මහින්දගේ තීරණය හා විකල්පය

July 5th, 2015

තිස්ස ගුණතිලක, සිඞ්නි නුවර සිට

රටට ආදරයකරන්නන් මහින්දට ආදරය කරයි. රටට වෛරකරන්නන් මහින්ද සමග නැත, ඔවුන් මහින්ද තනිකරදමා විජාතික බලවේග සමඟ එකතුවන්නේ පසුගිය ජනාධිපතිවරණයෙන් අනතුරැවය. ඉතාමත් පහසුවෙන් තේරැම්ගත හැකි තත්වය එයයි.

පසුගිය සිකුරාදා (ජූලි තුන්වනදා) මහින්දට මැතිවරණයට එ ජ නි ස යෙන් තරඟකිරීමට අවස්ථාව සලසාදීමට එම සන්ධානයේ පිරිසකට හැකිවූවා යයි පවසති.  එමගින් මහින්දව නැවතත් අසීරැතාවයකට පත්කර ඇත. මහින්දට මැතිවරණයට තරඟකිරීමේ අවස්ථාව පමනක් නොව එජනිස යේ සභාපතිත්වයද භාරදිය යුතුව තිබිනි. නොඑසේව මහින්දට එජනිස යේ මැතිවරණ නාමයෝජනා ක්‍රියාවලිය අධීක්‍ෂණය කල හැකි නොහේ.

පසුගිය හයමස තුල විවිධ අවස්ථාවල මහින්ද හැරදා ගියාට වරදක් නැත. එසේ ගොස් ඔවුන් නවතින්නේ රටත් ජාතියත් නැසීමට ප්‍රතිඥාදී ඇති බටහිර ගැති යහපාලන නැල සමඟය. වරද එයයි. එසේ කිරීමෙන් රටට සාප්ක්‍ෂව ඔවුන් සිටිනා තැන ඡන්දදායකයාට අවබෝධ කරදෙයි. මෙසේ  මහින්ද හැරදා ගොස් රට දැය සමය නැසීමට පෙල ගැසුන ද්‍රෝහින්ගේ නාමයෝජනා ප්‍රතික්‍ෂ්ප කිරීමට මහින්දට වරම් නැති සන්ධාන නාමයෝජනාවකින් මහින්දටවත් රටටවත් වැඞක් නොවේ, වන්නේ අගතියක්මය.

මැතිවරණයෙන් පසුව ඇතිවන රජයතුල මහින්ද අගමැතිවුවත් ඒ සමඟම ඡන්දයෙන් හෝ ජාතික ලයිස්තුවන් හෝ ඉහත සඳහන් ද්‍රෝහින්ද පත්වේ. වත්මන් ජනපතිගේ අනුමැතිය කැබිනට්ටුව පත්කිරීමට අවශ්‍යවන පරිසරයක මේ ද්‍රෝ‍හින්ට ඇමති පදවි ලැබීමද වැලැක්විය හැකි නොවේ.  ‘ජුලියස් සීසර්’ රඟදැක්වෙන්නේ එවිටය.

සීසර්ට අයිති දේ සීසර්ටම ලැබීමේ ප්‍රවනතාවය ඇතිවන්නේ එවිටය. ඒ වනචාරින් (බාබේරියන්) පරදා ගෝල් දේශය (වත්මන් බටහිර යුරෝපය) දිනාගැනීමත්, එංගලන්තය ආක්‍රමනයත් නිසා හිමිවූ රෝම ඔටුන්න නොව,  බෘටස්, සිසෙරෝ ආදි ද්‍රෝහින්ගේ ක්‍රියාවලියයි.

බටහිරයින් මහින්දව දේශපාලනයෙන් තුරන් කිරීමේ ප්‍රයත්නය අතහැර නැත. හැකිනම් නාමයෝජනා මගඞියකින් ජූලි පහලොස්වනදා නාමයෝජනා සමාප්ත කිරීමට පෙර මහින්දව පරාජය කරනු ඇත. ඒ සදහා විවිධ උපක්‍රම භාවිතාකිරිමට තවමත් අවකාශ ඇත. ඒ සියල්ලම ව්‍ය‍යර්ත වුවත් මැතිවරණයෙන් පසුව පිහිටුවනු ලබන රජය තුලද මහින්දව නැතිකිරීමේ ව්‍යාපාරය සීසර්ව නැතිකල අන්දමින්ම ක්‍රියාත්මක කිරීමට බටහිර උපදෙස් මත නුතන බෘටස්ලා ක්‍රියාත්මක වනු ඇත.

මේ සියඵම ප්‍රයත්නයන් පරාජය කිරීමට නම්, එක්කෝ මහින්දට එජනිස සභාපතිකම භාරදී නාමයෝජනා කියාවලියේ අධීක්‍ෂණය කිරීමේ හැකියාව ලැබිය යුතුය. නැතිනම් මහින්දට තමන්ටත් රටටත් හිතැති පිරිසක් සමඟ වෙනත් පක්‍ෂයකින් මැතිවරණ සටනට පිවිසීමට තවමත් ඉඞකඞ තිබේ. එවිට බෘටස්ලා විශ්‍රාමගන්වා රට නැවතත් පෙර පරිදිම සංවර්ධනයටත් එමගින් සස්ශ්‍රීකත්වයටත් ගමන්කරනා මාර්ගයට පිවිසවීමට මහින්දට හැකිවනු ඇත.

මහින්ද මේ සියල්ලම හොදින් විශ්ලේෂණාත්මකව හදාරා ඔහුට ආදරයකරන ජනතාවටත් රටටත් යහපතක්ම වන තීරණය ගනු ලබන බව ඉර හඳ මෙන් විශ්වාසය. ජනතාවගේ සදාදරණීය නායකයා ඔබමය, එම ස්ථානය ගතහැකි වෙනත් අයෙක් පෙනෙන තෙක්මානයකවත් නැත. ඔබට ජය ශ්‍රී.

ඔබට සුභ පැතුම්

තිස්ස ගුණතිලක, සිඞ්නි නුවර සිට

2015 ජූලි මස 5 වන දා

1 Comment »

1956 is with us again as the backlash begins to emerge—බමුණු කුලය නෑවතත් බිඳවෑටෙනු නියතය.

July 5th, 2015

By Dayan Jayatilleka –

Ranil Wickremesinghe’s announcement in the Japan Times that Sri Lanka would re-set its strategic position in the world; his and Mangala’s invocation of trusted traditional friends” while turning away from China; their pro-American lurch”, are not deviant behavior but a throw-back to the most disastrous phases of UNP foreign policy.”
Read on—

Sri Lanka’s China Policy: Contrast & Continuities

By Dayan Jayatilleka –

The title of the news story which broke in the Japanese media last week was entitled FM: Sri Lanka to dilute dependence on China.” Any credible, substantive contradiction of the content of this report (and not just its title) by our Foreign Ministry must not take the form of remarks to the local press but a formal contradiction/correction seeking publicity in the (respected) Japanese media giant, the NHK, which carried the original story. The story says:

Sri Lanka’s foreign minister says the country will review its China-dependent foreign policy and boost ties with other nations. Mangala Samaraweera held an interview with NHK on Thursday. He is visiting Japan for the first time since the current government was launched under the new president, Maithripala Sirisena.

Sirisena won a presidential election in January by defeating the incumbent, Mahinda Rajapaksa. Rajapaksa promoted a foreign policy that relies on China. Foreign Minister Samaraweera referred to Sri Lanka’s relations with China. China overtook Japan as Sri Lanka’s biggest source of assistance in 2009.
He indicated that Chinese aid led to rampant corruption under the previous government. He said the Sri Lankan government has suspended a project to improve port facilities in the nation’s largest city, Colombo, and is now reviewing it. He added the project may not have followed appropriate procedures…”

Going by their pronouncements during the election campaign and in office, Messrs. Wickremesinghe and Samaraweera are clearly unaware of or incapable of understanding, among other things, the difference between dependent” and reliant” i.e. between a satellite and an ally. If Sri Lanka tilted to China rather than the US or India, Mr. Samaraweera must know why that was, when it took place or began, and who the architect of that policy was. He must realize that such a reliance or ‘tilt’ was consonant with Sri Lanka’s vital national interests. He obviously does not know any of this.

While the villain of Mr. Samaraweera’s tale, Mahinda Rajapaksa of Medamulana, was still an Opposition MP, Sri Lanka under a UNP administration of a President who was so pro-US that his nickname was Yankee Dicky, was to learn a harsh lesson in the limits of US and Western support in our hour of greatest need. While the US was waging a proxy war of cross-border terrorism against the elected Nicaraguan government, and was helping in the counter-insurgency campaign of the blood soaked Salvadorian military, it had strict limitations on the military support it would extend the pro-western UNP government of JR Jayewardene.

Part of the reason was of course India, but that isn’t the whole story or even the most fundamental part of it. The proof is that even when Sri Lanka had a government that was exceedingly friendly with India, such as the Chandrika Bandaranaike Kumaratunga administration, neither the West nor the Indians gave us anything remotely like the military assistance that we as a democratic state, deserved and imperatively needed, to defend ourselves from the globally networked and heavily armed Tamil Tiger terrorist militia.

The deeper, abiding reasons were and are (I) the social, cultural, psychological and geostrategic weight of 80 million Tamils (factors which must not be reduced to mere voting strength) (II) the ambiguity of US-UK commitment to the concept of national sovereignty (apart from its own) and (III) the importance of the global human rights constituency in Western society and human rights discourse in Western ideology.

Thus it was that Sri Lanka’s finest foreign minister, Lakshman Kadirgamar decided on a policy reorientation that would combine continuity, engagement and change. The ‘continuity’ aspect was to build upon Sri Lanka’s traditionally excellent relations with China. The ‘engagement’ aspect was the continuing friendly dialogue with the West, especially the USA. The ‘change’ was that while being close friends of both, Sri Lanka would not be strictly equidistant between India and China, but would balance off India and the West by relying increasingly upon the East; relying upon and imperceptibly tilting towards China.

The Kadirgamar doctrine was part of a broader shift which (a) opposed President Chandrika Kumaratunga’s attempt to induct Maarti Ahtissari as a peace facilitator in Sri Lanka’s conflict (b) dissented from Chandrika’s PTOMS and (c) reached out to the (Weerawansa-ist) JVP as a pressure group (he arranged for the JVP to visit China annually). Interestingly the two individuals who were knee-deep in the Ahtissari and PTOMS moves respectively, are currently serving in sensitive posts in the Yahapalana regime, while Mangala Samaraweera who repeatedly urged a reluctant Kadirgamar to enter into a low-key dialogue with the TRO (Tamil Rehabilitation Organization)—a ‘conversation’ that strangely coincided with the last few months of his life — is now Foreign Minister, in dialogue with the international inquiry/accountability” boys of the Global Tamil Forum.

In the last year of his life, not only was Kadirgamar deeply alienated from Chandrika’s policy perspective but had rebuilt relations with someone he considered a rival for the Prime Ministership, namely Mahinda Rajapaksa. The symbolism was obvious when Kadirgamar’s choice as guest of honor at the opening of the new building of the Bandaranaike Centre for International Studies (the BCIS was originally established on a project report written by my father to Madam Sirimavo Bandaranaike in 1975) was not President Kumaratunga but precisely Prime Minister Mahinda Rajapaksa.

The building was declared open by the Prime Minister of China, Wen Jiabao. As a member of the Council of Management of the BCIS, I was present, and recall the occasion vividly. The day’s highlight was the unveiling of a sculpture of that great internationalist, statesman and visionary, Chou En Lai” (as Lakshman Kadirgamar so rightly put it).

Kadirgamar’s speech on that occasion was the clearest expression of his China policy, which remains the finest exposition of a China policy issuing from an enlightened comprehension of Sri Lanka’s core national interests and its historical experience. It is superb example of the Realist/neo-Realist paradigm in foreign policy thinking. It indicates why Sri Lanka cannot be more reliant on India than on China or even be strictly neutral or equidistant between them.

This Kadirgamar line on relations with China, India and the methodology that Sri Lanka should use when charting its foreign relations, is the very perspective that Prime Minister Ranil Wickremesinghe in his Japan Times article, and foreign Minister Samaraweera in his various pronouncements and actions, have effected a rupture with, and turned their backs, on in their West-centrism.

In a speech which was officially distributed with a quote from the text which read ‘China, a benign and sincere friend of Sri Lanka’, here then is what Lakshman Kadirgamar had to say at the unveiling of the bust of the late Premier Chou En Lai at the BMICH on 9 April 2005:

…When a relationship is based on mutual respect and affection, the size, importance and power of one of the two countries in that relationship does not have a disproportionate influence on the other. China has never sought to influence the domestic politics of Sri Lanka. Over the years China has proved to be benign and sincere with no ulterior motives for befriending Sri Lanka. She has never tried to dominate, undermine or destabilize Sri Lanka. 

She has come to our rescue with timely assistance on several occasions when there were threats to Sri Lanka’s national security and territorial integrity…There have been no strings attached to Chinese aid. When a relationship between two countries is not based on dependence, it is strengthened by the fact that it is based on the mutual recognition of equality.”

This was the crux of ‘Kadirgamar Chinthana’ on China and by clear contrast and implication, India and the West. It signaled a well-reasoned preferential option for China.

In his speech Kadirgamar went on to say that with regard to Human Rights, Sri Lanka has been a steadfast ally” of China.

…Sri Lanka in its own way has been helpful to China. The rubber-rice pact of 1951 has been referred to. In more recent times Sri Lanka has in a modest way been of assistance to China in international fora especially in the field of human rights where Sri Lanka, taking the view that China was being unfairly treated in certain quarters, has been her steadfast ally. It is good for a relationship when both countries are able to contribute something towards sustaining and enhancing it. Sri Lanka has remained steadfast and unequivocal in respect of its One China Policy.”

This stands in contradistinction to the Ranil-Mangala perspective that China’s political values are authoritarian and alien to Sri Lanka, which is much closer to the values of the West. Kadirgamar’s stand is also at variance with our current stances in the UN, where Sri Lanka under Mangala Samaraweera actually voted with the USA against a resolution sponsored by Russia, China and India and supported by the whole of the South Asian region, with Sri Lanka as the sole outlier.

Kadirgamar’s speech indicates another basic value based view that Sri Lanka shares with China, which the West does not, as proved by its policy and practice on Kosovo, South Sudan and Iraqi Kurdistan (triggering retaliatory imitation on the part of Russia, in Georgia and Ukraine). I refer to the fundamental issue of anti-secession.

We believe that Taiwan is an inalienable part of the People’s Republic of China – something which the United Nations has reaffirmed each year. We support China’s policy of peaceful reunification and China’s efforts to promote cross-straits links for the benefit of the Chinese people and their social and economic development. Sri Lanka has expressed its support for China’s recent anti-secessionist law…” (Ibid)

Perhaps most pertinently, the 2005 speech shows how utterly enthusiastically Kadirgamar viewed the economic rise of China, its impact on the world order and its implicit potential for Sri Lanka.

It is in the light of these considerations that Sri Lanka observes with admiration China’s steady, peaceful ascent to the summit of economic power. Long may the People’s Republic of China flourish and prosper. Long may the friendship between China and Sri Lanka grow in strength and vigour.” (Ibid)

For their part, Ranil and Mangala are non-committal or tepid about the ascent” of China to the world’s economic summit and have actually frozen the role and function of the mighty Chinese powerhouse as an economic motor force for Sri Lanka.

For decades Sri Lanka’s most respected analyst of world affairs, Mervyn de Silva argued that in the 1950s, Ceylon was on the verge of being incorporated by the UNP government into the US alliance system which was being built up against the Asian and Eurasian powers China and Russia. He asserted that it was Mr. Bandaranaike’s victory in 1956 that aborted this impending disaster” and totally reversed direction:

…Mr. Bandaranaike’s foreign policy, as evident in his adoption of nonalignment, his total identification with the Afro-Asian resurgence, the closing of the British bases in Trincomalee and Katunayake and the opening of embassies in Soviet Union, China and other Socialist countries. This contrasted sharply with the last phase of UNP rule. True to his publicly declared faith in the British, our trusted friends”, DS Senanayake made Ceylon’s ‘foreign policy’, such as it was, an extension of Whitehall thinking. His son Dudley Senanayake did not effect any substantial changes…
Ceylon was represented at Bandung by Sir John Kotelawela, a brash anti-communist crusader perfectly attuned to the spirit of the Dullesian era. Ceylon was on the doorstep of CENTO when 1956 rescued our foreign policy from what would have been a disaster…
The cosmopolitan exhibitionism and vulgarity of the pre-’56 phase of the UNP made it an ideal target for the resurgent nationalism which fuelled the ‘cultural revolution’ of 1956. An equally sharp confrontation was seen in the field of foreign policy when SWRD Bandaranaike’s ‘Afro-Asianism” and ‘Non-Alignment’ offered a striking contrast to Sir John’s pro-American lurch at Bandung…” (‘April Anniversaries’, lecture by Mervyn de Silva at the Teilhard de Chardin seminar in April 1981, republished in ‘Crisis Commentaries: Selected Political Writings of Mervyn de Silva’ ICES, 2001, pp. 36-52)

Ranil Wickremesinghe’s announcement in the Japan Times that Sri Lanka would re-set its strategic position in the world; his and Mangala’s invocation of trusted traditional friends” while turning away from China; their pro-American lurch”, are not deviant behavior but a throw-back to the most disastrous phases of UNP foreign policy.

 

3 Comments »

Sri Lanka will never pose a threat to India- Mahinda Rajapakse

July 5th, 2015

Courtesy The Rediff News

‘We have nothing to gain by helping any other country to become a threat to India,’ former Sri Lanka president Mahinda Rajapaksa, who is on the comeback trail, tells Rediff.com senior contributor Nitin A Gokhale in an exclusive interview.

Will you be a prime ministerial candidate in the upcoming parliamentary elections? If yes, will you be the SLFP candidate?

I will be contesting the parliamentary election with a view to forming the next government. The United People’s Freedom Alliance has extended an invitation to me to contest on their ticket which I and the constituent parties of the UPFA along with the majority of the former SLFP (Sri Lanka Freedom Party) parliamentary group have decided to accept.

We contested the 1994 parliamentary election as the People’s Alliance. Ten years later, for the 2004 parliamentary election, we reconstituted our alliance as the UPFA. It was being discussed whether a new alliance should be formed to contest the forthcoming parliamentary election but that will not be necessary now that everyone has made the decision to contest under the UPFA banner.

I have been a loyal member of the SLFP from the inception of my political career.

How do you assess your support in the country?

The most visible political phenomenon after the presidential election of January this year is the groundswell of support that has built up for me in the country. There have been unprecedented crowds at any event attended by me or held on my behalf.

The large number of politicians at all levels of government supporting me have done their own assessments and they know that the people are with me.

In many ways this support is now more obvious than it was in 2005 and 2010 when I won the presidential elections.

How is your relationship with President Sirisena? Have you mended your differences with him?

The fact that politicians contest against one another does not mean that they have to be enemies. I contested against Mr Ranil Wickremesinghe in 2005 and I won. But I never regarded Mr Wickremesinghe as an enemy.

I have always maintained cordial relations with the Opposition which is why so many Opposition politicians ended up joining my government.

As for President Sirisena, I maintained good relations with him during and after the presidential election.

Going your separate way at times is a part of politics. President Sirisena and I have been members of the SLFP for decades and we both want to see the SLFP remaining united.

If you win and do become PM, wouldn’t it be odd for you to work under a man who was a minister under you when you were President?

The position of prime minister is now different to what it was before the 19th amendment to the constitution was passed. The PM has a certain defined role to play. I do not see any problem at all in working with President Sirisena in that capacity.

How do you assess the six months of this government since January?

The past six-month period can in fact be described as the worst period of economic failure in our post independence history. We have had unsuccessful and reckless economic management in the past, but never of this magnitude.

Although some of the political reversals can be put right with a change of government, the economic fallout will be more difficult to rectify because investor confidence has been very badly damaged by this government.

When I handed over the government to the present set of rulers, the country was experiencing the fastest growth in the whole of Asia.

The inflation rate had been at single digit levels for more than 6 years. Interest rates had been at a reasonably low level in the single digit range. The exchange rate was steady for over five years. Our foreign reserves were at an all time high of $8.2 billion.

The national debt ratio had been reduced from a high of 92% in 2005 when I took office, to a more manageable 75% by the end of 2014, notwithstanding the massive infrastructure development carried out by my government.

Per capita income had increased from $1,240 in 2005 to $3,650 by 2014. Many foreign investors acknowledged that we had the one of the best run economies in Asia

But today, just six months later, everything is in shambles. The economy has slowed down; all infrastructure development has stopped; foreign reserves are going down sharply; unemployment is soaring; government finances are in complete disarray with revenue in decline and government expenditure going out of control; the rupee is sliding rapidly against the USD.

In addition to all this, the apex institution of the banking system, the Central Bank is ired in a financial scandal that has so far cost the government over Rs 55 billion.

Never in living memory have we had an economic catastrophe of this magnitude in such a short period of time.

What will be your main campaign plank in the upcoming elections?

We have three main priorities — to put the economy back on track, to dismantle the Police State apparatus set up by the UNP government and to restore democracy and to deal with threats to our sovereignty and national security that have arisen since January this year.

How will you win back the trust of the minorities who it is widely believed, voted in large numbers against you.

My government rescued the Tamil people of the North and East from the LTTE. Now their children are not being forcibly recruited by a terrorist organisation and they can lead a normal life.

Many Tamil people realise this which is why the number of votes I got from the Tamil people of the North doubled between the presidential elections of 2010 and 2015.

But for the past six decades or more, the Tamil people have been misled by their leaders who have been showing them the mirage of a separate State.

At the presidential elections, the Tamil people are told to vote for a candidate who would help them come closer to that goal. I can’t compete with that. But what I can do is to give the Tamil people the same facilities and opportunities that everyone else in this country has, and there is no leader who has given the Tamil people more in that respect than I have.

Our party used to get a certain proportion of the votes from the Muslim community, either directly or through Muslim political parties allied with us. From 2012 onwards, Western powers promoted various anti-Muslim extremist groups to disturb the peace that our government had established.

The leaders of Muslim political parties saw this as an opportunity to increase their votes and they spread the story that my government was sponsoring these extremist groups. Many of the Muslims who voted against us would by now have realised that my government had nothing to do with these extremist organisations and that the latter are in fact opposed to me.

How do you see the recent US report that the LTTE’s overground support network is still intact?

We defeated the LTTE’s war machine in 2009. But their overseas financial and political networks based in Western countries continued to remain active. The LTTE rump now uses these funds to buy influence in Western capitals through which they expect to achieve their goal of a separate State.

Prime Minister Ranil has challenged you for a straight contest? Will you take up the challenge?

Absolutely. Mr Wickremesinghe contested against me in 2005 and thereafter never faced me at an election. This time around, he is compelled to face me because there is no way of escaping the contest.

Will the India-China rivalry in Sri Lanka once again be a political campaign point in the upcoming elections?

Sri Lanka has always had close relations with China from the early 1950s onwards. India’s concern about Sri Lanka’s relations with China is a new phenomenon which has come about in the past few years in the context of the rivalry between India and China as the world’s rising superpowers in Asia.

We need to maintain good relations with both India and China.

Sri Lanka will never pose a threat to India, and we have nothing to gain by helping any other country to become a threat to India.

In this context I wish to recall the role played by our late leader Mrs Sirimavo Bandaranaike who mediated between India and China in the Sino-Indian war of 1962.

My government was too absorbed with domestic issues such as the war against terrorism and development to play a role in international affairs like Mrs Bandaranaike. But the role that she played during the Sino-Indian war of 1962 has great relevance today.

I intend doing what I can to be a bridge between these two rising superpowers.

http://www.rediff.com/news/interview/exclusive-sri-lanka-will-never-pose-a-threat-to-india/20150704.htm

1 Comment »

Tiger Entities and Personalities Should Remain Blacklisted

July 5th, 2015

 MEDIA RELEASE     SRI LANKA UNITED NATIONAL ASSOCIATION OF CANADA (SLUNA)

Toronto, ON, Canada | sluna.press@gmail.com

Under United Nations Security Council Resolution 1373, Sri Lanka listed 16 entities and 424 individuals of the LTTE overseas network that engaged in terrorist propaganda, fund raising, procurement, shipping and other support activities. If they are delisted by the Maithripala Sirisena-Ranil Wickramasinghe government, the LTTE will revive affecting Sri Lankan National Security and on going Reconciliation. Since the listing on April 1, 2014, foreign governments have frozen LTTE assets and properties overseas. If delisted, LTTE network overseas will use the resources unfrozen to recommence activities for a separate state in Sri Lanka.

