම් වැනි ජීවන මූලධර්ම ඇති ටෝල්ස්ටෝයානිවාදය වැලඳ ගත්තෝය. 

ටෝල්ස්ටෝයි ඔහුගේ බිරිඳ සමඟ ගැටුම් පසු කාලීනව උත්සන්න විය. ඔහු ඇය සහ ඔහුගේ උපන් නිවස හැර ගියේය. එබැවින් රූපක වශයෙන් ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි තම බිරිඳව අතහැර දමා  ඝාතනය කලේය (  ක්‍රොයිට්සර් සොනාටා  නවකතාවටට අනුව ) කළේය. ටෝල්ස්ටෝයිගේ ස්ථිර නික්ම යාමෙන් පසු ඔහුගේ බිරිඳ සොෆියා ටෝල්ස්ටයා සියදිවි නසා ගැනීමට උත්සාහ කළාය. ඔහු ඇස්ටොපෝවෝ දුම්රිය ස්ථානයේ අවසන් පැය කිහිපය තුළදී ඔහුගේ බිරිඳව අවසන් වරට දැකීම ප්‍රතික්ෂේප කළේය. ටෝල්ස්ටෝයිගේ බිරිඳ කෙරෙහි ඇති කෝපය සහ අමනාපය ඔහුගේ සමාව දීමේ ක්‍රිස්තියානි පරමාදර්ශයන් මුළුමනින්ම විපරීත කළේය.

 ටෝල්ස්ටෝයිගේ ලෞකික ආශාව සහ ගොවි කාන්තාවන් කෙරෙහි ඇති  කාමුක බව ඔහුගේ බිරිඳ වූ සොෆියාව ආතතියට පත් කරන ලදි. සොෆියාට වඩාත්ම කරදර වූයේ ටෝල්ස්ටෝයිට දරුවෙකු බිහි කළ ඇක්සිනියා නම් ගොවි කාන්තාවක් සමඟ ඇති දිගු සම්බන්ධතාවයයි. සමහර අවස්ථා වලදී ඔහු දෙබිඩි බවක් නිරූපණය කලේය.  ඔහු එවකට ප්‍රධාන ලේඛකයා වූ ඉවාන් ටුර්ගිනෙව් සමඟ අමනාප විය.  ඉවාන් ටුර්ගිනෙව් තම අවිවාහක කටයුතු සහ අවජාතක දියණිය ගැන විවෘතව කතා කළ අතර ටෝල්ස්ටෝයිට එවැනි පව්කාර” ජීවන රටාවක් පිළිගැනීමට නොහැකි විය.  ඔහුගේ මරණ මංචකයේ ඉවාන් ටුර්ගිනෙව් ටෝල්ස්ටෝයිට මෙසේ ලිවීය: ඔබේ සමකාලීනයෙකු වීම ගැන මම සතුටු වෙමි.   

ටෝල්ස්ටෝයිගේ වඩාත් කැපී පෙනෙන විශ්වාසයක් වූයේ ලිංගිකත්වය කෙරෙහි සතුරුකමයි. රුසියානු ලේඛකයින් වන දොස්තයෙව්ස්කි, චෙකොව්, පැස්ටර්නැක් සහ සොල්ෂෙනිට්සින් වැනි අය අතර ලිංගික සතුරුකම සාමාන්‍ය ලක්ෂණයක් විය. 1888 දී ටෝල්ස්ටෝයි ප්‍රකාශ කළේ මිනිසුන් තවදුරටත් ලිංගික ප්‍රේමයට සම්බන්ධ නොවිය යුතු බවයි.රන්කෝට්-ලෆරර්ට අනුව (1998) ටෝල්ස්ටෝයි බොහෝ විට විවිධ අවස්ථා වලදී කාන්තාවන් කෙරෙහි සිය සතුරුකම ප්‍රකාශ කළේය. ටෝල්ස්ටෝයි ඔහුගේ වැරදි මතය විවෘතව ප්‍රකාශ කළේය. වරක් ඔහු ප්‍රකාශ කළේ: තරුණ කාන්තාවක් විවාහ කර ගැනීම යනු ශිෂ්ටාචාරයේ සියලු විෂ පිළිගැනීමයි.

ටෝල්ස්ටෝයිට බොහෝ දුරට මුණගැසී ඇත්තේ පූර්ව විප්ලවවාදී රුසියානු සමාජයේ කාන්තාවන් වර්ග දෙකකි :  අධික වියදම් සහිත ජීවන රටාව නිසා ප්‍රසිද්ධ වූ වංශාධිපති කාන්තාවන් සහ වැඩවසම් ක්‍රමය, පුරුෂාධිපත්‍යය සහ පල්ලිය විසින් පීඩාවට පත් වූ ගොවි කාන්තාවන් ය. ඉහළ හා පහළ පංතියට අයත් කාන්තාවන්ගේ දුරාචාර හැසිරීම ඔහු දුටුවේය. ඒ අතරම පංති දෙකේම කාන්තාවන් විසින් පෙන්නුම් කරන ආදරය, දයානුකම්පාව, සංවේදනය, පුණ්‍ය කටයුතු යනාදිය ඔහු දුටුවේය. ඔහු උපකල්පනය කළේ පුරුෂයින් හා ස්ත්‍රීන් උපත ලැබුවේ නිර්මලව බවත් ඔවුන් ශිෂ්ටාචාරය නිසා දූෂිතවී විෂ වන බවත් ය . 

ටෝල්ස්ටෝයි පසුකාලීනව  ගැඹුරු අධ්‍යාත්මික අර්බුදයකට ගොදුරු විය. ඔහු තුල නිදන්ගත විශාදයේ (chronic depression)  ලක්‍ෂණ පහල විය. ඔහු සිය දිවි නසා ගැනීමට තරම් පෙළඹෙනු ඇතැයි යන බියෙන් තුවක්කුවෙන් වෙඩි තැබීම පවා නතර කළේය. 1879 දී, යුද්ධයෙන් හා සාමයෙන් දශකයකට පසුව සහ ඇනා කරෙනිනාට වසර දෙකකට පසුව සහ ඔහුගේ දාර්ශනික සොයාගැනීම් සංස්ලේෂණය කිරීමට දශකයකට පෙර ටෝල්ස්ටෝයි සිය අභ්‍යන්තර ජීවිතයේ පැවැත්මේ ව්‍යසනය පාපොච්චාරණයකින්  ඉදිරිපත් කළේය.  පාපොච්චාරණය” (1884) ය. එහි දී ඔහු සිය ගැඹුරු පැවැත්මේ අර්බුදය විස්තර කරයි. 

ටෝල්ස්ටෝයි අර්ථයේ අර්බුදයකට මුහුණ දුන්නේ ඔහුගේ කීර්තියේ උච්චතම අවස්ථාව වන විටදීය. තමා සියදිවි නසා ගැනීම ගැන කල්පනා කළ බවත්, ඔහුගේ ජීවිතයේ අරුත සොයාගත නොහැකි නම් තවදුරටත් ජීවත් විය නොහැකි බවත් ඔහු පැවසීය. ජීවිතයේ හා මරණයේ අරුත පිළිබඳ ප්‍රශ්න ඇසූ විට, ඔහුගේ සාහිත්‍ය කෘතිය නිෂ්එල දෙයක් ලෙස ඔහු සැලකීය. “දෙවියන් නොපවතින්නේ නම්, මරණය නොවැළැක්විය හැකි බැවින් ජීවිතයේ අර්ථය කුමක්ද?”   ඔහු විමසීය.  අර්ථය පිළිබඳ ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරක් නොමැතිව ඔහුට කිසිවක් කිරීමට නොහැකි විය. කීර්තිය, වාසනාව සහ පවුල තිබියදීත්, ඔහුට සියදිවි නසා ගැනීමට අවශ්‍ය විය. ටෝල්ස්ටෝයි පවසන පරිදි මිනිසාට ජීවත්වීමට නම් ඔහු එක්කෝ අනන්තය නොදැකිය යුතුය, නැතහොත් ජීවිතයේ අර්ථය පිළිබඳ එවැනි පැහැදිලි කිරීමක් තිබිය යුතුය. හේගල්ගේ කෘති “හිස් වාක්‍ය ඛණ්ඩයක්” ලෙස ඔහු බැහැර කළ අතර ඔහු වඩාත් කැමති වූයේ ෂොපෙන්හෝවර්ටය. තවද ඔහු සොක්‍රටීස්, බුදුන් හා පරණ ගිවිසුමේ සලමොන් ගැනද සඳහන් කරයි. 

පාපොච්චාරණයෙන් පසුව ලියන ලද ටෝල්ස්ටෝයිගේ නවකතාව වන ද ඩෙත් ඔෆ් අයිවන් ඉලිච් ඔහුගේ වඩාත්ම සාර්ථක පසුකාලීන කෘතිවලින් එකක් විය. ද ඩෙත් ඔෆ් අයිවන් ඉලිච්, මනෝවිද්‍යාත්මක යථාර්ථවාදයේ විශිෂ්ටතම කෘතියක් ලෙස සැලකේ. අයිවන් ඉලිච් ඔහුගේ සමාජ පන්තියේ සුපරීක්ෂාකාරී, නිවැරදි, සාමාන්‍ය නියෝජිතයෙකි. ඔහු තම විනිශ්චයකාර වෘත්තියේ, ආදරය, විවාහය, ඔහුගේ පවුල සහ ඔහුගේ මිත්‍රත්වයන් තුළ සාර්ථකත්වය අත් කර ගෙන ඇත. එහෙත්, ඔහුගේ අතීතය සමාලෝචනය කරන විට තමා ආත්මාර්ථකාමිත්වය  හා කුහකකමින් පිරි ජීවිතයක් ගත කර ඇති බව වටහා ගනී.  ඔහු මියයන විට, ඔහුගේ ජීවිතය පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට උත්සාහ කරන අතර, ගොවියෙකු වන වන ජෙරසිම්ගේ ආදර්ශයෙන් ඉගෙන ගන්නේ  වැදගත් දෙය ප්‍රේමය මිස ලෞකික ජයග්‍රහණ නොවන බවයි. මේ අනුව අයිවන් සැබවින්ම උත්සාහ කරන්නේ ඔහුගේ මරණයේ අර්ථයක් සොයා ගැනීමට නොව ඔහුගේ ජීවිතයේ අර්ථයක් සොයා ගැනීමටය. රෝගාතුර වීමට පෙර අයිවන්ගේ ජීවිතය පිළිබඳ දළ විශ්ලේෂණයක් ලබා දීමෙන් ටෝල්ස්ටෝයි පැහැදිලි කරන්නේ සාර්ථකත්වය හා ප්‍රශංසාව පහසුවෙන් කෑදරකමට හා හුදෙකලා වීමට හේතු විය හැකි බැවින් අයිවන් තම රැකියාව හැර වෙනත් කිසිවක් ගැන සැලකිලිමත් නොවන බවයි. ඔහුගේ මුළු ජීවිත කාලය පුරාම, අයිවන් ඉලිච් සිය වෘත්තිය වෙනුවෙන් කැපවීමෙන් සහ ඔහුගේ සමාජ තත්වය වැඩිදියුණු කිරීම සඳහා මාර්ග සෙවීමෙන් මරණය පිළිබඳ සිතුවිලි වලක්වා ගත්තේය.

අයිවන් ඉලිච්  රෝගාතුර වේ, සියලු ආකාරයේ වෛද්‍ය උපදෙස් ලබා ගනී, ඔහුගේ රෝගයේ බරපතලකම ප්‍රතික්ෂේප කරයි, අවසානයේදී ඔහු මිය යන බව වටහාගෙන, දැඩි දුක් විඳින අතර, අවසානයේදී ඔහු  මේ ලෝකයෙන් පිටව යයි. අයිවන් ඉලීච්ගේ ජීවිතයේ අවසාන මොහොත තුළ මතුවූ ස්වයං දැනුවත්භාවයේ සංකේතාත්මක ආලෝකයක්  මගින් ටෝල්ස්ටෝයිගේ ආගමික ගැලවීම පිළිබඳ සංකල්පය නියෝජනය කරයි. අයිවන් ඉලිච් නොසැලකිලිමත් ජීවිතයක් ගත කරන අතර එය “වඩාත් සරල හා සාමාන්‍ය හා එබැවින් භයානක” ය. මියයෑමේ  දීර්ඝ  වේදනාකාරී ක්‍රියාවලිය අතරතුර, අයිවන් ජීවත් වන්නේ ඔහු නිසි ලෙස ජීවත් වූ නිසා තමාට දුක් විඳීමට සුදුසු නැත යන අදහස මතය.   

