ධර්මන් වික්‍රමරත්න

කොවුලාට මිහිරි කටහඩක් ඇත. නමුත් උගේ පෙනුම සුන්දර නැත. මොණරාගේ පෙනුම සුන්දර වුවද උගේ කටහඩ මිහිරි නැත. උඩක පිපෙන්නට පින්කර තිබුණද නාමලට පැහැයක් නැත. පැහැය තිබුණාට පෙති ගොඩක් තිබුණද නෙළුමකට උඩට පිපෙන්නට බැරිය. මේ අනුව පෙනී යන්නේ කෙනෙකුගේ කුමන දක්ෂතා තිබුණද ඔහු එයට අනුගතව ක්‍රියානොකරන කල්හි එය මැකෙන්නට කුමන හෝ අඩුවක් ඇති බවය.

මේ සියළු අටුවාටීකා කිවේ පාර්ලිමේන්තු ප්‍රතිසංස්කරණ සහ ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ නිමල් බෝපගේ විසින් ඒකාබද්ධ විපක්ෂය සම්බන්ධයෙන් එම අමාත්‍යාංශයේ ලිපි ශීර්ෂයක ලේකම් ලෙස ඔහුගේ අත්සනම යොදමින් නිකුත් කරන ලද ප්‍රවෘත්ති නිවේදනයක් හේතු කොටගෙන ඇතිවූ අර්බුදකාරි තත්ත්වයක් හේතුවෙනි. එයට තෙදිනකට පෙර එම තනතුරට ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන විසින් පත්කල ලේකම්වරයාවූ බෝපගේ, පැය 72ක් තුළ ජනමාධ්‍ය තුළින් ලැබූ ප්‍රචාරය 1948 නිදහසින් පසු කිසිම අමාත්‍යාංශයක ලේකම්වරයෙක් නොලැබූ ප්‍රතිචාරයකි. ඒ හොදට නොව නරක වෙනුවෙනි.

නිමල් වීර බෝපගේ ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් වශයෙන් අප්‍රේල් 25වැනිදා වැඩ භාරගත් අවස්ථාව. ඔහුගේ බිරිඳ සහ දරුවන් දෙදෙනාද මෙහි වේ.

ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ නව ලේකම් වශයෙන්  බෝපගේ නිකුත් කල නිල ප්‍රවෘත්ති නිවේදනයේ සදහන් වූයේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂය නමින් දේශපාලන පක්ෂයක් නැති බැවින් එය ප්‍රවර්ධනය කිරීම සඳහා දායකවීමෙන් මාධ්‍යවේදීන් නීතිය ඉදිරියේ ප්‍රතිබන්ධනය වීමට ඉඩ ඇති බවය. එම නිවේදනය මාධ්‍ය නිදහස අගයන්නන් සහ මාධ්‍යවේදීන් අතර තදබල විවේචනයකට සහ තිගැස්මකට ලක්වූ අතර රටපුරා එක් රැයක් ඇතුලත ආන්දෝලාත්මක මාතෘකාවක් බවටද පත්විය. අදාල අමාත්‍යාංශයේ අමාත්‍යවරයාවූ ගයන්ත කරුණාතිලක වහ වහා අවධාරණය කළේ අදාල නිවේදනය අමාතාංශ ලේකම් බෝපගේ ගේ පෞද්ගලික මතයක් මිස රජයේ මතය නොවන බවය. ජනමාධ්‍ය ඇමති ගයන්ත කරුණාතිලක අප්‍රේල් 28වැනිදා අස්ගිරි පාර්ශවයේ වරකාගොඩ ඤාණරත්න මහානාහිමියන් හමුවූ විට උන්වහන්සේ කියාසිටියේ මාධ්‍යයට නිදහස  නොදුන්නහොත් සත්‍ය තොරතුරු හෙළිනොවන බවය.

උද්ගතවූ තත්වය අනුව එය තමන්ගේ පෞද්ගලික මතය ප්‍රකාශ කිරීමක් බවද නියෝගයක් නොව ආයාචනයක් බව පසුව අප්‍රේල් 29 සිකුරාදා මාධ්‍ය හමුවකදී  පිළිගැනීමට බෝපගේට අවසානයේදී සිදුවිය. ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවේ එක් පොරොන්දුවක් වූයේ සිවිල් සංවිධානවලට නිදහසේ කටයුතු කිරීමට ඇති ප්‍රජාතන්ත්‍රීය අයිතිය පිළිගැනීමය. කිසිවෙකුට හෝ අගතියක් සිදුවේනම් ඒ සඳහා පවතින නෛතික රාමුවේ හෝ ඉන් බාහිරව පුවත්පත් කොමිසම හමුවේ පිළිසරණක් පැතිය හැකිය. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් 53 ක් පමණ නියෝජනය කරන බහුතර පාර්ශවයකට ඒකාබද්ධ විපක්ෂය කියා පාවිච්චි කිරීමේ හිමිකම අහිමි කිරීමට කිසිවෙකුට සදාචාරාත්මක අයිතියක් නැත. එසේම බෝඩ්ලෑලි සංවිධාන බඳු පුරවැසි බලය, අලුත් පරපුර, වීදියේ විරෝධය, සාධාරණ සමාජයක් සදහාවූ ව්‍යාපාරය වැනි සිවිල් සංවිධානවලටද එම නමින් පෙනී සිටීමේ ඇති අයිතියටද කිසිවෙකුට එරෙහි විය නොහැක.

ජනමාධ්‍ය ඇමති ගයන්ත කරුණාතිලක, ජනමාධ්‍ය නියෝජ්‍ය ඇමති කරුණාරත්න පරණවිතාන සහ ජනමාධ්‍ය අමාතාංශයේ හිටපු ලේකම් වජිර නාරම්පනාව.

ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයක ලේකම් තනතුර යනු දැලි පිහියෙන් කිරි කන වැඩකි. මෙයට පෙර එහි ලේකම්වරුන් වශයෙන් ලයනල් ප්‍රනාන්දු, කුමාර් අබේසිංහ, ඩබ්ලිව්.පී එස් ජයවර්ධන, තිලක් රණවිරාජා, ඒ. දිසානායක, ඩබ්ලිව්. පී ගනේගල, වජිර නාරම්පනාව වැනි කීර්තිමත් සිවිල් පරිපාලන නිලධාරින්ද ජනදාස පීරිස්, චරිත හේරත්, කරුණාරත්න පරණවිතාන වැනි පරිපාලන සේවයෙන් බාහිර අයද වසර ගණනාවක් අදාල තනතුරේ කටයුතු කලද කිසිදා මෙවැනි හිතුවක්කාරි නිවේදන නිකුත්කර නැත. කලින් සිටි ලේක්ම්වරුන් සියළුදෙනාම වාගේ පොදු මාධ්‍යවේදීන් සමඟ පමණක් නොව ඇත්තේ බී.ඒ. සිරිවර්ධන, ජනදින සරත් නාවාන, රාවය ප්‍රවෘත්ති කර්තෘ නිව්ටන් සෙනෙවිරත්න වැනි අය සමඟ පවා 70 දශකයේ සිට සිටියේ යහළුවන් මෙනි. රජයේ ක්‍රියාපිලිවෙත කෙසේ වෙතද බලපෑම්වලින් තොරව මාධ්‍ය නිදහස තහවුරු කරන පරිසරයක් උදාකරදීමට ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ මෙතෙක් සිටි හැම ලේකම්වරයෙකු හැකි සෑම පරිශ්‍රයක්ම දැරූ බව 1984 ජනවාරි සිට ඔවුන් සමඟ වෘත්තීය ලෙස කටයුතු කල ලියුම්කරු දනී.

ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් තනතුරට පත්වූ නිමල් බෝපගේ නීතිඥයෙකි. ගණකාධිකාරිවරයෙකි. කවුද බොලේ මේ බෝපගේ? එය සැමට කුතුහලයකි.  නිමල් බෝපගේ ඉපදුනේ මාතර කඹුරුපිටියේදීය. වර්තමානයේ දෙදරු පියෙකි. අවාහ වූයේ ගාල්ල දිසාපතිව සිටි දැන් අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරයෙකුවූ රවීන්ද්‍ර හේවාවිතාරණගේ සොහොයුරියක් සමඟය. කොළඹ සරසවියේ නීති පීඨයේ උපාධි අපේක්ෂකයෙකු ලෙස ඔහු එක්වූයේ 1981/82 කණ්ඩායමටය. නීති උපාධියෙන් 1994 වන විට සමත් විය.

කොළඹ සරසවියේදී  1980 පෙබරවාරි 2වැනිදා ආරම්භවූ  ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමයේ ක්‍රියාකාරිකයෙක් බවට බෝපගේ පත්විය. එහි තෙවන සභාපතිවරයා වශයෙන් 1984/85 කාලයේ පත්වූ විද්‍යා පීඨයේ දයා පතිරණගේ නායකත්වය යටතේ ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමය රැඩිකල්වාදී වාමාංශික නැඹුරුවක් ගත් අතර සරසවිය පාලනය කළේ තග් බලයෙනි. කොළඹ සරසවිය තුළ ජවිපෙ කටයුුතු තහනම්කර ජවිපෙ ගිහි පැවිදි සරසවි සිසුන්ට 1986 ඔක්තෝබර් 2වැනිදා අමානුෂික ලෙස පහරදී පලවා හැරීය. එම ගැටුම්වල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ජවිපෙ දෙවැනි කැරැල්ලේදි 1986 දෙසැම්බර් 15වැනිදා දයා පතිරණ ජවිපෙ අතින් ඝාතනයට පත්විය. පතිරණගේ ඝාතනයෙන් පසු ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමයේ සභාපතිධූරයට 1986 දෙසැම්බර් 17වැනිදා පත්වූයේ එහි ලේකම්වරයා වශයෙන් කටයුතු කල කේ.එල්. ධර්මසිරිය. එහිදී ප්‍රධාන ලේකම් බවට පත්වූයේ නිමල් බෝපගේය.

අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලයේ බලය ලබා ගැනීම සදහා ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමය නාමික අන්තරයක්ද 1987 ජනවාරි 2 ගොඩනැගීමට කටයුතු කරන ලදී. එම රැස්වීම කැඳවුයේද ලේකම් නිමල් බෝපගේය. මොරටු සරසවියේ ඇඩම්ස් අන්තරේ කැඳවුම්කරු වූවද එය සිසු පදනමක් නොමැති නිසා ලත් තැනම සතියකින් ලොප් විය. අවසානයේ ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමයේ මැර බලයට එරෙහිව කොළඹ සරසවියේ පොදු සිසුන් එක්වී 1987 මාර්තු 24වැනිදා ප්‍රහාරයක් එල්ලකර ස්වාධීන සිසුන් පරාජය කර බලය ලබා ගත්හ. අවසානයේ ලේකම් බෝපගේ ඇතුළු පිරිසක් ඉවත්වූ අතර ධර්මසිරිගේ නායකත්වයෙන් ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමය පාලනයකින් තොරව ක්‍රියාත්මක වෙමින් ප්‍රා සංවිධානය සමඟ එක්වී සරසවි සිසුන් 200කට ආසන්න පිරිසක් ඝාතනය කළේය. අනතුරුව ජවිපෙ මගින් ධර්මසිරිද මරා දැමූ අතර ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමය 1989 දෙසැම්බර් 15 වැනිදා විසුරුවා හැරි බව එම සංගමය ප්‍රකාශයට පත්කළේය.

කොළඹ සරසවියේ නීති උපාධිධාරියෙකුවූ බෝපගේ පසුව පරිපාලන සේවයට ඇතුළත්වූ අතර ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරයෙකු වශයෙන් කෙටි කලක් කටයුතු කළේය. රාජ්‍ය පරිපාලන අමාත්‍යාංශයේ සංචිතයට මාරු කිරීමෙන් පසු අර්බුදයක් හේතුවෙන් රාජ්‍ය සේවයට ආයුබෝවන් කීවේය. පසුව 1994දී පත්වූ චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ජනාධිපතිනියගේ පොදුජන එක්සත් පෙරමුණ ආණ්ඩුව යටතේ අමාත්‍ය ජී.එල්. පීරිස්ගේ ජාතික ඒකාබද්ධතා අමාත්‍යාංශයේ සහකාර ලේකම්වරයෙකු වශයෙන් සුදු නෙළුම ව්‍යාපෘතියේ සම්බන්ධීකාරකවරයෙකු ලෙස ඇමති මංගල සමරවීර සමඟ සමිපතවම කටයුතු කළේය. පසුව එම තනතුරින් වසර එකහමාරකට පසු ඉවත්වන බෝපගේ එජාපය සමඟ සමීප සබදතා ගොඩනගා ගත්තේය. කලක් දේශපාලනයෙන් නිහඬවී වෘත්තීය වශයෙන් නීතිය සහ ගණකාධිකාරි දේශකයෙකු වශයෙන්ද වෘත්තිකයෙකු වශයෙන්ද කටයුතු කළේය. වසර 2000 මහා මැතිවරණයේදී ගම්පහ දිස්ත්‍රික් එජාප අපේක්ෂක රවින්ද්‍ර රන්දෙණියගේ ජයග්‍රහණය සඳහා වෙහෙසුන්ය.

යළි දේශපාලනයෙන් බැහැරවූ බෝපගේ 2005 මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව බලයට පත්වීමෙන් පසු විදේශ රැකියා නියුක්ති කාර්යාංශයේ කටයුතු කළේය. එවකට එහි සභාපතිවරයා වූයේ පසුකළෙක රාජ්‍ය උකස් සහ ආයෝජන බැංකුවේ සභාපතිවරයාවූ ජගත් වැල්ලවත්තය. දෙදෙනාම සරසවි සමකාලීන්ය. වරෙක බෝපගේ ව්‍යාපාරකයෙකු වශයෙන්ද කටයුතු කළේය. රජයේ ජාතික මිනිස් පවුර සංවිධානයේ සභාපතිවරයා වශයෙන් 2008දී පත්විය.

ඇමති ඩලස් අලහප්පෙරුම යටතේ සේවයට එක්වන බෝපගේ ප්‍රවාහන අමාත්‍යවරයාගේ සම්බන්ධීකාරකවරයෙක් වශයෙන් කලක් කටයුතු කළේය. නිපුණතා සංවර්ධන සහ වෘත්තීය පුහුණු ඇමතිවරයා ලෙස ඩලස් අලහප්පෙරුම පත්වීමෙන් පසුව ඔහු ඇමතිවරයාගේ සම්බන්ධීකරණ ලේකම් විය. ජාතික ආධුනිකත්ව හ කාර්මික පුහුණු අධිකාරියේ උප සභාපතිවරයෙක් වශයෙන් 2009 අගෝස්තු 18වැනිදා පත්වූ ඔහු වසරකට ආසන්න කාලයක් එහි කටයුතු කළේය.  එහිදී ඇතිවූ ගැටුම් සමථය කිරීම සඳහා එම තනතුර වෙනුවට බෝපගේට මානව සම්පත් සංවර්ධන සභාවේ සභාපතිවරයා ලෙස 2010 අගොස්තු 19 සිට මාස 22ක් කටයුතු කළේය. රජයේ තරුණ ප්‍රවර්ධන ව්‍යාපෘතියක්වූ 9එෆ් බලකාය භාරවද කටයතු කළේය. එහිදි අමාත්‍යාංශයේ අතිරේක ලේකම්වරයෙකු සමඟ ඇතිවූ හබයකින් පසු ඉන්ද ඔහු ඉවත් විය.

එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානයෙන් 2009දී බස්නාහිර පළාත් සභාවට ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයෙන් තරඟකර පරාජයට පත්විය. එසේවීමට එක් හේතුවක් වූයේ නියේජ්‍ය ඇමති ලසන්ත අලගියවන්න සහ ඔහුගේ කණ්ඩායම සමඟ ඇතිකරගත් මතභේදකාරි හේතූන්ය. ජනමාධ්‍ය ලේකම් චරිත හේරත්ගේ සහාය මත ශ්‍රී ලංකා රූපවාහිනී සංස්ථාවේ ක්‍රියාකාරි අධ්‍යක්ෂකවරයෙක් වශයෙන් 2014 ජනවාරි මස පත්වූ බෝපගේට එම සේවය කල හැකිවූයේ මසකට ආසන්න කාලයක් පමණි. රූපවාහිනියේ ගාමිණී රාසපුත්‍ර සහ රාසපුත්‍රගේ හිතවත් සේවකයින් සමඟ ඇතිවූ ආරවුලක් එයට මුල්විය.

ඇමති ඩලස් අලහප්පෙරුමගේ මැතිවරණ කමිටුවට ක්‍රියාකාරීව එක්වන බෝපගේ මලික් ජයතිලක සහ ශිරාල් ලක්තිලක සමඟ ඔහුන්ගේ දේශපාලනයේ සමීපතමයෙකු වේ. ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ 2015 ජනවාරි ජනාධිපතිවරණය වෙනුවෙන් අරඹන ලද එක් මාධ්‍ය මෙහෙයුම් කාර්යාලයක කලමණාකරු වන්නේ නිමල් බෝපගේය. ඒ වෙනුවෙන් ඔහුට වාහනයක් සමඟ සියළු දීමනා හිමිවිය. එම කාර්යාලය 2014 ඔක්තෝබර් 11වැනිදා සිට 2015 ජනවාරි 10 දක්වා පවත්වාගෙන ගියේ කොළඹ 7 හෝර්ටන් උද්‍යානයේ නිවසකදීය.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරණයෙන් ජයගත් පසු ඔහුගේ සම්බන්ධීකරණ ලේකම්වරයා වූයේ ශිලාල් ලක්තිලකය. ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් වූයේ කරුණාරත්න පරණවිතානය.  පසුව ශ්‍රී ලංකා වෘත්තීය පුහුණු අධිකාරියේ සභාපතිවරයා බවට 2015 මාර්තු මස පත්වූ ඔහු සේවය කළේ සති කිහිපයකි. පාර්ලිමේන්තු මහ මැතිවරණය 2015 අගෝස්තු පවත්වන විට එක්සත් ජාතික පෙරමුණ වෙනුවෙන් හෙළ උරුමය නියෝජනය කරමින් රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයට තරඟ කල කරුණාරත්න පරණවිතානගේ මැතිවරණ ව්‍යාපාරයේ ක්‍රියාකාරිකයෙක් බවට ඔහු පත්විය. ඉනික්බිති 2016 පෙබරවාරි සිට රාජ්‍ය වැවිලි සංස්ථාවේ සභාපතිවරයා බවට පත්වූ අතර අප්‍රේල් දක්වා කටයුතු කළේය. ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයා වශයෙන් පත්වූයේ 2016 අප්‍රේල් 25වැනිදාය. එදින බෝපගේ අමාත්‍යාංශයේ සේවකයින්ට තම දැක්ම ඇතුලත් මුද්‍රිත පත්‍රිකාවක්ද බෙදාහැර තිබිණි. අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරයෙකුගේ දැක්ම වියයුත්තේ අදාල ඇමතිවරයාගේ මඟ පෙන්වීම යටතේ ආණ්ඩුවේ දැක්මය.

නිමල් බෝපගේ කැපවීමෙන් වැඩ කරන්නෙකි. සංවිධායකවරයෙකි. එහෙත් කණ්ඩායම් හැගීමෙන් වැඩකිරීමට දුර්වලය. ඔහුගේ බොහෝ සේවා ඉවත්වීම් හෝ ඉවත්කිරීම් සිදුවන්නේ ප්‍රශ්ණගත ආකාරයෙනි. ගෞරවාන්විතව නොවේ. ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ වෘත්තීය ගරුත්වය සම්බන්ධයෙන් උපදේශන න්‍යාමයන් සකස්කිරීමට ගොස් ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් නිමල් බෝපගේ රටට පෙන්නුම් කළේ තමන්ගේ නොහැකියාවද? එසේත් නොමැතිනම් ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවේ වත්මන් මාධ්‍ය ප්‍රතිපත්තියේ සැබෑ ස්වරූපයද? කෙසේ වෙතත් පාර්ලිමේන්තු ප්‍රතිසංස්කරණ සහ ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් වශයෙන් ඔහු නිකුත්කල ආන්දෝලාත්මක ප්‍රවෘත්ති නිවේදනය  ඉල්ලාගෙන කෑමකි. ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයෙකුගේ වගකීම පමාවී හෝ දැන්වත් ඔහු අවබෝධ කරගත යුතුමය.(The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com OR 011-5234384)

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ejournalists@gmail.com

ඡායාරූප සටහන්

1. ධර්මන් වික්‍රමරත්න විසිනි.
2. නිමල් වීර බෝපගේ ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් වශයෙන් අප්‍රේල් 25වැනිදා වැඩ භාරගත් අවස්ථාව. ඔහුගේ බිරිඳ සහ දරුවන් දෙදෙනාද මෙහි වේ.

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

මෙතෙක් කථාව : ලාංකීය දේශපාලන ඉතිහාසයේ සම්ප්‍රදායික ගමන්මග වෙනස්කල සන්ධිස්ථානයක් ලෙස අසූව දශකය අවසානයේදී ඇතිවූ ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ල හැදින්විය හැකිය. එය 1986දී ඇරඹුණු අතර 1990 සැප්තැම්බර් මස නිමාවට පත්විය.  එම කාලය තුළ ඝාතනයට ලක්වූ සහ අතුරුදහන් වූ සංඛ්‍යාව 41,813 වේ. නිල නොවන වාර්තා කියන්නේ එය 60,000කට ආසන්න බවය. ජවිපෙ දෙවන කැරළි සමයට පාදකවූ මෙම ලිපි මාලාව ඉදිරිපත් කරන ධර්මන් වික්‍රමරත්න එම බොහෝ සිද්ධීන් සියසින් දුටු  අදාළ කථා නායකයින් සමීපව ඇසුරුකල සහ වාර්තාකල කර්තෘ මාණ්ඩලික පුවත්පත් කලාවේදියෙකි. මෙම ලිපි මාලාව ඉදිරිපත් කරනුයේ ඉතිහාසය කිසිවෙකුට වැලලිය නොහැකි බවට පසක් කරමින් පමණක් නොව දත්ත සහ  ඓතිහාසික කරුණු රැසකින්ද එය පොහොසත් බැවිනි. එමෙන්ම වර්තමානයේ වයස 40 අඩු සියළු පුරවැසියන්ට කිසිදා නොදුටු එහෙත් අසන්නට ලැබුණු අසම්පුර්ණ ඒ අතීත සිදුවීම් මාලාව පිළිබදව පැහැදිලි චිත්‍රයක් මවාගැනීම සඳහාය.

අද මැයි 1වැනිදා ලෝක කම්කරු දිනයයි. වැඩකරන ජනතාවගේ දිනයයි. සටන් අවිය මුවහත් කරන දිනයයි. දිනාගත් කම්කරු අයිතීන් ආශ්වාදයෙන් මෙනෙහි කරන දිනයයි. එම දිනයේදී එක්සත් බව වඩවඩාත් බැදීමකින් වෙලෙනු ලබයි. ඉදිරියට පිය එසවීමට තව තවත් ශක්තිය ලැබේ. ජවය ඇතිවේ. පන්නරය ලබයි.

ධර්මන් වික්‍රමරත්න විසිනි.

මෙවර 2016දී ලොව පුරා සමරනු ලබන්නේ 130වැනි මැයි දින සමරුවයි. ලෝක මැයි දින ඉතිහාසයද අභිමානවත්ය. ඇමරිකානු කම්කරුවෝ පැය 8ක සේවා මුරයක් වෙනුවෙන් සටන්කර තෙවන දිනය වූයේ 1886 මැයි 3වැනිදාය. හේමාකට් චත්‍රරශ්‍රයේ පැවති ජන රැළියේදී පොලිස් නිලධාරින් වෙත අත්බෝම්බයක් දමා ගැසුවේයයි චෝදනා කොට ඔගස්ටස් ස්පයිස්, ඇල්බට් ආර්. පාර්ඩ්න්ස්, සැමුවෙල් ෆීල්ඩන්, ඇඩෝල්ෆ් ෆීෂර්, ජෝර්ජ් එන්ගල්ස්, ලුයිස් ලන්ග්, මයිකල් ස්ට්වැච්, ඔස්කා නීබේ ඇතුළු අය බන්ධනාගාර ගත කෙරිණි. ජුරි සභාවේ තීරණය අනුව ඔවුනට මරණ දඬුවම නියම කෙරිණි. මොවුනට දඬුවම් දෙන දිනයට පෙරදින ලුවිස් ලන්ග් ගෙල වැළලාගෙන සියදිවි නසා ගත්තේය. පසුව මයිකල් සහ සැමුවෙල්ට ලබාදී තිබු මරණ දඬුවම ජීවිතාන්තය දක්වා සිර දඬුවමක් බවට පත්විය. ඔස්කා නිබේට වසර 15ක සිර දඬුවමක් නියම විය. අනෙකුත් සෙසු කම්කරු නායකයින් 5 දෙනා 1887 නොවැම්බර් 11වැනිදා එල්ලා මරාදමන ලදී. වසර 1893 ජුනි 26වැනිදා ඉලිනොයිස් ආණ්ඩුකාරවරයා කම්කරු නයකයින් 8 දෙනාම චෝදනාවලට නිවැරදිකරුවන් යැයි ප්‍රකාශකල අතර ජීවිතාන්තය තෙක් සිරදඬුවම් කල දෙදෙනාම නිදහස් විය.  පැය 8ක සේවා කාලයක් ඉල්ලා අරගල කරමින් රුධිරය වැගුරූ එම කම්කරු නායකයින් සිහිකිරීමට 1889 වසරේ ජාත්‍යන්තර කම්කරු සංවිධානය තීරණය කල අතර ඒ අනුව මැයි 1වැනිදා ජාත්‍යන්තර කම්කරු දිනය ලෙස ප්‍රකාශයට පත්කරන ලදී.

