(ඕ–ලෙවලුත් පේල් වෙච්ච) R. වික්‍රමසිංහ

කොඩි ගහ යට මම උපන්නේ
නමගිය තැනකි රටේ
කොළඹය කියලයි කියන්නේ
මුළු ලෝකෙම හතරවටේ….

අමන වැඩට හරි සූරයෝ
අපිත් කොළඹ කොල්ලෝ
කසඩ වැඩට හරි සූරයෝ
අපිත් කොළඹ කොල්ලෝ

පහුගිය දෙසම්බෙර් 25 වැනිදා අර කියල තියෙන මාතෘකාවෙන් ලිපියක් ලියල Dr. සුදත් ගුණසේකර කියල මහත්තයෙක් කියල තිබුන  “මේරටේ සැබෑ නිදහස්දිනය පැවැත්විය යුත්තේ මැයි මස 22 දා මිස පෙබරවාරි 4 දා නොවේ” කියල. මේ මනුස්සයට මොලේ කචල්ද කොහෙද.

මහත්තයෝ, මම එකක් කියන්නං… තමුන්නාන්සෙල වගේ අය නිසා තමයි අද ලංකාවට මෙහෙම වෙලා තියෙන්නේ. සුද්ද හොඳට ලංකාව දියුණු කරගෙන ආව. එතකොට 1948 දී, මොකද්දෝ හේතුවක් නිසා, ඇමරිකාවෙන් කියපු නිසාද කොහෙද අපි යන්ඩ  එපා, ඉන්ඩ කියද්දීත් අපිව දාල සුද්ද ගියා. පෙබරවාරි 4 නිදහස සමරුවේ නැත්තං අපිට එලිසබත් මහා රැජිනට, එඩින්බරෝ ආදිපාදයට, ප්‍රින්ස් චාල්ස්ට, ප්‍රින්ස් එඩ්වඩ් ට වගේ රජ පවුලෙ අයට එන්ඩ කියල පාටියක් දාන්ඩ පුලුවන්ද? තමුන්නාන්සේ කියන විදියට මැයි 22 සමරුවොත් අපිට ප්‍රින්ස් උදය ප්‍රියන්තට තමයි එන්ඩ කියන්ඩ වෙන්නේ. අපිට අඹුඩ ගහගෙන කසිප්පු බොන්ඩද කියන්නෙ හලෝ? ගංකබරයො! මේවා ඇහෙනකොට අපේ ඇඟේ ෆිෂ් කැබරේ ඩාන්ස් දානවා!

අපි අතින් වියදම් කරගෙන ලන්ඩන් ගිහින් සූට්-බූට්, ටයි-පයි ගෙනල්ල අපේ පවුල්වල අනික් අයගේ වෛෆ්ලටත්  මේකප් ගෙනල්ල ලක්ස කෝටි ගණන් වියදම් කරලා තියෙනේ රෝයල් පැමිලියේ බල්ලා එක්කහරි පොඩ්ඩක් ගැවසිලා බුදියගන්ඩනේ හලෝ. අපි දේසපාලනේ කරන්නේ අත ලෙවකකා ඉන්ඩ නෙමෙයි හරිද? අපිට සුද්දෙක්ගෙ පුකක් ලෙවකාල මලත් සැපයි ඕයි! (In British English ඕයි ‘OY’ means Greeting, meaning “hello” or “Hi”}.

අපිට රජ පවුලේ අයත් එක්ක චුට්ටක් ගැවසෙන්ඩ තියෙන එකම චාන්ස් එකත් තමුන්නාන්සේලා නැති කරන්ඩයි හදන්නේ නේද. තමුන්ලා හරි ඉරිසියා කාරයෝ හලෝ.

සුද්ද නොහිටින්ඩ අපි වගේ අයට (සමහරු කියනවා වගේ ‘හාල් පාරුවන්ට’) කෝටිපතියෝ වෙන්ඩ පුළුවන් රටක්ද මේක? සුද්දනේ හලෝ අර කාලකන්ණි පරණ වලව් පැලැන්තිය, කුජීතු රදළ හැලපයෝ කම්මුතු කරලා අපිට අලුත් වලව් පැලැන්තියක් දාල දුන්නෙ.

අපි තමයි හලෝ රොබට් නොක්ස් කියල තියන විදියට, වතුර බිබී හිටපු ලංකාවේ නොදියුණු මිනිස්සුන්ට, (Robert Knox) අරක්කු බොන්ඩ පුරුදු කරේ. නැත්තං මේ යක්කු අඩුගානේ කොක්ටේල් පාටියක් වත් දාන්ඩ දන ගනියිද? නෑනේ. ගොරක හැත්ත.

දැන් ඔය සොයිස, යතුරක් අතේ තියාගෙන ඉන්නේ මොකද කියල දන්නවද? දන් නෑ නේ? කියවනවකෝ හලෝ කුමාරි ජයවර්දනගේ ‘නෝ බොඩිස් ටු සම්බොඩිස්’ (Nobodies to Somebodies) කියන පොත.  එකේ ලියල තියනවනේ අපේ කතාව ලස්සනට. සොයිස අරින්ඩ බැරි දොරක් ඇරපු නිසා තමයි එයාගේ අතට යතුරක් දීල තියෙන්නේ. ඉස්සර ලංකාවේ ඉන්න සුද්දෝ සල්ලි තියෙන නිසා අපිට සැලකුවට, එංගලන්තෙ රජ පවුල අපි ගැන දන්නේ නැහැනේ හලෝ. ඒ නිසා සුදු ආණ්ඩුවේ අය ලවා එංගලන්තෙ රජ පවුලෙන් තානාන්තර ගෙන්න ගන්ඩ හිතාගෙන තමයි අපි ඔය සමාජ සේවය කලේ. එතකොට සුද්ද අපිට සර් පට්ටං, මුහන්දිරම්, මුඩ්ලියර් අර පට්ටං මේ පට්ටං දුන්න.

අපි මොන තරං මහන්සි වෙලාද මේ තත්වෙට ආවේ? ඔහෙලා කියන විදියට නිකම්ම අත ඇරලා දාන්ඩ පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි අපි ගොඩ නැගුවේ හරිද? දැන් සුද්ද රටේ නැති නිසා, එයාගේ පුක පොඩ්ඩක් හරි ඉම්බින්ඩ තියෙන එකම චාන්ස් එක තමයි අපේ පෙබරවාරි 4 නිදහස් දවස. 1948 ට ඉස්සෙල්ල හැමදාම වගේ සුද්දගෙ පුක ඉඹ ඉඹ හිටපු අපිට දැන් අවුරුද්දකට එක සැරයිනේ ඒ චාන්ස් එක හම්බ වෙන්නේ. තමුසෙ හදන්නේ එකත් නැති කරන්නද. (‘තමුසේ’ යනු ‘තමුන්නාන්සේ’ යන යෙදුමට පර්යාය කෙටි යෙදුමකි) ඊරිසියාකාර හැත්ත.

තමුසෙලා 4 වෙනද ‘නිදහස සමරණ දිනය’ කියල කිව්වට අපි කොහෙවත් එහෙම කියල නැහැනේ හලෝ. තමුසෙලා ‘ස’ යන්නක් ඉස්සරහට දා ගත්තට අපි ‘ස’ යන්න නැතුවනේ නිදහස (ස)මරන්නේ.

සිරිමා මේක නැති කරාට පස්සේ අපේ නායක තුමා JR ආයිත් පෙබරවාරි 4 වෙනිදට මේක දාගත්තේ තේරුමක් අතුවනේ. 1981 එලිසබත් රැජිණ ගෙන්නුවා. JR කියන්නෙ සුද්ද කියනවනම් ඕන දෙයක් කරන, හිත හොඳ අවංක, සුද්ද වගේ මිනිහනේ? දැන් ඔය ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම උනත් එයා ගැහුවේ සුද්ද කියපු නිසානේ.

දැන් බලන්ඩ, සුද්ද ලංකාවට කරලා තියෙන සේවය තමුසෙලා කරලා තියනවද? 1818 දී අර ගොන් හැත්ත ගහපු වනචර කැරැල්ල ආයි ඔයවගේ කාලකන්නින්ට ඔලුව උස්සන්ඩම බැරිවෙන්ඩ දස දහස් ගානක් උනත් මරල සාදාරන විදියට විසඳූවනේ. ඊගාවට 1848 දී, ඒවගේම ගොන් හැත්තක් රට කන්ඩ ගියපුවහම, අර වගේම දස දහස් ගානක් ත්‍රස්තවාදියෝ මරල හරිම සාදාරන විදියට ඒකත් විසඳුවනේ.

දැන් බලන්ඩ, උඩරට මිනිස්සු…… මන්නං කියන්නෙ මුන්ට කාලකන්ණි කියලයි, ගං කබරයො, ගොරක හැත්ත, ගොඩේ බයියල, උන් නිකන් තියාගෙන කාබාසිනිය කරකර හිටපු ඉඩකඩන් ඔක්කොම සාදාරන මුඩුබිම් පනතක් ගෙනල්ල, ඒ කාලකන්නි හැත්ත පන්නල දාල ……………. තේ, කෝපි වගා කරලා රට දියුණු කලානේ. මන්නං කියන්නෙ ඒ ඉඩන් ආයි දෙන්ඩම නරකයි. අපි කොළඹ පන්තිය බලයේ ඉන්නකං කීයටවත් ඔය සිංහලය කියන කාලකන්ණි මඩකරියන්ට ඉඩක් දෙන්ඩම නරකයි. කාලකන්නි හැත්ත

අර 1818 යි 1848 ත්‍රස්තවාදියො ලක්ස ගානක් මරල රට බේර ගත්ත එකම ඇතිනේ ඕයි අපේ නායක තුමා JR ට එලිසබත් රැජිනට ආරාධනය කරන්ඩ. එහෙම රට බෙර නොගත්තා නම් අපිට මේ තත්වෙට එන්ඩ පුළුවන් වෙන්නේ නැහැනේ ඕයි?  

අනික අපිනේ ඕයි උඩරටට ගිහිල්ල ගෙවල් ගිනිතියල, හරක බාන මරල, ළමයි පුච්චලා, ගෑනුන්ට මාස ගානක් ඉස්සරහට හම්බ වෙන්ඩ හිටපු ළමයි එවලේම සීසර් කරලා එලියට අරන් පරලොව යවල සුද්දට සපෝර්ට් කරලා ප්‍රස්නේ විසඳුවේ. නැත්තං සුද්දට තනියෙන් විසංදන්ඩ පුළුවන් විදියේ සුළුපටු ප්‍රශ්නයක්ද ඇතිඋනේ? ඒකාලේ අපිට සුද්ද කිව්වේ සිපයි කියල. සුද්ද අපිට සිපයි කියල කිවුවේ අද කාලේ කියන විදියල ‘ලපයි-සිපයි’ කියන පල් තේරුමෙන් නෙමෙයි. ගරු නම්බු ඇතුව හරිද. පෘතුගීසි කාලේ ඉඳලම අපි සුද්දට අවංකව සේවය කලා හරිද, ඒකාලේ අපිට කිව්වේ ලස්කිරින්ඥ හමුදාව කියල. අපිට හොඳ වාසි දෙනවනම් අපි ඕන දෙයක් කරනවා. එකාලෙත් එහෙමයි, දැනුත් එහෙමයි. ඔය ශ්‍රා, ප්‍රා, කළු  බළල්ලු, කහ බළල්ලු, රාජිත ඔසී ඔය ඔක්කොමල අපේ කට්ටිය තමයි.

1818 දී සුද්ද කොයි තරං බයවෙලා හිටියද කීවොත්, පෙට්ටි මුට්ටි පටෝගෙන ගෙදර යන්නයි ලෑස්තිවෙලා හිටියේ. අපි තමයි ඉස්සරහට ඇවිල්ල කිවුවේ, තමුන්නාන්සේලා ඉන්න එක අපිට ඕන. එහෙම නොවුනොත් 1505 ඉඳල පාත රට අපි ගොඩ නගපු අපේ තත්වේ ඔක්කොම විනාස වෙනවා. පහත රට උඩරටට යටත් උනොත්, අපේ ඔක්කොම ඉවරයි. එක වෙන්ඩ ඉඩ දෙන්ඩ  බැහැ   ඒ නිසා අපි එන්නං උඩරට යන්ඩ. අපි වැඩේ ඉවරකරලා දෙන්නන් කියල ගිහින් උඩරට හිටපු වල් බල්ලන්ගේ කැවුතු කෑව. වල් හැත්ත. අපි තමයි සුද්ද බේරාගෙන මේ තත්වෙට රට ගෙනාවේ.

ඔය බටලන්ද ටෙක්නික් අපිට ඒකාලේ සුද්ද කියල දීපුවා තමයි. අපේ පාටිය, ඒ කියන්නේ ගූ ඇන් පී එක (එකියන්නේ අසුචි සහ මුත්‍රා) පාටිය හැදුවේ ඒ අපේ සිපයි ටික එකතු කරලා තමයි. අපි ලපයි සිපයි උනාට, අරක්කු විකුණලා, මිනිරන් විකුණලා සල්ලි හොයල අපි ලොකු ගෙවල් හදල, ඒවාට වලව් කියල නම් දාල, ඒ නම් ගේට්ටු වල ගහල, කෝචෝක් එකට වගේ “බල්ලන්ගෙන් ප්‍රවේසම් වෙනු” කියල බෝඩුත් ගහල, මේ ගෙවල් ඇතුලේ ඉන්න ‘අපි වගේ බල්ලන්ගෙන් ප්‍රවේසම් වෙලා හිටපල්ලා’ කියන එක නොතේරෙන බාසාවෙන් මිනිස්සුන්ට කියල සමාජය බය කරගෙන තමයි මේ තත්වෙට ආවේ. අපි සුද්දගේ පිහිටෙන් හාමුල වෙච්ච අය හරිද. සුද්ද නොහිටින්ඩ අපිට හාමුල වෙන්ඩ පුලුවන්ද? අපි සුද්දට සදා කාලිකව ලව් කරන්නේ ඒකයි.

දැන් අපි යමුකෝ පෙබරවාරි 4 නිදහස් සැමරුමට. අපේ අර ලොන්ත බබක්ක පනස්වෙනි නිදහස සමරන උත්සවයට ප්‍රින්ස් චාල්ස් ට එන්ඩ කිව්වනේ. ඒකෙ වීඩියෝ බලපු හුඟක් අය කිව්වේ ලොන්ත බබක්ක එතනම චාල්ස්ට මොනවා හරි කරයි කියල බය හිතුන කියලයි. අක්කගේ ලව් එක මූණෙන් පෙරී පෙරී තිබුන කියල තමයි කට්ටිය කිව්වේ. හරිම හිත හොඳ ගැනි අප්ප. සමහරු හිතන්නේ හිත හොඳ ගැනියෙක් නම් හැමදාම බඩින් ඉන්ඩ ඕන කියලනේ. දැන් විද්‍යාව දියුණුයිනේ. එනිසා හිත හොඳ ගනුන්ට බඩින් නොඉඳ හිත හොඳ කම රැකගෙන ඉන්ඩ පුළුවන්නේ.

හරිනං අපි දවස් තුනක් සමරන්ද ඕන. පෘතුගීසි දවසයි, ලන්දේසි දවසයි, ඉංග්‍රීසි දවසයි. මැයි 22? හඃ, පිස්සුද හලෝ? තමුන්නාන්සේ ඔය වගේ අපිට මරුව නගින අදහස් කියන්ඩ එන්ඩ එපා හරිද? අපි බොහොම අමාරුවෙන් අවුරුද්දකට සැරයක් සුද්ද එක්ක ගැවසෙන්ඩ ක්‍රමයක් හැටියට තියාගෙන ඉන්න දවස, තමුසේ නැති කරන්ඩ නේ හදන්නේ? අපි දනි පනි ගාල බොහොම අමාරුවෙන් සුද්දගේ ටේබල් මැනස් ඉගනගෙන එලකියුෂන් ක්ලාස් ගිහිං ඉංග්‍රීසි පොලිෂ් කරගෙන පෙරුම් පුරාගෙන ඉන්නේ මේ වගේ අවස්තාවක් උදා කරගන්ඩනේ ඕයි. තමුසෙල වගේ ගොරකයන්ට ඕවයේ වටිනාකම් තේරෙන්නේ නෑ හලෝ. කල්පනා කරලා බලනවකො, සුද්දගේ ටේබල් මැනස් කියන්නේ සෙලන්ද කියල? කනවා තියා කෑම එපා වෙලා හත් ගව්වක් දුවන්ඩ හිතෙනවනෙ ඔයි ඒකට සම්බන්ද බඩු මූට්ටු ටික දැක්කහම. කාටද ඕයි ඔයාකාර දේවල් මතක තියාගන්ඩ පුළුවන්. තේරෙනවා ඇතිනෙ අපිත් කොයි තරම් මහන්සියක් ගන්ඩ ඇත්ද කියල ඕව ඉගෙනගන්ඩ?

ඒ ඔක්කොම බඩුමුට්ටු දැක්කම ඇත්තටම සැකයකුත් ඇතිවෙනව කටින් විතරක් කන්ඩමද මේ ඔක්කොම තියෙන්නේ කියල. ඇත්තටම සුද්ද අනිත් තැන්  වලිනුත් කනවද කියල සැකයකුත් ඇතිවෙනවා මේවා දැක්කම. සුද්ද නිකන්හරි අහවල් තනෙනුත් කාල තිබුනනං අපිත් කොහොමහරි එකත් ඉගෙන ගන්නවා. අනික සුද්ද මේවා, ඒ කියන්නේ කන එක මේ තරම් අමාරු කරලා තියෙන්නේ තමන් වෙනස් කියල අනිත් යට පෙන්නන්ඩනේ. ඉතින් අපිත් ඕව අකුරටම ඉගනගෙන ඉන්නේ මේවගේ දවසකදී වැඩ පෙන්නන්ඩනේ. කොහොමත් සාමාන්‍ය සුද්දොත් මේවා දන්නේත් නැහැනේ. රජ පවුලේ කෙනෙක්ම එන්ඩ ඕන අපේ වැඩ පෙන්නන්ඩ. නැත්තං සාමාන්‍ය සුද්දෝ හිතයි අපිට පිස්සුද කියල.  සුද්ද කියනවනම් ඕන දෙයක් අපි කරනවා හලෝ. සුද්ද හෙට කිවුවොත් වැලි කඩදාසි වලින් පස්ස පිහිදාණ්ඩ කියල, අපේ නෝනල කිසි කතාවක් නැතුව ඒකත් කරනවා හරිද?

අපි වගේ අය පැටව් ගහන්ඩ පුළුවන් ආයතන අපි ඇති කරලයි තියෙන්නේ. කතාවට කියනවා සුද්ද ලංකාවේ ප්‍රදාන වසයෙන් පිස්සන් කොටු තුනක්  ඇති කලා කියල. එකක් අංගොඩ තියෙන එක. අනිත් දෙක කොළඹ තියෙන මොළ හෝදන්ඩ හදපු ලොකු ඉස්කෝල දෙකක්ලු. මොළ හෝදන තැන් අපි ඊට වඩා දාලයි තියෙන්නෙ. හැම නගරයකටම දෙක තුන ගානේ ඒවගේ ඉස්කෝල අපි දාලයි තියෙන්නේ.

සුද්දට ද්‍රෝහී වෙන්ඩ  ආපු ඔක්කොටම අපි ගේම දුන්න. අර කිව්වා වගේ බණ්ඩාට ගේම දුන්න, අනගාරික දර්මපාලට ගේම දුන්න, දර්මපාලට ගේම දෙන්ඩ සුද්දට ද්‍රෝහී උනාට අමතරව තව හේතුවක් තිබුන. එයා අමද්‍යප වියාපාරයක් දාගෙන අපේ අරක්කු බිස්නස් එකටත් කෙලින්ඩයි ආවේ. ආ…එතකොට හෙන්රි පේදිරිස්, එයත් අපි වගේම සුද්ද නිසා මනුස්සයෙක් වෙලා පස්සේ සිංහලයට සපෝර්ට් කරන්ඩ ගියා. අපි එයාටත් ගේම දුන්න. සුද්ද නිදහස දෙනකොට අපි අතර හිටපු හොඳම ගේම් කාරයෙකුට තමයි අගමැති කම දුන්නේ. සුද්දට තිබුනේ ටප් තේරීමක්. මොකද අපි හැම එකෙක්ම, ඔය ගමේ එවුන් කියන විදියට, සුද්ද වෙනුවෙන් වනචර කමේ ගිය ද්‍රෝහියෝ උනාට, ද්‍රෝහියෝ අතරින් හොඳම ද්‍රෝහියා තොරණ එක සුද්දට හරි අමාරු උනා.   

අපේ කොළඹ කට්ටියටමම එකක් කියන්නං. සිංහලයට ඔලුව උසන්ඩ විතරක් ඉඩ දෙන්ඩ එපා. පෘතුගීසි කාරය ලංකාවේ ඉන්න කාලේ ඉඳන් අපේ කිරිකිත්තල ගොඩනගපු බලයක් තමයි කොළඹ අපි අතේ තියෙන්නේ. අපි අදටත් පුළුවන් තරම් සුද්දට සුප්පොර්ට් කරලා එක රැක ගන්ඩ ඕන. NGO, INGO අර සංවිදාන, මේ සංවිදාන දාගෙන කොහොම හරි සිංහලයව පාගාගෙන ඉන්ඩ  ඕන. UNO එකේදී කොහොමහරි සිංහලයව බෙල්ලෙන් අල්ලලා දෙන්ඩ ඕන. ගොටාටත් මොකක් හරි ගේමක් දෙන්ඩ ඕන. දැනටමත් අපි නව ලිබරල් වාදියෝ ටිකක් ගොටා ලඟට දාලයි තියෙන්නේ. ඒ ගොල්ල ඒ ගේම දෙයි.

අවසාන වසයෙන් මං මේ කියන්නෙ, කොළඹ අපිට පාට් දාල බේරිලා ඉන්ඩ හිතන්ඩ එපා හරිද? කොළඹ ඉන්න ලොකුම මිනී මරුවෝ, IRC කාරයො ඉන්නෙ කුරුඳු වත්තෙ හරිද? නැතුව ඔය වනාතමුල්ල, කූඹි කැලේ, හැටේ වත්ත, අර වත්ත, මේ වත්ත කියන තැන වල නෙවෙයි. අපි බන්ඩටත් ගේම දුන්න. ඔය හුඟක් අයට ගේම දුන්නේ අපි තමයි. පෘතුගීසි කාලේ ඉඳං අපි ගේම් කාරයෝ. තමුන්නාන්සේත් මොකද ගේමද ඉල්ලනේ?

R. වික්‍රමසිංහ

චන්දුසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි

නගරය පුරාම ඩෙංගු. දෙවියන්ට මේකට පිලියමක් කරන්න හිතුනා. මිනිස් වෙස්ගත් දෙවියන් ගෙයින් ගෙට ගියා. මිනිසුන්ට වෙන වෙනම උපදෙසක් දුන්නා මේ නගරයෙන් මේ රෝගය තුරන් කරන්න ඔබලාට පුළුවන්. හැබැයි ඔබ හැම, මම කියන විදියට මේ පූංචි කෙම කරන්න, සුදානම් වෙන්න. දෙවියන් කීවා

ලබන සතියේ මම ඔබලා මුණ ගැසෙන්න එනවා. ඒ වෙනකොට, ඔබලා පෝච්චියක හිටවිය හැකි ප්‍රමාණයේ මිරිස් පැල හතරක්, ඒවා සිටවිමට තරමක් ලොකු පෝච්චි හතරක්, තරමක කලුපාට බේසම් හතරක් සුදානම් කරන්න යයි සෑම නිවසකටම උපදෙස්දී පිටව ගියහ.

දෙවියන් කිවූ ආකාරයටම යලි නගරයේ නිවෙස් වෙත පැමිණ, එකිනෙක නිවැසියන් හමුවී උපදෙස්දීම ආරම්භ කළා. ඔබලාට ඇත්තේ ඉතාම සරල වැඩක්. තෝරාගත් සරු පසක් මේ පෝච්චි හතරට දමන්න. එහි මේ මිරිස් පැල හිටුවන්න. ඊට වතුර ටිකක්  දමා නිසි තැනක ස්ථාන ගත කරන්න.

ම්ලඟට ඔබ අත ඇති කලුපාට බේසම් හතරට වතුර පුරවා වත්තේ කොන් හතරේ හිරු එලිය නොවැටෙන තැනක තබන්න. පසුදා එම වතුර සියල්ලම මේ මිරිස් පැල හතරට වලට දමන්න. මෙය දිනපතාම අඛණ්ඩව සිදුකරගෙන යන විට මිරිස් ගහේ මල් පුදින වකවානුව ලඟා වෙනවිට ඔබේ ගමේ මදුරු උවදුර දුරුවී ඩෙංගු පහවී යාවි. නමුත් මේ තත්වය පවතින්නේ, ඔබ මේ මිරිස් පැල මේ කියන ආකාරය මත සුරක්ෂිතව පවත්වා ගැනීම මතයි. යම් හෙයකින් මේ මිරිස් පැල තම ආයු කාලය නිම කිරීමේ ස්වභාවයක් දක්වන්නේ නම්, ඒ වෙනුවට නව මිරිස් පැල හතරක් සිටුවා මේ ක්‍රියාවලිය අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන යන්න. මේ ඩෙංගු උවදුර සම්පුර්ණයෙන්ම මර්ධනයවී පවතින්නේ, නොකඩවා කරගෙන යනතාක් කල් පමණයි යනුවෙන් උපදෙස්දී ගියහ.
 මිනිසුන් මේ උපදෙසට අනුව කටුතු කිරීම ආරම්භ කල අතර මාස 4ක් පමණ කාලය තුලදී මුළු නගරයේම මිරිස් ගස්වල මල් පිපි පල දරන්නට ආරම්භ වුණා. විශාල මිරිස් පලදාවක් ලබා දෙමින්ම නගරයේ, මදුරු උවදුර තුරන් වුණා.

Asoka Weerasinghe

Kings Grove Crescent . Gloucester . Ontario . K1J 6G1 . Canada

29 December 2019

Ambassador Hanspeter Mock
Ambassador for Switzerland in Sri Lanka
63 Gregory’s Road
Colombo 7
Sri Lanka

Sir:

MOCK MOCK”

(Asoka Weerasinghe-AW) Who is there?”

(Hanspeter Mock -HPM) It’s Hanspeter”

(AW)  Hanspeter who…?”

(HPM) It’s Hanspeter..the diplomat … from the Alps”

(AW) Ah..No… Are you the Swiss Diplomat, who loved putting his finger into Swiss chocolate fondue, and lick it…and being nosey tried a foreign country’s fondue,and put his finger in a Sri Lankan GBF Chilli Hot Curry fondue, got his finger stuck and got it burnt…Ouch!.  What was that all about, Hanspeter Diplomat from the Alps?”

(HPM) I don’t understand what you are getting at. You are talking in riddles.

Why aren’t you being direct and ask me what you really want to know from me.  Stop playing games with me, I have little time for that!

(AW) Oh, Goody! Now that you’ve opened a window for me, I will talk straight to

You. I will huff and I will puff through your open window and blow away your Swiss cunning, lying, arrogance, condescension and of pretence that We are Holier than Thou” attitude towards my historic Sri Lanka, that was under colonial rule for 450 years, by the Portuguese, Dutch and the British.

I want you to read-listen to me, as this will give you some insight about my Motherland, Sri Lanka, which you know sweet nothing about.  I am not charging

You even one Swiss franc for this induction lesson.  It is free to you, as you seem interested in, and got involved in a nasty spat with the Sri Lankan Government.

You could edit and reboot your knowledge about Sri Lanka before you open your mouth next time about my Motherland, and looking a blithering  Diplo-mutt, and embarrassing yourself and your country.

I know you were crying for Sri Lankan minorities, asking the Government to treat

them well. I tell you Swiss Diplomat, ‘Don’t you cry for the Sri Lankan Tamils.’  They were the most ‘PRIVILEGED’ minority (10%) that were in the world for 131 British colonial rule, and years beyond Independence in 1948.  And the Sinhalese (I amone of them) who were the ‘WRONGED’ Majority (75%) during the British divide-and-rule policy for 131 years.

It was a case of, …if you are White, you are alright, if you are a Tamil-dark, we will treat you as a bright spark, but if you are a Sinhalese-brown, you can stick

around, if you want to as we don’t  care.  Right, Hanspeter?

And you Swiss cried for the Tamil minority.  But hell, Hanspeter, did you not know that the very early Missionary schools were established in the North of the island, to provide the Tamils a handicap, to become a school-based PRIVILEGED minority.

The Missionaries who started to arrive from 1812 were able to increase their schools, particularly in the Jaffna’s North District  within a very short time.  The Baptists had 126 schools, Wesleyans 81, the Church Mission 36, the American Mission 96, and the Roman Catholics had 61 throughout Ceylon.  But the majority of schools were opened in the Tamil Jaffna District.

Were you aware of all this? Na!  Of course you wouldn’t, as you Humbug-guys in the West shy away from the truth, in case it gives the Sinhalee community the factual advantage over the Tamils. Right! Hanspeter?

Here are the  ‘Asoka Weerasinghe-Facts’

The oldest established Missionary Schools after the British colonized the puny Island in the Indian Ocean, Ceylon,  was in the Jaffna District in the North.

1.  Union College in Tellipalai founded in 1816.  A Christian College with Rev. Daniel Poor as its Principal;

•  Jaffna Central College, established in October 1817, a Wesleyan

 Methodist College;

•  St.John’s College, established in 1823, by the Church Mission Society of the Anglican Church;

•  Jaffna College, established in Vaddukoddai in 1823, by the American Ceylon Mission;

•  Uduvil Girls College, established in 1824, by the American Ceylon Mission,

  It was situated in an abandoned Franciscan Mission built by the Portuguese;

•   Vembadi Girls High School founded in 1834, by the Wesleyan Methodist  Mission;

•   Hartley College, originally named the Wesleyan Mission Central School,   Established in Point Pedro in 1838, and so forth.