Even after the military defeat of Tigers in Sri Lanka, the entities and individuals overseas continued their hostile and vengeful acts against Sri Lanka. After the comprehensive defeat of Tigers on May 19, 2009, the Sri Lankan authorities engaged in resettlement of 300,000 Tamil IDPs exploited as a human shield by the Tigers. Furthermore, government rehabilitated and reintegrated 12,000 Tigers who surrendered. The terrorists released back to society with new livelihood skills, and with an infrastructure investment of USD three billion helped to establish peaceful environment in the country. Nonetheless, the LTTE activists and supporters living in foreign lands who supported and especially funded the terrorist violence in Sri Lanka for over three decades remained a serious security risk as they still pursued the same goal of carving out a separate mono-ethnic Tamil racist state out of the sovereign territory that comprised the island of Sri Lanka.

Sri Lanka issued Gazette 1854/41 under UN Regulation No.1 of 2012 and the UN Security Council Resolution Number 1373 of September 28, 2001 listing entities and individuals that supported terrorism. The Foreign Organizations proscribed with the gazette notification are noted below:

  1. Liberation Tigers of Tamil Eelama.k.a LTTE a.k.a Tamil Tigers – EN/CA/2013/01
  2. Tamil Rehabilitation Organizationa.k.a TRO. – EN/CA/2013/02 (Sri Lanka & Overseas)
  3. Tamil Coordinating Committeea.k.a TCC – EN/CA/2013/03
  4. British Tamil Foruma.k.a BTF – EN/CA/2013/04 (Operating from London, UK)
  5. World Tamil Movementa.k.a WTM – EN/CA/2013/05 (Operating from Canada)
  6. Canadian Tamil Congressa.k.a CTC – EN/CA/2013/06 (Operating from Canada)
  7. Australian Tamil Congressa.k.a ATC – EN/CA/2013/07 (Operating from Australia)
  8. Global Tamil Forum a.k.a GTF – EN/CA/2013/08 (Operating from UK)
  9. National Council Of Canadian Tamilsa.k.a NCCT a.k.a Makkal Avai – EN/CA/2013/09 (Operating from Canada)
  10. Tamil National Councila.k.a TNC – EN/CA/2013/10 (Operating from Norway, Italy , Switzerland, France, Canada.)
  11. Tamil Youth Organizationa.k.a TYO – EN/CA/2013/11 (Operating from Australia)
  12. World Tamil Coordinating Committeea.k.a WTCC. – EN/CA/2013/12
  13. Transnational Government Of Tamil Eelama.k.a TGTE – EN/CA/2013/13
  14. Tamil Eelam Peoples Assemblya.k.a TEPA – EN/CA/2013/14
  15. World Tamil Relief Funda.k.a WTRF – EN/CA/2013/15
  16. Headquarters Groupa.k.a HQ Group – EN/CA/2013/16

If Sri Lanka delists LTTE entities and personalities, 32 foreign governments will be challenged by LTTE entities to de-proscribe the international terrorist movement. Already, LTTE entities are planning to challenge USA, Canada, India, UK and EU that has blacklisted the LTTE.  Care should be taken to ensure that Sri Lanka’s security is not compromised through hasty decisions.

No Comments »

United Christian Party (aka UNP) and the Christian West coup must be defeated

July 5th, 2015

Ratanapala

5 Jul 15

 What happened, what must be done  & importantly what must not be done

Roughly two years ago the ruling United Christian Party aka UNP felt that they weren’t getting anywhere in Sri Lankan politics. After much soul searching what they decided was to launch a slander campaign against the then ruling UPFA headed by Mahinda Rajapakse. The task was handed over to Mangala Goebbles Samaraweera and that was the start of the Yahapalana hoax as well as over rated slanders on government corruption. This is not to say there was no corruption. It is now openly admitted by Mahinda Rajapakse that there was corruption and unlawful activities on which he decidedly to cast  a Nelsonian Eye! On the other hand it is justifiable to ask whether there are any politicians in Sri Lanka or even around the world who have not profited by their positions in power during their tenure in office.

At the elections held in 8 Jan 15 it is now abundantly clear who voted for whom. Although during his tenure as the President of Sri Lanka, Mahinda Rajapakse courted and took under his wing politicians of a wide range of beliefs and political hues, in the end most of them deserted him at the elections leaving him at his real voter base – the rural Sinhala Buddhists.

It was clear from the elections results that a vast majority of Sinhala Christians did not vote for him. A vast majority of Muslims did not vote for him and almost to a man and woman, Tamils neither from the North and East nor from the Estate sector voted for him.  In sum it is clear none of those votes are neither democratic nor representative; they are command or decreed votes at the behest of their so called leaders. All this in spite of the freedom each and every one of them enjoys not having to be at the receiving end of LTTE terrorism. A vast majority of them did not know who sirisean is!

It is futile now or in the future to depend on the votes of minorities to form a stable government. His defeat on 8 Jan was his false hope on the minority  Tamil, Muslim and Christian vote.  It is clear from the behavior of the Muslims and Tamils both Sri Lankan and of Indian Origin that they have only selfish interests that benefit them and them alone. It is clear from their behavior that their desire is not to be Sri Lankan but to find their own tribal and religious enclaves; more land grabbing and more. A stable government  can only be realized only if the Sinhala Buddhist unite realizing the danger and bring a change of government that can work for all Sri Lankans irrespective of race, caste or creed. The minorities have never worked for the common good. They have always voted to enhance their already privileged positions. No country can ever prosper let alone be at peace where the majority rights are neglected.  This is what exactly is happening in Sri Lanka. The tail has wagged the dog for too long!

Just as it was the Sinhala  Buddhist who largely took part in the war effort it was the Sinhala Buddhists who supported Mahinda Rajapakse  to the hilt to bring him back to power for a third time. This is not to say there aren’t those Sinhala Buddhists who did not vote for him. Sometimes due to political affiliations (Kapuwath UNP Sinhala Buddhists) and sometimes duped by the Anti _ Mahinda propaganda many Sinhala Buddhists did not cast their vote to Mahinda R ; some even to teach him a lesson. It is they, who must be addressed in the coming elections.  We need to call on their patriotic duty to leave aside unrealistic expectations and as it is now clear largely false allegations against Mahinda R are not true, and decide to throw their weight behind the Mahinda campaign to return him to power.

In countries like Sri Lanka there is a dearth in leadership material and the country is still not in a position to gamble and hand over power to lack lustre politicians. Even after his defeat at the last Presidential Election on 8 Jan, it is not possible to find a leader who can come close to Mahinda Rajapakse, with his own brother Gotabhaya coming a close second. It is this reason that brings in hundreds of thousands of people to flock around Mahinda Rajapakse wherever he goes around Sri Lanka. Those who know and appreciate the war effort and the simple freedom from fear – winning the war brought about are still with Mahinda Rajapakse in spite of much corruption and misdeeds that happened under his stewardship. He can be trusted to do a job and produce results.

The Yahapalanaya that dawned in the morning of 9 Jan 15, promised many things including one hundred tasks.  The promise also included that there will be Parliamentary Elections at the end of this period. Some of the things that were promised and what was really intended and in the end happened are as follows:

  1. Reduction of the cost of living – this was only an election gimmick with no long term prospects. Intention was to deceive and what happened is that it cannot be maintained long term.
  2. Reduction of the powers of the President – Ranil only wanted the power to be transferred to him hoping that he will be the future Prime Minister. Given the same powers a premiership under Ranil W would have been draconian! Again the intention was to fool the public and what happened was the Amendment got diluted to such an extent it has lost all the sting.
  3. A hundred day government with Ranil Wickramasinghe as the Premier – This constituted an illegal promise, as UNP did not commanded a majority in the parliament; finally gave way to an no confidence motion against the Prime Minister.
  4. Introduction of the 20th Amendment to the Sri Lanka Constitution.  A promise was made that they will see through the 20th but reneged on it after getting the 19th.  Intention was to fool the public  but the cat is out of the bag now. The public knows what happened. A revamp of the electoral system including abolition of the preferential candidates and going to a mix of proportionate and first past the post type of elections. This was really a hoax and clearly not in the real agenda

From the outset it was clear how things were going to pan out. Within almost a day Ranil Wickramasinghe was appointed the Prime Minister without even a ‘bye you’ to the incumbent D M  Jayaratne.   The Chief Justice Mohan Peiris was dispatched in a not too different a manner. Thereafter he went on to appoint a cabinet of ministers  a very Christian Cabinet.

From the day Ranil got his appointment as Prime Minister, all he tried to do was to usurp power from the lack lustre Sirisena who is an Accidental  President only by a coup masterminded by the Christian West. Ranil tried his level best to grab all the executive power from those of the presidency. ( Kole vahala gahanna haduwa ; namuth okkoma dekka prodawa.) His naïve and childish attempts were so transparent, they got exposed and the final version of the 19th Amendment got approved with over one hundred modifications leaving him only scraps or crap.

Although many things were promised and even could have been fulfilled if only as election gimmicks the current United Christian Party aka UNP has failed. Not only they have failed, they have taken part in large-scale corruption as well as frauds that cost the nation Billions. The Central Bank fraud alone amounts to several motorway projects.  The nation could have been given gas, gasoline and diesel for free for a couple of decades with the money thus stolen.  The  tragedy is that the Nation does not understand the gravity of the fraud.  They have taken it as one among the rest of allegations. All what has been done or rather not done is evident to the nation and the Nation must make their decisions appropriately.

The role of the JVP is laughable or even childish – their actions are so transparent. Their role in the 8  January coup was not only  to get Mahinda Rajapakse government out of power, but also to  discredit the  UNP in the end with the hope of bashing both sides and increase their voter base.  However we believe that the voters are intelligent enough to understand who the JVPers are and not get fooled by their false promises.  They have done all in their power to sabotage the security of Sri Lanka. JVP payed lip service to the 20th Amendment and in the end went viral against it.  All this was in their original plan.  This is, knowing very well that the mixed system of voting – FPP and Proportional will dwindle their chances at the coming elections.  It is now clear that they are being influenced by foreign forces, that are hell bent on destroying the Sinhala Buddhist power base – the only stabilizing force in Sri Lanka. Since it is obvious that the next elections will only be held under the previous Proportional representation system it is important that the voters deny them even the 5% that might give them a chance of getting a minority seat.

The proponents of Yahapalanaya – Pivituru Hetak, Jathika Hela Urumaya  and the Catholic Jayalath Jaywardana’s acolyte – Rev Sobhitha are rarely seen or heard except for monologues. Patali Champaka, Rev Rathana and not so reverend Sobhitha have deceived the Sinhala Buddhists  completely.  We have not heard them talking about Sinhala Buddhists at least once during the last 12 months.

It is now clear that Dawalta Maithri Raata Maru Sira has realized that SLFP without Mahinda Rajapakse is a dead horse. Also that with Mahinda Rajapakse in the Parliament his presence will get eclipsed. They want Mahinda only to get votes but not him in person in the Parliament. The multiple turncoat SB Dissanayake has put it succinctly recently at a press conference.  The ambassadors and high commissioners of India and the Christian West have very clearly spelt what they intend for Sri Lanka.

What is left for Mahinda Rajapakse and those around him is to goto elections through a new party and carry out an election campaign as no other, targeting the real vote base of Mahinda Rajapakse to get at least 90% of the Sinhala Buddhist vote. There is no hope in hell getting any significant vote from the Christian, Muslim and Tamil who have a different agenda. For the people of Sri Lanka and mainly the Sinhalese it is now increasingly clear that a vast majority of all Christians, Muslims and Tamils are Anti Sri Lanka and are dreaming of their own ethnic and religious enclaves while retaining their positions of residence and businesses in the rest of Sri Lanka. Even if they come they only come to get their pound flesh as they have shown this barbaric attitude time and again in the past.

Mahinda should have no qualms about the SLFP. Even in 1956 it contested under the name of Maha Jana Eksath Peramuna (MEP) and later as UPFA. For the people the name nor the symbol whether the Hand symbol or the Betel Leaf symbol all worked equally well to bring the intended consequences. Otherwise he should engineer to regain the leadership of the SLFP by legal means.

These are little black holes that will eventually devour the land of the Sinhalese. Sinhalese must realize the danger that they are in. This time it  is now or never.

They must all unite to bring Mahinda Rajapakse back to power. This can only be done only if they unite as one to bring down the hated United Christian Party aka UNP, the double dealing pseudo socialist JVP and thereby minimise the political clout of the Jihadists and Separatist Tamils.

As for Mahinda Rajapakse it is time to ditch the SLFP temporarily ( this was already done by Choura Ragina once and many others earlier and later) and field a set of reliable candidates whom he can trust – not least the likes of Apavitra, Dilan, Nimal Siripala, doubtful Prem Jayanth, multiple turncoats and others of their ilk. It is clear as daylight that Maru Sira the gutless guttersnipe, is looking for Mahinda’s blood. People of Sri Lanka must understand what Maru Sira is doing at the bidding of the Christian West and that of India.

ALL THOSE WHO STAYED BACK HOME WITHOUT VOTING MUST COME THIS TIME TO EXERCISE THEIR PATRIOTIC DUTY at the elections. AS Mahinda  SAYS THERE ARE ONLY TWO KINDS OF PEOPLE IN SRI LANKA – THOSE WHO LOVE AND THOSE WHO DON’T. WE CALL UPON YOU TO JOIN AS ONE AS THOSE WHO LOVE MOTHER LANKA.

MOTHERS, FATHERS, GRANDFATHERS, GRANDMOTHERS, ALL AND SUNDRY WHO ARE ELIGIBLE VOTERS SHOULD COME AND VOTE TO BRING MAHINDA RAJAPAKSE BACK INTO POWER. OTHERWISE THE COUNTRY WILL SOON BE DISMEMBERED. IT WILL NOT END THERE. THE EELAM AND THE VARIOUS ‘ISTANS’ THE JIHADIST HAVE IN MIND WILL EAT THE REST OF SRI LANKA. TO BEGIN WITH THERE WILL BE ‘BORDER’ DISPUTES AND THEN THE REST WILL BE HISTORY – UNENDING BLOOD BATHS.

JUST LOOK AT THE EELAM MAPS OF 1980 AND THE PRESENT – THE DIFFERENCE IS THERE TO SEE. IT IS ENCROACHING ON THE REST OF SRI LANKA ON A PINCER MOVEMENT. JUST LOOK AT THE ILLEGAL SETTLEMENTS OF THE JIHADISTS. SINHALESE WILL BE LEFT WITH ONLY THE SEA TO JUMP IN.

AMME, THATHTHE, SEEYE AACHCHIYE DON’T STAY BACK HOME. YOUR VOTE IS VALUABLE TO SAVE SRI LANKA and Buddhism FROM THE TRAITOR SIRISENA AND HIS UNITED CHRISTIAN PARTY. When Sirisena left to join the Avajathakayos with Champaka and Ooru Kata Rajitha, he took the fist steps of dismembering the SLFP. SIRISENA IS a simpleton who even today cannot fathom the depth of his treachery.

THIS REQUEST IS FOR YOU TO FOLLOW MAHINDA RAJAPAKSE’S LEADERSHIP JUST FOR THE SAKE OF SRI LANKA. MAHINDA NOR US WILL LIVE VERY LONG, BUT SRI LANKA. THIS MAY BE THE LAST CHANCE SRI LANKA HAS IN HER OVER 2500 YEAR HISTORY TO STAY AS ONE COUNTRY. THE NEW CHOLAS, THE NEW PORTUGUESE AND THE JIHADIST BARBARIANS ARE AT THE GATES OF the CITADEL SRI LANKA TO DESTROY AND TAKE FOR THEMSELVES OUR MOTHERLAND.

CHRISTIAN WEST IS OUT FOR A FOOTHOLD AND IT IS CLEAR THAT THEY ARE AIMING for a base in TRINCOMALEE HARBOUR to police the Indian Ocean.

There is one thing and one thing alone that Mahinda Rajapakse must not do – NOT SACRIFICE THE SINHALESE BUDDHISTs AT THE ALTAR OF THE CHRISTIAN GOD. AFTER GETTING HIS REFUGE ONLY AT THE BUDDHIST TEMPLES HE MUST NOT fall into the trap of the catholic church once over.

4 Comments »

British Envoy in Nepal Sparks Storm Of Conversion Controversy; Ritu Raj Subedi

July 5th, 2015

Courtesy: The Rising Nepal

British ambassador to Nepal Andrew Sparkes has sparked a storm of controversies. In his open letter to the Constituent Assembly members, he egged them on for ensuring the right to conversion in the new statute. His comment came at a time when a considerable size of Nepali population is smouldering against the decision to turn the Hindu nation into a secular state in 2006 and when the Himalayan nation has been struggling to have a new constitution. The first CA collapsed without delivering the statute and the second one is seemingly heading for the similar fate. The major parties are sharply divided and are unable to forge consensus on the thorny issues of the statute. Anybody can experience Nepal’s precarious political dilemma. And at this sensitive phase of transition, British envoy just threw a stone into the troubled waters only to raise the eyebrows of many.

Controversial Remark

Although his embassy regretted his controversial remark, it riled the masses that have kept mum until recently over the growing interventionist acts of the foreign players on the Nepalese soil. When Nepal was declared a secular state, a section of people had registered their silent opposition to the move. They had a plausible argument- secularism was introduced without due and democratic procedure and without consulting over 80 per cent Hindu population of the country. That Nepal was made secular state at the behest of the foreign elements has been their central line of logic, and the major parties have failed to furnish their credible answers to them. They have been demanding a referendum to settle the dispute. At a time when the parties could not justify that their decision to usher Nepal into secular state was transparent and based on popular mandate, Sparkes’ statement only gave credence to a polemic that Nepal’s secular and federal journey was taking place under a diabolic design of the foreign power centres.

Since Nepal became secular, hundreds of thousands of ‘innocent people’ reportedly converted to the Christian followers through ‘monetary inducements.’ That Nepal has become a fertile ground for the conversion of sweeping scale has been justified by none other than a Christian organisation.  According to the Center for the Study of Global Christianity, Nepal is the fastest Christianity growing country in the world. In its report published in 2013, the Centre said that Nepal topped the list of 20 countries that have the highest percentage of Christianity Average Annual Growth Rate (AAGR).  Nepal registered 10.93 per cent Christian AAGR followed by China, United Arab Emirates, Saudi Arabia and Qatar. The Centre predicts that the Christian population in Nepal will double within six and a half years. In 1970, the number of Christian followers here stood at 0.1 per cent and it will reach 3.8 per cent in 2020, it states. It is estimated that the Christian followers are around 2 per cent. It is interesting to note that net Christian conversion rate was 8.74 per cent against 2.19 per cent population growth rate in Nepal. It said that the primary growth factor in Asia is massive conversion. China, Nepal, Cambodia and Mongolia have high conversation rates among their indigenous people.  The majority of becoming Christians comes from non-religious, Buddhist and Hindu backgrounds,” the Centre said.

Under his ‘Look East Policy,’ the Pope of Vatican had reportedly vowed to bring 100 million people in Asia to the fold of Christianity by 2025. Is Sparkes’s tendentious plea for inserting the right to conversion provision in the new statute the part of Pope’s pledge? This mission cannot be met just placing a Bible or Christian literature in the hand of its prospective followers. It is not that the people must be bribed to make them tergiversate. The number of people, who change their faith voluntarily or after gaining enlightenment from other religions, may not be higher.  Until certain enticements and inducements are offered to the people, a large scale of conversion is not possible. As the above report disclosed, the rate of conversion is high among the indigenous people. There cannot be any suitable constituency than the ethnic, Dalit and impoverished hinterland for the religious hawks to prey on. There has long been perceived doubt that some Western nations are funding for the conversions in a clandestine manner and the report has corroborate this misgiving. The critics of conversion have argued that the ethnic movement and the conversion drive in Nepal have become two facets of the same coin because the funding for the two campaigns comes from the same sources. It is claimed that the Nepal Transition to Peace Fund that is backed by some Nordic and Western European nations are promoting ethnic/indigenous cause and Christianity in Nepal simultaneously.

Secularism simply means that the state detaches itself from any religious affairs. It is beyond doubt that religious freedom is a prerequisite for a healthy democratic and multicultural society. But, it is a gross mistake to use secularism as a license for conversion. Here is a sheer irony – many of the western nations are not secular but their diplomats here lecture us to be secular to the extent that the mission of the Vatican can be easily achieved. Envoy Sparkes and his country, the UK, is a glaring example. The UK that has 59 per cent of Christian population does not have a written constitution but its political tradition strongly suggests that it is not a secular nation. The Queen is the head of the Church of England. She, as per the recommendation of the Prime Minister, appoints 15 representatives of the Church of England to the House of Lords.

Mind Your Own Business

There is another classic example to show how anti-secular the UK is. Former British Prime Minister Tony Blair was Catholic but when he became the Prime Minister, he converted himself to Protestant because he did not want to come into conflict with the Protestant Queen. He was a Protestant throughout his PM tenure. One month before he was to leave office, he visited the Pope in Rome, narrated his story and sought suggestion from him, I want to be Catholic again. Could I be?” Yes, you can adopt your previous faith,” the master of the Vatican had given the nod. Tony became Catholic again. This religious saga of Britain’s once famed Prime Minister speaks volumes that every nation has its own cultural value and system that guides the politics and entire society. When the Prime Minister of his own nation had to go through the rigmarole of religion to serve his office in the Downing Street, How did envoy Sparkes gather moral authority to remind us about the UN Charter on religious right and preach us  to do this or that in the new constitution? It would be wise if our foreign diplomats minded their own business and let our transitional politics take its own course.

http://therisingnepal.org.np/news/568

Courtesy: The Rising Nepal

see also

British Ambassador to Nepal accused of supporting Christian missionaries

http://www.christiantoday.com/article/british.ambassador.to.nepal.accused.of.supporting.christian.missionaries/44777.htm

The British Ambassador to Nepal has been accused of supporting the work of Christian missionaries in the majority-Hindu nation.

Andrew Sparkes, who became the ambassador in Kathmandu in April 2013, wrote an article in the Republica newspaper to mark International Human Rights Day on 10 December.

“We encourage you to ensure that the right to change religion is protected and that the right to hold opinions and to express them freely will remain strong,” he wrote.

It was framed as an open letter addressed to members of Constituent Assembly in Nepal, the body currently responsible for redrafting Nepal’s constitution.

His remarks, which were interpreted by Hindu conservatives as part of a conspiracy to convert Nepalis to Christianity, led a number of Hindu groups to call for the British government to remove Sparkes from his post, EKantipur news website reports.

The British Embassy in Kathmandu responded with a statement last week to clarify Sparkes’ comments. “Some have misunderstood the letter’s reference to protecting an individual’s right to change religion. This was simply a reference to a fundamental individual right, set out in Article 18 of the UN Universal Declaration of Human Rights. It was not a reference to supporting ‘forced’ conversion or proselytising.

“Nor was the Embassy or its officials preaching or imposing any religious point of view on Nepal’s democratically elected representatives and Nepal’s citizens. Contrary to some claims, the Embassy does not hold any position on secularism – that is a matter for Nepal’s people and their elected representatives to decide,” the statement said.

Christians make up just under three per cent of Nepal’s population, although there has been significant growth among the Christian community in recent years. Critics in Nepal say this growth is owed to conversions with ‘monetary inducements’, according to the national newspaper The Rising Nepal.

Nepal was a Hindu kingdom until the end of the civil war in 2006, when it became a secular state. Hindus constitute about 80 per cent of the population, and some are calling for it to return to being a Hindu nation.

 

1 Comment »

UPFA NOMINATION TO PRESIDENT MAHINDA RAJAPAKSE –

July 4th, 2015

By M D P DISSANAYAKE

President Mahinda Rajapakse did not apply to UPFA OR SLFP seeking nominations. The UPFA/SLFP nominations have already been closed.  Few days after the closing date for receiving applications for nominations, a person who did not apply has been offered nomination!   This is quite puzzling.  What was the motive behind this U turn by the President Maithreepala Sirisena?

After receiving the letter of offer from Mr Susil Premajayantha, the MR team should not have accepted it immediately.  Instead it should have asked for the following:

  1. to appoint Mr Mahinda Rajapakse as the Chairman of UPFA. This would mean the President Maithreepala should resign from the role;

2.to appoint Mr Mahinda Rajapakse as the Head of the UPFA nomination board;

  1. to nominate Mr Mahinda Rajapakse as the Prime Ministerial candidate of the UPFA and assure that he or anyone else will be appointed as the Prime Minister after the election, in consistent with the provisions of constitution;

If all or some of above points were addressed, then the authenticity of the offer could have been validated.