දෙමළ බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදීන් විසින් 1987 අප්‍රේල් 21වැනිදා පිටකොටුවේදී ජීවිත 122ක් ඝාතනය කල කාර් බෝම්බය පිපිරීමෙන් පසුව පිටකොටුව බස් නැවතුම්පොළ දිස්වූ අයුරු(ඉහළ) එම සිද්ධිය කඩතුරාවක් කරගනිමින් එජාප ආණ්ඩුව 1987 මැයි දින තහනම පැනවීමට එරෙහිව සහ ජනතාවට ආරක්ෂාව ඉල්ලමින් ඇදිරි නීතියද නොතකා මුරුත්තෙට්ටුවේ ආනන්ද හිමියන්ගේ නායකත්වයෙන් 2,000කට පමණ පිරිසක් 1987 අප්‍රේල් 22වැනිදා ජනාධිපති ජයවර්ධනගේ වෝඩ් පෙදෙසේ නිවස දෙසට පෙළපාලියෙන් පැමිණ විරෝධය පළකල අයුරු(පහළ)

ලොව මැයි දින සැමරුම් 1890 සිටම සිදුවූවද ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම මැයි දින සමරුව පවත්වන ලද්දේ 1927දී බව ලංකා කම්කරු සංගමයේ ඊ.ඒ. ගුණසිංහ පවසයි. එහෙත් දේශපාලන විද්වතුන් පවසන්නේ ශ්‍රී ලංකා පළමු මැයි රැළිය 1933 ගුණසිංහගේ නායකත්වයෙන් කොළඹ ගාලු මුවදොරින් ආරම්භවී වික්ටෝරියා(විහාර මහා දේවි) දක්වා ගමන්කර එහිදී රැස්වීම පැවැත්වු බවය. 1934දී කොළඹ තරුණ සංගමයේ මාක්ස්වාදීහුද මැයි දින රැළියක් පැවැත්වූ අතර 1935දී සමාජවාදීන්ගේ මැයි දින රැළියක් කොළඹ ප්‍රයිස් පිටියේදී වෛද්‍ය එස්. ඒ. වික්‍රමසිංහගේ මුලසුනින් පවත්වන ලදී. සමසමාජයේ ප්‍රථම මැයි රැළිය 1936දී පැවැත්වූ අතර මැයි දිනය මෙරට රාජ්‍ය නිවාඩු දිනයක් බවට පත්කලේ 1956දී අගමැති බණ්ඩාරනායක ගේ නායකත්වයෙන් යුත් මහජන එක්සත් පෙරමුණ ආණ්ඩුව මගිනි. එය කම්කරු අමාත්‍ය ටී.බී. ඉලංගරත්නගේ යෝජනාවකි.

මැයි දින සැමරුම් උළෙලක්.

කම්කරු නායක ඊ. ඒ. ගුණසිංහයන් 1957 මැයි 1වැනිදා ප්‍රකාශ කළේ මැයි දිනය තවදුරටත් කම්කරු  උත්සවයක් නොව තම ශක්තිය ප්‍රදර්ශනය කරන උත්සවයක් බවට 1956න් පසු පත්වූ බවය. දැවැන්ත වාමාංශික එක්සත් මැයි දින පෙලපාලියක් 1963 පැවති අතර එය සමරනු ලැබුවේ සමසමාජය, කොමියුනිස්ට් සහ මහජන එක්සත් පෙරමුණ මගිනි. 1971 අප්‍රේල් කැරැල්ල ඇතිවීමත්  සමගම හටගත් වාතාවරණය නිසා එවර මැයි දිනය සංවිධානාත්මකව නොපැවතිණි. එජාපය බලයට පත්වීමෙන් පසු 1978 සිට මැයි දින සැමරුම සිදුවූයේ ජාතික සංස්කෘතික උළෙලක් ලෙසිනි. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණද 1978 සිට සිය මැයි දිනය 1983 දක්වා ආකර්ෂණීය ලෙස පවත්වනු ලැබීය. ජවිපෙ 1983 ජුලි තහනමි පසු එහි අනුගාමී සංවිධානයක්වූ සමස්ථ ලංකා වෘත්තීය සමිති සම්මේලනය මගින් 1985 සහ 1986දී ජවිපෙ නිල නොවන මැයි රැළි නව නගරශාලාවේදී පවත්වන ලදී. වසර 1984දී සමසමාජ, කොමියුනිස්ට්, මහජන පක්ෂය සහ මහජන එක්සත් පෙරමුණ එක්වී එක්සත් මැයි රැළියක්ද පවත්වන ලදී.

හයෙන් පහක පාර්ලිමේන්තු බලයක් 1977දී හිමිකරගත් එජාප ආණ්ඩුව විරුද්ධ පක්ෂ නායිකා සිරිමා බණ්ඩාරනායකගේ ප්‍රජා අයිතිය අහිමි කරමින් රාජ්‍ය සහ මැර බලයද යොදා ගනිමින් රට පාලනය කල අතර නීතියේ පාලනය බිඳ වැටිණි. දේශපාලන පක්ෂ තහනම් කළේය. වැඩවර්ජන සහ සිසු උද්ඝෝෂණද තිරස්චින ලෙස මර්ධනය කළේය. පාර්ලිමේන්තුවේ නිල කාලය දීර්ඝ කිරීම සඳහා දුෂිත බවට චෝදනාලත් ජනමත විචාරණයක් පැවැත්වූ අතර ශ්‍රීලංකාව අභ්‍යන්තර කැරළි සහ යුද්ධ වලට මැදිවී ලේ ගලන ප්‍රචණ්ඩ රටක් බවට පත්විය. මේවාට එරෙහිව ජන කොටස් සංවිධානාත්මකව ඉදිරියට පැමිණෙමින් සිටියහ. මෙම වකවානුවේ එනම් 1987 අප්‍රේල් 15 වැනිදා අළුයම මහනුවර පල්ලකැලේ හමුදා කඳවුරට කඩා වැදුණු ජවිපෙ කැරළිකරුවන් ඉන් ටී 56 ස්වයංක්‍රීය අවි 12ක්, උප යාන්ත්‍රික එස්.එම්.ජී. තුවක්කු 7ක් සහ පතුරන් තොගයක් අත්පත්කරගෙන පළා යෑමට සමත්ව තිබිණි. එහෙත් ඔවුන් කවුරුන්දැයි නිශ්ෂිතව හඳුනාගැනීමට සති කිහිපයක් ගතවිය. එම හමුදා කඳවුර ප්‍රහාරය ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩල සභික ශාන්ත බණ්ඩාර මෙහෙයවූ අතර එය ආක්‍රමණය කල බලකායේ නායකයා වූයේ පුහුණු හමුදා සෙබලෙකුවූ වේයන්ගොඩ පදිංචි රත්නායක පතිරණගේ මහින්ද ජයවර්ධනය.

ආණ්ඩුවේ 1987 මැයි 1 රැස්වීම් තහනම කඩමින් නාරාහේන්පිට අභයාරාමයේ පැවති සටන්කාමී මැයි රැළියේ මුළසුන හොබවන මුරුත්තෙට්ටුවේ ආනන්ද හිමියන්. රැස්වීම අමතමින් සිටින්නේ මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමිය. වේදිකාව අසළ වම්පස සිටින්නේ ආචාර්ය විලේගොඩ අරියදේව හිමිය.

දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානය මගින් 1987 අප්‍රේල් 17වැනිදා කොළඹ බලා එමින් තිබූ  බස් රථවලට වෙඩි තබා මගින් 126 දෙනෙකු ඝාතනය කල අතර ඉන් 75 දෙනෙකු නිවාඩුවට ගම්බලා එමින් සිටි හමුදා සෙබළුන් විය. දෙමළ බෙදුම්වාදීහු ඉන් දින 4කට පසු එනම් 1987 අ‍ප්‍රේල් 21වැනිදා පස්වරු 4.30ට පමණ කොළඹ ප්‍රධාන බස්නැවතුම්පොලේදී කාර් බෝම්බයක් පුපුරුවා හැරීමෙන් සාමාන්‍ය පුරවැසියන් 122ක් ඝාතනයට ලක් කරන ලදී. බෝම්බය පිපිරී විනාඩි 10කට පසු එම ස්ථානයට ගිය පිරිස අතර ශ්‍රිලනිපයේ අනුරුද්ධ රත්වත්තේ සහ අලෙවි මවුලානා සමඟ ලියුම්කරුද විය. එදිනම රාත්‍රී 8 සිට පසුදා පෙරවරු 5 දක්වාද අප්‍රේල් 22වැනිදා පෙරවරු 9 සිට යළිත් පසුදා අළුයම වන තෙක්ම ගම්පහ සහ කොළඹ දිස්ත්‍රික්ක වලට ඇදිරි නීතිය පනවන ලදී. රජයේ නිවාඩු දිනයක් වශයෙන්ද 1987 අප්‍රේල් 22වැනිදා ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලැබිණි. .

මව්බිම සුරකීමේ ව්‍යාපාරය 1987 මැයි දින සැමරුමේ නියමුවන්(ඉහළ වමේ සිට) හෙදි සංගමයේ සභාපති මුරුත්තෙට්ටුවේ ආනන්ද හිමි, මව්බිම සුරකීමේ ව්‍යාපාරයේ නායකයෙකුවු මාඳුළුවාවේ සෝභිත හිමි, මහජන එක්සත් පෙරමුණේ නායක පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී දිනේෂ් ගුණවර්ධන, ජවිපෙ සමස්ත ලංකා වෘත්තීය සමිති සම්මේලනයේ ප්‍රධාන ලේකම් එල්. එච් ගාමිණි ගුණසේකර, මානව හිතවාදී භික්ෂු සංවිධානයේ නායකයෙකුවූ ආචාර්ය විලේගොඩ අරියදේව හිමි, අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල භික්ෂු බල මණ්ඩලයේ කැඳවුම්කරු බලහරුවේ සෝම හිමි, සමස්ත ලංකා සංස්ථා සේවක සංගමයේ ප්‍රධාන ලේකම් ජී. ඩබ්ලිව් ගාමිණී ජයලත්, ජනතා සටන් පෙරමුණේ කැඳවුම්කරු ප්‍රනාන්දුපුලේලේ තංගරාජා.

විදිබට දහස් සංඛ්‍යාතික පිරිස් 1987 අප්‍රේල් 22වැනිදා ආරක්ෂාව ඉල්ලමින් මව්බිම සුරකීමේ ව්‍යාපාරයේ නායකත්වයෙන් ජනාධිපති ජයවර්ධනගේ වෝඩ් පෙදෙස නිවස දෙසට ඇදිරි නිතියද නොතකා පෙළපාලියෙන් පැමිණ උද්ඝෝෂණය කළහ. මෙයට නායකත්වය දුන්නේ මුරුත්තෙට්ටුවේ ආනන්ද හිමි, මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි, දිනේෂ් ගුණවර්ධන ඇතුළු ගිහි පැවිදි පිරිසකි. රජය මගින් අප්‍රේල් 22වැනිදා 1987 මැයි දින රැස්වීම් සහ පෙලපාලි තහනම් කල අතර එය 1987 මැයි 22වැනිදා පවත්වන මෙන් ඉල්ලා සිටියහ. ඒ අනුව සියළු මැයි දින රැළි සහ පෙළපාලි තහනම් කරන ලදී. ‍ේබිම සුරකීමේ ව්‍යාපාරයේ නායකයන් වූයේ රැස්වීම 1987 මාර්තු 31 නුගේගොඩදී පවත්වා තිබිණි.

රජයේ එම මැයි දින තහනම බිඳගෙන මැයි රැළියක් සහ පෙළපාලියක් පැවැත්වීමට මව්බිම සුරකීමේ ව්‍යාපාරය තීරණය කළේය.  මව්බිම සුරකීමේ ව්‍යාපාරය 1986 ජුලි 26වැනිදා කොළඹ දෙමටගොඩ පාඨානගාර විහාරයේදී ආරම්භ වූවකි.  එහි අදිසි හස්තයවූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ එය ගොඩනැගීමේදි අනුගමනය කල උපක්‍රමික ප්‍රවේශය වූයේ දේශපාලනික වශයෙන් මව්බිම සුරකීම සඳහා ඒකාබද්ධ කලයුතු බලවේගයන් ඒකරාශි කිරීම සහ නිද්‍රාශීලිත්වයට මෙන්ම අක්‍රීයකොට තිබූ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය පැනනැගී ඇති තත්ත්වයට එරෙහිව අවදිකිරීමේ උත්සාහයක්ය. ඒ වන විට මව්බිම සුරකීමේ ව්‍යාපාරය 1986 සැප්තැම්බර් 19වැනිදා මහනුවරදී 4,000ක් අධික සහභාගිවූ මහා සඟ සමුළුවක් පවත්වා තිබූ අතර රටපුරා පවත්වන රැස්වීම් 17ක් යටතේ පළමු රැස්වීම 1987 මාර්තු 31 නුගේගොඩදීද පවත්වා තිබිණි. මව්බිම සුරකීමේ ව්‍යාපාරයේ නායකයන් වූයේ කොළඹ අග්‍රශ්‍රාවක ධර්ම පීඨයේ  අතිපූජ්‍ය හැඩිගල්ලේ පඥාතිස්ස හිමි, මුරුත්තෙට්ටුවේ ආනන්ද හිමි, මාඳුළුවාවේ සෝභිත හිමි, ඉත්තෑපානේ ධර්මාලංකාර හිමි, දිනේෂ් ගුණවර්ධන, ආචාර්ය විලේගොඩ අරියදේව හිමි, අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල භික්ෂු බල මණ්ඩලයේ කැඳවුම්කරු බලහරුවේ සෝම හිමි, ජනතා සටන් පෙරමුණේ කැඳවුම්කරු ප්‍රනාන්දුපුලේලේ තංගරාජා සහ සමස්ථ ලංකා වෘත්තීය සමිති සම්මේලනයේ ලේකම් ගාමිණී ගුණසේකරය.

මව්බිම සුරකීමේ මැයි දින සැමරුම් සහභාගිවන්නන් අභයාරාම පන්සලෙන් පිටතට පැමිණීමේදී පොලිසිය එය නවතාලූ ආකාරය.(ඉහළ) එම පිරිස විසුරුවා හැරීම සඳහා පහරදීමට කොළඹ දකුණ ජේෂ්ඨ පොලිස් අධිකාරි අබ්දුල් කාදර් අබ්දුල් ගපූර් නියෝග කල අවස්ථාව. එහි දකුණු පසින් ඡායාරූපයට පිටුපා සිටින්නේ ගපූර්ය.(පහළ).

මව්බිම සුරකීමේ ව්‍යාපාරයේ මැයි දින රැස්වීම සංවිධානය කිරීම පිළිබඳ සාකච්ඡා 1987 අප්‍රේල් 22වැනිදා සිට දිනපතා නාරහේන්පිට අභයාරාමයේදී පැවැත්විණි. සාකච්ඡා වාර 5ක් පැවති අතර අවසාන සාකච්ඡාව 1987 අප්‍රේල් 27  සවස 2ට පැවැත්විණි. ඉහත පිරිසට අමතරව ජවිපෙ මධ්‍යම කාරක සභික ආනන්ද ඉඩමෙගමද දේශවිමුක්ති ජනතා පක්ෂයේ නිහාල් පෙරේරාද දෙවරක් එක්විය. ලියුම්කරු මේ සියළු රැස්වීම් ආවරණය කළේය.

ආණ්ඩුවේ 1987 මැයි දින තහනම නොසලකා හරිමින් සමසමාජ පක්ෂ කාර්යාලය ඉදිරිපිට මහපාරේ මේසයක් දමා රැස්වීමක් පැවැත්වූ අතර එයට සමසමාජ, කොමියුනිස්ට්, මහජන සහ නවසමසමාජ පක්ෂද එක්විය. පොලිසිය කඳුළු ගෑස් දමා පිරිස විසුරුවා හැරි අතර සමසමාජ නායක ආචාර්ය කොල්වින් ආර් සිල්වාටද සිය වයෝවෘද්ධභාවය හේතුකොට ගෙන කඳුළු ගෑස් ප්‍රහාරයෙන් රෝගාතුරද විය. ශ්‍රිලනිප රැස්වීම ඩාර්ලි පාරේ පක්ෂ මූලස්ථානයේදී කුඩා ප්‍රමාණයෙන් පැවැත්විණි. මහනුවර, ගාල්ල, අනුරාධපුරය යන නගරවලද මැයි දින සැමරුම් පැවැත්වුවද ඒවා පොලිසිය මගින් විසුරුවා හරින ලදී.

මැයි දින තහනමට එරෙහිව 1987 මැයි 1 කල අරගලයේදී දිවිදුන් ලංකා ඛණිජ තෙල් නීතිගත සංස්ථාවේ සපුගස්කන්ද තෙල් පිරිපහදුවේ යාන්ත්‍රික ක්‍රියාකරු වැල්ලම්පිටියේ පදිංචි ලෙස්ලි ආනන්දලාල් කිරිබත්ගොඩ(වමේ) සහ ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර සරසවියේ ව්‍යාවාරික විද්‍යා පීඨයේ 84/85 කණ්ඩායමේ සිසු පානදුර පදිංචි කිත්සිරි මෙවන් රණවක(දකුණ).

වඩාත්ම සටන්කාමි සහ උණුසුම් මැයි දින සැමරුම පැවැත්වූයේ නාරහේන්පිට අභයාරාමයේදීය. කොළඹ දකුණ ජේෂ්ඨ පොලිස් අධිකාරි අබ්දුල් කාදර් ගපූර්ගේ නායකත්වයෙන් 300කට ආසන්න කැරළි මර්ධන පොලිස් කණ්ඩායමක් 1987 මැයි 1වැනිදා හිමිදිරියේ සිට අභයාරාමය ඉදිරිපිට සතර දෙසින් රඳවා තිබෙනු දක්නට ලැබිණි. ගපූර් එහිදී ලියුම්කරුට කියා සිටියේ කිසිදු මැයි  පෙළපාලියක් පැවැත්වීමට ඉඩ නොදෙන ලෙස ජනාධිපති ජයවර්ධන තමාට පෞද්ගලිකව උපදෙස් දුන් බවය. පස්වරු 2.05ට මැයි දින රැස්වීම ආරම්භ වන විට 2,000කට ආසන්න පිරිසක් එක්ව සිටි අතර පිරිස පන්සිල්හි පිහිටුවන ලද්දේ මුලසුන දැරූ හැඩිගල්ලේ පඥ්ඤාතිස්ස මහා නායක හිමිය. මුරුත්තෙට්ටුවේ ආනන්ද හිමියෝ රැස්වීමේ අරමුණ පැහැදිලිකල අතර සරසවි පද්ධතිය වෙනුවෙන් බලහරුවේ සෝභිත හිමිද, භික්ෂු පරපුර වෙනුවෙන් මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමිද අදහස් ප්‍රකාශ කලහ. විපක්ෂ මන්ත්‍රී දිනේෂ් ගුණවර්ධන සභාව ඇමතීමෙන් පසු දසවිධ කරුණු සහිත මැයි දින යෝජනාවක් සභා සම්මත කරන ලදී.

පොලිස් වෙඩිතැබීමෙන් මියගිය රණවක සිසුවාගේ සිරුර මොරටු සරසවියේ ඉංජිනේරු සිසු නිමල් බාලසූරිය ඇතුළු තිදෙනෙක් ඔසවාගෙන පිටතට ගෙන යන අයුරු. පසෙකින් පිස්තෝලයක් අතැතිව සිටින්නේ සහකාර පොලිස් අධිකාරි බන්දුල වික්‍රමසිංහය(ඉහළ) ලෙස්ලි ආනන්දලාල්ගේ දේහය වැල්ලම්පිටිය බ්‍රැන්ඩියවත්තේ නිවසේ තැම්පත්කර තීබූ අවස්ථාවේදී දේහයට මුරුත්තෙට්ටුවේ හිමි සහ මන්ත්‍රී දිනේෂ් ගුණවර්ධන 1987 මැයි 3වැනිදා අවසන් ගෞරව දැක්වූ අවස්ථාව(පහළ).

රැස්වීම නිමාවෙන් පසු පිරිස මැයි දින තහනමට විරෝධය පළ කරමින් සටන් පාඨ සහිත පුවරු සහ බැනර් අතැතිව මහා මාර්ගයට පිවිසීමට ගමන් කලහ.  එවිට ප්‍රතිචාරය වූයේ බැටන් ප්‍රහාරයකි. පසුව කඳුළු ගෑස්ය. රබර් උණ්ඩය. අවසානයේ වෙඩි තැබිම සිදුවිය. ජේෂ්ඨ ‍පොලිස් අධිකාරි ගපූර්ගේ උපදෙස් පරිදි වෙඩි තැබීමට නියෝග කලේ කැරළි මර්ධන කණ්ඩායමේ නායකයාවූ උප පොලිස් පරික්ෂක වෙලේගෙදර ප්‍රේමදාසය. සහකාර පොලිස් අධිකාරි බන්දුල පරාක්‍රම වික්‍රමසිංහ, ගපූර්ගේ දෙවැනියා විය. විනාඩි ගණනාවක්ම වෙඩි ප්‍රහාරය පැවතිණි. ආනන්ද හිමියන් සහ දිනේෂ් ගුණවර්ධන වෙඩි තැබීම නතර කරන්නැයි ඉල්ලා සිටියද එය නතර නොවීය. වෙඩි ප්‍රහාරයෙන් දෙදෙනෙකු මියගිය අතර නාරහේන්පිට සමන්ත රත්නායක, රත්නපුර ආර්. ප්‍රේමසිරි සහ නුවර මහින්ද රණතුංග යන අය තුවාල ලබා රෝහල් ගත කෙරිණි.

1. සරසවි සිසු රණවකගේ දේහය රැගත් අවමඟුල් පෙරහැර පානදුර කුරුප්පුමුල්ලේ සිට පානදුර මිනුවන්පිටිය සුසාන භූමිය දක්වා විශාල පිරිසකගේ සහභාගිත්වයෙන් 1987 මැයි 4වැනිදා ගමන්ගත් අයුරු.

මෙසේ වෙඩිවැදී මියගිය දෙදෙනා වූයේ ලංකා ඛණිජ තෙල් නීතිගත සංස්ථාවේ සපුගස්කන්ද තෙල් පිරිපහදුවේ ක්‍රියාකැරවුම් අංශයේ යාන්ත්‍රික ක්‍රියාකරු වැල්ලම්පිටියේ පදිංචි ලෙස්ලි ආනන්දලාල් කිරිබත්ගොඩ සහ ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර සරසවියේ ව්‍යාහාරික විද්‍යා පීඨයේ 84/85 කණ්ඩායමේ සිසු පානදුර පදිංචි කිත්සිරි මෙවන් රණවකය. ලෙස්ලි ආනන්දලාල් වෙඩි වැදීමෙන් මියගියේ අභයාරාමය තුළදීමය. කිත්සිරි මෙවන් මියගියේ කොළඹ මහ රෝහලේ දැඩි සත්කාර ඒකකයට ඇතුළත් කිරීමෙන් අනතුරුවය. වෙඩි වැදුනු කිත්සිරි මෙවන් රෝහලට ගෙන යෑමට පොලිසිය විනාඩි 30ක පමණ කාලයක් ඉඩ ලබාදුන්නේද නැත. මෙම ඝාතන සිද්ධීන් වලට එරෙහිව රටපුරා සරසවිවල සහ පාසැල් බොහෝමයක විරෝධතා ව්‍යාපාර පැනනැගිණි.
සරසවි සිසු රණවකගේ දේහය රැගත් අවමඟුල් පෙරහැර පානදුර කුරුප්පුමුල්ලේ සිට පානදුර මිනුවන්පිටිය සුසාන භූමිය දක්වා විශාල පිරිසකගේ සහභාගිත්වයෙන් 1987 මැයි 4වැනිදා ගමන්ගත් අයුරු.

ලෙස්ලි ආනන්දලාල් කිරිබත්ගොඩ පදිංචි වැල්ලම්පිටිය බ්‍රැන්ඩ්‍රියාවත්තේ නිවසට ලියුම්කරු එදිනම රාත්‍රීයේ යන විට එහි සිටියේ සොහොයුරෙකු වන ගාමිණී, සොහොයුරියකවූ කුමාරි සහ මව කල්‍යාණි පෙරේරාය. ලෙස්ලි ආනන්දලාල් රත්තොටදී උපන්නේ 1953 සැප්තැම්බර් මස 15 වැනිදාය. ඔහු මියයන විට 33 හැවිරිදි අවිවාහකයෙකි. ලෙස්ලිගේ පියා වෘත්තියෙන් විදුහල්පතිවරයෙකි. තෙල්දෙණියේ හෙණගැහුවෙල මහ විද්‍යාලයේ විදුහල්පති වශයෙන් කටයුතු කල ලෙස්ලිගේ පියා 1965දී දිවියෙන් සමුගෙන තිබිණි. ඔහු ශ්‍රිලනිපයට ලැදිවීම නිසා අනේකවිධි දේශපාලන පලිගැනීමේ මාරුවීම් වලට ලක්වූ අයෙකි. ලෙස්ලිගේ මව කල්‍යාණි පුහුණු උප ගුරුවරියක්වූ අතර ඇය වැල්ලම්පිටිය සේදවත්ත මහා විද්‍යාලයේ සේවය කළාය. හත් දෙනෙකුගෙන් යුත් පවුලේ 6වැනියාවූ ලෙස්ලි ආනන්දලාල්ට සොහොයුරන් සහ සොහොයුරියන් 3 බැගින් සිටියේය.  ජවිපෙ ලෙස්ලිට කොක්ක ගැසුවේ 1982දීය. ලෙස්ලිගේ මවද 1997 දිවියෙන් සමුගත්තාය. ලෙස්ලිගේ අවමඟුල් කටයුතු සිදුවූයේ 1987 මැයි 3වැනිදා පස්වරු 6.30ට කොහිලවත්ත සුසාන භූමියේය. බ්‍රිතාන්‍යයේ සිටින ලෙස්ලිගේ සොහොයුරිය තිලකා විවියන්ද අවමඟුලට එක්වීමට පැමිණ සිටියාය. එදින මුළු දවසම වාගේ ලෙස්ලිගේ නිවසේ ගතකල ලියුම්කරුට දැකගන්නට හැකිවූයේ පොලිස් නියෝග මත කොඩිවැල් හෝ සැරසිලි පවා තහනම් නමුත් දහසකට අධික පිරිසක් රැස්වූ අවමඟුලකි. දේහය නිවසේ තැන්පත් කිරීමට පොලිස් අවසරය ලැබුණේ පැය 5කි. මුරුත්තෙට්ටුවේ හිමියෝ එකම පැවිදි අනුශාසනාව සිදු කලහ. මෑතකදී ලෙස්ලිගේ නිවසට ගිය ලියුම්කරුට පවුලේ අය කියා සිටියේ ලෙස්ලිගේ මරණ සහතිකයද තවමත් නොලැබූ බවකි.

ලෝක කම්කරු දිනය ඇරඹීමට පාදකවූ ඇමරිකාවේ චිකාගෝ නුවර කම්කරු නායකයින්වූ ඔගස්ටස්, ඇල්බට්, ඇඩොල්ෆ්, ජෝර්ස්, සැමුවෙල්, ලුවිස් සහ මයිකල්.

