Dr Ruwan M Jayatunge M.D.

ඩී. ඒ. ගුණසේකර මහතාගෙන් සමුගත් මට අප්‍රේල් මහ නඩුවේ මීලඟ විත්තිකරු වූ ඩී. ඩී. සිල්වා හෙවත් දේවහන්දි දිනිඳුමිත්‍ර සිල්වා පිළිබඳව විස්තර ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය කෙරුණි. ඔහු ජීවතුන් අතර නොමැති නිසා දේවහන්දි දිනිඳුමිත්‍ර සිල්වා විසින් 1971 ජූනි මාසයේදී අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට දෙන ලද කටඋත්තරය අනුසාරයෙන් ඔහුගේ 71 භූමිකාව පිළිබඳව යම් විස්තරයක් පාඨකයාට ලබා ගත හැක. එය පහත දැක්වේ.

අ.ප.දෙ. කාර්යාලය – 1971.6.29 වන දින

දේවහන්දි දිනිඳුමිත්‍ර සිල්වා: වයස අවු: 41යි. සිංහල බෞද්ධ.

වත්තල, එෙ`ඩ්රමුල්ලේ, දෙවටගහවත්තේ අංක 20/30 දරන

ස්ථානයේ වාසය කරයි. පැමිණ ප්‍රකාශ කරයි.

මම මේ ප්‍රකාශය කරන්නේ සිය කැමැත්තෙනි. මම කොළඹ කොටුවේ, විජෙවර්ධන මාවතේ, එක්සත් ප්‍රවෘත්ති පත්‍ර ආයතනයේ, ලේක්හවුස්හි ලිතෝ සහ ලඩ්ලිව් යන්ත්‍ර ක්‍රියාකරවන්නෙක්. මම අම්බලන්ගොඩ පොලිස් වසමට අයත් ප්‍රදේශයේ වැසියෙක්. මගේ පියා වන දේවහන්දි සයිමන් සිල්වා මිය ගොස්ය. ඔහු කොළඹ නගරශාලාවේ කාර්යාල කාර්ය සහායකයෙක් විය.  මගේ  මව වන සොයිදහාමි ද මිය ගොස්ය.

මා කොළඹදී උපත ලැබුවා. ඒ මගේ දෙමාපියන්, අංක 140/8, සීවලී පටුමග, වනාතමුල්ල යන ස්ථානයේ පදිංචිව සිටි කාලයේදීය. මගේ පවුලේ මට වැඩිමහල් එක් සහෝදරයෙක්ද, මට බාල එක් සොහොයුරකුද, එක් සොහොයුරියකද සිටී. මගේ වැඩිමහල් සොහොයුරා වන ටී. මාටින් සිල්වා ද මිය ගොස්ය. ඔහු සෞඛ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවේ ලිපිකරුවෙකු ලෙස වැඩ කළා. මගේ බාල සොහොයුරා වන දේවහන්දි වික්‍රමරත්න සිල්වා, කොටුවේ විදුලි දෙපාර්තමේන්තුවේ රියැදුරෙක්. ඔහු අවිවාහකයි. ඔහු වනාතමුල්ලේ සීවලී පටුමගේ අංක 140/8 දරන ස්ථානයේ වාසය කරනවා. මගේ බාල සොහොයුරිය වන ටී. උමාවතී සිල්වා ජිනදාස සිල්වා සමඟ විවාහ වී සිටියි. ඔහු වරාය කොමිෂන් සභාවේ (බත්තල් අංශය ජ් එන්ජින් කාමරය ) වැඩ කරනවා. ඔවුන් වාසය කරන්නේ වනාතමුල්ලේ සීවලී පටුමගේය.

මම කොළඹ, කර්මාන්ත විද්‍යාලයේ කනිෂAඨ පංතිය දක්වා ඉගෙන ගත්තා. මම පාසල් යන කාලේ මගේ දෙමාපියන් එක්ක සිටියා. මම 1952 දී කැස්බෑවේ, හෙරලියාවල, කුමාරහේන්නෙගාලගේ දෝන අමරාවතී යන තැනැත්තිය සමඟ විවාහ වුනා. මෙම විවාහයෙන් මට දරුවන් 6 දෙනෙකු සිටිනවා. මීන් වැඩිමහල් ටී. කමනී ධම්මිකාය. ඇයගේ වයස අවු: 17 යි. ගෝතමී බාලිකා මහා විදුහලේ ශිෂ්‍යාවකි. දෙවැනියා ටී. කාන්ති අනෝමාය. වයස අවු: 15යි. ගෝතමී බාලිකා මහා විද්‍යාලයේ ශිෂ්‍යාවකි. තුන්වැනියා ටී. විජිත මහානන්දයි. වයස අවු: 14 යි. රාජකීය විදුහලේ ශිෂ්‍යයෙක්ි. හතරවැනියා ටී. දේවිකා චමලීය. වයස අවු: 12 යි. ගෝතමී බාලිකා මහා විදුහලේ ශිෂ්‍යාවකි. පස්වැන්නා ටී. තුසිතා නාමලීය. වයස අවු: 6යි. ගෝතමී බාලිකා මහා විදුහලේ ශිෂ්‍යාවකි. හයවැනියා ටී. සුජිත් පි්‍රයංකරයි. වයස අවු: 2 1/2 යි. මගේ බිරිඳගේ සොහොයුරිය වන කේ. කුසුමාවතී මල්ලවආරච්චි නමැත්තෙකු සමඟ විවාහ වෙලා ඉන්නවා. ඔහු මැකලම් පාරේ තැපැල් කාර්යාලයේ ලියුම් තෝරන නිලධාරියෙක්.

වනාතමුල්ලේ පදිංචිව සිටි මගේ තරුණ අවධියේදී මම ඔස්මන් සිල්වාගේ පවුල ඇතුළු තවත් එහි වැසියන් කීප දෙනෙක්ම අඳුනා ගත්තා. මම ඔස්මන් සිල්වාගේ දෙමාපියන්වද දැනගෙන සිටියා. ඔස්මන්ගේ සොහොයුරා වන ලෙනාඩ්වද zzසින්ඩාZZ යනුවෙන් හැඳින්වෙන සිඩ්නි ද මම දැන සිටියා. මා ඔවුන් දැන ගත් කාලයේ සිටම ඔස්මන් සිල්වාගේ පවුලේ අය ල.ස.ස.ප. ට සහාය දෙන අය බව මම දැන සිටියා. මා දේශපාලන කටයුතුවලට බැඳීමක් නොතිබුණ නමුත් වනාතමුල්ල පැත්තේ ල.ස.ස.ප. මගින් පැවැත්වූ රැස්වීම්වලට මා සහභාගි වුනා. ලසසප ප්‍රතිපත්ති මගේ සිත් ඇද ගත්තා. ඇත්ත වශයෙන්ම මම මගේ මුල් ඡන්දය බර්නාඩ් සොයිසා මහතාට දුන්නා.

1947 දී, ලූවිස් සිංඤෝගේ උදව්වෙන් මම ලේක්හවුස් එකේ ලයිනෝ ආධුනිකයෙකු ලෙස පත් වුනා. ලූවිස් සිංඤෝ දැන් ලේක්හවුසියේ ප්‍රවෘත්ති වැඩ මූලිකයෙක්. 1958 දී කුලී සින්නක්කර ක්‍රමය යටතේ ජාතික නිවාස දෙපාර්තමේන්තුවෙන් නිවාසයක් ලබාගත්තා. මම මාසයකට රු: 36.60 බැගින් කුලී ගෙවනවා. මම දැනට මේ නිවසේ වාසය කරනවා. මෙම නිවාස ක්‍රමයේ තිබුණු අඩුපාඩුකම් ගැන සොයා බැලීමට ල.ස.ස.ප. මගින් සංවිධානය කළ සංගමයක් හා සුභසාධක සංගමයක්ද තිබුණා. මම සුභසාධක සංගමයට බැඳුණා. එහිදී මම මදනායක, විමලගුණේ, ඒ. ඊ. ෙජ්මිස් ලොක්කා යන අය ඇතුළු කීපදෙනෙක්ම අඳුනාගත්තා. මේ අය මුණගැසීමෙන් පසුව ඔවුන් ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ආධාරකරුවන් බව මට දැනගන්නට ලැබුණා. ඉහතින් සඳහන් කරන ලද තිදෙනා ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ (පීකිං පිලේ) හා වාමාංශික පක්ෂයේද සාමාජිකයන් බවද මම දන්නවා.

මම එම ක්‍රමයේ ග්‍රාමසංවර්ධන සමිතියේද කාරක සභිකයෙක් වෙලා සිටියා. මම 1960 දී පමණ මහජන එක්සත් පෙරමුණේ කාඩ්පත හිමි සාමාජිකයෙක් බවට පත් වුණා මම අවුරුදු 2ක් පමණ සාමාජිකයකු ලෙස සිටියා. මෙම කාලය තුළදී මම ම.එ.පෙ. පෙලපාලිවලටද සහභාගි වී තිබුණා. පිලිප් ගුණවර්ධන මහතා විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද බැංකු බිල් පනත හා කුඹුරු පනත වැනි පනත් මගේ සිත් ගෙන තිබුණා. මෙම සංවර්ධනාත්මක ප්‍රතිපත්ති නිසයි මම ම.එ.පෙ. ට බැඳුණේ. මම ගොංගිතොට එක්සත් ගොවීන්ගේ සංගමයේ භාරකාරයාද වෙලා සිටියා. විමලගුණේ රුසියාවට ගොස් ඇති බව මා දැන සිටි අතර, ලාභ ලබා ගැනීමට හැකි වන පරිදි මෙම ගොවි සමාජය ගැන මම ඔහුගේ උපදෙස් විමසුවා. එම නිවාස ක්‍රමයේ බෞද්ධ සංගමයේද මම කාරක සභිකයෙක්.

1967 දී, විමලගුණේ මට කීවා එක්තරා තරුණයෙක් ගැන. ඔහු දේශපාලන විද්‍යාව හොඳින් දැන සිටි අතර, ලංකාවේ ආර්ථීක තත්වය නගාසිටුවීමට ඔහු අදහස් කරන බවත් විමලගුණේ කීවා. සංගමයේ සුභසාධනය ගැන මා ඉතා උනන්දුවෙන් සිටි නිසා මෙම විශෙAෂ තරුණයා මුණ ගැසීමට කැමතිදැයි ඔහු මගෙන් ඇසුවා. මම මේ තරුණයා මුණගැසීමට උනන්දුවක් දැක්වූවා. 1967 එක්තරා දිනක (නියම දිනය හා මාසය මට මතකක් නැත) එක්, ෙජ්මිස් නමැත්තෙකුගේ නිවසට පැමිණෙන ලෙස විමලගුණේ මට කීවා. මෙම ෙජ්මිස් නම් කලින් සඳහන් කළ එ. ඊ. ෙජ්මිස් ය. ඔහු සතොස සේවකයෙකි. ඔහු පරන්කන්දවත්ත නිවාස යෝජනා ක්‍රමයේ වාසය කරයි.

ත‍මම විශෙAෂ දිනයේ පස්වරු 7.00ට පමණ මම මේ තැනැත්තාගේ ගෙදරට ගියා. එම නිවසේදී මට පහත සඳහන් අය හමුවුණා. 1. විමලගුණේ, 2. ඇලඩින් – සතොස වැඩ කළ මොහු ඒ කාලයේ ෙජ්මිස්ගේ ගෙදර නැවතී සිටියා. 3. ෙජ්මිස්, 4. මම. මා කලින් සඳහන් කළ තරුණයා මෙම නිවසට පැමිණ සිටියා. ඔහු රෝහණ විෙජ්වීර යනුවෙන් විමලගුණේ මට හඳුන්වා දුන්නා. මට විෙජ්වීර මුණගැසුණු මුල්වතාව මෙයයි. අපි සියලූදෙනාම ෙජ්මිස්ගේ නිවසේදී තේ බීවා. එහි සිටි අනෙක් අයත් විෙජ්වීරට හඳුන්වා දෙනු ලැබුවා. ඉන්පසු විෙජ්වීර zzලංකාවේ වාමාංශික ව්‍යාපාරයZZ ගැන අපට කතාවක් කළා. මෙම කතාව රාත්‍රි 10.00 හෝ 10.30 පමණ වන තෙක් පැවැත්වුණා. දේශනයෙන් පසුව මම ගෙදර ආවා. ඒ කතාව ගැන මම ඉතාමත් පැහැදුණා. විෙජ්වීර එදා රාත්‍රිය ෙජ්මිස්ගේ නිවසේ ගත කළා.

මට දෙවෙනිවරට විෙජ්වීර මුණගැසුණේ පළමු රැස්වීමෙන් මසකට පමණ පසුව මදනායකගේ නිවසේදීය. විෙජ්වීර එහි පැමිණ සිටි බව විමලගුණේ මට දැන්වුවා. මම රාත්‍රි 7.00 ට පමණ මදනායකගේ ගෙදරදී ඔහු හමු වුණා. මෙම දෙවෙනි හමුවීමද වුණේ 1967 දී. කලින් රැස්වීමට පැමිණ සිටි සංඛ්‍යාවම මෙම රැස්වීමටත් ඇවිත් සිටියා. මෙම රැස්වීම රාත්‍රි 11.00 පමණ වනතෙක් පැවැත්වුණා. මාතෘකාව වුනේ zzආර්ථීක අර්බුදයයිZZ. විෙජ්වීර එදා රාත්‍රියේ සිටියේ කොහිදැයි මම නිශ්චය වශයෙන් දැන්නේ නැහැ. සමහරවිට ඔහු ෙජ්මිස්ගේ නිවසට යන්නට ඇති. ඔහු කතා කළ මාතෘකා උඩ අපේ යහලූවන් සමඟ සාකච්ඡා කර, එමගින් ඔවුන්ගේ සිත් ගෙන, තමාගේ සිතාගැනීමේ පිළිවෙළ ඔවුන්ට තදින් පැහැදිලි කරදෙන ලෙස මෙම දේශනය කරගෙන යද්දී විෙජ්වීර අපට කීවා. සාමාජිකයන් කීපදෙනෙකු බඳවාගන්නා ලෙසත් ඔහු මට කීවා.

1967 අගභාගයේදී පමණ, මගේ නිවසේදී, විෙජ්වීර තුන්වෙනි දේශනය පැවැත්වුවා. විෙජ්වීර මගේ ගෙදරට ආ පළමු වතාව මෙයයි. මා දන්නා තරමින්, පළමු රැස්වීම් දෙකට සහභාගි වූවන්ම මෙම රැස්වීමට සහභාගි වුනා. මෙම රැස්වීමේදී මාතෘකාව වුණේ zzඉන්දියානු ව්‍යාප්තවාදයZZ යන්නයි. දේශනය රාත්‍රි 8.00 ට පමණ පටන්ගෙන අලූයම 2.00 වනතෙක් පැවැත්වුණා. දේශනයෙන් පසුව විෙජ්වීර යන්නට ගිය අතර, ඔහු එදා රෑ කොහේ සිටියේදැයි මා දන්නේ නැහැ. මෙම දේශනය පැවැත්වුණේ මගේ නිවසේ සාලයේය. මගේ පවුලේ සාමාජිකයන් කිසිවකු ඊට සහභාගි වුණේ නැහැ.

දෙවෙනි දේශනය දීමෙන් අනතුරුව සහ තුන්වෙනි දේශනය අතර කාලයේ මං කිසිම සමාජිකයෙකු බඳවා නොගත් අතර, කිසිම කෙනකු සමඟ මේ මාතෘකා ගැන සාකච්ඡා කලේ නැහැ. තුන්වෙනි දේශනයෙන්

පසුව, ඔස්මන්ඩ් සිල්වාගේ වැඩිමහල් සොහොයුරා වන ලැනරෝල් සිල්වා හමුවීමට මම වනාතමුල්ලට ගියා. මෙය සිදුවූයේ 1967 හෝ 1968 දී දැයි මට මතක නැහැ. මේ ගමනේදී විමලගුණේ හෝ ෙජ්මිස් මා සමඟ ගියේද යන්නත් මට හරියට මතක නැත. මගේ මේ කාර්යය සඳහා මා ලැනරෝල් ඩී. සිල්වාවම තෝරා ගත්තේ විෙජ්වීර හමුවීමටත් බොහෝ කාලයකට පෙර ලංකාවේ වාමාංශික ව්‍යාපාරය ගැන සාමාන්‍ය වයෙන් මා ඔහු සමඟ සාකච්ඡා කර තිබූ නිසයි.

ලැනරෝල් ගෙදර නොසිටි නිසා මට ඔහු හමුවුණේ නැත. එහෙත් ඔහුව සොයමින් සිටි ඔස්මන්ඩ් සිල්වා මට මුණගැසී, ලැනරෝල් එහි නැති බව මට දැන්වූවා. එනිසා මම ආපසු ආවා. මම එදින ඔස්මන් සමඟ සාකච්ඡා කළේ නැහැ. මම දෙවෙනි වතාවටත් ඔහු සොයා ගිය මුත් මට ඔහු මුණගැසුණේ නැහැ. තුන්වෙනි වතාවට මා වනාතමුල්ලට ගිය ගමනේදී, මට ලැනරෝල් මුණගැසීමට නොහැකි වුවත්, ඔස්මන් මුණගැසී රටේ වාමාංශික ව්‍යාපාරය ගැන සාමාන්‍ය සාකච්ඡාවක් පැවැත්වූවා. මේ සාකච්ඡාවේදී විමලගුණේද මා සමඟ සිටියා. මෙම ව්‍යාපාරය සම්බන්ධයෙන් ඔහු කලකිරී සිටින බවද ඔස්මන්ඩ් තවදුරටත් මට කීවා.

ඔස්මන්ඩ් සිල්වා මගේ නෑදෑයෙකු නොවන නමුත්, මා ඔහු කුඩා අවදියේ සිටම දැන සිටියා. අපි විෙජ්වීර සමඟ කළ සාකච්ඡාව ගැන මම ඔස්මන්ඩ් ට කිවු අතර, ඔහු කැමති නම් මෙම ව්‍යාපාරයට බැඳී විෙජ්වීරගේ සාකච්ඡාවලට සවන්දිය හැකි බවත් කීවා. ඔහු නැවත මුණ ගැසුණු විට, මෙම සාකච්ඡාවට පැමිණිය යුතු දිනය හා ස්ථානය ඔහුට දන්වනු ලබන බව මම ඔස්මන්ඩ්ට කීවා. මෙම හමුවීමෙන් සතියකට පමණ පසුව, එම රැස්වීම සඳහා බොරැල්ලේ, කාසල් වීදියේ අංක 102 දරන ස්ථානයේ ඉඩම් සංවර්ධන කාර්යාල සමිතියට එන ලෙස මම ඔස්මන්ඩ්ට කීවා. මෙය සිදු වූයේ 1968 මුල් භාගයේදී. විෙජ්වීර රැස්වීමට පැමිණි අතර ඔහු zzආර්ථීක අර්බුදයZZ යන විෂයය ගැන කථා කළා. එදින පුද්ගලයින් 25 දෙනෙකු පමණ සිටියා. නැහැ, 10 දෙනෙක් පමණ ඇවිත් සිටියා. මේ දහදෙනා අතරින් ධනපාල (ඉඩම් සංවර්ධන වෘත්තීය

සමිතියේ භාණ්ඩාගාරික) මට මතකය. මේ, මා ධනපාලට හඳුන්වා දෙන ලද මුල් වතාවය. එමෙන්ම කාසල් වීදියේ කාර්යාලයට ගිය මුල් වතාවය. මා මෙම රැස්වීමේදී මුල්වරට, ඔස්මන්ඩ්ව විෙජ්වීරට හඳුන්වා දුන්නා. හඳුන්වාදීමෙන් පසුව, මෙම ව්‍යාපාරයට සාමාජිකයන් බඳවා ගන්නා ලෙස විෙජ්වීර ඔස්මන්ඩ්ට කීවා.

මසකට දෙක බැගින් වැටෙන පරිදි මෙම ඉඩම් සංවර්ධන කාර්යාලයේදී දේශන සංවිධානය කර තිබුණා. විෙජ්වීර මේ සෑම රැස්වීමකටම පැමිණි අතර, අලූත් සාමාජිකයන් පැමිණ සිටියේ නම්, ඔවුන් වෙනුවෙන්, පළමු පවත්වන ලද දේශන නැවත පවත්වන්නට යෙදුණා. සාමාජික සංඛ්‍යාව සීග්‍රයෙන් වර්ධනය වූ අතර, දේශන උදේ කාලයේදී පැවැත්වූවා. මට සාමාජිකයන් බඳවාගන්නට නොහැකි වුණා. එහෙත් ඔස්මන්ඩ් සිල්වා

සාමාජිකයන් බඳවා ගත්තා. ඔස්මන්ඩ් මෙම ව්‍යාපාරයට වනාතමුල්ලේ පොඩි විෙජ් සහ සිසිල් යන අය බඳවා ගත්තා. මම ඔවුන්ගේ සම්පූර්ණ නම් දන්නේ නැහැ. එහෙත් දැන් දුටුවොත් මට ඔවුන් අඳුනාගන්න පුලූවන්.

මේ අතරතුර ඔස්මන්ඩ් මෙම ව්‍යාපාරයේ වැඩකටයුතු වල ඉතා තදින්ම නිරත වුණ අතර, කාර්යක්ෂම ලෙස සාමාජිකයන්ද බඳවා ගනිමින් සිටියා. මෙම කාලයේදී මම වත්තල මාබෝලේ එක් පියතිලක සමරරත්න නමැත්තෙකුද මාබෝලේ මිල්ටන් නමැත්තෙකුද දැනගත්තා. ඔවුන්ව මට හඳුන්වා දුන්නේ   විෙජ්වීරගේ ආධාරකරුවන් ලෙස. විමලගුණේ විසින් ඔහුගේ නිවසේදී මට මොවුන්ව හ\ුන්වා දෙනු ලැබුවා. වත්තල, හැඳල, ඩබ්ලිව්. ටී. කරුණාරත්න නමැත්තෙකුටද මාව හඳුන්වා දුන්නා. (ඔහු දේශීය ආදායම් දෙපාර්තමේන්තුවේ කලින් වැඩ කළ කෙනෙකි) ඔහුවද මට හඳුන්වා දුන්නේ විමලගුණේය. මේ අතරතුර මම ඉඩම් සංවර්ධන වෘත්තීය සමිති කාර්යාලයට යමින් සිටියා. එහිදී මට ගල්කිස්සේ වසන්ත කනකරත්න සහ ව්‍යාපාරයේදී කලූ ලකී නමින් හැඳින්වුණු මිරිහානේ ලක්ෂ්මන්, ව්‍යාපාරයේදී සුසිල් නමින් හැඳින්වුණ නුගේගොඩ වික්‍රමරත්න, ඉඩම් සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුවේ දනෝරිස් සහ සමරසිංහ. මැකලම් පාරේ තැපැල් දෙපාර්තමේන්තුවේ කරුණාරත්න, නුගේගොඩ ප්‍රේමපාල, නුවර ප්‍රදේශයේ කෙනෙකු වූ කපිල සහ මට දැන් මතක නැති කීප දෙනෙකුම හමුවුණා.

1968 දී විෙජ්වීර විසින් මේ ව්‍යාපාරයට නමක් දී තිබුණේ නැහැ. මෙම කාලයේදී විමලගුණේ ඔහුගේ නිවසේදී මාව කඩවත, ගෝනහේනේ ජයසිංහ නමැත්තෙකුට හඳුන්වා දුන්නා. මොහු පසුව ව්‍යාපාරයේදී ලොකු අතුල නමින් හැඳින්වුණා. 1968 එක් විශෙAෂ දිනයක, ගාල්ලේ බස් නැවතුම්පොලේදී සවස 4.00 ට, ඔහුව හමුවන ලෙසට විෙජ්වීර කීවූ බව කියමින් විමලගුණේ අපට පණිවුඩයක් ගෙනාවා. මෙය විෙජ්වීර පවත්වන්නට අදහස් කළ අධ්‍යාපන කඳවුරක් බව කියමින් විමලගුණේ මට දින 5 ක් නිවාඩු ගන්නා ලෙස කීවා. මම නිවාඩු ගෙන, දවල් 12 බසයෙන් ගාල්ල බලා ගියා. මා එහි යනවිට වේලාව සවස 3.30 ට විතර ඇති. ඔස්මන්ඩ් හා විමලගුණේ ද මා සමඟ ආවා. මා මෙම ගමන යාමට ප්‍රථම, විෙජ්වීර මට හික්කඩුවේ සනත් නමැත්තෙකුගේ ලිපිනයක් දුන්නා. හික්කඩුවේ, පතන ඇති ඔහුගේ නිවසේදී මට ඔහු හමුවෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියා. ඔහුගේ නිවසට යාමට විස්තරය විෙජ්වීර මට දී, සනත් නම් පාසල් ගුරුවරයකු ගැන විමසන ලෙස කීවා. මේ සනත් නම්, විෙජ්සේන ජී. විතාන බව මා දැන්දන්නවා. ඔහු වාත්තියෙන් පාසල් ගුරුවරයෙකි.

හික්කඩුවේ සිට සැතපුම් 12 ක් ඈතින් පිහිටි මගේ ගම වන කහව මිනිසුන් කීපදෙනෙකුට සනත්ව හඳුන්වා දෙන ලෙස විෙජ්වීර මට කිවූ නිසා මම සනත්ව හමුවුණා. එමගින් සාමාජිකයන් ව්‍යාාපරයට බඳවා ගැනීමටය. මගේ ගම වන කහව හික්කඩුවෙන් සැතපුම් 12 ක් නොව සැතපුම් 5ක් පමණ ඈතින්ය පිහිටා ඇත්තේ. මම සනත් සමඟ මගේ ගමට ගියේ නැහැ. එසේ වුවත් මම මේ කාර්යය සඳහා එහි බොහෝ කල් හිටියා. එහෙත් මට තවත් සාමාජිකයන් බඳවාගන්නට නොහැකි වුණා. කලින් කිවු පරිදි මම පස්වරු 3.30 ට පමණ ගාල්ලට ආවා. බටපොල අතුල හා හික්කඩුවේ සනත් සමඟ සිටියදී විෙජ්වීර මට හමුවුණා. මට බටපොල අතුල හමුවූ මුල්වතාව මෙයයි අපට බස් නැවතම්පොලේදී විෙජ්වීර හමුවුණ විට ඔහු අපට බස් රථයක් පෙන්වා ශත 30 ක් වටිනා ටිකට් එකක් ගන්නා ලෙසට කීවා. අපගේ මුදල්වලින් අපි සියලූදෙනාම ටිකට් ගත්තා.

බස්රිය අක්මීමන පාර දිගේ ගිය අතර, විෙජ්වීර බැස්ස ස්ථානයෙන් අපිත් බැස්සා. අපි බහින විට වෙලාව සවස 5.00 ට විතර ඇති. අපි ප්‍රධාන පාරේ සිට අතුරු පාරක් දිගේ හැ. 1/4 ක් පමණ දුර ගොස්, තේ වත්තක් ලඟ තිබුණු ගෙදරකට ගියා. මෙම ගෙය අයිති, මා කලින් සඳහන් කර ඇති ඩබ්. ටී. කරුණාරත්නටයි. එහි වසන්නේ ඔහුගේ පියා

පමණයි. අපි මේ නිවසෙන් යාර 25 හෝ 30 පමණ දුරගොස්, වැසිකිලි පහසුකම් ලෙස ප්‍රයෝජනයට ගැනීමට වලක් හෑරුවා. මේ අතරතුර බටපොල අතුල   හාල් සහ එළවළු ගෙනාවා. අපි එකතු වී රාත්‍රි කෑම පිළියෙළ කළා. මේ නිවසේ, අප සමඟ ගිය අයත් එක්ක, 25 දෙනෙකු පමණ සිටියා. මා ඒ අවස්ථාවේදී ඔවුන් සියලූදෙනාවම නොදැන සිටි නමුත්, ඔවුන්ගෙන් සමහරෙක් පසුව මා දැනගත්තා.

පැමිණ සිටි අයගෙන් ලයනල් හෙවත් ලයියා, කරන්දෙනියේ සුසිල්, කරන්දෙණියේ නිශAශංක සහ සිසිල්චන්ද්‍ර මට මතක ඇති නම් සමහරකි. අප පැමිණි දින රාත්‍රි කෑම කා නිදා ගතිමු. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නීත්‍යානුකුල නොවූ භාණ්ඩාාගරික වූයේ ඩබ්. ටී. කරුණාරත්නයි. උසාවිවල නඩු සම්බන්ධයෙන් මුදල් වියදම් කළේත් ඒවාට ගණන් හිලව් ඉදිරිපත් කළේත් ඔහුය. පසුදින අපි අවදිවුණාට පසුව, උපාලි නමැත්තෙකු විසින් පැය 1/2 ක් පමණ වෙලා අපට ශාරීරික අභ්‍යාස දුන්නා. මෙම අභ්‍යාස දුන්නේ උපාලිය. එහෙත් ඔහු නාවික හමුදාවේ උපාලි කුරේ නොවේ. අභ්‍යාස වලින් පසුව අපි උදේ ආහාර ගත්තා. උදේ 9.00ට පමණ පංතිය පටන් ගත්තා. මෙය දහවල් ආාහර වේල එනතුරු පැවතුණා. දහවල් ආහාර විවේකයෙන් පසුව පංතිය රාත්‍රි කෑම කන වේලාව වනතෙක් පැවතියා.