And you cry and belly ache for Sri Lanka’s minority Tamils,  That is a load of rotting Branzino,  isn’t it.  And you Swiss had the gall, temerity and arrogance, to tell President Gotabaya Rajapaksa and his new Government what you Swiss Government expect of him how to govern his country, especially when Sri Lanka was not your colony. Ha! Let’s get this right into our thick skulls, Hanspeter.  Come on, you Diplomat, go, chill yourself with your Foreigtn Ministry buddies in Berne by sitting on the Grand Aletsch Glacier with bare bottoms to cool off and take a deep breath, and breathe In, so you are calm, and breathe Out and be peaceful.  What a waste of a bucket of Swiss tears for a community of PRIVILEGED Tamil minority, who claim that they are being discriminated and persecuted in Sri Lanka.  All that is poppycock!

Do you know what, Hanspeter, your Switzerland having joined the International Western Mafia Consortium wanting to hurt President Gotabaya Rajapaksa and his new government, will not cut mustard nor hold water as there is a hole in your ‘Made in Switzerland’ bucket. There’s a hole in your bucket, Hanspeter, Hanspeter…there is a hole in your bucket, Hanspeter.

Well, Hanspeter  while on the theme of schools, here’s another ‘Asoka Weerasinghe Fact’, which will really shoot down the yellow belly aching separatist Tamil complains that they are being discriminated by the majority Sinhalese and foolish-you had got sucked into, hook, line and sinker.  Not smart for a Western Diplomat who thinks  he, of Swiss origin, is the next best creation after a slice of brown bread, isn’t it!

In 1983, when the Tamil separatist insurrection started wanting their mono-ethnic, racist, Tamil State, Eelam, carved out of one-third of the prime real-estate in the North, bordered by 66% of the coast line, the The Tamil Jaffna District had 555 government schools for a student population of 207,524, and the capital city Colombo in the West had only 251 such schools for 231,690 students.  And this would blow your mind, as 41%  of these Jaffna District schools had government-approved science laboratories compared to an island average of 19.6%.  And you cried for this bunch of PRIVILEGED minority Tamils.  What a waste of a bucket of Swiss tears.

Do I notice your face turning a 50-shades of red as if a lobster doing its death-dance in a  pot of boiling water with embarrassment.

Well..you can cry if you want to for  the PRIVILEGED minority Tamils of Sri Lanka,

but let me ask you one last question before I share my observations about the Swiss Embassy saga, to find out whether you really know what the heck you are crying for.

The question is a simple one. Do you know who the three top administrators of Sri Lanka, AuditorGeneral, Inspector General of Police and the Chief Justice of the Supreme Court were when the riots happened in Colombo on July 23, 1983.  I will make it a bit easier for you.  Were they from the majority Sinhalese or from the minority Tamil, Muslim and Burgher communities? 

Come on…Spit out the answer Hanspeter.  Your briefing notes from your Foreign Ministry should have provided you with that bit of information when you were posted to Colombo.

Well…here they are Hansperter.  If they were all Sinhalese from the 74% of the population, thus ignoring the minority communities,  these communities may have had a good reason to belly ache.  Well, Hansperter, strap yourself to your chair, in’ case you fall in disbelief.  All three were from the Tamil minority community from the North. The community that you are crying for and asking the present Gotabaya  Rajapaksa government to treat the minority communities well.

When the July 23, 1983, riots happened, Sri Lanka’s Auditor General was Siva Pasupathi, a Tamil; the Chief Justice of the Supreme Court was S. Sharvananda another Tamil from the minority community, and the Inspector General of Police was

Rudra Rajasinhgham, from the PRIVILEGE minor Tamil community!

Hello! Hanspeter, did you know that?  I cannot see how you Swiss in Bern equate this to discrimination having been successfully brainwashed by the separatist Tamil Diaspora who are coming to you as refugees.  And you Swiss Human Rights bleeding hearts got it all wrong and mutated yourselves into a bunch of Suckers.  Didn’t I tell you that they were the PRIVILEGED  minority,  compared to the WRONGED majority, the Sinhalese community.  Hanspeter, you may cry for the Tamil community if you want to, as it would be a good reason for me to Mock at you saying Ha! Ha! Ha!!!  This is embarrassing, isn’t it?

Let me change gears and share with you my observations of the foolish Saga at the Swiss Embassy in Colombo. The theatrics were pitiful and poor. I knew that the storyline was going to bite you and hard along the way, and you will be wiping egg yolk from your face very soon. The plot was insane and the script was fit for a drama group of fools who would perform a Modern Swiss Tamil-Blarney Gong Show with props like a Swiss ambulance plane with a red cross painted outside of it. And a bad choice by the Casting Director for the lead character, the Hallucinating woman staffer.  The Switzerland National School of Drama would have given you all a F” for your Diplomatic creativity.  How stupid can a Diplomat be.

I was intrigued to read what your colleagues in Bern had said that, as an employer that you will do everything in your power to assist the member of the staff concerned.”

That statement was quite honourable Bern, but you all had missed the backlash-clause, that if and when it happens to be an act of collusion, the act will be chalked as one of Diplomatic moronic-dishonesty.  So Bern, you certainly got Burnt, a Big tectonic shift in your neutrality, didn’t you?  And your veiled threats and innuendos against the sovereign state of Sri Lanka, and she happened to be my Motherland,  didn’t cut Mustard, even those  produced in Wettingen where you boast of fields of yellow mustard blossoms in May.

Your Bern also stated that Sri Lanka’s reputation as a country that upholds the rule of law is at stake.”    Phew! Hanspeter, see who’s talking.  You guys are not so lilly-white at all that you think you are.  This arrogant, condescending statement coming from a country whose judiciary has just ruled that the LTTE (aka Tamil Tigers) who was proclaimed by the UN as the most dangerous Terrorist organization in the world (eat your heart out Al Qaeda), is not a criminal organization.” You guys in Bern are nuts.   A country that profited from World War II.  Although selling yourselves to the world to be ‘neutral’, you all did an impressive business with Nazi Germany, holding even the gold from the of Holocast victims teeth.  Your country, Hanspeter was an embarrassment in the world during the post-war years having to face legal charges in the 1990s, for having plyed a role as the major hub for the sale and transfer of Nazi-looted priceless art during World War II, and other stolen property. 

You are no Babes in the Berna Woods. It is time that you all come down from your high-horses and be humble for a change and admit that you were  wrong..wrong..wrong trying to undermine the dignity and integrity of the newly elected  Government.  The Gotabaya Rajapaksa Government was elected by the people and the people have made their choice and Switzerland has no business to poke its fingers into Sri Lanka’s pie.  Ask your people in Bern to back off, Hanspeter.

Let me share some thoughts about President Gotabaya Rajapaksa, before I conclude this letter.  I know you Swiss and most of the western countries, hate his guts, hate his gumption, for leading a team of brave and courageous  women and men of the armed forces who ended the 30-year bloody war with the separatist Tamil Tigers, by kicking their butts, made them run for cover until their leader, Velupillai Prabhakaran was downed on the sands of the Nandikadal lagoon, in Mullaitivu, in the east of the island  having been shot  by a bullet through the forehead, on 19 May 2009.

And this end meant that President Gotabaya as the Defence Secretary , and his brave team, gave back the right-to-life to 20.5 million of their people which had been hijacked for 30-years by the Tamil Tigers, who were aided and abetted by several western nations, including Canada where I am domiciled, and India, who had perfected the suicide body pack used by human bombs. None of the western countries, including your government had acknowledged this act of humanitarianism showing their honesty, but only showed their disingenuous hypocrisy and that they are cruel Humbugs.

President Gotabaya Rajapaksa and his valiant armed forces personnel made a Historic Classic Military Text Book entry when they rescued 295,873 Tamil refugees who were used as a human shield by the Tamil Tigers, who you now consider not to be a terrorist organization”, who were marched for 30 months from the west to the east coast like a herd of unwashed cattle, under a scorching Jaffna-Killinochchi sun,

and rescued from the clutches of the Tamil Tiger terrorists.  And not a single western country nor the UN in Geneva had the honesty, decency, courage, and guts, to recognize this amazing rescue mission in a War Theatre.  That shows the West being hypocritical Sinhalese blood-dripping Humbugs.  Shame on every one of you,

Well the Sri Lankan forces who rescued 295,873 Tamil refugees could have bumped them off easily, but they didn’t.  You know what they did to these refugees Hanspeter?  They were housed in temporary refugee camps and prepared a million meals –  Dietitian-controlled hearty breakfasts, lunches and dinners every day,

And some of the soldiers turned temporary Chefs to feed these Tamil refugees.  A Himalayan task, but they did it. And they didn’t care two Swiss francs what you Swiss think or thought about it. They did what they had to do, to keep these Tamil refugees alive and give back and assure them of their right-to-life.

So your colleagues in Bern had very little to say about this amazing Rescue Mission of the Tamil refugees.  Shame on every one of you.  It shows the true colours when you all try your arrogant bullying and shenanigans.  Sri Lanka doesn’t need that crap, Hanspeter.  They don’t, specially the West-generated crap, including that of your Switzerland.

And here is a reality check for you and your smart Diplomatic colleagues in Bern.

If the nefarious story of the abduction of a local staff member in your Swiss Embassy in a white-van, was to discredit President Gotabaya Rajapaksa by spreading misinformation and slinging mud at his leadership, you all were taking on every Sri Lankan Mother of a school going child prior to 2009, who was thankful and think a world of President Gotabaya. They will swear that he was their child’s Guardian Angel who saved their lives by getting rid of the Tamil Tiger menace.  These are the Mothers who stood at the front door of their homes from Monday to Friday between 1:00 o’clock and 2:30 in the afternoon, looking deep into the approaching road to their homes, praying that their child will come home from school in one piece and not in a plywood box, as a puzzle of a head, limbs, flesh, blood and bones being blown to smithereens by a Tamil Tiger claymore mine.  You harass their President Gotabaya and you will have to deal with their wrath, their anger, and their curse saying Pox to you all”  So, I tell you, Hanspeter, use your wisdom if there is any left by now, after your Act of this dishonest Hoax.

After getting eggs on your face, with your stupid Swiss theatrics, be judicious when dealing with Sri Lanka with another creative hoax. Doesn’t look good for you lot in Bern. Bern you have burnt your britches. And I hope you all have learnt your lesson the hard way trying to overwhelm Sri Lanka with your bad-ass diplomatic onslaught.

It hasn’t worked Hanspeter. 

Ask your Diplomats to come down from their high-horses, as their arrogance only tickled Sri Lanka’s  peoples, Diplomats and Intelligence personnel. You all will be smart if you admit to your brutal ridiculous folly and don’t undermine Sri Lanka’s present President Gotabaya Rajapaksa’s intelligence and his advisors and his Foreign Secretary, Ambassador  Ravinatha Ariyasinha, who is bright as a star on top of a Swiss Christmas tree. Be humble now that you all have been humiliated and revert to your innocence of that of the Sound of Music that you once knew;

‘My day in the hills
Has come to an end, I know
A star has come out
To tell me it’s time to go….

I go to the hills when my heart is lonely
I know I will hear what I’ve heard before
My heart will be blessed with the sound of music
And I’ll sing once more…

I wish you a better year in 2020, and I wish you wisdom.

May you be Happy, May you be Well and May you enjoy Inner-peace.

I wish you Shanthi..shanthi…shanthi

Sincerely,

Asoka Weerasinghe (Mr.)

Ottawa, Canada

Ada Derana

By Dr. Ivan Amarasinghe BSc (Hons), PhD, MIBiol, CBiol Ex-Chairman of NIFNE and former Ambassador to Viet Nam

Introduction

Post-independent Sri Lanka inherited an archaic system of limited vision and productivity within the fisheries and national aquatic resources exploitation policies of Sri Lanka. While there were support agencies such as the Fisheries Department, the National Aquaculture Resources (R&D) Agency [NARA] and a few Colleges of Fisheries around the island teaching basic applied technology for fishermen and fishing boat navigation, opportunities for ocean resources identification, planning and exploitation were limited.

A new vision was born in October 2000, when the new Minister of Fisheries & Aquatic Resources Development the Hon. Mahinda Rajapaksa introduced the concept of a Sagara Vishwa Vidyalaya (an Ocean University).

The dependence of our country on expensive international consultants and experts for national fisheries and aquatic resources development needed reappraisal. Our country had also spent vast sums of foreign exchange secured as international aid-loans on unproductive and sometimes faulty and inappropriate development projects recommended by these foreign experts. The unique way to alleviate such problems was to develop the national knowledgebase of the aquatic and ocean resources on a more holistic basis aimed at broader expertise on all ocean resources so that national capacity be optimised to international competence.

In addition to the ongoing dependence on foreign advisors for local development, engagement in fisheries was constrained within the caste system. Whether it be the Karaiar in the North or the Karawes of the rest of the insular coastal belt there was a stark adherence to a caste based rigidly discriminatory coastal professional structure.

As an egalitarian national leader Rajapaksa identified that a seat of learning of the highest calibre, a university, was a much needed first step not only to alleviate the above development problems but also create a more inclusive society sharing the ocean resources as a common heritage of the people than fisheries being the exclusive nametag of an underprivileged group within it.

The United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS) and its Relevance to Sri Lankan Development through an Ocean University

UNCLOS is an international treaty adopted and signed in 1982, at the end of almost ten years of negotiations (1973-1982). It replaced the four Geneva Conventions which concerned the territorial sea and the contiguous zone, the continental shelf, the high seas, fishing and conservation of living resources on the high seas. UNCLOS is the legal framework for global marine and maritime activities. It defines the national boundaries of the ocean adjacent to a country. These confines are not only lateral from the maritime coast to the deep seas but also vertically down to the seabed. It allocates Exclusive Economic Zones (EEZs) for each country. The Convention came into effect in November 1994. Currently 162 Parties including the European Union share its jurisdictions.

UNCLOS itself was formulated through a UN Conference on the Law of the Sea in 1980 under the Chairmanship of a retired Sri Lankan Civil Servant, Hamilton Shirley Amerasinghe. He was also Chairman of the Ad Hoc Committee on the Indian Ocean. He proposed that the Indian Ocean be declared a Zone of Peace”.

UNCLOS and the efforts of Amerasinghe at the Conference rewarded the island of Sri Lanka with legal rights to an oceanic expanse that was ten times larger than its land area. It was granted an exclusive Economic Zone of 200 miles from the shores with a de facto responsibility of being the centre of the Indian Ocean as a Zone of Peace.

All these new developments through UNCLOS affecting Sri Lanka and the Indian Ocean make the Mahinda Rajapaksa concept of an Ocean University of Sri Lanka, not only a relevant proposal but also a necessity. Knowing that 3/4^th of the planet earth is covered by the oceans and that the UNCLOS legally defines the extent of guardianship to allied oceanic States, a centre of higher learning encompassing all affairs of the ocean is a necessary development. The potential academic and consultative contributions for the betterment of States, their maritime diplomatic relations, conflict resolutions, resources identification and sustainable exploitation would be immense. 

Unrealised Opportunities and the Need for Reappraisal of Development Potentials

The Hon. Ranil Wickramasinghe former Prime Minister of Sri Lanka, indirectly accepted the failure of his government on oceanic affairs at the 2^nd Indian Ocean Conference in September 2017, Colombo. In his address he stated Just a few hundred metres from Temple Trees, is an Ocean that is destined to define the future of the world. Sri Lanka, located enviably in the centre of the Indian Ocean is well poised to play a significant role in determining this future. Our shores are washed by the waters of this great ocean. It has shaped us as a distinct people. Our future development is intrinsically linked to it and we share responsibility in keeping its waters safe. We believe, as people of the Indian Ocean, Peace, Progress and Prosperity” are goals that need to be pursued together.

Despite these promising predictions, intra trade in the Indian Ocean region including the Bay of Bengal remains low. For example, South Asia remains the least economically integrated region in the world. Unlike the European and Pacific nations, there is an absence of political will to promote Indian Ocean Economic Cooperation more specifically, trade liberalization and connectivity. Trade and connectivity are central to achieving and maintaining a high regional growth rate.”

There is no doubt that Wickramasinghe would have declared that Sri Lanka is proud of the contribution that the Ocean University is contributing towards his dream of the Indian Ocean towards Peace, Progress and Prosperity” as goals pursued together, if only the Hon. Mahinda Rajapaksa initiatives of Sagara Wishwa Vidyalaya as an international, holistic centre for studies, research and dialogue been developed further under a Ranil Wickramasinghe government instead of being ignored! Wickramasinghe’s own words are an indictment on the performance of his own government.

The Mahinda Rajapaksa concept of a Sagara Wishwa Vidyalaya was a landmark in the history of global higher education. Two years following the Rajapaksa concept of an Ocean University for the people, China instituted the first Ocean University in 2002. By 2019, the Ocean University of China became a front runner in the world while the Ocean University of Sri Lanka sunk to abysmal levels of being 23849^th in International Rankings. This was far below even some of the private teaching institutes and colleges in Sri Lanka itself. It is time to question as to why this globally exemplary higher education concept of Mahinda Rajapaksa failed miserably in his own country.

Historical Relationship Between Man and the Ocean

Historically, the oceans of the earth facilitated sailing to unknown lands for nations which sought friendly trade or subjugation and plunder of distant lands, their resources and the people. Ancient Chinese chronicles up to the seventh century, denote regular visits by Sri Lankan (known then as Heladiva) ships as trade vessels. Si Lankan chronicles mention Heladiva as a seafaring nation, much of it being along the Silk Route through the S. E. Asian seas.

The Europeans used the oceans for all the benefits that other seafaring nations sought while they are more noted for establishing their own empires around the globe through cunning, adventure and subjugation of distant peoples. The British empire was based on the spiritual presumption that at Heaven’s command (Britain) Arose from out the azure main; This was the charter of the land, and guardian angels sang this strain: “Rule, Britannia! rule the waves: Britons never will be slaves.” The message was very clear. Those who ventured out to the oceans would prosper.

The end of the empire gave birth to the Commonwealth which continues the appraisal of natural resources of its members in patronage as Commonwealth countries are endowed with immense and precious natural resources. These include millions of square kilometres of ocean space, significant renewable (wind, solar) and non-renewable resources (oil, gas, minerals). When managed equitably and sustainably, the exploitation of natural resources bolsters national resilience to economic and social crises, improving prosperity for all citizens” [https://thecommonwealth.org/oceans-and-natural-resources].

It promises to provide technical assistance and support member countries in the development of policies, laws, design of fiscal regimes and strengthening national institutions as they seek to implement the Sustainable Development Goals”.

While such altruism is commended, some member states are keen to be independent rather than be dependent on technical assistance and national policy formulations of external benefactors.

The first step to achieve success in such futuristic ventures is to establish a knowledgebase with relevant competence in scientific technology and capacity building to formulate robust national policy to derive the benefits of sustainable exploitation and management of the national resources. As an island within the Indian Ocean, Sri Lanka has to develop bilateral, multilateral and global relations which should ensure diplomatic friendship for those who seek right of passage within its oceanic space. Post-colonial Sri Lanka must develop a seat of learning which would be a fountain of multidisciplinary competence to achieve national prosperity and global appreciation in the above goals. The creation of the Sagara Vishwa Vidyalaya/ Ocean University of Sri Lanka by His Excellency Mahinda Rajapaksa was based on those principles.

Evolution of Universities – from Ivory Tower philosophy to Grass Roots applicability

Universities were historically treated as Ivory Towers of philosophical thinking.  Nalanda, St Andrews, Oxford and Cambridge were meant for erudite philosophical spiritual advocacy with concurrent governance advice to the national leaders. With gradual acceptance of the need for scientific learning and applicable technology for welfare and development of society, universities moved forward from ivory tower exclusiveness to an egalitarian wide purpose national and global stake holder.

Three paradigm shifts from the traditional model of an university initiated by Visionary Political Leaders.

1. Open University – Harold Wilson concept of an university in the air

The most radical change in university education came in 1969 under the concept of a university in the air” named the Open University by the then British Prime Minister Rt Hon Harold Wilson. This model did not advocate a single campus-based lecture room where a lecturer or Professor was the sole teacher of a disciplinary subject or unit. Instead it used a headquarters where teams of excellently qualified and experienced professionals defined the course to be taught and the contents of each subject. The main teaching relied on new technology through media, the radio, television and computers. Course units were produced through panels of academics who formed the Course developers and managers with appropriate inputs from specialists across Britain. The Units were distributed to the vast student population within Britain and in far flung corners of the earth and the oceans where British citizens were employed as defence personnel or other civilian and trade missions. Regular Radio and TV broadcasts formed a supplementary role the print course material received by students. As a Labour Prime Minister Wilson expected to promote greater equality of opportunity for all and social mobility for those wishing to educate themselves at any stage of their lives to achieve success in life. Today, the Open University is the biggest university in Britain with a student population of over 147,000. The OU won the categories of teaching excellence and Digital Innovation in 2018. Many countries across the world including Sri Lanka have their own version of Open Universities now.

• Colleges of Technology to Universities – Margaret Thatcher concept of unification of the Binary Higher education model

In 1992, the British Prime Minister, the Rt. Hon. Margaret Thatcher revolutionised tertiary education in Britain through her option of classification of reputed Colleges of Technology and Polytechnics as universities. Vocational disciplines and applied research became the hallmarks of fame and fortune for these universities. The newly empowered universities indeed surpassed the expectations of their early critics. Today some of these new universities are in the highest echelons of international academic ratings. In addition, they have offered vast opportunities to many thousands of British students who would otherwise have not had the opportunity of such entry to acclaimed universities. The new universities excel in research and consultancy capacities. The Thatcher initiative has ensured vast foreign exchange earnings for Britain through recruitment of foreign students to these hundreds of universities.

• Colleges of Fisheries and Nautical Engineering to an Ocean University – Mahinda Rajapaksa concept of a University for integrated management of the Ocean Resources

The third visionary model of a university is built on the traditional foundation of university learning and certification of attainment with a mission to assess, understand and benefit from a vast array of natural resources within a waterbody, the ocean surrounding the island of Sri Lanka. 

In the introduction above, the rationale of the Honourable Mahinda Rajapaksa to develop this new concept of a university within a defined global space, with clear holistic objectives concerning the oceans and to identify opportunities for a deprived class of people, were mentioned. His vision was that of a statesman as well as that of a Minister in search of optimal ministerial policies for the development of his country.

The Vision of the Ocean University

As freedom, independence and sovereignty are the fundamental underpinnings of post-colonial developmental resurgence in an island surrounded by a vast ocean, then freedom of thought through education, independence in policy formulation and hallmarks of sovereignty should spring from a fountain of knowledge such as an Ocean University. That was the vision of the minister of Fisheries & Aquatic Resources Development, Hon. Mahinda Rajapaksa.

The Mission of the Ocean University

The mission to achieve the envisioned goals of the proposed Ocean University necessitated the short, the medium and the long-term plans of action as the goals were diverse and comprehensive.

Phase 1. NIFNE as a Precursor to the Ocean University

Before an Ocean University could be established with all essential infrastructure, teaching and research facilities, Cabinet approval and financial aspects the Minister established a National Institute of Fisheries and Nautical Engineering (NIFNE] in 1999 as a testing precursor to a future Sagara Vishwa Vidyalaya. The NIFNE recruited outside the national university entrance selection criteria and lowered the entrance requirements to encourage the youth and professionals of the fisheries community to academia. Initially less than were selected for the undergraduate degrees of B.Sc. in Fisheries Sciences and Nautical Engineering. Teaching was from the NARA campus on rented office and lecture rooms. The presence of the reputed NARA staff within reach encouraged the teaching of undergraduates. Lectures and practical exercises were conducted by the best Professors and senior academics of various Sri Lankan universities invited on lucrative rates of payments. Regional Colleges mentioned above conducted certificate and diploma courses in a range of fisheries and fishing vessel knowledge. Experienced Vice Chancellors of Peradeniya and Ruhuna Universities with erudite Professors and senior professionals representing the various allied government Ministries, Departments and agencies comprised the Governing Council of the NIFNE. Challenging circumstances due to pressures from various Unions as commonly seen in Sri Lanka delayed the progress.  The Convocation for the first batch of Graduates of the NIFNE was held in 2007 with the Hon. Mahinda Rajapaksa now being the Prime Minister of Sri Lanka with the Hon Felix Perera MP as Minister of Fisheries & Aquatic Resources Development [see: photograph]

Very much similar to the upgrading of technological colleges to university status under the Thatcher vision, the Rajapaksa concept incorporated the existing fisheries colleges to the Ocean University. The presence of the regional colleges of fisheries in Jaffna, Trincomalee, Batticaloa, Tangalle, Galle, Mattakkuliya and Negombo allowed a future usage of these as regional teaching bases on the distance education model of the Open University of the UK.

Phase 2. The Establishment of the Ocean University as a UGC approved, Ministry of Higher Education partnered national entity

In 2014 the Ocean University of Sri Lanka was formally established under the Act No 31. The University Grants Commission (UGC) of Sri Lanka approved degree awarding status as university. Four undergraduate degree programmes in the fields of Marine Science and Nautical Engineering were approved. The Ocean University also continued the previous activities of the NIFNE to offer diplomas and certificate level courses and mobile programmes. These were essentially treated as National Technical Vocational Certificates to enhance the fisheries and coastal sector performance.

Degree Courses:

B.Sc. in Fisheries & Marine Science,

B.Sc. in Marine Engineering,

B.Sc. in Transportation Management & Logistics,

B.Sc. in Coastal & Marine Resources Management and the

[approved by the University Grants Commission (UGC)]

Diploma Courses:

Under water Cutting and Welding,

Aquaculture and Management Course

Certificate courses:

Diving, Welding and Floating Vessels mechanic.

[CDC certification is approved]

The change of government of Sri Lanka following the election of the present President and the Cabinet dominated by the UNF in 2015, led to a virtual standstill of the progress of the newly established university. The vision of an Ocean University with multidisciplinary teaching, research and training which served all stakeholders of the Ocean resources appears to have evaporated. The University has been assigned as a minor appendage assigned to Vocational Training & Skills Development” within a multi-agency Ministry of for Industry & Commerce, Resettlement of Protracted Displaced Persons, Co-operative Development, Vocational Training & Skills Development

China the Winner and Sri Lanka the Loser

When the Rajapaksa seminal proposal of 1998 for a holistic academic and technological delivery befitting an Ocean University was made there were no other such Ocean universities around the world. Many countries such as Norway, Japan and China had colleges of fisheries education. Some countries including Sri Lanka had Departments of Fisheries Education, Oceanography, Maritime Science etc. within different Faculties of Universities.

Apart from the Rajapaksa vision of the 1990s to establish an Ocean University, China is the only country with a vision to follow suit. China upgraded its Shandong College of Oceanology to Ocean University of Quingdao. Chairman Deng Xiaoping wrote the name of the University (青岛海洋大学) in his own calligraphic style to mark the occasion and in October 2002 it was officially established as the Ocean University of China. Under the direct administration of the State Ministry of Education (MOE), Ocean University of China (OUC) is now a national key comprehensive university with particular strengths in oceanography and fisheries science. OUC offers courses in Science, Engineering, Agronomy (Fisheries), Pharmaceutics, Economics, Management, Liberal Arts, Law, Education, History, and Art. There are 17 colleges and one Teaching Centre for Fundamental Courses, and one Department of Social Sciences.

OUC boasts 12 post-doctoral research programs, 81 academic disciplines (majors) authorized to offer Doctorate degrees, 193 disciplines (majors) for Masters degrees, and 69 undergraduate programs. OUC is the cradle of China’s marine professionals, and it has graduated a large number of competent specialists in marine science for China. 70 percent of Ph.D. holders in oceanography and fisheries in China graduated from OUC. The first scientist to reach the South Pole, the first Chinese scientist to investigate the South Pole were from the OUC.

While the Ocean University of China (OUC) went from strength to strength and diversified the courses and degrees while making landmarks in global oceanic research, the Ocean University of Sri Lanka (OcUSL) has virtually reverted to its NIFNE status. This is reflected in the International University Ranking too. The five top ten universities in Sri Lanka are Peradeniya (1981), Colombo (2023), Moratuwa (2495), Ruhuna (2853), Sri Jayawardenapura (2960) Jaffna (4296) Rajarata (4383), Open (4629) and Sabaragamuwa (4894). In international rankings, Ocean University of China ranks at 697 while the Ocean University of Sri Lanka ranks at 23849. This indicates an abject failure or wilful destruction of the eminent Mahinda Rajapaksa Chinthanaya. The losses due to such failure are to Sri Lanka and its people.

Case Studies worthy of Appraisal at an Ocean University for Sri Lanka

1. Singapore is often cited as an example of how a small peninsular State can reach the highest levels of national development and per capita income with a thriving ocean based international hub of trade. It will be useful for countries such as Sri Lanka to study the oceanic contributions to such developments and advice the government on an appropriate pathway to emulate.
2. Viet Nam offers an example of a recently independent and fast developing country which needs application of UNCLOS to assert its independence on the national territorial waters.  Viet Nam also has to engage in diplomatic dialogue with global superpowers such as China and the USA who seek to use Vietnamese/ South China Sea as an area of Chinese as well as US American regions of global interests. Recently China renewed interests in the ancient Silk Route renamed as the Belt and Road Initiative (BRI).  BRI is essential for the global development strategy adopted by China to facilitate infrastructure development and investments in 152 countries and international organizations in Asia, Europe, Africa, the Middle East, and the Americas. The USA treats the same route as essential for their Asia-Pacific and Asia-Atlantic interests. The problems that Viet Nam faces in recent times in exercise of its legal rights within its territorial waters due to these complex demands can be detrimental to its international trading, peace and welfare. Similarly, recent increase of Chinese and US interests declared in Sri Lanka and within the UNCLOS designated territorial waters of Sri Lanka need cautious handling through erudite appraisal. The Ocean University of Sri Lanka should offer an international centre for diplomatic and erudite contributions through a centre for international maritime trade and peace dialogue.