සරසවි ශිෂ්‍ය කිත්සිරි මෙවන් රණවකගේ අවමඟුල් කටයුුතු යෙදී තිබුනේ 1987 මැයි 4වැනිදාය. පානදුර කුරුප්පුමුල්ලේ පදිංචි කිත්සිරි මෙවන්ගේ පියා නීතිඥයෙකු මෙන්ම මහජන එක්සත් පෙරමුණේ උප සභාපතිවරයෙකි( කිත්සිරිගේ පියාද 2012 දෙසැම්බර් 12වැනිදා දිවියෙන් සමුගත්තේය.) පස්දෙනෙකුගෙන් යුත් පවුලක වැඩිමලාවූ 1963 දෙසැම්බර් 2වැනිදා උපන්  කිත්සිරිගේ සොහොයුරු සොහොයුරියන් වූයේ කිත්මිණි, සඳරුවන්, නිල්මිණී සහ සුගන්ධය. කිත්සිරි මියයනවිට ඔහු මෙන්ම ඔහුගේ නැඟණියවූ කිත්මිණීද ජයවර්ධනපුර සරසවියේ සිසුවියකි. වර්තමානයේ ඇය රජයේ ආයතනයක කළමණාකරණවරියකි. කිත්සිරිගේ කනිටු සොහොයුරා වූ සුගන්ධ වර්තමානයේ පෞද්ගලික අංශයේ විධායකයෙකි. සඳරුවන් ව්‍යාපාරිකයෙකු වන අතර නිල්මිනීද රජයේ ආයතනයක සේවය කරනු ලබයි. කිත්සිරි මෙවන් මියයන විටද සිය පියා මෙන් මහජන එක්සත් පෙරමුණේ ක්‍රියාකාරිකයෙකි. කිත්සිරිගේ අවසන් කටයුතු සිදුකෙරුණේ සිසුන්, භික්ෂූන් සහ කම්කරුවන් 2,000කට අධික පිරිසකගේ සහභාගිත්වයෙන් සටන්කාමී අයුරෙනි. සියළු පොලිස් බාධක සහ තහංචි බිඳ දමමින් දේහයේ අවසන් කටයුතු පානදුර මිනුවන්පිටිය සුසාන භූමියේ සිදු කිරීමෙන් පසුව රැස්වූ දහසකට අධික පිරිස පානදුර නගරය පුරා පෙළපාලි පවත්වා පසුව රැස්වීමක්ද තබා විසිර ගියහ.

එජාප ආණ්ඩුවේ 1987 මැයි දින තහනම කඩමින් ජීවිත 2ක් බිලිගත් මැයි දින ද්විත්ව ඝාතන පිළිබඳ පරික්ෂණය පැවැත්වීමට ආණ්ඩුවට සිදුවූයේ මහජන එක්සත් පෙරමුණේ නායක දිනේෂ් ගුණවර්ධන මන්ත්‍රීවරයා පාර්ලිමේන්තුවේ සහ ඉන් පිටත කල අඛණ්ඩ අරගලයේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙනි. ලෙස්ලි ආනන්දලාල් සහ කිත්සිරි මෙවන්ගේ මරණ පරික්ෂණ 1987 මැයි මස 3දා කොළඹ අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරි එම්.එස්.එල්. සල්ගාදු විසින් පවත්වනු ලැබූ අතර එම ඝාතන වලට බලපෑ වෛද්‍ය හේතු ඇතුළත් පර්යේෂණ වාර්තාව 1987 මැයි 4වැනිදා අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන ලදී. මැයි දින ද්විත්ව ඝාතන පරික්ෂණ 1987 මැයි 14වැනිදා කොළඹ මහාධිකරණයේදී මහාධිකරණ විනිසුරු ජී.එල්.එම්.ද සිල්වා ඉදිරියේ විභාග විය.  මෙහිදී පොලිස්පතිවරයා වෙනුවෙන් සහකාර පොලිස් අධිකාරි ලෝරන්ස් අමරසේන පෙනී සිටි අතර මියගිය ලෙස්ලි ආනන්දලාල් කිරිබත්ගොඩ වෙනුවෙන් බාල තම්පෝ, සරත් විජේසිංහ සහ පියසේන දිසානායක යන නීතිඥවරුන් පෙනී සිටියහ. මියගිය සරසවි සිසු කිත්සිරි මෙවන් රණවක වෙනුවෙන් ජනාධිපති නිතිඥ රංජිත් අබේසූරිය, සරත් විජේසිංහ, ලසන්ත වික්‍රමතුංග සහ ජනප්‍රිය පේදුරුහේවා යන නිතිඥවරුන් පෙනී සිටියහ.  එම මැයි දින සිද්ධිය සියැසින් දුටු සහ අනතුරුව පැන නැගුණු සියළු සිද්ධි මාලාවන් වාර්තාකල එකම ජනමාධ්‍යවේදියා වූයේද ලියුම්කරුය.

අදාළ පරික්ෂණ කොමිසම දින 30කට ආසන්න කාලයක් රැස්වී මැයි දින මරණ පරික්ෂණ සාක්ෂි විභාගය පවත්වන ලදී. එම මරණ පරික්ෂණයන්හි සාක්කි විභාගයන්ගේ අවසානය වූයේ 1988 මාර්තු 28වැනිදාය. පරික්ෂණ මාස 9ක් තිස්සේ විභාගයට ගත්තේය. සාක්ෂි සටහන් පොත පිටු 1,800කි. පරික්ෂණය අවසන් වූයේ 1988 අගෝස්තු 2වැනිදාය. මෙහි තවත් එක් තීරණාත්මක අවස්ථාවක් වූයේ සාක්ෂි උපුටා දක්වමින් නීතිඥ දේශන පැවැත්වීමට විරෝධය දැක්වීමය. මැයි දින ඝාතන 2 පිළිබඳව මහාධිකරණ සාක්ෂි විභාගය අවසානයේදී මහාධිකරණ විනිසුරු සිල්වා කියා සිටියේ පොලිසිය වෙනුවෙන් සාක්ෂි දුන් දහදෙනාගේම සාක්කි පිළිගත නොහැකි බවය. එයට හේතුවක් ලෙස මහාධිකරණ විනිසුරු දැක්වූයේ පොලිසිය කලබල අවස්ථාවේදී කිසිම විටක නාරහේන්පිට අභයාරාමයට ඇතුළු වූයේ නැතැයි ප්‍රකාශ කලද රජයේ සහකාර රස පරික්ෂකගේ වාර්තා අනුව වෙඩිතබා ඇත්තේ අඩි 10ක පමණ දුරකින් බව තහවුරු වී ඇති බවය. හදිසි නීති රෙගුලාසි අංක 55 වගන්තිය යටතේ මෙම මරණ පරික්ෂණයේ අවසන් නිගමන සහ පරික්ෂණ වාර්තා නීතිපතිවරයාට ඉදිරිපත් කරන ලදී. අවසානයේ එයද හමස් පෙට්ටියට ගිය මරණ පරික්ෂණ නිගමන ඇතුලක් තවත් එක් වාර්තාවක් පමණක් බවට පත්විය.

ලාංකීය දේශපාලන ව්‍යාපාරයේ සම්ප්‍රදායක ගමන්මඟ වෙනස්කල තීරණාත්මක සිදුවීමක් ලෙස 1987 මැයි දින තහනමට එරෙහිව කල අරගලය හැදින්විය හැකිය. ලාංකීය රැඩිකල් භික්ෂූහුද, ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයද, සටන්කාමී කම්කරුවෝද එයට එරෙහිව නැගී සිටියහ. මර්ධනකාරි එජාප ආණ්ඩුවට එරෙහිව ඇරඹූ දෙවන වෙඩිමුරයද එය විය. ඉන් ඇතිවූ උද්ඝෝෂණ ව්‍යාපාරයන්හි ප්‍රබල තරංග මාලාවන් ජන සටනට ගෙන ආවේ නව ජවයකි. කම්කරු පන්තියේ අයිතීන් වෙනුවෙන් සටන්වැද අවසානයේ සිය දිවි පුදකරමින් මිහිකත වැළඳගත් 1940 ජනවාරි 10 ගෝවින්දන්, 1947 ජුනි 5 වී කන්දසාමි, 1953 අගෝස්තු 12 හර්තාලයේදී මාතුපාල, අල්විස්, රබෙල්, පියසේන, වික්‍රමසේන, සාදිරිස්, නිකලස් සහ පෙරියතම්බි, 1980 ජුනි 5 රජයේ සැපයුම් දෙපාර්තමේන්තුවේ දෙද්දුවගේ සෝමපාල මෙන් 1987 මැයි 1වැනිදා ඝාතනයට ලක්වූ ලංකා ඛණිජ තෙල් නීතිගත සංස්ථාවේ සපුගස්කන්ද තෙල් පිරිපහදුවේ ක්‍රියාකැරවුම් අංශයේ ලෙස්ලි ආනන්ද කිරිබත්ගොඩ සහ ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර සරසවියේ තෙවන වසර සිසු කිත්සිරි මෙවන් රණවකද ඉතිහාසයට එක්වී හමාරය.

ජවිපෙ 2වැනි කැරළි සමයවූ 1986 සිට 1990 දක්වා පළවන මෙම ලිපි මාලාව ලබාගැනීම පිළිබද විස්තර පහත ලිපිනයට ඔබගේ ලිපිනය යොමු කිරීමෙන් ලබාගත හැකිය. ධර්මන් වික්‍රමරත්න, තැපෙ 26, ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර. දුරකථනය: 011-5234384 විද්‍යුත් තැපෑල: ejournalists@gmail.com

තව කොටසක් ලබන සතියේ…

By Dharman Wickremaratne

The place was SLFP Headquarters, Colombo. The date was April 21, 1987.  The time was around 4.30 p.m. I had come to SLFP Headquarters to do a report on the coming May Day. SLFP Trade Union Leader Alavi Moulana was standing in front of me. SLFP Administrative Secretary Anuruddha Ratwatte too was nearby.

Suddenly there was a sound like a thunderclap.  Immediately I jumped into Ratwatte’s jeep and rushed to the scene of the explosion near the Bo-Tree, Pettah. The injured were screaming in pain. The bodies of the dead were scattered all over. This is a car bomb” said Essential Services Commissioner Lionel Fernando who had arrived there. The blast claimed 122 lives and injured over 200 persons.

Writen by Dharman Wickremaretne

The following day people staged demonstrations calling for protection.  Thousands surrounded the Ward Place residence of President J.R. Jayewardene after marching from the direction of the Colombo Town Hall.   The participants included were Ven. Maduluwawe Sobhitha, Ven. Muruththettuwe Ananda, MP Leader Dinesh Gunawardana, Gamini Wijegunasekera of the JVP. It was organized by the Anthare (Inter University Students Council). The Government declared a curfew and banned May Day rallies and meetings scheduled for May 1, ordering the events to be postponed for May 22.

May Day celebrated worldwide has a proud history behind it.  May 3, 1886 was the third day of the American workers’ struggle demanding an eight-hour work day. Nine persons including Albert Parsons were jailed on suspicion of throwing a hand-bomb at the police at Haymarket Square, Illinois, Chicago.  They were sentenced to death on the verdict of the Jury.  The day before the execution Lewis Lingg committed suicide.  On November 11, 1887 four of the labour leaders were hanged.

May Day commemoration event

Sri Lanka’s first May Day rally was held in 1927.  The LSSP held its first May Day rally in 1936.  It was only after the MEP (SLFP-led coalition) came to power in 1956 that May Day became a public holiday in Sri Lanka.  The JVP, Revolutionary LSSP and Ilancheliyan’s Young Socialist Front held their first joint May Day rally in 1970.  The JVP organized a very colourful and disciplined May Day rally in 1983.

The working class prepared to celebrate May Day in 1987 for the 101^st time. All May rallies and processions were however banned. But the ‘Maubima Surakeemay Vyaparaya’ (Movement to Defend the Motherland) had decided to defy the ban and hold a rally and a procession at the Abhayaramaya in Narahenpita.  Its leaders were the Ven.Muruththettuwe Ananda, President of the United Government Services Nurses Union, Ven. Hedigalle Pannatissa of the Agrasharavaka Dharma Faculty and the Ven. Maduluwawe Sobhitha, Chief Incumbent of the Naga Viharaya, Kotte.  But the hidden hand behind the event was the JVP.  The propaganda and publicity work was done by the ‘Anthare’ (Inter University Students Council).

The leaders of the Maubima Surakeemay May Day commemoration May Day1987: (From left) Ven.Muruththettuwe Ananda, President of the United Government Services Nurses Union, Ven. Maduluwawe Sobhitha of Sri Naga Viharaya, MEP Leader Dinesh Gunawardene, Gamini Gunasekara of JVP Trade union Leader, Ven. Dr. Wilegoda Ariyadewa of the Manawa Hithawadi Bhikku Organisation, Ven. Balaharuwe Soma Convener of the Inter University Bhikku Federation, JVP Trade union Leader Gamini Jayalath, P Tangaraja.

A number of discussions were held daily from April 22 at the Abhayaramaya on defying May Day ban.  The participants included Ven. Dr. Wilegoda Ariyadewa of the Manawa Hithawadi Bhikku Organisation, Ven. Balaharuwe Soma Convener of the Inter University Bhikku Council, Anthare Convener B. Senaratne, MEP Leader Dinesh Gunawardana, All Ceylon Trade Union Federation President Gamini Gunasekera, Gamini Jayalath and P. Thangaraja of the Militant People’s Front.  I was the coordinator. There were five rounds of talks the last of which was held on April 27 at 2 p.m.

The unseen leader who directed the‘Mawbima Surakeemay’ May Day Rally in 1987 was JVP Central Committee Member Ananda Idamegama alias Dhammika alias Kamal. Born at Kandegedera, Badulla, he was a man of many skills and leadership qualities. After the Udalagama Commission nullified his his studentship in 1983 while studying in the Engineering Faculty of the Peradeniya University he became a full-time JVP activist.

Senior SP, Colombo South, Abdul Gafoor giving orders to attack the Maubima Surakeemay May Day procession (top photo) and after the police opened fire (bottom picture)

During the May Day discussions Ananda Idamegama was at the Abhayaramaya day and night. I recall visiting his home passig the Kandegedera Maha Vidyalaya.  Unlike some JVP leaders he was not the kind of person who branded everyone who disagreed with the party opinion a trator.

Around this time the JVP took another step forward in its armed activity. It was the seizure of arms from the Army Camp at Pallekele, Kandy on April 15, 1987.  The attack was a show of strength.  The seized weapons were 12, T-56 automatic firearms, seven sub-machine guns and ammunition. A trained ex-Army man, Mahinda led the operation which was directed by Shantha Bandara.

The LSSP, CP, Mahajana Party and NSSP too had planned to hold a joint May Day rally opposite the LSSP Headquarters, defying the May Day ban. Some other groups too had decided on the same course of action. The most militant of these rallies was the one that was to be held at Abhayaramaya.  Nearly 2000 people attended the event which began on May 1 at 2.05 p.m.

Leslie Anandalal Kiribathgoda (left) Ven. Muruththettuwe Ananda and Dinesh Gunawardene paying their last respects to his body kept at his home in Bendiyawatte, Wellampitiya

Ven. Hedigalle Pannatissa of the Agrasharavaka Dharma Faculty administered ‘pan sil’ after which the Ven. Ven. Muruththettuwe Ananda explained the objective of the meeting. The Ven. Balaharuwe Soma of the Inter University Bhikku Council spoke on behalf of the students. Thereafter, the Ven. Maduluwawe Sobhitha and Opposition MP Dinesh Gunawardana addressed the meeting.  A 10-point May Day resolution was adopted at the meeting after which the organizing committee appealed to the participants to peacefully disperse.

They expressed opposition to the May Day ban and walked out of the Abhayaramaya premises towards the main road carrying placards with slogans.  The Government’s response was a baton charge followed by tear gassing and rubber bullets. Finally it was live bullets.  News cameramen covering the incident were Chandraguptha of the Dinakara, Gamini Akmeemana of the Island, and Priyantha Kolambage of Rawaya.

University Student Kithsiri Mewan Ranawaka (left) and university students carrying his body. Standing nearby is ASP Bandula Wickremasinghe.  Among those carrying the body is Moratuwa University Engineering Student Nimal Balasuriya.

I reported everything which happened there.  The police officer who gave the order to fire was Colombo South Senior Superintendent Abdul Cader Gafoor.  He told me that President Jayewardene had personally instructed him not to allow any May Day rally.  Gafoor was ideally suited to serve the Jayewardene Government. He was also the officer subsequently responsible for the incidents at the General Cemetery, Borella, leading to the riots of Black July 1983.  At the time of the May Day incident he was administering seven police stations including those of Borella and Narahenpita.

The officer who gave the order to fire was riot squad leader Sub Inspector Welegedera Premadasa.  ASP Bandula ‘Show’ Wickremasinghe was Gafoor’s second-in-command. Nearly 300 policemen had been called in to suppress the May Day procession.

Ranawaka’s funeral procession heading towards Minuwanpitiya cemetery from Kuruppumulla, Panadura.

Dinesh Gunawardana and Ven Muruththetuwe Ananda appealed to the police on loudspeakers to stop the firing.  But shooting continued for a number of minutes causing the deaths of two people.  The fatally injured Kithsiri Mewan Ranawaka was carried by a group that included Moratuwa University Engineering Student Nimal Balasuriya who later became the Convenor of the Anthare. Viridu Singer Warana Ananda Jayakody and I carried the body of the other victim Leslie Ananda to the hospital. Samantha Ratnayake of Narahenpita, R. Premasiri of Ratnapura and Mahinda Ranatunga of Kandy were hospitalised with injuries.

Leslie Anandalal Kiribathgoda was an employee of the Petroleum Corporation’s Oil Refinery at Sapugaskanda. Kithsiri Ranawaka who succumbed to his injuries at the National Hospital, Colombo, was a third year student of the Sri Jayewardenepura University.  Both victims were party members.

Leslie Ananda’s funeral took place Kohilawatte cemetery on May 3 at 6.30 p.m.  His mother Kalyani Perera and elder sister Kumari gave me all details of him when I visited their home at Bendiyawatte, Wellampitiya.  Ananda was the sixth in a family of seven whose father had passed away 20 years ago.  No decorations or flags of mourning were allowed at Ananda’s funeral although a large crowd had gathered to pay their last respects to him.  Two years after his death his mother too passed away.  When I visited their home at Bendiyawatte again in 2011, his family members said that they had still not received his death certificate.

Two officers of the Government Analyst’s Department examining the spot at the Devalaya (shrine) of the Abhayaramaya where bullets had struck during the police shooting.

University Student Kithsiri Ranawaka’s funeral was held on May 4.  His father, a lawyer, was a vice president of the MEP. Kithsiri’s funeral looked a militant demonstration. A large crowd including university students had gathered at his home in Kuruppumulla, Panadura from where the body was taken in procession to the Minuwanpitiya Cemetery. After the funeral over 2000 students, bhikkus and workers staged demonstrations throughout the Panadura town and dispersed after holding a meeting.

As a result of the strong efforts MEP Leader Dinesh Gunawardena MP made the UNP Government was compelled to hold an inquiry into the May Day double murders.  The inquiry commenced at the Colombo High Court on May 14, 1987.  The Commission of Inquiry met for 30 days to hear the evidence.  The examination of evidence concluded on March 28, 1988.  The evidence record ran into 1800 pages.  The inquiry based on the evidence ended on August 2, 1988.  The inquiry report with the conclusions was given to the Attorney General under section 55 of the Emergency Regulations.

High Court Judge Silva said that the evidence of the 10 witnesses who testified on behalf of the police was unacceptable. The reason was that the Assistant Government Analyst’s report proved that shooting took place from a distance of 10 feet, thus contradicting the claim that the police did not enter Abhayaramaya at any time during the incident.

Demonstrations were held in many schools in the island against the police action. It was probably President Jayewardene’s idea to show India that he was ready to suppress Sinhala nationalist forces.  What happened instead was that it helped to convince opponents of the regime that the Government’s actions can be stopped not by non-violent methods but only by the power of the gun. (The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com OR 011-5234384)

PHOTO CAPTIONS

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

මෙවර 2016දී ලොවපුරා සමරනු ලබන්නේ 130වැනි මැයි දින සමරුවයි. ශ්‍රී ලංකාවේද ලබන ඉරිදා එනම් මැයි 1වැනිදා මැයි රැළි සහ පෙළපාලි රැසකි. එකම කොම්පැනියේ ප්‍රොඩක්ට්ස් දෙකක් මෙන් හවුල් ආණ්ඩුවේද මැයි රැළි දෙකකි. එක් රැළියක් හවුල් ආණ්ඩුවේ ප්‍රධාන පාර්ශවයවන එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ මෙහෙයවීමෙන් බොරැල්ලේ කැම්බල් පිටියේ පැවැත්වේ. හවුල් ආණ්ඩුවේ අනෙක් පාර්ශවය වන ශ්‍රිලනිප(නෛතික පිළ) සිය මැයි දිනය පවත්වන්නේ ගාල්ල සමනල ක්‍රීඩාංගනයේදිය. එජාප ආණ්ඩුවේ ජනතා විරෝධී ක්‍රියාකාරකම් වලට එරෙහිව ඒකාබද්ධ විපක්ෂය මෙහෙයවන මැයි රැළිය පැවැත්වෙන්නේ කිරුළපනදීය. එය මෙවර පැවැත්වෙන දැවැන්තම රැළියවන බව දේශපාලන විචාරකයින් පෙන්වා දේ. ජවිපෙ මැයි රැළිය පැවැත්වෙන්නේ බී.ආර්.සී. පිටියේදීය. පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ මැයි දිනය කොටුවේදීය. ලංකා බැංකු සේවක සංගමය ඇතුළු ස්වාධීන වෘත්තීය සමිති සංවිධානය මැයි රැළිය හයිඩ් පිටියේදීය. ස්වාධීනයැයි කීවාට ලංකා බැංකු සේවක සංගමයේ සභාපති එස්.පී ජයරත්න එජාපයටය. ජේෂ්ඨ උපසභාපති විමල් චන්ද්‍රසේන ශ්‍රිලනිප නෛතික පිළටය. ප්‍රධාන ලේකම් ඒ.කේ. බණ්ඩාර ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේය.

ගුල්ලොත් චණ්ඩි, බාල ලෑලිවල කීවාසේ තමන් සුපිරිසිදු සමාජවාදින් යැයි හදුන්වා ගන්නා කණ්ඩායම් සහ කල්ලිද ‘වමේ එක්සත් මැයි දින’ සම්ප්‍රදායිකව මෙවරද  සමරනු ඇත. ආචාර්ය වික්‍රමබාහුගේ නසසප මැයි රැළියට නසසපයෙන් කැඩී ගිය සිරිතුංග ජයසූරියගේ එක්සත් සමාජවාදී පක්ෂයද එක්වීමට ඉඩ තිබේ. ඉන් කැඩී ගොස් තිබූ 71 කැරැල්ලේදී රත්ගම පොලිසියට පහර දුන්නායැයි කියන මහින්ද දේවගේගේ සමාජවාදි පක්ෂයද යළි එයට ගොනුවනු ඇත. එමෙන්ම යහපාලන ආණ්ඩුවට ෂොපින් යන වමේ කේන්ද්‍රය, සමසමාජ සහ කොමියුනිස්ට් පක්ෂවල විකල්ප කණ්ඩායම්වල මහත්වරුද එයට එක්වනු ඇත. ජනබලය උදෙසා සාමුහිකය, වෙනස, පීපල්ස් මාච්, ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂය(මාවේවාදී) ආදී මෙකී නොකී කණ්ඩායම්වල බෝඩ් ලෑලි ඔසවාගෙන පැට්ට්‍රික් ප්‍රනාන්දු, ඒ.ඩී.පී රත්නායක නොහොත් පොඩි රත්නේ, වසන්ත දිසානායක, අජිත් රූපසිංහ වැනි  පුද්ගල චරිත දුසිමක් දෙකක් පමණද එයට එක් නොවූවහොත් පුදුමය. කම්කරු මාවත නොහොත් සමාජවාදී සමානතා පක්ෂය නම් මෙවර මැයි දිනය 4වැනි ජාත්‍යන්තරය සමඟ සමරන්නේ ඔන් ලයින් එකෙන්ය. එයට අමතරව නව නගර ශාලාවේද රැස්වීමකි. ගුණසේන මහානාම ඇතුළු 12 දෙනෙකු සමඟ 1982දී නසසපයෙන් ඉවත්වූ ආචාර්ය සුමනසිරි ලියනගේද, ලීනස් ජයතිලක, නීල් විජේතිලක සහ ධර්මසිරි ලංකාපේලි සමඟ වමේ සටන පුවත්පතද රැගෙන පොත පෙරළමින් මේ සැම වේදිකාවකටම ගොඩවනු ඇත.

Protestors shout slogans calling for better working conditions for garment workers during a May Day rally on Wednesday, May 1, 2013, in Dhaka, Bangladesh. Thousands of workers paraded through central Dhaka on May Day to demand safer working conditions and the death penalty for the owner of a building housing garment factories that collapsed last week in the country’s worst industrial disaster, killing at least 402 people and injuring 2,500. (AP Photo/Wong Maye-E)

වැඩ කරන ජනතාවගේ සහභාගිත්වයෙන් පමණක් සිදුකරන කම්කරු පන්තියේ සැබෑ මැයි රැළි ලංකාවේ අවසන් වරට  තිබුණේ 1964 දක්වා පමණි. ඒ සමසමාජ පක්ෂය 1964 ජුනි 11වැනිදා ශ්‍රිලනිප සමඟ සන්ධානගත වීමෙන් පසු මැයි දිනය යොදාගනු ලැබුවේ කම්කරු පන්තියේ ශක්තිය පෙන්වා තම ප්‍රශ්න පිලිබදව බලපෑම් කිරීමට නොව තිබෙන ආණ්ඩුව පෙරළා එවැනිම තවත් ආණ්ඩුවක් ගොඩනැගීමේ අරමුණෙන් සභාගයකට එක්වූ නිසාය. ඒ පිළිබඳව 1964 ජුනි 6 සහ 7 දිනයන්හි කොළඹ නගර ශාලාවේ පැවති සමසමාජ විශේෂ සමුළුවේදී හවුලට පක්ෂ ඡන්ද 507ක්ද විපක්ෂව ඡන්ද 176ක් ද ලැබිණි. කොමියුනිස්ට් පක්ෂයද විපක්ෂයේ සිටිමින් ශ්‍රිලනිප සහ සමසමාජ හවුලට සහාය දක්වන ස්ථාවරයකට පැමිණි අතර  ැවති සමසමාජ විශේෂ සමළුවේදී හවුලට පක්ෂ ඡන්ද 507ක්ද විපවෘත්තීය සමිති ඉල්ලීම් 21 වාෂ්ප විය. පුවත්පත් පනත පිළිබදව රාජාසන කතාවට විපක්ෂව එක් වැඩි ඡන්දයක් ලැබූ හෙයින් 1964 දෙසැම්බර් 3 වැනිදා ශ්‍රිලනිප- සමසමාජ සභාගය ඇද වැටිණි. ආණ්ඩු විසුරුවීමෙන් පසු 1965 මාර්තු 22 මහ මැතිවරණයෙන් එජාපය ජයගත්තේය.