The letter from the UPFA General Secretary was silent on all of above issues.  In fact, it is a master mind action plan to salvage SLFP from total obliteration in the hands of President Mahinda Rajapakse.

It is also questionable whether the letter of the UPFA General Secretary is a legally enforceable document.  There is nothing to prevent a legal challenge or to obtain a restraining order just few days before the closing date of nominations, preventing Mahinda Team from contesting the election.  What safeguards have they taken to mitigate any such risks?

The following announcement states that :”as discussed during the leadership meeting of the UPFA, it has been decided to  give nomination for Mr Mahinda Rajapakse for the forthcoming general election”.

pravrthi

The facts are: 1.MR did not apply before or after the closing date of nominations; 2.MR was not present at the UPFA leadership meeting held on 2nd July; 3. Letter did not request an acceptance of the offer from MR which means it tantamount to an “open ended offer” that can be withdrawn at any time even after acceptance, due to the absence of a legally enforceable Deed signed between the parties; 4. Letter did not mention that the offer is unequivocal and binding on both parties.

So far neither MR nor MS  made any comments.   On 26 June, there were media reports that a secret meeting had taken place between MR and  MS at the official residence of the Speaker.  This was denied, later it was revealed that the meeting did take place at the President’s residence at Wijerama Mawatha.

We all believe that this meeting sealed a deal  ( or a DEED addressing the key issues) between MR  and MS, consequently  the release of the UPFA announcement confirming the nomination. Perhaps this could be a facing saving strategy  for MS, to prevent massive backlash against him.

We all hope that President Mahinda Rajapakse had accepted the offer based on an agreement  reached with the President on 26 June, the contents of which still not in the public domain.

We trust that President Mahinda Rajapakse had evaluated pros and cons and reached an agreement that will pave way for victory for Sri Lanka at the next election.  His Plan B must still be on top of his Agenda until the closing date for nominations.

 

11 Comments »

 කොටියා  අතට ගත්  අපේ ඉරණමවිසඳා ගැනීම  නැවත අපට දුන්  මහින්දගේ ඉරණම

July 4th, 2015

 ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

  තත්වය ඉතාම දරුනුය් මයිත්ත්රීගිරයට අසුවූ පුවක් ගෙඩියකි  ඔහු   දෙය්  ආපසු ගනිය් බටටහිරත් ඉන්දියාවත් කීයටවත් මහින්දට බලයට එන්න දෙන්නේ නැත මහබැංකු කොල්ලය මෙන් කී පගුනයක එනම් කෝටි ටි 50000 ට වැඩියෙන්  ගෙවා මහින්ද මරාදැමීමට ඔවුන් ක්‍රියාකරනු ඇත .ඉන්දියාව තම රටෙන් බුදු දහම  අතුගා දැමු කාලයේ සිටම සිංහල බෞද්ධයන්ට වින කරන රටකි  බොහෝ සිංහල හරකුන්ට එය තේරෙන්නේ නැත . මහින්දට එන්න දුන්නොත් උන් මයිත්ත්රීත් මරනවාමය. තම   ජීවිතය බේරාගැනීමට මයිත්ත්රී  ට   ද වල්ට එකකුත් රෑට තව එකකුත් කියන්නට සිදුවී තිබේ  අසරණවූ මිනිහා කපටි කම් කිරීම පුදුමයක් නොවේ   . ජීවිතයට වඩා රට ගැන හිතුවේ  කැප්පිටිපොල වැනි විරුවෝ පමණය් ය .
 මහින්ද උන්නත් දහය්  මලත් දහය්  කියා  ඉල්ලනවානම් ඉල්ලිය යුත්තේ      ම  ඒ පෙ     නි .ශ්‍රී ලනිපයේ සභාපති කමත් අගමැති අපේක්ෂකත්වයත් නැතිව උන් දිනවීම සඳහා මහින්ද ආවොත් එය සියතින් බෙල්ල කපා ගැනීමකි දිනු පසුව වැඩි දෙනෙක් මහින්ද වීසිකර බලය ඇති මයිත්ත්රී පැත්තට යනු ඇත . ඕනෑම ජඩ වැඩක් කරනු ඇත . පර- භා- කරන්ට ට බයෙන්   පාරදිගේ අසුචි පහකරමින්  බයෙන්  ගැහි ගැහී සිටි සමහරු  දැන් සියල්ල අමතක කර නැවත බදවදාගෙන එදා පාචනයෙන් හිස්වූ බඩවල් යලි පුරවනු ඇත .  මෙතෙක් සිදුවූ  බොහෝ  දේශපාලන නා යක  ඝාතන  සිදුකලේ  ඉන්දියානු රෝ ඔත්තු සේවය .ය ය්  මහින්ද  ඝාතනය කරන්නෙත් උන් මය .’ මහින්ද රැකුනොත් රැකෙන්නේ ”දුටුගැමුණු  මෙන් බුද්ධ ශාසනයාගේ චිරස්ථිතිය සඳහා  ”’ සටනට පැමිණියහොත් පමණි  එවැනි උතුම් අද්යාසයක් ඇතොත්  ශානරක්ෂක දෙවියන්ගේ ආරක් ෂාව හෝ ලැබෙනු ඇත . හැබය්   ‘ ඉන්දියානු  තිරුපති දෙවියන් නම් ඉන්දියානුවන් සමගය 

6 Comments »

US-doctored regime changes destabilized nations: Sri Lanka included

July 4th, 2015

By Daya Gamage – Asian Tribune Political Note

Washington, D.C. 02 July (Asiantribune.com):

Soon after the 2004 U.S. coup to depose President Jean-Bertrand Aristide of Haiti, Aristide’s lawyer Ira Kurzban, speaking in Miami, began his talk with a riddle: “Why has there never been a coup in Washington D.C.?” The answer: “Because there is no U.S. Embassy in Washington D.C.” This introduction was greeted with wild applause by a mostly Haitian-American audience who understood it only too well.

In Haiti 2004, 200 U.S. special forces trained 600 FRAPH militiamen (Front for the Advancement and Progress of Haiti, or FRAPH, a paramilitary group that has assassinated and tortured pro-democracy advocates) and other anti-Lavalas forces at a training camp across the border in the Dominican Republic. These forces then invaded northern Haiti and gradually spread violence and chaos across the country to set the stage for the overthrow of President Aristide.

All of the Countries which the U.S. Regime Changed” – Iraq, Afghanistan and Libya – have descended into brutal chaos.

In Iraq, hardcore Islamic jihadists known as ISIS have taken over much of the country.

Christians are being rounded up and killed, and Christian leaders in Iraq say the end of Christianity in Iraq is very near”. Washington’s Blog documented in 2012, Saddam Hussein – for all his faults – was a secular leader who tolerated Christians. He prevented Islamist extremists and Al Qaeda entering the Iraqi territory.

Libya has also descended into absolute chaos. The Asian Tribune gave wide coverage in 2012 how Al Qaeda entered to start consolidating authority in Libya.

Al Qaeda is now largely in control of Libya. With those reports, Asian Tribune during that reporting period carried a photograph of Al Qaeda flags hoisted over the Benghazi courthouse once Gaddafi was toppled.

Gaddafi was a secular dictator who tolerated Christians. Under militia rule, Libya has already begun to disintegrate. Libya’s chaos is spilling across the region. The country is awash with up to 15 million rifles and other weapons, and a report by the UN panel of experts in June 2014 found that Libya has become a primary source of illicit weapons. These arms are fuelling chaos in 14 countries, including Somalia, the Central African Republic, Nigeria and Niger.

The United States Senator Rand Paul, who is vying for the nomination to contest from his Republican Party in 2016 presidential election, said that toppling Iraqi dictator Saddam Hussein has not stabilized the area, and has possibly made it worse.

Appearing on the widely watched NBC Sunday political program “Meet the Press,” last May 17 Paul said that the Islamic State group (ISIS), which has now taken control of much of Iraq and Syria, is “more of an aberration than even Hussein was.”

The toppling of Saddam produced “chaos,” which hasn’t abated with the rise of ISIS, he said. The move also “emboldened Iran,” which the United States and Arab allies believe is pursuing a nuclear weapons program, Paul argued.

He said former Secretary of State Hillary Clinton, the Democrats’ frontrunner for the Oval Office, should be asked the same question since she was involved in the invasion of Libya, which toppled Moammar Gadhafi, leaving that country in “chaos.”

The U.S. carried out regime change in Iran in 1953 … which led to radicalization in the country. Specifically, the CIA admits that the U.S. overthrew the moderate democratically-elected prime minister of Iran – Mohammed Mossadegh – in 1953. (He was overthrown because he had nationalized Iran’s oil, which had previously been controlled by BP and other Western oil companies). As part of that action, the CIA later admitted that it hired Iranians to pose as Communists and stage bombings in Iran in order to turn the country against its prime minister.

Political analysts and historians agree that if the U.S. hadn’t overthrown the moderate Iranian government, the fundamentalist Mullahs would have never taken over. Iran has been known for thousands of years for tolerating Christians and other religious minorities.

Noam Chomsky calls William Blum’s classic, Killing Hope: U.S. Military and CIA Interventions since World War II, “Far and away the best book on the topic.” If you’re looking for historical context for what you are reading or watching on TV about the coup in Ukraine, Killing Hope will provide it. The title has never been more apt as we watch the hopes of people from all regions of Ukraine being sacrificed on the same altar as those of people in Iran (1953); Guatemala(1954); Thailand (1957); Laos (1958-60); the Congo (1960); Turkey (1960, 1971 & 1980); Ecuador (1961 & 1963); South Vietnam (1963); Brazil (1964); the Dominican Republic (1963); Argentina (1963); Honduras (1963 & 2009); Iraq (1963 & 2003); Bolivia (1964, 1971 & 1980); Indonesia (1965); Ghana (1966); Greece (1967); Panama (1968 & 1989); Cambodia (1970); Chile (1973); Bangladesh (1975); Pakistan (1977); Grenada (1983); Mauritania (1984); Guinea (1984); Burkina Faso (1987); Paraguay (1989); Haiti (1991 & 2004); Russia (1993); Uganda (1996);and Libya (2011).

And now Sri Lanka is on the road to de-stabilization since the U.S. engineered a ‘regime change’:

Former president Mahinda Rajapaksa was a strong leader despite his administration’s authoritarian tendencies and mostly surrounded by those who were blinded with absolute power and lack of foresight on foreign relations.

US assistant secretary for South Asia Nisha Biswal during her visit to Colombo since Maitripala Sirisena was installed in the presidency declared I am indeed excited to be in Sri Lanka and see for myself the energy that has the world talking about Sri Lanka and about Sri Lanka’s democracy and for all the right reasons.”

The remark about democracy was utterly cynical; The US currently fosters undemocratic authoritarian regimes for its own national security and foreign policy concerns. The U.S. wanted the ouster of Rajapaksa because of its orientation to China which was an obstacle to Obama’s Asia Pivot policy.

Those who worked very closely with American foreign service officers (FSOs) from the eighties through the turn of the millennium were aware that the United States never wanted the secessionist Tamil Tiger movement totally annihilated; it wanted it to be a ‘pressure group’ to check the Sinhalese chauvinistic tendencies of Sri Lanka, and maintain Sri Lanka within the American orbit which promotes ‘US Designs’ in South and East Asian region.

The Rajapaksa administration was an obstacle to American interests in the region, and ‘democracy’ and ‘good governance’ were the least the U.S. was interested.

The U.S. had a taste during the 2001-2004 era when Ranil Wickremasinghe occupied the position of premiership; his government was clearly serving the American interests; made Sri Lanka’s premier international airport available for the US to implement its prisoner rendition program transporting ‘enemy combatants’ to CIA Black Sites for enhanced interrogation – meaning torture – when even India refused that facility to the U.S.; sided with the U.S. at Doha Round of Talks against the wishes of the developing Third World nations; tacitly approved the Norwegian-engineered Peace Treaty (CFA) with Tamil Tigers in 2002 which helped the Tigers to strengthen itself militarily for later use.

Instead of calling the majority party (the SLFP) to form a government, President Sirisena who was indebted to the UNP which had fewer (43) number of parliamentarians appointed Wickremasinghe the premier completing the American ‘regime change’.

The state department which was under heavy counseling of Tamil secessionist elements from the eighties, and intensified since the defeat of the Tigers in 2009 never agreed to the national defense structure of the Rajapaksa administration which had more military presence in vulnerable areas in the former Tiger-held north and east of Sri Lanka.

The state department maintained an unusual cohabitation with the secessionist Tamil advocates and activists to destabilize the Sri Lanka state since the defeat of the Tigers through 2014 using the UN Human Rights Commission in Geneva sponsoring several resolutions.

Obviously the U.S. wanted the Rajapaksa administration out to pave the way for Ranil Wickremasinghe – not really Maitripala Sirisena – to bring Sri Lanka into the American orbit.

And this ‘Regime Change’ has resulted in political instability and possible chaos in time to come. President Sirisena is torn between his onetime strong man Mahinda Rajapaksa who commands considerable backing from his SLFP party and the parliamentary group; it was not an ignominious defeat for Rajapaksa at the January elections for him and his close political backers to clearly manifest it through mass gatherings throughout the nation; at a time the country is facing a general election for 225 parliamentary seats, the political party of Sirisena and Rajapaksa is divided giving hopes to UNP’s Wickremasinghe; nevertheless, the UNP is not fully confident of gaining a majority in the next legislature possibly dividing power between Sirisena faction of the SLFP, Rajapaksa faction of the same party and UNP gaining more that what it has at present but short of absolute power; the end result can make the Sirisena presidency somewhat ‘disabled’ as the late Trotskyite leader Dr. Colvin R. de Silva prophetically told this writer and two other foreign service officers in 1987 over a luncheon at the American Embassy in a scenario of divided power.

There is a significant difference between the parliamentary and presidential elections in terms of the minority influence. During a presidential election, when the entire nation becomes a single electorate, the minorities – 11.5% Tamils, 6% Muslims and 5% Tamils of Indian Origin – exercised greater stakes in electing a president as was seen in this year’s presidential election in which a significant minority vote went to Sirisena to defeat Rajapaksa despite the latter polled heavily in the Sinhalese-majority districts. In the forthcoming parliamentary election the field is clearly divided among the three ethnic groups Tamil political parties in the north and east commanding a majority of seats there and the Muslim parties commanding a majority in the eastern, and to a lesser degree, in some southern predominantly Sinhalese districts.

This then is the consequences of the ‘Regime Change’ in January this year.

The country was moving forward despite certain authoritarian tendencies of the Rajapaksa regime which has since retarded due to uncertainty in the nation’s governance. Instability has crept in the way following the pattern emerged in Iraq, Libya and Afghanistan when regimes were changed at the behest of the United States.

Even if Rajapaksa faction joins the Sirisena faction at the forthcoming parliamentary election to form a joint government, the Sirisena presidency may be disabled to some extent because of the Rajapaksa factor. If the Rajapaksa faction goes alone it could be a formidable factor within the legislature even it does not command a significant number.

Is President Sirisena intends summoning Wickremasinghe to form a minority government after August 16?

It was clearly manifested that Saddam Husain and Gaddafi exercised authoritarian power in their respective nations. Nevertheless, there was domestic stability in both Iraq and Libya, and external stability in the region. We see none since the US-doctored regime changes.

It is true that the Rajapaksa regime had authoritarian tendencies but there was stability within the nation while certain cautious attitude was taken in monitoring secessionist elements within the Global Tamil Diaspora who had moved closer to foreign policy handlers in Western Capitals.

Tracing the track record of the United States, it is the democracy platform it uses to interfere in the internal affairs of nations it considers hostile; the US ignores democracy and rule of law in countries strategically important to its foreign policy objectives and national security concerns. The CIA overthrew Mossadegh’s democratically-elected government in 1953 and installed the authoritarian Shah Reza Pahlavi for economic reasons. It overthrew the Indonesian regime in 1965 to install a dictator for strategic reasons.

Former Chairman of the US Senate Foreign Relations Committee John Kerry in his December 2009 senate report on Sri Lanka warned the Obama administration that Sri Lanka is in a strategic location in the India Ocean for the United States to cultivate her friendship.

The calculated move to dislodge the Rajapaksa regime was in the strategic interest of the U.S. in the Indian Ocean region. But the collateral damage is felt within the perimeters of Sri Lanka.

–              Asian Tribune –

 

6 Comments »

ඔෂ්විට්ස් කඳවුර

July 4th, 2015

 වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංගගේ Auschwitz කවිය​ ඇසුරෙනි   අනුවාදය වෛද්‍ය යසනාත් ධම්මික බණ්ඩාර.

oshuwits

රිදුම් දෙයි මහද

පය ගැටෙන

වාරයක් වාරයක් පාසා

මේ ඔෂ්විට්ස් කඳවුරු බිම….

 

ගෙවී ඇති මුත් බෝ කල්

හැඟෙනුයේ තවමත්

ඊයේ පෙරේදා මෙනි…..

 

ගෙන ආවේ මා මෙහි

පවුලේ අන් අය ද සමගිනි…..

මව…….පියා……

සහ සිඟිති නැගණිය ද……

 

රාත්‍රී තුනක් දිගු

වෙහෙසකර ගමනක් වීය එය

හරක් පටවන

දුම්රියක

කිටි කිටියේ තද බදව

මරන්නට ගෙනි යන

හරකුන් සේ ම

තද බද ව…..

 

කොතරම් තද බද වී ද එය

අත පය බැඳ දැමුවාක් වැන්න

නොබැන්ද ද…..

 

මා සිඟිති නැගණිය

පිපාසිතව දිය උගුරක් ඉල්ලා හඬන විට

දිය උගුරක් ද

කුඩා පාන් කැබැල්ලක් ද ඈට දුනිමි

අනතුරුව ඈ

මා ඇලයේ හිස හොවා නින්දට වන්නීය…

නමුදු මම

මුළු ගමන පුරාවට ම

අවදියෙනි….

 

දුම්රිය තැනක නැවතුනි….. 

හැරුනි දොරවල්…..

පිලිගැනීමක ලකුණකුදු නොමැති

නැවතුමක…..

භටයින් පැමිණියේ

අත

තුවක්කු පමණක් ගෙන නොව

බල්ලන්ද රැගෙන ය……

S S හමුදාවේ

මරණයේ හිස” නම් අනු ඛණ්ඩය……

සුබ නොපැතී කිසිවකුටත්

ඔවුන්……

 

වරක් දුටු සැනින් 

අණ දෙන්නන්

කියවා ගත හැකි විය

මට

ඔවුනගේ ඇස්……..

මට ඔවුන්  පෙනුනේ

ජීවිත් වන මළ මිනී සේ ය

සිනහවක් තබා

වචනයකුදු නොදොඩන….

 

එය ශීත සමයයි….

මා ශීතලෙන් වෙවිළූ……

මා

ළය පුරා

ගැඹුරු හුස්මක් අරගතිමි

යටි සිත මට මිමිනුවේය…….

ඔබ

මරණයේ බිම්කඩට පැමිණි ඇත….

 

අණ දෙන්නා පැමිණ විට

වෙන් වන්නට සිදු විය අපට

සමහරුන් ට වැඩ කඳවුර…..

සමහරුන් ට ගෑස් කුටිය….

 

මවට ද පියාට ද

සිඟිති නැගණියන්ට ද

උරුම වූයේ ගෑස් කුටිය ය……

මට සදා වේදනාව ය……

අනුකම්පා විරහිතව…….

සිඟිති නැගණියට පවා……

ගෑස් කුටිය………!

සැනෙන් ඔවුනගේ අළු

කඳවුරේ සැම අත ම විසිරින…

 

ගණන ගැන හැඟිමක් නොමැතිව

මූසල දීර්ඝ රාත්‍රීන් පහන් කළෙමි……

ඒ හැම රැයක ම

මගෙන් උදුරා ගත්

මව පියා…

සිඟිති නැගණිය සිහි වින….

 

වැඩ… වැඩ… වැඩ….

සෑම දිනකම

නොනවත්වා එක දිගට

වැඩ… වැඩ… වැඩ….

හැම දවසම බොහෝ සේ දිගු විය…

කුසට

අවැසි අහරින්

අඩක් පමණක් ලබමින්

ඒ සෑම දිගු දිනකම තිබුණේ

වැඩ…

වැඩ…

වැඩ……

 

අහේනිය සහ ශීතල……..

පහරදීම් සහ භීතිය……..

නින්දා කිරීම් සහ වධ බන්ධන…….

සෑම දිනකම

අත් විඳි

මරණයේ භීතිය……

 

පැතුම්සහගත බවක

සලකුණක්වත් නොතිබුණි……..

ගැලවීමක සේයාවකුදු……

තිබුණේ නම් මගක්

නිදහස වෙත හැකි

ඒ මග වැටී තිබුණේ

විදුලිය කැවූ වැට මතිනි……

 

අවෑමෙන්

වසර ගණනක්

අසන්නට ලැබුණි කට කතා

යුද්ධය නිමාවන බව ගැන

රතු හමුදා

බර්ලිනය දෙසට එනයුරු ගැන

ප්‍රාර්ථනාවේ කට කතා…..

 

යුද්ධයේ අවසාන දින වල

නාසීන්

තව තවත් වියරු වැටින

ජෝෂුවා නම් කීවේ

උරුම කර දේවි යැයි සැමට ම

මරණය…….

 

හතලිස් පහේ

ජනවාරි විසි හත……

කඳවුර රතු හමුදාවන් අතට……

එහෙත් ඒ වන විට

අපි හැමෝම

ඇවිදින ඇටසැකිලි බඳු විය……

 

ඔවුන් අප වෙත සැපයීය…..

අහර ද……

පැන් ද……

සියල්ලට ම වැඩි වටිණ

නිදහස ද…..

ඒත් සමගම දුන්

යුද්ධයේ නිමාවේ පණිවිඩය…….

හැම දෙනම පාහේ

පුදුමෙනුත් පුදුමයට පත් වුණි….

එහෙත්මා සිතුවිලි පමණක්

හිරි වැට්ටවීය ඉන්…….

 

නිදහස ලැබුණු ඒ දින

මරණු බැරි වී

ඉතිරි කළ වුන්

වෙන්ව ගියහ දසත…….

බොහෝ අය සිය නිවෙස් වලට…….

එහෙත් මම

කොහි යම් ද…..?

මට පවුලක් නොවුනි……

ඔවුන් මගේ පවුල උදුරාගත් බැවිනි…….

ජෝෂුවා සමග මම ගියේ

ශාන්ත බාබරා වෙත ය……

 

යුද්ධයෙන් බොහෝ කලකට පසුව

බොහෝ කලකට පසුව

නැවත මම ඔෂ්විට්ස් වෙත ආමි

එහෙත් මෙවර ආවේ

සිරකරුවකු ලෙසින් නම් නොවේ……

සාක්ෂිකරුවකු වශයෙනි……

 

මේ භීම භූමිය……

ඔවුන් මා ළබැඳි සැමගේ

දිවි තොර කළ

භීම භූමිය……..

මා මගේ මවු පියන්

සහ සිඟිති නැගණියන්

සිහි කළෙමි

මේ බිමේ

ගෑස් කාමර චිමිනියේ කවුළු අතරින්

ස්වර්ගයට යන ලද්දාහුය ඔවුහු…….

මට ආයුබෝවන් වත්

නොකියාම

ස්වර්ගයට යන ලද්දාහුය ඔවුහු…….

 

සුන් බුන් නෙත ගැටුණු විට

ගෑස් කාමරයේ

ජෝෂුවාගේ අත

තදින් මිරිකුනේ නිතැතිනි…….

මේ මගේ ළබැඳියන්

මැරූ තැන…….

 

මට දැනුනේ නෂ්ටාපේක්ෂාවකි….

හැඬුමට නොවිනි කඳුළක්

මා නෙත….

 

මේ බිමේදී මට

විවිධ හඬවල් ඇසෙනු දැනුනි…..

මිලියනයකුත් භාගයක්

ගැහැණුන් හා පිරිමින් ගේ

හා

ළමා ලපටින්ගේ

නාසීන්ගෙන් මැරුම් කෑ…….

ඒ සියල් හඬ අතුරින්

මා සිඟිති නැගනියගේ හඬ ද

පැහැදිලිව මට ඇසින……

සාරා……

ස්තුතියි ආවාට……

අපිව බලන්නට……

 

මම

මගේ ඇස් තදින් වසා ගතිමි……

මට තනි වෙන්නට අවැසි විය…….

 

කිව හැකිද නුඹලාට……..