Recommendations for a future Government

1. A new team of competent academics, entrepreneurs, administrators will be appointed to restore the ideals set out in the Mahinda Rajapaksa concept of an Ocean University of Sri Lanka.
2. New University Courses aimed at occupational and entrepreneurial aspects with delivery in new occupational and business opportunities shall be prioritised.
3. Expatriate academics, professionals and entrepreneurs and international diplomats must be invited to contribute with relevant new ideas, teaching and other relevant assistance.
4.  Wider educational attainments, research opportunities leading to international advisory/consultancy opportunities shall be created.
5. Opportunities for global bilateral, and multilateral dialogue partners as erudite and competent specialists in the following subjects shall be introduced to produce professionals urgently needed for ocean-based activities such as:
6. laws of the sea,
7. coastal and deep sea defence & security

(b) shipping transport logistics,

(c) Ports and oceanic supplies to ships on the Silk Route 

(d) fisheries exploitation in co-operation with neighbouring states

(e) oceanography

(f) coastal and sea bed mineral resources

(g) shipbuilding,

(h) ports and harbours construction,

(i) regional and international trading,

(j) coastal tourism

(k) Climate change and its effects on coastal communities and coastal  businesses

(l) coast conservation

(m) safety on the coast and the ocean

(n) ocean generic natural disasters and mitigation

(o) Oceanic Wave energy conversion to Electrical Energy

 [N.B. The above and a myriad other ocean and coastal, nationally lucrative developments that have not been realised so far in Sri Lankan Universities must be introduced.]

• The elimination of the globally archaic binary system of education replete with the Thatcherite objectives of university delivery leading to direct tangible benefits to the people and the country shall be advocated.
• The Wilson concept of distance education in its Open University model shall be introduced so that all people of the country will feel inclusive within the society in opportunities to better themselves through the Ocean University. This will be a blessing to the poor regional stakeholders as local centres will assist them.
• Those who (a) missed a higher education, (b) wish to be at the cutting edge of academia and technology while in employment or (c) are socially handicapped should be encouraged to derive maximum benefit through regional based colleges.
•  radio and TV broadcasts teaching with 1 to 1 teaching assistance and care for handicapped students around the country will be commenced;
• Those qualifying from the Ocean University shall be guided to postgraduate opportunities.
• Those needing special assistance in learning will be guided for success by specialist advisory teams 
• A team of competent academics, professionals of all ocean based interests and activities including entrepreneurs on oceanic resources exploitation and relevant government departments will assess all present university activities and summarise which  types of new courses, degrees and  research must be prioritised for the next stage in the progress of the Ocean University in its long term mission attainments. For this, an understanding of the successful courses at the OUC may recommended. The existing Academic Board and the Governing Council should be consulted individually so as to collate their ideas for future progress.
• New courses as recommended in 1 above must be launched through utilisation of national and international teachers.
• Partnerships with foreign national universities with specialist competence to develop new courses and research programmes must be sought;

1.   A Five-Year plan of resurrection to the Rajapaksa vision of a Sagara Wishwa Vidyalaya will be developed. The sooner a future government of Sri Lanka restores the esteemed and valuable potentials expected of a multidisciplinary Ocean university, the better it shall be for a return to the development of Sri Lanka in

Expected Delivery of Benefits to the people and the State

1. Vast numbers of new employment opportunities for all Sri Lankans in a vast array of above activities such as coastal and deep sea resources exploitation, offering of international services such as marine defence services to international clients will be consolidated through studies and education at a OcUSL;  coastal and oceanic tourism, exploration and production of ocean resources within Sri Lankan Extended Economic Zone (EEZ)  are other projected advantages.
2. The national problem of electricity generation can be solved through the use of oceanic wave energy; wave energy is clean energy recommended by the global scientific community and climate change experts. Our continued use of fossil fuel to produce electrical energy is environmentally destructive, enhances climate change problems and drains the national foreign exchange reserves.
3. The eight Colleges positioned on the coastal belt of the island could be used as training and graduation centres for certificate courses at university level. For example, each college can commence courses of 3 – 6 month duration suitable for service in the tourism industry. These may be developed in conjunction with the Ministry of tourism and the private Hotels sector. Within 3- 5 years this will not only produce excellent service personnel for the Sri Lankan tourist industry but also for service in other countries. That will boost the economy in billions of US Dollars. International accreditation of such personnel will enhance the reputation of Sri Lanka as well as attract foreign students for such courses. There are a vast number of such courses in many disciplines which, once initiated, will attract much needed foreign exchange earnings to Sri Lanka.
4. Coastal Storage facilities such as those of the Oil Tanks complex in Trincomalee can be used not only to store future petroleum reserves for the country but also as a facility for international distribution and allied logistics. The economic enrichment to the country through such a facility will exceed those of Singapore.
5. Prospecting natural mineral deposits such as Ilmenite and deep sea petroleum exploration and their sustainable exploitation will be taught with cutting edge research & technology at the Ocean University. There are signs of vast deposits of yet unexplored or exploited Cobalt within the Sri Lankan territorial waters. Instead of selling our national oceanic resources at extremely cheap prices, e.g. Ilmenite over the last five decades, Sri Lanka can develop its own technologists through the Ocean University thereby being capable of deriving the best capacity and economic benefits for Sri Lanka. Attraction of foreign direct investments from potential partners for such technological entrepreneurship in Sri Lanka will benefit local capacity excellence as well as national economic development.
6. The training of coastal tourist specialists as well as in-hotel service staff will benefit the country and be a source of internationally recognised School of Tourism studies and Training accredited at reputed university Diploma and Certificate levels. If a multinational and multilingual facility can be developed, the Ocean University of Sri Lanka may attract global trainees wishing to qualify in various aspects of coastal and oceanic tourism.
7. Billions of US$ and other Foreign Exchange earnings to Sri Lanka through foreign student and scholar recruitment, foreign ocean-based job opportunities, conferences and enhanced tourism will be tangible benefits of such activities through the OcUSL.
8. Enhancing the maritime defence services; this will generate a vast income if Sri Lanka can continue to supply global maritime defence personnel and security services as done in the pre-2015 years.
9. Earnings through port supplies and services may well exceed those enjoyed by such countries as Singapore. The New Hambantota port as well as the ancient, traditional port of Galle renowned over thousands of years with oceanic silk route vessels should aim at such services through accredited professionals of the OcUSL.
10. Enhanced international reputation for Sri Lanka and Sri Lankans with the Ocean University as a global hub on ocean affairs. There are some eminent Sri Lankan professionals on ocean affairs presently employed as expatriates in various countries. Inviting them to serve the Motherland would give vast strength to develop the Ocean University to international reputation. Public private entrepreneurships encouraged through an Ocean University will benefit Sri Lanka in a multitude of ocean associated enterprises.

Final Conclusion

Based on the above discourse and collection of factual data, a team may be able to forecast the economic, trade and employment enhancement contribution over the next 5-year period by a properly instituted Ocean University based on the Conceptual model of the vision of His Excellency Mahinda Rajapaksa.

The calculated forecast figures should be broadcast to the public asap so that the public realises the value of returning Sri Lanka to prosperity.

KAMALIKA PIERIS

Revised 15.1.20

One way of erasing the Eelam victory was for the state to take the blame for the all the destruction caused, and promise to rebuild. After winning the Eelam War IV President Mahinda Rajapaksa went to Kilinochchi, spoke in Tamil and told the people there that his government will rebuild all that was destroyed, and will strive to provide everything they need.  

The media reported in 2013 that the government had set aside the colossal sum of USD 1350 million for infrastructure development in Northern Province, railways and electricity, highways, bridges, water supply and sanitation.     85% of the foreign   loans are spent on developing the north, said Basil Rajapaksa.

The main emphasis was on roads and bridges. The government has spent 10 billion on development of infrastructure in north to replace the damage done by the LTTE, reported the media in 2013.  In Vavuniya all disconnected damaged and dilapidated highway and roads including rural road have been renovated and rehabilitated.

11 large bridges were completed. The A 9 highway, Batticaloa Trincomalee highway, Vavuniya Horowopotana and Medawachchiya Mannar roads were improved. A bridge connecting Sangupiddy in Kilinochchi  to Karaitivu in Jaffna District was built. Before this bridge the only land route to Jaffna was on A9 via Elephant Pass causeway. The bridge is part of the A32 Jaffna-Mannar highway.

Damaged railways were restored. 29 public and private institutions such as Bank of Ceylon, NYSC, IDB, SLECC Kelani cables and Singer Sri Lanka were asked to help reconstruct the northern railway stations. Each took a railway station. 

Once the war was over Kilinochchi was developed.   The media announced in 2013 that over 8 million has been allocated to Kilinochchi. This allocation was described as a ‘staggering allocation, unprecedented at district level.’ Kilinochchi roads were improved.  Nearly 15,000 wells were cleaned or renovated.  A substantial sum of money was spent on restoring the health services that had been paralyzed. Major hospitals were renovated and provided with additional facilities.  Tellippalai base hospital was renovated to the cost of Rs 10 million.

The government said that 26,730 new houses were planned  for Kilinochchi. The government will provide 18,699 of them.  Also, the government would repair 4119 of the 6349 houses that need to be repaired.  The balance will be done later. 

The foreign aid provided for Sri Lanka during the Eelam war    was primarily, if not exclusively, for the north and east. This is well known. This continued after the war was won. The ambassador for France visited Mannar and Jaffna and spoke to Tamils and Muslims. He said France was interested in the resettlement of Tamils and Muslims.

 Australia provided the funds to the International Organization for Migration (IOM) to restore critical fishing infrastructure in the Jaffna peninsula. The reconstructed anchorage will allow full access to the sea at any time.  Japan offered to provide Rs 90 million for a project for livelihood assistance for those returning to their homes in north and east. 

Rotary International   carried out several projects in the north and east. Rotary helped improve Trincomalee general hospital,   and Eravur base hospital. Rotary had given wells to Seenanvali and Santhosapuram in Muttur,  toilets for a Girls Home and Boys Home in Batticaloa,    a  computer centre to technical college Vavuniya,   and conducted  preschool teacher training  in Jaffna and  Batticaloa . 

Then in 2015, the government changed and the Yahapalana government came in. The regime change of 2015 was largely due to the Tamil vote in the North. President Sirisena    won around 80% of the north and east votes, though a survey showed that 33% of the people of that area had not even heard of Sirisena before. Yahapalana won on the block vote of Tamil and Muslim minorities.  They must be rewarded. Therefore Yahapalana government gave special attention to the Tamils   of the North. 

 I have gone to Jaffna 11 times in 22 months as President.  About 90% of the Tamils in Jaffna voted for me. We are building houses for them and giving them back their land,” said President Maitripala Sirisena in 2016.  The war has destroyed the economy. So it will be a longer period but we have given special concessions for investment in the North.

The government plans to develop about 15,000 km of road in the north and east and of which 700 km will be for Jaffna district said Lakshman Kiriella in 2016. ‘He thanked the people of the north for voting for them.’ 3000 rainwater harvesting tanks for Jaffna district were approved at cost of Rs 300 million in 2016.

Many statements were made in 2017 regarding the planned help for the north and east. Vision 2025 said the Government will implement a comprehensive District Development Plan for each of the five districts in the Northern Province. National Integration and Reconciliation Ministry   said it has initiated several reconciliation-focused economic empowerment and social infrastructure projects in the North and East at a cost of Rs. 679 million. The projects include development of anchorages, roads, water supply, irrigation, education improvements and health and livelihood projects.

In 2017 Samurdhi came to north east which did not have it before. 68 primary health care facilities including OPD, MOH offices, were set up in Jaffna Kilinochchi Vavuniya Mannar and Mullativu.    Karainagar is going to get a new     fishing boat yard costing 285 million, reported the media. In 2017, Urani village in Tellippalai, Jaffna, which was under the custody of Sri Lanka forces, was released and   Yahapalana initiated a ‘land mark project’ to construct anchorages and landing sites for the fishing community. Rs. 4.6 million was released for the purpose.

A string of projects were announced in January 2017.  In the Jaffna district, the projects initiated included establishment of an economic centre in Chavakachcheri at a cost of Rs. 100 million, palmyrah-based food processing centre in Delft at a cost of Rs. 20 million, reconstruction of Araly North Murukamoorththy Temple Road at a cost of Rs. 5.2 million, development of anchorages in Palaly North, Polikandy East, Arali Centre and Urany amounting to Rs. 288 million, a two-storey building at Karaveddy Vatharaniyeswara School at a cost of Rs. 16 million, cultivation of grapes at an investment of Rs. 7.5 million, net mending hall at Paasaiyoor at a cost of Rs. 6 million, fisheries livelihood support at a cost of Rs. 10.5 million, renovation of passenger jetty at Nainatheevu for Rs. 30 million, and construction of two-storey Ward Block at Divisional Hospital, Karaveddy, at a cost of Rs 25 million. In Kilinochchi District, a Rs. 20 million project has been initiated for a palmyrah-based food processing centre.

In Mannar District, 19 million has been allocated for crab cultivation at the Fishing Centre in Manthai West, construction of beach roads, and supply of non-mechanised fishing craft to fishermen. In Mullaitivu District, water tanks and water supply has been initiated at a cost of Rs. 35.6 million in Vadakkadu, Manthai East, Nanthakumaran Nagar, Thunukkai, Kichchirapuram, Maratimepattu, Neeravipitty-Selvapuram, Othiyamala-Oddusuddan and Issurupura, Pandulupura, and Sangabopura in Weli Oya. In Vavuniya District, maintenance work on the Maravankulam Road for Rs. 24 million and reconstruction of irrigation tanks in Sengal Padaikkulam, Karukkaikulam, Mathiyamadu and Sinnapoovarasankulam and other support infrastructure such as medical equipment for RDHS for Rs. 24 million, construction of science lab in Matharpankarmakilarkulam GTMS and other related projects have been undertaken.

The Cabinet of Ministers granted approval, in 2017, for the rehabilitation and upgrading of 66 roads in the conflict affected Northern and Eastern Provinces  Rs. 81 million for the construction of the Kilali ­– Eluthumadduwal road and Rs. 8.5 million to develop Urudippuram Fourth Cross Street.” Under this project in the Jaffna District roads such as Valukkaiyaru Punguduththivu – Kurikadduwan Road, Jaffna Manipai- Karainagar Road and Punnalai – Point Pedro Road, Eluthumadduwal – Nagarkovil Road including many Road Development Authority (RDA), (Road Development Department) RDD and rural roads, Nainathivu and Kurikadduwan Jetties are to be rehabilitated.

In the Kilinochchi District roads such as Murikandi Kanagapuram Paranthan Road and in the Mullaitivu District the bridge across Kokkilai lagoon, Vadduvaikal bridge, and Vattapalai main road and in the Mannar District, Mahilankulam Pallamadhu Road, Peramanalankulam Road, and Periyapandivirichan Road – Mullikulam Road and in the Batticaloa Kiran bridge, Santhiveli Thikiliveddai bridge and Marine Drive Batticaloa – Kalkuda Road will be rehabilitated and upgraded.

The 2018 Budget allocated Rs. 1000 million to be spent in the North. In 2018, President laid the foundation for the Mailaddy fisheries harbour, which will be renovated at a cost of Rs 400 million aiming to streamline the fishing activities in the Jaffna area especially in the Kankesanthurai area.

A  Presidential Task Force on Northern and Eastern Province Development was established in August 2018.  This was a high-level 48-member task force chaired by the President,  to direct, coordinate and monitor development activities in the Northern and Eastern Provinces. The task force members include Prime Minister Ranil Wickremesinghe, 15 Cabinet ministers, the Governors of the two provinces, the Chief Ministers of the two provinces, secretaries to several ministries and Commanders of the Army, Navy and Air Force.

In 2019 cabinet approval was granted for a 5-year project to resolve the water shortage problem in the Jaffna Peninsula. The project submitted by the Mahaweli Development and Environment Ministry,  ‘A river for Jaffna’, has been designed to be completed within five years and is estimated to cost Rs. 3,609 million. As there are no rivers in the Jaffna Peninsula, the project, in order to resolve the chronic water shortage, aims at reducing the salinity of the well water bordering the Vadamaarachchi lagoon, increasing the water supply for agriculture purposes by 8 million cubic meters and, increasing the fresh water supply for household purposes and consumption. The project will be implemented in two stages within a period of five years.

In 2019 Yahapalana stated that about Rs. 50 billion has been spent  in that year for the development of the Northern and Eastern Provinces. Rs. 7 billion has been spent under the Gamperaliya programme. Another Rs. 24 million has been spent on reviving the palmyrah industry, including bottling of toddy, jaggery production and sweet sap production, Yahapalana   had also allocated Rs. 32.5 million for rural infrastructure development projects,.”

The Palmyrah Fund was launched  in 2019  by Yahapalana to accelerate development in the North and East, with an investment of Rs.2.5 billion administered by the Treasury, The Fund will be established soon through an Act of Parliament, said Yahapalana at the time. Once the Fund is formally established by the government though an Act of Parliament, thousands and thousands of people from the Diaspora all over the world can contribute,  said Yahapalana . Our government is committed to restoring normalcy to the lives of war affected persons and making them active partners in Sri Lanka’s development drive, said Prime Minister Ranil Wickremesinghe ” .

A committee was appointed in 2018 to  prepare a Master Plan for an Economic Development Framework for the North . Its report was issued in 2019.Here are selected comments from this report:

In the ten years since fighting ended, employment creation has also not met demand while the Mullaitivu and Kilinochchi districts record the nation’s lowest monthly incomes.  Indebtedness has soared. There is an increase in suicides and attempted suicides. Child nutrition levels have plunged said the report.

A fifty percent increase of departures for foreign employment from the province was reported from 2011 to 2016, with a peak annual figure of 12,642 in 2014, in Jaffna, where much of the Northern Province’s people lived.

The reconstruction strategy lacked direction, was not holistic, was insufficiently coordinated and carried out with a project-based mind-set, continued the report .  The Government’s post-war reconstruction strategy had hitherto focused on building infrastructure such as road, expanding lending to promote self-employment and encouraging private-sector investment. But expectations were not met. One reason for this was that such initiatives did not enhance productivity of small-sized producers and organizations. Existing skills and capacity were not built upon, continued the report.  

Any new development model should put monies into existing and new small-scale producers and industries to improve productivity, the report recommends. It must be labour-intensive to get as many people into safe, secure and regular work as possible. It must make extensive use of land and natural resources and be agriculturally-led” said the report.

The committee particularly calls for investment in agriculture to achieve household resilience and food security. It must also support medium-term efforts for those able to take greater risks and move into higher value markets, including exports, and it should be dispersed fairly across the Northern Province and among different population groups to ensure that regional and gender disparities are reduced.

 It calls for a focus on development of small industries that use local resources, including agro-based processing for value addition, crafts, light manufacturing and renewable energy. It espouses a services sector that meets local needs in areas such as financial services, public transport, care and water and sanitation. The North is dominated by small-sized economic actors. They include smallholder farmers, small-scale fishers and small industries, businesses and co-operatives. When they were suddenly re-integrated with the market in the rest of the country, most of these uncompetitive producers lost out, stated the report.

Aid actors tried to jump start production by introducing sophisticated technology in selected industries or promoting the establishment of new businesses. These were largely unsuccessful because of a lack of understanding of the existing institutional capacity and skills within the region, said the report.

.A stark example of this, the committee points out, is seen in the resurrection of Atchchuvely Industrial Estate–costing Rs 210 million in 2013–with the hope of attracting 16 medium-scale industries. As of July 2018, only a few industries are present, of which most are only partially operational. 

Sri Lanka’s war-torn north has only 23 Board of Investment (BOI) companies, just one of which is funded by the Diaspora, the lowest number of industrial enterprises in the country and an industrial sector growing far slower than the national average, the report said. ( Continued)

හේමන්ත රන්දුණු උපුටා ගැන්ම ඉරිදා දිවයින

රාජිත සේනාරත්න දත් දොස්තර මහතකු බව අප අතීතයේ සිටම දැන සිටියෙමු. මේ දත් දොස්තර මහතා රටට දැයට මහා සේවයක් කළ තඹ දොයිතුවක මහජන මුදලක් සොරකම් නොකළ බාල බෙහෙත් රෝගීන්ට ලබා නොදුන් වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම ජනහිතකාමී දේශපාලනඥයකු බව ද රටේ ජනතාව හොඳින් දැන් සිටියහ.

මේ දත් දොස්තර මහතා රටේ සෞඛ්‍ය ක්‍ෂේත‍්‍රයට කළ අනර්ඝ සේවය වෙනුවෙන් ඔහු පසුගිය රජය සමයේ සුවපති නමැති නම්බු නාමයෙන් ද පිදුම් ලැබුවේය. දත් දොස්තරකම මෙන්ම දේශපාලනයට හසල දැනුමක් ඇති රාජිත සේනාරත්න දක්ෂ ටෙලිනාටක අධ්‍යක්ෂවරයකු බව රටේ ජනතාව දැන ගත්තේ මෑතකදීය.

පසුගිය අපේ‍්‍රල් 21 පාස්කු ප‍්‍රහාර සිද්ධියෙන් මුළු රටම ගිනි ගත්තේය. පාස්කු ප‍්‍රහාරයෙන් පසු රට උණුසුම් කළ අනෙක් සිදුවීම වූයේ කුරුණෑගල ශික්ෂණ රෝහලේ වෛද්‍යවරයකු වූ ෂාෆි ෂෙහාබ්ඩින් සිංහල මවුවරුන් සිසේරියන් සැත්කම්වලදී වඳ භාවයට පත් කළ බව කියන සිදුවීමය.

‘දිවයින’ පුවත්පතෙන් කළ මේ හෙළිදරව්වෙන් පසු රාජිත දත් දොස්තර මහතා සටන් බිමට පිවිසියේය.

මේ අනාවරණය සම්බන්ධයෙන් කිසිදු විමර්ශනයක් පැවැත්වීමටත් පෙර රාජිත දත් දොස්තර මහතා වෛද්‍ය ෂාෆි නිර්දෝෂි පුද්ගලයකු බව ප‍්‍රසිද්ධ මාධ්‍ය හමුවේ අභීතව කියා සිටියේය. 

සිංහල ජාතියට සිංහල මවුවරුන්ට හෙණ ගැහුවත් කම් නැත යන මතයේ සිටි මේ දත් දොස්තර මහතා වෛද්‍ය ෂාෆි අහිංසක අවංක වෛද්‍යවරයකු බව රටටම කීවේය.

මේ හෙළිදරව්වෙන් පසු කුරුණෑගල ශික්ෂණ රෝහලේ අධ්‍යක්ෂ වෛද්‍ය සරත් වීරබණ්ඩාර, චන්දන නැදුන්ගමුව ඇතුළු සියලූ වෛද්‍යවරුනුත් රෝහල් සේවකයනුත් අසරණ වූ මවුවරුන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටියහ.

එහෙත් ෂාෆි වෛද්‍යවරයා අහිංසකයකු බව කියූ රාජිත දත් දොස්තර මහතා කුරුණෑගල රෝහලේ අධ්‍යක්ෂ සරත් වීරබණ්ඩාර මහතා මාරු කර යැවීමට සූදානම් වුණේ මේ හෙළිදරව්ව උපන් ගෙයිම වඳ දැමීමේ අරමුණෙන් බව හොඳින් පැහැදිලි විය.

එහෙත් මේ මහා හෙළිදරව්ව හමුවේ රටේ බහුතරයක් ජනතාව සංඝරත්නය සිංහල සංවිධාන ඇතුළු ජාති හිතෛෂීන් නැගී සිටියහ.

අතුරලියේ රතන හිමියෝ රාජිත දත් දොස්තර මහතාට එරෙහිව නැගී සිටියේ අසරණ වූ මවුවරුන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමටය.

වෛද්‍ය සරත් වීරබණ්ඩාර මාරු කර යැවීමට ගත් උත්සාහය රතන හිමියන්ගේ මැදිහත් වීමෙන් නතර කෙරිණි.

එතැන් සිට භික්ෂූන් වහන්සේලා කුරුණෑගල රෝහලේ සමස්ත කාර්ය මණ්ඩලය නීතිඥවරුන් සිංහල සංවිධාන අසරණ වූ මවුවරුන් රාජිත දත් දොස්තර මහතා ප‍්‍රමුඛ රජයට එරෙහිව සටනට අවතීර්ණ වූහ. ඒ වනවිට සී. අයි. ඞී. යේ බත් බැලයන් පිරිසක් වෛද්‍ය ෂාෆි නිර්දෝෂී පුද්ගලයකු කිරීමට දැඩි උත්සාහයක නිරත වූහ. මේ බත් බැලයන් කි‍්‍රයා කළේ විත්ති පාර්ශ්වයේ වෛද්‍ය ෂාෆිට එරෙහිව නොව මේ බරපතළ හෙළිදරව්ව කළ මාධ්‍යට එරෙහිවය. ෂාෆිගේ කෙරුවාවල් රටට හෙළි කළ කුරුණෑගල රෝහලේ වෛද්‍යවරුන්ට අසරණ වූ මවුවරුන් වෙනුවෙන් ස්වේච්ඡාවෙන් පෙනී සිටි නීතිඥවරුන්ට විවිධ චෝදනා කරමින් සී. අයි. ඞී. බත් බැලයන් ෂාෆි නිර්දෝෂී පුද්ගලයකු කිරීමට කටයුතු කරමින් සිටියහ.

මේ කටයුත්තේ නියමුවන් ලෙස කටයුතු කළේ රාජිත දත් දොස්තර, හිටපු ඇමැති රිෂාඞ් බදුර්දීන් ඇතුළු දේශපාලනඥයන් පිරිසක් බවට චෝදනා එල්ල විය.

රාජිත දත් දොස්තරගේ මැතිවරණ වැඩවලට වෛද්‍ය ෂාෆි රුපියල් කෝටි ගණනින් මුදල් වියදම් කළ බව බොහෝ දෙනකු පැවසූහ. සී. අයි. ඞී. යේ බත් බැලයන්ට ද මුදල් සන්තෝෂම් දුන් බවට කතා රට පුරා පැතිර ගොස් තිබුණේය. එහෙත් රටට ජාතියට ආදරය කරන රාජිත දත් දොස්තර මහතා තම ඡුන්ද ව්‍යාපාරයට ෂාෆිගෙන් මුදල් ලබා ගන්නට ඇතැයි අප විශ්වාස නොකරමු.

අවංකව රාජකාරි කරන සී. අයි. ඞී. නිලධාරීන් ද ෂාෆිගෙන් තුටුු පඬුරු ගත් බව අප කෙසේවත් පිළි නොගන්නෙමු. ඒ මන්දයත් රටින් පැන ගිය නිශාන්ත සිල්වා කන්දප්පා වැනි අවංක නිලධාරීන් ශී‍්‍ර ලංකාවේ අභිවෘද්ධිය වෙනුවෙන් දිවා ? නොබලා රාජකාරි කළ බව අප පෞද්ගලිකවම දන්නා නිසයි.

වෛද්‍ය වෘත්තිය දේවත්වයෙන් සැලකූ ෂාෆි වෛද්‍යවරයා අවංක පුද්ගලයකු බවට ඒත්තු ගැන්වීමට සටන් කළ රාජිත දත් දොස්තර මහතා ජනාධිපති අපේක්ෂක සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතාගේ මැතිවරණ ව්‍යාපාරය විනාශ කර දැමීමට කටයුතු කළ බවට එල්ල වන චෝදනා අපි විශ්වාස නොකරමු.

දොස්තර ෂාෆි බේරා ගැනීමේ ටෙලි නාටකය අධ්‍යක්ෂණය කිරීමෙන් පසු මේ දක්ෂ අධ්‍යක්ෂවරයා තවත් ටෙලි කතාවක් අධ්‍යක්ෂණය කළේය.

ගෝනි බිල්ලා සහ සුදු වෑන් නමැති ටෙලි කෝලම අධ්‍යක්ෂණය කළ රාජිත දත් දොස්තර මහතා ජනාධිපතිවරණය කට උඩට පැමිණ තිබියදී එය තිරගත කළේය.

රාජිත දත් දොස්තර මහතා අධ්‍යක්ෂණය කරන ටෙලි කෝලම් නැරඹීමට මහත් ආසාවක් දක්වන රටේ සුවහසක් ජනතාව එක රැයින්ම ගෝනි බිල්ලා සහ සුදු වෑන් ටෙලි කොලම වැළඳ ගත්හ.

රාජිත දත් දොස්තර මහතා රටේ සිටින්නේ ඔලමොට්ටල පේ‍්‍රක්ෂකයන් යැයි සිතා මේ ටෙලි කොලම ප‍්‍රසිද්ධියට පත් කළේ ඒ හරහා ජනාධිපති අපේක්ෂක සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතාට ඉන් විශාල ජනප‍්‍රසාදයක් ලැබෙනු ඇතැයි සිතමින් බව අප විශ්වාස කරන්නෙමු. 

ජනාධිපතිවරණයට දින කීපයක් තිබියදී රාජිත දත් දොස්තර මහතා මාධ්‍ය හමුවක් කැඳෙව්වේය. මේ මාධ්‍ය හමුවට අරුම පුදුම අමුත්තන් දෙදෙනෙක් පැමිණ සිටියහ. ඔවුන් රංගන ක්‍ෂේත‍්‍රයට අලූතින් හඳුන්වා දීමට යන නළුවන් බව රාජිත දත් දොස්තර මහතා අවධාරණය කළේය.

මේ නළුවන් දෙදෙනා මාධ්‍ය හමුවේ පෙනී සිටියේ වේෂ නිරූපනයක් ද කරගෙනය. රාජිත දත් දොස්තර මහතා මේ නළුවන්ගේ සැබෑ ස්වරූපය නොපෙන්වා සිටීමට කටයුතු කළේ ඔවුන්ගේ ජීවිතවල ආරක්ෂාව සඳහාය.

ගෝනිබිල්ලා සහ සුදු වෑන් ටෙලි නාටකයේ ප‍්‍රධාන නළුවන් දෙදෙනා මාධ්‍ය හමුවේ ගිරවුන් මෙන් මහා බරපතළ අනාවරණයන් කීපයක් කළේය. ඒ හෙළිදරව් සියල්ල මේ නාටකයේ තිර පිටපතේ තිබූ ඒවා බව මේ ටෙලි නාටකය රසවිඳිනු ලැබූ සුවහසක් ජනතාව පහසුවෙන් තේරුම් ගත්හ.