ඉහත කරුණු කාරණා කෙසේ සිදුවුවද මෙවර දැවැන්තම මැයි රැළිය වන කිරුලපනේදී ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ මෙහෙයවීමෙන් සහ මහින්ද රාජපක්ෂගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පැවැත්වෙන රැස්වීමට එරෙහිව ශ්‍රිලනිප(නෛතික පාර්ශවය) ඇතැම් නායකයින් සිදුකරන ගෝරනාඩුව සහ අදෝනාව ජුගුප්සාජනකය. වසර 1987 මැයි 1වැනිදා මැයි දිනය තහනම් කරමින් එම තහනමට එරෙහිව අරගලකල කම්කරුවෙකු සහ සරසවි සිසුවෙකු ඝාතනය කල එජාප ආණ්ඩුව මෙවර 2016දී ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ මැයි පෙළපාලිය ආරම්භ කිරිමට මුදල් ගෙවා ලබාගත් නාරහේන්පිට ශාලිකා ක්‍රිඩාංගනය ලබාදීමද තහනම් කර ඇත. සමෘද්ධි නිලධාරින්ගේ සංගමයේ මැයි රැළිය පැවැත්වීමට මුදල් ගෙවා ලබාගත් බත්තරමුල්ලේ අපේගම පරිශ්‍රය ලබාදීමද එලෙසින්ම තහනම්කර ඇත. යහපාලන ආණ්ඩුවේ තරු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය එය වේ. මේවාට එරෙහිව පළිගැනීමට කාලය වැයකල යුතු නැත. මන්ද රිදවූ පුද්ගලයින්ටද කර්මය අනුව මුහුණදීමට සිදුවන බැවිනි. ගමේ පුංචි ආණ්ඩුවවන ප්‍රාදේශීය සභා මැතිවරණ පවත්වන දිනයක් හෝ පෙනෙන තෙක් මානයකද නැත.

මාවෝ සේතූං වරෙක කියා සිටියේ අපි අපේ සාර්ථකත්වය මැනිය හැක්කේ මිතුරන්ගේ ප්‍රශංසාවල මිහිරි වදනින් නොව සතුරන් විසින් නඟන කෝපාවිෂ්ඨ ගර්ජනාවේ රළු හඬිනි. ඒ අනුව ගත් කල මහින්ද රාජපක්ෂ බොක්ස් ඔෆිස් බිඳදමන සාර්ථක නායකයෙකි. හෙළයා කිසිදා යුද්ධයකින් මුළුමනින් පැරදවිය නොහැක. හෙළයා ඉතිහාසයේ පැරදුණේ රැවටීමට ලක්වීමෙනි. රට ආර්ථික පරිහානියට ඇද වැටෙමින් තිබේ. රට තුළ සිදුකරන යෝධ සංවර්ධනය අකාමකා දමා ඇත. මාතෘ භූමිය ලබාගත් විජග්‍රහණයන් යළි රිවස් ගියරයේය.

සියයට 15ක වැට් බදු බරක් අලුතින්ම ජනතාව මත මැයි 2වැනිදා සිට පටවා ඇත.  ඒ අනුව සියළුම භාණ්ඩ සහ සේවා මිල වැඩිවී තිත්ත කසාය ගිල්ලීමෙන් මධ්‍යම පාන්තික පවුලක මාසික වියදම රුපියල් 10,000ක පමණ  මුදලකින් ඉහළ යනු ඇත. රාජ්‍ය සේවය කප්පාදුකොට අලුතින් බඳවා ගන්නා රාජ්‍ය සේවකයින්ගේ විශ්‍රාම වැටුප අහිමිකර ඇත. ඉන්දියානු එක්ටා ගිවිසුම මගින් ඉදිරියේදී කුණු කොල්ලයට සේවක ශ්‍රමය හාම්පුතුන්ට විකිණෙනු ඇත. පාසැල් නිලඇදුමට ජලාහුටංය. පාන් මිල වැඩිවිය. තේ සහ රබර් නිෂ්පාදකයෝ කබලෙන් ලිපටය. වී මිල 20ට බැස්සේය. හාල් මිල නහුතෙට නැග්ගේය. පොහොර සහනාධාරයට කෙලියේය. නව පො‍හොර සහනාධාර මුදල් දීමේ විද්‍යාත්මක ක්‍රමවේදයට අනුව අක්කරයක් වගාකර වී බුසල් 90ක අස්වැන්නක් ලැබුණවිට ඒ රුපියල් 20 බැගින් අළෙවි කලහොත් ලැබෙන ආදායම රුපියල් 37,800කි. එවිට ගොවියාට රුපියල් 8,600ක අතින් පාඩුවක් සිදුවේ. එම වී ප්‍රමාණයම රුපියල් 38 බැගින් රජයටම අළෙවි කිරීමට හැකිවූවොත් සාමාන්‍යයෙන් ලැබෙන ලාභය රුපියල් 25,420කි. එහෙත් දැන් සිදුව ඇත්තේ රුපියල් 20ට අළෙවි කිරීමටය. මේවාට එරෙහිව ශිෂ්‍යයෝද, රැකියා විරහිතයෝද, ධීවරයෝ සහ ගොවියෝද පමණක් නොව වෘත්තිකයන්ද සිටිනුයේ අරගලයකය. මාලඹේ පෞද්ගලික වෛද්‍ය විදුහලට එරෙහිව සටන් කරන සරසවි සිසුනට කොටුවේදී ඊයේද දැඩි මර්ධනයක් එල්ල විය.

මෙවර මැයි දිනය තිබෙන විටද මෙයට 25 වසරකට පෙර සිටි ප්‍රධාන පක්ෂ දෙකේ වෘත්තීය සමිති නායකයෝ තවමත් ඒවා සින්නක්කරවම බදුගෙන සිටිති. එජාප ජාතික සේවක සංගමයේ ප්‍රධාන ලේකම් සිරිනාත් ද මෙල් සහ ශ්‍රිලනිප නිදහස් සේවක සංගමයේ ප්‍රධාන ලේකම් ලෙස්ලි දේවේන්ද්‍ර ඒවාට නිදසුන්ය. මින් ඇතමෙකු ජාතික ලැයිස්තුවෙන් දියවන්නාවට යැවුවද දුම්මල ගැසුවත් ඔවුන් මුට්ටි කාසි වෘත්තීය සමිති ව්‍යාපාරයෙන් එලවීම උගහටය. එයට විකල්පයක් ලෙස එජාපය වෘත්තීය සමිතියේ සභාපතිවරයා කළේ තරුණ දේශපාලඥයෙක්වූ අකිල විරාජ්ය. ගල හොඳ නම් අඹරන කහ මක්වේද කිව්වාලු.

ආණ්ඩුවේ අලුත්ම කෙමන ආර්ථිකයට අටවා ඇති බිම්බෝම්බ නිෂ්ක්‍රීය කරමු යන්නය. එය ආලාපාළු ආර්ථිකයේ මෙගා-ඩීල් මුලාවකි. මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවට ණය දෙන විට ලංකාව කොළණියක් කරගැනීමට තැත් කරන දුෂ්ඨ රාජ්‍යයක් ලෙස හැදින්වූ චීනය යහපාලන ආණ්ඩුව ණය ඉල්ලූ විට එය දෙන විට ලංකාවට අතහිත දෙන දීර්ඝ කාලීන රාජ්‍යතාන්ත්‍රික මිතුරෙකි. අවසානයේ බටහිර ගැත්තන්ටද චීනය ඉදිරියේ කුක්කන් වීමට සිදුවිය.

ආණ්ඩුව ලෝස් නැතුව වියදම් කරයි. එක්දින ගොවි සමුළුවට ලක්ෂ 308කි. කෘෂිකර්ම ඇමති දුමින්ද දිසානායකගේ අමාත්‍යාංශයේ කාර්යාලයට නිිලියකට අයත් රාජගිරියේ තට්ටු ගොඩනැගිල්ල වසර 5කට බදු ගැනීම සඳහා වැයකල මුදල රුපියල් ලක්ෂ13,356(කෝටි 134) කි. වරායේ ඇමති නිවස අළුත්වැඩියාවට ලක්ෂ 200කි, ජනතා සේවය හරියට කිරීම සඳහා ඇමති සරත් ෆොන්සේකාකාට අලුත් වාහනයක් මිලදී ගැනීමට ලක්ෂ 350ත් මදිය. යහපාලන ආණ්ඩුව ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්ගේ තියරිය අනුව බොරුව සරලව ලොකුවට නිරන්තරයෙන් පවසනු ලැබීය. එහෙත් තවදුරටත් ඒවාට ආයුෂ නොමැති බව දැන් පැහැදිලිය.මහාචාර්ය ඉඳුරාගාරේ ධම්මරතන හිමියන් පවසන පරිදි මේ සිදුවන දේ දැක දැක දානේ වළඳලා සැතපිලා සිටීමට ජනතා හිතවාදී මහ සඟරුවනට සිටීමට නොහැකිය. දොඩම්පහළ රාහුල හිමියෝ කියන්නේ අප අපවත්කර හතර කොනේ එල්ලුවද ජාතිකවාදී බලවේගයන් සිය ගමන යායුතු බවය.

ලංකාවේ යහපාලන දේශපාලන නායකයෝ ලැජ්ජාවක් ගෑවිලාවත් නැති පිරිසක් බව දැන් සක්සුදක් සේ පැහැදිලිය. මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවේ කුප්‍රකට දේශපාලඥයින් ලෙස එදා විපක්ෂයෙන් චෝදනාලත් සජින් වාස් ගුණවර්ධනලාටද අකුරැස්ස ප්‍රාදේශිය සභාවේ හිටපු සභාපති සාරුවා සුනිල්ලාටද භික්ෂු ඝාතනයක් සම්බන්ධයෙන් සැකපිට අත්අඩංගුවට ගත් මොරටු උපසභාපති අජිත් බස්නායකලාටද දැන් අපමණ අගයකි. මේ සියල්ල ඩාර්ලි පාරේ ශ්‍රිලනිප(නෛතික පාර්ශවය) ගාලු මැයිදින රැස්වීම සාර්ථක කරගැනීම සඳහාය. ගාලු රැස්වීමේදී මුළු බරින් වැඩි කොටසක් කරගසා ඇති සජින් වාස් ගාලු රැස්වීමට ගෙනඑන බව කියන බස්රථ සංඛ්‍යාව 150කි. අංගුලිමාලටද තමන්කල වැරදි අතහැර හරිමග ගොසින් රහත්වීමට හැකිනම් බලපිටියේ සජින්ලාට සහ අකුරැස්සේ සුනිල්ලාට යහපාලනය පසුපස ගොස් හෝ හොද මිනිසුන් වෙනවානම් එය සැමගේ සතුටට හේතුවනු ඇත. එහෙත් විපක්ෂයේ සිටින විට අසූචි කන්දක් සේ දකින තැනැත්තන් යහපාලන ආණ්ඩුවට කරණම් ගැසූ පසු සදුන් දැව ගොඩක් සේ දැකිය හැකිද? ඒ අනුව සියළු හොරුන්ට යහපාලන සරණං ගච්ඡාමිය. බ්‍රිතාන්‍යයේ හිටපු ශ්‍රී ලංකා මහ කොමසාරිස් සහ වර්තමානයේ ජනාධිපති උපදේශක ක්‍රිස් නොනිස්ද ගාලු මැයි රැස්වීමට සහභාගි වනවාදැයි සැකයකි. යහපාලනය දෝරේ ගලන්නේයැයි කියන්නේ මේවාටය. දැන් සෑහෙන තරඟයකි. සට්ටැඹියෝ ගොඩකි. ඔළු සේදීමේ සිට අහවල් එක සේදීම දක්වා ඔවුහු පේවී සිටිති. දැන් ඇත්තේ ගම් පෙරළියක් නොවේ. යුග පෙරළියක්ද නොවේ. කළියුග කාලයකි.

මැයි දින සටන්පාඨ හිඟ අයට අවශ්‍යනම් සටන්පාඨ සකස්කර ගැනීම සඳහා මෑතකදී ජනවහරට එක්වූ උපාමා කිහිපයක්ද මෙසේ දැක්විය හැකිය. ඒවා අතර මෛත්‍රී මාමා හොරු ඇල්ලුවා වගේ, රනිල් මාමා එක්ටා ගිවිසුමින් ලක්ෂ 10ක් රැකියා ගේනවා වගේ, රවි අංකල් සරදියල්ගේ අයවැය වෙනුවට සෝරෝස් අයවැයක් ගෙනාවා වාගේ, රංජන් අයියා ෆයිල් ඇදලා නෝන්ඩි වුණා වගේ, හරින් අයියගේ ගූගල් බැලුම කඩා වැටුනා වගේ, හිරුණිකා දැරවියගේ ඩිෆෙන්ඩරයෙන් රවුමක් ගියා වගේ, මත්තල වී ගබඩා කෙරුවා වගේ, ජෝන් සීයා ඇවිදින මංතීරුව කැඩුවා වගේ වේ.

කිරුළපන මැයි දිනයට යෝධ ජවයක් එක් කරනු ඇත්තේ ගාලු දිස්ත්‍රික්කයේ ජනතාවය. ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ ආසන 10කට දෙදිනක් තුළ ගිය හිටපු ඇමති බැසිල් රාජපක්ෂ එහි රැස්වීම් 17ක් තබමින් ශ්‍රිලනිප බහුතර ක්‍රියාකාරිකයින් දිනා ගැනිමට සමත් විය. ඒ සඳහා ගාලු දිස්ත්‍රික් මන්ත්‍රීවරුන් වන වෛද්‍ය රමේෂ් පතිරණ, නීතිඥ මොහාන්ද සිල්වා සහ ජනප්‍රිය නිලි ගීතා කුමාරසිංහ යෝධ ශක්තියක් වී තිබිණි. බැසිල් රාජපක්ෂ දක්ෂ දේශපාලන නායකයෙකු බව අවිවාදිතය. ඔහුගේ වැඩ පිළිවෙලට එරෙහි වියහැක්කේ හවුල් ආණ්ඩුව වෙනුවෙන් පෙනී සිටින අයෙකුට පමණි. බැසිල් රාජපක්ෂගේ වැරදි දකින ඇතමුන්ට තමන්ගේ ඇසේ ඇති පොල් පරාලය නොපෙනේ. ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ ශ්‍රිලනිප පළාත් සභා මන්ත්‍රීවරුන් 33 දෙනාගෙන් 29ක් මෙවර එක්වන්නේ කිරුළපන රැළියටය. ගාල්ල රැළියේ ප්‍රධාන සංවිධායකවරයාවු මහ ඇමති ශාන් සමඟ ගාල්ලේ රැළියට එක්වනු ඇත්තේ පළාත් සභා මන්ත්‍රීවරුන් 4 දෙනෙක් පමණි.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණද මෙවර මැයි දිනය සමරනුයේ රාජා හෝ මා හෝ ගංගා හෝ කියා ආණ්ඩු බිඳදැමීමේ හා ගොඩනැගීමේ කොන්ත්‍රාත්තු ඉටුකොට බරපතල අවමානයකට සහ අප්‍රසාදයකට පත්වී තිබෙන වකවානුවකය. වර්තමානයේ ඔවුන්ගේ උපාය මාර්ගය වී ඇත්තේ ආණ්ඩුවට එරෙහි ලාබ ප්‍රචාරක කටයුතු මගින් කන්ගැට්ටා තියරියෙන් ආණ්ඩුවටම තල්ලුවක් දීමය.  ජවිපෙ සාම්ප්‍රදායික ආකර්ෂණීය මැයි දිනය සඳහා ජවිපෙ සමස්ථ සාමාජිකත්වය පමණක් නොව ඔවුන්ගේ දරු දැරියන්ද එක්වන බැවින් එය දිස්වන්නේ ගලවා ගැනීමේ හමුදාවක් ලෙසිනි. හඳ ගැන කවි ලිව්වාට හඳේ අයිතිකාරයා විය නොහැක.

හවුල් ආණ්ඩුවේ ශ්‍රිලනිප නෛතික පාර්ශවය මේ සිදුකරනුයේ 1956 නැගී ආ ජනතා බලවේගය මරා දැමීමකි.  සෘජුව සහ වක්‍රවද දැන සහ නොදැනද ඔවුහු ඒ සඳහා අත්වැල් සපයමින් සිටී. අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ සහ ඔවුන්ගේ ඒජන්තවරුන්ගේ උවමනාවන් සැදී පැහැදී ඉටුකරනු ලබමින් සිටී. පනස් හයේ හරය සහ පරමාර්ථ කෙලෙසූවන්ට 1956 අරුමය සැමරිය නොහැක. ඒ වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්නටද නොහැකිය. යුතුකම සංවාද කවය කොළඹ මහජන පුස්තකාලයේ ඊයේ පැවැත්වු සම්මන්ත්‍රණයේදි අවධාරණය කළේ එයයි.

මෙවර මැයි දිනය වැඩකරන ජනතා බලයක් හෝ සමාජවාදී සමාජයක් වෙනුවෙන් කැපකරන ජාත්‍යන්තර කම්කරු දිනයක් නොවේ. එය 1965 සිටම සෑම දේශපාලන පක්ෂයක් සහ කණ්ඩායමක්ම තම බලය විදහාපාන මැයි දින ‘ගේමකි’. මෙවර එජාපයට නම් බඩුත් හාමුදුරුවන්ගේ නඩුත් හාමුදුරුවන්ගේය. ශ්‍රිලනිප නෛතික පාර්ශවය සහ ජනතා පාර්ශවය යන දෙපිලටනම් මෙවර මැයි රැළි රජ දැක්මකි. ශ්‍රිලනිප නෛතික පාර්ශවයටනම් ගාලු මැයි රැළිය ගෙදර ගියොත් අමු නසීය මඟ සිටියෝත් තෝ නසීය වැනි තත්ත්වයකි. ශ්‍රිලනිප ජනතා පාර්ශවය නියෝජනය කරන ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට නම් කිරුළපන මැයි රැළිය නව උපතකට විදුලන නැකතක් සේය.(The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com OR 011-5234384)

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ejournalists@gmail.com

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

April 29, 2016, 9:36 pm
Former External Affairs Minister Prof. G. L. Peiris yesterday said that a controversial missive issued by newly appointed Parliamentary Reforms and Mass Media Secretary Nimal Bopage advising the media not to use the term ‘Joint Opposition’ to denote the dissident group of the UPFA should be examined against the backdrop of the Geneva-based Inter-Parliamentary Union (IPU) recognising the group loyal to former President Mahinda Rajapaksa.

Claiming that the continuous use of the term Joint Opposition was illegal, immoral and unethical and breach of media freedom, attorney-at-law Bopage warned individual journalists as well as television and radio presenters of legal action unless they discontinued the practice.

Now that Media Minister Gayantha Karunatilleke has disowned the statement issued by the Secretary to his Ministry, the latter could no longer remain in that post. Responding to a query by The Island, Prof. Peiris said either Bopage should resign on his own or Minister Karunatilleke should sack him.

Prof. Peiris expressed the belief the IPU would inquire into the latest developments.

The former law Prof said that though Minister Karunatillke had publicly repudiated the statement the truth was Bopage wouldn’t have issued it without receiving specific instructions from his minister. Prof. Peiris said that the government had been compelled to suspend an obvious attempt to suppress the media due to strong protests by the Joint Opposition as well as the media.

Prof. Peiris alleged that an SLFP faction in the government had been making a desperate bid to counter the growing popularity of the faction led by those loyal to former President Rajapaksa.

The government would certainly step up pressure after May Day, Prof. Peiris said, adding that the incumbent rulers couldn’t stomach the rapid emergence of a powerful political force capable of meeting the challenge.

The directive issued by the government through Bopage reflected its growing apprehension of political developments, Prof. Peiris said, explaining various attempts made by the UNP and those SLFPers in the government to undermine the Joint Opposition. The former FM pointed out that the government had continuously refused to recognise the Joint Opposition in parliament because the ruling coalition feared the grouping’s popularity

The SLFP has repeatedly rejected the Joint Opposition requests for permission to function independently in Parliament.

Prof. Peiris said the UNP-SLFP coalition was engaged in a desperate struggle. He challenged those who had been critical of the previous government’s handling of the media to speak out at the attempt to control the media for political expediency.

Prof. Peiris said that former President Rajapaksa had refrained from imposing any censorship even during the war though some in his government pushed for it. The media reported LTTE statements and carried various other communiques issued on behalf of the group without hindrance, Prof. Peiris said. “Today, the media is told how to identify a particular group. This is a bizarre and ridiculous situation,” he said.

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි

දැන් ඉතින් කුණු කුණු ගාන්නේ නැතිව ගිහින් ඕක ඇද ගන්න. හොද ලමයනේ!

මට බැහැ. අපි තව ටිකක් මෙහෙම ඉමු

පිස්සු නටන් නැතිව, ගිහිල්ල ඕක ඇදගන්නවා, මට තව වැඩ තියෙනවා.

ඔයා පුදුම දක්ෂයෙක්; මම අද තමයි ඔයාගේ සියළුම දක්ෂකම් කැටිකරල දැක්කේ; මට නම් තවත් ඔය තරාදිය අල්ල ගෙන ඉන්න වැඩේ කර කර ඉන්න බැහැ.

යෝදියේ මගේ යකා අවුස්සන්නේ නැතිව පලයන්. ඕක ඇදගනින්; ගිහිල්ලා තරාදිය උස්සගෙන හිටපන්; මුලු උසාවියම පිරිලා මිනිස්සු මම එනකම් බලාගෙන ඉන්නවා.

ඒකනේ මම කිව්වෙ අනේ මිනිස්සු ඔයා එනකන්නේ බලා ඉන්නේ, ඉතින් ඔයා යන්න. මට බැහැ.

යකෝ තොට තේරෙන්නේ නැද්ද, මිනිස්සු මෙතනට එන්නේ, උඹ දිහා බලල, උඹේ අතේ තියෙන තරාදිය දිහා බලල, නීතියේ කන්‍යවියගේ සාධාරණත්වය අපේක්ෂාවෙන්, මෙතන මට වඩා වැදගත් උඹයි. ඉක්මනට පලයන්.

මොකක්ද කිව්වේ! නීතියේ කන්‍යවියගේ සාධාරණත්වය අපේක්ෂාවෙන්? යකෝ තෝ මෙච්චර වෙලා කලේ, කලේ ඒ කන්‍යවියව තුරුලු කරගෙන දූෂණය කරපු එක නේද? දැන් මම කන්‍යවියක් නෙමෙයි. මට බැහැ දැන් කා ඉදිරියේවත් කන්‍යවක් ලෙස පෙනී සිටින්න.

අනේ ප්ලීස් අදට විරක්වත් ඔයා කන්‍යවියක් වගේ ඔයා පෙනී සිටින්න ශාලිකා!