අයිවන් ඉලිච්ගේ අධ්‍යාත්මික වේදනාව හා සසඳන විට ඔහුගේ ශාරීරික දුක් වේදනා වැදගත් නොවීය. එමඟින් ඔහුගේ සරල, සාමාන්‍ය හා භයානක ජීවිතයේ සම්පූර්ණ මුසාවාදය තේරුම් ගැනීමට ඔහුට හැකි විය.” ඔහුගේ අන්තිම වේදනාකාරී දවස්වලදී, ඔහුව සනසන්නේ ජෙරසිම් ය; ගොවියාගේ චරිතය විදහා දක්වන්නේ පැවැත්මේ මූලික අරමුණ අන් අය වෙනුවෙන් ජීවත්වීම මිස අයිවන් ඉලික් මෙන් නොව තමන්ගේ කැමැත්ත හා ආශාවන් තෘප්තිමත් කර ගැනීම යන හුරුපුරුදු ටෝල්ස්ටෝයානු මූලධර්මයයි” 

ධනවත් මිනිසෙකුගේ ක්‍රමික මරණය විස්තර කරන නවකතාවක් වන “ද ඩෙත් ඔෆ් අයිවන් ඉලිච්” හි, ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි මරණීය දණ්ඩනය හමුවේ අර්ථය ග්‍රහණය කර ගැනීමේ මිනිස් ආවේගය අධ්‍යයනය කලේය. අයිවන්ගේ සෞඛ්‍යය පිරිහෙන විට, ඔහුගේ පවුලේ සාමාජිකයන් ඔහුව බරක් ලෙස දැකීමට පැමිණ, ඔහුගේ අසනීප තත්වය ඔවුන්ගේ එදිනෙදා සතුටට බාධාවක් ලෙස සලකති. විනිසුරු අයිවන් ඉලිච් ගොලොවින් මියගොස් ඇති බව දැනගත් විට, අයිවන්ගේ මිතුරන් සහ උසාවියේ සගයන් ඔහුගේ මරණයෙන් ප්‍රයෝජන ලැබිය හැකි ආකාරය ගැන පෞද්ගලිකව සිතති. එහෙත් කිසිවෙකු මෙම සිතුවිලි ශබ්ද නඟා නොකියයි. ඒ වෙනුවට ඉවාන් සිය දිගු වේදනාකාරී රෝගයට ගොදුරු වූ බව කියමින් ඔවුන්ගේ ශෝකය ප්‍රකාශ කරති.  මෙම නවකතාව එය අර්ථයකින් තොරව ජීවත්වීමේ ප්‍රතිවිපාක ගැන සාකච්චා කරයි.  මෙම නවකතාව වෛද්‍ය විද්‍යාව හා මානව ශාස්ත්‍රයේ මංසන්ධියක් ලෙසටද සැලකේ. 

ටෝල්ස්ටෝයිගේ ඇනා කරෙනිනා” (1873-77), උද්‍යෝගිමත් විවාහයක සිරවී සිටින උසස් සමාජ කාන්තාවක් සහ දඩබ්බර නිලධාරියෙකු අතර ඇති වූ විනාශකාරී සම්බන්ධය ගැන කියයි.  ඇනා කරෙනිනා” පිළිබඳ කථාව සිදුවන්නේ රුසියානු අධිරාජ්‍යය දෙවන ඇලෙක්සැන්ඩර් අධිරාජ්‍යයා විසින් පාලනය කරන ලද කාලයේදී ය. රුසියාව යුරෝපීය සමාජයට අනුගත කිරීම සඳහා අධිරාජ්‍යයා රැඩිකල් ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාත්මක කළේය. එවකට යුරෝපීයයන් අතර ජනප්‍රිය වූ සැලෝන් සංස්කෘතිය” ඔහු රුසියාවට ගෙන ආවේය.  17 සහ 18 වන සියවස් වලදී රුසියානු වංශාධිපතියන්ට රුසියානු භාෂාව කතා කිරීමට පවා නොහැකිවූ අතර ඔවුන් ප්‍රංශ හෝ ඉතාලි භාෂාව කතා කළහ. ඔවුන්ගේ ආහාර සහ ආචාර විධි සියල්ලම ප්‍රංශ විය.  නවකතාව පදනම් වී ඇත්තේ  නවීකරණය කරන ලද රුසියානු අධිරාජ්‍යයේ යුගය තුළ වංශාධිපති කවයන් තුළ සිටීම පිළිබඳ ටෝල්ස්ටෝයි ගේ ගැඹුරු අවබෝධය මත ය.

නවකතාව   ආරම්භ වන්නේ: සියලු සන්තෝෂවත් පවුල් එක හා සමානයි; සෑම අවාසනාවන්ත පවුලක්ම තමන්ගේම ආකාරයෙන් අසතුටින් සිටිති. යන වාක්‍යයෙනි. වෙනත් වචන වලින් කිවහොත්: සන්තෝෂවත් පවුල් සන්තෝෂයට හේතු වන පොදු ගුණාංග සමූහයක් බෙදා ගන්නා අතර විවිධ ගුණාංගවලින් ඕනෑම දෙයක් අවාසනාවන්ත පවුලකට හේතු විය හැක. මෙය ඇනා කරෙනිනා මූලධර්මය ලෙස හැඳින්වේ. 1997 දී ජරෙඩ් ඩයමන්ඩ් විසින් ඔහුගේ  Guns, Germs and Steel කෘතියේ ඇනා කරෙනිනා මූලධර්මය ප්‍රචලිත කරන ලදී.  

ඇනා කරෙනිනා යනු මොස්කව් සහ ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග්හි උසස් සමාජයේ පසුබිමට එරෙහිව ටෝල්ස්ටෝයිගේ ආදර කතාව සහ පරදාර සේවනය පිළිබඳ සම්භාව්‍ය කතාවයි. ඇනා, ආදරයෙන් තොර විවාහයක සිරවී සිටින්නීය. සමාජයේ සම්මුතීන් හා මුසාවන්ගෙන් ඇය කොටු වී සිටින බවක් ඇයට දැනේ. ඇය කවුන්ට්  ව්‍රොන්ස්කි  සමඟ ආදරයෙන් බැඳී තම ස්වාමිපුරුෂයා සහ පුතා අතහැර අනියම් බිරිඳකගේ ජීවිතය ගත කරයි. ඇනා කරෙනිනා යනු සංවෘත සදාචාරාත්මක විශ්වයකි. පවත්නා සමාජ අභිවෘද්ධියට පමණක් නොව, නවකතාවේ ස්වාභාවික පිළිවෙලට එරෙහිව ඇය ගත් ක්‍රියාමාර්ගය අවසානයේ දී ඇයව විනාශ කරයි. ඇනා කරෙනිනා රුසියාවේ සමකාලීන ජීවිතය හා පොදුවේ මනුෂ්‍යත්වය පිළිබඳ පුළුල් දර්ශනයක් සපයයි. මෙම නවකතාව මගින් සමාජයේ අපේක්ෂාවන් මිනිසුන්ට සහ සබඳතාවලට බලපාන්නේ කෙසේද යන්න  මනාව ගවේෂණය කරයි.  

ඇනා  විවාහ වී සිටින්නේ රුසියානු රජයේ කැබිනට් අමාත්‍ය ධුරය දරන ඇනාට වඩා බොහෝ වයසින් යුත් බලවත් මිනිසෙකු වන ඇලෙක්සි කරෙනින් සමඟ ය. ඔවුන් විවාහ වූයේ ආදරය සඳහා නොව සමාජ ස්ථාවරය සඳහා ය. ඔහු සදාචාරය, තර්කානුකූලභාවය සහ සමාජ සිරිත් විරිත් මගින් පමණක් මෙහෙයවනු ලබන සහ ඔහුගේ මිතුරන් සාන්තුවරයෙකු ලෙස හඳුන්වන මිනිසෙකි. මුලදී, ඔවුන්ගේ සමාජ ජීවිතය සහ ඇය ආදරයෙන් ආදරය කරන පුතාගේ රැකවරණය ඇනාට ප්‍රමාණවත් බව පෙනේ. එහෙත්, ස්ටිවාගේ සම්බන්ධය ගැන ඇගේ සහෝදර ස්ටීවාට සහ ඔහුගේ බිරිඳ ඩොලිට උපදෙස් දීමට ඇය මොස්කව් වෙත ගිය ගමන ඇගේ ජීවිතය සදහටම වෙනස් කරයි. එහිදී ඇයට තරුණ, කඩවසම් හා ආකර්ශනීය හමුදා නිලධාරි කවුන්ට් ඇලෙක්සි ව්‍රොන්ස්කි මුණ ගැසෙයි. ඔවුන්ගේ ආකර්ශනය කෙතරම් පැහැදිලිව දැකගත හැකි ද යත්, ඔවුන් අතර ප්‍රේම සම්බන්ධයක් ඇති බව නිසැක ය. එසේ වුවද, මුලදී, ඇනාට තම විවාහ සහ සමාජ වගකීම් ගැන මතක් කර දීමෙන් ඔහු කෙරෙහි ඇති ඇගේ හැඟීම් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට හැකි වේ. එහෙත් ඇනා ව්‍රොන්ස්කිගේ බොළඳ, සංවේදී චමත්කාරයට යටත් වේ. මෙතැන් සිට, කාමුක ආශාව, සතුට සහ සාමය ඇනාගේ එකම හේතුව බවට පත්වේ. ඇනා තම ආදරණීය පුතා සහ ඇගේ අමිහිරි සැමියා වන කැරෙනින් අතහැර දඩබ්බර අශ්වාරෝහක නිලධාරියෙකු සමඟ පලා යයි. කෙටි කාලයක්   ඇනා සහ ව්‍රොන්ස්කි එකිනෙකා සමඟ ජීවිතය බෙදාගනිති. එහෙත්, ඇලෙක්සි සමඟ තම දරුවා අහිමි වීම ගැන ඇනා වඩ වඩාත් මානසික අවපීඩනයට පත්වේ. නොමේරූ, ස්වයං-අවශෝෂණය වූ ව්‍රොන්ස්කි ඇනා සදහටම අත්හරියි. දැන්, ඇගේ දරුණු තීරණවල බරට මුහුණ දී සිටින ඇනා සියදිවි නසා ගනී.  

ටෝල්ස්ටෝයි රුසියානු වංශාධිපතියන්ගේ ව්‍යාජ හා ව්‍යාජ බව විවේචනය කරන අතර, ඇනා සහ ලෙවින් වැනි වංශවත් පුද්ගලයන් තම ජීවිත වටා කැරකෙන අසත්‍යය හා මවාපෑම තේරුම් ගෙන එයින් මිදීමට උත්සාහ කරන ආකාරයපෙන්වා දෙයි .  ඇනා කරෙනිනා තම සැමියා වූ කැරෙනින්ගේ ව්‍යාජත්වය හෙළා  දකින්නීය. ඔහු සමාජ සම්මුතීන් සහ යුතුකම් පිලිබඳව සැමවිටම අවධාරණය කරන්නේ සමාජයේ ඔහුගේ කීර්තිය රැක ගැනීම සඳහා පමණි. ව්‍රොන්ස්කි සමඟ ඇති කාමමිථ්‍යාචාරය ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග්හි වංශාධිපති සමාජය විසින් සොයා ගැනීමෙන් පසුව, ඇනා සමාජමය වශයෙන් පිටුවහල් කරනු ලැබේ. සමාජ බැහැරවීම් වලට ඔරොත්තු දීමට නොහැකි වීම සහ ව්‍රොන්ස්කි ගේ ව්‍යාජ ගුණාංගය නිසා ඇය දුම්රිය මාර්ගයට පැන සියදිවි නසා ගත්තාය. 

ඇනා කරෙනිනාහි අන් සියල්ලටම වඩා, ඇනාගේ සියදිවි නසා ගැනීම සමස්ත නවකතාවටම සෙවනැල්ලක් සපයයි. ඇයගේ සම්බන්ධය ගැන ඇයට නිග්‍රහ කරන සමාජයට ඇගේ මරණය යනු ලැබිය යුතු දඞුවමකි. ඇනා මිය යාමට මොහොතකට පෙර සෑම දෙයකටම” සමාව ඉල්ලා සිටීමෙන් ඇඟවෙන්නේ ඇයගේම වරදකාරි හැඟීමකි. ඇගේ මරණය නරක ස්ත්‍රියකගේ, ආගමක් නැති කාන්තාවකගේ මරණයකි” යනුවෙන් කවුන්ට් ව්‍රොන්ස්කි ගේ මව පැවසුවාය.  ව්‍රොන්ස්කි සහ ඇනා අතර ඇත්තේ දැඩි ප්‍රේම සම්බන්ධයකි, නමුත් මෙම තෘෂ්ණාව ශක්තිමත් පදනමක් මත ගොඩනගා නැත; ඒ වෙනුවට එය ගොඩනඟා ඇත්තේ බොරුව, රැවටීම සහ වරදකාරිත්වයෙනි. ව්‍රොන්ස්කි සහ ඇනා ඔවුන්ගේ තෘෂ්ණාවෙන් යටපත් වූ අතර ඔවුන්ගේ මෝහයෙන් ඔබ්බට කිසිවක් ගැන සිතිය නොහැකි තත්වයට පත් වූහ. මෙම පුද්ගලයින් දෙදෙනාම ඔවුන්ගේ ජීවිතවල අරුත සොයන අතර මෙම ගවේෂණය අතරතුරදී හැඟීම්බර ගැටුමකදී තමන්වම අහිමි වේ. ඇනා ඇගේ පැවැත්ම ගැන ප්‍රශ්න කරන අතර එයට පිළිතුරු සොයාගත නොහැකි විය. මෝහය ඇනා ගේ ලෞකික පැවැත්මට අර්ථයක් ලබා දෙන්නේ කෙසේද යන්නත්, වරදකාරී හැඟීමෙන් මිදුණු එම නොගැඹුරු මෝහය ඇනා ගේ  ජීවිතය   විනාශ කරන්නේ කෙසේද යන්නත් කතුවරයා පෙන්වා දෙයි. ඔවුන්ගේ ස්වයං-අවශෝෂණ සම්බන්ධතාවය අවසානයේදී ඔවුන්ගේ හුදෙකලා වීමට හේතු වන අතර අවසානයේ ඇනා ගේ  අභාවයට මඟ පාදයි.