මුල් දවසේ ඔහු මුළුමනින්ම ආර්ථීක අර්බුදය ගැන කථා කළා. අප එහි එන්නට පෙර, සටහන් ලියා ගැනීමට ඇක්සයිස් පොතක් ගෙනෙන්ට කීවා. විෙජ්වීර දුන් දේශනවල සටහන් අපි ලියා ගත්තා. පළමු දින හතරේ මෙම ක්‍රමය දිගටම පැවතුණා. නිදහස, ඉන්දියානු ව්‍යාප්තවාදය, රටේ වාමාංශික ව්‍යාපාරය ගැන සහ ට්‍රොට්ස්කිවාදය ගැනත් දේශන විෙජ්වීර පිළිවෙළින් පැවත්වුවා. අපි සටහන් ලියා ගත්තා. පස්වෙනි දවසේ විෙජ්වීරට බඩේ අජීර්ණයක් හැදී ලෙඩ වුණා. එනිසා කඳවුර වසා දැම්මා.

මා සඳහන් කළ විෂයයන් ඉතා විස්තර සහිතවයි කළේ. දවස් හතරේම ශාරීරික අභ්‍යාස පංති තිබුණා. අපි ශාරීරික අභ්‍යාස කරද්දී පොලූවල නැගීමටත්, ඒවා මත තිරස් අතට යාමටත් අපට උගැන්නුවා. පස්වෙනි දවසේ අපි ගාල්ලට බසයෙන් ආවා. අපි ගාල්ලේදී විෙජ්වීරගෙන් වෙන්වුණා. විෙජ්වීර කීපදෙනෙකු සමඟ ගියා. මම ඔස්මන්ඩ්, විමලගුණේ, සහ අනෙකුත් අය සමඟ කොළඹට ආවා. රාත්‍රි 10.00 ට පමණ ගෙදර ආවා. මෙම කඳවුරෙන් ආවාට පසුව, තවමත් ලේක්හවුසියේ වැඩ කරන ජයසේකර නමැත්තෙකු, මම ව්‍යාපාරයට බඳවා ගත්තා. ඔහු ගම්පහ කෙනෙකි. ඔහු ලේක්හවුස් එකේ වාත්තු අංශයේ කෙනෙකි. ඉහත කී පුද්ගලයා මා අප ව්‍යාපාරයට බඳවා ගැනීමට පෙර, ඔහු ඉඩම් සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුවේ, පංතිවලට සහභාගි වුණා. වෘත්තීය සමිතිවලට බැ`දීමට විෙජ්වීරට වුවමනා වූ අතර, ඉඩම් සංවර්ධන වෘත්තීය සමිති කාර්යාලයේ තිඛෙන රැස්වීමකට, හැකිතරම් අය කැඳවාගෙන එන්නැයි ඔහු අපට කීවා.

වෘත්තීය සමිතිවලට බැදීම යනුවෙන් මා අදහස් කළේ ෆැක්ටරි, සමාගම් හා රජයේ දෙපාර්තමේන්තු වලින් සාමාජිකයන් බඳවා ගැනීමයි. එසේ නැතුව වෘත්තීය සමිති අල්ලා ගැනීම නොවේ. කාසල් වීදියේ ඉ.සං.දෙ. වෘත්තීය සමිති කාර්යාලයේ පැවැති මෙම රැස්වීමට 40 දෙනෙකු පමණ සහභාගි වුණා. මෙය සිදු වුණේ 1968 හෝ 1969 දී පමණය. එහෙත් මට හරියටම වර්ෂය මතක නැත. මා ජයසේකර කැඳවාගෙන ගියේ මේ රැස්වීමටය. ඔස්මන්ඩ්ගේ නිවසේදී හා මරදානේ ඩීන්ස් පාරේ විෙජ්රත්නගේ නිවසේදී මම පුද්ලයින්ව හඳුන්වා දීමේ කතා පවත්වා තිබුණා. මෙම කාලයේදී මේ ව්‍යාපාරයේ ධර්මසේකර නමැත්තෙකුද සිටි බව මට දැනගන්නට ලැබුණා. ඔහු අලූත්ගම කෙනෙකු බව මට පසුව දැනගන්නට ලැබුණා.

1969 වර්ෂයේදී, මැලේරියාවේ ලකුණු පහළවූයෙන්, ඔස්මන්ඩ් ව කොළඹ මහාරෝග්‍යශාලාවට ඇතුල් කරනු ලැබුවා. මා මෙය දැනගෙන ඔහුව බැලීමට රෝහලට ගියා. ඔහු මට තනමල්විල කඳවුර ගැන කීවේ මෙසේ මට ඔහු රෝහලේදී මුණගැසුණ විටයි. මා මේ කඳවුරට නොගිය නමුත් එහි 30 හෝ 40 දෙනෙකු පමණ සිටි බව ඔස්මන්ඩ් මට කීවා. වනාතමුල්ලේ සරනසේන නමැත්තෙක් මේ කඳවුරට සහභාගි වුන බව මම දන්නවා. මේ කිවූ තැනැත්තා, මෙවැනි ව්‍යාපාරයක් තිඛෙන බවට zzඇත්තZZ පත්‍රයට තොරතුරු සැපයීම සම්බන්ධයෙන් ව්‍යාපාරය තුළ සැකයට භාජනය වූ කෙනෙක්. මෙම පුවත්පත් මේ ගැන විස්තර දක්වා තිබුණු නිසා මෙම සැකය පැන නැගුණා. රැස්වීම් පැවැත්වුණ ස්ථානවලදී සරනසේන ඒවායේ සටහන් ගන්නවා මට මතකය. අපි කඳවුරු පැවැත්වූ ස්ථානත් ඔහු සඳහන් කර තිබුණා. ඔහුගේ පියා රුසියන් තානාපති කාර්යාලයේ වැඩ කළ නිසා හෝ කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ (මොස්කව් පිලේ) සාමාජිකයෙකු වූ නිසාද ඔහුව සැක කළා. මෙය සිදුවූයේ විෙජ්වීරව අත්අඩංගුවට ගැනීමට බොහෝ කාලයකට පෙර 1969 දීය.

1969 යම් දිනයක, වත්තල හැඳල පිහිටි ඩබ්. ටී. කරුණාරත්නගේ නිවසට මම, විමලගුණේ සහ විෙජ්වීර සමඟ ගියා. එහිදී විෙජ්වීර නම් වගයක් ලිව්වා. ඒ නම්වලට මගේ නමද ඇතුල් වුණා. එක්තරා දවසක, මීගමුවේ බස් නැවතුම්පොලට එන්නැයි ඔහු කීවා. ගමනේ අවසාන ස්ථානය විෙජ්වීර මට ස්ථීර වශයෙන් නොකීවත් මීගමු බස්නැවතුම්පොලේදී හමුවන ලෙස විෙජ්වීර අපට කීවා. විමලගුණේ සහ මම මීගමුවේදී විෙජ්වීරව හමුවුණා. විෙජ්වීර සමඟ මීගමුවේ සිටි අනෙක් අය කවුදැයි මට මතක නැත. මාබෝලේ මිල්ටන්, හැඳල පියතිලක, නිමල් මහරගේ හෙවත් මහත නිමල්, නුගේගොඩ ප්‍රේමපාල, කතරගම ලංගම ඩිපෝවේ සිරිපාල අබේගුණසේකර, කරන්දෙණියේ සුසිල්, හික්ක්ඩුවේ සනත්, හේලීස් සමාගමේ දැදිගම, ඉ.සං.දෙ. සමරසේන යන අය, ධනපාලගේ නිවසේ සම්මන්ත්‍රණයක් සඳහා පැමිණ සිටි අයගෙන් සමහරෙකු බව දැන් මට මතක ඇත.

මේම සම්මන්ත්‍රණය පවත්වන ලද්දේ මඩම්පැල්ලේ ධනපාලගේ නිවසේය. අපි බසයෙන් මීගමුවේ සිට මඩම්පැල්ලට ගියා. අපි ධනපාලගේ නිවසට හවස් වරුවේ පැමිණිය අතර, සාකච්ඡා පවත්වන ලද්දේ රාත්‍රියේය. පසුදා මුලූ දවසම ගත කරන ලද්දේ ආත්ම විවේචනයෙන් හා ව්‍යාපාරයේ සාමාජිකයන්ගේ ක්‍රියාවන් විවේචනය කරමිනි. අම්බලන්ගොඩ සිසිල්චන්ද්‍ර ද පැමිණ සිටියා. ධනපාලගේ නිවසේදී ආහාර පිස ඔහු අපට ඒවා සැපයුවා. මෙම ආත්ම විවේචනයේදී, සූදු සෙල්ලම් කරනවා මිස ලංගමයේ තමාගේ වැඩ හරිහැටි නොකිරීම ගැන, විෙජ්වීර, සිරිපාල අබේගුණසේකරට දෝෂාරෝපණය කළා. ප්‍රේම සම්බන්ධයක් තිබීම ගැන මිල්ටන්, පියතිලකව විවේචනය කළ අතර, එය නවතා දමන ලෙස විෙජ්වීර පියතිලකට කීවා. හේලීස් සමාගමේ දැදිගම, විවාහ වීමට අදහස් කරන බව ප්‍රකාශ වුණා. ඔහුට විවාහ වීමට අවසර දුන්නා. මට මතක සිද්ධීන්ගෙන් සමහරකි මේ.

තැපැල් දෙපාර්තමේන්තුවේ මදනායක ද මෙම රැස්වීමට සහභාගි වුණා. මෙම සම්මන්ත්‍රණය මුලූ දවසක්ම තිබුණු අතර, ඉන්පසුව අපි ගෙදර ආවා. 1969 ධනපාලගේ නිවසේ තිබුණු රැස්වීමෙන් මාසයකට පමණ පසුව, මාතරට ගොස් ප්‍රැන්සිස් නම් පුද්ගලයෙකු මුණගැසෙන්නට යැයි මට විමලගුණේගෙන් පනිවුඩයක් ලැබුණා. ඔහු තිස්සමහාරාමයේ කෙනෙකු වන අතර ව්‍යාපාරයේදී හඳුන්වන්නේ ඒ නමින්මයි. මම විමලගුණේ සහ කරුණාරත්න සමඟ මාතරට ගියා. මේ ප්‍රැන්සිස්ව කරුණාරත්න දැනගෙන සිටියා. මාතරදී අපි, ව්‍යාපාරයේදී zzමුදලාලිZZ යනුවෙන් හඳුන්වන ඛෙන්තොට වීරසිංහගේ ගෙදරට ගියා අපි ඔහුගේ නිවසට යනවිට, විෙජ්වීර එහි ගොස් සිටියා. ප්‍රැන්සිස් අපව මේ නිවසට එක්ක ගියා. එහි පැමිණ සිටි අනෙක් අය නම් හික්කඩුවේ සනත්, ධනපාල සහ ලොකු අතුලයි. සාකච්ඡා කළ දේ මට මතක නැත. පසුදින

අපි ආපහු ආවා.

මා භාරකාරයා වී සිටි ගොංගිතොට ගොවිපලේ වැඩ කිරීමට අපි පැමිණි විට, ධර්මසේකර කණ්ඩායමේ ජයකොඩි මට දැනගන්නට ලැබුණා. 1969 දී (නියම දිනය මට මතක නැත) විමලගුණේ සමඟ කතරගම බලා යන්නැයි මට ධනපාලගෙන් පණිවුඩයක් ආවා. එහි ගොස්, කතරගම 13 වෙනි සැතපුම් කනුව අසල වාසය කරන, ගමගේ නමැත්තෙකු හමුවෙන්නැයි කීවා. ඒ අනුව අපි කතරගමට ගියා. ඔහුගේ යාලූවෙකු වන ගාමිණීගේ මාර්ගයෙන් ගමගේ ගේ නිවස තිඛෙන ස්ථානය ගැන සොයා බැලූවා. ගාමිණී එදා රෑ අපිව ඔහුගේ නිවසේ තබාගෙන, ගමගේ අතේ විෙජ්වීරට පණිවුඩයක් යැව්වා අපට ඔහුව හමුවීමට එන්නට අවසර දෙන්නදැයි අසා. ඔහු අවසර දුන් පසුව, අපි ගමගේ ගේ නිවසට ගොස්, එතැනින් ගමගේ ගේ නිවස අසල තිබුණු පැලකට ගොස්, විෙජ්වීරව සොයා ගත්තා. විෙජ්වීර එහි සිටියේ තව අපි නොදන්නා දෙනෙකු සමඟයි.

අපි එහි ගිය පසුව, ධනපාල, ලයනල් හෙවත් ලයියා, පියතිලක, සනත්, ලොකු අතුල සහ මට දැන් මතක නැති තවත් කීප දෙදෙනකුම එහි ආවා. අපි විෙජ්වීර හමුවූ විට ඔහු කීවා, ධර්මසේකර හා ඔහු සමඟ සිටි තවත් කීපදෙනෙකු තමාගේ කණ්ඩායමෙන් කැඩී ගොස් ඇති බව. කතරගමදී ධර්මසේකරගේ කණ්ඩායමත් සමඟ සම්මන්ත්‍රණයක් පැවැත්වූ බවත් ඔහු කීවා. මේ සම්මන්ත්‍රණයට එම කණ්ඩායම පැමිණ ඇත්තේ රිෝවල්වර අතේ ඇතිවයි. ඔවුන් විෙජ්වීරට ශාරීරික හිංසා කරන බවට තර්ජනය කර ඇත. තමාගේ ජීවිතය අනතුරේ පවතින බැවින්, නිදහසේ එහා මෙහා යාමට බැරි නිසා, ආරක්ෂාව පවතින දකුණු පළාතේ නැවතෙන බව විෙජ්වීර අපට කීවා. අපගේ දිස්ත්‍රික්කයේ ධර්මසේකරගේ කණ්ඩායමේ කටයුතු ගැන සොයා බලන ලෙසත් ඔහු අපෙන් ඉල්ලා සිටියා. 1969 දී හෝ 1970 දී කැම්බල් උයනේදී ඔස්මන්ඩ් සිල්වා ධර්මසේකරව හමුවී, මෙම කල්ලිය ගැන සාකච්ඡාවක් පැවැත්වූ බව මම දන්නවා. ධර්මසේකරට පහර නොදීම ගැන විෙජ්වීර ඔස්මන්ඩ් සිල්වාට දෝෂාරෝපණය කළ බවද මා තවදුරටත් දන්නවා. මෙය අපට කියන ලද්දේ ඉ.සං.දෙ. වෘත්තීය සමිති කාර්යාලයේ පැවති රැස්වීමකදී 1969 අගභාගයේ පමණය.

මිල්ටන් සමඟ එක් ලාබාල කෙනෙකු මගේ නිවසට ආවා. මේ ලාබාල පුද්ගලයා නම් අයිවන් වික්ටර් හෙවත් පොඩි අතුලයි. පොඩි අතුල ගාල්ලේ කෙනෙකු බවත්, මීගමු ප්‍රදේශයේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුනේ, කටයුතු ඔහුට භාරදී තිුබණු බවත් මිල්ටන් මට කීවා. මෙම දිනයේ සිට පොඩි අතුල මගේ නිවසට නිතර එන යන අමුත්තෙකු වුණා. මීගමුවේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ සාමාජිකයෙකු වන පෙලිෂියන් ගැන තමා සැක කරන බව පොඩි අතුල මට කී බවද මට මතකය. ඔහු උග්‍ර කතෝලිකයකු වූ බැවින්, මේ කටයුතු ගැන කතෝලික පල්ලියට දන්වනු ඇතැයි සිතා මිල්ටන් පෙලිෂියන්ව සැක කළා. ටික කාලයක් මීගමුව දිස්ත්‍රික්කය භාරව සිටි මිල්ටන්ට, පොඩි අතුල දොස් පැවරුවා, පෙලිෂියන්ව බඳවා ගැනීම ගැන.

විෙජ්වීර, රිවෝල්වරයක් ඉල්ලු බව පොඩි අතුල මට කීවේ මේ ගමන් බිමන් වලදීයි. පොඩි අතුළ, විෙජ්වීරට රිවෝල්වරයක් මිලදී ගත් බව මා දන්නවා. ඔහු එය ගත්තේ කොහෙන්දැයි මම දන්නේ නැහැ. රිවෝල්වරයක්ද සමඟ විෙජ්වීරව අත්අඩංගුවට ගන්නා ලද බව මම විශ්වාස කරනවා. මේ සම්බන්ධයෙන් ඔහුට විරුද්ධ නඩුවක් හම්බන්තොට උසාවියේ ඇත. විෙජ්වීර අත්අඩංගුවට ගැනීමට මාසයකට පමණ පෙර, ගල්කිස්ස පොලිසිය මගින්, එම ප්‍රදේශයේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ සාමාජිකයෙකු වන වසන්ත කනකරත්න අත්අඩංගුවට ගත්තා. ගල්කිස්ස ප්‍රදේශයේ සිතියම් වගයක්ද පොලිසිය සොයාගත්තා. මට පළමුවෙන් වසන්ත කනකරත්න මුණගැසණේ 1968 දී ඉඩම ්සංවර්ධන වෘත්තීය සමිතියේදීය. වසන්තව අත්අඩංගුවට ගත් වහාම, පොඩි අතුල මා වෙත පැමිණ, වසන්තගේ අතේ තිබුණු ඇක්සයිස් පොතක හෝ දින පොතක තිබී මගේ නමේ මුල් අකුරු සොයාගෙන ඇති බව කියා, පොලිසිය මා ගැන සොයා බැලීමට ඉඩ තිඛෙන නිසා ප්‍රවේසමෙන් ඉන්න ලෙස කීවා.

මේ අතරතුර 1970 මහා මැතිවරණයට පෙර. අත්අඩංගුවට ගන්නා ලද විෙජ්වීරව, මැතිවරණය අවසාන වනතුරු රිමාන්ඩ් භාරයේ තබන ලද අතර, මහා මැතිවරණයෙන් දින දෙකකට පසුව නිදහස් කළා. මා නුවරඑළියට ගියේ නැහැ. එහෙත් මගේ පුතා විමලගුණේත් සමඟ නුවරඑළියට ගියා. විෙජ්වීර අත්අඩංගුවට ගත් විට, 1970 මැයි මස 13 හෝ 14 වෙනි දින ලේක්හවුස් පුවත්පත්වල පළවන තෙක් අපි ඒ ගැන දැන සිටියේ නැහැ අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්මේන්තුවෙන් කරන ලද මේ අත්අඩංගුවට ගැනීම ගැන, විශාල ප්‍රචාරයක් කිරීමට අපට උවමනා වුණා. සනත්, සිරිපාල අබේගුණසේකර සහ මාතර මුදලාලි මේ සම්බන්ධයෙන් ඔහු බැලීමට පැමිණියා.මගේ නිවසේ සිට අපි ලොකු අතුලගේ නිවසට ගියා. මේ සම්බන්ධව සාකච්ඡා කිරීමට. ලොකු අතුලගේ නිවසේදී මුල්වතාවට මට සෝමසිරි කුමානායක හමුවුණා. මම ඔහු සමඟ අපේ ගෙදරට ආවා. එදා රෑ ඔහු එහි ගත කළා. සෝමසිරි කුමානායක අතුලගේ නිවසට ආවේ, විෙජ්වීර අත්අඩංගුවට ගැනීම නිසාය.

පසුදින උදේ සනත් මගේ නිවසට ආවා. දැන්වීම් පත්‍රිකා මුද්‍රණය කිරීම සම්බන්ධයෙන් කටයුතු සූදානම් කිරීමට, මම ඔහුත් සමඟ පොඩි ලකී සොයන්නට නුගේගොඩට ආවා. මා පොඩි ලකීගේ නිවස දැනගෙන සිටියේ නැහැ. සනත් මාව මේ නිවසට කැඳවාගෙන ගියා. විෙජ්වීරව නිදහස් කිරීමට පත්‍රිකා මුද්‍රණය කිරීමට, බෞද්ධ භික්ෂු සංවිධානයක් ප්‍රයෝජනයට ගැනීම ගැන අපි ඔහු සමඟ සාකච්ඡා කළා. පොඩි ලකී කියන්නේ ලක්ෂමන් මුණසිංහටයි, ඔහු සංඛ්‍යලේඛන දෙපාරතමේන්තුවේ වැඩ කරනවා.  පොඩි ලකී මෙදින අසනීපයෙන් සිටියා. ඔහු බෞද්ධ භික්ෂූන් කීපදෙනෙකුට පණිවුඩ යැව්වා. බෞද්ධ භික්ෂූන් 5 දෙනෙක් හෝ 6 දෙනෙක් පමණ පොඩි ලකීගේ නිවසට ආවා. අපි ඔවුන් සමඟ සාකච්ඡා කලාට පසුව, ඔවුන්ගේ සංවිධානයේ නමින් පත්‍රිකා පළ කිරීමට ඔවුන් එකඟ වුණා. එහෙත් මෙම සංවිධානයේ නම මට මතක නැහැ. අපි උවමනා පත්‍රිකා ප්‍රමාණය නොකිවු නමුත්, ඔවුන්ගේ වියදමෙන් ඒවා මුද්‍රණය කිරීමට ඔවුන් කැමති වුණා. පැමිණ සිටි භික්ෂූන් අතුරින්, කොටවිල දේවසිරි, ගරු භද්දිය යන අය මම අඳුනා ගත්තා.

ටික දවසකින් මෙම පත්‍රිකා පිටවුණා. විෙජ්වීර නිදහස් කරන ලෙසට ඉල්ලා, රටේ සෑම පළාතකම දැන්වීම් ඇලවීමට සනත් තීරණය කළා. මේ තීරණය ගත්තේ කොහේදීදැයි මට මතක නැහැ. විෙජ්වීරව නිදහස් කරන ලෙස ඉල්ලා, රටපුරාම එකවරම දැන්වීම් අලවන ලෙස දන්වමින්, සනත් අපගේ නියෝජිතයන්ට පණිවුඩ යැව්වා. මෙම දැන්වීම් ඇලවීම සිදුවුණේ මහා මැතිවරණයට දින කීපයකට පෙරය. මම ලේක්හවුසියෙන් මගේ මුදල්වලින් මුද්‍රණ කඩදාසි ගොනාවේ මේ කාර්යය සඳහාය. මම දැන්වීම්

ඇලවූයේ නැහැ.

මේ අතර විෙජ්වීර අත්අඩංගුවට ගැනීමට පෙර, ඔහු පොඩි අතුලව මීගමු ප්‍රදේශයෙන් ඉවත් කර, වෘත්තීය සමිති අතර, අපට සහයෝගය ගොඩනැංවීම පිණිස ඔහුට වෘත්තීය සමිති සමඟ වැඩ කරන ලෙස භාර කළා. වෘත්තීය සමිති නිලධාරීන් අතර හඳුනා ගැනීම ඇතිකර ගැනීම පිණිස මමද පොඩි අතුල සහ නයනානන්ද සමඟ ගොස් තිබුණා. මගේ මතකයේ හැටියට මේ මට නයනානන්ද හමුවූ මුල් වතාවයි. වර්ෂය 1969 යි.

1970 විෙජ්වීර නිදහස් වූ පසුව, ඔහු තුවක්කු සහ වෙඩිඛෙහෙත් එකතු කිරීමේ කාර්යය පොඩි අතුලට නියම කළා. තමාට රිවෝල්වරය මිලට ගත්තේ ඔහු නිසාත්, ඔහු ඉතා කාර්ය්කෂ්ම කෙනෙකු වූ නිසාත් විෙජ්වීර මේ කාර්යයට පොඩි අතුලව පත් කළා. කලූතර ප්‍රදේශයේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ කටයුතු වලට නයනානන්දව පත් කළා.

දකුණු පළාතේ එක් ස්ථානයක, බෝම්බයක් අත්හදා බලමින් සිටින විට පොඩි අතුලගේ වම්අතේ, මැණික් කටුවෙන් පහත පුපුරා ගියා. ඔහු ගාල්ලේ රෝහලට ඇතුල් කරනු ලැබුවා. ඉන්පසුව සුලෙයිමන් රෝහලට ඇතුල් කරන ලදුව, එහි මාසයක් පමණ සිටියා. මෙම සිද්ධිය ගැන මා දැනගත්තේ පොඩි අතුල සොයාගෙන ඔහුගේ නිවසට ගිය අවස්ථාවේ මට මුණගැසුණු ඌ මහත්තයා හෙවත් උයන්ගොඩ හෙවත් සෙනෙවිරත්නගෙනි. ඔහු එහි යම් කිසිවක් පාර්සල් කරමින් සිට, පසුව එවා කැළණියට අරගෙන ගියා. පොඩි අතුලගේ තුවාල ලැබීම ගැන මට කීවේ ඔහුය. මා දන්නා හැටියට නම් ඔහු ගෙනගිය පාර්සලේ උයන්ගොඩ රැගෙන ගියේ වෙඩිඛෙහෙත්ය.

උයන්ගොඩගේ ගම දකුණු පළාතේය. ගම්පහ සිට කැළණිය දක්වා නුවර පාරේ වැඩ කිරීමට නියම කර තිබුණේ ඔහුටය. 1971 අප්‍රේල් මස 5 වැනිදා වනතෙක් ඔහු එම ප්‍රදේශය භාරව සිටියා. පොඩි අතුලගේ රෝහල් බිල ගෙව්වේ සනත්ය. ඔහු එයට රු: 1000/} ක් පරිත්‍යාග කළ අතර, ඉතිරි හරිය ලොකු අතුල දුන්නා. සනත් පොඩි අතුලට රු: 1000/} ක් දුන්නේ මා ඉදිරිපිටදීය. කෑගල්ලේ ප්‍රදේශයේ උපසේන විසින් කරන ලද සොරකමකින් මෙම මුදල් ලබාගන්නට ඇත. පොඩි අතුල රෝහලෙන් පැමිණි පසුව ක`දානේ ඔහුගේ නිවසට ගියා. උයන්ගොඩ, පාර්සල් කීපයක් සමඟ පොඩි අතුලගේ නිවසින් ගිය දවසේ ඔහු මට ඔසවාගෙන යා හැකි ටයිප්රයිටරයක් දුන්නා. අත්බොම්බ සෑදීමේ ක්‍රම හා රූප සටහන් අඩංගු ලිපිගොනුවක් සමඟ මේ ටයිප්රයිටරය ඉ.සං.දෙ. වත්තීය සමිති කාර්යාලයට ගෙනයන්නැයි ඔහු මට කීවා.

1969 අගභාගයේදී එක් දිනෙක, පියතිලක මගේ නිවසට පැමිණ එක්තරා කාර්යයක් සඳහා කතරගමට යන්නට පුලූවන්දැයි මගෙන් ඇසුවා. මා එයට එකඟ වූයෙන් පසුදින විමලගුණේ ගේ නිවසේදී හමුවෙන්නැයි ඔහු මට කීවා. මා ඔහුව, විමලගුණේගේ නිවසේදී හමුවූ අතර, අපි දෙදෙනාම කොළඹ 3, ඇල්ෆ්‍රඩ් පෙදෙසට ආවා. අප ඇල්ෆ්‍රඩ් පෙදෙස දිගේ එනවිට, එක් මහත්මයෙක් අපව දැක, ගමන් මල්ලක්ද අතේ ඇතිව නිවසක උඩ තට්ටුවේ සිට පහතට ආවා. පියතිලක මෙම නිවසට ඇතුල් වුණා. මා කලින් සඳහන් කර ඇති තිස්ස හා ප්‍රැන්සිස් වෙත, මේ තැනැත්තාව කැඳවාගෙන යන්නැයි පියතිලික මට කීවා. මේ දෙදෙනා තිස්සදී අපව හමුවිමට නියමව තිබුණා. අපි දුම්රියෙන් මාතරට ආවා. අපගේ දුම්රිය ගමනේදී, තමා ගොවිජන සේවා දෙපාර්තමේනතුවේ සුසිල් සිරිවර්ධන වන බව ඔහු මට කීවා. ඔහු ගුරුවරයෙකු ලෙස වියලි කලාපයේ සේවය කර ඇති බවත් ඔහු මට කීවා.

අප තිස්සට පැමිණි විට, අපිට ප්‍රැන්සිස්ව හමුවුණා. ඔහු අපිව කතරගම සිරිපාලගේ නිවසට කැඳවාගෙන ගියා. මේ නිවසේ සුසිල් සිරිවර්ධනව රැඳවීමෙන් පසුව අපි විෙජ්වීර හමුවෙන්න ගියා. විෙජ්වීර පසුව පැමිණ සුසිල් සිරිවර්ධනව හමුවුණා. ඔහු සිරිවර්ධනත් සමඟ සාමාන්‍ය සාකච්ඡාවක් පැවැත්වූවා. තමා ගොවියන් අතර, කිසියම් පර්යේෂණ වගයක් කිරීමට පැමිණ සිටින බව විෙජ්වීර කීවා. මෙම සාකච්ඡාවෙන් පසුව ඔහු රාත්‍රි ආහාර ගත්තා. පසුදා උදේ අපි කොළඹ බලා ආවා. මා මීට පෙර අවස්ථා දෙකකදී ඔහු දැක ඇත.