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

 භික්ෂුන් වහන්සේලාත් බෞද්ධ දන උගත්තුත් ලෞකික බොහොමයක් දේවල් ගැන මෙහෙම කියනවා අපි අසා ඇත්තෙමු ..එහෙත් ඔවුහුද ඒවායින් වැඩ ගනිති .වැඩ ගත්තත්  නිවනට සාපේක්ෂකව ඒවා නිෂ්ඵල නිරර්ථක බව ඔවුහු දනිති එහෙයින් ”’පදම  දැ න ”’ඉන් ප්‍රයෝජන ගනිති පරම සත්‍යය ‘ නිවන් මගය්  අරිඅටඟි මගය් . තිලක්ඛනය දැක්වෙන්නේ බුදු දහමේය ආත්මවාදී අනෙක් ආගම් වලින් බුදු දහම වෙනස්ය නිවනට සාපේක්ෂකව අනෙක් සියලු විද්‍යා ශිල්ප සාස්තර තිරස්චීන විද්‍යාවන් හෙවත් අලුත් වචනය අනුව පට්ටපල් බොරුය . මේ වචන යොදන්නේ ලෞකික විද්‍යාවන් නිසා වල්මත්වෙන බෞද්ධයාට ඇඟිල්ලෙන් ඇ න එබව පෙන්වාදීමටය . නැතුව ඒ කිසිවක්ලෝකයේ නැති නිසාවත් ඒවායින් කිසිදු වැඩක් ගත නොහැකි නිසාවත් නොවේ .මේ බව පුන පුනා කියා ඇතත් සමහරු කාර් බස් යානවාහන පොත්පත්  පමණක් නොව ධර්ම පුස්තකද බොරුදය් අසති . ධර්මය  ද අවශ්‍ය සසරින් එතෙරවනතෙක් පමණි එය පහුරක් වැනිය .එතෙරවූ පසු එයද අත්හල යුතුය  එතෙක් ප්‍රයෝජන ගත යුතුය . මේ ටික බටහිර විද්‍යාවටත් බලපාය් . කාමසුඛල්ලිකානු යෝගී බටහිර විද්‍යාව  අනෙක් නැටුම් ගැයුම් නක්ෂස්ත්‍ර ආදී තිරශ්චීනවිද්යාවන්ට වඩා   මිනිසා කාමයට පොලම්බවය් .බොහෝ බෞද්ධයෝ මදමාවතෙන් දැන් කාම මාවතට විසිවී ඇත්තේ බටහිර විද්‍යාවේ කාමභාණ්ඩ නිසාය මේ විද්‍යාඥයෝ බුදුදහමෙන් විද්‍යා පර්යේෂණ ක්‍රම ගත්තානම් චක්‍රීය චින්තනයත් චතුස්කොටිකයත් නොගෙන එකරෙඛීය චින්තනයත් ද්විකොටිකයත් පිළිගන්නේ  මන්ද  ඔවුහු බුදුදහමේ   ”දුක ”’ යන්න හඳුනා ගෙන ඇත්ද . අයින්ස්ටයින් නිව්ටන් ගැලිලියෝ ආදීන් බෞද්ධ වී නැත තම ලබ්ධීන් වලට වඩා බුදු දහමතාර්කික යුක්ති යුක්ත එකක් බව පිළිගැනීම ට අන්ධ භක්තික නොවන ඕනෑම කෙනෙකුට සිදුවේ  ඉන්දියාවේ බ්රාහ්මන්යින් පවා බුදුදහම පිළිගෙන බෞද්ධයින් වුහ . උජුපටි පන්න පුද්ගලයෝ එසේ හදවතටෙකඟව වැඩ කරති මේ විද්‍යාඥයෝ උජුපටි පන්න වූවානම් ඉඟි කරකර ‘ නොසිට හරිදේ පිළිගත යුතුය .
                                                          බුදු දහමේ ආර්ය පරියේෂණය  මගින් ලැබෙන ප්‍රතිඵලය වන්නේ නිවන් පසක්වීමය් . ”එ ව බලව ”’ කිව්වේ  මේ ගැන බලන්නට මිස   ”’නග්න  ඒවා”’  බලා කාමාග්නිය වැඩිකර ගන්නට නොවේ  බුදුදහමට අනුව ජීවිතයේ අර්තයක් නැ ත ඇත්තේ අරමුණක්   පමණි ඒ අරමුණ නිවනය  ඒ සඳහා සන්සුන් නිවුන ජීවන ක්‍රමයක් අවශ්‍යය  මදමාවත යනු එයය් බටහිර විද්‍යාවෙන් ඇතිකරන මග  අධි සුඛෝපභෝගී මගකි  එහි ගිලුනෙක් ගොඩ එය්ද . එනිසා එය නිවනට සාප්ක්ෂකව පට්ටපල් බොරුවකිය් කීමට බෞද්ධයාට   සනාතන අයිතියක් ඇත .බටහිරයෝ ”අවිත්බැ  ලුවා ”නම් ”’ඇවිත් විශ්වාස කරන ආගම් අතහරිනු ඇත .ඔවුහු ඇවිත් බලු දෙයක් නැත .ඒ”’ බුධ්ධිමත්හු ”’ සිය විද්‍යාවට පවා එකන්ගනොවූ ලබ්ධීන් වල රන්දී ඇත්තේ  කුමක් නිසාද
                                                                                 යාන්තම් හෝ මොලයක් ඇති යට දෙව්පියා විසින් අංගවිකල දරුවන් හිතාමතා ජාතක කිරීම පිළිගත නොහැක  .මොලේ ඇති ය ඒ ජාතකේ පිළිනොගෙන ඒ රෝගී බවට බෙහෙත් සොය  න්නට ඇත . කුරුල්ලෝ වඳුරෝ පළපුරුද්දෙන් හා ඉවෙන් කල යුතු නොකල යුතු දේ තොරා ගනිති ඒ බුදු දහම හදාරා නොවේ  .මිනිස්සුද ඒ අනුවත් තම නුවන මෙහෙයවාත් බෙහෙත් සොයා ගතහ පසුව තවත් ක්‍රම භාවිතා කරන්නට ඇත … මහරගම වත්තේ ගෙදර ඇලොපති දොස්තරත් ගස්ලබු කොළ ගැන සෙව්වේ ඒවා වඳුරන් කන විටය .කවදත් එහෙමය පසක් කරගන්නේ නොයෙක් ක්‍රම වලිනි වාදයක් නැත . වටින්නේ බෙහෙත සොයා ගනීමය් සමර සොයාගැනීම් වරදිවියාහක බටහිර පර්යේෂණ මගින් සොයා ගත බෙහෙත් අවලංගු කරන්නෙත් එනිසාය ..මේ පර්යේෂණ බුදුදහමෙන් ලබා ගත නොහැක .
                                                                     බටහිරයන්ට අවශ්‍ය තම ලබ්ධීන්ට විරුද්ධ වූ තම විද්‍යාව ට ටිකක් හෝ කිට්ටු අදහස්  ඇති තැන සොයා එවාකෙසේ හෝ තමන්ට ගලපා ගැනීමටය .ඉතින්  නවීන විද්‍යාව  බුදුදහමටත්  ගලපෙයය්   ”’ඉන්ගිකරති ””ථෙරවාදී බුදු දහමට විරුද්ධ ඔවුහු දලය් ලාමාගේ  බුදු දහම උලුප්පති ථෙරවාදී බොදු රටවල් බෞධ්ධයින්ට තාන්න මාන්න රැකියා  පන්දුරුපාක්කුඩ ම්  දී  බුදු දහමද නවීන විද්යාත්මකයය් කියවති .
                                                        ලෞකික විද්‍යාව  ලොවුතුරා දහම සමග ගැලපීම පාපකර්මයකි  මිනිසුන් රැවටීමකි .
                                                                                         බෞද්ධයන් ථෙරවාදී බුදුදහමෙන් ඉවත් කිරීමට බටහිර විද්‍යාව හොඳ අවියකි  කාමභෝගී භාණ්ඩ  වලට පුරුදුවෙන මිනිසා ”අහෝ සැපය අහෝ සැපය ”’ කියමින් ඒවා රිසේ භුක්තිවින්දිති  . එසේ කිරීම අබෞද්ධ කමක් නොවේ යය බට හිරයෝ අපේ උන් ලවාම කියවති .. පුනර්භවයක් නොපිළිගන්නා ලබ්ධිකයෝ මේ ජීවිතයේ ඕනෑතරම්  කම්සුව වින්දාවේ . එහෙත් බෞද්ධයෝ පරිසාම් විය යුතුය ”””””විද්‍යාවේ ක්‍රමය බෞද්ධ ක්‍රමය බව මම නොපැකිලව කියමි ””’ යනුවෙන් කියන්නෝ   බෞද්ධයන් නොමග යවන්නෝ වෙති .පිටරට ගියානම් කීයක් හරි හම්බකරගෙන් අපෙරටටත් දැයටත් සමයටත් වැඩක්  නොකර බටහිර කාමභෝගීන්ගේ පක්කලිකම් කිරීම බෞධ්ධ්කමනොවේ   බෞධ්ධයිනි ප්‍රවේසම් වෙනු .කාමය උද්දීපනය කරන සියල් ල බොරුය තන්හාව වර්ධනය කරන දේ බොරුය  සසර දිගු කරන දේ බොරුය .විද්‍යාවේ  ‘ මහා පිපිරුම ” ද මැවුම් කරු ඉවත් කල   පටන් ගැන්මකි .බුදු දහමට අනුව අගක් මුලක් නැත චක්රීයාවේ  .  ආතර් සී ක්ලාක් වරක් කිව්වේ නත්තල් දා එවැනි තරුවක් නොපායු බවත් බුදු දහම පමණක් ලොව ඉතිරිවෙන බවත් වුවත් ගල්මුල් වලින් පසුව  නැවත මේ ගැන විග්‍රහ කිරීමටපසුබට විය .ප්‍රස්නාකළ විට කියන්නේ ””මේ ආගම් ගැන මම මීට ඉස්සරකියා තියෙන නිසා නැවත කීම අනවශ්යය් ”’ කියලය්   උජුපටි සම්පන්නවෙන්න බැරිද . බුදුහිමි බ්රාහ් මන බලයට යටනොවී සත්‍යය දේශනා කළේය
                                                                        බෞද්ධ ප්‍රභෝධයක් ඇතිවිය යුතු මේ අවස්ථාවේ  බට හිර බේගල් වලින් අපි මිදිය යුතුය  ඉන්දියානු වොත් බටහිරයොත් බෞද්ධ විරෝදීහු වෙති උන්ගෙන් දැනටමත් බැ ට වැදී ඇත . බාගයක් බෞද්ධයෝ දැන් හින් ඳුවී ඇත  . ගල් පල්ලිද කෝවිලද යති ලිංග පුදමින්  භාජන ගයත්   තීරු පති ය ති  බු ධ්ධගොෂලාහෙළ අටුවා විනාශ කර ධර්මය විකුර්තිකලය් කියවේ  ”’ ව්‍යාජ ජීවිත ”” වලට ලෞකික බොරු  පදමට පමණක් ගනිමු බටහිර විද්‍යාවෙන් වල්මත් නොවෙමු 

                 මේවා මෙසේ නිතර  කියන නලින්  ද සිල්වා ට මඩගැසීම බෞද්ධ කමට මඩ  ගැසීමකි.මේ ලෝකයේ ජීවත්වෙමින්  සියලු ලෞකිකදේ   ඇත හලයුතුය ඔහු කවදාවත් කියා නැත ඔහු හා වාද  කිරීමට අවශ්‍ය නම් ඔහු නොකීදේ  කිව්වයය් කියමින් කල්නොමරා ඔහු පසුගිය තිස්පස් වසරක් තුල  ලියු කියූ දේශපාලන අදහස් සමග ගැටී  බටහිරයන් ගේ ඔනාඑපාකම් පිරිමසමින් බෙදුම්වාදීන්ට   පාහින පත් කරන්නට තත් කරන්නය්  ඔහුගේ විරුද්ධ වාදීන්ටයෝජනා කරමි  නලින්ට අවශ්‍ය ථේරවාදය රක ගනීමය්  විරුද්ධ වාදීඑන්ගේ තරම එසේ ගැටෙන විට දන ගත හැක   

Dr Sudath Gunasekara

Permanent Mission of Sri Lanka Geneva

The Director General of the Geneva based World Intellectual Property Organization (WIPO) Dr. Francis Gurry, commended Sri Lanka for its achievements and concrete deliverables under the 10 Point GoSL-WIPO Intellectual Property Action Plan, which could serve as a good model for other countries similarly placed as Sri Lanka.

Dr. Gurry made these observations when Secretary of the Ministry of Industry and Commerce Mr. T.M.K.B. Tennekoon met him on the sidelines of the 35^th Session of the Standing Committee on the Law of Trademarks, Industrial Designs and Geographical Indications (SCT) held from 25- 27 April 2016 in Geneva.

Sri Lanka’s Permanent Representative to the UN in Geneva Ambassador Ravinatha Aryasinha, Sri Lanka’s Permanent Representative to the World Trade Organization Ambassador R.D.S. Kumararatne and Second Secretary Dilini Gunasekera were associated in the discussion.

Secretary Tennekoon recalled Dr. Gurry’s visit to Sri Lanka in November 2013, which triggered the formulation of the WIPO-Sri Lanka 10 point Action Plan, which had become a catalyst in the rejuvenation of the intellectual property field in Sri Lanka, and strengthening of the cooperation between the Government of Sri Lanka and WIPO. The Secretary and the Ambassadors provided an update of several activities completed and in process under the Action Plan and highlighted that Sri Lanka is currently in the process of integrating IP into its national policy formulation, with special emphasis on innovation, science and technology and creativity as a means of economic development and empowerment. The Secretary added that a National Steering Committee on Intellectual Property (SCIP), chaired by him was monitoring the implementation of the Action Plan, and since November 2015 there is an exchange of views between the SCIP and WIPO officials through a video conference held every two months.

Detailed discussions on furthering operationalization of WIPO-Sri Lanka cooperation was also held by the Secretary and Sri Lanka delegation with a group of WIPO officials, headed by the Director of the Regional Bureau for Asia and Pacific of WIPO, Mr. Andrew Michael Ong. During the discussions Mr. Ong highlighted the importance of strengthening the capacity of the national IP office, in terms of structure, human resources and skills, including the development of middle level management. Mr.Ong also underlined the upcoming WIPO IP Hub Mission to Sri Lanka scheduled from 13-17 June 2016, which envisages to bring together a group of stakeholders from the public and private sectors, including 21 line Ministries and 64 research institutions, as well as other actors, drivers, service-providers, technology and research professionals, technology businesses, investors and funders, research universities, to discuss the uses of many tools of IP, in order to create Intellectual Property Hubs (IP Hubs). This is also expected to complement the ongoing efforts to integrate innovation into IP policy formulation in Sri Lanka.

The objective of the IP Hub Project is to improve the coherence and coordination of existing national innovation policies, devising improved mechanisms to finance innovation and R&D, resolving particular challenges as to the supply and use of scientists and engineers, fostering university-enterprise linkages, identifying and supporting particular innovation clusters and sectors, while drawing on existing local advantages but also building on creating advantages of commercializing inventions at international level.

It was also noted that the CDIP Project titled Intellectual Property, Tourism and Culture” will be launched in Sri Lanka through a WIPO Mission to be undertaken from 2-6 May 2016 by Ms. Francesca Toso, Senior Advisor to the Office of the Deputy Director General, Development Sector of WIPO. This is co-organized by the Sri Lanka Tourism Development Authority (SLTDA), the coordinating agency for the project implementation in Sri Lanka.

Further, along with the IP Hub Mission to be held in June, Mr. Sacha Wunsch-Vincent, Senior Economist from Economics and Statistics Division of WIPO is scheduled to visit Sri Lanka from 13-14 June 2016, with regard to the formulation of a National Innovation Index, in cooperation with the Coordinating Secretariat for Science, Technology and Innovation (COSTI).

Earlier in his address to the 35^th Session of the Standing Committee on the Law of Trademarks, Industrial Designs and Geographical Indications (SCT) on 25 April, Mr. Tennekoon mentioned that it is essential that the contemporary intellectual property system be responsive to the diversity of needs and the development of all Member States, acknowledging the timely need for international action to prevent the undue registration or use of country names as trademarks, supporting the proposal by the delegation of Jamaica for the development and future adoption of a Joint Recommendation by the SCT to address this issue in a balanced manner. Commenting on the Draft Design Law Treaty, it was pointed out that adequate provisions for building capacity to meet the obligations in the draft Treaty would contribute to realistically achieve its desired outcome.

Permanent Mission of Sri Lanka

Geneva

29 April 2016

Embassy of Sri Lanka Washington DC

Minister of Development Strategies and International Trade Malik Samarawickrama led Sri Lanka delegation to the 12^th US-Sri Lanka Trade and Investment Framework Agreement (TIFA) Council Meeting in Washington which adopted a path breaking Action Plan to boost bilateral trade and investment.

The Council meeting was Co-chaired by United States Trade Representative Michael Froman and Minister of Development Strategies and International Trade Malik Samarawickrama. United States Permanent Representative to the United Nations Ambassador Samantha Power participated as well, encouraging the Sri Lankan government to continue its vital progress on democracy, accountability, and human rights. Ambassador Froman noted that the election outcome has ushered in a new era of U.S.-Sri Lanka economic cooperation.  Joint Statement issued at conclusion of the meeting is attached.

US Trade Representative Ambassador Michael Froman in his opening remarks stated that it is our first significant opportunity for engagement on trade and investment issues since

the Sri Lankan presidential election last year.”  And he further stated With the Joint Action Plan that we will announce today, we hope to set forth a series of concrete and specific initiatives to strengthen Sri Lanka’s trade and investment regime and mobilize more of the Sri Lankan population to participate in a trade-oriented economy.”  Full Statement attached.

Ambassador Samantha Power speaking at the Inaugural Session stated As part of its determination to deal with abuses of the past, the (Sri Lanka) government had committed to justice and reconciliation processes which will serve all Sri Lankans. I have never seen a country take such swift strides in such little time.”  And she emphasized that The United States we will seek to leverage our assistance this year to further support broad-based economic growth.”  Full Statement attached.

Minister Malik Samarawickrama in his Inaugural Statement, among other issues, highlighted that government is seeking to stabilize the economy and implement a development strategy that is capable of giving our people sustained accelerated growth and a million jobs in the next 5 years.  We are determined to break out of the cycle of stop-go policies, which have characterized our past.  For this, we need to create a sustainable growth framework.”  And Minister highlighted that increased market access for Sri Lankan exports will be crucial for building a more prosperous, stable and peaceful Sri Lanka.”  Full Statement attached.

Ambassador Prasad Kariyawasam speaking at the Inaugural Session noted that today is a landmark for TIFA process between our two countries, as we have representation at Cabinet-level from US side after long years.  And in fact we have two officials of Cabinet rank from your side present, signaling no doubt, United States support for the ongoing transformation in Sri Lanka.”  Full Statement attached.

At the conclusion of the meeting, both governments pledged their commitment to deepening their engagement over the coming months in order to develop a detailed implementation plan for the Action Plan, with formal launch envisaged later this year.  Joint Action Plan attached.

During his visit to Washington, Minister Malik Samarawickrama met with several US investors and addressed a Business Roundtable Discussion hosted by the US Chamber of Commerce.  Minister also met with several members of US Congress, including Representative David Price, Representative Steve Chabot and Representative Joe Crowley.

Prior to the commencement of the US-Sri Lanka Trade and Investment Framework Council Meeting, Minister Malik Samarawickrama held a bilateral meeting with Ambassador Michael Froman, US Trade Representative at the Office of the US Trade Representative.

Delegation of Sri Lanka to the TIFA Council Session included :Minister of Development Strategies and International Trade Malik Samarawickrama , Ambassador for Sri Lanka to the USA Prasad Kariyawasam, Secretary to the  Ministry of Labour and Trade Union Relations Gotabaya Jayaratne, Head – Agency for International Trade Saman Kelegama, Director General of Commerce Sonali Wijeratne, Director General of the Board of Investment of Sri Lanka Duminda Ariyasinghe,  Senior Assistant Secretary of the Ministry of Labour and Trade Union Relations A. Wimalaweera, Asst. Legal Advisor of the Ministry of Foreign Affairs Tilani Silva and Minister/Commercial of the Embassy of Sri Lanka Bandula Somasiri.

Embassy of Sri Lanka

Washington DC

උපුටා ගැන්ම ලංකාදීප

විපක්ෂ නායක ආර්.සම්බන්ධන් කිලිනොච්චියේ යුද හමුදා කඳවුරකට බලෙන් ඇතුළුවීමට විරෝධය පළ කරමින් ජාතික බලය සංවිධානයේ සාමාජිකයෝ අද (27) කොළඹ ශ්‍රීමත් මාර්කස් ප්‍රනාන්දු මාවතේ පිහිටි විපක්ෂ නායක කාර්යාලය ඉදිරිපිට සත්‍යග්‍රහයක නිරත වූහ.

සම්බන්ධන් කාර්යාලයේ නැති බව ආරක්ෂක නිලධාරීන් දැනුම් දුන් පසු ඔවුහු විසිර ගියහ. ගලගම ධම්මදස්සි, ජනසෙත පෙරමුණේ බත්තරමුල්ලේ සීලරතන යන හිමිවරුද සරත් මනමේන්ද්‍ර, විමල් ගීගනගේ, අබ්දුල් මජීඩ්, අජිත් ප්‍රසන්න ඇතුළු පිරිසක් ද විරෝධතාවයට එක්වූහ.

 lanka C news

පසුගියදා උතුරැ පළාත් සභාව විසින් සම්මත කරනු ලැබූ යෝජනවාලියේ වන ප‍්‍රාන්ත රාජ්‍ය සම්බන්ධයෙන් වන කොටස මෙසේය.

1. මෙහි සම්පූර්ණ සහ ප‍්‍රාන්ත ක‍්‍රමයට රාජ්‍යයන් ස්ථාපිත කෙරේ. ඒ සමගම එකී ප‍්‍රාන්තවලින් එකක් මුස්ලිම් ජනතාවට ස්වාධීන ප‍්‍රදේශයක් ඇතුළත්ව, උතුරු නැගෙනහිර ප‍්‍රාන්තවලත්, කදුකරයේ දෙමළ කතා කරන ජනතාවට ස්වාධීන ප‍්‍රදේශයක් ඇතුළත් වන පරිදි අනෙකුත් ප‍්‍රාන්ත පිහිටුවනු ලැබේ.
2. ප‍්‍රාන්ත පාර්ලිමේන්තු ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී යටතේ ක‍්‍රියාත්මක වන්නේය.

ප‍්‍රාන්ත රාජ්‍ය

1. එක් එක් ප‍්‍රාන්ත රාජ්‍යයනුත් ප‍්‍රාන්ත පාර්ලිමේන්තුව සහ ප‍්‍රාන්ත අමාත්‍ය මණ්ඩලය සභාවක් තිබ්ය යුතුයි.
2. ප‍්‍රාන්ත පාර්ලිමේන්තුවට දෙවැනි උපලේඛනයේ සදහන්කර ඇති වෘත්තිය සදහා නීති සම්පාදනය කිරීමට සම්පූර්ණයෙන්ම හිමිකමක් ලබාදිය යුතුය.
3. ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව සහ ප‍්‍රාන්තයේ ප‍්‍රධාන අමාත්‍යවරයාගේ උපදෙස්වලට අනුව ජනාධිපතිවරයා සමූහ ආණ්ඩු රජයේ නියෝජිතයන් පත්කරනු ලබන්නේය.
4. ප‍්‍රාන්ත පාර්ලිමේන්තුවේ නිල කාලය වසර පහක් වන්නේය.
5. ප‍්‍රාන්ත රාජ්‍යයේත්, ප‍්‍රාන්ත අමාත්‍ය මණ්ඩලයේත් සභාපති වශයෙන් ප‍්‍රාන්ත ප‍්‍රධාන අමාත්‍යවරයා සිටින්නේය. ප‍්‍රාන්ත අමාත්‍ය මණ්ඩලය ප‍්‍රාන්ත පාර්ලිමේන්තුවට සාමූහිකව වග කිවයුතු වන්නේය.
6. ප‍්‍රාන්ත අමාත්‍යවරුන්ගේ සංඛ්‍යව ප‍්‍රාන්ත පාර්ලිමේන්තු ආසන සංඛ්‍යවෙන් සියයට 20කට වඩා වැඩි විය යුතු වන්නේය.

ලංකා නිව්ස්

ඉන්දියාවේ විරුද්ධ පක්‍ෂ නායකයාට එරට රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියාකාරීන් එක්‌ව ගොස්‌ හමුදා කඳවුරුවලට ඇතුලුවිය නොහැක. ඇසෑමයේ මහ ඇමැතිට ද ඉන්දීය හමුදා කඳවුරුවලට ඇතුල් වීමට ඉඩක්‌ නොමැත. එහෙත් උතුරේ අද පවතින තත්ත්වය කෙසේද කීවොත් ද්‍රවිඩ සංධාන නායක ආර්. සම්බන්දන් කිලිනොච්චි හමුදා කඳවුරට බලහත්කාරයෙන් ඇතුළුවීම සිද්ධිය ගැන දැන් යටපත් වන බව වාර්තා වේ.

කිලිනොච්චි හමුදා කඳවුර යනු හෝටලයක්‌ නොවේ. ඕනෑම කෙනකුට කඳවුරට ඇතුළු විය නොහැකිය. එසේ නම් සම්පන්දන්ට මෙම කඳවුරට ඇතුළු වීමට ඉඩ ලැබුණේ කෙසේද? සම්පන්දන් මෙම හමුදා කඳවුරට ඇතුළු වී ඇත්තේ සංහිදියා ක්‍රියාදාමයට මග සාදනු පිණිස කැවුම් සහ කොකිස්‌ සොල්දාදුවන්ට රැගෙන ගොස්‌ නොවේ. මේ පසුබිම මැද මෙරට එන්. ජී. ඕ. ක්‍රියාකාරීහු දැන් ජාත්‍යන්තරය පුරා ගෙන යන ප්‍රචාරයක්‌ වී ඇත්තේ හමුදාව ද්‍රවිඩයන් සතු ඉඩම් අක්‌කර 67000 ක්‌ බලහත්කාරයෙන් අල්ලාගෙන සිටින බවයි. මෙයට සමානව ද්‍රවිඩ සංධාන මන්ත්‍රි ශ්‍රීධරන් ප්‍රමුඛ පිරිසක්‌ පලෙයි වෙත ගොස්‌ පොල් වගා කිරීමේ මණ්‌aඩලය සතු රජයේ ඉඩම් මැනීමට මිනින්දොaරුවන් ගත් උත්සාහයට බාධා පමුණුවා ඇත.

ප්‍රභාකරන්ගේ මස්‌සිනා වූ එම්. කේ. ශිවාජිලිංගම් උතුරේ දිසාපති කාර්යාලයට කඩාවැදීමේ සිද්ධියක්‌ ද වාර්තා විය. මේ අනුව බලන කල උතුරේ රජයේ ඉඩම් නැත. උතුරේ ඇත්තේ ද්‍රවිඩයන් සතු ඉඩකඩම් පමණකි.

මෙයට වසර ගණනකට පෙර ප්‍රභාකරන් උතුරේ කච්ෙච්රියේ තිබූ සියලු ඔප්පු තිරප්පු ගිනි තබා වනසා දැමීය. ඔහු ඉඩම් රැසක්‌ මියගිය කොටි ත්‍රස්‌තයන්ගේ පවුල්වලට බෙදා දුන්නේය.

එදා සම්පන්දන්ලා සිටියේ කොටි සමගය. මේ නිසා ද්‍රවිඩයන් සතු ඔප්පු තිරප්පු වැනසීම ගැන සම්පන්දන් ඇතුළු රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියාකාරීහු කොටි හමුදා කඳවුරුවලට කඩාවැදුනේ නැ එහෙත් අද සිදුවන්නේ කුමක්‌ද? උතුරු – නැගෙනහිර පළාත් සභාව උතුරු නැගෙනහිර ඒකාබද්ධ කළ යුතු යෑයි යෝජනා සම්මත කර ගනී. එසේම ද්‍රවිඩ සංධානය පවසන්නේ මුස්‌ලිම් ජනතාවටත් දේශයක්‌ තිබිය යුතු බවයි.

මෙවන් තත්ත්වයක්‌ මැද සම්පන්දන් උතුරේ හමුදා මූලස්‌ථානයකට බලහත්කාරයෙන් ඇතුළු වීම සමස්‌ත හමුදාවටම කළ අවමානයක්‌ නොවේද? සම්පන්දන්ට කිලිනොච්චි හමුදා කඳවුරට ඇතුළු විමේ අවශ්‍යතාවක්‌ නැත. එහෙත් රජයේ බලධාරීන් පවසන්නේ සම්පන්දන්ට ඊට ඇතුළුවීමට ඉඩ කඩ ඇති බවයි.

උතුරේ ආරංචි මාර්ග දක්‌වන්නේ මෙතෙක්‌ සම්බන්දන්ට එරෙහිව පොලිසිය ක්‍රියාත්මක වී නැති බවයි. එසේම සම්පන්දන් සමග ගිය රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියාකාරීන්ට එරෙහිව ද නීතිමය පියවරක්‌ ගෙන නැත.

මේ හැර හමුදා බලධාරීන්ව සම්පන්දන්ගේ සිද්ධිය ගැන ක්‍රියාත්මක වීමට පසුබෑ තිබේ. මින් සනාථ වන්නේ මෙරට නීතිය දෙවිධියකට ක්‍රියාත්මක වන ආකාරයයි. කොටි හිතවාදීන් උතුරේ ක්‍රියාත්මක වන සමයේ පොලිස්‌ අධිකාරී චාල්ස්‌ විඡේවර්ධන බිහිසුණු ලෙසින් ඝාතනය විය. ඉන්පසු වඩමාරච්චි හමුදා මුරපළ කඩාදමනු ලැබීය. මේ පසුබිම අමතක කළ හැකිද?

උතුරේ ආරක්‍ෂාවට තර්ජනයක්‌ එල්ල වී නැති බව දේශපාලනඥයන් මෙන්ම හමුදා ප්‍රධානියකු පවා මෑතකදී පවසා තිබිණි. උතුරේ ආරක්‍ෂාවට තර්ජනයක්‌ එල්ලවී නැත්නම් සම්බන්දන්ලා හමුදා කඳවුරුවලට ඇතුළු වීමට කටයුතු කරන්නේ කෙසේද?