ඇයි නුඹලා අපිට මෙසේ කළේ…….

ඇයි…………..?

ඇයි…………..?

 

හැකි නම් හඬ නගන්නට

ලෝකෙට ම ඇසෙන්නට

ඇත්තේ වචන කිහිපයයි කීමට……

කිසි දිනක නැවතත් ඉඩ නොදෙනු

එවැන්නකට……

කිසි දිනක නැවත…….

කිසි දිනක නැවත…….

 

 වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංගගේ Auschwitz කවිය​ ඇසුරෙනි   අනුවාදය වෛද්‍ය යසනාත් ධම්මික බණ්ඩාර.

No Comments »

මෛත්‍රිපාලට බලපෑම්

July 4th, 2015

නලින් ද සිල්වා

මෛත්‍රිපාල සිරිසේනට විජාතික බලවේගවලින් බලපෑම් එල්ල වන බව රහසක් නො වේ. චන්ද්‍රිකාගේ සිට එංගලන්ත මහා කොමසාරිස් දක්වා මහින්දට එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානයෙන් තරග කිරීමට ඉඩ දීම පිළිබඳ ව මෛත්‍රිපාලට දොස් කියා ඒ ඉල්ලා අස්කර ගැනීමට බලකරනු නිසැක ය. පික්පොකට් අගමැති ද තම තනතුර බේරා ගැනීම සඳහා විවිධ උපක්‍රම යොදා ගනු ඇත. අජිත් පෙරේරා පමණක් නොව අර්ජුන රණතුංග ද තම නියෝජ්‍ය ඇමතිකම්, ඇමතිකම් බේරා ගැනීමට කටයුතු කරති.

එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානයේ ප්‍රධාන පක්‍ෂය ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය වෙයි. ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය යම් අයුරකින් සංධානයෙන් ඉවත්වීමට තීරණය කළහොත් සංධානයේ පැවැත්ම පිළිබඳ නීති ප්‍රශ්න පැන නගියි. මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා  හෙවත් මැකො එහි දී කිනම් තීරණයක් ගනීවි ද යන්න ප්‍රශ්නයකි. 

අනෙක් අතට නාමයෝජනා දීමට ඇති අවසාන දිනය තෙක් බලා සිටීම ද යහපත් නො වේ. අවසන් දිනට දින තුනකටවත් පෙර නාම යෝජනා භාර දීමට කටයුතු කළ යුතු ය. සංධානයේ ලැයිස්තුව ගැන පමණක් බලා නොසිට වෙනත් ලැයිස්තු ද පිළියෙළ කර අවශ්‍යතාවක් වුවහොත් යොදා ගැනීමට සූදානමින් සිටිය යුතු ය.

විජාතික බලවේග කෙටි කලකට වුවත් තමන්ට ලැබුණු බලය සටනකින් තොරව අත් නොහරිනු ඇත. ජාතික බලවේග හා විජාතික බලවේග අතර සටන අද කිසි දිනෙකට වඩා උග්‍ර වී ඇත. දෙමළ ජාතිවාදය හා මුස්ලිම් ආගමිකවාදය බටහිර උසිගැන්වීම් මැද මෛත්‍රිපාලට මහින්ද ඉදිරිපත් කිරීමට තිබෙන සෑම ඉඩක් ම  වැසීමට කටයුතු කරනු ඇත. 

විජාතික බලවේගවලට විරුද්ධ ව  ජාතික බලවේග සංවිධානය කළ යුතු ය. එහෙත් එපමණකින් සෑහීමකට පත් නොවිය යුතු ය. සිංහලයන් විජාතික බලවේගවලට පරාජය වී ඇත්තේ ශක්තිය අතින් නොව උපක්‍රම අතින් ය. ඇමරිකානුවන් රනිල් වික්‍රමසිංහ තම රටට ගෙන්වා මසක් පමණ කාලයක් පුහුණු කෙළේ උපක්‍රම පිළිබඳ ව දැයි අපි නො දනිමු. ඒ කුමක් වුවත් අද ද මෙරට බටහිර මෙන් ම ඉන්දීය ඔත්තු කරුවෝ උපදේශකයෝ සිටිති. ඔවුන්ගේ උපදෙස් ගැන කලින් සිතා ඒවාට මුහුණ දෙන්නේ කෙසේ ද යන්න දිනපතා සාකච්ඡාවට බඳුන් කළ යුතු ය. 

මෙවර යම් අයුරකින් විජාතික බලවේග ජයග්‍රහණය කළහොත් ජාතික බලවේගවලට තව අවුරුදු විසිපහකට හිස එසවීමට කිසිම ඉඩක් නො දෙනු ඇත. අප කලින් ද කියා ඇති පරිදි බටහිරයන්ගේ ඊනියා ලංකා වසන්තය හේමන්තයක් බවට පෙරළිය යුතු ය. 

නලින් ද සිල්වා

2015 ජූලි 04

2 Comments »

Does nation count for nothing ? Hypocrites all – Remembrance Games in SL

July 4th, 2015

A. Patabendi Courtesy Island

There was what was touted to be a ‘Remembrance Parade’ at Matara on 18 May 2015. Thousands and not only from the South came to see it, to honour those who had delivered them from the scourge of terrorism and pay tribute to those who had sacrificed their lives for the country. During the 26 year old ‘conflict’ over 21, 000 lives of servicemen were lost and many more civilians died.

Shrewd strategies had been conceived to convince the world again by Imperial powers and their local acolytes that this was a ‘Remembrance’ and not a ‘Victory’ parade as before. The people, quite used to being hoodwinked by politicians, soon thought otherwise. It was also meant to be a half hearted gesture to the Tamils and unconditional surrender to western bullies. The latter pontificate on the joys of HR to small former colonies where the western oriented elites the West left behind, struggle to imitate them. The West continues to invade non nuclear states the world over. They do not apologise for the killing hundreds of thousands from Iraq to Afghanistan. SL had surrendered meekly once before in 1987 while the West watched passively when the present lot were rulers.

In fact the ‘parade’ was actually undiluted hypocrisy, deceit, sham, farce and humbug. Goebbels at least was not charged with treachery or lunacy. The people saw that the government was running with the SL hare and hunting with the (western and diaspora) hounds. The latter knew that any attempt to do away with honouring the forces on the anniversary of that famous victory in May 2009 could have serious consequences. So, they diabolically titled a blatant ‘victory parade’ a holier than thou ‘remembrance parade’. There could not have been a more vile greater deception than this. Those who planned it clearly did not see the difference between government and the nation.

What, except in a cunning change of name, was the difference in this parade from others held before called joyously, unashamedly and proudly but not arrogantly by its adherents -‘Victory’ and by petty critics and detractors from the West, ‘triumphalism’?

If SL is to ‘remember’ the war dead, rolling down tanks, armoured vehicles, all types of artillery guns and infantry with fixed bayonets marching down city streets , is certainly a very ridiculous, meaningless and extremely stupid way to ‘remember’ the dead. The forces reverse arms when they pay tribute to the dead. Only those who dreaded the victorious march of the Army into the terrorist lair in the Vanni in 2008/2009 could have desecrated their memories like this. Did this despicable lot ever really grieve for the dead of the Armed Forces?

After the parade the hosannas were plentiful by the political organizers. Some of it was garnished with political innuendo and bias. Politicians were running around in circles imagining they were scoring points with the West with their myriad watered down descriptions of a historic day. Some even described it as being the beginning of a new era.

But confusion reigned. It was impossible to carry out the bluff which would be called but silently by the people. Ministers tumbled over each other to stir the pot. One (Minister) said it was a ‘War heroes Commemoration day” and that the ‘Remembrance ceremony’ that followed on 19 May was “Civilian Remembrance Day”. Before this year everyone knew what the parade and ceremony was about. Did the government fear the nation they supposedly led and try to dupe them to satisfy their Imperial patrons?

This year for the first time since the conflict ended those who did not object to late President JRJ, (Yankee Dickie) declaring ‘war’ on the Tamils in 1977 were prominently present to suddenly ‘remember’ the heroic war dead at this parade. Was there a 10 year self imposed moratorium, boycott or suspension by these absentees to pay tribute to the nations’ forces? Would it have been extended if there was no change of government? This had to be simulated and contrived grief.

The authors of the treacherous ‘Madawachchi’, ‘Grandpass’ and ‘Thopigala is a insignificant piece of jungle’ mocking force as the nation’s soldiers fought and died, will have their place in history. They will never be forgiven. Their sustained and evil efforts to diminish the affection, gratitude and respect of the nation for its Armed Forces was a sordid episode.

In July 1983 when hundreds of Tamils were killed by government inspired and even organized islandwide marauding mobs, no member of the then government with a 5/6th majority attempted to stop the mobs, expressed sorrow or grief, accepted blame or resigned. The then executive President (JRJ) even tried to justify the actions of the mobs by stating on TV that the Tamils had aroused the fury of the Sinhalese. ‘Koti Friday’ that followed resulted in mass panic in Colombo and the worst of killings until the Army restored the situation beginning at Attidiya. The government leaders, hidden from direct sight, were seen only on TV as now- giving mischievous interpretations to protect themselves. It took over 24 hours to declare a curfew even while race murders multiplied. The capital and other cities burned. Now having waited 32 years without any signs of mea culpa for this atrocity, are the same people actually interested in ‘reconciliation’? Are they not wrapped up in their own self proclaimed virtue? When a President gifted weapons, ammunition and cash to the LTTE to expand their terror, did anyone of them, now holy warriors for reconciliation, object? Did the CFA not equate the government abjectly with the LTTE?

One minister said 19th May was a day to also “remember the JVP killed by the Army”. Coming from this man, it did not shock the Prime Minister who was in the government at the time of the 1989-90 JVP’s reign of terror that had 60,000 Sinhalese killed in just one and a half years. It destroyed infrastructure worth trillions while the country came to a near standstill. Not able to openly denigrate, vilify or desecrate the army as this remark was meant to, what was his aim if it was not to tell the West ‘what a good ‘boy’ he was? It appears that he is hell bent to attempt to make the nation forget its real heroes, if not its army. A former President whose husband was brutally murdered by the JVP kept silent to appease this man with a forked tongue. However not a single other person, not even a politician from the JVP, supported this perverted outburst and shameful agenda.

It would have been suicidal for a government, with delusions of being doled Imperial benefits to attempt to diminish the reality of the 2009 victory. So confusing the nation was the only option. It knew that over 70 -80% of the population would never countenance any attempt at dishonouring or diminishing the memories of the sacrifices made by their sons and daughters. So white washing the ‘parade’ bleating ‘remembrance’ that was actually a mighty show of strength never before seen in the South, was a crude trick. Few were deceived. Certainly not even the Northerners.

Bringing narcotics sniffer dogs on a Remembrance parade was the mindless limit. It was cynical, shameful and cheap political vulgarity.

On 19 May, however, the real Remembrance ‘ceremony’ was held as before at the site of the soaring monument at Diyawanna. This was surely the way for the nation to remember and honour its war dead. Some ‘newcomers’ were seen doing so in a perfunctory and robotic if not guilty way. Sadly however it would appear that no one if any from the Opposition attended.

The people in the government thundered for years in the Opposition about totally irrelevant principles like ‘Latimer House’ to display bits and pieces of what passes as knowledge. It actually exposes its arrogance, ignorance, ills, sins and shocking behaviour – such as the Central Bank bond issue. It was also to exhibit to those it considers lesser folk and yokels in Parliament and the hoi polloi outside, its conceited opinion of its limited intellect.

The 26-year-old so called unwinnable conflict ended in total victory in 2005. SL had thought and acted as a nation. It will remember and honour those who paid the price with their lives and limbs. No amount of manipulation of national ceremonies will change them. Those who fail to see the difference between government and the nation live on borrowed time. Governments change. The nation lives. It will honour its valiant sons and daughters, whatever way parades and ceremonies are named.

A. Patabendi

 

No Comments »

ජනවාරි “වෙනස” අගෝස්‌තුවේ දී රැකෙයිද?

July 4th, 2015

චතුර පමුණුව Courtesy Divaina

1945 ජුනි 29 වැනි දා මෙලොව එළිය දුටු චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග මහත්මිය ඉකුත් ජුනි 29 වැනිදා සිය හැත්තෑවෙනි උපන් දිනය සැමරුවාය. 1994 නොවැම්බර් 12 වැනිදා සිට 2005 නොවැම්බර් 17 වැනිදා තෙක්‌ මෙරට ජනපති ධුරය දැරූ ඇය ශ්‍රී ලාංකික දේශපාලන ඉතිහාසයේ විශේෂ චරිතයකි. ඇය පුරා වසර 11 ක්‌ මෙරට ජනපති ධුරය දැරුවද රටට වඩා වැදගත් ජයග්‍රහණ අත්කරදීමට හැකිවූවාද යන්න නම් ප්‍රශ්නයකි.

ඇගේ පාලන කාලය පුරාම කොටි සංවිධානය දිගින් දිගටම දකුණේ ආණ්‌ඩුව හෙල්ලුම් කන අන්දමේ ප්‍රහාර සිදු කිරීම නිසාම ඒ කාලය උපද්‍රව සහිත කාලයක්‌ විය. 1995 දී ඇගේ නායකත්වය යටතේ යාපනය මුදාගැනීමට හැකිවීම විශේෂ ජයග්‍රහණයකි. ප්‍රභාකරන්ට සුදු නෙලුමේ හස්‌තය දිගුකළත් එය පිළිගැනීමට ත්‍රස්‌ත නායකයා සූදානම් වූයේ නැත. 1999 දී කොළඹ පුරහලේ පැවැති ජනපතිවරණ රැලියකදී ඇය කොටි බෝම්බයකට ගොදුරු වුවත් ජීවිතය බේරාගැනීමට සමත් විය. අප කුමාරතුංග මහත්මියගේ දේශපාලන ජීවිතය දෙස යළි හැරී බලනුයේ ඇගේ 70 වැනි උපන් දිනය ගැන සටහන් තැබීමට නම් නොවේ. හිටපු ජනපතිනිය ලබන අගෝස්‌තු 17 වැනිදා පැවැත්වෙන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයට තරග වැදීමට සූදානම් බවට කර ඇති ප්‍රකාශයක්‌ නිසාය.

ඇය පවසන්නේ හිටපු ජනපති මහින්ද රාජපක්‍ෂට ශ්‍රී ලනිපයෙන් නාමයෝජනා දුනහොත් තමන්ද ගම්පහ දිස්‌ත්‍රික්‌කයෙන් තරග වදින බවයි. කුමාරතුංග මහත්මිය මේ ප්‍රකාශය කිරීමට දින කිහිපයකට කලින් අස්‌ගිරි මහා විහාරයේදී ප්‍රකාශ කළේ තමන්ට යළිත් මැතිවරණයට තරග කිරීමට කිසිම ආසාවක්‌ නැති බවය. ඇගේ මේ පරස්‌පරතාව කුමක්‌ද? මහින්දගෙන් පළිගැනීමට ඇයට අවශ්‍යව තිබේද? කනගාටුවෙන් වුවත් කිවයුත්තේ හිටපු ජනපතිනියට වර්තමානයේ කිසිම දේශපාලන ආකර්ෂණයක්‌ නොමැති බවයි. ඇය යළිත් ඡන්දය ඉල්ලීම ශ්‍රීලනිපයේ අභාග්‍යයට හේතුවනවා සේම ඇගේ දේශපාලන ගමනේද ෙ€දනීය අවසානයක්‌ සටහන් කර ගැනීමක්‌ වනු ඇත.

හිටපු ජනපතිනිය 2005 දී ජනපති පුටුවෙන් විශ්‍රාම යනවිට ඇගේ ජනප්‍රියතාව බෙහෙවින්ම පහළ ගොස්‌ තිබිණි. එදා ශ්‍රී ලනිපයේ ජනපති අපේක්‍ෂකයා වූ මහින්ද රාජපක්‍ෂට ඇය කිසිම සහයෝගයක්‌ නුදුන් බව ප්‍රකට රහසකි. කුමාරතුංග මහත්මිය බලාපොරොත්තු වූයේද රාජපක්‍ෂ ජයග්‍රහණය නොව රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ජයග්‍රහණයයි. උතුරේ දෙමළ ඡන්ද වර්ජනය රාජපක්‍ෂ මහතාට ඉමහත් වාසියක්‌ වූ අතර එනිසා යළිත් වරක්‌ ශ්‍රී ලනිප ජනපතිවරයෙක්‌ පත්විය. කුමාරතුංග මහත්මිය ජනාධිපති මන්දිරය හැරදා ගිය පසු කිසිම රට වැසියෙක්‌ ඇය බලන්නට ගිය බවක්‌ අප දන්නේ නැහැ. අඩු ගණනේ අත්තනගල්ල මැතිවරණ කොට්‌ඨාසය නියෝජනය කරන ශ්‍රී ලනි පාක්‍ෂිකයන්ට පවා ඇය සිහිවුණේ නැත. කිසිවෙකු පැමිණ නැවත දේශපාලනයට එන්නැයි ආරාධනා කළේ නැත.

එහෙත් ශ්‍රීලනිප ලේකම් හමුවේ ශ්‍රී ලනිප සභාපතිවරයා ජනපතිවරණයෙන් පරාජය වූ පසු සිදුවූයේ කුමක්‌ද?

ජනවාරි 09 වැනිදා පටන් වැල නොකැඩී ජනතාව මැදමුලනට ගොස්‌ ජනපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට සිය කෘතඥතාව පළ කර යළිත් රට භාරගන්නැයි ආයාචනා කිරීමක්‌ සිදුවිය. බාල මහලු වැඩිහිටි සැම දෙනාම මැදමුලනට ගොස්‌ කඳුළු සහිත දෙනෙතින් යුතුව හිටපු ජනපතිට තම ගෞරවාදරය පුද කළේ ඔහු කළ සේවය විශේෂයෙන් රට ත්‍රස්‌තවාදයෙන් නිදහස්‌ කර දී කළ මහා ශ්‍රේෂ්ඨ ක්‍රියාවට කළගුණ සැලකීමටය. දේදුනු සන්ධානයෙන් බිහිවූ යහපාලන ආණ්‌ඩුව දින සියය ඉක්‌මවන්නටත් පෙර මහජනයා අතර අප්‍රසාදයට පත්වෙද්දී හංසයාට කතිරය ගැසූ අයටත් මහින්දගේ අගය යළි සිහිවන්නට විය. එනිසාම දහස්‌ ගණනක්‌ ඉකුත් අධි ඇසළ පොහෝ දිනයේ මැදමුලනට ගොස්‌ ඉදිරි මැතිවරණයේ අගමැති සටනට පිවිසෙන්නැයි කළ ආරාධනයට හිටපු ජනපතිවරයා ඉතා හොඳ ප්‍රතිචාරයක්‌ දැක්‌වීය.

චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග මහත්මිය යළි මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වන්නේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ අගමැතිවීම වැළැක්‌වීම සඳහා බව පැහැදිලිය. ඇය මේ මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වුවහොත් එය ශ්‍රී ලනිපයද දෙකට බෙදී එජාපයට වාසියක්‌ ගෙන දෙන තත්ත්වයක්‌ නිර්මාණය වන බව අමුතුවෙන් කිවයුතු නැත. ඇත්තෙන්ම රාජපක්‍ෂ මහතා ශ්‍රීලනි පාක්‍ෂිකයන් අතර වීරයා වුවද කුමාරතුංග මහත්මියට එම ගෞරවය ලැබෙන්නේ නැත. පොදු අපේක්‍ෂකයකු ඉදිරිපත් කර මහින්ද රාජපක්‍ෂ පරාජය කිරීමේ මූලික සැලසුම් සකස්‌ කරනු ලැබුවේ කුමාරතුංග මහත්මිය බව අද ප්‍රකට රහසකි.

ඉන්දියාවටත් ඇමරිකාවටත් අත්‍යවශ්‍ය වූ “රෙජීම” වෙනස යථාර්ථයක්‌ බවට පත්කරනු ලැබුවේ ඇය විසිනි. එහෙත් දැන් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනපතිතුමා තම ප්‍රතිවාදියා වූ මහින්ද රාජපක්‍ෂ හිටපු ජනපතිවරයාට සන්ධානයේ නායකත්වය පිරිනැමීම කුමාරතුංග මහත්මියට ඉවසුම් නොදෙන්නකි. 1994 ජනාපතිවරණයේ දී චන්ද්‍රිකා මහත්මිය 63% ක ඡන්ද ප්‍රතිඵලයක්‌ ලබාගත් බව ඇත්තකි. නමුත් ඊට වසර 20 කට පසුව ඇගේ දේශපාලන ජනප්‍රියතාවය ඉහළ ගොස්‌ ඇත්ද? 94 චන්ද්‍රිකා හා 2015 චන්ද්‍රිකා අතර බරපතළ වෙනසක්‌ ඇති බව රට වැසියෝ දකිති.

මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා යළි බලයට ඒම වැළැක්‌වීම සඳහා බටහිර බලවේග යළිත් කුමන්ත්‍රණ දියත්කර ඇති බව පැහැදිලිය. ඉන්දියාවටත් ඇමරිකාවටත් අවශ්‍ය අගෝස්‌තු මැතිවරණයේදී එජාප රජයක්‌ බිහිවනු දැකීමය. චීන හිතවාදී මහින්ද පාර්ශ්වය යළිත් හිස එසවීම බටහිරයන් භීතියට පත් කරන්නකි. තමන් ජනවාරි 08 වැනිදා ක්‍රියාත්මක කළ රෙජීම වෙනස නැවත ආපසු හැරීමක්‌ සිදුවේ දැයි මොවුහු බියට පත්ව සිටිති. විශේෂයෙන් රෝ ඔත්තු සේවය මහින්ද රාජපක්‍ෂ යළි අගමැති වීමට ගන්නා උත්සාහය වළක්‌වන්නට දතකයි. මේ සියලු බලවේග සමඟ චන්ද්‍රිකා මැතිනියද උත්සාහ ගන්නේ රාජපක්‍ෂවරුන්ගේ ආගමනය නතර කිරීමටය. ඇයට එය කළ හැකිද?

ශ්‍රී ලනිපයේ ඇතිව තිබෙන පිල් බෙදීම නිසා බලවත් පීඩනයට පත්වන්නේ ජනපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාය. ශ්‍රී ලනිපයේ සිටින රාජපක්‍ෂ විරෝධීන් මෙන්ම එජාපයද දැන් ජනපතිවරයා පීඩනයට පත්කරමින් සිටිති. එක්‌සත් ජාකික පක්‍ෂය ප්‍රසිද්ධියේම තමන් විසින් බලයට පත් කළ ජනාධිපතිවරයාටම අවලාද එල්ල කරමින් සිටිති.

1977 න් පසු ඉතිහාසයේ තීරණාත්මක මැතිවරණය ලෙස 2015 මහ මැතිවරණය හැඳින්විය හැක. මෙය ලංකා දේශපාලනයේ ඉදිරි හැරවුම් ලCෂ්‍යය තීරණය කරනු ලබන මැතිවරණයකි. ජනවාරි 08 වැනිදා සිදුවූ අත්වැරැද්ද නිවැරදි කර ගැනීමට අවස්‌ථාවක්‌ අගෝස්‌තු 17 වැනිදා ලැබෙනු ඇත. රටට හිතැති ජනතාව ඒ සඳහා සූදානම්ද? කවරක්‌ නමුත් හිටපු ජනපතිනියගේ ෙද්‍රdaහී කුමන්ත්‍රණ අනිවාර්යයෙන් පරාජය කළ යුතුය. ඇයට ලංකා දේශපාලනයේ ඉදිරි ගමනක්‌ නැත. ජනවාරි වෙනස අගෝස්‌තුවේදී වෙනස්‌ කළ යුතු බව රටට හිතැති ජනතාවගේ අදහසයි.

චතුර පමුණුව

3 Comments »

හින්ද රෑ වැටුණු වළේ දවල් වැටීම

July 4th, 2015

නලින් ද සිල්වා

මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහින්ද රාජපක්‍ෂට එක්සත් ජනතා සංධානයෙන් තරග කිරීමට ඉඩ දී ඇත. මහින්ද පිළේ බොහෝ අය එය ජයග්‍රහණයක් ලෙස සලකනු ඇත. එහෙත් එය මහින්දගේ අයිතියකි.

ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ සාමාජිකයකු ලෙස එහි හිටපු සභාපතිවරයකු ලෙස මහින්ද රාජපක්‍ෂට එක්සත් ජනතා සංධානයෙන් මැතිවරණයේ දී තරග කිරීමට ඉල්ලීමට අයිතියක් වෙයි. ඔහු අපේක්‍ෂකයකු ලෙස තෝරාගන්නේ ද නැද්ද යන්න අදාළ මණ්ඩලවල කාර්යයකි. මෙහි දී සිදු වී ඇත්තේ මෛත්‍රිපාල ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධීව බටහිරයන්ට ඉන්දීයයන්ට හා මෙරට විජාතික බලවේගවලට යට වී මහින්දට තරග කිරීමට ඉඩ නොදීමට ගත් තීරණය ජනතා බලය හමුවේ අකුළා ගැනීම ය. එය විජාතික බලවේග පරදවා ජාතිකත්ව බලවේග ලැබූ ජයග්‍රහණයක් බව නිසැක ය. එහෙත් ඒ අයිතියක් තහවුරු කිරීමක් බව අමතක නොකළ යුතු ය. 

මෛත්‍රිපාල මේ තීරණයේ කොපමණ කලක් සිටි දැයි අපි නො දනිමු. ඒ තීරණය වනු ඇත්තේ ජාතික හා විජාතික බලවේගවල බල තුලනය අනුව ය. ජනවාරි 8 වැනි දා විජාතික බලවේග සුලු ජයක් ලැබූ බව පැහැදිලි ය. ශ්‍රී ල නි ප මන්ත්‍රීවරුන් සමූහ වශයෙන් මෛත්‍රිපාල පසුපස ගියේ එබැවිනි. මහින්දට ඒ හේතුවෙන් ම ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ සභාපතිත්වය ද අත්හැරීමට සිදු විය. එහෙත් ඉන්පසු ජාතික බලවේග ක්‍රමයෙන් ශක්තිමත් විය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස පාර්ලිමේන්තුවේ ද බල තුලනයේ වෙනසක් සිදු විය. මෛත්‍රිපාල කණ්ඩායම පරදවා මහින්ද කණ්ඩායම ඉදිරියට පැමිණියේ ය. අද මෛත්‍රිපාල මහින්දට සංධානයෙන් තරග කිරීමට ඉඩ දෙන්නේ පාර්ලිමේන්තුව තුළ හා පිටත සිදු වූ මේ වෙනස්කම් හේතුවෙනි. 

එහෙත් ඒ තාවකාලික ය. යම් අයුරකින් විජාතික බලවේග, විශේෂයෙන් ම තානාපති හා ඔත්තු සේවා ඇතුළු විදේශීය විජාතික බලවේග, මෛත්‍රිපාලට කරන බලපෑම් දැඩි කළහොත් මෛත්‍රිපාල වෙනස් වීමට ඉඩ ඇත. මෛත්‍රිපාල උදේට කියන දේ බලපෑම් අනුව හවසට වෙනස් කර ගන්නා තැනැත්තෙකි. එබැවින් කළ යුතු ප්‍රධානම කාර්යය නම් ජාතික බලවේග තව තවත් ශක්තිමත් කිරීම ය. විජාතික බලවේගවලට හිස එසවීමට කිසිම ඉඩක් නොදිය යුතු ය.

එහෙත් අප අමතක නොකළ යුතු කරුණු කිහිපයක් ඇත. මහින්ද අගමැති අපේක්‍ෂකයා ලෙස හෝ කණ්ඩායමේ නායකයා  ලෙස හෝ නම් කිරීමට මෛත්‍රිපාල සූදානම් නැත. ඔහුගේ තර්කය පසුගිය මැතිවරණවල දී ශ්‍රී ල නි ප අගමැති අපේක්‍ෂකයකු නම් කර නැති බව ය. එහෙත් ඒ මැතිවරණ වල දී පක්‍ෂ නායකයා හෝ සුදුස්සකු අගමැති අපේක්‍ෂක ලෙස හඳුනා ගැනීමක් විය. අද පක්‍ෂයේ නායකයා මෛත්‍රිපාල ය. ඔහු අගමැති අපේක්‍ෂකයා නොවන බව පැහැදිලි ය. එසේ නම් අගමැතිකමට සුදුස්සා කවු ද? මෛත්‍රිපාල විජාතික බලවේගවලට පොරොන්දු වී ඇත්තේ රනිල් අගමැති කරන බවට ය. ඔහු ඒ පොරොන්දුවෙන් මිදෙන්නේ කෙසේ ද?

මෛත්‍රිපාලට ජනාධිපති බලතල යොදා ගනිමින් ජනවාරි 9 වැනි දා කළාක් මෙන් පාර්ලිමේන්තුවේ වැඩි බලයක් නැතත් රනිල් අගමැති ලෙස පත්කිරීමට හැකි ය. සංධාන මන්ත්‍රීවරුන්ට ඇමතිකම් හා වෙනත් තනතුරු වරප්‍රසාද ලබා දෙමින් මෛත්‍රිපාලට ඔවුන් තම පිළට එකතු කර ගත හැකි ය. මෛත්‍රිපාලට ජනාධිපති බලතල යොදා ගනිමින් මහින්දට අගමැතිකම නොව ඇමතිකමක්වත් නොදී සිටිය හැකි ය. මහින්ද රෑ වැටුණු වළේ දවල් වැටෙන්නට යන්නේ ද? 

මෛත්‍රිපාල කණ්ඩායම තනිව ම තරග කෙළේ නම් ඔවුන්ට මන්ත්‍රීවරුන් පස්දෙනකුවත් පත්කරගැනීමට නොහැකි වීමට තිබිණි. එහෙත් දැන් මෛත්‍රිපාලට මන්ත්‍රීවරුන් විශාල ප්‍රමාණයක් ලැබෙන අතර මහින්ද කණ්ඩායමෙන් තරග කර පාර්ලිමේන්තුවට යෑමට සිටි පිරිසකට ඒ අහිමිවනු ඇත. මෛත්‍රිපාල මහින්දට තරග කිරීමට ඉඩ දීමෙන් වැඩි වාසි ලබන්නේ මෛත්‍රිපාල ය. 

මේ අතර බටහිරයන් වෙනත් දේ කල්පනා කරනු ඇත. ඔවුන් මහින්දට බලයට පත්වීමට ඉඩ දේ යැයි සිතිය නො හැකි ය. ඔවුන්ගේ ලංකා වසන්තය මින් ඉදිරියට කෙසේ ක්‍රියාත්මක වේ ද යන්න ගැන බොහෝ දෙනාට ප්‍රශ්නයක් නො වේ. සමහරුන් මේ නූල් සූත්තර අදින්නේ රනිල් දිගට ම අගමැති ලෙස ක්‍රියා කළහොත් තම ජීවිතවලට අනතුරක් වේ ය යන්න ගැන මිස රට ගැන බලා නො වේ.

  මේ උගුල්වලින් බේරීමට ජාතික බලවේග වහා වැඩ පිළිවෙළක් සකස් කළ යුතු ය. ඒ වැඩ පිළිවෙළ ගැන අවබෝධයක් සැකැස්මක් නොමැතිව ජීවිත භයෙන් මෛත්‍රිපාල මහින්ද එකතු කිරීම රටට යහපතක් අත්කර නොදෙනු ඇත. 

නලින් ද සිල්වා

2015 ජූලි 04

8 Comments »

OPEN LETTER TO VIGNESWARAN AND SAMPANTHAN

July 4th, 2015

By Stanley Perera reporting from Colombo.

I can only take the horse to water.  But I cannot make him drink.  It is a myth that racist Tamil people are crying their eyes out for Tamil people’s aspiration.  What I cannot apprehend is when the moderate Sri Lankans request the TNA and Vigneswaran to spell it out what the Tamil people’s grievances are, you maintain the mum is the word” attitude.

So far nobody said what the grievances are.  When you do not answer the question asked, we are in the belief that you have no answer to give.  Hence you are crying your eyes out for nothing.  I mean absolutely no nothing.

If you are real and honest without any hesitation spell it out in point form what your grievances are.  If you did then we can help you solve the problem.

In the recent time we have noted Sampanthan becoming somewhat a moderate politicians.  But his party collegues are taking a very rigid and racist decisions.

Chief Minister Vigneswaran having lived all his life in Colombo on the back of the Sinhala brothren, soon after becoming the Chief Minister changing his behavior pattern and calling for Tamil people’s aspiration is un-imaginable.  On behalf of the united Sri Lankan, I am providing you Wigneswaran and Sampanthan a wonderful opportunity to educate us on what Tamil people in Sri Lanka are lacking of.  If you tell us only we can help you win the demands.  When you do not tell us I am afraid we cannot help you.  MY SIMPLE AND HUMBLE ADVISE TO YOU IS DELETE YOUR RACIST ELEMENT IN YOUR PROPAGANDA AND ADOPT LIVE AND LET LIVE AS ONE NATION SLOGAN”.  Be honest Vigneswaran and TNA, tell the world what you have done to develop the country.  You have simply cried for invisible aspirations of the Tamil people.  I am honestly telling you politicians that you are disgusting ripping off the poor.

One last question:  What have you done to the war widows in the North.

You have turned a blind eye to their new born lively hood of prostitution.  You want SL army out of North.  Where do they go to?

Export them to Tamil Nadoo?.  What an idiotic proposal?  When in South there are army camps all over you want North free of army camps.  When it is good for goose, it should be good for gander also.  You are enjoying your life in absolute luxury at the expence of the Tamil war widows.  Disgusting and disgusting Vigneswaran and TNA.  If you fail to give us an answer to my question, within seven days we the moderate Sri Lankan people take it as You are only a bunch of con artists,  You are wearing the emperor’s clothing.  Finally we call you a bunch of comedians.

6 Comments »

Sirisena Backtracks, Gives Election Ticket To Rajapaksa

July 3rd, 2015

By P.K.Balachandran Courtesy The New Indian Express

COLOMBO: Sri Lankan President Maithripala Sirisena, who is also Chairman of the Sri Lanka Freedom Party (SLFP) and the United Peoples’ Freedom Alliance (UPFA), on Friday backtracked from his earlier stand and agreed to give an UPFA  ticket to former President Mahinda Rajapaksa to fight the August 17 Lankan parliamentary elections.

Sirisena’s chief political lieutenant and cabinet spokesman, Rajitha Senaratne, told Express that the decision was a compromise” between one group wanting Rajapakasa to be designated as the Prime Ministerial candidate and another wanting Rajapaksa to be discarded totally.

The President has now agreed to allow Rajapaksa to contest the election as an ordinary candidate of the UPFA and not as its group leader or its Prime Ministerial candidate,” Senaratne explained.

Asked if the Sirisena group will stop attacking Rajapaksa and his group, discarding the virulent anti-Rajapaksa stand taken during the January 2015 Presidential election, Senaratne said that the Sirisena group will continue to attack Rajapaksa and his cohorts.

But he also said that the Sirisena group will attack the United National Party (UNP), though the two of them are running  a coalition government.

Some political analysts say that the Sirisena-UNP alliance is heading for a crash, while others say that the pro-Sirisena group will break away and establish an alliance with the UNP.

UNP Irked

Meanwhile, UNP MP, R.Yogarajan, said that his party will break with Sirisena as he has failed to carry out his election promise to politically destroy the corrupt and authoritarian Rajapaksa.

The UNP put him up as the joint opposition Presidential candidate on the basis of this promise, but he has made up with the corrupt Rajapaksa. We will hold him responsible for not fulfilling the election promise to establish Good Governance and ask the people to give us the vote to establish Good Governance,” Yogarajan said.

Jathika Hela Urumaya

Ven.Rathna Thero, leader of the Jathika Hela Urumaya (JHU) and a  Sirisena supporter, said that one cannot say that Rajapaksa will emerge strong enough to be considered for Prime Ministership. It will depend on the overall results. As for the JHU, it will work to strengthen the Sirisena group in the SLFP/UPFA, Rathna Thero said.

Rajapaksa Faction Thrilled

National Freedom Front and UPFA leader Wimal Weerawansa said that the August 17 elections will throw up a Maithri-Mahinda” government with Sirisena as President and Rajapaksa as PM. He  congratulated Sirisena for preventing a split in the SLFP and UPFA.

UPFA leader Vasudeva Nanayakkara congratulated Sirisena for rescuing the SLFP and UPFA from the clutches of the UNP.”

10 Comments »

UPFA  අවසරය මර උගුලක්ද ?

July 3rd, 2015

ආචාර්ය එච් .ඇම් . කොඩිසිංහ

තමාගේ අනාගතය මෙන්ම රටෙත් අනාගතය වෙනුවෙන් ජනාදිපති සිරිසේන ඉතා වටිනා තීරණයක් ගෙන ඇති බව අපට බැලුබැල්මට පෙනීයයි. එය එසේ වෙන්නේ සිරිසේන මහතා  අවංකවම එම තීරණය ගත්තේනම් පමණි.

නමුත් ජනාදිපති සිරිසේන මෙතෙක් කර ඇති කරුණු කාරනා  දෙස බැලුවම ඔහු ඒ සියල්ල කර ඇත්තේ කාගේ හරි මෙහෙයුමක් මත බව පැහැදිලිය. එතුමා කිසියම් මානසික ආතතියකට පත්කර  ඔහු ලවා දේශ ද්‍රෝහීන් ඔවුන්ට අවශ්‍ය වැඩ කර ගන්නා බවට කොතෙකුත්නම් උදාහරණ පසුගිය මාස කීපය තුළ වූ දේවලින් පෙන්වදියහැකිය. එතුමා උදේට කී කථාව හවසට වෙනස් කිරීම් හවසට කි කතාව පහුදාවනවිට වෙනස් කිරීම් එපමණය .

සේවයෙන් ඉවත්කර සිටියදී අවුරුදු 33ක් තිස්සේම සිංහළ බවුද්ධයන්ට එරෙහිව කොටි ත්‍රස්තවාදීන්ට උඩගෙඩි දෙමින්  සිංහලයින් පිළිබඳව ජාතියන්තරය තුළ පිළිකුලක් හා අපකීර්තියක් ඇතිකිරීමට පුරෝගාමීව කටයුතුකළ අයෙකුට  ඔහුගේ සේවය නැවත ලබාදී හිඟ වැටුප් වසර 33ටම  ගෙවීමට තීරණය  කිරීම කාගේ හරි බලපෑම් මත ජනාදිපති සිරිසේන  කටයුතු කරන බව පැහැදිලිකිරීමට හොඳම උදාහරණයකි.

මේ අනුව බලනවිට මහින්දට ඉදිරි මැතිවරණය සඳහා UPFA සහාය දීම ‘කපන්න බැරි අත සිඹිම, වගේම අනෙක් පැත්තකින් මහින්දට ඇටවූ මර උගුලක්ද වියහැකිය. අපි මෙහිදී එදා චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක සහ ගාමිණී දිසානායක ජනාදිපති මැතිවරණයට තරඟ කරද්දී ගාමිණී දිසානායකට සිදුවූ බෝබ්ම ප්‍රහාරය  කල්පනාවට ගතයුතුව ඇත.

මහින්ද වටා  ජනතාව රැස්වන්නේ ඔහු පිළිබඳව ඔවුන්ගේ හදවත් තුල ඇති අසීමිත ආදරය හා ඔහු රටට අවශ්‍ය නායකයා ලෙස පිළිගන්න නිසාය. මේ විදියට ඔහුවටා ජනතාව රැස්කන මොහොතක් ප්‍රතිවාදීන් විසින් ප්‍රයෝජනයට ගෙණ ගාමිණී දිසානායකට කලදේම කලහැකිය. තහංචි දමා  කොටුකර සිටි මහින්ද විරෝදී මනුස්ස වුර්කයින් පසුගිය මාස කිපයතුල නිදහස්කර ඇත. UPFA  අවසරය ඔවුන්ගේ උවමනාවට සිරිසේන ලවා සිදුකළ එකක් වියහැකිය.

දේශ හිතයිශි ජනතාව මහින්දගේ ආරක්ෂාව පිළබඳව විශේෂ අවදානයක් යොමුකළ යුතුව ඇත.  

5 Comments »

UPFA decides to give nomination to Mahinda Rajapaksa

July 3rd, 2015

Aadaderana

The United People’s Freedom Alliance (UPFA) has decided to give nominations to former President Mahinda Rajapaksa to contest at the upcoming General Election on August 17 under the UPFA ticket.

A statement issued by the UPFA General Secretary Susil Premajayantha states that as discussed at the UPFA party leaders’ meeting held last evening (02), a decision has been taken to give nominations to the former President to contest the 2015 General Election from the UPFA.

The UPFA party leaders’ meeting was chaired by President Maithripala Sirisena, who is the Chairman of the Sri Lanka Freedom Party (SLFP) and leader of the UPFA.

Accordingly, the nominations of the United People’s Freedom Alliance would be prepared within the next couple of days, the statement said.

It further states that after the party’s nominations are compiled the Elections Operations Committee of the UPFA will convene with the participation of other political parties in the alliance.

On Wednesday (June 01), Rajapaksa announced that he intends to re-enter politics and stand in parliamentary elections next month.

Mr Rajapaksa lost the presidential elections to party rival Maithripala Sirisena in January.

Speaking in front of a large crowd of supporters in his home district, Mr Rajapaksa said he could not reject their clamour for him to stand.

But it was not clear which party the former president would represent.

Mr Sirisena, the new leader of the Sri Lanka Freedom Party (SLFP) which Mr Rajapaksa led for 10 years prior to his downfall, has previously ruled out appointing him as candidate.

Following the UPFA party leaders’ meeting yesterday, Premajayantha had stated that President Sirisena had assured that he would discuss the matter with his parliamentary group and announce his decision today.

In his speech on Wednesday in his home town of Medamulana, Mr Rajapaksa said that he and his supporters will contest and look to form the next government”.

Mr Rajapaksa did not say if he was aiming to become prime minister, instead choosing to invite all political parties to join hands” with him for the 17 August vote.

Last week, President Sirisena dissolved the parliament, paving the way for fresh parliamentary elections in mid-August, eight months ahead of the schedule.

12 Comments »

මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයෙන් ඉදිරිපත් විමට තිබුනු සියලුම බාධා මේ වනවිට ඉවත්ව තිබේ.

July 3rd, 2015

සන්ධානය මහින්ද යටතට.. මැතිවණයට බුලත් කොලයෙන්.. සුසිල්ගෙන් නිවේදනයක්

මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයෙන් ඉදිරිපත් විමට තිබුනු සියලුම බාධා මේ වනවිට ඉවත්ව තිබේ.

ජාත්‍යන්තර බලපෑම හමුවේ දෙකට වැනෙමින් සිටි මෛත්‍රීපාල සිරිසේන අවසානයේ මහින්ද රාජපක්ෂට එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය භාර දි ඉවත්ව තිබෙන බව රජයේ අභ්‍යන්තර ආරංචි මාර්ග පවසයි .

හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට ඉදිරි මහ මැතිවරණය සඳහා තරඟ වැදීමට එජනිස හා ශ‍්‍රිලනිප සභාපති ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ගේ සහභාගීත්වයෙන් පැවති සන්ධාන පක්‍ෂ නායක හමුවේදී තීරණය කර තිබේ.

ඒ සමඟම ඉදිරි මැතිවරණය මෙහෙයවීමද හිටපු ජනාධිපතිවරයා වෙත පැවරෙන අතර මේ බව සඳහන ලිඛිතව සඳහන් එක්සත් ජනති නිදමහස් සන්ධානයේ මහ ලේකම් සුසිල් පේ‍්‍රමජයන්ත් මහතාගේ අත්සනින් යුතු ලේකණයක් හිටපු ජනාදිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා වෙත බාර දීමට සූදානමින් සිටින බවද පැවසෙයි.

22 Comments »

තරිකිට තෙයි – මේ ටික වෙයි

July 3rd, 2015

ධර්මන් වික්‍රමරත්න 

ධර්මන් වික්‍රමරත්න ලියන මුරගල තීරු ලිපිය – 111

අග මැතිය. අග විනිසුරුය. අග රැජිනය. අග මෙහෙසිය. අග ලෙසින් මුළින් යොදන්නේ ප්‍රධාන බව අගවන්නටය. ජනතාවාදී අගමැති අපේක්ෂකයා තෝරන්නට ගොස් සැබෑ ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින්ට  සිදුව ඇත්තේ අගු පිලක වැදී නිදා ගන්නටය. මීලඟ මහා මැතිවරණය අගමැති අපේක්ෂකයා ශ්‍රිලනිප තෝරා ගන්නේ ගමේ ශ්‍රිලනිප අක්මුල්වලින් නොවේ. ඩාර්ලි රෝඩ් ශ්‍රිලනිප බෝඩ් ලෑලි වලිනි. පක්ෂ මාරුකරමින් හත්වරක් දීගගිය ගැහැණුන් සහ මිනිසුන් අටවැනි වතාවටත් මධුසමය සඳහා පිටත්වී යෑම රටටනම් කැළඹීමට හේතුවක් නොවේ.‍ ශ්‍රිලනිප දැන් පැරචුටන්ගේ පරාදීසයකි.

ශ්‍රිලනිප බිකක් හෝ හානියට ලක් නොකරමින් සන්ධානයෙන් සියළු පාර්ශවයන් සමඟ එක්ව තරඟ කිරීමට හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂයන් ප්‍රමුඛ සන්ධානයේ ප්‍රගතිශීලි බලවේගයන් ගත් සියළු ප්‍රයත්නයන් ගඟට කැපූ ඉනි සේය. ඒ සඳහා කෝදුරු තෙල් හත්පට්ටයක් ගෙනාවද වැඩක් නැති සේය. පනින රිලවුන්ට ඉනිමන් නොව සංගිලි පාලම් බැද දුන්නද දැන් වැඩක් නැත.

අලි මදිවට හරක්ය. සන්ධානයේ අගමැති අපේක්ෂක ලෙස චමල් රාජපක්ෂ නම් කලහොත් ඒ පිළිබදව සලකා බැලීමට ‍සූදානම් යැයි ඩාර්ලි රෝඩ් ශ්‍රිලනිප කණ්ඩායම මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක් පවත්වමින් ඊයේ කියා සිටියේය. මේ රාජකීය ඔෆර් එකෙන් උද්දාමයට පත්වනු ඇත්තේ ගමේ මල්දෙන සමිති පමණි. ඇමති බලයෙන් වෙරිවූවද සුරාවෙන් වෙරිවූවද ප්‍රතිඵලය එකය. ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවේ සේල්ස් රෙප්ලා බවට පත්වූ වෘත්තීය සමිති කිහිපයක්ද මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක් ඊයේ පවත්වමින් මහින්දට සන්ධානයෙන් තරඟ කිරීමට ඉඩ නොදෙන ලෙස ශ්‍රිලනිප සභාපති ජනපති මෛත්‍රීපාලගෙන් ඉල්ලා සිටියේය. මේවා වෘක තර්කය.

හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා කුමාරණතුංග ගම්පහදී කියා සිටියේ අගමැතිකම් ඉල්ලන අය හරි විදිහට සිටිය යුත්තේ හිරේ බවය. චන්ද්‍රිකා හිටපු ජනාධිපතිනිය කට ඇරිය ගමන් මොළයට රාජකාරි නිවාඩුවක්ය. මාධ්‍යවේදීන්ට තලු මර මර කන පුවතක්ය. මෙගා ඩීල් දැම්මේ ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා යුගයේදීය. ඒ යටතේ ශ්‍රි ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාව, රාජ්‍ය ඩස්ටීලර්ස් සංස්ථාව, ලංකා ෂෙල් ගෑස් සමාගම, ආසියාතික හෝටල් සමාගම, ශ්‍රී ලංකා ටෙලිකොම් සමාගම, එයාර් ලංකා සමාගම, ‍බෝගල මිනිරන් සමාගම වික්කේය. රනිල් වික්‍රමසිංහ ආණ්ඩු කාලයේදී පැලවත්ත සීනි කර්මාන්තය, සෙවනගල සීනි කර්මාන්තය, ලංකා මිල්ක් ෆුඩි සමාගම සහ සිලෝන් ඔක්සිජන් සමාගම වික්‍‍කේය. යකඩ ගිනි ගන්නා තැන්වල පුළුන් ගැන මොන කථාද?

