මතුගම සෙනෙවිරුවන්     

 ස්වාධීන මැතිවරණ කොමිසම ස්ථාපිත කරන ලද්දේ  ජනතා පරමාධිපත්‍ය පිළිබිඹු විය හැකි වන පරිදි දූෂණයෙන් තොර සාධාරණ මැතිවරණ පැවැත්වීමට බලය ලබා දීමටයි.19 වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් මෙම ස්වාධීන කොමිසම ස්ථාපිත කරන ලදී. එවිට නව මැතිවණ කොමිසම විසින් පවත්වන පළමු මැතිවරණය 2018 පළාත් පාලන මැතිවරණය බවට පත්වේ.මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපති වරයා වන මහින්ද දේශප්‍රිය මහතා මේ වන විටත් මෙයට පෙර ක්‍රියාකල පරිදි සියළුම රාජ්‍ය ආයතන වලට මැතිවරණයට අදාල චක්‍ර ලේඛන නිකුත් කර ඇත. මැතිවරණ සමයේ අපේක්ෂකයන් විසින් බඩු භාණ්ඩ බෙදා හැරීම. මැතිවරණ කාර්යාල පිහිටුවීම දැන්වීම් ඇලවීම ශබ්ද විකාශන යන්ත්‍ර භාවිතය ආදී කරුණු මෙයට පෙරත් පැවති මැතිවරණ වලදී සීමා කිරීම් වලට යටත් විය.මෙවර මැතිවරණයේදී කාන්තා අපේක්ෂකත්වය සියයට විසිපහක් තිබිය යුතුය.එවිට මැතිවරණයෙන් දිනුවත් නැතත් ඉදිරිපත් වන අපේක්ෂකයන්ගෙන් සියට විසිපහක් ප්‍රාදේශීය සභා වලට පත් කළ යුතුය.

       මෑත මැතිවරණ ඉතිහාසයේ පළමු වරට චන්ද මධ්‍යස්ථානයේදීම මෙවර චන්ද ගණන් කරනු ලබයි. එම ප්‍රතිඵල කෙලෙස දිස්ත්‍රික් ලේකම් කාර්යාලයන්ට ලබා දේවිද යන්න මෙන්ම එම චන්ද මධ්‍යස්ථානයන්ට දෙන ආරක්ෂාව සම්බන්ධ තවමත් උපදෙස් නිකුත් කර නොමැත. වෙසෙසින්ම පොලිස් බල ප්‍රදේශයක සිටින සෑම පොලිස් නිළධාරියකුම චන්ද මධ්‍යස්ථාන වලට අනුයුක්ත  කළ නොහැකිය. පෙර පැවති ක්‍රමය වූයේ පොලිස් නිළධාරින් දෙනෛකු එක් චන්ද මධ්‍යස්ථානයකට යෙදවීමයි. නමුත් මෙවර  චන්ද ගණන කිරීම සිදු වන බැවින් අනිවාර්යයෙන්ම ආරක්ෂාව තර කළ යුතුය.මධ්‍යස්ථානයන්හි පහසුකම් වර්ධනය කළ යුතුය.මේ නිසා ඒ සඳහා උපදෙස් මාලාවක් නිකුත් කළ යුකුය.මෙවර කාන්තා අපේක්ෂකත්වයඉහළ යන අතර මුස්ලිම් පක්ෂ වලින්ද කාන්තවන් ඉදිරිපත් වේ. ඔවුන් ගේ මෑත කාලීන ප්‍රවණතාවය නම් අරාබි පර්දාව හෝ බුර්කාවකින් සැරසී සිටීමයි.අතැම් කාන්තාවන් දෑස පමණක් පෙනෙන පරිදිද ඇතැම් කාන්තාවන් දෑස්ද වසා ගනිමින් අත්මේස ද පළදා සිටීමෙන් සමාජයේ මේ වන විටත් ගැටළු පැණ නැගී ඇත.

      විශේෂයෙන්ම මුස්ලිම් කාන්තාවන් සම්පූර්ණ මුහුණ ආවරණය කොට ගෙන වාහන එළවීමද කරත්. නමුත් පොලිස් නිළධාරීන් එයට විරුද්ධව ගත් පියවරක් නැත.මෙම බුර්කාව භාවිත කොට පිරිමින් සොරකමේ ගිය අවස්ථා මෙන්ම මත්ද්‍රව්‍ය ප්‍රවාහනය කල අවස්ථා ද වාර්තා වී තිබේ.බැංකු මංකොල්ල වලට ගිය අවස්ථා තිබේ.මුහුණ වැසෙන හෙල්මට් තහනම් කිරීමට පොලිසිය උත්සාහ කළද තවමත් බුර්කාව තහනමට පියවර ගෙන ගෙන නොමැත. එසේම පසුගිය මැතිවරණයේදී බුර්කාව ඇඳ ගත් තරුණියන් සිය චන්දය භාවිතා කිරීමට චන්ද මධ්‍යස්ථානයන්ට පැමණි තිබේ. ඇතැම් සථාන වලදී නිළධාරීන් එයට විරෝධය පළ කළද පොදු විරෝධයක් එල්ලවී  නොමැත. එම් නිසා මැතිවරණ කෙමිසමේ සභාපති වරයා විසින් මෙම තත්ත්වය සලකා බලා මුස්ලිම් කාන්තාවන් අපේක්ෂකයන් ලෙසට පැමිණීමේදී සහ චන්දය දීමට පැමිණීමේදී සම්පූර්ණයෙන්ම මුහුණ වසා නොපැමිණ සිටිය යුතු බවට උපදෙස් නිකුත් කළ යතුය.එය මැතිවරණ කොමිසමේ වගකීමකි.

     පසුගිය කාලයේ මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපති වරයා දැඩි නිහැඬියාවක් සිටියහ. චන්දය දිගින් දිගටම කල් යන අවස්ථාවේහිදී නෙයෙකුත් රස කතා කියමින් කල්මැරීය.එසේම චන්දයට දින නියම කරලීමේදී රජය තෝරාගත් දිනයම ගැනීමට ඔහු දැක්වූ කැමැත්ත පුදුම සහගත වෙයි.මැතිවරණ සමයේදී බඩු භාන්ඩ බෙදා හැරීමට නිළධාරින් පමණක් යෙදවිය යුතු බවට චක්‍ර ලේඛන එවා ඇති නමුදු ඔහු ප්‍රසිද්ධ ප්‍රකාශයක් කරමින් අතපසු ව තිබෙන එම කටයුතු  කිරීම වරදක් නොවන බවද කියා සිටියේය. පෝස්ටර් ඇලවීම සිදු කළද එය ගැලවීම සහ ඒවා පාලනය කිරීම පොලිස් නිළධාරීන් ගේ වකකීමක් ලෙසට ප්‍රකාශ කොට එම පෝස්ටර් වලට උඩින් මෙය නීති විරෝධී දැන්වීමක් යයි තවත් දැන්වීමක් අලවන බවද ඔහු ප්‍රකාශ කර සිටියේය. එහෙත් දැන් දිගින් දිගටම එවැනි පොස්ටර් ඇලවෙයි.. පොලිසිය තවම ක්‍රියාකාරී වී නොමැත. මැතිවරණ කොමිසමද තම නීතිය අතට ගෙන එම නීති විරෝධී දැන්වීම ඇලවූ අපේක්ෂකයන් ගේ අපේක්ෂකත්වය තහනම් කරද නැත. එවිට ස්වාධීන ලෙසට ක්‍රියාකළ යුතු මැතිවරණ කොමිසම බල රහිත කොමිසමක් ලෙසට ජනතාවට පෙනෙන්නට පටන් ගෙන තිබේ.

        2015 මැතිවරණයේ දී මහින්ද දේශප්‍රිය මහතා මැතිවරණ කොමසාරිස් ව සිටියදී එවකට පැවති විපක්ෂයට සෘජුවම පක්ෂපාතිව කටයුතු කළ බවට චෝදනා එල්ලව ඇත. 2015 මහ මැතිවරණයේදී සිදු වූ චන්ද දූෂණ විශාල ගණනකි.ඇතැම් තැන්වල ලියාපදිංචි චන්ද සංඛ්‍යාවට වඩා චන්ද පෙට්ටියේ චන්ද වැටී තිබුණි. නමුත් එම වැරදි ඉස්මතු කොට නඩු මගට බැසීමට දේශපාලන පක්ෂ උත්සුක නොවුණි. එසේම මනාප ගණන් කිරීමේදී ඇතැම් අපේක්ෂකයන්ට එම ස්ථානයන්ට යන්නට ඉඩ නුදුන්හ.උතුර සහ නැගනෙහිර ප්‍ර දේශ වලදී ප්‍රසද්ධියේ චන්ද පෙට්ටි පුරවන ලදහ. ඇතුලේ දූෂණයක් සිදුවූ තරම ඉන් වටහා ගත හැකිය.දහනව වන සංශෝධනය මගින් මැතිවරණ කොමිසම පිහිටුවා ලීමේදී රජයේ සෘජු පොරෙන්දුව වූයේ එම කොමිසමේ සභාපති වරයා ලෙසට මහින්ද දේශප්‍රිය මහතාව පත් කරන බවයි. එය ඉටු වුණි.ඉතින් ඔහු තව දුරටත් ස්වාධීන කොමිසමක සභාපති නොව පක්ෂාපාතී මැතිවරණ කොමිසමක නිළධාරියෙකි.

        බුර්කාව පැළඳීමෙන් අනන්‍යතාව සඟවා චන්ද භාවත කිරීම වැලක්වීමට නීත සම්පාදනය කල හැකිය. එය කළ යුත්තේ මැතිවරණ කොමිසම විසිනි.එසේ නැතහොත් සම්පූර්ණයෙන්ම මුස්ලිම් ජනතාවක් වෙසෙන මුසලි වැනි ප්‍රා දේශීය සභා බල පෙදෙසක මුහුණ වසා ගත් පුද්ගලයන් විසින් හොර චන්ද දැමීම වළක්වනු හැකි නොවනු ඇත. එහෙත් පසුගියදා අප දුටුවේ මහින්ද දේශප්‍රිය මහතා අන්තවාදී මුස්ලිම් සංවිධානයකින් කුරාණයක් තෑගි ලබන ආකාරයයි. ඒ තාග්‍ය යෙන් ප්‍රකට වන්නේ මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපති වරයා මුස්ලිම් නීතිය ගැන දැනුවත් විය යුතු බවයි.එය පිලිපැදිය යුතු බවයි. එවිට බුර්කාවට එරෙහිව නීති පැනවීම කල හැකි වේ විදැයි  සැකයකි.කෙසේ වෙතත් මැතිවරණ කොමිසම ස්වාධීන නොවන බැවින් මෙම චන්දයේදී සිදු වන චන්ද දූෂණයන් වැලැක්වීමට ජනතාව තුළින් පෙළඹීමක් ඇති කළ යුතුය.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

පශ්චාත් යුද මානසිකත්ව සංකූලතාව පිලිබඳ ශ්‍රී ලාංකීය අත්දැකීම  වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංගගේ කෘතියක්.

 මෙම ග්‍රන්ථය ලෝකය පුරාම මිලදීගැනීමේ පහසුව සලසා ඇත. පහත දැක්වෙන සබඳතාවයෙන් පිවිසෙන්න.

මෙතනින් පිවිසෙන්න

http://www.amazon.ca/Shell-Palali-Syndrome-Lankan-Experience-ebook/dp/B00MOE1IBA

වෛද්‍ය රුවන් එම්. ජයතුංග විසින් රචිත Shell Shock to Palali Syndrome- PTSD Sri Lankan Experience”  ග්‍රන්ථය පශ්චාත් යුද මානසිකත්ව සංකූලතා පිළිබඳව කදීම පිවිසීමක් පමණක් නොව වර්තමාන ශ්‍රී ලංකාව මුහුණදී සිටින අර්බුදකාරී තත්වය පිලිබඳ මනා විග්‍රහයක් කෙරෙන කෘතියක්ද වෙයි. දශක තුනකට වැඩි  කාලයක් තිස්සේ ඇදීගිය ජනවාර්ගික අර්බුදයත්, දිවයිනේ දකුණු පළාත්වල පැණ නැගුනු අන්තවාදී වාමාංශික කැරලිකරුවන් උරුම කරදුන් අර්බුද දෙකකටත්, ඉන් අනතුරුව 2004 වර්ෂයේදී ඇතිවූ මහා ආසියානු සුනාමි ව්‍යසනයටත් මුහුණ දුන් ශ්‍රී ලංකාව අද ඒ සියල්ලෙන් ලද ආඝාතමය තත්වයෙන් ක්‍රමයෙන් සුවය ලබමින් සිටී. පශ්චාත් යුද මානසිකත්ව කළමනාකරණ සංකල්පයේ ආරම්භය පිළිබඳ පැහැදිලි චිත්‍රයක් පාඨකයා තුළ මවන මේ ග්‍රන්ථය, ඒ පිලිබඳ හේතුභූතවූ ඓතිහාසික සිද්ධි සමුදාය මෙන්ම එකී තත්වය කළමනාකරණය කිරීම සඳහා යොදවාගන්නා ක්‍රමවේදයන් සහ සාක්‍ෂි පදනම් කරගනිමින් පවත්වාගෙන යන ප්‍රතිකර්ම විකල්පයන් පිළිබඳවද කරුණු පැහැදිළි කරයි.

තම කෘතියේ අන්තර්ගතය පිළිබඳව සවිඥ්ඥානිකව තීරණයන්ට එළඹෙන කතුවරයා 2009 වර්ෂයේදී ශ්‍රී ලංකාවේ ජන වාර්ගික අර්බුදය නිමාවට පත්වුවද එහි විඳවීම් තවමත් අවසන් නැතිබව පෙන්වා දෙයි. ඊලාම් යුද්ධය පිළිබඳව තවමත් ශ්‍රී ලාංකික සමාජය තුළ දෝංකාර දෙන සිදුවීම් වලින් මේ බව සනාථ වෙයි. පසුගිය වසර කීපය තුළ, මිනීමැරුම්, සියදිවි නසාගැනීම්, ස්ත්‍රී දූෂණ, සහ බාලාපචාර ක්‍රියා බෙහෙවින් වර්ධනයවී තිබේ. ඊලාම් යුද්ධයෙන් පසුව, ශ්‍රී ලාංකීය සමාජය තුළ, තනිවීම, අවිශ්වාසය, අවතැන්වූ හෝ අසරණ, අවිනිශ්චිත, බවට පත් සංස්කෘතික කණ්ඩායම් පවතින බවට සංජානනීය සාධක පිළිබිඹු වෙයි. 

Uri Bergmann, Ph.D. Past-President – EMDR International Association

Shell Shock to Palali Syndrome ග්‍රන්ථය පිළිබඳව අදහස් දක්වන මහාචාර්ය ඉවාන් උල්රිච්   M.D., Ph.D., Neuropsychiatrist, group analyst, Medical School, University of Split, Croatia. ප්‍රකාශ කරන්නේ, මෙම ග්‍රන්ථය තමන්ගේ මහත් ඇගයීමට ලක්වන්නේ, මේ තුළින්,  යුද්ධයෙන් හානියට පත් සමාජයක, විවිධ තත්වානුරූපී සහ කණගාටුදායක අවස්ථා සංසිද්ධීන් හා අත්දැකීම්, සංක්ෂිප්ත කොට  ඉදිරිපත් කිරීමේ ව්‍යායාමය නිසා බවයි. එමෙන්ම මෙම ග්‍රන්ථය තමාට අනුස්මරණීය කෘතියකට උදාහරණයක් ලෙස පෙනීයන්නේ,  මහා විනාශයකට මුහුණදුන් මිනිසුන් පිරිසකගේ අපරිමිත කායික මානසික වේදනා සමුදායක් අද පවතින සහ අනාගතයේ බිහිවන සමාජයටද ප්‍රතිවිපාක කොට දෙන ආකාරය පැහැදිලිව පෙන්වාදී ඇති නිසා බවද ඔහු ප්‍රකාශ කරයි.

වින්දිතයන් පිලිබඳ මෙම සවිතරාත්මක ආඛ්‍යානය තුලින්, ශ්‍රී ලංකාවේ ජනතාවගේ මානසික සෞඛ්‍යය නගාසිටුවීම සඳහා අතිවිශාල ප්‍රමුඛත්වයක් ලැබියයුතු බව පැහැදිලි වෙයි. පැරණි යුගොස්ලෝවියාව වැනි රටවල්ද ඇතුළුව මේ හා සමාන අත්දැකීම් ඇති වෙනත් රටවල තත්වය පිළිබඳව සංසන්දනාත්මකව කරුණු සලකා බැලීමේදී සෑම රටකම පාහේ ජනතාව වින්දිතයන් බවට පත්ව ඇත්තේ පොදු මානුෂීය ගැටළු නිසා බව පෙනීයයි. මේ නයින් සලකා බලන කල, සංස්කෘතික ගති ලක්ෂණ පිළිබඳව සැලකීමකින් තොරව, අනෙකුත් මානව වර්ගයා පිළිබඳව සෑහීමකට පත්විය හැකිය. මෙම වින්දිතයන් සඳහා සැළසුම් කෙරෙන්නාවූ හා සංවිධානය කෙරෙන්නාවූ, විවිධාකාර ආධාර වැඩපිළිවෙල වලදී, සියල්ලටම වඩා වැදගත් වන්නේ, මේ ජනතාව විඳින්නාවූ මානසික ආඝාත ස්වභාවය පිළිබඳව අපගේ අත්දැකීම් හා වෘත්තීය මට්ටම් මගින් සහනශීලී බවක් උදාකරදීමයි.

Shell Shock to Palali Syndrome කෘතිය ඉතා ප්‍රබල ලෙස පෙන්වාදෙන කරුණක් වන්නේ මිනිසා විසින් නිර්මිත ක්‍රියා හෝ ස්වභාවික ව්‍යසන මත පසුගිය දශක කීපය තුළ ශ්‍රී ලංකාව වින්දිත භාවයේ උපරිමයට ළඟාවූ බවයි.  සමාජය මත පතිතවී ඇති දිගු සෙවනැලි වලින් කියන පණිවිඩය වන්නේ ආඝාත තත්වයන් පිලිබඳ අත්දැකීම් හඳුනාගෙන නොපමාව ප්‍රතිකර්ම දියයුතු බවත්, කාලය සියළු මානසික තුවාල සුවකරන ඔසුවක් නොවන බවත්ය. වෛද්‍ය රුවන් ජයතුංග සමග සහ සම්බන්ධ කණ්ඩායම තමන් විසින් සංජානනය කරන ලද නවමු ප්‍රත්‍යක්‍ෂ ඥානනය මගින් අපේ අවධානය යොමු කරවන්නේ ආඝාත තත්වයට පත් මහජනතාව පිලිබඳ සුබසාධනයේදී ඔවුන් එදිරිවාදී ක්‍රියාකාරකම් තුලින් තවදුරටත් ඇතිවියහැකි සෑම ආකාරයකම අහිමිවීම් වලින් වලක්වා සංහිඳියාව කෙරෙහි යොමු කලයුතු බවයි.

ලොව වටා සිටින විවිධ විද්වතුන් විසින්  Shell Shock to Palali Syndrome- PTSD Sri Lankan Experience ග්‍රන්ථය පිළිබඳව තවදුරටත් දක්වන ලද අදහස් පහත දැක්වේ.

වෛද්‍ය විද්‍යාව සහ මනෝවිද්‍යාව පිළිබඳව තම සායනික අත්දැකීම් තුලින්, මෙම විෂයය පිළිබඳව තම චින්තනය සරල සහ කියවන්නාට සමීප ස්වරූපයෙන් ලේඛනගත් කිරීමට කතුවරයා සමත්ව තිබේ.    

Dr. Neil Fernando MBBS MD -Consultant Psychiatrist of the Sri Lanka Army

 පශ්චාත් යුද මානසිකත්ව අර්බුදයන්ට මෙන්ම අනෙකුත් මානසික ගැටළු වලට පාත්‍රවූ, සන්නද්ධ හමුදා සාමාජිකයන් මෙන්ම, සාමාන්‍ය ජනතාව සමග කටයුතු කිරීමෙන් ද, සුනාමි ව්‍යසනය සම්බන්ධව ලබාගත් අත්දැකීම් ද සහිත, තමන් සතු ඉහල මට්ටමේ අත්දැකීම් සම්භාරය උපයෝගී කරගනිමින්, ඉතා සජීවී ලෙස තම වාර්තාව අපවෙත ඉදිරිපත් කිරීමට කතුවරයා සමත්ව සිටී.

Professor Daya Somasundaram Clinical Associate Professor: University of Adelaide –Australia

මීට පෙර කාලයේදී ශ්‍රී ලංකාව තුළ පිළි නොගැනුණු පශ්චාත් යුද මානසිකත්ව ආබාධය පිළිබඳව වෛද්‍ය රුවන් එම්. ජයතුංග විසින් සවිස්තර අර්ථකථනයක් ඉදිරිපත් කර තිබේ.  

Prof. D.G. Harendra de Silva -Senior Professor of Pediatrics and Former (Founder) Chairman of the National Child Protection Authority (NCPA) of Sri Lanka

 2009 වර්ෂයේදී යුද්ධය අවසන් වුවද, මානසික පසුතැවීම් තවමත් අවසන් නැති බව කතුවරයා සවිඥානිකව පෙන්වාදෙයි.  

Dr. Uri Bergmann- Past President  EMDR International Association

 සංස්කෘතිකමය වශයෙන්ද, ඓතිහාසිකමය වශයෙන්ද, වැදගත් භූමි තලයක මුල් බැසගත්, මානසික ආතතිය තුලින් ඇතිවන කාංසාව හා බැඳුනු තත්වයන් පිළිබඳව තාත්වික වශයෙන් හා ආයතනික වශයෙන් මෙතෙක් අවධානයට ලක්නොවුණු වැදගත් කරුණු, මෙම ග්‍රන්ථයෙන් ඉදිරිපත්ව තිබේ. 

 Professor Richard N. Lalonde -York University Canada  

සංග්‍රාමික ගැටීම් නිසා මතුවන මානසික ආතතීන් පිළිබඳව, ඔහු විසින් ඉදිරිපත් කර ඇති මානව හිතවාදී සායනික කරුණු සංග්‍රහය පිළිබඳව මාගේ ගෞරවනීය ඇගයීම වෛද්‍ය රුවන් එම්. ජයතුංගට හිමිවේ. යුද ගැටුම් තුලින් ඇතිවන මානසික ආතතිය පිලිබඳ සංස්කෘතික වශයෙන් ඔහු දක්වා ඇති සංවේදීතාව ඉහලින් අගය කලයුතු දායකත්වයකි.    

Professor Donald Meichenbaum -Research Director of the -Melissa Institute for Violence Prevention: Miami USA

 පශ්චාත් යුද මානසිකත්ව ආතතිය බටහිර සංස්කෘතිය හා බැඳුනු සහලක්ෂණයක් නොවන බව ඔහුගේ මෙම සිත් ඇදගන්නා සුළු කෘතිය තුලින් ඉතා විචිත්‍ර තත්ත්ව නිරූපණයකින් පෙන්වාදෙයි.

Professor Onno van der Hart – Utrecht University, Utrecht,-Netherlands

 සංග්‍රාමයෙන් ඇතිවන මානසික තුවාල පිළිබඳව වෛද්‍ය රුවන් එම්. ජයතුංග මෙම ග්‍රන්ථයෙන් තත්වානුරූපව විස්තර කරයි. ඔහුගේ ග්‍රන්ථය කැපී පෙනෙන්නේ එය සමස්තය ආවරණය කරන පර්යේෂණාත්මක කෘතියක් වන නිසාය. මෙය අදාළ ක්ෂේත්‍රය වෙත ලබාදුන් දායාදයකි.    

Professor Roger Brooke -Director-Military Psychological Services Duquesne University USA

ශ්‍යාම් නුවන් ගනේවත්ත 

ගිය වසරේ (2016) ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකු වාර්තාවේ සඳහන්ව ඇති පරිදි මේ වසරේ (2017) ශ්‍රී ලංකා ආර්ථිකය සියයට 5 කින් වර්ධනය වනු ඇතැයි මුලින් අපේක්‌ෂා කළේය. එහෙත් එය දැන් සියයට 4.0 – 4.5 ත් අතර අගයකට සීමා වනු ඇතැයි zමෑත කාලීන ආර්ථික ප්‍රවණතාZ වාර්තාවෙහි සඳහන්ය. මේ පසුබිම තුළ පසුගිය දෙවසර මෙන්ම මේ යහපාලනයේ තුන් වන වසරද රටේ ආර්ථික ක්‍රියාකාරීත්වය මන්දගාමී වූ වසරකි. කියූ තරම් දෙයක්‌ කරන්නට යහපාලන රජය අසමත් වී ඇති අතර හොරු අල්ලන්නට පැමිණි යහපාලන ආණ්‌ඩුවටම ඉතිහාසයේ ලොකුම මහජන මුදල් කොල්ලය සිදු කළ බවට චෝදනා එල්ල විය. 