රාජිත කලාවට අලූතින් හඳුන්වාදුන් ටෙලි නළුවන් දෙදෙනා ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ආරක්ෂක ලේකම්වරයාව සිටි කාල සීමාවේ කළ බව කියන බොහොමයක් දේ පිළිබඳව හෙළිදරව් කළහ.

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාගේ නියෝග මත මිනිසුන් පැහැරගෙන ගොස් මොනරාගල ප‍්‍රදේශයේ පිහිටි වැවක කිඹුලන්ට කන්නට දැමූ බවට වූ මහා භයානක හෙළිදරව් රැසක් එක් නළුවකු විසින් හෙළි කළේය.

අනෙක් නළුවා කියා සිටියේ ප‍්‍රභාකරන්ගෙන් සොරා ගන්නා ලද රුපියල් කෝටි ගණනක් වටිනා රන් ආභරණ කොළඹට ගෙන එද්දි ඒවා අතරමඟදි කොල්ලකාගෙන එම රන් භාණ්ඩ විකුණා ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාට මුදල් ලබාදුන් බවය. මේ නවක නළුවන් දෙදෙනා ප‍්‍රසිද්ධ මාධ්‍ය ඔස්සේ මේ භයානක හෙළිදරව් කිරීම් සිදු කරද්දී රාජිත දත් දොස්තර මහතා නිර්ව්‍යාජ සිනාවකින් මුව සරසාගෙන තම අධ්‍යක්ෂණයේ හැකියාවන් කොයි තරම් දැයි රටට පෙන්වීමට උත්සාහ කළේය.

මේ බරපතළ හෙළිදරව්වලින් ජනාධිපති අපේක්ෂක සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතාගේ ඡුන්ද ප‍්‍රතිශතය ක්‍ෂණිකව ඉහළ යන්නට හේතු වුණේය.

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ජනාධිපතිවරණයෙන් විශිෂ්ට ජයග‍්‍රහණයක් ලබා ගැනීමෙන් පසුව ද රාජිත දත් දොස්තර මහතා තම හැකියාවන් රටට හෙළි කිරීමෙන් නතර වුණේ නැත.

රාජිත දත් දොස්තර මහතා මුළු ශී‍්‍ර ලංකාවම පමණක් නොව ජාත්‍යන්තරය පවා කතා බවට ලක් කළ ටෙලි කතාවකට සිය දායකත්වය ලබා දුන්නේය. රට කැළඹූ සුවිස් කෙල්ල ගානියා ටෙලි නාටකයට සිය දායකත්වය ලබාදුන් රාජිත දත් දොස්තර මහතා රටට ඉමහත් කීර්තියක් ගෙන ඒමට කටයුතු කළේය.

ස්විට්සර්ලන්ත තානාපති කාර්යාලය මගින් නිෂ්පාදනය කළ මේ ටෙලි නාටකයේ ප‍්‍රධාන නිළිය වුණේ ගානියා ෆ‍්‍රැන්සිස් නමැති සුරූපී කාන්තාවය.

ශී‍්‍ර ලංකාව එපාවී ස්විට්සර්ලන්තයේ පදිංචියට ගිය සී. අයි. ඞී. යේ නිශාන්ත සිල්වා කන්දප්පාට ඒ සඳහා උදව් උපකාර කර තිබුණේ මේ ස්විස් කෙල්ල ගානියාය.

මේ සිදුවීමෙන් පසු ගානියා මහා අකරතැබ්බයකට මුහුණ දුන්නාය. …. අවංක නිලධාරියකු වූ නිශාන්ත සිල්වා කන්දප්පාට රටින් යෑමට ඉඩදුන් නිසා කෝපයට පත්වූ සංවිධානාත්මක පිරිසක් ගානියා පැහැරගෙන ගොස් ලිංගික අතවර කර වදහිංසා පමුණුවා ප‍්‍රශ්න කළ බවට ස්විට්සර්ලන්ත තානාපති කාර්යාලය පොලිස්පතිවරයාට මෙන්ම විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයට පැමිණිලි කළහ.

අසරණ ගානියා වෙනුවෙන් රාජිත දත් දොස්තර මහතාගේ හදවත වෙඬරු පිඩක් මෙන් උණු වුණේය. සැමදාම රාජිත දත් දොස්තර මහතා ගත්තේ අසාධාරණයට ලක්වූ අසරණයන්ගේ පැත්තය. මෙවර ද අසරණ වූ ස්විස් කෙල්ලගේ පැත්ත ගත් මේ කෘතහස්ත දේශපාලනඥයා ඇයට සාධාරණයක් ලබා ගැනීම වෙනුවෙන් සටන් කරන්නට පටන් ගත්තේය.

ප‍්‍රසිද්ධ මාධ්‍ය හමුවක් පවත්වමින් රාජිත දත් දොස්තර මහතා මේ පැහැර ගැනීම සිදුවන අවස්ථාවේ තමා ද ළඟ සිටි අයුරින් ඇයට සිදුවූ සියලූ අතවර එකින් එක විස්තර කරන්නට පටන් ගත්තේය. 

ගානියා කිසියම් පිරිසක් විසින් සුදු වෑන් රථයකින් පැහැරගෙන ගිය බවත් ඇය රහසිගත ස්ථානයක රඳවා ගෙන ලිංගික අතවර කර කටට පිස්තෝලයක් ඔබා ප‍්‍රශ්න කළ බවටත් රාජිත දත් දොස්තර මහතා කියා සිටියේ සියල්ල ඇසින් දුටුවකු මෙන්ය.

රාජිත දත් දොස්තර මහතා මාධ්‍ය හමුවේ කරන ප‍්‍රකාශ මුළු රටේම ජනතාව හිස් මුදුනින්් පිළිගන්නා බව නොරහසකි. රටේ ජනතාව මේ කතා රාජිත දත් දොස්තර මහතා කියූ නිසාම පිළිගත්හ.

ස්විස් කෙල්ල ගානියා ටෙලි නාටකය ඒ ආකාරයට රට පුරා ප‍්‍රදර්ශනය වෙද්දි රාජිත දත් දොස්තර මහතා අධ්‍යක්ෂණය කළ ගෝනිබිල්ලා සහ සුදු වෑන් නාටකය පිළිබඳව සී. අයි. ඞී. ය විමර්ශනයක් ආරම්භ කළේය.

සී. අයි. ඞී. ය මේ කෘතහස්ත ටෙලි නාටකය පිළිබඳව විමර්ශන ආරම්භ කළේ එහි අධ්‍යක්ෂ රාජිත දත් දොස්තර මහතාට තම හැකියාවන් වෙනුවෙන් රාජ්‍ය සම්මානයක් ලබා දීම සඳහාය.

විමර්ශන කටයුතු සඳහා මේ ටෙලි නාටකයේ නවක නළුවන් දෙදෙනා සී. අයි. ඞී. ය භාරයට ගත්තේය. රාජිත දත් දොස්තර මහතා තම ටෙලි නාටකයට තෝරා ගෙන සිටි ප‍්‍රධාන නළුවන් දෙදෙනා රටේ සුපතල පුද්ගලයන් දෙදෙනකු බව හෙළි වන්නට පටන් ගන්නේ ඔවුන්ගෙන් කළ ප‍්‍රශ්න කිරීම්වලදීය.

මේ ටෙලි නළුවන් දෙදෙනා රාජිත දත් දොස්තර මහතා අධ්‍යක්ෂණය කළ ගෝනිබිල්ලා සහ සුදු වෑන් නාටකයේ රඟපෑමට පෙර තවත් රට හෙල්ලූ නාටක ගණනාවක රඟපා ඇති බව හෙළි වුණේය.

මේ රංගන ශිල්පීන් දෙදෙනාගෙන් එකකු අතුල සංජීව මදනායකය. ඔහුට සුරතලයට කීවේ ‘උණ්ඩියල් අතුල’ කියාය. උණ්ඩියල් අතුල ටෙලි නාටක කීපයකම දාමරික චරිත රඟපා තිබුණේය.

ඉන් එක් නාටකයක් දිග හැරුණේ 2012 වර්ෂයේ අපේ‍්‍රල් මස 05 වැනිදාය උණ්ඩියල් අතුල ඇතුළු පාතාල මැරයන් පිරිසක් කොටහේන පුද්ගලික බැංකුවක් අසල රැඳී සිටිමින් සිය රංගනය ප‍්‍රදර්ශනය කිරීමට සැලසුම් කළේය.

කොටහේන පුද්ගලික බැංකුවකට රුපියල් දසලක්ෂයක මුදල් තැන්පත් කිරීමට පැමිණි පුද්ගලයකුට පහරදී ඔහු සතුව තිබූ මුදල් උණ්ඩියල් අතුල ඇතුළු නළුවන් පිරිස කොල්ල කෑහ. උණ්ඩියල් අතුල 2013 වර්ෂයේ අපේ‍්‍රල් මස 05 වැනිදා තවත් නාටකයකට රංගනයෙන් දායක වුණේය. කඳාන ප‍්‍රදේශයේ පෞද්ගලික බැංකුවක මුදල් තැන්පත් කිරීමට පැමිණි අඹු සැමි යුවළකට තියුණු ආයුධවලින් පහරදී කපා කොටා තුවාල කර ඔවුන් සතුව තිබූ රුපියල් දස ලක්ෂයක මුදල් උණ්ඩියල් අතුල ඇතුළු පිරිස කොල්ලකෑවේය.

2013 වර්ෂයේදීත් ජාඇල ප‍්‍රදේශයේ ඇඟලූම් කම්හලක හිමිකරුවකු තම ජීවිත කාලය පුරා දුක් මහන්සියෙන් හරිහම්බ කළ රුපියල් ලක්ෂ 75 ක මුදලක් ජාඇල බැංකුවකින් ලබා ගත්තේ තම දියණියට මංගල උත්සවය වෙනුවෙන් වියදම් කිරීමේ අරමුණෙන්ය.

උණ්ඩියල් අතුල ඇතුළු පාතාල මැරයන් මේ ඇඟලූම් කම්හල් හිමියාගේ මුදල් කොල්ලකෑවේ මහ දවල් දෙනෝදාහක් දෙනා බලා සිටියදීය. 

තම දියණියගේ මංගල්‍යයට වියදම් කිරීමට මුදල් නොමැති ශෝකයෙන් පසු වූ පියා දින ගණනක් තිස්සේ දැඩි සිත්තැවුලෙන් සිට හදිසි හෘදයාබාධයකින් මිය ගියේය.

මේ ටෙලි නාටකයේ ප‍්‍රධාන රංගන ශිල්පියා වූයේ ද උණ්ඩියල් අතුලය.

කොළඹ හෙට්ටිවීදියේ රන් ආභරණ වෙළෙඳසලකට කඩා වැදී එහි හිමිකරුට ගිනිඅවි පෙන්වා රුපියල් කෝටි තුනහමාරක වටිනාකමෙන් යුත් රන් ආභරණ, විදේශ සහ දේශීය මුදල් කොල්ලකෑමේ ටෙලි නාටකයේ ප‍්‍රධාන නළුවා වූයේ ද මේ උණ්ඩියල් අතුල බව සී. අයි. ඞී. ය හෙළි කර ගත්තේය. ඉන් නොනැවතුණු උණ්ඩියල් අතුල සිය රංගන කෞශල්‍යයන් විදහා පාමින් බෙල්ලන්විල විහාරස්ථානය අසලදී පුද්ගලයකු ඝාතනය කළේය. ගල්කිස්ස ප‍්‍රදේශයේ මත්කුඩු ආරවුලක් සම්බන්ධයෙන් ඇති වූ ගැටුමකදී අතුල නමැති අයකු පැහැරගෙන ගොස් ඝාතනය කර තිබුණේ ද මේ උණ්ඩියල් අතුල නමැති රංගන ශිල්පියා විසින්ය.

රාජිත දත් දොස්තර මහතා සිය ටෙලි නාටකයට හඳුන්වාදුන් අනෙක් නළුවා වූයේ අම්පාරේ පදිංචි ඩබ්ලිව්. ඒ. සරත් කුමාරය. සරත් කුමාර ද මීට පෙර මේ ආකාරයේම විවිධ ටෙලි නාටකවල අපරාධ කාරයාගේ චරිතයට පණ පෙවූ දක්ෂ නළුවෙකි.

රාජිත දත් දොස්තර මහතා ගෝනිබිල්ලා සහ සුදු වෑන් නාටකය වෙත සම්බන්ධ කර ගෙන තිබුණේ නිකම්ම නිකන් නළුවන් දෙදෙනකු නොව රටම කැළඹූ දක්ෂ රංගන ශිල්පීන් දෙදෙනකු බව සී. අයි. ඞී. ය හෙළි කර ගත්තේය.

මේ නාටකය සඳහා රංගනයෙන් දායක වීමට මේ රංගන ශිල්පීන් දෙදෙනා එකකු රුපියල් දස ලක්ෂය බැගින් රුපියල් විසි ලක්ෂයක මුදලක් අය කර තිබුණේය.

මේ නාටකයේ අධ්‍යක්ෂ රාජිත දත් දොස්තර මහතාගේ උපදෙස් මත ඖෂධ නීතිගත සංස්ථාවේ හිටපු සභාපති ආචාර්ය මොහොමඞ් රූමි විසින් රුපියල් විසිලක්ෂයක මුදල් රංගන ශිල්පීන් දෙදෙනා වෙත ප‍්‍රදානය කළ බව සී. අයි. ඞී. යේදී හෙළි වුණේය.

සිංහල මවුවරුන්ට වඳ සැත්කම් කළ බවට චෝදනා එල්ල වූ වෛද්‍ය ෂාෆිට එරෙහිව ද සී. අයි. ඞී. ය අලූතින් විමර්ශනයක් ආරම්භ කළේය. ෂාෆි නාටකය වෙනස් මඟකට යොමු කර එය තිරයේ නොපෙන්වා සිටීමට රාජිත දත් දොස්තර මහතාට අවශ්‍ය වී තිබිණි.

එහෙත් රාජිත දත් දොස්තර මහතාගේ ඒ සියලූ සැලසුම් බලාපොරොත්තු සුණුවිසුණු කර දමමින් ෂාෆි නාටකය අලූතින් ප‍්‍රදර්ශනය කිරීමට සී. අයි. ඞී. යම කටයුතු කරමින් සිටියි.

රාජිත දත් දොස්තර මහතා සහ වෛද්‍ය ෂාෆි අතර පැවතියේ කුමන ආකාරයක බැඳීමක් ද සම්බන්ධයක් ද යන්න හෙට දිනයේ හෙළිවනු ඇත්තේය.

එමෙන්ම රට කැළඹූ ස්විස් කෙල්ල ගානියා නාටකය ද මේ වනවිට සී. අයි. ඞී. ය විසින් විමර්ශනය කර හමාරය.

මේ නාටකය සඳහා රාජිත දත් දොස්තර මහතා දැක්වූ දායකත්වය පිළිබඳව ද හෙට දිනයේ රටටම දැනගත හැකිවනු ඇත්තේය.

ස්විස් කෙල්ල ගානියා වසරේ දක්ෂතම නිළියට හිමි සම්මානය සඳහා මේ වනවිට සුදුසුකම් ලබා සිටියි. ඇය කළ අති දක්ෂ රංගනය හමුවේ ශී‍්‍ර ලංකාවට ලැබුණේ ඉමහත් කීර්තියකි.

ස්විස් කෙල්ල ගානියා නාටකය සහ රාජිත දත් දොස්තර මහතා අතර ඇතිි සම්බන්ධය ද හෙළිවනු ඇත්තේය.

එවිට ඒ නාටකය වෙනුවෙන් ද රාජිත දත් දොස්තර මහතාට රාජ්‍ය සම්මාන හිමිවනු ඇත්තේය. රට කැළඹූ ගානියා නාටකය රාජිත දත් දොස්තර මහතාගේ නිර්මාණයක් දැයි හෙළිවන තුරු අප නොඉවසිල්ලෙන් බලා සිටින්නෙමු.

කෘතහස්ත දේශපාලනඥයකු වන රාජිත දත් දොස්තර මහතා අතින් අධ්‍යක්ෂණය වූ මේ නාටක සියල්ල රටේ සමස්ත ජනතාව වැළඳගෙන හමාරය. රාජිත දත් දොස්තර මහතා ප‍්‍රසිද්ධියේ පෙනී සිටිද්දී ඔහු පිළිගැනීමට මේ සුවහසක් රසික ජනතාව සැදී පැහැදී සිටිති.

පසුගිය මැතිවරණ සමයේදී ස්ථාන කීපයකදීම රාජිත දත් දොස්තර මහතා ඉතාම උණුසුම් ආකාරයෙන් රටේ ජනතාව පිළිගත් ආකාරය අපි රූපවාහිනි නාලිකාවලින් දුටුවෙමු.

ගෝනිබිල්ලා සහ සුදු වෑන් නාටකයේ අධ්‍යක්ෂ රාජිත දත් දොස්තර මහතා මේ තිර පිටපත සකස් කළේ තමන් සමඟ සාකච්ඡා කිරීමෙන් පසුව බව නළුවන් දෙදෙනා සී. අයි. ඞී යේදී හෙළිදරව් කළහ.

එහිදී මේ නාටකයේ රඟපෑම කළ යුතු ආකාරය පිළිබඳව රාජිත දත් දොස්තර මහතා තමන්ට කලින්ම පෙරහුරුවක් ලබාදී උපදෙස් දුන් බව ද නළුවන් දෙදෙනා පාපොච්චාරණය කළේය.

දත් දොස්තර කමට, දේශපාලනයට වඩා රාජිත සේනාරත්න දක්ෂකම් දක්වන්නේ ටෙලි කතා අධ්‍යක්ෂණයට බව දැන් රටටම හෙළි වී හමාරය.

අපට හැඟී යන්නේ ආචාර්ය ලෙස්ටර් ජේම්ස් පීරිස්, තිස්ස අබේසේකර, වසන්ත ඔබේසේකර වැනි ප‍්‍රවීණ අධ්‍යක්ෂවරුන් පරයා රාජිත දත් දොස්තර මහතා දක්ෂ අධ්‍යක්ෂවරයකු වී ඇති බවය.

රාජිත දත් දොස්තර මහතා අධ්‍යක්ෂණය කළ මේ නාටක කොයි තරම් ආකර්ශනීීය නිර්මාණ දැයි කීවොත් ළඟදීම ඒ ටෙලි කතා වෙනුවෙන් රාජ්‍ය සම්මානයෙන් පිදුම් ලැබීමට නියමිතය.

රාජිත දත් දොස්තර මහතා රටේ දක්ෂම ටෙලි කතා අධ්‍යක්ෂවරයාට හිමි සම්මානය අලූත්කඬේ අධිකරණයෙන් ලබා ගනිද්දී මේ නාටක රසවිඳිනු ලැබූ සුවහසක් ජනතාව අධිකරණ සංකීර්ණය ඉදිරිපිටට පැමිණ පී‍්‍රති ඝෝෂා පවත්වනු නොඅනුමානය.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

අත්අඩංගුවට පත්ව සිටින පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රාජිත සේනාරත්න සම්බන්ධයෙන් භික්ෂුන් වහන්සේ ඇතුළු විවිධ පාර්ශවයන් අදත් අදහස් පළ කළා.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

රාජිත සේනාරත්න මන්ත්‍රීවරයා සුදුවෑන් මාධ්‍ය හමුව පැවැත්වූයේ පක්ෂ නායකයින් දැනුවත් කිරීමෙන් අනතුරුව බව එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී මුජිබර් රහුමාන් පවසනවා.

සිරිකොත පක්ෂ මූලස්ථානයේ අද පැවති මාධ්‍ය හමුවකට එක්වෙමිනුයි ඔහු මේ බව සඳහන් කළේ.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

නාරාහේන්පිට ලංකා පෞද්ගලික රෝහලේ ප්‍රතිකාර ලබමින් සිටින පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රාජිත සේනාරත්න රැගෙන යාම සදහා අද (29) පස්වරුවේ රෝහල වෙත පැමිණි බන්ධනාගාර ගිලන් රථය මන්ත්‍රීවරයා රැගෙන යාමකින් තොරව, ඉන් පිටව ගියා.

ඒ අනුව හෙට (30) දක්වා රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කෙරුණු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රාජිත සේනාරත්න තවදුරටත් නාරාහේන්පිට ලංකා පෞද්ගලික රෝහලේ ප්‍රතිකාර ලබනවා.

සුදු වෑන් මාධ්‍ය හමුව සම්බන්ධයෙන් වරෙන්තු ලැබ සිටි පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රාජිත සේනාරත්න පසුගිය බ්‍රහස්පතින්දා නාරාහේන්පිට ලංකා පෞද්ගලික රෝහලේ හෘද දැඩි සත්කාර ඒකකයට ඇතුළත් කෙරුණා.

එහිදි අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව ඔහු අත්අඩංගුවට ගත් අතර කොළඹ අතිරේක මහේස්ත්‍රාත් ශලනි පෙරේරා රෝහලට පැමිණ පරීක්ෂා කිරීමෙන් අනතුරුව සැකකාර මන්ත්‍රීවරයා හෙට (30) දිනය දක්වා රක්ෂිත බන්ධනගාර ගත කරන ලෙසයි නියෝග කළේ.

ඔහුගේ සෞඛ්‍ය තත්ත්වය විමසීම සදහා බන්ධනාගාර රෝහලේ වෛද්‍යවරියක ඊයේ (28) අදාල පෞද්ගලික රෝහල වෙත පැමිණි අතර ඇය නිර්දේශ කර තිබුණේ ප්‍රතිකාර කරන වෛද්‍යවරුන්ගේ අවසරය ලැබේ නම් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි රාජිත සේනාරත්න බන්ධනාගාර රෝහලට හෝ ජාතික රෝහල වෙත මාරු කළ හැකි බවටයි.  

ඒ අනුව, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රාජිත සේනාරත්න බන්ධනාගාර රෝහලට රැගෙන යාම සඳහා බන්ධනාගාර ගිලන් රථය නාරාහේන්පිට ලංකා පෞද්ගලික රෝහල් භූමියට පැමිණියේ පස්වරු 1 ට පමණයි.

කෙසේ වෙතත්, ලංකා රෝහලේ වෛද්‍යවරුන්ගේ අවසරය නොලැබීම නිසා පැය 04 කට වැඩි කාලයක් එහි රඳවා තිබූ ගිලන් රථය සහ පැමිණි නිලධාරින් පසුව පිටව ගියා.

>හිරු ප්‍රවෘත්ති අංශය කළ විමසීමකදී පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රාජිත සේනාරත්නගේ පුත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී චතුර සේනාරත්න සඳහන් කළේ තම පියා ලංකා පෞද්ගලික රෝහලේ ප්‍රතිකාර ලැබිය යුතු බවට එහි වෛද්‍යවරුන් නිර්දේශ කර ඇති බවයි.

මේ අතර, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී කබීර් හෂීම් සහ  එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ තවත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු කිහිප දෙනෙකු ද පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රාජිත සේනාරත්නගේ සුවදුක් විමසිම සදහා අද (29) රෝහල වෙත පැමිණි බවයි හිරු වාර්තාකරුවන් ප්‍රකාශ කළේ.

මේ අතර, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රාජිත සේනාරත්න රෝහලෙන් මුදාහැරීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නිසා බන්ධනාගාර දෙපාර්තමේන්තුවේ ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරියෙකු ද අද (29) පස්වරුවේ ලංකා පෞද්ගලික රෝහල වෙත පැමිණි බවයි අප වාර්තාකරු සඳහන් කළේ.

සමන් ගමගේ උපුටා ගැන්ම ඉරිදා දිවයින

සීසීටීවී දර්ශන මැකුනේ කොහොමද?

ශී‍්‍ර ලංකාවේ දේශපාලනය තුළ, ඉකුත් 2001 වසරේ පැවති මහ මැතිවරණයේදී නොසිතූ විරූ දේශපාලන අනාථභාවයකට පත් වූ සිහල උරුමය නම් වූ දේශපාලන කණ්ඩායමට යළි ශක්තියක් එක්වන්නේ මහා සංඝරත්නයේ මූලිකත්වයෙන් 2004 වසරේ පෙබරවාරි මාසයේදී ජාතික හෙළ උරුමය පක්‍ෂය බිහිවීමත් සමගය.

මේ කාල වකවානුව වන විට සිය ධර්මදේශනාමය චතුරත්වය තුළින් මෙරට තුළ නව බෞද්ධ ප‍්‍රබෝධයක් ඇති කිරීමට අති පූජ්‍ය ගංගොඩවිල සෝම හිමියෝ සමත්ව සිටියහ. එසේ තිබියදී 2003 වසරේ දෙසැම්බර් මස දොළොස් වැනිදා සිදුවූ උන්වහන්සේගේ හදිසි අපවත් වීම මහා සංඝරත්නයේ මූලිකත්වයෙන් ජාතික හෙළ උරුමය බිහිවීමේ ප‍්‍රබල සාධකය ද විය.

ඒ අනුව මෙරට දේශපාලනයේ නවමු පෙරළියක් ඇති කරමින් ඉකුත් 2004 වසරේ පැවති මහ මැතිවරණයේදී ජාතික හෙළ උරුමය තුළින් ප‍්‍රථම වරට මෙරට දේශපාලනයට සංඝරත්නයේ ආගමනය සිදුවිය. එය මෙරට සෙසු දේශපාලන කණ්ඩායම් දේශපාලනිකව කම්පනයට පත් කරවූවක්ද විය. 

ඇතිවූ මෙම තත්ත්වය මෙරට සිංහල බෞද්ධ ජනතාව අතර රටේ දේශපාලනයේ නවමු බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරන්නක්ද වී තිබිණි. එසේ වුවද අවසානයේ ජාතික හෙළ උරුමයේ භික්‍ෂු දේශපාලනය ක‍්‍රමයෙන් දියවී යන්නට විය.

එයට හේතු වූයේ සෝම හිමියන් මතු කළ නව බොදු ප‍්‍රබෝධයත් සමග මෙරට මහා සංඝරත්නය ජාතික හෙළ උරුමය තුළින් දේශපාලනයට පිවිසීමේදී වැලේ වැල් නැතිව සිටි සිහළ උරුමයේ කණ්ඩායම සිය දේශපාලනය සඟ සතුකොට පූජා කරමින් ඊට එක්වීම යැයි කිවහොත් නිවැරදි වන්නකි.

මෙහිදී භික්‍ෂු දේශපාලනය තුළට ගිහි සංයෝගයක් ඇතිවිය. එතැන් සිට මතවාදීමය ගැටුම් ඉස්මතු වීම නිරන්තර සිදුවිය. අවසානයේ ජාතික හෙළ උරුමයේ භික්‍ෂු නියෝජනය ක‍්‍රමයෙන් ක්‍ෂය වී යද්දී සිහළ උරුමය විසින් ජාතික හෙළ උරුමය ආක‍්‍රමණය කරනු ලැබීය. 

අවසානයේ ජාතික හෙළ උරුමයේ නායකත්වය භාරගනු ලැබුවේ කවුරුද? හෙළ උරුමය පක්‍ෂයේ සිටියදීම දීර්ඝ කාලීනව සිහල උරුමය සමග සමීප සබඳතාවක් ගොඩනගාගෙන සිටි අතුරලියේ රතන හිමියන් සමග උස හීන්දෑරි ජාතික ඇඳුමින් සැරසුණු උපාසක ලීලාවෙන් පෙනී සිටි මිනිසකු එහි නායකත්වය භාරගනු ලැබූහ.

හේ කවරෙක්ද? ඔහු පාඨලී චම්පික රණවකය. මෙසේ සිය දේශපාලනයේ දෙවැනි ගමන ඇරඹීමෙන් පසුව පාඨලී තාවකාලික සීලයක් සමාදන් වී රටත් සමාජයත් ඉදිරියේ සුපිරිසිදු බෞද්ධයකු ලෙස පෙනී සිටියාද අපට මතකය.

මේ සටහන් කෙරුණේ අද දවසේ තරුණයකු අනතුරට පත්කර ආබාධිතයකුගේ තත්ත්වයට ඇද දමා සිය දේශපාලන බලයෙන් සියල්ල යටපත් කිරීමේ චෝදනා මත වැලිකඩ බෝඩිමේ කූරු ගණින හිටපු ඇමැති පාඨලී චම්පික රණවක උපාසක ලීලාවෙන් තමන්ගේ දේශපාලන ගමනේ කූටප‍්‍රාප්තියට ළඟා වීම ඇරඹූ අන්දමය.

සමාජය ඉදිරියේ සිල් සමාදන් වී සත්ගුණවත් උපාසකයකු සේ පෙනී සිටි පාඨලී චම්පික රණවක එකී තරුණයා අනතුරට පත් කරනු ලැබුවේ මහන්සි වීම වෙනුවට හාන්සි වී බැබලෙන නිළියක සොයා ගොස් සිල් බිඳගෙන එමින් සිටියදී බවද ඒ අනතුර සිදුවූ දිනවල කියැවුණු කතාවක් විය.

මෙසේ ජාතික හෙළ උරුමය තුළින් සිය දේශපාලනයේ දෙවැනි ගමන ඇරඹූ පාඨලී පසුව ඉකුත් 2007 වසරේදී රාජපක්‍ෂ රජයට මුක්කුවක් ගසා මේ රටේ විදුලිබල සහ බලශක්ති ඇමැතිවරයාද විය. 

අනතුරුව 2015 දේදුණු විප්ලවයේදී රාජපක්‍ෂ කඳවුරට පස්ස හරවා එජාපයේ දේශපාලනයට පිවිස පාට මාරු කළ පාඨලී සිංහල බෞද්ධ උපාසකකම කෙසේ වෙතත් සිය බඩගෝස්තරවාදී දේශපාලනයේදී බලය වෙනුවෙන් ඕනෑම දහදුරා වැඩක් කළ හැකි නියම පාට ලීයක් බව රටට තහවුරු කරනු ලැබීය. 

