දනුජය අමරකෝන් උපුටාගැණීම  මව්බිම

අලව්වේ නාමල් කුමාර මහතාගේ නිවෙසේදී අත්අඩංගුවට ගත් ඉන්දියානු ජාතික මාර්සියෙල් තෝමස් කොළඹ අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තු මූලස්ථානයට ගෙන එනු ලබයි. රහස් පොලිසිය ඉන් අනතුරුව සිදු කරනුයේ මෙම පුද්ගලයා රඳවා තබාගනිමින් ප්‍රශ්න කිරීම සඳහා කොළඹ කොටුව මහෙස්ත්‍රාත් ලංකා ජයරත්න මෙනෙවිය වෙතින් රැඳවුම් නියෝගයක් ලබා ගැනීමය. ඒ අනුව ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත යටතේ මාස තුනක කාලයක් ඉන්දියානු ජාතිකයා රඳවා තබා ගනිමින් ප්‍රශ්න කෙරෙනු ඇත.

රහස් පොලිසිය විසින් ප්‍රශ්න කිරීමේ පදනම සකසා ගනු ලැබුවේ තෝමස් නාමල් කුමාර හමුවී ප්‍රථමයෙන් ප්‍රකාශ කළ ‘මට දැනෙනවා ඔබට විවෘත තර්ජනයක් තිබෙනවා’ යන කාරණය මතය.

දැනෙන්නේ කෙසේදැයි අපරාධ පරීක්ෂණ නිලධාරීන් ඔහුගෙන් ප්‍රශ්න කර සිටියේය. කුමන හෝ තොරතුරකට අදාළව ඔත්තුවක් නොඑසේ නම් ‘දැනගැනීමක්’ නොමැත්තේ නම් මොහු මේ අය සොයා යන්නේ ඇයි? එවැනි ප්‍රශ්න රාශියකට මැදි වූ අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තු නිලධාරීහු මොහුගෙන් ප්‍රශ්න කිරීම පටන් ගත්හ. ඇතැම් විට පරස්පර විරෝධී ප්‍රකාශයන් සිදුකරන මොහු මෙම පරීක්ෂණය වෙනතක හරවා පරීක්ෂණ කණ්ඩායම නොමඟ හැරීමේ කුමන්ත්‍රණයක නියැළෙන්නේ දැයි යන්න එම නිලධාරීන්ට ඇති වූ තවත් ගැටලුවකි. ඔහුගෙන් කරන ලද කරුණු විමසීමෙන් පසු මේ පුද්ගලයා සම්බන්ධයෙන් රහස් පොලිසිය ඉන්දීය මහ කොමසාරිස් කාර්යාලයෙන් මේ මාර්සියෙල් තෝමස්’ යනු කවරෙක් දැයි විමසා තිබිණි.

‘මාර්සියෙල් තෝමස්’ ඉන්දියාවේ කේරළ ප්‍රාන්තයේ සිට ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණෙන්නේ සංචාරක වීසා පත්‍රයක් උපයෝගි කර ගනිමින් ඉකුත් 2017 වර්ෂයේ පෙබරවාරි 19 වැනිදා දිනෙකය.

මසක වීසා පත්‍රයකට අනුව මොහු මෙරටට පැමිණෙන්නේ ඉන්දීය ආර්.එස්.එස්. සංවිධානයෙන් (අචඵඩබපඪරච ඉඹචරචථඵඥමචඬ ඉචදඨඩ) තමාට දැඩි ජීවිත තර්ජනයක් ඇතිවීම හේතුවෙන් බව ඔහු රහස් පොලිසියට පවසයි. මෙම ආර්.එස්.එස්. සංවිධානය භාරතීය ජනතා පක්ෂයට සහාය දක්වන සංවිධානයකි.

එම සංවිධානයෙන් තමාට එල්ල වූ ජීවිත තර්ජනය හේතුකොටගෙන ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණෙන මොහු මාසයක සංචාරක වීසා කාලය අවසන්වීමෙන් පසු පොලිසියට කට්ටි පනිමින් මෙරට විවිධ ප්‍රදේශවල ජීවත් වන්නේ බෝඩිංකාරයකු පරිද්දෙනි. මොහු අත්අඩංගුවට පත්වන අවස්ථාවේදී රාගම තේවත්ත ප්‍රදේශයේ නිවෙසක කාමරයක් කුලියට ගෙන රුපියල් 2,500ක කුලී දීමනාවක්ද ගෙවමින් සිට ඇත.

කිසිදු රැකියාවක් නොකර මෙරට විවිධ ප්‍රදේශවල ජීවත්වීමට හා කාමර කුලියට ගැනීමට මොහු වෙත මුදල් හදල් ලැබුණේ කෙසේද?

එම පැනයට මොහු පිළිතුරු දෙන්නේ තමා පල්ලිවලට ගොස් මුදල් ඉල්ලා ගන්නා බවයි. හොඳින් දෙමළ භාෂාව මෙන්ම ඉංග්‍රීසි භාෂාවද, යන්තමින් සිංහල භාෂාවද හසුරුවන මොහු බැලූ බැල්මටම පිටරැටියකු බව නොපෙනෙයි.

තම රූපයෙන්ද ප්‍රයෝජනයක් ගැනීමට මොහු සමත්ව ඇත්තේ මේ අයුරිනි. එනම් මෙම තැනැත්තා ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් ගිණුම්කරණය පන්ති පවත්වා ඇති බවටද මේ වන විට රහස් පොලිසිය තොරතුරු අනාවරණය කරගෙන තිබේ. එක් ශිෂ්‍යයකුගෙන් රුපියල් 4,000ක මාසික දීමනාවක් ලබා ගනිමින් මොහු එම දරුවන්ට ටියුෂන් දී ඇත. දැන් ඒ බව දරුවන්ගේ මවුපියන් රහස් පොලිසියට ප්‍රකාශ පවා ලබාදී තිබේ. දිවයිනේ තැන් තැන්වල ජීවත් වූ මොහු මාස එකහමාරක පමණ කාලයක් බස් නැවතුමකද ජීවත්ව ඇත.

රහස් පොලිසිය මොහු අත්අඩංගුවට ගන්නා අවස්ථාවේදී නවීන පන්නයේ ස්මාර්ට් ජංගම දුරකථනයක් මෙන්ම විශාල මෙමරි පත් සහ පෙන්ඩ්‍රයිව් දෙකක්ද පොලිසිය සිය භාරයට ගෙන ඒවා නඩු භාණ්ඩ වශයෙන් නම් කොට අධිකරණයට ඉදිරිපත් කර තිබිණි. පසුව මෙහි අන්තර්ගත කරුණු සම්බන්ධයෙන් තොරතුරු අනාවරණය කර ගැනීම සඳහා මෙම උපකරණ රජයේ රස පරීක්ෂකවරයා වෙත යවා වාර්තා කැඳවීමට අධිකරණ නියෝග නිකුත් වී ඇත.

ඒ අනුව එළිවන යාමයේ හොඳ හොඳ සෙල්ලම් ඒ උපකරණ තුළින් එළියට එනු ඇත. පරීක්ෂණ කණ්ඩායම් තවදුරටත් මේ තැනැත්තා රඳවා තබාගෙන ප්‍රශ්න කිරීම් සිදුකරන්නේ තවත් සුවිශේෂී සිද්ධියක් අතරතුරදීම වීම විශේෂ කරුණකි. එනම් අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව විසින් මෙම තැනැත්තා සම්බන්ධයෙන් කරුණු විමසමින් ඉන්දීය මහ කොමසාරිස් කාර්යාලයට කළ දැනුම් දීමට අනුව එම කාර්යාලය නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් මාධ්‍යයට දන්වා තිබුණේ මෙම තැනැත්තා 2000 වර්ෂයේ සිට මානසික රෝගයක් වෙනුවෙන් ප්‍රතිකාර ලබාගන්නා ලද තැනැත්තකු බවයි.

කෙසේ වෙතත් මෙම ඉන්දීය ජාතිකයා ඉකුත් වසරේ මෙරටට පැමිණීමෙන් පසු තමාට සරණාගතභාවය ලබාදෙන ලෙසට ඉල්ලීමක් කර තිබූ බවත් එය තමාට නොලැබුණු රහස් පොලිසියට දන්වා තිබිණි.

කරුණු කාරණා එසේ පෙළගැසෙද්දී මෙම ඉන්දීය ජාතිකයා වරෙක හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මුණ ගැසීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් ගොස් ඇති බවත් එහිදී එතැන සිටි ආරක්ෂක නිලධාරීන් ඔහු හිටපු ජනාධිපතිවරයා ආසන්නයට යෑම වළක්වා ආපසු පිටත් කර ඇති බවත් මොහු ප්‍රකාශ කර තිබූ බව රහස් පොලිසියේ නිලධාරියකු සඳහන් කෙළේය.

එසේම තමන් එහි ගොස් ඇත්තේ හිටපු ජනාධිපතිවරයාට ජීවිත තර්ජන ඇති බවට පැවැසීමට යැයිද මොහු සඳහන් කර ඇත. එහෙත් ඒ සම්බන්ධයෙන් තෝමස් කිසිදු අවස්ථාවක වගකිවයුතු ආයතනයක් වෙත ගොස් ඒ සම්බන්ධයෙන් ප්‍රකාශයක් ලබා දී නොතිබිණි. එසේම තවත් ප්‍රබල මැති ඇමැතිවරු කිහිප දෙනකුද මුණ ගැසීමට ගොස් ඇති බවට තොරතුරු හෙළි වී ඇතැයිද රහස් පොලිසිය වරෙක සඳහන් කෙළේය. එහෙත් මේ තැනැත්තා එසේ ක්‍රියා කර ඇත්තේ මන්දැයි යන්න සම්බන්ධයෙන් තවමත් ඇත්තේ විස¼දාගත නොහැකි ගැටලුවකි.

අදාළ දේශපාලනඥයන් මෙන්ම නාමල් කුමාර සම්බන්ධයෙන් වුවද වුවමනාවක්, කැක්කුමක් ඇති අය මේ රටේ නොමැතිද? ඒ සඳහා ඉන්දියානුවෙක්ම පෙනී සිටිය යුතුද?

එසේ වී නම් ඔහුට ඇති කැක්කුම කුමක්ද?

රැකියාවක් හෝ වෙනයම් කුමන ප්‍රතිලාභයක් හෝ නොමැතිව මෙරට රැඳී සිටින මෙවැනි ඉන්දීය ජාතිකයකුට අපේ රටේ ප්‍රශ්න හමුවේ ‘උණුවීමක්‘ ඇති වීම ප්‍රශ්නගත කරුණක් නොවන්නේද? එම ගැටලු එසේ තිබියදී ඉන්දියාව කියන්නේ ඔහුට ‘පිස්සු‘ කියාය.

උභතෝකෝටික ප්‍රශ්න ගැටලු මැදින් අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව මොහු රඳවා තබා ගැනීම සිදු කරයි. කෙසේ වුවද අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව මේ තැනැත්තාව රජයේ අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරිවරයා වෙත යොමු කිරීමෙන් අනතුරුව ඔහුගේ උපදෙස් පරිදි කොළඹ ජාතික රෝහලේ සායන තුනකට යොමු කිරීමට අධිකරණයෙන් නියෝග නිකුත්විණි. ඒ අනුව මොහුට කිසියම් හෝ මානසික ගැටලුවක් හෝ රෝගයක් ඇත්දැයි යන්න පරීක්ෂා කිරීම සඳහා මානසික රෝග විශේෂඥවරයකු හමුවට ඉදිරිපත් කිරීමට සායනයක් වෙත යොමු කිරීම ඉදිරියේදී සිදුවනු ඇති. පළමුව සිදු කළ යුත්තේද එයයි. එසේම මේ වන විට ඔහුගේ දකුණු අතේ අස්ථි බිඳීමක් සිදුව ඇති බැවින් විකලාංග සායනයක් වෙතද අධික රුධිර පීඩනය සඳහා කායික රෝග සායනය වෙතද ඉදිරිපත් කිරීමට පොලිසිය අධිකරණයෙන් අවසර ඉල්ලා සිටියේය. දැන් මොහුට අධික රුධිර පීඩනයද වැලඳී ඇත.

අපේ රටේ ප්‍රශ්න හමුවේ මෙවන් අයට හිත උණුවෙන්නේ නම් ඒ සම්බන්ධයෙන් වහාම පරීක්ෂා නොකළහොත් අධික රුධිර පීඩනය ඇති වන්නේ අපේ රටේ ජනතාවටය. මෙම පුද්ගලයා අධිකරණයේ නිරීක්ෂණයට ඉදිරිපත් කළ අවස්ථාවේදී මහෙස්ත්‍රාත්වරිය විත්ති කූඩුවේ සිටි ඔහු සමඟ ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙශ්‍රී කතා කළාය. ‘තමාට වෙනයම් ප්‍රතිකාරයක් අවශ්‍ය දැයි අධිකරණය විමසූ අවස්ථාවේදී ඔහු සඳහන් කළේ වෙන කිසිවක් අවශ්‍ය නොවන බවයි. එසේම තමා පොලිසිය තුළ රඳවා ප්‍රශ්න කිරීම් සිදු කරනු ලබන බව මහෙස්ත්‍රාත්වරිය ඔහුට පැවැසූ අතර ඔහු විසින් දෑත් එක්කර වැඳ වැටෙමින් එය පිළිගැනීමක් දක්නට ලැබිණි.

අධිකරණයට රැගෙන එන මොහොතේදීත් ඉන් පිටව යන කාලය අතරතුරේදීත් රහස් පොලිස් භාරයේ සිටි මොහු පිස්සකු නොඑසේ නම් කිසියම් මානසික රෝගයකින් පෙළෙන්නකු ලෙසින් දිස්නොවීම විමතියට කරුණකි. බැලූ බැල්මටම එසේ නොවන්නටද පුළුවන. එය තීරණය කළ යුතු වන්නේ විශේෂඥ වෛද්‍යවරයකුමය. එහෙත් එවැන්නකුට ටියුෂන් පන්ති ගුරුවරයකු ලෙස ජීවත් විය හැකිද?

එසේම මොහුට ඉන්දීය ආර්.එස්.එස්.
සංවිධානයෙන් ජීවිත තර්ජන එල්ල වනවා යැයි මොහු පවසන්නේ ඇයි?

කිසිදු කාරණාවක් නොමැතිව කුමන හෝ සංවිධානයකින් ජීවිත තර්ජන වැනි දේවල්’ එල්ල විය හැකිද? ආගමන විගමන පනත උල්ලංඝනය කරමින් මෙරට රැඳී වැරැදි සිදු කරමින් සිටි මොහු සැබැවින්ම කවුරු විය හැකිද? ඒ සියල්ල විස¼දාගත හැකි වන්නේ ඔහු භාවිත කළ ජංගම දුරකථනය සහ අනෙක් උපාංගවල දත්ත සහ තොරතුරු රජයේ රස පරීක්ෂකවරයාගෙන් ලැබුණු පසුවය. එසේම මොහු මානසික රෝගියකුද නොඑසේ නම් කුමන රෝගයකින් පෙළෙන්නේද යන්න සම්බන්ධයෙන් වාර්තා ලද පසු මොහු සැබෑවටම කවරෙක්දැයි හඳුනා ගත හැකි වෙයි.

එතෙක් ‘පිස්සකු’ නොවූ ‘පිස්සෙක්’ යැයි කියන ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත ප්‍රකාරව අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ රඳවා ප්‍රශ්න කිරීම් සිදු කරනු ලබන ‘මාර්සියෙල් තෝමස්’ ගැන අවදියෙන් ඉන්නට අපට සිදුවෙයි.

දනුජය අමරකෝන්

උදේනි සමන් කුමාර උපුටාගැණීම  මව්බිම

ජනපති ඝාතන කුමන්ත්‍රණයක් සම්බන්ධව දූෂණ විරෝධී බළකායේ නාමල් කුමාර මහතා විසින් සිදු කරන ලද හෙළිදරව්ව පිළිබඳ මේ වන විට අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව පරීක්ෂණ පවත්වමින් සිටී. ඒ අතර නාමල් කුමාර සොයා ඔහුගේ නිවෙසට පැමිණි නන්නාඳුනන ඉන්දීය ජාතිකයකු නිසා සිදු කෙරෙන විමර්ශන නව මුහුණුවරක් ගෙන තිබේ. හදිසියේ පහත් වූ මේ ඉන්දීය ජාතිකයා කවුද? ඔහු නීතියේ රැහැනට හසු වූයේ කෙසේද? මේ පිළිබඳ තොරතුරු සොයා අපි ප්‍රථමයෙන්ම නාමල් කුමාර මහතා හමු වුණෙමු.

නාමල් මේ අද්භූත පුද්ගලයා කවුද? කොහොමද ඔහුගේ පැමිණීම සිදු වෙන්නේ?

මේ පුද්ගලයාගේ නම තෝමස්. ඔහු ඉන්දියාවේ කේරළයේ පදිංචි අයෙක්. පළමුවෙන්ම ආවේ 17 වැනි බදාදා හවස 4.00ට විතර මගෙ ලිපිනය කරඳ, තුල්හිරිය කියලනෙ පත්තරවල ගියේ. ඒ අනුව මෙයා තුල්හිරියෙන් බැහැල ගම් අස්සෙන් තමයි පාර සොයාගෙන ඇවිත් තියෙන්නෙ. එහෙම එද්දී ඔය කැලේ මැදින් තමයි එන්න වෙන්නෙ. එහෙම එද්දි මට ඒ පැත්තෙ අය කෝල් දුන්නා, නාමල් මෙන්න මෙහෙම කෙනෙක් ඔයාව හොයාගෙන එනවා. එයාට හරියට සිංහල කතා කරන්නත් බෑ කියලා.

නාමල් ගෙදරින් අයින් වුණාද?

නැහැ. මම කිව්වා බාධාවක් කරන්න එපා එන්න අරින්න කියලා. පස්සෙ මනුස්සය මෙහාට ආවා. එක පාරටම ගෙට ගත්තෙ නැහැ. මම කාමරේ ඉඳන් බලාගෙන හිටිය. වයිෆ් ගිහින් කතා කළා. ඔහු කිව්වා,
\’මට නාමල්ට කතා කරන්න ඕන නාමල්ගෙ ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් තියෙනවා. මම ආවේ ඒ ගැන දැනුවත් කරන්නයි\’ කියලා.

නාමල් මොකද කෙළේ?

මම අර පුද්ගලයා මිදුලෙ ඉද්දි වයිෆ්ට කාමරේට කතා කළා. මම එයාට කිව්වා දැන් උදේ වරකාපොළ පොලිසියේ ඕ.අයි.සී. මහත්තය ඇවිත් ගියානෙ. ඒ මහත්තය කිව්වේ ආරක්ෂාවට මොනව හරි ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා නම් ඉක්මනින් දැනුම් දෙන්න කියලනෙ. දැන් ඔයා ඕ.අයි.සී. මහත්තයට කෝල් එකක් අරන් මෙන්න මෙහෙම පුද්ගලයෙක් ගෙදරට ඇවිත් ඉන්නවා මොකද කරන්නෙ කියලා අහන්න කියලා. ඊට පස්සෙ වයිෆ් මේ ගැන කියල මොකද කරන්නෙ කියලා මහත්තයාගෙන් ඇහුවා.

මහත්තයා කියල තිබුණේ ඒ තැනැත්තාට ෆෝන් එක දෙන්න කියලා. ඉතින් මම කාමරේ බලා ඉද්දි වයිෆ් අර කෙනාට ෆෝන් එක දුන්නා.
ඕ.අයි.සී. මහත්තය කතා කරල කියල තියෙන්නෙ, මචං මම නාමල් මගෙ ආරක්ෂාවට පොඩි ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා. ඒ නිසා මම මේ වෙලාවෙ ඉන්නෙ වරකපොළ පොලිසියේ. මාව හම්බුවෙන්න ඕන නම් පොලිසියට ඇවිත් මාව හමු වෙයන්. ඕන තරම් වෙලා කතා කරන්න පුළුවන් කියලා.

හරි ඊළඟට මොකද වුණේ?

ඒ පුද්ගලයා පොලිසියට යන විදිය පාර අහගෙන මාව හමුවෙන්න යනවා කියලා වයිෆ්ටත් කියල යන්න ගියා.

මිනිහ වරකා පොළට ගිහිල්ලා අර මට කතා කරපු නොම්මරේට කෝල් එකක් අරන් තියෙනවා. එතකොට ඕ.අයි.සී. මහත්තය කියල තියෙනව හරි පොලිසියට එන්න කියලා.

ඒකටත් උත්තර දීල තියෙනවා. ඔව් මම එනවා කියලා.

ඒත් සෑහෙන වෙලාවක් ගියත් ආවෙ නැති නිසා ඕ.අයි.සී. මහත්තය එයාට කෝල් එකක් අරන් තියෙනවා. එතකොට \’මම බස් එකේ ඉන්නෙ. මම උඹව නිදහස් වෙලාවක ඇවිත් හමුවෙන්නම්\’ කියල ගිහින් තියෙනවා.
ඒ වෙලාවෙම ඕ.අයි.සී. මට කතා කළා.