වත්මන් රජය බලයට පත් වූයේ 2015 ජනවාරි 08 වැනිදාය. ඒ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ජනාධිපතිවරණයෙන් ජයග්‍රහණය කිරීමෙනි. ඒ අනුව මේ ගෙවී යන්නේ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන සහ රනිල් වික්‍රමසිංහ ආණ්‌ඩුවේ තුන්වන වසරේ අවසන් දින කිහිපයයි. එසේම මේ වසරේ (2017) අවසානයටද අපි පැමිණ සිටිමු. මේ ගෙවී ගිය වසර තුනක කාලයේදී ආර්ථිකමය වශයෙන් එතරම් ප්‍රගතියක්‌ ලබා ගැනීමට වත්මන් රජය සමත් වූයේ නැත. බැඳුම්කර මගඩිය නිසා පොලී අනුපාතද ඉහළ ගොස්‌ ආර්ථිකයට අහිතකර බලපෑම් රැසක්‌ ඇති විය. මේ බැඳුම්කර වංචා පිළිබඳ පරීක්‌ෂා කිරීමට පත් කළ ජනාධිපති කොමිසමේ වාර්තාවද මේ මස 31 දිනට පෙර ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාට භාරදීමට නියමිතය. ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා පසුගියදා ප්‍රකාශ කර තිබුණේ 2018 ජනවාරි මුල් සතියේ ශ්‍රී ලංකන් ගුවන් සමාගමේ දූෂණ වංචා සෙවීමට තවත් ජනාධිපති කොමිසමක්‌ තමා පත් කරන බවයි. පළාත් පාලන මැතිවරණය හේතුවෙන් මැතිවරණ උණුසුමද ඉහළ යමින් තිබේ. මේ පසුබිම තුළ ගෙවී ගිය වසරේ (2017) ආර්ථික ක්‍රියාකාරීත්වය පිළිබඳව අපි මේ ලිපියෙන් සාකච්ඡා කරමු. 

මූලික වශයෙන්ම අපි ආර්ථික වර්ධනය පිළිබඳව කතා කරමු. ආර්ථික වර්ධනය වූ කලී රටක ආර්ථික සංවර්ධන ගමන් මගේ මූලිකම පූර්ව අවශ්‍යතාවයි. මූලික වශයෙන්ම ඉහළ ආර්ථික වර්ධනයකට ගමන් කිරීමටත්, ඒ ලබාගත් ආර්ථික ප්‍රගතිය බිඳ නොවැටී ස්‌ථාවරව පවත්වා ගැනීමත් මෙහිදී ඉතා වැදගත්ය. ඒ අනුව මේ වසරේ (2017) ආර්ථික ක්‍රියාකාරීත්වයට සිදුව ඇත්තේ කුමක්‌ද? ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව විසින් පසුගියදා ප්‍රකාශයට පත් කළ “මෑත කාලීන ආර්ථික ප්‍රවණතා” වාර්තාවේ ඒ ගැන සඳහන් වන්නේ මෙසේය. 

” දැනට ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතින ව්‍යqහාත්මක වෙනස්‌කම්, වැඩි දියුණු වෙමින් පවතින සාර්ව ආර්ථික ස්‌ථායිතාව සහ අඛණ්‌ඩ ප්‍රතිපත්ති හේතුවෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථික වර්ධනය මැදිකාලීනව ක්‍රමානුකූල ලෙස ඉහළ යනු ඇතැයි අපේක්‌ෂා කෙරේ. කෙසේ වෙතත්, ආර්ථික වර්ධන වේගය වසරේ ප්‍රථම භාගයට වඩා යහපත් වනු ඇතැයි අපේක්‌ෂිත නමුත්, අයහපත් කාලගුණික තත්ත්ව නිසා ඇති වූ බලපෑම් හේතුවෙන් 2017 වසරේ දෙවන භාගයේදී ද පහළ මට්‌ටමක පවතිනු ඇතැයි අපේක්‌ෂා කෙරේ. ඒ අනුව 2017 වසරේ මූර්ත ආර්ථික වර්ධන වේගය 2016 වසරේදී වාර්තා වූ සියයට 4.4 ක වර්ධනයට සාපේක්‌ෂව වාර්ෂික පදනමින් සියයට 4.0 – 4.5 ත් අතර මට්‌ටමක පවතිනු ඇතැයි පුරෝකථනය කර ඇත. කෙසේ වෙතත්, හිතකර සාර්ව ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති සහ ආර්ථික වර්ධනය ප්‍රවර්ධනය කිරීම සඳහා වන රජයේ උපායමාර්ග සාක්‌ෂාත් කර ගැනීමට හැකි වීම මෙන්ම, එහි ප්‍රතිඵලයක්‌ ලෙස දේශීය හා විදේශීය ආයෝජන ඉහළ යැම හේතුවෙන් ආර්ථික වර්ධනය ඉදිරියේදී වැඩි දියුණු වනු ඇතැයි අපේක්‌ෂිතය. ආදායම් පාදක කරගත් රාජ්‍ය මූල්‍ය ඒකාග්‍රතා ක්‍රියාමාර්ග, වෙළෙඳපොළ පදනම් කරගත් නම්‍යශීලී විනිමය අනුපාතික ක්‍රමය සහ උද්ධමනය මැදි තනි අගයක පවත්වා ගැනීම තුළින් සාර්ව ආර්ථික පරිසරය වැඩි දියුණු වනු ඇතැයි අපේක්‌ෂා කෙරේ. තවද, අපනයන පාදක කරගත් ආර්ථික කේන්ද්‍රස්‌ථානයක්‌ ලෙස මෙරට සංවර්ධනය කිරීම තුළින් ඉහළ ආර්ථික වර්නයක්‌ අත්කර ගැනීම සඳහා අනුගමනය කරනු ලබන පියවර මගින් ආර්ථික කටයුතු සඳහා විශාල අනුබලයක්‌ සැපයෙනු ඇතැයි අපේක්‌ෂිතය. ආර්ථික කටයුතු යාන්ත්‍රීකරණය කිරීම තුළින් නිෂ්පාදන ධාරිතාව වැඩි දියුණු කර ගැනීම, ශ්‍රම බළකායේ නිපුණතා මට්‌ටම ඉහළ නැංවීම හා ආර්ථිකය ඩිජිටල්කරණය කිරීම යනාදිය මෙන්ම වෙළෙඳ ගිවිසුම් හා ගෝලීය නිෂ්පාදන ජාලවලට ඒකාබද්ධ වීම තුළින් ජාත්‍යන්තර සම්බන්ධතා වැඩි දියුණු කර ගැනීම මීට අයත් වේ. තාක්‌ෂණික දැනුම ලබා ගැනීමට මෙන්ම ජාත්‍යන්තර වෙළෙඳපොළ වෙත වන ප්‍රවේශය වැඩි දියුණු කිරීමට පහසුකම් සලසන විදේශීය සෘජු ආයෝජන ඉහළ නැංවීමද ඇතුළත්ව පෞද්ගලික අංශයේ සක්‍රීය දායකත්වය ඔස්‌සේ මෙම අපේක්‌ෂිත වර්ධනය ළඟා කර ගත යුතුව ඇත. වරාය හා ගුවන් තොටුපළ ආශ්‍රිත කටයුතු සම්බන්ධයෙන් මෙරට භුගෝලීය පිහිටීමෙහි වැදගත්කම උපයෝජනයට ගත හැකි වන පරිදි ප්‍රතිපත්ති සැකසීම රටේ ඉදිරි ආර්ථික වර්ධනය සඳහා උපකාරී වනු ඇත. කොළඹ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය නගරය, බස්‌නාහිර කලාපීය මහ නගර සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිය සහ විශේෂ ආර්ථික කලාප පිහිටුවීම වැනි ප්‍රධාන සංවර්ධන කටයුතු, අනාගතයේදී ආර්ථික කටයුතුවල පුළුල් වීම සාක්‌ෂාත් කර ගැනීම සඳහා උපකාරී විය හැකි ක්‍රියාමාර්ග අතුරින් කිහිපයක්‌ වේ. මෙම අපේක්‌ෂිත වර්ධනය සමඟ වසර 2020 වනවිට ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථික වර්ධනය ක්‍රමානුකූලව සියයට 7.0 දක්‌වා වැඩි දියුණු වනු ඇතැයි පුරෝකථනය කෙරේ.”

ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව දැන් මෙසේ කීවත් ගිය වසරේ (2016) ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකු වාර්තාවේ සඳහන්ව ඇති පරිදි මේ වසරේ (2017) ශ්‍රී ලංකා ආර්ථිකය සියයට 5 කින් වර්ධනය වනු ඇතැයි මුලින් අපේක්‌ෂා කළේය. එහෙත් එය දැන් සියයට 4.0 – 4.5 ත් අතර අගයකට සීමා වනු ඇතැයි zමෑත කාලීන ආර්ථික ප්‍රවණතාZ වාර්තාවෙහි සඳහන්ය. මේ පසුබිම තුළ පසුගිය දෙවසර මෙන්ම මේ යහපාලනයේ තුන් වන වසරද රටේ ආර්ථික ක්‍රියාකාරීත්වය මන්දගාමී වූ වසරකි. කියූ තරම් දෙයක්‌ කරන්නට යහපාලන රජය අසමත් වී ඇති අතර හොරු අල්ලන්නට පැමිණි යහපාලන ආණ්‌ඩුවටම ඉතිහාසයේ ලොකුම මහජන මුදල් කොල්ලය සිදු කළ බවට චෝදනා එල්ල විය. මෙය ඉදිරි පළාත් පාලන මැතිවරණයේදී මහජනතාව සැලකිල්ලට ගනු ඇතැයි සිතිය හැකිය. සෑහෙන කලකින් මැතිවරණ නොපැවැති නිසා මේ ආණ්‌ඩුව පිළිබඳ මහජන ආකල්පය ප්‍රකාශ කරන තීරණාත්මක අවස්‌ථාවක්‌ බවටද මේ පුංචි මැතිවරණය පත්වනු ඇතැයි සිතිය හැකිය. මේ අනුව මහජනතාව යහපාලන රජයේ පසුගිය ක්‍රියාකාරීත්වය පිළිබඳ තම ප්‍රතිචාර මේ මැතිවරණයේදී ප්‍රකාශයට පත් කරනු ඇතැයි අපේක්‌ෂා කළ හැකිය. ඒ නිසා මෙය හුදෙක්‌ පළාත් පාලන මැතිවරණයට වඩා කලකට පසු පවත්වන මැතිවරණයක්‌ නිසා රටේ දේශපාලන ගමන් මගෙ ඉදිරි දිශානතිය තීරණය කරන තීරණාත්මක මැතිවරණයක්‌ වනු ඇතැයි දි අපට සිතිය හැකිය. 

සංචාරක කර්මාන්තය ශ්‍රී ලංකා ආර්ථිකයෙහි විදේශ විනිමය උපයන ප්‍රධාන අංගයකි. එහෙත් මේ කර්මාන්තයෙන් ලබාගත හැකි නිසි ප්‍රතිලාභ අප තවමත් ලබාගෙන නොමැත. සංචාරක කර්මාන්තයේ දියණුවට පවතින විභව හැකියාව අති විශාලය. මාලදිවයින සහ මැලේසියාව වැනි රටවල් සංචාරක කර්මාන්තය අතින් විශාල ප්‍රගතියක්‌ අත්පත් කරගෙන ඇත. අපට සංචාරක කර්මාන්තය දියුණු කර ගැනීමට සෑම දෙයක්‌ම තිබියදීත් නිසි ප්‍රතිපත්ති හා ක්‍රියාමාර්ග නොමැතිකමින් අපට එම විභව හැකියාව වෙත ගමන් කිරීමට තවමත් අපහසු වී ඇත. 2016 වසරේදී මෙරට සංචාරක පැමිණීමේ ප්‍රමාණය ප්‍රථම වරට මිලියන දෙක ඉක්‌මවා ගියේය. එහෙත් මේ වසරේ (2017) පළමු මාස නවය තුළම පැමිණි විදෙස්‌ සංචාරකයන් ප්‍රමාණය 15,51931 ක්‌ දෙනෙක්‌ පමණි. එය 2016Êවසරේ පළමු මාස 9 ට සාපේක්‌ෂව සියයට 2.9 ක මන්දගාමී වර්ධනයකි. එහෙත් මේ වසරේදී¨ (2017) මිලියන 2.5 ක විදෙස්‌ සංචාරකයන් පිරිසක්‌ පැමිණෙනු ඇතැයි සංචාරක බලධාරීන් මුලදී පුරෝකථනය කර තිබුණත් ඒ ඉලක්‌කය තබා අඩු තරමේ එම ඉලක්‌කයට ළඟා වීමට පවා අපහසු තත්ත්වයක්‌ දැන් ඇතිව තිබේ. එනම් ශ්‍රී ලංකා සංචාරක සංවර්ධන අධිකාරිය ප්‍රකාශයට පත් කළ දත්ත අනුව මේ වසරේ නොවැම්බර් මාසය දක්‌වාම පැමිණ ඇත්තේ විදෙස්‌ සංචාරකයන් 18,71871 දෙනෙක්‌ පමණි. 2016Êවසරේ මුල් මාස 11 දී පැමිණි විදෙස්‌ සංචාරකයන් ප්‍රමාණය 1826041 ක්‌ වන අතර එය සියයට 2.5 ක පමණ වර්ධනයකි. මේ රජය බලයට පත් වූ පසු සංචාරක පැමිණීමේ වර්ධනයද ක්‍රමයෙන් අඩු වී මන්දගාමී තත්ත්වයට පත්ව ඇත. චීන සංචාරක පැමිණීම්ද මේ වසරේ අඩු වී ඇත. සංචාරක සංවර්ධන ඇමැති ජෝන් අමරතුංග මහතා නම් කියන්නේ සංචාරක කර්මාන්තය අංක එකට විදේශ විනිමය උපයන කර්මාන්තය බවට පත් කරන බවයි. එහෙත් මේ සඳහා මීට වඩා බොහෝ දේවල් සංචාරක කර්මාන්තය වෙනුවෙන් අප කළ යුතුව ඇති බව අපේ හැඟීමයි. නැතහොත් මේ ඉලක්‌කය සපුරා ගැනීමට අපට බොහෝ කල්ගත වනු ඇත.

ශ්‍යාම් නුවන් ගනේවත්ත 

උපුටාගැණීම  මව්බිම

පසුගිය සතියේ මුහුණු පොතේ දක්නට ලැබුණු ඡායාරූපයකින් කියවුණේ තවත් එක් අප්‍රසන්න පුවතකි. එහි දක්නට ලැබුණේ 2014 සැප්තැම්බර් 17දා හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ හා චීන ජනාධිපති ෂී ජින් පින් මහත්වරුන් විසින් කොළඹ පෝර්ට් සිටි ව්‍යාපෘතියට මුල්ගල තැබූ අවස්ථාවේ පිහිටුවන ලද සමරු ඵලකය ගලවා ටිපරයක දමාගෙන යන ආකාරයයි. අද මුහුණු පොතට පින්සිදු වන්නට මෙවැනි අකටයුතුකම් ජනතාවගෙන් සඟවන්නට ආණ්ඩුවට නොහැකිය.

ඉතිහාසය විකෘති කරන්නට උත්සාහ කරන්නේ අයහපත් අදක්ෂ පාලකයන්ය. පෝට් සිටියේ සමරු ඵලකය ඉවත් කරන්නේ එයට වත්මන් පාලකයන්ගේ නම් දා ගැනීමට බව පැහැදිලිය. පසුගියදා මහින්ද යුගයේ සාදන්නට පටන් ගත් රාජගිරිය ගුවන් පාලමටද වත්මන් ආණ්ඩුවේ පාලකයන් උප්පැන්න සහතික දෙනවා දුටිමු.

මහින්ද යුගයේ සාදන්නට පටන් ගත් මොරගහකන්ද ව්‍යාපෘතියටද අද හිමිකරුවෙක් සිටී. හෙට අනිද්දා වැඩ අවසන් වන නෙලුම් කුලුනටද මොවුන් උප්පැන්න සහතිකය දෙනු ඇත. ඉතිහාසය වෙනස් කරමින් අනුන්ගේ නිර්මාණවලට තම නම් දුන් දූෂිත පාලකයෝ අතීතයේද ඕනෑ තරම් සිටියහ. එහෙත් එවන් පිරිසක් සියැසින් දකින්නට තරම් වර්තමානයේ අප අවාසනාවන්ත වූයේ ඇයි?

පසුගියදා රාජගිරිය ගුවන් පාලම අධීක්ෂණයට අගමැතිවරයා සමඟ ගිය නියෝජ්‍ය ඇමැතිවරයකු රූපවාහිනි නාළිකාවලට කළ ප්‍රකාශය වත්මන් ආණ්ඩුවේ කෙරුවාව වටහා ගැනීමට හොඳ උදාහණයකි. ගුවන් පාලම මත සිටගෙන මේ ඇමැතිවරයා තම සුපුරුදු අවඥාසහගත විලාසයෙන් මෙසේ ඇසුවේය. “සමහරු කියනවා මේ ආණ්ඩුවට බෝක්කුවක් වත් හදා ගන්න බැහැ කියල. මේක බෝක්කුවක්ද?”

රාජගිරිය ගුවන් පාලම කිසිසේත්ම බෝක්කුවක් නොවේ. නමුත් එය සෑදුවේ වත්මන් ආණ්ඩුවද නොවේ. එම පාලම සැලසුම් කළේ මහින්ද රාජපක්ෂ යුගයේදීයි. ඒ සඳහා මුදල් වෙන්කළේ මහින්ද රාජපක්ෂ යුගයේදීයි. එහි ටෙන්ඩර් කැඳවා මූලික කොන්ත්‍රාත්කරුවන් තෝරාගෙන වැඩ ආරම්භ කළේ මහින්ද රජපක්ෂ යුගයේදීයි. ඒ වැඩ අරඹා තිබූ ව්‍යාපෘතිය නිම කරන්නට වත්මන් ආණ්ඩුවට වසර 3ක් ගත විය. මාවිල්ආරුවලින් පටන් ගත් කොටි සංහාරය අවසන් කරන්නටවත් මහින්ද රාජපක්ෂට එතරම් කලක් ගත නොවිණි.

මීළඟට නියෝජ්‍ය ඇමැතිතුමා මෙසේ කීවේය.

“විවේචනය කරන්න. ඒකට ප්‍රශ්නයක් නැහැ. නමුත් කරපු දේ නොකළකියල කියන්න එපා”

පසුගිය ආණ්ඩුව කළ දේවල් ජනතාවට අමතක කරවීම සඳහා සමරු ඵලක පවා ගලවා ඉවත් කරන තරම් පහත් තත්ත්වයකට වැටුණු ආණ්ඩුවක ඇමැතිවරයකුට මෙසේ කීමට සදාචාරාත්මක අයිතියක් ඇත්ද?

බොරු කීම වත්මන් රජයට අත්හැරගත නොහැකි පුරුද්දක් බවට පත්වී ඇත. දිගින් දිගටම බොරු කියන පුද්ගලයන් අවසානයේ එම බොරු තමුන්ද විශ්වාස කරන්නට පටන් ගන්නා බව මනෝ විද්‍යාඥයෝ කියති. වත්මන් ආණ්ඩුවේ නායකයන් අද පත්ව සිටින්නේ එවන් මානසික තත්ත්වයකට දැයි සමහරවිට ඔවුන් කරන කියන දේවලින් ප්‍රශ්නයක් මතුවේ.

පසුගිය ආණ්ඩුව සෑම ව්‍යාපෘතියකටම අත ගැසුවේ ඒවා කඩිනමින් නිම කරන බලාපොරොත්තුවෙනි. එම ආණ්ඩුව විසින් කඩිනමින් නිම කළ ව්‍යාපෘති ලැයිස්තුව ලියන්නට පුවත්පත් පිටුවකුදු මදි නිසා ඒවා මෙහි සඳහන් නොකෙරේ. හමුදා මූලස්ථානය බත්තරමුල්ලේ අකුරෙගොඩදී සාදා නිම කිරීමට නියමිතව තිබුණේ 2015දීය. නමුත් 2017 අවසානයේදීත් අප තවමත් මේ ගැන කතා කරමින් ඉන්නේ කාගේ වරදින් දැයි ඇසිය යුත්තේ 2015 ජනවාරි මස වෙනසකට ඡන්දය දුන් ඡන්ද දායකයන්ගෙනි.

ත්‍රිවිධ හමුදා මූලස්ථානයක් එක් ස්ථානයක පිහිටුවීමේ සැලැස්ම මුලින්ම සකස් කරනු ලැබුවේ පසුගිය ආණ්ඩුව විසින් නොවේ. මේ සඳහා බත්තරමුල්ලේ අකුරෙගොඩ ඉඩම වෙන් කළේද 2005ට පෙරයි. ත්‍රිවිධ හමුදා මූලස්ථානය එක් තැනක පිහිටුවීම ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් කියා මෙතෙක් කිසිදු ආරක්ෂක විශේෂඥයෙක් කියා නැත.

පසුගිය ආණ්ඩුව සෑම ව්‍යාපෘතියක්ම කළේ මනා සැලස්මකට අනුවය. ඔවුන්ගේ සැලස්ම තිබුණේ 2015 අග වනවිට ත්‍රිවිධ හමුදා මූලස්ථානයේ මූලික වැඩ අවසන් කරන්නට හා කොටස් වශයෙන් විවිධ හමුදා අංශ ගාලු මුව‍ෙදාර සිට බත්තරමුල්ල අකුරෙගොඩට ගෙනයන්නටය. මේ සැලසුම යටතේ විවිධ හමුදා දෙපාර්තමේන්තු ස්ථානගත කරන්නට දීර්ඝ කාලීන කුලියට ගොඩනැඟිලි ගන්නට වන්නේ නැත. හමුදා මූලස්ථානය සාදා නිම කරන්නට ෂැංගි්‍රල්ලා සමාගමෙන් ලබාගත් රුපියල් බිලියන 18ක් ලංකා බැංකුවේ ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයට අයත් ගිණුමක දමා තිබිණි. නමුත් වත්මන් ආණ්ඩුව බලයට ආ විගස එම රුපියල් බිලියන 18ක මුදල හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ පෞද්ගලික ගිණුමක දමා තිබෙනවා කියා බොරුවක් සමාජ ගත කරන ලදී.

පසුව නව ආණ්ඩුවේ පළමු ආරක්ෂක ලේකම් බී.එම්. බස්නායක මහතා ඉදිරිපත් වී එම බොරුව නිවැරැදි කරමින් පෙන්වා දුන්නේ එය රජයේ ගිණුමක් බවයි. ඉන්පසු ඒ මුදල ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශ ගිණුමෙන් මහා භාණ්ඩාගාරයට මාරු කරන ලදී. නව ආණ්ඩුවේ අධික වියදම නිසා මේ මුදල සුළු කලකින් ආගිය අතක් නැතිව ගිය නිසා ත්‍රිවිධ හමුදා මූලස්ථානයේ ඉදිකිරීම් වැඩ මුදල් නැතිව අඩාල විය. ඉන් සිදුවූයේ ෂැංගි්‍රල්ලා හෝටලයට ඉඩම් නිදහස් කිරීම සඳහා විවිධ හමුදා පරිපාලන අංශ කුලී ගොඩනැඟිලිවලට ගෙනියන්නට සිදුවීමයි.

කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශය විසින් යම් ගොඩනැඟිල්ලකට අතිවිශාල කුලියක් අසාධාරණ ලෙස ගෙවන බව අද මුළු රටම දන්නා නිසා මෙසේ කුලියට ගොඩනැඟිලි ගැනීම කාට කාට හෝ හොඳ ව්‍යාපාරයන් වී ඇති බව පෙනී යයි. ඒ අනුව 2015 අවසන් කළ යුතුව තිබූ ව්‍යාපෘතිය මෙතෙක් අවසන් නොකර මෙතරම් මුදල් නාස්තියක් කිරීම ගැන ජනාධිපති කොමිසමක් දමා කරුණු සෙවීම නම් නරක අදහසක් නොවේ.

ෂැංගි්‍රල්ලා හෝටලය යනු 2009 යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසු ලංකාවට මුලින්ම ආ පළමු විශාල පරිමාණයේ ආයෝජනයයි. ලෝකයේ ඉතා ප්‍රසිද්ධ සමාගමක් වන ෂැංගි්‍රල්ලා ව්‍යාපාරයේ සභාපතිවරයා 2011දී ලංකාවට පැමිණියේය. ලංකාවේ දින කිහිපයක් ගත කළ ඔහු ආණ්ඩුවේ ප්‍රධානීන් හමුවී ඉඩමක් මිලදී ගැනීමට කැමැත්ත පළ කළේය. ෂැංගි්‍රල්ලා හෝටලය වැනි සුප්‍රකට වෙළෙඳ නාමයක් ලංකාවේ සංචාරක ව්‍යාපාරයේ දියුණුවට විශාල රුකුලක් වන නිසා මේ සම්බන්ධව ආණ්ඩුවේ නිලධාරීන්ට ඒ අවස්ථාවේ තිබුණේ ඉතා විශාල උනන්දුවකි.