2015 දී ඔහු කළ ඒ තෝරාගැනීම සිංහල බෞද්ධ විරෝධී මේ රටට එරෙහි වූ කඳවුර සමග කළ දීගයක්ම විය. සිංහල බෞද්ධ රැල්ලෙන් මතුවී ඒ තරම් කුණු හැසිරීමක යෙදෙන්නන් බුදුන්ගේ දේශනාව අනුව බලන කල හැඳින්විය හැකි නාම වචනය වන්නේ වසලයා යන්නය.

උපාසක පාඨලී ඉකුත් 2016 වසරේ පෙබරවාරි මස 28 වැනිදා සංදීප් සම්පත් ගුණවර්ධන නම් වූ ඉහත කී තරුණයා අනතුරට පත් කරනු ලැබිණි. සමාජය කියන අන්දමට සිල් බිඳ ගන්නට විදුලිබල මණ්ඩලයට අයත් සුඛෝපභෝගී රථයකින් ගොස් එමින් සිටියදී කොළඹ රාජගිරියේදී ඔහු අතින් මේ අනතුර සිදුව ඇත.

මේ මොහොතේ අධිකරණයේ දිගහැරෙන පරිදි එසේ තරුණයා අනතුරට පත් කිරීමෙන් පසුව උපාසක පාඨලී සිදු කර ඇත්තේ කුමක්ද? රජයේ නියෝජ්‍ය සොලිසිටර් ජෙනරාල් දිලීප පීරිස් මහතා ඉකුත් 19 වැනිදා පාඨලී උපාසකව අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළ මොහොතේ පැමිණිල්ල වෙනුවෙන් ඒ කතාව හරි අපූරුවට අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළේය. 

එදින (2016 වසරේ පෙබරවාරි 28 ) රාති‍්‍රයේ අනතුර සිදු කළ මොහොතේ උපාසක පාඨලීගේ රථයේ ගැටුණු යතුරු පැදියකින් 
ගමන් කරමින් සිටි තරුණයන් දෙදෙනකු මහමග ඇදවැටී සිට ඇත. එහිදී පැති වීදුරුව පහත් කර ඔවුන් දෙස බැලූ පාඨලී උපාසක ක්‍ෂණිකව තමන් පැමිණි රථයෙන් පලා ගොස් ඇත.

ඒ අවස්ථාවේ තවත් යතුරු පැදියකින් පසුපසින් පැමිණි අනතුරට පත් තරුණයන්ගේ මිතුරන් දෙදෙනකු පාඨලීගේ රථය හඹා යන අතර රාජගිරියේ සිට සරණ පාර ඔස්සේ කොටා පාරට පිවිසෙන පාඨලී උපාසක කොටා පාර ඔස්සේ ආයුර්වේද මන්සන්ධිය දෙසට වේගයෙන් සිය රථය ධාවනය කරන්නට වී ඇත. ඒ අතරේ මග හරස් කර එය නතර කරවන්නට තරුණයෝ දෙදෙනා සමත් වන්නාහ.

පසුව වම්පස දොර විවෘත කර මේ සාහසික කි‍්‍රයාව සිදු කරන තිරිසනා මොකාදැයි හඳුනා ගන්නට තරුණයන් දෙදෙනා ගත් උත්සායේදී අව්කණ්ණාඩියක්ද පැළඳ ඔහු රැයේ රථය පැදවා ඇති එහි සිටි මිනිසා ඔවුන්ට කියන්නේ මම ඇමැති පාඨලී චම්පික රණවක බවය. 

මේ අවස්ථාවේ අනන්‍යතාව තහවුරු කරගැනීමට තරුණයන් දෙදෙනා හැඳුනුම්පත ඉල්ලා සිටියදී ඉදිරිපස දොර විවෘතව තිබියදීම පාඨලී උපාසක වේගයෙන් යළි රථය පදවාගෙන බොරැල්ල පොලිසියට ගොස් ඇත.

හොඳම ටික සිදුව ඇත්තේ එහිදීය. පාඨලී බොරැල්ල පොලිසියට ගිය පසු ටික වේලාවක් ගත වෙද්දී ඔහුගේ රියැදුරු එහි එන්නේය. පසුව අනතුර සිදු කළ සැකකාර රියැදුරා ලෙස ඔහුව ඉදිරිපත් කරන බොරැල්ල පොලිසිය අනතුර සිදුවූ ප‍්‍රදේශය වැලිකඩ පොලිසියට අයත් නිසා ඉදිරි විමර්ශන වැලිකඩ පොලිසියට භාර දී ඇත.

දිලීප පීරිස් මහතා අධිකරණයේදී කී අන්දමට එතැන් සිට එදා වැලිකඩ පොලිසියේ ස්ථානාධිපතිව සිටි සුදත් අස්මඩල ඇතුළු වෘක්‍ෂ සුනඛයෝ ටිකක් එක්ව අහිංසක තරුණයකු මරාණාසන්නව තුවාල ලබා රෝහලේ ඇඳක ජීවිතය යදිද්දී සියල්ලෙන් පාඨලී උපාසක ගලවා නිවසට යවා ඇත.

ඒ ගැලවිල්ල කෙසේද යත් අනතුර සිදුවූ ප‍්‍රදේශයේ සීසීටීවී දර්ශන පවා මකා දැමීමට තරම් ධර්ම චක‍්‍රය උර පැළඳි මේ පොලිස්කාරයෝ නින්දිත තැනකට ඇද වැටී ඇත්තාහ. මතක තබා ගන්න මේ සියල්ල සිදුවන විට එදා බස්නාහිර පළාත භාර ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිව සිටින්නේ දැන් බන්ධනාගාරයේ සිටින හිටපු පොලිස්පති පූජිත් ජයසුන්දරය. 

දිලීප පීරිස් මහතා මේ සියල්ල කියා සිටියේ විමර්ශනවලදී පැහැදිලිව අනාවරණය වී තිබෙන බවද සඳහන් කරමිනි.

මේ අනුව බලන කල හරිනම් පාඨලී උපාසක ඇතුළට යා යුත්තේ මිනී මැරීමට තැත් කිරීමේ චෝදනාවද ඇතුළත්වය. එහෙත් එසේ සිදුවූ බවක් වාර්තා වූයේ නැත. මේ කතාවේ එන පරිදි අනතුරට පත්වූ සංදීප් තරුණයා සිටින්නේ එදා සිට මේ මොහොත දක්වාම ජීවිතය විඳවමිනි. 

විඳින්නට ඇති ඔහුගේ තාරුණ්‍යය ඔහුට අහිමි කරන්නට තරම් පාඨලී උපාසකගේ සිල් බිඳ ගැනීම බරපතළ විය. ඔහුගේ මේ සිල් බිඳ ගැනීම එතැනින් නතර වූවක්ද?

පසුගිය කාලයේ පාඨලී උපාසක සමීපයේ සිටිමින් කටයුතු කළ ඔහුගේ හිතවතකු පැමිණ පාඨලීගේ සිල් බිඳ ගැනීම පිළිබඳ තවත් කතාවක් කීවා අපේ මතකයේ ඇත. ඒවා සමාජ මාධ්‍ය ජාල ඔස්සේද ප‍්‍රචාරය විය. 

එහිදී රට ඉදිරියට පැමිණි ඒ මිනිසා කියා සිටින්නට වූයේ තමන්ගේ පෙම්වතිය ඉල්ලා තර්ජනය කරන්නට වූ පාඨලී පසුව තමන්ව නිවාස අඩස්සියේ තබාගෙන අවසානයේ රාජිත සේනාරත්නගේද උදව් ඇතිව මානසික රෝගියකු බව පවසා ගිලන් රථයකින් අංගොඩ මානසික රෝහලට ගෙනගොස් විදුලිය ඇල්ලවූ බවය.

මේ කතාව අනුව බලන කල නම් පාඨලීගේ සිල් බිඳ ගැනීමේ අමාරුව තිබී ඇත්තේ එසේ මෙසේ තැනක නොවන බව හොඳින්ම පැහැදිලි වන්නකි. ගැහැනියකගේ සිරුරක් කෙරෙහි උපන් ලෝබයෙන් අහිංසක මිනිසකු පිස්සකු බවට පත්කර විදුලිය ඇල්ලවීමට තරම් තිරිසනකු මේ මිහිපිට සිටිය නොහැකිය. 

සිටින එකම තැනැත්තා පාඨලී උපාසක වියයුතුය. මෙහිදී පැහැදිලි වන ඊළඟ කරුණ වන්නේ දේශපාලන බලයෙන් පිම්බී සිටි පාඨලී උපාසක මෙතෙක් කලක් සත්ගුණවත් සිංහල බෞද්ධයකු ලෙස පෙනී සිටිමින් සුදු පිරුවට වලින් වසාගෙන සිට ඇත්තේ වෙනත් දේවල් බවය.

මෙවන් නින්දිත හැසිරීමක යෙදුණු බව කියැවෙන පාඨලී උපාසක අත්අඩංගුවට ගෙන වැලිකඩ බෝඩිමට යැවීම මේ මොහොත වන විට එක්සත් ජාතික පක්‍ෂ දේශපාලනයේ දැඩි ලෙස කතාබහට ලක්ව තිබෙන්නකි.

ඔවුන් කියන්නේ පාඨලී උපාසක අත්අඩංගුවට ගැනීම දේශපාලන පළිගැනීමක් බවය. පාර්ලිමේන්තු වරප‍්‍රසාද කඩකිරීමක් බවද සමහරු කියන්නාහ. 

එහෙත් එජාප දේශපාලනයේ අර්ථ දැක්වීම කුමක් වුවත් අහිංසක තරුණයකුගේ ජීවිතයම අගාධයට ඇද දමා සැඟවී පලා ගිය එකකු නීතිය ඉදිරියට ගෙන යෑම දේශපාලන පළිගැනීමක් නොවන බව මේ රටේ ජීවත්වන සවිඥාණික මිනිස්සු දැන සිටිති.

එසේම වරප‍්‍රසාද තිබිය යුත්තේ තවකෙකුගේ වරප‍්‍රසාදවලට ගරු කළ මිනිසකුට මිස සිය හිවල් භාවිතාව තුළ රටම රවටා අහිංසක තරුණයකුට සතුටින් ජීවත් වීමේ අවස්ථාව අහිමි කළ එකෙකුට නොවන බවද පැහැදිලිය. 

මිනිස්සු කියන අන්දමට සිල් බිඳ ගන්නට ගිය පාඨලී උපාසක මෙසේ තරුණයකුගේ ජීවිතය අන්තිම අගාධයට දැමීම සේම සිය මිතුරාගේ පෙම්වතිය ලිංගික කටගැස්මට ඉල්ලා නොලැබුණු කල ඔහු පිස්සකු කර විදුලි ඇල්ලූ බව කියන කතාවෙන්ද පැහැදිලි වන එක් කරුණක් ඇත.

එය වන්නේ පාඨලී උපාසකට තිබී ඇත්තේ එසේ මෙසේ අමාරුවක් නොවන බවය. මේ තත්ත්වය සුව කිරීමට නම් කළ යුතු එක් දෙයක් ඇත. එය වන්නේ දැනට වැලිකඩ බෝඩිමේ ‘එම්’ වාට්ටුවේ සිටින පාඨලී උපාසකව සමස්ත සමාජයේ ආරක්‍ෂාව සඳහා එහි එක් තාප්පයකට එපිටින් ඇති වැලිකඩ කාන්තා අංශයට මාරු කර යැවීමය.

එහිදී ස්තී‍්‍රත්වයේ අගය දන්නා වැලිකඩ සිටින බොහෝ චණ්ඩි අක්කලා සමූහ වශයෙන් එක්ව පාඨලී උපාසකට හොඳින් සලකනු ඇත. පාඨලී උපාසක යනු එවන් සැළකිල්ලකට ඉතාම සුදුසු අයකු බව අද පැහැදිලි වී තිබෙන කරැණකි.

එකී සැලකිල්ල හමුවේ පංචශීලය කෙසේ වෙතත් අඩුම තරමේ අනාගතයේදී තුන්වන සිල් පදයවත් රකින්නට පාඨලී උපාසක පෙළඹෙනු ඇතැයි අපේ විශ්වාසය ය.

ඒ ආකාරයෙන් හෝ වැඬේ සිදු නොවුණොත් පාඨලී උපාසක මිතුරාට කළේ යැයි කියන අන්දමට ඔහුව කුදලාගෙන යන මේ රටේ මිනිස්සු අවශ්‍ය තැන්වලට විදුලිය අල්ලන දවස වැඩි ඈතක නොවන බව අප කියන්නේ මේ මොහොතේ පාඨලී උපාසක වෙනුවෙන් හඬා වැළපෙන අයගේ අවබෝධය පිණිසය. 

එසේම මෙහිදී අවසන් වශයෙන් පොලිසියට කියන්නට එක් දෙයක් ඇත. පාඨලී උපාසක සේම මේ අන්දමට වැලිකඩට යන්නට සුදුසුකම් සපුරා ඇති අය තවත් ඇත.

එහෙත් උන් අල්ලන්නට යෑමේදී මින් ඉදිරියට ආලවකයන් ශෝපාකලා කිරීම නම් සිදු නොවිය යුත්තකි.

මන්ද මේ සිටින්නේ ආලවකටත් එහා ගිය රටේ ජනතාවගේ රීරි මාංශයට පෙරේත වූ මහසෝන්නු වන නිසාය.

කීර්ති වර්ණකුලසූරිය උපුටා ගැන්ම ඉරිදා දිවයින

⋆ ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ ගැන නිශාන්ත සිල්වා පරීක්‍ෂණ පවත්වන බව ස්විස් ප‍්‍රවෘත්ති ප‍්‍රධානියා දන්නේ කෙසේද?
⋆ ස්විස් තානාපති මොක් මහින්ද රාජපක්‍ෂ අගමැති කිරීම ගැනද එරෙහිවූවෙක්
⋆ රහස් පොලිස් පරීක්‍ෂණ හොඳ නැතිලූ
⋆ ස්විස් විදේශ ඇමැති ගානියාගේ ප‍්‍රබන්ධයට යළි මැදිහත් වෙයි
⋆ රටින් පැනගිය බස්තියන්
 
 මේ වසරේ මාර්තු මස ජිනීවාහි පැවැති මානව හිමිකම් සැසියේදී කොමසාරිස් මිචෙලි බැචලට් සිය විමර්ශන වාර්තාවෙන් රහස් පොලිසියේ නිලධාරියෙක් නීතිය කැපකිරීමට මුල්වූ විරුවකු ලෙස ඇගයීමට ලක්කළේය. ඒ රහස් පොලිසියේ පරීක්‍ෂක නිශාන්ත සිල්වායි.
 
 ඇගේ එම විමර්ශන වාර්තාවේ මෙලෙස සඳහන් කර තිබුණි.
 
 ‘‘ලසන්ත වික‍්‍රමතුංග ඝාතනය – ප‍්‍රගීත්  එක්නැලිගොඩ අතුරුදන්වීම, කෙයිත් නොයාර් පැහැරගෙන යෑම, රග්බි ක‍්‍රීඩක වසීම් තාජුඞීන් ඝාතනය සහ නාවික බුද්ධි සේවාව විසින් 11 ක් අතුරුදන් කිරීම වැනි සිදුවීම ගැන විමර්ශන කළ ප‍්‍රධාන පරීක්‍ෂකවරයා වූයේ නිශාන්ත සිල්වායි. ඔහු මාරුකිරීමට කි‍්‍රයාකිරීමෙන් තහවුරුවන්නේ තවදුරටත් විමර්ශන සිදුකිරීම නතර කිරීමට උත්සාහයක් ඇති බවයි. ඔහු මාරුකිරීම ගැන පොලිස් කොමිසමට අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කිරීමෙන් පසු යළි රහස් පොලිසියට අනුයුක්ත කරනු ලැබීය. දේශපාලන මැදිහත්වීම නොතකා කටයුතු කිරීම පිළිබඳව මගේ ආචාරය ඔහු වෙත පිරිනමන්නෙමි.’’
 
 නිශාන්ත සිල්වා විමර්ශන සිදුකළේ පසුගිය රජයේ බලවත් පාර්ශ්වලට එරෙහිවය. මේ නිසා ඔහුගේ ජීවිතයටද බරපතල තර්ජනයක් මතුවිය. පසුගිය පාලනයට සම්බන්ධ දේශපාලකයන් සහ නීතිවේදීහු ප‍්‍රසිද්ධියේම ඔහුට තර්ජනය කළහ. හිටපු නාවික හමුදාපති වසන්ත කරන්නාගොඩ විසින් නිශාන්ත සිල්වාට එරෙහිව පැවරූ නඩුව හමුවේ නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ කිසිදු නිලධාරියෙක් පෙනී සිටියේ නැත.
 
 මානව හිමිකම් කොමසාරිස් මිචෙලි බැචලට් මේ ප‍්‍රකාශය ඇතුළත් වාර්තාව ප‍්‍රකාශයට පත්කිරීමෙන් පසුව නිශාන්ත සිල්වා ස්විස්ටර්ලන්තයට ගෙන ඒමේ මෙහෙයුම දියත් විය.
 
 මේ සඳහා අවස්ථාව පැමිණෙන තුරු මෙහෙයුමට සම්බන්ධ වූවෝ බලාසිටියහ.
 
 රහස් පොලිසියේ පරීක්‍ෂකවරයා තමන්ට වටිනා නිලධාරියකු බව මේ මෙහෙයුමට සම්බන්ධ කණ්ඩායම අවබෝධ කරගෙන තිබුණි.
 
 එසේම 2016 දී රහසිගත රහස් පොලිස් වාර්තා කීපයක් ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට ලැබී තිබුණි. මානව හිමිකම් කොමසාරිස්ව සිටි සෙයිද් රාද් හුසේන් එම රහස් පොලිස් වාර්තා තමා දුටු බව පිළිගෙන තිබූ අතර ඒ බව ඔහුගේ වාර්තාවේද සඳහන් කර තිබුණි.
 
 මේ බව 2016 ජනවාරි 24 වැනිදා ආරක්‍ෂක විශේෂාංගයෙන් විශේෂයෙන් :ෑංජකමිසඩැ* අප හෙළිකළත් යහපාලන රජය නිහඬ විය. ඉන් සනාථ වූයේ යහපාලන රජයද එම රහස් ලියවිලි ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට යැවීමට සහාය වූ බවයි. මෙම රහස් ලියවිලිවල තිබුණේ පසුගිය රජය සිදුකළ බව කියන මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය කිරීම්ය. එලෙස මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය කිරීම් ගැන පරීක්‍ෂා කළේ වෙනින් කවුරුත් නොව නිශාන්ත සිල්වායි.
 
 මෙවන් පසුබිමක් මැද ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලය අමතමින් ප‍්‍රංශයේ සිට පැමිණි ජෙයනි ත්‍යාගරාජා නමැති තරුණිය තම සොහොයුරා අතුරුදන්වී නැති බවත් ඔහුව පැහැරගෙන ගොස් ඇති බවත් නිශාන්ත සිල්වා හෙළිකළ බව කියාසිටියාය. මේ පැහැර ගැනීම් සිදුකළේ 
 
 ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ සහ වසන්ත කරන්නාගොඩ මෙහෙයවූ සුදු වෑන් වලින් බව නිශාන්ත සිල්වා තවදුරටත් පැවසූ බව ජෙයනි සඳහන් කළාය.
 
 හිටපු ආරක්‍ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂට සහ වසන්ත කරන්නාගොඩට එරෙහිව ජෙයනි හෙළිකළ තොරතුරු ගැන අවධානය යොමුකළේ එම දෙදෙනා පමණකි. එවකට විපක්‍ෂයේ සිටි කිසිදු දේශපාලනඥයෙක් මේ බරපතල සිද්ධිය ගැන පාර්ලිමේන්තුවේදී හඬක් නැඟුවේ නැත. එදා නිශාන්ත සිල්වා සම්බන්ධ වූ එම සිද්ධිය ඉරිදා දිවයින විසින් අනාවරණය කරනු ලැබීය.
 
 මේ නිසා හිටපු ආරක්‍ෂක ලේකම්ට සහ හමුදා ප‍්‍රධානීන්ට එරෙහිව චෝදනා ගොනු කිරීමට නිශාන්ත සිල්වා වටිනා සාක්කිකරු බව බටහිර රටවල් සහ මානව හිමිකම් කවුන්සිලය තීරණය කළේය.
 
 ඒ අනුව සැලසුම ඒ :ඡුක්බ ්* දියත් විය. එම සැලසුම නොවැම්බර් 24 දා දියත්විය.
 
 මේ අනුව රහස් පරීක්‍ෂක නිශාන්ත සිල්වා ප‍්‍රමුඛ පවුලේ අය නොවැම්බර් 24 දා ඉරිදා දිනයේ කටුනායකට පැමිණෙන ස්විස් එයාර් යානාවෙන් සුරිච් නුවර බලා ගෙනයනු ලැබීය. ඔහු කටුනායකට ඒමට පෙර නතරව සිටියේ කොළඹ තරු පහේ හෝටලයක බව අනාවරණය විය.
 
 කටුනායක ගුවන් තොටුපලින් ස්විස් එයාර් යානාවට ගොඩවනතුරු ඔහු සහ පවුලේ අය රැුඳී සිටිය යුත්තේ පිටත්වන ස්ථානයේයි. ඊට පෙර ඔහුගේ සහ පවුලේ අයගේ ගමන් බලපත‍්‍ර සහ වීසා බලපත් පරීක්‍ෂාවට ලක් කෙරේ.
 
 මෙම ස්ථානයේ සිටින නිලධාරියා වීසා බලපත් පරීක්‍ෂා කරන්නේ කුඩා විශේෂ උපකරණයකිනි.
 
 ස්විස් වීසා බලපත‍්‍රය දුටුගමන් ඔහු අසන්නේ ඔබ ස්විස් යන්නේ කුමකටද කියායි.
 
 එහෙත් නිශාන්ත සිල්වා සහ පවුලේ අයට එම නිලධාරියාගෙන් ප‍්‍රශ්නයක් ඇතිවුණේ නැත.
 
 රහස් පරීක්‍ෂක නිශාන්ත සිල්වා මෙරටින් ඉවත් කරගැනීමේ :ැඩ්ජම්එසදබ* සැලසුම සාර්ථක වූයේ කිසිදු ආකාරයකින් ඔහුගේ ගමනට අවහිර නොවූයේ රජයේ බලධාරීන් ඔහු කටුනායකට යෑම ගැන වසන් කිරීම නිසාය.
 
 එහිදී සිදුවූයේ නිශාන්ත සිල්වා රටින් පැනගියා නොව ඇමරිකාව – බි‍්‍රතාන්‍යය ප‍්‍රමුඛ ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලය ඔහු ස්විට්සර්ලන්තයට ගෙන්වා ගැනීමේ සැලසුම කි‍්‍රයාත්මක වීමෙනි.
 
 නොවැම්බර් 24 දා සවස නිශාන්ත සිල්වාගේ සිද්ධිය රජයේ බලධාරීන්ට අනාවරණය වූ අතර ඒ ගැන ස්විස් බලධාරීන් රජය කිසිදු තොරතුරක් හෙළිකළේ නැත.
 
 මෙම රහස් පරීක්‍ෂක නිලධාරියා මෙරටින් ඉවත්කර ගැනීමට දියත් වූ සැලැස්ම කි‍්‍රයාත්මක වී පැය 24 ක් ගතවීමට මත්තෙන් බී සැලසුම :ඡුක්බ ඊ* දියත් විය. ඒ නොවැම්බර් 25 දා ස්විස් තානාපති කාර්යාලයේ නිලධාරිනියක් සුදු වෑන් එකකින් පැහැරගෙන ගිය බවට ප‍්‍රචාරයක් ස්විස් තානාපති කාර්යාලය සමඟ සබඳකම් පවත්වන වෙබ් අඩවියක් සහ කොටි වෙබ් අඩවියක් විසින් හෙළිකිරීමයි.
 
 එහෙත් ස්විස් තානාපති කාර්යාලය නිලවශයෙන් ඒ ගැන රජයට හෝ රහස් පොලිසියට පැමිණිලි කර තිබුණේ නැත.
 
 නොවැම්බර් 27 දා නිව්යෝර්ක් ටයිම්ස් පුවත්පත පැවසුවේ ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ බලයට පත්වී දින කිහිපයකට පසු එම පැහැරගැනීම් සිදුවී ඇති බවත් රජය විවේචනය කළ සමහරු පලාගොස් ඇති බවත්ය.
 
 එසේවුවත් ඒ වනවිට කිසිදු අයෙක් මෙරටින් පලාගොස් තිබුණේ නැත.
 
 මෙවන් පසුබිමක් මැද රහස් පොලිසිය නිශාන්ත සිල්වා සුරිච් නුවරට ගියේ කෙසේදැයි විමර්ශන කිරීම ආරම්භ කර නොතිබුණි.
 
 රහස් පරීක්‍ෂක නිශාන්ත සිල්වා සහ පවුලේ අයට සංක‍්‍රමණික වීසා ලබාදී තිබුණේ ස්විස් තානාපති කාර්යාලයෙනි. මේ බව ස්විස් තානාපති පීටර් ගාන්ස් මොක් නොදැන සිටි බව කිවහැකිද?
 
 ඔහුට සහ පවුලේ අයට ගුවන් ටිකට් පත් නිකුත් කර තිබුණේ ස්විස් එයාර් ගුවන් සේවාවේ නියෝජිත කොළඹ ව්‍යාපාරික සමාගමකි. ඒ ගැන රහසේ පොලිසිය මෙතෙක් පරීක්‍ෂණ කර නැත.
 
 මේ අතර ඡුක්බ ක්‍ සැලසුම කි‍්‍රයාත්මක විය. එම සැලසුම නම් තානාපති කාර්යාල නිලධාරිනිය පැහැරගත් බව කියන සිද්ධිය බරපතල කි‍්‍රයාවක් බව ස්විස් රාජ්‍ය ඇමැතිනිය කියා සිටීමයි.
 
 මෙවන් තොරතුරු හෙළිවන අවස්ථාවේ කොළඹ එන්.ජී. ඕ ප‍්‍රධානියකුට පාක්‍යසෝති සරවනමුත්තු හෙවත් පී. සරා මෙහෙයවන විකල්ප ප‍්‍රතිපත්ති කේන්ද්‍රය මෙරට මාධ්‍යවලට චෝදනා කරමින් තානාපති කාර්යාල නිලධාරිනිය පැහැරගැනීමට ලක්වීම සහ ලිංගික හිංසනයකට ගොදුරුවී ඇති බවත් එම නිලධාරිනියගේ අනන්‍යතාව හෙළිකිරීමට මාධ්‍ය කි‍්‍රයාකර ඇති බවත් කියා සිටියේය.
 
 මෙවන් පසුබිමක් මැද ස්විස් තානාපති කාර්යාලය සිය ඞී සී සැලසුම :ඡුක්බ ක්‍* ආරම්භ කළේය. සුරිච් නුවර සිට කටුනායකට පැමිණෙන ස්විස් එයාර් ගිලන් යානාවකින් ගානියා ප‍්‍රැන්සිස් නමැත්තිය ස්විට්සර්ලන්තයට ගෙනයාම ස්විස් තානාපතිගේ අරමුණ විය. එහෙත් රජය රහස් පොලිසිය ලවා ඇයට විදේශ ගමන් තහනමක් පැනවීමෙන් එම සැලසුම ව්‍යර්ථ විය. යම් ලෙසකින් නිශාන්ත සිල්වා ඉවත්කරගැනීමට කි‍්‍රයාකළ අයුරින් ගානියාට ස්විට්සර්ලන්තයට යාමට හැකිවූයේ නම් ජනපති ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂට එරෙහිව සුදු වෑන් කතාව ඇය සිය බොරු සාක්කි වලින් ජාත්‍යන්තරය හමුවේ ප‍්‍රචාරය කරනු නියතය.
 
 ගානියා සම්බන්ධ රහස් පොලිසිය අනුගමනය කරන කි‍්‍රයාමාර්ග සෑම දිනකම කොළඹ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක් විසින් ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට යැවීමට කි‍්‍රයාකරන බව දැන් අනාවරණය වී ඇත.
 
 මේ අතර තවත් විස්මයජනක සිද්ධියක් හෙළි විය. පසුගිය දෙසැම්බර් 10 දා දහවල් ස්විස් තානාපති පීටර් හාන්ස් මොක් ජනපති ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතා හමුවිය. ඔහු පැමිණියේ තානාපති කාර්යාලයේ පළමු ලේකම්වරිය වූ සිඩෝනියා 
 
 ගබ්රියෙල් සමගය.
 
 ස්විස් තානාපතිනිය ජනපති හමුවූයේ ජනපතිවරණ ජයග‍්‍රහණයෙන් දින 29 කට පසුවය.
 
 ඔහු කපන්නට බැරි අත සිඹින්නාක් මෙන් ජනපති වෙත පත්වීම ගැන ශුභ පැතීය. තානාපති හාන්ස් පීටර් මොක් ජනපති හමුවීමට විසිනවදිනකට පසුව පැමිණියේ ස්විස් තානාපති කාර්යාලයේ බී සැලසුම රහස් පොලිස් විමර්ශනවලින් හෙළිවීම නිසාය.
 
 මෙලෙස ගානියා ප‍්‍රැන්සිස් ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ ප‍්‍රතිරූපය කුඩුපට්ටම් කිරීමේ ප‍්‍රබන්ධයක් ගෙතූ බවට තහවුරු වීම නිසා ඇය අත්අඩංගුවට 
 
 ගැනීමෙන් ස්විස් රජය කලබලයට පත්විය.
 