විෙජ්වීරගේ නිදහස් කිරීමෙන් පසුව විද්‍යෝදය විශ්වවිද්‍යාලයේ කළ කතාවට සවන් දීමට පැමිණ සිටියදී සහ විෙජ්වීර හමුවීමට විමලගුණේ ගේ නිවසට පැමිණි විටය. විද්‍යෝදය විශ්වවිද්‍යාලයේ පුවත්පත් වාර්තාකාරියක වන ඊවා රණවීර සමඟ මේ තැනැත්තා සිටිනු මා දැක තිඛෙනවා. විමුක්ති පුවත්පත ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට තමා සුසිල් සිරිවර්ධනගෙන් රු: 1000/} ක් ඉල්ලා ගත් බව පොඩි ලකී මට කීවා. ඔහු මේ මුදල් දී ඇත්තේ චෙක් පතකිනි. මෙය දෙන්නට ඇත්තේ මහා මැතිවරණයෙන් පසුව වන්නට ඇත.

සනත් විරාජ් අම්බලන්ගොඩ ලක්ෂAමන් හා ලොකු අතුල යන අයද සිටියදී, විමලගුණේගේ නිවසේදී, සුසිල් සිරිවර්ධන, විෙජ්වීරව හමුවුණා. ඔහු විෙජ්වීර සමඟ පොත් ගැන සහ කියුබාව ගැනත් සාකච්ඡා කළා. මෙම සාකච්ඡාව පැය 2ක් පමණ වේලා තිබුණු අතර, මාද එහි සිටියා. මෙම රැස්වීමෙන් පසුව මට ඔහු හමු වුණේ නැහැ.

1968 දී ලේක්හවුස් එකේ, ලංකා වෙළඳ සේවක සංගමයක් පිහිටුවනු ලැබුවා. මම එහි ශාඛා කළමනාකාර බවට පත් වුණා. මා කලින් සඳහන් කළ මාතරදී පැවැති රැස්වීමේදී, කොළඹ, මහනුවර, අනුරාධපුර, මාතර, කෝට්ටේ සහ බදුල්ල යන දිස්ත්‍රික්කවල කමිටු පිහිටුවන්නැයි විෙජ්වීර අපට කීවා. මම ධනපාල වැනි අයෙකුත් අය සමඟ කොළඹ දිස්ත්‍රික් කමිටුව පිහිටවූවා. මෙම ව්‍යාපාරය ඒ ඒ ප්‍රදේශවල දියුණු කිරීමේ විධිය සහ ක්‍රම සාකච්ඡා කිරීමට මෙම දිස්ත්‍රික් කමිටුවලට සිදු වුණා.

කොළඹ, ප්‍රථම දිස්ත්‍රික් කමිටුව මම, ධනපාල, පියතිලක, විමලගුණේ සහ පොඩි අතුල යන අයගෙන් යුක්ත වුණා. උයන්ගොඩ පසුව පැමිණියා. ඔස්මන්ඩ් ද සිල්වා, වසන්ත, මරදානේ විෙජ්රත්න යන අයද කොළඹ දිස්ත්‍රික් කමිටුවේ සිටියා. කොළඹ දිස්ත්‍රික් කමිටුවේ ලේකම් වුණේ මාය. කොළඹ දිස්ත්‍රික් කමිටුව, කොළඹ උතුර, කොළඹ දකුණ, මැද කොළඹ, සහ නුවර පාර ප්‍රදේශයේ පැවති උප දිස්ත්‍රික් කමිටුවල නියෝජිතයන්ගෙන් සමන්විත වුණා. උතුරු කොළඹ කණ්ඩායමේ නායකයින් වූයේ පියතිලක සහ මිල්ටන්ය. කොළඹ දකුණ වසන්ත කනකරත්නට භාර වුණා. මැද කොළඹ ඔස්මන් සහ විෙජ්රත්නට භාර වුණා. නුවර පාර ගම්පහ හේමසිරි යටතේ තිබුණා.

කොළඹ දිස්ත්‍රික් කමිටුව සම්බන්ධයෙන් වගකිව යුතු වුණේ උප කමිටුවල සාමාජිකයන්ය. අනෙකුත් ස්ථානවලට මා නොගිය බැවින්, වෙනත් කමිටු තිබුණේදැයි මා දන්නේ නැත. මෙම උප කමිටු සාමාජිකයන් පස් දෙනෙකුගෙන් යුක්ත කණ්ඩායම් වලට ඛෙදන ලෙස විෙජ්වීර තවදුරටත් උපදෙස් දුන්නා. නිදර්ශනයක් වශයෙන්, කොළඹ උතුරේ සාමාජිකයන් 25 දෙනෙක් සිටියේ නම්, කණ්ඩායම් 5ක් තිඛෙනු ඇත. මෙම කණ්ඩායම් පහෙන්, එක කණ්ඩායමකින් 5 දෙනා බැගින් තෝරාගෙන ඒ පස්දෙනා පොලිස් කමිටුව නමින් හැඳින්වෙනවා ඇත.

පොලිස් කමිටුවලට අයිති කාර්්‍යයන් වුණේ ප්‍රදේශය ගැන අවබෝධයක් ලබාගැනීමයි. පාරවල් සියල්ල දැනගැනීමෙන්, ප්‍රදේශයේ කටු සැලැස්මක් ගැනීමෙන්, පොලිස් ස්ථානයේ කටු සැලැස්මක් ගැනීමෙන්, පොලිස් ස්ථානවල ආයුධ ගබඩා සහ ප්‍රදේශයේ වාසය කරන පොලිස් නිලධාරීන්ගේ නිවාස තිඛෙන ස්ථාන ආදියද දැනගැනීමෙනි. එසේම ඒ ප්‍රදේශයේ වාසය කරන උසස් රජයේ නිලධාරීන්ද දැනගත යුතු වුණා. මෙම පොලිස් කමිටුව, උප කමිටුවලට වාර්තා කළයුතු වුණා. උප කමිටු, දිස්ත්‍රික් කමිටුවලටත්, දිස්ත්‍රික් කමිටු ප්‍රගතිය ගැන විෙජ්වීරටත් වාර්තා කළ යුතු වුණා. දිස්ත්‍රික් කමිටුවේ ලේකම් වශයෙන් මා සිටි කාලයේ මෙම අදහස් කවදාවත් ක්‍රියාත්මක වුණේ නැහැ. එහෙත් උයන්ගොඩ දිස්ත්‍රික් කමිටුව භාරව ආවාට පස්සේ, මේවා ක්‍රියාවට නැගුවා. මෙය සිදු වුණේ 1969 අගභාගයේ. පොලිස් කමිටුවල සාමාජිකයන් මා දැන්වත් දන්නේ නැහැ.

1970 මාර්තු මාසයේ දවසක අවිආයුධ සහ වෙඩිඛෙහෙත් එකතු කරන්නැයි කළ විෙජ්වීරගේ නියෝගය මට සනත්ගේ මාර්ගයෙන් දැනගන්ට ලැබුණා. මා මෙසේ කියන්නේ, විෙජ්වීර ඔහුගේ ප්‍රවේසම තකා, කොළඹට නොපැමිණෙන නිසාත්, සනත් දිස්ත්‍රික් කමිටුවල වැඩ ගැන පරීක්ෂා කර බැලු නිසාත්ය. විප්ලවයක් සිදු කරගෙන යද්දී අවශ්‍ය වුවහොත් ප්‍රයෝජනයට ගැනීමට, ඒවා එකතු කරන ලෙස අපට කියනු ලැබුවා. අවි ආයුධ සහ වෙඩි ඛෙහෙත් යනුවෙන් අපට එකතු කරන්නට කීවේ පතරොම්, තුවක්කු, පිස්තෝල ද හිස් බෝතල්, පිච්චුණු විදුලි බුබුළු සහ ඇණත්ය. අත්බෝම්බ සෑදීමේදී ප්‍රයේජනයට ගැනීමටයි. මේවා එකතු කළේ. මට හෝ මගේ ළමයින්ටවත්, කිසිවක් එකතු කිරීමට බැරි වුණා.

විෙජ්වීර මගේ නිවසට දහ වතාවක් පමණ පැමිණෙන්නට ඇති අතර, මගේ නිවසේ රාති්‍ර කීපයක් ගත කරන්නටද ඇත. සිසිල්චන්ද්‍ර ද මගේ නිවසට යාමට ඒමට පටන් ගත්තා. ඔහු මගේ ළමයින් සමඟ මිත්‍ර වුණා. මගේ දුව වන චමලී 1970 නිවාඩු කාලවලදී, සිසිල්චන්ද්‍ර ගේ නිවසට ගියා. මේ ගිය ගමන්වලදී විෙජ්වීර සිසිල්චන්ද්‍රගේ සොහොයුරිය වන යසෝමාව සිප ගන්නවා ඇය දැක තිබුණා. මගේ දුව ඇවිත්, ලොකු අතුලගේ සොහොයුරියට මෙය කීවා නාන විටදී. ලොකු අතුලගේ සොහොයුරිය සෝමසිරි කුමානායකට මෙය කියන ලදුව, ඔහු මෙම පුවත විෙජ්වීරට දන්වා තිබුණා.

සෝමසිරි කුමානායක නිතර අප නිවසට ආ ගිය කෙනෙකු වුණා. මේ කාලයේදී ඔහු උයන්ගොඩ සමඟ මගේ නිවසේ සිටියා. මේ අතරතුර, ලොකු අතුල සහ මගේ දුව වන ධම්මිකා අතර සබඳකමක් තිබුණු බවත්, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, සාමාජිකයින් මගේ නිවසට නිතර නොපැමිණි බවත් මට දැනගන්නට ලැබුණා. ඊට හේතුව මෙය බව මම දැනගත්තේ අම්බලන්ගොඩදී විෙජ්වීර මට එය කිවූ පසුවයි. හදිසියේම ව්‍යාපාරයේ සාමාජිකයන් මාව කොන් කිරීමට හේතුව සොයා බැලීමට මම, මගේ බිරිඳත් සමඟ අම්බලන්ගොඩ ගියා. මා නියම සාමාජිකයෙකු නොවන බවත්, මා එයට බැඳී ඇත්තේ, මගේ දියණියන් කණ්ඩායමේ නායකයින්ට දීමට බවත් කියමින් විෙජ්වීර මට බැන වැදුණා. ඔහු ලොකු අතුලගේ ප්‍රේම සම්බන්ධය ගැනත් කීවා. මෙය මා පුදුමයට පත් කළ දෙයක්. එහෙත් පසුව මට දැනගන්නට ලැබුණා, මගේ දියණිය ලොකු අතුල සමඟ ප්‍රේම සම්බන්ධයක් පවත්වන බව. ලොකු අතුල මෙම ප්‍රේම සම්බන්ධතාවයට, විෙජ්වීරගෙන් අවසර ඉල්ලු බවද, විෙජ්වීර එය අනුමත කළ බවද, මට පසුව දැනගන්නට ලැබුණා.

1970 දෙසැම්බර් 15 වෙනි දින, අපගේ නිවසේ විෙජ්වීර සමඟ පැවති රැස්වීමකදී, සනත්, සිසිල්චන්ද්‍ර, කරුණාරත්න යන අය පැමිණ සිටියා. මෙහිදී වෙනස්කම් සමථයකට පත්කළ අතර, විෙජ්වීර ඔහු කලින් කළ චෝදනාව ඉල්ලා අස්කර ගත්තා. කිසිවකුගේ ඉල්ලීම උඩ, විෙජ්වීර යසෝමාව සිපගැනීමේ සිද්ධිය මෙම රැස්වීමේදී පැවසීමට මගේ දුව වන චමලීට උවමනා කළත් පැමිණ සිටි සාමාජිකයන් එය ඇද ගැනීමට කැමති වුණේ නැහැ. එනිසා එය අත්හැර දැමුවා. සමථයකට පත්කර ගත්තද, විෙජ්වීර මා කෙරෙහි දැක්වූ ස්වභාවය නිසා මට මේ ව්‍යාපාරය එපා වුණා.

මේ අතරතුර, 1970 අගභාගයේ දවසක මම කහව පිහිටි මගේ නිවසට යමින් සිටින විට, විෙජ්වීර එම දුම්රියේම ගමන් කරනු මම දැක්කා. ඔහු දුම්රියට නැඟ ඇත්තේ අම්බලන්ගොඩින්ය. ඔහු, තංගල්ලේ ඔහුගේ නිවසට යන බවත්, කිසිවකුට ඔහුව හමුවීමට උවමනා කළහොත්, ඔවුන් තංගල්ලට එවන ලෙසත් ඔහු කීවා. නැවත 1970 දෙසැම්බරයේදී විෙජ්වීර විසින් තමාට කුමන්ත්‍රණ කරුවෙකුයි චෝදනා කළ නිසා, තමා ව්‍යාපාරයේ වගකීම් වලින් ඉවත් වන බව කියා සනත් මට ලිපියක් එව්වා. ඒ වුණත් සනත් ව්‍යාපාරයේ කටයුතු වලින් ඉවත් වුණේ නැහැ.

1971 මුල් භාගයේදී සනත් සමඟ තිබුණු වෙනස්කම් නැති කර ගැනීමට දෙල්ගොඩ රාජාගේ නිවසේදී සම්මන්ත්‍රණයක් කැඳවූවා. මෙම නිවස තිඛෙන්නේ කඩවතයි. සම්මන්ත්‍රණයට පහත ස`දහන් අය පැමිණ සිටියා. විෙජ්වීර, සනත්, නුවර වැඩකටයුතු ක්‍රියාත්මක කරමින් සිටි අම්බලන්ගොඩ රංජිත්, බදුල්ලේ සිට නුවරඑළිය දක්වා වැඩ කටයුතු ක්‍රියාත්මක කළ අම්බලන්ගොඩ සුනන්ද, ලොකු අතුල, උයන්ගොඩ, කුමානායක, කරුණාරත්න, සිසිල්චන්ද්‍ර, තඩි ලක්ෂAමන් සහ මම මෙම රැස්වීමේදී තීරණයකට එළඹීමට බැරි වුණා. තමාගේ රථය නතර කර, එය අලූත්වැඩියා කිරීමට පටන් ගත් කෙනෙකු නිසා අපට බාධා වූ නිසාය. ඔහු අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරියෙකු යයි සිතූ අපි විසිර ගියා.

දෙල්ගොඩ රාජාගේ නිවසේදී පැවති සම්මන්ත්‍රණය මෙයයි. දෙල්ගොඩ රාජාගේ නිවසේදී පැවති අන්තිම රැස්වීමේදී කරුණාරත්න, සිසිල්චන්ද්‍ර, සනත් සහ ලක්ෂAමන්ට ද විෙජ්වීර ඉතා තදින් පහර දුන්නා. ඔහු යසෝමා සමඟ අනිකුත් අය ඉදිරියේදී ඉතා නිදහස්ව හැසිරීමට පටන් ගත් නිසා, සිසිල්චන්ද්‍රගේ නිවසින් යන ලෙස ඔහුට කීවේ මේ හතරදෙනා නිසාය, විෙජ්වීර මේ සතරදෙනාට බැන වැදුණේ ඇයිදැයි මම ඔහුගෙන් ඇසූවිට, විෙජ්වීර මට මගේ වැඩක් බලාගන්නා ලෙස කීවා. එහෙත් මට මේජර් තනතුරක් දෙන බව ඔහු කීවා. ඔහු මට මේ පදවිය දෙන්නට අදහස් කළේ මොන හමුදාවකදැයි මා දන්නේ නැහැ. එහෙත්, මා මේ ව්‍යාපාරයේ වැඩ කළේ, එබඳු පදවි බලාපොරොත්තුවෙන් නොවන බවත්, ව්‍යාපාරයට නියම වශයෙන් වැඩ කළ අයට බැන වැදීම, වැරදි සහිත බවත් මම ඔහුට කීවා.

ඉන්පසු මම ධනපාල සහ කරුණාරත්න සමඟ, අම්බලන්ගොඩට ගොස්, සිසිල්චන්ද්‍රව මුණගැසුණා. විෙජ්වීර විසින් යසෝමාට ලියන ලද පෙම්පත් හතරක් ඔහු මට පෙන්නුවා. මින් එක ලිපියක, තමා සමඟ පැන යාමට එන ලෙස විෙජ්වීර යසෝමාගෙන් ඉල්ලා තිබුණා. මෙම කරුණු ගැන සාකච්ඡා කිරීමට විෙජ්වීර ඔස්මන්ගේ නිවසේ රැස්වීමකට සාමාජිකයන් කැඳවූවා. මෙම රැස්වීම 1971 පෙබරවාරි 6 වෙනි දින පැවැත්වීමට නියම වුවත්, සිසිල්චන්ද්‍ර සහ ලක්ෂAමන් නොපැමිණීම නිසා එය එදින පවත්වන්නට පුලූවන් උනේ නැහැ.

ලොකු අතුලගේ භාරයේ තිබුණු අවි ආයුධ සහ වෙඩි ඛෙහෙත්, විෙජ්වීර පොඩි අතුලගේ මාර්ගයෙන් ඔහුගෙන් ඉවතට ගෙන, වෙනත් ස්ථානයක තැබුවා. මෙසේ කරන ලද්දේ මන්දැයි මම දන්නේ නැහැ. මම සහභාගි වූ අන්තිම රැස්වීම පැවැත්වුණේ 1971 පෙබරවාරි 6 වෙනි දිනයි. මෙම රැස්වීමට විෙජ්වීර, සිසිල්චන්ද්‍ර, මම, සනත්, ලොකු අතුල, ධනපාල, අම්බලන්ගොඩ රංජිත්, උයන්ගොඩ, ඔස්මන් ද සිල්වා, වසන්ත, චුකී හෙවත් ප්‍රේමරත්න, හලාවත ටොෆි විකුණන්නෙකු වන කරුණාරත්න සිල්වා, මරදානේ ජයතිලක, හා විෙජ්රත්න, පියතිලක සහ තවත් කීපදෙනෙක් සහභාගි වුණා. මෙම රැස්වීම පෙරවරු 11.00 සිට පස්වරු 7.00 පමණ වනතෙක්, බොරැල්ල පොලිසිය එතැනට කඩා වදින තුරුම පැවැත්වුණා. අපි සියලූදෙනාම බියෙන් ඔස්මන්ගේ නිවසින් දුව ගියා. එහෙත් ඔස්මන් සහ වසන්තව පොලිසියෙන් අත්අඩංගුවට ගත්තා.

මෙම දිනයේ සිට, කොළඹ දිසාපති තුමාට භාර වෙනතුරු මම, දිවයිනේ කිසිම පළාතක, කිසිම ආකාරයකින් සහභාගි වුණේ නැහැ. ලොකු අතුල සහ විෙජ්වීර සමඟ විරාජ් ප්‍රනාන්දු මුල් වතාවට මගේ නිවසට ආවා. මෙම සාකච්ඡාවට මම සහභාගි වුණේ නැහැ. එහෙත් ඔවුන් සියලූදෙනාම ආහාරගෙන එදාම නික්ම ගියා. එම සාකච්ඡාවේදී හුවමාරු වූ අදහස් මොනවාදැයි මම දන්නේ නැහැ. ඔහු ලොකු අතුල සමඟ අවස්ථා දෙකකදී මගේ නිවසට පැමිණිය නමුත්, මින් එකම සාකච්ඡාවකටවත් මට සහභාගි වීමට අවසර ලැබුණේ නැහැ. එනිසා ඔවුන් අතර හුවමාරු වූ අදහස් මම දන්නේ නැහැ. ඔහු ව්‍යාපාරයේදී විරාජ් නමින් හැඳින්වුණා. මට කිසිම අවස්ථාවක ඔහු සමඟ නිදහසේ කථා කිරීමට ඉඩ ලැබුණේ නැහැ.

මහා මැතිවරණය අවසාන වූ වහාම, ලොකු අතුල, එක් පුද්ගලයෙකු කැඳවාගෙන ආවා. ඔහු හොඳින් වැඩුණු, උස කෙනෙක්. ඔහුගේ ගම ත්‍රිකුණාමලය බව කීවා. ලංකාවේ අහස්යාත්‍රා බාන ස්ථාන ගැන ඔහු සාකච්ඡා කරනවා මට ඇසුණා. මෙම ස්ථානවල නම් මා දන්නේ නැහැ. ඔවුන් මෙය සාකච්ඡා කළේ ඇයිද කියාත් මම දන්නේ නැහැ. එහෙත් එක්තරා මා නොදන්නා කෙනෙක් කීවා ලංකාව වටේම මෙවැනි ස්ථාන තිඛෙන බව. මා ලංකා වෙළඳ සේවක සංගමයේ, ශාඛා කළමනාකාර ලෙස පත් කළාට පසුව, මම නිතරම වෘත්තීය සමිති කරුණු සම්බන්ධයෙන්, ඉහළ චැතැම් වීදියේ ලං.වෙ.සේ.සං. මූලස්ථානයට ගියා. මම ප්‍රථම වතාවට මානික්කම් නමැත්තෙකු සමඟ සබඳකම් පවත්වන්නට පටන් ගත්තා. ඔහු මා ජ.වි.පෙ. සාමාජිකයෙකුදැයි මගෙන් අසා තිබුණා. එහෙත් මම සාමාජිකයෙකු නොවන බව ඔහුට කීවා.

මම නිතරම ලං.වෙ.සේ.සං. මූලස්ථානයට ගියත්, 1970 විෙජ්වීරව නිදහස් කරන තුරු මම බාලා තම්පෝ සමඟ කෙලින්ම සබඳකම් පැවැත්වූයේ නැහැ. එක් දවසක් ඔහු මගෙන් නිකමට ඇසුවා මා ව්‍යාපාරයේ සාමාජිකයෙකුද කියා. මම හිස සොලවා නිහ~ වුණා. මේ අතරතුර, සීදූවේ පංතියක් පවත්වමින් සිටියදී අපේ සාමාජිකයන් කීපදෙනෙකු පොලිසිය විසින් අත්අඩංගුවට ගෙන, රිමාන්ඩ් භාරයේ තැබුවා. පුවත්පත්වල ඒ ගැන කියවනතුරු අපි මේ අත්අඩංගුවට ගැනීම ගැන දැනගෙන සිටියේ නැත. රිමාන්ඩ් භාරයේ සිටි කුලරත්න බණ්ඩා, කන්කෙඳිරි ගෑවා, ජ.වි.පෙ. ඔවුන්ට ඇප දීමට කිසිම පියවරක් නොගන්නා බව කියමින්. මේ අතරතුර, අපට දැනගන්නට ලැබුණා, ප්‍රින්ස් ගුණසේකර රිමාන්ඩ් උසාවියට ගොස්, මේ අත්අඩංගුවට ගැනීමේදී රිමාන්ඩ් භාරයේ තබන ලද අයගේ නම් ලබාගත් බව.

මෙම නඩුව ඇසීමට පෙරදින, මා සීලවතී ද සිල්වාත් සමඟ බාලා තම්පෝව මුණගැසුණා, ඔහුගේ කාර්යාලයේදී. මෙම නඩුවට ඔහුගේ සේවය ලබාගන්නට මට උවමනා කළා. ඔහු, දිනපොත බලා, පසුදින ඔහුට විවේක ඇති බවත්, පසුගිය අවස්ථාවේ මෙම සැකකරුවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි පෙරකදෝරුතැනගෙන් ලිපියක් ලබාගන්නේ නම් තමා ඔවුන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින බව කීවා. ඉන්පසු සීලවතී සහ මම මීගමුවට ගොස් අවශ්‍ය ලිපිය ලබාගෙන, එය බාලා තම්පෝ වෙත ගෙනාවා. ඔහු පසුදින උසාවියේ පෙනී සිටියා. සැකකරුවන්ට ඇප දෙනු  ලැබුවා. ඔහු පෙනී සිටියේ ගාස්තුවකින් තොරවය. සැකකරුවන් මුදවා හැරිය පසුව, උසාවියෙන් පිටතදී බාලා තම්පෝ ඔවුන්ට කතා කරන ලද බව කියනවා. මම එදින උසාවියට ගියේ නැහැ. මෙම සිද්ධියෙන් පසුව, හම්බන්තොට උසාවියේදී ඇසීමට නියමව තිබුණු තමාගේ නඩුව ගැන සාකච්ඡා කිරීමට විෙජ්වීර, බාලා තම්පෝව හමු වුණා, ඔහුගේ කාර්යාලයේදී. තමාට එයට පෙනී සිටීමට බැරි බව කී බාලා තම්පෝ, ඒ වෙනුවට වෙන කෙනෙකුව සපයා දෙන බව කීවා. ඒ අනුව, රාජනායගම් නම් අධිනීතීඥයෙක්, විෙජ්වීර වෙනුවෙන් හම්බන්තොට උසාවියේ පෙනී සිටියා. ඔහුට ගාස්තු ගෙව්වේදැයි මා දන්නේ නැහැ.

මේ නඩුවේදී විෙජ්වීර වෙනුවෙන් දෙවතාවක් පෙනී සිටියා. ජ.වි.පෙ. පිහිටවූවාට පසුව, විෙජ්වීර බාලා තම්පෝව හමුවී තිබුණු මුල් වතාව මෙයයි. මම, විෙජ්වීර සහ ඩබ්. ටී. කරුණාරත්න යන අය සමඟ රත්මලානේ ඔහුගේ නිවසේදී බාලා තම්පෝව හමුවී, සමහර කරුණු ගැන සාමාන්‍ය වශයෙන් සාකච්ඡා කළා.

1970 අගභාගයේදී ප්‍රංශයේ හතරවැනි ජාත්‍යන්තරයේ කෙනෙකු වන ජෙරාඩ් වර්ජිට් ලංකාවට පැමිණියා. මම, බාලා තම්පෝද සමඟ, ඔහුගේ කාර්යාලයේදී මෙම පුද්ගලයා මුණ ගැසුණා. විෙජ්වීර මේ පුද්ගලයා මුණගැසීමට උනන්දුවක් දක්වයිදැයි බාලා තම්පෝ මගෙන් ඇසුවා. මම විෙජ්වීරට මෙය දැන්වූවා. තමාට කොළඹට පැමිණීමට වෙලාවක් නැති නිසා, ඔහුව අම්බලන්ගොඩදී මුණගැසීමට කැමති බව විෙජ්වීර මට කීවා.

මම මෙය බාලා තම්පෝට දැන්වූවා. විෙජ්වීරට කාර් එකක් නැති නිසා, කොළඹට ඒම දුෂ්කර බව පවසා, මෙම මහත්මයාව තමා අම්බලන්ගොඩ විෙජ්වීරගේ නිවසට කැඳවාගෙන එන බව, තම්පෝ මට කීවා. ඒ අනුව, බාලා තම්පෝ, මේ මහත්මයා, මම, ප්‍රින්ස් රාජසූරිය, ටී. එම්. පෙරේරා සහ ඩබ්. ටී. කරුණාරත්න යන අයත් සමඟ ප්‍රින්ස් රාජසූරියගේ කාර් එකෙන් අම්බලන්ගොඩ බලා ගියා. සාකච්ඡාව සිසිල්චන්ද්‍රගේ නිවසේ තිබුණු අතර, එය ඉතා රෑ වනතුරු පැවතුණා. රටේ වාමාංශික ව්‍යාපාරය ගැන විශෙAෂ කිසිවක් කතා කළේ නැහැ.

මෙම රැස්වීම්වලදී විෙජ්වීර ගන්නා ලද ඡායාරූප පෙන්නුවා. සාකචඡාව පවත්වාගෙන ගිය මුලූ කාලය තුළදීම, බාලා තම්පෝ එහි සිටියා. අපි ඔවුන්ගේ නිවසේදී රාත්‍රි ආහාර ගෙන ඉතා රෑ වී කොළඹ බලා පිටත්වුණා. මින් පසුවද වෘත්තීය සමිති මූලස්ථානයට ගිය වාරවලදී මට බාලා තම්පෝ මුණගැසී ඇත. 1971 පෙබරවාරි මුල් සතියේ මා නම නොදන්නා, ස්වීඩන් ජාතික, 4 වෙනි ජාත්‍යන්තරයේ කෙනෙක් ලංකාවට ආවා. විෙජ්වීර මොහු හමුවීමට උනන්දුවේදැයි බාලා තම්පෝ මගෙන් ඇසුවා. මම රැස්වීමක් සංවිධානය කර, විෙජ්වීරව වෘත්තීය සමිති මූලස්ථානය වෙත කැඳවාගෙන ආවා. එතැනින් බාලා තම්පෝ, පියතිලකද සමග අපව, ඔහුගේ කාර් එකෙන් හෝර්ටන් පෙදෙසේ නිවසකට කැඳවාගෙන ගියා. ඉන්පසු බාලා තම්පෝ යන්නට ගියා. අපි පැය 1/4 ක් පමණ වේලා සාකච්ඡා කර ඉවත්ව ගියා.