මහා භාණ්ඩාගාරයේ සෘජු මැදිහත්වීමෙන් රජයට අයත් සංවර්ධනය සඳහා සුදුසු ඉඩම් රැසක් ඔහුට පෙන්වන ලදී. අවසානයේ මෙම ව්‍යාපාරිකයා තෝරා ගත්තේ ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය පිහිටා තිබූ ගාලු මුව‍ෙදාර ඉඩමයි. මෙම ඉඩමින් ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය ඉවත් කොට එය බත්තරමුල්ලේ අකුරෙගොඩට ගෙන යන්නට සැලස්මක් හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩුව කාලයේ සකස් වී තිබුණද එය ක්‍රියාත්මක නොවී තිබුණේ එයට අවශ්‍ය විශාල මූල්‍ය සම්පාදන වෙන් කිරීමේ අපහසුව නිසයි.
රජයේ තක්සේරුකරු විසින් අනාගතය ගැනද කල්පනා කොට කොළඹ නගරයේ පැවැති අනෙක් ඉඩම්වල මිල ගණන්වලට වඩා අතිශයින් ඉහළ මිලකට මෙම ඉඩම තක්සේරු කරන ලද අතර අවස්ථාවෙන් ප්‍රයෝජන ගත් මහා භාණ්ඩාගාරය අක්කර 10ක ඉඩම සඳහා ඩොලර් මිලියන 125ක් (රුපියල් කෝටි 1800ක්) ගෙවන්නට කැමැති දැයි ෂැංගි්‍රල්ලා සභාපතිවරයාගෙන් ඇසූවිට ඔහු එයට එකඟ විය.

දැන් අපි මේ ඉඩම අවුරුදු 99කට බදු දීමේ හා සින්නක්කර විකිණීමේ වෙනස සොයා බලමු. ඉඩම් සින්නක්කර නොවිකුණා බදු දීම සාමාන්‍ය රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියයි. එය ගැන විවාදයක් නැත. ෂැංගි්‍රල්ලා ඉඩමේ පළමු අක්කර 6 මහා භාණ්ඩාගාරයේ අනුමැතිය යටතේ සින්නකර විකුණා ඇති බව දැනගත් මහින්ද රාජපක්ෂ හිටපු ජනාධිපතිතුමා මැදිහත් වී ඉතුරු අක්කර 4 එම මුදලටම බදු දෙන ලෙස නියෝග කළේ එබැවිනි. නමුත් ප්‍රායෝගිකව බලන කල මුල් අක්කර 6 සින්නක්කර දීමෙන් රජයට විශේෂ අවාසියක් වීද? උත්තරය නැත යන්නයි. ඒ මන්ද කියා මඳක් විමසා බලමු.

ලංකාවේ පවතින නීතිය අනුව යම් ගොඩනැඟිලි ඉදිකිරීමේ ආයතනයක් රජයෙන් 99 අවුරුදු බද්දකට ඉඩමක් ගෙන එහි නිවාස සංකීර්ණයක් සාදා එහි එක් එක් නිවෙස විකුණන විට නිවාස හිමියාට ලැබෙන්නේ සින්නක්කර ඔප්පුවකි. ඒ නිසා එම ගොඩනැඟිල්ල පවතින තුරු වසර 200ක් ගතවුණත් රජයට යළිත් එම ඉඩම් හිමි නොවේ. වසර 99කට පසු සිදුවන්නේ රජය විසින් එම ව්‍යාපෘතිය සඳහාම ඉඩම තවත් වසර 99කට ඉතා සුළු මුදලකට බදු දීමයි. මෙය ලංකාවේ පමණක් නොව අන් රටවලත් පවතින නීතියකි. ඒ නිසා වසර 99කට පසු ඉඩම රජයට හිමිවනවා යන්න මිථ්‍යාවකි.

ෂැංගි්‍රල්ලා ඉඩමේ සුපිරි මහල් නිවාස 400ක් ඉදිවේ. ඒ සියල්ලටම ලැබෙන්නේ සින්නක්කර ඔප්පුය. මුල් ඉඩම දුන්නේ සින්නක්කර වුවත් 99අවුරුදු බද්දට වුවත් එහි වෙනසක් නැත. ෂැංගි්‍රල්ලා සමාගම ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 800ක (රුපියල් කෝටි 120,000ක) පමණ ආයෝජනයක් ලංකාවට ගෙන එන අතර ලාංකිකයන්ට රැකියා අවස්ථා 1000කට වඩා ජනිත කරයි.

වෙනත් රටක නම් මෙවැනි මහා පරිමාණ ආයෝජනයක් සඳහා ඉඩම නොමිලේම ලැබෙන්නට ඉඩ තිබිණි. ලංකාවම උදාහරණයක් ලෙස ගතහොත් ගාලු මුව‍ෙදාරම ෂැංගි්‍රල්ලා හෝටලය අසලම පිහිටි ටාජ් සමුද්‍රා හෝටලයට එදා හිටපු ජනාධිපති ජේ. ආර්. ජයවර්ධන මහතා ඉන්දියානු සමාගමට ඉඩම ලබා දුන්නේ නොමිලයේ දෙන්නාක් වැනි කුඩා බදු මුදලකටය. වර්ල්ඩ් ට්‍රේඩ් සෙන්ටර් ගොඩනැඟිල්ල සෑදීමට ෂැංගි්‍රල්ලා හෝටලයට ආසන්නයේ ඉඩමක් හිටපු ජනාධිපති ආර්. ප්‍රේමදාස මහතා සිංගප්පූරු සමාගමකට ලබාදුන්නේද නොමිලයේ දෙන්නාක් වැනි කුඩා බදු මුදලකටය.

වර්තමාන ආණ්ඩුව හම්බන්තොට වරාය ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 1,200ක ණයකට හිලව්වන්නට චීන සමාගමකට පවරන විට වරාය ආශි්‍රත අක්කර 3,000ක ඉඩම එම සමාගමට දෙන්නේ නොමිලයේය. මෙවැනි තත්ත්වයක් යටතේ කොහොමටත් ආපසු නොලැබෙන අක්කර කිහිපයක ඉඩමකට රුපියල් කෝටි 1,800ක මුදලකුත් අයකොට රුපියල් කෝටි 120,000ක ආයෝජනයකුත් ලංකාවට ගෙන්වා ගැනීම මහා අපරාධයක් වන්නේ කෙසේද? මෙසේ අනුන්ට ඇඟිලි දික්කරන්නේ බැඳුම්කර මංකොල්ලයෙන් රටට කෝටි ලක්ෂයකට වඩා පාඩු කළ අයම නොවේද?

කියන්නා කෙසේ කීවත් අසන්නා සිහිබුද්ධියෙන් ඇසිය යුතුය. ඒ නිසා ජනතාව රවටන්නට දේශපාලනඥයන් කියන කතා තර්කානු බුද්ධියෙන් විමසා බලන්නට ජනතාව දැන්වත් පුරුදු විය යුතුය.

අනුරාධා හේරත් උපුටාගැණීම  මව්බිම

ලබන (31දා) ඉදිරිපත් කිරීමට නියමිත බැඳුම්කර කොමිසමේ වාර්තාව යම් හෙයකින් ඉදිරිපත් නොවුණහොත් ඊට දේශපාලන අතගැසීමක් පවතින බව දූෂණ විරෝධී හඬ කැඳවුම්කරු වසන්ත සමරසිංහ පවසයි.

අදාළ වාර්තාවට කිසිදු දේශපාලන අතගැසීමක් සිදු නොවුණහොත් එකී වංචාව සම්බන්ධයෙන් හිටපු මහ බැංකු අධිපති අර්ජුන මහේන්ද්‍රන් හා පර්පචුවල් ට්‍රෙෂරීස් සමාගමේ හිමිකාර අර්ජුන් ඇලෝසියස් සහ මන්ත්‍රි රවි කරුණානායක ඇතුළු එජාපයේ බර ගණනකට නීතිමය ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමට සිදුවන බව සමරසිංහ මහතා පෙන්වා දෙයි.
ඔහු පවසන්නේ මෙම වාර්තාව පදනම්ව නෛතික ක්‍රියාමාර්ග අතපසු කරන්නේ නම් ඊට එරෙහිව අධිකරණයට යෑමට තම සංගමය කටයුතු කරන බවයි.

පළාත් පාලන මැතිවරණය අබිමුව තබාගෙන විවිධ කොමිසම් පත් කර බැඳුම්කර වාර්තාව යටපත් කිරීමට ඉඩ නොදිය යුතු බවද ඒ මහතා අවධාරණය කළේය.
හෙතෙම වැඩිදුරටත් පැවැසුවේ ලබන 31 වැනිදා මෙම වාර්තාව ජනපතිවරයා විසින් රටට හෙළිදරව් කිරීමත්, ඊට අදාළ වූවන් සහ වංචාවේ ස්වභාවයද ජනතාවට පෙන්වා දීම අනිවාර්යයෙන් කළ යුතු බවය.

By Charles.S.Perera

It is a question that has not been probed. Why do Tamils hate Sinhala?

There is something deeply embedded in the minds of the Tamils- a gene, which makes them unreasonably hateful towards the Sinhala. The psychologists try to understand the problems of individual human beings,  without applying their studies  to  communities, a population or  or even nations.

Even in the study of individuals there are disagreements amung psychologists following different schools of thought on psychology. The Western psychologists do not believe in Kamma and afterlife. Hence they study the human mind from the beginning of the life of an individual dividing it  into a conscious and subconscious mind.

It was Carl Gustav Jung  the first Western psychologist ,psychoanalyst,  who went beyond the Western belief system to understand an individual according to Eastern philosophies where the mind or the consciousness is not limited to an individual’s present life”, but is connected to its existence beyond this life, and shaped according to mental activities in previous lives-Kamma, and Buddhist Dependent Origination.

Therefore, if a study is to be made on why Tamils are anti-Sinhala it has to go beyond this life to the previous lives to understand  how their genes have been influenced to accumulate hatred towards Sinhala. This is perhaps not a psychological way of putting it, but  it is an attempt to understand the phenomena by an ordinary person, who would put this Tamil behaviour  to an inferiority complex.

An ordinary unprejudiced view is that the Tamils in Sri Lanka are not treated differently by the Sinhala. The Sinhala Governments had committed no genocide against the Tamil Community, with which certain mentally deranged  Tamil individuals try to fuel the minds of Tamils as a reason to hate the Sinhala.

But they fail to see that  the Sinhala on the other hand  have accommodated them amoung the Sinhala, introducing some of their religious practices into their Buddhist  temples ,  even  accepting inter-marriages.

The Tamils we have in Sri Lanka are of the Dravidian stock,  who were driven to the southern tip of India by the Invading Aryans who settled in the North. Therefore the Dravidian culture is different from the Aryan culture, perhaps more wild and savage with an undeveloped primitive belief system as seen from decorative grotesque figures on Kovil Gorpurams

The study if made by psychologists on this question,  it has to be a study not restricted to individuals,  but to the whole of the Tamil population. Such a study is certainly not to degrade the Tamils vis-à-vis the Sinhala, but to understand why Tamils are different and why they do not want to have any thing to do with the Sinhala to the extent they want an area for themselves, separated from the Sinhala.

This Tamil dislike for Sinhala is such that we see this even with people from unexpected quarters  showing their dislike for the Sinhala.

For instance,  Venerable Buddhaghosa maha Thera, a Tamil master of Veda, who later became a Buddhist Monk  was allowed to translate into Pali a vast collection of  Sinhala Commentaries to the Buddha’s teachings,  some of them written by Noble  Arahats of the Mahavihara. Venerable Buddhaghosa after completing his work of writing the Visuddhimagga, secretly burnt all the Commentaries which were written in Sinhala.

We now see what a great loss it is to the Sinhala Buddhists. Venerable Buddhaghosa would not have done that if he was an Arahat. But how could he have justified burning those Commentaries,?

Could it be  that Venerable Buddhaghosa too had the same gene in common with  all Tamils that made him as destructive as Kalinga Magha the Tamil Tyrant who destroyed  the Sinhala  Buddhist Monasteries ?

Because those Sinhala Commentaries were a great Buddhist treasure, more valuable than even the Monasteries  destroyed by the Kalinga Magha, or the ancient Sinhala Buddhist  ruins being bulldozed by the Sri Lanka Muslims today.

The Aryans were fair skinned and the Dravidians dark skinned. The caste system was introduced by the Aryans , and the Aryans employed some of the Dravidians who were retained with them as their slaves doing manual and menial work.

In Sri Lanka the fair skinned Sinhala are supposed to be of the Aryan Stock. And perhaps the Tamils believe that the Sinhala Aryanas had pushed the dark skinned Tamils to the north-,but this cannot be so as the Tamils in Jaffna are fir skinned. Perhaps the fairskinned Tamils in Jaffna come from the same Sinhala Aryan roots !!!

http://adaniel.tripod.com/aryans.htm#

May be the Caste system affected the Tamils psychologically and made them anti Sinhala-the Aryan Stock that introduced the Caste System.

To be continued.

Sudath Gunasekara

Dear all,

I draw your serious attention to the following news item where the The United Nation High Commissioner for Refugees (UNHCR) in Sri Lanka has declared the North – East as the Tamil homeland in Sri Lanka. Apparently he seems to be ignorant of the fact that the Tamil Homeland is found in South India where 70 million Tamils live and not in Sri Lanka.

Tamil guardian Wednesday, 27 December 2017

TAMIL NEWS

Tamils in North-East remember tsunami victims

Tamils in the North-East held memorials for the 35,000 people that perished during the catastrophic tsunami that hit the coasts of the North-East and South of the island of Sri Lanka, thirteen years ago.

The United Nation High Commission for Refugees (UNHCR) said five days after the disaster that almost two thirds of those killed across the island were in the Tamil homeland of the North-East.

Families of the victims gathered at the public memorial in Uduththurai, Jaffna on Monday to mourn their loved ones. Services were also held in several other districts as well as at the University of Jaffna.

Uduthurai (including above)

Now we must ask the Government (if there is one in this country) whether it is going to question the High Commissioner as to why he made this undiplomatic and controversial statement. What authority he has got to make such irrelevant and illegal statement as a member of an international Organization, unless he is a part and parcel of LTTE or a person who is espousing the cause of EELAM in Sri Lanka. We have no quarrel with anyone supporting the LTTE cause, but certainly a diplomat belonging and representing a UN agency where Sri Lanka is also a member should never make such statements. For a diplomat representing a UN agency where Sri Lanka is also a member this is a blatant and brazen violation of all diplomatic norms, actually tantamount to treachery and a serious interference against the sovereignty and independence of a free nation. Since the Government has so far not responded to this news item it is presumed that the Government country for its part does not think so. This is a very dangerous situation.

The Government must reprimand the HC and deport him immediately for overstepping his diplomatic boundaries and for supporting and instigating Tamil separatism in this country which the Sri Lanka Government has successfully defeated in May 2009. Even if the Government keep mum over this issue, one should not get surprised when you look at the way how it has acted and behaved treacherously and meekly over the past three years in office

Anyway all patriotic citizens must demand the government to take action immediately on this matter and deport this diplomat so that all others in similar position will also learn a lesson. If the Government cannot take such strict measures on a serious and crucial matter like this concerning the independence and sovereignty of this country then it has no right to be in office even for a second.

https://www.facebook.com/eliyaofficialpage/videos/134661153892787/

තේජා ගොඩකන්දෙආරච්චි

නව වසරේ පෙබරවාරි මාසයේදී පැවැත්වෙන ශ්‍රී ලංකාවේ පලාත් පාලන මැතිවරණය දෙස දැන් සියල්ලෝම ඉතා උනන්දුවෙන් බලා සිටිති. එක අතකට හිටපු ජනාධිපතිවරයා සඳහන් කල පරිදිම එය තෙවසරක් වයසැති යහපාලන රජයේ ජනප්‍රියත්වය උරගා බැලෙන ජනමත විචාරණයක්ද වනු ඇත. මෙවර නව සීමා නිර්ණයන් යටතේ, වැඩි කාන්තා අපේක්ෂක ප්‍රතිශතයක්ද සහිතව පැවැත්වීමට නියමිත මෙම පලාත් පාලන මැතිවරණය එක එක අයට එක එක ආකාරයෙන් වැදගත් වේ. දේශපාලන පක්ෂවලට මෙය තම ශක්තිය උරගා බලන්නට ලැබෙන අවස්ථාවක් වන අතර නාම යෝජනා අපේක්ෂා කරන අයට මෙය තම ජීවිතයත් මරණයත් අතර කාරණාවක් බවට පත්ව ඇති සෙයක් පෙනෙන්නේ නාම යෝජනා නොලැබුන තැන ඒ අය නටන නැටුම් දුටු කල්හිය. සමහරු පක්ෂය සමග තරහවී වෙනත් පක්ෂ වෙතට පැන ගනිති. පුවත්පත් සාකච්ඡා පවත්වති. මේ පුවත්පත් සාකච්ඡා, විරෝධතා අතර කාගේත් අවධානය යොමුවුන තැනක් වූයේ මධූෂා රාමසිංහ නම් රංගන ශිල්පිනියක් සම්බන්ධ සිදුවීමයි. මෙවර සෑම නාම යෝජනා ලැයිස්තුවකම කාන්තා අපේක්ෂකත්වය 25% ක් වීම අනිවාර්ය කර ඇති නිසා කාන්තාවක් ලෙස ඇයටද මෙම මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වීමට සිතෙන්නට ඇත. මුලදී තම ‘උත්තරීතර පෙම්වතාට’ අනගි සහායක් දෙමින් යහපාලන රජය බලයට ගෙනෙන්නට තම මහන්සිය කැප කලද, ඇය අපේක්ෂකත්වය ලබා ගන්නට ගියේ පොදුජන එක්සත් පෙරමුණෙනි. පසුව ඇය විරෝධතාවයක නිරත වුනේ, නාම යෝජනා ලබාදීම සඳහා ඇගෙන් පක්ෂයේ වගකිවයුත්තෙකු ලිංගික අල්ලසක් ඉල්ලා සිටි බව කියමිනි. මේ පිලිබඳව පොදුජන එක්සත් පෙරමුණට පක්ෂ සහ විපක්ෂ අය, විශේෂයෙන් සමාජ ජාලා මාධ්‍යයන් තුල විවිධාකාරයෙන් අදහස් පලකර තිබිනි. සමහර අදහස්වල තාර්කික බවක් තිබුනද බොහෝ අදහස්වල තිබුනේ පහත් ගණයේ වචන හා රූප පාවිච්චි කරමින් මධූෂාට හෝ අනිත් පාර්ශ්වයනට ගරහන ආකාරයේ ප්‍රවනතාවයකි.

මෙසේ නිශ්චිත කාන්තා අපේක්ෂක ප්‍රතිශතයක් සහිතව මැතිවරණය පිලිබඳ ප්‍රකාශයට පත් කරත්දීම මැකෝ හෙවත් මහින්ද දේශප්‍රිය මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක් ඔස්සේ ප්‍රකාශකර සිටියේ කාන්තා අපේක්ෂිකාවනට එරෙහිව ඔවුන්ගේ ස්ත්‍රී භාවය පදනම් කරගත් නින්දා අපහාස කිරීම දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් බවය. එවන් අපහාස තුල බොහෝ දුරට රැඳී ඇත්තේ ලිංගිකත්වය පදනම් කරගත් කතන්දරයි. අද මධූෂා සම්බන්ධවද සිදුව ඇත්තේ එවැන්නකි. කෙසේ වුවද එවන් කතා තුල මෙවර මැතිවරණයට ඉදිරිපත්වන සමස්ත කාන්තා අපේක්ෂිකාවන්ටම අපහාසයක් සිදුවිය. එය සිදුවූයේ මෙවන් අදහස් දැක්වීම් තුල පමනක් නොවේ. මධූෂාගේ රංගනය තුලින්ද අපහාසයට ලක්වුනේ නාම යෝජනා ලද සියලු අපේක්ෂිකාවන්ය. උදාහරණයක් ලෙස එසේ දුටු එක අදහසක් ගැන පවසමි. කාටූන් චිත්‍රයෙන් සිතුවම් වූ එහි ඇත්තේ ‘අයියෙ මට නාම යෝජනා දෙනවද?’ කියා අසන තරුණියකි. ‘ඔයාට මොනවද තියෙන සුදුසුකම්?’ අනිත් පස සිටින පුද්ගලයා අසයි. තරුණිය පසුපස හැරී, ඇඳිවත ඔසවා නිරුවත් පශ්චාත් භාගය පෙන්වයි. ‘හරි, අපි ඔයාට නොමිනේෂන් දෙනවා’ යි ඇයට පිලිතුරු ලැබෙයි. මෙම කෙටි චිත්‍ර කතාවට පොහොට්ටුවක්ද ඈඳා ඇත. මේ කාටූනය ඉදිරිපත්කල අයගේ අපේක්ෂාව වනුයේ හිටපු ජනාධිපතිවරයාට අපහාස කිරීම වුවද එයින් ගම්‍ය වනුයේ පොහොට්ටුවෙන් නාම යෝජනා ලබාගත් කාන්තාවන් සියලු දෙනා මේ ක්‍රමවේදය අනුගමනය කල බවද? නොඑසේ නම් අනිත් පක්ෂවලින් නාමයෝජනා ලද අපේක්ෂිකාවනුත් මේ ගණයටම වැටීමට ඉඩ ඇත්තේ මහින්ද රාජපක්ෂ පමනක් නොව අනිත් පක්ෂවල සිටින උදවියද කෙළෙසුන් ප්‍රහීනකල අය නොවන නිසාය.

මෙසේ දේශපාලනයේ නියැලෙන කාන්තාවන්ට සිදුකරන ස්ත්‍රී භාවය පදනම් කරගත් අපහාස සිදුවූයේ අද ඊයෙක සිට නොවේ. මේ පිලිබඳව ලිපියක් මවිසින් 2016 ජනවාරි මාසයේදීද ලියා ඇත්තෙමි. ඒ ‘පාර්ලිමේන්තුවෙන් ඇසෙන කාන්තා හිංසන’ නමිනි. 1994 දී චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වන දිනවල, ගාල්ලේ පැවති මැතිවරණ ප්‍රචාරක රැස්වීමකදී එක්සත් ජාතික පක්ෂ වේදිකාවක ඇසුන කතාවකි. ‘කණවැන්දුම් ගෑණියෙක් මුලිච්චි වෙලා ගමනක් යන්නවත් නරකයි කියලයි කියන්නෙ. ඔබ එහෙව් ගෑණියෙකුට රට භාර දෙනවද?’ එදා ජනතාවට අන්තයටම එපාවී තිබූ එජාපයේ පලකයන් අත තිබූ අන්තිම තුරුම්පුව එය වුනා විය හැක. නමුත් දෛවයේ සරදම වූයේ ඊට දින කිහිපයකට පසු එල්ටීටීඊ සංවිධානය විසින් ඔවුන්ගේ අපේක්ෂකයා ඝාතනය කල පසුව ඔවුන් සතු විකල්පය වූයේද මියගිය ගාමණී දිසානායකගේ වැන්දඹු බිරිඳ වීමය. මේ අනුව මෙවන් කතා වුවද ඔවුන් යොදා ගන්නේ ජනතාවගේ හැඟීම්, මති මතාන්තර අවභාවිත කිරීමක් ලෙස බව පැහැදිලිය. 1999 පැවති ජනාධිපතිවරණ සමයේදී, එවකට එජාපයට පැනගෙන සිටි එස්. බී. දිසානායක අපූරු කතාවක් කීවේය. ‘දෙසැම්බර් හය වෙනිදට බලාගන්න පුලුවන්, චන්ද්‍රිකා පිස්සියක් වගේ යන හැටි. කොණ්ඩෙ කඩාගෙන, ‘ලංකට්’ එක පිටින්’ මේ අසන්නාගේ සිතේ ඇඳෙන පරිදි පැවසූ පහත් ගණයේ කතාවට විචක්ෂණ පිලිතුරක් දෙනු වෙනුවට චන්ද්‍රිකාගේ සොහොයුරා අනුර බණ්ඩාරනායක පැවසුයේ ‘ආ! එස්බීලගෙ ගෙවල්වල ගෑණු අඳින්නෙ ලංකට් වෙන්න ඇති’ කියායි. මේ අපේ දේශපාලනය තුල ස්ත්‍රීත්වයට හිමිව ඇති තැනයි. වරක් නුවරඑළිය දිස්ත්‍රික්කයෙන් මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වූ විමාලි කරුණාරත්න ප්‍රමුඛ කාන්තා කණ්ඩායමට එස්. බී. තර්ජනය කලේ ‘මේ ස්ටේජ් එක උඩ පැදුරක් එලා ගත්තනම් මම උන්දැලාට කියල දෙනව චන්ද කරනහැටි’ කියමිනි. 