 එම අත්අඩංගුවට ගැනීම ගැන ස්විස් විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය දෙසැම්බර් 17 වැනිදා ප‍්‍රකාශයක් කරමින් පැවසුවේ රහස් පොලිසිය පැය 30 ක් තිස්සේ ගානියාගෙන් ප‍්‍රශ්න කිරීම වැරදි බවයි. එහෙත් රහස් පොලිස් පරීක්‍ෂක නිශාන්ත සිල්වා යුද හා නාවික හමුදා නිලධාරීන්ගෙන් දින ගණනක් ප‍්‍රශ්න කිරීම ගැන ස්විස් රජය නිහඬව සිටියේය.
 
 මේ හැර ගානියාගෙන් ප‍්‍රශ්න කළ යුත්තේ ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රමිතීන්වලට අනුකූලව බවද පරීක්‍ෂණ නිසි ලෙස සිදු නොවන බවද ස්විස් රජය ශ‍්‍රී ලංකාවට චෝදනා කළේය.
 
 යහපාලන රජය සමයේ රහස් පොලිසිය විමර්ශන කටයුතු ගැන ඇගයීමට ලක්කළ බටහිර තානාපති කාර්යාල (ස්විස් රජය ඇතුළුව* අද රහස් පොලිස් පරීක්‍ෂණ නිසිලෙස නැතැයි පවසන්නේ මන්ද?
 
 එසේම තානාපති කාර්යාලයේ නිලධාරිනියට උපරිම සහාය දක්වන බවද ස්විස් රජය තවදුරටත් කියා සිටියේය.
 
 මේ අතර මෙරට ස්විස් තානාපති හාන්ස් පීටර් මොක්ගේ යටගියාවද විමර්ශනය කළ යුතුය. 
 
 පසුගියදා ජනපති මෛත‍්‍රිපාල සිරිසේන අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ පහකර මහින්ද රාජපක්‍ෂ අගමැති ලෙස පත්කළ අවස්ථාවේ ඊට එරෙහි වූයේ මේ තානාපතියායි. ඔහු රනිල් සහ මෛත‍්‍රිපාල සමඟ විටින් විට සාකච්ඡුා පවත්වා ඇත. මේ නිසා ස්විස් තානාපති මොක් තානාපතිවරුන් සඳහාවූ වියනා සම්මුතිය අමු අමුවේ උල්ලංඝනය කරමින් මෙරට අභ්‍යන්තර කටයුතු වලට මැදිහත් වෙද්දී විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය නිහඬ විය.
 
 මේ තත්ත්වය මැද ස්විස් රජය බලාපොරොත්තු වන්නේ 
 
 ගානියා ප‍්‍රැන්සිස් නමැත්තිය රහස් පොලිස් පරීක්‍ෂණ සහ අධිකරණ කි‍්‍රයාදාමයෙන් මුදාගෙන ස්විස්ටර්ලන්තයට ගෙනයෑමයි.
 
 එහෙත් රජය දැඩි ස්ථාවරයක් ගෙන ඇත. ඒ අපේ 
 
 පැහැරගැනීමේ ප‍්‍රබන්ධය පසුපස සිටින ඩොක්ටර් ජැකිල් ඇන්ඞ් මිස්ටර් හයිඞ් නමින් හැඳින්වෙන එකම පුද්ගලයා සොයා 
 
 ගැනීමයි.
 
 මේ වනවිට එම පසුබිමේ සිදුවීම්වලට සම්බන්ධ බස්තියන් නමැත්තිය මෙරටින් පැනගොස් තිබේ. එහෙත් ඇගේ සහායක තැනැත්තියක් තවදුරටත් රජයේ ඉංග‍්‍රීසි මාධ්‍යයක සේවය කරයි. මේ විදේශ සම්භවයක් ඇති තැනැත්තිය කවුදැයි බුද්ධි සේවාවන්ට හෙළිවී ඇත. ඇය උදේට පුවත්පත් කාර්යාලයේත් සවසට ද්‍රවිඩ සන්ධාන නීතිවේදියකුගේ කාර්යාලයේත් සේවය කරයි.
 
 රහස් පරීක්‍ෂක නිශාන්ත සිල්වා යුද සහ නාවික හමුදා නිලධාරීන් ගැන සාවi තොරතුරු රැුසක් සපයා ඇත්තේ මෙම තැනැත්තිය බව හෙලිවිය. නිශාන්ත සිල්වා ලබාදුන් තොරතුරු මත ඇය පසුගිය ඔක්තෝබර් 18 වැනිදා රහස් පොලිසිය අත්අඩංගුවට ගත් ආරක්‍ෂක හමුදා නිලධාරීන් සංඛ්‍යාව 48 ක් බව හෙළිකළාය.
 
 මේ අනුව නිශාන්ත සිල්වා අත්අඩංගුවට ගත් හමුදා සාමාජිකයන් පිරිස මෙසේය.
 
 නාවික හමුදා නිලධාරීන් 17
 
 හමුදා නිලධාරීන් 30
 
 මේ අතර මේ සතියේ සඳුදා ජනපති ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතා මාධ්‍ය සාකච්ඡුාවක් පවත්වනු ලැබීය. මේ මාධ්‍ය සාකච්ඡුාවට පැමිණි ඇතැම් පාර්ශව දුටු අපි මවිතයට පත්වූයෙමු. ඒ හිට්ලර් – මිනීමරුවා – ටර්මිනේටර් යැයි ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂට ඇමතූ පිරිස ලැජ්ජාවකින් තොරව පැමිණ සිටීමයි. ඔවුන් අතර ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ ආරක්‍ෂක ලේකම් ධුරය දරන සමයේ හමුදා භටයන් තමාව මරාදැමීමට නිවසට රිංගූ බවට මහත් ඝෝෂාවක් කළ තැනැත්තියක්ද විය.
 
 ඊට අමතරව එන්ජී ඕ වලට සම්බන්ධ දෙදෙනෙක්ද විය. මෙහිදී එන්ජී ඕ කාරයෙක් ජාතික ආරක්‍ෂාව සහ සමගිය එක්ව කි‍්‍රයාකළ යුතු බවට ජනපති වෙත උපදෙසක් දීමටද ඉදිරිපත් විය. ඔහුට බඩපිරෙන්න ප‍්‍රතිචාර ලැබුණි. ත‍්‍රස්තවාදය මර්දනය කරන තුරු මොන සමගියක්දැයි ජනපතිවරයා ඔහුට ප‍්‍රතිචාර දැක්වීය. ලන්ඩන් නුවර සිට කි‍්‍රයාත්මක වන අයි. බී. සී නමැති කොටි හිතවාදී රූපවාහිනියේ නියෝජිතයකුද එම මාධ්‍ය සාකච්ඡුාවට පැමිණ සිටියේය.
 
 ඔහු අතුරුදන්වූවන් ගැන ප‍්‍රශ්න කළේය. සටන් බිමට ගොස් ආපසු නොපැමිණි අය අතුරුදන්වූවන් ලෙස සලකනවා. අපේ හමුදා භටයන් 6000 ක් අතුරුදන් වුණා. මුහමලෙයි සටනේදී මියගිය අපේ භටයන්ගේ සිරුරු ආපසු ගෙනඒමට පවා හැකිවුණේ නැතැයි ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතා තවදුරටත් කියා සිටියේය.
 
 ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට පැමිණි කොටි හිතවාදීන් එක්ව ශ‍්‍රී ලංකා හමුදාවට එරෙහිව හඬ නැඟූ ද්‍රවිඩ පුවත්පතක කොටි හිතවාදියෙක්ද මේ සාකච්ඡුාවට පැමිණ සිටියත් ඔහු ප‍්‍රශ්න ඇසීමෙන් වැළකුණි.
 
 මේ පසුබිම මැද ස්විස් ප‍්‍රවෘත්ති සේවයේ ප‍්‍රධානි බයිස් රින්පෙන්සිජෙර් වත්මන් රජය සහ ජනපති ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ පවා නොදන්නා පුවතක් හෙළිකර ඇත. ස්විට්සර්ලන්තයට පැමිණි රහස් පරීක්‍ෂක නිශාන්ත සිල්වා ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ 
 
 ගැන පරීක්‍ෂණ කළ බව ස්විස් ප‍්‍රවෘත්ති සේවය හෙළිකිරීමට කි‍්‍රයාකිරීම එම පුවතයි.
 
 මේ අතර ස්විස් තානාපති හාන්ස් පීටර් මොක් පසුගිය සඳුදා දහවල් ජනපති 
 
 ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ හමුවී පැය 2 කට පසු ස්විස් විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය ශ‍්‍රී ලංකා රජයට දැඩි අනතුරු ඇඟවීමක් කරමින් ප‍්‍රකාශයක් නිකුත් කළේය.
 
 එහි සඳහන් වූයේ නීතිය නිසි ලෙස කි‍්‍රයාත්මක නොවන බවත් අසනීප තත්ත්වයෙන් පසුවූ ගානියා බැරිස්ටර්ගෙන් රහස් පොලිසිය පැය 30 ක් ප‍්‍රශ්න කළ බවත්ය.
 
 එසේම ඇගේ අයිතිවාසිකම් රැකෙන අයුරින් පරීක්‍ෂණ පැවැත්විය යුතු බව ශ‍්‍රී ලංකාවට උපදෙස් දෙන ස්විස් රජය එම පරීක්‍ෂණ වර්ධනය වන අයුරු ගැන අවධානයෙන් සිටින බවද වැඩිදුරටත් කියාසිටියේය.
 
 මෙහිදී නැෙඟන බරපතල ප‍්‍රශ්නය ස්විස් රජයට රහස් පොලිසිය පරීක්‍ෂණ කළ යුතු ආකාරය ගැන උපදෙස් දිය හැකිද? යන්නය.
 
 මේ අතර ස්විස් විදේශ ඇමැති ඉග්නේසියස් කැස්සිස් යලිත් වරක් ගානියා ප‍්‍රැන්සිස්ගේ ප‍්‍රබන්ධයට මැදිහත් විය. ඔහු විදේශ ඇමැති දිනේෂ් ගුණවර්ධන අමතනු ලැබීය. ගානියා ප‍්‍රැන්සිස් ශ‍්‍රී ලාංකික කාන්තාවක් බවත් සියළු විමර්ශන නීතිය මත කි‍්‍රයාත්මක වන බවත් ඇමැතිවරයා ඔහුට කියා තිබිණි. පසුගිය රජය සමයේ සිදුවූයේ තානාපතිවරුන්ට හිස නැමීමයි. එහෙත් මෙවර එවැන්නක් සිදුවූයේ නැත.

කුෂාන් සුබසිංහ උපුටා ගැන්ම ඉරිදා දිවයින

එම ඖෂධය අනුමත නොකරන වෛද්‍යවරුන්ට එරෙහිව විනය පරීක්‍ෂණ

ශ‍්‍රී ලංකා රාජ්‍ය ඖෂධ නීතිගත සංස්ථාව යනු වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම රාජ්‍ය ආයතනයකි. වෙනත් රාජ්‍ය ආයතනවල කාර්ය භාරයද ඉක්මවා රටේ හදවත බඳු ජනතාවගේ සෞඛ්‍යයට බද්ධව පවතින ආයතනයකි. එවැනි ආයතනයක් වංචාවක්, දූෂණයක් සිදුකරන්නේ නම්, බෙහෙත් පෙත්තෙන්ද ගසා කන්නේ නම් එය රටේම අභාග්‍යයකි.

මුළුමහත් රටේ ජනතාවගේ නිරෝගි බව උකසට තබා තමාගේ කූට අරමුණු ඉටුකර ගැනීම සඳහා රාජ්‍ය ඖෂධ නීතිගත සංස්ථාවේ හිටපු සභාපතිවරයා දැරූ නීච ප‍්‍රයත්නය අද මුළු රට ඉදිරියේම අනාවරණය වී තිබේ. ඉන් ප‍්‍රධාන තැනක් ගන්නේ තත්ත්වයෙන් බාල පිළිකා ඖෂධ මෙරටට ආනයනය කිරීමයි.

පියයුරු පිළිකා සඳහා භාවිත කරන ට‍්‍රස්ටුසුමැබ් (Trastuzumab) ඖෂධය සහ වෙනත් පිළිකා රෝගීන් සඳහා ලබා දෙන බෙවැසිසුමැබ් (Bevacizumab) යන ඖෂධ දෙක තමාට හිතවත් සමාගමක් හරහා ආනයනය කිරීමට ඔහු කටයුතු කර තිබේ.

රාජ්‍ය ඖෂධ නීතිගත සංස්ථාවේ හිටපු සභාපති රූමි මොහොමඞ් කුප‍්‍රකට සුදු වෑන් මාධ්‍ය සාකච්ඡාවට සහභාගි වූ පුද්ගලයන් දෙදෙනාට ලක්‍ෂ විස්සක මුදලක් ලබාදුන් බවට ද මේ වන විට චෝදනාවට පාත‍්‍ර වී ඇත. එය වෙනම කතාවක් වුවද රූමි තම බල පරාක‍්‍රමය යොදාගෙන මෙතෙක් කර ඇති වරදවල් වලට සාපේක්‍ෂව ගත්කළ සුදු වෑන් කතාව ඉතා සුළු එකකි. එහෙත් රූමිගේ නම ඉදිරියේ ඇති කළු සටහන් සුදු වෑන් කතාව හමුවේ. යට කරන්නට ඉඩ දිය නොහැක. ඔහු සෙල්ලම් කර ඇත්තේ මිනිසුන්ගේ ජීවිතත් සමගය.

පළමුව සඳහන් කරනවා නම් අදාළ පිළිකා ඖෂධ මෙරටට ගෙන්වූ රූමිගේ හිතවත් සමාගම මීට ඉහතදී ‘බ්ලැක් ලිස්ට්’ වූ සමාගමකි. එය පසුව වෙනත් නමක් යටතේ ලියාපදිංචිය ලබාගෙන ඇත. එසේ ලියාපදිංචිය ලබාගත් අදාළ සමාගම එකී බාල පිළිකා ඖෂධ මෙරටට ගෙන්වීම හරහා රටට අහිමි කර ඇති මුදල රුපියල් බිලියන ගණනකි. පසුගිය ජනවාරි මස සිට ඔක්තෝබර් මස දක්වා පමණක් ඒ හරහා සිදුව ඇති පාඩුව රුපියල් මිලියන හාරසිය පනහ ඉක්මවයි. ඒ ට‍්‍රස්ටුසුමැබ් ඖෂධය ආනනය කිරීමෙන් මිලියන 300 ක් ලෙසත් බෙවැසිසුමාබ් ඖෂධ ආනයනය කිරීමෙන් මිලියන 155 ක් ද ලෙසයි.

මිලි ග‍්‍රෑම් 440 ට‍්‍රස්ටුසුමැබ් එන්නත් කුප්පි 1875 ක් ආනයනය කිරීමට එම ටෙන්ඩරය රූමි තමාට හිතවත් සමාගමට ලබා දෙන්නේ ද අපූරු ආකාරයටය. ඒ සඳහා ඔහු කරන්නේ ටෙන්ඩර පිරිවිතර වල නොතිබුණු කොන්දේසියක් තරගකාරී සමාගම් වෙත පසුව ඉදිරිපත් කිරීමය. ඒ වන විට තමාට හිතවත් අදාළ සමාගම එම ටෙන්ඩරය ලබාගෙන ඇත. එකී ටෙන්ඩරය අදාළ සමාගමට පිරිනැමීමෙන් පසුව පනවා තිබුණු කොන්දේසිය වූයේ ‘නැව්ගත කිරීමට පෙර සාම්පල ඔස්ටේ‍්‍රලියාවේ ටී.ජී.ඒ. පරීක්‍ෂණාගාර තුළ තම වියදමින් පරීක්‍ෂණයට ලක්කළ යුතුය’ යන්නයි.

ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ නිර්දේශවලද එවැන්නක් සඳහන් නොවේ. සාම්පල නැව්ගත කිරීමට පෙර පරීක්‍ෂාවට ලක්කළ යුතුය යන කොන්දේසිය හිතාමතාම අනෙක් සමාගම් රැවටීම සඳහා යෙදූ එකක් බව මනාව පැහැදිළිය.

එසේම අදාළ ට‍්‍රස්ට‍්‍රසුමැබ් ඖෂධය ඇතුළත් ඖෂධ කාණ්ඩය ටීජීඒ පරීක්‍ෂණ සඳහා යොමු කිරීම අවශ්‍ය නොවන බව කැබිනට් මණ්ඩල තීන්දුවකින් 2019-09-15 වැනි දින ප‍්‍රකාශයට පත්කර ඇත. රූමි මෙම කොන්දේසිය අදාළ ටෙන්ඩරය සඳහා පනවන්නේ ඊට පසුවය. ඒ අනුව කැබිනට් මණ්ඩල තීන්දු සහ තීරණද ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානවල නිර්දේශද ඉක්මවා යමින් රූමි කටයුතු කර ඇත. රූමි මෙම දූෂණ ක‍්‍රියාවලි විගණකාධිපති වාර්තාවෙන්ද කෝප් කමිටු වාර්තාවෙන්ද, ජාතික ප‍්‍රසම්පාදන කොමිෂන් සභා වාර්තාවෙන්ද හෙළිදරව් වී ඇත. රාජ්‍ය ආයතනවල 2015-01-15 දින සිට 2018-12-31 දක්වා කාලය තුළ සිදුවී ඇතැයි සැලකෙන දූෂණ වංචා පිළිබඳ සොයා බැලීමේ ජනාධිපති කොමිෂන් සභා වාර්තාවෙන්ද රූමිගේ කෙරුමන් හෙළි වී ඇත. එහෙත් රූමිට විරුද්ධව තවමත් ඒ සම්බන්ධයෙන් ක‍්‍රියාමාර්ග නැත.

වරෙක අදාළ එන්නත් කුප්පි 1500 ක් ගෙන්වීමේ අවශ්‍යතාවයක් රට තුළ පැනනැ`ගී ඇත. එය කැබිනට් මණ්ඩල අනුමැතිය සඳහා ඉදිරිපත් කළ යුතු ටෙන්ඩරයකි. රූමි ඒ සඳහා අපූරු උපක‍්‍රමයක් භාවිත කරයි. එනම් අදාළ ඉල්ලූමට සරිලන ඖෂධ ප‍්‍රමාණය දින තුනක් යටතේ කාණ්ඩ තුනකට ආනයනය කිරීම සඳහා ටෙන්ඩර් කැඳවීමයි. රූමිට අතපෙවිය හැක්කේ එන්නත් කුප්පි 500 කට අඩු ටෙන්ඩර් සඳහා පමණි.

2018-05-11, 2018-05-15 සහ 2018-05-24 යන දිනවල එසේ තම බලපරාක‍්‍රමය තුළ ටෙන්ඩර් කැඳවයි. අඩුම ටෙන්ඩර් ඉල්ලූම්කරුවාට අදාළ ටෙන්ඩරය ලබා නොදී තම හිතවත් සමාගමට ටෙන්ඩර් පිරිනැමීමට රූමි කටයුතු කරයි. ඒ හරහා රූමි රුපියල් කෝටි දහයකට ආසන්න මුදලක් රජයට පාඩු කර ඇත. මේ සම්බන්ධයෙන් නිර්දේශ ඉදිරිපත් කරන ජාතික ප‍්‍රසම්පාදන කොමිසම මෙකී ගනුදෙනුව සම්බන්ධයෙන් සොයා බලන ලෙසත්, ඒ පිළිබඳව පරීක්‍ෂණ කරන ලෙසත් මෙම ඖෂධය ගෙන්වීම නතර කර පරීක්‍ෂණයක් සිදුකරන ලෙසත් දන්වා සිටී. එහෙත් එවැනි පරීක්‍ෂණයක් සිදුවූයේ නැත. රූමි සිටියතාක් කල් එකී ඖෂධය එකී සමාගම හරහා ලංකාවට පැමිණියේය.

එසේම ට‍්‍රස්ටුසුමැබ් ඖෂධ නාමය යටතේ අදාළ සමාගම රුසියාවෙන් ආනයනය කරන හර්ටිකැඞ් ඖෂධය අපේ රටට ගෙන්වීමට සුදුසු බවට සහතික කළ ඖෂධ නියාමන අධිකාරියේ සභාපතිවරයාගේ නමක් නැත. ඒ වෙනුවට තිබෙන්නේ කාගේ දැයි සොයාගන්නටත් බැරි අත්සනක් පමණි.

ට‍්‍රස්ටුසුමැබ් යටතේ හර්ටිකැඞ් වෙළෙඳ නාමයෙන් යුතු ඖෂධ පමණක් රජයේ රෝහල්වලට ලබාදීම නිසා සිදුව ඇති පාඩුව රුපියල් බිලියන 3.8 ක් බව ඉහත සඳහන් කළ ජනාධිපති කොමිෂන් සභා වාර්තාවේ දැක්වේ. මුල් අවස්ථා සහ පැතිරුණු අවස්ථාවෙහි පියයුරු පිළිකා රෝගයෙන් පෙළෙන කාන්තාවන්ට 2004 වසරේ සිට 2016 වසරේ මුල් අවධිය තෙක් කිසිදු පැමිණිල්ලක් නැතිව ට‍්‍රස්ටුසුමැබ් ඖෂධය ලබාදී තිබේ. එහෙත් 2016 න් පසු මේ දක්වා ‘හර්ටිකැඞ්’ නම් වෙළෙඳ නාමයෙන් යුතු ඖෂධ පමණක් ලබාදී ඇති බව ඉහත කොමිෂන් සභා වාර්තාවේ නිරීක්‍ෂණවල දැක්වේ.

එසේම මෙරටට පළමු වරට ආනයනය කළ එකී ඖෂධය සියලූම පියයුරු පිළිකා රෝගීන්ට ලබාදීමට සුදුසුද යන්න සලකා බැලීමට පිළිකා රෝග විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන්ගෙන් සමන්විත වූ ඖෂධ ඇගයීම් කමිටුවකට යොමු කර නොතිබූ බවද ජනාධිපති කොමිෂන් සභා වාර්තා නිරීක්‍ෂණවල සඳහන්ය. රුසියාවේ බයෝකැඞ් ආයතනය විසින් නිෂ්පාදිත මෙකී ‘හර්ටිකැඞ්’ ඖෂධය මෙරටෙහි ලියාපදිංචි කර ඇත්තේ එකී ඖෂධයෙහි ගුණාත්මකභාවය පිළිබඳව සෙවීම සම්පූර්ණයෙන් ඉවත දමමින් බවද ජනාධිපති කොමිෂන් සභා වාර්තාවේ නිරීක්‍ෂණවල වේ.

තාක්‍ෂණික කමිටුව හෝ ප‍්‍රසම්පාදන කමිටුව හෝ ඉහත කරුණු සොයා බැලීමට උත්සාහ නොදරා මිලි ග‍්‍රෑම් 440 ‘හර්ටිකැඞ්’ කුප්පි 5000 ක් ආනයනය කිරීමට රුපියල් 720,500,000 ක මුදලක් වැයකර තිබූ බවද එම නිරීක්‍ෂණවල දැක්වේ.

ඖෂධයක් යම් රටක ලියාපදිංචි කිරීමේදී ඒ සඳහා Coop (Certificate of Pharmaceutical Products) ලබාගත යුතු අතර බොහෝ රටවල එය නිකුත් කරනු ලබන්නේ සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයට අනුබද්ධ ආයතනයක් මගිනි. එහෙත් ඉහත ඖෂධය සඳහා රුසියාවේ මෙම සහතිකය නිකුත් කර ඇත්තේ කර්මාන්ත හා වානිජ අමාත්‍යාංශය මගින් බව ඖෂධ නියාමන අධිකාරියේ නියාමන ඖෂධවේදී පාර්ලිමේන්තු කෝප් කමිටුව හමුවේදී ප‍්‍රකාශ කර ඇත.

පිළිකා වෛද්‍ය සංගමයේ සභාපතිනිය කෝප් කමිටුව හමුවේ ප‍්‍රකාශ කර ඇති පරිදි හර්ටිකැඞ් ඖෂධය ලබාදුන් රුසියාවේ රෝගීන් 44 දෙනාගෙන් 05 දෙනකු මියගොස් ඇත. එසේම මෙම බෙහෙත පැතිරුණු පියයුරු පිළිකා රෝගීන්ට ලබාදෙන බෙහෙතක් වන අතර එය මූලික අවස්ථාවේ පියයුරු පිළිකා රෝගීන්ටත් ලබා දීම හානිදායක නිසා එයට තම සංගමය විරුද්ධ වූ බවත් සභාපතිනිය කෝප් කමිටුව හමුවේ ප‍්‍රකාශ කර ඇත. තවත් ඛේදනීය කරුණක් වන්නේ එසේ එම ඖෂධය අනුමත නොකරන වෛද්‍යවරුන් සඳහා විනය පරීක්‍ෂණවලට මුහුණ දීමට සිදුවීමත්ය. මෙම කරුණු රාජ්‍ය ඖෂධ නීතිගත සංස්ථාව සහ ජාතික ඖෂධ නියාමන අධිකාරිය 2017-07-07 වැනි දින පාර්ලිමේන්තු කෝප් කමිටුව හමුවට කැඳවූ අවස්ථාවේදී අනාවරණය වූ බව කෝප් කමිටු වාර්තාවේ සඳහන්ය.

පිළිකා රෝග විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන්ගේ කොලේජය විසින් මෙකී ඖෂධය පිළිබඳව සඳහන් කරන්නේ මුල් අවස්ථා පියයුරු පිළිකා රෝගීන්ට පාවිච්චි කිරීම සඳහා මෙම ඖෂධය සුදුසු නොවන බවයි. එමෙන්ම මෙකී ඖෂධයෙහි ගුණාත්මකභාවය සහ කාර්යක්‍ෂමභාවය සම්බන්ධයෙන් ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ මාර්ගෝපදේශක අනුගමනය කිරීමට ජාතික ඖෂධ නියාමන අධිකාරිය අපොහොසත් වී ඇති බවද අදාළ වාර්තාවේ දැක්වේ.

රුසියාවේ උපත ලබා 2015.12.31 දින එරට ලියාපදිංචිය ලැබූ එම බෙහෙත දින 48 ක් තුළ එනම් 2016.02.18 අපේ රටේ ලියාපදිංචිය ලබයි. මේ පිළිබඳව පරීක්‍ෂණ කළ ජනාධිපති කොමිෂන් සභා වාර්තාව සඳහන් කරන්නේ ඒ වන විට එම ඖෂධය පාවිච්චි කර තිබුණේ පැතිරුණු පිළිකා රෝගීන් 44 ක් වැනි ඉතා සුළු පිරිසකට බවයි. එසේම සායනික පරීක්‍ෂණයක් ඇරඹී තිබුණේද 2016 ජනවාරි මසදී බවත් මෙම නිරීක්‍ෂණ සඳහා අවම වශයෙන් වසර පහක්වත් අවශ්‍ය වන බව අනාවරණය වේ. ඉදින් මේ කුමන හදිසියකින් කළ කටයුත්තක්ද යන්න ප‍්‍රශ්නයකි.

විගණකාධිපති වාර්තාවෙන්ද, කෝප් කමිටු වාර්තාවෙන්ද, ජනාධිපති කොමිෂන් සභා වාර්තාවෙන්ද, ජාතික ප‍්‍රසම්පාදන කොමිෂන් සභාවෙන්ද මෙහිදී වරදක්, දූෂණයක් සිදුවී ඇති බවට කරුණු කාරණා සාක්‍ෂි සහිතව ඔප්පු කර ඇත. 

එමගින් ඖෂධ හි`ගයක්ද රට තුළ නිර්මාණය වුණි. පිළිකා රෝගීන්ද අනතුරේ වැටුණි. ජාතික ධනය නිරපරාදේ නාස්ති විය. එහෙත් අදාළ සමාගමටවත්් රූමිටවත් විරුද්ධව තවමත් ක‍්‍රියාමාර්ග නැත.

lanka C news

තමනට තවදුරටත් නාරාහේන්පිට ලංකා පෞද්ගලික රෝහලේ නැවතී සිටීමට පහසුකම් සලසා දෙන්නැයි රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කර සිටින හිටපු ඇමැති රාජිත සේනාරත්න ඉල්ලීමක් කර තිබේ.

මෙම ඉල්ලීම කර ඇත්තේ අද පස්වරුවේ ඔහු බැලීමට එම රෝහලට ගිය නාරාහෙන්පිට අභයාරාමාධිපති පූජ්‍ය මුරුත්තෙට්ටුවේ ආනන්ද හිමියන් සමගිනි.

ඉතා හැඟුම්බර හිමියන්ගේ මෙම ඉල්ලීම කර ඇති හිටපු ඇමැතිවරයා පවසා ඇත්තේ පසුගිය රජය යටතේ ද බොහෝ පුද්ගලයන් බන්ධනාගාර ගතකළ පසු රෝහල් ගතව සිටීමට අවස්ථාව හිමි වූ බවයි.

එම අවස්ථාව තමනටද කෙසේ හෝ සලසා දෙන්නැයි ද ඔහු ඉල්ලා ඇත.

හිටපු ඇමැතිවරයා ඒ වනවිට අතිශය ලෙස බියපත් වී සිටි බවත් ඔහුගේ හඬ පවා නෑසෙන මට්ටමේ දුර්වල තත්ත්වයක සිටි බවත් ආනන්ද හිමියන් සමග සමඟ කතාබහ කිරීමේ දී කටහඬ දැඩි ලෙස වෙව්ලන තත්වයක තිබූ බවත් වැඩි දුරටත් වාර්තා වේ.

Courtesy Island

UNP Colombo District MP Mujibur Rahuman, yesterday, said former health minister Dr Rajitha Senaratne, MP had conducted the controversial ‘white van’ press briefing in November, with the blessing of the UNP leaders.

Addressing the media at Sirikotha MP Rahuman said the government had, instead of probing the allegations of white van abductions, arrested those who made them. “They raised serious issues while exposing white van abductions. The government should have investigated those issues. Instead, the government took those who made the revelations and filed charges against them. That is political witch-hunting.”

Asked whether he would agree that Dr Senaratne’s press conference had adversely impacted on the UNP’s presidential campaign and whether he would not consider it an act of sabotage, the MP said that as far as he was aware, Dr Senaratne had conducted that press conference with the concurrence of the party leaders after discussing it with them.