1971 පෙබරවාරි 4 වැනිදා විෙජ්වීර, ඩබ්. ටී. කරුණාරත්න සහ මම ඔහුගේ නිවසේ දී  බාලා තම්පෝව හමුවී, ලංකාවේ වෘත්තීය සමිති ව්‍යාපාරය ගැන සාකච්ඡා කළා. වෘත්තීය සමිති ව්‍යාපාරයේදී ඔවුන්ගේ වටිනාකම තේරුම් ගැනීමට, සමිති සාමාජිකයින්ට, දේශපාලනික අධ්‍යාපනයක් ලබාදීමට විෙජ්වීරට උවමනා කළා. විෙජ්වීර බාලා තම්පෝට මෙවැනි යෝජනාවක් කළේ, ලංකා වෙළඳ සේවක සංගමයේ සාමාජිකයන් සම්බන්ධයෙනි. මෙම රැස්වීම අවසාන වුණේ මෙම කතාබහෙනි. මෙම රැස්වීමෙන් පසුව, වැලිවේරියේ අත්අඩංගුවට ගැනීම සම්බන්ධයෙන් මා නැවත බාලා තම්පෝ හමුවුණ අතර, ඔහු උසාවියේදී ගාස්තුවෙන් තොරව පෙනී සිටියා. මා ඔහු හමු වුණේ සෝමසිරි කුමානායකත් සමඟයි.

1971 අප්‍රේල් මස 4 වෙනි දින හික්කඩුවේ සනත්, සහ සෝමසිරි කුමානායක, බාලා තම්පෝව හමුවුණා. ඔහුගේ නිවසේදී. එදින සවස 2.00 ට පමණ, මගේ නිවසේදී මෙම රැස්වීම ගැන සනත් විසින් මට දන්වනු ලැබුවා. කුමානායක විසින් මෙම රැස්වීම සංවිධානය කර තිබුණු අතර, එය එදින හවස බාලා තම්පෝගේ නිවසේදී පැවැත්වීමට නියමිතව තිබුණා. මා කැමති නම් එහි එන ලෙස ආරාධනයක් ලැබුණා. මා මෙම රැස්වීමට ගිය විට බාලා තම්පෝ, සෝමසිරි කුමානායක, සනත් සහ මා නොදන්නා තව කීපදෙනෙකු එහි සිටියා. මා මෙම රැස්වීමට ගියේ මට කොටුවේදී මුණගැසුණු ටී. එන්. පෙරේරා සහ ප්‍රින්ස් රාජසූරිය සමඟය. ජ.වි.පෙ. සාමාජිකයන් සම්බන්ධයෙන් පොලිසිය විසින් ගන්නා තර්ජනාත්මක උපක්‍රම සම්බන්ධයෙන් ලංවෙසේසං ගැනීමට අදහස් කරන ක්‍රියාමාර්ගය කුමක්දැයි සනත් බාලා තම්පෝගෙන් ඇසුවා. මෙයට පිළිතුරු දුන් බාලා තම්පෝ, 71.4.7 වන දින ඔවුන් සංකේත වැඩ වර්ජනයක් පවත්වන බව කීවා. එසේම පොලිසියේ මේ ස්වභාවය ගැන තවත් විරුද්ධවීම් සංවිධානය කරන බවද ඔහු කීවා. අප යම්කිසිවක් කළොත් අප තනිවෙන බව බාලා තම්පෝ කීවා. ජ.වි.පෙ. සහ මහ ජනතාවද ඔවුන්ට සහාය නොදෙනු ඇති බවයි, ඔහු අදහස් කළේ. සනත් මෙයට පිළිතුරු දුන්නේ නැහැ. රැස්වීම අවසාන වුණා.

71.4.4 වෙනි දින පස්වරු 4.00ට පමණ මෙම රැස්වීමට මා එන්නට පෙර, ලොකු අතුල මට කීවා 71.4.5 වෙනි දින රාත්‍රියේ විප්ලවයක් ඇති කිරීමට, පහරදීමට අදහස් කරන බව. එනිසා මා බාලා තම්පෝගේ රැස්වීමේ සිටියදී, 71.4.5 වෙනි දින රාත්‍රියේ, විප්ලවය පටන් ගැනීමට අප එනම්, ජවිපෙ තීරණය කර ඇති බව මම දැනගත්තා. ඔවුන් හමුවූ අවසථාවේ දී, සෝමසිරි කුමානායක සහ සනත්ටද මෙම ආරංචිය ලැඛෙන්නට ඇත.

71.4.5 දින පෙ.ව. 10.30 ට පමණ සිසිල්චන්ද්‍ර සහ ලක්ෂAමන්, මගේ නිවසට පැමිණ, 71.4.5 වෙනි දින පහරදීම පටන් ගන්නේදැයි විමසුවා. ලොකු අතුල මට පහරදීම පිළිබඳ මෙම ආරංචිය දුන් බව කියා, ඔවුන්ට සනත් හමුවන ලෙස මම කීවා. විප්ලවය පටන් ගැනීමට පෙර මගේ නිවසේදී මට අන්තිමට මුණගැසුණු පුද්ගලයින් දෙදෙනාය මේ. එහෙත් මම අන්තිමට මුණගැසුණු පුද්ගලයන් දෙදෙනා නම් පස්වරු 2.00 ට පමණ මහර හන්දියේදී මුණගැසුණු සෝමසිරි කුමානායක හා ලොකු අතුලය. 71.4.5 වෙනි දින රාත්‍රියේ ගෝනහේන හන්දියේදී මුණ ගැසෙන ලෙස ඔවුන් දෙදෙනා මට කීවා. එහෙත් ඔවුන් වෙලාවක් සඳහන් කළේ නැහැ. එනිසා මගේ නිවසේ සිට මා කැඳවා ගෙන යන්නැයි මම සෝමසිරි කුමානායකට කීවා. එහෙත් ඔහු පැමිණියේ නැහැ. 1971 මැයි මස 16 වැනිදා කොළඹ දිසාපති තුමාට භාර වෙන තුරුම ත්‍රස්තවාදී ව්‍යාපාරයේ සාමාජිකයන් කිසිවකු සමඟ මා පැවැත්වූ අන්තිම සම්බන්ධතාවයයි ඒ.

මම දන්නා තරමින් පොලිස් කොස්තාපල් 4549 මෙම ව්‍යාපාරයේ සාමාජිකයෙකු විය. මෙම පොලිස් කොස්තාපල්වරයා කොටුව පොලිස් ස්ථානයේ සේවය කරයි.

අප්‍රේල් මස 5 වෙනි දින හා 6 වෙනි දින මම එෙ`ඩ්රමුල්ලේ ප්‍රේමදාස ජයවර්ධන නම් මගේ යාලූවෙකුගේ නිවසේ සිටියා. 7 වෙනි දින මම කාර්යාලයට ඇවිත්, අසනීප බව වාර්තා කර, බොරලැස්ගමුවට ගොස් එහිදී මගේ බිරිය සහ ළමයින් හමුවුණා. පසුදින අපි සියලූදෙනාම, අම්බලන්ගොඩ පොලිස් වසමේ කහවට ගියා. මම 18 වැනිදා වන තෙක් එහි සිටියා. මම 13 වැනිදා සනත් හමුවීමට නින්දාන, බටපොලට ගියා. මා එහි එක්ක ගියේ මට නින්දානදී අහම්ඛෙන් මුණගැසුණු ගාල්ලේ චන්දන නමැත්තෙක්. මාව විශාල නිවසකට කැඳවාගෙන යනු ලැබුවා. පසුව මට දැනගන්ට ලැබුණා මෙම නිවස හිටපු මන්ත්‍රී විලියම් සිල්වා මහතාගේ බව. මා එහි යනවිට මට බටපොල අතුල හමුවුණා. මම ඔහුත් සමඟ ඒ නිවසට ගියා.

පැයකට පමණ පසුව සනත් එහි ආවා. මා එහි නැවතී සිටිය විට, පැමිණ සිටිය අයට මම කීවා, මාව විනාශ වී ඇති බවත්, මගේ ගෙය ගිනි තබා ඇති බවත්. මෙය සනත්ට දන්වනු ලැබුවා. සනත් සහ මමද මේ සම්බන්ධයෙන් වචන හුවමාරු කරගත්තා. කොළඹ කිසිවක් සිදුවී නැති බව මම සනත්ට කීවා. විසිරී යන ලෙස මා ඔහුට අවවාද කළා. මම රාත්‍රියේ නතරව, පසුදා උදේ කහවට (වේරගොඩ) පැමිණ, 18 වැනිදා වනතෙක් එහි සිටියා. 18 වැනිදා මම, පලන්ගම මගේ බිරිඳගේ නෑයෙකුගේ ගෙදරකට ආවා. කොළඹ කච්චේරියේදී, කොළඹ දිසාපති තුමාට භාරවීමට පැමිණි දිනය වන මැයි මස 16 වැනිදා දක්වා මා එහි සිටියා.

පොඩි අතුල මා අතට දුන් ලිපිගොනුව මම ඇන්ටන් ජයවික්‍රමට දුන්නා. මෙම වර්ෂයේ මුලදී දැන්වීම් ව්‍යාපාරයක් තිබුණු නමුත්, යසෝමාගේ සිද්ධිය උඩ. සිසිල්චන්ද්‍ර සහ ඒ ප්‍රදේශයේ අනෙකුත් අය විෙජ්වීර සමඟ තරහින් සිටිය නිසා, අම්බලන්ගොඩ ප්‍රදේශයේ දැන්වීම් ඇලවූයේ නැහැ. එම ප්‍රදේශයේ දැන්වීම් අලවන්නැයි විෙජ්වීර පියතිලකට කීවා. ඒවායේ අඩංගු විය යුතු දේ මගේ නිවසේදී දුන්නා. අම්බලන්ගොඩ පිරිස, ඔහුගේ නමට පිටුපසින් එම්. කේ. ආර්. යන වචන ලිවූ බව විෙජ්වීර පසුව මට කීවා. මෙම වචන නින්දාසහගතව යොදා ගනු ලබන පදයක් වූ නමුත්, විෙජ්වීර මට කීවා zzමෝඩ කපටි රාලZZ බව.

1970 අගභාගයේදී ඔස්මන්ගේ නිවසේ කොළඹ දිස්ත්‍රික් නායකයින්ගේ රැස්වීමක් තිබුණා. මට මතක හැටියට පහත සඳහන් අය ඇවිත් හිටියා. විෙජ්වීර, පියතිලක, විෙජ්රත්න, ඔස්මන්, වසන්ත කනකරත්න, ප්‍රේමසිරි, උයන්ගොඩ, ජයතිලක, චුකී ප්‍රේමතිලක, සහ මම. කෝට්ටේද ඇතුල් කළ යුතු බව කී විෙජ්වීර ප්‍රේමපාල සහ නිමල් මහරගේ යටතට එය පත් කළා. ඔහු තවදුරටත් ඔස්මන්ව ලේකම් තනතුරට පත්කර, මාව පදවියෙන් නෙරපුවා. ඔහු සමඟ ඇතිකරන සියලූම සබඳතා ඔස්මන්ගේ මාර්ගයෙන් කළයුතු බව ඔහු තවදුරටත් කීවා. මෙය මුල් වසරේ මැද භාගයේ පමණ කරන ලද පත්කිරීමට අමතර වශයෙනි. විෙජ්වීර මුලූ කොළඹ ප්‍රදේශයම උයන්ගොඩ යටතට පත්කළා. ඔස්මන්ගේ නිවසේ තිබුණු රැස්වීමෙන් සති දෙකකට පසුව, නුගේගොඩ ප්‍රේමපාලගේ නිවසේදී රැස්වීමක් පැවැත්වුවා. මෙම රැස්වීමෙදී නිමල් මහරගේ, ප්‍රේමපාල, වසන්ත, ලක්ෂ්මන් මාදුවගේ, උයන්ගොඩ, ඔස්මන්, ධනපාල, විෙජ්රත්න, සහ මට නම් මතක නැති තවත් අය සිටියා. මෙම රැස්වීමේදී විෙජ්වීර දිස්ත්‍රික් නායකයින්ට කීවා, ප්‍රදේශයේ පිහිටීම, ප්‍රදේශයේ සෑම පොලිස් ස්ථානයකම බලය ආදිය ගැන ඔවුන් දැනගත යුතු බව. පත්‍රිතා ප්‍රකාශ කිරීම ගැනද සාකච්ඡා කළ නමුත්, තීරණයකට පැමිණියේ නැහැ.

සමගි පෙරමුණු අයවැය ල්ඛනයෙන් මාසයකට පමණ පසුව, විෙජ්වීර දේශීය ආදායම් බදු දෙපාර්තමේන්තුවේ පීටර්, සහ ර.ලි.සේ. සංගමයේ අයි. ෙජ්. වික්‍රම සමඟ මගේ නිවසට ආවා. වෘත්තීය සමිතියේ සභාපති ධුරය වික්‍රමට අහිමි කිරීම ගැන සාකච්ඡා කිරීමටය. ඔහුගේ කාර්්‍යයට ආධාර දීමට විෙජ්වීර පොරොන්දු වූ අතර, පත්‍රිකාවක් පළකර, රජයේ සේවකයින්ගේ සහයෝගය ලබාදීමට ප්‍රචාරක කටයුතු කරන ලෙස ඔහුට කීවා. යසෝමා සමඟ තිබුණු සම්බන්ධතාවය උඩ, අනෙකුත් අය හා විෙජ්වීර අතර පැවති කරදර වලදී විෙජ්වීර නරක ආකාරයට හැසිරෙන බව, ධනපාල පියතිලකට කියා තිබුණා. පියතිලක සහ විෙජ්වීර විසින් ධනපාල මගේ නිවසට කැඳවන ලද අතර, මා ඉදිරියේදී ඔවුන් දෙදෙනා පියතිලකට නරක ආකාරයෙන් බැන වැදුණා. මේ අවස්ථාවේදී ධනපාලට පහර දෙන්නට ද තරම් ආසන්න වුණා.

1970 නොවැම්බරයේදී මගේ නිවසේ කුස්සිය සාදාගෙන යමින් තිබුණා. මේ කාර්්‍යය සඳහා පරණ වැසිකිලියක් කඩා දැම්මා. එහි සැඟවුම් ස්ථානයක් සාදන ලෙස ලොකු අතුල යෝජනා කර තිබී, අලූත් කුස්සියේ විශාල වලක් සාරනු ලැබුවා. මා එයට විරුද්ධ වී එය වසා දැම්මා. විෙජ්වීරව අත්අඩංගුවට ගැනීමට ටික දවසකට පෙර, ව්‍යාපාරයට ආධාර දෙන බවට පොරොන්දු වෙමින්, දකුණු යේමනයෙන් එවන ලද ලිපියක් විෙජ්වීර ලඟ තිබුණා. ඔහු ඉතා සතුටින් සිටි අතර, අපට නියෝජිතයෙකු එහි යැවිය හැකි බවත්, එමගින් දකුණු යේමනයෙන් ආධාර ලබාගත හැකි බවත් කීවා.

1970 අවසානයේ හෝ 1971 මුලදී රජයේ දෙපාර්තමේන්තු, පෞද්ගලික අංශය සහ සංස්ථා වශයෙන් ඛෙදන ලද වෘත්තීය සමිති කණ්ඩායමක් විෙජ්වීර පටන් ගත්තා. මෙයට පත් කරන ලද අය වූයේ ධනපාල, මිල්ටන්, මදනායක, නවරත්න බණ්ඩා, අනුරාධපුරේ කරු, වැල්ලවත්ත රෙදි මෝලේ පාගොඩය. කරු එහි භාරකාරයා කරනු ලැබුවා. පසුව ඔහු ඉවත් කර ඉඩම් සංවර්ධන වෘත්තීය සමිති කාර්යාලයේ විෙජ්වර්ධනව මෙයට පත් කළා. ඔහු අපට අලූත් කෙනෙකු වුණා. නව මහා ලේකම් කාර්යාලයේ 5 වෙනි සහ 3 වෙනි තට්ටු ඉතා හොඳින් සංවිධානය කිරීමේ අවශ්‍යතාවය විෙජ්වීර අවධාරණයෙන් කීවා, මට මතකය. 4 වෙනි තට්ටුවේ අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව තිබුණු නිසාය. පොලිසිය හා සන්නද්ධ හමුදා ගැන තොරතුරු රැස්කිරීම භාරව සිටියේ මෙරිල් ජයසිරිය.

මෙපමණකි.

අත්සන් කළේ /ඩී. ඩී. සිල්වා

අත්සන් කළේ /අයි. වික්‍රමනායක

1971. 6. 29

වැසිවනාන්තර සුරකින්නන්

සිංහරාජ ප්‍රේරක කලාපය තුල කොස්ගුලන ගඟ හරස් කොට ඉදිකරමින් පවතින කුඩා ජලවිදුලි බලාගාරයක් නිසා ලෝක උරුම සිංහරාජ වනාන්තරයට බරපතල හානියක් සිදුවී ඇත. මෙම ඉදිකිරීම් සිදුකරන ප්‍රදේශය සිංහරාජ කුඩව ප්‍රධාන පිවිසුම් මඟ සිට කිලෝමීටර් 4ක් පමණ නැගෙනහිර දෙසින් සිංහරාජ මායිමට යාබද ප්‍රේරක කලාපය තුල පිහිටා ඇති අතර කොස්ගුලන ගඟ හරස් කොට ඉදිකරමින් පවතින බැම්ම හා ගඟට යාබද ප්‍රේරක කලාපයේ වැසිවනාන්තරය බැකො යන්ත්‍ර යොදා එලිපෙහෙලි කිරීම නිසා මෙම සංවේදී පරිසර පද්ධතිය දිනෙන් දින විනාශ වී යමින් පවතී. ඊට අමතරව මෙම ඉදිකිරීම් වලට ගෙනැවිත් ඇති බැකෝ හා අනෙකුත් විශාල ට්‍රක් රථ ධාවනය සඳහා කුඩව සහ කොස්ගුලන අතර සිංහරාජ ප්‍රේරක කලාපයට අයත් කුඩා ගුරුපාරක් භාවිතා කර තිබේ. මේ නිසා ගුරුපාරට යාබද උතුරු ප්‍රදේශයේ රජුවන්කන්ද වැසිවනාන්තරයෙන් ඇරඹෙන දියපාර ගනනාවකට බරපතල හානි සිදුවී ඇති අතර සිංහරාජයට යාබද එහි ප්‍රෙරක කලාපයේ පිහිටි මෙම වැසිවනාන්තරය සිංහරාජයෙන් සහමුලින් වෙන්වී යාමේ දැඩි අවදානමකට පත්වෙමින් පවතී.

යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම වැසිවනාන්තරයක් වන සිංහරාජයේ ප්‍රධාන පිවිසුම් ස්ථානයට සමීපව කෙරෙන මෙම වන විනාශය පිලිබඳව වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව කිසිදු පියවරක් නොගැනීම ඉමහත් ගැටලුවකි. මධ්‍යම පරිසර අධිකාරිය මෙම ඉදිකිරීම සම්බන්ධයෙන් පරිසර බලපෑම් ඇගයීම් වාර්තාවක් හා මහජන අදහස් විමසීමක් කර නැත. ලෝක උරුම වැසිවනාන්තරයක් තුල පරිසර නීති අමු අමුවේ උල්ලංගනය කර මෙවැනි විනාශකාරී ඉදිකිරීම් සිදුකිරීමට ඉඩ දීම අදාල බලධාරීන්ගේ අසමත්කම මනාව පැහැදිලි කරයි. මෙම විනාශකාරී ක්‍රියාවලියට ඉඩ දීම නිසා සිංහරාජය යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම ලැයිස්තුවෙන් ඉවත් කිරීමටද බොහෝ සෙයින් ඉඩ තිබේ.

මධ්‍යම පරිසර අධිකාරිය විසින් ලෝක උරුම වැසිවනාන්තරයක් තුල වනසත්ව හා වෘක්ෂලතා ආරක්ෂක ආඥා පනත හා ජාතික පරිසර පනත උල්ලංගනය කරමින් කුඩා ජලවිදුලි බලාගාර ඉදිකිරීමට අනුබල දී ඇති දෙවැනි වතාව මෙය වේ. මීට ප්‍රතම ශ්‍රීපාද අඩවිය තුල ඇලි හත” කුඩා ජලවිදුලි බලාගාරයක් මහජනතාව හා පරිසරවේදීන්ගේ විරෝධය නොසලකා ඉදිකිරීමට අනුබලදී එම ලෝක උරුම වැසිවනාන්තරයටද බරපතල හානියක් සිදු කරන ලදි. මෙම කුඩා ජලවිදුලි බලාගාර වලින් ලැබෙන ඉතා සුළු මෙගාවොට් දෙකට අඩු විදුලිය වෙනුවෙන් ශ්‍රීලංකාවේ රැකගතයුතු ජල පෝශක ප්‍රදේශවල පිහිටි දිය ඇලි හා ගංගා විනාශ කිරීම ජාතික අපරාධයකි.

මෙම ව්‍යාපාරය පරිසර ප්‍රේරක කලාප තුල ඉදිකිරීම් පිලිබඳ නීති උල්ලංගනය කිරීමට අමතරව ගංගා ප්‍රේරක කලාප තුල ඉදිකිරීම් හා සම්බන්ධ නීති රීති කඩ කිරීමක්ද ඊට අමතරව ලෝක උරුම වනාන්තරයක් විනාශ කිරීමක් ද වන බැවින් මධ්‍යම පරිසර අධිකාරිය, යුනෙස්කෝ සංවිධානය, වන සංරක්ෂක ජනරාල් අනුර සතුරුසිංහ, පරිසර ඇමති ගරු ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ඇතුලු සියලු බලධාරීන්ගෙන් අප මේ සිදුවන විනාශය සියලු බලය යොදා වහාම නවත්වන යැයි වැසි වනාන්තර සුරකින්නන්ගේ සංවිධානය (http://www.RainforestProtectors.org) කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිමු.

වැඩි විස්තර සඳහා – 0767692672 ( සමන් පෙරේරා මහතා)

වැසිවනාන්තර සුරකින්නන්ගේ සාමජික

Rainforest Protectors of Sri Lanka

Massive damage has been done to Sinharaja World Heritage Rainforest due to construction of an illegal mini-hydro project blocking the Kosgulana River. This construction is being carried out in the Northern Sinharaja Rainforest buffer zone at Kosgulana, approximately 4km East from Kudawa main entrance. A dam is been built blocking the Kosgulana river in Sinharaja buffer zone and several acres of rainforest cleared by heavy machinery and concrete laid out along the pristine and protected river bank. Large trucks and machinery utilized for this construction has cleared through what was once a small footpath in Sinharaja buffer zone, between Kudawa and Kosgulana. Along this small path to the South is core protected Sinharaja Rainforest and to the North a hilly primary rainforest named Rajuwankanda that is yet to be declared as part of Sinharaja. Due to the footpath being expanded by the heavy trucks, the rainforest has been fragmented with permanent damage already visible. Hundreds of pristine water streams that originate from the hilly Rajuwankanda rainforest and flow towards Kosgulana river through the buffer zone declared by UNESCO has been destroyed by heavy trucks.

With such destruction happening just 4 km from the main entrance of Sinharaja World Heritage Rainforest, Forest Conservation Department failure to take appropriate action is questionable. Central Environmental Authority has not done a proper Environmental Impact Assessment (EIA) available for public comment nor information about such a project communicated to respective organizations in charge of protecting Sinharaja World Heritage Rainforest. Questions have been raised about the involvement of these authorities to hide this destructive project from the public.

This is the second instance where Central Environmental Authority has allowed destructive mini-hydro projects within a World Heritage Rainforest, after allowing to continue “Eli Hatha” mini-hydro project in Sripada (Central Hills World Heritage Rainforest) in total violation of the Flora and Fauna Protection Ordinance and National Environment Act. These mini-hydro projects generate just a tiny amount of power (approximately 1 to 2 MW) but the destruction to the eco-system is huge.

This project violates the environmental laws set forth to protect buffer zones of forest reserves, buffer zones of rivers and  UNESCO World Heritage Sites. Therefore, the responsible authorities at Central Environmental Authority, Ministry of Environment and Forest Conservation Department should immediately take action to stop this illegal project and restore the affected area. Failure to take timely action will result in further destruction and total mockery of the environmental laws in Sri Lanka and ruin this UNESCO World Heritage Rainforest.

Rainforest Protectors of Sri Lanka

http://www.RainforestProtectors.org

Dr. Tilak S. Fernando

The editorial of a daily English newspaper in Sri Lanka on 14 November 2015, under the caption Honouring Ven. Sobitha” seemed apt, forceful and conveyed a message to the nation that all those eloquent eulogies and glowing tributes paid to the late monk at the funeral, from a very place the great monk held in contempt, would have disappeared to the skies above along with the smoke that emanated from the pyre as no promises the ‘champions of good governance’ made to the people before the January 08 Presidential election and the August 17 Parliamentary polls to the Ven. Sobitha  had not been fulfilled completely at the time of the venerable monk’s demise.

The monk had always emphasised the fact that on the day of his death, he detested pomp and glory but expected only a simple, humble and a modest funeral. As much as the promoters of virtuous governance who backed and supported the venerable monk to dislodge ‘sleaze and exploitation’ that existed and to scrap the Presidency that gave gargantuan powers to a single individual, have so far failed hopelessly to achieve the venerable monk’s aspirations; Along with all such matters, it was heartbreaking that the monk’s last wishes too had to ignored!

It was common knowledge now that ‘Ven. Sobitha Thera had been disconsolate towards the latter stages of his life’, after all his arduous attempts to bring about a good governance remained unaccomplished. This very fact, indeed, may have lead to the monk’s anguish, sorrow and pain that could evidently have heightened and exacerbated of his health.

The late venerable Sobitha Thera should have lived for many more years to come, and seen that all his attempts and dreams of yahapalanaya bore its fruits, which would have given him immeasurable contentment after transforming the whole nation towards a just society.

According to Buddhist beliefs though, let console ourselves in the fact that once born one must leave this impermanent sojourn in human life according to the very laws of cause and effect, while letting those politicians who benefited from his campaign for social justice, out of the hard work done by  the late Sobitha Thera in bringing about a change in Sri Lankan politics, at least towards the threshold, harbour a guilty conscience in their heart of hearts for the untimely death of this great Buddha Putra that Sri Lanka ever produced.

Dr. Tilak S. Fernando

tilakfernando@gmail.com

A Well-wisher.

Dear France,

It has been few days since you bled, and in those few days, I have been trying to write this letter to you, to offer you my condolences. I kept writing and re-writing but I don’t think any words can ever be enough for the tragedy that has struck you. But I must say – I am sorry for your loss. I am sorry that you had to bleed. I am sorry that such a tragedy had to befall you. May God be with you, and may He give you strength and grace to bear through the loss.

I live thousands of miles away from you, I live in an entirely different continent but seeing you bleed hurts just as much as it does when I bleed. It hurts just as much when I see my Muslim brothers i.e. Yemen, Syria, Iran, Iraq, Palestine, Afghanistan, Libya, Somalia, Burma and others like them, bleed. To me, it doesn’t matter that you have different values than me, it does not matter to me that you have different morals and ethics. What matters to me is that lives were lost. And lives being lost are the worst possible kind of tragedy to ever exist in this world. And for that, I must tell you that it hurts me as much as it hurts you.

But on the other hand, I must apologize profusely for the people who tell you that this attack was well-deserved” and that you had it coming”. I must apologize because no matter what, no one should ever be allowed to take a life of an innocent person, let alone 160 people in just one single act of terrorism. I must apologize for the barbaric thoughts that these educated masses have towards the West because it makes them just as terrible as the people actually committing the heinous crime. I must apologize because these extremists don’t know the true meaning of Islam, they don’t know how our religion teaches us to love all and hate none. They don’t know that Islam does not teach us to have malice, contempt and hostility. They do not know that they are not Islam; they are actually something that is completely opposite to it.

I might not agree on your anti-Muslim stance. I might not agree on the way you have ostracized Muslims, and generalized them based on the actions of a few black sheep, because bad people exist in every religion, every race, every creed and every community. I might not agree on the bombings that you are carrying out in Syria; actually  I’d say I am completely against it because in your attempt” to wipe off ISIS, you are also wiping out hundreds, nay thousands, of innocent lives. However, I do believe that human blood must never be shed, human lives must not be treated like trash, no matter whichever part of the world they belong to. I believe that you should be sympathized with, along with all the other countries I mentioned above. We all belong to the same world, we must fight this together. And by fight it, I mean fight the enemy, not just kill innocent lives and move on, pretending that the collateral damage had to be carried out to eradicate the enemy. And in that war against the real enemy, I am with you.
I must conclude this letter here by telling you that you should know that I, along with millions of others, am with you. All of us support you not only through Facebook statuses and profile pictures, not through vigils, but through our prayers as well. May you find the strength to bear this loss. And may God be with you.

Yours sincerely,

A Well-wisher.

By Gandara John

Following Sri Lanka’s formal surrender to the US in Geneva on 01 Oct 15, America’s pet poodle in the Indian Ocean Island of the once independent and sovereign State of Sri Lanka is now straining at the leash to meet the sharp deadlines set by his handler.