මේ වනවිට ගුණාත්මක පැත්ත කෙසේ වෙතත්, ප්‍රමාණාත්මකව තාක්ෂණය දියුණු වී ඇති නිසා මැතිවරණ වේදිකාවල පමනක් නොව සමාජ වෙබ් අඩවි තුලද කාන්තා අපේක්ෂිකාවන් වෙත එල්ලවන මෙවන් ප්‍රහාර ගැන විමසුමෙන් සිටීමට මැකෝ ඇතුලු පිරිසට සිදුවනු ඇත. පසුගිය දිනවල තවත් රංගන ශිල්පිනියක වූ ගයේෂා පෙරේරාට එරෙහිව මෙන්ම, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණෙන් ඉදිරිපත් වූ මුස්ලිම් ජාතික අපේක්ෂිකාවන් දෙදෙනෙකුට එරෙහිව පලවූ පෝස්ටරද කෙසේවත් අනුමතකල නොහැකිය. එම මුස්ලිම් ජාතික අපේක්ෂිකාවන් දෙදෙනාට පහර වැදුනේ ඔවුන්ගේ ස්ත්‍රී භාවය පමනක් නොව සංස්කෘතියද යොදාගනිමිනි.

2015 දී යහපාලන රජය බලයට පත්විය. පලාත් පාලන ආයතනවල නිළ කාලය අවසන් වූයේ 2015  මාර්තු මාසයේදීය. ඒ සඳහා යලිත් මැතිවරයක් පැවැත් වෙන්නේ එතැන් සිට වසර තුනක් ආසන්න වෙත්දීය. එසේ වසරින් වසර චන්ද කල් දැමූයේ තම තමන් කල කී දෑහි හරි වැරැද්ද ගැන නායකයන්හට අකමැත්තෙන් වුවත් පිලිගන්නට සිදුව තිබූ නිසාත්, මොන හවුල් හදාගෙන සිටියත් තම අස්ථිර බව තමන්ටම දැනී තිබුන නිසාත් විය යුතුය. දැන් දැන් මැතිවරණ වේදිකාවල කෙරෙන කතා ඇසෙනවිට මේ දෙපාර්ශ්වයටම දැනෙන තම හවුල්කාර දීගයේ ඇති නීරසකම ගැන ජනතාවට වටහාගත හැකිවේ. හරීන් ප්‍රනාන්දුට තමා යට ඇඳුම නැතිව ඉන්නවාක් මෙන් දැනෙන බව කියැවෙන්නේ ඒ නිසාය. දුමින්ද දිසානායක පැවසුයේ ජනාධිපති ප්‍රමුඛ රජයෙන් ගමට වැඩක් කරගන්නට නම් ගමේ බලයත් තම පක්ෂය ප්‍රමුඛ සන්ධානයට ලැබිය යුතු බවයි. එම කතාව විග්‍රහකල විට වටහාගත හැක්කේ වෙනත් කණ්ඩායමක් දිනෙව්වොත් අපි ගම සංවර්ධනය සඳහා ප්‍රතිපාදන නොදෙන බව කීම නොවේද?

කෙසේ වුව අවසානයේ කාගෙ කාගෙත් අවශ්‍යතාව තම තනි බලය තහවුරු කරගැනීම මිස පලාත් පාලන ආයතන බල ගන්වා, දැනට අඩාලව ඇති ප්‍රදේශීය සංවර්ධනය යථාවත් කිරීම නම් නොවන බව පැහැදිලිය. ඒ අනුව මොවුන් අපේක්ෂක අපේක්ෂිකාවනට නාම යෝජනා ලබා දෙන්නේද ‘බලය තහවුරු කරගැනීම’ උදෙසා වන අතර මෙසේ ඉදිරිපත්වන බහුතරයක්ද ‘ජනතා මිත්‍රයෝ’ බව කීවත් එය එසේ නොවන බව ජනතාව වටහා ගතයුතුය. එබැවින් තම පුද්ගලික අභිලාෂයන් සපුරා ගනුවස් අපේක්ෂකත්වය ඉල්ලා එය ලැබුනා නම් එකිනෙකාට මඩ ගසා ගන්නවුන්ද,  නොලැබුන තැන ඩෙඟා නටන සොකරිලාද දෙස බලාගෙන කාලය නිකරුණේ වැය නොකර තම චන්දය, මනාපය දිය යුතු කාටද යන්න පාට කණ්නාඩිවලින් තොරව විග්‍රහ කරන්නේ නම් වඩා ඵලදායි වනු ඇත. 

මේ පලාත් පාලන ආයතන හරහා ඉටුකල හැකි කාර්යභාරයන් පිලිබඳව තක්සේරු කිරීම සඳහා උදාහරණ සපයාගත හැකි රටවල් ලොව තුල හිඟ නොවේ. ඒ අතරින් බ්‍රිතාන්‍යයේ පලාත් පාලන ආයතන සිදු කරන කාර්යභාරයත්, එම ආයතන සඳහා අපේක්ෂකයින් තෝරාගන්නා ආකාරයත් වැදගත් වන්නේ විශේෂයෙන් බ්‍රිතාන්‍යය යහපාලකයන්ගේ හොඳ මිත්‍රයෙකු වන බැවිනි. දරුවෙකු පාසලට ඇතුලත් කරගැනීමේ සිට වයෝවෘද්ධ වැඩිහිටියෙකුගේ සුභසාධනය දක්වාද, ජලය, විදුලිය, නිවාස, මාර්ග වැනි යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය උදෙසාද, විශේෂයෙන් කසළ කළමණාකරනය වැනි සේවාවන් සඳහාද එහි පලාත් පාලන ආයතන මගින් විධිමත්ව කෙරෙන කාර්යභාරය අතිමහත්ය. ඊට පක්ෂ භේද නැත. අපේක්ෂකත්වය ලබා ගැනීමට සපුරා ඇති කොන්දේසි තිබේ. ප්‍රධානම දේ තම පදිංචිය අදාල බල ප්‍රදේශයේ වීමයි. එමෙන්ම තම ජීවන වෘත්තිය හෝ වෘත්තීන් කිහිපයක් ඇතිනම් ඉන් ප්‍රධාන එක අදාල බල ප්‍රදේශය පදනම් කරගෙන තිබීමද අවශ්‍ය වන අතර එය, එම පලාත් පාලන ආයතනය සමග කිසිදු සම්බන්ධතාවක් නොමැති වීම අත්‍යවශ්‍යය.

තම තමන්ට අපේක්ෂකත්වය ලබා ගැනීම සඳහා තමන්ගේම හේතු කාරණා තිබුනත් ඉන්, එම ප්‍රදේශයේ ජීවත්වන මිනිසුන්ගේ ජීවිතවල ගුණාත්මකව විශාල වෙනසක් කිරීමේ හැකියාව ඇති බව සාධාරණීකරනය කර පෙන්විය යුතුයි. එය ජනතාව හමුවේ මෙන්ම ප්‍රාදේශීය මැතිවරණ දෙපාර්තමේන්තුව හමුවටද ඉදිරිපත්කර අනුමැතිය ලබාගත යුතුය. පක්ෂයක් නියෝජනය කරනවා නම් සැලකිය යුතු භාරයකින් එම ප්‍රදේශය තුල පක්ෂය සමග සම්බන්ධව කටයුතු කර තිබීම අවශ්‍යවන අතර පෙර වාක්‍යයක කියවුන කාරණය එනම් ප්‍රදේශයේ මිනිස් ජීවිතවල ගුණාත්මකබව වැඩි කිරීමට තමන් තුල ඇති ධාරිතාව පක්ෂය විසින්ද පිලිගත යුතුය. ස්වාධීන අපේක්ෂකයකු නම් ප්‍රදේශයේ තමා හඳුනාගත් ප්‍රශ්නද, ඊට දැනට යෙදෙන විසඳුම්ද, දේශපාලන පක්ෂ සතුව ඇති විසඳුම් තමන්ගේ මතයට වඩා වෙනස් වනුයේ කෙසේද යන්නත් කරුණු සහිතව ප්‍රාදේශීය මැතිවරණ දෙපාර්තමේන්තුවට ඉදිරිපත්කල යුතුයි. අපේක්ෂකත්වය ලබා දීමේදී, දේශපාලන පක්ෂ විසින් මේ කරුණු රැගත් ඉල්ලුම්පත්‍ර සාධාරණව සමාලෝචනය කර අපේක්ෂකත්වය ලැබුනු, නොලැබුනු සැම වෙත විනිවිදභාවයෙන් යුතුව තීරණය ප්‍රකාශ කිරීම මෙහි පවතින ක්‍රමවේදයයි. 

තව බොහෝ දේ කීමට ඇතත් මේ නිර්ණායක කිහිපය අනුව කිරා මැන බැලුවොත් ඔබේ මනාපය ලබන්නට සුදුසු කී දෙනෙක්  ඔබ ප්‍රදේශයේ අපේක්ෂකයන් අතර හිඳීවිද? එමෙන්ම කිරි කැකිරි න්‍යාය අනුව ගත්කල අපේ රටේ දුර බැහැර ගම්බදව ඇති ප්‍රශ්න අපමනය. ඉතින් මේ වන තාක් මෙම පලාත් පාලන ආයතන බොහොමයක් හරහා ඉටුවී ඇති සේවයද තක්සේරු කල හැකිය. දැන් දැන් දේශපාලනය තුල සියලු ඉසුරු සදන කප්රුක වන බලය තහවුරු කරගැන්ම මිස මහජන සේවය ගෑවිලාවත් ඇතිද කියා බහුතරයක් දනිති. අද අතකොටා, සාරුවා සුනිල් වැනනවුන් හිරගෙදර නිසා ඔහුගේ බිරින්දෑවරුන්ට නාම යෝජනා ලැබෙන්නේ එහෙයිනි. හිර ගෙදර සිට පාතාල කටයුතු මෙහෙයවන වාතාවරණයක හිර ගෙදර සිට ප්‍රාදේශීය සභාවක් මෙහෙයවීම කජ්ජක්ද? අප රටේ දේශපාලනයේ කාන්තා නියෝජනය සම්පූර්ණ වන්නේ මෙසේ නම් මධූෂලා ගැන පමනක් කතා කිරීම, නිකම්ම කාලය අපතේ හැරීමකි. 

එබැවින් මේ වැඩකට නැති ප්‍රශ්නවල එල්ලී සිටීම නුවණට හුරු නැත.

ලිංගික අල්ලස් ගෙන නාම යෝජනා ලබා දීම මෙන්ම, ලිංගික අල්ලස් දී වෙනත් පක්ෂවලට මඩ ගැස්සවීමද දේශපාලනික වශයෙන් ගෝචර නොවේ. මෑත අතීතය මතක අයට ඊට උදාහරණද මතක් වනු නියතය. කෙසේ වුවද දේශපාලනයේ කාන්තා අපේක්ෂකත්වයේ ප්‍රතිශතය වැඩිකිරීම යනු ගැහැණුකම අලෙවි කිරීම නොවන බව සියලුදෙනා වටහා ගත යුතුය. 

2016 ජනවාරියේදී, ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන කියූ කතාවක් මතකයට නැගේ. ‘මැතිවරණ සඳහා කාන්තා අපේක්ෂිකාවන් ප්‍රමානය වැඩිකරන්න කියල ඉල්ලීමක් තියෙනව. ඒත් එතන ගැටලුවක් තියනව. මේ කාන්තාවො කැමති නැහැනෙ කාන්තාවන්ට චන්දෙ දෙන්න’. මෙතැන දිග කතාවක් ඇතද, සිතීම ඔබටම භාර කරමි. 

මාධ්‍ය නිවේදනය මහින්ද රාජපක්‍ෂ ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු ජනාධිපති

සයිටම් ආයතනය පත්වාගෙන යන වෛද්‍ය උපාධි පාඨමාලාව අහෝසි කරන බවට ආණ්ඩුව දුන් ප්‍රතිඥාව නිසා වසර දෙකක් මුලුල්ලේ ශිෂ්‍ය සංගම් හා රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය එයට එරෙහිව ගෙන ගිය අඛන්ඩ උද්ඝෝෂණ ව්‍යාපාරය පසුගිය නොවැම්බර් මස අවසන් කරනු ලැබුවේය. නමුත් අද වන විට ශිෂ්‍ය සංගම් හා වෛද්‍ය නිලධාරීන් පවසා සිටින්නේ ආණ්ඩුව ඒ දුන් ප්‍රතිඥාව පැහැර හැරීමට සැරසෙන බවයි. සයිටම් යනු පසුගිය ආණ්ඩුව විසින් පිහිටුවන ලද ආයතනයක් යැයි වත්මන් ආණ්ඩුවේ මැති ඇමතිවරුන් විටින් විට කීවද, එය ආණ්ඩුවක් විසින් ආරම්භ කරන ලැබූවක් නොව, එම ආයතනයේ හිමිකරුවන් විසින් ආරම්භ කරන ලද පුද්ගලික ව්‍යාපාරයකි.

2008 ආරම්භක අවධියේදී මෙහි නම සව්ත් ඒෂියන් ඉන්ස්ටිටියුට් ඔෆ් ටෙක්නොලොජි ඇන්ඩ් මැනේජ්මන්ට්” විය. මෙම ව්‍යාපාරය ආයෝජන මණ්ඩලයේ මුලින්ම ලියාපදිංචි වන විට එමගින් තොරතුරු තාක්‍ෂණය, ව්‍යාපාර කළමණාකරනය,ඉංජිනේරු විද්‍යාව, හෙද පාඨමාලා, සෞඛ්‍ය විද්‍යා පාඨමාලා ඇතුළු  පාඨමාලා ගණනාවක්පැවැත්වීමට බලාපොරොත්තු වෙන බව සඳහන් කර තිබුණද, වෛද්‍ය උපාධි පාඨමාලාවක් ගැන සඳහනක් නොතිබුණේය. ආයෝජන මණ්ඩලය විසින් මේ නව ව්‍යාපාරයට අනුමැතිය ලබාදෙනු ලැබුවේ සෞඛ්‍ය විද්‍යා පාඨමාලා ආරම්භ කිරීමට පෙර සෞඛ්‍ය අමාත්‍යංශයේ අනුමැතිය ලබාගනු ඇති බවට පූර්ව කොන්දේසියක්ද සහිතවය. මේ ආයතනය විසින් වෛද්‍ය උපාධි පාඨමාලාව සඳහා සිසුන් බඳවා ගැනීම ආරම්භ කරනු ලැබුවේ 2009 සැප්තැම්බර් මාසයේ සිටය.

ඒ මුල් ආවස්ථාවේ සිටම තමන් සයිටම් ආයතනයෙන් පිරිනමන වෛද්‍ය උපාධිය පිළිනොගන්නා බව ශ්‍රී ලංකා වෛද්‍ය සභාව විසින් පුවත්පත් වල ප්‍රසිද්ධ දැන්වීම් පල කිරීම තුළින් ජනතාවට දැනුම්දෙනු ලැබුවේය. 2011 පෙබරවාරි මාසයේදී මේ ආයතනයේ නම සව්ත් ඒෂියන් ඉන්ස්ටිටියුට් ඔෆ් ටෙක්නොලොජි ඇන්ඩ් මෙඩිසින්” යනුවෙන් වෙනස් විය. යම් කිසි පුද්ගලික ආධ්‍යාපන ආයතනයකට වෛද්‍ය විද්‍යාව පිළිබඳ උපාධි පාඨමාලාවක් පවත්වාගෙන යාමට අවශ්‍යතාවයක් තිබේ නම්, මේ රටේ වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය අධීක්‍ෂණය කිරීමේ හා වෛද්‍ය වෘත්තිකයන් ලියාපදිංචි කිරීමේ කටයුත්ත භාරව සිටින ශ්‍රී ලංකා වෛද්‍ය සභාවේ අනුමැතිය ලබා ගැනීම අදාල පුද්ගලික ආයතනයේ වගකීම වන්නේය.

සයිටම් ආයතනයේ මෙම වෛද්‍ය උපාධි පාඨමාලාව ආරම්භ වූ අවස්ථාවේ සිට එම ආයතනයත්, ශ්‍රී ලංකා වෛද්‍ය සභාවත්, සෞඛ්‍ය අමාත්‍යංශයත්, උසස් අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයත් අතර ලියුම් විශාල ගණනක් හුවමාරු වී තිබුණද මේ වෛද්‍ය උපාධි පාඨමාලාවට අවශ්‍ය අනුමැතිය වෛද්‍ය සභාවෙන් ලැබී නැත. ශ්‍රී ලංකා වෛද්‍ය සභාව ස්වාධීන ආයතනයක් වන අතර මගේ ආණ්ඩුව කිසිදාක එම ආයතනයේ වැඩකටයුතු වලට අත පෙවීම් සිදුකලේ නැත.

සයිටම් ආයතනය එහි වෛද්‍ය උපාධි පාඨමාලාව ආරම්භ කරන විට වෛද්‍ය උපාධි පාඨමාලාවක් පවත්වාගෙන යාමට පුද්ගලික ආයතනයකට අනුමැතිය ලබා දීම සඳහා ක්‍රමවේදයක් මේ රටේ නොතිබුණේය. අනෙක් අතට යම්කිසි පුද්ගලික ආයතනයක් වෛද්‍ය උපාධි පාඨමාලාවක් ආරම්භ කිරීම තහනම් කිරීමටද නීතිමය ප්‍රතිපාදන නොතිබුණි. 2009 සිටම සයිටම් වෛද්‍ය උපාධිය මේ ආකාරයට නීතිමය වශයෙන් අවිනිශ්චිත තත්වයක පැවතියේය. රටේ නීති පද්ධතියේ හා රෙගුලාසි වල හිඩසක් නිසා ඇතිවූ  අවුලක් ලෙස මෙය හැඳින්විය හැක.

ශිෂ්‍ය සංගම් හා රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය මෙම වෛද්‍ය උපාධි පාඨමාලාවට එරෙහිව අවුරුදු දෙකක් මුලුල්ලේ උද්ඝෝෂණ පැවැත්වූ පසු යහපාලන ආණ්ඩුව සයිටම් වෛද්‍ය උපාධිය අහෝසි කරන බවට ප්‍රකාශ කර සිටියේය. නමුත් මේ ප්‍රතිඥාව ඉටුවන බවක් පෙනෙන්නට නැති බව උද්ඝෝෂණ වලට මුල් වූ පාර්ශව දැන් කියයි.  සයිටම් වෛද්‍ය උපාධි පාඨමාලාවට ඇති විරෝධය හේතුවෙන් වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය තවදුරටත් කඩාකප්පල් නොවන බවටද, වෛද්‍ය නිලධාරීන් වෘත්තීය ක්‍රියාමාර්ග වලට තල්ලු නොවන ලෙසටද වලබලා ගැනීම ආණ්ඩුවේ යුතුකම වේ.

සයිටම් විරෝධී උද්ඝෝෂණ නිසා 2016 සිට විශ්ව විද්‍යාලවල වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය සම්පූර්ණයෙන්ම ඇණ හිට තිබුණි. 2016 වෛද්‍ය විද්‍යාව හැදෑරීමට සුදුසුකම් ලැබූ සිසුන් තවමත් අධ්‍යයන කටයුතු ආරම්භ කර නැති තත්වයක් යටතේ 2017 උසස් පෙළ සමත් වෙන සිසුන්ද වෛද්‍ය පීඨ වලට ඇතුළුවීමට බලාපොරොත්තුවෙන් සිටී. දේශන වලට අමතරව සායනික පුහුණුවද තිබෙන නිසා බොහෝ විට එක කණ්ඩායමක් ඉහලට යන්නෙ නැතුව ඊලඟ කණ්ඩායම බඳවා ගැනීමට වෛද්‍ය පීඨ වලට නොහැක.

එපමණක්ද නොව, වෛද්‍ය අධ්‍යාපනයේ ප්‍රමිතීන් හා පිළිගැනීම  පිළිබඳ මේ ආරවුල දිගින් දිගටම පැවතුනහොත් ශ්‍රී ලංකා වෛද්‍ය උපාධියට දැනට ඇති ජාත්‍යන්තර පිළිගැනීම අවදානම්  තත්වයට පත්විය හැක. ශ්‍රී ලංකාවේ වෛද්‍ය වෘත්තිය බ්‍රිතාන්‍ය හා ඕස්ට්‍රේලියාව වැනි රටවල් සමඟ ඉතා කිට්ටු සම්බන්ධකම් පවත්වාගෙන යන අතර මේ සයිටම් අර්බුදය එම රටවල වෛද්‍ය බලධාරීන්ගේ අවධානයට දැනටමත් පාත්‍ර  වී ඇත. එම නිසා මේ ආරවුල අදාල සියලු පාර්ශව වලට සාධාරණයක් ඉටුවෙන පරිදි ඉතා ඉක්මනින් සමතයකට පත්කළ යුතු වේ.

මහින්ද රාජපක්‍ෂ ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු ජනාධිපති

Mahinda Rajapaksa Former President of Sri Lanka

Two years of continuous protests and agitation by the student unions and the Government Medical Officers’ Association against the medical degree course offered by the South Asian Institute of Technology and Medicine ended last November due to the undertaking given by the government that this medical course will be abolished. Now however, the GMOA and the student unions have expressed concern that the government is preparing to renege on their pledge. Even though members of the government have been saying from time to time that the SAITM was started by my government, this is a private enterprise started by its owners, not by any government.

At the initial stages in 2008, SAITM was called the ‘South Asian Institute of Technology and Management’ and was to offer courses in Information Technology, Management and Finance, Engineering, Vocational Studies, Nursing, Languages and Health Sciences. No mention had been made in the original Board of Investment application about a medical degree course. The BOI had granted approval for the enterprise on the condition that approval will be obtained from the Ministry of Health before providing training in Health Sciences. SAITM had commenced enrolling students for a medical degree course from September 2009 onwards.

From the very beginning, the Sri Lanka Medical Council had been warning the public by way of newspaper advertisements that they do not recognise the medical degree offered by SAITM. In February 2011, this institution changed its name to ‘South Asian Institute of Technology and Medicine’. If any private educational establishment wishes to offer a course in medicine, it is entirely up to them to obtain the necessary approvals from the Sri Lanka Medical Council which is the body that oversees medical education and accredits and licences medical professionals in this country.

A great deal of correspondence has passed back and forth between SAITM, the SLMC, the Health Ministry and the Higher Education Ministry from the time this medical course commenced at SAITM, but they have not been successful in obtaining accreditation for their medical course. My government never interfered in the work of the Medical Council which is an independent body. When the SAITM started its medical course, there was no established procedure whereby a private institution could be accredited to offer medical degree courses. There was no legal provision for the government to prohibit private institutions from commencing medical degree courses either. Since 2009, the SAITM medical degree course has existed in this grey area of the law and the regulatory framework. This can be described as a complication that has arisen due to a lacuna in the law.

After more than two years of agitation by the GMOA and the student unions, the yahapalana government finally announced that the SAITM medical degree will be abolished. Now the parties that spearheaded this agitation complain that this pledge is not being implemented. The government should ensure that there is no further disruption of medical education with university students taking to the streets and medical officers forced into taking trade union action on account of this disputed medical degree course.

Medical education in this country has been at a complete standstill since 2016. In a situation where the students who qualified to enter the medical faculties in 2016 have not yet commenced their courses, the students who passed the A/L examination in 2017 will also be awaiting entry into the medical faculties. Since clinical practice is mandatory in addition to lectures, medical faculties have difficulties in taking in a new batch without the previous one going on to the next stage.

Furthermore, the continuation of this dispute over standards and accreditation in medical education could also place the international status of all Sri Lankan medical degrees at risk. The SAITM issue has already come to the attention of the medical authorities in countries like Britain and Australia with which the Sri Lankan medical profession interacts very closely. Therefore this issue should be resolved in a just and reasonable manner without further delay.

Mahinda Rajapaksa

Former President of Sri Lanka

Gallege Punyawardana Head, Swarna Hansa Foundation

President is determined to save the country, as reported in The Island of Dec. 24, and is sure to be welcome not by lakhs of people but by several millions of people, who were longing for it impatiently for quite a long time.

However the people are wondering if the President can do it in the way he thinks he could do it. President says the way to save the country from the scourge of bribery and corruption was to strengthen his SLFP which he describes as the only clean political force that could save the country at this time its history.

But it is hardly believable that the SLFP is a clean political force that people could depend upon, as its history is not so clean. Anybody interested in the history of political forces and parties in this country knows, quite well those parliamentarians who got caught for bribery for the first time in the history of parliament are from the SLFP, under the leadership of Prime Minister Bandaranayaka. President Sirisena could say that it is a different SLFP and his SLFP today is quite different. But it is a fact that none of the SLFP parliamentarians who are presently with President Sirisena have been exonerated from alleged corruptions.