Responding to a question whether MP Rahuman did not consider that Dr Senaratne had committed an offence by not informing the police of the two persons who claimed to have been involved in abductions, MP Rahuman said that no body still knew whether the suspects were criminals. “There is a case pending and at the end of the hearing we may know the truth. It is up to the court to decide whether those suspects are criminals or not.”

Asked to comment on the allegation that some UNP MPs harboured criminals and when the police moved to arrest them they mysterious fell sick, the MP said that he did not know any such thing.

Courtesy Ada Derana

Parliamentarian Rajitha Senaratne, who was set to be transferred to the Prison Hospital on a recommendation by a prison medical officer, was admitted to the Intensive Care Unit (ICU) of the Lanka Hospital this afternoon (29).

Accordingly, the prison ambulance which had arrived to escort MP Senaratne who is currently under remand custody left without the parliamentarian.

A prison medical officer examined the former Health Minister who has been remanded until December 30 over the controversial white van” media briefing he had called in November.

She recommended that the parliamentarian could be transferred to the Prisons Hospital or the Colombo National Hospital from the private hospital he is currently receiving treatment at.

Accordingly, an ambulance of the Prisons Department arrived at the Lanka Hospitals this afternoon to escort the former Minister.

Prisons Superintendent Samantha Alahakoon too visited the hospital shortly after, according to our correspondents.

However, it is reported that MP Rajitha Senaratne’s health has deteriorated by this evening; accordingly, he has been admitted to the ICU of Lanka Hospitals.

Meanwhile, former minister Patali Champika Ranawaka and several others visited the Lanka Hospitals to inquire about Rajitha Senaratne’s health.

Courtesy Hiru News

UNP parliamentarian Mujibar Rahuman says that parliamentarian Rajitha Senarathna carried out the white van media briefing with the awareness of the UNP leadership.

He expressed this view at a media briefing held at the party headquarters Sirikotha today

BY EDWARD THEOPHILUS

Why religions emerged to this world and when religions emerged are hard questions to answer because nobody can give specific and clear answers to these questions. People can recollect that when they born, religions were existing and some historians attempted to interpret that the beginning of religions was to get a relief for the fear of human minds and the practical results of the operation of religions in this world showed that religions made a tremendous contribution to the human civilization, which supported to change the culture (rules and regulations) as well as opened to intervention for the benefits of people. 

The most remarkable nature of religions was they were operating and working with human minds to understand the right behavior to perform good work in society.  Therefore, religions also contributed to create a peaceful world despite the conflicts between religions on various matters such as faiths, practices and justice. While appreciating the services of religions people should not ignore that religions have mythical beliefs that cannot be seen by human eyes after death, which is an event ending the material body of human life. Whichever religion to associated with a person, the outcome expected by a human from religion is the liberation of humanness which is believed to be associated with enjoyment of life that is not with the material body. As Aristotle interpreted humanness is the feature that exists regardless of any difference between humans and the way lead all humanity to equality.  Humanness also shows the difference between human and animal and human and any other materials which have a life.  For example, when a human passed away, we detect that a human died and when an animal or a plant died it doesn’t recognize the way that a human passed away.

When people think in this way the reconciliation between religions is not a hard task and is an essential condition that is expected by the fundamental objectives of religions.  Theoretical differences or faith-related matters are parts of secular life and the purpose of any religion goes beyond the secular aims and people with a conscious mind feel why religious reconciliation could not be achieved in Sri Lanka. The founding philosophy of a religion is that it should not go against humanity or human values. However, if we go to the past, we can observe many occasions that recorded religious directions had gone beyond humanity and human values.  The bomb attacks in churches on the Easter Sunday was a clear example that religious beliefs of certain people have gone beyond the humanity and human values and the acts cannot recognize as a religious event but it was an act against the practicality of humanness or the purpose of human as interpreted by Aristotle, who clearly explained the purpose of human.

In this environment how to initiate religious reconciliation in Sri Lanka. might be an issue as the believers of different religions operating in the country are not ready to sacrifice own idea or mythical views of religions and lack of understanding of the benefits of religious reconciliation to the country. Conflicts between religions or religious extremists reflect that they have no understanding of the roles of religions and benefits could be generated to society from working with the concept of religions.  It also seems that many people in the country have affectioned politics than own religions and this situation uses to promote conflicts between religions.

Politics is a secular matter, which associates with individual gains or promoting desires despite the objectives of religions to get away from desires and to align with the spiritual aims of the human being.  Politics also ephemeral achievements that would not last long and the use of religions for such temporary indulgence has been the clear nature of the country in the past.

The major impediment to religious reconciliation in Sri Lanka appears to be pathetic operations of certain Christian sects, which may have underhand objectives that could not be verified from the official corporate church. Catholic church, Anglican church and traditional Christian churches such as Methodist church, Baptise Church, etc have corporate leaders to take responsibility for operational actions in the country, but some church groups have not responsible leaders and many instances revealed that people or the government or any other churches have no idea about leaders of unknown churches and what are the policies of them and how they receive finance for expenses.  The operational activities of these strange churches are issues to the Catholic church and other traditional churches such as Anglican, Baptist, Methodist churches.

These strange churches work against traditional Christian churches and some secular matters such as offering money or other benefits to convert people associated with other religions.  The government of Sri Lanka has not developed appropriate policies to control the roles played by strange churches and many people view that strange churches associated with foreign NGOs and work to achieve political objectives of foreign NGOs.

The Second Vatican Council in the early 1960s addressed the issues about the role of religion and religious reconciliation and the national council conducted by the Catholic church in Sri Lanka in 1967 authorized to religious reconciliation especially with Buddhism.  Since then the Catholic Church of Sri Lanka and Buddhism have a good reconciliation and there are no problems between the Catholic church and Buddhism. In this situation the government can play a good role appointing a group to develop policies to inter-religious reconciliation

KAMALIKA PIERIS

The first three Presidents of Sri Lanka made no effort to win the war, though victory was possible.  J.R. Jayewardene halted the Vadamarachchi operation (1987) which would have permanently ended the LTTE offensive. .Premadasa handed over arms, ammunition, cement and cash to the LTTE. The LTTE used the ammunition and arms to kill 600 policemen in 1990. In Kumaratunga’s time, the army was almost wiped out at Mullaitivu (1996). A weeping soldier said the men had nothing to resist the LTTE with except a pistol and few grenades.   Four years later, soldiers   died of dehydration at Elephant Pass.  

These Presidents helped to strengthen the LTTE  and weaken the army. LTTE was able to bring in large shipments of arms, ammunition and equipment since coastal defence was neglected.  Unsatisfactory military equipment caused chaos in the battlefield. Sia Marchetti and Pucara planes bought   in 1993 were soon grounded. By 2005, around 26,000 soldiers had died.

The person primarily responsible for Sri Lanka ‘s victory over the LTTE in  May 2009  is Mahinda Rajapakse,  then  President of Sri Lanka and Commander in Chief of the armed forces. Rajapakse did not get on an elephant and go to war, but he was the force behind the war. He withstood enormous international pressure   and pursued the war with determination. .He monitored its progress and took necessary decisions.

He managed   international relations skillfully. He strengthened  diplomatic ties and persuaded several countries to sell arms to Sri Lanka .Israel replaced two UAVs shot down by LTTE without any charge. When India refused to sell arms, Sri Lanka turned to China.  A bilateral body was set up to maintain continuous dialogue  with India and keep it supportive. India was kept briefed at all times    Sri Lanka could have won the war three weeks before May 19th. But this would have affected the election prospects of India’s Congress Party in Tamilnadu.  Rajapakse therefore held back the troops. Once Tamilnadu went to polls, he ordered the army to finish the job before the next government was installed in New Delhi.

The next person responsible for the victory was Defence Secretary, Gotabhaya Rajapakse, brother to the President. Lalith Weeratunga said that he had never seen such a tech-savvy, resolute, no-nonsense Defence Secretary as Gotabhaya. Gotabhaya had been a career officer in the Sri Lanka army. He had received training in India, Pakistan and USA and had won two awards for bravery in action. .He had been a commander at    Vadamarachhi and   Operation Thrividabalaya   

Gotabhaya was the mastermind behind the war .As early as 2006 he had submitted a long list of expensive war equipment he wanted purchased because he wished to be well prepared. He said I knew that if we had a committed team, right planning, required numbers and the weaponry we could achieve our goal .I was not ready to give in to anything or anybody.” He sued a newspaper that made defamatory allegations regarding the purchase of MiG 27s and refused a settlement out of court.

He had unreserved access to the President  and was the link between the President and the armed forces.He was a good tactician and personally handled intelligence. Wiratunge observed that Gotabhaya cared about the lower ranks of the armed forces. He said most Defense Secretaries did not know the plight of the soldiers and did not bother about things like houses for them but Gotabhaya did. He knew their problems and looked into them. 

Gotabhaya selected the Service commanders including Fonseka  and ensured that the three armed forces worked closely together.   He was in close contact with the ground commanders at all stages of the battle. He sorted out their logistical problems and at times directly intervened to facilitate coordination between the different forces. Details were looked into and requests processed quickly.His leadership style included supporting as well as directing.

 For the first time, the government followed a carefully planned strategy against the LTTE .War operations, from 1976 to 2002 were studied to find what had gone wrong. They found nothing wrong with the armed forces and concluded that they could win. The armed forces were increased    to 450,000 with 300,00 for the army.   A dozen new fighting formations were created    ”LTTE thought that we didn’t have sufficient troops to hold the east and we lulled everyone into believing this” said Gotabhaya. When Mavil Aru was blocked, we were ready”.

The government somehow managed to purchase the necessary military supplies despite cash flow problems and the need to keep the economy afloat. It set up a company, Lanka Logistics and Technologies for arms purchases. The directors were Secretary to Treasury, Secretary for Defense, chief of defense staff, the three service commanders and IGP. Local agents of foreign arms dealers were excluded.The company dealt directly with   foreign governments.  Purchasing procedures were trimmed and purchase approvals speeded up.   This had needed some heavy handed measures by Gotabhaya. Arms purchases were based on recommendations of the military with Gotabhaya making the final decision. Fighter aircraft were purchased. Also, different bombs for different targets.. Earlier there was only one type of bomb for all targets. Sri Lanka could have saved a lot of money if it had set up this organization decades earlier.

 Defying accepted military strategy the army attacked the enemy at their strongest points, not the weakest. This took LTTE by surprise.  The army fought on several fronts simultaneously.  Nearly all assaults were made in heavily mined areas. The momentum was never allowed to slacken. Instead of the large formations used in the past, the army was trained to fight in small teams of four and eight. These teams were trained to go forward on their own. They succeeded in advancing 8 to 12 kilometers per day.

Initially they did not go for territory but went for the LTTE itself, killing and injuring as many as possible.   LTTE were harried in all directions  and eventually lost their most experienced fighters and also their morale.    The army then started taking territory. In ten months, it reached Pooneryn in the north west and neared Mullaitivu on the east. The air force and navy were sent to hold this  territory  leaving the army free to go forward. Air force was sent into the jungles, the navy to the coastal belt along Trincomalee. 

Modern wars are not won solely on the ground. Navy and air support are essential. LTTE had eight merchant ships that were bringing in ammunition. They were floating warehouses carrying an arsenal which would have sustained the war for years.  These ships were destroyed in 2006 and 2007. This task which took years to plan was executed to perfection by the aging Sri Lanka fleet. LTTE could not land a single shipment of arms thereafter  and started retreating on all fronts.

The air force took on several LTTE targets from the air. They destroyed strategic locations and artillery positions. They went at bunkers,  camps munitions dumps  and     fuel dumps. Some dumps had two or three hundred thousand liters of fuel. They attacked Sea Tiger bases,  hit concealed vessels  and boat building yards. They forced the LTTE to shift their daytime training  to night.  LTTE leaders also had to go underground. Planes provided air support for the ground attacks, clearing the way for advancing troops. At Puthukudirippu the helicopter squadron flew many sorties, day and night. It was like 31st night”.

The Air force never gave in. When LTTE attacked Anuradhapura air base in October 2007, they went after Tamil Selvam and killed him. This stunned the LTTE and damaged its morale. The LTTE acquired air capability, with light fixed wing aircraft.This was the first ever air threat to a conventional air force by a terrorist organization. Air force countered it with an air defense network, put together within the record time of one year. It usually took 5 to 8 years.

After every LTTE attack in Colombo the facilitators and supporters who provided intelligence, finance and housing for the attack team were arrested. The government set up checkpoints and roadblocks, raided lodges, conducted cordon and search operations.  These measures were unpopular at the start, but they helped break the rich LTTE support network in Colombo and elsewhere. Collaboration between the military, police, and intelligence service led to the strangling of the LTTE in the south, reducing their ability to operate effectively specially in Colombo.

Sri Lanka took 2 years and ten months   to eliminate the LTTE  Paranthan, Oddusuddan, Elephant Pass, the administrative centre, Kilinochchi and the naval headquarters, Mullaitivu    fell in 2009.  LTTE leaders were cornered and killed. They were not allowed to get away.  There was a navy blockade at Mullaitivu and planes were stationed at China Bay[1]to prevent them escaping.  On May 18 Army Commander, Fonseka had told President that the end could not be achieved within the day. This was contradicted by the field commanders and victory was declared on May 19 2009. ( continued)

---

[1] Island 2.3.2010 p 6.

By : A.A.M.NIZAM – MATARA

Cultivation of sugar cane is the major sucrose extracting crop used in sugar industry in Sri Lanka. Sugar is considered as one of the main food items consumed in the country and hence sugar production and price directly affects day-to-day life of people in the country.

The annual per capita consumption of sugar in Sri Lanka is approximately around 30 kg and the total annual requirement of sugar in the country is around 550,000 tons. In 2012 the country only produced 42,940 tons and imported 593,870 tons, with only approximately 7% of the annual requirement produced locally. The balance requirement had to be imported. The total annual expenditure on sugar imports is around Rs. 20 billion. In 2008, 575, 000 tons of sugar have been imported at a cost of Rs. 22.3 billion.

During the colonial occupation following the lifting of the ban on the purchase of land by Europeans in 1810 and the elimination of land tax on export crops by the Governor of Ceylon, Edward Barnes in 1824, there was a period of experimentation (1823-1839) with a number of different cash crops, including sugar. There were a number of potential reasons, primarily social and environmental on why sugar production failed to become an established industry although the southern coastal areas were most suited for sugarcane cultivation. This land was being used extensively for rice cultivation and the owners of these lands were unwilling to sell their land.

In the interior the soil was too wet and the lack of available transport was a problem. The only sugar plantations that survived from this period were in the south coast near Galle. In the early 1850s the country had just become self-reliant in respect to sugar production but by the 1860s the industry was virtually non-existent.

Due to high temperature and dry condition available in Eastern part of the country, Sugarcane is an ideal crop to cultivate for sugar production. Monaragala and Ampara Districts are largely giving their contribution to sugarcane cultivation for uplifting the country’s economy while declining annual expenditure spent for sugar import. Four sugarcane plantations have largely involved to sugar production in Sri Lanka. They are Pellwatte, Hingurana, Sevanagala and Kanthale. Due to the terrorist war in the last few decades in the country Kanthale sugar processing plant and the plantation was closed and the production has not been started yet.   It is reported that the Government has taken steps to reopen the Kantale Sugar Factory, and tenders have been called from investors and the Sugar Corporation has received applications from 25 investors who are willing to reopen the Kantale Sugar factory.   It is believed that more than 5,000 job opportunities could be created and a saving of nearly Rs. 4,000 million could be made on sugar imports by commencing production at this factory.  The Governor of the Eastern Province Mrs. Anurahda Jayampath visited the Kantale Sugar Factory on an inspection tour recently and said steps would be taken to re-open the sugar factory under a new investor within the next three months.   She expressed hope that the factory would be ready to start production within the next three months. It was observed that the factory had remained out of commission for nearly 25 years thrusting machinery and equipment valued at nearly Rs. 5,000 million to neglect and ruin. The Kantale sugar factory which was received as a Czechoslovakian government aid grant began production on October 2, 1960. It was commissioned then by the first lady Prime Minister of the world Madam Sirimavo Bandaranaike.    In 1993 the UNP government handed it over in a private company and suffered closure by the end of 1999. Although the factory was again taken over by the government in 1997 it did not begin production.The factory boarders the Mahaweli river,” Seruwila, Kithul Uthuwa and Minneriya.   The factory was supplying quality sugar to the market for more than three decades from 1960. During the first and second decades since inception, the factory was running profitably. From 1980 to 1986, the factory earned a Rs. 70 million profit. It was considered as the most prosperous period of the Kantale Sugar factory in its history.   The privatization adversely affected the factory. The inefficient management and the issues of the workers reported to have led to the eventual closure of the factory. LTTE activities in the area also affected its operations.   The salaries, EPF, ETF and gratuity were also not paid to employees properly by the then administration after privatization. The workers staged a strike against the management demanding their rights.   There was only one plantation zone in the earlier period of the factory. After 1970 the plantation area was decentralized. During the development processof the Kantale Sugar Factory and Plantation, the plantation area was divided into four zones namely Zone 1, 2, 3 and 4.   Each zone had eight to 17 fields. Each field comprised 2,000 to 3,000 acres. During the prosperous period the factory granted various benefits to its employees and labourers. A working Director attached to the factory popularised the concept of planting coconut trees in every field in Zones 1, 2 and 3. Quality mango trees were planted along the approach roads of the factory. There was a bakery in the factory premises to provide bread to factory workers. There were ten small tanks in the factory. Small tanks were constructed at suitable places to facilitate the sugar cane plantation during the drought period and to improve the living standards of the workers. During the rainy period water was stored in the small tanks. There were enough fish in those tanks for the workers’ consumption.

Sri Lanka Freedom Party which was proud to have established sugar manufacturing factoring and thereby curtailing expenditure on sugar imports severely criticized the UNP government for privatising thee sugar factories to hand them over to their political cronies including Daya Gamage for financing their election campaigns.  This Gamage is alleged to have amassed undisclosed huge wealth and provides his own helicopter to UNP leader Ranil Wickremasinghe to facilitate his travel plans during elections. It has been found that these UNP cohorts who got these sugar factories heavily under-valued and almost free as political patronage instead of giving priority for the production of sugar were keen on producing Ethanol in these industries for production of alcohol in their liquor factories.  

The government of Prime Minister Mahinda Rajapaksa repealed the controversial Takeover Act in 2011 ans enacted the Revival of Underperforming Enterprises of Underutilized Assets Act of 2011and took over 37 institutions, including the two sugar companies that were privatised in 2002 by Ranil Wickremasinghe with the concurrence of Chandrika Kumaratunge..

Most of the institutions that were taken over under the Revival of Underperforming Enterprises of Underutilized Assets Act of 2011 have become profitable entities. Sevanagala and Pelawatte sugar factories were the most profitable business entities, and  their privatization directly affected the livelihoods of sugar cane farmers.

In 2002 Lanka Sugar Company Private Ltd. had a fixed deposit of Rs. 985 million and it has been dwindled to a fixed deposit of Rs. 781 million. However, the Lanka Sugar Company has not obtained funds from the Treasury since it was taken over in 2011 and Rs. 700 million has been transferred to Treasury annually since 2011.

Meanwhile, the Kantale Sugar Factory which has been closed for nineteen years is falling into ruin.

Residents say that the closure of the factory has led to them being deprived of numerous direct and indirect job opportunities. The Kantale Sugar Factory, which in the 1960’s was considered as the largest sugar production facility in Asia, provided about 10,000 direct and indirect job opportunities for the people residing in the vicinity.

They say that following a conflict between the administration and employees as a result of the privatisation of the company in 1994, the factory has been closed with no production whatsoever taking place.

The closure of the factory led to numerous residents losing their jobs.From 1960 to 94 it was under government control. In 1994 it was handed over to a private entrepreneur.. About 4000 people, 2000 permanent and 2000 non-permanent, were working in this factory. Rogues are reported to have made off with about 50 percent of the factory’s assets.

The factory complex which once comprised of luxury housing, a sports club, shopping complex and social club is now in a dilapidated state, and has become a burden on the treasury, wasting public funds.

25,000 acres that were allocated for the cultivation of sugar cane has now become a barren land that poses a threat of wild elephant incursions and the factory premises remain as a graveyard of metal beasts with abandoned trucks, tractors, and machinery rusting and becoming unserviceable. 

by C.A.Chandraprema Courtesy The Island

*  No whinging and complaining
*  No daily rants about the previous government
*  Business of governing back on track

We are now past the fifth week of the Gotabhaya Rajapaksa presidency which officially began on November 18, but have not yet completed six weeks. The six weeks will be completed only on January 2. That we are now rid of the raving lunacy of the yahapalana regime seems almost too good to be true. But it is true, the yahapalanites are no longer in charge! We no longer have to switch on the TV and watch a demented yahapalana leader screaming into the camera that the ‘Raaajapaksas’ will be be jailed, that they will be made to wear jumpers, that they will be made to hang on to windows of the Medamulana walauuwa, that they should be reborn as earthworms so that they can be cut in two with a mammoty and more to that effect.  

 It was not just we Sri Lankans who realized that Sri Lanka had been taken over by madmen in January 2015. The whole world was aware of it. When Sri Lanka was under siege in the UN Human Rights Council in 2012, 2013 and 2014, there were a significant number of countries that supported us outright and voted in our favour. Yet another group while sympathizing with us, and even speaking in our favour in the Council refrained form voting due to pressure from the Obama administration which they could not resist because they were dependent on the USA for security or foreign aid or trade. Both groups of countries were our friends. In 2015, when the yahapalana government embarked on the self destructive course of co-sponsoring resolutions against itself, not one of these friendly countries joined Sri Lanka but chose to watch silently from the sidelines while Sri Lanka proceeded to shoot herself in her own rear end.

 Normally, one would expect countries that were friendly with Sri Lanka to support any decision that the elected government of Sri Lanka takes, and if Sri Lanka’s elected government decides to try its own armed forces for war crimes at the behest of foreign powers, then Sri Lanka’s friends would be expected to shrug their shoulders and say “well if that’s what you want, who are we to think that we know better?” and help Sri Lanka do whatever she wants. That however was not how our international friends saw things. They could see that Sri Lanka’s new government was treading a path that would not do Sri Lanka any good and indeed would even jeopardize the interests of the entire bloc of non-aligned nations. Hence, not a single friendly country joined in the co-sponsored resolutions that Sri Lanka passed against herself in the UNHRC. Sri Lanka was surrounded only by the traditional enemies of Sri Lanka when she co-sponsored resolutions against herself in the Council after 2015. No votes were taken because Sri Lanka was also a party to the resolutions. Our international friends were acutely aware that lunatics had taken over the reigns of power in Sir Lanka and they wanted no part in what Sri Lanka was doing to herself.

 Government by madmen 

In February 2018, on the day that campaigning closed for the local government elections held that year, no less a personality than the Auditor General of Sri Lanka called a press conference and announced publicly that he does not know how much Sri Lanka owes to foreign creditors. He said that foreign loans had been taken by the previous (Rajapaksa) government in a haphazard manner with foreign debt being taken on by certain state owned institutions as well in addition to the debt taken directly by the government and therefore, nobody had kept track of how much the country owed to outside parties. This was an extremely dangerous statement for a responsible state official like the Auditor General to make. This is the kind of statement that would make existing investors panic and withdraw their investments from the bond and stock markets and discourage any new investors from coming in. 

After listening to the Auditor General’s revelations, foreign investors in Sri Lanka should have been girding their loins to flee. But the Central Bank of Sri Lanka issued an immediate correction and said that even though the Auditor General says he does not know how much Sri Lanka owes foreign creditors, THEY knew exactly how much Sri Lanka owed and to whom and that Sri Lanka had never defaulted on a payment and that that there was no need to panic. It was not only the Auditor General who said that he did not know how much Sri Lanka owes, the President and Prime Minister of that government and many ministers were also in the habit of making public statements  to the fact that Sri Lanka was in the midst of a huge debt crisis created by the previous government.  

Statements like these would have destroyed the economy of any other country. The collapse in Greece was brought about as a result of the Greek government admitting that they had fudged the budget deficit figures and that their deficit was actually much larger than depicted officially. But in Sri Lanka despite important functionaries of the government ranging from the President, Prime Minister and Auditor General falling over one another to say how much in debt the country was, we did not suffer a similar fate.

 The reason for this was because everybody in the world, including friendly countries and investors knew that Sri Lanka had been taken over by madmen after January 9, 2015 and their statements need not be taken at face value. When prominent members of the government kept trying to accuse the previous government of taking on debt that could not be repaid, the Rajapaksa led Joint Opposition was forced to react and to point out that it was not the previous government that was responsible for the debt crisis and to bring to the attention of the public the quantum of foreign loans taken by the yahapalana government. Such matters have never been discussed publicly to such an extent under any previous government that this writer can remember. Truly there are guardian deities watching over this country. We were ruled by raving madmen for five years and the country is still here. The four guardian deities of Sri Lanka. Sri Vishnu, Kataragama, Sumana Saman and Vibhishana, have to be among the best there is in the world as far as guardian deities go.

After the yahapalanites captured the Presidency in January 2015, they had to face the inconvenient reality that they had lied and conspired their way into power leaving the public reeling with shock and disbelief after the result of the Presidential election was announced and they had to do something fast, to consolidate their hold on power or risk defeat at the Parliamentary elections that were to follow. So they set about bribing the voter by increasing public sector monthly salaries by Rs. 10,000 and reducing the taxes on many essential foodstuffs. Thus at one and the same time, government revenue decreased and expenditure increased resulting in the government having to make up the shortfall through borrowings.

  The salary hike alone increased public expenditure by about USD 1.1 billion a year without any concommittant increase in government revenue. When the salary increase went into the hands of the public with many families receiving an increase of Rs. 20,000 a month where both parents were state employees, this led to a spending and importing frenzy leading to balance of payments problems. Then inevitably, under the tutelage of the IMF, they started collecting taxes to raise revenue to meet the increased government expenditure.

At last a govt. of doers not whingers

 Within about a year, the economic chickens had come home to roost and taxes were increased all round. Ultimately, the public was actually made to pay for the privilege of having the lunatics whom they had elected to power, running the country! The total government debt which was Rs. 7.39 trillion at the time the yahapalana government came into power in January 2015, had skyrocketed to Rs. 12.64 trillion by the end of July 2019 – an increase of 71%. This due to no other reason than the expenditure incurred by the yahapalanites to get themselves elected to power at the Parliamentary election of 2015. This is the worst crisis in public finances ever experienced in this country. This country has never experienced such recklessness and irresponsibility in the management of public finances at any point in the past.

 The UNP government of 1977 when Ronnie de Mel was the Finance Minister had been very careful with public finances. Even Chandrika Kumaratunga, despite her ‘fish woman’ style of governance, was never as reckless as the yahapalana government when it came to public finances. In comparison to the yahapalanites even CBK was a paragon of probity and circumspection. No government in its right senses would mess with public fiances because finally it is those wielding power who will have to deal with the consequences sooner rather than later and every government wants to extend its stay in power for as long as is possible – this was the factor that brought self discipline into the system. That commonsense however did not apply to the yahapalana government.

 That is how government debt increased by over 71% in less than five years during which no investment was made on any major projects. All that happened during the past five years is the completion of some of the projects that had been started by the previous Mahinda Rajapaksa government. Public finances today are in the worst state ever. Yet we have not heard any whinging or complaining by anybody in the new government saying that the country is in debt and that the government is helpless.  Compare this with the persistent whinging by Maithripala Sirisena, Ranil Wickremasinghe and virtually everyone else in the previous government to the effect that the Rajapaksa government had taken on debt which could not be repaid. Despite this whinging for public consumption, what the yahapalanites had actually inherited from the previous Rajapaksa government was one of the strongest economies in Asia.

 The growth rate was second only to that of China, the stock market was at its peak, the Rupee had been holding steady for years, interest rates were the in the single digits, development projects that had been dreamed of by many governments but could never be implemented were being built and the country was poised for an economic take off. The change of government that took place in 2015 was undoubtedly the most destructive in Sri Lanka’s post independence history. It was like the sack of Rome by the Vandals. While sacking Rome, and in the midst of the burning and pillaging, the Vandals were loudly complaining that the Romans had been doing things the wrong way and that they had come to put things right for the people of Rome! From the time the yahapalana government came into power, they kept claiming that the economy was in a bad shape when they took over and that it was their job to put things right. This was obviously not true but they kept repeating it in the Goebbelsian hope that if it is repeated often enough, it will come to be accepted as the truth.

Envy of the Rajapaksas

 The yahapalanites came into power harbouring a visceral jealousy for what the Rajapaksa government had achieved. They claimed that all the infrastructure projects built by the Rajapaksa government were white elephants. They claimed that the economy was not doing as well as the Rajapaksas claimed and that the figures had been cooked. One of the first things that the yahapalanites did after capturing power was to redo the figures to show that the country had not been growing as fast as claimed by the Rajapaksa government. A time when we experienced a kind of insanity similar to that of yahapalana rule was when Chandrika Kumaratunga came into power in 1994. Where the CBK government of 1994 to 2001 was closest to the yahapalana government was in the relentless persecution of the opposition. However, the similarities end there.  

Even the persecution of the opposition by the CBK government never reached the levels of the yahapalana government. The insanity in that government was largely caused by the behavior CBK herself and her closest henchmen. CBK however never claimed that the previous UNP government had been cooking the books to make things look good. At one TV appearance she in fact acknowledged that considerable development had taken place under the 1977 UNP government. The yahapalanites however came into power with the sole intention of claiming that the Rajapaksa government had done nothing that was worthwhile. SLFP types always held the view that the UNP was better than them in running the economy and especially in achieving high growth. The UNP types for their part always thought they were better than the SLFP at running the economy. That in fact had been the actual historical experience until the Rajapaksas took over the SLFP.