කොටින්ගේ රූකඩය මෙන් ක්‍රියා කළේa ද්‍රවිඩ සංධානයයි. එම ද්‍රවිඩ සංධානය උතුර නැගෙනහිරට ස්‌වයංපාලනයක්‌ ඉල්ලා සිටි උතුරු මහ ඇමැති විග්නේශ්වරන් උතුරු නැගෙනහිරට වෙනම ප්‍රාන්ත රටක්‌ දිය යුතු යෑයි කියා සිටී. මේ පසුබිම මැද රජයට සම්බන්ධවී සිටින රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක්‌ සියරාලියෙන් යුද අධිකරණයේ නඩු අධ්‍යක්‍ෂවරයා මෙරටට ගෙන්වා උතුරට යවා රහස්‌ සාකච්ඡාවල නිරත කර ඇතැයි හෙළි විය.
සම්බන්දන්, විග්නේශ්වරන්, සිවාජිලිංගම් ඇතුළු උතුරේ සිවිල් සංවිධාන කල්ලිය උතුරේ සිදු කරන මෙම මෙහෙයුම් අනාගත ඉලක්‌කවල පෙරහුරුවේ.
aඅපි තවම ඉලක්‌කය සපුරාගෙන නැතැයි ද්‍රවිඩ සංධානය වරක්‌ පවසා තිබිණි. එහෙත් එම ප්‍රකාශයේ සැබෑ යථාර්ථය තේරුම් ගැනීමට මෙරට රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය අසමත් වී ඇත .
මෙලෙස සම්බන්ධන් මෙන්ම විග්නේශ්වරන් උතුරේ පෙඩරල් පාලනයක්‌ සහ පොලිස්‌ බලතල ඉල්ලමින් හඬනැඟීම මෙරට බහුතරයෙන් වසන් කරලීමට විදේශ අරමුදල් ලබන රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියාකාරීහු දැඩි උත්සාහයක යෙදී සිටිති. එවන් තොරතුරු ජනතාවගේ දැන ගැනීම සඳහා මාධ්‍ය මගින් හෙළි කිරීම ජාතිවාදී යෑයි විදෙස්‌ අරමුදල් ලබන්නෝ ප්‍රකාශ කර ඇත.
එහෙත් සත්‍යය වසන් කළ හැකිද?
යාපන අර්ධද්වීපය ප්‍රභාකරන්ගේ ග්‍රහණයෙන් බේරා ගැනීමට සෙබලුන් හා නිලධාරීන් 400 කට අධික පිරිසක්‌ දිවිපිදූහ.
වන්නි මෙහෙයුමේදී 6000 කට අධික සෙබළු කොටි ත්‍රස්‌තවාදයෙන් වන්නිය හා රට බේරා ගැනීමට දිවි පුදනු ලැබූහ. එහෙත් කිසිවක්‌ නොකළ විග්නේශ්වරන් සහ සම්බන්දන් උතුරේ පාලනය බන්දේසියක තබා ඉල්ලා සිටී. මෙයට පෙර වර්ධරාජා පෙරුමාල් උතුරේ ඊළම් රාජ්‍යය ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලැබීය. එකල ජනාධිපති වූ ආර්. ප්‍රේමදාස මහතා විගස උතුරු නැගෙනහිර පළාත් සභාව විසුරුවා හැරීමට ක්‍රියා කළේය.
මෙවන් පසුබිමක්‌ මැද උතුරේ පවතින්නේ අයහපත් තත්ත්වයක්‌ බව පැහැදිලිය. සම්පන්දන් හා විග්නේශ්වරන් හිතුවක්‌කාරී ලෙස ක්‍රියා කළත් රජය නිහඬ වී ඇත.
උතුරු නැගෙනහිර ඒකාබද්ධ කිරීම ගැන විදේශ තානාපතිවරුන්ව දැනුවත් කරන බව ද්‍රවිඩ සංධානය ප්‍රකාශ කර තිබේ. මෙහිදී නැගෙනහිර ප්‍රශ්නය නම් විදේශ රටවල්වල තානාපතිවරුන්ට අවශ්‍ය ලෙස මෙරට කටයුතු සිදු විය යුතුද යන්නයි.
– කීර්ති වර්ණකුලසූරිය

උතුරේ ෆෙඩරල් යෝජනාව කෙටුම්පත් කළේ ස්‌විස්‌ ආයතනයක්‌
කීර්ති වර්ණකුලසූරිය 27/04/2016
උතුරු පළාත් සභාව සම්මත කළ ෙµඩරල් යෝජනාව කෙටුම්පත් කර ඇත්තේ ස්‌විට්‌සර්ලන්තයේ ප්‍රිබුක්‌ ෙµඩරල් ආයතනය බව හෙළිවී ඇත. කොළඹ ස්‌විස්‌ තානාපති
කාර්යාලයේ දේශපාලන අංශයේ නිලධාරියකුගේ සහායෙන් ප්‍රිබුක්‌ ෙµඩරල් ආයතනයේ දේශපාලන විශේෂඥයන් තිදෙනකු යාපනයට පැමිණ ශ්‍රී ලංකාවේ ෙµඩරල් පාලනයක්‌ ඇති කිරීම සඳහා උතුරු පළාත් සභාවට උපදෙස්‌ දී තිබේ.
උතුරු මහ ඇමැති සී. විග්නේෂ්වරන් මෙම ස්‌විස්‌ කණ්‌ඩායමට මෙරටට පැමිණීමට ඇරයුම් කර තිබිණි.
තානාපතිවරුන් සඳහා බලපාන වියානා සම්මුතිය උල්ලංඝනය කරමින් කොළඹ ස්‌විස්‌ තානාපති කාර්යාලයේ දේශපාලන කටයුතු භාර නිලධාරීන් එකී ෙµඩරල් විශේෂඥ කණ්‌ඩායම මෙරටට ගෙන්වා ඇත.
මෙ අතර මෙම යෝජනාව සහ උතුරු නැගෙනහිර ඒකාබද්ධ කළ යුතු බවට දැක්‌වෙන යෝජනාව සඳහා බටහිර තානාපති කාර්යාලවල සහාය ලබාගැනීමටද ද්‍රවිඩ සන්ධානය තීරණය කර ඇත.

Jayampathy Molligoda Courtesy The Island

According to media reports, Sri Lanka will join the collective of states that charge Value Added Tax (VAT) on health and education. These two most important service sectors are exempted from VAT in most countries where private citizens are not ill-treated by rulers. Further, VAT on health and education has come as the government is purportedly trying to create a ‘knowledge economy. It is also faced with the problem of ‘ageing population’. It would be interesting to find out why the government is trying to impose additional taxes in contravention of concept of good governance.

The SLFP leadership should have allowed those SLFP members who contested under UPFA and are now in the opposition, including those members from other constituent parties, to continue to oppose the government. This is in keeping with the mandate given by the people at the last general election. Instead, the SLFP Secretary has warned that disciplinary action will be taken against some 30 members of SLFP, if they attend the Joint Opposition May Day rally at Kirulapone. The Speaker, on 03rd September 2015, declared in Parliament that a national government had been duly formed between the UNP and the SLFP. These SLFP members have already presented a no confidence motion against a government Minister. This is the first time that a section of the government members presenting a no confidence motion against a member thereof. Therefore, the national government constituted on 3rd September is a misnomer.

The present so called “national government” has only enabled the elected MPs and even defeated candidates to secure portfolios and privileges in Parliament at the expense of the taxpayer. People continue to pay direct and indirect taxes to maintain a large Cabinet of ministers and non-cabinet and deputy ministers. The government budget deficit, as well as the negative balance in the current account, will continue to rise. The ‘national government’ has so far failed to address the pressing needs of the people and improving their quality of life. They have not even been able to avoid the economic downturn. The government has no moral right to appoint more than 30 ministers.

One could argue that the real motive of dragging the SLFP into the national government was to muster its support for federalism through a new constitution. This is the hidden agenda of the proposed constitution making.

විශාල මුදලක් වැය කරමින් කෘෂිකර්ම අමාත්‍යංශයට කුලියට ගොඩනැඟිල්ලක් ගැනීම අල්ලස් කොමිසමට පැමිණිල්ලක්.

ශ්‍රීලනිපය ප්‍රමුඛ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ මැයි රැළිය කිරුළපන පවත්වන්නේ රට ගැන හිතලයි.

https://youtu.be/Hdt7SgZjTgA

උතුරු නැගෙනහිර නොබෙදා සිංහල දෙමළ මුස්ලිම් සියලු ජනතාව සහෝදරත්වයෙන් ජීවත්වීමයි අපිට වැදගත් බව සිවිල් සංවිධානයක් කියයි.

ගාල්ලේ හා කිරුළපන මැයි රැළි ගැන මාධ්‍ය හමු කිහිපයකදී ඇසුණු කතා.

https://youtu.be/9uy-mEt4aGY

Former Tiger raises arrest of ex-colleagues with Prez,President to be briefed on unexpected developments

April 28, 2016, 9:55 pm

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

President Maithripala Sirisena, who is also the Commander-in-Chief of the armed forces on Wednesday assured that he would inquire into recent arrest of LTTE cadres in the Northern and Eastern Provinces.

President Maithripala Sirisena was responding to Velayutham Thayanidhi alias Daya Master, one-time head of the LTTE media unit.

Daya Master sought an explanation regarding a spate of recent arrests from President Maithripala Sirisena on behalf of DAN TV, a Tamil language satellite TV channel operating in Jaffna. Former Tiger propagandist alleged that the people had been deeply concerned over the ongoing wave of arrests and an explanation was required.

Having been with LTTE leader Velupillai Prabhakaran throughout the war, Daya Master surrendered to the Army during the final phase of fighting on the Vanni east front in 2009.

The issue came up at President Maithripala Sirisena’s meeting with proprietors of media organisations and journalists representing print and electronic media.

At the conclusion of the meeting Daya Master told The Island that there had been many arrests following the detection of explosives including a suicide jacket during the last week of March in the Chavakachcheri police area.

The Terrorist Investigation Division (TID) is inquiring into the possibility of the LTTE rump making an attempt to regroup. Since the chance recovery of explosives, the TID has arrested several persons, including three senior LTTE personnel.

Police spokesman ASP Ruwan Gunasekera yesterday told The Island that several persons had been taken into custody subsequent to the Chavakachcheri detection. ASP Gunasekera identified the arrested persons as one-time LTTE Ampara Commander ‘Colonel’ Ram, ‘Colonel’ Sivamoorthi Kanapathipillai alias Nagulan, formerly of the elite Charles Anthony Brigade, LTTE Trincomalee Intelligence Wing leader Thalaiarasan and Subramaniyam Sivakaran. Nagulan had held the post of Special Commander of the Charles Anthony Brigade during the conflict.

At the time of the arrest Sivakaran held the post of ITAK (Illankai Thamil Arasu Kadchi) Youth Wing leader. The ITAK is the main constituent of the four-party Tamil National Alliance (TNA).

Nagulan and Thalaiarasan had been arrested at Kopay and Trincomalee while Sivakaran was taken into custody in Mannar. ASP Gunasekera said that initial investigations had revealed Sivakumaran’s involvement with LTTE cadres and was allegedly responsible for helping them evade arrest. According to ASP Gunasekera Sivakumaran had been arrested on Wednesday and was to be produced before a Magistrate during Thursday. Others had been held under the Prevention of Terrorism Act (PTA) pending further investigations, the police spokesman said.

The Chavakachcheri police arrested the first suspect namely Edward Julian alias Ramesh within hours after the recovery of a suicide jacket, four claymore mines, three parcels containing about 12 kilos of TNT explosives, two battery packs as well as some 9mm ammunition. The mini arsenal had been kept at the suspect’s rented house at Vallakulam on Pillaiyar Kovil Street in the Maravanpulo area.

The ongoing investigation is the first such undertaken by President Maithripala Sirisena’s government after the fall of the war winning Rajapaksa administration in January last year.Authoritative sources said that the ongoing investigations had confirmed attempts made by the LTTE rump to regroup. Northern Province Governor Reginald Cooray recently declared Chavakachcheri explosives were meant to cause mayhem.

Responding to a query, ASP Gunasekera said that in addition to five main suspects now in custody, the police had been able to arrest more in connection with the ongoing probe. The officer said that the three LTTE seniors (Ram, Nagulan and Talayan) hadn’t undergone rehabilitation after the conclusion of the conflict in May 2009.

At the onset of the investigation, the CID recorded a statement from former External Affairs Minister Prof. G.L. Peiris regarding the Chavakachcheri explosives haul. The CID questioned Prof. Peiris after he alleged that the LTTE was planning to resume attacks.

Many an eyebrow was raised over the arrest of Nagulan as the military believed the hardcore terrorist had perished during 2009 on the Vanni east front. Military officials told The Island that there was now reason to believe many hardcore terrorists, who had shunned rehabilitation, could be living among civilians.

The previous government thwarted an LTTE revival bid during second week of 2014. Troops killed three LTTE cadres, including one identified as Gopi, widely believed to be leader of the group.

In the wake ongoing arrests, the police headquarters is expected to brief President Maithripala Sirisena of what one source called unexpected developments.

By Charles.S.Perera

Maithripala Sirisena  re-enacts  his anti Mahinda Rajapakse Nadagama meticulously prepared for  the  17 Ausust, 2015 Parliamentary elections, once again  before the scheduled May Day rally.  In view of this annoying Nadagama,  it is well worth asking how much of a Buddhist Maithripala Sirisena is, not forgetting that he still owes President Mahinda Rajapakse for the Hopper he ate that night before turning traitor to SLFP.

Is  being a Buddhist compatible with turning against his friends for personal gain ? We are not speaking of an  ordinary Buddhist but about a Buddhist who takes the reins of leadership of a Theravada Buddhist Country. However, Sirisena’s actions vis à vis his former political mentor and companion  since taking reins of leadership as President belies his Buddhistness.

In Matugama addressing a gathering President Maithripala Sirisena had said  that the

Buddhist philosophy has been instrumental  in molding a righteous society in the country and a moral society could be built based on the Buddhist philosophy.  But it is unfortunate that Maithripala Sirisena had not been molded  either as a  righteous person nor as a moral person in the  sense of Buddhist philosophy.

Maithripala Sirisena lacks ordinary moral principles civilised men and women are expected to follow. One such is  shared secrets , and personal information  amoung friends.  A psychologist says, We use our friends as sounding boards for the big decisions and the small decisions in our lives. We trust them with our secrets, because we know that they won’t tell a soul.. ” .

But Maithripala Sirisena takes a pleasure in telling unpleasant things, secrets, and confidential information he only knows about his one time friend, Leader of the political party in which he was the General Secretary.  Sirisena lashed at the former President at  a meeting of heads of print and electronic media. Sirisena said   their past regime was corrupt  and oppressive and I knew what the Rajapakse clan was planning if they won the election.  Out of sheer fear and contempt  and in the interest of the country , I decided to resign  and join hands with the Common Opposition  for a change  despite having opposed UNP for 48 years.”

What a shameless drivel. The people knows that he is telling blatant lies.  He  never resigned from the Party , but walked away like a thief in the night of the 13th  of November, 2014 after eating hoppers with  his leader Rajapakse whom he unashamedly- like Judas Iscariot down grades and sells to his enemies.

Sirisena was in fact roped in by Chandrika to become the Common Opposition Presidential Candidate not because of his aptness for the office , but because  he is influenceable,  according to Chandrika’s  own statement. Chandrika approached him to declare her intention  as  she knew that Sirisena was depressive  not having been made the Prime Minister.

If it was so distasteful being with the past corrupt Regime of  Rajapaksa, as he says , why did not he resign before instead of waiting to be called by Chandrika Kumaratunga to be the common Presidential Candidate ?

Now he can tell lies at round tables to open mouthed naïve listeners.  Of course the UNP Ministers and UNP sympathisers like him very much because never would they have been able to form a UNP Government  if  it had  not been for Maithripala Sirisena betraying his political party in which he had been for 48 years  and leaving his friends who had trusted him as the General Secretary of his party.

But in his unprincipled behaviour Maithripala Sirisena  shows to what an extent he is not suitable to be the President of Sri Lanka a predominantly Buddhist country. His motivation  for this degrading behaviour, as we see it, is that he is suffering  from an unfathomable  inferiority complex vis à vis the former President Mahinda Rajapakse.  The only way he finds to make up that defect is by inventing  and dispensing defamatory information about his former leader.

He shows not only his lack of moral principles, but also his ignorance of the teachings of the Buddha being a  Buddhist of no consequence, who knows next to nothing of the deep philosophy of Buddha Dhamma.

His random  tribute to Buddhism is false as he fails keeping even the five Buddhist precepts , and having no moral principles. He gave into temptation for power, betraying those who had placed their trust in him.  He was not content with his simple situation in life as a Minister and a General Secretary of an important political Party, and threw his  Buddhist philosophy under the table to walk away from his friend in the night of the 13 November,2014, to join his enemies to satisfy his unbridled greed for power.

In what ever situation a person who can stand by a moral code, without giving into temptation  for power respecting the trust his friends had placed on him is a moral person. In that sense Maithripala Sirisena is  not a moral person, therefore he has no right either to speak of righteousness, nor that of  morality.

A man who speaks of Buddhist philosophy may yet sin against the moral codes of Buddhism, but what is unpardonable is  not the  act of treachery against those who had placed their trust in him and go in stealth to join their enemies, but  what is unpardonable is  being  in the enemy camp planning  revenge against those to whom he became a traitor. This is what Maithripala Sirisena is now doing sitting safely and comfortably with his former political enemies against whom he fought political battles along side his former political companions.

But Maithripala Sirisena is a man boiling  with anger, hatred and vengeance. An angry man is not fit to be a President of a Nation. In Anguttara Nikaya it is, said: As a log from a pyre, burnt at both ends and fouled in the middle, serves neither for firewood in the village nor for, timber in the forest, so is such a wrathful man.  ”

Srisena from his revengeful conduct against his one time political friends shows that he is not suitable to lead the nation as its President. A man in whatever manner he has been brought to hold the office of the President of Sri Lanka should respect the teachings of the Buddha  he had rightly or falsely followed as a Buddhist to be worthy of being a President of  this predominantly Buddhist nation. In terms of Buddhist philosophy one should love even his enemies. Buddhist teachings expect a very high standard of  universal love, respect and the highest degree of patience .

In Kakacupama Sutta in Majjhima Nikaya, Buddha tells his monks: Suppose some bandits catch one of you and sever his body limb from limb with a two-handed saw, and if he should feel angry thereby even at that moment , he is not a follower of my teaching.

That is what it is to be a follower of the teachings of the Buddha, and people expect their President to be an example at least to some extent of the teachings of the Buddha.

But Maithripala Sirisena is  a sad example of a very bad Buddhist.  We saw during the General election of the 18 August, 2015, how Sirisena went all out to make his former leader Mahinda Rajapakse looses at the election by sending a letter expressive of his anger hatred, which was undoubtedly prepared with a  fear of an election victory for Mahinda Rajapakse.  In that letter he warned Mahinda Rajapakse that even if he were to win the election he will not be appointed the Prime Minister of Sri Lanka.

Sirisena shamelessly abused his Presidential power  by sacking the General Secretaries of  the SLFP and the UPFA  just a few days before the election appointing his own cronies to carry out his vicious plan to oust the former President Mahinda Rajapakse from politics.

Maithripala Sirisena invented lies to make  Mahinda Rajapakse  unpopular. He said that before the Presidential  election  he was frightened for his life, because he was sure that if he lost the presidential elections he and his family would have been six feet underground in an unknown cemetery. Even after election the fear of what Mahinda Rajapakse is capable of doing did not leave his mind.

But Mahinda Rajapakse is far from what Sirisena  insinuates.  Mahinda Rajapakse respects people and he helped not only the people of Sri Lanka but he fought for the people of Palestine. People point to Sarath Fonseka as an example of Mahinda Rajapakse’s vengeance against people.  But Sarath Fonseka’s downfall was of his own making, and there was a reason at the time of the arrest to believe that he had a secret agenda after the terrorist war. It is the same with the White Van culture some speak as if it is the making of Rajapaksas. It was not so and no one has really proved it as a fact.

Sirisena knew that despite his  victory at the  Presidential election, Mahinda Rajapakse remains much more popular than him.  Hence he uses his Presidential powers  primarily to eliminate the good image of the former President Mahinda Rajapakse in the minds of the people. Hence other matters such as countries administration and Ranil Wickramasinghe’s mismanagement of Yahapalanaya take a secondary place in his priorities.

Maithripala Sirisena has no vision or political intelligence to be vigilant about matters that concern the country as a whole and the people.  He seems to be blissfully unaware of the precipice to which his PM Ranil Wickramasinghe and his cronies are pushing Sri Lanka. He is not concerned with the ECTA agreement with India, Hanuman Bridge proposed to be constructed connecting north of Sri Lanka to Tamil Nadu. To date Sirisena has not made a statement  on these important issues. Because his preoccupation is the fear of loosing his popularity to the former President Mahinda Rajapakse whose rise in popularity amoung the ordinary people of Sri Lanka, seems unstoppable.

If Sirisena is a true Buddhist he should not restrict  Buddhist morality to words to fool the people, but should  be genuine in follow the Buddhist precepts every day at every moment to be a true Buddhist leader, without discrimination against religion , communality or nationality. He should also not distinguish between his friends and his enemies. He should accept every one equally well.as his friends.

Being the President of a Buddhist country, there is a high moral code  to follow. After all a President is different from rest of the people and one expects a very high moral conduct from him. If not he should  either submit his resignation, or change his mental attitude .

Venerable K.Piyatissa thera says in an article ….. teaching of the Buddha ….includes the reflection: “Others may be harmful, but I shall be harmless, thus should I train myself.” We must not forget that the whole spirit of Buddhism is one of pacification. In the calm and placid atmosphere of the Buddha’s teaching there is every chance, every possibility, of removing hatred, jealousy and violence from our mind.”

There is  a Buddhist verse in Dhammapada which reads :He abused me, he beat me,he defeated me, he robbed me of my property.  Whosoever harbour such thoughts  will never be able to still their enmity.

Even in  the  Bible St Luke  verse 27 reads: But I tell you who hear me : Love your enemies, do good to those who hate you..”

About the May day rally, the argument put forward by the SLFP Ministers is that the division of the SLFP will result in the formation of a UNP Government.  But despite a so called National Government,  the SLFP plays a secondary role and it is really a UNP Government in place  with the  UNP Leader Ranil Wickramasinghe as the Prime Minister implementing his own projects that would cause irreparable damage to Sri Lanka and its sovereignty.

The SLFP Ministers within the Government of Ranil Wickramasinghe   are unable to stop this dangerous march towards disaster.  Therefore a division in the SLFP with  a divided  SLFP one having a May day Rally in Galle and the other in Kirulapone will make no difference. Ranil Wickramasinghe will carry on with his calamitous caravan  whether SLFP barks”  united or divided.

The ECTA agreement with India, the Hanuman Bridge connecting India and Sri Lanka, the PM  the leader of the UNP has promised sign in June. The first Bond scam was not investigated . The President’s demand to remove the Governor of the Central Bank, has fallen on deaf years. And a second Bond scam had taken place in March this year.

But the SLFP in the Government had been helpless to stop these scandalous affairs taking place.  So why continue with a National government when it is apparent that Sri Lanka is not being governed well in the interest of the country and its people.

Sirisena has not the gumption to be  the leader of the SLFP, because he is not made” for leadership.  To day as the President of Sri Lanka he plays only a secondary role to Ranil Wickramasinghe his Prime Minister.

That may be one of the reasons why  he has made running down and making false accusations against Rajapaksas his official duty, leaving the running of the Yahapalanaya government to the UNP Prime Minister. Ranil Wickramasinghe  runs the country the way he wants  subordinating it to the West and India, and finally inviting China to provide economic help and start  new projects which would never come from the West or India.

If Maithripala Sirisena is wise he would stop his continuous vengeance against the former President Mahinda Rajapakse.  He should forget the past, and try to be independent taking a Buddhist view, developing compassion and being an indiscriminate benefactor of the people of all religions , nationalities, without  differentiating friends and foes. That is in fact what a President should be.

The present Yahapalanaya government is supported by the separatist Tamils and Muslims and  some of the Sinhala Colombians, UNP sympathisers, JHU,  JVP and others who had  failed to get benefits from the previous Government, and  hope to be seen in a good light by the Yahapalanaya leadership hoping that they will benefit from their support of the President Maithripala Sirisena and Prime Minister  Ranil Wickramasinghe.

But  a larger number of ordinary people remains with Mahinda Rajapakse and if Maithripala Siriseana would not change the  Mahinda Rajapakse’s popularity will increase.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

මමත් වෛද්‍ය සුජීව දහනායකත් සිකුරාදා දිනෙක සවස වාට්ටු වල වැඩ කිරීමෙන් පසු  සීමාවාසික නිල නිවාසයට ආවෙමු. අප රාත්‍රී ආහාර ගැනීමට සූදානම්  වූවා පමණි හදිසි රෝගියෙකු ශල්‍ය වාට්ටුවට ඇතුලත් කල බව කියමින් කෝල් බෝයි වාට්ටු පොත ගෙන පැමිනියේය​. මේ නිසා මම ලහි ලහියේ ශල්‍ය වාට්ටුවට ගියෙමි.

රෝගියා රත්තොට පැත්තේ ලයිමක මිනිසෙකි. වයස අවුරුදු තිහක් පමණ අයෙකි. තේ ගස් කපන පිහියකින් ඔහුගේ ශරීරය කපා දමා තිබුණි. අත් දෙක කටු දක්වා කැපී තිබේ. ඔහුගේ කමිසය  රුධිරයෙන් තෙමිලාය​. වාට්ටුවේ සිටි එකම වෛද්‍යවරයා මාය​. මම වහාම ඔහුගේ රුධිර සාම්පලයක් ගෙන ලේ බැංකුව වෙත දිව්වෙමි. ඉතා ඉක්මනින් ඔහුගේ රුධිර වර්ගය සොයා ගත් මා ඊට අනුකූල රුධිර ෆ්ලැකොන් කීපයක් ගෙනැවිත් රුධිර පාරවිලනය ඇරඹුවෙමි. ඒ අතර ඔහුගේ ශරීරයේ තුවාල මැසුවෙමි.

මේ මිනිසාගේ මුළු ශරීරය පුරා කැපුම් තුවාලය​. ඔහු කෙරෙන් දාඩිය ගඳ මෙන්ම අමු රුධිර ගඳ හමයි. මා මේ ගන්ධයන් නොතකා ඔහුගේ තුවාල මසා ලේ වහනය නතර කලෙමි. මේ අතර සුජීවද පැමින මට උපකාර කලේය​. අප දෙදෙනා එක්ව මධ්‍යම රාත්‍රිය වෙන තෙක් මේ මිනිසාව මැසුවෙමු.

ඔහුගේ අත් දෙකේ කැනියුලා දෙකකි ඉන් රුධිර ෆ්ලැකොන් දෙකක රුධිරය එකවර  ඔහුට ලබා දේ. එසේම කකුලේ රුධිර වාහිනියකට සවි කරන ලද සේලයින් බෝතලයකි. එයද ඔහුගේ සංසරන පද්ධතියට එකතු වේ. මගේ ග්ලවුස් සහිත අත් දෙකේ මෙන්ම සුදු වෙද කබායේ ලේ ගෑවී තිබේ. රාත්‍රිය නිසා මදුරුවන් මගේ  වටා කැරකෙති. ඉතා දීර්ඝ වේලාවක් හිටගෙන මැහුම් දැමීම නිසා මගේ කොන්ද රිදුම් දේ. මම සුජීවට නිල නිවසට යන ලෙස කියා රෝගියා සමග සිටියෙමි.