Accordingly saving the country from bribery and corruption could only be done by The President himself, doing it alone, with the support of millions of people who will be strongly with him. In this respect The President needs not wait till the local government elections are over, because it will be a miscalculation of public opinion. Actually the local government election is greatly not by the people but needed by the parliamentarians, as the only way to halt probing bribery and corruption allegations against them. Therefore it is suggested that all parliamentarians ought to be made invalids well, before the President resorts to his political bravery this time.

Gallege Punyawardana

Head, Swarna Hansa Foundation

Garvin Karunaratne Author of How the IMF Sabotaged Third World Development(Kindle/Godages)

Cyprus, a fertile land

As fertile as Califoni

Fruit trees fully  laden, all varieties,  all over,

But all coastal areas, ALL GONE

Parcelled into bits, sold to foreigners,

Realtors everywhere

Selling-enticing strangers to buy-

Do bring in  foreign exchange

We make you a citizen

Do come in,  please.invest.”

Investors- Are they not parasites sucking the country o death

The country does Cry- being parcelled and sold outright.

Cypriots slaving as janitors, cleaners

Their life is as cast aways- the scum of the earth

Foreigners racing in plush rentals

Buying lavishly at endless Supermarchs

This has happened in Cyprus

The coastal area are ALL GONE

This Is happening in Sri Lanka, this minute

The Galle  Fort is ALL GONE.

Gone are the days when I covered the South

Dining at Hikkaduwa Rest

A dip in the sea and a sumptuous lunch

Now that is taken over by tourists

Once,  a decade ago

At Tissa I dropped in at Tissa Rest

A haunt of mine  long ago

I ordered tea

It never came

I don’t dangle dollars- dollar tips

A fifteen minutes- no signs of tea

I left in disgust., never to go there again.

Anyhow entertaining foreigners as tourists is OK

But selling parcels of land- The bane of Cyprus

Let that not happen to my Motherland.

In nostalgia, I relive a verse from our  Sandesas

Its Keragala:

Sara palaya, amba damba rambada valpita

Nera jalaya ala dola kandu pitin bata

Nera lolaya vadavana dutu danan hata

Keragalaya vajabey me lesin sita.

That was from  my literary days in the Fifties

The days when  I wrote, Sinhala Kaviye Navaugaya. (Godages)

It reads

Trees fully  laden with fruit- mango, amba, damba

Precious pristine water cascading  down.

Alluring and enticing

Keragala  lives in sheer luxury

Instead of parcelling and selling land

We should be developing, planting fruit

Making all our Jam and Juice and Coffee

Which we once did make- self sufficient.

Ours is a Land blessed with  plush veg: a haven to behold.

Our villages should be live, a prosperous peasantry

Its for our people- to enjoy, to live

Not for foreign owners- for their fun and frolics.

For our people to be underlings. NO

In Cyprus,  I went to the North- to Nicosia

As I approached, on the mountain in the Far domain

Was the Turkish Flag-shimmering away in the Sky

It was once Cypriot land, now wrested away

That was  1974 when the Turks invaded and took the North

The Green Line barricaded : stern armed men-T56s at the ready!

I remembered the Selalihini Sandesaya;

Airavana wuwat navtana risin ena,

Aira dahas dilu dunu kot sipat gena

Kaikavalehi deka sebalun reka sitina

Vaiya karan mal turu gana vana hisina”

It reads;

Ready to halt even Airavana, the Warrior of Gods

Sabre rattling with shining swords

Behold the warriors at Kaikawala

Get going over the tree tops.

My heart bled- Will that ever happen to Sri Lanka

The Port at H’tota to the Chinese

The Air port at Mattala to India

Trinco to another- haps God knows to whom?

Will the Treaty of Berlin of 1885 be enacted on our soil?

Chancellor Bismark did parcell Africa among the Europowers

Or Are we going the way that Somalia went?

,Once Somalia was a luxury land.

Siad Barre got Aid from the Soviets

Then the US offered better terms:-Siad turned to the US

Then the  weak Gorbachev faltered and fell

Then the US Aid ceased-dried up

Somalia was no longer a strategic point.

Somalia was left high and dry.

Warlords- the Aidids  fought, wrested areas

The rich vanished to the West-to the UK

Some of my students at Westminister narrated

A once  life of mirth and happiness- Now ALL GONE

Many scooted to the UK-

There is a Somaliland in Streatham- in England

Full of Somali shops, avoided as a plague by the Whites.

The rif raf left in Somaliland turned to plundering on the high seas.

That was all they could do.

Plundered bounty now runs Somalia.

Somalia dismembered.

Let than not happen to my Motherland.

Perhaps it is happening under our feet-

India for everything- to build our roads

To sell our petrol- earnings for India!

To make homes in the North and on Estates

Are we dumb not  to see through their shrewd tactics?

Why not our bricks and our hands build the homes

It requires only earth and wattle and daub

Though in 1977 Sirimavo handed over a debt free country

JR and Ronnie got caught in the IMF web

We will give you Aid- Loans Galore

but you have to allow free imports

(to enable us to sell you our products)

Allow the free use of forex to everyone

It was the rich that went on luxury holidays;

Camb and Oxford for the kids

Little did we know that the forex that came on loan

Found their way back to the donors with profits

Leaving our country with the  debt.

A Master stroke to make us colonies again-

This time it was a Financial Missile!

Now we stand surprised that debt piled up!

Weren’t we duff: could not put two and two together!

That was a   Conspiracy hatched by the IMF

to make our countries debted.

I’ve been singing this song for long

No one believed me:  Learned economists ignored me

All that is now proved Gospel Truth-

With expert John Perkins writing

Confessions of an Economic Hitman in 2005

Where he confesses to have drafted Aid Projects, with dud statistics,

Where the Aid given somehow went back to the donors,

Leaving Equador indebted.

That also did happen to All- Equador, Sri Lanka, Greece and Cyprus.

We are all caught in the web woven by the IMF-

Borrow and borrow;  Spend and Spend

Greece is in dire straits- Cyprus will follow soon

Way back in 1994 one of my foreign students wrote in

The Malaysian Straits Times

Creating Debt is the tool of the Superpowers”

To control us once again- Get us to become debted

.

It is time to rethink development-

Put the IMF teachings to the litmus test.

Garvin Karunaratne

26/12/2017

Author of How the IMF Sabotaged Third World Development(Kindle/Godages)

අනුර බාලසූරිය උපුටා ගැන්ම දිවයින

මහින්ද රාජපක්‌ෂගේ නම තියෙන නිසා වරාය නගරයේ සමරු ඵලකයත් ගලවලා – ඉන්දික අනුරුද්ධ

ලංකාවේ ඇතිවී තිබෙන මූල්‍ය අර්බුදය හා කරන එකිනෙකට පරස්‌පර ප්‍රකාශ හේතුවෙන් කිසිම ආයෝජකයෙක්‌ ලංකාවේ මූල්‍ය ක්‌ෂේත්‍රයේ ආයෝජනය නොකරන තත්ත්වයක්‌ නිර්මාණය වී ඇතැයි පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී බන්දුල ගුණවර්ධන මහතා පැවසීය.

බොරැල්ල ශ්‍රී වජිරාශ්‍රම බෞද්ධ මධ්‍යස්‌ථානයේ දී ඊයේ (26 දා) පැවති ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ ආර්ථික පර්යේෂණ ඒකකයේ මාධ්‍ය හමුවේදී හෙතෙම මේ බව සඳහන් කළේය.

එහිදී වැඩිදුරටත් අදහස්‌ දැක්‌වූ බන්දුල ගුණවර්ධන මහතා,

මැතිවරණය නිසා ජනතාවගේ ගැටලු පිළිබඳ අවධානය ගිලිහී ගොස්‌ තිබෙනවා. ලංකාවේ ඇතිවී තිබෙන දැවැන්ත මූල්‍ය අර්බුදය කරන කොටගෙන මූල්‍ය ක්‌ෂේත්‍රය හා සම්බන්ධ ආයතන කඩාවැටෙන්නත් ඒ පදනම්ව මහ ගනුදෙනුකරුවන් විශාල අර්බුදයකට පත්වීමටත් ඉඩ තිබෙනවා.

මූල්‍ය සමාගම් ක්‌ෂේත්‍රයේ සමාගම් තුනක්‌ දීර්ඝ කාලයක්‌ පටන් කඩාවැටීම පිළිබඳ අර්බුදයක්‌ නිර්මාණය වී තිබෙනවා. මේ නිසා තැන්පත් කළ මුදල් ආපසු ලබා ගැනීම පිළිබඳ අර්බුදයක්‌ නිර්මාණය වී තිබෙනවා. පුද්ගලික අංශයේ ව්‍යාපාරයක්‌ කඩාවැටුණම මහජනතාවගේ බදු මුදල්වලින් ගෙවීමේ ක්‍රමවේදයක්‌ ලෝකයේ නැහැ. ගෝල්ඩන් කී සමාගමේ තැන්පත්කරුවන්ට මුදල් ගෙවීමට මේ රජය ගත් ප්‍රතිපත්තිමය ක්‍රියාමාර්ගය වැරැදි බවට ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල විශාල දෝෂාරෝපණයක්‌ රජයට එල්ල කර තිබෙනවා.

ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව මූල්‍ය සමාගම් කිහිපයක බලපත්‍ර අහෝසි කරන බවට නිවේදන නිකුත් කරන විට මූල්‍ය අර්බුදයක්‌ තිබෙන බව රටට වැටහිය යුතුයි.

ලංකාවේ ඇතිවී තිබෙන මූල්‍ය අර්බුදය හා එකිනෙකට පරස්‌පර ප්‍රකාශ නිසා කිසිම ආයෝජකයෙක්‌ ලංකාවේ මූල්‍ය ක්‌ෂේත්‍රයට ආයෝජනය නොකරන තත්ත්වයක්‌ නිර්මාණය වී තිබෙනවා. ඒ රටේ ඇතිවී තිබෙන මූල්‍ය අර්බුදය දෙස බලා සිටිය නොහැකියි. ලංකා ආණ්‌ඩුව හංගලා ලෝකයෙන් ණය අරගෙන තිබෙන බව කියනවා නම් සුරැකුම්පත්වල විදේශිකයෝ තියා ස්‌වදේශිකයොවත් ආයෝජනය කරයිද? විගණකාධිපතිවරයා කියනවා දරාගත නොහැකි ණය කන්දක්‌ අරගෙන තියෙනවා කියලා. මූල්‍ය සමාගම්වල බලපත්‍ර අහෝසි කරන බව මහ බැංකුව කියනවා.

මහින්ද රාජපක්‌ෂ පාලන කාලයේ රහසිගත ණය අරගෙන තියනවා, පිරමීඩ ගනුදෙනු වගේ බැඳුම්කර ගනුදෙනු කරලා තියෙනවා කියලා රට අර්බුදයකට ලක්‌වෙලා. මූල්‍ය සමාගම්වල බලපත්‍ර අහෝසි කරන තැනට ඇවිල්ලා.

බැඳුම්කර කොමිෂන් සභාව වාර්තාව නිකුත් වූවාට පසු ආණ්‌ඩුවෙන් කොටසක්‌ ඉවත් වන බවට අපට ලැබී තිබෙන අලුත්ම දේශපාලන ආරංචියයි. එ.ජා.ප. යට අයත් අමාත්‍යාංශ කිහිපයක්‌ සමහර විට ජනාධිපතිවරයා විසින් පවරා ගැනීමට පුළුවන්. ඡන්දය ඉවර වී අර්බුද සියල්ල උග්‍ර වන විට ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයට තර්ජන ගර්ජන කරයි. එජාප ප්‍රතිපත්ති සමග සිට නොගත්තොත් මන්ත්‍රී ධුර අහෝසි කරන බවට කියයි. ඒක සුළු ප්‍රශ්නයක්‌. වැඩිම වුණොත් අපේ මන්ත්‍රී ධුර අහෝසි වුණොත් වෙන්නේ තව මාස 12 කට හෝ 15 කට පමණයි. එය අපට ගමින් ගමට ගොස්‌ ආණ්‌ඩුවට එරෙහිව ජනතාව සංවිධානය කිරීමට ලබාදෙන ලොකු වරප්‍රසාදයක්‌ ලෙස සලකනවා.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ඉන්දික අනුරුද්ධ මහතා – මේ ආණ්‌ඩුවට ආර්ථිකය කළමනාකරණය නිසියාකාරව කර ගැනීමට නොහැකි වීම හා විදේශ ප්‍රතිපත්තිය හරියාකාරව ක්‍රියාත්මක නොකිරීම තුළින් අද වන විට රට අර්බුද ගණනාවකට මුහුණපා තිබෙනවා. අවුරුදු 30 ක්‌ එල්.ටී.ටී.ඊ. දරුණු ත්‍රස්‌තවාදයට බියෙන් ඇළලී ගොස්‌ තිබූ රට මහින්ද රාජපක්‌ෂ හිටපු ජනාධිපතිතුමා නිදහස්‌ කරගත්තා. එතුමා කිසිදු බලවේගයක්‌ හෝ විදේශ බලපෑමකට යට නොවී ඒ කටයුත්ත කළා.

පරිසරයට අහිතකර දෙයක්‌ වෙනුවෙන් ජනාධිපතිවරයා තීන්දු තීරණ ගත්තම ඒකට කෘමියෙකුට බලපෑම් කිරීමට පුළුවන් වෙලා.

නායකයෝ පත්වෙද්දි කටයුතු කරද්දී, නායකයන්ගේ ප්‍රතිපත්ති ගැන බැලිය යුතුයි. අපිට මතකයි දුම්වැටි සම්බන්ධව රටේ නායකයා කොන්ද කෙළින් තියාගෙන තීන්දු තීරණ ගත් නිසයි දුම්වැටි සම්බන්ධ යම් තරමකට තහනම ගේන්න හැකිවුණේ. අද මොකද්ද වෙලා තියෙන්නේ…..

මේ ආණ්‌ඩුව අත්තනෝමතිකවයි කටයුතු කරන්නේ. කොළඹ වරාය නගරය සෑදීමට චීන ජනාධිපතිවරයා හා මහින්ද රාජපක්‌ෂ හිටපු ජනාධිපතිවරයා මුල්ගල තියපු දා විවෘත කළ සමරු ස්‌ථම්භය මුහුදට දැමීමට ලොරියක පටවාගෙන යනවා. මේ සම්බන්ධව චීනයට කොහොම දනෙයිද? මේ මුහුදට දාන්න ගෙන ගියේ චීන ජනාධිපතිවරයාගේ නම තියන ගල බව මතක්‌ වන්නේ පසුව. මුලදී දකින්නේ මහින්ද රාජපක්‌ෂ නම විතරයි. රාජපක්‌ෂ භීතිකාව නිසා මේවා මුහුදට දානවා. මේවාට හෙට මොන උත්තරයක්‌ දෙයිද දන්නේ නෑ. මෙහෙම ගිහින් චීනයත් අපත් සමඟ තරහ වුණොත් අප රටේ ආර්ථිකේ කොහේ නතර වෙයිද දන්නෙ නෑ.

මේ මැතිවරණය ජනමත විචාරණයක්‌. මේ මැතිවරණයට ජනතාව සූදානම්වෙලා ඉන්නේ. මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපතිවරයා කියනවා කාන්තාවන්ට විරුද්ධව වේදිකාවල කතා කරන දේවල් බලනවා කියලා. නමුත් ගමේ බඩු බෙදන ඒවා පේන්නේ නෑ. අවුරුදු

2 1/2 ක සංවර්ධනය ගම දැක්‌කේ නෑ. නමුත් මැතිවරණ කාලයේ ඒවා පටන් අරන්. ඒ කාලේ මැතිවරණ කාලේ පැෆරල් සංවිධාන වගේ නොයෙක්‌ සංවිධාන තිබුණා. අද ඒවත් වැඩි ශබ්දයක්‌ නෑ. මේ කවුරු ශබ්ද නොකළත්, කවුරු නීතිරීති නොදැම්මත් ජනතාව සූදානම් වෙලා ඉන්නේ.

සමන් ගමගේ  උපුටා ගැන්ම දිවයින

විඡේකාන්තන් හිටපු එල්ටීටීඊ සමාජිකයෙකි. කොටි සාමාජිකයකුව සිටියදී වන්නි මානුෂීය මෙහෙයුම අවසන් අදියරට ළඟා වන තෙක්‌ම හේ ශ්‍රී ලංකා ආරක්‍ෂක හමුදාවන්ට එරෙහිව හේ සටන් කළේය.

දැන් ඇතැමුන්ට බරපතළ ගැටලුවක්‌ මතුවනවා විය හැකිය. ඒ “දිවයින රණවිරු” පිටුවේ කොටි ත්‍රස්‌තවාදියකු ගැන කතා කරන්නේ ඇයිදැයි ලෙසිනි. එහෙත් විඡේකාන්තන් යනු මුලදී එල්ටීටීඊ සාමාජිකයකුව සිටියද පසුව නාවික හමුදා බුද්ධි අංශ සමඟ එක්‌වී උපන් බිමේ විමුක්‌තිය වෙනුවෙන් එල්ටීටීඊයට එරෙහිව බොහෝ දේ සිදු කෙරූවෙකි.

එහෙයින් ඔහු සුවිශේෂී වන්නේය. එය කෙසේ වෙතත් මෙසේ නාවික හමුදා බුද්ධි අංශ සමඟ එක්‌වී කටයුතු කළ විඡේකාන්තන් එහිදී සිදු කළ මෙහෙයුම් සේම වැදගත් වන්නාවූ තවත් කටයුත්තක්‌ වෙනුවෙන් ඉකුත් සතියේ යළි නිර්භයව ඉදිරියට පැමිණ සිටිනු අපට දැකගත හැකි විය.

දිනය පසුගිය දෙසැම්බර් 22 වැනිදාය. ස්‌ථානය කොටුව මහෙස්‌ත්‍රාත් අධිකරණය ය. එදින අධිකරණයේ කටයුතු ආරම්භ වී සුළු වේලාවක්‌ ගත වෙද්දී පිවිතුරු හෙළ උරුමය පක්‍ෂයේ නායක, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී නීතිඥ උදය ගම්මන්පිල මහතා තමන්ට සුපුරුදු දේශපාලන පිටියෙන් මඳකට ඈත්ව අධිකරණය ඉදිරියේ පෙනී සිටිමින් විශේෂ කරුණු දැක්‌වීමක්‌ කරන්නට විය.

ඒ හිටපු නාවික හමුදා මාධ්‍ය ප්‍රකාශක කාමාණ්‌ඩර් ඩී.කේ. පී. දසනායක, නාවික හමුදා ත්‍රිකුණාමලය බුද්ධි ප්‍රධානියාව සිටි කමාණ්‌ඩර් සුමිත් රණසිංහ ඇතුළු රණවිරුවන් පිරිසකට මාස හත අටක කාලයක්‌ තිස්‌සේ සිරබත උරුම වී ඇති කොළඹ වැල්ලවත්තේදී තරුණයන් පස්‌ දෙනකු ඇතුළුව පුද්ගලයන් එකොළොස්‌ දෙනකු පැහැරගෙන ගියේ යෑයි කියන සිද්ධිය පිළිබඳ නඩුවට අදාළවය.

එහිදී උදය ගම්මන්පිල මහතා කියා සිටියේ කුමක්‌ද? විජෙකාන්තන් යනු රහස්‌ පොලිසිය මගින් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කර ඇති වාර්තා අනුව මෙම නඩුවේ 2,3,4,5,,6 යන විත්තිකරුවන්ට එරෙහිව තිබෙන ප්‍රබල සාක්‍ෂියකි.

කෙටියෙන් කිවහොත් අද දවසේ ඉහතකීS විත්තිකරුවන්ට එරෙහිව ප්‍රබලව චොද්නා එල්ලවී තිබෙන්නේ විඡේකාන්තන් රහස්‌ පොලිසියට ලබාදුන් ප්‍රකාශයක්‌ පදනම්වය. එහෙත් මේ විඡේකාන්තන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටිමින් එදා අධිකරණය හමුවේ කරුණු දැක්‌වූ උදය ගම්මන්පිල මහතා කියා සිටියේ තම සේවාදායකයා රහස්‌ පොලිසියට ලබාදුන් ප්‍රකාශ විකෘති කර රහස්‌ පොලිසිය අධිකරණයට කරුණු වාර්තා කර ඇති බැවින් නිවැරදි ප්‍රකාශය අධිකරණය ඉදිරියේ කිරීමට ඔහු බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින බවය.

එනිසා එයට අවසර ලබා දෙන ලෙසද උදය ගම්මන්පිල මහතා අධිකරණයෙන් ඉල්ලා සිටියේය. මේ වන විට මෙම නඩුවට අදාළ විත්තිකරුවන් වූ නාවික හමුදා බුද්ධි අංශයේ රණවිරුවන් බන්ධනාගාරයේ සිට අධිකරණයට රැගෙනවිත් නොතිබිණි. එහෙයින් උදය ගම්මන්පිල මහතා එසේ අවසර පතත්දී අධිකරණය සඳහන් කරනු ලැබුවේ එම නඩුව කැඳවන අවස්‌ථාවේ ඉල්ලීම ඉදිරිපත් කරන ලෙසය.

කාලය ගෙවී යමින් තිබිණි. මේ අතරේ ත්‍රිකුණාමලය නාවික බුද්ධි ප්‍රධානියා වූ කමාණ්‌ඩර් සුමිත් රණසිංහ ඇතුළු පිරිස බන්ධනාගාරය මගින් අධිකරණය වෙත ගෙන එනු ලැබීය. කාමාණ්‌ඩර් දසනායක අසනීප තත්ත්වයක පසුවූ බැවින් ඔහුව එදින රැගෙනවිත් නොතිබිණි.

අවසානයේ ඉකුත් 2008 වසරේ වැල්වත්තේදී තරුණයන් පස්‌දෙනකු ඇතුළුව පුද්ගලයන් එකොළොස්‌ දෙනකු පැහැරගෙන ගිය බවට චෝදනා එල්ල වී ඇති නාවික හමුදා බුද්ධි නිලධාරීන්ට එරෙහි නඩුව විභාග කිරීම ආරම්භ විය.

එහිදී යළිත් නැගී සිටි පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී නීතිඥ උදය ගම්මන්පිල මහතා පෙර ඉල්ලීම අධිකරණයෙන් කරනු ලැබූ අතර ඒ වන විට කොටි සාමාජිකයකුව සිට පසුව සවිධානය අතහැර පැමිණ නාවික හමුදා බුද්ධි නිලධාරීන්ට එක්‌වූ විඡේකාන්තන්ද අධිකරණය ඉදිරියේ පෙනී සිටියේය.

මෙහිදී පැමිණිල්ල වෙනුවෙන් පෙනී සිටි නීතිඥවරියක්‌ ඉදිරිපත් වී “මේ සැරසෙන්නේ ප්‍රකාශ වෙනස්‌ කර විත්තිකරුවන්ට සහාය දැක්‌වීමට” බව සඳහන් කළද ඒ අවස්‌ථාවේ කොටුව මහෙස්‌ත්‍රාත් ලංකා ජයරත්න මෙනවිය පවසා සිටියේ විඡේකාන්තන් ලබාදීමට යන ප්‍රකාශයට එරෙහිව ඉදිරිපත් කළ හැකි යම් නෛතික විරෝධයක්‌ තිබේ නම් එය ඉදිරිපත් කරන ලෙසය.

පසුව විඡේකාන්තන් ඇමතූ මහෙස්‌ත්‍රාත්වරිය තමන් අදාළ ප්‍රකාශය අධිකරණය ඉදිරියේ කිරීමට බලාපොරොත්තු වන්නේ කිනම් භාෂාවකින්දැයි විමසා සිටියාය. එහිදී ඔහුගේ පිළිතුර වූයේ තමන් දෙමළ භාෂාවෙන් එය සිදු කරන බවය.

මේ හමුවේ එදින අධිකරණ භාෂා පරිවර්තක නොසිටි බැවින් විඡේකාන්තන් දෙමළ භාෂාවෙන් කරන ප්‍රකාශය ලබන 2 වැනිදා සිදු කිරීමට අවසර දෙමින් එය එදින දක්‌වා කල් තැබීමට විනිසුරුවරිය තීරණය කළාය.

සැබැවින්ම මේ නාවික හමුදා විරුවන්ට එරෙහිව රහස්‌ පොලිසිය අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළ බව කියන විඡේකාන්තන්ගේ විකෘති කරන ලද ප්‍රකාශය සහ විඡේකාන්තන් අධිකරණය හමුවේ කියන්නට යන සත්‍ය ය කුමක්‌ද?

මේ පිළිබඳව එදින නීතිඥවරයකු ලෙස අධිකරණයට පැමිණ සිටි මේජර් අජිත් ප්‍රසන්න මෙසේ අදහස්‌ දක්‌වන්නට විය.