රේමන්ඩ් විලියම්ස් පවසන පරිදි, ඇය කිසි දිනෙක ආදරය කරන ගැහැණු ළමයෙකු නොවී බිරිඳක් සහ මවක් බවට පත්ව ඇත. ටෝල්ස්ටෝයි පැහැදිලිවම පවසන්නේ ඇනාගේ විවාහය කිසි විටෙකත් ඇගේ උද්‍යෝගිමත් ස්වභාවය තෘප්තිමත් නොකරන බවයි. ඇනා, ඇගේ පිරිමි සගයාට වඩා සංස්කෘතිය හා සමාජයට ගොදුරු වී ඇති අතර පුද්ගලික අර්ථය සෙවීමේ සමාජ සීමාවන්ට වඩා සංවේදී ය.ඇය නිදහස්, නමුත් ගෞරවනීය, පුද්ගලයකුගේ ආදරය සෙවිය යුතුය. පෙම්වතා වෙනුවෙන් ඇය හමුදා නිලධාරියෙකු සමඟ ඉදිරිපත් කරමින් ටෝල්ස්ටෝයි ඇනාගේ ඛේදවාචකය කුරිරු තාර්කික අනුකූලතාවයකින් වර්ධනය කරයි. ටෝල්ස්ටෝයි පෙන්වන්නේ ඇනා, ප්‍රේමයෙන් ස්වයං තෘප්තියක් අපේක්ෂා කරන ගැලවීම කරා ගොස් ස්වයං විනාශය කරා දිව යන ආකාරයයි.  පවුල් බැඳීම් මානව සතුටේ අවසාන ප්‍රභවය බව  මෙම නවකතාව අවධාරණය කරයි. 

ඔහුගේ පළමු සැබෑ නවකතාව ලෙස ටෝල්ස්ටෝයි  සලකන්නේ ඇනා කරෙනිනා ය.  ඇනා කරෙනිනා  යථාර්ථවාදී ප්‍රබන්ධයේ ප්‍රතිමූර්තියක් ලෙස බොහෝ විට සැලකේ. ඇනා කරෙනිනා ඊර්ෂ්‍යාව, කුහකකම, විවාහය සහ සමාජය මෙන්ම ගොවිජන සම්බන්ධතාවය ඇතුළු තේමාවන් රාශියක් ගවේෂණය කරයි. ඇනා කරෙනිනා  යථාර්ථවාදී හා නූතනවාදී නවකතාව අතර පාලමක් සාදයි.  ඇනා කරෙනිනා නවකතාව යථාර්ථවාදයේ සිට නූතනවාදී නවකතාව දක්වා සංක්‍රාන්ති අවධියක පළමු පියවර ලෙස  දැකිය හැකිය. ඇමරිකානු නවකතාකරුවෙකු වන විලියම් ෆෝක්නර්ට අනුව  ඇනා කරෙනිනා අති විශිෂ්ඨ නවකතාවකි.

ඇනා කරෙනිනා යනු චිත්තවේගීය ඝට්ටනවල  දිගු මාලාවකි.   ඇනා කරෙනිනා, ආත්මීය නොවන විවාහයක මාතෘකාවෙහි අවිශ්වාසය පිළිබඳ කථාව පවසන අතර, සමාජීය වශයෙන් ඔවුන්ට පවරා ඇති භූමිකාවන් ඉක්මවා යාමට සියලු මිනිසුන් අරගල කරන ආකාරය ද නිරූපණය කරයි. මෙම නවකතාව මගින් ටෝල්ස්ටෝයි සිය තීව්‍ර පරිකල්පනීය තීක්ෂ්ණ බුද්ධිය යොදා ගනිමින් සියලු සාහිත්‍යයේ අමතක නොවන චරිත කිහිපයක් නිර්මාණය කරයි.   ඇනා අසත්‍යය පිළිකුල් කරන අතර කරෙනින් හැර යාමට හේතුව මෙයයි. කෙසේ වෙතත්, ව්‍රොන්ස්කි  සමඟ ඇයගේ ආදර ජීවිතය කුහකකම් සහ ව්‍යාජ ආකල්ප මාලාවක් විය.  ඇය සිය ජීවිතය අවසන් කිරීමෙන් වංචාවෙන් හා අසත්‍යයෙන් පිරි ලෝකයකින් පැන යාමට තීරණය කරයි. ඇනා සිය මිල ගෙවන්නේ මරණයෙනි, නමුත් ලෙවින් මනෝවිද්‍යාත්මක සාධක ජයගෙන මානුෂීය ක්‍රියාකාරිනියක් බවට පත්වන්නේ ඔහුගේ සිහිනය සැබෑ කරමිනි. ටෝල්ස්ටෝයි ලෙවින්ව ජීවතුන් අතර තබා ගත්තේය. ( ලෙවින් යනු ග්‍රාමීය වංශාධිපතියෙකි. ඔහු ජීවිතයේ සැබෑ අරුත වටහාගෙන රුසියාව ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමට සහ රුසියානු ගොවීන්ගේ හා ජනතාවගේ ජීවිත වැඩිදියුණු කිරීමට තම ජීවිතය කැප කරයි) නවකතාව ස්වයං චරිතාපදානයක් නොවූවත්, ටෝල්ස්ටෝයි සහ ලෙවින් චරිතය අතර සිත්ගන්නා සුළු සමාන්තරයන් ගණනාවක් තිබේ. එක්තරා ආකාරයකට ලෙවින් යනු ටෝල්ස්ටෝයිගේ පිළිබිඹුවකි.

කතාවේ කේන්ද්‍රීය සංකේතාත්මක චරිතය ඇනා වන අතර කොන්ස්ටන්ටින් ලෙවින් එහි වීරයා ය. ලෙවින්ගේ කතාව ඇනාගේ කතාව සමඟ සංකීර්ණ ලෙස සම්බන්ධ වේ. ප්‍රධාන චරිත දෙකම සමකාලීන සමාජයේ සමාජමය වශයෙන් නිර්වචනය කර ඇති සීමාවන් ඉක්මවා ජීවිතයට ගැඹුරු අර්ථයක් සොයයි. මූලික වශයෙන්, ඇනා සහ ලෙවින් ඔවුන්ගේ මූලික ඉටුවීම ලෙස ආදරය සොයති. ඇනා කරෙනිනා තම හැඟීම් වලට යටත් වූවා ය; ඇය විවාහ බැඳීම් පිළිකුල් කළාය. ඇනාගේ ජීවිතය සඳහා වූ ආශාව සමාජයේ කුහකකම සමඟ ගැටුණි. කොන්ස්ටන්ටින් ලෙවින් ජීවිතයේ සියලු අරුත සොයා ගැනීමටත්, ආර්ථිකයේ හා සමාජ පද්ධතියේ අත්තිවාරම් අවබෝධ කර ගැනීමටත් ඔහු දැරූ සියලු උත්සාහයන් ඔහුව අවුල් ජාලයකට ඇද දැමීය.

ඇනා කරෙනිනාගේ විෂය පථය යුද්ධයට හා සාමයට වඩා පටු වන අතර පසුකාලීන නවකතාවේ චරිත වඩාත් සංකීර්ණ වේ. චරිතවල අභ්‍යන්තර ජීවිතය නිරූපණය කිරීම යුද්ධයේ සහ සාමයේ සිදුවීම්වලට වඩා  සංකීර්ණ ය. බොහෝ දුරට, ඇනා කරෙනිනා ස්වයං චරිතාපදාන නවකතාවකි. එය ලිවීමේදී ටෝල්ස්ටෝයි තම කාලය සහ ඔහුගේ ජීවිතය පිළිබඳ තම අදහස් පැහැදිලි කර ගත්තේය. “සත්‍යය නම් අපි ඇනා කරෙනිනා කලා කෘතියක් ලෙස නොගත යුතුය” යනුවෙන් මැතිව් ආර්නෝල්ඩ් විවේචනයක් ඉදිරිපත් කළේය.  ඇනා කරෙනිනා මනෝවිද්‍යාත්මක නවකතාවක් ලෙස වර්ගීකරණය කිරීමට සාහිත්‍ය ඉතිහාසඥයන් පොළඹවන්නේ ටෝල්ස්ටෝයි විසින් “අභ්‍යන්තර ඒකපාර්ශ්වික කථාව” භාවිතා කිරීම නිසාය. ඩොලි සමඟ ස්ටීවාගේ සම්බන්ධතාවය යෝජනා කරන්නේ කරෙනින් සහ ඇනා අතර ඇති අසම්පූර්ණ සම්බන්ධතාවයයි. ටෝල්ස්ටෝයි අපට පෙන්වා දෙන්නේ පිරිමින්ගේ මූලික අවශ්‍යතා නිවසින් පිටත වන අතර ඩොලි වැනි කාන්තාවන් ඔවුන්ගේ පැවැත්ම පවුල මත කේන්ද්‍රගත කරන බවයි. ඇනා තම පුතා වූ සෙරියෝෂාට කරෙනින් කෙරෙහි දැක්විය නොහැකි ආදරය ලබා දෙයි.  ඇනා සහ සැමියා අතර ඇත්තේ උනුසුම් හැඟීම් වලින් තොර වූ සබඳතාවයකි. නවකතාව හරහා ටෝල්ස්ටෝයි නාගරික සමාජයේ බලාපොරොත්තු රහිත විවාහ රටාවන් නිරූපණය කරයි.  

නවකතාවේ එකම අන්‍යෝන්‍ය සම්පුර්ණ එකමුතුව ලෙවින් සහ කිටී අතරය. ඔවුන්ගේ විවාහය සම්මුතියක් නොවේ, මන්ද ලෙවින්ගේ බාහිර අවශ්‍යතා සහ ඔහුගේ ප්‍රේමය අභ්‍යන්තර යහපත්කමේ සත්‍යතාව සොයා ගැනීමට උපකාරී වන වාහනය වෙයි. ලෙවින්ගේ ජීවිතය ව්‍රොන්ස්කි  හා කැරෙනින්ගේ ජීවිත වලින් සමන්විත වන මතුපිට අවශ්‍යතා වලට වඩා අර්ථවත් බැවින් ඔහුගේ විවාහය වඩාත් එලදායකවේ. නවකතාවේ  පුද්ගලයන්ට අභියෝගයන්ට මුහුණ දීමට ඉඩ සලසන බලවේගයන් විදහා දක්වයි. ඔවුන් ලෙවින් මෙන් අර්බුදය ජය ගත යුතුය නැතහොත් කරෙනින් සහ ව්‍රොන්ස්කි වැනි එකතැන පල්වීම හරහා සම්මුතියකට පැමිණිය යුතුය එසේත් නැතහොත් ඇනා මෙන් මරණයට ගොදුරු විය යුතුය.

නවකතාවේ සෑම චරිතයක්ම බරපතල ලෙස කැළැල් වී ඇත. ඇනාට අව්‍යාජ ආදරය සඳහා හැකියාවක් ඇත, නමුත්  අවසානයේ ඇයට අත්වන ඉරණම දරාගත නොහැකිය. ව්‍රොන්ස්කි අවංක හා ගෞරවනීය නමුත් සැබෑ ආත්මයක් නොමැති අතර එය සැබවින්ම ප්‍රත්‍යක්‍ෂවේ. ස්ටිවා යනු මෝඩ, තරබාරු නිලධාරියෙකි, ඔහුට නොතේරෙන පන්ති ව්‍යුහයක ජීවත් වීමෙන් සෑහීමකට පත්වේ. ඇනාගේ ස්වාමිපුරුෂයා වන ඇලෙක්සි කරෙනින් චිත්තාවේගික වශයෙන් නොගැඹුරු සහ සීතල ය. ඇනා කරෙනිනාහි ටෝල්ස්ටෝයි රුසියානු නිලධාරී තන්ත්‍රය පමණක් නොව පාසල් පද්ධතිය, ඕතඩොක්ස් පල්ලිය සහ ගොවි ජනතාව පවා පුපුරවා හැර තිබේ.