මිනිසා තවමත් අඩ සිහියෙනි. රුධිරය විශාල ප්‍රමානයක් ගලා යාම නිසා ඔහුගේ හෘධයද ස්පන්දනය​ වන්නේ දුර්වල ලෙසටයි. මේ මිනිසා මිය යයිද ? මම මගෙන්ම ඇසුවෙමි. කෙසේ හෝ මේ මිනිසාගේ ජීවිතය බේරා ගත යුතුය​. මම යළිත් වරක් ලේ බැංකුවට ගොස් තවත් රුධිර ෆ්ලැකොන් කීපයක් ගෙනාවෙමි. හෙදිය ඒවා මඳ උණු වතුරක බහාලූයේ ඉක්මනට පාරවිලනය කිරීම සඳහාය​.

අධික වෙභෙස සහ නිදිමත නිසා මම රෝගියාගේ ඇඳේ දාරය අල්ලාගෙන සිටියෙමි. නමුත් රෝගියා ලඟින් ඉවත් වීමට මට සිත නොදේ.හෙදිය මට සීනි වැඩිපුර දැමූ ප්ලේන් ටී එකක් දුන්නාය​. ලේ වැකුණු ග්ලවුස් ගැලවූ මම තේ එක පානය කලෙමි. එය අමෘතයක් ලෙස මට දැනුනේය​. තවත් පැයක් පමණ රෝගියා අසල සිටි මම නාඩි වැටීම අඩු වුවහොත් හෝ රුධිර පීඩනය අඩු වුවහොත් මට කතා කරන ලෙස කියා වෛද්‍ය විවේකාගාරයේ පුටුවක ඇලවූයෙමි.

උදේ පහන් විය​. රෝගියාගේ තත්වය මඳක් යහපත් ය​. කෙසේ නමුත් වතු කම්කරුවා මරණය පරාද කලේය​. සතියකට පමණ පසු අප ඔහුව යළිත් ශල්‍යාගාරයට ගෙන ඔහුගේ කැපී තිබෙන පේශී, විලම්බක (ligaments )  හැකි පමණ එකට පුරුද්දා මැසුවෙමු. ඔහුගේ දෑත් වල ක්‍රියාකාරිත්වය යලි ලබා දීම අපගේ අභිප්‍රාය විය​.

තරමක සුවය ලැබූ පසු ඔහු අප සමග කථා කලේය​. නමින් ඔහු කාලි මුත්තු වේ. වත්තේ ගැහැණියක සමග යහළු වීම නිසා ඉන් උරණ වූ ගැහැණියගේ මල්ලී තේ පඳුරක් තුල සැඟවී කාලි මුත්තු  ලයිමට  එන විට ඉතා තියුණු තේ ගස් කපන පිහියකින් ඔහුට කෙටුවේය​. ගෙලට එල්ල කල පහරවල් වැලැක්වීම සඳහා ඔහු අත් දෙක පිහියට පෑවේය​. එයින් ඔහුගේ අතේ අස්ථීන් පවා ගැඹුරට කැපී ගියේය​. කාලිමුත්තු පහර පිට පහරකා අවසානයේදී බිම ඇද වැටුනේය​. ප්‍රහාරකයා දිව ගොස් සැඟවුනේය​. ලේ විලක වැටී සිටි කාලිමුත්තුව රෝහලට ගෙන එන්නේ ඥාතියෙකි.

ඔහු  සිංහල කතා කලේය​. ඔහුගේ දිවි බේරා දීමට අප කරන ලද කර්තව්‍ය ඇගයූයේ සිනහවකිනි.  කාලි මුත්තු කෑලි මුත්තු උනා නේද කියා හෙද නිලධාරියෙකු ඇසූ විට  ඔහු දසන් පෙන්වා සිනාසුනේය​. ඒ අතරවාරයේ ඔහුගේ පෙම්වතියද  කාලි මුත්තු බලන්නට වරින් වර ආවාය​. තුවාල සුව වූවද ඔහුට අත් දෙක  එසවීමට නොහැකි විය​. වැසිකිලියට ගිය විට අන් රෝගීන් කාලි මුත්තුට උදව් කලහ​. ඔහුට යටත් පිරිසෙන් කමිසයක් ඇඳ ගැනීමට පවා අසීරු විය​.

මෙසේ මාසයක් පමණ අප කාලි මුත්තුව වාට්ටුවේ තබාගෙන ප්‍රතිකාර කලෙමු. ඉන් පසු ශල්‍ය සායනයට එන ලෙස දන්වා ඔහුගේ ටිකට් කැපුවෙමු. මාස දෙකකට පමණ පසු මට කාලි මුත්තුව සායනයේදී හමු විය​. ඔහුගේ තත්වය එලෙසමය​. දෑත් ක්‍රියා නොකරයි. අප ඔහුව නුවර වැඩිදුර ප්‍රතිකාර සඳහා යොමු කලෙමු. එහෙත් ඔහු දිගු මගක් ගෙවා මහ නුවර යයිද කියා සැකය මට මතු විය​.

කාලි මුත්තුට පිහියෙන් කොටපු මිනිහාට මොකද උනේ කියා මම ඇසුවෙමි : ” ඌ මාතියා මට රුපියල් අටදාහක් දුන්නා ඒ නිසා අපි ෂමාදාන උනා”  ඔහු කීවේය​.

ඉන්ටන්වරයෙකු ලෙස ඒ කාලයේ මගේ මාසික වේතනය රුපියල් හත් දහසකි.  රුපියල් අටදාහක් යනු කාලි මුත්තුට ලොකු මුදලක් වූවද දෑත් පණ නැති ඔහු ජීවිකාව ගැට ගසාගන්නේ කෙසේද කියා මා කම්පිතව සිතුවෙමි. කාලි මුත්තු මේ වියසනය ඉදිරියේ ප්‍රත්‍යාවර්තය. ඔහු මට සිනහවකින් සංග්‍රහ කොට යන්නට ගියේය​.

මා කාලි මුත්තුගේ ජීවිතය බේරාගත් නමුත් මට ඔහුගේ දෑත් බේරනු නොහැකි විය​. ජේෂ්ඨ ශල්‍ය වෛද්‍ය නිලධාරී ෆාහීම් ද , විශේෂඥ ශල්‍ය වෛද්‍ය නිලධාරීද කාලි මුත්තුගේ හානියට පත් වූ දෑත් යථා තත්වයට ගෙන ඒමට උත්සහ කල මුත් එය සාර්ථක වූයේ නැත​.

මේ සිදුවීම වී මේ වන විට වසර විසි දෙකක් ගතවී තිබේ. කාලි මුත්තු තවමත් ජීවතුන් අතර සිටින බව මගේ සිත කියයි. රත්තොට ප්‍රදේශයේ වතු පීරා කාලි මුත්තුව සොයා ගත හැකි නම් ? ඔහුගේ අත් දෙක යන්තමින් හෝ වැඩ කරනවා නම් හොඳය​. නැතහොත් ඔහු මිය යන තුරු අනුන්ට අතපා ජීවත් වනු ඇත​.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

ඇත්ත උපුටා ගැන්ම  මව්බිම

දේශපාලනය කියලා කියන්නේ යටින් ගහන ගේමකි. දේශපාලනයේ හෙට වෙන්නේ මොනවාද කියලා තීරණය වෙන්නේ යටින් ගහන ගේම්වලින්ය. උඩින් පේන්න තියෙන දේ ඇත්ත දේශපාලනය නොවේ. දේශපාලනයේ වඩා වැදගත් වෙන්නේ තිරය පිටිපස්සේ වෙන දේවල්ය.

දේශපාලන තිරය පිටිපස්සේ ගේම් ගහන්න අති දක්‍ෂයෝ දෙන්නෙක් ලංකාවේ සිටිති. එයින් එක්කෙනකු ඉන්නේ රනිල් එක්කය. අනෙක් එක්කෙනා ඉන්නේ මහින්ද එක්කය. රනිල් එක්ක ඉන්න දේශපාලන නූල් සූත්තරකාරයා මංගල පිංසිරි සමරවීරය. මහින්ද එක්ක ඉන්න දේශපාලන නූල් සූත්තරකාරයා බැසිල් රෝහණ රාජපක්‍ෂය. මංගල මාතරය. බැසිල් බෙලිඅත්තේය. දෙන්නම බෙන්තර ගඟෙන් එහාය.
ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ ස්වර්ණමය යුගය රාජපක්‍ෂ යුගයය. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ ඡන්ද බැංකුව පිරිලා ඉතිරිලා ගියේ මහින්දගේ කාලයේදීය. එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය කෑලි කෑලිවලට කඩලා නන්නත්තාර කරලා දැම්මේ මහින්දය. එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය නන්නත්තාර කරලා දාන මහින්දගේ ගේම්වල ඉස්සරහින්ම හිටියේ බැසිල්ය. මහින්ද පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙක හදාගත්තේ බැසිල්ගේ දේශපාලන ගේම්වල ප්‍රතිඵලයක් විදියටය. යුද්ධයේ අවසන් කාලයේදී ආණ්ඩුව වට්ටන්න එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය කුමන්ත්‍රණය කරද්දී කරු ජයසූරිය ඇතුළු යූ.ඇන්.පී. බලකණු රැසක් කඩලා අරන් සන්ධාන ආණ්ඩුව ශක්තිමත් කළේ බැසිල්ය.
මහින්දගේ ආණ්ඩුවේ බැසිල්ට කරන්න බැරි දෙයක් තිබුණේ නැත. බැසිල්ට බලතල මහ ගොඩක් තිබුණේය. විපක්‍ෂය කිව්වේ ආණ්ඩුවෙන් භාගයක්ම බැසිල්ගේ කියලාය. ඒ කතාවේත් ඇත්තක් නැතිවා නොවේ.

බැසිල්ට තිබුණු බලතල නිසාම බැසිල් රෝන්ග් සයිඩ් ගියා කියලා සමහරු කියති. ඒ කතාවෙත් ඇත්තක් නැතිවා නොවේ. කොහොම වුණත් බැසිල් අනෙක් අයගේ ඊර්ෂ්‍යාවට ලක්වෙන එකත් වළක්වන්න බැරිය. බැසිල් මහින්දගේ මල්ලීය. ආර්ථික සංවර්ධන ඇමැතිය. වැඩ කරන්න ගියාම කඩියකු වගේ කඩිසරය. දේශපාලන නූල් සූත්තරකාරයෙකි. ඉතින් බැසිල් වැඩට බැස්සාම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ සමහරුන්ට තමන් කොන් වෙලා වාගේ හැඟීමක් ඇති වෙන එක පුදුමයක් නොවේ. බැසිල් හරි වුණත් වැරැදි වුණත් එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය පරද්දලා, රනිල්ව විපක්‍ෂ නායක පුටුවේ වාඩි කරලා තියන්න බැසිල් ලොකු ගේමක් ගැහුවේය. යූ.ඇන්.පී. එකට ඔළුව උස්සන්න බැරි වුණේ බැසිල්ලාගේ ගේම් නිසාය. මෛත්‍රිපාල ගිහිල්ලා එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයට ජීවන හුස්ම පිඹිනකම් එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය හිටියේ එම්බාම් කරපු මළ මිනියක් වගේය. යූ.ඇන්.පී. එක නැඟලා ආවේ මෛත්‍රිපාල රනිල් එක්ක එකතු වෙලා රනිල්ව අගමැති පුටුවේ වාඩි කෙරෙව්වාට පස්සේය.
2015 ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද පැරැදුණාම බැසිල් පරාජයේ වගකීම භාර අරන් රට ගියේය. හැබැයි මහින්ද පැරැදුණේ බැසිල් නිසා නොවේ. මහින්ද පැරැදුණේ දෙමළ, මුස්ලිම් ඡන්ද මහින්දට නොලැබුණු නිසාය. සිංහල බෞද්ධ ඡන්ද බහුතරය මහින්දට ලැබෙද්දී දෙමළ, මුස්ලිම් ඡන්දවලින් 90%ක්ම ලැබුණේ මෛත්‍රිපාලටය. මහින්ද පැරැදුණේ ඒ නිසාය. මහින්දගේ පරාජයෙන් පස්සේ සෑහෙන කාලයක් කට වහගෙන හිටිය බැසිල් පහුගියදා ආපහු කට ඇරියේය. බැසිල් කිව්වේ අලුත් දේශපාලන බලවේගයක් හදන්න සියල්ල සූදානම් කියලාය. ඒ කියන්නේ අලුත් දේශපාලන ගේමකට රාජපක්‍ෂලා සූදානම් කියන එකය.
ඇත්තම කිව්වොත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ බිම් මට්ටමේ බලයක් මෛත්‍රිපාලට නැත. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්‍ෂිකයන් ඉන්නේ මහින්ද එක්කය. මහින්ද කියන්නේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්‍ෂිකයන්ගේ ආදරණීය අප්පච්චිය. මෛත්‍රිපාල කියන්නේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්‍ෂිකයන්ගේ නපුරු බාප්පාය. ඉතින් පාක්‍ෂිකයන් එකතු වෙන්නේ ආදරණීය අප්පච්චි වටේ මිස නපුරු බාප්පා වටේ නොවේ. මේ යථාර්ථය මෛත්‍රිපාල නොදන්නවා නොවේ. පළාත් පාලන මැතිවරණය තියන්න බය වෙලා ඉන්නේ ඒ නිසාය. පළාත් පාලන මැතිවරණයට මහින්දගේ ආශිර්වාදය ඇතිව අලුත් පක්‍ෂයක් හැදුණොත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයට වෙන්නේ 1977දී ඔවුන්ට වෙච්ච දේය. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය 1977දී තුන්වැනි තැනට ඇද වැටුණේය.
අද වන විට පළාත් පාලන ආයතනවල මන්ත්‍රිවරුන් අති බහුතරය මහින්දත් එක්ක එකතු වෙලා ඉවරය. අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ සභාපතිවරුන් සියලු දෙනා පහුගියදා මාධ්‍ය හමුවක් තියමින් කිව්වේ මෛත්‍රිපාලගේ නායකත්වය යටතේ තමන්ට තරග කරන්න බැහැ කියලාය. මෛත්‍රිපාලගේ නායකත්වය යටතේ ඡන්දය ඉල්ලන්න ගමට ගියොත් ගමේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්‍ෂිකයන් තමන්ට මඩු වලිගෙන් තළයි කියලාය. මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ හා අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයේ පළාත් පාලන ආයතනවල සභාපතිවරුන් මාධ්‍ය හමු තියමින් කිව්වේ ඔය කතාවමය. ලංකාව පුරාම ඉන්න පළාත් පාලන මන්ත්‍රිවරුන් කියන්නේ ඔය කතාවමය. ගමත් එක්ක කෙළින්ම සම්බන්ධ වෙන්නේ මේ ප්‍රාදේශීය සභා, නගර සභා මන්ත්‍රිවරුන්ය.

ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්‍ෂිකයන්ගේ හද ගැහෙන රාවය හඳුනන්නේ මේ මන්ත්‍රිවරුන්ය.
පළාත් පාලන ආයතනවල මන්ත්‍රිවරුන් මහින්ද ඕනෑ කියද්දී බැසිල් කියන්නේ අලුත් පක්‍ෂයක් හදන කතාවකි. ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ ඒ අලුත් පක්‍ෂයේ නායකයා බවත් මහින්ද එළියේ ඉඳන් ඒ අලුත් පක්‍ෂයට සහයෝගය දෙන බවත් සමහරු කියති. කොහොම වුණත් ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ මූලිකත්වයෙන් අලුත් දේශපාන බලවේගයක්, අලුත් දේශපාලන පක්‍ෂයක් හැදෙන ලකුණු දැන් ඕනෑවටත් වඩා පේන්න තිබේ. බැසිල් ඒක කෙළින්ම කියලා තිබේ. දිනේෂ්ලා, විමල්ලා, වාසුලා, ගම්මන්පිලලා, ප්‍රසන්නලා, වෙල්ගමලා, ඩලස්ලා, බන්දුලලා මේ අලුත් දේශපාලන බලවේගයේ බලකණු වන බව අමුතුවෙන් කියන්න ඕනෑ නැත. මේ අලුත් දේශපාලන බලවේගයේ නම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පෙරමුණ බවත්, ලකුණ මල් පොහොට්ටුව බවත් දන්නෝ දනිති. බැසිල් බැහැලා ඉන්නේ ඒ අලුත් දේශපාලන සන්ධානය හදන ගේමට නම් මේ යහපාලන ආණ්ඩුව තමන්ගේ කේන්දරය බලාගන්න එක හොඳය.
ෆීනික්ස් පක්‍ෂියා නැඟී හිටියා වාගේ යූ.ඇන්.පී. විරෝධී සමාජ බලවේගය එක මිටකට එකතුකර ගත්තොත් යහපාලන ආණ්ඩුවටත්, ඒ ආණ්ඩුවේ ඇමැති කටු සූප්පු කරන්න ගිය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ මැති ඇමැතිවරුන්ටත් යන්න වෙන්නේ හොම්බෙන්ය. යූ.ඇන්.පී. එකත් එක්ක දීග කනවාට විරුද්ධ ඔරිජිනල් ශ්‍රී ලංකාකාරයන් එක්ක එකතු වෙලා මහජන එක්සත් පෙරමුණ, ජාතික නිදහස් පෙරමුණ, පිවිතුරු හෙළ උරුමය, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වාමාංශික සන්ධානය, ශ්‍රී ලංකා මහජන පක්‍ෂය, ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය, ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය වැනි සන්ධානයේ හවුල්කාර පක්‍ෂත් එකතු කරගෙන යූ.ඇන්.පී. විරෝධී ජනතා බලවේගයට පණ දුන්නොත් මේ ආණ්ඩුව ගෙදර යවන එක සිම්පල්ය.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ කියන විදියට ඉතිහාසයේ කෙටිම කාලයක් තුළ වැඩිම ජනතා අප්‍රසාදයට පත්වූ ආණ්ඩුව මේ යහපාලන අණ්ඩුවය. යහපාලන ආණ්ඩුව හදන්න දරදිය ඇද්ද ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ එහෙම කියනවා නම් ඒ ගැන වෙන අයගෙන් අහන්න ඕනෑ නැත. ඉතින් මේ උදාවෙලා තියෙන්නේ යහපාලන හවුලට එරෙහිව අලුත් දේශපාලන බලවේගයක් ගොඩනඟන්න ඕනෑ මොහොතකි. ඒ දේශපාලන බලවේගය හදන්න ඕන මහින්දගේ නායකත්වයෙනි. හැබැයි මහින්ද ස්ටේජ් එකට නැඟලා සහයෝගය නොදුන්නට අවුලක් නැත. තිරය පිටිපස්සේ ඉඳන් යටින් සහයෝගය දුන්නාම හොඳටම ඇතිය. බැසිල් මේ බැහැලා ඉන්නේ ඒ ගේමටය. මහින්ද පිටිපස්සෙන් ඉඳන් බැසිල් ගහන්නේ ඒ ගේමය.

by Chandre Dharmawardana, Otatwa, Canada.

I was prompted to write this note after having seen the article that appeared in the Lanka Web

( https://www.lankaweb.com/news/items/2016/04/26/unp-mp-cyril-mathew-report-to-unesco-proof-sinhalese-were-living-in-the-north-before-tamils/ ) by Shenali Waduge (SW), focusing on the submission by the late Mr. Cyril Mathew, Member of Parliament in the UNP government of J. R. Jayawardena. Mr. Mathew came under a cloud after the 1983 pogrom, whereas in reality the whole JRJ-government needs to take the blame for it. However, what concerns us here is his effort to look into the highly neglected Buddhist archeological remains in the North and East, during a time when they came under serious threat due to the heightened communal strife in the country.

The article by SW can only focus on a limited number of historical sites. The objective of this note is to indicate that we have much more material that we have compiled with the help of many people since the 1980s. Unfortunately, politicians are not interested in these Buddhist sites in the North and East as they do not bring them any votes or commissions. They are often surrounded by non-Buddhist minorities who prefer to encroach on them instead of protecting them. The political leaders of the major parties do not wish to do anything that will “offend the sensitivities” of the minorities even when flagrant violations of archeological sites and natural rights of the land, the plundering of forest reserves etc., are being carried out by individuals.

The people who should be concerned about these sites never visit them, or at most they might visit Naagadipa. Given that we have nearly a thousand ancient Buddhist sites of significance, only very dedicated people can visit all of them, even with Google maps (which currently contain very little information). If only enough people visit these sites regularly, using an organized schedules with the task divided on a district basis, they can be given some life. If there is public interest, politicians will take note. However “soda-bottle” enthusiasm, typical of many of our endevours, is of no use. I know how even the effort to use traditional names like Gokanna (perhaps with the name “Trincomalee” in parenthesis) was well beyond the commitment span of our media people.

In our reports we have attempted to give the most likely Sinhala names for these places which now bear Tamil names. There is a major compilation of place names which run into some 3000 entries. That is not our focus here.

Instead, let us simply limit ourselves to historical Buddhist sites. I had the information from the archaeological reports, as well as the material used by Mr. Cyril Mathew via the late Prof. Ariyaratne of the Kelaniya University. Of course, the information from authors like Ven. Medhananda and others, all the way back to K. Velu Pillai, the author of the Yalpana Vaibhava Kaumudi have been included. The Buddhist sites are given in a set of maps. (i) Our interactive map for the ancient Buddhist sites in the Jaffna peninsula shows about 40 “clikable” place-names. These lead the browser to entries which in fact contain links to the pictures including those found in the article by SW, as well as to other pictures, maps etc. (ii) Our interactive map for the Vanni contains over 150 such ancient sites, many of them with pictures, maps, historical and etymological information. (iii) Non-interactive maps, e.g., (a) for the Gokanna-Alimankada region, (b) map of Welioya-Janakapura region, (c) map along A34 road from Mooladoova (Mulaithivu) towards the interior, (d) and many other maps.

Instead of overwhelming oneself with a lot of material, I invite the reader to examine just two “clickable” maps, and if possible organize small groups to visit these places and provide help and assistance to monks or people who are taking an effort to safeguard these places, against all odds. The two clickable maps that I invite you to look at are:

1. (http://dh-web.org/place.names/maps/jaff1Bu.html)
2. (http://dh-web.org/place.names/maps/vanni1bu.html)

Once these are covered, there are other (non-clickable) maps that can be studied.

For example:

3. (http://dh-web.org/place.names/map_trinco1.jpg)

These three maps pin point to where most of our attentions has to be given. It is at these places that settlers who have been evicted, or new settlers who wish to come in, should be placed as there were ancient settlements where we have historical links etched in stone and often well-supported in our literary records. If monks set up temples at these sites, no one can say that these are “new intrusions”. We do not claim that the North and the East were “exclusive” Sinhala settlements. But the majority of people in these regions, from ancient times were Sinhala speakers, and a minority from ancient times were “Damila” or “Dameda”, as referred to in the chronicles.

Such minority people have been absorbed into the main polity many times over, but each times new immigrants have been brought in creating minority populations who have been exploited, e.g., to work the tobacco fields or the tea plantations. In 1940 Colombo was full of wealthy Indian merchants, and this wealthy Indian population by itself was powerful enough to control the country’s politics. However, the Japanese bombing of Colombo had the unexpected salutary effect that most Indian merchants ran away to India, as they feared a Japanese invasion of the land. The new moves of ECTA, land bridges over Rama-Sethu etc., may have the effect of returning this country to a vary unfavourable situation similar to what prevailed before the Japanese bombing of Colombo. If that happens, history and historical sites will be re-deployed to emphasize the Ramayana and not the currently accepted historical record. The historical record can be read from a widely accepted source like K. M. de Silva’s “History of Sri Lanka” (Penguin), and we don’t need to re-invent history. But we need to work hard to retain it in a recognizable form, because, both the past, and the future are changing!

Written by Shiva Pasupati

I had the rare privilege of attending Ananda College and Jaffna Hindu College. They were both institutions which were established in colonial days to impart education in a non-Christian and a non-western atmosphere. No doubt, the establishment of these two institutions was inspired by two galvanizing figures, Anagarika Dharmapala and Arumuga Navalar, who saved the country from a religious and cultural collapse. Both these institutions soon became leaders in their field and remain so to this day. Numerous old boys of these schools have become leading personalities in all walks of life and have brought credit to their alma mater. The old boys owe their success to many outstanding teachers who served with exceptional dedication, at great personal sacrifice. We also enjoyed the comradeship of fellow students of all communities and denominations.

Mr P de S. Kularatne, who assumed duties as Principal of Ananda College in 1919, not only ensured academic excellence but also promoted racial harmony. He required Sinhala students to learn Tamil and Tamil students to learn Sinhala. He invited Mr C.Suntharalingam to be the Vice-Principal and he remained in that position until he was appointed as Professor of Mathematics at the Colombo University. He also appointed Dr. T.B.Jayah to the staff. Dr Jayah later became Principal of Zahira College.

It is ironic that a century later, we are now renewing efforts to emulate the far-sighted vision of Mr Kularatne and the founders of the institution. It is fundamental that the prosperity of Sri Lanka is dependent on racial amity, tolerance and recognition of merit, irrespective of race, caste or religion. It is heartening that Ananda College and Jaffna Hindu College have come forward, not only to build bridges between the two leading institutions, but also between all communities. We must, in this connection, also acknowledge the outstanding contributions of Mr Thilak Karunaratne, Past President of the Ananda College OBA, Mr Deva Rodrigo, Convenor of the Match Organising Committee in 2012 and Mr S.Raghavan, Patron of the Jaffna Hindu College OBA (Colombo Branch).

The unique cricket encounter between the two beacons of Hindu and Buddhist educational institutions in Sri Lanka will be held on Sunday, May 1 at Nalanda College Grounds at 9:30 a.m. This year, the English debate for the ‘Panikkar–Thanabalasingham Challenge’, will be held in connection with the tournament along with the celebratory banquet where the presentation of awards will be held.  The debate is scheduled to be held on Saturday, April 30 at the Lakshman Kadiragamar Institute at 5:00 p.m. The celebratory banquet dinner is scheduled to be held on May 1 at The Kingsbury at 7:00 p.m.

Written by Shiva Pasupati –  Attorney General of Sri Lanka from 1975 to 1988, the longest serving Attorney General in the 131 years since it was established.       

Courtesy The Daily Mirror

Grandson of former President J.R Jayewardene, Pradeep Jayewardene has been appointed as Gampaha District Organizer of the SLFP by President Maithripala Sirisena today, President’s Media said.

He was among 11 other new party organizers appointed by the President.