“ඇත්තෙන්ම විඡේකාන්තන් කියන්නේ නාවික හමුදා බුද්ධි අංශය සමඟ එක්‌ව වැඩ කළ දෙමළ භාෂාව ලියන්නට කියන්නට සහ කාතාකරන්නටද හැකියාව තිබෙන එහෙත් සිංහල භාෂාන කතා කරන්නට පමණක්‌ පුළුවන් අයෙක්‌. ඔහුට සිංහල භාෂාව කියවන්නට බැහැ.

“රහස්‌ පොලිසිය ඔහුගෙන් මෙම සිද්ධිය පිළිබඳ මුලින්ම ප්‍රකාශයක්‌ ගෙන තිබෙන්නේ මීට වසර කිහිපයකට ඉහතදී. එදා ඔහු රහස්‌ පොලිසියේ කැඳවීමට අනුව එහි ගියහම සමූහ මංකොල්ල විමර්ශන අංශයේ නිශාන්ත සිල්වා කියන නිලධාරියා ඔහුගේ ප්‍රකාශය සටහන් කරගෙන තිබෙනවා. පසුව ඔහුට ඇසෙන්නට එය කියවා විඡේකාන්තන්ගේ අත්සයන එයට ලබා ගන්නවා.

“එදා තමන්ගේ ප්‍රකාශය ලියා ගත්ත නිලධාරියා එය තමන් ඉදිරියේ කියවන විට තමන් සඳහන් කළ සියල්ල එහි සටහන්ව තිබෙන බව විඡේකාන්තන්ට වැටහෙනවා. නමුත් ඔහුට එය කියවා බැලීමට හැකියාවක්‌ නැහැ. එනිසා ඔහු එයට සිය අත්සන තබා පිටව ගොස්‌ තිබෙනවා.

“මේ අතරෙදී අදාළ සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් නැවත ප්‍රකාශයක්‌ ලබා ගැනීමට මුල් ප්‍රකාශයෙන් වසර කිහිපයකට පසු රහස්‌ පොලිසිය විඡේකාන්තන්ව යළි කැඳවනවා. ඒ කැඳවීමට අනුව විඡේකාන්තන් රහස්‌ පොලිසියට ගියත් ඔහුට මුල් ප්‍රකාශය මතක නැහැ. ඔහු ඒ බව තමන්ව ප්‍රශ්න කිරීමට සැරසෙන නිලධාරීයට දැනුම් දුන් විට එම නිලධාරියා විඡේකාන්තන් ලබා දුන් මුල් ප්‍රකාශය හඬ නගා ඔහුට ඇසෙන්නට කියවනවා.

“මෙන්න මෙතනදී තමයි විඡේකාන්තන් මුල්වරට තේරුම් ගන්නේ තමන් කියපු දේවල් නෙමෙයි එහි තිබෙන්නේ කියලා. එහෙත් ඔහු නිශ්ශබ්ධව දෙවන ප්‍රකාශයක්‌ ලබා දී පිටව යනවා. හේතුව තමන්ගේ ආරක්‍ෂාව පිළිබඳ ගැටලුවක්‌ මතුවීම නිසා.

“පසුව ඔහුව නැවත වරක්‌ රහස්‌ පොලිසියට කැඳවා ප්‍රකාශයක්‌ ගෙන තිබෙනවා. එතනදී විඡේකාන්තන්ට හොඳින්ම වැටහෙනවා තමන් ලබා දෙන ප්‍රකාශ වෙනස්‌ කිරීමක්‌ සිදුව ඇති බව. ඒ වෙනකොට ඔහුගේ ප්‍රකාශයක්‌ මත පදනම්ව ඔහුත් සමඟ එකට කටයුතු කළ නාවික හමුදා බුද්ධි නිලධාරීන් පිරිසක්‌ සිරගතව සිටීම පිළිබඳ ඔහු විශාල කම්පනයකට පත් වෙනවා.

“එතනදී තමයි ඔහු තීරණය කරන්නේ අධිකරණය හමුවට පැමිණ තමන් සමඟ සිටි සිහෝදර නාවික හමුදා බුද්ධි අංශ නිලධාරීන් වෙනුවෙන් සත්‍ය ප්‍රකාශ කරන්න..”

එහෙත් නීතිඥ මේජර් අජිත් ප්‍රසන්න කියන අකාරයට මෙවැන්නක්‌ සිදු කළ හැකිද? අපේ පොලිසියේ ඇතැම් මහත්වරු නව කතා ගොතා ඕනෑම එකෙකු දංගෙඩියට යවන්නට දකක්‍ෂයෝය. එහිදී සක්‌කරයාගේ පුතා වයිමා සිටියද ගැලවී යැමට නම් නොහැකි වනු ඇත. එහෙත් කෙනකු ලබා දෙන ප්‍රකාශයක්‌ විකෘති කර කෙනකු හිරේ අරින්නට පුළුවන්කමක්‌ තිබිය හැකිද?

නීතිඥ මේජර් අජිත් ප්‍රසන්නට එයට දෙන්නට ද පිළිතුරක්‌ නම් තිබිණ. ඒ මෙසේය.

“මේකට හොඳම උදාහරණය තමයි ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ ඉදිරියේ විභාග වුණ SCරැ FRරැ 81රැ 2011 නඩුව. මේ නඩුව ශ්‍රෝෂ්ඨාධිකරණය හමුවේ ගොනු කරන්නේ අංක 262, හිඹුටාන, අංගොඩ ලිපිනයේ පදිංචි පුද්ගලයෙක්‌. අද නාවික හමුදා රණවිරුවන්ට එරෙහිව විමර්ශන කරන නිලධාරීන්ම එක්‌තරා දිනක මේ පුද්ගලයව අත්බෝම්බයක්‌ සන්තකයේ තිබුණ බවට පැමිණිල්ලක්‌ ලැබුණයි කියමින් අත්අඩංගුවට ගන්නවා.

“ඒත් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ විභාග වූ නඩුවෙදී හෙළි වෙනවා එවන් පැමිණිල්ලක්‌ තිබුණේ නැහැ කියා. පැමිණිල්ල කරයි කියන පුද්ගලයම ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට පැමිණි ඒ බව සඳහන් කරනවා. අවසානයේ මුලික අයිතිවාසිකම් නඩුව ගොනු කළ පුද්ගලියාට රුපියල් ලක්‍ෂ තුනක මුදලක්‌ වන්දි වශයෙන් ගෙවන්න රහස්‌ පොලිසියේ නිලධාරීන්ට සිදු වෙනවා.

“අද ඒ නිලධාරීන්ම තමයි නාවික හමුදා බුද්ධි අංශයේ රණවිරුවන්ට එරෙහිව විමර්ශන සිදු කරන්නේ. හරිනම් මේ තීන්දුවෙන් පස්‌සේ වහාම සිදු විය යුත්තේ මේ රහස්‌ පොලිස්‌ නිලධාරීන් නාවික හමුදා රණවිරුවන්ට එරෙහිව කරන විමර්ශනයෙන් ඉවත් කිරීම. එහෙත් තවමත් එවැන්නක්‌ සිදු වෙලා නැහැ..”

ඇත්ත වශයෙන්ම නීතිඥ මේජර් අජිත් ප්‍රසන්න කියන අන්දමට අද රහස්‌ පොලිසිය කරනු ලබන මේ විමර්ශන පිළිබඳ ආරම්භයේ බොහෝ ගැටලු සහගත තැන් විටින් විට අනාවරණය විය. එහෙත් ඒවා නිවැරදි වනු වෙනුවට දිගින් දිගටම එසේම සිදු විය.

මේ වුවමණාව කාගේදැයි අපි නොදන්නෙමු. එහෙත් කාගේ වුවමණාවට වුව නිරපරාදේ මිනිසකු සිර කරන්නට කවුරුන් විසින් හෝ කටයුතු කරන්නේ නම් එකා මොන තරම් කාලකණ්‌ණිද? ඉන් එහා කියන්නට දෙයක්‌ අපට නැත.

කෙනකු වසලයකු වන්නේ උපතින් නොව ක්‍රියාවෙන් බව බුදුන් වහන්සේ දේශනා කළහ. විඡේකාන්තන් අද කියන පරිදි ඔහුගේ ප්‍රකාශය විකෘති කර ඇත්නම් එයද එවැනි වසල ක්‍රියාවක්‌ම නොවන්නේද?

එසේ සිදු කළ වසලයෝ කවරහුද? අප ඔබට කියන්නේ තව ටිකක්‌ බලාගෙන සිටින්නැයි කියාය. තිස්‌ වසරක්‌ රටම විඳවූ ප්‍රභාකරන්ගේ ත්‍රස්‌තවාදය අවසන් කර උපන් බිමට සාමය දිනා දුන් රණවිරුවන් දඩයම් කරන අතරේ සමස්‌ත රටම වැනසූ උන් සියලු දෙනාගේ නිරුවත නුදුරේදීම රටට හෙළි වනු ඇත.

සමන් ගමගේ

Kelum Bandara Courtesy The Daily Mirror

Russia agreed to lift the restriction on tea trade with Sri Lanka on condition that all shipping containers were thoroughly cleaned and disinfected under the supervision of the National Plant Quarantine Service, prior to loading to ensure they did not contain plant matter or pest species, Sri Lanka’s Ambassador in Russia Saman Weerasinghe said.

He said that during negotiations on Monday, the Sri Lankan side had said that certain conditions as confirmed with the Russian authorities would be fulfilled to facilitate future trade.

He said the Phytosanitary Certificate issued by the National Plant Quarantine Service for every shipment should specifically certify the inspection for and the absence of Khapra beetle, including its larval forms.

The Sri Lanka Tea Board and the National Plant Quarantine Service will conduct regular inspections of warehouses and other sites in the supply chain to ensure that no pest species of concern to the Russian Federation become associated with any produce to be exported to Russia,” the ambassador said.

He said President Maithripala Sirisena’s letter to Russian President Vladimir Putin also had a positive effect in getting the restriction lifted. )

Sandun A Jayasekera Courtesy The Daily Mirror

The possibility is that the SLFP would join with the SLPP to establish the administration of any local government body in the event the SLFP coming first but short of an absolute majority on the result of the LG polls, a senior Cabinet Minister said today.

Science, Technology and Research Minister Susil Premajayantha said joining with the SLPP or ‘pohottuwa’ party or any other political party affiliated to the SLPP coalition or the UPFA was much easier and comfortable than joining with any other rival party to come to power in a local government body as they are family members of the SLFP though at some times had differences of ideas and policies.

Addressing the weekly SLFP news briefing at the party office yesterday (27) Minister Premajayantha said all candidates contesting the LG polls from the SLFP under the hand symbol or from the UPFA under the betel leaf symbol must give a pledge not to resort to any kind of corruption, thuggery or misrule as a candidate after the poll.

We, the SLFP will not have any problem to obtain a working majority in any local government body if we join either with the Communist Party (CPSL) Ceylon Workers Congress (CWC) or National Congress. So it is highly possible that we form administration in a majority of LG bodies on the result of the February 10 election,” Minister Premajayantha stressed.

Leaders and agents of 22 political parties affiliated to the UPFA and contest LG polls under the betel leaf symbol have been summoned to the BMICH on Thursday (today) and all of them are expected to give a pledge that their election campaign will be free of violence and fully adhered to the election law. They also vow that they will not abuse their office and will not use State property for their advantage once elected,” Minister Premajayantha said.

Tomorrow (29) all candidates of the UPFA and SLFP numbering nearly 9,000 who contest for all 341 LG bodies will gather at the Sugathadasa indoor stadium to give the same pledge and ensure a clean and corruption free administration in grass root level as members, deputy mayors or mayors. Both meetings will be chaired by party leader, President Maithripala Sirisena.

Minister Premajayantha, who is also a senior deputy President of the SLFP said it will be a great mistake if someone thinks that a political party could win the LG polls by dividing the SLFP and added when all anti capitalist forces are united, it will be a great force.

He said under President Sirisena, the SLFP has brought minority communities under the hand symbol and the SLFP was contesting for 20 local government bodies in Jaffna alone fielding 453 Tamil candidates.

Courtesy  XINHUANET, Adaderana

A team of technical experts from Russia will visit Sri Lanka in January to examine plant quarantine procedures in the island country, the Sri Lankan Foreign Ministry said Wednesday (27).

The move came after Russia temporarily suspended all tea imports and other agricultural products from Sri Lanka after a beetle was found in one of the tea consignments sent from the island country.

The ban, however, will be lifted from Dec. 30 after successful talks between the two sides.

During the discussion, the Russian side indicated that they were satisfied with the measures proposed by the Sri Lankan side to ensure the shipping of pest-free plant products consignments to Russia,” the ministry said in a statement.

It was also agreed that a team of technical experts from Russia would visit Sri Lanka in late January or early February next year for familiarization with the current plant quarantine procedure in Sri Lanka,” the statement added.

Russian agricultural safety watchdog Rosselkhoznadzor, placed temporary restrictions on imports of all agricultural products from Sri Lanka, including tea from Dec. 18 on, after it found an insect, known as the Khapra beetle, in the packaging of one consignment of tea from Sri Lanka.

Russia is the second largest tea market for Sri Lanka following Iran. Russia imported 143 million U.S. dollars worth of Ceylon Tea in 2016, which was 11.3 percent of Sri Lanka’s tea exports.

During talks held in Moscow, the Sri Lankan side indicated that there were no records found since 1978 of this identified pest and this was a probable contamination due to the use of disinfested container.

However, the Sri Lanka side assured that it would take stringent measures to further strengthen the current phytosanitary procedures to avoid any repetition, the statement said.

By Sanchith Karunaratna Courtesy Adaderana

MP Dinesh Gunawardena made a request from the speaker of parliament to schedule parliamentary sessions before the current scheduled date in January, to formulate a resolution to the current state of economic turmoil that the country is faced with.

He further stated that the JO will submit a written request to the speaker to schedule an early parliamentary session

Sarath Wijesinghe Solicitor/Attorney-at-law and former Ambassador to UAE and Israel

Bribery and Corruption

Sri Lanka has come to 4th position in Bribery and Corruption with the first place as the largest cabinet in the world. Yahapalana” came to power with the negative vote with lot of funfair to eradicate alleged corruptions and bribery of the previous regime still trailing to recover the missing/ misplaced and misappropriated billons siphoned and hidden in Dubai or other parts of the world. Few months after coming into power over a trillion was robbed to run over 30 years and now there are mega scams lined up from military ship deal, fertilizer scam, vacant building taken for the Agriculture Ministry onwards in the public domain are only a few when compared to many more deals by the Parliamentary Mafia on sale of permits and shady deals to be exposed by activists in the near future. Everybody has skeletons in cupboards thereby it is unlikely there will be an outcome from the toothless commissions. Citizen is confused whether billions spent on helicopters and cars for the President and Prime Minster and billions allocated to Parliament Mafia for cars and the illegal trade on car permits given to individual MP s for personal use. Case filed by the legal activist on the permit robbery is on the hold and the Judiciary is given perks increased salaries holidays and many more facilities as indirect remunerations expecting something in return in the future. Telephone communications are rampant and still taking place at Hulftadorp” especially in view and before promotions, proving sadly that Bribery and Corruption is rampant frequent and all over as air. West is silent as remuneration for ousting their enemy MR who was considered a difficult man to control. In the process the independence of the judiciary which is connected to the enforcement of Bribery and Corruption is in doubt as the success of eradication is connected to legal process. Laws delays are not a new scenario in the legal field which is a continuous problem ever all the time when Wijayadasa Rajapaksa became a casualty for not brining the members of the previous regime to books soon. There are proposals to appoint more and more judges with salary increments, more perks, directing them to hear cases on daily basis, possibly expecting to use discretions on granting/refusing bail to the politically inclined cases when they are remanded on suspicion on a B-report of alleged misappropriating of public property which is billable only in very exceptional circumstances.

MR is a pleasant but firm personality credited for liberating the country from the clutches of terror tortured the country for 30 years was unfortunately surrounded by cronies and yes men at the second phase of the regime with less or no control on bribery and corruption rampant then but a lesser extent- not billions- may be in millions, thereby he is finding it difficult to defend some of his lieutenants submerged in bribery and corruption. Our exercise is to get rid of the culture of bribery and corruption we are used and immersed in day to day life and those in governance engage in this illegal though lucrative illegal practices unharmed and unpunished. Bribery is omnipresent with a long history starting from the time immoral spreading fast viral all levels of the community like wild fire. It is cancerous rampant and exist all over as air and breath with no borders and barriers. Efforts made by the state, religious leaders, and social workers to arrest or complete eradication of this menace has miserably failed due to excessive greed of the human being. Oxford defines it as fraudulent conduct by those in power typically involving bribery and the act or effect of making someone or something morally deprived. Corruption evades trust in governments, business and markets Sometimes it is considered customary and accepted. Bribery is giving or receiving something and influencing a transection. Corruption involves more than two or more persons involved enter into a secret agreement to pay an inducement to an official of official for securing for a favour of some deception in return. In the west bribe id indirectly legitimized by way of commissions to companies which in the process trickles down to the line down to the dishonest members of the community. Bribery is an offence punishable under the Penal Code as far

back as 1882. In 1994 act no 19 was created to combat briary and corruption. The preamble of the bribery act states that it is an establishment to investigate allegations of bribery or corruption and direct institutions for precautions for offences under the bribery act and the declaration of asserts and liabilities law no 1 of 1975and the matters connected or incidental. Chapter 36 provides the definition as an act to provide for the prevention and punishment of Bribery and to make consequential provisions relating to the operation of other written law. Commission to investigate Allegations of Bribery or corruption will be appointed by the President on the recommendation of the Constitutional Council by (Article 41) out of the nominees submitted by the Constitutional Council. Commission is given enormous powers to combat Bribery and Corruption in the entire country with a strong support of professional and technically qualified staff with branches. Surprisingly only few complaints and anonymous calls have been received in the year 2017 to the Commission incurring an enormous expenditure for the fiscal year, which indicates the loss of interest or loss of trust on the system, on using the institution created to combat bribery and corruption, when the commission is competent to act upon complaints on own motion” on initiating inquiries on wrong doings against the community and the state at large. It is in the mandate of the commission to educate the citizen on their rights and duties jointly combating this menace which has drastic effects on the life if the citizen and the economy of the country. Part two of the act deals on offences and 18A is most relevant today dealing with contractors performing and work or services offering any gratification as an inducement, solicits or accepts asking place in large and small scale every second somewhere in the country Bribery, Corruption, Wastage, inefficiency is in the highest ebb, has become a sickness/menace in the society and that it needs a consolidated effort of all parties presumably headed by the Bribery Commission to arrest and eradiate Bribery and corruption. Lacille de Silva the able and honest secretary of the PRECIFAC and Dilrukshi Wickramasinghe DG/BC, who started the cleaning process with lot of energy and funfair with long marches were compelled to exit with disappointments to themselves and the country raises eyebrows of the concerned citizens ready to help the campaign on the eradication of this menace are inferences that the President/Prime Minister and the governance is not interested or incompetent to fight to eradicate this menace that has engulfed the entire nation. Citizens had high hopes on the learned, and pleasant new Briber Commissioner who has still not appear to have started his job in sweeping the dirt. Is it incompetency or lack of interest of the governance on eradication process is in the minds of the citizen sandwiched between the state corrupt officials and incompetence of the governance. Churchill said what worries him is inaction and not necessarily action in the right direction reminding us of the Quotation by Wangars Mathis” a Kenyan Activist that when you have bad governance the resources are destroyed- there is illegal logging, and soil erosion. I got pulled deeper and deeper and saw how there’s issues became linked to governance corruption and dictatorship”.

Some Corrupt Institutions and BOND SCAM” – the highest scandal of the decade

Police, Court Administration, Customs, Port, Electricity/Energy, Water, Motor Traffic, Immigration, and the highest echelons of the legislature are among the most corrupt institutions the Bribery Commission can deal with at any given moment with no notice. Unfortunately this is the order of the day in Sri Lanka with no plans for short or permanent solutions. Small sprats are caught by the ineffective network of bribery net which is hardly sufficient to control the fast growing cancer at a rapid speed. Recently a lady teacher was sentenced to 8 years for attempting to demand a bribe of Rs 25000.00 and government servant was fined 20,000 for seeking a gratification of 10,000 rupees in the fast tract during the course of routine investigation and production process when the big sharks slip off or mark time successfully looking avenues for permanent exits. It is Hon Laxman Yapa who made number of pronouncements that the amount involved in the bond scam may lead to a trillions rupees / dollars for 30 years which sum is the highest of alleged scams of the decade in Asia by purchasing EPF funds of the employees provident fund- the sweat of the working class in Sri Lanka- managed and protected by the Central Bank at a cheaper/lower rate and selling it again to CBC in few hours later with maximum profits of trillions running to 30 years using an unusual and unprecedented process orchestrated directly and indirectly by visible and invisible forces and individuals of a political party for the political party and the perpetrators of the scam are enjoying freely in the broad daylight with no restrictions

whatsoever investing national wealth robbed heavily in businesses with a spending spree. Scams and crimes revealed in the process so far are stunning and astonishing when media revelations are in the public domain. The scam on Gall Face mansion in question- currently occupied by Honourable controversial MP and his family (a former Minister of Finance) taken on rent before purchased by his wife’s company headed by Kanthan another controversial British businessman with the initial funding of Arjun Aloyaisious – the head of perpetual treasuries and son –in –law of Arujan Mahandrian the former Governor Central Bank – a Singaporean appointed with direct intervention and personal guarantees of a powerful personality in the highest echelons of power in Sri Lanka, now directly accused of misuse of the position as the Governor to assist his son in law who orchestrated the scam of the decade amounting to trillions brining the national economy to shatters! The case against Honourable controversial MP in the High Court ( heard as the last case before retirement of the lady judge) on charges of money laundering and exchange control offences of millions of dollars belong to the Jailed U S A billionaire Raj Rajaratnam , alleged to have funded LTTE was terminated on a technicality leaving the AG’s department to file a fresh case in due course which has not been materialised despite the writ application of the activist lawyer Kodituwakku on a writ application to compel AG to take immediate steps to revisit and activate the case which is still pending . Surprisingly lady judge heard the case was re-appointed as a High Court Judge subsequently on contract basis despite strong protest from the Bar Association against the appointment, Indicating existence of unexplained wheels within wheels going viral in the system against clamping down Bribery and Corruption. Three senior officers in customs were caught accepting 125 million as the largest ever detection known as the Vat Scam of the decade are happily enjoying in Dubai – another safe havens for the corrupt, apart from Sri Lanka!. Rajitha Senaratna alleges of hidden sum of 18 billion in excess of the national annual income said to be swindled by MR and hidden in Dubai for which the Bribery Department has taken no steps though the amount is far excessive to leave alone when the delay in inquiring into is questionable. There are Ministers in the legislature alleged to be accused of massive corruptions on the vehicle scam amounting to 3.1 billion on sale of car permits by 100 members’ of legislation including vociferous Hon Ranjan Ramanayaka, on whom the activist lawyer Kodituwakku has obtained a judgment to which the Bribery Commissioner said to have pledged to take action to proceed and not taken so far. Some corrupt members previous regime in the Cabinet are supposed to be shielded by the ministerial and political powers alleged to be involved in massive corruptions including swallowing ships, deforestation, and massive frauds accusing that the kettle is black. Previous rulers were accused of corruption on now profit making express ways unfortunately are for sale today for day to day expenditure due to economic downfall, and the latest revelations with regard to 36 billion scam on extension of few kilometres of the express way with no Parliament approval should be taken serious consideration is now in the limelight. Apparently only four members of the legislature have submitted the declaration of assets under the act indicating how honest our legislature is on matters subject to criminal precaution. Who do we complain to if the legislatures which is supreme and who is entrusted with our wealth and future as trustees are misusing the trust and the national wealth including our family silver. While the Big Sharks are free to exploit the nation further with the power gained and money swindled, the small time bribe takers are busy exploiting the masses in the absence of a consolidated disciplined and forceful mechanism countrywide with the network of peace officers. President’s speeches are fine and attempts to curb corruption are commendable attempting to arrest and prevention corruption, but it appears that there is something wrong somewhere for which an immediate solution is to be found. It is time the professionals and the genuine activist groups take to as a part of governance not leaving politics to the politicians alone. Now it appears enough is enough when the bribe and corruption appear to be in the hands of the governance with their blessings carrying on regardless with the protection of the politicians giving cover and protection for political benefits shows that the origin and thriving of the menace purely originated and groomed by dirty politics and politicians for their own benefit. Bribery and corruption is the oldest and most prevalent crime. In 1931/47 seven members of the legislature were found guilty and1959/60 six parliamentarians were found guilty for bribery and corruption by Talgodipitiya” Commission. Since then to date there are no records of any attempts of legal process though the menace was thriving with a terrific speed when Singapore the worst corrupt nation in 1952 has reached the 4th position on

clean bill of health in world standards. The secret is simple- in 1987 Prime Minister in China inquired into the corruptions of Minister Ta Wing Van” and while the inquiries were in progress, the Minister committed suicide leaving a letter to the Prime Minister because he knew the Prime Minister is genuine and serious in clamping the menace which is not the case in Sri Lanka. This shows that there should be a genuine desire from the above and the top of the pyramid should be straight and clean. Parliament should be an honourable shrine and the conduct should be serious, educative, and vision based. It is unfair to ridicule colleges and supress the genuine grievances. Is one compares the Bond issue of national importance to” James Bond Episode” to ridicule the opponents when the economy needs tough measures, one wonders what avenues are left of the citizen helplessly awaiting for justice and fair play from the rulers entrusted the nation as trustees for a short period of time. It is noted with regret that only 4 members of the legislature has provided the declaration of asserts in which non declaration is a criminal offence! Payment of 21 million for an unoccupied building to date continuously is a day light robbery and corruption the Commission should take steps on it own motion as a matter of urgency!