ටෝල්ස්ටෝයි යුද්ධය හා සාමය සම්පූර්ණ කරමින් සිටියදී, ඔහු වැඩි වැඩියෙන් දර්ශනය හා වැඩි වැඩියෙන් බයිබලය කියවීමට පටන් ගත්තේය. යුද්ධයේ සහ සාමයේ දී ආරම්භ වූ අශුභවාදී චක්‍රය අඳුරු හා ඛේදජනක ඇනා කරෙනිනා මගින් අවසන් විය. ඔහු තම අධ්‍යාත්මික අරගලයේ කොටසක් ඇනා කරෙනිනාහි සටහන් කළේය. ටෝල්ස්ටෝයිගේ අධ්‍යාත්මික දර්ශනය රූසෝ, ෂොපෙන්හෝවර් සහ රුසියානු ඕතඩොක්ස් පල්ලියේ සම්ප්‍රදායන් විසින් අවිවාදයෙන්ම ස්පර්ශ කරන ලදී. මෙම එක් එක් ප්‍රභවයන්ගේ බලපෑම් ඇනා කරෙනිනා තුළ දැකිය හැකිය. “ජීවිතයේ අරුත සමන්විත වන්නේ කෙනෙකුගේ අභ්‍යන්තර යහපත්කම” අනුව ජීවත් වීමෙනි. කෙනෙකුට මෙම ස්වාභාවික සත්‍යය සොයාගත හැක්කේ චිත්තවේගීය හා ආගමික කැපවීම තුළින් පමණි ” යනුවෙන් ඔහු ලිවීය. ටෝල්ස්ටෝයිගේ අධ්‍යාත්මික ගමන , සෑම මිනිසෙකුටම මෙන්, සම කළ නොහැකි විරුද්ධාභාෂයන්ගෙන් පිරී ඇත. එහෙත්, ඔහුගේ සෙවුම් චරිත මෙන්, ඔහුගේ ජීවිතයේ කතාව ද මිනිස් ව්‍යාධි හා හැකියාවන්ගෙන් පිරී තිබේ.  

ටෝල්ස්ටෝයි   මානව වර්ගයාගේ අධ්‍යාත්මික අනාගතය ගැන පුළුල් ලෙස සැලකිලිමත් විය. දොස්තයෙව්ස්කි සහ ටෝල්ස්ටෝයි යන දෙදෙනාම   ජීවිතයේ වැදගත් විශාල ප්‍රශ්න” කිහිපයක් කෙරෙහි අවධානය යොමු කළහ. අහිංසක දරුවන්ගේ දුක් වේදනා ඇතුළත් ලෝකයක් නිර්මාණය කිරීමට සාධාරණ දෙවියන් වහන්සේට හැකි වූයේ කෙසේදැයි ද බ්‍රදර්ස් කරමසොව් හි දොස්තොයෙව්ස්කිගේ අයිවන් කරමසොව් ඇසීය. ටෝල්ස්ටෝයි, ඇනා කරෙනිනා හි ලෙවින් නම් ඔහුගේ චරිතය තුළින් ජීවිතයේ අරුත කුමක්දැයි විමසීය.”මිනිස් ආත්මයේ අඳුරු පැත්තේ ඇති වේදනාකාරී ගැටළු කෙරෙහි දොස්තොයෙව්ස්කි අවධානය යොමු කරයි. ටෝල්ස්ටෝයි ඊට ප්‍රතිවිරුද්ධ දෙයකි. ඔහු ආදරය, මිත්‍රත්වය සහ පවුල් සබඳතා වැනි මූලික සාරධර්ම ආරක්ෂා කරයි. මිනිසා විසින් අසන ප්‍රශ්නවලට ඔහු ධනාත්මක පිළිතුරු සපයයි. මේ අර්ථයෙන් ඔහු වැඩි බලාපොරොත්තුවක් ලබා දෙයි. අර්ථ විරහිත ලෝකයක අර්ථය සොයා ගැනීම පිළිබඳ ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි මෙසේ පවසයි. මිනිසාට ජීවත්වීමට හැකි නම් ඔහු එක්කෝ අනන්තය නොදැකිය යුතුය, නැතහොත් ජීවිතයේ අරුත පිළිබඳ එවැනි පැහැදිලි කිරීමක් තිබිය යුතුය”  ටෝල්ස්ටෝයි අවධාරණය කරන්නේ සමාජීය සන්දර්භයක් තුළ මිනිසුන් එකිනෙකා සමඟ සම්බන්ධ වන ආකාරයයි. දොස්තයෙව්ස්කි තනි පුද්ගල මනෝභාවය ගැඹුරට හාරයි.

ටෝල්ස්ටෝයි ගේ සියලු කෘතිවල චිත්තවේගීය යථාර්ථවාදයක් නිර්මාණය කරයි. ඔහුගේ සැබෑ විෂය වන්නේ අධ්‍යාත්මික ජීවියෙකු – ආදරය හා ක්‍රියාව, ඉතිහාසය සහ පවුල හරහා – භෞතික ලෝකයේ නිවසක් තැනීමට අරගල කරන ආකාරයයි.  ටෝල්ස්ටෝයිගේ  අවිහිංසාවාදී ප‍්‍රතිරෝධය සහ යුක්තිය පිළිබඳ ඔහුගේ අධ්‍යාත්මික හා දාර්ශනික රචනා  මහත්මා ගාන්ධි   සහ මාටින් ලූතර් කිං  කෙරෙහි ප්‍රබල බලපෑමක් ඇති කළේය.  නපුරට එරෙහි නොවීම පිළිබඳ ඔහුගේ මූලධර්මය ගාන්ධිට වැදගත් බලපෑමක් ඇති කළේය. මහත්මා ගාන්ධි  දකුණු අප්‍රිකාවේ ටෝල්ස්ටෝයිගේ නමින් සමුපකාර ප්‍රජාවක් පිහිටුවා ටෝල්ස්ටෝයි සමඟ ලිපි හුවමාරු කර ගත්තේය.  ඇලෙක්සැන්ඩර් සොල්ෂෙනිට්සින්  කෙරෙහි ඔහු දැක්වූ බලපෑම අතිමහත්ය. 

ටෝල්ස්ටෝයි සදාචාරාත්මක නාට්‍ය පිළිබඳ ඔහුගේ සංකල්පය නිරූපණය කිරීම සඳහා නාට්‍ය කිහිපයක් ලිවීය.  The Power of Darkness (1886) තරුණ කම්කරුවෙකු වන නිකිටා සහ ඔහුගේ ස්වාමියාගේ බිරිඳ වන අනීෂියා අතර ඇති අනියම් සබඳතාවය, තෘෂ්ණාව, සදාචාරාත්මක පරිහානිය හා මිනීමැරුමක් පිලිබඳව කරුණු   පවසයි. ෂේක්ස්පියර්ගේ මැක්බත් සිහිපත් කරන වර්ධනයක දී, අනීෂියා තම ස්වාමිපුරුෂයා ඝාතනය කිරීමට නිකිටාව උනන්දු කරයි. බොහෝ විචාරකයින් සඳහා, ටෝල්ස්ටෝයිගේ හොඳම නාට්‍යය වන්නේ “ද ලිවිං කෝප්ස් ” ය. මෙම කතාව ඇනා කරෙනිනාගේ කතාවට සමානය. ෆෙඩියා, ඔහුගේ දිගුකාලීන බිරිඳ වන ලීසා සහ ඇයට ආදරය කරන පවුලේ මිතුරිය වන වික්ටර් අතර ආදර ත්‍රිකෝණයක් නිරූපණය කරයි.

ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි විසින් රචිත අවසන් නවකතාව වන “වොස්ක්‍රෙසීනියා” (Resurrection) මිනිසා විසින් සාදන ලද නීතිවල අයුක්තිය සහ ආයතනික පල්ලියේ කුහකකම හෙළිදරව් කරයි. දණ්ඩන ක්‍රමයේ අයුක්තිය වික්ටර් හියුගෝගේ ලෙස් මිසරබල්ස් සහ චාල්ස් ඩිකන්ස්ගේ ලිට්ල් ඩොරිට් යන ග්‍රන්ථ “වොස්ක්‍රෙසීනියා” නවකතාව සඳහා ටෝල්ස්ටෝයිට පෙරමඟ සපයන්නට ඇත. නවකතාව කේන්ද්‍ර වන්නේ දිමිත්‍රි ඉවානොවිච් නෙක්ලියුඩොව් නම් වංශාධිපතියෙකු වටාය. ඔහු තරුණ කාලයේ කැතරිනා මිහයිලොව්නා මස්ලෝවා නම් තරුණිය දූෂණය කොට ඇයගේ ජීවිතය විනාශ කර දමයි. ඇය ගණිකාවක් බවට පත්වී අර්බුධ වලින් ගහන ජීවිතයකට ඇදී යයි. අවුරුදු දහයකට පසු  කැතරිනා තමාට පහර දුන් සේවාදායකයෙකු මරා දැමීම සඳහා විත්තිකාරියක වී සිටින අතර නෙක්ලියුඩොව් එම නඩුවේ ජූරියේ වාඩි වී සිටියි. ඔහුට ස්වයං වරදකාරී බව දැනේ. නවකතාව නෙක්ලියුඩොව් ගේ පෞද්ගලික මානසික හා සදාචාරාත්මක අරගලය කෙරෙහි අවධානය යොමු කරයි. නවකතාව පුරා ටෝල්ස්ටෝයිගේ දැක්ම, ප්‍රේමනීය සමාව , ප්‍රචණ්ඩත්වය හෙළා දැකීම , වරදකාරිත්වය, කෝපය සහ සමාව දීම දැකිය හැකිය. නවකතාවේ පෙනෙන ක්‍රියාව වන්නේ නෙක්ලියුඩොව්ගේ සදාචාරාත්මක පරිවර්තනය සහ පුද්ගලික මිදීමයි. එක්තරා ආකාරයකට මනෝවිද්‍යාත්මක කතාවක් වන “වොස්ක්‍රෙසීනියා” යනු දහනව වන ශතවර්ෂයේ අවසානයේ රුසියාවේ සමාජ ජීවිතය පිළිබඳ පරිදර්ශනීය විස්තරයකි. 

“වොස්ක්‍රෙසීනියා” නවකතාවේ ටෝල්ස්ටෝයි රජය, උසාවි, පල්ලිය, ඩෝවරියන්ස්ට්වෝ හි වරප්‍රසාද, ඉඩම්වල පෞද්ගලික අයිතිය, මුදල්, සිරගෙවල් සහ ගණිකා වෘත්තිය දැඩි ලෙස විවේචනය කළේය. මෙම නවකතාව බොහෝ විට  භූගත විප්ලවවාදී ක්‍රියාකාරකම් තීව්‍ර වූ සාර්වාදී තන්ත්‍රය කෙරෙහි අතෘප්තිය ඉහළ ගිය කාලයක සාර්වාදී රුසියාවේ සමාජ දේශපාලන අරගලවල පිළිබිඹුවක් ලෙස දැකිය හැකිය. එසේම ටෝල්ස්ටෝයි ගේ “වොස්ක්‍රෙසීනියා”  නවකතාව බොහෝ ලේඛකයන්ට ගැඹුරින් බලපෑවේය. ශ්‍රී ලාංකික නවකතාකරුවෙකු වන ඩබ්. ඒ සිල්වාට හිඟන කොල්ලා නවකාව ලිවීම සඳහා ටෝල්ස්ටෝයි ගේ “වොස්ක්‍රෙසීනියා” බලපැවැත්වූ බවට උපකල්පනය කිරීමේ සාධක තිබේ. 

ඔහුගේ අත්දැකීම් ආගම, සාහිත්‍යය, කලාව සහ ජීවිතයේ අරුත හා අරමුණ පිළිබඳව ඔහුගේ ජීවිත කාලය පුරාම විමසීමට පොළඹවන ලදී . ජීවිතයේ අරුත සෙවීමේදී ටෝල්ස්ටෝයි ලෝකයේ සියලුම ප්‍රධාන ආගම් අධ්‍යයනය කළ අතර මුල් ග්‍රීක හා හෙබ්‍රෙව් භාෂාවලින් බයිබලය කියවීය. ටෝල්ස්ටෝයිගේ ජීවිතයේ අවසාන භාගයේදී ඔහු ඉන්දියානු දර්ශනය හා ආගම් පිළිබඳ උනන්දු විය.  (ටෝල්ස්ටෝයිට වයස අවුරුදු දහනවයක් වන විට ඔහුට මොන්ගෝලියානු බෞද්ධ ලාමා කෙනෙකු මුණ ගැසී තිබුනි ) ඔහුගේ නවකතාවල ප්‍රධාන චරිත බොහෝ විට මහා භාරතයේ සහ භගවත ගීතාවේ ආභාෂය ලැබිය හැකි ‘කර්ම යෝගියෙකුගේ’ ගති ලක්‍ෂණ පෙන්නුම් කරන බව මහාචාර්‍ය  රාධා  බාලසුබ්‍රමනියම් පෙන්වා දෙයි. ටෝල්ස්ටෝයිගේ ‘හින්දු’ සහ බෞද්ධ දර්ශනය කෙරෙහි ඇති උනන්දුව අවිහිංසාව, නිර්මාංශත්වය සහ අවසාන අත්හැරීම පිළිබඳ ඔහුගේ අදහස් කෙරෙහි බලපෑම් කලේය.

ටෝල්ස්ටෝයි ඔහුගේ ජීවිතයේ අවසාන දශකය තුළ ලෝකයේ වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ රුසියානු ජාතිකයා විය. ටෝල්ස්ටෝනියානු ප්‍රජාවන් යුරෝපය පුරා සහ එක්සත් ජනපදය පුරා ව්‍යාප්ත විය. ටෝල්ස්ටෝයිගේ අවසන් වසර  මහත් අසතුටින් පිරී ගියේය. ටෝල්ස්ටෝයි හමුවීමට ආ බොහෝ අමුත්තන්ට සොෆියා අකමැති වූවා පමණක් නොව, බොහෝ අධ්‍යාත්මික කාරණා සම්බන්ධයෙන් ඇය තම සැමියා සමඟ එකඟ නොවූවාය.  ඔහුගේ විශ්වාසයන්ට අනුකූලව, ටෝල්ස්ටෝයි 1881 සිට සිය කෘතිවල සියලු ප්‍රකාශන අයිතිය අත්හැරියේය, ඔහුගේ දේපළ ඔහුගේ පවුලේ සාමාජිකයන් අතර බෙදා දුන්නේය. ටෝල්ස්ටෝයි සිය සියලු මුදල් පිනට දීම හා ද්‍රව්‍යවාදයෙන් තොර ජීවිතයක් ගත කිරීම ගැන කතා කිරීමට පටන් ගත් විට ඇය විශේෂයෙන් කනස්සල්ලට පත්වූවාය. ඔහුගේ විශ්වාසයන්, අනුගාමිකයන් සහ ඔහුගේ පවුලේ විශේෂයෙන් බිරිඳ සමග තිබූ   ආරවුල් දරාගත නොහැකිව ඔහු 1910 ඔක්තෝබර් මාසයේදී සිය අවසන් වන්දනා ගමනට පිටත්ව ගියේය. ටෝල්ස්ටෝයි බලාපොරොත්තු වූයේ ඔහුට තම ජීවිතයේ ඉතිරි කාලය සාමයෙන් ගත කළ හැකි හුදෙකලා ස්ථානයක් සොයා ගැනීමටය. අතරමගදී ඔහුගේ සෞඛ්‍යය අයහපත් විය. ඔහු 1910 නොවැම්බර් 9 වන දින ඇස්ටාපෝවෝ හි පිහිටි කුඩා ඩිපෝවේ දුම්රිය ස්ථානාධිපතිගේ නිවසේදී මිය ගියේය. ඔහුගේ දේහය භූමදාන කිරීම සඳහා යස්නා පොලියානා වෙත ගෙන යන ලදී. 

ඔහුගේ මරණයෙන් පසු  ටෝල්ස්ටෝයිගේ කීර්තිය වර්ධනය වී ඇත්තේ ලොව පුරා විචාරකයින් ඔහුගේ ලිවීමේ ගුණාත්මකභාවය සහ ඔහුගේ දර්ශනයේ බලපෑම යන දෙකම පිළිගෙන ඇති හෙයිනි. ටෝල්ස්ටෝයිගේ කෘති රුසියාවේ සහ විදේශයන්හි සාහිත්‍ය යථාර්ථවාදයේ වර්ධනයේ නව අවධියක් සනිටුහන් කළ අතර 19 වන සියවසේ සාම්ප්‍රදායික නවකතාව සහ 20 වන සියවසේ සාහිත්‍යය අතර සම්බන්ධයක් ඇති කළේය.  ටෝල්ස්ටෝයි යුරෝපීය මානවවාදයේ වර්ධනයට හා ලෝක සාහිත්‍යයේ යථාර්ථවාදයට ද ඉමහත් බලපෑමක් ඇති කළේය. ලේඛකයෙකු වශයෙන්, ඔහුගේ ලොකුම ජයග්‍රහණය නම්, අසමසම නිරවද්‍යතාවයකින් යුත් මිනිස් ආශාවන්ගේ ගමන් මග සහ සාමාන්‍ය ක්‍රියාවන්ගේ රටාව පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබා දීමයි.

 විසිවන සියවසේ සුප්‍රසිද්ධ සංස්කෘතික න්‍යායාචාර්ය ඔස්වල්ඩ් ස්පෙන්ග්ලර්ට අනුව ටෝල්ස්ටෝයි යනු බටහිර ලෝකයේ තාර්කික හා නවීන හැඟීම් අනුගමනය කරන ප්‍රමුඛ රුසියානු නවකතාකරුවා ය. ඔස්වල්ඩ් ස්පෙන්ග්ලර් විශ්වාස කළේ රුසියානු සාහිත්‍යය ටෝල්ස්ටෝයි සහ දොස්තයෙව්ස්කි අතර බෙදිය හැකි බවයි. ස්පෙන්ග්ලර් සිය සම්භාව්‍ය කෘතිය වන ද ඩෙක්ලයින් ඔෆ් ද වෙස්ට් හි සඳහන් කර ඇති පරිදි, ටෝල්ස්ටෝයි යනු හිටපු රුසියාවයි, දොස්තයෙව්ස්කි එළඹෙන රුසියාවයි.”

Personal Communications

1)      Professor Raymond M. Bergner-Department of Psychology, Illinois State University

2)      Professor Guy Proulx – Clinical Psychologist and Professor of Psychology -Glendon Campus York University Canada

Works Cited 

Albin, R.L.(1990). Arch Neurol. 47(2):225-6.The death of Nicholas Bolkonski. Neurology in Tolstoy’s War and Peace.

Anargyros-Klinger, A.(2002). The thread of depression throughout the life and works of Leo Tolstoy.Int J Psychoanal.  83(Pt 2):407-18.

Bayley, J.(1997). Leo Tolstoy. Plymouth, England: Northcote House.

Gustafson, R. F. (1986). Leo Tolstoy, Resident and Stranger: A Study in Fiction and Theology. Princeton, N.J.: Princeton Univ. Press.

 McLean, H.(2008). In Quest of Tolstoy. Boston: Academic Studies Press.

 Orwin, D.(1993). Tolstoy’s Art and Thought, 1847- 1880. Princeton, N.J.: Princeton University Press.

 Rowe, W. W. (1986).Leo Tolstoy. Boston: Twayne.

Courtesy Ship Technology

Colombo Dockyard (CDPLC) is set to start the construction of six Eco Bulk Carriers for Norwegian company Misje Eco Bulk.

The contract also includes four optional Eco Bulk Carriers.

Initially signed in March, the contract is expected to become effective next month after receiving the owner’s final board approval.

The 89.95m-long vessels will be able to accommodate the cargo capacity of 5,000 deadweight tonnage (dwt).

The vessels will be powered by a four-stroke engine and will be able to carry bulk cargo, grain, timber, unit loads and containers.

The eco-friendly vessels will emit lower emissions than the traditional bulk carriers.

Wartsila Ship Design Norway provided the concept and the basic design of the bulk carriers while Colombo Dockyard is responsible for the detailed designing.

Yoshitha Perera Courtesy The Daily Mirror

Former President Maithripala Sirisena was not informed about the foreign intelligence information with regard to possible terror attack by National Thowheed Jama’at (NTJ) leader Zahran Hashim and his associates, former State Intelligence Service (SIS) Director SDIG Nilantha Jayawardena today informed the Presidential Commission of Inquiry (PCoI) investigating the Easter Sunday attacks.

SDIG Jayawardena made this statement while responding to a question raised by a commissioner. He was also questioned about the threat assessment report prepared by the SIS prior to President Sirisena’s visit to Batticaloa on April 12, 2019.

The threat assessment report did not refer to a foreign intelligence agency on April 4, 2019 which mentioned that a group including the National Thowheed Jama’at (NTJ) leader Zahran Hashim and his followers could launch a terror attack.

In response, he said that it was not mentioned in the report, as it was not something relevant to former President’s visit.

SDIG Jayawardena added that the SIS regularly received information with regard to certain security threats to various VVIPs served in the previous ‘Yahapalana’ government, but most of them did not pay attention to those intelligence. 

Chaturanga Samarawickrama Courtesy The Daily Mirror

The Government had decided to provide motorcycles for Public Health Inspectors (PHIs) to encourage and appreciate their services during the COVID-19 pandemic in the country.

Accordingly, more than 800 motorcycles would be given away as the first phase of the programme before August 30 in Colombo.

Director General Of Health Services Dr. J.M.W. Jayasundara Bandara said the programme will go ahead according to the guidelines issued by the Health Ministry. 

Courtesy The Daily Mirror

Cabinet had given its nod to a paper submitted by Prime Minister Mahinda Rajapaksa as his capacity of being the Minister of Finance to probe all alleged misdeeds of state banking network that had taken place during the past years.

The paper also sought to further strengthen the state banking network.

The state banks including the Bank of Ceylon, Peoples Bank, National Savings Bank and Rural Development Bank will be prepared and shaped to meet the challenges brought on by the COVID -19 pandemic while misdeeds that had taken place these banks since January 8, 2020 will also be probed. A study will also be conducted to determine whether these banks have violated the Banking Acts and whether they have carried out non-productive activities during the given period as per the cabinet paper,” a release from the Finance Ministry said.

Another objective of the cabinet paper is to determine as to which officers are responsible for misdeeds and also the external forces which have been involved in them and to ensure that there will not be any misdeeds in the future.

Former High Court Judge Sisira Ratnayake, Certified Accountant Susantha de Silva, Retired Additional Auditor General W. Premananda will be included in the committee appointed to conduct the probe.

Courtesy Hiru News

With the inaugural session of the ninth parliament due to take place tomorrow (20), the focus is on 81 first-time MPs.

Sixty five of them got elected at the 2020 general election, while 16 come from the national list as named by their parties so far.

The SLPP has 12 and the SJB, ITAK, AITC and the JJB has one appointed MP each.

The UNP and the Apey Janabala Party are yet to name their national list MPs.

The first-time MPs – elected

Colombo district – SLPP
Pradeep Undugoda (91,958)
Madhura Vithanage (70,205)
Premanath C. Dolawatte (69,055)
Jagath Kumara (47,693)
Kalutara district – SLPP
Sanjeewa Edirimanne (105,973)
Anupa Pasquel (97,777)
Lalith Ellawala (76,605)

Gampaha district – SLPP
Nalaka Godahewa (325,479)
Sahan Pradeep Vithana (97,494)
Kokila Harshani Gunawardena (77,922)
Nalin Ruwanjeewa Fernando (69,800)
Milan Sanjeewa Jayatilake (68,449)
Upul Mahendra Rajapakse (67,756)

Kandy district – SLPP
Wasantha Yapa Bandara (108,940)
Gunatilake Rajapakse (49,317)
Udaya Chaminda Kirindigoda (39,904)

Nuwara Eliya district – SLPP
Jeevan Thondaman (109,155)
Marudapandi Rameswaran (57,167)
Nimal Piyatissa (51,225)
SJB
Myalvaganam Udayakumar (68,119)

Matale district – SLPP
Nalaka Bandara Kottegoda (71,404)
Pramitha Bandara Tennakoon (67,776)

Galle district – SLPP
Sampath Athukorale (128,331)
Isuru Dodangoda (71,266)
Shan Vijayalal de Silva (67,793)

Matara district – SLPP
Nipuna R. Ranawaka (131,010)
Karunadasa Kodituwakku (114,319)
Weerasumana Weerasinghe (77,968)

Hambantota district – SLPP
Dr. Upul Galappatti (63,369)
Ajith Rajapakse (47,375)

Anuradhapura district – SLPP
Prof. Channa Jayasumana (133,980)
Uddika Premaratne (133,550)
H. Nandasena (53,618)
K.P.S. Kumarasiri (49,030)
SJB
Rohana Bandara Wijesundara (39,520)

Polonnaruwa district – SLPP
Amarakirthi Atukorale (45,939)
SJB
Kins Nelson (22,393)

Trincomalee district – SLPP
Kapila Atukorale (30,056)

Batticaloa district – SLPP
Sivanesathurai Chandrakanthan (54,198)
ITAK
Sanakya Rahul (33,332)
SLMC
Ahmed Nasir (17,599)

Digamadulla district – SLPP
D.C. Weerasinghe (56,006)
Thilak Rajapakse (54,203)
ACTC
Mohamed Musharaf (18,389)

Badulla district – SLPP
Maj. Sudarshan Denipitiya (71,768)
Chamara Sampath Dassanayake (66,393)
Janaka Tissakuttiarachchi (50,151)

Moneragala district – SLPP
Shasheendra Rajapaksa (104,729)
Kumarasiri Ratnayake (91,530)
Dr. Gayashan Nawananda (45,384)
SJB
Dharmasena Wijesinghe (20,662)

Ratnapura district – SLPP
Gamini Waleboda (85,804)
Akila Ellawala (71,179)
Muditha Prashanthi de Soysa (65,923)

Kegalle district – SLPP
Rajika Wickremasinghe (68,802)
L.M. Sudath Manjula (45,970)
Udayakantha Gunatilake (46,628)

Wanni district – EPDP
Kulasingham Dilipan (3,203)

Jaffna district – TNA
C.V. Vigneswaran (21,554)

Puttalam district – SLPP
Chinthaka Amal Mayadunne (46,058)
MNA
Abdul Ali Sabri Mohamed (33,509)

Kurunegala district – SLPP
Dr. Gunapala Ratnasekara (141,991)
Asanka Nawaratne (82,779)
Samanpriya Herath (66,814)
U.K. Sumith Udukumbura (51,134)

National list MPs
SLPP
Sagara Kariyawasam (lawyer)
Ajith Nivard Cabraal (former Central Bank governor)<
Mohamed Ali Sabri (president’s counsel)
Jayantha Weerasinghe (president’s counsel)<
Manjula Dissanayake (widow of the late minister Salinda Dissanayake)
Senior Prof. Ranjith Bandara
Prof. Charitha Herath
Gevindu Kumaratunga (Yuthukama)
Yadamini Gunawardena (engineer)
Dr. Surendra Raghavan (former northern province governor)
Dr. Seetha Arambepola (former wesern province governor)
Mohamed Falil Marjan (entrepreneur)
SJB
Diana Gamage (lawyer)
ITAK
Thavaraja Kalai Arasan
AITC
Selvarasa Gajendiran
JJB
Dr. Harini Amarasuriya

Courtesy Hiru News

President Gotabaya Rajapaksa met protesting unemployed graduates in front of the Presidential Secretariat in Colombo today (19).

Returning from the inaugural cabinet meeting, he had a discussion about their problems.

Courtesy Hiru News

A cabinet subcommittee has been tasked with the constitutional formulation.

Its members are Prof. G.L. Peiris, Nimal Siripala de Silva, Ali Sabri, Dinesh Gunawardena and Udaya Gammanpila.

Dr. Chula Rajapakse MNZM FRCP(UK)FRACP( Aust/NZ) Wellington New Zealand

The about 10% Tamil minority in Sri Lanka were the privileged minority of one hundred and fifty years of the Divide and Rule” British Colonial administration, while the about 75% Sinhalese majority were the oppressed and disadvantaged majority, as they posed  the greatest threat to the colonial administration.

Thus at independence, nearly 90%of Engineers  and Surveyors and 60% of doctors, and a vast majority of the civilian administration were from the 10% Tamil minority. The first Sri Lankan to act as head of state in post independence Sri Lanka was a Tamil, Justice  C Nagalingam , i1954 as acting Governor General. The first army commander in post independent Sri Lanka was a Tamil, Brigadier Anton Muthucumaru . The longest serving attorney general in SL was a Tamil, Siva Pasupathy. Till the time of the LTTE uprising in July 1983, that forced, many Tamils to flee SL as refugees to the west, lest their children would be forcefully conscripted into the LTTE ranks, the level of Tamil representation in all walks of Sri Lanka life was  way more than the 10-12% Sri Lankan Tamils represented of the islands population.  This is hardly the picture of Tamil discrimination they had by now started orchestrating in the west and to the world

When the British left  Sri Lanka in 1948, attempts were made to redress the disadvantages of the Sinhalese especially in education. This led to the inevitable loss of the privileged status of Tamils and the over representation of Tamils in all walks of Sri Lankan life, especially in the much sort after positions. This was seen as and deliberately presented by some Tamils as discrimination to both fellow Tamils and the western world, ready to   believe any claim of  ‘’discrimination of a minority” . This led to the call in 1976  by some Tamils the TULF n Vadukuddai Northern SL, for  a separate state of Elam consisting of 2/3rds of the coast line  and 1/3 of the land  of Sri Lanka , for this now 12% minority. This really reflected the privileged mind set, they still had.

They tried to draw support for this avaricious objective by claiming Elam to represent the Traditional Homeland of Tamils” . This picture of  A Collection of Buddhist Shrines Dating Back To 3^rd Century BC , still evident in the heart of Jaffna peninsula and other Buddhist archeological  monuments scattered through out Sri lanka   is witness to the fact that all of Sri Lanka was homeland to it’s Buddhist Sinhalese civilisation for 2500 years, as the Mahavamsa records. Tamis , Arabs & Malays were able to settle in various parts of SL , due to the kind & welcoming disposition inherent to Buddhism, acknowledged many times recently by no less a person than Cardinal Malcolm Ranjith, head of the Roman catholic Church In SL

In 1983 this  separatist Elam movement became a brutal terrorist war against the rest of Sri Lanka, waged by the LTTE, ( Liberation Tigers of Tamil Elam)., at one stage labelled the world’s most brutal by the FBI US, no less. They drew support in finance and propaganda for their bloody campaign from an Internationally based Tiger Diaspora, that had by then become well established in the west , especially in the UK, Canada and USA, cleverly exploiting their claim of  Minority Discrimination”, to hoodwink their unsuspecting host countries. Their hosts were ready believe these claims , without any evidence being supplied to support these claims, accepting it as the inevitable for a minority in a third world country.

The making of Sinhala, the mother tongue of the 75% majority in 1956, as the state language was one major complaint of the 12% Tamil minority. In most countries, much lesser percentage of the majority community would have been adequate to justify this. Not so for this minority used to 150 years of colonial privileges. The provisions of the Reasonable use of Tamil act that enshrined the right of every Tamil child to receive a free state education in the Tamil medium upto end of tertiary education, no different from a Sinhalese child, the right of every Tamil citizen to address the government for their wants in Tamil and receive a response in the same language, the provision for the courts in the Tamil majority districts to conduct their affairs in Tamil, and the right for any Tamil to compete for entry into the public service without any knowledge of Sinhalese provided they gained competence upto some level a few years later, did not satisfy the avaricious appetite of this once privileged group. Additionally this requirement to gain competence in Sinhalese , after joining  however was not a requirement in professional fields like in medicine  .   Now Both Sinhalese & Tamil are state languages on par with each other.

After three  decades, the brutal terrorism of the Tigers came to an end on 19^th of May, 2009, when all of the LTTE Terrorists were laid to rest on the banks of Nandikadal Lagoon in Mullaitivu. This victory was  thanks to the transformation of what was once ceremonial security forces to a truly professional service, conforming to the highest standards, as was widely acknowledged .

However, the internationally based Tiger Diaspora, that supported   the Tigers with finance and propaganda  throughout,  were left entirely unscathed  as was their Billion dollar war chest amassed through Distortion (misinformation to justify tiger terror so enable collections in the west), Extortion , ( forcibly compelling Tamils whom the diaspora helped to achieve refugee status in the west to contribute large portions of their social service handouts and forcibly taxing”  by then well established Tamil businesses in the west) and Drug  & Human Trafficking (Tiger Diaspora groups have been exposed  of being guilty of this many times).  With this burgeoning war chest no longer required for arms purchases, they had plenty of resources to procure cash trapped TV stations like Channel 4  UK to produce infamous films like Sri Lanka Killing Fields”, to discredit SL and their war achievements. A New York times critic described this as a collection of video strips, un authored and unlocated  held together by a partial commentary that led the viewer to attribute all the ills shown, to be acts of the SL Security forces. Much of these strips have since been shown to be Tamil Tigers, clad in the uniforms of captured soldiers committing atrocities on these victims  

This new phase of discrediting the war efforts after  the annihilation of the Tiger fighters in SL in May 2009, was clearly a well planned move that was executed   within days of the fall of the Tigers in Sri Lanka, by this well  resourced , powerful and devious  Tiger Diaspora, to discredit  the Security Forces, by claiming that their victory had been achieved at the expense of gross human rights violations alleging an  unacceptable  loss of Tamil civilian lives of any  thing between 40,000 -100,000  in the last few weeks of the war. They claimed this to be the result of indiscriminate & even directed fire at fleeing civilians. Though all the evidence was that nothing was further from the truth, & that the civilian toll was of the order of 7000,  , they persisted in orchestrating these Tiger Diaspora allegations  internationally with Joseph Goebbelian zeal, as they had done with all their false propaganda through the earlier three decades, till these were believed in the west .

The assessment of the UN representative based in Colombo at the end of the war Sir John Holmes was that the Tamil civilian casualties were about 7000 at most. This  number was confirmed a few months later by a census carried out by the Tamil  University Teachers, as the probable number Tamil civilian casualties. Wiki leakes  leaked information   also revealed that defence attaches in both the UK and US embassies at that time had confirmed these numbers in their dispatches to their various countries and had also mentioned that but for the care taken by the SL security forces to minimise Tamil civilian casualties, the war would have been over well before and with less SL security forces casualties. Besides, it made no sense for the SL forces to attack civilians and then a few weeks later for these same civilians, nearly 300,000 of them to flee straight into the arms of the security forces to escape from the Tigers who had held them as hostages to use as human shields against the advancing SL forces. These were all confirmed by these civilians once in the safe haven of the camps arranged by the SL forces. Even more these civilians were resettled in their homes within a few months after the war , once the SL forces had risked their lives to demine these areas , heavily mined by the retreating Tigers.

All of these were confirmed by documents tabled in the British House of Lords in 2017 by Lord Naseby , who after a long battle accessed some of these original dispatches from  the UK  H/Commission in Colombo. Additionally the Paranagama Presidential Commission tasked with investigating allegations of missing ersons, cleared  SL forces of been complicit of systematic or direct killing of civilians .  Additionally these findings were endorsed by a panel of several internationally well known panel of legal experts on war crimes, headed by Sir Desmond de Silva QC from UK

 The Tigers derived their story of 40,000 casulaties or more initially  from  Gordon Weiss claiming from unnamed sources who later retracted it under questioning . He was  an UN employee based in Colombo in May 2009, who was after boosting sales of his book. The major boost for the claim came from the Darusman commission Report. This commission  having only interviewed the Tigers and Not SL sources, suggested this number as a credible allegation” but refused to reveal the source of this information for thirty years. So much for it’s credibility   This commission was appointed by the then UNSG to report to him on accountability provisions in SL, without the authority of the UN or UNSC and against the specific wishes of two of its members, Russia and China and hence not a UN report. However , this did not deter the Tiger Diaspora from orchestrating this as a  UN report to add muscle to their allegation. This label  UN Report”has since stuck

It did not take long for them to go a notch higher making these   evidence  of Tamil Genocide , even more appealing to the unsuspecting liberal western minds.  This allegation of Tamil Genocide has been craftily orchestrated since , even luring unsuspecting and misinformed  western  liberal parliamentarians to make this call, on their behalf,. This we saw most recently in May’20 with the Mayor  Columbine from Canada and NSW state parliamentarian Mr Hugh McDermott  from Australia, to coincide with the 11^th anniversary of the fall of the Tigers.

If this is to be countered the first requirement would be  making this information on the truths behind the Tamil Genocide Claim , widely known in the west,  especially, Canada, UK and US , amongst it’s media  and politicians , state and federal.  These would  then need to be orchestrated repeatedly, at every opportunity and creating opportunities, just like the Tiger Diaspora has done with misinformation.. These message would need to be repeated using modern media of email and others . Messages  should be short  where the bold titles conveys the main message, and repeated frequently. Eye balling the title is what most would do and that should convey the main message  The aim would be to achieve  a default position in the minds of these recipients  and institutions  that Tamil Genocide has no factual basis” and that it was post independence loss of privileges enjoyed  under British colonial rule, was what was presented as discrimination”.

The next requirement is to highlight the motivation  among  a large section of the Diaspora, to continue to paint a negative picture  of Sri Lanka and a risk to their safety in SL if they were sent back to SL, even if there is none , as their continuing to enjoy western privileges  as refugees , depends on this.

On the other hand these should be coupled with information on life of Tamils in Sri Lanka now , showing the freedoms and opportunities they enjoy back in SL. A truly tri lingual Sri. Lanka would help the cause immensely. The Covid crisis has exposed the potential for TV & E teaching  & learning  and could be utilised to achieve this and so win –  win for all.

The third requirement   should be to focus  spot light  on  The Tiger Diaspora, the funders of terror in Sri Lanka  for over thirty years that saw the loss of over 300,000 lives , , now sitting snug in the comfort of their western homes. The call should be for a commission of inquiry, initially perhaps a Presidential Inquiry in Sri Lanka with a view to ultimately having them brought before courts, even international courts. This should provide something to keep them occupied, and away from orchestrating unsubstantiated calls of Tamil Genocide. There should also be an investigation to see if legal avenues could be used to curb the ongoing baseless allegations of Genocide, as a violation of the basic human rights of the accused , not to be subjected such ongoing baseless accusations

This three pronged approach should be coordinated and driven from Sri Lanka, utilising expatriates on the ground for advice , ideas and  to execution . The expatriates should use their clout with the vote to get the message across to their rulers , as the Tiger Diaspora has done so effectively.

Almost certainly, these should be driven by a dedicated  devision in the Foreign Ministry in the Government in SL , prepared for the long hall of a few decades. That was how long the battle with the sword  took to win and this battle with the pen would be more devious and could be even more prolonged . It is certainly more challenging than the battles on the field ,&  against a very wily opponent.