පාර්ලිමේන්තුව ජුනි 26 සිකුරාදා විසුරුවන තෙක් ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවේ දින 168ක පාලන කාලය එජාපයට සිහිනෙන් ගෑ මුදු සුවඳක් වාගේය. මන්ත්‍රීවරුන් 49දෙනෙකුගේ සුළුතරයෙන් ආණ්ඩුව පිහිටවූවේය. ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින් සහ හිතවතුන් ලක්ෂ 3කට ආසන්න පිරිසකට රැකියා අහිමි විය. ශ්‍රිලංකා මහ බැංකුවේ රුපියල් කෝටි 5,250 බැදුම්කරයට මුවා වී මහා දවාලේ මං‍කොල්ල කෑවේය. පාර්ලිමේන්තුවට ඒ පිළිබදව කෝප් වාර්තාව  ඉදිරිපත් කිරීමට සැර‍සෙද්දී පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවේය. ෆෙඩරල් රාජ්‍යයකට පාර කපමින් සිටී. රටේ ආර්ථිකය කඩා වැටෙමින් පවතී. ඇමති මණ්ඩලයේ 81දෙනා අතරින් ඇමතිකම් ගත් ශ්‍රිලනිපයේ ඇමතිවරු 41දෙනාද මේවා හමුවේ නිහඩය. උඩින් ඔපේය. යටින් හපේය.

මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව සරසවියේ මහපොල ගෙවීම රුපියල් 1,500කින් වැඩි කළේය. ඒ අනුව මහපොල දැන් 4,000කි. ඉකුත් ජුනි 5වැනිදා වන විටත් මහපොළ ලාභින්ට බැර වූයේ ‍2015 පෙබරවාරි මස මහපොල වාරිකයය.  ඒද මහපොළට ලැබිය යුතු රුපියල් 4,000න් රුපියල් 2,900ක් පමණි. රුපියල් 1,100ක් අඩුවී ඇත. රාජ්‍ය සේවකයින්ගේ මූලික වැටුපට රුපියල් 5,000ක් එක්කරන බව මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව 2014 අයවැයේදී කියා සිටියේය. ඉන් රුපියල් 3,000ක් 2014 ‍දෙසැම්බර් වැටුපට ලබාදෙන ලදී. යහපාලන ආණ්ඩුව කියා සිටියේ රුපියල් 10,000ක් ලබාදෙන බවය. එහෙත්  ලබාදුන්නේ රුපියල් 5,000කි. තවත් රුපියල් 2,000ක් ජුනි මස ලැබිණි. මේවා සියල්ල  දීමනා ලෙසින් පමණි. ශුද්ධ වැටුපට එක්වූයේ නැත.

දින 168 ‘යහපාලනය’ තුළ විවිධ දූෂණ සහ අක්‍රමිකතා රැසකි. ගුවන්විදුලි සංස්ථාවේ 79කට උසස්වීම්ය. දුම්රිය සේවයේ තවත් 90කට උසස්වීම් සමඟ වැටුප් වර්ධන තුනකි. ජනාධිපති කාර්යාලයේ 2005න් පසු කරන ලද පත්වීම් වලින් සියයට 90ක් අහෝසිය. එහෙත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ජනාධිපති තනතුරට 2005 පත්වීමෙන් පසු ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා ලබාදුන් පත්වීම් කිසිවක් ‍අහෝසි කළේ නැත. ඒ ඔවුන් ශ්‍රිලනිපයේ බැවිනි. වර්තමානයේ වෙනසක තරම? රාජ්‍ය සේවකයින් පමණක් 8,000ක් ඉවත්කර ඇත.

එජාප ආණ්ඩුව යටතේ මෙම දින 168 තුළ ලක්ෂ 3කට ආසන්න ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින්ගේ සහ හිතවතුන්ගේ රැකියා අහිමි වූවද සෑම තැනකම ඒ වෙනුවට එජාප පාක්ෂිකයින් සහ හිතවතුන්ට අලුත් පත්විම් ලබාදී ඇත. සෞඛ්‍යට 600කි. දුම්රියට 450. සාගර විශ්ව විද්‍යාලයට 500කි. වරායට 450කි. ජාතික පාසල් සියල්ලටම එක් පාසැලකට කම්කරුන් 2 බැගිනි. පාසැල් කම්කරුවන් මෙම නව පත්වීම් ලබාගත්තේ ජුනි මස සිට වූවද පත්වීම් දිනය ලෙස සඳහන් වන්නේ අප්‍රේල් 1වැනිදාය. අප්‍රේල් සහ මැයි මාස දෙකට එම කම්කරුවන් එක් අයෙකු වැඩ නොකර ලබාගත් වැටුප රුපියල් 58,000කි. ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින්ගේ අහිමිවූ රැකියා වෙනුවෙන් එජාප ආණ්ඩුවෙන් ඇමතිකම් ගත් ශ්‍රිලනිප ඇමතිවරුන් මුනිවත රැකීම සිදුකලේ ගල හොදනම් අඹරන කහ මක්වේදැයි යන න්‍යායෙනි. කරුමේ ඩබල්ය. පින සිංගල්ය.

එජාපය සහ ශ්‍රිලනිප ඩාර්ලි රෝඩ් කණ්ඩායම පවසන පරිදි එක්වරක් පැරදුන මහින්ද රාජපක්ෂට යළිත් ඡන්දයකට ඉල්ලීම අකැපය. එහෙත් 29 වාරයක් පැරදුන රනිල් වික්‍රමසිංහට තව පාරක් ඉල්ලීම කැපය. අනේ කාලේ වනේ වාසේ! මේවා ඇහෙන විට ඉබේටම ඇඩේ. ඔවුන් කියන පරිදි පැරදී ගෙදර ගිය මව්බිම කොටි ත්‍රස්තවාදීන්ගෙන් බේරාගත් සෙන්පතියා වන මහින්ද රාජපක්ෂ ගෙදර ගොස් විශ්‍රාම දිවියක් ගතකල යුතුය. එය කිසිවෙකු තීරණය කල යුතු නැත. ඉදිරි මහ මැතිවරණයේදී ඡන්ද දායකයෝ එයට ප්‍රතිචාර දක්වනු ඇත.  ගර්ෂියා මාකේස් කීවේ ‘මා ආදරය කරන්නේ ඔබට නොව ඔබ ලඟ සිටින මා බවට පත්වන පුද්ගලයාටය.’

එජාපයේ කොළඹ නියෝජ්‍ය නගරාධිපතිවරයා වූ රණසිංහ ප්‍රේමදාස 1959 දෙසැම්බර් නගර සභා මැතිවරණයේදී ‍කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ එල්. ඩබ්ලිව් පණ්ඩිතට පරාජය විය. ප්‍රේමදාස යළිත් 1960 මාර්තු මහා මැතිවරණයට තරඟකර 1960 ජුලිවල පරාජයට පත්විය. අවසානයේදී 1988 දෙසැම්බර් මස ජනාධිපති ලෙස පත්විය. අගමැති එස්.ඩබ්ලිව්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක 1959 සැප්තැම්බර් 26වැනිදා ඝාතනයෙන් පසු අගමැති වූයේ ඩබ්ලිව් දහනායකය. ඔහු 1960 මාර්තු මැතිවරණයට ඉදිරිපත්වී පරාජයට පත්විය. යලිත් 1960 ජුලි මැතිවරණයේදී ජයගනු ලැබීය. ඩඩ්ලි සේනානායක අගමැතිවූ පක්ෂ 7ක ජාතික ආණ්ඩුවක් 1965 මාර්තු පිහිටවූ අතර දහනායක එහි ස්වදේශ ඇමතිවරයා විය. ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂයෙන් 1977දී ගාල්ලෙන් ඡන්ද ඉල්ලූ දහනායක පරාජය වූවද ඡන්ද පෙත්සම ජයගැනීමෙන් පසු පැවැත්වූ අතුරු මැතිවරණයට එජාපයෙන් තරඟකර ජයගෙන සමූපාකාර ඇමතිධූරයට පත්විය.

ඩී.බී විජේතුංග 1970 මහ මැතිවරණයෙන් පැරදි 1977දී යළි පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණියේය. පසුව 1989දී අගමැති තනතුරට පත්වී ප්‍රේමදාස ඝාතනයෙන් පසු 1993 මැයි 1වැනිදා ජනාධිපති පදවියට පත්වූහ. ඉන්දියාවේ ඉන්දිරා ගාන්ධිද 1977 මහ මැතිවරණයෙන් පැරදුනද යළිත් 1980 ජනවාරි මස යළි පත්වී අගමැතිනිය වූවාය. මේ අනුව මහින්ද රාජපක්ෂට එරෙහිව නැවත තරඟ කිරීම පිළිබදව නඟන චෝදනාව තමන්ම කැතකර හත්පොළේ ගා ගැනීම වැනි මෝඩකමක් බව නොකියා බැරිය.

දිනෙන් දින උග්‍රවන අර්බුද හමුවේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ අනාගතය එහි වත්මන් නායකත්වය යටතේ අවිනිශ්චිතය. එබැවින් ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින් සහ හිතවතුන් මහින්ද රාජපක්ෂ වටා එක්රොක්වී සිටි. එජාප සභාග ආණ්ඩුවක වලිගය ලෙස ඩාර්ලි රෝඩ් ශ්‍රිලනිප කණ්ඩායම එජාප කැබිනට්ටුවක ගැටගසා නන්නත්තාර වීමට ඔවුන් කැමති නැත. එසේ වුවහොත් ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින්ට සහ හිතවතුන්ට ඉන්න වෙන්නේ එදා කුංකුනාවේ හාමුදුරුවෝ කියූ මේ කවිය කියමිනි. “අනේ කුහුඹුවනේ, තොපටත් රජෙක් ඇත්තේ, අපිට ඇයි නැත්තේ, අපේ කරුමෙද මෙහෙම වෙන්නේ – රජෙක් ලැබුණෝතින්, කැවුම් කිරිබත් කන්නම්, පෙරහැර කරන්නම්, සාධු කාරෙන් ගිගුම් දෙන්නම්.”

ශ්‍රිලනිප අර්බුදය සහ අනාගතය දැන් පැහැදිලිය. එකතුවකට ඩාර්ලි රෝඩ් ශ්‍රිලනිප කණ්ඩායම කැමති නැත. මෙම හෙයියම්මාරුව නිසා හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ නායකත්වයෙන් හදවතින්ම ශ්‍රිලනිප කණ්ඩායමට දැන් සිදුව ඇත්තේ ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින්, ප්‍රගතිශීලින් සහ මව්බිමට ආදරැති ජනයාගේ අරමුණ විජයග්‍රහණය කිරීමය. එනම් ඉතිරිව ඇති එකම විකල්පයකට ප්‍රවේශවීමය. එහිදී මතුවන ප්‍රධාන අභියෝගය වන්නේ කපුටු කූඩුවේ කපුටු බිත්තර අතර කෙවිලිය විසින් දමා ඇති කොහාගේ බිත්තර සීරු මාරුවේ වෙන්කර ගැනීමය. නැතහොත් මහ මැතිවරණයේ ප්‍රතිඵලවලින් පසු  බිත්තර පුපුරා කපුටු කූඩුවෙන් කොහෝ කොහෝ ගාමින් කොහාලා පිටතට පියාඹමින් කොහෝ රැළට එකතුවීමය. එවිට කෝපාග්නියෙන් ඇවිළුණාට වැඩක් නැත. හංසයන් දියෙන් කිරි‍ වෙන්කර ගන්නේ යම් සේද නාමයෝජනා පත්‍රයට ඇතුල්විය යුතු අපේක්ෂකයින් දිස්ත්‍රික් මට්ටමෙන් තෝරා ගැනීමද හරියාකාරව සිදුකල යුතුය.

ජනාධි‍පති මෛත්‍රීපාල සිරිසේනට ත්‍රිකුණාමලය නිලාවැලි මුහුදු වෙරළේ බියක් සැකක් නොමැතිව ඇවිදින්නටද අගනුවර සපත්තු කඩවලට ගොස් නිදහසේ සපත්තු තෝරන්නටද පරිසරය සැකසුනේ මහින්ද රාජපක්ෂගේ දේශපාලන නායකත්වයෙන් යුද්ධයට තිත තැබූ නිසාවෙනි.

නොවැම්බර් 18 මහින්දගේ උපන් දවසය. මහින්ද ජනාධිපතිවූ දවසද නොවැම්බර් 18ය. මැයි 18 මහින්ද රට එක්සේසත් කල දවසය. අගෝස්තු 18වැනිදා මහින්ද රාජපක්ෂ අගමැතිවන දවසය. 18ට යනු මහින්දගේ දවසය.

සූර්යයාට වඩා බලවන්තයා කවරෙක්ද? වලාකුළු ඇතැම් විට හිරු මඩලටත් උඩින් යයි. එහෙත් එය පුළුංවලටත් වඩා හෑල්ලුය. බාල්දුය. ඉදිරි පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් පසු තරිකිට තෙයිය. මේ ටික වෙයිය.

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ejournalists@gmail.com

No Comments »

CBK says “no nominations for corrupt”,What a joke?- Excerpts from CBK (Chowra Regina’s) Corruption list:

July 3rd, 2015

chauraregina

10 Comments »

President duty-bound to study report including Bond Issue dealings: DEW

July 3rd, 2015

Adaderana

President Maithripala Sirisena is duty-bound to study the 447 page report issues by the Parliamentary Committee on Public Enterprises or COPE which includes the Bond Issue controversy where there are allegations against the Central Bank Governor, pointed out former COPE Chairman DEW Gunasekera.

While speaking in Colombo today (03 July), he said that the committee had taken about one month to prepare this report and that he expects the next Parliament to act on this report which includes all details regarding the Bond Issue controversy.

If the President, who is the Executive, has the right, the responsibility, the authority then let him call for the report and read it. Sovereignty now rests only with President Maithripala Sirisena. If he has such authority then he need not ask anybody. If he calls for this report and goes through he could come to a conclusion,” Said DEW Gunasekera.

This report could not be submitted to Parliament since it had been dissolved unexpectedly and in haste. If there had been one week’s time it could have been submitted to Parliament,” he added.

Though the three-member committee appointed by the Prime Minister to investigate into the Bond Issue affair had taken three months for this, finally it had released only a three-page report.

There were better options of borrowing other than issuing bonds

There were alternate ways of borrowing without issuing international bonds. It these methods had been resorted to then the government could have borrowed at far lesser interests, pointed out DEW Gunasekera.

3 Comments »

MINISTER SWAMINATHAN FAILED TO VISIT SINHALA IDPs

July 3rd, 2015

Jayantha Liyanage, Coordinating Secretary – NESIA.

Certain Pro Eelamists websites has reported on 29.06.2015, that the Minister Swaminathan had visited Valikaamam North and had met representatives from certain organization representing uprooted Tamils. The said representatives have severely criticized the minister for its failure to provide housing for Tamils.

North East Sinhala IDP Association (NESIA) represents the interests of uprooted Sinhala inhabitants from North & East and has being engaging with Minister Swaminathan during the past several months highlighting the grievances of the Sinhala IDPs, in which most of them have been chased away by members of Tamil Eelam Terrorist organizations, now acting as political parties (EPRLF, TELO, PLOTE etc) as well as by the LTTE during pogrom against the Sinhala inhabitants during July 1983.

The July pogrom against innocent Sinhala civilians were initiated by killing of 13 unarmed Sinhala soldiers by the LTTE who were out of duty and on their way home Thereafter, the army had to rescue Sinhala civilians in Jaffna from total genocide and large number of Sinhala inhabitants had been disappeared without a trace.

NESIA had sent two specific documents (attachments 1 & 2 with responses 3 & 4) to the Minster consists of lists of names of the returned Sinhala IDPs now without permanent houses requesting the Minister to build houses for them at Navatkkuliya in Jaffna and in Madu area in Mannar district. The Minster has responded by directing the Jaffna and Mannar Government Agents to find out and report back.

NESIA sadly notes that Minister Swaminathan has not visited the Sinhala IDPs during the visit to Valikaamam (Valigama in Sinhala), which is not far away from Navatkkuliya instead the minister appears to be concentrating on welfare of the Tamils only. Further NESIA states that so far no action has been taken by the resettlement ministry to address the grievances of the Sinhala IDPs now in Navatkkuliya in Jaffna and in Madu area even though, the 50000 Indian Housing project has been in operation since 2010.

 

Jayantha Liyanage,

Coordinating Secretary – NESIA.

02.07.2015

3 Comments »

China-funded projects in Sri Lanka create 100,000 jobs

July 3rd, 2015

Xinhua

COLOMBO – China-funded projects in Sri Lanka have created at least 100,000 direct jobopportunities for the locals within the past five years, Chen Chuan, spokesperson of ChinaChamber of Commerce in Sri Lanka (CCCSL), said on Thursday.

Chen told journalists here that 90 percent of the workers in China-funded projects were SriLankans and through these jobs, many youth have been trained to master new technologieswhich not only benefits them but also Sri Lanka’s future development.

“For example, the famous A9 road construction in the north hired 4,500 Sri Lankan staffincluding 2,800 Tamils. There were only around 50 Chinese technicians working on theproject, which accounted for only 1.5-2 percent of the total,” Chen said.

No Comments »

මුගුරක් ඇවැසිතැන….

July 3rd, 2015

තිස්ස ගුණතිලක, සිඞ්නි නුවර සිට

සිංහලයා කවදත් අහිංසකය, ඥණවන්තය. විචක්‍ෂණශීලීය, සංසුන්ය. ඔවුන්  සදාචාරාත්මකය, කල්පනාශීලිය. අනාගතය දකින නුවණැත්තන්ය. ඔවුන් ශාන්තය, නවගුණ වැල  සිත්තුල ප්‍රගුණකලත් ඇවැසිතැන  මුගුරක් රැගන නැඟීමටද ඔවුන් දනී.

අද ඔවුන්ගේ සංසුන්බව බිදෙමින් ඇති අතර ඒ සඳහා කරැණු කාරනා පෙලගැසෙමින් පවතී.

අවුරැදු කිහිපයක් තුල සයිබර් අවකාශයේ ගොඞනැගුනු සතුරැබලවේග දෙස ඔවුන් විමසිල්ලෙන් සිටියත් පසුගිය ජනවාරි අටවනදා ඇතිවූ වෙනස සමග රටේ සිදුවු බල පෙරලිය දෙස සංසුන්ව බලා සිටියේ යහපාලනයක් තුල ශාන්තියක්ම අපේක්ෂාවෙනි. වචනයේ පරිසමාප්ත අර්තයෙන්ම යමපාලනයක් වු යහපාලනය බුදුන්ගේ සද්ධර්මය රකිනා රටටත්, ජාතියටත් කල විනාශය දෙසද පසුගිය මාස හයතුල ඔවුන් බලා සිටියේ තරමක් තැතිගැන්මකින් වුවත් සංසුන්වය. යහපාලනය තුල උතුරේ මම්මුඞි චෝල මංඞලම් වල හැඞතල මතුවෙමින් තිබුනත් අවසානයේදී කාලිංග මාඝයාද සිංහලයා අතින් පරලොව ගියබව දන්නා සිංහලයා නැවතත් සංසුන් සිත් ඇතිකර ගත්හ. මේ විශ්මයජනකවූ ඇදහිය නොහැකි සංසුන් බවට හේතුවක්ද විය. ඔවුන් දිනපතාම පායා දවසින් දවස දීප්තිය වැඞිවන සූර්ය දිව්‍යරාජයා මෙන් දිඳුලමින් නැගී එන විමුක්තිදායකයා දෙස බලා සැනසුමේ සුසුම් හෙලුවේ අසිරිමත් හෙට දවසකට සිහින මවමිනි.

යහපාලන උවදුරින් රටත් ජාතියත් මෙන්ම තම පනමෙන් රකිනා දරැවන්ගේ අනාගතයත් අඳුරේබව වටහාගත් ජනතාව මේ විමුක්තිදායකයා වටා එක් රොක්වන්නේ බුරැතු පිටිනි. ඒ ලඟදීම ඔහු සාධාරණ මැතිවරණයකට මුහුනදී මේ ව්‍යසනයෙන් ඔවුන් මුදවාගන්නා බලාපොරොත්තු හඳතුල පුරවාගෙන සිටිනා බැවිනි.

දෝශාභියෝග චෝදනා ටොන්ගනනක් තිබුනත් තමන්ට කිසිසේත්ම නොගැලපෙන හා හිමිකමක් නැති තනතුරකට, රටේ ඒකියභාවය කෙලෙසන ගිවිසුම්වලට  බෙදුම්වාදින් සමග එලැඹී ඔවුන්ගේ ඡන්දයෙන් පත්වීමම අදින්නාදානයකි, දරන්නාවු තනතුරට අයෝග්‍යතාවයකි (Disqualification). එම නොගැලපෙන තනතුරට පත්වූදා සිට අදවනතුරැ පැවසූ මුසාවාදවල කෙලවරක් නැත. ජාතියේ මුදුන්මල්කඞවූ පංචසීලය නොරකින, එයට ගෙෳරව නොකරන්නා දුර්ජනයෙකි. දුර්ජනයා පෙරකල අකුසල් නිසා අඬගණ (තියුණු කෙලෙස්) සහිතවූයේ තමාතුලවූ කෙලෙස්ද නොදැනී ,ඒවා දුරැකිරීමට සිත් ඇතිකරනොගනී, වෑයම් නොකරයි, එහෙයින් අවසන කිලිටිවූ සිත් ඇතිවම මියයයි  – අනඬගණ සූත්‍රය.

මහින්ද දේශපාලන හෝඞිපොත කියෙව්වේ ශ්‍රී ල නි ප යෙනි. පක්‍ෂය ඔහුටත් ඔහුගෙන් පක්‍ෂටත් වූ අන්‍යෝන්‍යය සේවය මුඑ රටම දනී. අවසාන මොහොතේ පක්‍ෂය හැරදාගොස් බටහිර හා දේශද්‍රෝහින් සමග පෙලගැසුන අයත් අවංකව ශ්‍රී ල නි පයට තවමත් ආදරයකරන මහින්දගේත් අතර වෙනස ජනතාව හොදින් දනී.

නාමයොජනා යනු සාධාරණ මැතිවරණයකට ඉදිරිපත්වීම සඳහාකරනු ලබන යෝජනාවක් පමනි. එය ජනතාවගේ වැඞි කැමැත්ත දැනගනු පිනිස ජනතාව ඉදිරියේ පෙලගැසුමකි. ඒ අවස්ථාවවත් මහින්දට නොදීමට මේ පංචශීලය කඞකල ජාතිද්‍රෝහින් ක්‍රියා කරයි නම් ජනතාවට කලහැකි එකම දෙය මුගුරක් අවැසිතැන එය ගෙන නැඟීම පමනකි.

නාමයෝජනා අවසන්වීමට තවදින දොලොසක් පමන ඇත. ජනතාව තවමත් ඉවසිලේලෙනි. සෑම දෙයකටම සීමාවක් ඇතැයි පතපොතේ සඳහන්ය.