Way forward

Obviously corruption and bribery cannot be completely eradicated and the attempts should be made to minimize it as far as possible. If the system is not effective short and long effective genuine methods are to be adopted and implemented to curb it. It is difficult to combat bribery and corruption as corruption is linked to drug, underworld, politics, money political power and government machinery on contracts and development projects. A genuine desire and need from the highest in the echelons of power is paramount to fight this menace. Political corruptions committed by politicians are rampant with no concern to the nation and economy. Before election and changing political affiliations they travel to Singapore obviously to deposit the bribe safe in foreign banks. Corruptions in the Transparency International – one of the largest money making NGO’s have disassociated a lawyer who has charged 3.5 million for an insignificant inquiry and submitting an substandard report which would have taken few hours/days as an indirect remuneration for regime change for which most lawyers including the former Bar Association President in the forefront of the campaign were amply remunerated. It is alleged that no receipts were issued and break down is not given in the Sri Lankan Airline inquiry by the controversial lawyer as required by the rules of profession. Political intervention and excessive media circus are to be avoided. Modern IT developments should be made use of for the citizen participation when the citizens are armed with mobile phones and knowledge on Tec and communication skills. Witness protection, remuneration, inducements, offers, to be streamlined and modified and modernized. Officers should be given incentives and proper training encouragement should be given to the civic minded citizens in the campaign against corruption. Imprisonment and fine should be increased and incentives to be offered to the concerned activist citizens. Government servants are privileged with lot of perks and future stability with pensions and similar benefits over other employees in the private sector. They should be educated and trained to live within means a simple and contended life devoid of extravagance to repulse bribe and corruption. No lenience should be shown to those responsible for bribery corruption inefficiency and inaction on their duties. Citizens Social workers NGOs Civil Society organisations media polity bear major burden on the national joint activism programs and activism in the eradication process of bribery and corruption.

Writer takes responsibility for the content of the articles and could be contacted sarath7@hotmail.co.uk

ALI SUKHANVER

On repeated requests of India, the government of Pakistan provided an opportunity to the Indian spy Commander Kalboshan Jadhav of meeting his mother and wife on 25^th December 2017. Some say that it was a gift from Pakistan to the old mother of Jadhav on the birthday of the Father of Nation Quaid-e-Azam Mohammad Ali Jinnah and some say it was a Christmas gift for the two wretched ladies. Pakistan’s showering of benevolence and kindheartedness on a spy would certainly be astonishing rather surprising to a lot of people outside Pakistan but the fact of the matter is that Pakistan did it just to tell the world that Pakistan is not a land of extremist people and that Pakistan knows well what is the importance and value of human rights. It was the right of Jadhav’s wife and mother to meet him, so Pakistan did not become a hindrance in the way to their basic human right. Moreover these two ladies had nothing to do with the cruelty and brutality, this unfortunate son and the unlucky husband had been involved in.

It is also a very important fact that India had tried all her best to exert a pressure on Pakistan to provide consular access to Kalboshan Jadhav, the terrorist but Pakistan simply ‘ignored’ all that pressure by telling the Indian authorities that spies are not entitled to consular access following an agreement made with India in 2008. Factually the job of a spy is to gather information and to keep an eye on the assigned scenario. Kalboshan was not a simple spy; he was a planner rather an executioner. He was sent to Pakistan to sabotage the CPEC and to create disturbance in Balochistan. He provided a lot of logistic, financial and moral support to the terrorists working on a plan to destabilize Balochistan. At the time of his arrest he was in Balochistan and the law enforcement agencies caught him red handed from there. He himself said in his confession statement that he is an in-service officer of the Indian navy. According to an official statement released by the Armed Forces of Pakistan, Commander Kulbhushan Sudhir Jadhav alias Hussein Mubarak Patel, a naval officer 41558Z working as a RAW agent was arrested on March 3, 2016 through a Counter Intelligence Operation from Mashkel, Balochistan. He was involved in espionage and sabotage activities against Pakistan. He was tried through Field General Court Martial (FCGM) under Pakistan Army Act (PAA) and awarded death sentence. According to media reports a few years back Jadhav was officially directed to work with the Indian intelligence organization RAW. Since then he had been working on different plans of patronizing the so-called separatists in Balochistan. His involvement in kidnapping and killing of Chinese engineers and officials working for CPEC has also been reported in media. Moreover this spy was involved in damaging sectarian harmony in Balochistan and in Karachi. Commander Kalboshan was presented to the Military Court with all proofs and with his confessional statement from where he received death sentence. Jadhav had filed an appeal with Pakistan Army chief General Qamar Javed Bajwa to seek clemency which is still under consideration.

It is something very interesting that after Jadhav’s arrest the Indian media India had been blaming that the law enforcement agencies of Pakistan had killed him in their custody. Last April BJP MP and former home secretary RK Singh said talking to India Today correspondent Supriya Bhardwaj that Jadhav’s could have suffered custodial death after torture in Pakistani jail. Now Jadhav’s wife and mother have seen the Commander alive and certainly in a very good health. For anyone it must have been very difficult to believe that the man clad in a blue suit, sitting on the other side of the table is a prisoner waiting for his death sentence to be acted upon. Pakistan has strictly followed all diplomatic rules and regulations in taking care of the Indian spy Commander Kalboshan Jadhav but on the other hand India’s attitude with the Pakistanis in the Indian jails is always contrary to the diplomatic trends and traditions.

Pakistan has no soft corner for such a dangerous and harmful criminal like Kalboshan Jadhav as he was playing an important role in a plan of destabilizing Pakistan by patronizing terrorist groups in Balochistan and in Karachi; but even then Pakistan showered kindness on his mother and wife just on humanitarian grounds. Unfortunately instead of being thankful to Pakistan and instead of expressing gratefulness to Pakistan, India expressed her gratitude by starting unprovoked firing the same day along the Line of Control at Rakhchikri, Rawlakot sector which took the lives of three Pakistani soldiers. Pakistan has all capability of paying India in the same coin, and Pakistan would certainly pay back India very soon but this nonsense behavior of India in response to Pakistan’s kindness would directly affect the fate of Kalboshan Jadhav. Pakistan will have to be as harsh and ruthless on him as India is usually with the people from Pakistan.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්    

ත්‍රිකුණාමලේ වර්තමාන කොට්ටියාර් බොක්ක සමීපයේ පැරණි කොටසර රට පිහිටියේය.එකල සෝමනුවර කරනු රිසියෙන් පැමිණි ගිරිවංශයට අයත් ගිරි අබා කුමරු කාවන්තිස්ස රජුගේ සහෝදරිය වූ සෝමාවතී කුමරිය සරණපාවා ගෙන සිටියහ. එසේම සිව නම් කුමරෙක් මේ සමයේම සේරු නුවර රාජ්‍යය ගෙන කාවන්තිස්ස රජුගේ දිගාමඩුලු  රාජ්‍යය කරවමින් සිටියහ.සෝම නුවරත් සේරු නුවරත් සම්පතින් මෙන්ම සශ්‍රීකත්වයෙන්ද අනූනය. එසේම සේරුවිල ආසන්නයේ තිබෙන ප්‍රසිද්ධ තඹ නිධිය නිසා ධනයෙන්ද ආඪ්‍යව පැවතුණි. වෙළෙඳ නැව් තොටුපලක් ලෙසට ප්‍රසිද්ධ කොටසර වරාය අසල පිහිටි මේ දෙනුවර නිසා කාවන්තිස්ස රජු ගේ බලය සැබවින්ම සුරක්ෂිත විය.

      බුදුන් වහන්සේ පිරිනිවන් පෑමෙන් පසු උන් වහන්සේ ගේ ලළාට ධාතුන් වහන්සේ මේ සේරු නුවර වරාහ සොණ්ඩ නම් තන්හි දාගැබක තැන්පත්වන බවට අනාවැකියක් විය. ඒ අනාවැකිය බුදුන් වහන්සේගේමය.කාවන්තිස්ස රජු අතින් මේ මහත් පුණ්‍ය කටයුත්ත සිදු වෙන බව ඒ අනාවැකියෙහි වැඩිදුරටත් පැවසී ඇත.විහාර මහා දේවියගේ බෑනා වූ චුල්ලපිණ්ඩපාතික තිස්ස තෙරුන් වහන්සේ මේ කටයුත්තේ රජු මෙහෙයවූහ. රජු දෙනුවරට පැමිණ ලළාට ධාතුන් වහන්සේ එහි දාගෙයක තැන්පත් කරවා පුද පූජා කරමින් සේරු නුවර මහා චෛත්‍ය නගනු පිණිස වැඩ ආරම්භ කරල බව ධාතු වංශය දක්වයි.මේ පුණ්‍ය කටයුත්තෙහි ගිරි අබා කුමරු සෝම දේවිය සිව රජු මෙන්ම මේ පෙදෙස්හි වැසි ජනී ජනයා පහන් සිත් පෙරදැරිව යෙදුණ බව පැවසෙයි.මේ මහා පින්කම නිමවා සෝමනුවරත් සේරු නුවරත් වෙහෙර ආරාම රාශියක් (තුන්සිය සැට පිරිවෙනක්)කරවා කාවන්තිස්ස රජු බුදු සසුන් බැබලවීමට මහත් ක්‍රියා කළහ. බුදුන් වහන්සේ ගේ දකුණු දළදා වහන්සේ තැන්පත් කළ සෝමවතී චෛත්‍යද සෝමා දේවිය මුල් කර ගෙන ඉඳිකරන ලද්දක් විය.

       සෝම නුවර නොහෙත් සෝමපුර නාමය වර්තමාන සිතියම් වලින්  මැකී ගොස් ඇත. ඒ වෙනුවට අපට අද වහරන්නට සිදුව තිබෙන්නේ සාම්පූර් නාමයයි.කොටසර කොට්ටියාර් වී ඇත.මේ කොට්ටියාර් බොක්කේ බොහෝ සේ අපූරු තැනක පැරණි සෝම නුවර පිහිටා තිබෙන්නට ඇත. අද මේ ශ්‍රී විභුතිය දක්නට නැත. ඉතාමත් නුදුරින් තිබෙන සේරුවිල චෛත්‍ය රාජයාණන් වහන්සේ මෙන්ම ලංකා පටුන විහාරයද මේ සෝම නුවර සංස්කෘතියේ මහා සම්ප්‍රදායන් ලෙසට අපට සලක්නට සිදුව තිබෙන්නේ ධාතු වංශයේ එන විස්තරයන්ට අනුවයි..

        බුදු රජාණන් වහන්සේ පිරිනිවන් මංචකයෙහි වැඩ සිටිනා අවස්ථාවෙහි. ආනන්ද තෙරුන් වහන්සේට කළ එක් දේශානාවක චෛත්‍ය සාදා වැදුම් පිඳුම් කළ යුතු පුද්ගලයන් සතර දෙනෙකු ගැන සඳහන් වේ. තථාගත සම්බුද්ධත්වයට පත් වූ බුදුන් වහන්සේ පසේ බුදුන් වහන්සේ අරහත් භාවයට පත් රහතුන් වහන්සේ සහ පංචශීලාදි ගුණයෙන් පිරි දශරාජධර්මයෙන් රට කරවූ සක්විති රජු යන මේ සතර දෙන ථූපරහා යනුවෙන් ගාථාවෙහි සඳහන් කර ඇත.දාගැබක් ස්ථූපයක් තනවන්නා මහත් සේ පින්කමක යෙදේ.ථූපයේ පාදම ථූප ගර්භය කොත් වහන්සේ  සලපතල මළුව වැලි මළුව ආදී සියළු අංග මනාසේ සාදන්නා බුදුන් වහන්සේ  ගේ අනන්ත බුදු ගුණ බලය ගැඹුරින් දකින්නෙකි.මැටි  පෙනේරයෙන්ද හලා සියුම් කොට අතු කැබලි සත්ව කොටස් ඉවත් කර ගඩොලු සාදන උළු වඩුවා ගැනද එකල අවධානය යොමු විය. ඔවුන් විශේෂයෙන් කල කාර්ය භාරය නොවන්නට වසර පන්දහසක් කල් ස්ථූප නොපවතිනු ඇත.

         බෞද්ධයන් විසින් චෛත්‍ය වැඳිය යුත්තේ ඇයිද යන්නට නිවැරදි උත්තරයක් තිබේ. මනුෂ්‍යයා තුළ තිබෙන අකුසල් මග හරිනන්ට නම් කුසල් වැඩිය යුතුය. වීර්යය කළ යුතුයි ශ්‍රද්ධාව ඇති කර ගත යුතුයි. සියළුම පෘතග්ජන සත්වයන්ට එසේ එක පැහැර එය කළ නොහැකියි. ප්‍රතිපත්ති ගරුක වීමෙන් ශ්‍රද්ධාව වැඩීමෙන් නිර්වාන මගට පිවිසිය හැකියි. චෛත්‍ය වැඳීම යනු  ගඩොල් ගොඩකට වැඳීමක් නොවෙයි. බුදු ගුණය සිහි පත් කොට ප්‍රතිපත්ති ගරුක වීමට සූදානම් වීමක් ලෙසටයි දක්වා තිබෙන්නේ. බුද්ධ දේශනාවේ  පුලින ථූපිය තෙරුන් වහන්සේ ගේ කතා වස්තුවේ සඳහන් පරිදි වේද වේදාන්ත දත් නාරද නම් පුද්ගලයෙකු තමන්ගේ ශිෂ්‍යයන් තමන්ට වඳිනු දැක ගෞරව කරනු දැක තමන්ටද එසේ වැඳිය හැකි ගුණවත් පුද්ගලයෙකු සිටීදැයි කල්පනා කොට බැලීය. එකලද බුදුන් වහන්සේලා ගැන මති මතාන්තර විය. බුදුගුණය ගැන ගැඹුරින් සාකච්ඡා කිරීමක් විය. එසේ නම් බුදු ගුණය සිහිකර යමක් කරන්නමෙයැයි සිතා ආමරික නදිය අසල වැලි ගොඩකින් ථූපයක් කරවා මෙසේ කල්පනා කලේය.මේ ලෝකයේ යම් පුරුෂයෙක් අනන්ත ශීල සමාධි ප්‍රඥාවෙන් හා අනන්ත කරුණා මෛත්‍රියෙන් යුක්තව සියළු සත්වයන් කෙරෙහි කරුණාවෙන්ම අපමණ සසරෙහි පාරමී පුරා සකල ක්ලේශයන් ප්‍රහීන කොට සම්බුද්ධත්වයට පැමිණියේ නම් මේ වැලි චෛත්‍ය ඒ බුදු වරයන් වහන්සේ ගේ අනන්ත ගුණය උදෙසායි.. මෙසේ කල්පනා කොට වැලි තූපයට වන්දනා කළ නාරද  මරණින් මතු ඉපිද සත් අවුරදු වියේදීම රහත් බවට පත් වූ බව පැවසෙයි.ඒ බුදු ගණය සිහි කල සංසාර පුරුද්දෙනි.

      සේරුවිල මංගල මහා චෛත්‍ය මෙන්ම රුවන් වැලි මහා  ‍චෛත්‍ය මෙන්ම අසූ හාර දහසක් දැගැබ් මෙහි පිහිටා ඇත. සැදැහැවත් බෞද්ධයන් දිනපතා එයට වන්දනා මාන කරති.සමස්ත සිංහල ද්වීපයම බෞද්ධ රාජ්‍යයක් බවට පත් වන්නේ ඒ නිසාමය.එහෙත් වරින්වර සතුරු උපද්‍රව නිසා මේ දැගබ් විනාශ වෙති. වල් වැදී ජරාවාස වෙති. එහෙත් බුදුන් වහන්සේ ගේ අපරිමිත බලයෙන් මෙන්ම සතරවරම් දෙවිවරුන් ගේ රැකවරණයෙන් යුතු  බැවින් පොළවට පස් නොවී තිබේ.ධාතු වංශයෙහි සඳහන් ලෙස සේරු නුවර මංගල චෛත්‍ය ඉඳි කළ පසුව ශ්‍රී වර්ධන නම් බෝධියක් රෝපණය කරන ලද බව කියැවේ.මේ බෝධිය 1976 ජූලි මස 29 වන දින දෙමළ අන්තවාදීන් ගේ ග්‍රහණයට අසුව කපා කැබලි කොට ගිනි තබා තිබුණි.අසල තිබූ හින්දු කෝවිලකට ඉඩ ගන්නට එය කරන්නට ඇත.එවකට පුරා විද්‍යා කොමසාරිස් ව සිටි සද්ධාමංගල කරුණාරත්න මහතාට ලිපියක් යොමු කරන සේරුවිල මංගල මහා විහාරයෙහි නායක ස්වාමීන් වහන්සේ වන පූජ්‍ය දඹගස්ආරේ මේධංකර නායක හිමියන් 1976 දී මේ කිලිවෙඩ්ඩි බෝධිය කැපීම ගැන වාර්තා කරයි.එහෙත් මේ ස්ථානය පුරා විද්‍ය රක්ෂිතයක් කිරීමට හෝ බෝධිය රැක ගැනීමට එවකට පැවති රජය කිසිවක් නෙකළහ.අවසානයේ බෝධිය අපවත් කරන ලදහ.

        වරත්මානයෙහිද සෝම නුවර සමීපයෙහි මුහුද ආසන්නයෙහි සුඩෙයි කුඩාහි කුඩා කඳු ගැටයක තිබී  මීටර 12 ක පමණ විෂ්කම්බයකින් යුතු ස්ථූපයක් පුරා විද්‍යා ගවේශන කණ්ඩායමක් විසින්  හඳුනා ගැනීමෙන් දින කීපයකට පමණ පසු එම පෙදෙසේ වාසය කරන දෙමළ අන්තවාදායෙකු ගේ ඩෝසර පහරකින් සම්පූර්ණයෙන්ම සමතලා වී තිබේ.මීට කලින් සාගම දාගැබත් හිරුකොවිල් දාගැබත් මොට්ටගල කුඩා දාගැබත් මෙලෙසම විනාශ කර නිදන් වස්තුද කොල්ල කා කුඹුරකට අස්වද්දා තිබුණි. මේවා සියල්ල කරන්නේ ද්‍රවිඩ මෙන්ම මුස්ලිම් දේශපාලනඥයන් ගේ රැකවරණය ගත් දෙමළ මුස්ලිම් අන්තවාදීන් විසිනි.

         දාගැබ් බිඳීමෙන් නිරයට යන බව විශේයෙන් වේතරණි නම් නිරයට යන බව නිමි ජාතකයෙහි දැක්වේ. මේ අන්තවාදීන්ට එවැනි නිනව්වක් නැත.දහමෙහි ඇසුරක් නැත.සහජීවනය එයට ඉඩ නොතබයි.ඔවුන්ට අවශ්‍ය ඉඩම් පමණකි.රජය කරවන ජනපති මෙන්ම අගමැතිද නාමික බෞද්ධයන් වෙති.පුරා විද්‍යාව භාර ඇමති විහාරස්ථාන සතු ධනය කොල්ල කන්නට බලා සිටින්නෙකි. දෙමළ මුස්ලිම් අන්තාවාදීන් ගේ බහට කන්දී චන්ද පොරෙන්දුව මත මෙලෙස ඉඩම් කොල්ල කන්නට ඉඩදී බලා සිටීම දැන් පුරුද්දකි. කාවන්තිස්ස වැනි නරපතියන් සැදූ මහා ආරාමයන් මෙලෙස විනාශ වී යන්නේ සැමදෙයම අනිත්‍ය යයි සඳහන් බුදු  වදන සිහි පත් කරවමිනි. එහෙත් බුදු ගුණය යට පත් කළ නොහැකිය. සෝම නුවර සුඩෙයි කුඩා චෛත්‍ය හි ගඩොල් ගොඩ මෙන්ම යූප ගලද ඩෝසර කරන ලද ගල් ගොඩේ තිබේ. අපට එය යළි ගොඩනන්වන්නට හැකිය. එදා බළන්ගොඩ කූරගල දැගැබ මුස්ලිම් අන්තවාදීන් විසින් විනාශ කර දැමූ පසු එය පුරා විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව විසින් නැවත පිලිසකර කරන ලද්දේය. අපටද ඒ මග ගත හැකිය.එදා පිහිට වූ බුද්ධ බලය නැවත ප්‍රතිස්ථාපනය කරගත හැකිය.කුසල් වැඩෙන මහ පින්කම් යලි යලිත් කරන්නට සිංහල බෞද්ධයන්ට ඉඩහසර ලැබෙන්නේ එවිටයි.

දාගැබ් බින්ද දු දනෝ නිරයට යන්නේ – දාගැබ් බැන්ද සු දනෝ නිවනට වන්නේ

දාගැබ් වඳින මැතිදෝ කුසලට වන්නේ- දාගැබ් රකින නිරිදෝ සක්විති වන්නේ

Professor N.A.de S. Amaratunga DSc Kandy

Buddha’s reason for the renunciation of household life was his intention to go in search of the good and the peaceful and not in search of the truth as some Western commentators have interpreted.  He has clearly stated his goal thus; Being one who has left household life in pursuit of what is good and in search of the noble path of peace I met Alara Kalama….” (Majjima Nikaya). Alara Kalama and Uddaka Ramaputta were practicing a type of yogic meditation which was a Vedic  tradition.  Under Alara Kalama’s instruction Buddha is said to have attained the state of nothingness”. This state is described as an overcoming of one’s possible obsession with consciousness as a reality” (D.J.Kaluphana, 2008). Buddha was not satisfied with Kalama’s method as it did not help him to reach his goal; goodness and peace. He went to Uddaka Ramaputta under whose tutorship he attained the state of neither perception nor non-perception” (nevasannanasannayatanaya) which is probably an ineffable ultimate reality. This experience however, lasted only for the duration that the yogi was in that state and did not occur afterwards.

Buddha, before he attained Nirvana, had realized that the traditional Indian meditation methods did not lead to what he was searching for; a knowledge of a permanent and eternal ultimate reality of goodness and peace ”. Before he had gone to the  above mentioned yogis Buddha, with five ascetics, had practiced for eight years self-mortification hoping it would lead him to his goal. After all these experiments he had decided to develop his own method of attaining freedom. He had realized that the main human predicament was suffering. He wanted to find a method of ridding oneself of suffering. He knew suffering was a mental phenomenon and therefore wanted to concentrate on the mind, delve deep into it and find the cause of suffering. He knew he had to purify his mind first before he could achieve an insight into it. He made radical and revolutionary alterations to the traditional yogic contemplation. Instead of the four stages of contemplation that was in practice at that time he developed four other preliminary stages which prepared the mind to achieve the higher forms of mental states. Before embarking on this path one has to practice the basic virtues (seela), restrain the faculties, be possessed of mindfulness and awareness and be contented. Further, one has to overcome yearning for pleasure sense, ill-will, sloth and torpor, worry and doubt, and wavering. Only then could the seeker of nirvana settle down to serious meditation that Buddha had taught.

How does Buddhist meditation differ from the traditions that preceded it? As mentioned above the contemplative has to be grounded in morality to begin with. That is why seela is practiced as a prerequisite and also several other preparatory steps have to be achieved prior to settling down to meditation. The first four contemplations are also totally different from what were in practice before Buddha preached his methods. These first four jjhana are called rupajjhana as they are intended to provide an understanding of the physical world. In perception of the world the contemplative is restrained and prevented from going to metaphysical extremes such as absolute origin and the end.  Further the emotive element in perception such as happiness and sorrow also has to be restrained. Also one need to be practicing upekha”, mindfulness and abiding in happiness. Thus in the fourth contemplation one achieves purification of ‘upekha’ and mindfulness. In this state one would be without emotion and prejudice and will be able to perceive the material world with a flexible mind. Thus the mind has been purified, made flexible, tender, workable, steady and not disturbed by any worldly happening. Now the contemplative would be ready to proceed to achieve higher knowledge (nirvana).