There should be a realisation in Colombo that, left unchecked or countered half-heartedly, the Tiger Diaspora has the capacity to undermine the SL administration’s  best developmental efforts, for a long time to come, using mislead western governments, and UN agencies, to aid them in this ,as we have seen since 2009.  

 However, these efforts, should not detract  from ongoing efforts at Integration rather than segregation as the answer to SL’ ethnic issues. Being truly trilingual and encouraging a fusion culture, perhaps fusion dances of the two cultures Barata Natyam and Kandyan Dancing ,  as we have in NZ who always sing the National anthem in two languages  English & Maori  are some thoughts.  

Thank You

ජනමාධ්‍ය නිවේදනයයි.  උපාධිධාරී ජාතික මධ්‍යස්ථානය

ගරු ජනාධිපති,
ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මැතිතුමා,
ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය,
කොළඹ 01.

ජනාධිපතිතුමනි,

රැකියා විරහිත උපාධිධාරී අභ්‍යාසලාභීන් පිරිසක් පත්වීම් වලින් ඉවත් කිරීම හා සුදුසුකම් සපුරා ඇති රැකියා විරහිත උපාධිධාරීන්ට පත්වීම් ලබා නොදීම සම්බන්ධවයි.

2020. 01. 01 දිනට පෙර රැකියා විරහිත උපාධිධාරීන් රැකියාගත කිරීමේ වැඩසටහන යටතේ 2020 මාර්තු 02 සිට 10 දක්වා ලබා දී තිබූ අභ්‍යාසලාභී උපාධිධාරී පත්වීම් 2020. 09. 02 දිනට යළි ලබා දීමේ දී අභ්‍යාසලාභී උපාධිධාරීන් සැලකිය යුතු පිරිසක් ඉන් ඉවත් කර ඇති බව පළමුව දන්වා සිටිමු. එසේ ඉවත් කිරීම පිළිබඳව උපාධිධාරී ජාතික මධ්‍යස්ථානයේ දැඩි විරෝධය ද පළ කර සිටිමු.

ඉවත් කිරීම සඳහා අදාළ කරගත් හේතු ලෙස ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ පෞද්ගලික අංශයේ රැකියාවල නිරත වීම, පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල හා විදෙස් උපාධි ඇතුළු කරුණු කීපයක් ය. 2020 මාර්තු 02 වන දිනට පත්වීම් ලබා දීමේ දී එවැනි කරුණු පරීක්ෂා කර වඩා නිවැරදිව අභ්‍යාසලාභී පත්වීම් ප‍්‍රධානය කිරීමේ හැකියාව තිබිය දී වගකීම් සහිත රජයක් වශයෙන් උපාධිධාරීන්ට රැකියා ලබා දීමේ වැඩසටහන තුළ මෙවැනි ගැටළුකාරී තත්වයක් උද්ගත කිරීම වැඩි අවධානයකට යොමු කළ යුතුව ඇත.

ආණ්ඩුව රැුකියා විරහිත උපාධිධාරීන්ගෙන් අයදුම්පත් කැඳවීම ආරම්භ කරනු ලැබුවේ 2020. 02. 07 දින ය. අයදුම්පත් භාරගැනීමේ අවසන් දිනය 2020. 02. 20 දින ය. 2020. 03. 02 දින වන විට අභ්‍යාසලාභී පත්වීම් ලිපි ද නිකුත් කර අවසන්ය. දින 12 ක වැනි කාලයක් තුළ 72 000 ක පමණ අයදුම්පත් පරීක්ෂා කර බලා සුදුසුකම් ලාභීන් 62 000ක් පමණ වන බවට කරුණු තහවුරු කර තිබුණි. අදාළ අයදුම්පත් නිසි පරීක්ෂාවකින් තොරව ඒ මොහොතේ පැවති මැතිවරණ ඉලක්ක කර ගනිමින් අවිධිමත්ව එම පත්වීම් ලිපි නිකුත් කර ඇති බව මාර්තු නිකුත් කළ සියලූ අභ්‍යාසලාභී පත්වීම් ලිපි අවලංගු කිරීම තුළින් තහවුරු වී අවසන්ය.

02. මාර්තු මස පත්වීම් ලිපි නිකුත් කිරීමට පෙර පෞද්ගලික අංශයේ රැකියාවල නිරත වූවන් හඳුනාගෙන ඔවුන් සඳහා පත්වීම් ලිපි නිකුත් නොකළේ නම් ඔවුහු එම රැකියාවලම නිරත වන අතර අද මෙවැනි බරපතල ගැටළුවකට මුහුණ නොපාති. අද වන විට ඔවුන්ට පෞද්ගලික අංශයේ රැකියාව ද අහිමි වී ඇත. ලැබුණු උපාධිධාරී පත්වීමද අහිමි වී ඇත. #කොරෝනා වසංගත කාලය යටතේ රජය දුන් මූල්‍ය සහන පවා ඔවුන් රජයේ රැකියාවන් වල නිරතවන්නන් ලෙස තීරණය කර ලබා නොදුණි. 2020. 08. 16 දින ගනු ලැබූ තීරණය ඔවුන් සම්බන්ධයෙන් 2020 මාර්තු 02 දින ගනු ලැබුවේ නම් එම පිරිස මෙවැනි බරපතල අසාධාරණයකට ලක් නොවන බව පෙන්වා දෙන්නෙමු.

03. විදෙස් හා පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල උපාධි සහිත උපාධිධාරීන් ද ඉවත් කර ඇත. ඒ සඳහා හේතු ලෙස විශ්ව විද්‍යාල ප‍්‍රතිපාදන කොමිසමේ ලියාපදිංචි නොවූ පදනම යටතේ ඉවත් කර ඇත. ලියාපදිංචි හා අනුමත නොවූ උපාධි ලබාගෙන ඇති පිරිස් ඉවත් කිරීම ගැටළුවක් නැත. නමුත් විශ්ව විද්‍යාල ප‍්‍රතිපාදන කොමිසම අනුමත යැයි ලිඛිතව දන්වා ඇති උපාධි හිමි උපාධිධාරීන්ගේ පත්වීම් ද මේ වන විට අවලංගු කර ඇත.

04. ඉහත 02 හා 03 හි සඳහන් කරුණු 2ට අමතරව වෙනත් හේතූන් මතද පිරිසක් ඉවත් කර ඇති අතර ඉවත් කිරීමට බලපෑ කරණු පිළිබඳව උපාධිධාරීන් තුළ ව්‍යාකූල තත්වයක් මතුව ඇත.

2020 මාර්තු මස ආරම්භ කළ පුහුණුව 2020. 04. 25 දිනට නියමිත මැතිවරණය හා ප‍්‍රතිපල නිකුත් කර සතියකින් පසු ආරම්භ වීමට නියමිතව තිබූ අතර #Covid-19 වසංගත තත්වය නිසා මැතිවරණ කල් යෑමත් සමඟ පුහුණුවද කල් යන ලදි. ඒ අනුව ආණ්ඩුව සිදු කළ යුතුව තිබුණේ අදාළ පුහුණුව 2020 මැයි සිට ආරම්භ වූවා සේ සලකා හිඟ මාසික දීමනාව ද ලබා දී අදාළ කාලය පුහුණු කාලයට යටත් කිරීමයි. නමුත් සිදුකර ඇත්තේ ආණ්ඩුව යළිත් පත්වීම් ලිපි අවලංගු කර මාස 06ක පමණ කාලයක් අභ්‍යාසලාභීන්ට අහිමි කිරීමත්, පෞද්ගලික අංශයේ හෝ රැකියාවක් කරමින් ජීවත් වූ පිරිසකට රැකියා අවස්ථා සියල්ල අහිමි කිරීමත්, ආණ්ඩුව අලූතින් වියදමක් දරා පත්වීම් ලිපි නිකුත් කිරීමත් ය.

ගරු ජනාධිපති තුමනි, මෙම කරුණු සැලකිල්ලට ගනිමින් පහත සඳහන් ඉල්ලීම් හා යෝජනා ඉදිරිපත් කරමු.

01. අයදුම්පත් යොමු කර තිබූ, 2020 මාර්තු මස අභ්‍යාසලාභී පත්වීම් ලිපි නිකුත් කළ උපාධිධාරීන්ට හා සුදුසුකම් සපුරා තිබූ නමුත් මාර්තු මස තෝරා නොගත් ඉතිරි 12 000කට ආසන්න වන සියලූම රැකියා විරහිත උපාධිධාරීන්ට අභ්‍යාසලාභී උපාධිධාරී පුහුණු පත්වීම් ලිපි ප‍්‍රධානය කිරීම.

02. අභ්‍යාලාභී පුහුණු පත්වීම් ලිපි ලැබී මාර්තු මස ආයතන වෙත වාර්තා කර පසුව නම් ඉවත් කර ඇති පිරිස මෙවර ඉවත් නොකර බඳවා ගැනීමත් 2020 න් පසු සිදු කරන බඳවාගැනීම් වල දී පත්වීම් ලිපි ප‍්‍රධානයට පෙර අදාළ කොන්දේසි සැලකිල්ලට ගෙන ක‍්‍රියා කිරීම.

03. 2020. 09. 02 සිට බලාත්මක කිරීමට තීරණය කර ඇති අභ්‍යාසලාභී පුුහුණු පත්වීම් දිනය 2020 මැයි 02 බවට බලාත්මක කර එදින සිට පුහුණු කාලය සේ සලකා 2020 මැයි සිට මාසික දීමනාව ලබා දීම.

ඉහත ඉල්ලීම් පිළිබඳව ගරු ඔබතුමාගේ කඩිනම් අවධානය යොමු කරමින් දින කීපයක් ඇතුළත ගැටළුවට මුහුණ පා ඇති පිරිසට සහනදායී විසඳුමක් ලබා දෙන මෙන් කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිමු.

ස්තූතියි.

මෙයට,
චන්දන සූරියආරච්චි
කැඳවුම්කරු

මහේෂ් විමුක්ති
 කැඳවුම්කරු
(රැකියා විරහිත උපාධිධාරී සංගමය)

මහේෂ් අඹේපිටිය
 කැඳවුම්කරු
(බාහිර උපාධි සුරැකීමේ සංවිධාන එකතුව)

සම්බන්ධීකරණය – 071 8178268

Contact – +94 71 8178268

පිටපත්:-
1. ගරු අග‍්‍රාමාත්‍ය – මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා (දැ.ගැ.පි./අ.ක.ස.)
2. ගරු රාජ්‍ය පරිපාලන අමාත්‍ය – ජනක බණ්ඩාර තෙත්නකෝන් මැතිතුමා (දැ.ගැ.පි./අ.ක.ස.)
3. ලේකම් – රාජ්‍ය පරිපාලන අමාත්‍යාංශය (දැ.ගැ.පි./අ.ක.ස.)
4. ලේකම් – මුදල් අමාත්‍යාංශය (දැ.ගැ.පි./අ.ක.ස.)
5. ඒකාබද්ධ සේවා අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් (දැ.ගැ.පි./අ.ක.ස.)

අගමැති සතු බුද්ධ ශාසන අමාත්‍ය ධුූරය ජනාධිපතිවරයා විසින් දැරිය යුතු බවට පෙත්සමක්”

Home News

Dr. Jay Gunawardana, a Sri lankan-born blood cancer researcher at the University of Queensland (Translational Research Institute in Brisbane, Australia) has received the prestigious American Society of Haematology Global Research Award.

This highly sought-after award is the result of a global search for competitive research proposals. It will enable Dr. Gunawardana to investigate the tumour microenvironment of the rare and largely neglected Nodular Lymphocyte Predominant Hodgkin Lymphoma subtype. His aim is to harness the power of patients’ own immune systems using combinatorial inhibitory drugs to remove ‘brakes’ that cause patient T-cells to become non-reactive towards cancers.

It is critical to match the biology of a patient’s tumour to a treatment that is both effective and will cause fewer side effects. This major step forward in our knowledge will be translated into new tools for matching a patient’s lymphoma to the correct treatment and improving patient outcomes. This research project is part of a broader effort to develop cell-based immunotherapy in conjunction with immune checkpoint blockade, a highly innovative endeavour previously not attempted in treating lymphoma” Dr. Gunawardana said.

Dr. Gunawardana will be working alongside Prof. Maher Gandhi, Director of Mater Research and Prof. Catherine Bollard, Director of the Program for Cell Enhancement and Technologies for Immunotherapy, The George Washington University School of Medicine. The team will also have access to the largest clinically curated lymphoma repository in Australia via The Australasian Leukaemia & Lymphoma Group and the largest collection of umbilical cord blood in Australia via the Mater Queensland Cord Blood Bank.

Dr. Gunawardana is an alumnus of Royal College (Sri Lanka), Temple University (USA), The University of Rhode Island (USA) and The University of British Columbia (Canada).