ඔබට සුභ පැතුම්

තිස්ස ගුණතිලක, සිඞ්නි නුවර සිට

2015 ජූලි මස 3 වන දා

No Comments »

ශ්‍රී වික්‍රම හා සිංහල බෞද්ධ රට    5කොටස

July 3rd, 2015

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

  4 කොටස හදිසියේ නැවතීමට සිදුවිය එසේ වුයේ ගුගල් මෙවලම ක්‍රියාවිරහිත වෙන්නට ගිය නිසාය

3 ”’ මේවා මැඩ  පවත්වා ආණ්ඩුව කරවීමට  මාකල කීදේ ……..””’ ඇහැලේපොල රජු යහමග යැවීමටත්  රටේ ආරක්ෂාවටත් ක්‍රියා කල හැටි මෙයින් අනෙක් යට මතක් කරදෙය්
4  ”’මේසියල්ල අපේ රජපරපුර නෂ්ට වී මෙන් සිදුවූ  විපත්ය ””.  සිංහල රාජ වංශය  නැතිවීම නිසා වදුගයින් ගෙන්වීමට සිදුවිය ඉන් නොසිතු දෙයක් සිදුවිණි ක්ෂ්ස්ත්රිය වන්ශිකයින්ම   රජකමට අවශ්ෂ්‍ය යන ආකල්පය  නිසය් සමහරු වදුගයින්  ගෙනාවේ . කළයුතුව තිබුනේ එවකට සිටින ප්‍රභූන් ගෙන් කෙනෙක් තෝරා ගනීමය් මෙවැනි වැරදි  කවදත් සිදුවියහැක  මේ අනුව පිළිමතලාවේ හෝ ඇහැලේපොල අලුත් රාජ වංශයක් ඇරඹීමට හිතුවේ නම්  එහි වරදක් තිබේද  . ප්‍රභූන් කටයුතුකලේ රටේ ආරක්ෂාව සලසාගෙන නැවත සිංහල රාජාවලිය ආරම්භ කිරීමටය .   දෙමල ත්‍රස්තයන් පරදවා රට බේරා ගැනීමට එජාපයේ   බලලෝභීන් වද . රජයට ගැනීමට මහින්දට  සිදුවිය  එසේ ආ  ”’ප් රාජිත ”  වැ න්නෝ පසුව මහින්දට වල කැ පුහ  එහෙත් උන් මුලදීම පන්නාදමුවා නම්  මහින්දරජය කඩාගෙන උන් යන්නේ මීට පෙරය එවිට ත්‍රස්තයන් පරාද කිරීමට නොහැකිය     දේශපාලනයේ හැටි එහෙමය
ඇහෙලේපොල හිතුවේ ”’ මේ විපතින්  ඉදිරියටවත්  සිංහලයා ආරක්ෂාවන අයුරු ”””’ වැඩ කිරීමටය .
5    දැන් ඉන්ගලන්ත වාසීන්  ආණ්ඩු කරන ප්‍රදේශ වල  ;”” මෙගති  මදක් අඩුබව;’ වැටහී තිබේ ””./.. අපේ රාජ පරම පරාවලට සම නොවෙතත් …..    වඩුග රජවරුන්ට වඩා  ඉංග්‍රීසි එන සාධාරණ බව   ………./මෙවිපත් නොයෙක් වර සිදුවී තිබේ   / මතුවටත් එසේ නොවන ලෙස මම වැඩ කරවමි // රට පවරාදීමෙන් විසිපස් වසරක් ඇතුලත්  අපලවාම ආන්  ඩු කරවන  සම්මත ආණ්ඩුවක් … උඩරට ඇතිකරදී  ….   ගොවනි දෝරු තැන දේවස්තානයී දිවුළේය .’/          ඇහැලේපොල රට රැකීම සඳහා  කල හැකි හැම දෙයක්ම කර ඇති බව මෙයින් පෙනී යය
6  මේ හැර සුදුසු විදිහක්  දක්නට නැති බැවින් මෙයම කරනවා හැර ………. යනුවෙන් ඇහැලේපොල අනෙක් යට කියන විට අනෙක් යද එය පිළිගත්තේ  වෙන කිසි විදිහක් නැති නිසාය  තිබුනේ මරාගෙන මැරෙන එක පමණය  එය කරන්නට ගිය දෙහිගම නිලමේ ට  සිදුවූ දේ   ඉහත විස්තර කර ඇත .
7 රජු අල්ලා ගැනීමට එක නලිගොඩ දොර කඩන විට අවශ්ෂ්‍ය වුයේ නම් ඉදිරියට පැ න තම ඥාතීන්ගේ  ලේවල පලිය ගැනීම සඳහා රජු එක කඩු  පහරින් මරාදැමීමට ඇහැලේපොලට හැකිකමක් තිබුනේය ඉංග්‍රීසින් හිතන්නටත් පෙර එය කලේ නම් ඉංග්‍රීසින් මොනවා කරන්නද .  එයට අයිතියක් හා යුක්තියක්ද ඔහුට තිබුනේය .                      ——-   වෙනත් රටක නම් වදුගයා වැනි දුෂ්ටයින්ට අත්වෙන ඉරණම මෙය කි යවන ඔබම හිතා ගන්න ———-
8  උඩරට ගිවිසුම සැකසීමේදී අහලේපොලගේ රාජතාන්ත්‍රික  ඥානය  හෙලිවෙය් …..මෙහි 3 වගන්තියෙන් රජු පමණක් නොව සියලු වදුගයන්  සිංහල රටට ද්‍රෝහිවුවන් ලෙස   පිටමන් කලයුතු බවත්  4 වගන්තියෙන්  සිංහලේ සි රිත් අනුව රට පාලනය කලයුතුබවත්  5 වගන්තියෙන්  බුදුසසුන ආරක්ෂා කිරීම රජයේ වගකීම බවත් දක්වා ඇත ………. ඇහැලේපොල එසේ” කළේය”  එහෙත් 1948  දී රට බාරගත්  කෙරුමෝ  සිංහලයන්ට ”’කෙලියේය ””ඉංග්‍රීසින් විසින් ගෙනා දෙමල කුලී කාරයෝ ඉංග්‍රීසින් සමගම යැවීමට  1948දී ක්‍රියාකළේ නැත වෙනත් රටවල් එසේ කර ඇත .1815 දී බුදුසසුන රැකීම රජයේ වග කීමක් ලෙස ඉංග්‍රීසින්  ලවා පිළිගන්වා ඇතත් ජයගත් d   s  කීවේ ”’ හාමුදුරුවනේ ආන්ඩු වසරනන් ගච්චාමි කියන්න එපා ”’ යනුවෙන්යඑහෙත් එංගලන්තයේ  හැමදේම කරන්නේ දෙවියන් වහන්සේ  පුදසුනේ තබා ගෙනය .    … පේනවද ජාතියේ පප්පලාගේ තරම ……. වසර 2500ක් තිස්සෙම සිංහලේ රජවරු කටයුතුකලේ  ”’ බුද්ධ ශාසනයාගේ චිරස්ථිතිය  ”සඳහාය අහලේපොලත් එහෙමය එහෙත්    අහෝ  අවාසනාවක මහත   ඒ ජා ප  නායක පප්පා  තෙරුවන් සරණ යාමට අකමැතිව ”ජෙනින්ග්ස්   සරණ ගියේය ””” ( ජෙනින්ග්ස් කවුදය්  දැන්දේශපාලනයක්වත් ඉතිහාසයක් වත් නොදන්නා
බයිලා කාරයෝ අසනු ඇත .) 1972 වනතුරුත් සින්හලරටේ රැජින  එංගලන්ත රැජින ලෙස තබාගැනීමට උන්ට අවශ්‍ය විය .
9-ගිවිසුමේ 2 වගන්තියෙන්  සිංහලේ ආණ්ඩු කිරීමට දෙමල වර්ගයාට ඇති අයිතිය  නැතිකර ඇත . 3 වගන්තිය අනුව වදුගයන් ට නැවත  රජයේ අවසරයක් නැතිව  රටට ඇතුල් වීම තහනම්  කර ඇත .  මෙසේ රටේ මතු ආරක්ෂාවට වින කල හැකි  සියලු මුල් උදුරා දැමීමට  ඇහැලේපොල හා අනෙක් ප්‍රබුන් ක්‍රියා කර ඇත .
එජා පයේඅ  ය කිසිදා කල්ලතෝනීන් පිටමන් කරන්නට උනන්දු වුයේ නැත රනිල් ත්‍රස්තයන් සමග හොර ගිවිසුම් ගැසුවේය 1948 දී කල්ලතොනින් සියලු දෙනාම පිටමන් කලානම් උඩරට සිංහලයන්ගේය අද දෙමලුන්ගේය .  ප්‍රබාකරන්  මරාදැමූ    මහින්ද හෝ  13 අ අහෝසි කර නැවතත් රට බෙදීමට ඇති අවස්තාව නැතිකලේ නැත එහෙත් ඇහැලේපොල  රට පාවා දුන්නෙක් යය සමහරු කියති ඉංග්‍රීසින්ගෙන් සිංහල ඉතිහාසය උගත්
යට ඉංග්‍රීසි ගැතිකම ඉවත් කරගත නොහැක  බටහිර විද්‍යාව උගත්විට බුදුදහමත් එපාවෙන හෝ ඒ දෙකම  එකවගේ යය කියන්නට  තරම්  දීන වෙන  ”උගත්තු ” සිටීම අදහා ගත හැක්කේ ඔවුන්බ  ඩ  වඩා ගන්නේ  එමගින් නිසාය . එහෙත් ඉතිහාසය  වත් අපේ ඇසින් බැලිය නොහැකිද .

                           ඉතිරිය   පසුව .
.         

No Comments »

මහින්දට දුන්නොත් ජනපති කම නැති කරනවා -ඉන්දියාවෙන් මෛත්‍රීට තර්ජන

July 3rd, 2015

Lankanewsweb

එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය,ශ්‍රි ලංකා නිදහස් පක්ෂය සහ මහින්ද රාජපක්ෂ එකට එක්ව මහා මැතිවරණය සදහා තරග වැදිමට ජනපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන සිය කැමත්ත ප්‍රකාශ කර තිබේන අතර ඒ සම්බන්ධයෙන් රටට දැනුම් දිමේ විශේෂ මාධ්‍ය හමුව අද දහවල් 12.00ට පක්ෂ නායකයන්ගේ සහභාගිත්වයෙන් සිදු කිරිමට සියලු කටයුතු සුදානම් කර තිබුනද අවසාන මොහොතේ ඉන්දිය රජයෙන් මෛත්‍රීට එල්ල වුනු දැවැන්ත තර්ජනය හමුවේ එම මාධ්‍ය හමුව කල් තැබිමට සිදුව තිබේන බව අප විශේෂ දේශපාලන  වාර්තාකරු සදහන් කළා.

ඉන්දිය රජයේ නියෝජිතයෙකු දුරකත්නයි ඔස්සේ මෛත්‍රී අමතා පවසා ඇත්තේ මහින්ද රාජපක්ෂට සහය දැක්විමට කටයුතු කලහොත් තමන්ගේ ජනධිපතිකම පවා අහිමිවි යනු ඇති බවයි.බෙදුම්වාදීන්ගෙ එකමුතුවෙන් ජනපති ධුරයට පත් මෛත්‍රී දැන් කරකියා ගැනිමට කිසිවක් නැතිව සිටින බවයි වාර්තා වන්නේ.මේ වන විට හදිසි හමුවක් මෛත්‍රී කැදවා ඇති අතර සවස 4 වනවිට ඒ සම්බන්ධයෙන් තමන්ගේ තින්දුව ප්‍රකාශ කිරිම සුදානම් බවත් ඒ දක්වා කල් ලබාදිමට කටයුතු කරන් ලෙසත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාටද දැනුම් දි තිබේ.

4 Comments »

උපමානය

July 3rd, 2015

පරිකල්පනික අතික්‍රමණය​- වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

කැනූලාවක් සහ tourniquet හෙවත් රබර් තිරිංගයක් ගෙන ආ සහායක හෙදිය තිරිංගය වින්සන්ට් ලංකාතිලකගේ අතේ මැණික්කටුවට ඉහලින් ඔතා ශිරාවක් පාදා ගැනීමට බොහෝ වේලාවක් උත්සහ කලාය​. ඇයගේ නලල දහදිය බිඳු වලින් පිරී තිබේ.  අවසානයේදී ශිරාවක් පාදා ගැනීමට ඇය සමත් වූවාය​. එම ශිරාව තුලින් කැනූලාවේ කටුව යවන ලදි. කැනූලාව නියමිත පරිදි ශිරාව තුලට ගිය බව සැක හැර දැනගත් හෙදිය කැනූලාවේ මධ්‍යයේ වූ කටුව සෙමින් ඉවතට ගත්තාය​. ඉන්පසු සේලයින් බටයේ අග කෙලවර කැනූලාවේ කොනට සවි කරන ලදි.

 ඩ්‍රිප් එක හයියෙන් යවන්න  වෛද්‍යාවරයා විධාන කලේය​.

හෙදිය සේලයින් බෝතලයේ දියර ගලා යාම උපරිමයට සිදු වන අන්දමට ප්ලාස්ටික් කුඩා රෝදය බුරුල් කලාය

දැන් ප්‍රෙශර් එක බලන්න  වෛද්‍යවරයා රෝගියාට දෙන ඔක්සිජන් ප්‍රමානය වැඩි කරමින් කීවේය​.

upamanaya

                      ****************************************************************************

 

වින්සන්ට් ලංකාතිලක , කරුනානායක සහ ජූඩ් උමං දුම්රියෙන් සිම්ප්ලොන් මෙට්‍රෝ ස්ටේෂම දක්වා ගියහ​. ඉන්පසු ටැක්සියක නැගි  ඔවුන් තිදෙනා  Rue Championnet හි අවන්හලක් වෙත ගියේ රාත්‍රී ආහාරය ගැනීම සඳහාය​. මුළු වේලාව තුලම කරුනානායක නිහඬව සිටියේය​. ඔහු කථා කලේ අතරින් පතර වචන කීපයක් පමණි. ගැස්ටන් ගැලිඔන් හමුවීමේ අපේක්ශාවෙන් සිටි වින්සන්ට් ලංකාතිලක ජූඩ් ඇසූ ප්‍රශ්න වලට පමණක් පිලිතුරු දුන්නේය​. විශේශ සල්ලාපයකින් තොරව තිදෙනා ආහාර ගත්හ​.

  වින්සන්ට් පැරිස්වල තව කොච්චර කාලයක් ඉන්නවද ? ජූඩ් ඇසීය​.

 තව සති දෙක තුනක් විතර  වින්සන්ට් ලංකාතිලක  පිළිතුරු දුන්නේය​.

 වින්සන්ට්  ටෝර්සි වල ඉන්න සිරිමාන්න හමු වෙන්න යන්නේ නැද්ද ? ජූඩ් කුතුහලයෙන් යුතුව ඇසීය​.

ෆ්‍රෙඩ් සිරිමාන්න හිටපු විශ්ව විද්‍යාල මහාචාර්‍යවරයෙකි. ඔහු කාලයක් සැවෝයි විශ්ව විද්‍යාලයේද පසුව සෝබෝන් විශ්ව විද්‍යාලයේද ඉගැන්වීම් කලේය​. ඔහු දැන් කාලයක් පුරා වාසය කරන්නේ ටෝර්සිවලය​. වින්සන්ට් ජාන් බ්‍රයෝන්ව හඳුනා ගත්තේ ෆ්‍රෙඩ් සිරිමාන්න හරහාය​.  ඔහුට අවසන් වරට ෆ්‍රෙඩ් සිරිමාන්න හමු වූයේ මීට වසර කීපයකට උඩදීය​.

ෆ්‍රෙඩ් සිරිමාන්න  නිර්දය විවේචකයෙකි. ඔහුට ලාංකික සමාජය ගැන බරපතල විවේචන තිබුනේය​. එම නිසා දෝ ඔහු ලාංකික සමාජයෙන් ස්වයං පිටුවහලකට ලක්ව ප්‍රන්සයේ ජීවත් විය​. ඔහුගේ හඬ වින්සන්ට් ලංකාතිලකට දැනුදු ඇසෙන්නාක් මෙනි.

 සමාජ  ඛේදවාචකයන්ට හේතුව සමාජය උසුලන අවිචාරශීලීත්වය වෙන්න පුලුවන්. කවදාවත් අපේ ර​ෙට් විචාරශීලී සමාජයක් තිබුනේ නැහැ නේ. අපේ සමාජයේ බරපතල සංස්කෘතික ඌනතා තියනවා. අපි දැවන්ත   ශිෂ්ටාචාරයක් ගොඩ නගලා නැහැ. අපේ මිනිස්සු හැමදාම අතීත කාමය එක්ක ජීවත් වූ මිනිස්සු. අතීත සංස්කෘතියක්  ශිෂ්ටාචාරයක් ගැන කථා කරනවා.  සංස්කෘතිය-ශිෂ්ටාචාරය කියන්නේ ජීවාමාන මේ මොහොතේ පවතින දෙයක්. හරියට මුදල් වගේ. යාචකයෙක් කියනවා මගේ මී මුත්තා හොඳ සල්ලිකාරයෙක් ජීවත් උනේ වලව්වක කියලා. ඒ කිව්වා කියලා යාචකයා ධනවතෙක් වෙනවද​? අපේ මිනිස්සුත් එහෙමයි. වර්තමානයේ ලාංකික සමාජය සංස්කෘතික වශයෙන් පසුගාමියි. නමුත් අතීත සංස්කෘතියක්-ශිෂ්ටාචාරයක් ගැන කියලා උදම් අනනවා. අපි  අපේම කිව හැකි මහා සංගීත නාට්‍ය හෝ සාහිත්‍ය සම්ප‍්‍රදායයක් මෙතෙක් බිහි කරලා නැහැ. ලෝකයට අද්විතීය සංගීත නාට්‍ය හෝ සාහිත්‍ය නිර්මාණ දීලා නැහැ. අපේ සමාජය තොල්ස්තෝයිලා බිහි කරලා තියනවද ? සාත්‍රේලා බිහි කරලා තියනවද ? තාගෝර්ලා බිහි කරලා තියනවද? දිවයින් මානසිකත්වයෙන් යුතු ගෝත්‍රික කුහකයන් හැර අප මෙතෙක් බිහි කලේ කවරුන් ද ?  ලෞකික ජීවිතයේ සතුට මෙන්ම ආමිස ජීවිතයේ සතුට ගැන නොදන්නා, ජීවත් වීමේ සන්තුෂ්ටිය බෙදාගැනීමේ හුරුවක් නැති මිත්‍යාව අන්ධ භක්තිය ලුහුබඳින පසුගාමී සමාජයක් තමයි අප සැම දෙනා නිර්මාණය කරලා තියෙන්නේ. ඒ අර්ථයෙන් ගත් කල අපි සෑම දෙනා අසමත් ජාතියක සාමාජිකයෝ. ඒ නිසා තමයි මේ භූමියේ ජාතිවාදී කෝලහල පැන නැග්ගේ, තරුණ කැරලි දෙකක් නිසා ජීවිත විනාස උනේ. තිස් අවුරුදු යුද්දයකට රට මැදි උනේ. නූගත් මිනිසුන් විසින් උගත් මිනිසුන් පාලනය කරන රටක් මේක​. ඒ නිසා තමයි බොහෝ විට  උගතුන් රට හැරලා ගියේ. දේශප්‍රේමය කියන වියාජ කෝදුව තමයි උතුරේ මෙන්ම  දකුණනේත්  භාවිතා කලේ.   සෑම  සිදුවීමක්ම තර්කානුකූල මනසින් නොව කර්මයට හා කේන්දරයට පවරා  පරාජය භාර ගන්නා අලස සමාජයක් අද අප හමුවේ  තිබීම අරුමයක් නොවෙයි. සමාජය තුල​ පසුගාමීත්වය පිරිලා ර​ෙට් ජන වාර්ගික ආවේග කළමනාකරනය ඉතාම දුර්වලයි. අන් මත නොඉවසීම සහ සාමයේ නොහැකියාව ගෝත්‍රික ඌරුවක් . ඒක මිනිසුන් ගේ ජාන වලට කා වැදිලා.දේශපාලන නායකත්වය රට ගැනට වඩා හිතන්නේ ආත්මාර්ථය ගැන. මිනිසුන් තුල  මුග්ධත්වය උතුරා යනවා. විචාර බුද්ධියක් නැහැ​. ජනමාධ්‍ය පවා ජනතාවට විඥානභාවය ලබා දීම වෙනුවට කරන්නේ සදාකාලිකව ඔවුන්ව අඳුරේ තබාගනු වස් දේව ප්‍රාතිහාර , විශ්ව කිරණ  . මන්තර ගුරුකම් , ඉන්ඳ්‍රජාල මගින් රෝග සුව කිරීම වැනි ප්‍රලාප මගින් පත්තර පිටු පිරවීමයි.  එවැනි රටකට හෙටක් තිබෙනවාද?

වින්සන්ට් ලංකාතිලක බාදා කිරීමකින් තොරව ෆ්‍රෙඩ් සිරිමාන්නට   සවන් දෙයි. ෆ්‍රෙඩ් සිරිමාන්න යලිත් තම හඬ අවදි කරයි.

හොඳ මිනිහා සහ නරක මිනිහා එහෙමත් නැත්නම් දේශප්‍රේමියා සහ දේශ ද්‍රෝහියා යන්න තීරණය කරන උපමානයන් මොනවාද ?  ඔබ ස්ටාලින් ගේ සෝවියට් දේශයේ හොඳ මිනිහෙක් හෝ දේශප්‍රේමියෙක් නම් මාර්ක්ස් එන්ගල්ස් ලෙනින් ගේ භාෂිතය හිස් මුදුනින් පිලිගන්න අයෙක් වෙන්න ඕනේ , එසේම ස්ටාලින් ගේ සියළු ක්‍රියා මාර්ගයන් අනුමත කරන අයෙක් වෙන්න ඕනේ. බුහාරින් සිනවියෙව් වගේ හිටපු නායකයන් ජනතා සතුරන් කියලා විශ්වාස කරන්නටත් අවශ්‍යයයි. ගුලාර්ග් වලට තවාරිෂ් ස්ටාලින් දක්කන්නේ ජනතා සතුරන් සමාජ විලෝපිකයන් කියලත් අදහන්න ඕනේ. 

ඒ වගේම ඔබ හිට්ලර් ගේ තුන්වන රයිකයේ හොඳ මිනිහෙක් හෝ දේශප්‍රේමියෙක් නම් උසස් ආර්ය ජර්මන් ජාතියක් ගැනත් මේ ආර්ය ජාතිය අපමිශ්‍ර කරන දුෂ්ට මීයන් බඳු යුදෙව්වන් සිටිනවා කියලත් විශ්වාස කරන්න ඕනේ. ඔබ මාඕ ගේ චීනයේ හොඳ මිනිහෙක් හෝ දේශප්‍රේමියෙක් නම් අධිරාජ්‍යවාදීන් ගේ දේශීය නියෝජිතයන් වන ඉඩම් හිමියන් කියා කොටසක් සිටින බවත් ඔවුන් පොළවෙන් තුරන් කල යුතු බවත් අදහන්න ඕනේ. 

 ඔබ එඩ්ගා හූවර් එක්සත් ජනපදය අනියම්ව පාලනය කල කාලයේ එක්සත් ජනපදයේ සිටි හොඳ මිනිහෙක් හෝ දේශප්‍රේමියෙක් නම් ඇමරිකාවට එදිරිව කොමියුනිස්ට් කුමන්ත්‍රණයක් තිබෙන බවත් කළු ජාතිකයන්ටත් සුදු ජාතිකයන් මෙන් සමාන අයිතිවාසිකම් දිය යුතු බව කියන්නේ මේ කුමන්ත්‍රණ බලවේග බවත් විස්වාස කරන්නෙකු විය යුතුයි. 

මේ විශ්වාස පද්දති ඇදහිලි පිලිගැනීම්  බැහර කොට ඔබ ඔබගේ සහජ බුද්ධිය සහජාශය මත ක්‍රියා කිරීමට ගියහොත් ඔබ නරක මිනිසෙකු, දේශ ද්‍රෝහියෙකු වෙනවා. එවිට අන්ධ විස්වාසයෙන් ක්‍රියා කරන සමාජය ඔබව මහාමාරිය රෝගියෙකු මෙන් බැහැර කරනවා.”

ෆ්‍රෙඩ් සිරිමාන්න  හමුවීමේ අවශ්‍යාතවක් වින්සන්ට් ලංකාතිලක හට ඇතිවේ. නමුත් ඊට ඇති ප්‍රධාන බාධකය කාලයයි. ගැස්ටන් ගැලිඔන්  අද හෙට හමු වූයේ නම් ෆ්‍රෙඩ් සිරිමාන්න  මුණ ගැසීම​ සඳහා ටෝර්සි වලට යා හැක​.

 වින්සන්ට් , සිරිමාන්න මුණ ගැහෙන්න යනවනම් මාත් එන්නම්  ජූඩ් පවසයි.

වින්සන්ට් ලංකාතිලක  ඒ සඳහා පිලිතුරක් නොදේ ඔහු මොහොතක් කල්පනා කරයි.

 බලමු යනවනම් මම ජූඩ්ට කියන්නම්”

වින්සන්ට් අද රෑ හොෙටල් එකට යන්න ඕනේ නැහැ. අපේ ගෙදර යමු. එහෙ නිදා ගන්න පුලුවන්. මේ දවස් වල කරුනානායකත් ඉන්නෙ මාත් එක්ක.

කමක් නැහැ ජූඩ් මට හොෙටල් එකට යන්න ඕනේ. මම කෙනෙක් මුණ ගැහෙන්න ඉන්නේ.

කවුද ගැස්ටන්ද ? ජූඩ් විමසයි. වින්සන්ට් ලංකාතිලකට දාලියා ගැන සියුම් කෝපයක් ඇතිවේ.

 ගැස්ටන් මේ දවස් වල පැරිස් වල නැහැ. මිනිහා ජිනෝවා ගිහිල්ලා”

එය අසුබ ආරංචියකි.

 ජූඩ් කොහොමද දන්නේ ගැස්ටන්  ජිනෝවා ගියා කියලා ?