Tasked to produce within a year, a Constitution that would dissever the State of Sri Lanka and create in its place a Confederacy of several ‘identity based’ Federal States on the tiny island, Ranil Wickramasinghe has turned to the Mont Pelerin Society for a leg up.

The Mont Pelerin Society, meeting for the first time in Switzerland in 1947 at a mountain resort that lent its name to this secret organisation of White Supremacists, committed itself to establishing a New World Order with a global plutocracy in which there would be a ‘One World’ Government.

The Mont Pelerinists who have accommodated in their fold those of the ilk of Augusto Pinochet, Enoch Powel, Otto Habsburg, Max von Thurn und Taxis solemnly pledged to dismantle the sovereign States in Asia and Africa and erase for all time the boundaries of these States, rubbishing the basis of all International Law, the Treaty of Westphalia that established the concept of  ‘State’ and the principle of ‘the Sovereignty of the State’.

These arch feudalists of Europe and America, funded by the likes of Rockefeller, Koch Brothers, met at a time when their monopolistic power had been largely eroded and their instincts had warned them of the danger of being completely swamped in the emerging geo political milieu.

They gathered at Mont Pelerin to take stock of the situation, reflecting on the major events of history that had diminished their power since the days of the Treaty of Westphalia; they plotted a Plan of Action that would, by infiltrating and attacking the political processes in States across Asia and Africa reverse the trend, recapture lost ground and establish a New Order which would give the Feudalists Absolute global power.

Ranil Wickramasinghe is a member of the Mont Pelerin Society, the global ultra right club of White Supremacists Full Stop

 A telling feature of the Mont Pelerin Society is its revolving door relationship with dubious organisations like the, Committee of 300,  Club of Rome, Club of Madrid, Club of Budapest, Bilderberg, Tavistock Institute for Human Behaviour, Illuminati, Black Nobility, Council on Foreign Relations, Knights of Malta, Pan Europa, Trilateral Commission, to name a few of the elitist reactionary organisations.

In retrospect, it is coincidental – if coincidence it ever were – that exactly nine months before the US instigated Rainbow ‘Revolution’ of 08 Jan 2015, Wickramasinghe responding to an attractive offer from the US, accepted the largesse of the CIA funded ‘Centre for International Studies’, at the Massachusetts Institute of Technology which he had visited previously too. On the table greeting him was a generous Robert Wilhelm Fellowship which included a handsome stipend; Wickramasinghe had no qualms palming what was on that table.

During his prolonged visit to the MIT, where courses are personalised by the mind controlling institute Tavistock, Wickramasinghe was programmed to study the formulation of a new Constitution.

In Europe in 1648, the Treaty of Westphalia had consolidated the power of the Feudalists by clearly identifying and demarcating the boundaries of the European States and by safeguarding, from outside aggression, the fortunes the European Feudalists had amassed.

The hand of the European Feudalists was further strengthened, when the Treaty of Westphalia was extended to Asia and Africa to identify and demarcate the boundaries of the European Colonies; in so doing, the land, wealth and resources in those Colonies the European Feudalists had appropriated, were secured. More often than not, the European Feudalists with fortunes in Asia and Africa successfully shielded their personal identities behind Corporate personalities.

The Westphalian Principle etched in stone in International Relations is that ‘Each State has sovereignty over its territory and domestic affairs to the exclusion of all external powers on the principle of non interference in another State’s domestic affairs and each State, no matter how large or small, is equal in International law; the Treaty went on to recognise that the State alone has the monopoly in the use of lethal weapons inside its territory.’

The world at that time was attractive to the European Feudalists; they enjoyed the monopoly of power in their own European States as well as in the lands the European States had colonized. With the unfettered use of land, labour and capital, both in their State and in the Colonized States, the Feudalists accumulated even greater wealth.

Christianity or the need ‘to save the godless heathen’ was an attractive mantra the Feudalists chanted, to aggress the native lands in Asia and Africa.

But then, dark clouds loomed over the skies of the Feudalists. At the brain storming exercise of the Mont Pelerinists in 1947, ‘Universal Suffrage’ was identified as having delivered the biggest blow to the Feudalists. The landed gentry, accustomed to untrammeled power in the execution of the affairs of State, were suddenly confronted with the ‘nightmare’ of having to grapple with the votes of the ‘hordes of landless peasants’ influencing the formation of, ‘the Government of the State’; the voting numbers of the ‘peasants’ were overwhelmingly more than the limited numbers of the Feudalists.

The ‘Government of the State’ had now become the repository of the ‘collective power of the people’. The people naturally protected the government and the government protected the State and her people.

Nationalism was that symbiotic outpouring between the State and the people. The State not only reflected the power of the people but also stood as the symbol of the people’s dignity, pride and unity.

Another major reversal of fortune the Feudalists suffered was when, in the aftermath of the Atlantic Charter and WW2, the European States lost their Colonies; the Colonies became independent Sovereign States and the European Feudalists felt threatened with their assets in Asia and Africa coming under attack.

It is relevant that although the Colonies rid themselves of the European powers, the Feudalists continued their presence in the former Colonies through their Corporations which by then were well on their way to taking control of the political system within the United States of America.

The Treaty of Westphalia, which earlier had given a fillip to the Feudalists, had three centuries later become a thorn in their flesh especially with the spirit of Nationalism running strong in the veins of the New States in the Asian and African Continents.

And then there was the emerging power of the Trade Unions.

The Mont Pelerinists concluded that if they wished to retrieve their lost privileges of unfettered use of land, labour and capital to accumulate wealth and to recapture their lost power, they needed to roll back the wheels of history.

In Asia and Africa rolling back history meant a concerted attack on the State, the Government of the State, the boundaries of the State and the people of the State. It also meant that the Feudalists would have to reestablish a Feudal authority, like the European Colonial States of old that would lay down the law. The Corporates were identified as such an authority.

If Christianity had lost its shine as a reason to intervene and aggress States in the Asian and African continents, Human Rights was picked up as a suitable replacement to fill that void to ‘civilize the uncivilized’.

In the Global Plutocracy, the plutocrats had pledged to establish, the Mont Pelerinists   identified the need for, a uniform legal system of world courts backed by a global police force and a unified military to enforce laws in all the dismantled States where no boundaries would exist.

And to this end Von Hayek, the evil founder of the Mont Pelerine Society, and his hooded votaries of white Supremacists formulated their plan.

The Society adopted the Neo liberal economic policies of Hayek who advocated unfettered capitalism where the poor and the destitute are left to fend for themselves either working for near slave wages or dying of starvation or perpetually stoned on narcotics. It is significant that members of the Mont Pelerin Society are leading the campaign to legalize narcotics.

Naked profit has been the corner stone of the Mont Pelerin Society’s economic policy and their perception of the ‘Rule of Law’ was, as practised by Pinochet in Chile, dog eats dog and only the fit survive. Hayek and Pinochet had a symbiotic admiration and need for each other.

Malin Abeyatunge

Now that the Government of Sri Lanka is trying to do away with Prevention of Terrorism Act and introduce something to similar to USA PATRIOTIC ACT, I reproduce a letter written by me and published in Lankaweb as far back as February 14, 2011. But such act should not be a replacement of PTA but should both be continued concurrently.

USA PATRIOT ACT Vs LTTE Activists in USA

Posted on February 14th, 2011

Malin Abeyatunge

I quote below a recent report in the public domain of Germanys action against LTTE activists in Germany

Quote‚ A spokesman for the LTTE in Germany has been indicted on terrorism charges, Germany’s federal justice authorities said on Monday (7) in Karlsruhe. Agilan W., who now holds German citizenship, was arrested in November and indicted on January 24. Prosecutors said he was spokesman in Germany for the Tamil Coordination Committee, a front for the LTTE, from 2004 to the end of 2009 and oversaw its public relations. Three other leaders of an alleged LTTE front were earlier arrested and indicted, sources in Germany told The Island.

No date was given for the 35-year-old trial on a charge of membership in a foreign terrorist organization and breaching German export laws. That charge relates to his allegedly purchasing equipment worth 370,000 euros ($500,000) from group funds for the LTTE and sending that gear to Sri Lanka, German media reported Unquote.

In contrast to this, albeit USA have prosecuted a few LTTE activists in USA, the big sharks are still thriving at the hospitality of the USA Government. I am referring to Sri Lankan born American Citizen V. Rudrakumaran ‚ (VR)who has been operating from USA soil supporting the LTTE before they were militarily defeated by Sri Lankan Government forces. He was the legal adviser to LTTE and attended the peace talks‚  (LTTEvsGOSL) representing LTTE. He had been a spokesman for LTTE at various talks, seminars. (Germany has indicted a LTTE activists being a spokesman for TRO). His all expenses presumably would have been paid by LTTE who has been collecting money from the Tamil Diaspora willingly, unwillingly, overtly and covertly. But yet, he has escaped to date the long arms of the USA law enforcement authorities and FBI.

Let us examine ‚ how V Rudrakumaran (VR)stands against the various clause’of  USA PATRIOT ACT. Sections of the USA PATRIOT Act‚ make it a crime to provide expert advice or assistance to designated terrorist organizations. Isnt VR trapped in this clause?

In the section of the USA PATRIOT ACT, a few salient sections that may be applicable to LTTE activists like VR are stated below (Googles reference);

TITLE VIII–STRENGTHENING THE CRIMINAL LAWS AGAINST TERRORISM

Sec. 805. Material support for terrorism

Sec. 806. Assets of terrorist organizations

Sec. 809. No statute of limitation for certain terrorism offenses

‘Sec. 811. Penalties for terrorist conspiracies

Sec. 813. Inclusion of acts of terrorism as racketeering activity

VR being‚  an LTTE activist domiciled in USA supporting a banned terrorist outfit in USA financially, morally and logistically, doesnt he qualify for many of the offenses stated in the VIII Title of the USA PATRIOT ACT. But the million dollar question is how he had managed to escape of not being indicted for the offences mentioned above. There is no doubt that VR would have been in the fore front in many LTTE front organizations collecting funds thro dubious fronts like TRO.

Adding insult to injury, he has recently formed another organization called Transnational Government of Tamil Eelam (TGTE) preaching separatism and he himself had got appointed as the Prime Minister of the so-called TGTE. ( I wonder whether Norway domiciled Nediyawan of Tamil Eelam Peoples Assembly would accept VR as PM of the TGTE) .In TGTE manifesto it states that the TGTE endorses and abides by the Vaddukkodai Resolution which implies the youth to take up arms. Prabhakaran started his terror campaign in support of the V-Resolution with a handful of thugs ending as the most brutal terrorist organization in the world according to FBI reports.

We are thankful for the USA Government for having jailed a few LTTE activists in States but they were only the sprats where the Sharks have escaped and living with the generosity and the hospitality of the USA Government. The current TGTE launched in America is another face of LTTE which is a banned terrorist outfit in USA. TGTE continues to carry the LTTE Tiger Flag.  Let us hope that USA follow suit of Germany’s recent action and apply the USA PATRIOT ACT to the last letter to bring LTTE terrorist activists to justice who are masquerading as decent democrats but still attempting to divide Sri Lanka into ethnic enclaves by other means.

Malin Abeyatunge

Malin Abeyatunge

The following letter written by me as far back as 6 September,2011 published in Lankaweb stands still valid even today (18/11/2015)and hence reproducing it. TNA continues to demand revoke of the PTA and amnesty for the hardcore LTTE terrorists and the present government appears to be very complacent in acceding to their demands due to pressure from the UNHCR and to appease the Tamil Diaspora compromising the NATIONAL SECURITY.   In this reproduced letter, I stated  In fact, we should further pass laws similar to the PATRIOTIC ACT of the USA government for check and monitor so that another terrorist group like LTTE will not emerge in Sri Lanka ever again.”

I wish to add one more fact that while keeping the PTA, we should adopt a similar act like the USA PARTRIOTIC ACT to run concurrently for security and safety of our country.

 SHOULD THE GOVERNMENT REVOKE PTA AS DEMANDED BY LTTE PROXY TNA?
Posted on September 6th, 2011

Malin Abeyatunge

Sri Lanka is not a fantasy island the TNA seems to think. We have a strong president elected twice with an absolute majority in the Parliament where no one can dictate terms to the Government and for that matter definitely not TNA who represents only a small percentage of the Tamil population in the North and East.

The LTTE proxy TNA has made two demands on the governments and they are (i) that the government should immediately revoke the Prevention of Terrorism Act (PTA) and (ii) grant a general amnesty to all the political prisoners and the detained ex-LTTE cadres. Suffice to reiterate the fact that no sooner the Darusman report was emerged, TNA immediately accepted and endorsed fully the findings of the biased Darusman Report thus damaging the reconciliation process the Govt has undertaken. Now they are looking for a scapegoat to scuttle the Governments reconciliation attempts and has come out with the above demands. It appears that TNA’s demands come as some sort of threat to the government and what if the Govt takes no notice of their threat? Do they want to go back to LTTE era? Though TNA who is not the sole representative of the Tamils as claimed by the other Tamil political parties (albeit TNA claims they are like the dead Prabhakaran claimed ) , they act as so by trying to dictate to terms to the Government.?

TNA says as reported that PTA in operation is an hindrance to the reconciliation process. I cannot fathom how reconciliation process would hinder with PTA in operation as long as one obeys the rule of law in the country. PTA is not applicable not only to North and East or Tamils, it applies to whole of Sri Lanka irrespective of ethnicity. Unfortunately, the successive Governments have been naive for not suspending them from Parliament sittings when they were speaking and supporting LTTE openly in and out of the Parliament. The Govt therefore should not bow down to TNAs threats and lift the PTA at this juncture which would bring the country back to square one.

The demand to revoke the PTA comes from two political quarters one from the TNA the unchallenged proxy of LTTE and the other from the JVP an insurgent group at one stage. If these two parties don’t have an iota of intention to start another insurgency against the state, why do they fear of PTA? With the ex-LTTE cadres released (some rehabilitated and some not), can we rule out that TNA(like TULF used Prabhakaran in the past) would not use them to revive LTTE ideology through terrorism at a latter stage against the state.

The other demand by TNA to give amnesty to the political prisoners and ex LTTE cadres is hilarious. Firstly, the hardcore LTTE cadres under arrest or to be charged are not political prisoners but raw terrorists and criminals. They may have some stage involved in killing innocent civilians, destroying and bombing public structures, planting land mines and claymore mines and attacking civilian targets using suicide bombers etc. Imagine a set of terrorists given amnesty and they end up forming another terrorist outfit like LTTE. We should not forget that LTTE started with a rag tag gang with handful of criminals which finally became the most notorious and brutal terrorist outfit in the world. What guarantee that given amnesty to the hard core ex-LTTE terrorists that they will lead a normal civil life or that they will not form another terrorist outfit to continue what is left by LTTE. Already we see criminals operating in the East and North just as much as the underworld in the South mostly manned by deserters from the forces. How are we going to deal with these criminals without PTA now that the Emergency Regulations have been withdrawn by the Government? Specially with the LTTE rump becoming hyper active than ever before to carve out a separate monolithic state for Tamils in Sri Lanka with the blessings of some countries in the western world including Australia, and that is exactly what TNA is now clamoring for. As the US State Department reveals in its latest country report (2010), that the LTTEs overseas network is still intact despite its defeat at the hands of the Sri Lankan military in 2009 is a matter to be concerned.

JVP knows that their political life is in the last stages of survival and the death is imitable as they are unable muster any support from the ordinary Southerners as was in the past. Their demand to revoke the PTA may have some ulterior motive. Who knows that they will go underground as in the past to create chaos and calamity and launch another insurgency. Some may think that the writer may be living in a fantasy world but can’t it be a possibility?

Saturday Island editorial raised a very pertinent question. It says though Al Qaeda number one and two were killed, the US Patriotic Act has been extended by Barrack Obama till 2015. Similarly, though the LTTE is militarily defeated, there remnants are still alive both here and overseas.

As long as the active LTTE rump among the Tamil Diaspora continues to destabilize Sri Lanka through their international political connections, through print and electronic media bought with their funds like Killing Fields and Channel 4, the government should not repeal the PTA. In fact, we should further pass laws similar to the PATRIOTIC ACT of the USA government for check and monitor so that another terrorist group like LTTE will not emerge in Sri Lanka ever again.

May be PTA can be revoked in a couple of years time, when the State is fully convinced that there will not be any terrorist threat from the remnants of LTTE or any other terrorist outfit and until the activities of LTTE rump among the Tamil Diaspora becomes futile.

Courtesy Lanka-e-News

(Lanka-e-News -18.Nov.2015, 9.00PM) Following Lanka e news exposing the controversial acquisition by the Navy of the Avant Garde Co. a private Institution , and expressing its opposition to it ,the health minister Rajitha Senaratne spoke to Lanka e news in this regard. Hereunder is the conversation we had with us :

Rajitha:  Hello. All the social websites that worked for the victory on 8  th are berating you.

LeN : True Doctor? On what grounds are they scolding us?

Rajitha: They are criticising you that you are stooping to do the sordid biddings of Avant Garde Co.

LeN: That is alright. We know what we are doing. Why , even on 8 th January a group castigated that we are doing the sordid biddings of Maithri too.

Rajitha: Okay , what is your issue in connection with this ?

LeN: Nothing is an issue to us. Even if Aavnt Garde is struck by lightning, that does not matter. The issue that concerns us , is the acquisition by the Navy of a private Co. without abiding by any laws.

Rajitha: It is Gota who gave it to Avant Garde. A house Gota could not sell in America  was bought by Nissanka Senadhipathy after making a huge payment. As a reciprocal gesture Gota made this business and gave it to him.

LeN: Hold on  Doctor, it was LeN that first published this story.We revealed this as far back as three years ago. Anyway now that is of no use. Now the question at issue is ,a Company being illegally given over to the forces.

Rajitha: If there is a problem to the national security , the president can give a company over to the forces.

LeN: Now , who told that there is an issue to the national security from this Co.?

Rajitha: At that time even I told the president . Deputy solicitor general Suhada Gamlath also told this.

LeN: Suhada Gamlath surely is not the attorney General. Besides you are a minister only , and not president’s security advisor. If there is problem to the national security , it is through the security council that should be addressed. The national intelligence  service should have reported such a thing. Moreover it was not the security council that met on that day. Neither was it  a cabinet meeting.. It was only the  president and a few of you  close to him who met . Under such circumstances , how can you take such a decision?

Rajitha: The president can take decisions any time regarding national security .

LeN: Doctor this is how you made Mahinda Rajapakse also a dictator. No matter what devil dance you want to perform , surely the laws of the country cannot be trampled .At least a gazette notification must be there . Moreover, how can an Institution that signed an ageement with the government 20 days ago suddenly become a threat to national security ?

Rajitha: Ha , ha , I am a trifle too busy now. Good night!

It is on this note the discussion ended. No president says I am going to be a dictator. They always say, this is being done for national security , or this is being done to safeguard religion. These are their deceitful utterances. President Maithri is one who says one thing and does the very opposite. Within the last ten months alone he had proved this on many occasions.

‘I am not coming to amend the executive presidency , but to abolish it’ were the categorical assurances of double tongued Maithri .Subsequently when the 19 th amendment was brought forward , ‘ the executive powers in the presidency will be curtailed’ , he said. LeN at that juncture did not deter to expose Mathri’s double dealing policies.

At that moment Rajitha and Champika were with Maithri playing the double game tournament .

Thereafter, without dissolving the parliament in 100 days , delayed this dissolution until the Rajapakses became strong , even blocking the passage of the financial bill in parliament. During that period Rajitha and Champika were not on the side of the people , but rather with Maithri’s stealthy and sordid activities while blabbering about the election system.

The urgency they had to change the elections system then , they do not have now. This taking over the private establishment by  the forces is president Maithripala’s most reprehensible dictatorial action . Rajitha and Champika were  aiding and abetting him. This is not for any other reason , but to take control of this lucrative business themselves.

LeN is in possesion of evidence that testifies to president’s mendacity. That is , an agreement was signed on 20 th October ( 20 days ago)  between Avant Garde Co . supposed to be a threat to national security and Rakna Lanka Co. which is completely under the defense ministry of Maithripala Sirisena. Regarding Rakna Lanka Co. the website reveals thus :

” Rakna Arakshaka Lanka Limited (RALL) is a Sri Lanka Government owned business undertaking in collaboration with the Ministry of Defence…” 

Accordingly , the president as defense minister  is absolutely bound with this agreement. Mind you ,by that time Avant Garde Co. was in the midst of a storm of controversy.

In that backdrop  how could such an agreement be signed? Why was this agreement torn asunder , and the company was given  over to the forces?

Is there any more evidence needed to prove that there is no law in the country , whereby Rajithas , Champikas and Sirisenas are exploiting the situation to make crocodiles into other reptiles and vice versa. We warn the nation that  this kind of illegal and nefarious actions will not stop at this , when wolves and hyenas have got together.

In the photographs herein are the agreements signed between Maithri’s Rakna Lanka Co. and Avant Garde Co .20 days ago. Readers can magnify and read them

Source: http://nesaranews.blogspot.com/2015/08/americans-are-living-under-muslim.html

Read it until it hits you like a ton of bricks.  Read it again until you understand!!

We now have a Muslim government.

John Brennan, current head of the CIA, converted to Islam while stationed in Saudi Arabia.

Obama’s top advisor, Valerie Jarrett, is a Muslim who was born in Iran where her parents still live.

Hillary Clinton’s top advisor, Huma Abedin, is a Muslim whose mother and brother are involved in the now outlawed Muslim Brotherhood in Egypt.

Assistant Secretary for Policy Development for Homeland Security, Arif Aikhan, is a Muslim.

Homeland Security Advisor, Mohammed Elibiary, is a Muslim.

Obama advisor and founder of the Muslim Public Affairs Council, Salam al-Marayati, is a Muslim.

Obama’s Sharia Czar, Imam Mohamed Magid of the Islamic Society of North America, is a Muslim.

Advisory Council on Faith-Based Neighborhood Partnerships, Eboo Patel, is a Muslim.

1/13/15: Nancy Pelosi announced she will appoint Rep Andre Carson, D-Ind, as the first Muslim lawmaker on the House of Representatives Permanent Select Committee on Intelligence. It would make Carson the first Muslim to serve on the committee that receives intelligence on the threat of Islamic militants in the Middle East! He has suggested that U.S. schools should be modeled after Islamic madrassas where education is based on the Quran!!!

And last but not least, our closet Muslim himself, Barack Hussein Obama.

It’s questionable if Obama ever officially took the oath of office when he was sworn in. He didn’t repeat the oath properly to defend our nation and our Constitution. Later the Democrats claimed he was given the oath again in private.

CIA director John Brennan took his oath on a copy of the Constitution, not a Bible.

Congressman Keith Ellison took his oath on a copy of the Qur’an.

Congresswoman Michele Bachman was vilified and verbally tarred and feathered by Democrats when she voiced her concern about Muslims taking over our government.

Considering all these appointments, it would explain why Obama and his minions are systematically destroying our nation, supporting radical Muslim groups worldwide, opening our southern border and turning a blind eye to the genocide being perpetrated on Christians all over Africa and the Middle East.

The more damage Obama does, the more arrogant he’s become!

Our nation and our government has been infiltrated by people who want to destroy us.

It can only get worse!

In his book, it is reported that Obama said, ….If it comes down to it, I would go with the Muslims.”

If you fail to pass this information along to your friends and family, there’s something wrong ..

By Dharisha Bastians Courtesy Daily FT

Explosive revelations about the ongoing Avant Garde controversy continue to shake the ruling Government, with new audio tapes emerging yesterday that appears to implicate a senior aide to Minister Rajitha Senaratne as accepting a Rs. 5 million bribe from the chairman of the private maritime security company in the dock, Nissanka Senadhipathi.
Minister Senaratne, who is presently overseas, then released an audio recording to counter the first recording that appeared on the news and gossip website, lankaenews.com, which purportedly shows that same aide informing Senadhipathi that the Minister had refused the money.
The second recording appeared on Minister Senaratne’s verified Facebook account, with the title Proof of Rajitha’s innocence: Audio tape proving that Rajitha Senaratne refused the money sent by Nissanka Senadhipathi”.
In both audio tapes, Senadhipathi is speaking with Dr. Sayuru Samarasundare, present chairman of State Pharmaceuticals Corporation, an institution that comes under Minister Senaratne’s Ministry. Dr. Samarasundera also served as Chairman, National Aquatic Research Agency (NARA), when Senaratne was minister of fisheries in the Mahinda Rajapaksa cabinet.
In both audio tapes, the person alleged to be Dr. Samarasundera refers to Senadhipathi as ‘machang’. In the first audio tape released on the website, Dr. Samarasundera admits to having received the Rs. 5 million from Senadhipathi.
The controversial Avant Garde Chairman then asks Dr. Samarasundera whether he had pocketed” the money meant for Senaratne, who he says was flaying him in the media for having given millions to another cabinet minister. Dr. Samarasundera denies the charge. Senadhipathi appears irked in the first audio tape released on the website about the fact that Minister Senaratne was claiming the Avant Garde chairman had offered him money and begged him to get the cases against the security company dropped. Did I ever say that?” Senadhipathi demands of Dr. Samarasundera who then promises to find out what was going on from the Minister and get back to the Avant Garde chairman. Before ending the conversation, Senadhipathi also asks the State Pharmaceuticals Chairman if he had managed to get a car” and indicates he would solve the problem for him. He then obtains a private telephone number for Dr. Samarasundera which the latter provides before the conversation ends.
Daily FT has since attempted to reach Dr. Samarasundera on that number, but a message indicates the line is no longer in use.
In the second audio tape released by Minister Senaratne, Senadhipathi appears to be disappointed and resigned to the fact that Senaratne had refused the Rs. 5 million. He has refused to take the money. I will come and give that money back to you,” Dr. Samarasundera is heard saying in the second recording.
So he says I have supplied weapons to Boko Haram? It’s okay. We will see one day,” Senadhipathi says in the second ‘counter’ recording released yesterday. The Avant Garde Chairman then tells Dr. Samarasundera: I understand there is nothing you can do at this point,” to which the latter responds, yes, Machang, I was also trying because you are all my friends.” Senadhipathi then says: Yes you did everything you could.”
Protect your position,” Senadhipathi advises Dr. Samarasundera in the audio released by Minister Senaratne. You can never say how long these political positions will last.”
The damning tapes are the latest installment in the ongoing Avant Garde scandal that has shocked the nation and rocked the newly installed Government to its core. The private company appears to have reached out to potential emissaries at all levels of the new Government, Daily FT learns from authoritative sources. Aides to several Ministers in the current UNFGG Government are reported to have received extravagant gifts including vehicles from vested private interests. Minister Senaratne himself has alleged that several key ministers are presently carrying out a contract on behalf of the powerful private security firm. Details of these transactions are also expected to emerge in due course as the scandal continues to unfold, Daily FT learns.
Yesterday’s audio release that first appeared on lankaenews.com, was scheduled for release last week, during a press conference by the Avant Garde Chairman. However, Senadhipathi cancelled the briefing a few hours before it was scheduled to begin in Thalawathugoda, citing ill health after abdominal surgery. Reports indicated Senadhipathi had been strong-armed into cancelling the press briefing by powerful officials within the Government.
Under Sri Lankan law, offering a bribe is also a criminal offence. Briefs are being prepared for the tapes to be submitted before the Bribery Commission for investigation into the offer of the bribe by Senadhipathi as well as the Avant Garde chairman’s charge that a senior administration official allegedly accepted the cash.

– See more at: http://www.ft.lk/article/498247/Leaked-audio-tapes-intensify-Avant-Garde-scandal#sthash.MrmMTwKc.o9UFvVGQ.dpuf

Published on Nov 19, 2014

The who, how & why of the JFK assassination. Taken from an historical perspective starting around world war 1 leading to present day. We hope after watching this video you will know more about what happened in the past and how the world is run today.

https://www.youtube.com/watch?v=U1Qt6a-vaNM

Ben Swann

Ben Swann explores the origin of ISIS that has already been long forgotten by American media. Swann takes on the central issue of whether or not ISIS was created by “inaction” by the United States government or by “direct” action.

https://www.facebook.com/BenSwannRealityCheck/videos/882104321854519/?fref=nf

Dilrook Kannangara

Today the executive presidency is a threat to democracy, national security and law and order. Its dictatorial powers decide which party wins the general election, who should be the prime minister and opposition leader and even whose crimes are punishable and whose crimes are to be forgiven. Further, the executive president decides the outcome of an investigation. If the outcome doesn’t please the executive president, he/she removes ministers and officials. Executive’s siblings and close family members are always above the law. It must be abolished and the parliament fully empowered. There has never been a better time than now. Most UNP members (at least 70), 41 UPFA MPs, 14 TNA MPs and 6 JVP MPs would support it at this moment. Mustering the support of another 20 MPs is not difficult on policy. In fact, the incumbent president and his two immediate predecessors in 1994 and 2005 promised to abolish it. Chandrika even gave a date (July 15, 1995) by which she would abolish it. That promise won 62.5% of the vote.

Unless it is abolished now, the incumbent will continue in his most despotic manner. His successor cannot be any better.

In today’s context, the executive president is not needed to dissolve provincial councils in the event they violate the law. 13A and its schedules specify what the provinces can and cannot do. Any contravention is a very serious offence as it violates the constitution. The former and the present presidents didn’t dissolve the northern provincial council even when its conduct was illegal and separatist. Therefore, the executive presidency has no worth in disciplining provincial councils. If a party which is not in the president’s good books wins an election, the president will not let that party run the province, local body or the parliament. The incumbent removed a number of legitimately elected chief ministers.

The SLFP also gains by abolishing executive presidency. Due to a clause introduced in 2006, the national president (if a member of the SLFP) becomes the SLFP leader. Given the make up of the SLFP hierarchy, it is unlikely to be changed soon. If the executive presidency is abolished, this provision is frustrated. That would allow a more consensual leader.

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

 ජිවිතය ඇරඹෙන්නේ 40දී යැයි කථාවක් තිබේ. එහෙත් මහින්ද රාජපක්ෂගේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙකු වශයෙන් ජීවිතය ඇරඹූවේ ඔහු 24 හැවිරිදි වියේදීය. අද සිය 70 වැනි ජන්ම දිනය සමරන මහින්ද රාජපක්ෂ සිය දේශපාලන ජීවිතය ඇරඹුවේ බහ තෝරන වියේ සිට සිය පියාවූ පසුකලෙක වැඩබලන ඉඩම් ඇමතිවරයාද වශයෙන් කටයුතු කල ඩී. ඒ. රාජපක්ෂය සමඟය.

සිරිමා බණ්ඩාරනායක රජය මගින් නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් 1972 ඉදිරිපත් කිරීමේදී එම යෝජනාව පිළිබද මුල් යෝජනාව 1970 ජුලි මස පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළේ මහින්ද රාජපක්ෂය. වර්තමාන පාර්ලිමේන්තුවේ ජේෂ්ඨතම පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයා වන්නේද ඔහුය. පාර්ලිමේන්තු ඉතිහාසයේ ලාබලතම පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් වූයේ හම්බන්‍තොටින් 1947දී පත්වූ 21 හැවිරිදි ලක්ෂ්මන් රාජපක්ෂ, නිකවැරටියෙන් 1956දී පත්වූ 22 හැවිරිදි මුදියන්සේ තෙන්නකෝන්, හේවාහැටින් 1977දී පත්වූ 22හැවිරිදි අනුර ඩැනියල්ය.

මහින්ද රාජපක්ෂ‍ගේ දේශපාලන ජීවිතයේ සුවිශේෂි ලක්ෂණයක් වන්නේ කිසිදු තීරණාත්මක අවස්ථාවකදී ඔහු චිත්ත ‍ධෛර්ය අහිමිකර නොගැනිමය. බාධාවන්හිදි අපේක්ෂා සුන්කර නොගැනීමය. ඔහුගේ ජීවිතය යනු රිද්මයකි. ජීවිතයේ ගලා බැස්ම දියඇල්ලකට සමානය. ගලා බසින්නේ සැඩවය. අහිංසකවය. නිහඩවය. ප්‍රචණ්ඩය. එහෙත් රිද්මයානුකූලය. එමෙන්ම එය මී වදයක් සේ ඉමිහිරිද නැත. කොහොඹ දළු සේ තිත්තද නැත.

හැටේ දශකයේ නාලන්දාවේ විදුහල්පති වශයෙන් සේවයකල ලියුම්කරුගේ පියාවූ ගුණපාල වික්‍රමරත්න සමඟ නාලන්දේ ආදි සිසුවෙකුවූ මහින්ද රාජපක්ෂගේ සම්බන්ධය පසුකලෙක සිදුවිය. ඉනික්බිති අසූව සහ අනූව දශකයන්හි මාධ්‍යවේදියෙකු වශයෙන් ඔහු සමඟ කටයුතු කිරීම පිළිබදව ලියුම්කරුට ඇත්තේ අසිරිමත් මතකයකි. භගවත් ගීතාවේ සඳහන් කල පරිදි ඔහු වැඩකළේ ඉන් ලබන ප්‍රතිඵලය බලා නොවේ. ඔහු තමන් තේරුම් ගත්තේය. තම සතුරා තේරුම් ගත්තේය. සටන් දහසක් කර ජයග්‍රහණ දහසක්ද ලබා ගත්තේය. ‍එහෙත් ඔහුට මිතුරු වෙසින් සිටි සතුරන් හඳුනා ගැනීමට නොහැකි විය. ගුරු මුෂ්ටිකයෙක් නොවන නිසා මූසිලයන් බවට පත්වූ ගෝලයින් පිළිබදව කම්පාවක්ද ඔහුට නොමැත. පැරණි කියමනකට අනුව සංසාරය නැමති විෂ ගසේ මිහිරි ගෙඩි දෙකකි. ඉන් එකක් කියමන්වල රස විදිමය. අනෙක හොද මිනිසුන් සමඟ ඇසුරය.

රජයේ සේවයෙකුට  වසරකට වැඩ කිරීමට තිබෙන්නේ දින 365කි. ඉන් රජයේ නිවාඩු දින සහ සෙනසුරාදා, ඉරිදා අතහැරි විට ඉතිරි වන්නේ දින 261කි. එයින්ද දින 42 අනුමත නිවාඩු ඇත. එවිට හැම රජයේ සේවකයෙකුටම වැඩ කල යුත්තේ දින 219කි. ඒ අනුව වැඩ කර යුත්තේ සියයට 60කි. සියයට 40ක් නිවාඩුය. ලෝක බැංකු උපදේශය වූයේ රාජ්‍ය සේවය රටට බරක් බැවින් එය කප්පාදු කල යුතු බවය. අලුතින් බඳවා නොගත යුතු බවය. එහෙත් අලුයම ලූ කෙල පිඩක් මෙන් මහින්ද එම උපදෙස් බැහැරලීය. ලක්ෂ 7 රාජ්‍ය සේවකයින් සංඛ්‍යාව ලක්ෂ 13කින් ඉහළ නැංවිණි.  රැකියා විරහිත  උපාධිධාරියෙකු බෙහෙතකටත් සොයා ගැනීම අසීරු විය.

ලංකාවේ සම්පත් බහුල බවද ජනතාව බුද්ධිමත් බවද මහින්දගේ දැක්ම විය. රාජ්‍ය සේවය පුළුල්වූයේ ජනතාවට වඩා ගුණාත්මක සේවයක් ලබාදීමය. එහෙත් දැන් යළිත් රැකියා විරහිත උපාධිධාරින් 35,000කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් සත්‍යග්‍රහ, පිකට්, පෙළපාලි යති. මුල්වරට 1971දී නිකුත්වූ ආයතන සංග්‍රහය ප්‍රතිව්‍යුහාත්මක වෙනසක් කිරීමට මහින්ද සමත්වූයේනම් මැදි ආදායම් රටකට ගැ‍ලපෙන පරිදි රටේ සංවර්ධන අපේක්ෂාවන් තවත් ඉහළින්ම ඔප් නැංවිමට ඉඩ තිබිණි.

රටේ සංවර්ධනයට සැම කොටසක්ම එක්කර ගත්හ. උඩරට හත්මාලුවද, මාතර ඇඹුල්තියල්ද, පුත්තලමේ බටු මෝජුවද, යාපනයේ එලුමස් වරුවල්ද, කැකිරාවේ කුරක්කන් පිටිද අනුභව කරන්නෝ එක පවුලක කොටස්කරුවන් බවට පත්විය. දෙමළ බෙදුම්වාදය සුනු විසුනු කළේය. තිස් වසරක යුද්ධයට තිත තැබුවේය. එහෙත් දෙමළ බෙදුම්වාදීන්ද ඔවුන්ගේ ගැත්තන් සහ ඉත්තන්ද, බටහිර අධිරාජ්‍යවාදීන් සහ ඔවුන්ගේ ඔඩොක්කු කුක්කන්ද එයට කැමතිවූයේ නැත. ඒ සිය ආයුධ ජාවාරමට තිත වැටී තිබූ නිසාය. මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරණයෙන් පරාජයවීම ප්‍රතිගාමී බලවේගයන්ට දැනුණේ අසීමිත සතුටක් වූවාට සැක නැත. මහින්ද සිය විශිෂ්ඨත්වය උදාකර ගත්තේ සිය ජීවිත කාලයේදීය. අන්ධකාරය වනාහි අරුණෝදයේම කොටසකි. කිසිවෙකුට රාත්‍රී මාවතේ ගමන් නොකොට අරුණෝදය කරා ගමන් කල නොහැක.

වසර 2005දී දිළිදුකමේ අනුපාතය සියයට 15.2ක් විය. එය 2012 වසරේදී සියයට 6.5ක් දක්වා අඩුවිය. විරැකියා අනුපාතය 2005 වසරේදී සියයට 7.2ක් විය. එය 2012 වසරේදී සියයට 4 දක්වා පසුබැසීය. වතුකරයේ දුප්පත්කම් වසර 2005දි සියයට 32ක් වූ අතර එය 2012 සියයට 6.2 දක්වා අඩුවිය. මේවා මහින්දගේ නායකත්වයෙන් රටට හිමිවූ ප්‍රතිලාභයන්ය. දුෂණ පිළිබදව කන්දක් මෙන් මහින්දගේ පාලනයට එරෙහි නැගුණු චෝදනා හිස් ප්‍රලාපයන් බවට පත්වෙමින් පවතී. යහපාලනය යසපාලනයක් බවට පත්වී ඇත. දැන් මණ්ඩලේ කචල්ය. තෙවන කැලෑසියේ දරුවන් මෙන් මැති ඇමතිවරුන්ද ගොඩින් නොව මඩින් බැස සටනේය. ‘මහත්තයෝ අපිට වැරදුනා’ කියා මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියෝ පවසා ඇතැයි කියනු ලබන්නේද එබැවිනි. හිරු අවරගිරින් බැස යන බව සැබෑය. එහෙත් යළි හෙට උදේ පායනු ඇත්තේ නැගෙනහිරින්මය.

‘ඉතිහාසය විසින් මා නිදොස් කරනු ඇතැයි’ කිවේ ෆිදෙල් කැස්ත්‍රෝය. ඔහු මේ බව පැවසුවේ ලතින් ඇමරිකාවේ අතිශයින් දරුණු ආඥාදායක පාලකයාව සිටි බැටිස්ටාගේ මර්ධන යාන්ත්‍රණයට බද්දව පැවති මොන්කාඩා බැරක්කයට ප්‍රහාර එල්ල කලැයි විත්ති කූඩුවට නැංවූ අවස්ථාවේදීය. මහින්ද රාජපක්ෂටද ඉල්ලවූ චෝදනාවලින් ඉතිහාසය විසින් දැන් නිදොස් කරමින් සිටී. ස්වාධීන රූපවාහිනියේ රුපියල් දසලක්ෂ 101ක් අපහරණය කලැයි පැවරූ නඩුව රුපියල් දසලක්ෂ 4කට බැස ඇත. එය රින ගණනක් වූවද පුදුමයක් නැත. ඇතැම් වාමාංශිකයින්ගේ නවීන සමාජවාදයේ අලුත්ම පන්තිය ලෙස ධනේශ්වර ක්‍රමයේ අර්බුදය වෙනුවට දැන් පත්ව ඇත්තේ ඇවන්ට්ගාඩ් අර්බුදයවීම  වාම ඉතිහාසයේම ඛේදවාචකයකි.

ලොව  ප්‍රධාන නායකයින් දෙකොටසකි. එක් වර්ගයක් අයත්වන්නේ තමන් ගෙන ගිය වැඩ කොටස ඉවත්වීමෙන් පසුවද අනුප්‍රාප්තිකයන් ඒවා ක්‍රියාත්මක කරන්නන්ය. සිංගප්පූ‍රුවේ ලී ක්වාන් යූ, දකුණු අප්‍රිකාවේ නෙල්සන් මැන්ඩේලා, මලයාසියාවේ මහතිර් මොහොමඩ් මෙන්ම මහින්ද රාජපක්ෂද එම ගණනයට අයත්ය. කොළඹ වරාය නගර ව්‍යාපෘතිය, නුවර අධිවේගි මාර්ගය, ග්‍රාමීය යටිතල පහසුකම් සකස්කිරීම වැනි මහින්දගේ සෑම ව්‍යාපෘතියක්ම අදටද වලංගුය. එම වැඩසටහහන්හි නාමයන් වෙනස්වූවද ජහුටා කෝලම රඟදැක්වූවද අවසාන ප්‍රතිඵලය එකමය. බුදුන් වහන්සේගේ කියමනක් අනුව දිගුකාලීනව සැඟවිය නොහැකි 3කි. ඒ ඉර, හඳ සහ සත්‍යය වේ. සත්‍යය තේරුම් ගෙන ඇති රට වැසියෝ අදටද මහින්ද රාජපක්ෂ වෙනුවෙන් බාධක සහ අභියෝගවලට මුහුණ දෙමින් පෙනී සිටින්නේ එබැවිනි. ‘මහින්ද මහත්තයාට ජයවේවායැයි’ කියමින් මහින්ද රාජපක්ෂ සැදූ අධිවේගි මාර්ගය ආරාධිත ප්‍රභූවරුන් ඉදිරියේ අම්මාවරුන් විවෘත කරන්නේ හිරේ විලංගුවේ වැටෙන බව නොදැන නොවේ. ඒ ඔබ අභිමානවත් මව්බිමේ අපරාජිත දේශපාලඥයා බවට දැන් පත්වී තිබෙන බැවිනි.

අලුත් ජීවයකින් මහපොළොව ප්‍රබෝධවත් වන්නේ වැසි වැටෙන තරමටය. එවිට අලුත් පැළ ඉපදේ. කුඩා පැළ අතු රිකිලි දරා නැගී සිට මහා රුක්ෂයක් බවට පත්වේ. මේ මහපොළොව අලුත් කල යුතුමය. ඒ සඳහා තව තවත් වැසි ඇවැසිමය. අලුත් අනාගතයක පෙරවදන වන්නේද එයයි. ඒ සදහා අභිමානවත් මව්බිමේ අපරාජිත දේශපාලනඥයා වශයෙන් පියවර දස දහසක් ඉදිරියට තබන්නට මහින්ද රාජපක්ෂට හැකියි. හැත්තෑවිය සපුරණ හිටපු ජනාධිපතිවරයා වෙනුවෙන් ප්‍රගතිශීලින්ගේ පැතුම එය වනු ඇත.(The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com OR 011-5234384)

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ejournalists@gmail.com

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

මාදවන් ලංකාවට ඇවිල්ලා

එස්. කේ. එස්. සුදර්ශන් මුදලාලිගේ

පුතා මාදවන්, අපේ පරණ යාළුවා ඇවිල්ලා

උස ගිහිල්ලා – සුදු වෙලා

අපිත් එක්ක පොඩිකාලේ සෙල්ලම් කරපු

හැංගිමුත්තන් සෙල්ලන් කරපු මාදවන්

අපි එකට ඉස්කෝලේ ගිය හැටි මතකද?

අසූ තුනේ කලබල – හමුදාවේ දහතුනක් මරා දාලා

දෙමළුන්ට පාඩමක් උගන්වමු

පොඩිකඬේ මුදලාලි හා පිරිස

එකතුවෙලා කැඩුවා එස්. කේ. ස්ටෝර්ස්

මැරුවා කඬේ වැඩට හිටපු වේළු අයියාව

වේළු අයියාගේ සිරුර – ගිනිගත්තා දවස් බාගයක්

හවස ආපු හමුදා රථයක් අඟුරු අරගෙන ගියා

අපේ ගෙදර හංගාගෙන හිටියා මාදවන්ගේ මුළු පවුලම

කඩ වහලා, ගෙයි තිබුණේ මුං ඇට විතරයි

තිබ්බ හාල් කිලෝ එක උයලා දුන්නා මාදවන්ලාට

අපි කෑවේ මුං ඇට

ඊට පස්සේ නැවෙන් යාපනයට ගිය මාදවන්ලා

අපි ආපහු දැක්කේ නැහැ

සුදර්ශන් මුදලාලි අංශබාගේ හැදිලා මැරුණාලූ

මල්ලී ඇල්. ටී. ටීයට බැඳුනාලූ

මාදවන් ජර්මනියට ගියාලූ

අම්මා සහ අක්කා යාපනයේ සිටිමුත්

අක්කාව බිලිගත්තාලූ ඉන්දීය සාම හමුදාව

අක්කාගේ ඔලූව නරක්වෙලා, බයවෙලා

එහෙ මෙහෙ දුවනවාලූ

අම්මත් ලෙඩගානේ

අවුරුදු ගණනකට පස්සේ මාදවන් ජර්මනියේ සිට

ලංකාවට ඇවිල්ලා

ලෝකය වෙනස් වෙලා

පරදෙමළුන්ට පාඩමක් උගන්වමු කිව් පොඩිකඬේ මුදලාලි

එස්. කේ. ස්ටෝර්ස් කඩය

කුණුකොල්ලයට මිළට ගෙන දැන් ලොකු මුදලාලි කෙනෙක්

ආරංචියේ හැටියට නාදන් මුදලාලි එක්ක කුඩු බිස්නස් කරනවාලූ

බිස්නස් වලට ජාතිබේද නැහැ

දෙන්නා එකට විස්කි තොලගානවා

එ්ත් පරණ පුරුද්දට, සුදුවත් ඉදහිට ගන්නවාලූ

හෙට අනිද්දා කවුන්සලේට යන්න අදහසක් තියෙනවාලූ

එ්ත්… මාදවන්ලාගේ ලෝකය බිඳවැටිලා

තාමත් අපිත් එක්ක මාදවන් හිනාවෙනවා

උඹ අපිත් එක්ක තරහද මාදවන්?

ජර්මනිය සීතයි

කෑම  ඕන තරම් ඇතිමුත්

බර්ලිනය පාළුයි

ලංකාවට අපි කොයිතරම් ආදරේද

අපි ඉපදුනේ ලංකාවේ

ලංකාවෙන් ගිය දහස්ගණන් කුණු අදිනවා

ඩෙනිම් ඇඳගෙන සවලෙන් ගසා කුණු ලොරියට දානවා

හවසට කාමරයට ඇවිල්ලා බියර් එකක් බීලා

?ට කාලා ඇඳ උඩට වෙලා කල්පනා කරනවා

ජාතිවාදය නිසා අපි ලංකාවෙන් ආවා

එ්ත් අපි නිදහස් නැහැ

සවස හතෙන් පස්සේ අඳුරු වැටුණු වීදී භයංකරයි

නියෝනට්සි කණ්ඩායම් අපිව දැක්කොත් ගහනවා

බෝතල්, යකඩ දම්වැල්, චේන්, බෝල්ට් පිහි

අපේ කෙට්ටු ශරීරවලට ඔරොත්තු දෙන්නේ නැහැ

පොලිස් සයිරන් හඬ නිසා ජීවිතය බේරුණා

උන් අපට පහරදෙන්නේ අපි දෙමෙල්ලූ නිසා නොවෙයි

අපි කළු ආසියාතිකයන් නිසා

එ් කියන්නේ උඹටත් එ් සැලකිල්ලමයි

මාදවන් කියාගෙන යනවා

කැමල් සිගරැට් පැකට්ටුවෙන් සිගරටයක් පත්තුකරගෙන

දුම් එක්ක හදවතේ වේදනාව එළියට දානවා

එතකොට ජාතිවාදය තියෙන්නේ කොහේද?

ලංකාවේද? යුරෝපයේද?

මාදවන් අහනවා

අපි මොහොතක් ගොළු උනා

ඉස්සර වගේ ක‍්‍රිකට් ගහන්න, ඔට්ටු දුවන්න, මාබල් ගහන්න

ආසයි මාදවන්

අජිත්ලා, සඳුන්ලා, ජූඞ්ලා

රිස්විලා, සුරේෂ්ලා

එක්ක සෙල්ලම් කළ හැටි මතකද?

දවසක් කටුස්සෙක් මරලා

සුදර්ශන් මුදලාලි මට

බැන්නා මතකද?

ඊට පස්සේ වේලූ අයියා අපට සක්කර දුන්නා

කකා ගෙවල්වලට යන්න

දඟ කරන්නේ නැතුව

අපේ ලෝකය වෙනස් වෙලා මාදවන්

අපේ ලෝකය වෙනස් වෙලා

Adaderana

තනි මතයට ජිනීවාවලදී සියලූ තීරණගත් ආණ්ඩුව අද සර්වපාක්ෂික සමුළුවක් කැඳවන්නේ තමන් සිදුකළ පාපකර්මය අනෙකුත් පක්‍ෂ සමග සම සමව බෙදා ගැනීමටදැයි ජානිපෙ නායක, විමල් වීරවංශ  මහතා ප්‍රශ්න කරයි.

මානව හිමිකම් කොමසාරිස්ගේ වාර්තාව පිළිගෙන, අමෙරිකා එක්සත් ජනපදය විසින් රැගෙන ආ රටට, හමුදාවට විරුද්ධ යෝජනාව තම යෝජනාවක් බවට පත්කර ගත් ආණ්ඩුව සර්වපාක්‍ෂික සමුළුවක් කැඳවන්නේ ඒ පාපකර්මය සම සමව අනෙකුත් පක්‍ෂ සමග බෙදා ගැනීමටද යන සැකය මතු වන බව හෙතෙම කියයි.

අද (17) බොරැල්ල එන්. එම්. පෙරේරා මධ්‍යස්ථානයේදී පැවැති ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ මාධ්‍ය හමුවට එක්වෙමින් විමල් වීරවංශ මහතා මෙසේ පැවසීය.

   ඒ මහතා වැඩිදුරටත් අදහස් දක්වමින් මෙසේද සදහන් කළේය.

    ‘‘ හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මැතිතුමන්ගේ 70 වැනි ජන්ම දිනය වෙනුවෙන් ඒකාබද්ද විපක්‍ෂය සූදානම් කොට තිබෙන ජන්ම දින සමරු පුණ්‍ය උත්සවය හෙට(18) සවස 4:00ට අනුරාධපුරය ඓතිහාසික ශ‍්‍රී මහා බෝ සමිඳුන්ගේ පුද බිම තුළ පැවැත්වීමට නියමිතව තිබෙනවා. අපි මේ රටේ සියලූම කළගුණ දත් රටවැසියන්ට ආරාධනා කරනවා, ‘මේ අවස්ථාවට සහභාගී වෙන්න’ කියලා.

සර්වපාක්‍ෂික සමුළුව දෙවන වරටත් අද(17) දින ජනාධිපතිවරයා විසින් කැඳවා තිබෙනවා. පළමුවර කැඳවපු අවස්ථාවේදී ඒකාබද්ද විපක්‍ෂය නියෝජනය කරන පක්‍ෂ ලෙස අපි ඊට සහභාගී වූ බව ඔබ දන්නවා. මෙම සර්වපාක්‍ෂික සමුළුව කැඳවීමෙන් ජනාධිපතිවරයා බලාපොරොත්තු වූයේ කුමක්ද? කියා අපට තවමත් හරියට පැහැදිලි නැහැ. අපි විශ්වාස කරනවා රට ඉදිරිපිට තිබෙන බරපතළම අභියෝගය තමයි ‘ජිනීවා මානව හිමිකම් කොමසාරිස්ගේ වාර්තාවත් එම වාර්තාව පදනම් කොට ගෙන එක්සත් ජනපදය විසින් රැගෙන ආ යෝජනාවත් එම යෝජනාව තමන්ගේ යෝජනාවක් ලෙස ශ‍්‍රී ලංකාව පිළිගැනීමත් විසින් ඇති වී තිබෙන අන්තරාය’ කියලා. අපට මේ කාරණය පිළිබඳව පක්‍ෂ භේදයකින් තොරව බලන්න පුළුවන් වෙන්න  ඕනෙ. යුද්ධය ශ‍්‍රී ලංකා ආරක්‍ෂක හමුදා විසින් ජයග‍්‍රහණය කළ නිසයි මේ බටහිර මෙහෙයුමට අපේ රට ගොදුරු වෙලා තියෙන්නේ. මංගල සමරවීර මහත්තයලා ජිනීවා ගිහිල්ලා තමනුත් වැටිලා, රටත් වට්ටපු වලෙන් ගොඩ ගැනීම සඳහා යම්කිසි සාදනීය උත්සාහයක ජනාධිපතිවරයා හෝ මේ ආණ්ඩුවේ කවර හෝ පාර්ශ්වයක් නිරත වෙනවා නම්, එවැන්නක් අපට පෙනෙනවානම් ඊට අවශ්‍ය ශක්තිය ලබාදීමේ කිසිදු විවාදයක්, ගැටළුවක් අපට නැහැ. ‘සර්වපාක්ෂික සමුළුව කැඳවනු ලැබුවේ එවැනි උත්සාහයකට විය හැකිද?’ කියන සැකය මත තමයි ගියවර අපේ පක්‍ෂවල නියෝජිතයන් ඊට සහභාගී වුණේ.
   
    අද වන විට මේ සර්වපාක්ෂික සමුළුවේ දෙවන සාකච්ඡා වාරය ආරම්භ වෙනවා. නමුත් කවර අර්ථයකින්වත් අපට පෙනෙන්නේ නැහැ ‘වැටුණු වලෙන් මේ රට ගොඩගැනීම සඳහා මේ ආණ්ඩුව සාමූහික ප‍්‍රයත්නයක් තුළ තීරණ අරගෙන ඉදිරියට යනවා’ කියලා. ‘ආණ්ඩුව විසින් තමන් අභිමත ආකාරයට සියලූ තීරණ අරගෙන, මානව හිමිකම් කොමසාරිස්ගේ වාර්තාවත් දොහොත් මුදුන් දීලා පිළිඅරගෙන, අමෙරිකා එක්සත්  ජනපදය විසින් රැගෙන ආ රටට, හමුදාවට විරුද්ධ යෝජනාවත් තමන්ගේ යෝජනාවක් බවට එකසිතින් පත්කරගෙන ඒ සියල්ලටම කර ගහලා ඒ පාපකර්මය සම සමව බෙදා ගැනීමටද මේ සර්වපාක්ෂික සමුළුව කැඳවන්නේ?’ කියන සැකය අපට තිබෙනවා. සර්වපාක්ෂික සමුළුවෙන් ජීනිවාවලදී මේ රට වැටුණු වලෙන් ගොඩගැනීමේ උත්සාහයක් ගන්නේ නැතිනම්, ‘මේ සර්වපාක්ෂික සමුළුවට දිගින් දිගටම සහභාගීවීම සුදුසුද?’ කියන කාරණය පිළිබඳව අද වන විට ඒකාබද්ද විපක්‍ෂයේ පක්‍ෂ අතර සංවාදයක් ඇති වී තිබෙනවා. ‘රට අන්තර්ජාතිකව පටලවපු උගුලේ තව තවත් හිර කරන්න ඒකාබද්ද විපක්‍ෂයට කිසිදු උවමනාවක් නැහැ. අපට උවමනාව තියෙන්නේ ඒ හිර කරපු උගුලෙන් මේ රට බේරා ගන්න. බේරා ගැනීම සඳහා අවංකව උත්සාහ දරන ස්ථානයක් නම් සර්වපාක්ෂික සමුළුව, ඒ සඳහා සහභාගී වීමේ ගැටළුවක් අපට නැහැ. නමුත් ඒ වෙනුවට මේ රට ඇදවට්ටපු අන්තරායට සම සමව වගකියන හවුල්කාරයන් වීමට හෝ එවැනි ‘සර්වපාක්ෂික මල්වට්ටියකට’ අතගහන්න හෝ ඒකාබද්ද විපක්‍ෂයේ පක්‍ෂ ලෙස අපට කිසිදු උවමනාවක් නැහැ. අපි තවදුරටත් නීරික්‍ෂණය කරනවා සර්වපාක්ෂික සමුළුවේ භූමිකාව පිළිබඳව. ඒ අනුව ඒකාබද්ද විපක්‍ෂය ලෙස එහි නායක දිනේෂ් ගුණවර්දන මැතිතුමාගේ ප‍්‍රධානත්වයෙන් රැස්වෙලා මේ පිළිබඳව මීට වඩා වෙනස් තීරණ ගන්න වුණත් අපට සිදු වේවි.

    මේ ආණ්ඩුව දෙමුහුන් ආණ්ඩුවක් බව කවුරුත් දන්නවා. මේක එළ හරකා සහ මී හරකා එකට ගැට ගහලා හාන්න හදන ආණ්ඩුවක්. එළ හරක් සහ මී හරක් එකට ගැට ගහලා තියෙන නිසා, සමහර වෙලාවට එළ හරක් කෑගහනවා, ‘මේ ආණ්ඩුවත් එක්ක ඉඳලා වැඩක් නැහැ. යහපාලනය ඇත්තේවත් නැහැ’ කියලා. ඒ වගේම හිටපු ගමන් මී හරක් කෑගහනවා, ‘අපේ ආණ්ඩුව බිඳ වට්ටන්න ඇතුළෙන් කුමන්ත‍්‍රණයක් දියත් වෙනවා’ කියලා. මේ ආණ්ඩුවේ ආයු කාලය මාස 10ක් වුණාට අවුරුදු 10ක ආණ්ඩුවකට හැදෙන හැම ලෙඩක්ම දැන් හැදිලා තියෙන්නේ. දැන් ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරු දෙකට බෙදිලා එක පිරිසක් ‘ඇවන්ට් ගාඩ්වාදියෝ’ වෙලා. තව පිරිසක් ‘ඇවන්ට් ගාඩ්විරෝධියෝ’ වෙලා. ‘ඇවන්ට් ගාඩ්වාදීන්ට’ අනෙක් අය කියනවා ‘ඔයගොල්ලො ඇවන්ට් ගාඩ්කාරයාගේ සල්ලි අරගෙන’ කියලා. ඇවන්ට් ගාඩ්වාදියෝ ‘ඇවන්ට් ගාඩ් විරෝධීන්ට’ කියනවා ‘ඔයගොල්ලො ඇවන්ට් ගා්ඩකාරයා එලවලා මේ බිස්නස් එක අතට ගන්න හදන හාදයන්ගෙන් සල්ලි අරගෙන’ කියලා. දැන් කැබිනට් ඇමතිවරුන්ට විතරක් නොවෙයි, ‘හංස පූට්ටුව’ හදන්න මුල් වුණු ෆොන්සේකා සහ අනුර දිසානායක මහත්තයලාටත් මේ චෝදනා එල්ල වෙනවා. 

මේ ආණ්ඩුවේ මුදල් ඇමතිවරයා කියනවා, ‘මෙවර අය වැය එක එක ආකාරයේ බදු ගහන අය වැයක්. නමුත් ජනතාවට අමාරුවක් දැනෙන එකක් නැහැ’ කියලා. මම දන්නේ නැහැ, ජනතාවට අමාරුවක් නොදැනෙන්න බදු ගහන්න රවී කරුණානායක මහත්තයා කොහොමද හොයා ගත්තේ? කියලා. ලෝකයේ කොහෙවත් නැහැ ජනතාවට අමාරුවක් නොදැනෙන බදු. තියෙන්නේ එක්කෝ වක‍්‍ර බදු, නැතිනම් ඍජු බදු. ඒ දෙකෙන්ම අවසානයේ සාමාන්‍ය ජනතාවට අමාරුවක් දැනෙනවා. යහපාලන ආණ්ඩුවේ මුදල් ඇමතිතුමා ජනතාවට අමාරුවක් නොදැනෙන අපූරු බදු වගයක් හෙයා ගෙන තිබෙනවා. මේ මොන සුරංගනා කතා කිව්වත්, ඒ අය ගහන්න හදන බදු කන්දරාව, රාජ්‍ය අංශයේ සිදු කිරීමට නියමිත බරපතළ කප්පාදුව කැත නැතිව එළියට එන අය – වැයක් බවට මේ අය – වැය පත් වේවි.

    එළ හරකා සහ මී හරකා එකට ගැට ගහපු ආණ්ඩුවට ඔවුන්ගේ අභ්‍යන්තර ප‍්‍රශ්න විසදාගන්නවා හැර මෙතෙක් ජනතාවට කිසිදු දෙයක් ලබා දෙන්න බැරි වෙලා තියෙනවා.  රාජිත සේනාරත්න අමාත්‍ය මණ්ඩල ප‍්‍රකාශකයාට ‘වාචාලයා කියලා කියන්නේ ඒ ගොල්ලන්ගේම කට්ටිය. ඒ අයගේම අධිකරණ හා බුද්ධ ශාසන අමාත්‍යවරයාට ඇතුළෙන්ම චෝදනා එල්ල වෙනවා. මෙහෙම අර්බුද සුළියකට හසු වූ ආණ්ඩුවක් බවට අද මේ ආණ්ඩුව පත් වෙලා තිබෙනවා.

    ජීවන වියදම ඉහළ යාමට බලපාලා තිබෙන ප‍්‍රශ්න ටික බලන්න. මේ ආණ්ඩුවේ කැබිනට් මණ්ඩල සාමාජිකයන්ට අමු මිරිස් කරල ගානේ කවන්න  ඕනෙ, ‘ගාණ කීයද?’ කියලා තේරෙන්න. එළවළු ඇතුළු පාරිභෝජන භාණ්ඩවල මිල ගණන් ඉතිහාසයේ කවර අවස්ථාවකදීවත් මේ තරම් කඩිනමින් ඉහළ ගියේ නැහැ. හැබැයි මේ ගැන කිසිම ඇමතියකුට ‘වගේ වගක්’ නැහැ. පාරිභෝගික කටයුතු භාර ඇමතියෙක් හොයා ගන්නවත් බැහැ. මේ සියල්ල මේ විදියට වෙන්න ඇරලා ඔවුන් ජනතාවට වෙන වෙන ‘ජවනිකා, නාට්‍ය’ පෙන්වනවා.

    අය – වැය ඉදිරිපත් කිරීමත් සමග මේ ආණ්ඩුවේ සැබෑ ස්වරූපය අනාවරණය වෙනවා. රැවටුණු අයට තේරෙයි, ‘ලැබුණු ආණ්ඩුව, ලැබුණු වෙනස මොන තරම් අපූරුද?’ කියලා. ඒ තත්වය සමග ලබන ජනවාරියේ පටන් ඒකාබද්ද විපක්‍ෂය ලෙස අපි බලවත් ඉදිරි පියවර රැසක් ගැනීමට සූදානමින් සිටිනවා. ඒ ක‍්‍රියාමාර්ග සමග එක්සිත්ව, සමගි සම්පන්නව, ඒකාබද්ධ වෙන්න කියලා, අපි මේ රටේ පොදු ජනතාවගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා.’’

ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ නායක, මහජන එක්සත් පෙරමුණේ නායක දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා

 ‘‘ජිනීවා යෝජනාවට ශ‍්‍රී ලංකා විදේශ අමාත්‍යවරයා එකගවී තිබෙනවා. මෙය ශ‍්‍රී ලංකාවට එරෙහි යෝජනාවක්. එමගින් ශ‍්‍රී ලංකාවේ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවට එරෙහි කටයුතු ගණනාවක් ක‍්‍රියාත්මක වෙනවා. මේ තුළ අපේ ආරක්‍ෂක හමුදාවන් දඩයම් කිරිමේ වැඩපිළිවෙළක් තිබෙනවා. ජිනීවා පාවාදීමේ යෝජනාව ගැන ආණ්ඩුව ඇතුළේ මත දෙකක් තියෙනවා. විශේෂයෙන් නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා මැතිතුමා ත‍්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත සහ මහජන ආරක්‍ෂක ආඥා පනත අහෝසි කිරීම සම්බන්දයෙන් දරන ස්ථාවරය පෙන්වා දෙන්න පුළුවන්. මේ රටේ නීතියට අනුකූල අධිකරණ විසින් ගත්තු තීරණ ආපසු හැරවීමේ සූදානමක් මේ යෝජනාව ක‍්‍රියාත්මක වීම මගින් සිදු කෙරෙනවා. අද උතුරේ හර්තාල් මගින් නීතියට පිටින් ඉල්ලීම් දිනා ගන්න හදනවා. ඒක රටේ ජාතික ආරක්‍ෂාවට බලවත් හානියක්’’

මහාචාර්ය ජී.එල්. පීරිස් මහතා.

    ‘‘පසුගිය රජය සමයේ අපි කොටි සාමාජිකයන් 12,000ක් පුනරුත්ථාපනය කළා. ‘ඉතිරි 234 දෙනා පුනරුත්ථාපනය කිරීමට පවා නුසුදුසුයි. ඔවුන් නිදහස් කිරීමෙන් රටේ ආරක්‍ෂාවට සහ සමාජයට හානියක් සිදු වේවි’ කියන මතයයි පැවතුණේ. පසුගියදා ශ‍්‍රී ලංකාවට පැමිණි  ඕස්ට්‍රේලියානු විදේශ ආමාත්‍යවරිය, හමුවීමට සුමන්තිරන් මන්ත‍්‍රීවරයා ආවා. ඔහු ඉල්ලූවා එතුමියගෙන් ‘ ඕස්ට්‍රේලියානු විනිසුරුවරයකු එවන්න‘ කියලා. TNA එකට එහෙම කරන්න තියෙන අයිතිය කුමක්ද? මේක සැලසුම් සහගත විශේෂ වැඩපිළිවෙළක්. මෙහි එක අරමුණක් තමයි ත‍්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත සහ මහජන ආරක්‍ෂක ආඥා පනත අහෝසි කිරීම. මහජන ආරක්‍ෂක ආඥා පනත 1947 සම්මත වූ පනතක්. සමාජය ආරක්‍ෂා කිරීම සදහායි එය ක‍්‍රියාත්මක වුණේ.

    රණවිරුවන්ට නඩු පැවරීම සදහා අලූත් අපරාද නීති හදාවි. විදේශීය විනිසුරුවන් සහිත අධිකරණයකින් නඩු අහලා ඔවුන්ට දඩුවම් කරන්නයි හදන්නේ. මේ සියල්ලට අහු නොවන රණවිරුවන්ට පරිපාලන ක‍්‍රියාදාමයක් මගින් දඩුවම් කරන්නයි හදන්නේ. මේ සියල්ලට ශ‍්‍රී ලංකා ආණ්ඩුව එකග වී තිබෙනවා. මේ ආණ්ඩුව ඡන්දය ලබාගත්තේ TNA ඇතුළු සියලූ පාර්ශ්වවලට පොරොන්දු දීලා.

    මේ සියල්ල අතරේ දැන් සර්වපාක්‍ෂික සමුළුවක් පටන් ගන්නවා. නමුත් මෙම සර්වපාක්ෂික සමුළුව පැවැත්වීමට තිබුණේ ජිනීවා යෝජනාවට එකගවීමට පෙරයි. මේක ජනතාව මුලා කිරිමේ වැඩපිළිවෙළක්. ත‍්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත අහෝසි කිරීම ඇතුළු මේ සියල්ල සිදු වෙන්නේ, බලපෑම මත දුන් පොරොන්දු නිසා මිස, ඒවා නිවැරදි නිසා නොවෙයි.’’

ජාතික නිදහස් පෙරමුණ
2015.11.17

01. රාජිත සේනාරත්න ඇමතිවරයාගේ ලේකම් දොස්තර සයුරු සමරසුන්දර මහතා සහ අවන්ගඩ් සබාපතිවරයා අතර සිදුවූ දුරකථන සංවාදය

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

පුතු —— සිලිම් පහට වතු පිටි කොල්ලකා   ගෙ    න
                හිරු නොබසින අදිරදයක් තනා    ගෙන
                 වනික්  යදම් ලා  අප බැඳ  තබා     ගෙන
                   තෙපිසැ   න සුනා හෙළ උරුමය මරා   ගෙන

                 ඉතිහාසයේ ලියවුන ඒ කතා                         ගැන
                 කියවා නැගෙන ජවයෙන් ඔද වැඩී                  ගෙන
                 පිටිතල හයා බැඳී  දම්වැල් කඩා                    ගෙන
                 හෙට යලි නැගෙමි  මොහොතෙහි  හිරු උදා    වන
 මව —— මගෙ  යුතුකම මම නොකෙලෙමි  මගේ              පුතුනේ
                  එනිසා නුබය් මග වැරදී  වල්                              වැදුනේ
                 ශනිදා වරද  ඉරිදා නොමවෙය්                            ඉතිනේ
                    ගුලිවී ඉතින් මම තව  නොනිදමි                       පුතුනේ

                උරුමය සොයා  දරුවන්  ගෙන ගිය                         සටන
                මුවහත් කළා  සිංහල මව් වරු                                     පොරණ
                ගාමිණි වෙහෙර දේවී  මව්   පුතු                           ලෙසින
                එක්වී නැ ගෙමු  නුබ  තනි නොකරමි                    ඉතින         

P.A.Samaraweera

Terrorists had massacred 130 civilians, injuring nearly 350 and plunged France into mourning. This chilling carnage was condemned by the civilized world. Immediately after the attack, the President of France declared that France is at ´war´ with terrorists, closed its borders and announced a state of emergency. Political leaders of the US, UK, Canada, Australia and so on shaken by this attack, declared a merciless fight against terrorists and threatened to wipe out terrorism without giving in. They said, ´We stand shoulder to shoulder with France and will never bend to terrorists´.  Western countries are now getting a taste of terrorism. This is food for thought for them.

For 30 years Sri Lanka had similar experiences from the LTTE . At the time what these countries did was to send a simple message of condolence. When Sri Lanka was engaged in a war with terrorists the advise given by them was to keep on negotiating. France sent the Foreign Minister along with the Foreign Minister of the UK to put pressure on Sri Lanka. And after wiping out terrorism these countries were determined to send Sri Lanka before a war crimes tribunal.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

එකට එක්ව කතිකා කිරීම සමගියෙන් කටයුතු කිරීම මෙන්ම ගැටුම් අවම කොට ගෙන සමාජය ගොඩ නැන්වීම යන් කාරනා සංහිඳියාවට අයත්ය. රජරට හෝ උඩරට පැරණි ගමක තිබූ වරිග සබාව නම් ආයතනය ලංකාවේ සංහිඳියාව ක්‍රියාත්මක කළ ආයතන අතරින් හොඳම නිදර්ශනය සපයන බව විද්වතුන් පවසා ඇත. කේ.ඒ. කපුරු හාමි මහතා 1910 දී පළ කළ රට සබා නම් කෘතිය  තුල මෙම කරුණු සාකච්ඡා කර ඇත. වරිග සභාව රැස් වන ස්ථානය සංහිඳයි.  එක්ව කතිකා කරන ගසක් හෝ අම්බලමක් වැනි ස්ථානයකට එම නාමය ව්‍යවහාර කළහ. ගමේ මුලෑදෑනියා පන්සලේ ස්වාමීන් වහන්සේ විදානේ විල්ලඹු ආතා වෛද්‍ය වරයා හේනයා යන ගමේ මූලිකයින් මේ ආයතනයේ ප්‍රධානීන් වූහ. පුරාණ වැව් ගම්මාන යන්හි පාරම්පරික චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර පවත්වා ගෙන යාමට මෙන්ම ගමේ ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීමද මෙහි ප්‍රධාන වගකීම විය. වැව සතු කුඹුරු යායේ පාලනය මෙන්ම කළමණාකරනයද එම ආයනය සතු විය. මෙම වරිගසබාවේ මූලික්තවය නිසා පුරාණ ගැමියන් නිෂ්පාදන කාර්යයේ මෙන්ම සමාජ ජීවිතයේද පරිණත පුද්ගලයනින් බවට පත් වූහ. යම් කිසි වරදකට තහංචි වැටුණු පුද්ගලයෙකුට දඩ මුඩ දෙන්නටත් සමාව දෙන්නටත් ඇතැම් විට පිටුවහල් කරන්නටත් මේ ආයතනයට තිබූ බලය සුවිශේෂි විය. මෙය ව්‍යවස්ථා කොට පවරා දීමක්ද විය. සතරවන උදයගේ කාලයට අයත් බදුලු ටැම් ලිපියේ මේ ව්‍යවස්ථා  වෙසෙසින්ම වෙළෙදාම හා විදේශිකයින් ගේආගමනය ගැන ලියැවුණකි.

දෙමලුන්ගේ නියමයන් ලබා ගත් සම්දරුන් මේ ගමට අවොත් එන්නට ඉඩ නොදීමද – මහ වුටියෙන් නෙරපීම සඳහා ආඥාව ප්‍රකාශ කොට මුහුදු තෙරට යැවීමද යනුවෙන් එහි සඳහන් වන පරිදි වරිග නීතියට අයත් නොවන්නන් ගමට වැද්ද ගැනීමක් නොකරති. වෙළෙන්දන් හෝ රාජකීය නිලධාරින් ගමේ අයට හිරිහැර වන පරිදි හැසිරීමද වරදක් ලෙස මෙහි දක්වා තිබේ.යම් කිසි විදේශිකයෙකුට හෝ පිටගම් කාරයෙකුට ගමේ වරිගනීතියට එකඟව ගමෙන් විවාහයක් කර ගෙන පදිංචි වීමට අවසර ඇතත් පැමිණි තැනැත්තා ගමේ වරිගයට එක් කර ගන්නේ වරිග බතකට යොමු කරලීමෙනි. දෙමල වර්ගයා ද මෙම සූත්‍රය යටතේ සිංහල ජන සමාජයට හඑක් වූ නමුත් ඉස්ලාමිකයින් සැම විටම අගන්තුකයින් වී තිබුණි. එයට හේතුව ඔුවුහ දේශිය සංස්කෘතිය පිලිගන්නට මැලිකමක් දැක්වීමයි.සංහිඳ මූලික කරගත් වරිග සබාව තුල නිතැතින්ම සංහිඳියාව ඇති විය. එම නීතිරිත වලට පිටින් යාහැකි කිසිවෙකුත් නොවීය.

මෙම වරිගසබා ක්‍රමය නැති කොට  ඉංග්‍රීසින් විසින් ගම්සබා ක්‍රමය ඇති කලද ආරම්භයේ දීම රාජකාරි ක්‍රමය ආහෝසි කළ බැවින් ගමේ පැවැත්ම අර්බුදයට ලක්විය. මුදුලක් ගෙවා මිසක වැඩ ගැනිම තහනම් කොට ඉංග්‍රීසින් විසින් කලේ මහත් අනුවණ කමකි. ඊළග මාස් කන්නයේ මහ වැස්සෙන්ම වැව් රාශියක්ම කැඩී බිදී ගියේය. වැව් රාජකාරි ඉටු කළ ආයතනය වරිගසභාව බව ඉතා ඉක්මනින් තේරුම් ගත් ඉංග්‍රිසින් ගම් වැසියන් ගෙන් වැඩ ගැනීමට නව ප්‍රධානීන් පත් කොට මුදලක් ද ගෙවීමටද අණ කලේය.1900 දී වාරිමාර්ග දෙපාර්ත්මේනතුව පිහිටුවන තෙක්ම තත්වය එසේ විය. කෙසේ වෙතත් සංහිඳියාව ඇතිකළ ගමේ ආයතනය නොහොත් බලය තිබූ කුඩාම ආයතනය විසුරුවා හැරීමෙන් ලංකාවේ වර්තමාන සමාජ අර්බුදයේ ආරම්භය සිදු විය.

ජාතීන් අතර ගැටුම් වලක්වා ගැනීම තේමා කොට වර්තමාන සංහිඳියාව ක්‍රියාත්මක වෙයි.( coexsistions) යන වචනයෙන් ප්‍රකාශ වන්නේ එකට එක් කිරීම යන අර්ථයයි.  ලංකාවේ ජාතීන් කීපයක් ප්‍රධාන වශයෙන් සිංහල හා දෙමළ යනුවෙන් ජාතීන් දෙකක් සිටින්නේ යි කරන ලද උපකල්පනය නිසා ගැටුම් වළක්වාලීමට දෙමළ අයට යම් කිසි දෙයක් දි යුතුයයි උගත් පාඩම් කොමිසම නිර්දේශ කර ඇත. එහි තේමාව බලය බෙදීමයි.  බලය පැවරීමේ පැරණි නීතිය අනුව නම් මෙම තීරණය  නිවරදි නොවේ.ජාතීන් වශයෙන් බලය බෙදීමක් එදා නොතිබුණු අතර විදේශීය ජන වර්ග සඳහා  බල පැවැත්වූ නීතිය තුල සිදු වූයේ රටේ සම්ප්‍රදායට අනුවර්තනය කිරීමයි. නමුත් අප විදේශ ආධිපත්‍යට ලක් වූ පසු මෙම සූත්‍රය ක්‍රියාත්මක නොවුණු බව පැහැදිලිය. එසේ නම් මේ රටේ ජන වර්ග අතර ප්‍රශ්ණ බිහි කර ඇත්තේ ලන්දේසීන් හා ඉංග්‍රීසින් විසින් බව පෙන්වා දිය යුතුය. ඔවුහු බලය කැටි කර තිබූ කුඩාම ආයතන විනාශ කර දැමූහ. දෙමළ ජනතාවට සිංහල ජන සාමාජයට ඇතුලු වීමට තිබූ ඉඩ ප්‍රස්ථාවන්  ටද වැට බඳින ලද්දේය. දෙමළ පාසල් ද මිෂනාරි පාසල්ද සිංහල පාසල්ද වෙන වෙනම ඇති කරන ලද්දේ ඉංග්‍රීසින්  විසිනි. මේ තත්ත්වය නිසා නැගෙනහිර  මහ වැදි රටේ සිටි මූදු කර වැද්දන්ටද දෙමළ ඉගෙන ගැන්මට සිදු විය. ඔවුහු ද අද සැලකෙන්නේ දෙමළ ජන වර්ගයක් විලසටයි. සුද්දාගේ පාරේ ගිය කලු සුද්දන්ද මෙයම අනුගමනය කරමින් එම  ව්‍යුහය නඩත්තු කර ඇත. උතුර හා නැගෙනහිර ප්‍රදේශ වෙනම දෙමළ ප්‍රදේශ බවට පත් කරන ලද්දේ එලෙසය. එහි පරිපාලන බස දෙමළ බවට පත් කිරීමෙන් ඉංග්‍රීසින් කළ සටකපට කම බෙදුම් වාදයට පාර කැපීය.

විසි වන සියවස තුල දෙමළ ප්‍රභූවරු දේශපාලනය තුල පණහට පණහක සම බලයක් ඉල්ලීමත් වඩුගොඩ  සම්මේලනයෙන් පසු මේ ඉල්ලීම්  රට  බෙදන යුද්ධයක් බවට පත් වීමටත් පසුබිම සකස් වූයේය. අවසානයේ බණ්ඩාරනායක මහතා සිංහල හා දෙමළ යන භාෂා දෙකටම රාජ්‍ය භාෂා තත්වය හිමි කර දෙන ලද්දේය. මෙය බෙදුම් වාදයේ නව ආරම්භයක් බවට පත් විය. වර්තමානයේ දී සංහිඳියාව යනුවෙන් හඳුන්වන ක්‍රියාදාමය තුල මෙම පසුබිම ඇත. පසුගිය රජයේ කැබිනට්ටුව තුල ජාතික භාෂා හා ඒකාබද්ධතා අමාත්‍යංශයක් පිහිටුවා තිබුණි. සිංහල දෙමළ ඉංග්‍රීසි යන භාෂා ත්‍රීත්වයම රටේ  ප්‍රධාන භාෂා බවට පත් කර උතුර හා නැගෙන හිර ප්‍ර දේශ වල ප්‍රධාන  භාෂාව සහ එකම භාෂාව දෙමළ පමණක් බවට පත් කිරීම මෙහි අරමුණ විය. වරත්මානයේද මේ තත්ත්වය එසේමය. ස්වයං නිර්ණ අයිතියට පක්ෂ මත ධාරීන් මෙම ඇමති ධූරයට පත් කිරිමද සිදුව තිබේ. ඔවුහු මාක්ස්වාදී පොතේ ගුරුන් බැවින් සිංහල සම්ප්‍රදාය ගැන තැකීමක් කරන්නේ නැත.එක් භාෂාවක් රටවල් දෙකක් යනුවෙන් එදා සිටම මේ වාමාංශිකයන් හඬ නැගූහ. අද භාෂා තුනක්ම ලැබී ඇත. නමුත් සංහිඳියාව වෙනුවට උතුර හා නැගෙනහිර වෙන්කරන තරමට භාෂාවෙන් රට බෙදී ඇත.

සංහිඳියාව යන වැදගත සංකල්පය මානව ක්‍රියාකාරකම් අතර බෙහෙවින්ම සංවේ දී කාරණයකි. එය සමාජ සංවිධානයේ දී මෙන්ම ජන වර්ග අතර භාවිතයේ දී යොදු ගත යුත්තේ ඉතාමත් පරිස්සමිනි. ගෝනියකට පොල් එකතු කරනවා සේ වෙනස් කම් ඇති මානවයින් එකතු කිරීම  කළ නොහැකිය. බලහත්කාරයෙන් එය කිරීමට යාමෙන් දීර්ඝකාලීන සමාජ අර්බුදයන් ඇතිවේ. ලංකාව ඓතිහාසික වශයෙන් සිංහල බෞද්ධ රටකි. වැදි ජන වර්ගය වුවද එම සම්ප්‍රදායට අනුගත වූයේය. එසේ වූ කල්හි ජන වර්ග අතර සංහිඳියාව ඇති කළ හැක්කේ ඔවුනොවුන් වෙන් කරන ලෙස බලය බෙදීමෙන් වත් භාෂාවෙන් බෙදීමෙන්වත් නොවේ. ප්‍රධාන සම්ප්‍රදායට අනුගත විය හැකි වන ලෙසට සූත්‍රයක් නැවත ප්‍රති නිර්මාණය කර ගැනීමෙනි. එවිට එකිනෙකා සතු සංස්කාතික උරුමයන් ආරක්ෂා වන අතර ඒ ලක්ෂණයන් හුවමාරු වේ. එයට කාලයක් ගත වන අතර අප එයට ඉඩ දිය යුත්තේ සංවේදීව කල්පනා කරමිනි. නමුත් ඒ ක්‍රියාදාමය තුල කිසිලෙසකින්වත් වෙන් වීමට අවශ්‍ය සාධක වලට පණ පිහිටුවාලීම නොකළ යුතුය.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

by Chandre Dharmawardana, Canada.

It has been reported that some Northern Provincial Council (NPC) members have initiated moves to change the name of Nagadeepa to Nainathivu, triggering polarization of opinion back to the feverish days of the TNA rallies in Vaddukkoddai (a town known even up to 1900 as Batakotte, marked as such in Dutch maps). That was a time when the gory verses of Kasi Ananthan calling for the blood of “traitors” were hailed as liberating “poetry”.

Ever since the railway connected Colombo with Jaffna in 1905, Northerners have moved into Colombo and suburbs, and then more well do to went on to  even better climes abroad. Today, in Colombo we see a vibrant multi-ethnic society where Tamil culture is more alive than in Jaffna. Some businesses in Dehiwala have Tamil and English sign boards with names like “Dehiwalai”. But the Sinhalese have not protested. It is common to see buses with Tamilized destination names (in Tamil characters) where Tangalle becomes Tangallai and Halavatha becomes Chilapam, with absolutely no protest from the Sinhalese.

Unfortunately, Tamil nationalism and its cousin, Sinhala nationalism changed the open discussion of such topics. Toponymic studies have become a hot potato where a mere discussion of place names becomes like the positioning of “kajan” fences in Jaffna as they move back and forth claiming territory! The souring of the minds of even scholars of the caliber of A. J. Wilson from about 1965 onwards has been documented by Michael Roberts (Michael Roberts: Tamil nationalism: Journal of South Asian Studies, n.s., Vol.XXVII, no.1, April 2004
http://dh-web.org/place.names/posts/rob-ajwilson.pdf ).

A vast number of place names in the North and East are most likely to be of Sinhala origin, as was pointed out even by Tamil Pandits like Rasanayagam, K. Velupillai and colonial civil servants. Velupillai, in his Yalpana Vaibhava Kaumudi devotes a whole chapter to Sinhala place names in Jaffna. These were further extended by Paul E. Peiris, Nicholas, Paranavithana and others, and in a doctoral thesis by Dr. Indrapala Karthigesu. Ven. Medhananda and others have followed suite. I have attempted to complement and compile what is known, and put them together as a website for scrutiny by interested scholars (http://dh-web.org/place.names).

However, the question of etymology is not an issue to the ordinary citizen. For him, Colombo can be “Kolomba” or “Kolompu” depending on his language, just as Brussels is Bruxelles to a Francophone. They constitute the rich cultural tapestry that Sri Lanka acquired by being a nation on the silk route. Scholars like Rasanayagam and Velupillai were overjoyed to see that Iluppaikadavai identifies as the Meepaathota of the Sinhalese (Madhupatheetha of the Mahavamsa), while “Chenakaladi” near Batticaloa (Madakalapuwa)  is identified as “Sinhala vaadiya” . On the other hand, place names like Chempian aru, Chempiyan pattu are most likely of Chola Origin, evoking the name of a Chola queen. I have listed some three thousand place names and their tentative toponymic details in the website that I referred to, while noting uncertainties in such research.

A good antidote to mono-ethnic nationalism (a.k.a racism) is to label the place-names with names in both languages where possible (at least in Parenthesis if the name is mainly to evoke hisotry). At least the train stations and the bus stations should have sign boards, with not only the current name, by older historical names. For example, Killinochchi, should be complemented with the name “Giranikke“, evoking the fact that even the Magha invader of the 10th century respected this bird sanctuary in a forest of “Nika trees” (Vitex Negundo). First-century CE stone pillars, and ruins of a shrine named Lumbini Vihara existed there. Today we have also the left-overs of the Eelam-IV battles. These matters are surely equally interesting to the tourist as well as to those residents who can shed their narrow communalism.