B.D. Witharana

In a series of speeches made at the State Council, especially during 1933-34, Wimalasurendra identified the broad alliance that worked against the Hydroelectric Scheme. He used different names at times to identify this alliance: ‘Big Business’, ‘Oil and Coal Combine’, ‘Almighty Oil Interests’, ‘Big Business and Alien Combines’, ‘Imperialistic Element’, ‘Big Business Element’, ‘Big Business Party.’ – B.D. Witharana

• Wimalasurendra came upon the massive waterfall, which he brilliantly named,  Laxapana – 100,000 Lamps – and engineered its hydroelectric scheme, but the English erased his name, claimed it as their invention, and screwed it up!

    ee highly recommends this week’s story about DJ Wimalasurendra, the founder of hydroelectricity in Sri Lanka”. His absolutely fascinating contribution to early industrialization – thwarted and delayed to prevent us creating our own energy sources – appears almost erased. The metanarrative of imperialist suppression and white supremacism continues to this day, to prevent transformation of this colonial import-export plantation farce! (see ee Focus)  

The Censored Story of D. J. Wimalasurendra: Imagining the Industrial Nation of Ceylon

B.D. Witharana (Part 1)

Excerpts from Negotiating Power & Constructing the Nation: Engineering in Sri Lanka:

https://openaccess.leidenuniv.nl/bitstream/handle/1887/66109/02.pdf?sequence=6

The streets of Colombo were provided with a few gas lamps in 1872 by the Colombo Gas & Water Co. Electricity was generated using diesel and was first introduced symbolically to the island in 1882 by illuminating the Billiard Room of the Bristol Hotel in the capital Colombo. It was provided on a commercial basis by Boustead Brothers Ltd since 1895 (Phillips 1981). Electricity was generated on a limited scale by generators of 5-122 horsepower scale for the use of plantations even by 1885…

Aberdeen-Laxapana Hydroelectric Scheme (1900-36) – My main interest is to revisit the idea about the non-emergence of a discourse on developmental nationalism in Sri Lanka, as witnessed in neighbouring India. Why did the demand for an industrially developed independent Ceylon made by Ceylonese leaders such as Marcus Fernando, Anagarika Dharmapala and Cumaratunga Munidasa not evolve into a mature ‘plan’ leading ultimately to the establishment of a Sri Lankan developmental nation? Or was there, in fact, such a ‘plan’ which escaped the gaze of historians for some reason? Exploring Land, Labor, Capital & Sectional Interests in the National Politics of SL, in the first part of the 20th century, a study on peasantry and agriculture, V Samaraweera (1981) observes… Ceylonese nationalists began to look towards a realistic program of industrialization for the country” only by the 1940s.

     By selecting the first mass-scale hydroelectricity generation scheme, the Aberdeen-Laxapana Scheme as my ‘worksite’, I discuss… how a widespread campaign for a Ceylonese developmental state was, in fact, present. The discourse anchored in the Aberdeen-Laxapana Scheme proposed an alternative future for the island against the romantic peasant agriculture based vision that succeeded…

     The hydroelectric scheme that was under discussion for decades during British colonial rule. and began operations in the mid-20th century, was the terrain for a range of important colonial – anti-colonial  – and nationalistic ideas and counter-ideas that have largely gone unrecorded in the discourse of Sri Lankan nationalism so far. The biography of DJ Wimalasurendra, the key Ceylonese behind the scheme, opens an avenue for one to visit this hidden past and to observe that a realistic program of industrialization was present long before the 1940s.

       Both Marcus Fernando and Cumaratunga Munidasa were influenced by the ideas forwarded by Wimalasurendra. The initial ideas of industrialization presented on a ground of Sinhala nationalism, eg by Dharmapala, seem to have transformed into a clear narrative of developmental nationalism by 1920-30s, thanks to the contributions made by Wimalasurendra.

     Anagarika Dharmapala, who had a more radical approach in comparison to most of the political and social elite, loyal to British at the time, was the leading figure who mixed social morality with Buddhist agitation and was hence instrumental in politicizing the movement. Dharmapala contrasted Buddhist values with the moral failings of missionaries, e.g. meat and alcohol consumption and lack of a norm against killing animals…

     DJ Wimalasurendra (1874-1953) dedicated his entire life, from the days of his early career as a District Engineer of the Public Works Dept to his later life as a politician in the first State Council of Ceylon, to seeing the Scheme pushed through, amidst numerous obstacles. In the early 20th century he investigated in detail the possibility of developing the hydro potential of the island, made important contributions to design… The paper he presented in 1918 at the Engineering Association of Ceylon, Economics of Power Utilization in Ceylon” which linked hydropower with the development infrastructure for industrialization, can be considered as the first draft of a vision for a developmental nation, that evolved further during the following decades. Wimalasurendra who, out of frustration, took early retirement from the Dept of Electrical Undertakings in 1930, tried his best to campaign for the recommencement of construction of the Scheme, as a member of the first State Council 1931-36. Speeches made by Wimalasurendra at the State Council are a testimony to the advanced imagination of a Ceylonese developmental nation underpinned by the industrial potential provided by the Hydroelectric Scheme.

One can argue that this delay of almost half a century in implementing the Laxapana Scheme, which under normal circumstances would have taken just 4 years, could have prevented a possible early industrialization of Ceylon.

     Wimalasurendra was born in 1874 as a member of the Navandanna, the caste that historically specialized in ‘engineering’, according to the division of labour defined in the local caste system… His father, Don Juan Wimalasurendra, earned recognition for his master-craftsmanship and was awarded the title ‘Mudaliyar’ by the colonial government. His family tradition can be seen as the original influence on Wimalasurendra’s practical skills. After completing his secondary education at the prominent Sinhala Buddhist school, Ananda College, Wimalasurendra received his initial education in engineering at the Ceylon Technical College. [He became] a Chartered Civil Engineer and Chartered Electrical Engineer, a rare achievement even by today’s standards. In 1924 he was appointed Head of the Electrical Engineering Section of the Public Works Department.

     A detailed discussion of the evolution of the Hydroelectric Scheme is required to appreciate the nuances of the imagination of a technologically advanced Ceylon – an imagination in which Wimalasurendra takes centre stage…

A closer look at these sources spread over the span of half a century leads one to identify 2 rather incompatible narratives that highlight the important tensions that defined the final shape of developmental nationalism in the first half of the 20th century. The clarity of the ‘facts’ that are relatively clear in retrospect, may not have been so apparent in the heat of the controversies that surrounded this developmental imagination at the time…

     Almost all the officials who held high office during the first half of the 20thC were British. Some of the post-independence sources… reflect some features of this first narrative as a result of their dependence on the colonial sources from the first half of the century. The 2nd narrative that contests the 1st colonial-narrative draws mainly from local sources and is interwoven closely with the life story of engineer DJ Wimalasurendra. Information can also be found to strengthen this second narrative in official colonial sources. However, when they are from colonial sources they do not appear in the main text but in the annexes produced by locals. There are also some colonial texts produced by Englishmen that can be used to strengthen the second narrative when they were written especially for the readership of locals (e.g. motions presented for approval of the Legislative Council, dominated by Ceylonese members).

The important feature that differentiates the 2 narratives from each other is the place reserved for Wimalasurendra. While narratives that use colonial sources underplay the role of Wimalasurendra, the 2nd narrative highlights it. 1910 is given as the date of the origin of the Hydroelectric Scheme in the first narrative: …Nov 1910, that FB Rylands, the Government Electrical Engineer attached to the PWD, reported, sufficient hydropower was available near Laxapana for the total electricity requirement of the government. The 2nd narrative, however, marking an extended history takes the origin of the Hydroelectric Scheme further back to the year 1901, and hence transfers the credit from Rylands to Wimalasurendra and the time when the idea of generating electricity from the Laxapana falls was conceived by Wimalasurendra.

     While involved in a government assignment to search for minerals and particularly gold, Wimalasurendra, as an acting District Engineer, is said to have found the new ‘mine of gold’ in 1901 when he saw by chance the falls of Laxapana and realized their potential to generate electricity. It was this thought from 1901 that had led to his investigation of the hydroelectric potential of the island, which he published as a technical paper in 1918. Interestingly some of these important years do not appear as milestones in the colonial narrative on the Scheme…

     After being appointed on 22 Aug 1904 as an Acting District Engineer and posted to Diyatalawa, a small town in the central hills, Wimalasurendra was assigned with 2 tasks: to build camps to house the South African Boer prisoners of war, and to search for prospects for minerals in the island. A Boer prisoner Ian Van Geyzel, who was an engineer himself, was selected by the government to accompany him on excursions in search of minerals. Wimalasurendra gives credit to his companion, who had the opportunity of traveling worldwide and experiencing hydroelectric power generation, for suggesting the possibility of tapping Laxapana for electricity generation.

     The waterfall which was known till then as Kiriwan Eliya Falls was renamed by Wimalasurendra as Laxapana to mean 100,000 light bulbs”. Arumugam finds this new name as a proof of Wimalasurendra’s engineering genius. Based on the overall water-head (520m) and the installed capacity (100MW) of the present scheme, Arumugam calculates backwards to estimate the possible installed capacity of the water-head (129m) Wimalasurendra must have observed in 1901/4. The figure 11.6MWs Arumugam derives as the installed capacity is, in fact, equivalent to illumination of 116,000 of 100W light bulbs…

     Another interesting contrast between the 2 narratives becomes apparent when the reasons for the delay in construction are discussed. The first narrative avoids discussion by just attributing it to ‘various reasons’ without further explanation, or just refers to the ‘unsatisfactory position’ with regard to the status of the Scheme. The 2nd narrative, however, adds clarity to the ‘mystery’. While some describe the delay within a framework of a personal conflict between Rylands and Wimalasurendra or between the white colonial government and Wimalasurendra, others point to a larger picture of institutionalized racism at work in the government service at that time. Wimalasurendra took it even further to position the delay in a discourse on the business and economic interests of the British imperialist project…”

see also

https://openaccess.leidenuniv.nl/handle/1887/66109

Who’s Afraid of Wimalasurendra?

නියෝජ්‍ය අධ්‍යක්ෂ ලංකා කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලය දිස්ත්‍රික් කාර්යාලය – කොළඹ

වැවිලි කර්මාන්ත අමාත්‍යාංශයේ රබර් ලේකම් කාර්යාලය හා ලංකා කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයේ රබර් භාණ්ඩ සංවර්ධන හා සේවා මධ්‍යස්ථානය එක්ව රබර් ආශ්‍රිත නිෂ්පාදන පිළිබඳ දැනුවත් කිරීමේ එක් දින වැඩසටහනක් සංවිධානය කර ඇත.

මෙම වැඩසටහන රබර් ආශ්‍රිත නිෂ්පාදන ක්ෂේත්‍රයේ නිරත ව්‍යවසායකයන් සහ රබර් නිෂ්පාදන ක්ෂේත්‍රයට අලුතින් එක්වීමට කැමති විභව ව්‍යවසායකයන් සඳහා ඉතාමත් යෝග්‍ය වන අතර න්‍යායික සහ ප්‍රායෝගික දැනුම ලබා දීම  පුහුණු සම්පත්දායකයන් විසින් සිදුකරනු ලබයි.

මෙම වැඩසටහනේදී වාහන අමතර කොටස්, රබර් සීල් රබර් බිම් ඇතිරිලිද, රබර් මිශ්‍රිත මල්පෝච්චි, කුට්ටි, මැට්‍රස් ඇසුරුම් ද්‍රව්‍ය යනාදිය හා ලේටෙක්ස් ආශ්‍රිත නිශ්පාදන පිලිබඳ දැනුම ලබා දීමට නියමිතය.

මෙම වැඩසටහන 2020.08.25 දින පෙ.ව. 8.30 සිට ප.ව.4.00 දක්වා ,නො.33, නව නුගේ පාර, පෑලියගොඩ ලංකා කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයේ රබර් භාණ්ඩ සංවර්ධන හා සේවා ‍මධ්‍යස්ථානය, වැඩසටහන පැවැත්වේ. මෙම වැඩසටහන සඳහා අළුතින් කර්මාන්තයක් ආරම්භකිරීමට අදහසක් ඇති අය හෝ දැනට මෙම ක්ශේත්‍රවල නියැලෙන කර්මාන්තකරුවන්ට හෝ එම කර්මාන්තවල නිෂ්පාදන අංශයේ/තත්ත්ව පාලන අංශයේ නියෝජිතවරයෙක්  තත්වපාලකයන් හෝ සහභාගී විය හැක.

ලංකා කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයේ කොළඹ දිස්ත්‍රික් කාර්යාලය මගින් වැඩසටහනේදී ලිපිද්‍රව්‍ය, උදේ සවස තේ සහ දිවා ආහාර සපයනු ලබයි. වැඩසටහනින් පසුව කර්මාන්තය සඳහා ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කිරීම හෝ සංවර්ධනය දක්වා වූ අනෙකුත් සේවාවන් ලංකා කාර්මික සංවර්ධන මණඩල්ලය විසින් නොකඩවා ලබා දෙනු ලැබේ. මෙම වැඩසටහන සඳහා ලියාපදිංචි ගාස්තුව රු.1000 වේ. ඔබගේ පැමිණීම 2020.08.21 දිනට පෙර තහවුරු කරන්න.වැඩි විස්තර සඳහා 0112815009 ලංකා කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයේ කොලඹ දිස්ත්‍රික් කාර්යාලයට අමතන්න.