Buddha’s main concern was human suffering. Hence the goal of Buddhist Meditation is the cessation of suffering by eradicating the cause of suffering which are the three defilements, loba,dvesha,moha” or greed, hatred and ignorance. Buddha, by his own method of insight meditation, had gained a thorough understanding of the psychology of these three defilement and how they cause suffering. Buddha has described how these defilement reside in the mind first in a latent or dormant level, then when stimulated grow to reach an awakened level and finally with further growth come out into the open in the active level as vocal or physical action. In the final level they may cause suffering to the individual and society. He has described what causes the dormant state to grow into the awakened state and then into the active harmful state. We are not conscious of their presence in the dormant state. However, we may be made conscious of them when they are in the awakened state. If they grow further we may act according to their compulsion. Thus these three defilement may be present in three states or levels; (1) dormant level (anusaya”) (2) awakened level (”pariyutthana”) and (3) active level (vitikkama”) (see -Visuddhimagga”, Y.Karunadasa, 2013).

A craving for acquisition of material wealth for instance, may be present in the mind in a dormant level unknown to the person. When the person observes acquisition of material wealth in the society around him the dormant craving would grow into the awakened level due to temptation and if it gains further in strength and grow into the active level the person may take action to acquire material wealth. This desire could become insatiable, with no limit to the craving for more and more material wealth. This person has developed an attachment to material wealth. Material wealth is characterized by impermanence and therefore could cause suffering. Buddhist Meditation attempts to eradicate the insatiable craving for material wealth or any other such craving in all their three levels of existence including the dormant level.

How could Buddhist Meditation eradicate the craving for material wealth in all its three levels of existence? Buddha has shown how it could be done by the practice of moral life in three stages; Seela, Samadhi, Prangna” or virtue, concentration, and wisdom. First it attempts to control the physical manifestation (the third level) of the desire for material wealth by Seela”. The practice of Seela” would enable the person to put a stop to the physical acquisition of material wealth, give it away as alms (dhana) and thus control the attachment to it. Next the awakened state (the second level) of this desire and the feeling of attachment to material wealth which exists in the mind is controlled by the practice of Samadhi”. Then the attempt is made to eradicate the dormant state (the first level) of this desire harboured in the mind by achieving Prangna”. This method, though consists of three steps, is not practiced in sequential stages but in concurrence. Yet it must be said that one cannot start Samadhi” without practicing Seela” and similarly Prangna” cannot be attempted in isolation without performing the other two practices. Further unless the dormant level of a defilement which resides in the mind is rooted out the process is not complete and it could recur. This could be done only by insight meditation. How it could be done is described in the Sathipattana-sutta” which according to Ven. Nayanaponika is the Heart of Buddhist Meditation. All three defilements; loba, dvesha, moha” in their various forms could be got rid of by this method.

Let us now look briefly at other forms of meditation which were in practice before and during Buddha’s time. The Vedic tradition does not recognize life as consisting of suffering and the fact that its cause is loba, dvesha, moha”. Therefore, Vedic meditation does not attempt to eradicate suffering by getting rid of these three defilements. Yoga is not interested in the three defilements that may reside in the mind in a dormant state. Instead what it is interested in is the Self that resides in the mind. Yoga attempts to look deeply into the mind and realize or discover that Self is God. This is the goal of Yoga and the essence of Hinduism.

Jain meditation known as Samayika” also has its goal in the realization of the Self which it achieves by deep insight into the mind. But it differs from Hinduism in that there is no God in the ultimate goal. However, it could be seen that both Hinduism and Jainism have a metaphysical Self in the final salvation, whereas in Buddhism there is no Self, God or any other metaphysical phenomenon that it attempts to discover by looking into the mind. What Buddhism does is to seek and remove the roots of defilements harboured in the mind by insight meditation while eliminating their external manifestations by the practice of virtue. There are no metaphysical beliefs or phenomena involved in Buddhist Meditation as the defilements it attempts to remove are an empirical reality. Buddha who in the main was an empiricist turned away from Vedic Yoga as he did not believe in metaphysical concepts such as Self, God, etc. and by this means he made Buddhism a unique religion and Buddhist Meditation a unique path of salvation.

Let us now examine the type of meditation practiced in meditation centres which have sprouted everywhere including large work places and factories in the Western countries. Meditation is becoming popular due to the fact that life is now stressful and the meditation employed to solve this problem very often may not be the same as Buddhist meditation. However, this viewpoint can be made clearer by considering carefully the cause of the stress that people are subjected to in their present day life.

The cause of this stress from a Buddhist point of view obviously is excessive greed and the resultant rat race that people are engaged in to get what they desperately want. In the USA people came out in their thousands and occupied Wall Street to demonstrate against this trend as they realized that the cause of all their ills is greed. The Vipassana meditation centers, Yoga centers and other such centers do not teach how to control or get rid of this greed. They teach how to control the stress which is the symptom and not the cause. This is because most of these meditation practices are based on the Vedic tradition which does not consider greed as the cause of suffering. In fact life according to the Vedic tradition was Nithya, Sukha,Athma” i.e. permanent, joyful and has a self. In most of these centres the prerequisite purification and training of the mind to perceive the world without emotion and prejudice that Buddha preached are not practiced. These centres may practice anapanasati” (concentrating on breathing) which is common to all types of meditation that were in practice during Buddha’s time and even before that. Therefore such practices cannot be called Buddhist meditation though most of the centres call themselves Buddhist meditation centres mainly because these places do not attempt to control greed which is the cause of suffering. Instead they try to control the stress, blood pressure, heart rate, cholesterol etc.

Buddha saw that life was impermanent, sorrowful and has no self i.e. Anithya, Dukkha,Anathma”. What is significant here is that Buddha had preached the exact opposite of what the Vedic life philosophy stated. Moreover, he saw that greed, hatred and ignorance were the cause of suffering and his Arya Astangika Marga” was aimed at ridding the mind of these defilements. Though Buddha has given the freedom to examine his Dhamma as mentioned in the Kalama sutta and even the nature of the Thathgatha as mentioned in the Vimamsaka sutta before accepting them it is wrong to modify, interpret or combine Buddha’s Dhamma with other theories that Buddha had rejected, according to one’s convenience, whim and fancy so as to accommodate greed.

Today people cannot eat if a ship doesn’t come – Rajapaksa (English)

By Charles.S.Perera

A Robot is a machine with many parts, which is programmed  to carry out  complex tasks.  A mechanical Robot is  programmed. It works only according to its programme. If it were to be asked to rectify any error the Robot cannot do  it,  as it is not programmed to rectify  errors.

Commissioner of elections Mahinda Deshapriya is a programmed mechanical Robot. The  whole Department of the Election Commission is a part of this  vast programmed robot.

The  programme is there and nothing can stop the Robot from follows its course according to its programme. It is like a steamroller if your foot gets caught in front of it you will get crushed under it.  The Mahinda Deshapriya Robot is the same.

There are no human beings in the Mahinda Deshapriya Robot who can detect human errors and correct them. Because it is not programmed for  such corrective measures.

The Local Government election was anticipated with great hope. The  Provincial Councils  which had no elected representatives  for two years since the election of UNP-SLFP Government may finally  have the elections in February, 2018.

Sirisena-Ranil Yahapalanaya had shelved known democratic processes replacing them  with  their own system of democracy to invent reasons for delaying elections. It even introduced bills in Parliament to circumvent judicial decisions that interdicted the governments  from delaying Local Government elections.

Yet this long awaited  local government elections after all this  long strenuous  demands, the elections for the Provincial Councils  have been made  difficult by the mockery of a Election Commission turned  into being a programmed Robot. A Robot which cannot accept human errors and rectify them.

The Robot had been very severe with the SLPodujana Peramuna which had the largest number of nomination lists of candidates rejected. The absurdity of this robots rejection programme can be seen  by taking one rejected Nomination list of the SLPP.

It was rejected for not having the required per centage of women candidates.

How did this happen ?

On the Nomination list the sex of the candidate is apparently shown with  F  before the name, for a female, or M for a male. But in this column of Fs and Ms. one name of a woman candidate had been marked  in the column with an M instead of F. The Robot is programmed to read only the Column of Fs and Ms and therefore found the percentage of women in the Nomination list short of the required per centage. The Robot not programmed to  read names was unable to detect the human error, therefore it rejected the Nomination list.

Is that not an absurdity of the Mahinda Deshapriya Robot which is programmed to read only columns and not names ?

There is a Biblical saying  which was later taken by legal luminaries in interpreting the law, which was to adopt the spirit of the  law and not the letter of it.

However, another factor which the  Robot is not programmed to understand  is that one makes more mistakes when one has more work to do, than when one has less work to do.

It is said that SLPP which had more nomination lists rejected had received 67 000 requests  seeking nomination for the  Provincial Council Elections.  If one has a human mind one can understand why there were more errors in the nomination lists of SLPP .  SLPP cannot accommodate all those who had asked for nominations and they had to do make extremely difficult choices.

There had certainly been much pressure, and errors inevitable. If the parties presenting the Nomination Papers had met  human beings and not Robots to present the Nomination lists  they could have examined the lists together to see if there were errors, and how serious they were and correct some,  and  reject others  which were to serious errors to be accepted under any circumstances,  the situation would certainly have been different.

But this is the fault of having Robots to work with !!!

Those Political parties which had less number of rejects certainly had less number of requests for nominations to deal with and had been able to keep within the Robot’s programme.

The conclusion is that the  election Department should be manned by human beings and not Robots.

We see the absurdity of turning the Elections Department into a Robot, which made meaningless  the Provincial Council elections which the people and their representatives , won after a fight against a monstrous undemocratic, unpatriotic Yahapalanaya, which had denied  the people the right to have their representatives elected to the Provincial Council for two years.

The long expected Provincial Council elections became a sad experience by the Election Department Robot rejecting the nomination list of the Political parties for minor  human errors. Mahinda Deshapriya Robot had failed to understand that those candidates on the rejected Nomination lists have to wait, one does not know for how long  before there would be an election again for Provincial Councils.

We expect at least the Judges be human,  more than being just legal representatives,  making legal terms meaningful  and people friendly, than the chaotic  Robotic interpretation of the Election law by the Elections Department.

Mahinda Deshapriya takes himself too seriously, and becomes a law unto himself.  In January 2015 presidential elections Mahinda Deshapriya the Commissioner of Elections had ordered the police to shoot in the head” to kill any one trying to disrupt elections.

https://www.thenews.com.pk/print/48395-nine-die-as-ltte-suicide-bomber-attacks-army-base

But he has forgotten that a Commissioner  of Elections is there to see that the Elections are held properly to let the people exercise their vote. The Commissioner of Election  is there to  allow people to seek nominations and help the Political Parties to prepare the nomination lists correctly and facilitate their acceptance without  being unbending in the application of the Election Laws.

After all the elections are of the people, by the people, and  for the people.

By Garvin Karunaratne

Inflation- Rising Prices is a major concern today. Sri Lanka had built up the infrastructure to control inflation. What we are seeing today-unbridled inflation, has been caused because we  did away with the infrastructure we had.

For the marketing of essential commodities, in my own words:

The Department for the Development  of Agricultural Marketing”¦ ensured that prices of all essential commodities were indirectly controlled and the traders were compelled to offer fair prices to the producers and the retail shop keepers were compelled to sell at fair prices to consumers.  This is a system that I have never seen elsewhere in the world’ ¦The motto of the Department was to pay the highest possible price to the producer and sell at the lowest possible price  to the consumer.( From: How the IMF Ruined Sri Lanka,”¦ (Godages)

 I was involved with the entire System because I was appointed Assistant Commissioner for the Development of Agricultural Marketing in 1955, and worked in the Ratnapura, Hambantota, Anuradhapura  Districts as well as was in charge of the Tripoli Market, the Headquarters of the Vegetable Marketing Scheme for a year in 1957.

 This System involved a Network of Retail Shops(Fair Price Shops) in every major city and a Vegetable  and Fruit Marketing Scheme involving purchasing, selling and processing   vegetables and fruits, a Scheme  that covered the entire island.

The entire island was covered by Assistant Commissioners in the Provinces and Marketing Officers posted in producer areas, who had to +report the availability of produce, prices at the Fairs, and guide producers to plant varieties in demand.

 A Network of Retail Shops(Fair Price Shops)

In order to enable the availability of essential food the Marketing Department established a large number of shops in the cities and these shops were well stocked with essential food like dhall, sugar, flour, onions and vegetables. These were sold at rock bottom prices, where no profit margin was kept. The intention was to unofficially control the retail prices offered by private traders. When a well stocked shop was selling goods at a low price the private retailers too had to sell at similar prices otherwise they will have no sales because the consumers will all go to the Marketing Department shops and the private shop keepers will have to close down. Assistant Commissioners had to ensure  that the Departmental shops were well stocked.

An incident comes to mind. I was then in charge of the Southern Province with my office at Ambalantota. In the Red Onion season we got wagon loads of red onions from Jaffna and we were required to sell at whole sale prices to traders and also to sell at our shops. One day  I had just inspected our shop at Galle and also visited a number of private traders’ shops to ensure that they did sell red onions at reasonable prices. I returned to Ambalantota. The next morning in office I got a telegram from Head Office. It read, Member of Parliament Dahanayake reports that there is a shortage of red onions in Galle. Inspect and report at once”. Those were the days when we had no mobile phones and it was very difficult to get long distance calls. . I got into my car and reached Galle by  around four. I went straight to our shop and found it well stocked with red onions. I checked the books for sales. I visited a number of private shops and found them well stocked selling at a slight higher price than our price. That was how it ought to be. Armed with these details I went to Mr Dahanayake’s residence. He was not in and I waited for him. I knew him well. It was late in the night about ten that he came home and inquired what brought me there. I brandished the telegram and said that I had been in Galle the earlier day and found that red onions were available in our shop and that there was no shortage. He  looked hard at me for a few minutes and said, Garvin, You know a man came to meet me and said that there was a shortage of red onions and to satisfy him I sent a telegram to the Minister” I quipped, ” But sir, there is no shortage and there never was” ” That I know but to keep that man happy I had to send a telegram.”  He added,” That is politics, Garvin. We have to keep our supporters happy. Don’t you worry, next time when I go to Colombo I will meet the Minister and tell him that there is no problem here with the Marketing Department”  That was all. I reported this meeting to our Commissioner and never heard again. Presumably Mr Dahanayake had phoned the Minister.  We Assistant Commissioners had to have a dragnet over all essential supplies and that included not only our shops but all private shops. It was an indirect control of prices and availability.

Again, once at the District Coordination Committee at Anuradhapura it was reported that the few traders were fleecing the colonists at Padaviya by charging high prices. I was the Assistant Commissioner at Anuradhapura and said that we will open a shop at Padaviya. I got covering approval from the Commissioner and in a few days time opened a Shop at Padaviya, to serve the colonists. Our Shops effectively controlled the cost of living. The private traders had to cut their profits as otherwise they would be  out of business. That scheme worked well.

The Vegetable and Fruit Marketing Scheme

The Marketing Department established Vegetable and Fruit Packing Sheds(actually purchasing units) in all producing areas. The name given was packing sheds and they were in many places in temporary buildings mostly made with timber. Even some Assistant Commissioners had their offices in these temporary buildings in 1955.

The entire Vegetable Marketing Scheme was administered from Tripoli Market, based in the largest hangar in the Colombo Goodshed.  One part of the Scheme was to purchase vegetables and fruits from producers who brought their produce to our Vegetable Packing Sheds. They were paid immediate cash. The Department was equipped with lorries that were sent to the chief  Producer Fairs in the producer areas. Thus there were mobile purchasing uints at all major fairs like Embilipitiya, Colombage Ara,  Bandarawela, Welimada, Kekitrawa to mention just a few. These Purchasing Units comprised Marketing Officers and a staff of purchasing officers and labourers. The produce brought in was weighed and accepted from producers and they were paid cash immediately. The Assistant Commissioners of the Districts were required to visit all major fairs to ensure that the purchases were made regularly. When I worked in the Districts on most days my day commenced at four to get to the Fairs by six in the morning. Vegetables were purchased and packed and dispatched to Triploi by evening either by wagons(by trains) or by special lorry.

At Triploi Market, the Assistant Commissioner  had a Marketing Officer at the Colombo Wholesale Market. His task was to report the prices at which the wholesale traders sold the produce to the retail traders and to report on the availability of produce. In the Districts, the Assistant Commissioners and the Marketing Officers had to report the prices at which private traders purchased vegetables and fruit.  Generally there was a wide gap between the prices at which the traders purchased goods and the prices at which the Wholesale Traders sold to the retail traders in Colombo. Based on these prices, the Assistant Commissioner at Tripoli Market decided the purchasing prices at which goods were to be purchased at the Fairs. This price was always above the prices offered by the traders who bought goods at the Fairs. This helped the producers and the traders at the Fairs too had to offer a similar price because otherwise the producers will not sell to them.

On a daily basis Tripoli Market received around twenty wagon loads of vegetables and a similar number of lorries bringing in produce. These were checked and had to be in our Retail shops by ten in the morning.  Tripoli Market was a hive of activity from early morning.  Then the Railways ran a very efficient service and brought in produce in time.  For instance curd from Ridiyagama Farm in Hambantota was sent by lorry to Matara and came by night mail train to Tripoli. This was an item in high demand. The retail price we fixed for Ridiyagama Curd effectively controlled the prices of curd in private shops in Colombo.

The Assistant Commissioner at Triploi Market kept a very low margin to cover up cost of transport and handling and fixed a low price for sales to the consumers through the network of Shops. Generally the Marketing Department kept a margin of around 10 to 15% above the purchase price while the private trader at the Fair  kept a margin to 40 to 50% and the Whoelsale Traders too kept around 40% and further the retail trader too kept around 40%.  Thus while the private trader generally kept a margin of 100% or 120% over the purchasing price at the Fair, the Marketing Department kept a margin of 10% to 15%.  The establishment of Special Vegetable Depots at Dambulla  etc in recent years, actually created another middleman, keeping a margin of profit.

The working of the Marketing Department  meant that the private traders at the Fairs and the Wholesale Traders as well as the Retail Traders in the cities had to be satisfied with a low margin.

The Marketing Department in the Fifties was headed by BLW Fernando, a Chartered Accountant and he would not allow any Assistant Commissioner to keep a higher margin than 15%. That was a rule to be followed. Every month all Assistant Commissioners had to attend a Conference where the Profit and Loss calculations were closely studied and the Commissioner would chastise all Assistant Commissioners that  had a profit of over 10% or incurred a loss.  We were expected to cover up, not to incur a loss or  to get a large profit.

This was the key method by which the prices of vegetables and fruits were kept in check. The Scheme has thus a dual aim- of offering the producer a fair price as well as offering the consumer a low price.  At times it was like walking on a rope but we got used to walk on it.

The Retail Shops had to be well stocked and full of goods otherwise the wrath of the Commissioner had to be faced.

A few years ago on one of my visits I found tomatoes being sold at forty rupees a kilo by a producer on the Mahiyangana Road, when the retail price in Colombo was around rupees eighty to one hundred, a margin of over hundred percent. This could not happen while the Marketing Department was at work. The Assistant Commissioners  were eternally traveling as they had to visit Fairs, inspect purchasing at the Fairs and the Vegetable Purchasing Depots, contact producers and offer advice on items on demand. Generally our traveling allowances exceeded our salaries.

Tripoli Marker had cold rooms where the excess produce could be stored.

This Vegetable Marketing & Fruit Marketingh Scheme  was very successful in ensuring that consumers in cities obtained vegetables and fruits at cheap rates. The Cost of Living was kept in check.

 The Canning Factory

Local producers got a boost with the establishment of the Canning Factory in 1955. At that time Sri Lanka imported fruit juice and fruit from Australia and the task of the Canning factory was to produce fruit juice, jam an-d jellies. The Vegetable Purchasing Centers sent goods to the Canning Factory. At the initial stages in canning fruit juice many problems were faced and it took over a year to surmount them and get down to production for all Sri Lanka’s requirements. The Marketing Department offered  floor prices for pineapples, red pumpkin and ash pumpkin and producers benefited immensely. Floor prices meant that the Department will purchase everything offered at that price. Pineapple was tinned and even an export trade was built up. Assistant Commissioner Oswald Tilekeratne spread his wings abroad very often. Red Pumpkin was turned into Golden Melon Jam and Ash Pumpkin was turned into Silver Melon jam. The Factory activity made Sri Lanka self sufficient in fruit juice, jam and many other processed food within a few years.

The Marketing Department was called upon to attend to many tasks.

Once Sri Lanka was not self sufficient in eggs. The Marketing Department offered a floor price for eggs and Triploi Market collected eggs from the Negombo-Nattandiya area till Sri Lanka was self sufficient in egg production. Once Self sufficiency was  reached the scheme was disbanded.

It was found that during the Kataragama Season, the restaurants charged high prices for meals.  This the Government combatted by running a large restaurant. Officers who have the ability were posted from various units and they provided quality meals. The Menu included thosa, kiribath, string hoppers, pittu, rice and curry and the restaurant was kept open till late. When I covered the Southern Province I was in charge of this restaurant for two years and was held responsible for providing good quality meals at a cheap rate.  This was the method by which the cost of living of the pilgrims was controlled.

With the abolition of the Marketing Department, and the privatization of the canning factory all this achievement was lost. That was the way in which the IMF crippled the development of the Third World and created a situation where we had to import from the Developed Countries.

Once the tomatoes producers at Hanguranketa made pandals of tomatoes in order to highlight their plight of not being able to sell their tomatoes. This could not have happened while the Marketing Department was functioning. To start with the Assistant Commissioner would be held responsible. If that happened when I was in charge of The Triploi Market I would have sent a few lorries and the entire stock of tomatoes would have been purchased within a few hours and it would have been turned into Tomatoe Sauce and Juice at the Factory. Today Spain produces tomatoe sause, tomatoe juice, tomato paste and sun dried tomatoes for most countries in Europe. With a Tomatoe belt in Hanguranketa we cannot produce tomato sauce even for our requirements. Our climate had enabled a variety of crops. There is a mango belt from Anuradhapura to Matale. Even today if action is taken to pluck mangoes and process it, we can be self sufficient in all fruit juice within six months. The Chena cultivators will find sales for their Red Pumpkin,Ash Pumpkin and Melon. There is an Avacado belt from Peradeniya to Gampola and avacado juice can easily be made. The country will benefit by avoiding the millions spent on imports.

Following the liberalization free market economics of the IMF we  created a market for tomatoe sauce from the USA, and fruit juice from as far as Canada and Oregan in the USA.  Our producers have stopped producing large quantities for fear of being unable to sell and we have unemployment and our farmers have low incomes. The Colombo Supermarkets are full of Heinz Tomatoes sauce from the USA and fruit juice and jam from Australia. The IMF did its work right to cripple development in our countries and for us to buy goods from the Developed Countries.  That was the Structural Adjustment Programme in action. (For more details: How the IMF Sabotaged Third World Development: Kindle & Godages)

 The Bakery

The Marketing Department had a Bakery. This was the best bakery at that time and produced bread and short eats at very reasonable prices. Then the price of bread was controlled and this bakery enabled the Government to fix a reasonable price. In the absence of the State attending to produce bread even if the Government wants to fix a control price the Government has no definite method of finding the fair price, as the government has to be guided by the Private Sector bakeries..

 The Marketing Department with its vegetable and Fruit marketing Scheme and its Canning Factory took not years but decades to build up. All was lost when at the behest of the IMF President Jyawardena abolished the Marketing Department and privatized the canning factory.

The IMF advice which we have followed from 1977,  has been for the Public Sector to be limited to the barracks, while the Private Sector has a hey day. In my experience it is the Public Sector has to be marshalled to serve the people because the Private Sector will only work if they have a fat profit and that profit comes at the expense of the consumer. The aim of the Public Sector is not to supplant the Private Sector but to work with the Private Sector and provide guidelines to avoid disaster. Today almost every Developed Country including the USA, the UK, Spain, Greece and even Germany are all faced with problems caused  by the Private Sector bleeding the economies to death. It began with the Banks. It is a system where the rich fleece the majority , even at the cost of ruining the entire economy to aggrandize wealth. It is this System that was foisted on the Third World countries like Sri Lanka by the IMF and the earlier we understand this the better,

( For more details my book: How the IMF Ruined Sri Lanka(Godages)

Today, the IMF advice to Sri Lanka is to export to India and China. Both these countries control their economies with a stranglehold and no one can export to them, The IMF does not even understand the basis of their success. Take India trade with them is always in their favour.. The Chinese economy is thoroughly controlled. Every dollar that comes in is strictly accounted for. Both India and China are not liberal and free economies. Both India and China have succeeded in production and control inflation effectively.

To my mind it is high time the present government re establishes the Marketing Department with its Canning Factory and Cold Rooms.  This will be a boon both to the producer as well as to the consumer. I would urge that it be considered. To my mind the Marketing Department mechanism is the only method of controlling inflation and the cost of living’

Our New National Economic Council  may please consider my suggestions.

Garvin Karunaratne, Ph.D. Michigan State University

Formerly of the CAS, G.A. Matara

25/12/2017