Many places in the Jaffna peninsula (Nagadeepa, or Waeligama at different times, c.f., Sigiri griffiti etc.) are well known to Buddhists as they are listed (in the “Nampotha”, and other texts) as places of pilgrimage. I have prepared an interactive internet map giving Sinhala, English and Tamil names, and more details (see Interactive English map of pre-CE Buddhist sites in Jaffna http://dh-web.org/place.names/maps/jaff1Bu.html )

Most observers in the south seem to feel that the NPC, since its inception in 2013 has shown a deep interest in pushing forward contentious issues while mouthing “reconciliation”. The NPC passed its contentious charge of “Genocide” against all governments since 1948. This is a beefed up 21st century version of G. G. Ponnambalam’s orations in front of the Soulbury commission claiming that the British Raj had grievously discriminated against the Tamils in government jobs, Anuradhapura preservation, agriculture, medicine, not developing a port in Jaffna and so on (See Dr. Jane Russell, Communal Politics under The Donoughmore Constitution, p. 312 et sec. ). The TNA leaders were LTTE spokesmen during Prabhakaran’s time, and still claim an LTTE political legacy. It has been alleged that they have prevented the resettlement of Muslims and Sinhalese who were driven away from the North by the ethnic cleansings of the LTTE. Mr. Ariyaneththiran who entered Parliament (after the LTTE paved the way for him by abducting Rasanayagam) in 2004 claims that the Muslims were not cleansed out. A hartal harking to the 1980s has been launched in this ambiance to force the courts to free LTTE prisoners.  Even if the objectives were laudable, the inherent dangers in launching such hartals are mind boggling.

So let me invite the Honorable members of the Northern Provincial Council to consider place names as enriching the national cultural heritage, with valuable tourist potential. It should be a launch pad for inter-communal linkage, as in Rasanayagam, rather than a bone of contention. One may disagree with the interpretations, but so what!

Courtesy Australian Broadcasting Corporation

EMMA ALBERICI, PRESENTER: Dr Asiem El Difraoui is a political scientist, documentary-maker and author of The Jihad of Images. He’s worked with the French Government on the prevention of jihadism and radicalisation. Dr Difraoui is with us now.

Thanks very much for joining us.

ASIEM EL DIFRAOUI, COUNTER-TERRORISM EXPERT: Thank you. Hello, Emma.

EMMA ALBERICI: How did such an elaborate plot apparently planned in Syria involving so many people go undetected by French authorities?

ASIEM EL DIFRAOUI: Yeah, it now seems that it didn’t mainly get undetected by French authorities; it seems that the plan was or the cell was, like, based in Belgium. We’re not 100 per cent sure. A couple of days ago the French Government when the first information came out was severely criticised, but now it seems that the Belgian situation is even more worrisome and everybody was warning about the Belgian cells coming out of Brussels for many, many times. There were so many plots hatched out of Belgium. And – but the main thing today is, like, why wasn’t there any communication between the Belgian authorities, the Belgian Security Service and the French security services? The French security services were for a long time warning of an attack, but were believing that this might be a much smaller attack, not a cell involving eight people with probably another dozen in the background. But we need to wait and see how this really will play out, but obviously the French Government, which tries to display national unity, is already under criticism, for example, by the likely presidential contender and ex-president Nicolas Sarkozy, who’s blaming strongly French security services.

EMMA ALBERICI: Could anything more have been done to stop these strikes, do you think, given that authorities in France were presumably already on high alert after the Charlie Hebdo attack just 10 months ago?

ASIEM EL DIFRAOUI: Yeah, I think generally speaking, much more could’ve been done. I mean, the thing is that, for instance, the French Government started very, very late to do – to develop jihadism prevention strategies; I mean, preventing people from radicalising. And then there’s also this misunderstanding in terms of our collective responsibility. We always react after attacks on a national level, but we still don’t see jihadism as a global phenomenon, as a very dangerous global ideology which threatens all of us. So all Western liberal democracies really didn’t grasp that jihadism is a very globalised phenomenon which we only can collectively combat and not only militarily. I mean, bin Laden was killed, jihadism is still there, the French are bombing Raqqa right now, but – to destroy the Islamic State. We might very well destroy the Islamic State, but we can’t eradicate this ideology. I mean, yesterday it was al-Qaeda, today it’s – today it’s Islamic State, tomorrow, we’ll find another group who’s adhering to this ideology. So if we combat jihadism, we really need to develop strategies which combat jihadism, not only militarily, but also intellectually, effective prevention strategies in terms of refuting this horrible ideology, and, for example, also really helping people, the people in the Middle East, which is a huge concern for Europe in terms of the refugee crisis. So today we find ourselves in this very dangerous situation where there’s a refugee crisis is mixed with those attacks and politically exploited and at the same time we are not attacking the root causes of jihadism.

EMMA ALBERICI: The French Government has made clear that its decision to drop the bombs on Raqqa was done in retaliation for the Paris attacks. How effective do you expect those air strikes to be?

ASIEM EL DIFRAOUI: First of all, like, I mean, the big issue in terms of the effectiveness of this purely military action is, OK, you can bombard Raqqa, you can bombard the Syrian cities, but – or Iraqi cities under IS control, but how do you really liberate them, you know? You need to send troops on the ground. Who is sending troops on the ground? I don’t believe the French will go for full-scale military intervention in Syria. So, that’s one point. The other thing is, as I mentioned earlier, we are focusing always on one hot spot. So now we are dealing with bombarding Raqqa. What about al-Qaeda and Yemen, who was partly responsible apparently for the attacks in January in Paris? So we really need to find a global, comprehensive approach how to deal with jihadism. And this will be hard work and we’ll be in this fight for another couple of decades. We are in this fight already for at least, like, two and a half decades, but I strongly feel that we didn’t tackle the real root causes of this problem.

EMMA ALBERICI: You’ve been focused on jihadism for quite some time in your research. What is it that you have found to be the most effective strategy in combating this rotten ideology?

ASIEM EL DIFRAOUI: Um, I mean, there’s no miracle, you know. There’s nothing really – I mean, we need to attack – I mean, let’s put the question differently. Why do people become jihadis? Various factors. In the Middle East, socioeconomic factors play a huge role, the desperation of people, the desperation of Syrians, for example, who saw that the West didn’t help them against the Assad regime. In Europe, we have totally other factors, you know. Partly – partly young people who are really seduced by the jihadi ideology with its very horrible salvation myth in terms of if you become a suicide attacker, you’ll go to paradise before all other Muslims. You don’t need to wait for the Day of Judgment. Young people are seduced by an anti-culture of jihad because they don’t feel that they’re belonging to Western societies anymore. So we have so many different causes, so we need to isolate each different cause, each different root cause and try to combat jihadism as – on its roots.

EMMA ALBERICI: Just a few weeks out from regional elections in France, are the extreme right likely to exploit this attack for their own political purposes, do you think?

ASIEM EL DIFRAOUI: Yeah, oh, definitely and that’s a great danger. I mean, Daesh with these attacks in France tries to polarise French society, which is already very much polarised. Daesh understands very well where the faultlines are in Western societies. Daesh knows much more about Western societies than we know about Daesh. And they want to divide and polarise because they can recruit much better in a period of total polarisation where Muslims in France are stigmatised. The National Front, on the opposite from Daesh, will also exploit it to recruit more. It’s already the strongest party in terms of votes in France. It might win some regions over in the upcoming regional elections and they will exploit it in a subtle or in a less subtle way, which puts French society really at risk of being divided. I have seen heated discussions already, contrary to what happened after the Charlie Hebdo attacks in January, among mourners who went to the concert hall where most of the people died, who were really taking out National Front arguments and Muslims defending themselves and people in the middle being totally desperate that French start about fighting among themselves in these really hard and dire times.

EMMA ALBERICI: And we understand that at least one of the people involved in the Paris attacks entered Europe disguised as a refugee. Presumably this will change the mood more broadly towards asylum seekers coming from Syria to Europe.

ASIEM EL DIFRAOUI: OK, the refugee story hasn’t been completely confirmed. But obviously, those – if refugees were infiltrated by the Islamic State, it shows that we don’t only have a French dimension to the problem, but a European dimension because the refugee debate is so heated, especially for example in Germany, that this again will be exploited and that’s another means by Daesh to exploit the faultlines in European societies. I mean, there have been huge polemics already about the refugees and its – and their infiltration by the Islamic State in Germany, in Austria, in Eastern European countries, so all this is – all this is intended to destabilise European societies further.

EMMA ALBERICI: Dr Asiem El Difraoui, we’re out of time. Thank you so much for being with us.

ASIEM EL DIFRAOUI: Thank you. Thank you.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

රිචඩ් සොයිසා මට හමු වන්නේ 1985 පමණ කාලයේදීය​. අපොස උසස් පෙළ විභාගය ලිවීමෙන් පසු ප්‍රතිඵල එන තෙක් එම කාලයේදී මම ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ ඉංග්‍රීසි අංශයේ බාහිර නිෂ්පාදකයෙකු ලෙස සේවය කලෙමි.  එම කාලයේදී  රිචඩ් සොයිසාව දැන හඳුනා ගැනීමට මට ඉඩ ප්‍රස්ථාව ලැබිණි.

රූපාවාහිනී සංස්ථාවේ සිට සතියට දෙතුන් වරක් ගුවන් විදුලි සංස්ථාට ඒමට රිචඩ් පුරුදුව සිටියේය​. මට ඔහුව  ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ තැටි අංශයේ දී නිතර හමු විය. රිචඩ් ශාස්ත්‍රීය සංගීත තැටි සොයන අතර මම ඊගල්ස් , ඩීප් පර්පල් වැනි රොක් සංගීත කණ්ඩායම් වල තැටි සොයමින් විදුලි සංස්ථාවේ තැටි අංශයේ සේවය කරන ගුණසේකරව වෙහෙසට පත්  කලෙමි.  වරක්  රිචඩ් වැග්නර් ගේ ඔපෙරා සංගීතයක් සෙමෙන් වාදනය කරමින් ඊට සවන් දෙමින් සිටි අතර ඒ බව නොදත් මා ඩීප් පර්පල් සංගීත කණ්ඩායමේ ස්පීඩ් කිං නම් ගීතය මහ හඞින් වාදනය කලෙමි.  මේ කරච්චලය නිසා රිච්ඩ් වැග්නර්ගේ සංගීතය නවතා මා දෙස බලා සිනාසෙමින්යන්නට ගියේය. ඔහුට සිදුවූ බාදාවට රිචඩ් කෝප ගත්තේ නැත​.

රිචඩ් ශාස්ත්‍රීය සංගීතයට ආදරය කල අතර ඇතැම් විට විසිල් කලේද  ශාස්ත්‍රීය තාලයන්‍ ය​. එම තාලයන් අනුකරණය කොට විසිල් කිරීම පවා ඉතා අපහසු වීය​.  වැග්නර් , මෝසාට් ශෝපෑන් චයිකොව්ස්කි නිතරම ඔහුගේ මුවග තිබුනේය​.

රිචඩ් සොයිසා යසෝරාවය ටෙලිය / යුගාන්තය  චිත්‍රපටය රඟපෑ සමයේදී ඔහු ගුවන් විදුලියට පැමිණි විට  ඔහු කෙරෙන් මඳක් ලැජ්ජාශීලී ගතියක් පෙනෙන්නට තිබුණි. ඒ කාලයේදී පාරේ තොටේදී පවා මිනිසුන් යශෝරාවය ගැන කථා කල සමයක් විය​. ඒ නිසා රිච්ඩ් එන විට ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ විමසීම් කවුන්ටරයේ සිටි ධම්මිකා ඇතුළු රූපත් ළළනාවෝ ඔහු දෙස ඇසිපිය නොගසා බලා සිටියහ​. මේ නිසාදෝ රිච්ඩ් බිම බලාගෙන ගීතයක් උරුවම් බාමින් යන්නට පුරුදුව සිටියේය​.

රිචඩ් අන්තර්වර්ත ( Introverted ) චරිතයක් බව අද දිනයේ මට සිතේ. නළුවෙකු වූවද ඔහු තුල යම් ලැජ්ජාශීලී බවක් තිබුනේය​. ඒ නිසා ඔහු සෑම දෙනා සමග නිදහසේ කථා කිරීමට නොගියේය​. මේ හේතුවෙන් ඇතැමෙකු ඔහු ආඩම්බරකාරයෙකු ලෙස සිතූහ​. නමුත් එය වැරදි අදහසකි.  ඔහු සරල පුද්ගලයෙකු විය​.  පරණ හමගිය ඩෙනිම් කලිසමක් සහ නිල් පැහැති කොලරය සහිත ටී ශර්ට් එකක් වැනි කමිසයක් නිතරම ඇඳ සිටි ඔහු  හිංදි නළුවෙකු මෙන් කඩවසම් විය​.  ඉංග්‍රීසි වේදිකා නාට්‍ය කලාවේ දිදුලන තරුව වූයේ රිච්ඩ්‍ ය​.

රිචඩ් සොයිසා බහු කුසලතා තිබූ පුද්ගලයෙකි.  ඔහු සුපිරි ඉංග්‍රීසි නිවේදකයෙකි. ඔහුගේ ඉංග්‍රීසි  උච්චාරණ හැකියාව අන්තර්ජාතික මට්මක තිබුණි. එසේම ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යය  පිළිබඳව ඔහුට තිබුනේ ප්‍රවීණ දැණුමකි. ඒ දැණුමට සම කළ හැකි අයෙක් එකල ගුවන් විදුලියේ පමණක් නොව රූපාවාහිනියේද නොවීය​.  රිචඩ් මිය ගොස් දශක දෙක හමාරකට වඩා අධික කාලයක් ගතවී තිබුනද රිචඩ් සොයිසා රැඩ්‍ ය​ඩ් කිප්ලින් ගේ පොතක ජේදයක් කියවන හඬ මට දැනුදු ඇසේ.   ඔහුගේ කටහඬ , වාග් ශක්තිය දැණුම ප්‍රතිභාවට සම කල හැකි කුසලතාවන් තිබු කිසිවෙකු මට පසුගිය දශක කිහිපය පුරා හමු වී නැත. රිච්ඩ් වැන්නෙකු බිහි වන්නේ සියවසකට වරකි. එම දුබල අවස්ථාව දැසින් දැකීමට සහ ශ්‍රවණය කිරීමට අප භාග්‍ය ලැබුවෙමු.  නමුත් එවැනි දුලබ මිනිසෙකු රැක ගැනීමට ලංකා සමාජයට නොහැකි විය​.

ඔහු සත්‍ය මිස අන් යමක් පරාවර්තනය නොකලේය​. සමාජ ක්‍රියාධරයකු , මානව හිමිකම් ක්‍රියාකාරිකයෙකු  වූ රිචඩ් ගේ පෑන කගක් මෙන් තියුණු වූ අතර ඔහුගේ අදීන මිලදී ගත නොහැකි පෞරුෂත්වය ඉදිරියේදී ජනතා පීඩකයන් තැති ගත්හ.  ඔහුගේ මරණ වරෙන්තුව ලියැවුනේ ඒ නිසාය

රිච්ඩ් ගේ මරණය පිළිබඳ පණිවිඩය ලැබෙන විට මම වෛද්‍ය විද්‍යාව හැදෑරීම සඳහා එතෙර ගොස් තිබුණි. එය ශීත සමය විය​. ඔහුගේ මරණය ගැන පුවත්පතකින් කියවූ මට රිච්ඩ් වැනි පුද්ගලයෙකු ඝාතනය කිරීමට පෙලඹුණු සමාජයක් කෙතරම් ප්‍රාථමිකද , අශිෂ්ටද සහ වගකීම් විරහිතද කියා සිතුණි. එසේම ඔහුගේ ඝාතනයෙන් පසු රිච්ඩ් ජේවීපීකාරයෙකු , කොටි හිතවතෙකු , සමකාමී ලිංගික විකෘතියෙකු බවට කථා පතුරවමින් ඔහුගේ චරිතයද ඝාතනය කිරීමට ඇතැමෙකු පෙලඹුනහ​. ඒ රිචඩ් නම් ප්‍රතිභාපූර්ණ මිනිසාගේ පෞරුෂය ඉදිරියේ හීනමානයෙන් පෙළුණු  පුද්ගලයින් ය​.

ඔහුව  මරා දමන ලද්දේ ඉතා කුරිරු ආකාරයටය​. වික්ටර් හාරාට මෙන් වධ බන්ධනයට ලක් කොට ඔවුන් නිරායුධ මිනිසෙකු මරා දැමූහ​.

1990 පෙබරවාරි 18 වැනිදා රාත්‍රියේ රිචඩ් සොයිසාගේ නිවසට  32 ශ්‍රී 4748 කොළපාට ජීප් රථයෙන් පැමිණි  පොලිස්‌ අධිකාරි රොනී ගුණසිංහ ඇතුළු කණ්‌ඩායමක්‌ ඔහුව පැහැරගෙන යනු ලැබීය.  ඔහුව පැහැරගත් පිරිස රිච්ඩ්ට වද දී හිසේ පසුපසට සහ උගුරට වෙඩි තබා හෙලිකොප්ටරයකින් සිරුර ගෙන ගොස් මහ මුහුදට අතහැර තිබේ.  පසුව  ඔහුගේ මළ සිරුර  කොරළවැල්ල  කොරළවැල්ල මුහුදු තීරය  අසළට  ගොඩගසා තිබූණි.

ඔහුව ඝාතනය කරන ලද කුරිරු ආකාරය සහ රිච්ඩ් ගේ උගුරට වෙඩි තැබීමට මිනීමරුවන් පෙලඹීම ගැන ඔවුන් ගේ කෂ්ට මනෝභාවයන් ගැන වැටහීමක් අපට ලැබේ. විජය කුමාරතුංගගේ මුහුණට ඉරිසියා කළ ඝාතකයන් ඔහුගේ මුණට වෙඩි තබා විජයගේ මුහුණ විකෘති කලාක් මෙන් රිච්ඩ් ගේ රිදී ස්වරයට ඉරිසියා කළ ඝාතකයන් ඔහුගේ උගුරට වෙඩි තබා ඔහුගේ ස්වරාලය කුඩු පට්ටම් කළහ​.

රිචඩ් ද සොයිසාගේ මව වන වෛද්‍ය මනෝරානි සරවනමුත්තු තම නීතිඥයන් මාර්ගයෙන් අධිකරණයට දැනුම් දීමෙන් පසු එවකට සිටි මහෙස්‌ත්‍රාත්වරිය රෝහිනි පෙරේරා මහත්මිය වහාම රොනී ගුණසිංහ අත්ඩංගුවට ගන්නැයි නියෝග දුන් නමුදු රොනී ගුණසිංහ අතඩංගුවට ගැනීමෙන් වළකින්නැයි එවකට රාජ්‍ය ආරක්‍ෂක ඇමැතිව සිටි රන්ජන් විඡේරත්න පොලිසියට නියෝග කරන ලදි.  රිචඩ් ගේ මරණයට ලංකා නීතිය මගින් යුක්තියක් ඉටු වූයේ නැත​. නමුත් ඔහුගේ මරණය අවස්ථාවාදී දේශපාලකයන්ට බලය ලබා ගැනීමට මහගු අත්වැලක් වූයේය​.

රිච්ඩ් මිය ගොස් බොහෝ කාලයක් ගතවී තිබේ. ඔහු මරා දැමීමට නියෝග දුන්නන්ද මරා දැමූ පුද්ගලයන්ද  නීතියෙන් බේරී ගියත් මේ වන විට ස්වභාව ධර්මයේ විනිශ්චයට ලක්වී අවසන්‍ ය. ඔවුන්ට රිච්ඩ් ගේ භෞතික ශරීරය විනාශ කළ හැකි වූවද ඔහු ගේ ප්‍රතිභාව විනාශ කිරීමට නොහැකි විය​. රිච්ඩ් අදටත් අමරණීයය​.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

Dilrook Kannangara

Tough times call for tough measures. That is exactly what the debt ridden Lankan government has done. Money laundering is the latest state sponsored industry in the island nation. A few weeks ago, the finance minister appealed to locals and foreigners with Swiss bank accounts to move their accounts to Sri Lanka with the promise of a higher US dollar interest rate (2% to 3% higher in dollar terms). Depositors will not be asked any questions.

According to the government, the response has been encouraging. Already $450 million has been deposited in Sri Lankan banks. The debt-ridden nation is playing a very dangerous game of money laundering similar to what BCCI (Bank of Credit and Commerce International) did in the 1970s and 1980s. This may result in Sri Lankan banks being classified as money laundering dens; a pariah state of illicit banking practices shunned by other countries. Of particular note is the claim that among the depositors are Saudis and Qataris. A number of international bodies have highlighted the role some Saudis and Qataris play in financing AQ and ISIS terror operations. Moving funds to Sri Lanka may facilitate increased radicalisation of South Asia using its underdeveloped financial monitoring mechanisms.

Black money earned through narcotics, human trafficking, international prostitution rings and illicit weapons trade will be laundered into white money in Sri Lanka. The cost of servicing this new unofficial debt is colossal. Paying 2% to 3% more than the dollar rate will cost taxpayers over $20 million a year and interest is compounded annually. This is certainly not good governance. It is brash and negligent, and even potentially illegal. Sri Lanka is thrown from the frying pan to the fire.

නලින් ද සිල්වා  

.dailymirror.lk

Prime Minister Ranil Wickremesinghe has reportedly ‘strongly’ advised a senior Cabinet minister of his Cabinet not to engage with any parties about the Avant-Garde issue in the future.

Accordingly, the Prime Minister had a file containing all the articles related to the Avant-Garde case, made by this particular Cabinet Minister, and advised the minister not to tarnish the image of the government in the aftermath of the resignation of Tilak Marapana from the ministry portfolio, claiming that many parties praised Marapana’s decision. (Anjula Mahika Weeraratne) –

See more at: http://www.dailymirror.lk/95569/avant-garde-pm-warns-cabinet-minister#sthash.hBzrd5RF.dpuf

Sent from my iPad

“I think spending 30 years of my life in a country at War has numbed my
feelings.

I lived through the ’83 Race Riots. The ’89 JVP insurgency, all of those
overlapped by the LTTE problem. It became normal to hear about bombings and
death. It became so mundane that the severity of a bomb blast was decided by
the number of casualties. If the numbers didn’t reach 2 digits we were not
interested in the news itself.

During the last stages of the said War , every single day that I stepped out
to go to work in the Heart of Colombo, I wasn’t sure I’d get back home
alive.  There were threats of Bus Bombs ,Suicide attacks et al.

Our Country went through some Tough times. But I cannot recall a single
instance when the whole world stood still to offer us their prayers,
condolences , candle lit vigils ….. all the frills ! They were always
divided with their opinions.
Remember,We also lost nearly 100,000/- lives.

I could recall the number of times that we were accused of Human Rights
violations. Although I’m not implying that there weren’t any, it’s just that
we were always wrong in the eyes of the Western World.

Now , Terrorism has come to their doorstep. In fact it has crossed the
threshold and desecrated their living rooms. They want the whole world to
condemn Terrorism unanimously.

But all I can do is ask , Where were you When We needed you ?

However, being a person who believes in Buddhism that thought  doesn’t last
long.

I am sorry for all the innocent lives lost in the Terror attack in Paris.
But I truly cannot feel shocked or devastated. I’ve been numbed !

I blame Terrorism for that !”

RT

Courtesy Lanka-e-News

(Lanka-e-News -15.Nov.2015, 11.00PM) A conspiracy to oust Prime minister Ranil Wickremesinghe and to replace him with a defeated prime minister of the SLFP has come to light , based on reports reaching Lanka e news inside information division. A pro Sajith Premadasa group of MPs about 25 including a small UNP group of State deputy ministers  who are  disillusioned because they did not obtain cabinet minister portfolios  have held secret discussions in this regard . Lanka e news shall be revealing the names of this group later, as  this is not the opportune moment  to do that.

Behind this secret conspiracy is an ungrateful president himself who is only worried about the defeated SLFP under his own leadership , and hence   nursing the hope that an  SLFP government shall come into power under his leadership. Obsessed with these evil thoughts and wrongful desires ,the president bit the hand that fed him , by kicking out the very people who installed him in power within two days of becoming the president , while  painting the wrong picture that all these treacherous moves and activities are orchestrated  by the Rajapakses, based on reports .

As a preliminary step , which is part of the traitorous conspiracy, after plotting successfully the resignation of  Thilak Marapone who is very close to Ranil , the same calculated plot has been hatched against Wijedasa Rajapakse and  Vajira Abeywardena who are also very close to Ranil Wickremesinghe. As part of this conspiracy  ,a newspaper canard was published as lead news in a weekend newspaper belonging to Thilanga Sumathipala who is a close crony of the president. The article  carried the bogus news under the caption ‘Vajira, Marapone, Wijedasa  not wanted  – UNP MP’s petition.’   The names of the  UNP MP’s mentioned therein are those who were not in  the UPFA nomination  list given by Maithri to Mahinda Rajapakse , yet  succeeded at elections on the UNP votes  after securing nomination through UNP party.

Both ruling government and opposition under a  dictator

It is a matter for regret that the new Government instead of forging ahead with new plans and programs , is allowing the traitorous group to engage in a series of conspiracies to undermine the parliamentary power of the UNP party led by Ranil   that came into power on  the votes of the people.
The epicenter of  this conspiracy is the formation of an unofficial opposition party under Maithripala Sirisena.  While there exists an official opposition , and Sampanthan is its leader, Dinesh Gunawardena has been proposed to lead the unofficial opposition with Dallas Alahaperuma as the chief opposition whip.  At the budget debate separate time allocations are also requested for them.

What is most perplexing is , this unofficial group meets as the UPFA parliamentary  group under the president himself. Besides , the UPFA ministers appointed by president Maithripala are to  openly criticize the government’s actions designedly to provoke  the people against Ranil and the UNP.

A case in point is the conduct of sports minister Dayasiri Jayasekera. While being the sports minister he is bitterly castigating the FCID and its actions. In the midst of  this if the president says,  the president must be informed in case the army commander under him is to be interrogated,  it is very evident who is fueling Dayasiri to criticize FCID.

Maithripala Sirisena is engaging in all the dirty tricks and sordid games to bring the ruling government as well as the opposition at the same time under him and run them. He is trying to eat the cake slyly  and gobble  it selfishly alone not realising  he will be left with nothing when the most valuable moment for  sharing arrives. By all these machinations and manipulations , he is trying to form an SLFP government clandestinely , when in fact what he should do on the contrary  is , warn and correct his subordinates who are acting counter to dent the unity of the government. Mind you  they are the UPFA MPs , and UPFA leader is Maithripala, and not Mahinda Rajapakse.

It is a pity that  the president has conveniently forgotten on whose votes he came to power on  8 th January. He is able to appoint the most corrupt individuals of the Maithripala Sirisena –Rajapakse era and strengthen the SLFP , all because he won on 8 th January. At the same time when the UNP appoints it members on par with his ,they are being chased out  .While appointing pro MaRa Hettiarachchis and  Chamudhithis shamelessly , Zuhair who was appointed by the UNP was expelled.

The latest reports are even  worse and most reprehensible … :

The Digital ministry of Harin Fernando belongs to the UNP , yet it is Kumarasinghe Sirisena the notorious corrupt  younger brother of Maithripala who forcibly appointed himself as the chairman of Telecom Mobitel which comes under the Digital ministry , thereby depriving the UNP of the opportunity to appoint a chairman of its choice.

The Directors , Krishantha Cooray and Thusitha Haloluwa appointed by the UNP are strongly opposed to Maithripala’s  younger brother’s attempt to raise his monthly salary to Rs. 10 million, as well as they are against  his other  corrupt activities . Recently Maithripala summoned Harin Fernando and told him to dismiss Krishantha  Cooray and Thusitha Haloluwa from their posts. The reason cited was , they are opposed to his younger brother.

It is significant to note when people who elected the government mounted charges ,  Ranil set an example by requesting Thilak Marapone to resign .It is best if Maithripala follows that example set by Ranil . What  Maithripala should also do is order his corrupt self centered  younger brother to resign, instead of turning antagonistic towards those who are against the younger brother’s corrupt and nefarious activities.

In the midst of all these nefarious and horrendous activities, to further compound the confusion , Mathripala Sirisena has given over a business concern of  the country to the forces bypassing the parliament .

May we remind,the people steered Maithri to power not  to create a presidency through him, but  rather  to abolish presidency

In the circumstances , the people who elected this government to power are entitled to  understand the situation in the right perspective..

The people did not make Maithripala president , to start a SLFP government , and for him to continue as president. Rather it was to abolish presidency through him. If Maithripala had revealed ahead that he was going to be the leader of the SLFP two days after winning , not even a stray dog would have voted for him. May we remind lest he has forgotten , Maithripala all along said till his tongue protruded out in fatigue that , since he won by fielding as  a common candidate , after becoming president he would be impartial and sans party affiliations.

President Maithripala having  forgotten all those solemn assurances, is now exploiting  the powers of the obnoxious executive presidency to transfer businesses to the forces ; and  through his younger brothers, daughters and sons in law trying  every business in the country to make money. In addition , he is seeking to change the prime minister who was duly elected on the people’s votes and wishes , while day dreaming of forming an SLFP government .

(By a separate report we shall reveal soon about how using the family including younger bro, daughters and sons in law , who through involvements in the country’s businesses are seeking to make a fast buck at people’s expense to the country’s detriment.)

It is fortunate that the people at least had been able to identify the creature within ten months , before it is too late.  It is well for Maithripala Sirisena Lokka (chief) , his henchmen and hangers on to remember it took just one month only for the people to throw out lock ,stock and barrel , the Rajapakses and the regime of Rajapakse who arrogated to himself the powers of five presidents .