\’නාමල් මෙතැන ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා. ඔයා මේක සී.අයි.ඩී. එකට දන්වන්න\’ කිව්වා. ඊට පස්සේ මම සී.අයි.ඩී. එකට මේ සිදුවීම දැනුම් දුන්නා.

දැන් ඒ වෙනකොටත් මේ නාඳුනන පුද්ගලයා අත්අඩංගුවට ගැනීමක් සිදු වී නැහැ.

ඔව්. නමුත් මගෙන් විස්තර දුරකථන අංක ලබා ගත්තනෙ. ඒ අනුව පරීක්ෂණ සිදු කරන්න ඇති. ඊට පස්සෙ මට ඒ තැනැත්තා එවපු මැසේජ් එකකුත් මම සී.අයි.ඩීයට යැව්වා. ඊට පස්සෙ මට උපදෙස් දුන්න කොහොම හරි මෙයාට කතා කරල හමුවෙන්න යොදාගන්න කියලා.

නාමල් ඔහුට කතා කළාද?

ඔව්. මම කිව්වා මට උඹව හමුවෙන්න ඕන කියල ඒකට හා කිව්වා. තව ගොඩක් දේ ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් කිව්වා. මට ඒවා තේරුණේ නැහැ. මම 20 වැනිදා උදේ 10.00ට විතර තමා ඔහුට කතා කළේ. මම හවස වරකපොළ හිටියෙ මෙන්න 3.00ට විතර මට ගෙදරින් කතා කරල කිව්වා මෙන්න අර පුද්ගලයා ගමට ඇවිත් ඉන්නවා කියලා.

මම වරකපොළ පොලිසියෙ ඕ.අයි.සී. මහත්තයටත් කියල ඒ ගමන්ම සී.අයි.ඩී. එකටත් දැනුම් දුන්නා. මෙන්න පුද්ගලයා ඇවිත් ඉන්නවා කියලා. ඒ වෙලාවෙම සී.අයි.ඩී.ය ක්‍රියාත්මක වුණා. ඒ මහත්තුරු එනකන් මෙයාව රඳවාගන්න කියලා මට උපදෙස් දුන්නා. මම 4.00ට විතර වෙද්දී ගෙදරට ආවා.

වරකාපොළ පොලිසියේ නිලධාරීන් ආවද?

ඔව්. දෙදෙනෙක් සිටියා. ඒ අය මෙයා රඳවා ගන්න ඇවිත් ඉන්න බව ඔහු දන්නේ නැහැ. මගේ ආරක්ෂාවට ඇවිත් ඉන්නවා කියලා තමයි ඔහු හිතුවේ.

ඒ පුද්ගලයා නාමල් එනකොට ගෙදරට ඇවිත් සිටියාද?

ඔව්. මේ පුටුවෙ ඉඳගෙන හිටියේ. මම අතන වාඩිවෙලා කතා කරමින් සිටියා.

මොනවද ඔහු කතා කළේ?

ලෝකයේ තිබෙන සූක්ෂ්ම මිනිස් ඝාතන පිළිබඳව ඔහු දීර්ඝ ලෙස විස්තර කළා. රසායනික අවිවලින් මිනිසුන් මරන හැටි. කෙමිකල්ස් යොදා ඝාතන සිදු කරන හැටි. මේ ආකාරයට මෙහෙම සිදුවෙන්න පුළුවන්. මුහුණට කෙමිකල් ස්ප්‍රේ කරන්න පුළුවන්. පාරෙ යද්දී කුඩුකාරයෙක් වගේ ඇවිදින් ඔයාගෙ පර්ස් එක අදින්න හදල ඔයා ගහන්න පනිද්දි බෙල්ලට දැලි පිහියක් අදින්න පුළුවන්. එතකොට පරීක්ෂණ යන්නෙ කුඩු කේස් එකක් විදියට. මේ වගේ ප්‍රශ්න විස්තර කළා. ඔහු කීවේ මේ ඝාතන කුමන්ත්‍රණ හෙළි කිරීම නිසා මගේ ජීවිතයට මෙන්න මේ විදියේ අනතුරු එල්ල වෙන්න පුළුවන් බවයි.

ඔහු සිංහල භාෂාව කතා කළාද?

නැහැ. කැඩිච්ච සිංහල කතා කළේ. ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් තමයි විස්තර කළේ. අපිට තේරෙන විදියට අපි වටහාගත්තා. මට ඉංග්‍රීසි කතා කරන්න බැහැ. නමුත් මෙයා කියන්නෙ මේකයි කියලා වැටහුණා.

නාමල් එයාගෙන් ඇහුවේ නැද්ද ඇයි ඔයා මට උදවු කරන්න අදහස් කළේ කියලා?

මම ඔහුට ප්‍රශ්න ගොඩක් දැම්මා. ඔහු කිව්වේ, \’මගෙ ඥාතීන් බොහෝ දෙනා ඉන්දියාවේ ප්‍රශ්නවලදී මැරුණා. මම දැන් ලංකාවෙ ඉන්නෙ. ආයෙ ඉන්දියාවට නම් යන්නෙ නෑ. මගෙ අතත් කැඩිල තියෙන්නේ.\’ (කැඩුණු අතත් පෙන්නුවා)

ලංකාවෙ කොහෙද ඉන්නේ කියලා ඇසුවාද?

ඔව්. රාගම ඇනෙක්ස් එකක නැවතී සිටින බවත් ඊට රුපියල් 2,500ක් මාසිකව ගෙවන බවත් කිව්වා. මට එතැනත් සැකයක් ඇති වුණා. රුපියල් 2,500ට රාගම ඉන්න පුළුවන්ද කියලා. අනෙක ඔහු මෙහේ ඉඳන් යාළුවකුට කෝල් එකක් ගත්තා. මම ඒ නොම්බරේ බලාගෙන ඒකට කතා කරලා ඇහුවා.

“මට ඔයාගෙ යාළුවෙක් හමුවුණා. ඔයා කොහොමද මෙයාව හඳුනන්නේ” කියලා. එතකොට ඔහු කීවා මමත් එච්චර හඳුනන්නේ නැහැ. අයි එයාට ප්‍රශ්නයක් ද කියලා තුන් හතර පාරක්ම ඇසුවා. ඇයි, ඇයි, එයාට ප්‍රශ්නයක්ද කියලා නැහැ. කිසිම ප්‍රශ්නයක් නැහැ කියලා මම උත්තර දුන්නා.

\’ඔබතුමා අඳුනනවා කීව නිසා කෝල් එක ගත්තෙ එයා ලංකාවෙ නොවේ ඉන්දියාවේ කෙනෙක් කියනවනෙ ඒක සනාථ කරගන්න කතා කළේ\’ කීවා.

කොළඹින් සී.අයි.ඩී. එක එද්දී රෑ වුණාද?

රෑ 7.30ට විතර වෙනකොට ආවා. මෙයා කියන කරුණු පරස්පර නිසා එක්ක යනවා කියලා ඒ පදනමින් ගෙන ගියා.

ඔහු ඇසුවේ නැද්ද ඇයි ඔහුව ගෙනියන්නේ කියා?

යන්න බෑ කිව්වා. ඒත් වරකපොළ පොලිසියේ යුනිෆෝම් ඇඳපු නිලධාරීන් දෙදෙනෙක් හිටියනෙ. එයාලගෙ සහායෙන් ගෙන ගියා. මගෙන් නිලධාරීන් ඇහුවා මොකද කරන්නේ කියලා. මම කීවා මගෙ ගෙදර මෙයා තියාගන්නත් බෑ. මට තීරණ ගන්නත් බෑ. ඒ වගේම මට එයාව ගෙනියන්න කියල ඔයාලට කියන්නත් බැහැ. නමුත් මොනව හරි ප්‍රශ්නයක් වුණොත් ඔයාල වගකියන්න ඕන. ආරක්ෂාව සම්බන්ධ සම්පූර්ණ වගකීම තියෙන්නෙ ඔයගොල්ලන්ගෙ අතේනෙ. තීරණයක් ගන්න කියලා.

පස්සෙ ඒ පැමිණ සිටි නිලධාරීන් කොළඹට කතා කරලා ශානි අබේසේකර මහත්තයාගෙන් නියෝගයක් ලබා ගෙන තමයි මෙයාව අරගෙන ගියේ. ඉන් එහාට සී.අයි.ඩී. එකේ විමර්ශන ගැන මම වචනයක්වත් අහන්න යන්නෙ නැහැ. ඒක අහන්න සුදුසුත් නැහැ. ඒක ඒගොල්ලන්ගෙ රාජකාරියනෙ. මම හිතනවා ඔහු මා සොයා පැමිණියේ කුමකටද යන්න පිළිබඳවත් සත්‍ය හෙළිවේ යැයි කියලා.

උදේනි සමන් කුමාර

කමල් මහේන්ද්‍ර වීරරත්න උපුටාගැණීම  මව්බිම

ඓතිහාසික යුගයේ මෙරට පැවැති සමාජ ආර්ථික හැඩගැස්ම කාල් මාක්ස් විසින් හඳුන්වනු ලැබුවේ ආසියාතික සමාජ, ආර්ථික ක්‍රමය ලෙසිනි. එය කිසිසේත්ම යුරෝපයේ වැඩවසම් සමාජ ක්‍රමයට සමාන නොවීය. අහස පරයා නැඟෙන වෙහෙර – දාගැබ් මතු නොව සමුදුර පරයා නැඟෙන වැව්ද ඉදිකළ අපේ රජවරු හුදෙක් තමන්ටය කියා ගෙයක් ‍ෙදාරක් ඉදිකරගත් බවක් ලංකා ඉතිහාසයේ සඳහන් නොවේ.

එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ කීර්තිමත් නායකයකු වූ ජුනියස් රිචඩ් ජයවර්ධනද වැටෙන්නේ ඒ ගණයටය. ඔහු තමන්ට පාරම්පරිකව ලැබී තිබූ ගේ ‍ෙදාරද රජයට ලියා තබා අවසන් ගමන් ගියේය.

එහෙත් වර්තමානයේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයට රිංගා ගෙන සිටින ඇතැම් ඇමැතිවරු, රාජ්‍ය ඇමැතිවරු කිසිදු ලජ්ජා බයකින් තොරව මහජන දේපොළ තමන්ගේ බැංකු ගිණුමට දමා ගන්නට වලිකන්නේ තම පක්ෂයේ අතීත නායකයන්ද නින්දාවට පත් කරමිනි. මේ සම්බන්ධව ඇති හොඳම උදාහරණය වන්නේ යහපාලන ආණ්ඩුව පිහිටුවා වසරක් ගත වන්නටත් පෙර සිදු කළ මහ බැංකු කොල්ලයයි. රාජ්‍ය ඇමැති සුජීව සේනසිංහ වැන්නවුන් මෙම මහා සොරකමට දැක්වූ දායකත්වය හෙළි වූයේ ජනාධිපති විමර්ශන කොමිෂන් සභාවේදීය.

ජාතියේ අවාසනාවට අපේ මිනිසුන්ට ඉතාමත් කෙටි කාලයක් තුළ සියල්ල අමතක වේ. බැඳුම්කර සොරුන්ද එහි වාසිය නෙළා ගනිති. පර්පචුවල් සමාගම වෙනුවෙන් ‘ඇත්ත නැත්ත’ ලියා අල්ලස් ගත් උදවිය තමන්ට ඇඟිල්ල දික් වන විට පැස්බරා වැල්ලෙ හිස සඟවා ගත්තා මෙන් සැඟවී සිට දැන් නැවතත් සොරකමට කුරුමානම් අල්ලති.

ගිය ඉරිදා ‘මව්බිම’ ප්‍රධාන පුවතින් නම් නොකියා හෙළි කෙළේ තවත් එවැනි නවතම වෑයමකි. යුරෝ බිලියන පහක වාර්ෂික විදෙස් අපනයන ආදායමක් රටට ගෙන එන ඇ.ඩො. මිලියන 500ක ආයෝජනයකින් ආරම්භ කිරීමට සූදානම් කෙරුණු සිලෝන් හයිස්පීඩ් රේල්වේස් සමාගමේ විදුලි දුම්රිය ව්‍යාපෘතියෙන් කොමිස් මුදල ඉල්ලමින් වසර දෙකක් තිස්සේ එය නවතාගෙන සිටීම පිළිබඳව අදාළ සමාගම ජනාධිපතිවරයාට කළ පැමිණිල්ලක් එම වාර්තාවට පදනම්ව තිබිණි. මෙවැනි අපරාධ පිළිබඳව ජනතාව දැනුවත් විය යුතුය.

එම සමාගමේ සභාපතිනි අනුශ්කා රේණු ජනපතිට පැමිණිලි කර තිබුණේ ඇමැතිවරයකුගේ සහ රාජ්‍ය ඇමැතිවරයකුගේ පෞද්ගලික අපේක්ෂාවන් නිසා ජාතික වශයෙන් විශාල හානියක් සිදු වී ඇති බවය. මේ තත්ත්වය පිළිබඳව අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරියට යුරෝපයේ සිට දැන්වූ අවස්ථාවේ ඇයට මේ සම්බන්ධව කිසිදු ක්‍රියාමාර්ගයක් නොගන්නා ලෙසද ඇමැතිවරයා දන්වා ඇති බවද සභාපතිනිය සඳහන් කර ඇත.

තවද ආයෝජන මණ්ඩලයේ ඉහළ නිලධාරීන් දෙදෙනකු ඉතාලියේ සංචාරයක යෙදෙන බැවින් එහිදී සමාගමේ යුරෝපීය අධ්‍යක්ෂවරයා හමුවිය හැකි බවට කරන ලද දැනුම්දීමකට අනුව 2017.09.28 දින ඉතාලියේ මිලාන් සෙන්ට්‍රල් දුම්රියපොළ අසල හෝටලයකදී ඔවුන් දෙදෙනා හමුවූ බවද සභාපතිනිය සඳහන් කර තිබේ. එහිදී ආයෝජන මණ්ඩලය වෙනුවෙන් පැමිණි නිලධාරීන් පවසා ඇත්තේ එම හමුව රහසක් ලෙස තබා ගන්නා අතරම ව්‍යාපෘතියේ සියලුම ලිපි ලේඛන ඔවුන් වෙත නැවත ලබා දෙන ලෙසය. තවත් දින කීපයකට පසු යුරෝපීය අධ්‍යක්ෂවරයාට දන්වා තිබුණේ රාජ්‍ය ඇමැතිවරයා හට ආයෝජකයන් කෙළින්ම හා පෞද්ගලිකව හමුවීමට අවශ්‍ය බවයි. එම හමුව 2017.10.17 මිලානෝ නගරයේදී සිදු වූ බවත් එහි වීඩියෝ පට ඉදිරිපත් කරන බවත් අනුශ්කා රේණු සභාපතිනිය පවසයි.

මෙම හමුවට ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතාලි තානාපතිවරයා පැමිණ සිටියත් රාජ්‍ය ඇමැතිවරයාගේ උපදෙස් පරිදි ඔහු මඟහැර සාකච්ඡාව පවත්වා තිබේ. මෙහිදී සභාපතිනිය ජනපතිට දැනුම් දෙන ඉතා වැදගත් කාරණයක් වන්නේ රාජ්‍ය ඇමතිවරයාගේ ඉතාලි යහළුවෙක් වන දිලිප් වෙදමානික්කම් මඟින් ඉදිරියට ඇමැතිවරයා කෙළින්ම සම්බන්ධ කරගන්නා ලෙස ඇයට උපදෙස් දුන් බවය. තවත් දින කීපයකට පසු ඇමැතිවරයාගේ නියෝජිතයා ආයෝජකයන් පෞද්ගලිකව හමුවීමට අවශ්‍ය බව දැන්වී යැයිද සභාපතිනිය සඳහන් කර තිබේ.

ඇය පෙන්වා දෙන්නේ විදුලි දුම්රිය ව්‍යාපෘතිය පසෙකට තල්ලු වීමට ප්‍රධාන හේතුව මෙකී ඇමති හා රාජ්‍ය ඇමති දෙපළගේ ඉල්ලීම පරිදි ආයෝජකයන්ගේ කොමිස් මුදල් හා සමාගමේ කොටස් මුල් අවස්ථාවේදී ලබාදීමට එකඟ නොවීම බවය. දූෂිත ක්‍රියාවන්ට සහයෝගය දෙන ආයතනික දේශපාලන මාෆියාවක් බවට ආයෝජන මණ්ඩලය පත්වී ඇති බවද ලංකා හයිස්පීඩ් රේල්වේ සමාගමේ සභාපතිනිය ජනාධිපතිවරයාට දැනුම් දී තිබේ.
විදුලි දුම්රිය ව්‍යාපෘතියේ ශ්‍රී ලාංකික නියෝජිතයා වූ “සිලෝන් හයිස්පීඩ් රේල්වේස්” සමාගම ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාට කරන ලද පැමිණිල්ල පදනම් කරගෙන අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිසම විමර්ශන ආරම්භ කර තිබේ.

ඒ අනුව මෙයට අදාළ සියලුම ලිපි ලේඛන සහිතව ඔක්තෝබර් මස 4 වැනි දින පෙරවරු 9.00ට කොමිසම හමුවේ පෙනී සිටින ලෙස එම සමාගමේ සභාපතිනි අනුශ්කා රේණු මහත්මියට දැනුම් දී ඇත.

මාධ්‍යයක වගකීම හා යුතුකම වන්නේ ඒවා හෙළි කිරීමය. මේ නොපනත් ක්‍රියාවේදී ඇඟිල්ල දිගුව තිබුණේ ඇමැතිවරයකුට හා රාජ්‍ය ඇමැතිවරයකුටය.

එදා එම මහ බැංකු බැඳුම්කර මහා කොල්ලය පිළිබඳව විමර්ශනයක් ආරම්භ කළ ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ 8 වැනි පාර්ලිමේන්තුව විසින් පත් කළ තේරීම් කාරක සභා කමිටුව (ඛ්ර්ණීර්ථීඡ්) 2016 මැයි මස 6 වැනි දින සිට ඔත්තෝබර් මස 28 වැනි දින දක්වා (මාස 6ක කාලයක් තිස්සේ) සාක්ෂි විභාගය පවත්වාගෙන ගොස් අවසානයේ සිය වාර්තාව ඉදිරිපත් කරමින් එකී මහා බැඳුම්කර වංචාවට වගකිව යුතු අර්ජුන මහේන්ද්‍රන් සහ ඔහුගේ බෑනණුවන් වන අර්ජුන් ඇලෝසියස් පමණක් නොව ඊට සම්බන්ධ වෙමින් ක්‍රියාකළ හා ආධාර අනුබල ලබාදුන් අය පිළිබඳවද සිය නිර්දේශ ඉදිරිපත් කළේය.

එහෙත් ‘කෝප්’ කමිටු සාමාජිකයන්ගේ අස්සන කමිටු වාර්තාවට තබන අවස්ථාවේ අන්තිම මොහොතේදී කමිටු සාමාජිකයන් වූ පාර්ලිමේන්තුවේ ආණ්ඩු පක්ෂයේම මැති ඇමැතිවරුන් 9 දෙනකු වාර්තාවට අස්සන් තැබුවේ කොන්දේසි 32කට යටත්වය.

එනම් වාර්තාවේ නිර්දේශිත ප්‍රධාන කරුණු අතුරින් කරුණු 32ක් හා තමන් එකඟ නොවන බවට ප්‍රකාශ (ජ්ර්ණීර්ණීඊ ව්ර්ණීඊඡ්ඉ) ‘පාද සටහන්’ තබමින් ඔවුන් වාර්තාවට සිය අස්සන් තැබූහ.

සුජීව සේනසිංහ, ආචාර්ය හර්ෂ ද සිල්වා, අජිත් පී. පෙරේරා, අශෝක් අබේසිංහ, හෙක්ටර් අප්පුහාමි, වසන්ත අලුවිහාරේ, හර්ෂණ රාජකරුණා යන පාර්ලිමේන්තු කාරක සභිකයන් එලෙස අස්සන් තැබුවෝ වූහ.
සමස්ත මාධ්‍ය ඔස්සේම මෙම (ජ්ර්ණීර්ණීඊ ව්ර්ණීඊඡ්ඉ) ‘පාද සටහන්’ තැබීම පිළිබඳව විශාල කතා බහක් ඇති වූ අතර දස දෙසින් එල්ල වූයේ බරපතළ විවේචනයන් විය.

මෙහි බරපතළම කතා බහ ඉස්මතු වූයේ රාජ්‍ය ඇමැති සුජීව සේනසිංහ ඇතුළු රජයේ මැති ඇමැතිවරුන් කෝප් කමිටුවේ සාමාජිකයන් වශයෙන් සිටිමින් මහ බැංකු මහ වංචාව ගැන විමර්ශනය ක්‍රියාත්මක වන අතරතුරදීම මහ බැංකු මහ වංචාව සම්බන්ධයෙන් චෝදනා ලැබ සිටින චූදිතයන් සමඟ රහස් සබඳතා හා දුරකථන සංවාදද පවත්වමින් කුප්‍රකට රංගනයක යෙදී ඇති බව මහ බැංකු මහා මගඩිය පිළිබඳ විමර්ශනයක යෙදුණු ජනාධිපති පරීක්ෂණ කොමිසම හමුවේ දිගහැරෙද්දීය.

දිනය 2017 නොවැම්බර් 16 වැනිදාය. එදින ජනාධිපති පරීක්ෂණ කොමිසම හමුවේ ජේ‍යෂ්ඨ අතිරේක සොලිසිටර් ජනරාල් ජනාධිපති නීතිඥ යසන්ත කෝදාගොඩ මහතාගේ මෙහෙයවීමෙන් සාක්ෂි දුන් අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තු නිලධාරිවරයකු තමා විසින් පිළියෙළ කරන ලද ‘ජ-350’ වශයෙන් කොමිසමේ සලකුණු කොට ඇති ලේඛනය ඉදිරිපත් කරමින් ‘ජ්ධපඥදඵඪජ අඥනධපබ ධද ඛ්ධථථභදඪජචබඪධද ධ්දටධපථචබඪධද ඒදචතරඵඪඵ’ කියා සිටියේ පර්පචුවල් ට්‍රෙෂරීස් සමාගමේ හිමිකරු අර්ජුන් ඇලෝසියස්ගේ ජංගම දුරකථනයේ දත්ත විශ්ලේෂණයේදී අනාවරණය කරගත් කරුණු අනුව ‘කෝප්’ කමිටු විමර්ශන කාලය අතරතුර එහි සාමාජික මැති ඇමැතිවරුන් හා ඇලෝසියස් අතර දුරකථන සංවාද රාශියක් සිදුව ඇති බවය.

ඉන් වැඩිම සංඛ්‍යාව වන සංවාද 62ක්ම සිදුව ඇත්තේ සුජීව සේනසිංහ සහ ඇලෝසියස් අතර බවද ඔහු කියා සිටියේය.

මහ බැංකු බැඳුම්කර වංචාවට සුදු හුනු ගාන්නට පොතක් ලිවීමක් සිදු කළ සේනසිංහ මන්ත්‍රිවරයා දහ අතේ දිවුරමින් කියා සිටියේ තමා ඇලෝසියස්ගෙන් සතයක්වත් ලබා නොගත් බවය.

ඇලෝසියස්ගෙන් චෙක්පත් මඟින් මුදල් ලබාගත් මැති ඇමැති ආදීන්ගේ නම් අනාවරණය වෙද්දී ඔහු යළි කියා සිටියේ 2015 මැතිවරණය සඳහා තමාට ඇලෝසියස්ගෙන් රුපියල් ලක්ෂ 10ක් ලැබුණු බවය.

කොමිසම හමුවේ ඇලෝසියස් මැති ඇමැතිවරුන්ට මුදල් ලබාදුන් දින වකවානු හෙළිදරව් වෙද්දී ඔහුගේ ඒ කතාවද මුසාවක්ම බව පසක් වූයේ ඔහුට මුදල් දී ඇත්තේ මැතිවරණයට පෙර නොව මැතිවරණයට පසුව බව දිනවකවානු අනුව තහවුරු වෙද්දීය. ඒ එදාය, මේ අද ඔහුගේ නම ඔහු විසින්ම තවත් අවක්‍රියාවකට සම්බන්ධ කරගෙන ඇත්තේ අතන මෙතැන කට මැත ‍ෙදාඩවන්නට ගොස් නොවේ.

මහනුවර පැත්තේ මහත් ආඩම්බරයෙන් පැවැත්වූ මාධ්‍ය හමුවකදී ඔහු සඳහන් කෙළේ පුවත්පතක් මඟින් තමාට මඩ ගසා ඇති බවටත් පුවත්පතට සති 2ක් ඇතුළත නඩු දමන බවටත් කට මැත දෙඩවීම මඟිනි.

සටහන-චාමර අමරසූරිය උපුටාගැණීම  මව්බිම

ත්‍රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාසයේ හිටපු අධ්‍යක්‍ෂ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නාලක ද සිල්වාට එරෙහිව සිදු කෙරෙන රහස් පොලිස් විමර්ශනය දිනෙන් දින පුවත් මවන සිද්ධියක් බවට පත්ව තිබේ.
ගෙවුණු සතියේද එවැනි පුවත් කිහිපයක් කරළියට පැමිණිනි.

දේශපාලන වේදිකාව පවා උණුසුම් කළ ඉන් එක් පුවතක් වන්නේ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නාලක ද සිල්වා, හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ සහ ඔහුගේ පවුලේ සාමාජිකයන් කිහිපදෙනකු ඝාතනය කිරීමට කුමන්ත්‍රණය කළා යැයි අධිකරණයේදී හෙළිදරව් වූ පුවතකි.

එම කරුණු අනාවරණය වී ඇත්තේ රහස් පොලිසිය මඟින් අත්අඩංගුවට ගත් මර්සිලි තෝමස් නමැති ඉන්දියානු ජාතිකයා හෙළිදරව් කරන ලද ප්‍රකාශ මත බව එම පුවත්වල සඳහන් විණි.
හිටිහැටියේම මේ ඉන්දියානු ජාතිකයා කරළියට පැමිණියේ ඉකුත් 21 වැනිදා ඔහුව රහස් පොලිස් නිලධාරීන් විසින් අත්අඩංගුවට ගැනීමත් සමඟය.

ජනාධිපතිවරයා සහ හිටපු ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා ප්‍රබල පාතාල නායකයකු වන \’මාකඳුරේ මධුෂ්\’ ලවා ඝාතනය කිරීමට නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නාලක ද සිල්වා කුමන්ත්‍රණය කළ බවට මහනුවරදී මාධ්‍ය හමුවක් පවත්වමින් චෝදනා කරන ලද දූෂණ විරෝධී බළකායේ මෙහෙයුම් අධ්‍යක්‍ෂ නාමල් කුමාරගේ වරකාපොළ ප්‍රදේශයේ පිහිටි නිවෙසට මේ ඉන්දියානු ජාතිකයා පැමිණ තිබිණි.

ඔහුගේ සැක කටයුතු හැසිරීම සම්බන්ධයෙන් නාමල් කුමාර වරකාපොළ පොලිසියට සහ රහස් පොලිසියට සිදු කරන ලද පැමිණිල්ලකට අනුව ඉන්දියානු ජාතිකයාව අත්අඩංගුවට ගැනිණි.
එම ඉන්දියානු ජාතිකයා 2017 ජනවාරි මාසයේදී මෙරටට පැමිණ ඇති බවටද රහස් පොලිසිය වෙත තොරතුරු ලැබී ඇත.

නමුත් ඔහු එම කාලසීමාවේ සිට මේ දක්වා මෙරට රැඳී සිටියේ කුමන අරමුණකටද යන්න නිශ්චිත පැහැදිලි කිරීමක් තවමත් ඔහු රහස් පොලිස් නිලධාරීන්ට පවසා නැත.

එසේම එම කාලසීමාවේ ඔහුට ජීවත් වීම සඳහා මුදල් සොයා ගත්තේ කෙසේද යන්න වූ ප්‍රශ්නාර්ථයද රහස් පොලිස් නිලධාරීන් සතුව ඇත.

තවද මොහු ඉන්දියානු රෝ ඔත්තුකරුවකු බවටද ආරක්‍ෂක අංශ වෙත සැක මතුවී තිබේ.

ඉන්දියානු ජාතිකයා අත්අඩංගුවට ගැනීමේ සිද්ධිය වාර්තා වීමත් සමඟම මෙරට ඉන්දීය මහ කොමසාරිස් කාර්යාලය ඔහු පිළිබඳ පසුබිම් වාර්තාවක් ලබා ගැනීම සඳහා ඉන්දීය බලධාරීන්ද දැනුවත් කිරීමට කටයුතු කෙරිණි.
කෙසේ වෙතත් මෙම සැක සහිත ඉන්දියානු ජාතිකයා දින 90ක කාලයක් රඳවා ගෙන ප්‍රශ්න කිරීම සඳහා රහස් පොලිසිය ඉකුත් 27 වැනි දින කොටුව මහෙස්ත්‍රාත් අධිකරණයෙන් අවසර ලබා ගත්තේය.
ජනාධිපති ඝාතන කුමන්ත්‍රණ චෝදනාවක් එල්ල වන නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නාලක ද සිල්වා සම්බන්ධයෙන් පුළුල් විමර්ශනයක් ආරම්භ කළ රහස් පොලිස් නිලධාරීහු ඔහු වගකියන ත්‍රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාසයේ අවි ගැනද සොයා බැලූහ.

එහිදී ත්‍රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාසය සතුව තිබූ සැහැල්ලු ස්වංක්‍රිය තුවක්කු දෙකක් රහස් පොලිස් නිලධාරීහු සොයා ගත්හ.
එම ගිනි අවි හඳුන්වන්නේ ඹ්ර්ට් (ඹ්ඪඨඩබ ර්චජඩඪදඥ ට්භද) යන නාමයෙනි.

යුද්ධය පැවැති සමයේදී ආරක්ෂක අංශ ඹ්ර්ට් ගිනි අවි වැඩි වශයෙන් භාවිත කෙරුණේ සතුරු කඳවුරු විනාශ කිරීම සඳහාය.

වෙඩි බලයෙන් ප්‍රබල ගිනි අවියක් වන මීට අවම වශයෙන් එකවර උණ්ඩ සියයක් පමණ දැමිය හැකි බවද ආරක්‍ෂක අංශ සඳහන් කරයි. මීට උපරිමය උණ්ඩ 200ක් පමණ එකවර දැමිය හැකි බවද ආරක්ෂක අංශ කියා සිටියි.
ඉන් එකවර උණ්ඩ විශාල සංඛ්‍යාවක් නිකුත් කිරීමද එම අවියේ ප්‍රබලතාවට හේතුවක් වී ඇති බවද ආරක්‍ෂක අංශ පවසයි.

වර්තමානය වන විට ඹ්ර්ට් ගිනි අවි භාවිත කරනුයේ ත්‍රිවිධ හමුදාව සහ පොලිස් විශේෂ කාර්ය බළකාය පමණි.
පොලිසියේ කිසිදු අංශයක් වෙත මෙම ගිනි අවි නිකුත් කර නොතිබිණි.

මන්ද රටේ නීතිය හා සාමය ආරක්‍ෂා කරන පොලිස් නිලධාරීන්ට මෙවැනි ප්‍රබල ගිනි අවියක අවශ්‍යතාවක් වර්තමානය වන විට නැතැයිද පොලිසියේම උසස් නිලධාරීන් සඳහන් කරයි.

එහෙත් පොලිසිය වෙත අවි ආයුධ සපයන බම්බලපිටිය ක්ෂේත්‍ර බළකා මූලස්ථානයේ මධ්‍යම අවි ගබඩාවෙන් ඹ්ර්ට් ගිනි අවි දෙකක් ත්‍රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාසය වෙත නිකුත් කර ඇති බව සඳහන් වේ.

ඒ ඉකුත් අගෝස්තු මස අවසන් දින කිහිපය තුළ බවද වාර්තා වේ.

ප්‍රබල එම ගිනි අවි දෙක ත්‍රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාසය වෙත ලබාදෙන්නේද පොලිස්පති පූජිත් ජයසුන්දරගේ උපදෙස් අනුව බවද සඳහන් වේ.

මේ ගිනි අවි දෙක තම කොට්ඨාසය වෙත ලබාදෙන ලෙසට පොලිස්පතිවරයාගෙන් ඉල්ලීමක් කර ඇත්තේද එවක ත්‍රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාසයේ අධ්‍යක්ෂ ධුරය හෙබවූ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නාලක ද සිල්වා විසිනි.
ත්‍රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාසය තුළ අතුරු සන්නද්ධ ඒකකයක් බිහි කිරීම සඳහා ඹ්ර්ට් ගිනි අවි දෙකක් අවශ්‍ය බවට පවසමින් නාලක ද සිල්වා පොලිස්පතිවරයාගෙන් මෙම ඉල්ලීම සිදුකර ඇති බවටද පොලිස් මූලස්ථානයෙන් දැන ගන්නට ලැබේ.

කෙසේ වෙතත් මෙවැනි ප්‍රබල ගිනි අවි දෙකක් නීතිය හා සාමය පසිඳලීමේ කොට්ඨාසයක් වෙත ගැනීමේ සත්‍ය අරමුණ කුමක්දැයි නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නාලක ද සිල්වාට ඉදිරියේදී රහස් පොලිසිය වෙත පැවසීමට සිදුවනු ඇත.

එපමණක් නොව ඊට අනුමැතිය ලබාදුන් පොලිස්පතිවරයාටද ඉදිරියේදී මීට අදාළව කරුණු රහස් පොලිස් නිලධාරීන් හමුවේ පැවැසීමට සිදුවේ.

ප්‍රභූ ඝාතන කුමන්ත්‍රණ චෝදනාවන් එල්ල වන නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නාලක ද සිල්වාට එරෙහිව මීට පෙරද චෝදනාවක් එල්ල විය.

ඒ 2016 වසරේදීය. එම චෝදනාව එල්ල කළේද පොලිසියේම ඉහළ නිලධාරීන් පිරිසක් විසිනි.

එම චෝදනාව පැමිණිල්ලක් ලෙසින් එම ඉහළ නිලධාරීන් විසින් එවක ජාතික පොලිස් කොමිෂන් සභාවට දමන ලදී.

එකී පැමිණිල්ලෙහි සඳහන් වූයේ නාලක ද සිල්වාට සහකාර පොලිස් අධිකාරිවරයකු ලෙසින් පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුවට බැඳීමට අවම අධ්‍යාපන සුදුසුකම්වත් නොමැති බවය.

ශ්‍රී ලංකා පොලිසියට පොලිස් කොස්තාපල්වරුන් බඳවා ගැනීමේදී සලකා බලන අවම අධ්‍යාපන සුදුසුකම වන්නේ අධ්‍යයන පොදු සහතික පත්‍ර සාමාන්‍ය පෙළ විභාගය සමත් වීමය.

උප පොලිස් පරීක්ෂකවරයකු ලෙස පොලිස් සේවයට එක්වීමට සලකා බලන අවම අධ්‍යාපන සුදුසුකම වන්නේ අ.පො.ස. උසස් පෙළ විභාගය සමත් වී තිබීමය.

සහකාර පොලිස් අධිකාරිවරයකු ලෙස සෘජුව ශ්‍රී ලංකා පොලිසියට එක්වීමට නම් අවම වශයෙන් පිළිගත් විශ්වවිද්‍යාලයක උපාධියක් සතු විය යුතුමය.
වර්තමානය වනවිට ඇතැම් තරුණ පොලිස් කොස්තාපල්වරුන් පවා උපාධිධාරීන් වේ.

චෝදනාවන් එල්ල වන නාලක ද සිල්වා හට පිළිගත් විශ්වවිද්‍යාලයක උපාධියක් නැති බවට සහ ඔහුට පොලිස් සේවයට බැඳීමට අවශ්‍ය අවම සාමාන්‍ය පෙළ ප්‍රතිඵලයක් නැති බවට ලද පැමිණිල්ල අනුව ජාතික පොලිස් කොමිෂන් සභාව මේ වනවිට විමර්ශන කටයුතු ආරම්භ කර ඇත.

එහෙත් තවමත් එම විමර්ශන කටයුතු ඉබි ගමනේය. ඊට හේතු වී ඇත්තේ නාලක ද සිල්වා සහ පූජිත් ජයසුන්දර අතර පවතින දැඩි මිත්‍රශීලී බව යැයි තතු දන්නෝ පවසති.
වාර්තා වන ආකාරයට නාලක ද සිල්වා පොලිසියට බැඳෙන්නේ ආධුනික සහකාර පොලිස් අධිකාරිවරයකු ලෙසිනි.
ඔහුගේ පියාද පොලිස් නිලධාරියෙකි.

නාලක ද සිල්වා පොලිසියට බැඳෙන වකවානුවේදී බඳවා ගැනීම් අධ්‍යක්ෂ ලෙස කටයුතු කර ඇත්තේ නාලකගේ පියා බව පැවැසේ.

එම බඳවා ගැනීමේදී නාලක ද සිල්වා ව්‍යාජ අධ්‍යාපන සුදුසුකම් ඉදිරිපත් කර ඇති දැයි යන්න සෙවීම සඳහා පොලිස් කොමිසම විමර්ශන කටයුතු පවත්වයි.

තතු දන්නන් පවසන්නේ නාලක ද සිල්වා උපාධිය ලබාගෙන ඇත්තේ ඉන්දියාවේ විශ්වවිද්‍යාලයකින් බවය. නමුත් එය එරට පිළිගත් විශ්වවිද්‍යාලයක් නොවන බවත් එය මේ වනවිට වැසී ගොස් ඇතැයිද කියනු ලැබේ.
කෙසේ වෙතත් මෙහි සත්‍ය අසත්‍යතාව සොයා බැලීම ජාතික පොලිස් කොම්සමේ වගකීමය.

ජනපති සහ හිටපු ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා ඝාතන කුමන්ත්‍රණයට අමතරව පොලිසියේ සහ ජාතික පොලිස් කොමිසමේ ඉහළ නිලධාරීන් කිහිප දෙනකු ඔවුන් දරන තනතුරුවලින් ඉවත් කිරීමට නාලක ද සිල්වා කුමන්ත්‍රණය කළ බවට නාමල් කුමාර මහනුවරදී මාධ්‍ය හමුවක් පවත්වමින් අනාවරණය කළේය.

දූෂණ විරෝධී බළකායේ මෙහෙයුම් අධ්‍යක්‍ෂ ලෙස ඔහු එම අනාවරණය කළ අතර ඒත් සමඟම පොලිසියේද මෙම සිද්ධිය මහත් ආන්දෝලනයක් ඇති විණි.

පොලිස් විශේෂ කාර්ය බළකායේ අණදෙන නිලධාරි ජේ‍යෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති එම්.ආර්. ලතීෆ්, ජේ‍යෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නන්දන මුණසිංහ, නියෝජ්‍ය පොලිස්පති රන්මල් කොඩිතුවක්කු, පොලිස් අධිකාරි නිහාල් තල්දුව, සහකාර පොලිස් අධිකාරි ප්‍රසන්න අල්විස්, වරකාපොළ පොලිසියේ ස්ථානාධිපති ප්‍රධාන පොලිස් පරීක්ෂක එච්.එච්. ජනකාන්ත සහ ජාතික පොලිස් කොමිෂන් සභාවේ ලේකම් සමන් දිසානායක යන නිලධාරීන් ඔවුන් දරන තනතුරුවලින් නෙරපිය යුතු බවට නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නාලක ද සිල්වා කුමන්ත්‍රණය කළ බව ඔහු මාධ්‍ය හමුවේදී අනාවරණය කළේය.

මෙලෙස නම් සඳහන් වූ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති රන්මල් කොඩිතුවක්කු, පොලිස් අධිකාරි නිහාල් තල්දුව, සහකාර පොලිස් අධිකාරි ප්‍රසන්න අල්විස් යන නිලධාරීන් සමඟ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති වෛර බැඳගෙන ඇත්තේ ඔහුට එරේහිව පැමිණිල්ලක් කළ හේතුව නිසා බවද තතු දන්නෝ මෙලෙස පවසති.

නාලක ද සිල්වාට පොලිස් සේවයට බැඳීමට සුදුසුකම් නැති බවට ජාතික පොලිස් කොමිෂන් සභාවට 2016 වසරේදී පැමිණිල්ලක් දමන ලද්දේ ද මෙම නිලධාරීන් පිරිසය.
එම පැමිණිල්ලත් සමඟ නාලක ද සිල්වා මෙම නිලධාරීන් කෙලෙස හෝ පොලිසියෙන් අතුගා දැමීමට සැලසුම් කළ බව තතු දන්නෝ පවසති.

රාජ්‍ය බුද්ධි අධ්‍යක්‍ෂ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නිලන්ත ජයවර්ධනගේ නමද එම මාධ්‍ය හමුවේදී අනාවරණය විය.

ඔහුද එම ධුරයෙන් ඉවත් කළ යුතු බවට නාලක ද සිල්වා සැලසුම් කළ බව නාමල් කුමාර එදින මාධ්‍යය අනාවරණය කළේය.

නාලක ද සිල්වාගේ ඊළඟ සැලසුම වී ඇත්තේ කෙලෙස හෝ රාජ්‍ය බුද්ධි අධ්‍යක්‍ෂ ධුරය ලබා ගැනීමට බව තතු දන්නෝ පවසති.

ඒ නිසා නිලන්තව එම ධුරයෙන් ඉවත් කිරීමට නාලක ද සිල්වා කුමන්ත්‍රණය කළේ නම් ඊට හේතුව එය බවද තතු දන්නෝ සඳහන් කරති.

මීට වසර කිහිපයකට ඉහතදී ත්‍රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාසයේ සහ රාජ්‍ය බුද්ධි කොට්ඨාසයේ අධ්‍යක්‍ෂවරයාව සිටි නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිවරයකු සමඟද නාලක ද සිල්වා එතරම් හිත හොඳ නැතැයිද පැවැසේ.
එම නිසා එකී නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිවරයාගේ ගෝලයන්ටද නාලක ද සිල්වා හිත හොඳ නැති බවටද තතු දන්නෝ පවසති.

නාමල් කුමාර නම් හෙළි කළ පොලිස් නිලධාරීන් කිහිපදෙනා අතර එවැනි නිලධාරීන් කිහිපදෙනකුද සිටින බව පැවැසේ.

ජේ‍යෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති එම්.ආර්. ලතීෆ් සමඟද පොලිස්පති පූජිත් ජයසුන්දර එතරම් හිත හොඳ නැතැයිද ශ්‍රී ලංකා පොලිසියේ ප්‍රසිද්ධ රහසකි.

පොලිස් විශේෂ කාර්ය බළකායේ කටයුතු සේම, පාතාලයේ සහ මත්ද්‍රව්‍ය වැටලීමේ කටයුත්තේ බර කරට ගෙන සිටින්නේ ලතීෆ් බවද පොලිස් නිලධාරීහු පවසති.

එම්.ආර්. ලතීෆ්ව ඔහු දරන පොලිස් විශේෂ කාර්ය බළකායේ අණදෙන නිලධාරි ධුරයෙන් ඉවත් කළ යුතු බවට නාලක ද සිල්වා පැවැසුවා යැයි කියන සිද්ධියද ශ්‍රී ලංකා පොලිසිය තුළ මහත් ආන්‍ෙදාලනයක් ඇති කළේය.

නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නාලක ද සිල්වා එවැනි ප්‍රකාශයක් සිදු කළේ නම් ඊට හේතුව කුමක්ද? තවමත් ශ්‍රී ලංකා පොලිසිය තුළ එය හුදු ප්‍රශ්නාර්ථයක් පමණි.

කෙසේ වෙතත් නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිවරයාට චෝදනාවක් එල්ල කරන නාමල් කුමාර ජාතික පොලිස් කොමිෂන් සභාව වෙන ලිඛිත, පැමිණිල්ලක් සිදු කළේය.
ඒ ඉකුත් 12 වැනිදාය.
\’ගරු පොලිස්පති පූජිත් ජයසුන්දර මහතාගෙන් සහ ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රිතික සමාජවාදී ජනරජයේ ගරු අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ පෞද්ගලික වාසි ප්‍රයෝජන ලබා ගැනීමේ චේතනාවෙන් දියත් කිරීමට උත්සාහ දරන දැවැන්ත කුමන්ත්‍රණයක වාචික රහස් සාක්‍ෂි මෙම ලිඛිත පැමිණිල්ල සමඟ ඔබතුමන් වෙත ඉදිරිපත් කිරීමට අපේක්ෂා කරමි\’

එම ලිඛිත පැමිණිල්ලෙහි නාමල් කුමාර එකී කරුණු සටහන් කර තිබිණි. එකී පැමිණිල්ල නාමල් කුමාර සිදුකරන ලද්දේද ජාතික පොලිස් කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිවරයාටය.
රටේ නීතිය කරවන ප්‍රධානියා වන පොලිස්පතිවරයාටද දැන් වෙනම විමර්ශනයක් නීතිය හා සාමය අමාත්‍යාංශය මට්ටමින් ආරම්භ කර ඇත.

ඒ නීතිය හා සාමය අමාත්‍ය රංජිත් මද්දුම බණ්ඩාර මහතාගේ උපදෙස් මතය.

ඒ සඳහා විශේෂ කමිටුවක්ද අමාත්‍යාංශය විසින් පත්කර තිබේ.

ජනාධිපති ඝාතන කුමන්ත්‍රණය සම්බන්ධයෙන් කරුණු අනාවරණය වීමත් සමඟම පොලිස්පතිවරයා නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නාලක ද සිල්වා හට පරීක්ෂණයක් සිදුකිරීම සඳහා භාර කෙරුණේ පොලිස් විශේෂ විමර්ශන ඒකකය (ඉධ්උ) වෙතය.
එවැනි ඒකකයක් පොලිසිය තුළ ස්ථාපනය කර ඇත්තේ පොලිස් නිලධාරීන්ගේ අභ්‍යන්තර විමර්ශන සිදුකිරීමට බවද පැවැසේ.
නමුත් අපරාධ චෝදනාවක් එල්ල වූ නාලක ද සිල්වා හටද එම ඒකකය හරහා විමර්ශන භාරවීමත් සමඟ පොලිස් ප්‍රධානීන් කිහිපදෙනකු ඊට එරෙහිව ජාතික පොලිස් කොමිෂන් සභාවට ලිඛිතව කරුණු පැහැදිලි කිරීමක් සිදුකළේය.

“හොරාගේ අම්මාගෙන් පේන අහනව වගේ” බහුතරයක් වූ පොලිස් නිලධාරීහු මේ ගැන එලෙස කසුකුසුවක නිරත වූහ.

මේ බව කන වැකුණු ජනාධිපතිවරයා වහාම මෙම විමර්ශන රහස් පොලිසියට භාර කෙරුණු බවද සඳහන් විය.

විමර්ශන ආරම්භ වී දින කිහිපයක් යන තෙක්ම නාලක ද සිල්වා පොලිස් රාජකාරියෙහි නිරත විය.
ඒ ඔහු සේවය කරන ත්‍රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාසයේමය. රහස් පොලිස් නිලධාරීන්ට මෙම විමර්ශනය භාර කිරීමත් සමඟ එහි ඉහළ නිලධාරීන් නාලක ද සිල්වා ත්‍රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාසය අධ්‍යක්ෂ ධුරයෙන් ඉවත් කළ යුතු බවට පොලිස්පතිවරයාට නිර්දේශ කළේය.

එම නිර්දේශ අනුව ඉකුත් 17 වැනි දින පොලිස්පතිවරයා නාලක ද සිල්වාව ජාතික පොලිස් කොමිෂන් සභාවේ ආවරණ අනුමැතියට යටත්ව තාවකාලිකව ඔහුව පොලිස් තොරතුරු තාක්ෂණ කොට්ඨාසය වෙත මාරු කෙරිණි.

එහෙත් තතු දන්නෝ සඳහන් කරන්නේ මෙම ක්‍රියාව වෙනත් පොලිස් නිලධාරියකු කළා නම් ඔහුගේ වැඩත් තහනම් කොට පොලිස්පතිවරයා විසින් පරීක්ෂණ කටයුතු සිදුකරන බවය.
මෙම සිද්ධීන් සමඟම පාර්ලිමේන්තුවද දැඩි උණුසුම් විය.

එම උණුසුම නිසාවෙන් නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නාලක ද සිල්වා අනිවාර්ය නිවාඩු යැවීමට, නිර්දේශ නීතිය හා සාමය අමාත්‍යාංශ ලේකම් විසින් ගනු ලැබීය.

පාර්ලිමේන්තුවේදී මෙම සිද්ධිය උණුසුම් නොවුණා නම් තවමත් නාලක ද සිල්වා පොලිස් පුටුවේ හිඳගෙන සිටින බව පොලිස් නිලධාරීහු පවසති.

පාර්ලිමේන්තුවේදීම පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි වාසුදේව නානායක්කාර පැවැසුවේ පොලිස්පතිවරයා නාලක ද සිල්වාට බෝධි පූජාවක් පැවැත්වීමට කැලණි පන්සල් පැමිණි බවටය.

විටෙක සිනාසෙන, විටෙක හඬන, තවත් විටෙක නර්තනයේ යෙදෙන පොලිස්පති පූජිත් ජයසුන්දර සම්බන්ධයෙන් තීරණයක් ගැනීමට ජාතික පොලිස් කොමිෂන් සභාවටද නොහැකිය.
ඒ බව පොලිස් කොමිසමද පොලිස්පතිවරයාද දනී.

එම කොමිසම සහ පොලිස්පතිවරයා අතර ද්වන්ධ සටනක් පසුගිය කාල සීමාවේ ඇති විය. මෙම ගැටුම නිරාකරණය කිරීමට සාම දූතයා ලෙස ඉදිරිපත් වීමට සිදුවූයේ කථානායක කරු ජයසූරියටය.

දෙසතියක් ඇතුළත පොලිස්පතිවරයාට සිය ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්වෙන ලෙස ජනාධිපතිවරයා සහ අගමැතිවරයා දැනුම් දුන් බව මීට ඉහතදී මාධ්‍ය අනාවරණය කළේය.

නමුත් එම පුවත් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද්දේ අගමැතිවරයා පමණි. රජයේ ප්‍රවෘත්ති දෙපාර්තුමේන්තුව හරහා අගමැතිවරයාගේ ස්ථාවරය මාධ්‍ය වෙත දැනුම් දුන්නේය.

පූජිත් ජයසුන්දරව කලින් ගෙදර යැවීමට ඒකාබද්ධයද දැන් ලෑස්ති වේ. ඒ දෝෂාභියෝගයක් හරහාය.

කෙසේ වෙතත් පූජිත් ජයසුන්දර හට විශ්‍රාම ගැනීමට තව වසර දෙකක කාලයක් ඇත.

පොලිස්පතිවරයාට සහ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නාලක ද සිල්වාට කුමක් වේවිදැයි සියල්ලෝම දෑස් දල්වා බලා සිටිති.

සටහන-චාමර අමරසූරිය

BY EDWARD THEOPHILUS

Many newspapers, electronic websites and TV news in Sri Lanka frequently report that the foreign and domestic value of the national currency unit is being radically and continuously depreciated and the general price level of the country daily increases in response to the depreciation incurring economic predicaments to people. This unfortunate situation has created tremendous plight to lower income earners, especially in rural and semi-urban poor community. It also reflects the economic instability in the country, despite the promises given.  The public is quite uncertain whether Sri Lanka can go back to previous exchange level and regime controlling depreciation of the national currency unit. Current situation shows the economic instability has gone too far and the weakness of the management of the economy by the Yahapalana regime has gone from bad to worse.

The practical experience of the world indicates that the depreciation of national currency units is not an unnatural exposure specifically in Sri Lanka, but it’s a common plight in many countries in the Asian region as well as in African and Latin American countries.  Recent increase in interest rate by the Federal Reserve in USA has badly impacted to currency value of India, Australia and many other Asian countries. Although the domestic currency unit depreciation incurred many countries, they were able to go back to previous level when the instability changed, for example during the 2000 Sydney Olympic period, Australian dollar depreciated to US $ 0.50 level, but Australian Dollar recovered after the crisis of stability   Sri Lanka has an enduring depreciation trend for a long period and the experience after 2015 appears that it is an unmitigated tragedy like a specific experience.  The other point that significant to consider is like in stock market the past information is not relevant to present and the future. Is this a beginning of a new Asian crisis or a problem with the management of economy and political leadership of the country? The adapting to the dynamism is a successful policy development relevant to the present and the future.

In this gloomy situation, common people of Sri Lanka must understand a vital point that the determination of the domestic and foreign value of Sri Lanka rupee relates with abundant macroeconomic factors, which are not analogous like microeconomic determinants.  The relationship between foreign value of Sri Lanka rupee and macroeconomic variables is not a direct simple correlation identically between X and Y.  According to the textbook economic theory the demand for a product or service is determined by limited variables based on an assumption that the other factors remain silent, and the determination of foreign value of Sri Lanka rupee is not so a simple process, but it concerns with multiple correlated factors. The nature of influence of each factor is not linear and the relationship couldn’t be easily estimated at 99.9% accurate level by a research.  The identification of dependent variables for the foreign and domestic values of Sri Lanka rupee for a multiple regression analysis need accurate historical data for each variable and it should have been a continuous practice during the last five decades.  In fact, the identification of macroeconomic factors is quite a difficult task due to dynamic conditions of the modern environment and using such research data for the development of successful practical policies might not be efficaciously worked in Sri Lanka’s economy. I also suspect whether the Central Bank of Sri Lanka, which is responsible for maintaining the stability of the domestic and foreign value of Sri Lanka rupee has been maintaining a database of macroeconomic factors which are influencing to the currency value.

The second vital point that public needs understanding is, Sri Lanka is not an economic and trade giant in the international market, this means that Sri Lanka has not absolute power to aggressively react and participate in manipulative and natural policy responses as it is not an economic and trade power base, and financial manipulator with a huge quantum of forex reserves.  With this point, people also need to understand that Sri Lanka has confined competitive power and legally Sri Lanka has signed several free trade agreements with assorted countries. Despite the legal conditions related to free trade agreements the government of Sri Lanka cannot act like a bull in a shop of clay cooking utensil. Sri Lanka is a disciplined country respecting international conventions. Therefore, the people of Sri Lanka must understand the process of the international trade and financial framework and the limited capability of the country taking policy options for preventing the depreciation of rupee value, this doesn’t mean that Sri Lanka is impotent without potential policy options, it has many practical alternatives, however they are not teaching theories of textbooks and potential policy options are practical solutions and initiatives with international co-operation.

When Sri Lanka received independence in 1948, the foreign value of a Sri Lanka rupee was equivalent to US Dollar 0.21 or one US $ was valued at Rs 4.76 and now it has changed to Rs 170. Policymakers expect that the price of one US $ would rise to Rs 200 soon.  In 1948, Sri Lanka Rupee was linked with British Sterling Pound through the Currency Board System, which was a dependent currency management (Please read the book From Dependent Currency to Central Banking System in Ceylon by H.A.de S Gunasekera) and at that time, when the British pound was in a stable condition, Sri Lanka rupee also was stable preventing radical fluctuations. The favourable condition for the rupee value was supported by macroeconomic factors such as the well-managed balance of payment which had a US $35.0 Million overall balance and the current account had a positive balance of US$ 28.8 Million and the value of foreign assets was the US $ 237.16 Million. In this condition, Sri Lanka’s money supply, the rate of interest and highly positive fiscal operations and very lower unemployment, lower level of foreign and domestic debt, low level of inflation, good business and investors’ sentiments contributed to the stability of the foreign value of Sri Lanka rupee. The purchasing power of rupee remained in higher and the country was not involved in international politics and trade wars. Because of the combined effect of such macroeconomic factors, Sri Lanka was enjoying a higher value of rupee and there was a favourable market condition for rupee in the foreign exchange market.

Internationally, financial stability reasonably maintained by the regulations of the International Monetary Fund preventing the unstable situation had in 1930s.  Therefore, America did not play games like how Donald Trump plays his political and economic stability.

Before 1950, Sri Lanka had a dependent financial authority, which was called a Currency Board System, that was changed after establishing the independent Central Bank. Under the independent Central Banking system, the monetary authority was given a broader responsibility to achieve four specific objectives primely focussing on   the stability of national currency unit and the economy (Please read Central Bank and Financial institutions of Ceylon by HNS Karunatilake and Economic Development of Ceylon by HNS Karunatilake), the first challenging test to the Central Bank was the economic and trade conditions created after the Korean boom.  The government of Sri Lanka at that time wisely acted with the support of China.  As Sri Lanka rupee was linked with Sterling pound, the domestic and foreign value of rupee survived until 1967, the official depreciation of British pound.  On the advice of the International Monetary Fund, the foreign value of Sri Lanka rupee was officially depreciated by 20%. The official depreciation of the national currency unit resulting the problem of British Pound was 24.58% compared to the rupee value had in late 1940s and it was a very high depreciation.

After settling this problem, Sri Lanka was encountered another financial and trade problems with the oil crisis in early 1970s and the national currency unit linked to US dollar with a view to preventing fluctuation. Soon after the change, the national currency unit faced a crisis resulting from the US dollar depreciation. The US economy followed monetarist advices of economists mainly Milton Friedman and others.

During the late 1960s, Sri Lanka’s government, as well as the Central Bank clearly understood the weak symptoms of the economy and the financial system of the country. Sri Lanka highly concerned on the increasing unemployment, increasing population, weak foreign exchange market, and many other matters. Sri Lanka began diversification of the export market, import controls, and a dualistic foreign exchange market introduced through Foreign Exchange Entitlement System (FEECS) in 1968 and the Central Bank maintained an Adjustable Peg System to maintain the foreign value of Sri Lanka rupee. According to the Adjustable Peg System, Central Bank gave the exchange rate for 16 currencies including purchasing and sales rates to commercial banks and non-bank financial institutions. The commercial banks had the authority to slightly change the peg when buying and selling foreign exchange and there was a rule that excess foreign exchange should have been sold to the Central Bank after balancing the foreign cash flow. The system has been successfully operated, despite criticisms and weakness until 1978.

Adjustable Peg System to determine the foreign value of the domestic currency unit was an effective foreign exchange management strategy in many countries. Despite criticisms, the historical behaviour of the determination of the foreign value of Sri Lanka rupee abide since 1968 with a FEECS, which was a positive management strategy for a developing country.  It was a managed exchange rate determination with a higher level of controls.  In fact, it created a black market and a dualistic market for foreign exchange, but they were good to the country and the size of the black market was smaller than the currency frauds in the modern open system.

BY EDWARD THEOPHILUS

Before 1978, Sri Lanka had an economy with inward-looking strategies and this economy radically changed to a reasonably open system with outward-looking strategies in 1978.  It was a positive management strategy; however, it didn’t contain disciplines to control corruptions.  The exchange and import controls, regulations removed in support of the open economy.  The objective of radical changes was to control the black markets and corruptions, but they didn’t work well. Many unnecessary imports invaded country and the quality of domestic products was not improved and domestic producers failed compete with imports. The government ignored the policy for a production economy and incentives for domestic producers. Since late 1980s many countries opened the economy with better controls, for example, Japan opened the economy but never allowed to import rice, which was the foundation of the traditional economy.

The foreign value of Sri Lanka rupee against the US Dollar has been declined to75.68 in 2000 from Rupees15.56 in 1978. The pace of depreciation was 386.38% (Monthly Average of depreciation was 24.2%) during the early period of the market economy and the depreciation from the year 2000 to today is 124.63% (Monthly Average 43.68%). This calculation clearly indicates that the foreign value of Sri Lanka rupee depreciation was worse during 1978 to 2000 than the period from 2000 to 2018.  This means that during the Rajapaksa regime economic management was much better than the period from 2015 to 2018.

If we talk openly without politics on this matter people need to understand that the depreciation of Sri Lanka Rupee was a combined effect of many other factors, which were not mentioned before in this article. During the 21st-century world economy changed, because of change of attitudes of people based on two significant variables related to the environment, competition and the technology. Many unexpected factors generated in the management of economy, especially the contingency theory is more effective than textbook theories. The politics of the world has also changed and reforms have a lower probability of success for a long period and modern technology has failed to predict the success of reforms.  The market economy has failed to make positive responses to individual expectations of people.  Early 2000 and late 1990s the world bank advised for correction of policies, but it was really success full in large economies, small economies like Sri Lanka had a crisis in preference of policies.

The Asian crisis in 1997 – 1998 created a giant climacteric in Asian currencies especially in Indonesia, Malaysia, Thailand, Philippine, and other countries. When this crisis was gradually recovering, 2007 subprime mortgage issue and investment, exchange rate and other crisis came up and the depreciation of world currencies affected many countries including Sri Lanka rupee and now many economists have a feeling that the world is going to another crisis. Nobody can predict the possible economic and exchange crisis as the predicted soon after the ending the cold war.

When Sri Lanka allowed to freely floating rupee the exchange value was rapidly declined, the minister of finance Mr. Ronnie de Mel clearly viewed that the government of Sri Lanka cannot reverse back rupee value, the alternative should be supporting people to adapt into new environment in the way increasing wages and general price level and increasing the rate of interest. Liberal economic strategies of Mr. Ronnie de Mel were supported to jump up inflation and interest and that economic policy encouraged to depreciate currency at the open market.  After 1983, military spending in fiscal operations created an increasing trend.  The government had to borrow for military spending, disaster management, capital spending and the balance of payment adjustment and settlement of budget deficit. The trading bank system created too much money for lending and the monetary and fiscal policy of the country did not work together to control the weak economic performance. This situation encouraged to increase imports negatively affecting the value of the national currency unit.

After ending the civil war in 2009, there was a reasonable speculation in the market that the foreign value of Sri Lanka rupee would be increased or restrained the depreciation trend.  The speculation was purely based on an assumption that war spending would be reduced, especially the cost of military imports for logistics and services would abate and international trade performance in relation to the balance of payment, fiscal operations, debt management, and many others will improve. However, it was not successfully worked in favour of the value of Sri Lanka rupee.

The election results in 2015 negatively affected the value of rupee.  At beginning of new government, many financial scams of the new government reported and foreign reserves declined, international investment projects were suspended and many negative economic activities in the name of yahapalanaya exhibited without positive results. The most notable response to after the election was withdrawal of foreign investments and   Sri Lanka lost good policy and political leadership. The yahapalana government haven’t had policies for economic and financial stability.  The major strategy of yahapalanaya was making lies in political platforms and bluffing to voters. This background created negative sentiments among investors. The other significant issue was Sri Lanka has been faced to brain drain since 1970s, later the economic policy of the country focused to export labour as a solution for foreign exchange earnings and after 2000 Sri Lankans working overseas reduced remitting earned money and began sending money to developed countries to purchase houses and migration purposes. This situation badly affected to foreign exchange inflow to the country as well as skilled labour of the country.

Many exporters have restricted bring export proceeds to Sri Lanka and many of them send to anther countries.  This has been an issue since early 1980s and time to time Sri Lanka’s government did inquiries but they were not successful.

Sri Lanka needs a strong leadership.  During the periods of Mr JR Jayewardene and Mr Mahinda Rajapaksa, the political leadership supported to economic and financial stability.  As the prime Minister, Mr Wickremasinghe blames to others for depreciating currency value, it is not logical answer to the problem.  Sri Lanka cannot get away from outward looking strategies but for stability of economy and the current need to use restrictive policies.

There are several options to prevent depreciation. We will look at what are these options point by point.  These are contingency measures and when the economy and currency stabilise restrictions need to remove.

• Sri Lanka must temporarily get away from current free exchange rate regime and should go back to adjustable peg system to flexibly determine the exchange rate for selling and buying foreign exchange. The peg should be adjusted according changes in trade and international financial environment.  Central Bank needs a strong and efficient team to determination of daily exchange rates.
• Sri Lanka also needs an efficient system like FEECS to encourage purchases of foreign exchange and discourage foreign exchange sales. The current open operations are too flexible and many dishonest people use the system to cheat the country.  Various misinformation travels and many smugglers use the system cheat the country.
• The foreign exchange sales and purchase authority should be given only to trading banks and dealers in the open market should be stopped. There are many secret deals done by Jewellery shops in the sea street and they should be stopped. No foreign exchange should go out of the country without understanding of exchange control system of the country
• The imports to the country should be graded as A, B, C and they must be subject to tariff and some import and services must be banned.
• Sri Lanka should encourage foreign invests with various incentives and encourage Chinese investors for export-oriented productions of any agricultural, industrial area, and services and invisible exports.
• Sri Lanka must have a target US $ 30 Billion foreign reserves and needs to negotiate a scheme with China to sell Sri Lanka rupee when foreign value declines rather than Central Bank intervention. Sri Lanka must link with the Chinese economy
• Sri Lanka should maintain balanced foreign policy between China and India.

The above points are ideas for policy development, which what should be done by the country for stability and how to do they or the procedures to successful implementation of policies must be developed at operational level.  The stability of the economy and the rupee value is not a cause for playing politics.

By M D P DISSANAYAKE

We have now found out the name of our Great Commander in Chief, about two weeks prior to the conclusion of the war against Tamil Terrorists.  His name is clearly PALLEWATTE GAMARALALAGE MAITHREEPALA SIRISENA”.  According to a speech delivered few days ago in New York in the presence of Sri Lankan community he acknowledged the responsibility for ending the war acting in his capacity as Commander in Chief of Sri Lanka.

We have no doubt the United Nations would have heard this loud and clear.   We have no doubt the Human Rights Commission would have heard this loud and clear.  Then how about : (a) Prince Zeid bin Ra’ad Zeid al-Hussein (b) Michelle Bachelet Jeria, (c) Navenetham Pillay who were looking for the alleged culprits for the so called killing of civilians during last stages of war.

Prince Zeid in his capacity as the Commissioner of the Office of Human Rights at the United Nations visited Sri Lanka from 5 to 7 March  2018.  In addition to touring his famous pilgrimage to North of Sri Lanka, he met Chief Minister Vigneswaran.

In making a public statement before his departure he went on to say I come to you shortly after wrapping up my visit here with meetings with PRESIDENT MAITHREEPALA SIRISENA and Prime Minister Ranil Wickremesinghe and the Leader of the Opposition, in which we discussed a wide range of issues that will have an important bearing on the future of Sri Lanka. Since arriving here on Saturday, I have also met the Ministers of Foreign Affairs, Justice, National Dialogue, and Prison Reforms, Rehabilitation and Resettlement, as well as the Defence Secretary, Chief of Defence Staff, Army and Air Force Commanders and the Chief of Staff of the Navy.”.

Has our President SHOT HIMSELF IN THE FOOT”, best called in Sinhala ILLAN KEWADA”? 

R Chandrasoma

In the recent address to the United Nations, President Sirisena found it strange that the ‘World Community’ – or more accurately, the movers and shakers in the West – interpreted the extirpation of terrorism in Sri Lanka as a camoflaged assault on the rights of a historic minority – the Tamils.

This stance made  a defensive strategy on the part of the Sri Lankan State appear to foreigners as a war against a racial minority that justifiably resorted to rebellion to further its legitimate claim for a fair place in Sri Lanka. The great question is this – how did this so-called ‘World Community’ woefully misunderstand the true nature of Prabhakaran’s murderous vision of a divided and defeated Sri Lanka? Why was Sri Lanka faulted – even ostracized – for its heroic effort to defeat a political killer?

Here is the answer – our leading political heavy-weights – they were nominally Sinhala and Buddhist of course – were in great fear of the possible rise of a form of militant Sinhala-Buddhist Nationalism  and foolishly thought that by promoting Tamil Nationalism – going on ‘all fours’ before it – the danger of a Buddhist ‘reconquest’ of Sri Lanka  could be annulled.

The upper classes in this country were in greater fear of of Sinhala -Buddhist hegemony than separatism in the distant Northern Territory. Here is  the foundational issue – our English-speaking political elite in interacting  with foreign heavy-weights whispered anxiously about the political threat of a resurgent Sinhala-Buddhist power- base – one that had ominous implications for the stability of the region as a whole. That a Tamil Terrorist could function as the ‘defeater’ of the greater danger of Sinhala Militancy  was keenly appreciated by Western Strategists who worked tirelessly to dismember Sri Lanka so as to diminish the perceived danger of a truoble-maker in the strategic seaways of the Indian Ocean.

Strangely enough, the key factor was linguistic communication – the enemies of Sinhala Nationalism spoke good English, travelled freely to the Power-Bases in the West and and acted more as enemies of their own country than as ambassadors of goodwill. Some were Ministers – even Prime Ministers. It is a bleak but unforgiveable fact these unfriendly people were in high places – the likes of ministers and ambassadors – who gloried in besmirching their own ‘number plate’ to currry favour with the high and mighty in foreign lands.

Their fear of militant Sinhala -Buddhism may be rooted in genuine fears and apprehensions – but as acts of public betrayal they must face public scrutiny and condemnatio, Let us conclude by beseeching President Sirisena to look at the treachery within before addressing the World on a subject that is nototriously resistent to objective analysis.

Dr Sarath Obeysekera

SL should have an export driven economy to overcome economic crisis: PM

2018-09-27 04:18:54

               Sri Lanka would not have been affected by the current global economic crisis if the country did not get into a debt trap like the one it has got into, Prime Minister Ranil Wickremasinghe said yesterday.

Mr Wickremesinghe expressed this sentiment at the prize giving of Maliyadeva Balika Maha Vidyalaya in Kurunegala in the morning.

Sri Lanka is largely affected by the devaluation rupee because of the debt trap it has got into. We would not have been affected by the devaluation issue if we did not get into a debt trap. We have to pay $ 3,000 million this year to settle debts while a sum of $ 4000 million has to be paid next year. Therefore one could see that what we inherited are past sins. What we have to do now is to overcome this situation,” the Prime Minister said.

Anyhow the current global crisis affects both the household economy and the national economy. We are fully aware of it. Some countries such as Thailand and Vietnam are not severely affected by the global economic crisis as they fully depend on exports,” the Prime Minister added while stressing that Sri Lanka too should go for an export-driven economy in order to get out of the present crisis.

It is necessary to Walk the Talk ………

Let me be very blunt .We had NES (National Export Strategy) launched some time back .Is there a follow up action?

We in boat building Industry cannot see any visible difference? We are also in a gazetted Advisory committee to lead the export development. We had several meetings to discuss and submit proposals. Main stumbling block hampering development of boat building is the amended Regulations of Directorate of Merchant Shipping DMS) where a new rules have been imposed by the Ministry of Shipping to control approval of small boat building .This is called SCV code which stipulates that all boats below the length of 25 feet should be built under a Classification Rules, which means cost will go up .After classification society like Lloyds approves the design and construction.

DMS will again inspect the boat several time requesting the boat builder to do various minor changes, showing that they are not worried about the development boat building but to strangle it.

A shipyard which built a boat under stringent rules of a There was an instance when tags ( marking of instruments like valves) were marked using locally made stickers DMS has refused to allow such stickers ,making the shipbuilder to import the same from Singapore .

Such a bureaucratic procedure will never help boat building under NES…

Same situation prevails in fishing  boat building Industry where role of DMS is taken over by Ministry of Fisheries .to seek approval to build fishing boat locally ,there is a cumbersome procedure to follow .When a used boat is imported various state taxes are waived ,where as local builders have to pay all taxes .

Sri Lanka will never reach targets achieved in Vietnam despite the communist regime which runs economy .because our politicians and bureaucrats do not Walk the Talk.

Four billion export target to achieve in 2022 will be a wild … wild dream of Sri Lanka

Dr Sarath Obeysekera

By DR. C.S. WEERARATNA Former Professor of Agronomy, Ruhuna University, and former Professor of Soils and Water Resources, Rajarata University Courtesy The Island

September 27, 2018, 8:49 pm

A trade deficit typically occurs when a country does not produce enough goods for its residents. Alternatively, a deficit means that a country’s consumers are wealthy enough to purchase more goods than the country produces. When production cannot meet demand, as in Sri Lanka, imports tend to increase. Persistent trade deficits are detrimental to the country’s economy because it is financed with debt. Sri Lanka currently owes around US $ 65 billion. High Trade Deficit also tends to negatively impact employment, growth, and devaluing its currency. If we are to reduce the trade deficit so that its undesirable effects are reduced, it is essential that exports are increased and imports are reduced as much as possible.

According to Central Bank Annual reports the Trade Deficit in Sri Lanka, during the last five years, as indicated in Table 1 has continued to increase from US $ 7609 million in 2013 to US$ 9620 million in 2017. A recent Central Bank’s press release reports that the trade deficit for the first half of 2018 had widened to USD 5,709 million, as against USD 4,751 million in the first half of 2017. On that basis, the trade deficit is likely to reach USD 11,000 million this year.

See the Table 1

Increase export earnings

The dire need to increase our export earnings to meet the severe financial crisis we are facing today has been emphasized by many. As indicated in Table 1, exports since 2013 have not increased by any substantial amount in spite of an Export Development Board and numerous other authorities. Increasing exports is of paramount importance to improve our economy. It is because of the importance of increasing exports that the government brought a National Export Strategy. But what are we going to export?

Plantation Sector

Our major exports have been plantation crops tea, tuber and coconut. Around 800,000 ha are cultivated with plantation crops and this sector, in the recent past, played a very important role in increasing our exports earnings. However, as indicated in table 2, production of these major export crops do not show any substantial increase during the last five years. Tea production has been fluctuating around 300 million kg during this period and it is unlikely that tea exports will increase substantially in the near future. As indicated in Table 2, it is the same story in the rubber sector. In fact, the annual total rubber production has decreased from 130 million kg in 2013 to 83 million kg in 2017. Coconut production too has declined during the present decade. This appalling situation in the plantation sector can be attributed to many factors, but the Ministry of Plantation Industries and the relevant authorities appear to have not taken affective strategies to remedy this situation. If the productivity of this sector is raised, it would be possible to increase foreign exchange earnings. However, as it is, it is very unlikely that it would be possible to increase the production of our major plantation crop by any substantial amounts.

A large number of crops other than tea, rubber and coconut cultivated in Sri Lanka have a high potential as export crops. There are 24 agro ecological zones, each characterized by specific climate and soils. This makes it possible the cultivation of different types of crops. Among these are spice crops such as cinnamon, tuberous crops, horticultural and floricultural crops, medicinal herbs etc. which have a considerable export potential. In 2013, spice crops earned around US$ 350 million. There are many organizations such as the Ministries of Agriculture, Industry and Commerce, Export Development Board, Industrial Development Board etc. but, there appears to be no proper plan to increase production of these crops.

See the Table 2

Out of the 6.5 million hectares of land, around 2.0 million hectares are in the Wet Zone. About 75% of it is cultivated and most of this land is of low-productivity due to soil degradation. In the Dry Zone, out of the 4.5 million hectares only about 2 million acres are in productive use. Thus, there is a large extent of potentially cultivable land in the Dry Zone. Most of the soils in the Dry Zone are relatively more fertile than those in the Wet Zone. Non-availability of adequate rainfall during the Yala season is one of the limiting factors of crop production in the Dry Zone. However, better water management practices would reduce this limitation. Also, various major irrigation projects such as Mahaveli, Kirindioya, Muthukandiya and Inginimitiya provide irrigation to about 200,000 hectares in the Dry Zone. The recently inaugurated Moraghakanda project is expected to provide irrigation water to nearly 80,000 ha. The numerous minor irrigation projects too would increase the irrigable area in the Dry Zone. Thus, there is a considerable potential to increase the level of crop production in Sri Lanka, export of which would enable to increase exports.

Agro-Industries:

Promoting agro-industries will have a considerable positive impact on increasing exports. There is an urgent need to develop agro-industries in Sri Lanka, which will have a tremendous impact on unemployment and rural poverty. A large number of crops cultivated in Sri Lanka, including rice, have considerable potential in various agro-industries. However, only rubber, coconut and a few fruit crops are used in industries. Crops such as cassava, horticultural and floricultural crops, medicinal herbs, cane, bamboo, sunflower, castor, ayurvedic herbs, etc. have a considerable potential as export crops, but are not cultivated to any appreciable extent for want of better and improved varieties, technological know-how, relevant market information etc. Development of agro-industries will also increase export income and will have a tremendous impact on the economy of the country, and also provide employment opportunities among rural people. Private sector can be involved in such projects for which appropriate technical assistance need to be given by the relevant public organizations.

However, there appears to be no proper long-term plan to develop agro-industries, except for some ad-hoc projects. The Ministries of Industries and Agriculture should implement an effective Agro-Industrial Development Programme, in collaboration with the private sector, which undoubtedly would improve export income, employment opportunities and incomes in the rural areas.

Small and Medium Term Industries

Products of crop based Small and Medium Enterprises (SMEs), have a high export potential and play a very important role in economic development of Sri Lanka because, they have the capacity to achieve rapid economic growth, while generating a considerable extent of employment opportunities. Promotion of SMEs would result in increasing industrial output of the country, leading to more exports. However, not much emphasis appears to have been placed on improving SMEs, except providing loans from banks. A main factor which limits the SME sector is inadequate raw materials. For example cane is not available for those in this sub-sector. It is so in most of the other sub-sectors too.

There has been rhetoric on promoting exports. It is meaningful and effective actions that are necessary. Giving talks at numerous seminars etc. will not increase exports unless there is a realistic plan implemented effectively.

Reducing Imports

While some talk about strategies to increase exports, there appears to be not much emphasis on reducing imports, which will have an appreciable impact on reducing trade deficit.

As indicated in Table 1 the imports has increased appreciably from US $ 18,000 million in the year 2013 to around US $ 21,000 million in the year 2017. Based on Central Bank reports expenditure on food and beverages in 2013 was US$ 1368 million and this has increased to US$ 1841 million in 2017. The expenditure in 2018 on food imports is likely to be even more due to the depreciation of SL rupee and drought.

Most of the food imported such as sugar, milk food, lentils, onion, maize, etc., involving US$ 1841 million, can be locally produced, thereby reducing expenditure on food imports. For example, nearly 16% of food imports is spent on importing sugar, most of which can be locally produced. Sugar production in the country has not increased by any appreciable amounts during the present decade in spite of three sugar companies, Pelwatta, Sevanagala and Hingurana and the Sugarcane Research Institute. Kanthale sugar factory remains closed over a long period, while a plan to cultivate sugarcane in Bibile remains shelved. There are crops such as coconut, kitul and palmyrah which can be used to manufacture sugar based substances such as jaggery and treacle, but there appears to be no effective strategy to promote the production of these crops.

With regard to milk production we have around 1 million cattle consisting of mostly indigenous cattle. Their productivity is low (1-3 liters/day) mainly due to the poor nature of the breeds and inadequate low quality feed supply. There appears to be no effective plan to improve the local breeds and supply of cattle feed. The dairy industry has a potential to contribute considerably to Sri Lanka’s economic development. But, instead of implementing an effective plan to develop the dairy industry in the country, the government is planning to import 20,000 cattle from New Zealand and Australia involving USD 73 million. There are reports to indicate that some of the previously imported cattle have a virus disease, and it may affect the local cattle. Importing cattle to improve the dairy industry in the country is a futile action, as importing cattle alone is not going to increase milk production in the long run, unless there is an effective programme to upgrade local cattle breeds, promote cultivation of  pasture grasses such as brachiaria, which can be grown under coconut.

Although we say that we are self-sufficient in rice ( a carbohydrate) a large amounts of wheat flour (another carbohydrate) is imported at a cost of around Rs. 45 billion. Annual wheat consumption in the country has increased from 38 kg/per person to nearly 80 kg/per person. There are many tuberous crops such as innala, sweet potato, yams which can replace a part of the wheat flour we import thereby reducing expenditure imports.

Eppawela Apatite (EA), which was discovered a few decades ago still remains partly underutilized. EA can be used to manufacture phosphate fertilizers. But, still we grind the rock and use the ground apatite as a P fertilizer, while spending millions to import Single Superphosphate and Triple Super Phosphate, which can be manufactured from EA.

The expenditure on subsidiary crops such as chillies, green gram, ground nut, potato etc, is millions of rupees. The average per hectare yields and the extent of these crops have not increased to any appreciable amount during the last decade. A few years ago, a former Minister of Agricultural Development Chamal Rajapaksa, appointed an Advisory Panel to make proposals to develop the agricultural sector so that there is a quantitative and qualitative increase in crop production at a lower cost with no damage to the environment. During the last few years numerous programmes such as “AMA’, “Waga Sangramaya” and “Govi Sevana” were implemented. All these activities/programmes, appear to have not made any appreciable positive impact on the agricultural sector of the country indicated by increasing expenditure on food.

Car imports: Import of cars has increased considerably during the last few months resulting in an increase in imports expenditure. In the first half of this year 2018, import of cars has increased involving US$ 810 million. It will also cause an increase in the fuel imports which at present is around US $ 3 billion. In such a situation the government has given permits to import duty free cars which will further increase expenditure on car imports. Already, there is a huge stock of cars in the country and as a result millions of foreign exchange is blocked in the garages of car dealers. A few decades ago only those who earned foreign exchange were given permits to import cars.

Science and Technology.

Effective use of Science and Technology (S&T) would tend to reduce imports and increase exports. During the last two decades, effective use of Science and Technology (S&T) enabled most of the South and South East Asian countries to develop substantially. However, in Sri Lanka, in spite of a number of scientific organizations such as the National Science Foundation, National Institute of Fundamental Studies, The National Research Council of Sri Lanka, National Science and Technology Commission, which use a considerable amount of scarce financial resources, S&T has been used to a relatively very little extent to improve the economy of the country.

A primary objective of use of S&T in a developing country such as Sri Lanka must be to conduct appropriate studies on the critical issues and advice the authorities on relevant action to be taken. Science and Technology need to be used to utilize locally available resources. Conducting research alone will not lead to economic development, unless the technologies developed by research are made use or commercialized. Organizations such as the Industrial Development Board, the Board of Investments etc. need to coordinate with the relevant scientific organizations to attract investments on commercialization of proven technologies. Vidatha Centers have been established in many DS Divisions to commercialize S&T. Perhaps the Ministry of Technology and Research may indicate to what extent these Vidatha Centers have been effective in commercializing S&T.

Import of Fuel

The expenditure on importing petroleum is around US $ 3 billion which is about 15% of the total imports. In 2010, there was an Inter-Ministerial working committee, headed by Prof. Tissa Vitharana, the former minister of Science and Technology, on the use of bio fuel as an alternative to imported fossil fuel. Among the recommendations made by this committee were to promote the use of bi-fuel obtained from sugarcane and jetropha. A seminar on the use of bio-fuel was held in 2009 at the National Science Foundation. Several speakers at this seminar highlighted the possibility of using ethanol and jatropha as alternatives for imported petroleum. Ethanol and jetropha are used in many countries as alternatives for petrol and diesel respectively. However, the institutions responsible for S&T did not follow these recommendations, and now no one appears to be bothered on the use of bio -fuel and Jetropha as sources of fuel which has a potential to reduce our expenditure on importing fossil fuel.

In Sri Lanka, during the last two decades, perhaps a few thousands of research studies, involving billions of rupees worth of scarce resources, have been conducted. Findings of these research projects were presented at numerous conferences, seminars etc. It is important that we utilize these research findings to find solutions to the pressing problems of the country. But, there appears to be no effective system to achieve this. Instead, the authorities are concerned in conducting more and more seminars and symposia without any plan to effectively utilize the findings/conclusions.

Controlling non-essential imports and producing substitutes are essential to reduce the increasing Trade Deficit, which is likely to be around US $ 11 billion in 2018. In Sri Lanka we have been affected by persistent trade deficits over the years, but the relevant authorities appear to have miserably failed to implement effective strategies to ameliorate this situation, indicated by continuous increase of the Trade Deficit during the last few years. Strategies to reduce trade deficit would involve implementation of effective short, medium and long term plans. The responsible organizations need to discuss these issues and take appropriate action. There has been rhetoric on economic development during the last few years. It is meaningful and effective actions that are necessary.

(csweera@sltnet.lk)

Several clarifications need to be made. There is a concerted & subtle effort to place a national army on par with a terrorist movement, while at the same time demanding war crimes tribunals only for the SL Armed Forces? How can this be entertained? A country has only one armed force & that is its national army to protect & defend the nation & its people. All others taking up arms with an objective to carve out territory & declare that separate to the nation is involved in an illegal act for which they are criminally liable. Having said that, there are NGO groups interviewing LTTE & Soldiers and placing their stories to give us an impression that the terrorists had a just cause. All these are done through well-funded programs by people who perhaps never lived in Sri Lanka to witness the gruesome murders & mayhem committed by LTTE over 30 years. Would these NGOs dare put the US or NATO on par with Al Qaeda or ISIS or any other terrorist groups that the West is trying to destroy?

Firstly, we need to draw a line on what & who are legal entities.

Sri Lanka’s National Army is legally tasked to defend the nation. It is legitimately tasked to safeguard the territorial sovereignty of a country & the safety of its citizens.

LTTE by virtue of it being banned internationally & by the Sri Lankan state seals its illegal status. The armed forces have a hierarchical command structure & a distinguishable uniform & weaponry given by the State, the soldiers would not have been called to defend the nation & militarily defeat the LTTE if the LTTE had not attacked & killed innocent citizens. LTTE cannot say it was not given chances to surrender & give up its murderous ways. Therefore, individuals & organizations attempting to project LTTE as some innocent group for whom the world must feel sorry for seriously need to get their facts in order. World empathy for LTTE cannot supersede that of their empathy to the innocent victims that LTTE killed for no reason.    

Though there is no internationally accepted definition for a terrorist, in a conflict the rules of war applies even to the LTTE though it does not ratify any international conventions or treaties. LTTE also had a hierarchical structure, their weapons were illegally acquired. LTTE wore uniforms but killed in civilian clothing too.

Unlike Al Qaeda or any of the other jihadi terrorist movements that sprang into being after 9/11, the Sri Lankan Government designated the LTTE as a terrorist movement after decades of terror unleashed by LTTE upon innocent civilians and after 5 peace talks & ceasefires failed to stop LTTE from its murderous ways. So no one can say the LTTE was not given chances. Even the Nordic nations who comprised the SL Monitoring Mission in 2002 recorded close to 4000 violations by LTTE during a ceasefire brokered by Norway which placed the National Army on par with a Terrorist Movement for the first time in history.

Another insidious attempt is to highlight LTTE as political prisoners. LTTE are neither POWs or political prisoners and the GOSL should incorporate Article 3 common to the Four Geneva Conventions & take legal action against LTTE in domestic courts. LTTE has no legal rights. LTTE are unlawful combatants but laws of IHL apply to LTTE.  They refused talks & peace & preferred killing. Their leaders instructed them to kill.

Soldiers are only instructed to kill the enemy in defense of the nation & following the rules of war. Any soldier violating these are dealt in military tribunals. This is where everyone needs to draw a clear distinction.

Today, everyone is crying crocodile tears for LTTE, their spouses (wrongly terming them ‘war widows’ a name tag that should be only referred to soldier wives).

Why do those crying crocodile tears for the LTTE not do the same for dead soldiers, their children, their wives & their parents? There is something amiss when tears are only shed for one party in particular the party that had been carrying out murder & mayhem.

A noticeable feature in those shedding crocodile tears for the LTTE is that they were always in favor of the aims & objectives of the LTTE, or they are working for entities that directly & indirectly supported the LTTE over the years, or they never had a member of their family killed by LTTE or they were enjoying disbursements from LTTE’s global kitty. Can these people be called unbiased & impartial speakers for both parties?

The international community that insisted on talks with the tigers must take part responsibility for the LTTE murders of people during these cease fires & peace talks which were only used by LTTE to regroup & refine their terror tactics & roam the world to purchase more deadly arms & ammunitions.

Anyone who wishes to place LTTE on par with a national army must explain what good are legally bound borders & territorial sovereignty if it is acceptable for terrorist groups to use terror & illegally hold land which with time through their political arm they declare independent citing terms like homeland & self-determination?

If the world looks down at Al Qaeda, ISIS, Bin Laden, Saddam Huseein, Gaddafi, Pol Pot etc what makes Prabakaran & LTTE any different? The world cries over the child of Prabakaran little forgetting thousands of children Prabakaran killed over 3 decades.

The world feels empathy for LTTE wives but what about all of the mother’s whose pregnant bodies were slit open by LTTE killing both mother & baby?

Basically what needs to be said is that LTTE cannot enjoy Restorative Justice & the Sri Lankan Army cannot be meted out Retributive Justice.

In other words the same conflict cannot treat the perpetrators of the crimes as the less guilty party while the national army called into militarily defeat the LTTE cannot be considered the more guilty while the LTTE’s crimes against the State, State property & killing of innocent civilians cannot result in simply forgetting & forgiving the LTTE for their crimes while a War Crimes Tribunal with Foreign Judges are created as Retributive Justice against Sri Lanka’s National Army & the Government Heads that gave orders for the military action against the LTTE.

We do understand that we have to move forward. We are against foreign tribunals primarily because all of the UN tribunals & hybrid courts held have not served justice to the victims. They have been nothing but wasting time & money – this money could have easily been given to the victim families. Moreover, some of these tribunals have run into decades – more often than not the perpetrators may have ended up dead or suffering old age dementia.

What needs to be clearly pointed out in the case of Sri Lanka is that we are not agreeable to having restorative justice for LTTE & retributive justice for the National Army. What confounds the situation is that although the LTTE leader & his ground leadership is no more, the ideology of separatism remains promoted through LTTE agents the TNA & the LTTE fronts that are steering it through their organizations overseas. Moreover, foreign intelligence too have confirmed that the LTTE support networks & LTTE propaganda machinery remains functional. Also, the police & Armed Forces continues to locate hidden arms & ammunition belonging to LTTE while LTTE cadres too are getting caught. All these cannot put to rest & force the citizens to forget LTTE or their ultimate objective of separating a sovereign state.

Anyone coming with all sorts of teary eyed solutions & stories cannot omit these fundamental facts & realities in their fantasy to force everyone to believe in a non-existent forgive & forget theory.

We are prepared to forget IF & ONLY IF the LTTE & their coterie gives up quest to separate Sri Lanka, gives up their false propaganda locally & internationally. However, so long as these objectives continue – sorry to say, we are not prepared to let LTTE or their agents take the cake & eat it too while locking up our national heroes in prison claiming them to be the only culprits.

Shenali D Waduge

by Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

Attorney-at-law and public litigation activist Nagananda Kodituwakku, yesterday, said that Finance and Media Minister Mangala Samaraweera should explain what he really meant when he said that the super luxury vehicle imports wouldn’t be allowed next year.

Kodituwakku was commenting on Samaraweera’s declaration at an event at the Royal College, Colombo on Thursday (Sept 27) that the importation of super luxury vehicles by members of parliament and others should be stopped forthwith. Underscoring the growing oil import bill, Samaraweera vowed to halt such imports against the backdrop of financial difficulties.

Samaraweera said that the only way to artificially control the rapid depreciation of the Rupee was to release USD held by the government. Samaraweeara said that however, as the Minister holding the finance portfolio he wasn’t prepared to release funds as such funds were required to settle foreign debt.

Samaraweera also warned that a barrel of crude would go up to USD in case of a conflict between the US and Iran.

Kodituwakku said that the Finance Minister should explain whether he intended to abolish the special duty free permit scheme implemented for the benefit of members of parliament. Responding to a query by The Island, Kodituwakku said that successive governments owed an explanation as to why duty free exemption was gradually increased at the expense of the national economy.

Kodituwakku said that finally minister had been compelled to admit the catastrophic financial crisis caused by uncontrolled import of luxury vehicles. Having failed to convince the Commission to Investigate Allegations of Bribery or Corruption (CIABOC) to inquire into duty free vehicle scam involving members of parliament, Kodituwakku said that he moved the Supreme Court against the CIABOC. Minister Samaraweera’s statement couldn’t have been made at a better time, Kodituwakku recalling Samaraweera’s predecessor Ravi Karunanayake in his first budget presentation in 2015 promising to do away with duty free vehicle schemes for lawmakers as part of the overall measures to strengthen the national economy.

Kodituwakku said that instead of abolishing the scheme, Karunanayake paved the way for members of the current parliament to import duty free vehicles, with each tax exemption amounting to at least Rs 30mn. The majority of those vehicles had been sold and the identities of the buyers, too, were known to the Finance Ministry, Kodituwakku said, challenging the Finance Ministry to release the list of buyers and sellers which he (Kodituwakku) obtained from the Customs under the Right to Information (RTI) law.

Kodituwakku said that all political parties represented in parliament should explain their stand on special perks and privileges received by them at a heavy cost to the national economy. Kodituwakku said that his RTI query had revealed that except six JVP lawmakers in parliament, all other political parties and the Joint Opposition members had brazenly abused the permit scheme.

Kodituwakku urged the Finance Ministry to examine recent CIABOC declaration that transfer of vehicles imported on duty free permits wasn’t contrary to the law.

IMF Communications Department

• A strong policy mix and exchange rate flexibility are critical to strengthen the economy’s resilience to market volatility, while supporting competitiveness and growth.
• Advancing revenue-based fiscal consolidation in the 2019 budget can support Sri Lanka’s ambitious social and development goals while reducing public debt.
• The authorities should sustain reform efforts to support trade, investment, and inclusive growth.

A staff team from the International Monetary Fund (IMF) led by Manuela Goretti visited Colombo during September 13-27, 2018 to hold discussions on the fifth review of the Sri Lanka’s economic program supported by a three-year Extended Fund Facility (EFF). At the end of the visit Ms. Goretti made the following statement:

The mission made significant progress toward reaching a staff-level agreement with the government on completing the fifth review of the EFF. Discussions will continue during the Annual Meetings of the IMF and World Bank in October.

Macroeconomic performance has been mixed in the first half of 2018, with growth recovering gradually and inflation stabilizing in the mid-single digits. The current account deficit widened on the back of higher fuel imports, despite strong export performance, while international reserves declined from their peak level in April, amid volatile global market conditions. Growth is projected to remain below 4 percent in 2018, and gradually reach 5 percent over the medium-term.

The mission commended the authorities on their continued efforts to advance their economic reform program. The quantitative performance target on the primary surplus for end-June 2018 was met and inflation remained within the CBSL’s band, although reserve accumulation and tax revenues fell short of program targets due to the weaker economic environment and delays in policy implementation.

Reforms need to accelerate to strengthen the Sri Lankan economy’s resilience to domestic and external shocks, given still significant vulnerabilities. In the face of greater market volatility in emerging markets, the authorities have maintained a strong policy stance with prudent monetary policy and further fiscal consolidation.

The mission welcomes the authorities’ commitment to amend the Central Bank’s Monetary Law Act supporting the transition to inflation targeting and strengthening CBSL’s governance and accountability frameworks. Renewed efforts by the CBSL to strengthen reserve buffers and a clear commitment to exchange rate flexibility are critical to enhance external competitiveness and protect against adverse global market conditions.

The CBSL’s efforts should be supported by a strong 2019 budget, a well-defined Medium-Term Debt Strategy, and a sound fiscal rule to secure debt on a downward sloping path and support investors’ confidence. With revenues falling short of targets, the focus should remain on implementing the new Inland Revenue Act and other tax policy measures, supported by modernized business processes to strengthen tax compliance. Greater revenue mobilization can make space for critical spending needs, including broader coverage of vulnerable families under the social safety net based on well-defined selection criteria.

Structural reforms need to accelerate to bring transparency, accountability, and cost-efficiency to large state-owned enterprises. In this regard, the mission commended the successful implementation of the fuel pricing reform and encouraged the introduction of an automatic pricing mechanism for electricity.

The authorities should push ahead with their Vision 2025 to support Sri Lanka’s rapid and inclusive growth through sustained efforts to promote trade openness and investment, fight corruption, enhance social protection, and encourage female labor force participation.”

The mission met with Prime Minister Wickremesinghe, Minister of Finance Samaraweera, State Minister of Finance Wickramaratne, Governor of the Central Bank of Sri Lanka Coomaraswamy, other public officials, and representatives of the business community, civil society, and international partners.

Courtesy The Daily Mirror

Referring to the remark made by President Maithripala Sirisena at the UN General Assembly that Sri Lanka should be allowed to handle its own internal affairs, former MP Sarath Weerasekara said the President’s comment would only be valid if the government withdraws the co-sponsorship of 30/1.

Rear Admiral Weerasekara, who is in Geneva to counter the pro-LTTE propaganda, said Sri Lanka is legally bound to implement the recommendations in the resolutions unless it is withdrawn as per the President’s remarks.

He said, The technical assistance provided by the UN had already culminated in a resolution charging Sri Lanka of war crimes. This resolution 30/1 was adopted by this council without a debate or a vote because it was co-sponsored by a delegate and he did that without the approval of the President or the cabinet. Hence it has no legal base. The USA has withdrawn from this council accusing it as politically biased and hypocritical. Since the US was the main sponsor of 30/1 the co-sponsorship too should be nullified automatically.

Germany was occupied by UK and USA for years after world war 11. More Germans were killed as prisoners of war after the war than during the war.

Germany still pays reparations to Israel. We saved 300,000 during the war and rehabilitated 12,000 after the war. It’s a pity that Germany and UK of all the countries are now pushing us to implement 30/1.

The US has threatened sanctions against ICC if it persecutes American soldiers. PM Theresa May said she will change the Human Rights laws to protect her soldiers. Our President too thanked our soldiers who defeated terrorism. It implies he rejects the war crimes. Then why 30/1? Many things can be negotiated Mr. President, but sovereignty, never!”

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, Sept 27 (newsin.asia) – China will continue to push forward its pragmatic cooperation with Sri Lanka under the Belt and Road Initiative in order to bring more tangible benefits between the two countries and its two peoples, China’s Ambassador to Sri Lanka, Cheng Xueyuan said here at the 69th anniversary celebrations of the Founding of the People’s Republic of China on Wednesday evening.

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, Sept 28 – Sri Lanka’s mid year population as at 2017 was estimated at 21.444 million, a rise from 21.203 million estimated in 2016, latest official data showed here Friday.

According to a report in Ceylon Today, quoting official data, since 2012, Sri Lanka’s population has increased by 1,019, million. The highest population increase was recorded from the capital Colombo District with a population of 2.419 million and the lowest was from Mullaitivu, in the north. with a population of 96,000.

A total of 169,365 marriages were registered last year in the island country. This was a decrease of 2.6 per cent compared with 2016, where the number of marriages recorded was 173,990.

The number of live births last year was 326,052, down from the 2016 figure of 331,073 while the number of deaths last year was 139,822.

Last year, 8 percent of the population was aged 65 and over. People aged under 15 years comprised 25 percent of the population and 67 percent were aged between 15 to 64.

There were more females than males especially among higher age groups due to the longer life expectancy of females.

 lanka C news

ශ්‍රී ලංකාවේ සිවිල් යුද්ධයේ අවසාන සති කීපය තුළ එල්ටීටීඊ සංවිධානය කොළඹට ගුවන් ප්‍රහාර එල්ලකිරීමට සැලසුම් කළ බවක් තමන් දැන සිටියේ නැතැයි එවකට ආරක්ෂක ලේකම් පදවිය දැරූ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පවසයි.

එමෙන්ම යුද්ධයේ අවසාන දිනවල තමන් විදේශගත නොවූ බව ද ඔහු අවධාරණය කළේය.

හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ඒ බව සඳහන් කළේ, එවකට ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ, අගමැතිවරයා, හමුදාපති සරත් ෆොන්සේකා හෝ එවකට ආරක්ෂක ලේකම්වරයා යුද්ධයේ අවසාන සති දෙක තුළ ශ්‍රී ලංකාවේ නොසිටි බවට ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන බ්‍රහස්පතින්දා කළ ප්‍රකාශය සම්බන්ධයෙන් ප්‍රතිචාර දක්වමිනි.

අවසාන සති දෙකේ මමයි වැඩ බලපු ආරක්ෂක ඇමතිවරයා. අවසාන සති දෙකේ ලැබුණු වාර්තා තමයි, අවසන් සටන පසුබහින්නේ නෑ එල්ටීටීඊය, දකුණු ඉන්දියාවේ චෙන්නායි හරි කොහේ හරි කැලෑ පැත්තක ඉඳල ඇවිල්ල, කොළඹ සම්පූර්ණ විනාශ කරනවා උඩින් බෝම්බ දාල කියල රජයට තොරතුරු ලැබුනේ. ඒ නිසා තමයි ඔක්කොම ගියේ රටින්,” යනුවෙන් ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන නිව්යෝක් නුවරදී ශ්‍රී ලාංකිකයන් අමතමින් පැවසීය.

කෙසේ වුවත් හිටපු ආරක්ෂක ලේකම්වරයා පවසන්නේ තමන්ට පවා එය අලුත් පුවතක් බවය.

ජනාධිපතිතුමා මම දන්නේ නැති තොරතුරක් ඔය කිවුවේ මම හිතන්නේ ලෝකෙම දැනගෙන හිටියේ නැති දෙයක්. මට නම් එහෙම තොරතුරක් තිබුණේ නැහැ,” ඔහු පැවසීය.

මම නම් හිටියා ලංකාවේ. මම කොහෙවත් ගියේ නෑ.”

කෙසේ වුවත් ශ්‍රී ලංකා ආරක්ෂක හමුදා විසින් යුධ අපරාධ සිදු කළ බවට බොරුවට දෝෂාරෝපණය කරන්නේ” ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන පවසන පරිදි ඔහු යුද්ධයට දේශපාලන නායකත්වය දුන් දිනවලට අදාළව බැවින් ජාත්‍යන්තර වශයෙන් එල්ලවන එම චෝදනාවලින් රට නිදහස් කරගැනීම ජනාධිපතිවරයාගේ වගකීම බව ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පැවසීය.

එතකොට ජනාධිපතිතුමා නොදැනුව මං හිතන්නේ එතුමාගේ විදේශ ඇමතිවරයා ජිනීවා නුවරදී යෝජනාවකට සම අනුග්‍රහය දක්වනවා. ඉතින් එතුමා මේක මෙහෙයවපු හන්ද හොඳට දන්නවනේ එහෙම දේවල් සිදු වුනේ නෑ කියල. ඒ නිසා මේක වහාම හකුලාගන්න කියල, මේකෙන් ඉවත්වෙන්න කියල විදේශ අමාත්‍යාංශයට උපදෙස් දෙන්න ඕන.”

එයින් අදහස් වෙන්නේ කිසියම් ලෙසකින් ආරක්ෂක හමුදා විසින් යුධ අපරාධ සිදු කළේ නම් ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන එහි වගකීම භාරගත යුතු බව දැයි විමසූ අවස්ථාවේ හිටපු ආරක්ෂක ලේකම්වරයා කියා සිටියේ, එවැනි කිසිදු අපරාධයක් සිදු නොවූයේ යයි තමන් දන්නා බවය.

යුද්ධයේ අවසාන සති කිහිපයේ තමන්ගේ ජීවිතයට ද තර්ජන පැවති බවත් ජනාධිපතිවරයා නිව්යෝක් නුවරදී සඳහන් කළේය.

ඒ අවසන් සති දෙකේ මම කොළඹ නෙවෙයි හිටියේ. ඒ අවසන් සති දෙකේ මම රටේ තැන් තැන්වල හිටියේ. මොකද මම ඉන්න තැනත් දැනගනීද කියල,” ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන පැවසීය.

ඒ අවස්ථාවේ තමන්ගේ ජීවිතයට ද ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන පවසන අන්දමේ තර්ජනයක් එල්ල වී තිබුණේ දැයි කළ විමසීමට පිළිතුරු දීම ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ප්‍රතික්ෂේප කළේය.

හිටපු ජනාධිපතිවරයා, අගමැතිවරයා සහ හමුදාපතිවරයා පිළිබඳව ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන පළ කළ අදහස් ගැන විමසූ විට ඔහුගේ ප්‍රතිචාරය වූයේ මම කතාකරන්නේ මම ගැන නේ,” යනුවෙනි.

– BBC

 lanka C news

කොටි සංවිධානයට එරෙහිව යුද්දය පැවති අවසන් සති දෙක තුලදී හිටපු යුධ හමුදාපතිවරයා ලෙස තමන් හෝ හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා හෝ හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් ගෝටාභය රාජපක්‍ෂ මහතා යුද්ධයට බයේ රටින් පැන ගියේ නැති බව හිටපු යුද හමුදාපති ෆීල්ඩ් මාර්ෂල් ඇමති සරත් ෆොන්සේකා මහතා පවසයි.

තොයි සංවිධානය විසින් දැවැන්ත ගුවන් ප‍්‍රහාරයක් එල්ල කර කොලඹ නගරය විනාශ කරන්නේ යයි ලැබ තිබූ වාර්තා මත යුද්දය පැවති අවසන් සති දෙකේදී එවකට හිටපු ජනාධිපතිවරයා, හිටපු ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා, හිටපු හමුදාපතිවරයා රටින් පිටවු බවත් වැඩ බලන ආරක්‍ෂක ලේකම් ලෙස තමන් විසින් යුද්ධය මෙහෙයවූ බව ජනාධිපති මෛත‍්‍රිපාල සිරිසේන මහතා විසින් ඊයේ දිනයේ ඇමැරිකාවේදී කරන ලද ප‍්‍රකාශයෙන් පසු ෆොන්සේකා මහතා මෙම ප‍්‍රකාශය සිදු කලේය.

කැලණිය ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයේ පැවති උත්සවයකට සහභාගී වීමෙන් පසු මාධ්‍ය වෙත අදහස් පල කරමින් ෆොන්සේකා මහතා මෙම අදහස් පල කලේය.

කිසිම අවස්ථාවක යුද්දයක් සති දෙකකින් තීරණය නොවන බවත් එම කාලයේ ඉතිරිව තිබුණේ කෝප්‍රල්වරයෙකුට පවා සිදු කල හැකි දෙයක් බවත් පවසන ෆොන්සේකා මහතා යුද්ධය සති දෙකකින් කලේ යයි ඇතැමුන් කෙසේ සිතා සිටින්නේදැයි යන්න පවා ගැටළුවක් යයිද ඔහු පැවසීය.

එහෙම හැංගෙන ජාතියෙ හමුදාවක් අපට හිටියෙත් නෑ. හමුදපතිවරු හිටියෙත් නෑ. මොනව වුණත් ඒ ජනාධිපතියි ඒ ආරක්‍ෂක ලේකමුයි එහෙම හැංගුනෙ නෑ’ යයිද ඔහු කියා සිටියේය.

උපුටාගැණීම  මව්බිම

ඓතිහාසික පිදුරංගල රජමහ විහාරස්ථානයේ පිහිටි ගල මතට නැඟ අඩ නිරුවතින් ඡායාරූප ගෙන මුහුණුපොත හරහා අන්තර්ජාලයට මුදාහැර තිබූ බවට සැකපිට අත්අඩංගුවට ගත් තරුණයන් තිදෙනා ඔක්තෝබර් 03 දින දක්වා රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත කරන ලෙස දඹුල්ල මහෙස්ත්‍රාත් කෝසල බණ්ඩාර ඉලංගසිංහ මහතා ඊයේ (27දා) නියෝග කළේය.

මෙසේ බන්ධනාගාරගත වූයේ ගලේවෙල ප්‍රදේශයේ පදිංචි ශාමික දිල්ශාන් අබේවික්‍රම, සපුමල් දීමන්ත සුබසිංහ, එල්.ඒ.ඒ. පියුමාල් යන දහ නව හැවිරිදි වියේ පසුවන තිදෙනායි.

පෙරේදා (26දා) පස්වරුවේ සැකකරුවන් සීගිරිය පොලිසිය මඟින් අත්අඩංගුවට ගෙන ප්‍රකාශ සටහන් කර ගැනීමෙන් අනතුරුව ඊයේ (27දා) දඹුල්ල මහෙස්ත්‍රාත් අධිකරණය වෙත සීගිරිය පොලිසියේ සිට පොලිස් නිල රථයකින් රැගෙන ආහ.

සැකකරුවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි නීතිඥ එම්. අස්මි මහතා කියා සිටියේ ඔවුන් නොදැනුවත්කම හේතුවෙන් මෙවැනි දෙයක් සිදු කළ බවත් සුදුසු ඇපයක් මත මුදාහරින ලෙසත්ය. වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වූ නීතිඥ එම්. අස්මි මහතා කියා සිටියේ පුරාවිද්‍යා ආඥාපනත යටතේ මෙම සැකකරුවන්ට නඩු පවරා ඇති බවත් මහෙස්ත්‍රාත් අධිකරණයට ඔවුන්ට ඇප දීමේ බලයක් නොමැති නිසා බන්ධනාගාරගත කළ බවත්ය.

එමෙන්ම ලෝක සංචාරක දින උත්සවයකට සීගිරියේදී එක්වෙමින් ඊයේ (27දා) උසස් අධ්‍යාපන හා සංස්කෘතික කටයුතු අමාත්‍ය නීතිඥ ආචාර්ය විජයදාස රාජපක්ෂ මහතා මෙම සිද්ධිය පිළිබඳව විශේෂ ප්‍රකාශයක් කළේය.

පිදුරංගල ගල මතට නැඟී අඩ නිරුවතින් ඡායාරූප ගෙන ඉදිරිපත් කිරීම රටේ අභිමානයට හානියක් බවත් එය නොහොබිනා ක්‍රියාවක් බවත් ඔහු සඳහන් කළේය. මුළුමහත් රටේම ජනතාවගේ අභිමානයට මෙම ක්‍රියාව හානියක් බවද ඇමැතිවරයා කීවේය.

රටේ අභිමානයක් ඇති පෞරාණික වටිනාකමක් ඇති ස්ථාන අපවිත්‍ර කිරීමට තරම් අද රටේ ඇතැම් තරුණ තරුණියන් නිවට නියාලු තත්ත්වයට ඇද වැටී ඇතැයි කී අමාත්‍යවරයා ඒ පිළිබඳව කනගාටුව ප්‍රකාශ කරන බවද කීවේය. මේ පිළිබඳව අනුකම්පා විරහිතව නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන බවද සඳහන් කළේය.

Sudath Gunasekara Mahanuwara

2018-09-27 04:18:54

Sri Lanka would not have been affected by the current global economic crisis if the country did not get into a debt trap like the one it has got into, Prime Minister Ranil Wickremesinghe said yesterday.

Mr Wickremesinghe expressed this sentiment at the prize giving of Maliyadeva Balika Maha Vidyalaya in Kurunegala in the morning.

Sri Lanka is largely affected by the devaluation rupee because of the debt trap it has got into. We would not have been affected by the devaluation issue if we did not get into a debt trap. We have to pay $ 3,000 million this year to settle debts while a sum of $ 4000 million has to be paid next year. Therefore one could see that what we inherited are past sins. What we have to do now is to overcome this situation,” the Prime Minister said.

Anyhow the current global crisis affects both the household economy and the national economy. We are fully aware of it. Some countries such as Thailand and Vietnam are not severely affected by the global economic crisis as they fully depend on exports,” the Prime Minister added while stressing that Sri Lanka too should go for an export-driven economy in order to get out of the present crisis.

The Prime Minister said Sri Lanka has failed to focus on building up an export-driven economy for the last ten years. It will take at least three years to build such an economy. Attracting investors and establishing export zones is a time-consuming job. However, we have already embarked on such a program. Kurunegala, Kandy and South have been identified as locations where export zones would be opened. The Central highway which is being constructed now will be helpful to the export zone which will come in the North-Western Region. An 800-acre export zone will be built in Bingiriya. Such zones will come in Kurunegala as well. There will be a 10,000-acre zone in Hambantota. There will also be one in Kalutara,” he also said.

Further, the Prime Minister said Sri Lanka will need skilled and knowledgeable people when various kinds of industries come up in Sri Lanka and added that such persons will be produced through a modernized education system. (Yohan Perera)

Comment

I fully agree. But my priority export item is these corrupted politicians. I know no country in the world will like to have them. But at least we can dump the in Mindano deep 32 000 feet below sea level so that none will be able to return.

Let us start this mega export drive with the Prime Minister Ranil, President Sirisena, then the  whole Cabinet followed by all in Parliament and all those Governors, Chief (rather Cheap Ministers) Ministers and Provincial Council members and Pradeshiya Sabha Councilors.

Thereafter we can have a people’s Government in this country instead of a Government of Politicians and rogues.

Then at least we can get rid of the burden of maintaining these animals with no gain what so ever for the country and save the Central Bank and Billions misappropriated and robbed by them to be spent on the welfare of our people and the development of the country or at least we can save the mahapolawa of our motherland from them for posterity.

Sudath Gunasekara Mahanuwara

27.9.2018

ALI SUKHANVER

Two years back, a report was compiled about the top-ten countries where incidents of rape had reached an alarming situation. The report said, The super power of the world USA is at the first position in the race of rapes. Males are majorly the rapist holding a proportion of 99%. Out of all the victims, 91% are females while 9% are males.” The U.S Bureau of Justice Statistics states in a report that 91% of rape victims are female and 9% are male, and nearly 99% of rapists are male. According to the National Violence against Women Survey, 1 in 6 U.S. women and 1 in 33 U.S. men has experienced an attempted or completed rape in their lifetime. More than a quarter of college-age women report having experienced a rape or rape attempt since age 14. Out of all, only 16% of the total cases are reported. Outdoor rape is not common in USA rather most of the rape cases take place inside homes.” But encouraging is the fact that the US government has always been doing all its best to put a check on these incidents. The culprits involved in this heinous crime are tackled with iron hands. New laws are being formulated and the law-department tries to settle all rape-related issues urgently on priority basis. If the US government were no so keen about putting a check on the increasing number of rape-incidents, the situation could have been much more horrible.

It is also a reality that the countries where rape-criminals are punished severely and without any delay, situation is far better there. For example rapists in Iran are sentenced to death, sometimes by hanging but sometimes allegedly also by stoning. The punishment for rape in Saudi Arabia is a public beheading after administering the rapist with a sedative. In Afghanistan convicted rapists are shot in the head within 4 days or hanged to death depending on the judgment handed out by the court. Unluckily India has the worst record and worst repute with reference to the rape victims. In most of the cases, the culprits remain scot-free. A very painful fact about India is that rape survivors there face significant barriers to obtaining justice and critical support service. Human Rights Watch said in a recent report, Legal and other reforms adopted since the gang rape and murder of a student, Jyoti Singh Pandey, in Delhi in December 2012 have not been fully realized.” According to the report ‘women and girls who survive rape and other sexual violence often suffer humiliation at police stations and hospitals. Police are frequently unwilling to register their complaints, victims and witnesses receive little protection’.

Barkha Dutt is a renowned Indian television journalist and author. She has authored a very authentic book on serious issues which have become a threat to the Indian society. The name of her book is ‘Unquiet Land: Stories from India’s Fault Lines.’ In one of the chapters of her book she has pointed out the sorry plight of the women victim of rape in India. She says that even the educated and well off women are victims of harassment and abuse. It is ironical that Indian Judicial system in such cases does not give relief to victims. She has referred to a court case in which a low caste woman went to court against her culprits but the judge mercilessly acquitted the accused by saying that an upper caste man would not rape someone of a caste he considered untouchable. So horrible is the situation regarding rape and abuse of women in the Indian society.

Meenakshi Ganguly is the South Asia Director at Human Rights Watch. She said in a comment on deteriorating and worsening situation of women rights in India, It takes time to change mindsets, but the Indian government should ensure medical, counseling, and legal support to victims and their families, and at the same time do more to sensitize police officers, judicial officials, and medical professionals on the proper handling of sexual violence cases.” Government’s inefficiency in dealing with the culprits involved in rape crimes is, in other words, giving a free hand to the rapists in India. And this inefficiency is patronizing those also who are involved in women- trafficking. According to the Indian Ministry of Home Affairs, there were nearly 5,000 reported victims of sexual trafficking in India in 2013. Apart from other crimes against women, acid throwing, honor killings and dowry deaths are also very common in India. The people there are so much frightened of the women-related crimes in India that they go for abortion in case they get news of having a baby girl. According to 2006 UN report everyday 7,000 baby girls were aborted or killed right after birth in India.

The story does not stop here. The government of India is using rape as a weapon too. In the Indian Occupied Kashmir, every year, hundreds of innocent local girls are raped by the officers of the Indian forces forcibly deputed there. In Jammu and Kashmir, rape has always been used as a weapon of war against the Kashmiri population by Indian security forces. A recent report on the sexual exploitation of women in the Indian Occupied Kashmir says, The frequent rape of Kashmiri Muslim women by Indian state security forces routinely always goes unpunished. Many women become victims to rape and sexual assault in Indian Held states of Jammu and Kashmir. It is the responsibility of the international NGOs to raise their voices against this wicked cruelty.

We are a little puzzled at the manner the UN & the so called international community are handling post-LTTE defeat Sri Lanka. Whatever LTTE is now being presented as, what no one can ignore is the fact that the men, women & children that comprised the LTTE were nothing but cold-blooded murderers. No one forced them to take a gun, no one forced them to kill, no one forced them to end innocent people’s lives but that is exactly what they did since 1970s. Where were all these international players when LTTE attacked villages, when innocent civilians were being cut to death & when bombs & suicide missions were taking place throughout the island? Yet, suddenly after the LTTE defeat, a string of international parties & individuals are holding placards about how the war should have been fought & accusing the National Army of committing war crimes totally ignoring that the Armed Forces would not have been called to eliminate the LTTE if the LTTE did not go about murdering innocent people. Justice should be given to the victims of LTTE first. In order to do that the LTTE war crimes have to be investigated & charged first.

While we are concerned about why LTTE began killing people, who funded & trained them & who supported them over the years as well as who championed their propaganda machinery, what cannot be ignored is that the LTTE was the common enemy of not only Sinhalese, Muslims & foreigners but Tamils too. Everyone who went against the LTTE became victims in some way or the other.

So the question that needs to be answered is who supported the LTTE over the years. Whether they are foreigners, foreign governments, foreign intelligence, politicians, businessmen, academics, artists or even civilians – we need to know who were indirectly or directly supporting LTTE. Nothing happened to these people because of their support to the LTTE.

It is only those that went against the LTTE that ended up in their graves prematurely.

As far as these numbers are concerned they far exceed those that are being quoted by LTTE sources as being killed by the Armed Forces and requoted by members of the international community some of whom have direct links to the LTTE fronts operating from foreign shores.

These links completely nullify any credibility to make allegations when none of the allegations are supported by evidence.

If 40,000 are claimed to have been killed the least anyone making the allegations should do is to present the names & details of the dead which has not been forthcoming and we are into the 9th year of this baseless allegation. So where are the names of this 40000 supposed to be killed people which is the basis on which the National Army is being charged of war crimes. If there are no names of the dead, no dead bodies or even their skeletons how can any soldier be accused of murder? It is such a silly allegation and it is surprising that learned experts are actually not asking themselves this basic question.

Even the Presidential Commission on Missing Persons covering period of 1983 to 2009 has had just over 18,000 logged names of which 5000 are of Missing In Action Armed forces personnel.

Sri Lanka’s conflict is treated as a Non-International Armed Conflict where LTTE an internationally proscribed terrorist movement committed many crimes that violate international laws. The fact that LTTE has been proscribed internationally and that the LTTE ban is annually renewed by every country that banned LTTE since 1997 & 2001 with statements by the US authorities that the LTTE ideology, LTTE fund raising & LTTE support networks remain alive still goes to show that the threat of LTTE remains very much alive.

LTTE cadres escaped to foreign shores & recent arrests & charges against LTTE for killings abroad confirms that the threat of the LTTE continues to persist. All that the LTTE today lacks is a leader of the caliber of Prabakaran – all other apparatus is intact. In such a scenario why are the armed forces being unfairly accused in the UN & what is the logic or ulterior motive behind these allegations?

The National Army is called in by the Government in power to defend the nation & its people. This is exactly what the Armed Forces were called in to do when after failed peace talks, negotiations, even foreign-brokered peace deals failed & the lives of the citizens were more important than giving breathing space for a terrorist movement.

It is not that the LTTE were not given chances to lay down their arms & surrender. Twice the President of the country called upon the LTTE to surrender which LTTE refused. If LTTE refused & declared it would fight to its last man, it was the choice of the LTTE & the Armed Forces cannot be held responsible. No armed conflict exchanges roses. Just as soldiers ended up dead so did LTTE cadres.

The problem is confounded by the fact that civilians did die but LTTE confounded the situation because LTTE had its own CIVILIAN TRAINED ARMY. That means LTTE had a civilian force who were trained in combat operations. These Tamil civilians were trained to kill & fight the Sri Lankan Armed Forces. Can we identify such a dead person as a civilian or even a LTTE cadre – NO we cannot. So how can such a person be categorised as a civilian? This is an example of the blur of distinction and the Soldier cannot be faulted for the death. Every second the soldier takes to verify if the other person was a civilian or LTTE cadre means that he would become a dead soldier & no UN or international body would be weeping for him!

In addition to this, LTTE fought both in uniforms & civilian clothing. It is a fundamental rule of law that any civilian who is involved in hostilities loses their right to civilian status. So if any civilian died – what no one is answering is whether this civilian belonged to the LTTE civilian armed force or whether he/she was a LTTE fighting in civilian clothing. Without that being answered the death cannot be credited to the account of the Sri Lankan soldier.

The other forgotten factor is that the LTTE shot at Tamils fleeing to Army controlled areas – how many did LTTE shoot & kill. No one is answering this and these deaths too cannot be credited to the account of the Sri Lankan soldier.

Let us never forget that the Sri Lankan soldiers while engaged in combat with the LTTE, saved close to 300,000 people in addition to this the Sri Lankan soldiers also accepted close to 12000 LTTE cadres who were all in civilian clothing with over 500 child soldiers. If the Sri Lankan soldiers were murderers why would they save these 12,000 LTTE cadres?

The UN & the international community become a laughing stock if they are ignoring LTTE killings & concentrating only on a witch hunt of the Sri Lankan Armed Forces.

Who started killing first? The LTTE

Who did the LTTE kill first? Innocent men, women & children in villages, on buses, on trains, in public places etc.

Why would the UN & International Community wish to First investigate supposed killings (without evidence) by the Armed Forces & NOT the killings by the LTTE, FIRST?

By virtue of the LTTE being an internationally proscribed terrorist movement the onus is on the UN & foreign governments as well as the Sri Lankan Government to investigate & punish the LTTE FIRST.

• How many LTTE killed
• Who were killed by LTTE
• Foreign Governments to investigate every LTTE front (for material support) ORIGINALLY proscribed by UN Security Council Resolution 1373 in April 2014 as these are all operating from US, UK, EU countries, Canada, Australia, India, Malaysia – as LTTE remain banned in their countries every leader & member of these LTTE fronts have to be punished under the terror laws that govern their countries.
• Sri Lanka must also appoint a Commission of Inquiry to accept grievances against LTTE & every individual, local & internationally linked NGO etc that had links to the LTTE since 1970s.
• The Armed Forces must investigate any allegations forthcoming against any soldier that has violated Military Code of Conduct & through Sri Lanka’s military tribunals punish any soldier or officer.

Any trial has to be of use to the victims not to the international parties funding them or the people getting a handsome salary & perks for sitting & wasting years’ & time offering no justice to the victims.

We really do not need any foreigners to launch tribunals. The examples of the 6 tribunals held since the Tribunal against Yugoslavia & the expense & wastage of years with nothing forthcoming to the victims show the futility of these trials.

This is exactly the outcome of the UN tribunals/hybrid courts held against Yugoslavia, Rwanda, Cambodia, Lebanon, Sierra Leone, East Timor. Therefore, taking these as examples we have every valid reason to say NO THANK YOU TO FOREIGN TRIBUNALS.

https://www.lankaweb.com/news/items/2016/03/16/name-1-un-tribunal-that-has-delivered-justice-for-victims/

If the world is wanting to serve justice – justice must be served to the VICTIMS not justice to the murderers. With no names of the supposed ‘civilians’ killed by the Sri Lankan Forces, there is no valid justification for any War Crimes Tribunal against the Sri Lanka soldiers, on the other hand the LTTE murdered many innocent people and if any justice should be served it should be against LTTE & their supporters for cutting short the lives of innocent civilians while there are thousands of people who remain injured for life (mentally & physically) by LTTE.

Don’t these people matter to the UN & the international community?

Shenali D Waduge

මාධ්‍ය නිවේදනයයි එස්.පී.විතානගේ සමකැඳවුම්කරු

ජාතික දුම්රිය කෞතුකාගාරය (National Railway Museum,)  ලෙස නාමකරණය කර දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට අයත් නොවන පුද්ගලික සමාගමක් මගින් ජාවාරමක් පවත්වාගෙන යාමට අවශ්‍ය කටයුතු මේ වන විටත් ක‍්‍රියාත්මක කරමින් ඇත.

කොළඹ මරදානේ දුම්රිය මූලස්ථානය අසල දුම්රිය ගබඩා අධිකාරි කාර්යාලය සතු ගොඩනැගිලි මේ සඳහා යොදාගෙන ඇත. මහජන බැංකුව සතු රුපියල් මිලියන 300 ක් වැයකරමින් නාවික හමුදා නිලධාරීන් යොදාගෙන ඉදිකිරීම් කටයුතු කරනු ලබන අතර, දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවේ නම යොදාගෙන ලියාපදිංචි කරන ලද Railway Museum Gurantee Ltd සමාගම මෙම ජාවාරම කරගෙන යයි. මෙය සම්පූර්ණ වශයෙන්ම දුම්රිය අඥා පනතට පටහැනිව ලියාපදිංචි කරන ලද සමාගමකි.
 
මහජන බැංකුවේ මුදල් යනු මෙරට මහජනතාවගේ මුදල්ය. එනම් රජයේ මුදල්ය. දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවේ ගොඩනැගිලි හා ඉඩම් යනු රජයේ දේපලය. රජයේ මුදල් හා රජයේ දේපල යොදාගනිමින්, දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවේ නම යොදාගෙන රජයේ ආයතනයක් ලෙස හඟවා අදෘෂමාන දේශපාලන බලවේගයක් මගින් මෙම පෞද්ගලික සමාගම පවත්වාගෙන යන බව ඉතා පැහැදිලිය.

Railway Museum Gurantee Ltd සමාගමේ අයිතිකරු හේමසිරි ප‍්‍රනාන්දු මහතාය. එම සමාගමට අමතරව JF ටුවර් ඇන්ඞ් ට‍්‍රැවල්ස් ලංකා සමාගම ද ඔහුට හා ඔහුගේ පුත‍්‍ර පවිත‍්‍ර ප‍්‍රනාන්දුට අයත් තවත් සමාගමකි. දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට අයත් වෛස්රෝයි (Viceroy) විශේෂ සුඛෝපභෝගි දුම්රිය, Viceroy – 2 විශේෂ සුඛෝපභෝගි මැදිරිය T-1-515 විශේෂ රේල් කාර් රථය ධාවනය කරවීම සඳහා කොන්ත‍්‍රාත් ගෙන ඇත්තේද මෙම න්‍ත්‍ ටුවර් ඇන්ඞ් ට‍්‍රැවල්ස් ලංකා සමාගමය. එමෙන්ම කොළඹ කොටුව දුම්රිය ස්ථානය ආශ‍්‍රිව ඇති “Rail Tours” කාර්යාලයද මොහු විසින් බදු ගෙන ඇත. මෙම කොන්ත‍්‍රාත් වෙනුවෙන් ගෙවිය යුතු රුපියල් තුන්කෝටි පනස් ලක්‍ෂයකට අධික මුදලක් හේමසිරි ප‍්‍රනාන්දු මහතා දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට ගෙවා නැත. රජයේ විගණකාධිපති විසින් සිදු කරන ලද විගණන පරීක්‍ෂණයකින් අනතුරුව මෙම මහා චංචාව හෙළිකර ගැනීමට හැකි වී ඇත.

දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට එවැනි මහා මුල්‍ය වංචාවක් කළ පුද්ගලයෙකුට දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවේ නම පාවිච්චි කරමින් සමාගමක් ලියාපදිංචි කිරීමටත්, රාජ්‍ය ආයතනයක නම යොදාගෙන ජාවාරමක් කිරීමටත් මේ ආණ්ඩුව ඉඩ සලසා ඇත. පාඩු ලබමින් මහජන සේවාවක් පවත්වාගෙන දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට හානි සිදුකරන මෙවැනි ජාවාරම් කාරයින්ට තවතවත් ඉඩකඩ සලසාදීම යහපාලන ආණ්ඩුවේ කාර්යභාරය වී ඇත.

එමෙන්ම දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට ගෙවිය යුතු රුපියල් කෝටි ගණනක් නොගෙවා, රාජ්‍ය මුදල් අවභාවිතා කළ සිරගත කළයුතු ජාවාරම් කාරයෙකු වන හේමසිරි ප‍්‍රනාන්දු ජනාධිපති කාර්ය මණ්ඩල ප‍්‍රධානියා ලෙස පත්කර ගැනීමත් යහපාලන ආණ්ඩු හොරුත් එක්ක හෙළුවෙන් සිටගෙන සිටන බව සනාථවීම කිරීමට තවත් උදාහරන අවශ්‍ය නැත. මේයින් පෙනී යන්නේ මහජන ආයතනයක් වන දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුව විනාශ කිරීම සඳහා පිඹුරුපත් සකස්කරන බවකි. පාලක මණ්ඩල පත්කර දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුව අධිකාරියක් බවට පත්කිරීමට කටයුතු කරන්නේ ද මෙම ජාවාරම් කාරයින් හා ඒ සඳහා ඔහුන්ට ඉඩකඩ සලසන දේශපාලන බලවෙග බවද ඉතා පැහැදිලිය.

ස්තූතියි,

පුවත්පත් නිවේදනය මාධ්‍ය ඒකකය ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍රය

මහා පුක් නඩුවට අද දඹුල්ල මහේස්ත්‍රාත්වරයා වෙත ඉදිරිපත් කළ  ළමයින් තිදෙනාට  චෝදනා ගොනු කළේ ‘පුරා විද්‍යා පනතේ‘ 31 (1) ආ වගන්තිය යටතේය. 

එයින් කියවෙන්නේ, ‘පුරා වස්තුවකට නින්දාවක්, හානියක් සිදු කිරීම‘ පිළිබද වරදකට රුපියල් 50,000 ක අවම දඩයක් නියම කළ හැකි බරපතල වරදකි.

වැදගත්ම දෙය එය නොවේ.  මේ පනත යටතේ මහෙස්ත්‍රාත් අධිකරණයට චූදිතයින්ට ඇප ලබා දිය නොහැකිය.  අවම වශයෙන් මහාධිකරණයට හෝ මේ ළමයින්ට ඇප ලබා දිය නොහැකිය.  තවත් එකකි, ඇප අයදුම්පත ඉදිරිපත් කළ හැක්කේ අභියචනාධිකරණය වෙතය. 

පොලීසිය චෝදනා ගොනු කිරීමේ දී, මේ ළමයින් වැඩිම කාලයක් ඇප රහිතව රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාර ගත කිරීම අරමුණ කොට ඇත. අන්ත දිළිදු දෙමාපියන්ගේ දරුවන් වන මේ පිරිසට අභියාචනාධිකරණයේ ඇප ඉල්ලුමපතක් ඉදිරිපත් කිරීමට ශක්තියක් නැත.

පිදුරංගල පුක් නඩුවේ දී පොලීසිය විසින් අද දින චෝදනා ගොනු කිරීමේ දී නීතිය නමා ඇති බව පැහැදිලිය.  මන්ද,  ඡායාරූපයක් ගැනීමෙන් ‘පුරාවස්තුවකට නින්දාවක්, හානියක් සිදු කිරීමට‘ කිසිදු හැකියාවක් නොමැති බැවිනි.  එමෙන්ම, පුරා වස්තු යැයි කියා ගන්නා ස්ථානයන් හි ඡායාරූපයක් ගැනීම හේතුවෙන් ඕනෑම දෙස් විදෙස් පුද්ගයෙකු මෙලෙස ඇප ලබා දිය නොහැකි ආකාරයට රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාර ගත කිරීමට හැකි වන ලෙස පොලීසියට චෝදනා ගොනු කළ හැකි නම් එය ‘කැත, නින්දිත විලිළැජ්ජා සහගත‘ ක්‍රියාවක් බව ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍රයේ විධායක අධ්‍යක්ෂ කීර්ති තෙන්නකෝන් මහතා පවසයි.

Lanka Lead News

දේශීය ආර්ථිකය රැකගැනීමට ආණ්ඩුවට නොහැකිනම් රටට ආදරය කරන දේශිය කර්මාන්ත කරුවන්ට ආර්ථිකය ගොඩනැගීමේ මග පෙන්වීමට අවස්ථාව ලබා දෙන්නැයි මව්බිම ලංකා පදනමේ සභාපති ආරියශීල වික්‍රමනායක මහතා පවසයි.

පසුගිය (25) වනදා බණ්ඩාරනායක සම්ම‍න්ත්‍රණ ශාලාවේ පැවති උත්සවයකට එක්වෙමින් ඔහු මේ බව කියා සිටියේය.

”අපි ආණ්ඩුවට හැමදාම කියනවා හැමදේම පිටරටින් එනකල් කට ඇරගෙන බලා ඉදල හරියන්නෙ නැහැ. රටේ නිෂ්පාදන ආර්ථිකය දියුණු කරන්න ඕන කියලා. ඒත් ඇහුවෙ නැහැ. දැන් රුපියල කඩා වැටෙනකොට මොළේ පෑදිලා. දැන් කියනවා ආනයන සීමා කරන්න ඕනේ කියලා.

රටට ඕන කිරි ටික, සීනි ටික, හාල් ටික අපට හදාගන්න පුළුවන්. ඒව කරන හැටි කියලා දෙන්න විතරක් නෙවෙයි කරලා පෙන්නන්නත් අපට පුළුවන්.”

ඒ ආරියශීල වික්‍රමනායක මහතාගේ මතයයි. ඔහු එහෙම කියන්නේ පසුගිය 25 වනදා බණ්ඩාරනායක සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේදී පැවැති ”ඔහුගේ කතාව සහ රටේ කතාව” සමාජගත කරන අවස්ථාවේදීයි. ධ්‍යවේදී ඉසුරු ප්‍රසංග විසින් රචිත ”කෙම් බිමට ගමනක්” ආරියශීල වික්ක‍රමනායක මහතාගේ ජීවිත කතාව සහ ඔහු රට වෙනුවෙන් කළ කී දෑ ඇතුලත් සුවිශේෂී ග්‍රන්ථය එළිදැක් වුණි.

Lanka Lead News

මානව හිමිකම් සම්බන්ධයෙන් අගරදගුරු මැල්කම් රංජිත් කාදිනල් හිමිපාණන් සිදු කළ ප‍්‍රකාශය අනුමත කරන බව අස්ගිරි පාර්ශ්වයේ කාරක සංඝ සභාව පවසයි.

එහි මහා ලේඛකාධිකාරී, ආචාර්ය පූජ්‍ය මැදගම ධම්මානන්ද හිමියන් පෙන්වා දුන්නේ කාදිනල්තුමන් මානව හිමිකම් සම්බන්ධයෙන් ඉකුත්දා සිදු කළ ප‍්‍රකාශය නිවැරදි එකක් බවය.

එහිදී මානව හිමිකම් සම්බන්ධයෙන් ආගමික ඉතිහාසයේ මෙන්ම ලෝක ඉතිහාසයේ පවා මුළින්ම අදහස් ප්‍රකාශ කරලා තියෙන්නේ ගෞතම බුදු රජාණන් වහන්සේ. ඒ වගේම වර්තමානයේ මැල්කම් රංජිත් කාදිනල්තුමා ද මානව හිමිකම් පිළිබඳව කතෝලික ප්‍රජාව වෙනුවෙන් අදහසක් ප්‍රකාශ කරලා තිබුණා. එතුමා ඉතාමත් නිවරැදිව පැහැදිළි කරලා තිබුණා ජාත්‍යන්තර වශයෙන් අපේ රටට එල්ල වෙලා තියෙන අභියෝග සහ මානව හිමිකම් මුල් කරගෙන රටට විවිධ බලපෑම් කිරීමට කරන ප්‍රයත්නයන් පිළිබඳව. මානව හිමිකම් කියන්නේ ආගම ඇතුළත තිබෙන දෙයක්. ඒ නිසා ආගම නැතුව මානව හිමිකම් ගැන වෙනම අරගෙන කතා කරන්න බෑ.” යනුවෙන් පැහැදිළි කළේය.

කාදිනල්තුමන් සිදු කළ ප‍්‍රකාශය සම්බන්ධයෙන් එතුමන්ට එල්ල වන විවේචන තරයේ හෙළාදකින බවද ආචාර්ය පූජ්‍ය මැදගම ධම්මානන්ද හිමියන් වැඩිදුරටත් පෙන්වා දුන්නේය.

By C. A. Chandraprema Courtesy The Island

September 27, 2018, 9:00 pm

The comments made by Malcolm Cardinal Ranjith last Sunday at the Ekala St Matthew’s church have made waves with Minister Mangala Samaraweera and Saliya Peiris criticising the Cardinal’s words and the former President Mahinda Rajapaksa and several Catholic MPs in the Joint Opposition condemning Samaraweera and Peiris for taking on the Cardinal. What the Cardinal said last Sunday during a sermon delivered in Sinhala was roughly as follows.

“The latest religion in the West is the religion called human rights. Human rights were discovered only recently. It is being regarded as a wonderful new discovery which is being held aloft and we are being relentlessly lectured about it. However our people began adhering to religions centuries ago. Some people in our country talk of a secular society. Human life is not just food and drink and the pursuit of comfort. Many people in the West now regard religion as an outer garment. They use religion when it suits them but if they are required to make sacrifices, theல put religion aside. Our lives are short and if we limit it to the pursuit of pleasure we will come to an unfortunate end. If we adhere to a religion we don’t need human rights. Those who are dependent on human rights are those who have no religion. We must not be misled by these chimeras. We must look at this intelligently.”

This elicited an immediate Tweet from Mangala who said rudely “the need for human rights was an outcome of the marauding religious zealots of the Inquisition and the crusades where non-believers were massacred en bloc. Pity the Cardinal always seems to get things wrong in trying to be a populist.” Saliya Peiris, who is now the head of the Office of Missing Persons, also responded by Tweeting “If this report is accurate, it’s a shame the way the Cardinal downplays the importance of human rights. He seems to be absolutely ignorant of the concept of human rights. He also fails to realize that there are many people who don’t believe in religion and that religion cannot be forced on people. What a contrast to the progressive thinking of Pope Francis …”

The Cardinal was referring to an ideology

It appears that both Minister Samaraweera and Peiris have understood the human rights referred to by the Cardinal as that involving people being assaulted and tortured while in police custody and that sort of thing. Going by the pronouncements made by the Cardinal over a period of time, it is clear that his Eminence was referring to something wider and in the sphere of ideology – the neo liberal ‘rights’ mania sweeping the West which has come to Sri Lanka as well through various NGOs.

If we take Minister Samaraweera’s comment about the human rights violations committed by the Catholic Church in the past during the Inquisition and the Crusades, Pope John Paul II made a blanket apology for all these transgressions committed in the name of God in March 2000. Pope John Paul II also admitted that church followers had ”violated the rights of ethnic groups and peoples and shown contempt for their cultures and religious traditions” And that there is ”an objective collective responsibility” for past errors that modern Catholics should acknowledge and repent. Hence there is little point in flogging the Catholic Church for their past. The apology that Pope John Paul II made even at the risk of putting the doctrine of the infallibility of the Church and the faith of its followers at risk should be appreciated.

However what Cardinal Ranjith was referring to was not human rights related to physical violence. Nobody in his right mind would say that the Cardinal was advocating torture in police stations and that kind of thing. It was the whole ideology of neo liberal human rights and its use as a weapon of domination that he was obviously referring to. Recently, the Cardinal referred to the fact that a child could not be disciplined in school and that a new generation was growing up with no sense of discipline. He is the first VVIP in this country to refer publicly to a cancer that is eating into the very fabric of our society. It has already half destroyed the West and is now destroying countries like Sri Lanka which are not intellectually equipped to be able to resist these destructive ideological fads comings from the West. The easiest way to explain this is through the reference made by the Cardinal on an earlier occasion to the inability of school authorities to discipline students in schools.

The Cardinal heads an institution that is still on the frontlines as far as education is concerned because there are many assisted schools with Catholic priests heading them. Today, if a teacher in a school canes a student, he will be remanded and he will end up spending his life savings fighting criminal charges. This was due to changes introduced to the law during the Chandrika Kumaratunga years. This results in a situation where teachers lose the ability to control the teaching process in classrooms. Usually, this gives rise to a deterioration in educational standards within a few years. Even though it is now some time since these new ‘child rights’ laws were introduced in Sri Lanka, the reason why educational standards have not gone down as they should, is due to the private tuition culture in our country. Real learning takes place not in the schools but in the tuition classes and the latter have control over the kind of students they take into their classes, so the teaching process is not impaired. No tuition master is going to risk his reputation and a lucrative income by accommodating incorrigibles. But ordinary classroom teachers don’t have choice as to who they have in their classrooms.

In the West, thanks to ‘child rights’ the white Caucasian population are falling back and the educated professions are being taken over by migrants. There are white majority nations where in some hospitals it is difficult to find a single white skinned doctor even though there may be plenty of white skinned janitors. The educated professions are being taken over increasingly by immigrants from Asian countries like China, India and Sri Lanka. In the schools and as well as the universities the best performers are generally migrants. The white populations have been destroyed by this rights mania that they themselves unleashed on the world and are too far gone to be able to take remedial action. We can see the extent to which the white populations of Europe have lost control of their countries and their minds when they are unable to resist a migrant invasion from the Middle East and Africa. The US has temporarily escaped the slide thanks to Donald trump but Europe does not have a Trump. Britain too may escape the worst because they are leaving the European Union.

Why do homosexuals need to ape heterosexuals?

The human rights mania that Malcolm Cardinal Ranjith was referring to is really the attitude of mind of the neo-liberal/globalist camp. In the 1980s, neo-liberalism meant only an economic theory. But after the end of the cold war and with the dawn of the decade of the 1990s, when this economic theory won the ideological battle against Communism and socialism, neo liberalism began to be associated with much more than just an economic theory and assuming the proportions of a religion with a certain way of thinking about human rights, child rights, gay and lesbian rights, animal rights, the environment, and every aspect of life that one can think of. Its most salient feature is a complete loss of commonsense and the lack of a grip on reality. After winning the cold war, much like many wealthy public figures who have earned both money and fame, the West lot its senses and have been trying to promote their psychedelic imaginings and eccentricities in the rest of the world as the way forward for mankind.

After the dawn of the modern era, whatever various archaic laws may have said about ‘sodomy’, homosexuality was tolerated. People did what they liked with their same sex partners and nobody minded. Those homosexuals who stood out by trying to don women’s clothing in public may have been heckled and subject to harassment sometimes, but even that was due to hooliganism on the part of individuals and not a generalized trait in most societies. In many cultures like Sri Lanka even cross dressing homosexuals are not necessarily harassed or discriminated against except for certain natural limitations their appearance would cause. For example, no airline will employ a man in a skirt and lipstick as an air hostess.

The late Lalith Athulathmudali had a cross dresser as his personal valet. The first time I saw a bald man in a skirt and blouse offering me beer, I forgot what I was saying in mid-sentence. Unfazed, Mr. Athulathmudali waited patiently for me to resume what I was saying. Every passive homosexual in Colombo was in love with Vijaya Kumaratunga and they would attend Vijaya’s political events in groups. Nobody chased them away.

Thus on both sides of the political divide in Sri Lanka, there was no active policy of shunning or discriminating against these people. There was the tacit understanding that no man would wear women’s clothing unless there was some compelling reason to do so. Politicians in particular would not shun these cross dressing homosexuals because they are quite useful in their own way. They seem to know everybody and can get many things done in the communities they live.

While all homosexuals should be left alone to do whatever they like, one has to pose the question whether they need to marry like heterosexual couples? Heterosexual couples marry because they have children and raising the children and bequeathing property to them needs the legal framework of a family. However homosexual’s do not produce children and if one partner wants to convey property to his partner after his death, a simple last will can do the trick without a homosexual partner needing to have matrimonial property rights like heterosexual couples. This obsession with homosexual marriage with the whole panoply of dressing up as bride and groom and a priest declaring them as husband and wife with an organ playing ‘here comes the bride’ in the background is a loss of commonsense. This is obviously the kind of ‘rights’ mania that the Cardinal was referring to.

These are not harmless eccentricities either. When all those of a similar bent of mind get together in the neo-liberal camp, it becomes a totalitarian ideology that brooks no opposition. When Malcolm Cardinal Ranjith spoke of human rights as the new religion of the West, he was not far off the mark. To see what a perversion this advocacy of human rights can become, one has only to look at the various war crimes tribunals that were set up in the world starting with the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia. The jurisprudence of all the international war crimes tribunals that were set up subsequently have been influenced and modeled on that of the ICTY. All rules of jurisprudence and evidence that have evolved over several centuries within the criminal courts systems in today’s modern democracies have been thrown overboard. The prevailing philosophy in all these war crimes tribunals is that anyone brought before them should be declared guilty at any cost.

The reason why the goings on in these war crimes tribunals have not gained much publicity is because those coming before them are hapless wretches who have fallen from grace and are from underdeveloped nations. These are the torture chambers and gulags of the neo-liberal human rights mafia. The Roman Catholic Church has realised that heinous crimes have been committed in the name of God in the past and they have tendered an unconditional apology. But the neo-liberal human rights Nazis who still wield power in the world despite their defeat in the US and partial defeat in Britain are far from repenting for the crimes they have committed in the name of human rights. Just take the case of so many Middle Eastern countries like Libya, which were laid waste in the name of democracy and human rights. Today Libya has no democracy, no human rights, and no State and nobody seems to be bothered. Beyond doubt the global neo-liberal human rights mafia is the biggest threat to mankind in this modern era. The Cardinal is absolutely right!

Text and pic by Kamal Bogoda Courtesy The Island

Alleging that the plot to assassinate President Maithripala Sirisena and former Defence Secretary Gotabhaya Rajapaksa was a political conspiracy, UPFA dissident and National List MP S.B. Dissanayake yesterday alleged that the UNP had a hand in it.

Addressing the media at UPFA National List MP Tilanga Sumathipala’s residence at the Ananda Rajakaruna Mawatha, Borella, Dissanayake alleged that an impartial police inquiry was unlikely as long as the UNP held the law and order portfolio.

Dissanayake said that the law and order portfolio should be brought under President Sirisena, who is also the Commander-in-Chief of the armed forces.

Dissanayake said that the assassination of President Sirisena and former Defence Secretary Rajapaksa, tipped to be the JO’s presidential candidate would be advantageous to the UNP.