 After 2005, for the first time in history, the SLFP started running the economy better than the UNP. This was obviously something that the UNP types simply could not stomach. Even the terms used to describe the SLFP ‘baiyyas’ as against the UNP ‘toyiyas’ shows a certain snooty attitude of mind. For the first time in history the Rajapaksa led SLFP outdid the UNP in economic development by a margin that could never be closed. This is obviously the reason why the UNP expended so much powder and shot trying to denigrate the Rajapaksa led SLFP’s achievements between 2006 and 2014. But the flatfooted, incompetent, ignorant and arrogant way the yahapalana government went about running the country has now ended up destroying for good the economic credentials of the UNP.

 After 2015, for the first time in history, the economy went into a tailspin after a UNP government took office. The growth rate plummeted, the stock market crashed. Now the historic roles have been reversed. The UNP have become ‘baiyyas’ the mere sight of whom sends the economy into reverse gear, and the SLPP which has emerged out of the old SLFP have become the new ‘toiyyas’ the doers, who can put the economy right. The UNP might as well now stop speaking in English and use only the vernacular. They might as well drop the traditional UNP attaire of jacket and tie and wear a traditional ‘amude’ (loin cloth) instead. The UNP is now not a party of economic managers, but a party of tree climbers at best. What they are fit for, is to shin up trees wearing amudes, to pluck coconuts.  

Today, less than six weeks into a new government, the difference is palpable. The English speaking tree climbers have been defeated and the economic managers are back. All complaining and whinging has stopped. Even though the new government has inherited the biggest debt crisis that this country has ever faced, no one has still spoken about it or complained. When Dr Nandalal Weerasinghe of the Central Bank was asked at a press conference last Friday, as to how much foreign debt will have to be paid back in the year 2020, he said it was about 4.8 billion USD. Without any doubt this country is in dire straits due to the debt crisis created by the yahapalana government.  

But the only sign that the new government has given of a crisis are the austerity measures that have been adopted by everyone from the President downwards. Despite the debt crisis, drastic tax cuts have been made in order to get the economy going again. There was no unavoidable global reason for the lack of economic growth during the yahapalana government. The economy was doing badly only due to their baneful presence as leaders of the country. During the past five years, countries like India and Bangladesh were growing at unprecedented rates while Sri Lanka stagnated. The international conditions were propitious for growth. World crude oil prices were less than half of what it had been before 2015 and yet the yahapalana government failed to make any headway.  

As of now, the new government is engaged in an effort to jump start the economy. If this government can’t do it, no one else can do it. Last month’s election result showed that the people wanted the insanity of the past five years to come to an end. The voters did ensure that it came to an end, and how!

Courtesy Hiru News

It has been observed today as to whether parliamentarian Rajitha Senaratne who is currently receiving treatment at the Lanka private hospital in Narahenpita subsequent to his arrest, could be transferred to the prison hospital.

The prison’s department said that this observation was made by a prison’s doctor this morning.

A report in this regard is scheduled to be given to the prison’s commissioner.

Parliamentarian Rajitha Senaratne is currently receiving treatment at the Lanka private hospital amidst security of prison officials.

Meanwhile several UNP Mps arrived at the hospital today as well to look into the wellbeing of the parliamentarian.

Meanwhile the New Sinhaley National organization lodged a complaint at the CID today regarding the details of the parliamentarian’s medical report which were revealed yesterday.

Meanwhile the Sinhaley organization lodged another complaint at the CID today requesting for legal action to be taken against those who encouraged parliamentarian Rajitha Senaratne to go into hiding following the issuance of the warrant.

              

Multiple venues were targeted on 21 April 2019 Easter Sunday causing death & mayhem across the island. What is tragic is that Sri Lanka’s Govt were given not just 1 warning but over 90 warnings over a period of 2 years. What is more baffling is that on the month of the attack and hours before the attack names of the suicide bombers, their phone numbers and even venues were given. Why were these venues not informed, why were police not dispatched are not as important as knowing who planned this attack and why?

We know who the suicide bombers were.

We need to know how connected they were to big local names and whether they too were aware of the plans.

We know who in Govt knew of the attacks but did nothing to stop it, but the other question we want answered is whether they knew who planned the attack.

The most important question we want answered is not about who executed the attacks and died but who thought of attacking Sri Lanka’s churches and hotels on Easter Sunday, for what reason, what were their other objectives and who else was involved in mapping out this plan.

Obviously those that plotted this had arranged for the suicide bombers to be brainwashed into carrying it out – who did the training, who acted as go-between and how much did every player in this chain know of the ultimate goal?

Were there a foreign involvement – if so whom? From what nation, what foreign intel agencies, where and how did they carry out the plan that eventually materialized in so many innocent deaths.

We are having in prison the IGP and the former Defense Secretary for neglect of their duties and true that is a major faux pas in their duties, but more important is that we identify the players and individuals who had planned this attack because if we do not catch them or at least identify them, there is more possibilities of them planning more attacks in the future changing their modus operandi.

Therefore, the Commission and the new investigation teams appointed must come to the bottom of this – we must know who planned the attack, why, who they co-opted, how much was paid to each, what other payments for their silence etc.

Without this all important question unanswered there will be no justice for the innocent dead.

Shenali D Waduge

Siwhela TV

පාර්ලිමේන්තුව විසින් මහ බැංකු පිලිබදව සෙවීමේ කාර්යය කෝප් කමිටුවට භාර දී ඇති අතර එහි සභාපතිවරයා ලෙස කටයුතු කරන්නේ පා.ම. ගරු සුනිල් හදුන්නෙත්ති මහතා විසිනි. එහිදී එම කමිටුවට හෙළි වූ බැඳුම්කර වංචාව පිලිබඳව සාකච්ඡා කිරීමට සිව්හෙළ ටීවී අප එතුමාව සම්බන්ධ කර ගත්තෙමු… මහ දවල් සිදු වූ මහ බැංකු මංකොල්ලය සුල මුල මෙන්න

By M D P DISSANAYAKE

As Buddhists we do not believe in deities or spiritual powers. Qualities to be possessed by Leaders are contained in the Noble Eightford Path, viz.

1.  Right understanding (Samma ditthi)

2.  Right thought (Samma sankappa)

3.  Right speech (Samma vaca) 

4.  Right action (Samma kammanta)

5.  Right livelihood (Samma ajiva) 

6.  Right effort (Samma vayama)

7.  Right mindfulness (Samma sati)

8.  Right concentration (Samma samadhi)

President Gotabaya is a proud owner of a trained mind, for several years, in line with above eight concepts.   He did not practice Buddhism for Glory.  He did not practice Buddhism to win Votes.  He did not practice Buddhism to become the President of Sri Lanka.  

Several years ago, when a Media person asked Gotabaya what he would like to do in retirement, he replied with his famous offcut smile with his lips momentarily slightly moving to left horizontally: ” I like to go to the village, wear a Sarong. Meditate and have a quiet life with Gamay Minissu (Villagers)”.

But today, he is elevated to the highest rank in Sri Lanka and need to deal with Law-abiding citizens as well  as Crooks.  Except in Sri Lanka, there is no other better place to find majority Crooks wearing face-masks to deceive innocent people in your private life as well as public roles.

But, Venerable Sri Samanthabadra “Maha Arahat” Thero (Pitiduwe Siridamma at Sri Sadaham Ashramaya at Boralesgamuwa), Anura Kumara, Ranil, Sumanthiran, Sambandan, Mano, Rauf, Badudeen, Sajith, Maithree, Jayampathi W,  Champika, Rajitha, Sarath F, Karu J,  etc. are they Sri Lankans?  They are scoundrels.  Therefore, we need tobe cautious ofthese Puppet Sri Lankans, who are financed  by anti-Sri Lankans and misguided followers.

We need to put an end to White Van saga once and for all.  How much of mental pain must have been inflicted on President Gotabaya, before and after becoming the Leader of the Nation, for offences  never committed by this true Sinhala Buddhist man.    Gotabaya Rajapakse can be singled out as a Man above Politics.

President Gotabaya will never make under-hand Deals. He is a true Buddhist, perhaps a very rare true Buddhist, who strictly practice Buddhist principles, not just on Poya Days, but daily, including during working hours.

President Gotabaya is an exemplary character  practising Buddhist principles as a laymen.  We are nowhere near the standards of The Great man known as Nandasena Gotabaya Rajapakse.

Wishing you, your family and my country Samma Ditti under your leadership.

ඔබ තුමාගේ යහ පැවැත්ම මුසුවූ සම්මා දඨ්ඨිය තුලින් ඔබ තුමාටත් පවුලේ සැමටත් මගේ අසරණ රටටත් ඉදිරි නව වසරින් ඔබ්බට ගිය කාල සීමාවක් දක්වා සාමය සතුට ලබා දීමට ගෝඨාභය ජනපති තුමන්ට  උඨ්ඨාන වීර්‍යත්  භාහුවට වඩ වඩා ශක්තියත්  ලැබේවා යයි පතමි.

KAMALIKA  PIERIS

Eelam War IV was won due to the dedication of those who participated in it. The commanders of the armed forces were confident of victory and, for the first time, the forces experienced a firm political commitment to win. Their morale went up  and they fought with great dedication.  Unlike in previous years, there were no large scale desertions and disobeying of orders.

Gotabhaya Rajapakse said, the soldiers realised their responsibility to the nation and fought without complaint. They fought day and night, under continuous fire.  They did not ask for anything extra as a reward for their sacrifices.  They knew their country depended on them.  Their perseverance and sense of national duty won us the war”.   This came at a price. 6000 troops died, 5000 were disabled and 20,000 were injured. Some soldiers are shell shocked and out of their minds. 

There were numerous acts of heroism which the public do not know. A monk who worked with injured soldiers said that soldiers, even when disabled declared that they wished to return to the front. They were ready to sacrifice their lives in the final battle. There was a high standard of discipline. There was not a single instance where the army was found wanting in its conduct towards women. Soldiers have never been accused of rape. The LTTE had raped many of its women. (Stephen Long.  Island 5.10.09 p 4).

Troops suffered untold hardships in the battlefield. There was thirst and exhaustion. The Malaysian army faced insurgents armed only with rifles.  The Sri Lanka soldier faced an enemy equipped with sophisticated weapons. Army got its new ammunition only in 2008,   even then they never had all the ammunition necessary. Soldiers fought in heavily mined territory and .many lost their limbs.  There were no mine plucking machines   and the engineers had to de-mine the area.working ‘blind’, while LTTE fired at them.  Touching slowly with their hands, they detonated the mines using   S-Lon tubes.   This was done under fire almost every day.  Many engineers sustained injuries, most lost eyes, arms and legs.

Air Force declared that it had been stretched to the limit  and   that what it had had achieved with available resources was tremendous. The Indian Air Chief had admired the way they had used its limited resources.    The Air Force fought the war by itself. Pakistani pilots were not involved. Pilots performed under trying conditions. They carried out 1000 missions in the Vanni, amidst civilians. They had to airlift 500 army personnel using helicopters meant for 30 persons.

They underwent much hardship. When they were short of pilots, available pilots went up 3 and 4 times a day. ‘This is very tiring for a pilot.’ Surveillance pilots risked safety to obtain real time imagery. They burnt the midnight oil peering into the screen to catch enemy moves on the grounds.  They were on surveillance for 6-7 hours at a stretch. Pilots bravely  went as low as 7000 feet to attack targets. Around 38 pilots and 430 other officers and rankers died, around 350 were wounded.

The engineers and technicians also responded magnificently.They forgot about 24 hours notice. In an emergency, the time available for the technician was counted in seconds.  Aircraft were returned to the flight lines in record time. If a plane was to fly at 6 am the technicians started loading bombs around midnight. For each jet they had to load eight bombs each weighing 500 kg. Technicians worked round the clock to patch up damaged aircraft.  They sometimes worked continuously for 3-4 days. They innovated when spare parts were delayed. Battle damage and unserviceability did not deter them. They once took a badly damaged helicopter which was going to be destroyed and repaired it within a few hours. They coaxed tired engines back into fighting mode. They took a life expired engine, stripped it, and put it together again.

The electronics specialists kept the electronic systems going despite logistical and maintenance problems.

The navy also showed considerable dedication.  During the final blockade off Mullaitivu, Navy staff did not want to go on leave till they had finished off the LTTE.  The sailors had to stay in great discomfort on the seas, in small boats filled with equipment, with hardly any room to move. They had to swim to get there and stay in their wet clothes all night. They endured all this discomfort willingly.  

Military personnel injured in the war were treated at the government hospitals of Colombo, Anuradhapura, Sri Jayawardenapura, Kalubowila and Kandy. Anuradhapura teaching hospital had the biggest load. Anuradhapura staff nursed thousands of injured soldiers with great dedication. The army gave them a special upahara award. Anuradhapura sent its difficult surgical cases to Kandy.  They were looked after by the Kandy hospital staff with no additional assistance. Routine operations were cancelled   and surgeons worked round the clock.   All worked willingly, no one grumbled, though their security was also under threat. The minor staff had their leave cancelled but did not complain. The injuries were gruesome  and required complicated surgery. In the orthopedic wards,   no one had to have a higher amputation, no one died and there were no serious infections in spite of the severely contaminated wounds. At times there were over 100 seriously injured soldiers. Five beds in each ward were set aside for them and none of them were ever put on the ground.

The dedication of the Home Guards, now known as Civil Defence Force should not be forgotten.  This   was a force made up   of youngsters from remote areas, who were given a single barrel shot gun and asked to provide security for their villages, which had become soft targets for the LTTE. Though poorly armed and outmanned the home guards refused to budge and paid with their lives while trying to protect others from the LTTE .615 home guards both male and females were been killed. ( CONTINUED)

By P.K.Balachandran/Daily Express Courtesy NewsIn.Asia

Gotabaya Rajapaksa, who won the Sri Lankan Presidential election on November 16 emphatically, and formed a government with his brother and former President Mahinda Rajapaksa as Prime Minister, appears to have two objectives at this point of time.

One is to put together a top-level team which will carry out his political and governance agendas, and the other is to secure two thirds majority or near two thirds majority in the April 2020 parliamentary elections in order to carry out the constitutional changes he has up his sleeve.

It is well-known that he is very keen on either repealing or drastically pruning the 19 th. Amendment which cut the powers of the President and increased the powers of other arms of the State in a haphazard manner making the government as a whole dysfunctional.

In his Council of Ministers, Gotabaya has had the gumption to keep some very senior party leaders who had been Cabinet Ministers earlier, away from the Cabinet. These leaders were made State Ministers without cabinet rank. From this it is clear that President Gotabaya wants to have his own handpicked group of Cabinet Ministers who will, by and large, owe their positions to him and not to any earlier President.

Senior leaders with years of cabinet membership like S.B.Dissanayake, Susil Premajayantha, Anura Priyadarshana Yapa, Mahinda Samarasinghe and John Seneviratne are now State Ministers.

Of course, there is a cap on the number of Cabinet Ministers and also coalition compulsions to contend with. But these are not the main reasons for keeping the seniors out.

Appointments to the top levels of the bureaucracy also show his interest in having a different kind of people, people who are technically qualified for the job. He has, as his Secretary, not a generalist, but an economist, Dr.P.B.Jayasundara. Gotabaya wants to put the Lankan economy on a sound and also a nationalistic footing. That is one of his top priorities apart from ensuring national security. Jayasundara is a nationalist.

Gotabaya has chosen as the Governor of the Central Bank, not a foreigner (like Arjuna Mahendran) or a foreign-oriented economist (like Dr.Indrajit Coomaraswamy) but a homegrown Colombo University economist Dr.W.D.Lakshman. Lakshman also has no links with the scam-ridden Central Bank. He can, therefore, start on a clean state.

For Provincial Governorships he has chosen persons of proven loyalty and expertise. The Governor of the Northern Province is P.S.M.Charles a nationalistic Sri Lankan Tamil and a distinguished and experienced administrator. The Governor of the Eastern Province is a politically loyal and successful woman entrepreneur, Anuradha Yahampath.

Since national security and experience in intelligence gathering and coordination is a key requirement after the Easter Sunday (April 21, 2019) suicide bomb attacks, Gotabaya chose Maj.Gen (Retired) Kamal Gunaratne to be Defense Secretary and General (Rtd) Daya Ratnayake to be Chairman of the Sri Lanka Ports Authority (SLPA). It was intelligence failure and failure to act on available intelligence that led to the Jehadi attack in April which took more than 250 lives.

With world powers, US and China, and regional power India, looking at Colombo and Hambantota ports as strategic assets over which they would like to have control, the SLPA will have to acquire an economic cum political cum strategic orientation. And President Gotabaya himself has doubts whether the 2017 agreement with the Chinese on Hambantota port fully addresses the security concerns of Sri Lanka. This is why he openly said that he would like two or three more clauses added to it to address these concerns. Gen.Ratnayake is expected to pursue the President’s goals in this regard as a security expert.

Given the importance given to security in a security-obsessed Indo-Pacific environment, the President has taken onboard as his foreign affairs advisor ( of Additional Secretary-rank) a former Navy Commander-cum academic, Adm.Dr. Jayanath Colombage.

It is also expected that Lankan Ambassadors in various countries will be either professional and committed personnel from the Foreign Service or experts from various fields including the armed forces, who have proven organizational skills. It is very unlikely that man many of the new appointees will be people only with political connections.

On the political front, it appears that President Gotabaya will continue to keep the Muslims at bay in order not to alienate the Sinhala-majority on whose vote he came to power. This is one of the reasons why he has made no deal with any of the Muslim parties or leaders including Rauff Hakeem of the Sri Lanka Muslim Congress and Rishad Bathiyudeen of the All Ceylon Makkal Congress who had been hardy regulars in every Lankan cabinet.

In fact, Gotabaya has even refrained from appointing a Muslim to his Council of Ministers, even though his alliance group in parliament has two Muslims, Kader Masthan (elected) and Faiszer Musthapha (Nominated/ National List).

His government has now asked the CID to investigate Rauff Hakeem and Rishad Bathiyudeen in regard to the Easter Sunday blast. It has re-started the probe into Dr. Seigu Shihabdeen Mohammad Shafi of the Kurunegala government hospital who had allegedly made 4000 Sinhala-Buddhist women sterile in order to restrict the Sinhala-Buddhist population. The probe is being reopened even though the CID had found no evidence to sustain the allegation.

Again with an eye on the April 2020 parliamentary elections, Gotabaya has kept up the chant that he will not devolve more power to the Tamil-speaking Northern and Eastern Provinces, than already devolved. He has bluntly said that he will not devolve powers over the Police and Land. He has openly said that the majority Sinhalas will not approve of devolution over police and land. The Gotabaya government has made it clear that the national anthem will be sung only in Sinhala at the next Independence Day function in Colombo.

The government has also said that it will re-examine the co-sponsored resolution in the UN Human Rights Council (UNHRC) and tell the February-March session of the Council that Lanka has objections to some of the accountability mechanisms. This angers the Tamils and could anger the Western democracies too, but government cannot approve of the existing resolution and still hope to keep the Sinhala-majority vote with it. Any major concession to the Tamils may not be liked by Gotabaya’s Sinhala vote bank.

On the economic front, the Gotabaya regime has not brought about any fundamental changes yet, given the time frame, but it has made prices come down through a slashing of taxes over a wide range of articles of common use. The slashing of taxes is expected to stimulate demand for goods and services and get the slumbering Lankan economy moving.

While conservative economists and international rating agencies have warned about a looming financial gap and an inability to repay government debts, the Presidential Advisor and the Treasury Secretary have maintained that these fears are baseless and alarmist.

The IMF would want the government to cut recurring expenditure and slash government spending , but in the pre-election months, government cannot do these things. In fact, the government is vigorously doing the very opposite. The President said that over the next few years, he will create 100,000 new unskilled government jobs for the very poor so that they can stand on their feet and indirectly help generate demand for goods and services in the economy as a whole. Government is also going to spend billions of rupees on rural development from January 2020 without any prospect of getting immediate returns.

by Shiran Illanperuma Courtesy Xinhua

COLOMBO, Dec. 25 (Xinhua) — Sri Lankans today know China mostly for its economic assistance, but concertmaster and president of the Chamber Music Society of Colombo (CMSC) Lakshman De Saram hopes that a recent recital by a piano virtuoso will help showcase China’s wealth of culture and musical talent.

When Lu Yao, an award-winning graduate of the Beijing-based Central Conservatory of Music, walked on to the stage of the Lionel Wendt Theatre at the city center of capital Colombo, Some audiences were taken aback by his boyish appearance,” De Saram said.

Lu’s masterful interpretation of classics by Chopin, Mozart and Beethoven revealed a maturity and depth, and quickly drew the audience into his world. His explosive duet with host CMSC was described as inspirational” by De Saram, and a moment for artists from two civilized friends to display their musical prowess.

A performance by someone as skilled as (Lu) Yao is something many Sri Lankans have never experienced,” said De Saram. Describing the Chinese musician’s interpretation of Pi-Huang by Zhang Zhao, a Peking Opera classic, De Saram said, brings out all the elements of Chinese Opera through a single instrument.”

De Saram said that he is grateful for the sponsorship from the Embassy of the People’s Republic of China to Sri Lanka which enabled the CMSC to host Lu for a cultural exchange in Sri Lanka.

Chinese companies AVIC International and Huawei and Sri Lanka-China joint venture Port City Colombo were also sponsors.

Nineteen-year old Avishka Wikramanayake, an audience and budding pianist himself, praised Lu’s performance. It was both intimidating and inspiring to watch (Lu) Yao perform and dance on the edge of the abyss with every track,” he said.

The day after the recital, Wickramanayake was one of around 20 pre-selected advanced students participating in a free-of-charge master-class led by Lu.

Lu watched closely as Wickramanayake practiced a piece by Chopin. When he said, Stop,” the entire class held its breath. Lu’s interventions were firm but constructive. Don’t be nervous,” he said. Wickramanayake’s next attempt at the piece was audibly augmented by Lu’s instruction.

For Wickramanayake, who hopes to study musicology some day, a one-on-one with Lu was a once-in-a-lifetime experience. It is great to interact with someone of that level of experience who makes you push yourself and aspire to be better,” he said.

Performing in Colombo was a new experience for Lu, who was visiting Sri Lanka for the first time and is more used to performing for audiences in China and the West. I think the Sri Lankan audience was unbelievable and better than a lot of those in Europe,” he said.

I am happy and honored to have played alongside the Chamber Music Society of Colombo who are at a very high level,” he added.

Lu had always wanted to visit Sri Lanka and try out the country’s famous tea, having heard many stories of his piano instructor’s travels to the scenic island. In China, many musicians want the opportunity to visit places like Sri Lanka and share our culture,” said Lu.

I hope more Chinese organizations sponsor cultural events like this and I hope I can come back as soon as possible.”

(The featured image at the top shows Chinese maestro piano Lu Yao instructing a Sri Lankan student.Photo: Tang Lu/Xinhua)

By P.K.Balachandran/Daily Express

Today, the Tamil-speaking Jaffna peninsula is a bastion of orthodox Saivism – a Hindu sect based on the worship of Lord Siva. But according to Prof. Tikiri Abeysinghe, in the 16th and the 17th centuries, under Portuguese sway, the peninsula was entirely Catholic, though only nominally so.

In Jaffna under the Portuguese”, which was first published in 1986, Abeysinghe (who taught history in Colombo University) says: Portuguese documents reporting conversions in Jaffna do so invariably in multiples of thousands. Even allowing for exaggeration, natural to this type of document, the success achieved by the missionaries was striking.”

Abeyasinghe notes that in the period 1624-1626, the Franciscans alone converted 52,000 Jaffna Tamils. Taking that figure as a rough basis for the calculation of the total number of Christians in Jaffna under the care of the 42 parishes, one gets the figure 115,000,” he says. Antonio Bocarro’s report of 1634 states that in Jaffna, nearly all natives are Christians”. Fernao de Queiros, the renowned Portuguese chronicler of Ceylon (as Sri Lanka was then called) had described Jaffna as being wholly Christian”.

Why Mass Conversion?

The reasons for the en-masse conversion of Jaffna Tamils were many. The first was the proselytizing zeal of the Portuguese, who unlike the Dutch and the English who followed them, were hell bent on converting people to Christianity as much as they were interested in trade and territory. The second was the unquestioned military and political power that the Portuguese exercised over the population of Jaffna. The third reason was the strategic importance of Jaffna, especially the western port of Mannar, for trade as well as security of the Portuguese in Sri Lanka. The fourth was the anti-Christian stance of some of the powerful rulers of Jaffna, which infuriated the Portuguese. The fifth reason was the docility of the Jaffna man. Philip de Oliveira, who led the expeditionary force, which captured Jaffna in 1619, described the Jaffna man as being generally passive or weak”.

Intrigues Against Portuguese

However, the Kings of Jaffna, in alliance with the Sinhala Kings of South Sri Lanka and the Nayaks of South India, did trouble the Portuguese at the initial stages. The Portuguese intervened in Jaffna for the first time in 1543, when Sankili, the King of Jaffna, seized some wrecked Portuguese cargo vessels and began persecuting Christian converts among the fishermen of the Parava caste in Mannar. In 1543, St Francis Xavier had visited Mannar and converted 600 Paravas. Since the converts were automatically deemed to be Portuguese subjects, Sankili was alarmed.He saw in this a grave threat to Jaffna’s economy and security. The immensely valuable pearl fisheries would be out of his control. The Parava area in Mannar could become a bridgehead for a Portuguese invading army.

Therefore, in 1543 itself, Sankili sent an expedition to Mannar and slaughtered the Parava converts. St.Francis Xavier appealed to the Portuguese state to punish the Jaffna King. But it was only in 1558 that Constantine de Braganca captured Jaffna. Sankili escaped to Trincomalee. Subsequently, he made peace with the Portuguese and came back to power, but without control over Mannar. He had lost control over the shipping and trade in the Gulf of Mannar and Palk Strait, a major source of revenue for his Kingdom.

The Jaffna Kingdom then went into a period of great political instability. As in other parts of Sri Lanka, rival claimants to the throne were using the Portuguese to press their claims. In 1570, the Portuguese put their protégé Periyapulle on the throne. But in 1582, Periyapulle was overthrown by Sankili’s son, Puviraja Pandaram. Like his father, Puviraja Pandaram followed an anti-Portuguese policy. He sought the help of the Zamorin of Calicut and attacked Mannar. But the expedition failed.

In 1591, the Portuguese took the battle to Jaffna and massacred 800 of Puviraja Pandaram’s soldiers who were South Indian mercenaries, including Muslims from Calicut. The Portuguese put Edirmanasingham, who took the title Pararasa Sekaran, on the throne. But under pressure from his Hindu subjects to break the shackles for the sake of their religion and culture, Edirmanasingham alias Pararasa Sekaran struck an alliance with the Nayak rulers of Thanjavur in Tamil Nadu and also the Kings of Kandy, Vimaladharmasuriya I (1593-1604) and Senarat (1604-1635) who were anti-Portuguese. He proceeded against the Catholic converts too.

When Pararasa Sekaran died in 1617, his chosen successor was assassinated by Sankili Kumaran, a nephew. Sankili Kumaran sought recognition from the Portuguese. But when there was no response, he invited the Nayaks of Thanjavur to help him get out of the clutches of the Portuguese. In 1619, the Portuguese marched on Jaffna and took it over completely.

Destruction of Local Leadership

According to Abeyasinghe, Sankili, his sister, his four nephews, and the heir to the throne, were exiled to Goa in Western India, the seat of Portuguese power in the region.

With the exit of the Sankili clan, the Jaffna man gave up all hopes of resisting the Portuguese. He accepted Portuguese rule, including the need to convert to Catholicism, though most unwillingly.

In Goa, these royal exiles lived under surveillance, many of the younger members being lodged with religious orders – males in the College of Kings at Bardez, and the females in the Convent of Santa Monica in Goa. Eventually, many of them, like the younger (Sinhala) royalty from Sitawaka and Kandy, entered holy orders,” Abeyasinghe says.

Baptism Under Duress

Although St Francis Xavier had begun conversion in 1543 itself, it was only after the complete take over of Jaffna in 1619, that conversions took on a mass character. The Franciscans were followed by the Jesuits in 1622. The Portuguese authorities fixed the number of parishes for Jaffna (minus Mannar and Mantota) at 42 to be divided among the Franciscans and the Jesuits.

In order to increase the number of converts rapidly, they resorted to what Abeyasinghe calls general baptism”.
Quoting Trinidade and Queiros, he says that in a typical case of general baptism in a village, the announcement of the arrival of the Portuguese missionaries would be made by tom tom. The villagers in question would be asked to assemble and then a missionary would ask them to reject their false” gods and accept one true God”.

It was not a request; it was almost a command backed by the authority of the Portuguese government” Abeyasinghe notes. The missionary would invariably be accompanied by the local Portuguese officials and the native chiefs who supported them.

Fear of a fine or corporal punishment with cane and stock would ensure their regular attendance at church on Sundays and feast days,” Abeyasinghe adds.

Economic Ruination of Jaffna

But Portuguese rule ruined Jaffna, Abeyasinghe says. Though the Jaffna peasant was not dispossessed, he had to pay heavy taxes, which the Portuguese kept hiking from time to time. As Bocarro said: the land has little commerce. It has no merchandise. It has no water other than that from the sky”. In addition to the rapacious government, the Catholic priests were extorting money.

The cash from the Jaffna treasury was being used to fund Portuguese settlements elsewhere. Nothing was ploughed back into the local economy. According to Fernao de Queiros, the Portuguese chronicler par excellence the people of Jaffna had been reduced to the utmost misery” under Portuguese rule.

In the absence of the possibility of waging war or revolting, the only option for the people was to migrate to the Wanni. Some went across the Palk Strait to Rameswaram on the Indian side.

It is, therefore, not surprising that when the Dutch overthrew the Portuguese in June 1658, the people of Jaffna were immensely relieved. The refugees not only came back to Jaffna, but shed Catholicism and reverted to Hinduism en masse. Only the coastal Paravas, who apparently saw Catholicism as a liberation theology, stuck to Catholicism.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රාජිත සේනාරත්න හදිසියේ රෝහල් ගතවීම සහ අත්අඩංගුවට පත්වීම සම්බන්ධයෙන් විවිධ පාර්ශ්ව අද අදහස් පළ කළා.