ජූඩ් කිසිවක් නොකියා මදහස පායි. පිටිපන උපත ලැබූ ජූඩ් ජීවිතය ආරම්භ කලේ ධීවරයෙකු වශයෙනි . ඉන්පසු මාළු මුදලාලි කෙනෙකුගේ ට්‍රෝලරයක ස්කිපර් ලෙස වැඩ කල ඔහු ඉතාලි පැන්නේය​. ඉතාලියේ සිට ප්‍රන්සයට පැමිනි ජූඩ් සුළු සුළු වියාපාර කීපයකට අත ගසා ධනයක් උපයා ගත්තේය​. ඔහු ලාංකිකයන්ට හිතවත්‍ ය​. ඕනෑම ලාංකිකයෙකුට උදව් කරයි. සමහර ලංකාවේ මිනිසුන් ජූඩ් ගෙන් මුදල් ගෙන යළි පියවා නැත​. නමුත් ජූඩ් ඔවුන් ගැන අහිතක් නොසිතයි. යළිත් ඔවුන් මුදල් ඉල්ලුවහොත් නොදී සිටින්නේ නැත​. ජූඩ් ඉටු කරන්නේ දුක් ගන්නාරාලගේ භූමිකාවයි. ඔහු මහ​ළු ෆ්‍රෙඩ් සිරිමාන්න   ගේ අවශ්‍යතා ගැන සොයා බලයි. 

 සාම්ප්‍රදායික මං ඔස්සේ  ගොස් අධ්‍යාපනය නොලැබුවද ජූඩ් ස්ව උත්සහයෙන් උගත්තෙකි. ඔහු ඉතාලි සහ ප්‍රන්ස භාෂා හොඳින් කථා කරයි. මිනිසුන් අතර ජීවත් වෙන ජූඩ් මානව විශ්ව විද්‍යාලයේ නිර්මාණයකි. ධීවරයෙකු  වීම ඔහුට නිගරුවට කරුණක් නොවේ. සාන්ත පීතරතුමාත් ධීවරයෙකි.

 ඔහු ඉතාලි පැමිණි කථාව වින්සන්ට් කිහිප වතාවක්ම අසා තිබේ. එම කථාව ජූඩ් පවසන්නේ විශාල අභිරුචියකිනි. 

 මුදලාළි අපිට ගමන් වාර සෑහෙන ගානකට සල්ලි ගෙවලා තිබේ නැහැ​. ඒ නිසා තමයි අපි තීරණය කලේ  මුදලාළි ගේ ට්‍රෝලර් එක අරගන ඉතාලි පනින්න​. අපිත් එක්ක මීට කලින් ඉතාලි පනින්න ගිහිල්ලා නේවි එකට අහු වෙලා රිමාන්ඩ් එකේ හිටපු වෙන්නප්පුවේ කොල්ලෙකුත් හිටියා. මිනිහට හොඳටම ඉතාලි උණ. ඇප පිටින් ඉන්න ගමන් තමයි අපිත් එක්ක යන්න සෙට් වෙන්නේ. මිනිහා ලඟ කන්ටැක් එකක් තිබ්බා. අපි සූවස් ඇළ ලඟට යන්න ඕනේ ඉන් පස්සේ වෙන්නප්පුවේ හාදයාගේ කන්ටැක් එක බෝට්ටු වලින් අපිව ඉතාලියට පන්නවනවා. 

 වෙන්නප්පුව , මාරවිල , දන්කොටුව , හලාවත පැත්තේ රැකියා විරහිත තරුණයෝ ටිකකුත් අපිට එකතු උනා. ඒ වගේම එල්.ටී.ටී.ඊ එකේ බඳවා ගැනීම් වලින් බේරෙන්න වත්තලට පනලා හිටපු දෙමල කොල්ලෝ කීප දෙනකුත් දෙමල පවුල් තුනකුත් අපිත් එක්ක ආවා. ඒ කාලේ ඉතාලි ගමනට ලක්ශ තුන හමාරක් ගන්නවා. හැබැයි අපි ගත්තේ ලක්ශ දෙකයි. වතුර බෝතල් ,ත්‍රිපෝෂ , බිස්කට් , හාල් එහෙම ගේන්නත් ඕනේ. ට්‍රෝලර්  එකේ ඉතාලි පනින්න ආපු කට්ටිය තිහක්  විතර හිටියා  

අපි මීගමුව මුහුදු තීරයෙන් ගමන පිටත් උනා. සාමන්‍යයෙන් ලංකාවේ ඉඳන් ඉතාලියට මුහුදු සැතපුම් 4984 තියනවා. මේ ගමනට දවස් 21 විතර ගත වෙනවා. නමුත් අපි යන්නේ වෙරළ ආරක්ශක සේවා මග හැරල​. ඒ නිසා පරංගියා කෝට්ෙට් ගියා වගේ තමයි යන්නේ. ඒ නිසා ගමනට යන දින ගානත් වැඩියි.  

අපි කෑවේ මුහුදු වතුරින් උයපු බත්, කරවළ හා අතරින් පතර බිස්කට්. මුහුද හොඳට තියන කොට අපි මාළු ඇල්ලුවා . අල්ලපු මාළු මුහුදු වතුරින්ම තම්බලා කෑවා. අපි වතුර පරිස්සම් කර ගත්තා.  වහින කොට ෙටන්ට් රෙද්දක් දාලා වැහි වතුර එකතු කර ගත්තා.  

 අපි ගමන පටන් ගෙන සුමානෙකට පස්සේ ඉන්දියන් සාගරයේ ගොඩාක් දුරකට යාත්‍රා කලා. ගොඩබිමක් පේන තෙක් මානයක නැහැ.  මුහුද පුරුදු නැති එක සිංහල කොල්ලෙක්ට අසනීප උනා. උණ සහිත පාචනය​. කොල්ලා එන්න එන්න දුර්වල වෙනවා. මේ සිංහල කොල්ලට සාත්තු කලේ දෙමල පවුලක්. කොල්ලගේ කැත කුණු පවා මේ අය ඇද්දා. නමුත් අප්‍රිකාව කිට්ටු වෙනකොට කොල්ලගේ පණ ගියා. මොනවා කරන්නද අපි කොල්ලා වැතිරිලා හිටපු බෙඩ්‍ෂීට් එකේම බොඩිය ඔතලා යාතිකාවක් කියලා මුහුදට දැම්මා. 

 අප්‍රිකාව පේනතෙක් මානයේදි මහා කුණාටුවක් ආවා. මම හිතුවේ ට්‍රෝලර් එක පෙරලෙයි කියලා. කුණාටුව දවස් දෙකක් තිබ්බා. හොඳටම  වැස්ස , අපි තෙතබරිත වෙලා. කට්ටිය වමනේ දානවා. සුවාසේ වගේ තැන් තැන් වල වැටිලා. මම කට්ටියම ෙඩක් එකෙන් පල්ලෙහා තට්ටුවට දැම්මා. නැත්නම්  ට්‍රෝලර් එක අඩමාණ වෙලා පෙරලෙනවා.  මම අමාරුවෙන් ට්‍රෝලර් කන්ෙට්‍රෝල් කරගෙන ගොඩබිමට තරමක් දුරින් යාත්‍රා කලා. සුවස් ඇළ කිටටු කරන කොට වෙන්නප්පුවේ කොල්ලගේ කන්ටැක් එක බෝට්ටුවකින් ආවා. මමයි ගෝලයයි මිනිස්සු ටික බෝට්ටුවට දාලා අපි ගිය ට්‍රෝලර් එකෙ පතුලේ හිලක් හාරලා ට්‍රෝලර් එක ගිල්ලුවා. මුදලාලි ට්‍රෝලර් එක ගිල්ලුව එක ආරංචිවෙලා මාව මරනවාමයි කියලා කිව්වලු. ඒත් පස්සෙ කාලෙක මම මෙහෙන් ලක්ස දහයක් විතර මිනිහට යැව්වා ට්‍රෝලර් එකේ අලාබෙට.

වෙන්නප්පුවේ කොල්ලගේ කන්ටැක් එක අපිව සූවස් ඇළ ඔස්සේ ඉතාලියට අරගෙන ගියා. ඉතාලි පැනලා ගොඩක් දෙනෙක් ලංකාව ගැන බොරු කියලා දේශපාලන රැකවරණ ඉල්ලුවා. ඒත් මම ලංකාව ගැන බොරු කිව්වේ නැහැ​. කොහොම හරි කොලේ හදාගෙන ඉතාලියේ හිටියා. සල්ලි ටිකක් හොයාගෙන කාලකට පස්සේ ජීවිතය විඳින්න ඕන නිසා ප්‍රන්සෙට ආවා.

මම ජීවිතය දැක්කා වින්සන්ට් මහත්තයා. භීෂන කාලේ ගල්කටස් අරගෙන දේශපාලන අරමුණු වලට මිනී මරපු කොල්ලෝ ඉතාලි පැනලා කන්න නැතිව ඉන්නකොට මම උන්ට කෑම බීම දීලා රස්සා හොයලා දුන්නා. ජීවිතය මොකක්ද කියලා වැටහෙන්න ගත්තම , ජීවිතය විඳින්න ගත්තම උන් දේශපාලන අරමුණු වලට මිනිහෙක් මරා දමන්න හැකි තිරිසන් ගති වලින් ඈත් වෙනවා. එල්.ටී.ටී.ඊ එකේ හිටපු කොල්ලන්ටත් ජීවිතය විඳින්න මම උදව් කරලා තියනවා.

 ජීවිතය විඳින්න මාර්ගයක් නැති උනාම තමයි මිනිස්සු අන්තවාදී අරමුණු වෙනුවෙන් ජීවිතය පුදන්න ඉදිරිපත් වෙන්නේ. ඊලම කියයි, මාතෘ භූමිය කියයි , දෙවියන්වහන්සේ වෙනුවෙන් කියයි , රට ජාතිය වෙනුවෙන් කියයි පන්ති සටන වෙනුවෙන් කියයි , ගව ඝාතන විරෝධී කියයි. මේ සියල්ල අස්සේ ඉන්නවා ජීවිතය විඳින්න මාර්ගයක් නොමැතිව තමන් ගේ සිතිවිළි අරමුණු , අදහන දර්ශනය නිසා  මානසික සිරකරුවෙකු බවට පත් වූ අසහනයෙන් පෙලෙන මිනිසෙක්.  ඔහු දේශපාලන වේවා ආගමික වේවා අරමුණක් මතවාදයක් වෙනුවෙන් මිනී මරන්න මරාගෙන මැරෙන්න සූදානම්.  මේ මිනිසාට ජීවිතය වින්දනය කිරීමට ඉඩ දෙන්න . එතකොට තිරිසන් බව දියවෙලා මිනිස් බව උඩට එනවා. මම මේක හොඳින්ම දැක්කා.”

 ජූඩ් අපි දැන් යමු  වින්සන්ට් පවසයි.

බිල ගෙවීම සඳහා වින්සන්ට් ලංකාතිලක තමාගේ ක්‍රෙඩිට් කාඩ්පත වේටර්වරයාට දුන්නද එය වේටර්වරයාගෙන් ලබා ගන්නා ජූඩ් නෝට්ටු කීපයක් වේටර්වරයා අතට දී ඉතිරිය වේටර්වරයාට ගන්නට කියයි. වේටර්වරයා දෙනෙත් සතුටින් බබලයි. ජූඩ්, වින්සන්ට් ලංකාතිලක ගේ ක්‍රෙඩිට් කාඩ්පත  යළි  ඔහුට දෙයි. කරුනානායක නිදිබර විලාසයකින් දෑස් පොඩි කරයි.

“වින්සන්ට් අපේ ගෙදර යමු ”  ජූඩ් කාරුණික ආරාධනයක් කරයි. නමුත් වින්සන්ට් ලංකාතිලකට හෝටලයට යාමට අවශ්‍යය​. ගැස්ටන් ගැලිඔන් හමුවීම දැන් අසීරු කරුණකි. ඔහුට ජුල්ස් හෝටලයට ගොස් අඩක් අවසන් කරන ලද ඊ. එල් ෙඩාක්ෙටරොව් ගේ  Ragtime   නවකථාව   කියවීමට අවශ්‍යාතවයක් තිබේ.

 ජූඩ් අපි හෙට හවස ෆ්‍රෙඩ් සිරිමාන්න   හමු වෙන්න යමු. ඔයා හොෙටල් එකට පහට විතර එන්න​.  දැන් මම ටැක්සියක් අරගෙන යන්නම්. කරදර වෙන්න එපා. ඔයා කරුනානායක එක්ක ගෙදර යන්න​” වින්සන්ට් ලංකාතිලක ජූඩ් ගෙන් ඉල්ලීමක් කලේය​. අවසානයේදී ජූඩ් එයට එකඟ  විය​.

 (පරිකල්පනික අතික්‍රමණය​- වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග)

No Comments »

Not a fairy tale! Bandiya accomplished the lot

July 3rd, 2015

Dr. Tilak S. Fernando


Bandiya nee Peter Wijesinghe

Continuation of a fascinating true to life story of Wijesim Peelige Bandiya, son of a Kandyan ‘hack & burn’ peasant farmer, who sailed away from the Colombo harbour to the UK at a very tender age, with only three Australian pounds in his pocket, accompanied by Sir Oliver Goonatilleke in 1948, married a German girl and transformed his life into something unimaginable over the years and returned to his roots as a ‘ laxapathiya’ (millionaire) and is now settled in a spacious house at the age of 86 with his brother Wijesim Peelige Ran Kira, 98 years old in Pahatha Dumbara, Kandy. Following are excerpts from an interview the writer had recently in Kandy with Wijesim Pelige Bandiya.

Wijesim Peelige Bandiya creditably transformed his village life in Sri Lanka into something unimaginable in the UK, like in a fairy tale in a fiction novel.

From the time Sir Oliver Goonatilleke, as the first High Commissioner in London, absorbed him to the Sri Lanka High Commission staff in London as a minor staff, Bandiya managed to transform himself into something sophisticated, both as Peter Wijesinghe and through his sheer enthusiasm by expanding his knowledge and improving his personality.

Long Service

His assertive nature helped him to progress in his career attached to the Sri Lanka overseas service and was able to hold the record as the longest serviceman to his mother country by continuously working from 1948 until he retired officially on 9 November 2002. His self-edification, from the time he was trained to read by Rev. T.A de Silva, while he was ‘adopted’ in Kandy, helped him win the first prize for reading, which was a Bible.

His other experiences of having the opportunity of working for Lord Mountbatten in Kandy, prior to his departure from Sri Lanka to the UK, did pay him off finally.

Self -Made

His pleasing and obliging personality appealed to almost all his masters.

That ‘very factor made all the High Commissioners to cherry-pick him as their ‘personal assistant’ exclusively during their tour of duty.

He widened his level of general knowledge through zealous reading of many books, newspapers and magazines of a wider scale, particularly the Bible and the Bagawath Geetha.

The dark pin- striped three-piece suit he always donned to office blended neatly with his polished clear-cut accent in English.

When Peter Wijesinghe appeared and spoke a few words it startled those who knew him as Bandiya and to wonder whether it was the same old Wijesim Pelige Baalaya’s son! Evidently his charismatic behaviour out numbered many a diplomat of recent years, who were posted to London from the Foreign Ministry in Colombo to represent Sri Lanka.


Hannah’s tombstone

His marriage to a German lady, Hannah Worschech, also enhanced his character and helped him to particularly adjust to move with his Western friends and German in- laws. Yet he never paid any heed to the employment label he had to wear as a junior member of staff at the High Commission as he perfectly understood the meaning of division of labour and discharged his duties to the best of his ability honestly.

Wide Travel

Once married, Wijesinghe couple travelled the world extensively to – France, Sweden, Germany, China, Russia, Belgium, Egypt, St. Francisco, Australia, Switzerland, India, Italy, Spain, Greece, Norway, Oslo (Vigeland Park); sailed the Corinthian Canal, Elbe River in Czech Republic, the Ganga (India), Mosque River (Perth), Yellow River (China,) Glacial River Warren in North America; walked one mile along the Great Wall, Tiananmen Square (China), Napa Valley St. Francisco, The Danube Europe’s second-longest river in Central and Eastern Europe, visited the valley of the Kings and Queens in Egypt, Climbed the Great Pyramid of Giza in Cairo, Coliseum in Rome, Ankorwat the largest religious monument in the world and one of the Wonders of the World in Cambodia and Thras in Bulgaria which was an empire 10,000 years ago.

During his service at the High Commission in London, he has helped many a High Commissioner on various tactical issues concerned with national security and/or internal in-house disputes, but one thing that distressed him was when he retired officially in 1988, he received a cheque only for £1025, as his contribution of PSPF – minus the employer contributions over the years which would have amounted to approximately Rs.20 million as his final retirement according to his estimation.

Legal Battle

He had no option but to file a case against the Sri Lanka High Commission in the British Employment Tribunal. It indeed appeared to be a cataclysmic situation where an employee who had given his longest service in the history of Sri Lanka’s foreign service being denied of the employer’s PSPF contribution.

The High Commission maintained the government’s inability to pay the employer’s contribution share due to various obstacles that existed at the time! This he attributed to a certain amount jealousy’ of his receiving the British Civil Service Pension as well as his PSPF entitlement”.

As a last resort he appealed to Queen Elizabeth II, who is accredited to the Court of St. James.

The Queen, in return, referred the matter to the Head of the Civil Service, and from there it was channeled to the Head of the Foreign Office and finally FO made a written appeal to the Sri Lankan High Commissioner with request to reconsider Wijesinghe’s case.

The High Commissioner, he said, never responded to the Foreign Office request, instead empowered a shrewd Sri Lankan lawyer, through the assistance of a Diplomatic Secretary, to approach Peter Wijesinghe on the premise of offering legal advice to win the case against the government on his PSPF dues.

Duplicity

The final out come was that the lawyer playing a game of duplicity purposely made Wijesinghe loses the case by deliberately avoiding the dead line given by the Court of Appeal claiming he suffered from a bout of amnesia. This was dismissed.

The lawyer’s conspiratorial and despicable act helped the Sri Lanka High Commission to come out of the woods.

Peter Wijesinghe states that the High Commissioner at the time made an open statement to say that the government won the case on the grounds of diplomatic immunity’!

Although Wijesinghe lost about Rs.20 million rupees, his case paved the way to reintroduce the PSPF scheme, which had been abandoned for the locally recruited staff for a long time. This had been bugging him over the years. He is not concerned with the money aspect, but what he wants is to expose the injustice meted out to him after serving the Sri Lanka government for over 50 years continuously! Recently he has written to President Maithripala Sirisena highlighting this issue, with a cc to the Deputy Foreign Minister.

When Peter lost his wife in London he was devastated. His memory played up to remind him that Hanna died on the same bed next to him. He could not possibly live in the same house. Finally Hannah’s ashes were taken to Germany as per her wishes, and buried in Munich next to parents’ tombs. Her epitaph reads. Hannah Wijesinghe 1927 – 2005. Her parents’ epitaph reads: Worschech Alfred 1897 – 1958 and on her mother’s: Emilee 1903 -1967.

Finally he decided to come back to his roots and build a new house for him and his elder brother (98) and both of them live happily to date. To demonstrate his indissoluble love towards Hanna, Peter Wijesinghe has built a new Dharma Sala (Hall) at Yakgahapitiya village temple at a cost Rs. 8.5 million (85 lakhs) displaying the words Hanna Wijesinghe, Brook Newton Hall” carrying a prominent photograph of Hanna and daughter Rebecca, as a young child.

His main theme in life at present is to concentrate on charity. Being a vegetarian and attached to the Buddhist temple in his local village, he meditates in the mornings as a ritual. On account of the Poson Poya (on 2 May 2015), he organised an ice cream Dansela in his village Temple to feed 3000-4000 people out of his personal funds.

Thus concludes the fascinating true to life story of Wijesim Peelige Bandiya, son of a Kandyan ‘ hack & burn’ peasant farmer, who sailed away from the Colombo harbour to the UK at a very tender age, with only three Australian pounds in his pocket, accompanied by Sir Oliver Goonatilleke in 1948, married Hannah Worschech, and transformed his life into something unimaginable over the years ; after the demise of his love he returned back to his roots in Kandy and leads a calm and relax life at the age of 86 with his brother, Rankira, 98, who seem to be both active and healthy. The writer had known him in London as Peter Wijesinghe from early 1970s.

-Concluded

tilalfermamdp@gmail.com 

 

No Comments »

Association for Peace and Integrity – Sri Lanka Comment on Back Stabbing of Indian Army in Sri Lanka

July 3rd, 2015

OPTION OF MILITARY INTERVENTION IN LANKA OPEN: DEPUTY-ARMY CHIEF OF INDIA

THE ISLAND Colombo daily 18 Nov 2003

Janata Party President Dr. Subramanian Swamy asked that India set pre-conditions before intervening militarily in Sri Lanka.

Welcoming views expressed by Deputy Army Chief Lt-General Shatanu Choudhary made in Chennai yesterday that all options were open in the Sri Lankan crisis  including military intervention – Dr Swami said that a permanent base in Colombo will ensure that the Sinhala leadership “does not stab India as President Premadasa did in 1988-90”. He said President Chandrika must announce an India-type quasi-federal Constitution to replace the existing unitary one.

A key figure involved in stabbing India’s Peace Keeping Force (IPKF) in the back was brought back from London in year 2002 by PM Ranil Wickremasinghe to serve as his advisor.

This is the aging R Paskaralingam, a civil ser-viant who arose in the shadow of politician R Pre-madasa. As functional intimate he aided and abetted President Premadasa in consolidating the LTTE, which fired on the IPKF. Local newspapers reported how weapons and vehicles were handed over to the LTTE to elevate it so that it could absorb cadre from some eight other militant groups and not scorch it-self to the ground with them and thus physically extinguish separatism from Premadasa’s complaints as rationale to skim off IMF loans.

In paradox, President Premadasa was blown sky-high alongside his garage booby-trapped vehicle at the time of a pre- election fight for power of three factions of his own party, the UNP. In large part due to the power struggle, Opposition parties grouped together as the Popular Alliance won the election with Chandrika Kumaratunga as President in 1994.

Then, R Paskaralingam survived charges of treachery against the state by fleeing to settle in London. His fears of exposure are not slight because he stood at Premadasa’s right hand looking at the sea when the houses of fellow Jaffna Tamils were burnt by organised plan in 1983.

It is too much to expect Paskaralingam and UNP top brass to accept disclosure of their negligence or criminal participation in the burnings of 25th July 1983 which led to two decades of civil war. Therefore in holding down the lid on crimes against the country population, Paskaralingam is a fellow of Ranil Wickremasinghe, a junior minister of Black July 1983.

This explains Paskaralingam’s settling in a five-star hotel in Colombo to assist Wickremasinghe as formal advisor no sooner the latter became PM in year 2002.

* * *

So Dr Subramanium Swamy’s fears as regards sabotage of India’s efforts are quite real. These fears received acknowlegement in President Kumaratunga’s full take over of command of Sri Lanka’s services and weaponry in early November 2003 so as to reduce the risk of the use of government ordnance on the Indian army by wayward officers.

Yet, risks are not at end. PM Ranil Wickremasinghe and R Paskaralingam, connect with the command network that leads to the LTTE hierarchy. If this network is not paralysed, grasped or held by India, it will lever up the level of damage that Dr Subramanium Swamy anticipates.

The network came into being through the simplest of facts. Paskaralingam’s sister’s marriage to a LTTE leader provided a link for a decision on the LTTE as supremo for Jaffna. Treasury vouchers for Rs 75 million show that Treasury head Paskaralingam handed over money to Anton Balasingam and Lawrence Thilagar to bolster the LTTE separatists fighting against the state. Despite the act of treachery, today, more than a decade later, any news reporter will find Paskaralingam’s name has once again become an automatic door opener at the Treasury in Colombo.

Paskaralingam – advisor to the PM and informal LTTE kingmaker, supported by the largesse of the Maharaja Organisation of ‘Killy’ Rajamahendran, Maharajah TV broadcast staff, the ‘Sunday Leader’ newspaper and the ultimate handler of Norwegian peace squib Eric Solheim – represents a mahout of the “Sinhala leadership”. A thorough investigation of the hitherto hidden mahout’s remote control of Sri Lanka’s elephant rampage will contribute to scaling down the enforced cost of India’s protection of her southern border.

Fundamentally what rolls over the border are the contaminating effects of extortion rackets and multi-tier white collar crime, incepted by IMF mesmerising for an ‘Open Economy’ from 1977 (the USSR’s population suc***bed to the same lure and the country was destabilised in just 5 years between 1983-88 whereas China rejected Free Trade hype just as India did at the Cancún WTO talks.)

Costs to India’s defence that await scaling down today incorporate the lives of officers and men.

2 Comments »

« Older Entries
Newer Entries »

Copyright © 2026 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress