Matthieu Ricard · Monk, author, photographer

What is happiness, and how can we all get some? Biochemist turned Buddhist monk Matthieu Ricard says we can train our minds in habits of well-being, to generate a true sense of serenity and fulfillment.

This talk was presented at an official TED conference, and was featured by our editors on the home page.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

1. මල් වැනි දරුවන් – ගොඩගේ ප්රකාශනයකි.
2. අධ්යාපන ප්රතිකාර – සර්වෝදය විශ්වලේඛා ප්රකාශනයකි.
3. අධ්යාපන ප්රතිකාර – විජේසුරිය ග්රන්ථ කේන්ද්රය
4. මනෝ විද්යාත්මක උපදේශනය – විජේසුරිය ග්රන්ථ කේන්ද්රය
5. ප්රතිකාරාත්මක උපදේශනය – විජේසුරිය ග්රන්ථ කේන්ද්රය –
6. දිවි නසා ගැනීමේ චර්යාව හා උපදේශන ප්රතිකාර – මනෝ රෝග විශේෂඥ නීල් ප්රනාන්දු සමඟ – විජේසුරිය ග්රන්ථ කේන්ද්රය
7. විශාදය හා මනෝ ප්රතිකාරය – මනෝ රෝග විශේෂඥ නීල් ප්රනාන්දු සමඟ – විජේසුරිය ග්රන්ථ කේන්ද්රය
8. ජෝන් එෆ් කෙනඩි – ජීවිතය සහ මරණය (වි.ග්ර.කේ.)
9. ඉවාන් ගේ ලෝකය (වි.ග්ර.කේ.)
10. මිනිසුන් තුළින් ලෝකය දුටුවෙමි (වි.ග්ර.කේ.)
11. යුද ආතතියේ මනෝවිද්යාත්මක බලපෑම (වි.ග්ර.කේ.)
12. අකුරු සැරිය – -ඩිස්ලෙක්සියාව සඳහා භාෂා ප්රතිකාර – ANL ප්රකාශකයෝ
13. සරල ක්රම මගින් ගණිතය ඉගැන්වීම – 1 ANL ප්රකාශකයෝ
14. සරල ක්රම මගින් ගණිතය ඉගැන්වීම – 2 ANL ප්රකාශකයෝ
15. චිත්ර ප්රතිකාර – ANL ප්රකාශකයෝ
16. පෙර පාසල් ළමයින් සඳහා බුද්ධි වර්ධන අභ්යාස – ANL ප්රකාශකයෝ
17. මනෝ විශ්ලේෂණ ප්රතිකාරය – සරසවි ප්රකාශනයකි
18. ළමා මනෝ විද්යාව සහ ළමා උපදේශනය (වි.ග්ර.කේ.)
19. පශ්චාත් ව්යසන ක්ලමථ අක්රමතාව (වි.ග්ර.කේ.)
20. ස්වප්න චිකිත්සාව – සරසවි ප්රකාශනයකි
21. සංග්රාම විඩාව සහ යුද ආතතිය (වි.ග්ර.කේ.)
22. ප්රභාකරන් සාධකය පිළිබඳ මනෝවිද්යාත්මක විශ්ලේශණයක් – සරසවි ප්රකාශනයකි
23. ව්යසනයන් සහ මනෝවිද්යාත්මක පසුබිම – ව්යසන උපදේශනය – මනෝ රෝග විශේෂඥ නීල් ප්රනාන්දු සමඟ – ගොඩගේ ප්රකාශනයකි.
24. මනෝ විද්යාත්මක උපදේශනය සහ මනෝ ප්රතිකාරය – සරසවි ප්රකාශනයකි
25. සංග්රාමයෙන් පසු – සරසවි ප්රකාශනයකි
26. ජාතක කථා මනෝ විද්යාත්මක ඇසින් – ගොඩගේ ප්රකාශනයකි
27. භින්නෝන්මාදය – සරසවි ප්රකාශනයකි
28. සැන්ට බාබරාහි යාචකයා ඇතුළු තවත් කෙටි කතා – ගොඩගේ ප්රකාශනයකි.

29 ජොනතන් හාකර්ගේ මරණය ඇතුළු තවත් කෙටි කතා – ගොඩගේ ප්රකාශනයකි.

30) මානසික රෝගියාගේ පරිකල්පනය – ගොඩගේ ප්රකාශනයකි.

31) කෙමරූජ් භීෂණය – සරසවි ප්රකාශනයකි

32 71 කැරැල්ල ආරම්භයේ සිට අවසානය දක්වා පුර්ණ සමාලෝචනයක්

33 PTSD Sri Lankan Experience – ANL Publishers

34. Psychoanalysis with Clinical Evidence – Sarvodaya VL Publishers

35 Psychological Management of Sexual Trauma Victims -Sarvodaya Vishva Lekha Publishers

36 Trauma Counseling – Sarvodaya Vishva Lekha Publishers

37 Psychological Counseling – Wijesuriya Publishers

38 Depression and Psychotherapy – Godage Publishers

39 Hypnotherapy – Sarvodaya VL Publishers

40 Combat Stress – Godage Publishers

41 PTSD Post Traumatic Stress Disorder -Vishva Lekha Publishers

42 The Text Book of Psychological Counseling and
Psychotherapy – Sarvodaya Vishva Lekha Publishers

43. Anxiety Disorders – Sarvodaya Vishva Lekha Publishers
44. EMDR Sri Lankan Experience – Sarasavi Publishers

45 Buddhism and Psychology AHAS Publishers

46 Stress in Security Forces ñ (Co-author) Icfai- India

47 Psychological Aspects of Buddhist Jathaka Stories – Godage Publishers

48 Stress Management – Godage Publishers

49 Shell Shock to Palali Syndrome – Godage Publishers

50 Between Literature and Psychology

51 PTSD in the Soviet Union

52 අර්ධ මිනිසෙකුගේ කතාවක් ඇතුළු තවත් කෙටි කතා –

53 හරාකිරි (කාව්ය)

වෛද්ය වරයෙකුගේ සිහි සටහන් – මුද්රණයේ
Rhythm of Life (Poetry) – in press

BYRUKI SAYID Courtesy Mirror UK

Industry leaders have warned farmers are facing a crisis as vegan diets are behind young people losing their taste for milk, cheese and eggs.

Milk sales could sour as teenagers are shunning the British staple for trendy non-dairy versions like soya and almond milk.

Industry leaders have warned farmers are facing a crisis as vegan diets followed by stars such as pop idols Miley Cyrus and Ellie Goulding are behind young people losing their taste for milk, cheese and eggs.

Ellie Goulding follows a vegan diet (Image: AFP/Getty)With a demographic timebomb” looming, Dairy UK is backing the biggest drive to boost milk sales since Unigate’s 1970s Watch out there’s a Humphrey about” ads that put a pinta back on family breakfast tables in one of the most successful marketing campaigns in the UK.

For a three-a-day campaign launched by the Global Dairy Platform will press home the benefits of the white stuff amid reports that children and young people are drinking less milk than their parents and grandparents.

Dairy UK chairman David Dobbin said farmers were facing a big drop in demand for milk as Mintel figures revealed 93% of over 55s in Britain drink milk compared with 81% of 16 to 34-year-olds.

And a Kantar Worldpanel study found the over 65s drink milk 875 times a year compared with five to 24-year-olds who have a glass just 275 times a year.

Mr Dobbin told the European Federation of Animal Science in Belfast: In the past children consumed a lot of dairy, but today’s children and teens don’t necessarily eat it.

It’s a demographic time bomb. If we don’t address the problem now, then we are facing a fall-off in demand for dairy.”

And in a sideswipe at trendy vegan diets he added: The problem we face is that we have some health professionals who see dairy as the enemy.

People wrongly assume that dairy is bad for them because of its fat content, without considering the other nutritional benefits it offers.

We have to fight that cause and encourage people to eat more.”

Since June 2013, more than 1,000 dairy farms have closed in England and Wales as a milk lakes sent prices plummeting.

Dairy UK voiced concerns that the milk glut will get much worse unless the one time must-have on every family menu can be made cool again.

By Dr.Tilak S. Fernando

During Ranasingha Premadasa’s Executive Presidency, the Sri Lankan expatriate community in the UK had grown excessively due to an exodus of ‘genuine’ and ‘economic’ refugees followed by the devastating situations that existed during 1971, 1987 and 1989 with the Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) insurgency, along with the Black July (Kaṟuppu Yúlai) against the anti-Tamil campaign in 1983.

The Black July was the result of a deadly ambush on 23 July 1983 by the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) killing 13 Army soldiers. Due to the psychosis that prevailed in society following brutalities and unmerciful killings of innocent civilians became a common occurrence, probably the local folks were under the impression that unaffected expatriates in the UK were having a rosy life abroad; and they were not concerned about their ‘cousins’ back at home.

General Sepala Attygalle when he assumed duties as the Sri Lankan High Commissioner for the UK believed in such imaginary fabrications about the expatriate community abroad, which he promptly conveyed to the President when he was in London. Consequently, the President indiscriminately increased the dual nationality fee from Rs 5,00 to Rs 100,000 overnight as a reprisal. Minister of Defence Lalith Athulathmudali opined about the unwise decision as “killing the goose that laid the golden eggs”.

Expatriate communities

Contrary to such mindsets, the Sri Lankan expatriate communities around the world (not only in the UK) came to the rescue of their motherland in various forms and strategies to counter the LTTE propaganda machine that was said to be highly advanced and operative at the time. In this respect, the expatriates in London noticeably outperformed the Sri Lankan High Commission staff, when the supreme government office in London did not have the calibre of officials to face the LTTE propagandists or the dynamic British journalists, face to face, on British TV and radio, but the President of the Sinhala Association in London has gone on record being always the spokesman to appear on TV panels and face to face discussions to crush fabricated terrorist arguments against Sri Lanka. Such achievements certainly helped to save the skin of the High Commission’s reputation and as well as the bad image painted by the terrorists about Sri Lanka.

Cultural vacuum

With the increase in the Sri Lankan population in London those who were accustomed to aesthetic and culture based lifestyles at home began to feel a vacuum in their new surroundings. This very feeling managed to mushroom various social associations in London for the welfare of the expatriate community. Namel Weeramuni, a popular film director and dramatist, was working at the time in London as a Solicitor. He was totally committed to aesthetic principles and drama from the time he was an undergraduate at Peradeniya University along with H.H. Bandara. Prof. Ediriweera Sarathchandra, a connoisseur of art and a senior lecturer at Peradeniya University, mentored Namel and Bandara in their aesthetic latent talents, which made Namel as a popular dramatist, scriptwriter, producer as well as a stage actor. In London, Namel and Malini set up a theatrical group called Namel and Malini Art Productions and started to produce numerous stage dramas starting from Nattukkari (Dancer) Kattadiya, The Bear, Lame and the Blind and Raththaran and Elova Gihin Melowa Ava (two of Sarathchandra’s plays) where the writer too was absorbed into dramatics as the beggar in Elova Gihin Melowa Ava. Namel Weeramuni has gone on record as the first Sri Lankan to produce a Sinhala stage drama in London (Nattukkari). The late H. H Bandara, who directed music for the latter plays remodelled his creative talents and intensified into stylized dramas.

Household name

Ediriweera Sarathchandra thrust responsibility on Bandara to compose music for his (Sarathchandra’s) play Sinhabahu in Sri Lanka. With the professor’s experience and young Bandara’s originality in music, Sinhabahu became an exceedingly popular play and remained so, as a household name, for over three decades.

G.D.L. Perera was Edwin Hewakapuge’s pupil in dramatics. He walked into fame in 1960 with his stage show Sama. Later he formed a cultural group with Walter Wimalaratne and five other enthusiasts called Kala Pela and produced several stage dramas.

Considering their individual backgrounds, the trio suited as the perfect combination to revive the cultural scene in London, and to quench the expatriates’ thirst for Sri Lankan theatre. As far back as 1976, Namel Weeramuni became the first ever Sri Lankan to produce a stage play in London called Nattukkari, which has gone down the annals of Sri Lankan expatriate cultural history.

Iconic teledrama

Subsequently, GDL decided to produce the first Sri Lankan iconic teledrama, Rata Giya Aththo in London. He published this news item in a London-based tabloid requesting interested volunteer expats to participate in a gathering at Namel’s London flat. It was during this gathering, the writer was introduced to Namel and Malini Weeramuni.

GDL chose Namel for the main role as a diplomat working at the Sri Lankan High Commission and his wife Geetha as the diplomat’s wife in the teledrama. The story revolved on this Sri Lankan family where the elder daughter worked as a nurse in a hospital and got involved with a Tamil doctor, and the second daughter got hooked on drugs. The teenage son played havoc by pretending to be sharing a flat with a college buddy, but cohabited with a white girl.

The plot took a different twist when the diplomat’s sister (Malini Weeramuni) came to London on holiday and became inquisitive about the elder daughter’s love affair; her covert intentions being to get her brother’s daughter married to her son. The entire stratagem was based on the complexity of life centred on a family living in London portraying both dramatic and non-dramatic scenarios of day- to-day life of an imaginary Sri Lankan family; the moral being, when disciplined children at home are brought to alien environments how children get spoiled.

Combined effort

Whilst engrossed in a busy lifestyle in London, and devoting time for Sinhala dramatics simultaneously, Namel Weeramuni had a single pointed dream, to establish a little theatre in Sri Lanka for the benefit of theatregoers, as Lionel Wendt theatre was the only venue available at the time. It took him 47 years to fulfill this dream, needless to say, with the rock-solid support from his wife Malini, an equally talented and popular actress fully committed to the practice of theatrical art.

Malini maintains that, “Money alone cannot buy happiness. It is through such deeds of kindness that we can attain a high level of happiness. The pleasure you get when you see the joy on these artists’ faces is immeasurable”. Malini named the building as The Punchi Theatre. Today, the fully equipped and unique Punchi Theatre, with a seating capacity of 230, stands out prominently from other stereotype buildings in the heart of Borella, as the most popular venue for book launches, seminars, and ‘muhurats‘.

Theatre drama is mainly about meeting and creating a bond between the performer and the audience through acting, directing and set-design in different depictions and performances.

tilakfernando@gmail.com

R Chandrasoma

There is a long history of the Joy experienced by the elect on seeing the defeated ‘sinners’ being punished.  In the Holy Book of the Christians it is stated – Therefore the elect shall go forth…to see the torments of the impious, seeing which they will not be grieved, but will be satiated with joy at the sight of the unutterable calamity of the impious .” The Buddhist position is not very different – the Arahats with their super-normal powers of sense and vision witnessed the awful tortures inflicted on the wicked and were delighted at the outcome. This near-universal ‘trait’ or inclination of the devout puzzled no less a person than Bertrand Russell who wondered why the pious take delight in the punishment of the impious – or more generally, that piety gathers strength when sinning becomes a public spectacle. It is a political variation on this theme that is the substance of this comment. Of late, we had the sad case of certain high officials arraigned and convicted for the fraudulent misuse of public funds. It is conceded on all sides that the victims were honorable men suborned by officialdom to perform executive actions that the Courts found culpable. It is not the legal or political aspects of this matter that is our concern here – it is the psychology of the political reaction to the conviction. The Loud-Mouthed JVP found this episode an instance of the just conviction of sinners and expressed Hallelujahs at the turn of events. Their Joy was more than matched by supporters of the UNP who regarded this whole affair as emblematic of the robbery, deception and vice that (supposedly) characterized the regime of MR,

There is now a well-supported campaign to demonize the regime of MR with Newspaper Editors, Political Pundits and Sundry Writers declaiming in unison on the social mischief wrought by MR and his government. All this in spite of the fact that the veriest idiot will agree that Sri Lanka under MR was not exactly Paradise but robustly stable and an example to other countries in South Asia.

Here is the preliminary report on the findings of University of Alaska, Fairbanks which undertook a study to determine what would have caused the collapse of WTC 7 Building and their findings to date is that the internal fires could not have caused the collapse of the building as per the NIST’s claim and the version of events promoted by the establishment.

https://youtu.be/4H5jjDa4tV8

Here it is…. https://www.youtube.com/watch?v=4H5jjDa4tV8&t=0s

Those of you who have a better understanding of the civil engineering concepts may want to check it out and raise questions to the team at the UAF.

P.A.Samaraweera

This week the Chief Minister of the Northern Provincial Council, Mr C.V. Wignesvaran (CV) had a meeting with the Mahanayake of the Malwatte Chapter and the Maha Sanga of Asgiriya. During these discussions, he had said that he wanted Federalism for the North. He had also added that the best option is to confer Federal status to Provincial Councils. For a small country like Sri Lanka where there are different nationalities why should there be Federal states? It appears that the creation of Provincial Councils itself was a disaster. It is a costly exercise and has only given more jobs to politicians.  If they are granted Federal Status with land and police powers it would create more problems to the Central govt. Further, we cannot ignore the fact that Tamil Nadu is not that far from Sri Lanka. And it is no secret that our Tamil politicians rush to Tamil Nadu leaders about their ‘grievances’ and Tamil Nadu politicians are manipulative. So CV’s demand for Federalism is nothing but a stepping stone for separatism. As Federalism is a ‘sensitive’ topic both the UNP and the SLFP have avoided bringing it up since independence. The majority of the people are for a unitary state and CV’s demand for a Federal state is for 12 per cent of the population.  

Then CV had said that the Sinhalese do do not trust the Tamils. In fact, the Sinhalese trust the Tamils but not Tamil politicians, especially the former LTTE activists now in the political arena in the North, who are not giving enough support for the reconciliation process. CV had also made representations about ‘intimidating military pressure’ in the North and demanded total withdrawal of the armed forces. During the tail-end of the war, the army saved more than 300,000 tamils who were running away from the LTTE as they had been brutally treated. CV who lived safely in Colombo 7 then, has become critical of the army now and pose as a saviour of the Tamils !

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

අපගේ විද්‍යාලයේ දන්ත ශල්‍යාගාරයක් හෙවත් ඩෙන්ටල් එකක් තිබුනේය​. මෙම ඩෙන්ටල් එකේ සේවය කලේ දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ ය​. ඔවුන් අති විශාල සේවාවක් පාසල් ළමා ප්‍රජාව උදෙසා කළහ​. අහේතුවකට මෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ දන්ත වෛද්‍ය සේවය ඉතා කුහක ලෙස මේ දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ විසින් දශක ගනනාවක් පුරා කල අනගි සේවය ගැන කතා නොකරති. සත්‍ය වශයෙන්ම මේ දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ අපගේ මෙන්ම අපට ඉහත පරම්පරාවේ දන්ත සෞඛ්‍ය රැක ගැනීම සඳහා අතිශයන්ම දායක වූහ​. 

හලාවත රෝහලේ නිර්වින්දන වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස සේවය කරන විටදී මම සෙනසුරාදා දින වල උදෑසන විශේෂඥ දන්ත වෛද්‍ය ගාමිනී නවරත්න මහතා ගේ රෝගීන් නිර්වින්දනය කලෙමි. මෙම රෝගීන් අතර පාසල් දරුවන් යම් ප්‍රමාණයක් ද වූ අතර ඔවුන් ගේ දත් බෙහෙවින්ම දිරා තිබුනේය​. මේ ළමුන්ට දන්ත වෛද්‍ය පහසුකම් ලැබී තිබුනේ නැත​. මේ ළමුන් සමග බැලීමේදී අප වාසනාවන්ත වූයෙමු. අපට පාසලේදී නිති පතා දන්ත වෛද්‍ය පහසුකම් ලැබුණි. දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ අපට ප්‍රතිකාර නොකරන්නට අපගේ දත්ද නරක් වී යාමේ ඉඩ ප්‍රස්ථාව තිබුණි. මේ නිසා අප මෙම දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ට නය ගැති වන්නෙමු. 

අපගේ ඩෙන්ටල් එකේ සේවය කල දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ ළමුන්ට අතිශයින්ම  කරුණාවන්ත වූහ​. සත්‍ය වශයෙන් කියන්නේ නම් මේ දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ පාසලේ බොහොමයක් ගුරුවරියන්ට වඩා ළමුන්ට ආදරය සෙනෙහස පෙන්වූහ​. දත් පිරවීමේදී හා ගැලවීමේදී ඉතා ඉවසිලිවන්ත වෙමින් ආදරයෙන් කරුණාවෙන් කතා කොට ළමුන් ගේ බිය පහ කළහ​. ළමුන් මේ දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ට කතා කලේ ඇන්ටි කියාය​. 

පාසලේ දන්ත චිකිත්සක සේවය කෙරුනේ ඉතා ක්‍රමාණුකූලවය​. ප්‍රාථමිකයේ සිටි සෑම ළමයෙකුටම රෝස පැහැති කාඩ් එකක් තිබුනේය​. සෑම මාස 4 -6 වරක් අපගේ දත් පරික්‍ෂාව කරන ලදි. මෙම පරික්‍ෂාව කෙරුනේ අපූරු ලෙසටය​. මුලින්ම ඩෙන්ටල් එකට එන්නට කියා ළමුන් තුන් හතර දෙනෙකුට පණිවිඩ ලැබෙයි. ඔවුන් ඩෙන්ටල් එකට ගිය විට දන්ත චිකිත්සකවරිය ඉතා ආදරයෙන් කරුණාවෙන් කතා කොට දත් බලන්නීය​. දත් පිරවීම් අවශ්‍ය විටදී දත් පුරවන යන්තරය කකුලෙන් පාගමින් දත් පුරවන්නීය​. මෙම දත් පිරවීම වේදනාත්මකය​. ළමුන් නිබඳවම දඟලති. එහෙත් මේ ඉවසිලිවන්ත දන්ත චිකිත්සකවරියන් ළමුන්ට වේදනාව අවම වන ලෙසින් දත් පිරවීම කරති. 

දත් පිරවීම සිදු කිරීමෙන් පසු තවත් ළමුන් දෙතුන් දෙනෙකුගේ කාඩ් දත් පිරවූ ළමුන් අතට දී පන්ති වලට ගොස් ඔවුනට දෙන්න කියා කියති. එවිට ළමුන් අදාල පන්ති වලට ගොස් ගුරුවරියගේ අතට මෙම රෝස පැහැති කාඩ් දෙති . ගුරුවරිය කාඩ් එකේ නම බලා දත් පරික්‍ෂාව අවශ්‍ය කෙරෙන ළමුන්ට වහාම දන්ත චිකිත්සාගාරයට යන්නට කියා කියති. මෙලෙස එක් දිනකදී දන්ත චිකිත්සකවරියක් ළමුන් බොහෝ ගනනක් පරික්‍ෂා කරති. අපගේ දන්ත චිකිත්සාගාරයට අවට පාසල් වල ළමුන් ද ආවෝය​. මෙම ළමුන් ද චිකිත්සකවරියන් පරික්‍ෂා කළහ​. ඇත්ත වශයෙන් මෙම දන්ත චිකිත්සකවරියන් ඉතා කැප වීමෙන් මහන්සිවී තම සේවය කල බව කිව යුතුය​. 

සමහර අවස්ථා වලදී දන්ත චිකිත්සකවරියන් නරක් වූ දත් ඇති ළමුන් ගේ දත්  ගලවති. ඊට පෙර වේදනා නාශක ඉන් ජෙක්‍ෂන් එකක් ගසනු ලැබේ. ඉන් පසු අඞුවකින් දත අල්ලා ගලවා දමනු ලබයි. දත ගලවන විට තවත් දන්ත චිකිත්සකවරියක් මෙන්ම  ළමයෙකුගේ අම්මා කෙනෙක් කොල්ලාව අල්ලාගෙන සිටින්නේ ඔහු දැඟලීම වලක්වනු සඳහාය​. වේදනාවෙන් සහ භීතියෙන් මොර දෙන කොල්ලාට සැනසිලි වදන් කියන දන්ත චිකිත්සකවරිය අඞුවෙන් දත ගලවා එය බෙලෙක් කෝප්පයකට දමන්නීය​. එවිට අවශේශ කොල්ලෝ ලේ සහ කෙල වලින් සපිරි එම කෝප්පය දෙස ඈතින් සිට බලති. දත ගැලවූ පසු කොල්ලා සන්සුන් වෙයි. දත ගැලවූ ස්ථානයට පුළුන් ගුලියක් තබන දන්ත චිකිත්සකවරිය කොල්ලාට තම මුදල් වලින් සත දහයක් දෙන්නේ අයිස් ක්‍රීම් එකක් කෑමටය​. 

නාලන්දේ ඩෙන්ටල් එකේ සිටි දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ අතරින් පර්ල් ඇන්ටි මට සිහිපත් වෙයි. ඇය ඉතා කාරුණික තැනැත්තියකි.  පර්ල් ඇන්ටි  දත් පුරවන විට මම ඇය අසල සිටියෙමි. ඇය මට දත් විදින කටු බහාලන හිස් ප්ලාස්ටික් කොපු දෙන්නීය​. මේවා එකතු කරගෙන ගෙදර යන මම ඉන් පසු මේ ප්ලාස්ටික් කොපු වලින් සෙල්ලම් කරමි. සමහර විට වැඩ කිරීම නිසා වෙහෙසවී සිටින පර්ල් ඇන්ටි වතුර උණු කොට තේ එකක් බොන්නීය. පර්ල් ඇන්ටි තේ බොන විට මටද හකුරු කෑල්ලක් ලැබෙයි. 

වරක් 1974 වසරේ දෙකේ පන්තියේ සිටින විට මම පාසැලෙන් පසුව අපගේ පන්ති පසුපස භූමියට ගොස් තාප්පයෙන් එහා පාරට වැටෙන සේ ගල් ගැසුවෙමි. මට මේ ක්‍රියාව ඉගැන්වූයේ සරත්න රත්න හෙවත් ටිප් ටොප් විසිනි. මෙසේ වරක් මම ගල් ගසන විට සරමක් ඇඳි දාමරිකයෙකු බඳු මිනිසෙක් පාසැලට කඩා වැදී මා පසුපස එලවාගෙන ආවේය​. බියගත් මා ඩෙන්ටල් එකට දිව ගොස් දත් පුරවමින් සිටි පර්ල් ඇන්ටි ගේ පසුපස සැඟවූනෙමි. දන්ත චිකිත්සාගාරය තුලට ඒමට උත්සහ නොගත් මිනිසා දොරකොඩ අසල රැඳී සිටිමින් බොහෝ වේලාවක් යන තෙක් ම​ට දෙස් දෙවොල් තැබීය​. පසුව පර්ල් ඇන්ටි මාව සුරක්‍ෂිතව බසයකට නැංවීම සඳහා වෙනත් සිසුවෙකුගේ මවකට භාර දුන්නාය​. 

පර්ල් ඇන්ටි විසින් 1973 වසරේදී මගේ දතක්  පිරවූවාය​. මෙම ශක්තිමත් බදාමය 2016 වසර තෙක් තිබූ අතර එම වසරේදී කැනඩාවේදී දන්ත වෛද්‍ය බහීරදන් මහතා එම පැරණි බදාමය ගලවා අළුත් බදාමයක් දැමුවේය​. එම පැරණි බදාමය ගැලවී යත්ම මට පර්ල් ඇන්ටි සිහිවී භාවාත්මක දුකක් දැණුනි. 

1997 වසරේ මම මිනිපේ ප්‍රාදේශීය සෞඛ්‍ය සේවා අධ්‍යක්‍ෂක ලෙස සේවය කරන විට මගේ දතක වේදනාවක් ආවේය​. මම දත පෙන්වීම සඳහා මහියංගන රෝහලේ සේවය කරන දන්ත වෛද්‍යවරයෙක් වෙත ගියෙමි. මෙම දන්ත වෛද්‍යවරයා මගේ දත බේරා ගත නොහැකි බවත් එය ගලවා දැමිය යුතු බවත් කීවේය​. එහෙත් දත ගැලවීමට මම එක​ඟ නොවූයෙමි. ඉන් පසු මම හසලක දන්ත චිකිත්සකවරිය ලෙස සේවය කරන නිලන්තී වතුලියැද්ද මෙනෙවිය වෙත ගියෙමි. ඇය මගේ දත පුරවා දැමුවාය​. ඉන් පසු දතේ වේදනාව ඇති නොවීය​. මේ දක්වා එම දත නිරෝගීව තිබේ. සමහරක් විට සූර්‍ය එළියට නොපෙනෙන දේවල් කුඩා පහන් එළියට පෙනෙති. 

යුද හමුදා රෝහලේ සේවය කරන ලද කාලයේ මම දත් පිරවීම සඳහා ගියේ එම රෝහලේම සේවය කල මේජර් වෛද්‍ය ඇන්ජලෝ ලඟටය​.  ඇන්ජලෝ ඉතා දක්‍ෂ දන්ත වෛද්‍යවරයෙකි. එසේම ඉතා හිත හොඳ මිනිසෙකි. පසු කාලයක ඇන්ජලෝ ඕස්ට්‍රේලියාවේ පදිංචියට යන ලදි. ඇන්ජලෝ පිටරට යාම නිසා මට ස්ථිර දන්ත වෛද්‍යවරයෙක් නොවීය​. මෙම කාලයේ ඉතා දක්‍ෂ අත්දැකීම් බහුල දන්ත චිකිත්සකවරියක් වූ කරුණා ගමගේ මිය හඳුනා ගැනීමට හැකි විය​. ඇය ඉතා සාර්ථකව මට ප්‍රතිකාර කලාය​. මේ නිසා මගේ බිරිඳ මෙන්ම දරුවාද දන්ත ප්‍රතිකාර සඳහා කරුණා ගමගේ මිය වෙත යාම ඇරඹූහ​. 

නවක දන්ත වෛද්‍යවරු ක්‍ෂේත්‍රයට ඒම නිසා දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ ගේ සේවය ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් අභහාවයට යාම ඇරඹුනි. නමුත් දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ තුල තිබූ කැපවීම , කරුණාවන්ත බව , ඉවසීම නවක දන්ත වෛද්‍යවරු විසින් අධ්‍යනය කොට ඒවා තමන් තුල වගා කර ගත යුතුය​. දන්ත වෛද්‍ය විද්‍යාව පිළිබඳව දැණුම සහ උසස් පුහුණුව තිබූ පමනින් කෙනෙකු හොඳ දන්ත වෛද්‍යවරයෙකු වෙන්නේ නැත​. පර්ල් ඇන්ටි , කරුණා ගමගේ මිය වැනි  දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ තුල තිබූ මානව දයාව​, වෘත්තීය කැපවීම නව පරම්පරාවේ දන්ත වෛද්‍යවරු තුල දකින්නට මම උත්සහ කරමි. එහෙත් සමහර දන්ත වෛද්‍යවරු තුල එම ගුණාංග දැකීමට නොමැති බව කණගාටුවෙන් යුතුව මම ප්‍රකාශ කරමි. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

කීර්ති තෙන්නකෝන් විධායක අධ්‍යක්ෂ/ ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍ර‍ය

තාක්ෂණික කමිටුව අනුමත කළ එකම සමාගම හලා, තාක්ෂණික කමිටුව සුදුසුකම් නැතැයි කී සමාගම් 7 න් පහක පමණක් ටෙන්ඩර් ලිපි විවෘත කිරීමට යයි.

කෙරවලපිටිය LNG බලාගාරය සදහා සුදුසුකම් ලබා ඇති බවට තාක්ෂණික කමිටුව පිළිගත් එකම ටෙන්ඩර්කරු අතහැර දමා, තාක්ෂණික කමිටුව විසින් සුදුසුකම් නොමැති බව කී සමාගම් 7 න් දේශපාලන අවශ්‍යතාව මත තෝරාගත් සමාගම් 5 ක පමණක් ටෙන්ඩර් ලියවිලි පරීක්ෂා කිරීමට විදුලිබල අමාත්‍යාංශය හා විදුලිබල මණ්ඩලය සුදානම් වන බව ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍ර‍ය පවසයි.  

නොරච්චෝල, ගල්අගුරු හා ක්ෂණික විදුලිය සදහා ඩීසල් විදුලිය මිලදී ගැනීම, ජෙනරේටර් මිලදී ගැනීම ඇතුලු අන්ත දුෂිත ටෙන්ඩර් අතර විහිළු සහගතම ටෙන්ඩරය පමණක් නොව වසර 20 කට වැඩි කළක් ලංකාවේ විදුලි බිල අඛණ්ඩව ඉහළ යැවීමට කෙරවලපිටිය දුෂිත ටෙන්ඩර් ගනුදෙණුව විදුලිබල මණ්ඩල ටෙන්ඩර් මගඩි ඉතිහාසයේ කූටප්‍රාප්තිය බවට පත්වනු ඇත.  තරගකාරීත්වය තුල අඩුම මිලට විදුලිය ලබා ගැනීම වෙනුවට තරගය අඩු කොට සැපයුම්කරුවන්ට උපරිම වාසිය ලැබදීම තුල සිදුවන්නේ විදුලි බිල වැඩිවීම හෝ රජයේ බදු මුදලින් විදුලි උත්පාදන මිල දැරීමට සිදුවන බව මානව හිමිකම් කේන්ද්‍රයේ විධායක අධ්‍යක්ෂ කීර්ති තෙන්නකෝන් මහතා පවසයි. .

2016 දෙසැම්බර් මස මෙ.වෝ. 300 ක කෙරවලපිටිය LNG බලාගාරය සදහා ටෙන්ඩර් කැදවීමත් සමගම ඒ සදහා වැය කරන අති විශාල මුදල් කන්දරාව පිළිබද රට තුල විරෝධයක් ඇති විය.  ශ්‍රී ලංකා අයෝජන මණ්ඩලය ලංකා රජයට කිසිදු පිරිවැයක් නොමැති ලාභදායී ආයෝජන 6 ක් පිළිබද කරුණු අනාවරණය කළේය. එම අනාවරණයේ ප්‍ර‍තිඑලයක් ලෙස ජනාධිපති නීතිඥ උපුල් ජයසූරිය මහතාට ශ්‍රී ලංකා ආයෝජන මණ්ඩලයේ සභාපති ධූරය අහිමි විය.

2017 අප්‍රේල් 21 දක්වා ටෙන්ඩර් බාරගැනීම සිදු වූ අතර, සමාගම් 8 ක් සිය ලංසු ඉදිරිපත් කළේය.  තාක්ෂණික ඇගයීම් කමිටුවේ නිර්දේශ වූයේ සැම්සුන් සමාගම විසින් ඉදිරිපත් කළ ටෙන්ඩරය ලියකියවිලි 2017 ජූලි 13 දින විවෘත කිරීමටය.  නමුත්, 2017 ජූලි 11 විදුලිබල කේෂ්ත්‍ර‍යට උනන්දුවක් දක්වන අමාත්‍යවරුන් තිදෙනෙකු තාක්ෂණික ඇගයීම් කමිටුව විසින් නුසුදුසු බවට ප්‍ර‍කාශ කරන ලද සමාගම් 5 ක පමණක් ටෙන්ඩර් ද විවෘත කළ යුතු බවට උපදෙස් දී ඇත.   

දේශපාලනඥයින්ගේ එල්ල වූ බලපෑම් මත තාක්ෂණික කමිටුවේ සභාපති අමාත්‍යාංශ ලේකම් විතානගේ මහතා ඇතුළු සාමාජිකයින් තිදෙනෙකු ඉල්ලා අස්විය.  සැම්සුන් ටෙන්ඩර් ලේඛන විවෘත කිරීමට මොහොතකට පෙර එම රැස්වීම අවලංගු කළ බවට ඊමේල් පණිවුඩයක් ජූලි 13 දින විදුලිබල මණ්ඩලයෙන් විදුලි මණ්ඩලයෙන් ලැබුණි. සැම්සුන් සමාගමට නැවත ටෙන්ඩර් විවෘත කිරීම සදහා අගෝස්තු 13 කැදවීමක් ලැබුණු අතර එහි දී අනාරාධිතව පැමිණි පිරිසක් විසින් ටෙන්ඩර් විවෘත කිරීම කලබැගෑනියක් බවට පත් කළේය.

විදුලිබල මණ්ඩලය හා විදුලිබල අමාත්‍යාංශය අපූරු තීන්දුවක් ගෙන අගෝ. 18 දින තාක්ෂණික කමිටුව විසින් ‘කොන්දේසි සහිතව ටෙන්ඩර් විවෘත කිරීමට අනුමැතිය දුන් සමාගම් 5 ක පමණක් ටෙන්ඩර් විවෘත කිරීමට තීරණය කර ඇත. ඒ අනුව, තාක්ෂණික ඇගයීම් කමිටුව විසින් තෝරාගත් එකම (සැම්සුන්) සමාගමේ ටෙන්ඩර් පත්‍රිකාව ඉබේම ඉවත්වී යයි.  කොන්දේසි සහිත සමාගම් පහක පමණක් ටෙන්ඩර් විවෘත වන අතර, තවත් සමාගම් දෙකක් නුදුසුදු වෙයි. ‘හොදම එකම සමාගම, මොහොතකින් නරකම සමාගම‘ බවට පත්වන්නේ කෙසේ ද?

ටෙන්ඩරයක තාක්ෂණික ඇගයීම් කමිටුවේ තීරණය දෙවන අදියරේ දී සම්පූර්ණයෙන්ම ක්‍රියාත්මක විය යුතුය. නැතිනම්, එහි විනිවිද භාවයක් සහිතව ටෙන්ඩර් ඉදිරිපත් කළ සෑම සමාගමකට තම අඩුපාඩු සකසා ගැනීමට අවස්ථාව ලබාදිය යුතුය.  එසේ නොමැතිව, තරගකරුවන් ඉවත් කිරීම සදහා ‘ප්‍ර‍සම්පාදන කමිටුව‘ මෙවලමක් කර ගත යුතු නැත.

විදුලිබල මණ්ඩලයත්, විදුලිබල අමාත්‍යාංශයත් සිය දුෂිත ටෙන්ඩර් මාවතේ ඉතිහාසයේ කිසිදු දිනක සිදු නොකළ මාවතක කෙරවලපිටිය ටෙන්ඩරය ගමන් කරයි.  ටෙන්ඩරය ප්‍ර‍ධානය කිරීමට අවශ්‍ය (දේශපාලනඥයින්ගේ සහයෝගය ලැබෙන) සමාගම් 5 හි ටෙන්ඩර් පමණක් විවෘත කිරීම සදහා වෙමලමක් ලෙස තාක්ෂණික ඇගයීම් කමිටුව හා ප්‍ර‍සම්පාදන කමිටුව යොදා ගැනීම ය.

‘ආර්ථික කටයුතු පිළිබද කැබිනට් අනුකමිටුව‘ නම් කමිටුවක් ඉදිරිපිට රාජ්‍ය නිලධාරීන් ගෙන්වා ඔවුන් අපහසුතාවට පත් කොට දේශපාලන අවශ්‍යතාවන් මත ටෙන්ඩර් ප්‍ර‍දානය කිරීම තුල විනිවිදභාවයක් නැත.  යහපාලනය ද නොවේ.  අවසනාවකට අද ලංකාවේ ප්‍ර‍මුඛම ටෙන්ඩර් පිළිබද අද සිදුවෙමින් ඇතේ ද  ‘දේශපාලන බලයට අවශ්‍ය ගනුදෙනු සදහා රාජ්‍ය නිලධාරීන්ගෙන් යුතු කමිටු වෙමලමක් කර ගැනීමය.

කීර්ති තෙන්නකෝන්

විධායක අධ්‍යක්ෂ/

ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍ර‍ය

2017 සැප්තැම්බර් 15

ASIAN HUMAN RIGHTS COMMISSION – URGENT APPEALS PROGRAMME

Dear Friends,

According to the information that the Asian Human Rights Commission (AHRC) has received, Ms. Sashikala Maduwanthi Dharmapalain was severely assaulted by her husband’s family on 14 August 2017. Although she made a domestic violence and sexual assault complaint to the police on the very same day, a month later the police have not yet started investigations.

CASE NARRATIVE:

In 2014, Ms. Pallekanda Mannalage Sashikala Maduwanthi Dharmapalain met Lahiru, who at the time was working as a salesperson at Dialog Company. They fell in love and sought the blessings of their parents to get married, which they readily received from Lahiru’s family, but not quite so well from Shashikala’s family. By 2015, Shashikala had gotten married to Lahiru and had moved to his place to live with Lahiru’s mother, Vineetha Indraseeli, father M.V Karunarathne, and one of his sisters, M.V Ishara Sewwandi Karunarathne.

After Shashikala moved to live with her in-laws, her husband started to beat her and subjected her to several other physical harassments. Considering the continuation of married life, she bore the pains and tried her best to steer their lives in a peaceful manner.

In July 2017, after much brutality, Shashikala had fallen severely ill and gone to her parents’ house on July 12. She tried to stay home until her recovery. While she stayed there, she only received a single call from her mother-in law and her husband, who only called to ask her to come home, saying she had rested enough.

Suddenly, on August 10, Shashikala received a call from the Godakawela Police Station. The officer on the phone informed her that Lahiru had come to the Police Station to file a complaint against her. Shashikala replied that she would come to the police station the next day and talk to the police officer in person, to give the details of her situation. On August 11, she went to the Police station and explained her situation. Later, following the instruction of the officers, she filed a complaint at the station on her grievances.

On August 14, both families gathered at the police station for an inquiry. Shashikala’s mother and father accompanied her, and Lahiru’s entire family was there with him in the police station. Shasikala filed another complaint regarding the sexual abuse by her father-in-law with Police Officer Hettiarachchi. Once Shashikala told the story to the head of the Women and Children affairs at the Godakawela Police Station, Ms. Menike, this police officer discouraged Shashikala significantly, even accusing her of lying. When she finally took steps to make her complaint at the police station, Lahiru’s family started to threaten her with abusive language. Once the complaint was made, her father-in-law put up a façade of a caring father who was concerned about her. Therefore, he was not arrested, but kept in the corner of the chamber they were in, without facing any action.

Police officer Menike asked Shashikala to show them where the abuse took place. Her mother was asked to stay at the police station, while her mother-in-law accompanied Shashikala. Even though Menike and four police officers went along with Shashikala, Lahiru’s mother yelled and scolded at Shashikala without hesitation.

Upon arrival, she realized that her husband’s cousins had gotten there ahead of time. Even before she entered the house, she was verbally harassed by the relatives. The moment she stepped into the house, her mother in law and Ms. Vimala, one of Lahiru’s cousins, slapped her. One police officer tried to defend Shashikala, but Ms. Menike chatted affectionately with her husband’s family while she was repeatedly beaten up. After the conversation, Menike finally came to do her duty and asked Shashikala to accompany her to the room where the abuse happened. While Shashikala told them the story, Menike was visibly being very absent minded and hardly took down any notes. Menike told Shashikala that she would remember all this and there was no need to write down everything.

After the biased investigation, Shashikala reached the living area. Immediately, her mother-in-law came forward and hit her on the neck, as if she was waiting for her to come and poured heinous words. Despite the police officers’ defence, Shashikala was surrounded by her mother-in-law, sister-in-law and Vimala. They slapped her, and she fell to the floor and beat her up. Shashikala was dragged around by her hair while constantly being threatened to be killed. They also kicked her several times, and Vimala had held her tightly by the neck almost to the point where she was suffocating. While Shashikala was assaulted, she could not find the senior most officer in the group, Ms. Menike.

Eventually, she made it out of the house, and got in the jeep with the police officers. Shasikala felt heavy pain in her chest and started coughing. When she went back to the police station, she told her parents what happened. Shashikala was determined to seek justice. She went ahead to file another complaint. However, while waiting for Police Officer Hettiarachchi, Menike approached and told her that she should let go off what had happened and gave advice” to her, not to take things any further. Shashikala also saw that Menike was once again talking very closely with her in-laws. Disheartened and disappointed by all this, Shashikala gave up and returned home with her parents.

Having been severely beaten and harassed in the presence of the police, Shashikala is living in fear. It has been 31 days since this happened, and until today, there have been no actions taken to punish the perpetrators or the police officer who is overlooking her obligations as an officer of justice.

Instead of properly investigating the crime, the police have acted to protect the suspect of this heinous crime. A prompt, effective, impartial, and independent investigation must be initiated and justice served to Shashikala.

SUGGESTED ACTION:

Please write to the authorities listed below expressing your concern about this case. Request an immediate inquiry into the allegations of not investigating the crime of domestic violence and sexual assault by the Godakawela police. Please also call for the prosecution of those proven responsible under the criminal law, as well as internal investigations for breach of Police Departmental Orders. The AHRC will also write a separate letter to the Special Rapporteur on Violence against Women.

To support this case, please click here:

SAMPLE LETTER:

Dear ________,

SRI LANKA: Domestic violence and sexual assault complaint not investigated by Godakawela Police

Name of Victim: PallekandaMannalageSashikalaMaduwanthiDharmapala of ‘Wasana’,Girandura,Pallebadde in Ratnapura District

Alleged perpetrators:
1) Officer-in-Charge (OIC) of the Godakawela Police Station
2) Woman Police Officer Ms. Menikeof the Godakawela Police Station
3) Mr. MaddegodaWidanalageLahiruDilshanKarunarathne,
4) Ms. VineethaIndraseeli,
5) Mr. M V Karunarathne,
6) Ms. M V NilukaRoshiniKarunarathne,
7) Ms. M V IsharaSewwandiKarunarathne

Date of Incident: 14 August 2017

Place of Incident: Kohilawewa, Galkulugoda, Godakawela

I write with regard to an incident which took place in 2014, where Ms. Sashikala Maduwanthi Dharmapalain was severely assaulted by her husband’s family on 14 August 2017. Although she made a domestic violence and sexual assault complaint to the police on the very same day, a month later the police have not yet started investigations.

Ms. Pallekanda Mannalage Sashikala Maduwanthi Dharmapalain met Lahiru, who at the time was working as a salesperson at Dialog Company. They fell in love and sought the blessings of their parents to get married, which they readily received from Lahiru’s family, but not quite so well from Shashikala’s family. By 2015, Shashikala had gotten married to Lahiru and had moved to his place to live with Lahiru’s mother, Vineetha Indraseeli, father M.V Karunarathne, and one of his sisters, M.V Ishara Sewwandi Karunarathne.

After Shashikala moved to live with her in-laws, her husband started to beat her and subjected her to several other physical harassments. Considering the continuation of married life, she bore the pains and tried her best to steer their lives in a peaceful manner.

In July 2017, after much brutality, Shashikala had fallen severely ill and gone to her parents’ house on July 12. She tried to stay home until her recovery. While she stayed there, she only received a single call from her mother-in law and her husband, who only called to ask her to come home, saying she had rested enough.

Suddenly, on August 10, Shashikala received a call from the Godakawela Police Station. The officer on the phone informed her that Lahiru had come to the Police Station to file a complaint against her. Shashikala replied that she would come to the police station the next day and talk to the police officer in person, to give the details of her situation. On August 11, she went to the Police station and explained her situation. Later, following the instruction of the officers, she filed a complaint at the station on her grievances.

On August 14, both families gathered at the police station for an inquiry. Shashikala’s mother and father accompanied her, and Lahiru’s entire family was there with him in the police station. Shasikala filed another complaint regarding the sexual abuse by her father-in-law with Police Officer Hettiarachchi. Once Shashikala told the story to the head of the Women and Children affairs at the Godakawela Police Station, Ms. Menike, this police officer discouraged Shashikala significantly, even accusing her of lying. When she finally took steps to make her complaint at the police station, Lahiru’s family started to threaten her with abusive language. Once the complaint was made, her father-in-law put up a façade of a caring father who was concerned about her. Therefore, he was not arrested, but kept in the corner of the chamber they were in, without facing any action.

Police officer Menike asked Shashikala to show them where the abuse took place. Her mother was asked to stay at the police station, while her mother-in-law accompanied Shashikala. Even though Menike and four police officers went along with Shashikala, Lahiru’s mother yelled and scolded at Shashikala without hesitation.

Upon arrival, she realized that her husband’s cousins had gotten there ahead of time. Even before she entered the house, she was verbally harassed by the relatives. The moment she stepped into the house, her mother in law and Ms. Vimala, one of Lahiru’s cousins, slapped her. One police officer tried to defend Shashikala, but Ms. Menike chatted affectionately with her husband’s family while she was repeatedly beaten up. After the conversation, Menike finally came to do her duty and asked Shashikala to accompany her to the room where the abuse happened. While Shashikala told them the story, Menike was visibly being very absent minded and hardly took down any notes. Menike told Shashikala that she would remember all this and there was no need to write down everything.

After the biased investigation, Shashikala reached the living area. Immediately, her mother-in-law came forward and hit her on the neck, as if she was waiting for her to come and poured heinous words. Despite the police officers’ defence, Shashikala was surrounded by her mother-in-law, sister-in-law and Vimala. They slapped her, and she fell to the floor and beat her up. Shashikala was dragged around by her hair while constantly being threatened to be killed. They also kicked her several times, and Vimala had held her tightly by the neck almost to the point where she was suffocating. While Shashikala was assaulted, she could not find the senior most officer in the group, Ms. Menike.

Eventually, she made it out of the house, and got in the jeep with the police officers. Shasikala felt heavy pain in her chest and started coughing. When she went back to the police station, she told her parents what happened. Shashikala was determined to seek justice. She went ahead to file another complaint. However, while waiting for Police Officer Hettiarachchi, Menike approached and told her that she should let go off what had happened and gave advice” to her, not to take things any further. Shashikala also saw that Menike was once again talking very closely with her in-laws. Disheartened and disappointed by all this, Shashikala gave up and returned home with her parents.

Having been severely beaten and harassed in the presence of the police, Shashikala is living in fear. It has been 31 days since this happened, and until today, there have been no actions taken to punish the perpetrators or the police officer who is overlooking her obligations as an officer of justice.

Instead of properly investigating the crime, the police have acted to protect the suspect of this heinous crime. A prompt, effective, impartial, and independent investigation must be initiated and justice served to Shashikala.

I therefore request your intervention to ensure that the authorities listed below activate an immediate inquiry into the allegations of police not investigating Shashikala’s complaint. All officers involved should be subject to an internal investigation for breach of Police Departmental Orders.

Yours Sincerely,

———————

PLEASE SEND YOUR LETTERS TO:

1. Mr. Pujith Jayasundara
Inspector General of Police
New Secretariat
Colombo 1
SRI LANKA
Fax: +94 11 2 440440 / 327877
E-mail: igp@police.lk

2. Mr. Jayantha Jayasooriya PC
Attorney General
Attorney General’s Department
Colombo 12
SRI LANKA
Fax: +94 11 2 436421
E-mail: ag@attorneygeneral.gov.lk

3. Secretary
National Police Commission
3rd Floor, Rotunda Towers
109 Galle Road
Colombo 03
SRI LANKA
Tel: +94 11 2 395310
Fax: +94 11 2 395867
E-mail: npcgen@sltnet.lk or polcom@sltnet.lk

4. Secretary
Human Rights Commission
No. 36, Kynsey Road
Colombo 8
SRI LANKA
Tel: +94 11 2 694 925 / 673 806
Fax: +94 11 2 694 924 / 696 470
E-mail: sechrc@sltnet.lk

Thank you.

Urgent Appeals Programme

Asian Human Rights Commission (ua@ahrc.asia)

Dr Sarath Obeysekera

There were days when Jounalists were killed by thugs after abducting in white vans .Now crocs living around parliament may have been trained by the clowns in the house to start mauling journalists and the elephants” who are culprits .Sadly crocodile did not diffentiate white and brown journalist and a unsuspecting elephant who went to water to cool down or wash his jewels has been mauled .

-Deleted-

Dr Sarath Obeysekera

ALI SUKHANVER

Don’t forget to sip the famous black tea whenever you go to Darjeeling; a town in India’s West Bengal state in the Himalayan foothills. Darjeeling used to be a summer resort for the British Raj elite before partition. This paradise on the earth is a beautiful combination of varied cultures comprising of Nepali, Lepchas, Bhutia, Tibetans, and other mainland Indian ethno-linguistic groups. Darjeeling, alongside its neighbouring town of Kalimpong was the centre of the Gorkhaland movement in the 1980s.

Gorkhaland is a proposed statehood demand from the Indian state of West Bengal. The formal demand for a separate administrative unit in Darjeeling came to the surface first time in 1907 when the Hillmen’s Association of Darjeeling submitted a memorandum to Minto-Morley Reforms demanding an independent administrative unit.

Once again this demand was repeated with a new zeal and zest in 1980s by Subhash Ghisingh. He demanded for the creation of a state called Gorkhaland within India to be carved out of the hills of Darjeeling and areas of Dooars and Siliguri terai adjacent to Darjeeling. Unfortunately violence added to this peaceful demand and as a result of agitation over 1200 people lost their lives.

In 2007 a new political party called the Gorkha Janmukti Morcha commonly known as GJM once again raised the demand for a separate state of Gorkhaland. That movement is still alive. For the last 90 days Darjeeling is once again in a state of public agitation. This latest spell of protests for a separate state of Gorkhaland was triggered by the Mamata Banerjee government’s decision to make Bengali compulsory in schools across West Bengal. There is complete strike in the area and a severe scarcity of food and medicines.

Schools and colleges have been shut since the second week of June and normal life has come to a grinding halt. People are raising slogans against the indifferent attitude of the Modi government and have no intention of putting any end to this strike. Instead of resolving the issue and listening to the demand for the Gorkhaland, New Delhi is trying all possible to disconnect Darjeeling from rest of the world by suspending the internet services. Moreover the Darjeeling police have started searching for the people who are more active and vibrant in this movement.

On 28 Aug 17, Darjeeling Police arrested three active supporters of Gorkhaland movement on charges of involvement in arson and violence that took place in the hills two months back in June; according to the latest details, no one knows where those three arrested people are now. It is being feared that on the direction of the Modi government, they have been murdered in police custody.

Another interesting fact is that New Delhi is also trying to weaken this movement by creating differences and misunderstanding in the ranks of Gorkhaland Movement Coordination Committee but no success has yet been achieved in this context. Gorkha Janmukti Morcha and all other political parties are not ready to surrender before the adamant behaviour of the Delhi Sarkar. They say they will not call off the strike only unless New Delhi makes announcement of an independent Gorkha state.

On the other hand, the Chief Minister of West Bengal Mamta has pledged that a division of the Darjeeling Hills from Bengal would be resisted by blood. Even the center in New Delhi is not ready to create a Gorkha state despite the fact that GJM has been an ally of BJP. In short things are heading towards a point of no return in Darjeeling. It seems that the protesters behind the Gorkhaland Movement are braver and stronger than those behind the Khalistan Movement and they certainly have more courage than the Sikh community.

It is a very bitter reality that on one hand Modi Sarkar is patronizing various separatist movements in Pakistan and China by supporting the so-called sub-nationalists but on the other hand various separatist movements in different parts of India are posing serious threat to Indian federation. Cruel caste system, the menace of Hindu extremism and social injustice are few of the so many problems which are pushing the whole of Indian society to a hell of eternal damnation.

Editorial Courtesy The Island

September 15, 2017, 10:09 pm
The ongoing presidential commission of inquiry probe into the bond scams has taken a dramatic turn with owner of Perpetual Treasuries Arjun Aloysius refusing to testify. The commission has held that it cannot order him to give evidence. But, Senior Additional Solicitor General Dappula de Livera PC, who is the Chief Counsel of the Attorney General’s Department before the commission, is convinced otherwise. He is reported to have said he cannot agree with the commission’s decision not to compel Aloysius to give evidence. He says he has stated the Attorney General’s opinion on the issue!

We are intrigued.

Now, the main witnesses can feign memory loss or refuse to talk before the presidential commission! We, however, don’t intend to get involved in this legal tussle and, therefore, refrain from discussing the issue . Let legal heavyweights fight it out.

But, it is now patently clear that the corrupt politicians who masterminded the bond scams and used some public officials and corporate bigwigs to carry out the rackets are all out to save the culprits. A government which keeps postponing elections, unable to face them, is capable of stooping to any level to remain in power. But for the power struggle between the SLFP and the UNP, in the ruling coalition, no bond scam probe would have got underway.

This is why we keep saying that yahapalanaya is a farce and politicians in power and their cronies on the wrong side of the law are too big to be brought to justice just like their predecessors.

The AG’s Department officials can rest assured that all right-thinking people are on their side, and the efforts they have been making against numerous odds to ascertain information about the bond scams have not gone unappreciated. They and their Central Bank counterparts, save a handful of venal ones, have done the country proud; we need many more professionals of their calibre to make this country a better place for future generations to live in. It behoves other state employees, their counterparts in the private sector and the members of the general public to emulate those officials and stand up and be counted in the country’s fight against corruption.

The bond scams are now before the people’s court and those who try to derail the ongoing investigations there into through devious are making a terrible mistake. They may recall that the mighty Rajapaksa government came crashing down not because of any charges proved in courts against its members; it fell due to public perception that it was corrupt to the core in spite of the absence of irrefutable evidence. But, there has emerged enough and more damning evidence against the bond racketeers and people can now decide how to deal with the present regime, which is like a lorry with Budu saranai (blessings of the Buddha) and devi pihitai (blessings of God), prominently written on it, illegally transporting cattle.

President Maithripala Sirisena let the bond racketeers off the hook in 2015 by dissolving Parliament before the first COPE (Commission of Public Enterprises) report on the bond scams was presented to it. Emboldened, the politically backed crooks committed the second bond racket the following year, causing heavy losses to the state banks and the Employees’ Provident Fund (EPF). Now, it is incumbent upon the President to clean up the mess.

Kid glove treatment, being given to bond racketeers, must stop forthwith. A former Secretary to the President has been jailed for allocating Rs. 600 million for sil redi distribution in the run-up to the last presidential election allegedly in support of the then President Mahinda Rajapaksa in the fray. The bond racketeers who caused losses to the state to the tune of billions of rupees are still free!

Unless President Sirisena, elected by people to eliminate corruption and usher in good governance, ensures that the perpetrators of the biggest-ever financial fraud are made to pay for their crime and losses recovered, he will incur much public opprobrium.

By Shehan Chamika Silva Courtesy The Daily Mirror

PTL CEO Kasun Palisena giving evidence before the PCoI today admitted that his boss Arjun Aloysius had ‘lied’ to the Parliamentary watchdog committee COPE headed by MP Sunil Handunneththi, when he appeared before it during its inquiry into the Treasury Bond controversy.

During the cross-examination, Deputy Solicitor General Milinda Gunatilleke told PTL CEO Kasun Palisena that there was a limit to lying and therefore to reveal the truth before the Commission without ‘carrying the load’ on behalf of Arjun Aloysius.

Justice Prasanna Jayawardena also told the witness to at least have the courtesy to come up with a lie that is believable.

Continuing the cross-examination of PTL CEO Kasun Palisena, DSG Gunatilleke yesterday questioned him again on the ‘information’ which was passed by Aloysius regarding the precise ‘cutoff rate’ at the March 29, 2016 auction.

It was earlier explained that Arjun Aloysius had conveyed to Palisena the ‘cutoff rate’ at the auction would be around 14.80%.

The DSG showing some documents confirmed yesterday that the Public Debt Department of CBSL had recommended to accept all the bids below 14.7996% at the March 29 Auction.

The DSG showed that there were 200 bids at the auction and in the 131 place in the bid sheet was PTL’s bid which was a Rs. 5 billion at a rate of precisely 14.7996%.

DSG Gunatilleke showed that the CBSL had subsequently accepted all bids which were below that rate (the PTL bid rate which was 14.7996%).Therefore PTL’s bid of Rs. 5 billion at a rate of precisely 14.7996% was the last bid that was accepted. He said the rate quoted by PTL was precisely similar to the ‘cutoff rate’ recommended by the PDD.

DSG Gunatilleke: What was the cutoff rate at the March 29, 2016 auction?

Witness Palisena: 14.7996%

DSG: That is identical to the PDD’s recommendation to the fourth decimal point, right?

W: Yes

DSG: So, the person who fixed this rate at the PDD should have passed this information to Aloysius, isn’t it?

W: That I don’t know

DSG: So, who would have provided this information to Aloysius?

W: That I don’t know

DSG: How would you not know about it? According to the phone conversations, Aloysius had provided you the exact information about the ‘cutoff’ rate?

W: Yes, but Idon’t about it

DSG: Then, only Aloysius would know about it?

W: That I don’t know

It was revealed in one of the conversations between Palisena and Aloysius, PTL CEO Palisena asks Aloysius whether he was certain about the provided information on the cutoff rate. And Aloysius replies 100% sure”.

DSG Gunatilleke noted that the average yield rate of PTL’s bid at the auction was precisely around what Aloysius asked Palisena to bid at.

At this moment DSG Gunatilleke played another phone recording of a conversation between Aloysius and Palisena, in which Palisena tells Aloysius: I got Little Johnny’s bids”.

When questioned, Palisena said what was referred to as ‘Little Johnny’ was about the bids of their clients as they were regarded as small bids. But the DSG was not convinced from that answer and showed some documents which reflect bids by clients of PTL in the auctions. Then witness Palisena said bids by their clients would not show in that document and it would show in PTL’s bidding sheet.

DSG Gunatilleke was unhappy with the answer as there was no marked document perusable at that point from PTL before the Commission.

The DSG continued to question the witness on ‘Little Johnny,’ but the witness was maintaining his stance. Then the DSG said: Tell the truth, was it correct to say that Dhanuka (SLIC dealer) was referred to as ‘bee hive’ in the trading industry? Witness’ answer was affirmative. And you were called as ‘Mod Goviya’, right?” witness confirmed yes.

DSG: So was this person referred to as ‘Little Johnny,’ the DFCC dealer Kaveen Karunamurti, who was the intermediary when PTL sold bonds to NSB, SLIC and EPF in the secondary market?

Witness Palisena rejected that and went on to maintain his earlier stance.

DSG Gunatilleka said PTL had also included dealers from state institutions like Naveen Anuradha (from NSB), Dhanuka (SLIC) and Saman Kumara (EPF) into the ring which allowed PTL to gain phenomenal profits.

The DSG showing PTL’s capital gains documents explained that PTL had gained phenomenal profits of around Rs. 2 billion each in November 2015, April and May, 2016.

However, after the EPF stopped its secondary market transactions in May, 2016, PTL’s profits significantly fell, as their June, July and August 2016 profits were around only 500 million, which was similar to other primary dealers.

The DSG was of the view that Aloysius had inside information about the Treasury Department’s fund requirements which were confidential and information that other Primary Dealers were not privy to.

In the phone conversation, Aloysius also tells Palisena precisely about the Government’s fund requirement as Rs.122 billion by the end of March, 2016.

After a series of questions by Justice Jayawardena, it was revealed that though Rs.105 billion of the Rs. 122 billion requirement of the Government was public knowledge, the rest of the Rs.17 billion was confidential information which was only known to CBSL and the General Treasury.

At this moment, the DSG played another phone conversation, which reflects a discussion between two dealers of PTL about a cash check (Rs.1.1 million) to be sent to a person, known as ‘Little Johnny’.

DSG: In the conversations they refer to a cash check to be sent to one Little Johnny, right?

Witness Palisena initially disagreed to it and later the DSG played the conversation again and only thereafter he admitted to it as yes”.

DSG: Who was this ‘Little Johnny’?

W: Can be anyone.

The Court room burst out in laughter at the answer of Palisena.

DSG: There is a limit to lying.

Witness was silent

DSG: Ok that means you don’t believe there is a limit, let’s continue then.

Justice Jayawardena also seemed surprised after knowing that one of the parties to that conversation was one ‘Gajan’, because he was attending the proceedings and advising PTL lawyers in regular basis.

Oh is that Gajan, our friend who used to come here”, Justice Jayawardane said in a sarcastic manner.

After a series of questions by Justice Jayawardane and the DSG, It was explained that this ‘cash check’ of Rs. 1.1 million was sent to Perpetual Capital Holding (PCH) from PTL. It was revealed that PCH had no clients as Palisena earlier said in their business and it was a possible payment to its owner Aloysius, who might have wanted it to pay some one else referred as Little Johnny.”

Justice Chitrasiri at this point also referring to some words in the phone conversations said: It says ‘check eka eyata dunna’ (the check was given to an individual), so there is an individual. Who was he?”

W: it could be anyone, even an employee.

Justice Jayawardena: At least have the courtesy to tell a lie which is believable. The conversation tells about an individual. According to you it can be many ‘Little Johnnys’ as well. So tell the truth now?

Witness Palisena was avoiding the answer and maintained that it could be anyone and many ‘Little Johnnys.”

Justice Jayawardane: If frankly said, at least come up with a lie that is believable.

DSG Gunatilleka: You are carrying a heavy load on behalf of Arjun Aloysius.

Witness was silent for a while and rejected what they said.

Referring to the capital gains which were transferred from PTL to other companies in the Perpetual Group, Justice Jayawardane asked the witness whether these capital gains were also used to pay regularly a fairly large sum of money to so called ‘Little Johnnies”.

The witness disagreed with the profit transfers and said again that ‘Little Johnnies’ could be anyone, even an employee of the company.

In a telephone conversation played before the Commission it was earlier revealed that Palisena had asked his close friend Kaveen Karunamurti ( dealer DFCC), to give the number of transactions that he had been involved in with PTL and other government institution to the PTL finance department. In that conversation Palisena tells this is something for you”.

DSG Gunatilleke also playing another phone recording contested the witness’ earlier argument that PTL had bid in the March 2016 auctions based on its Financial analyst, Gajan’s predictions.

In another phone conversation it was revealed that Gajan was telling one dealer that he is trying to prepare a report to show a prediction that corresponds to what happened in the March auctions. This conversation happens in the afternoon of March 29,2016, after the auction took place.

Earlier PTL produced prediction reports of their analyst that were said to have been prepared prior to the auction.

When the DSG questioned about this from witness Palisena, he said the conversation was about some daily reports. (the court room burst out in laughter)

Then referring to some words reflected in the conversation, DSG Gunetilleke said: This witness is an unrepentant liar and he is doing this because of the nine digit bonus he is getting.” (a figure that is over Rs.100 million)

The witness rejected it.

You are not accepting what everybody understands, because you are well looked after”, DSG Gunatilleke said.

DSG Gunatilleke again played another phone conversation which happened between a dealer of PTL and a financial officer at W.M. Mendis & Co.

Boss ge (Aloysius) payment ekak neda” (is this a boss’ payment), one says. Melo deyak Api dan ne illanakota denawa” (We don’t know anything. We give when asked)

The DSG was of the view that even the employees were in a confusion about these inter company payments, which ultimately ended up in Aloysius’ pocket.

Thereafter, referring to the Sunil Hadunnetti’s COPE report, DSG Gunatilleke made the witness to read what Arjun Aloysius had told before the COPE committee in the latter part of 2016 when PTL was under investigation.

Aloysius had guaranteed to COPE that he had resigned from the position as the CEO of PTL in January 2015, after his father-in-law was appointed as the Governor of the CBSL considering the element of conflict of interest that could arise. He had said that thereafter he had never engaged in the operational activities in the company (PTL).

However, it was revealed earlier during PCoI proceedings, through phone conversations between Palisena and Aloysius, that Aloysius had been involved in operational activities of the PTL by instructing its CEO Palisena on bids and passing on ‘price sensitive inside information’ which he had received from some sources referred to as our friends in department” and our friends in powerful places”.

In this backdrop, DSG Gunatillke and Justice Jayawardena repeatedly questioned Palisena to confirm that Arjun Aloysius was actually involved in operational activities regularly as opposed to what he told the COPE.

DSG: So, that means Arjun Aloysius had lied to the COPE, because there is evidence in this commission that he had been involved in PTL operations?

Witness was avoiding the answer.

Justice Chitrasiri: Now we saw from those phone conversations that those bids were placed by you under Aloysius’ instructions, so, under these circumstances was Aloysius’ statement to the COPE true or not?

W: Yes he got involved in operational activities of PTL

DSG: Don’t go around give a straight answer.

Justice Jayawardena: Aloysius had lied to the COPE. Correct or wrong? I want an answer.

Witness finally admitted: He has lied.

(By Shehan Chamika Silva)

lanka C news

මධ්‍යම අධිවේගී ව්‍යාපෘතියේ ටෙන්ඩර් ක‍්‍රියාවලිය සම්බන්ධයෙන් සිරස රූපවාහිනිය විසින් සිය ප‍්‍රවෘත්ති විකාශණය අතරේදී මහා මාර්ග ඇමති ලක්‍ෂමන් කිරිඇල්ලට එරෙහිව දැඩි චෝදනා ඉදිරිපත් කලේය.

කිහිප වතාවක්ම ප‍්‍රතික්‍ෂෙප වූ සමාගමකට වැඩි මුදලකට මෙම කොන්ත‍්‍රාත්තුව ලබා දී ඇතැයිද සදහන් විය.

lanka C news

පළාත් සභා මැතිවරණය කල් දැමීම සදහා යෝජනා කරන 20 වන ආණ්ඩු ක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සදහා ජනමත විචාරණයක් උවමනා බවට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ මතය වී ඇති බව ආණ්ඩු හිතවාදී වෙබ් අඩවි කිහිපයක්ම වාර්තා කර ඇත.

නීති ක්‍ෂෙත‍්‍ර ආරංචි මාර්ග උපුටා දක්වමින් එම වාර්තාවල තව දුරටත් සදහන්ව ඇත්තේ 20 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට එරෙහිව ඉදිරිපත්ව ඇති පෙත්සම් සලකා බලමින් අනිවාර්යෙන්ම ජනමත විචාරණයක් පැවැත්විය යුතුයයි ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය නිගමනය කරනු ඇති බවයි.

ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරන ත‍්‍රිපුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ලේ 2-1ක් ලෙස වන මෙම තීන්දුව ගැන දැනටමත් කතානායකවරයාට දන්වා ඇති අතර 20 වන දා මෙම තීන්දුව පාර්ලිමේන්තුවට දැනුම් දීමට නියමිත බවද සදහන්ය.

 lanka C news

ජනාධිපති වැඩිමහල් දියණිය චතුරිකා සිරිසේන විසින් ‘ජනාධිපති තාත්තා’ නමින් අද දිනයේ එලි දක්වන කෘතිය සම්බන්ධයෙන් එජාපයට හිතවාදී වෙබ් අඩවියක් වාර්තා කොට ඇත්තේ අදාල පොතේ නම පවා ජනපති දියණිය විසින් සොරකම් කොට ඇති බවයි.

මෙම පොත ලියා ඇත්තේද ඇය විසින් නොවන බවත් ලිවීමේ හැකියාවක් ඇයට නැති බවත් සදහන් එම වාර්තාව බාහිර පුද්ගලියන් තුන් දෙනෙකු විසින් එය ලියා ඇති බවත් සදහන් කරයි.

අදාල පුවත මෙතනින්

http://www.lankaenews.com/news/6348/si

චතුරිකා සොරකම් කළ ‘ජනාධිපති තාත්තා‘

(ලංකා ඊ නිව්ස් -2017.සැප්.15, පෙ.ව‍.4.20) මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාගේ වැඩිමහල් දියණිය දර්ශනී චතුරිකා සිරිසේන විසින් ‘ජනාධිපති තාත්තා‘ නමින් පොතක් ලියා ඇතැයි කියන අතර එම පොත අද (15) කොළඹ බණ්ඩාරනායක සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේ දී එලි දැක්වීමට නියමිත ය.
මෙම පොත සම්බන්ධයෙන් ප්‍රචාරක වීඩියෝ දැන්වීම් පමණක් 6 ක් ඇයට අයත් දැන්වීම් සමාගම් විසින් නිමවා තිබේ. ඒ දැන්වීම් වලින් දැක්වෙන්නේ පරස්පර විරෝධී මතයන්ය. එකකින් පවසන්නේ මෙය චතුරිකා සිරිසේනගේ ස්වයං ආත්ම ප්‍රකාශනය බවයි. තවත් එකකින් පවසන්නේ මෙය ජනාධිපතිවරයාගේ ජීවිත කතාව බවයි. කෙසේ වෙතත් මෙම පොත එලිදැක්වීම සම්බන්ධයෙන් ඊයේ රාත්‍රී මහාරාජාගේ රූපවාහිනී චැනලයක සම්මුඛ සාකච්ඡාවකට සහභාගී වූ චතුරිකාගේ ප්‍රකාශ වලින් අපට තේරුම් ගත හැකි වූයේ ඇය බොහෝ සිංහල වදන් වල නියමාකාර අර්ථ නොදන්නා බවයි. ඊට උදාහරණ රැසකි. ඇය ‘දෝලනය‘ වන වචනය නිතර භාවිතා කළ නමුත් එය බොහෝ විට යෙදුවේ වැරදි අවස්ථාවන් සඳහා ය.  ‘චරිතාපදානය‘ යන වචනය පවා ඇය දන්නේ නැත. ඇය ඒ වෙනුවට පැවසුවේ ‘චරිතප්‍රධානය‘ කියා ය. සිංහල බස නිවැරදිව හසුරුවන තාත්තා විසින් කියවා ඇති ගෙදර තිබෙන පත පොතවත් ඇය පරිශීලනය කර නැති බව මොනවට පෙණින.

මේ නිසා නිසි ලෙස සරල සිංහල වචන වල අරුත් පවා නොදන්නා චතුරිකා විසින්ම මේ පොත ලීවේ දැයි සැක පහල වූ බැවින් ලංකා ඊ නිව්ස් ඒ පිලිබඳව සොයා බැලීමට තීරණය කෙළේය.

By : A.A.M.NIZAM – MATAARA

While people throughout the country hold demonstrations, and burn effigies of imbecile Sarath Fonseka against his allegations that our war heroes committed war crimes and his tirade against the highly respected Ven, Elle Gunawansa Thero and other prominent Buddhist monks, the  Dollar voracious NGO vultures such as self exiled PRAA activist and Switzerland domicile Sunanda Deshapriya, a member of the so-called  ‘co-existence’ committee, along with notorious and anti Sri Lankan Pakyasothy Saravanamuttu, that recommended the establishment of an International Tribunal to try Sri Lankan armed forces, and a member of the pro-government NGO outfit called Puravesi Balaya” Vi-Angoda and the self appointed executive Director of the National Peace Council (NPC), the NGO funded by successive Norwegian governments, and the recipient of substantial funding from other foreign ‘sources.’ Jehan Perera have come forward to support the mad hatter Sarath Fonseka.

Sunanda continuously attended UNHRC Geneva sessions to criticize the Sri Lankan armed forces writing an article in Sinhala in the pro-terrorist website vikalpa.org” under the caption War Crimes, Jayasuiya, Fonseka and Sirisena” criticizes Sirisena for his statement made at the 66^th SLFP anniversary saying that he will not allow anyone to touch the war heroes. In this article, he reminds Sirisena of the statement made by him saying that he would have been buried under a 6 feet pit if he lost the election in 2015 and points out that the said Pit would have been dug and filled by none other than pro-Rajapaksa security service leaders.   He says that it was these war heroes who dragged Fonseka for imprisonment.

He states that Fonseka has now made a public statement saying that he possesses evidence to prove that General Jagath Jayasuriya committed war crimes and came to know that Jayasuriya mistreated the Tamil people who surrendered to the Army.  He points out that Fonseka has also stated he was planning to file a case against Jayasueiya in a war tribunal.

Referring to the statement made by the incumbent Army Commander Mahesh Senanayake (Divayina 4^th September) that the Army is against the statement made by Fonseka saying that 28,000 of the Army sacrificed their lives not to hear statements like this, the NGO vulture Sunanda asks whether Army Commander is saying that cases should not be filed as Fonseka said and no punishment should be meted out against wrong doings?

The NGO vulture points out that General Jayasueriya has told the English Daily Ceylon Today” on 3^rd September that he does not know whether the arrested Tamil suspects housed at the infamous Joseph camp were tortured or not. Sunanda says that General Jayasuriya does not say that such things did not happen.  He has only said that the suspects were held in that camp by the Intelligence Units and he had no connection with that.  Not only that he has said if any such things happened in that camp it was other Commanders who should be held responsible for that.   Sunanda says that Mahesh Senanayke may even object this.

Sunanda further states that when it was enquired from Jayasuriya whether he has read the report of the Paranagama Commission appointed by his leader Mahinda Rajapaksa about missing persons of the war time, the former Army Commander has responded that he does not know about it.  He says that this is a wonder but the truth.

Sunanda points out that from this interview and the interview given to the BBC earlier show that the only objective of Jayasuriya was to somehow escape from the war crime allegations against him regardless of whoever who becomes victimized.

This NGO vulture says that this Army Commander is an unwise person and it shows by the statement he made that Sri Lanka government should obtain an official statement from the United Nations Organization saying that Sri Lana has not committed war crimes.  He says what the UN has told Sri Lanka is to investigate through a credible Court about allegations saying that war crimes took place in Sri Lana during the war period.

He asks when the government of Sri Lanka instead of holding an investigation does not even shows an inclination to do so  who can say that war crimes have not taken place in this country? On the other hand the UN has not given such a certificate to any country. The reason for this was that in the recent history there were instances of such evidence coming to light even after thirty or forty years.

He says that it was for such a General that Sirisena was swearing on his head saying that he would protect him.

On the other hand it is not in an international court that a war crime case against Jayasuriya has been filed.  It has been filed in some South American Courts under local Laws.

Although people or organizations can make complaints to the War Crime Tribunals established in accordance with the Rome Convention it can be considered by the Tribunal only if the country concerned is a signatory to the Convention.

Sri Lanka is not a signatory to the Rome Convention.

The International War Crime Tribunal can investigate complaints received from individuals or organizations in respect of such countries only if the UN Security Council or the concerned country made a request to the War Crime Tribunal to do so.

It is stated that in the year 2006 a group of Sri Lankan patriots living in the United States filed a complaint against LTTE recruiting child soldiers in the International War Crime Tribunal.

Similarly other foreign domiciled Sri Lankan groups have also filed cases against the Sri Lankan government.  But none of these complaints was taken into consideration by the International War Crime Tribunal.

Therefore all vagaries being made saying that Jayasuriya will not be produced at the International War Crime Tribunal are only attempts being made to mislead the people.

The case that has been filed in Brazil and Colombia against Jagath Jayasuriya by Yasmin Souka’s South American Organization has no connection with the International War Crime Tribunal. As it was reported in the BBC it has been requested by this case to banish Jagath Jayasuriya from Brazil and to start an investigation about him.

The International media reported that similar cases will be filed in Argentina, Peru and Chile as well.

As per the local Laws of these countries it is possible even persons who violated international humanitarian laws in foreign countries to be taken into custody and cases can be filed against them.

These countries have enacted Laws of this nature in order to mete out punishments in any country for the region’s tyrant leaders and Army commanders for their human rights violations.

On 16^th October 1998 the former Chilean Dictator General Pinochet was taken into custody in Britain as a result of a case against him filed in a Spanish Court 6 days prior to that.

Despite whatever being said by Sirisena now if Jagath Jayasuriya visits those South American countries devoid of Ambassadorial privileges, the possibility of taking him into custody and initiating trials against him is very much likely. If he happens to visit Brazil without Ambassadorial privileges he will definitely be taken into custody.

The reason being that the judiciary in those countries, do not dance to the tune of the President of this country, or to the Rulers of those countries. The judiciary of these countries are even powerful to take into custody the corrupt Rulers and former Army Commanders in respect of war crimes.  They are so independent.

If credible accountability process does not happen in Sri Lanka even after ten years a situation like this not only for our Army leaders but also for Heads of State could happen in the European countries as well.

We know that the LTTE carried out war crimes violating human rights.  It assassinated innocent Sinhala and Muslim people and their own Tamil people because their politics was Terrorism.

There is a question that has to be asked from everyone who claims that the Sri Lankan Army in that war did not do any mistake. That is whether the security forces of this country did not fall into the level of barbarism during armed uprising of the Sinhala youth in the South in 1971 and 1988 – 90 period?  Response for this question is written all over the light poles. The question that needs to be asked is that the State forces which inhumanly killed Sinhala youth taken into custody in the South, how could have they treated the Tamil youth taken into custody?

The answer for this question is mixed in the air waves as it has been sung by Bob Dillon. There is no champion who could erase this truth.

Meanwhile, V-Angoda and Jehan Perera too have emphasized in their regular articles and TV talk shows the need to pursue the allegations made by Fonseka and they have deplored the anti-Fonseka demonstrations being held throughout the country.  (

බෝධි ධනපාල, කිබෙක්, කැනඩාව

දිවයින පත්තරයේ පාඨකයෝ පසු ගිය මෑත අවුරුදු දෙක තුන දී එහි පලවෙන, ජනාධිපති කාර්යාලයට ඇබ්බහි වී ඉන්නා සමහර මැක්කන් ගේ නිතොර ලියවෙන බොරු හෑල්ල අනිවාර්යයෙන්ම දකින්නට ඇත. නලින් ද සිල්වා මහතා නැමැති පුහු “චින්තකයා (see lanka web:  https://www.lankaweb.com/news/items/2017/09/07/නලින්-ද-සිල්ව-නැමති-පුහු-ච/ ) ද ඉහලට ඇද ගත්තේ,  මහ තැනක් දුන්නේ දිවයින  පත්‍රය ඔහුගේ හිස් “විද්‍යා” ලිපි එකල ප්‍රසිද්ධ කල නිසාය.  විද්‍යාව “පට්ට පල් බොරුවක්” යන මතය රට පුරා පතල කොට, එම පුහු “චින්තකය” ඉහල නැගුවේ දිවයින පත්තර කාරයාය. විදුසර කතුවරයා ද එම වරදට යම් තම් හෝ වග කිව යුතුය. නුමුත් අන්තිමේදී නලින් ද සිල්වා ගේ හිස් කම සහ පුස් කම එලි වුනේ ඔහු ඕල්කොට් තුමාට, අනගාරික ධර්මපාල තුමාට සහ සෝම හාමුදුරුවන්ටත් ඉහලින් බුදු දහම තමා දන්න බවත්, “පට්ට-පල් බොරු බට හිර විද්‍යව ඇත් හැර ද, ශාස්ත්‍ර කීම, පේන ඇහීම, නාථ-කතරගම දෙවියන් පසු පස යෑම, ජ්‍යොතිෂය ඇදහීම, “වෛදික ගණිතය” වැනි “දේශීය” විද්‍යාවන් පුහුණු කල යුතු යැයි ( ඊට උදාහරන වශයෙන් සිල්වා මහතා මාස කිහිපයක් තුල කරන ලද සාවද්‍ය ප්‍රකාශ 40ක්    “Newspapers, Dr. Nalin de Silva  and Pseudoscience”.  නැමැති 4-ජූලි-2015 මගේ ලංකාවෙබ් ලිපියෙන් දැක්වූවෙමි ) https://www.lankaweb.com/news/items/2015/06/07/countering-pseudoscience-in-some-of-our-news-media/ විහිලු මය ප්‍රකාශ කරමිනි. එම පුහු චින්තකයා  ඉහලට පුම්බා ගත්  කාලය තුල දී දිවයින පත්තරය ගෙන ගිය ප්‍රතිපත්තියක් ගැන විමසමු.  පුවත් පත් කලාවේ උසස් තම, නිර්දය ලක්ෂණයක් වන, අනිත් පැත්තේ මත වලට ද කරලියක් දීමේ ප්‍රතිපත්තිය දිවයින කතුවරයා සහාසික ලෙස අවලංගු කොට, පුහු “චින්තකයන්ටම”  පමණ කරලිය සීම කළේය.

එදා අනුගමනය කල කුනු බෝක්කු ප්‍රතිපත්තියම අනුගමනය කරමින්, දිවයින පත්තර කාරයා ජනාදිපති කාර්යාලයෙහි මැක්කන්ගේ “වස-විස නැති රටක්” මැවීමේ ප්‍රෝඩාවට යට වී සිටින ආකාරය අපේ අනුකම්පාවට භාජන විය යුතුය. අනුකම්පාවෙන් නතර වීමට නොහැක්කේ එයින් රටට මහා හානියක් මොවුන් ගේ “යහපාලනය” නමින් කරන නිසාය. එම ප්‍රෝඩාවට යට වී දින පතාම වාගේ නොයෙක් දුර්මත වලින් පිරුනු ලිපි දිවයින පත්කරුවා පලකරයි. එපමනක් නොව, එයට ලියන අය ඔවුන් විසින් ම “චින්තක” යන නාමය ඔවුන් ගේ නම මුලට යොදා, පාඨකයා නොමඟ යැවීමට ද ඉඩ දී සිටී. උදාහරණයක් නම්,
“චින්තක සී. ගුණදාස”,
උපදේශක, “වසවිස නැති රටක්‌” ජාතික වැඩසටහන උපායමාර්ගික ව්‍යවසාය කළමනාකරණ ආයතනය (සෙමා) ජනාධිපති කාර්යාලය,
නැමැති අයෙක්  ගේ ලිපියක් සැප්තැම්බර් 13 දී …ආහාර ස්‌වෛරීබව රකින පරිසර ගොවිතැන….  යන සිරස් තලය ඇතුව පල කර තුබුනි. කෘෂිකර්මය, බීජ වර්ග, පලදාව, වස විස ආදිය ගැන මුල් ශ්‍රේණියේ  සප්පයෙක් දන්න දේ වත් මෙම “චින්තකයා” නොදන්න බව ඔහු ගේ ලිපියෙන් පෙනේ.   

හරිත විප්ලවය ගැන ඔහු කියන්නේ කැලිෆොර්නියාවෙහි සහ ඇමෙරිකාවෙහි “බයිබල් බෙල්ට්” හි ඉන්නා විද්‍යාවට එරෙහි මත දරන ඉවැන්ජෙලිකල් කාරයන් කියන අන්දමට හරිත විප්ලවයට සාවද්‍ය විග්‍රහයක් දෙමිනි. කරුනු කන පිට පෙරලා දක්වමිනි.

මෙන්න ඔහු කියන දේ
<මුල>
“හැටේ දශකයේ අග භාගයේදී හරිත විප්ලවය නම් මහා බොරුව මගින් හරිත විප්ලව තාක්‌ෂණය හා එම තාක්‌ෂණ කට්‌ටලයත් 1977 න් පසුව කැඳවාගත් විවෘත ආර්ථිකයත් හේතුවෙන් පසු කාලීනව ගොවිතැන විකෘතියක්‌ බවට පත් විය. එය වාණිජ කෘෂිකර්මයක්‌ බවට පත්වුණේ ලාභය මුල්කර ගනිමින් ය”.
<අග>
 එවැනි විග්‍රහයක් කාබනික පොහොර වඩා හොඳ බව කියමින් විකිනීමට ඉදිරි පත් වී සිටින කූට වෙලෙන්දන්  දෙන බව අපි දනිමු.   ඛනිජ පොහොර නමින් හංදුන් වන නයිට්‍රොජන් (N), පොස්පරස් (P), පොටෑසියම් (K) මිශ්‍රණය ලංකාවේ පාවිච්චිට පටන් ගත්තේ 1930 වකවානුවෙහිදීය. යූරියා (UREA) හැදීමේ හාබර් ක්‍රමය (Harber Process)  එම විද්‍යාඥයෝ සොය ගත්තේ 1909 දීය. ඉතින් ජනාධිපති කාර්යාලයේ ඉන්න මෙම දෙස්පාලන මැක්කා 1960, 1977 යේ  හරිත විප්ලවයක් ගැන කියන්නේ ඇයි? එය ලංකාවට අදාල නැත. ඊට අවුරුදු 40කට පෙර, 1930-1937 කාලය තුල ලංකාව N,P,K පොහොර පාවිච්චිය පටන් ගෙන තිබුනේය. මෙම  ඉන්දියාවට යෙදෙන දින වක වානුවක් ය. ඔන්න චින්තකයා දන්න දේ!

තවද, මෙම පුහු “චින්තකයා” ලංකාවේ සැබෑ ඉතිහාසය නොදනී. ඔහුගේ ඉතිහාසය හුදු හාසයකි. පැරැණ්නෝ මහත් උත්සාහයකින්, වැව් හදමින්, ජල ඇල කනිමින් ගොවිතැන් කල මුත් යන්තම් බඩ පුරවා ගැනීමට වත් හැකිවුනේ නැත. N,P,K  ගැන නොදත් ඔව්හු පොලව අස්සාර වන විට වෙන තැනකට හේන ගෙනයන්නේ කැලය ගිණි තබාය. එම අලු වලින් N, P, K  පසට ලැබී අවුරුද්දක් දෙකක් එහි වගා කරන්නට හැකිවුනි. පැරණි ඇට වලට මහා ජල අවශ්‍ය තාවක් ද තුබුනි. වල පැලෑටි පාලනය කලේ ජලයෙන් කුඹුර යට කිරීමෙනි. එම ජලය පසෙහි ඇති සාරය ද හෝදා ගෙන ගිය හෙයින් පස ඉතා කෙටි කාලයකින් නිස්සාර වේ.  ජලය කොච්චර දුන්නත් අස්වැන්න සුලු විය. එහෙයින් එකල මංද පෝෂ්ණය අධික විය. බලා පොරොත්තු විය හැකි සාමාන්‍ය ජීවන කාලය අවුරුදු 35ක් පැන්නේ නැත. රදල අය සහ සංඝයා ට නම් බඩ පුරවා ගැනීමට හැකි විය. නුමුත් බොහෝ විට නියඟ ඇතිවීම  නිසා ඉහල පෙලේ අයට පවා ව්‍යසන ඇති විය. බැමිනිටියා සෑය ගන විස්තර කරන පාලි වංශ කථ අනුව සංඝයා 25000 පමන මරු මුවට පත් විය හෝ රටින් පලා  (වෙන රට වලට)  ගියහ. ‍යම් යම් මට්ටමේ ඉඩෝර අවුරුදු දශකයෙන් දශකයට පමණ (නිවැරදි වශයෙන් නම්,  වර්ෂ 13නෙන් 13නට ) ඇති වූයේ සූර්‍යයාගේ ලප ඇතිවෙන කාල චක්‍රය අනුව බව නූතන විද්‍යාඥයෝ දනිති. රජරට සරසවියේ මහාචර්ය (සහ එවකට උපකුලපති වූ) සිරිවීර මහතා මේ ගැන ලිපි ලිය ඇත. ඔහු සහ අන් විද්වතුන්  අතීතයේ නිතොර තුබූ ආහාර අවදානම් කම ගැන ශාස්ත්‍රීය ලිපි පල කොට ඇත. එවැනි ලිපි ආශ්‍රයෙන් කරුනු දක්වනවා වෙනුවට, බොලඳ උද්වේග ශීලී සිහින ලොවටම හිමි අධි-අභිමානයම මූලිකවූ සාධක රහිත ඉති-හාස්‍යයමය  ලිපි මෙම පුහු චින්තකයා ලියා ඇත. ඔහු කියන සිහින කතා   අන්දමට අතීතයෙහි හොංදින් කා බී, අසනීප නැති, දීර්ගායුෂ තිබූ මිනිස්සු එකල සිටී ලු! එකල සිටියේ දරු කල ඇතිවෙන රෝග සහ මන්ද පොෂ්ණයෙන් බේරීමට තරම් උපතින්ම ශක්තිමත් ස්වල්ප දෙනෙක් පමණය. එසේ ඉතිරි වූ අය දිගු කලක් ජීවත් වූ මුත්, දරු කාලයේ ම මැරුනු ජනයා ද ගණන් ගත්තොත් සාමාන්‍ය වයස අවුරුදු 35ක් ඉක්මුවේ නැත. මුලු මහත් රටේම ජනගහනය ලක්ෂයක් ඉක්මුවේ බොහෝ කල තුරකිනි.

චින්තක නැමති පට්ටම තමන්ම ආරූඪ කර ගත් “සී. ගුණදාස”,  උපදේශක, වසවිස නැති රටක්‌ ජාතික වැඩසටහන උපායමාර්ගික ව්‍යවසාය කළමනාකරණ ආයතනය (සෙමා) ජනාධිපති කාර්යාල මැක්කා ඉතිහාසය නොදන්නේ පමණ්ක් නොව, ගොවිතැන හෝ ගොවි බීජ වර්ග ගැන ද කිවක් නොදන්න බව ඔහු ගේ ලිපියෙන් ම මොනොවට පැහැදිලි කරයි.

මෙන්න ඔහු කියන දේ
<මුල>
 හරිත විප්ලවය සමඟින් ආරම්භ වූ කෘෂිකර්මය අද දවස වනවිට කරුමයක්‌ බවට පත්වී නොමැතිද? පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට උරුම කරගෙන එන ලද පාරම්පරික දැනුමත්, රටටත්, ජනතාවටත්, සතා සිවුපාවටත් හිතකර බීජ හා රෝපණ ද්‍රව්‍යයන් හඳුනාගෙන ඒවා වගාකර ගනිමින් ඒවා ස්‌වභාවික ක්‍රමයට වැඩිදියුණු කර ගනිමින් එහි ගුණය ඖෂධීය අගය හා ශක්‌ති ප්‍රභවයන් හඳුනාගනිමින් වගා කළා වූ 3,000 කට අධික බීජ වර්ගයන් අපට උරුමව තිබිණි.
<අග>
 3,000 කට අධික බීජ වර්ගයන් ගැන මෙම ජනධිපති මැක්කා කියන්නේ අමූලික බොරුවකි.
 ඊලම් යුද්ධයේදී 40,000-100,000 ක් අහිංසකයන් හමුදාව මරා දැම්මයි කියන බටහිර එන් ජී ඕ (NGO) කාරයෝ කියන්නක් මෙන්ම සාක්ෂි නොමැතිව එය දණ නවා පිලිගත්තේ යහපාලන ජනාධිපතිගේ විදේශ ඇමති මංගල සමරවීරය. එවනි දේ අනුමත කර ගැනීමට බට හිර එන් ජී ඕ කාරයෝ ලංකාවට විත් ඔවුන් ගේ ඇම්බැට්ටයෙක් එක්ක කතා කිරීම සාමන්‍ය පිලිවෙතයි. එහෙයින්, හමුදා  මැරීම ගැන එන් ජී ඕ කාරයෝ පාකියසොති ගෙන් හෝ වියන්ගොඩ ගෙන් හෝ ජෙහාන් පෙරෙරා ගෙන් මෙරටින් කට වචන ගෙන රුකුල් ගනියි. වස-විස නැති රටක් මුවාවෙන් ගෙනියන බොරු ගොවිතැන ගැන ද කතාව එසේමය. ලංකාවේ පොලොව වස වී මාරණික මරු කුඹුරු (“killing fields”) වලට පත් වී ඇති  බව කියමින් බ්‍රයන් බාත් (Bryan Barth, modernfarmer.com/2017/the-killingfileds/ )නැමැති ඇමෙරිකන් එන් ජී ඕ මැක්කා ද එකල ලංකාවේ චිරාගත බීජ වර්ග 3000 ක් තුබුනේ යැයි කීය. දැන් ඒවා වැනසී නැතිවී ගොස් යැයි කීය. එයට රුකුලට සම්බන්ධ කලේ එවැනි පර එන් ජී ඕ කාරයන් සම්ඟ බැඳී වැඩ කරන චන්න ජයසුමන ගෙන් කට වචන ගැනීමය! ජනාදිපති කාර්යාලයේ ඉන්න මැක්කන් කියන කතා අනුවද, චන්න ජයසුමන කියන කතා අනුවද, අයබදු නොගෙවා ආනයනය කරගත් කාර් විකුනමින් ජාවරම් කරන පූජ්‍ය රතන අනුවද, අපේ ලංකාවේ පොලොව දැන් වස විසින් පිරී ගොස් මිනී මරු වස පසක් බවට හැරී ඇත.

හරිත විප්ලවයෙන් පසු “බෙහෙත්” දැමීම නිසා පොලොව වස වී ගොස් ලු! මෙයට හොඳ උත්තරයක් දෙන්නේ එවකට කෘෂිකර්ම් දෙපාතමේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂක ජෙනෙරාල් වූ ආචාර්ය අමරසිරි මහතාය.  කුඹුරක් හාන විට නගුල වටා කොක්කු පිරෙන හැටි අපි කවුරුත් අදත්, එදාත් දැක ඇත. කොක්කු පිරෙන්නේ ගැඩවිලන් සහ අනෙකුත් (පසෙහි වැසෙනා ) කෲමීන් ගිල දැමීමටය. ඉතින්, මෙතරම් වස විස ඇති පොලවෙහි කෙසේ මෙම අන්දමින් කෲමීන් සහ ගැඩවිල්ලන් වසයි ද? පොලොවෙහි කැඩ්මියම් ආසෙනික් ආදිය හෝ විසක් යයි කියන (එහෙත් විසක් නොවන ) ග්ලයිෆොසේට් ආදිය පොලොවෙහි ඇතුව, පොලොව මාරකයක් වූවා නම් එයින් ගැඩවිල්ලන් ගිලින කොක්කු එතනම මැරී වැටෙනු ඇත! එවන්නක් කවදාවත් අපි දැක නැත!එම තර්කය මදි නම්, පස අරගෙන රසායනික විශ්ලේශනයන් කල හැකිය. එවැනි පුලුල්  විශ්ලේශන තුන හතරක්ම දැනටම වාර්තා වී ඇත. WHO-NSF මගීන් 2012-2014 දී කරන ලද පරීක්ෂණ වලින් ද, ජපානයේ ටෝකියෝ සරසවියෙහි උදව්ව ද ලබාගෙන 2014 දී පේරාදෙනියේ වෛද්ය පීඨයෙන් කෙරුණ පරීක්ෂණ වලින්ද, 2016 දී උතුරු කැරොලයිනා සරසවිය සහ ශ්‍රි ජයවර්දන පුර සරසවියෙන් කෙරුනු පරීක්ෂණ වලින්ද පෙනී ගියේ කැඩ්මියම්, ආසෙනික්, ලෙඩ්, මර්කරි යනාදී “බැර ලෝහ” වස ද්‍රව්‍ය හෝ ග්ල්යිෆොසේට්, ඩී.ඩී.ටී වැනි පලිබොධ නාශක ද්‍රව්‍ය හෝ ඒව දිරා යන විට නිරුක්ත වන දිරා-කොටස් වල සැලකිය යුතු සුලු මාත්‍ර පමාණයක් වත් නැති බවය (එනම්,බිලියනයකින් දහ කොටසක් වත් නැතිය!). ඉතින්, කෘෂි රසායනයෙන් එනවා යැයි කියන අපද්‍රව්‍යයක්, කිසිම වස විසක්, සුලු මාත්‍රයක් වශයෙන් වත්  පොලවේ හෝ ජලයෙහි නැති නම් කොහේ ද මේ වස-විස ඇති රට තියෙන්නෙ? රතන හිමියන්, අසෝක අබයවර්දන  සහ අනුර සොලොමන් වැන්නන් ගේ සිහින ලොවේ ද?  ඉතින්, දැනටමත් වස විස නැත්නම් මේ ජනාධිපති කාර්‍යාලයට රිංගාගෙන වස විස ගැන කථා කරමින් මහජනයා භීතිමත් කොට මහජනයාගේ ලේ උනුකරන මේ මැක්කො කරන්නේ කුමන ප්‍රෝඩාවක් ද? ගොවිතැනට සුදුසු පොහොර වෙනුවට බයෝ ෆිල්ම්  (BIOFILM) නැමැති ප්‍රකට ප්‍රෝඩාව විකුනා මුදල් ගරා ගන්නද?

බයෝෆිල්ම් ගැන ආචාර්ය වයිද්‍යනාථ (Dr. Waidyanatha) කරුණු විමසා බලා එය ප්‍රෝඩාවක් බවට කරුණු පසුගිය පෙබරවාරි මස අයිලන්ඩ් (ISLAND) පත්තරය මගින් එලි දරව්වක් කලේය. ජනාධිපති කාර්යාලයට රිංගාගෙන ඉන්නා,  උපායෙන් රට රවටන, රටට ව්‍යසන කරන්නට යෙදී ඇත්තන්ට අභියෝගයක් දැමූ මුත්  SEMA මැක් නිහඬින් සිටී. එය ගොවියා රවටවා, කාබනික පොහොරක් යැයි කියා ඔහුගේ මුදල ගරා ගැනීමේ ක්‍රමයකි. බයොෆිල්ම් එකෙන් පොහොරක් වෙන්නේ නැති බව ගොවියා දැන ගන්නේ සල්ලිත් ගෙවා කලක් ගොස් අස්වැන්නක් නොලැබුනු විටය.නමුත් මෙය ජාන්දිපති කාර්යාලයේ SEMA  මැක්කෝ අනුමත කොට අනුග්‍රහය දී සල්ලිත්  ඇතයි ආරන්චි ඇත.

 කාබනික පොහොරයයි කියමින් ඉන්දියාවෙන් ගෙන්නන හුඟක් කැඩ්මියම් වස ඇති නීම් (NEEM)  පොහොර සහ ගොම පොහොර විකුනා, පොලව වස කර ඉන් පසු, “හා, මෙන්න, පොලොව වස වී තිබෙනවා ” කියන්නද? “කාබනික පොහොර” යැයි කියමින් විකුනන පොහොර ද රසායනික විශ්ලේශණ්යකට භාජන කල යුතුය, එවිට මේ මැක්කන් සහ පූජ්‍ය උන්නන්සේ ලා කරන ප්‍රෝඩාව මහජනයාට දැන ගැනීමට හැකිය. අනුර සොලොමොන් ලා කොපමණ නොමඟ ගිය පුහු පුවත් පත් කාරයන් ද යන්න ද පාඨකයාට වැටහෙනු ඇත. එක මතයකට පමණක් ඉඩ දී පිලි ගත් විද්‍යා මතය යට ගැහීමට තරම් සහාසික සොලොමොන් ලා ඇත්ත වශයෙන් ම මෙරටට ඇති වූ මහ වශ කාරයෝ ය.

චිරාජත බීජ වර්ග 3000 ක් නොව වැඩිම උනොත් ඇට වර්ග 600ක් පමණ ඇත. එකම ඇටයට නම් රැසක් ම ඇති හෙයින්ද, උද්භ්ද විද්‍යාව නොදන්නා ජනාදිපති කාර්යාලයට රින්ගාගෙන ඉන්නා, නමින් පමණක “චින්තක” වන මැක්කන්ට ද, ඔවුන් ගෙන් කරුනු උකා ගන්නා එන් ජී ඕ කායරයන්ට ද ඇට අඳුනා ගැනීමට නොහැක. ‘පොක්කලි’ යන නම ඇති වී ඇටයට තව වෙනත් නම් 25 ක් පමණ ඇත.
 එහෙත් ඇත්තේ එකම බීජ වර්ගයකි.  යථා වශයෙන් ඇති  ඇට වර්ග 600ක් පමණ  ගන්නෝරුව කෘෂිකර්ම විද්‍යා (ජනුක සේවාවන්, genetic resources) ආයතනයේ උගතුන්ට පින් සිද්ධ වෙන්න්ට හොඳින් තෝරා බේරා සැකසුරුව ආරක්ෂා කොට ඇත. එම ඇට වර්ග වල සහලේ  ගුණ-අගුණ, වතුර අව්ශ්‍යතාව, අස්වැන්න ප්‍රති ශතය, ආදී සියල්ල ශාස්ත්‍රීය ලිපි වල පල කොට ඇත. එවැනි විදුවන් ගෙන් කරුනු නොඅසා බ්‍රයන් බාත් වනි එන් ජී ඕ කාක්කෝ ජයසුමන ලඟට යන්නේ ඇත්ත සොයා ගැනීමට නොව, ඔවුන්ට කැමති උත්තරය ලබා ගැනීමටය.  මහජන කැක්කුම සහ භීතිය උස්සන සිරස් තල ඇති ලිපි ලිවීමටය.

චිරාගත ඇට වර්ග වෙනුවට දෙමුහුන් (හය්බ්‍රිඩ්, hybrid) ඇට වර්ග ඇති කරන්නේ ඇට වර්ග දෙකකම ඇති ගුණදාවන් එකට ලබා ගැනීමට පමණක් නොව, එම ඇට දෙවර්ගයේ ඇති අගුණ ද බොහෝ ලෙස මකා දමමින්ය. මෙය හොඳින් කිරීමට ජනුක විද්‍යාව ද සහාය ට ගනිමින්, ගන්නොරුව, බතලගොඩ ආදී පර්යේෂණ ආයතන වල ද, ඊට පෙර තුබූ තැන් වල ද, 1920 කාලයේ සිටම නියුක්ත වූ ලාංකික ව්ද්‍යාඥයෝ අලුත් බීජ වර්ග ක්‍රමක් කර්මයෙන් ඇති කලෝය. මිලියන හතරකටත් අඩු වූ 1900 යේ ජනගහනය වැඩිවෙන්නට පටන් ගෙන අද මිලියන 22ක් වී ඇත. ජනගහනය පස් හය ගුනයක් වැඩි වී ඇත්නම්, අස්වැන්නද ඊට අනුපාතිකව වැඩි කල යුතුය. අලුත් ගොවි ජනපද ඇති කරමින්, එයිවාට අවශ්‍ය අලුත් හයිබ්‍රිඩ් වී ඇට යොදමින් මෙරට මහ ජනයාට කන්න දුන්නේ අපගේ කපටි දේසපාලනඥයන් නොව්, මැක්කෝ නොව, සිවුරු ඇඳගත් ප්‍රෝඩා කාරයන් නොව,  කෘෂි විද්‍යාඥයන් ය.  අලුත් බීජ වී වර්ග 60ක් පමණ ඇත. පස සහ කලාපය අනුව, එයින් වර්ග 10යක් -12හක් අපේ ගොවියෝ නිතොර පාවිච්චි කරති.   හෙක්ටාරයකට අස්වැන්න  ටොන් 5-7 දක්වා මෙම බීජ වලින් ලැබිය හැකිය. චිරාගත ඇට වලින් සහ චිරාගත ගොවි ක්‍රම වලින් හෙක්ටාර්යකට  අස්වැන්න ටොන් 0.6 පමණ ලද හැකි බව 1940 කාලයේ දී ලැබුනු අස්වැන්න සටහන් වලින් තීරණය කල හැකිය. එහෙයින්, අලුත් ගොවිතැන් කර්ම වලින් අවශ්‍ය වතුර සහ ඉඩම් ප්‍රමාණය ද අඩු කරමින්, අස්වැන්න ප්‍රමාණය 10 ගුණයකින් පමණ වැඩි කිරීමට හැකි වී තිබේ.   

එවනි කරුණු නොදනින, විද්‍යාව අබ මල් රේනුවක් තරම් වත් නොදන්න සොලොමන් ලා, පූජ්‍ය රතන ලා මෙතෙක් යහතින් රට බේරාගෙන කල වැඩ කටයුතු වලට වින කරන්න යන්නේ ඇයි? වඳුරා අතට දලි පිහිය දුන්නොත් වෙන්නේ කුමක් ද? පූජ්‍ය රතන, අසෝක අබයවර්දන වැනි වානරයන් අතට දලි පිහි දී, අනුර සොලොමන් ලාට දලි පිහියේ යථා තත්වය වහන් කිරීමේ කාර්‍ය දී, මේ ජනාධිපති කර්‍යාලයට ඇතුල්වී ඇති “උපාය කාරී රටටම ව්‍යසන කලමනා කරන ආයතනයේ” මැක්කො රටට මහා ව්‍යසනයක්ම කරනු ඇත. සෝවියට් රජය කාලයේ දී මාක්ස් වාදය ට අනුව ගොවිතැන කල යුතු යැයි කියමින් දලි පිහිය අතට ගත්ත වාණරයාගේ නම ලයිසෙන්කෝ (Lysenko) වේ. ලය්සෙන්කො නිසා සොවීට් (SOVIET)  ජනයා සාගතයට පත්වී දස් ගනනින් මිය යන විට ඔහුව නිකිට කෘශෙව් විසින් පහ කරන ලදී. සේමා (SEMA) ආයතනයෙහි මහ මැක්කෙකු වන අසොක අබයවර්දන ලංකාවට වැදුනු ලයිසෙන්කෝ ලෙස (එකල ස්‍රී ජයවර්ධන පුර සරසවියේ උපකුලපති සහ රසායනය මහාචාර්ය වූ) චන්ද්‍ර ධර්මවර්ධන මහතා විසින් හඳුන්වා දී ඇත. මාක්ස් වාදය වෙනුවට චිරාගත ක්‍රමවාදය වැලඳාගත් සොල්මන් ලා, අසොක ලා අර්ජුන ලා, රතන ලා ලංකාවට කුමන හෙනයක් අන්තිමේ දී දමා, ඔවුන්ගේ මඩිස්සල පුරාගෙන පිටවේ දැයි අපට  දැනටමත් කනගාටුවෙන් හිතා ගත හැකිය.

—————————————

By Sanchith Karunaratna Courtesy Derana

September 14, 2017   01:38 pm

පසුගිය රජය සමයේ ක‍්‍රියාත්මක කරන ලද බෞද්ධ උපාසක උපාසිකාවන් සදහා සිල් රෙදි බෙදා දීමේ ව්‍යාපෘතිය සම්බන්ධයෙන් කරුණු පැහැදිලි කරමින් හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා විසින් නිකුත් කර ඇති නිවේදනයක් පහත දැක්වෙයි.

මාධ්‍ය නිවේදනය

සිල් රෙදි ව්‍යාපෘතිය

හිටපු ජනාධිපති ලේකම් ලලිත් වීරතුංග හා විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමේ හිටපු අධ්‍යක්‍ෂ ජනරාල් අනූෂ පැල්පිට දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයේ අංක 386 වගන්තියට අදාලව වරදකරුවන් බවට මහාධිකරණය විසින් තීන්දු කර ඇත. මෙහිදී චෝදනාව වූයේ  විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමට අයත් රුපියල් මිලියන 600ක මුදලක් ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ ගිණුමකට බැරකර සිල්රෙදි බෙදා දීම සඳහා සාවද්‍ය ලෙස පරිහරණය කර තිබෙන බවයි. මේ සඳහා මෙම නිලධාරීන් දෙදෙනාට ලැබී ඇති දඩුවම වන්නේ බරපතල වැඩ ඇතිව අවුරුදු තුනක සිර දඩුවමක් සහ එක් අයෙකුට රුපියල් මිලියන 02 බැගින් දඩයකි. එයට අමතරව විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමට එක් අයෙකු රුපියල් මිලියන 50 බැගින් වන්දියක් ගෙවිය යුතු  වන අතර එම මුදල ගෙව්වේ නැතිනම් තවත් අවුරුදු 02ක බරපතල වැඩ ඇතුව සිර දඩුවම් නියම වෙනු ඇත. මේ කාරණය ගැන බොහෝ අය මගෙන් විමසා සිටින නිසා මේ සම්බන්ධයෙන් මගේ අදහස් ජනතාව ඉදිරියේ තැබිය යුතු යැයි සිතමි.

මේ නඩු තීන්දුවෙන් හා දඩුවමෙන් මුලු රමට විමතියටත් කනස්සල්ලටත් පත් වී ඇත. ලලිත් වීරතුංග හෝ අනූෂ පැල්පිට සිල්රෙදි මිලදී ගැනීම සඳහා යොදවා ඇති මුදල් තමන්ගේ ප්‍රයෝජනයට ලබාගෙන නැති බව නඩු තීන්දුවේම සඳහන් වේ. මගේ දෘෂ්ඨිකෝණයෙන් බලන කල මොවුන් කර ඇත්තේ රටේ ජනාධිපතිවරයා විසින් ඔවුන් වෙත ලබාදුන් නීත්‍යානුකූල නියෝගයක් ක්‍රියාත්මක කිරීම පමණි. මා විසින් ඔවුන්ට මේ සම්බන්ධයෙන් ලබා දී තිබූ වාචික උපදෙස් ලලිත් වීරතුංග මහතා ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ ලිපිගොනුවල වෙනත් නිලධාරීන්ගේ දැනගැනීම පිණිස සිය අත් අකුරින්ම තබා ඇති සටහන් වලින් පැහැදිලි වේ. 2014 මාර්තු 20 වනදා ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ සහකාර ලේකම්ගේ අවධානය පිණිස තබන ලද ලිඛිත සටහනක ජනාධිපති විශේෂ සංවර්ධන මූලාරම්භ ගිණුම යටතේ 2014 වසර තුළ ‍සිදුකල යුතු බවට මා විසින් නියෝග දුන් ව්‍යාපෘති අටක් පිළිබඳ විස්තර සටහන් කොට ඇත.

මේ ලැයිස්තුවේ 6 වෙනි අංගය වූයේ පෝය දිනවල පන්සල් වල සිල් ගන්නා බැතිමතුන්ට ද්‍රව්‍යමය  ආධාර සැපයීමේ ව්‍යාපෘතියකි. එම ලැයිස්තුවේ තිබුණු සෙසු අංග අතර කොතලාවල ආරක්‍ෂක විශ්ව විද්‍යාලයේ පරිඝනක අංශයට හා කලින් මායිම් ගම්මාන වශයෙන් හැඳින්වූ ප්‍රදේශවල අඩු ආදායම්ලාභී පවුල් වලට නිවාස ඉදි කිරීමට ආධාර කිරීම වැනි ව්‍යාපෘති විය. 2014 මැයි 12 වනදා වීරතුංග මහතා සිය ජ්‍යෙෂ්ඨ සහකාර ලේකම්වරයාට සටහනක් තබමින් පවසා සිටියේ පෝය දිනවල සිල් ගන්නා බැතිමතුන්ට සිල්රෙදි බෙදා දිය යුතු බවට මම උපදෙස් දී ඇති බවයි. මේ ජනාධිපතිවරණය කැඳවීමට බොහෝ කලකට පෙරය. වසරකට රුපියල් මිලියන 1,000 ක මුදල් ප්‍රතිපාදනයක් සහිතව 2012 දී ආරම්භ කරන ලද ජනාධිපති විශේෂ සංවර්ධන මූලාරම්භ ගිණුමේ කාර්යභාර්ය වූයේ වෙනත් අමාත්‍යංශ හා දෙපාර්තමේන්තු වල වැඩසටහන් වල හිඩැස් පිරවීම හා ජනාධිපතිවරයාට ඍජුව කෙරෙන ඉල්ලීම් වලට ප්‍රතිචාර දැක්වීමයි. මේ යටතේ ආරම්භ වූ සිල්රෙදි ව්‍යාපෘතිය ක්‍රියාත්මක කරනු ලැබුවේ ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ ආගමික කටයුතු සම්බන්ධීකරණ ලේකම් ධූරය දැරෑ වටිනාපහ සෝමානන්ද හිමියන්ය.

සෝමානන්ද හිමිගේ ඉල්ලීම පරිදි සමෘද්ධි නිලධාරීන් මාර්ගයෙන් රටපුරා පන්සල් වලින් සිල්රෙදිවල අවශ්‍යතාවය සමීක්‍ෂණය කරනු ලැබුවේ ආර්ථික කටයුතු අමාත්‍යංශය විසිනි. සිල්රෙදි සපයන පුදගලික කොන්ත්‍රාත්කරුවන් එක් එක්  ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශවල නම් කරන ලද එක් ප්‍රධාන පන්සලකට මේ සිල්රෙදි භාර දෙනු ලැබූ අතර, සෙසු පන්සල් මේ ප්‍රධාන මධ්‍යස්ථානයෙන් තමන්ට අදාල සිල් රෙදි ප්‍රමාණය ලබා ගැනීම මෙහි  ක්‍රමවේදය විය. මෙය පන්සල් 11,021 ක සහභාගීත්වයෙන් දීපව්‍යාප්තව සිදුකරන ලද ව්‍යාපෘතියකි. මෙකී සිල්රෙදි සපයන ලද්දේ පන්සල්වලට මිස ඡන්ද දායකයන්ට නොවේ. සිල්රෙදි පන්සලට ලැබුණු පසු එම සිල්රෙදි බෙදා දෙන්නේ කවදාද, කේසේද, කාටද යන්න තීන්දු කරනු ලැබුවේ විහාරාධිපති හිමිවරුන්ගේ අභිමතය පරිදිය. අසවල් දිනට පෙර මේ සිල්රෙදි බෙදා දිය යුතු යැයි පන්සල් වලට කිසිදු උපදෙසක් ලබාදී තිබුනේ නැත. විහාරාධිපති හිමිවරුන්ගේ අභිමතය පරිදි එම සිල්රෙදි එක්කෝ එවෙලේම නැතිනම් අවුරුද්දකට පසුව වුවද බෙදා දිය හැකි විය.

බෙදා හැරීමේ ක්‍රමවේදය තුළ දේශපාලන කාරණා මත සිල් රෙදි ලාභීන් තේරීමට කිසිඳු අවස්ථාවක් නොවීය. පාසල් නිල ඇඳුම් ව්‍යාපෘතිය යටතේ නිල ඇඳුම් බෙදා දෙන්නේද අවුරුද්දේ අන්තිමට වන අතර ඡන්දයක් තිබුණත් එය නැවැත්විය නොහැක. ඡන්දයක් පවතින අතර පාසල් නිල ඇඳුම් බෙදා දීමෙන් ඡන්දයේ ප්‍රතිඵලය වෙනස් වීමට ඉඩ තිබෙනවා යැයි කිසිවෙකුවත් කියන්නේ නැත. මෙම සිල් රෙදිද පාසල් නිල ඇඳුම් මෙන්ම බෞද්ධ බැතිමතුන්ට පොදුවේ බෙදා දෙනු ලැබූ රාජ්‍ය ආධාර විය. මේ සිල්රෙදි ව්‍යාපෘතිය සඳහාද යොදාගනු ලැබුවේ ආන්ඩුවේ පාසල් නිල ඇඳුම් ව්‍යාපෘතියේ පුද්ගලික සැපයුම්කරුවන්ම බවද සැලකිය යුතුය. වැඩිහිටියන්ට පමණක් නොව පෝය දිනවල සිල් ගන්නා දහම් පාසල් සිසුන්ටද සිල්රෙදි ලබාදෙනු ලැබීය. මෙකී සිල්රෙදි පැකැට්ටුවේ, මහින්ද රාජපක්‍ෂ මැතිතුමන් මහින්ද චින්තන ප්‍රතිපත්තිවලට අනුව යමින් කරන දහම් පඞුරක්” කියමින් ලේබලයක් තිබුණු බව මෙම නඩු තීන්දුවේ සඳහන්ය.

නමුත් මෙය මේ සිල්රෙදි ලැබෙන්නේ කොතනින්දැයි පෙන්වන ලේබලයක් පමණක් මිස 1981 අංක 15 දරණ ජනාධිපති මැතිවරණ පනතේ ඡන්ද සමයේ මුද්‍රිත පත්‍රිකා ප්‍රදර්ශනය කිරීමට අදාල 72 හා 68 (1)(ඉ) වගන්ති උල්ලංගනය කරන්නක් නොවේ. ජනාධිපති මැතිවරණ පනතේ ඡන්ද දායකයන්ට ‘සංග්‍රහ’ කිරීමට අදාල 77 වන වගන්තියද මීට අදාල නොවන්නේ මේ සිල්රෙදි සපයනු ලැබුවේ පන්සල් වලට මිස ඡන්ද දායකයන්ට නොවන නිසාය. එමෙන්ම මේවා බෙදා හැරීමට කිසිඳු කාල වකවානුවක් ලබාදී නොතිබුණු අතර දේශපාලන භේද නොතකා සියලු පන්සල් හා බෞද්ධ බැතිමතුන් ආවරණය වන පරිදි මේ ව්‍යාපෘතිය ක්‍රියාත්මක විය. මෙය ඡන්ද සමයේ පොදු දේපල අවභාවිතය සම්බන්ධ නඩුවක් හැටියට හුවා දැක්වීමට ඇතැම් අය උත්සාහ ගත්තද ලලිත් වීරතුංගට හා අනුෂ පැල්පිටට එරෙහිව ඡන්ද නීති උල්ලංගනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් කිසිදු චෝදනාවක් ගොනුකරනු ලැබුව නැත. අපරාධ නඩු විධාන සංග්‍රහයේ අංක  164(4) වගන්තිය අනුව, යම් චූදිතයෙකුට එරෙහිව චෝදනා ගොනු කිරීමේදී ඔවුන්ට දඩුවම් පැමිණවිය හැකි වරදට අදාල නිතිය පැහැදිලිව සඳහන් විය යුතුය. නමුත් එවැන්නක් මෙහිදී සිදුවී තිබෙන බවක් නොපෙනේ.

මේ ව්‍යාපෘතිය සඳහා මුදල් විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමෙන් ලබා ගැනීමට සිදුවුයේ ජනාධිපති විශේෂ සංවර්ධන මූලාරම්භ ගිණුමේ මුදල් වෙනත් කටයුත්තකට යෙදවීමට සිදුවීම නිසාය. 2014 ඔක්තෝබර් 14 වන දා ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ ප්‍රධාන ගණකාධිකාරීවරයා ලලිත් වීරතුංග මහතාට සටහනක් යොමු කරමින් පවසා සිටියේ 2014 වසර සඳහා ජනාධිපති විශේෂ සංවර්ධන මූලාරම්භ ගිණුමට ලබා දී ඇත්තේ රුපියල් මිලියන 1,000ක ප්‍රතිපාදනයක් බවත්, එයින් රුපියල් මිලියන 400 ක් කොතලාවල ආරක්‍ෂක විද්‍යාලයේ ව්‍යාපෘතියකට දීමට සිදු වී ඇති නිසා සිල්රෙදි ව්‍යාපෘතියට ප්‍රමාණවත් මුදල් නොමැති බවයි. මෙයට පිළිතුරු දෙමින් 2014 ඔක්තෝබර් 15 වන දා සටහනක් තැබු ලලිත් වීරතුංග පවසා සිටියේ කොතලාවල ආරක්‍ෂක විශ්ව විද්‍යාලයට යැවිය යුතු මුදල් ඔවුන්ට ලබා දිය යුතු බවත්, සිල්රෙදි ව්‍යාපෘතියට අවශ්‍ය මුදල් පසුව ප්‍රතිපූර්ණ කිරීමේ පදනම මත විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමෙන් ලබා ගන්නා බවයි. 2014 ඔක්තෝබර් 30 වනදා විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමේ අධ්‍යක්‍ෂ ජනරාල්වරයාට ලිපියක් ලියමින් වීරතුංග මහතා පවසා සිටියේ මේ සිල්රෙදි ව්‍යාපෘතිය සඳහා මූල්‍ය අනුග්‍රහය විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමෙන් ලබා ගැනීමට තීන්දු කර ඇති බවයි.

ඒ අනුව විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමේ අධ්‍යක්‍ෂ ජනරාල් අනූෂ පැල්පිට එදිනම මාණ්ඩලික පත්‍රිකාවක් සකස් කරමින් මේ සඳහා විදුලි සංදේශ කොමිසමේ අධ්‍යක්‍ෂක මණ්ඩලයේ අනුමැතිය ලබා ගැනිමට කටයුතු කලේය. මේ මාණ්ඩලික පත්‍රිකාවෙන් අධ්‍යක්‍ෂ මණ්ඩලයේ අවසරය ඉල්ලා සිටිනු ලැබුවේ, (1) ආර්ථික ප්‍රතිපාදනයක් හැටියට විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමේ සමාජසේවා ගිණුමට රුපියල් මිලියන 600ක් වෙන් කිරීමටත් (2) මෙකී රුපියල් මිලියන 600 ජනාධිපති විශේෂ සංවර්ධන මූලාරම්භ ගිණුමට ලබා දීමටත් (3) මෙකී මුදල් විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමේ සමාජ සේවා ගිණුම හරහා වැය කිරීමටත් යන කාරණා තුන සඳහාය. මෙකී මාණ්ඩලික පත්‍රිකාව 2014 දෙසැම්බර් 15 වනදා පවත්වනු ලැබූ අධ්‍යක්‍ෂක මණ්ඩල රැස්වීමට ඉදිරිපත් කරනු ලැබූ අතර එම යෝජනා තුනම කොමිසම විසින් ඒකමතිව සම්මත කරන ලදී. 2014 දෙසැම්බර් 5 වනදා අදාල මුදල විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමෙන් ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ ගිණුමට යවා තිබුණි. 2014 දෙසැම්බර් 29 වනදා ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ ප්‍රධාන ගණකාධිකාරීවරයාට සටහනක් ලියමින් ලලිත් වීරතුංග මහතා පවසා සිටියේ 2015 වසර සඳහා මුදල් ප්‍රතිපාදන ලැබුණු විගස අදාල මුදල විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමට ප්‍රතිපූර්ණ කල යුතු බවත් 2015 පළමු කාර්තුව ඇතුලත අඩුම වශයෙන් රුපියල් මිලියන 200ක් වත් එසේ ලබාදීමට කටයුතු කල යුතු බවයි.

1996 අංක 27 දරණ පනතින් සංශෝධිත 1991 අංක 25 දරණ ශ්‍රී ලංකා විදුලි සංදේශ පනතේ 22ඊ(3) වගන්තියට අනුව විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමේ අධ්‍යක්‍ෂ මණ්ඩලයට එම කොමිසමේ ඕනෑම වියදමකට අනුමැතිය දීමට බලය ඇත. ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුවේ මුදල් රෙගුලාසිවල අංක 218,115,65,66,68,93 හා 94 යන වගන්ති වලට අනුව ඒ ඒ අමාත්‍යංශ වල ‘ප්‍රධාන ගිණුම් තබන නිලධාරීන්ට’ තමා යටතේ තිබෙන එක් ආයතනයකින් තවත් ආයතනයකට ප්‍රතිපූර්ණ කිරීමේ පදනම මත මුදල් ලබා දීමට බලය ඇත. ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ ප්‍රධාන ගිණුම් තබන නිලධාරියා වූයේ ලලිත් වීරතුංග මහතාය. ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ ප්‍රධාන ගණකාධිකාරීවරයාට හා ජ්‍යෙෂ්ඨ සහාකර ලේකම්වරයාට ලලිත් වීරතුංග මහතා ලියා තිබුණු සටහන් උසාවියට ඉදිරිපත් කර තිබුණද තීන්දුව දීමේදී ඒ ලිඛිත සාක්‍ෂි මහාධිකරණය විසින් සැලකිල්ලට ගෙන නැත.

පැමිණිලි පාර්ශවය විසින් චූදිතයන්ට එරෙහි නඩුව ඔප්පු කිරීමට සාක්‍ෂි කරුවන් 21 දෙනෙකු උසාවියට ඉදිරිපත් කරන ලදී. මෙසේ පැමිණිල්ල විසින්ම ගෙන එන ලද සාක්‍ෂිකරුවන් ගණනාවක්ම, එනම්, පිළිවලින් අංක 13,20,15,04,14 හා 5 දරණ හේවගේ එමාලි ප්‍රියංකර, රුවනි සෞම්‍යා ගුණරත්න, වටිනාපහ සෝමානන්ද හිමි, සපුතන්ත්‍රිගේ චන්ද්‍ර ජගත්, මල්ලිකා කංකානම්ගේ ජයන්ත හා අමරසිංහ ලේකම්ලාගේ දොන් ගුණරත්න යන පැමිණිල්ලේ සාක්‍ෂිකරුවන් මේ නඩුවේ චූදිතයන් සමඟ ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය හා විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමේ සේවය කර ඇති බවත්, ඔවුන් මේ සිල්රෙදි ව්‍යාපෘතියටද සම්බන්ධ බවත්, ඔවුන් චූදිතයන්ට ලැදියාවක් ඇතුව සාක්‍ෂි ඉදිරිපත් කර ඇති බවත් කියමින් මහාධිකරණය  ඔවුන් දුන් සාක්‍ෂි සැලකිල්ලට ගෙන නැත. මේ සාක්‍ෂිකරුවන් විත්තිය විසින් ගෙන එනු ලැබූ සාක්‍ෂි කරුවන් නොව පැමිණිල්ලේ සාක්‍ෂි කරුවන්ම වීම මෙහිදී සුවිශේෂ වෙයි.

මේ පූර්වාදර්ශය සියලුම රාජ්‍ය සේවකයන්ට ගැටළුකාරී තත්වයක් ඇති කරයි.  උදාහරණයක් වශයෙන් රේගු දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවකයකු ක්‍රියාපටිපාටි උල්ලංගනය කිරීමේ චෝදනාවක් මත උසාවියට ඉදිරිපත් කරනු ලැබුවහොත්, එවැනි චූදිතයෙකුට එරෙහිව ඇති චෝදනා ඔප්පු කිරීමට නැතිනම් නිශ්ප්‍රභා කිරීමට හැකි වන්නේ රේගු දෙපාර්තමේන්තුව තුලින්ම ලබා ගන්නා ලිඛිත හා වාචික සාක්‍ෂි වලට අනුවයි. රේගු දෙපාර්තමේන්තුවේ ක්‍රියාපටිපාටි හා භාවිතයන් පිළිබඳ විස්තර වෙනත් ආයතන වලින් ලබාගත නොහැක. මෙවැනි අවස්ථාවල, පැමිණිල්ලේ සාක්‍ෂිකරුවන් පවා සපයන සාක්‍ෂි, ඔවුන් වූදිතයන් සමඟ එකට සේවය කර තිබෙනවාය, එම නිසා ඔවුන් චූදිතයන්ට ලැදියාවක් දක්වනවා විය හැකිය යන පදනම මත එම සාක්‍ෂි සැලකිල්ලට ගැනීමෙන් වැලකී සිටිනවා නම්, මෙවැනි නඩුවල චූදිතයන්ට කිසිදා තමන්ගේ නිර්දෝශී භාවය ඔප්පු කිරීමට නොහැකිවෙනු ඇත. ලලිත් වීරතුංග මහතා එකල රටේ සිටි ඉහලම රාජ්‍ය නිලධාරියා වුවද, ඔහු තමා යටතේ සිටි නිලධාරීන්ට තම අත් අකුරින්ම ලියූ සටහන් හා නියෝග උසාවිය විසින් සැලකිල්ලට නොගෙන තිබීමද කාගෙත් අවධානයට යොමු වෙනු ඇත.

මෙය පූර්වාදර්ශයක් බවට පත්වුවහොත් යම් චෝදනාවක් මත උසාවියකට ඉදිරිපත් කරනු ලබන කිසිදු රජයේ සේවකයකුට තමාගේ නිර්දෝශීභාවය ඔප්පු කිරීමට ක්‍රමයක් නැතිවනු ඇත. විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමේ මුදල් භාවිතා කිරීම සම්බන්ධයෙන් අනන්‍ය හා සම්පූර්ණ බලය ඇත්තේ එම කොමිසමේ අධ්‍යක්‍ෂ මණ්ඩලයට වුවත්, 2014 දෙසැම්බර් 15 වැනි දින අනූෂ පැල්පිට මහතාගේ මාණ්ඩලික පත්‍රිකාවට අධ්‍යක්‍ෂ මණ්ඩලයේ ඒකමතික අනුමැතිය ලැබී තිබීමද උසාවිය සැලකිල්ලට ගෙන නැත. මේ හේතුවෙන් අධ්‍යක්‍ෂ මණ්ඩල හරහා පාලනය වෙන පුද්ගලික අංශයේ හා රාජ්‍ය අංශයේ ආයතනවල කටයුතු දැඩි අවිනිශ්චිතතාවයකට ලක්වීම වැලැක්විය නොහැක.

ලලිත් වීරතුංගට හා  අනුෂ පැල්පිටට දැඩි දඩුවම් පනවා ඇත්තේ ඔවුන්  අල්ලස් ලබාගත් නිසාවත්, දූෂනයේ යෙදුණු නිසාවත් නොව ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ බුදු දහම ආරක්‍ෂා කිරීමට හා ප්‍රවර්ධනය කිරීමට අදාල 9 වන වගන්තිය යටතේ ආණ්ඩුවට පැවරෙන වගකීම් ඉටුකිරීම සඳහා පන්සල් වලට සිල්රෙදි බෙදා දිමට රාජ්‍ය නායකයා විසින් දෙනු ලැබූ නියෝගයක් පිළිපැදීම නිසාය. අපගේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුව, ආණ්ඩුව මෙහෙයවනු ලබන්නේ ජනාධිපතිවරයාද ඇතුලත් කැබිනට් මණ්ඩලය විසිනි. රජයේ සේවකයන් විසින් සිදුකරනු ලබන්නේ ආණ්ඩුවේ ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක කිරීමට සද්භාවයෙන් කටයුතු කිරීමයි. තමන් හොබවන තනතුර භාවිතා කර පුද්ගලික ලාභ ප්‍රයෝජන ලබා ගැනීමේ චෝදනා නැතිනම් ජනාධිපතිවරයාගේ හා කැබිනට් මණ්ඩලයේ නීත්‍යානුකූල නියෝග ක්‍රියාත්මක කරන රජයේ සේවකයන් ආරක්‍ෂා කිරීම සෑම ආණ්ඩුවකම පොදු ප්‍රතිපත්තිය විය යුතුය.

මහින්ද රාජපක්‍ෂ
ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු ජනාධිපති

Chandrasena Pandithage

Dear friends at this moment you are given an opportunity to ask your question from UN General Secretary. Please go to the United Nations website and start to forward all your questions. I forward my question as follows.

Dear UN Secretary General,Antonio Gutteres, First I would like to thank you for the given opportunity to ask questions from you. I am a Sri Lankan and I have questions on your policy on my motherland and globe too. Sri Lanka is a member country in your organization. Giving membership or taking membership should provide some benefit to that member country. All the member countries are your organization’s children and your duty is to protect all the countries equally because they are your own children. My motherland have been going through very hard road with Tamil Tiger terrorist activities since 1972. This Tamil Tiger Organization is not your member. At the same time you did not involve to protect Sri Lanka your member country from this brutal terrorist attacks. At the beginning you treated this is as a Sri Lankas internal affairs. Finally we could crush the LTTE war machine and established peace and security in Sri Lanka. Establishing peace and security globally is your duty. At the same time protecting your member country from brutal terrorist activities also part of your duty. Instead of helping us to crush the terrorism, you force us to provide food, medicine, fuel to terrorist organization. Our government had power to crushed terror machine providing all your organizations requirements to terrorist organizations. Anyway our people had power to stop our killing field in my motherland. Once we finish the war the developments started and all child soldiers were released and The Tamil community reestablished to build up their own lives.Our armies help them removing landmines. When we started these process, instead of helping us United Nations Organization stand against it’s member country and strongly stand for non member Liberation Tamil Tiger Elam terrorist organization. My question is why you stand against your member country supporting non member terrorist organization. I feel you devalue your membership through these kind of actions. Please give us a logical clear answer. Once again thank you very much for given opportunity.

Keshala Dias Courtesy  Newsfirst.lk

The national debt as of September 30, 2016 was Rs. 9,402 billion. While the debt burden of our nation increases on a daily basis, this burden has to be borne by the people of Sri Lanka.

A major contributor to the country’s debt burden is the country’s national carrier, SriLankan Airlines, which is inefficiently managed by a few executives who take home very high remuneration packages.

Many staff members of the airline who are dedicated to tirelessly serve the airline and the nation are disappointed with the sorry state of affairs of the company.

According to the financials of SriLankan Airlines, the company recorded a loss of Rs. 28 billion for the 2016/17 financial year.The company covers its current expenses through a Rs. 7.5 billion Over Draft obtained through state banks.

SriLankan Airlines, which is our nation’s global ambassador, has fallen into disrepute, mainly due to mismanagement by officials and irregularities pertaining to the transactions of aircrafts.

Even though the airline is drowning in debt, there are four officials in the top management of the airline, who continue to enjoy monthly allowances of over Rs. 3 million.

The main responsibility of the Chief Commercial Officer of SriLankan Airlines is to increase the commercial viability of the airline and transform it into a profit-making entity.

Following the incumbent government coming into power, Siva Ramachandran, who was residing in the United Kingdom, was brought down to Sri Lanka and appointed as the Chief Commercial Officer of SriLankan Airlines on January 1, 2016.

According to the two year contract, Siva Ramachandran signed with SriLankan Airlines.He is to receive a basic monthly wage of 9,500 Sterling Pounds. According to the current exchange rate, that translates to nearly Rs. 2 million.

In addition to the basic wage paid to Siva Ramachandran, the taxes he owes the government are borne by SriLankan Airlines.The perks afforded to Siva Ramachandran include a company maintained vehicle, fuel for the vehicle, chauffeur, a monthly allowance of Rs. 250,000 for accommodation and free air travel.

For 19 months, i.e. from January 2016 to July 2017, Siva Ramachandran has earned a sum of Rs. 41 million 892 thousand 166 (41,892,166) rupees from SriLankan Airlines.

During this time period, the airline paid over Rs. 6 million as income tax on behalf of Ramachandran.

Suren Ratwatte serves as Chief Executive Officer of SriLankan Airlines.

Suren Ratwatte is the brother of Charitha Ratwatte, who is the advisor to the Prime Minister.

While Suren Ratwatte is among the officials who enjoy a monthly remuneration of over Rs. 3 million, SriLankan Airlines failed to respond to legal requests made to provide information on his salary particulars.

Even though four top officials at the airline continue to enjoy monthly remuneration packages of over Rs. 3 million each, SriLankan Airlines had to bear an extra cost of nearly USD 2 million for failing to return an Airbus A320 aircraft rented from
an Indian company, within the stipulated time period.

Recently SriLankan Airlines lost its certification from the European Aviation Safety Agency (EASA), based on a number of shortcomings.

What is the benefit SriLankan Airlines gained by paying four top officials a monthly remuneration ofRs. 3 million, if the company is suffering staggering loss of Rs. 28 billion?

Won’t this burden too, finally, have to be borne by the people of this nation?

Will this not affect the reputation of our country in the international arena?

Dr Sarath Obeysekera

EDB invited me as a boat builder to the award ceremony today and watched how exporters of Sri Lanka Tea ,Apparel ,fish ,cineman,coconut shells ,Gems ,few rubber products flowers ,ornamental fish ,herbal products,gift items  etc etc garbbing gold plated awards .

Apparel exporters took the centre stage reminding me the days of Premadasa who had a vision to develop the industry many decades back ,and yet we are still talking about apparel exports  and giving awards .Singapore also started with apparel industry and small handicraft exports and moved to high tech and financial services during next few decades ,and yet we are still earning 1% of GDP from  exports .

Brandix named Sri Lanka’s Exporter of the Year for 5th successive year

Government should now leave apparel industry to look after themselves and harness the export potential of software ,hardware and other high tech commodities

When you hear speeches given by Harward trained ministers and bureaucrats one can see that none of them have any vision .

I will not be surprised if a Manpower Export Agency will grab the gold award for exports next year and the government may not even grace the occasion !

Dr Sarath Obeysekera

By Afshain Afzal

Nervous over the Russo-Belarus joint military exercise, Zapad-2017” which just started, neighbouring countries seems much perturbed. The theme of the exercise is uprising in Belarus by fifth columnists, followed by series of attacks by terrorists and backed by a fictitious country called Veishnoria. Russian forces are deployed to Belarus to help crush the rebellion. Ukrainian President Petro Poroshenko has stepped up security on Ukraine’s borders while NATO troops deployed in Poland, Estonia, Latvia and Lithuania, which border on Belarus and Russia have been ordered to be watchful of any provocation and in case of air violation, disengagement measures by already deployed NATO-air-policing mission that guards the Baltic republics. Polish Defence Minister Antoni Macierewicz has termed the exercise as a threat to Poland”. Interestingly, invitations to 80 observers from Western and former Warsaw nations, including NATO, OSCE as well as all the diplomats serving in Balarus have been extended to watch the exercise but still alarm bells are being sounded that the exercise is threat to existence of neighbouring countries.

If we recall, last month, at Novo Selo Training Range in Bulgaria, some 11,000 (over-projected 25,000) troops including former Warsaw Pact countries, Hungary, Romania and Bulgaria participated in a 10 day military exercise with a theme how to restart Cold War. The exercise code named Saber Guardian”, met some of the military objectives and there was a happy ending too, when troops departed to the respective countries. It would not be an over exaggeration that the exercise was repetition of decade’s old exercise of bi-polar world during the pre-Soviet Union’s disintegration. Old Exercise papers were reprinted in a new format”, claimed one of the participating commanders. Some troops dubbed the exercise as mission-less as it seems to be a failed attempt to restore American lost image in world affairs. There were much confusion as the American commanders, who projected the exercise as preparation to fight against terrorists in the Middle East and Southwest Asia, while European senior Army commanders and their troops believed it was an updated rehearsal of tactics and strategies once used to counter Soviet troops, using amour and artillery leading to aerial assaults by hundreds of paratroopers to occupy target country.

Back at the Pentagon, US Commanders have successfully convinced Present Donald Trump for a promise of additional deployment troops to the overseas and budgetary raise in military allocations. However, President Trump may not act as he seems agreed in his speeches. Pentagon has cleverly forecasted the danger from Russian, Chinese and even North Korean recent maneuvers. President Trump was also briefed about the Russian exercises, Zapad” in which has been anticipated by Western intelligence agencies that 100,000 troops would participate. It is being claimed that these exercises are Russia’s contingency plans for a major conflict with NATO and allies. The recent speech of President Donald Trump regarding US foreign policy in Afghanistan and South Asia is linked to over projections of many such fears and apprehensions,

The Zapad” exercise, jointly organized by Russia and Belarus  have already started, from 14 to 20 September 2017, in which T-14 Armata tanks and advanced air defense and electronic warfare equipment would be used for the first time. It is being claimed that T-14 Armata tanks would be used in the bridge formation attack (Kaliningrad to Lithuania). Interestingly, Moscow has informed NATO that the maneuvers would involve around 13,000 troops but NATO is adamant to confirm the figure of 100,000 troops.  The exercise which would be monitored by foreign observers has caused alarms as Zapad” means West. Although, Russian’s expansionist apprehensions have been neutralized by Belarusian Defence Minister Andrei Ravkov, who confirmed that the joint military exercise will be defensive by nature but Western nations have been warned by US commanders that the Zapad exercise” is a rehearsal to invade Ukraine and many European countries with an aim to share a common border with between Europe and Russia. However, as per the disclosure by Russia’s Deputy Defense Minister, Lt. Gen. Alexander Fomin, the drills will involve 5,500 Russian and 7,200 Belarusian troops, about 70 aircraft, 250 tanks and 200 artillery systems and 10 navy ships.

Lieutenant General Ben Hodges, Commanding General of the U.S. Army in Europe, describes Zapad-2017 as a ‘Trojan horse’ for Eastern Europe. Russia might also keep its military equipment without troops in Belarus, for a possible future military attack against neighbours as Poland or the Baltic states. Interestingly, out of the fears US Defence Intelligence had long ago forecasted that the exercises is preparation for the invasion of Germany and the deployment of nuclear strikes against the West. The eyes of Western agencies are all set on Russia that how much of the war arsenal Moscow would dump in Belarus. The anticipated date of 30th September has been set by the US spying satellites to account what Russia brought inside Balarus has actually have been taken back or remains deployed. The fact cannot be denied that Washington has increased diplomatic pressures and other tactics including use of good offices of Ukraine to convince Balarus to part from Russia and Join Western pole. One wonders that despite permission to some 80 Observers and all the foreign diplomats to observe the Zapad” exercise, why a routine exercise is being projected so negatively. afshainafzal@yahoo.com

by A. Abdul Aziz

The Annual Convention (Jalsa Salana) of Sri Lanka Ahmadiyya Muslim Jama’at was held on Sunday the 10 September 2017 at Ahmadiyya Fazl Mosque premises Periyamulla, Negombo chaired by National President A.H. Nasir Ahmad. Ahmadi Muslims throughout the country attended this one day convention. Topics on various subjects include the blessings of Khilafath (Spiritual Leadership) and the History of Ahmadiyya Muslim Community in Sri Lanka were delivered.

In his address A.H. Nasir Ahmad – National President put forward the history of Jama’at Ahmadiya Sri Lanka.      He said: It was during the life time of the Founder of the Ahmadiyya Muslim Jama’at that some of his books reached Ceylon as they reached Europe,  America and  Africa. A prominent Muslim gentleman who had been the trustee of the Mardana Mosque at the time Mr. I.L.M. Abdul  Aziz, after reading a few of such books had sent his Bai’at (oath of allegiance) to enter the Ahmadiyya Muslim Community in Islam by post direct to Hazrat Mirza Ghulam Ahmad, the Founder of the Ahmadiyya Muslim Jama’at in Islam in 1907.

Mr. I.L.M. Abdul  Aziz published an article entitled ‘A short sketch of Ahmadiyya Movement’, in a magazine named Muslim Guardian”, (Sept. 1907 issue) authored by him. This way the first introductory article about  Ahmadiyya  Jama’at appeared in Ceylon in September, 1907. He died in 1915 and buried at Mardana Mosque in Colombo.

In 1915, Hazrat Sufi Ghulam Muhammad, a companion of Hazrat Mirza Ghulam Ahmad (peace be on him) arrived in Colombo and stayed there for 3 months on his way to Mauritius. The first public announcement of the advent of Imaam  Mahdi was made by the said Hazrat Sufi Ghulam Ahmad in the country during the course of his public lecture arranged by the Young Muslim Literary Association in Colombo. The teachings of Ahmadiyyath got influenced into leading Educationalist personals such T.B. Jeya, Lyc and Manthara – belongs to Malay Community. His tireless efforts were very helpful to establish the Jama’at in Sri Lanka in 1915. 15 members took Bai’at iin the beginning.

Another Companion of Promised Messiah (a.s.) Dr. Mufti Muhammad Saidq Sahib (r.a.) also visited Sri Lanka in the early period of Ahmadiyyath in Sri Lanka. A.P. Ibrahim Sahib and Moulavi B. Abdullah Sahib from India also visited Sri Lanka to serve Ahmadiyyath in the early period of its history. Moulavi Ismail Munir  from Pakistan served a lot for the propagation of Ahmadiyyath in the Island.

Moulavi Mohammed Ismail Munir arrived in Ceylon in 6th of August, 1951.  He had been appointed as the Missionary-in-Charge for Ceylon Ahmadiyya Muslim Jama’at by the International Headquarters in Rabwah, Pakistan.

In 1920, the community bought its own property in Slave  Island,  Colombo to be used as a place for prayers, press and propagation centre. In 1923, a branch was established in Negombo. In 1932, the first  Ahmadiyya  Mosque and a burial ground were built in Negombo.

This is the way history goes, National President added and said that there are five centers  in the Island and recalled the services rendered by the forefathers of Ahmadiyyath in Sri Lanka.

In his address Chief Missionary Moulavi A.B. Musthq Ahmad dealt the subject of martial life in Islam and quoted verses of Holy Qur’an on this issue. He also quoted from the advice of Hazrat Khalifathul Masih V on the subject of blessed married life.

Mr. Sriyananda – Chief Officer of Public Library, Colombo, in his address praised the Ahmadiyya Muslim Jama’at for its tireless efforts to establish peace in the world and also expressed his thanks for the contribution of Ahmadiyya Community   to his social services. Since 2013, he is participating in important events organized by Ahmadiyya Muslim Community Sri Lanka and also extended his full cooperation to the Jama’at in launching the Holy Qur’an Sinhala Translation, he added. In his busy schedule he accepted the Jama’at invitation and the Jalsa Salana.

Mr. Sriyananda was presented a book – the Sinhala translation of Ahmadiyya Supreme Head’s address at U.K. Ahmadiyya Convention – 2015, titled: The Real Justice and Peace.

Mr. S. Nizam Khan and Moulavi M.Z. Munafjan also addressed.  Urdu Poem and Arabic Kasheeda composed by Promised Messiah (a.s) were recited.

Research  Publications (selected)

Books

• Kālidāsa’s imagery and the theory of poetics, New Delhi: Navrang, 1988
• The puppet theatre of Asia. Colombo: Dept. of Cultural Affairs. 1968
• Puppetry in Ceylon. Arts of Ceylon Series: 1. Colombo: Dept. of Cultural Affairs. 1961.
• A bibliography of the handicrafts of Sri Lanka. Colombo: National Crafts Council, Ministry of Rural Industrial Development. 1988
• Handicrafts of Sri Lanka. Moratuwa: Srimati Tilakasiri. 1994
• Asian shadow and puppet theatre. Colombo: Dept. of Cultural Affairs, Sri Lanka. 2006
• The Asian shadow play. Ratmalana: Sarvodaya Vishva Lekha. 1999.
• Saṃskr̥ta nātya sāhityaya. Saṃskr̥ta Sāhitya Vaṃśaya Series, kāṇḍaya – 3. Colombo: Lakehouse. 1971
• Vaidika sāhityaya. Saṃskr̥ta Sāhitya Vaṃśaya Series, kāṇḍaya – 1. Colombo: Lakehouse 1967
• The Indian Vidusaka and the comic characters of the Asian shadow play. Kuala Lumpur: Malaysian Society for Asian Studies. 1969
• Abhinavagupta – the literary critic and commentator (an assessment). Poona. 1967
  Articles
• The Rāmāyaṇa tradition in Ceylon. International Ramayana Festival (1st:1971: Indonesia) Collection of miscellaneous materials on Asian dance, 1958-75] Folder 11 (Cross-cultural) no. 4
• (with J. C. Wright) Review of: Añjali: Papers on Indology and Buddhism. A Felicitation Volume Presented to Oliver Hector de Alwis Wijesekera on His Sixtieth Birthday, Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London, 1972, vol. 35, no. 1, p.
  201-202
• Añjali: papers on Indology and Buddhism: a felicitation volume presented to Oliver Hector de Alwis Wijesekera on his 60th birthday. Peradeniya: University of Ceylon, the Felicitation volume editorial committee, 1970
• Śrī Laṅkāvē pāramparika śilpi gam hā pāramparika śilpīngen păvata ena pavul piḷibanda samīkṣanayak, koṭasaka Iṅgrīsi parivartanayak sahitava. Colombo: S. Godage & Brothers. 1994

By Charlotte Gao Courtesy The Diplomat

Chinese foreign ministry says the international community should support the efforts made by Myanmar

China and India seldom see eye to eye with each other on international affairs, especially after the Doklam crisis, which deepened the mutual hostility. But on the Rohingya issue in Myanmar, both countries expressed sympathy toward Myanmar’s government in spite of the international community’s pressure.

On August 25, the Arakan Rohingya Salvation Army (ARSA) attacked 30 police outposts in Myanmar’s Rakhine state, leading to the killing of 10 police officers, one soldier, and one immigration officer.

After the attack, the government of Myanmar declared the ARSA as a terrorist organization under Sub-Section 5 of Section 6 of the Anti-Terrorism Law of Myanmar and launched clearance operations” to provide security in the region.” However, according to multiple media reports, the clearance operations” have directly or indirectly caused around 300,000 Rohingyas to flee the region.

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

On September 10, the ARSA declared a ceasefire for one month to facilitate a humanitarian response. But the government of Myanmar rejected the ceasefire offer, as Zaw Htay, director general of the State Counselor Office of Myanmar, said in a tweet, we have no policy to negotiate with terrorists.”

On September 11, the United Nations High Commissioner for Human Rights, Zeid Ra‘ad al-Hussein, strongly condemned Myanmar’s government for the Rohingya crisis:

The situation seems a textbook example of ethnic cleansing…I call on the [Myanmar] Government to end its current cruel military operation, with accountability for all violations that have occurred and to reverse the pattern of severe and widespread discrimination against the Rohingya population.

Against the backdrop of the UN criticism, China still maintains its supportive position toward Myanmar’s government.

On September 12, when confronted with a question about Rohingya crisis again, China’s foreign ministry spokesman Geng Shuang said:

The Chinese side condemns the violent attacks that happened in the Rakhine State of Myanmar, supports Myanmar’s efforts to safeguard the peace and stability of the Rakhine State and sincerely hopes that the Rakhine State can restore stability as soon as possible and the local people can live a normal life again.

Geng emphasized that China believes  the international community should support the efforts made by Myanmar to maintain national development and stability and create enabling external conditions for the proper settlement of the issue of Rakhine State. ”

Like China, the Indian government’s expressed understanding toward Myanmar’s government as well.

On a recent visit to Myanmar, India’s Prime Minister Narendra Modi said India shares Myanmar’s concern about extremist violence in Rakhine state and specially the violence against security forces and how innocent lives have been affected.”

We hope that all the stakeholders together can find a way out in which the unity and territorial integrity of Myanmar is respected and at the same time we can have peace, justice, dignity, and democratic values for all,” Modi added.

By Kalinga Seneviratne Courtesy indepthnews.net

BANGKOK (IDN) – The information war on Myanmar’s Bengali/Rohingya problem has intensified as Myanmar’s de-facto leader and Nobel Peace Laureate Aung Sung Suu Kyi finally broke her silence on the issue on September 6 and slammed the international media and human rights organisations for spreading misinformation” on the conflict.

One day earlier, the London-based Burma Human Rights Network (BHRN) launched a report in Bangkok bashing Myanmar’s Buddhist majority. The following day India’s Prime Minister Narendra Modi making his first official bilateral visit to neighbouring Myanmar pledged Indian support to fight cross-border Islamic terrorism.

The Myanmar government information committee said that gunmen affiliated with the Islamic terrorist group of the Arakan Rohingya Salvation Army (ARSA) invaded villages in Maungtaw Township in the Rankin state over the weekend and set fire to hundreds of houses. After clashes they have discovered a number of explosive devices and another 80 houses burned in neighbouring townships. The government has put the blame on this carnage on the ARSA a terrorist group of Rohingya refugees believed to be trained in Pakistan and funded by Wahabbi sources in Saudi Arabia.

Photo: Kutupalong Refugee Camp in Cox’s Bazar, Bangladesh. The camp is one of three, which house up to 300,000 Rohingya people fleeing inter-communal violence in Myanmar. Credit: Wikimedia Commons.

Meanwhile, BHRN in launching their report on September 5 at a media conference in Bangkok claimed that there is a systematic persecution of Burma’s Muslim minority” with ID cards denied to them, constant monitoring of their mosques and young people across the country, spread of Muslim Free” villages and of course military attacks on Rohingyas in Rankin state leading to the exodus of thousands of refugees across the borders mainly to Bangladesh.

The so-called discrimination” against Muslims listed in the report was almost identical to what Muslim minorities are having to cope with in western countries, but, the report constantly referred to Buddhists” as perpetuators whereas when such discrimination is reported in the West it will be addressed as a national security issue rather than Christians” as perpetuators.

What the Myanmar government is complaining about is this double standard. That they are facing a terrorist threat from IS-linked ARSA. But, Human Rights Watch (HRW) Deputy Director for Asia, Phil Robertson argued during the media conference that they have monitored the carnage” via satellite images from Bangkok and showed such images where the red dots shown he claimed were Rohingya houses burned by the army. When pointed out by a journalist that the Myanmar government claims that Rohingyas themselves are setting fire to houses, all he could say is oh, this is Burmese government propaganda”.

After the UN Secretary-General António Guterres has warned of ethnic cleansing and regional destabilization and in a rare letter to the Myanmar government has talked of a spiral of a humanitarian catastrophe”, Aung Sung Suu Kyi finally broke her silence on the issue on September 6 and blamed “terrorists” for “a huge iceberg of misinformation” on the violence in Rakhine state, but did not address the issue of fleeing refugees.

In a statement issued by her office on Facebook, Suu Kyi said the government had “already started defending all the people in Rakhine in the best way possible” and warned against misinformation that could mar relations with other countries. She referred to images on Twitter of killings posted by Turkey’s deputy prime minister that he later deleted because they were not from Myanmar. Earlier Suu Kyi had spoken by telephone with Turkish President Tayyip Erdogan.

She said in the statement that (such) kind of fake information which was inflicted on the deputy prime minister was simply the tip of a huge iceberg of misinformation calculated to create a lot of problems between different countries and with the aim of promoting the interests of the terrorists.”

The UN estimates that over 125,000 – most of them women and children – have fled across the border to Bangladesh. There are about 1.1 million Rohingyas in Myanmar whom the locals call Bengali because they believe most of them are illegal immigrants from Bangladesh. But, human rights campaigners point out most have lived there for a number of generations. BHRN said in their report that Muslims have to provide documentation that proves a family lineage dating back to before 1824 to gain Myanmar ID cards.

While reports in the Myanmar media said that attacks by ARSA terrorists on Bengali villages” continue. Mizzima news – which won a ‘free media pioneer” award from the International Press Institute in 2007 – reported on 5 September 5 that Indian and Bangladesh intelligence officials have disclosed they have intercepted three long duration calls between Hafiz Tohar, military wing chief of ARSA on August 23 and 24 that hold the key to why the militant group unleashed the pre-dawn offensive against Myanmar security forces.

The report said that Tohar has been trained in Pakistan by Lashkar e Tayyaba and while Bnagladesh government is also worried about these terror links, a lack of intelligence sharing network between India, Bangladesh and Myanmar may have prevented the latter from getting prior warning on the threat.

During his visit to Myanmar concluded on September 7, Modi told Suu Kyi that he wants to see a peaceful border between India and Myanmar and offered Indian cooperation in the area of security. We are partners in your concerns over the loss of lives of security forces and innocent people due to the extremist violence in Rakhine State. Our interests in the area of security are common as neighbours. It’s essential that we work together to ensure the stability of our long territorial and coastal borders,” Modi said during the joint media briefing with Suu Kyi in Myanmar’s capital Nay Pyi Taw on September 6.

While there have been public demonstrations by extremist Islamic groups in Malaysia, Indonesia and Bangladesh, the governments have been playing a behind the scenes quiet diplomatic role to defuse the situation knowing very well how religious passions could have a negative impact on ASEAN (Southeast Asian Nations) community building process. All three Muslim neighbours of Myanmar practice a very moderate form of Islam compared to its Middle Eastern counterparts, and this issue has the potential to empower the smaller extremist groups in their countries.

The same applies to the Buddhists in Myanmar, where the Myanmar government has been closely monitoring the Association for the Protection of Race and Religion — usually referred to by its Myanmar-language acronym, Ma Ba Tha, which is viewed by many of its supporters as a broad-based social and religious movement dedicated to protecting Myanmar’s Buddhist identity and heritage, as well as empowering poor Buddhist communities at a time of unparalleled change and uncertainty in the country.

Millions of Buddhists across the country also face same economic hardships the Rohingyas are supposed to be facing. Statistics released from 2014 census indicate that the number of homeless across the country have reached almost 1 million and tremendous housing deprivations exists across the country.

The International Crisis Group, a Brussels-based think tank, said in a report on “Buddhism and Politics in Myanmar” that the crisis triggered by Rohingya insurgent attacks and massive retaliation by the army has boosted anti- Muslim sentiment nationwide.

“While dynamics at play in Rakhine are mostly driven by local fears and grievances, the current crisis has led to a broader spike in anti-Muslim sentiment, raising anew the specter of communal violence across the country that could imperil the country’s transition,” warned the ICG report. It added that a failure by the civilian government of Aung San Suu Kyi to come to grips with economic inequality and provide adequate public services such as education, access to justice and disaster relief would allow Ma Ba Tha to gain legitimacy. [IDN-InDepthNews – 7 September 2017]

Photo: Kutupalong Refugee Camp in Cox’s Bazar, Bangladesh. The camp is one of three, which house up to 300,000 Rohingya people fleeing inter-communal violence in Myanmar. Credit: Wikimedia Commons.

IDN is flagship agency of the International Press Syndicate

වෛද්‍ය චන්න ජයසුමන 

මියන්මාරයේ (බුරුමයේ)  රඛිනේ පළාතේ ඇතිව ඇති තත්වය පිලිබඳ අන්තර්ජාතික මාධ්‍ය සහ අන්තවාදී කණ්ඩායම් මුල්වී සිදු කරන අසත්‍ය ප්‍රචාර හේතුවෙන් මියන්මාර බෞද්ධ ජනතාවට සිදුව ඇති අසාධාරණය පිලිබඳ කණගාටු වන බව අද සවස ශ්‍රී ලංකාවේ මියන්මාර තානාපති හමු වූ විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරු සහ ජාතික සංවිධාන නියෝජිතයෝ දැනුම් දුන්හ. මේ අවස්ථාවේ මියන්මාර බෞද්ධ ජනතාව සමග ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධ ජනතාව අත්වැල් බැඳ ගන්නා බව ද ඔවුහු පැවසුහ. පසුගියදා ශ්‍රී ලංකාවේ මියන්මාර තානාපති කාර්යාලය ඉදිරිපිට අන්තවාදී කණ්ඩායමකගේ අශෝභන හැසිරීම පිලිබඳ ශ්‍රී  ලාංකිකයන් ලෙස තමන් ලජ්ජාවට පත්වන බව නියෝජිත කණ්ඩායම දැනුම් දුන්හ. 

මේ අවස්ථාවේ අදහස් දැක්වූ ශ්‍රී ලංකාවේ වැඩ බලන  මියන්මාර තානාපතිතුමා පැවසුවේ අන්තර්ජාතික මාධ්‍ය සහ  සමාජ ජාලාවල පළ වූ ඇතැම් ජායාරුප මීට දශයකට පමණ පෙර අප්‍රිකාවේ රුවන්ඩාවේ දී  ලබාගත් ඒවා බවත් මෙය බෞද්ධ විරෝධී කුමන්ත්‍රණයක් බවත් ය. මියන්මාර ජනාධිපතිතුමාට යැවීම සඳහා විශේෂ ලිපියක් ජාතික විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්ය සංගමය තානාපතිවරයාට බාර දුන්නේය (ලිපිය අමුණා ඇත). මාදුරුඔය ධම්මිස්සර හිමි, රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර, ආචාර්ය චන්න ජයසුමන, විශේෂඥ වෛද්‍ය අශෝක කමලදාස, ශ්‍රී ලංකා මියන්මාර මිත්‍රත්ව සංගමයේ සභාපති කුමාර සේමගේ  ඇතුළු පිරිසක් මෙම අවස්ථාවට සහභාගී වූහ.