The new SLFP organizers as follows,

– See more at: http://www.dailymirror.lk/108756/JR-s-grandson-appointed-SLFP-Gampaha-district-organizer#sthash.GibHbNTD.dpuf

6 comments to මහින්ද නිසා Sri Lankan ගුවන් සේවය විකුණන්න වෙනවා කියන එජාපයේ මඩට පිළිතුරු මෙන්න

• ලක්ෂ්මන්

  April 27, 2016 at 11:15 pm · Reply

  නුදුරු දිනකදී ජනපති සිරිසේනගෙත් අගමැති රනිල්ගෙත් බඩ පුරවාදමා මළපහ කරන්නට බැරි වුවහොත් එහි වැරදිකරුවාත් මහින්දයැයි කියන තරමටම යහපාලනය බංකොලොත්වී ඇත.කෙසේ වුවත් UNP යනු පුද්ගලීකරණය හෙවත් රාජ්‍ය දේපළ කුණු කොල්ලයට විකිණීමේ සූරයන්ය එය රටම දන්නා කරුණකි.හැබැයි ඒකටත් මහින්ද මහතා පටලවාගෙන කොලේ වසා ගසන්නට යෑම ලැජ්ජහ සහගතය

• Dinuu

  April 27, 2016 at 11:34 pm · Reply

  රාජ්ය දේපල විකුනා දමමින් රටට කරන මේ වින්නැහියට සහ දැවැන්ත සංවර්ධනයකින් රට ඉහලටම එසවූ පසුගිය රජයට නිරපරාදේ දොස් නඟමින්… රට මහා ප්‍රපාතයකට මහා අනතුරකට ඇද හෙලන… රට දෙකඩ කරන භයානක න්යාය පත්‍රයකට කටයුතු කරන යමපල්ලන්ට මේ සෑම දෙයකටම ජනතාවට වන්දි ගෙවන්න සිදු වෙන දිනය වැඩි ඈතක නොවේ! ජනතාව අවදියෙන් ඉන්නේ.

  එඩිටර් තුමනි ඔබට මේ ජනතා මෙහෙවර දිගටම කරගෙන යන්න ධෛර්යය ශක්තිය සහ වරම් ලැබේවා!

Courtesy Adaderana

– See more at: http://adaderana.lk/news/35060/after-usual-taxes-price-of-petrol-should-be-less-than-rs-80-mahinda#sthash.O9GKmHId.dpuf

මාධ්‍ය නිවේදනය

මැයි දෙවැනිදා සිට ඉහල නැංවෙන බදු සම්බන්දයෙන් හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා විසින් නිකුත් කර ඇති නිවේදනය මෙසේය.

මැයි දිනයෙන් පසු බලාත්මක වෙන අසාධාරණ බදු වැඩිකිරීම්

රජයකට බදු නැතිව පවතින්න බැරි බව අපි කවුරුත් දනිමු. ආණ්ඩුවකට තම කාර්යභාර්යයන් ඉටු කිරීමට ආදායමක් තිබිය යුතු නිසා ධනවතුන්ගේ ආදායම් මත මෙන්ම සාමාන්‍ය ජනතාව පරිභෝජනය කරන ආහාරපාන, ඉන්ධන, විදුලි සංදේශ සේවා, වැනි අත්‍යවශ්‍ය භාණ්ඩ හා සේවාවන් මතත් බදු අය කරනු ලැබේ. බදුඅය නොකරන රටක් ලෝකයේ නැත. නමුත් ආණ්ඩුව බදු පණවද්දී එය සාධාරණ පදනමක් මතසිදු කළ යුතුය. 2016 මැයි දෙවන දා සිට ක්‍රියාත්මක වීමට යන බදු වැඩිකිරීම් කොතරම් සාධාරණද කියා අපි විමසා බැලිය යතුයි.

පසුගිය වසරේ ජනවාරි මාසයේදී වත්මන් ආණ්ඩුව බලයට පැමිණි පසු අපේ රටට ආනයනය කරන සියළුම භාණ්ඩවල ජාත්‍යන්තර මිල විශාල වශයෙන් අඩු විය. 2014දී බොර තෙල් බැරලයක මිල ඩොලර් 96 ක් වූ අතර අද එය ඩොලර් 40කි. 2014 අවසන් වන විට තිරිඟු ටොන් එකක් ඇමරිකානු ඩොලර් 230 ක් වූ අතර අද එය ඩොලර් 165කි. 2013/2014 වසර වලදී ඩොලර් 5000කට වැඩි වූ කිරිපිටි ටොන් එකක් අද ඩොලර් 2000ට වැටී තිබේ. 2014 දී සීනි ටොන් එකක් ඩොලර් 414 ක් වූ අතර අද එය ඩොලර් 334ක් වේ. 2014 දී ඩොලර් 300ක් වූ වානේ ටොන් එකක් අද ඩොලර් 90කි. 2014දී යූරියා පොහොර  ටොන් එකක්  ඩොලර් 325 ක් වූ අතර අද එහි මිල ඩොලර් 200කි.

2006 සිට 2014 දක්වා මගේ පාලන සමය තුළ මේ සියළුම භාණ්ඩවල ජාත්‍යන්තර මිල ඉහල මට්ටමක පැවතුනි. 2011/2013 අතර බොරතෙල් බැරලයක මිල දිගටම ඩොලර් 105කට වඩා වැඩි විය. බොරතෙල් මිල ඩොලර් 100ට වඩා අඩු වූයේ 2014 සැප්තැම්බර් මාසයෙන් පසුවය. 2008 දී යූරියා පොහොර ටොන් එකක මිල ඩොලර් 750 ක් දක්වා ඉහල ගියේය. 2011 සිට 2013 දක්වා කාලයේදී යූරියා මිල දිගටම ඩොලර් 500කට වඩා වැඩිවිය. 2008 වානේ මිල ටොන් එකක්  ඩොලර් 1,265 දක්වා වැඩි වී 2013 දක්වාම එය ඩොලර් 500ට වඩා අඩු වූයේ නැත.  2008 තිරිඟු ටොන් එකක් ඩොලර් 440 ක් දක්වා වැඩි වූ අතර 2011 සීනි ටොන් එකක් ඩොලර් 655 දක්වා වැඩි විය. මගේ පාලන සමය තුළ දිගටම තිරිඟු හා සීනි මිල ඉහල මට්ටමක පැවතුනි.

පසුගිය වසර තුළ අපි ආනයනය කරන සියළුම භාණ්ඩවල ජාත්‍යන්තර මිල අඩුවූ නිසා ලංකාවේ මිල ගණන්ද සැලකිය යුතු මට්ටමකින් පහල බැසිය යුතුව තිබුණි. 2015 ජනවාරි මාසයේදී අලුත් ආණ්ඩුව පෙට්ට්‍රල් ලීටරයක මිල රුපියල් 150 සිට 117 දක්වාත් ඩීසල් ලීටරයක් රුපියල්111 සිට 95 දක්වාත් අඩු කළේය.නමුත් ඊට පසුවත් බොරතෙල් මිල දිගින් දිගටම අඩු වූවත් ඒ වාසිය පාරිභෝගිකයාට ලබා දී නැත. අද බොරතෙල් මිල අනුව බලනවිට සියළුම ආණ්ඩුවේ බදු අයකිරීමෙන් පසුත් පෙට්‍රල් ලීටරයක මිල රුපියල් 80කට වඩා අඩුවිය යුතු අතර ඩීසල් ලීටරයක මිල රුපියල් 50 කට වඩා අඩුවිය යුතුය.

කලින් දක්වපු ආකාරයට 2014ට සාපේක්‍ෂව අද ජාත්‍යන්තර සීනි මිල අඩු වී තිබුණත් එහි වාසියත් පාරිභෝගිකයාට ලබා දී නැත. 2015 ජනවාරියේ දී පළමු යහපාලන අයවැයෙන් පාරිභෝගිකයාට සහන දෙනවා යැයි කියමින් සීනි ආනයන බද්ද කිලෝවකට රුපියල් 18 දක්වා අඩුකරන ලදී. නමුත් 2015 සැප්තැම්බරයේ දී එය රුපියල් 30 දක්වා වැඩි විය. එම නිසා ලෝක සිනි මිල අඩු වුවත් මෙහේ සීනි මිල අඩු වූයේ නැත. මම බලයේ සිටි කාලයට වඩා කිරිපිටි වල ජාත්‍යන්තර මිල 60% කින් පමණ අඩු වී තිබේ. 2016 යහපාලන අයවැයෙන් ග්‍රෑම් 400 ක කිරිපිටි පැකැට්ටුවක මිල රුපියල් 295 ක් හැටියට නියම කළේය. ඒ අනුව ලංකාව තුළ කිරිපිටි ටොන් එකක සිල්ලර මිල රුපියල් 737,500ක් වේ. නමුත් ලෝක වෙළඳ පොලේ කිරිපිටි ටොන් එකක මිල  රුපියල් 290,000ක් වැනි ගනණකි. නැව් ගත කිරීමට හා ඇසුරුම් කිරීමට යන සුළු වියදම හැරුණු කොට සෙසු සියළුම මුදල් ආණ්ඩුවේ බදු හා ආනයන කරුවන්ගේ ලාභය වේ.

පසුගිය මාසයේ ආනයන බදු වැඩි කිරීම නිසා තිරිඟු පිටි කිලෝවක මිල රුපියල් 7.20 කින් වැඩි විය. නමුත් මම බලයේ සිටි කාලයට වඩා අද වන විට ලෝක තිරිඟු මිල 40%කින් පමණ අඩු වී ඇත. කිරිපිටි, සීනි වැනි භාණ්ඩ සම්බන්ධයෙන් වැඩියෙන් ආනයන බදු අය කරන්නේ දේශීය නිෂ්පාදකයා දිරිගැන්වීමට බව ආණ්ඩුව කීමට ඉඩ තිබේ. නමුත් ආනයන බද්ද වැඩි කිරීමෙන් පමණක් දේශීය නිෂ්පාදනය වැඩි වෙන්නෙ නැත. ආනයනය වෙනුවට දේශිය නිෂ්පාදනය වැඩි කිරීමට නම්, ඒ සඳහා නිෂ්පාදන ඉලක්ක හා ජනතාවගේ සහයෝගය ලබා ගැනීමට පුළුල් ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරයක්ද සහිත වැඩපිළිවෙලක් තිබිය යුතුය.  මේ ආණ්ඩුවට ඒ ආකාරයේ විධිමත් ආනයන ආදේශන වැඩපිළිවෙලක් නැත. ආනයන බදු වැඩිකිරීමෙන් ඒ අය බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ආණ්ඩුවට ආදායමක් ලබා ගැනීම පමණි.

ලෝක භාණ්ඩ මිල ගණන් අඩුවීමේ වාසිය මේ ආකාරයට උපරිම ලෙස භුක්ති විදින අතරම ආණ්ඩුව තවත් ආදායම් ඉපයීම සඳහා වැට් බද්ද 11% සිට 15% දක්වා වැඩි කිරීමට සැලසුම් කර තිබේ. එමෙන්ම මෙතෙක් වැට් බද්ද අය නොකරපු විදුලි සංදේශ, සෞඛ්‍ය හා අධ්‍යාපන ක්‍ෂේත්‍ර වලටත් එය පණවනු ඇත. මෙයින් සිද්ද වෙන්නේ දැනට වැට් බද්දට යටත් භාණ්ඩ වල මිල 4%කින් වැඩි වන අතර මෙතෙක් වැට් බද්දට යටත් නොවු දුරකථන හා අන්තර්ජාල සේවා, විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන්ගේ ගාස්තු, වෛද්‍ය රාසායනාගාර ගාස්තු, පුද්ගලික රෝහල් ගාස්තු, පෙර පාසලේ සිට තෘතීය මට්ටම දක්වා අධ්‍යාපන ගාස්තු, උපකාරක පන්ති ගාස්තු වැනි සේවාවන්වල මිල එක්වරම 15 % කින් වැඩිවීමයි. මේ සේවාවන් පාවිච්චි කරන්නේ ධනවත් අය පමණක් නොවේ. වැට් බද්ද වැඩි කිරීමට හා පුළුල් කිරිමට අමතරව, 2% ක ජාතිය ගොඩනැගීමේ බද්ද විදුලි සංදේශ හා විදුලිබල ක්‍ෂේත්‍ර වලටත් පුළුල් වෙනවා. වැට් බද්ද හා ජාතිය ගොඩනැගීමේ බද්ද යන දෙකම බලපාන නිසා මැයි 02 වන දා සිට වැඩියෙන්ම මිල ඉහල යන්නෙ දුරකථන හා අන්තර්ජාල සේවාවන්වල මිලයි. සියළුම විදුලි පාරිභෝගිකයන්ගෙන් ජාතිය ගොඩනැගීමේ බද්ද අය කිරීමෙන් ආණ්ඩුවට ලොකු ආදායමක් ලබාගන්න පුළුවන්.

මේ ආකාරයට බදු වැඩිකිරීම ගැන ජනතාව අතරින් දැඩි විරෝධයක් මතු වූ විට ජනතාවට බරක් වන ආකාරයට බදු පනවන්න ඉඩ නොතබව බවත්, ජනතාවගේ දුක හඳුනන්නේ නැති ආර්ථික උපදේශකයන් ගෙදර යැවීමට තමන් සූදානම් බවත් ජනාධිපති වරයා කියා සිටියා. දවස් දෙක තුනකට පස්සේ යහපාලන ඇමතිවරයෙක් මාධ්‍ය හමුවක් කැඳවා ජලය, විදුලිය, බෙහෙත්, සහල්, එළවළු වගේ අත්‍යවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය වලට වැට් බද්ද පනවන්නේ නැති බව කිය සිටියා. මේ ප්‍රකාශය නිසා බොහෝ අය සිතන්නේ ජනාධිපතිවරයාගේ නියමයෙන් මේ අත්‍යවශ්‍ය භාන්ඩ මත පනවන්න ගිය වැට් බද්ද අහෝසි වුණයි කියාය. නමුත් මෙතනදී සිදුවුණේ මහා ප්‍රෝඩාවක්.  ජලය, හාල්, එළවළු, විදුලිය වැනි දේවල් මත කොහොමටත් වැට් බද්දක් තිබුණේ නැත. වැට් බද්ද අය නොකරන භාණ්ඩ වල නම් කියා ඒවා මේ ආණ්ඩුව විසින් බද්දෙන් නිදහස් කරපු ආකාරයට හුවා දැක්වීම මොනතරම් නරුමවාදී හා දුෂ්ඨ රැවටිල්ලක්ද? යහපාලකයන් පසුගිය ජනාධිපතිවරණ සමයේ ඉඳලම ජනතාව නොමඟහැරියේ මේ ආකාරයටමය.

විදුලි සැපයුම මත වැට් බද්දක් නැතිවූවාට ජාතිය ගොඩනැගීමේ බද්ද එයට ආදල වේ. මාසයකට ලක්‍ෂ 10 කට වඩා වෙළඳාමක් තියෙන සියළුම සිල්ලර කඩවලිනුත් මේ වැට් හා ජාතිය ගොඩනැගීමේ බද්ද අය කෙරෙන නිසා පොදුවේ ජීවන වියදමේ වැඩිවීමක් ඉදිරි කාලයේ දී සිදුවෙනු ඇත.

මේ ආණ්ඩුව ඡන්ද දිනා ගැනීම සඳහා පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේ දී නොයෙක් වගකීම් විරහිත පොරොන්දු දුන්නේය. ජනාධිපතිවරණය දිනාගත්තට පස්සේ ඊළගට එන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය දිනීම සඳහා ඒ දීපු පොරොන්දු වලින් කොටසක් හෝ ඉටු කිරීමට ආණ්ඩුවට සිද්ද විය. ඡන්ද දිනීමට දීපු වැටුප් වැඩිකිරීම් හා වෙනත් සහන වලට මුදල් සොයාගැනීමට මේ ආණ්ඩුව බලයට ආ දා සිට විදේශීය හා දේශීය වශයෙන් විශාල ණය ගත්තේය. 2015 ජනවාරියේ සිට අද දක්වා මේ ආණ්ඩුව ඩොලර් මිලියන 7,436ක විදෙස් ණය අරගෙන තිබෙන බව මම මීට කලිනුත් ප්‍රකාශ කළෙමි. මෙයින් අඩක් පමණ එනම් ඩොලර් මිලියන 3,298ක් මේ අවුරුද්ද ඉවර වෙන්න කළින් ආපසු ගෙවීමට සිදුවේ. ඒ විදේශීය ණය වලට අමතරව ආණ්ඩුව දේශීය වශයෙන්ද රුපියල් බිලියන සිය ගණනක් භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර හා බිල්පත් නිකුත් කිරීමෙන් ලබාගෙන තිබේ. දැන් ආණ්ඩුව මේ ණය ගෙවන්න මහජනතාවගෙන් මුදල් එකතු කිරීමට බදු වැඩිකරමින් සිටි.

මගේ ආණ්ඩුව ගත්ත ණය ගෙවන්න මේ ආකාරයට ණය ගන්න වෙලා තිබෙන බව ආණ්ඩුව කීවද එය සම්පූර්ණ මුසාවකි. රටක ණය බර මනිනු ලබන්නේ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ ප්‍රතිශතයක් හැටියටය. 1977 බණ්ඩාරණායක මැතිනියගේ පාලන සමය අවසන් වූයේ දළ ජාතික නිෂ්පාදිතයට සාපේක්‍ෂව 68.6%ක ණයබරක් ඇතුවය. 1994 දී යූ.එන්.පී ආණ්ඩුව පරදින විට මෙය 95.1% දක්වා වැඩි වී තිබුණි. චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග මැතිනිය 2001දී යූ.එන්.පීයට පරදිනකොට දළ ජාතික නිෂ්පාදනයට සාපේක්‍ෂව රටේ ණය බර 103.5 % දක්වා වැඩි වී තිබුණි. 2004 යූ.එන්.පීය නැවතත් පරදිනකොට ණය ප්‍රතිශතය තවමත් 102.3 %ක අගයක පැවතුනි. 2005 දී මම ජනාධිපති වන විට ණය ප්‍රතිශතය 90.6 %ක් විය. 2015 ජනවාරී මාසයේ දී මම රටට ඉතුරු කර ගියේ 75.5%ක ණය ප්‍රතිශතයක් පමණයි.  1979 වසරෙන් පසුව තිබුණු අඩුම ණය බර මෙය වේ. මේ රටේ සියළුම පොදු ව්‍යාපාර වල ණයත් ආණ්ඩුවේ ණය හැටියට ගණන් බැලුවද මාගේ පාලනයෙන් පසු ඉතිරි වූ ණය ප්‍රතිශතය මිට අවුරුදු 25 කට 30 කට කලින් පැවති ණය බර ප්‍රතිශතයට වඩා අඩුය.

වැටුප් වැඩිකර තිබෙන නිසා ජනතාවට අලුතින් පනවන බදු ගෙවීමේ ප්‍රශ්නයක් නැතැයි ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරු කියනු අපට ඇසේ. නමුත් වැටුප් වැඩි වූයේ වැඩකරන ජනතාවගෙන් 15% ක් පමණක් වන රජයේ සේවකයන්ට පමණයි. පුද්ගලික අංශයේ හෝ  ස්වයං රැකියා වල නියුතු 85%ක බහුතරයේ ආදායම් වැඩි වී නැත. එපමණක්ද නොව ආර්ථිකය බිඳ වැටීම නිසා මේ 85%හේ ආදායම් හා රැකියා අවස්ථා අඩුවී ඇත.

ආණ්ඩුව බදු වැඩි කිරීමට යන්නේ ඔවුන් ඡන්ද දිනා ගැනීමට ජනතාවට දුන් පොරොන්දු ඉටු කර පවත්වාගෙන යෑමට මුදල් නැති නිසාය. බටහිර රටවලින් මේ සඳහා විශාල වශයෙන් ආධාර ලැබේවි යැයි යහපාලකයෝ සිතාගෙන සිටියත් ඒ මුදල් ලැබුණේ නැත. ඇත්ත වශයෙන්ම ආණ්ඩුවක ඡන්ද පොරොන්දු ඉටු කරන්න මොනම රටකින්වත් ආධාර දෙන්නේ නැත. දැන් තමන්ගේ දේශපාලන පැවැත්ම බලය ලබා ගැනීම සඳහා තමන් විසින්ම රවටා නොමඟහරිනු ලැබූ  ජනතාවගෙන්ම අය කරන මුදල් වලින් තහවුරු කරගැනීමට මොවුන් උත්සාහ කරමින් සිටි. මේ වනාහි ප්‍රෝඩාවෙන් බලය ලබා ගෙන ප්‍රෝඩාවෙන්ම පවත්වාගෙන යන මේ ආණ්ඩුව මෙතෙක් සිදුකල නරුමවාදීම උප්පරවැට්ටියයි. මේ බදු වැඩිකිරීම් වලට එරෙහිව ජනතාව එකාමෙන් නැගී සිටිය යුත්තේ ඒ නිසාය.

මහින්ද රාජපක්‍ෂ
හිටපු ජනාධිපති

සමන් ගමගේ උපුටා ගැන්ම දිවයින

සූර්යයා මීන රාශියෙන් මේෂ රාශියට ගමන් කළේය. ඉතින් ඒ සූර්ය ගමන සමඟ මුළු රටම අවුරුදු ප්‍රීතිය සමරන්නට විය. එහෙත් කාගෙ කාගේත් සතුට එසේ වෙද්දී සිය අඹුදරුවන්, ඥාතීන් සහ හිතමිතුරන්ගෙන් වෙන්ව ඔවුහු බන්ධනාගාරයක අඳුරු කුටියක්‌ තුළ සිරවී ජීවිතය විඳවමින් සිටියහ.

එසේ වූයේ තිස්‌වසරක්‌ පුරා අප විඳවූ වෙලුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන්ගේ ම්ලේච්ඡ ත්‍රස්‌තවාදය අවසන් කරන්නට දහසකුත් කැපකිරීම් තුළින් ඔවුන් කළ වෙහෙසීම හමුවේ නොවේද? අප මේ ප්‍රශ්නය අහන්නේ අද සහජීවනය සහ සංහිඳියාව සමඟ සම්මුතිවාදයේ කෙළ පැමිණ සිටින මෛත්‍රි පාලනයට ඇසෙන්නට බව මුලින්ම සටහන් කළ යුතුය.

ගෙවුණු යුද සමයේදීද රටේ මිනිසුන් යාන්තමින් හෝ අවුරුදු සමරද්දී ඔවුන් සිටියේ මේ රටේ විමුක්‌තිය උදෙසා බංකරයක්‌ තුළට වී සතුරා සමඟ සටන් වදිමිනි. ඉතින් ඔවුන්ට සහ ඔවුන්ගේ පවුල්වල ඥාතීන්ට එදත් අවුරුදු තිබුණේ නැත. එහෙත් ඔවුහු එය ඉවසා දරා සිටියහ. සමීප බැඳීම් සහ ආදරය සමඟ දැසේ කඳුළු බිඳු මතුවෙද්දී ඒ හදවත් අවිනිශ්චිත බවින් ගැහෙමින් තිබිණ. ඇත්ත එය වුවද රට වෙනුවෙන් ඔවුහු ඒ කැප කිරීම කළහ.

නමුත් එසේ කළ ඔවුනට එදා සේම අදත් අවුරුදු සතුට අහිමි කර ඇත. මේ හමුවේ අපට ගැටලුවක්‌ මතුවන්නේ එදා මෙන් අද ඔවුන් එය ඉවසන්නේ කෙසේදැයි කල්පනා කිරීමේදීය.

මිනිසුනේ සිතන්න. අද මෙවන් ඉරණමක්‌ ඔවුනට අත්ව තිබෙන්නේ කුමක්‌ නිසාද? ඒ මිනිසුන් කළ වරද කුමක්‌ද? උපන් බිම වෙනුවෙන් ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් සටන් වැද අපට සාමය දිනා දීමද?

එක්‌නැලිගොඩ විමර්ශනය, මිරුසුවිල් ඝාතනය සහ රවිරාඡ් ඝාතනය. මේ වත්මන් ආණ්‌ඩුව බලයට පැමිණි විටම ඇසෙන්නට වූ ඉතා ජනප්‍රිය මාතෘකා අතර තිබූ අපූරු කතාන්දර තුනක්‌ විය. යහපාලනය ආරම්භයත් සමඟ මෙකී සියලු කතා පිළිබඳ විමර්ශන අරඹන්නට ආණ්‌ඩුව කටයුතු කළේය.

ඒ අනුව සීඅයිඩීය විමර්ශන සිදු කරනු ලැබීය. එහි අවසන් ප්‍රතිඵලය ලෙස අද සිදුව තිබෙන්නේ කුමක්‌ද? එක්‌නැලිගොඩ හා රවිරාඡ් සිද්ධීන් සම්බන්ධයෙන් “ලෙඩා මළත් බඩ ශුද්ධයි” න්‍යායෙන් කෙරෙන විමර්ශන හේතුවෙන් දැන් යුද හමුදා සන්නද්ධ බුද්ධි බළකායේ රණවිරුවන් නව දෙනකු සහ නාවික හමුදා බුද්ධි අංශ විරුවන් තිදෙනකු දීර්ඝ කාලයක සිටි සිරගතව සිටින්නාහ. ඒ හරිහමන් සාධක සාක්‍ෂි කිසිත් නැතිවය. මේ අතරේ මිරුසුවිල් ඝාතන කතාව හේතුවෙන් යුද හමුදා දිගු දුර විහිදුම් බළකායේ වීරෝදාර රණවිරුවකු වූ කෝප්‍රල් සුනිල් රත්නායකට මරණීය දණ්‌ඩනය නියම වී පෝරකය අභියස ඔහු නතර වී ඇත. ඒ ගෙලට තොණ්‌ඩුව දමා එල්ලා මරණ තුරුය.

රට වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ඒ විරුවන්ට නිදහස ලබා දීමට හැකි කිසිවකුත් කිසිදු මැදිහත් වීමක්‌ සිදු නොකරන්නේය. මේ සියලු විරුවන්ට දිනෙන් දිනම දුක උරුම වෙමින් තිබෙන්නේ ඉතාම කණගාටුදායක ලෙසය. ඇත්ත එය වුවද ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා මරන්නට පැමිණි පට්‌ට කොටියාගේ සිට බොහෝ කොටි ත්‍රස්‌තවාදීහු මෛත්‍රී පාලනයේ විශේෂ මෛත්‍රිය හේතුවෙන් අපට ටටා කියා නිදහස ලැබ යන්නාහ.

මේ සිදු වෙමින් තිබෙන්නේ ජනවාරි අට විප්ලවයේදී උතුරෙන් ලද ඡන්ද පොට්‌ටනියට වන්දි ගෙවීමදැයි දන්නේ මෛත්‍රී පාලනය ය.

අප දැන සිටින පරිදි බුද්ධ චරිතයට අනුව බුදුහු එදා මාරයා පරාජය කළහ. ආලවකයා දමනය කළහ. ඉතා සරල වූ අබැටක උදාහරණයකින් කිසාගෝතමියට මරණයේ ඇත්ත වටහා දුන්හ. අංගුලිමාලයන් රහත් තෙර නමක්‌ කළහ. කිසිදු හව්හරණක්‌ නොමැතිව මළමිනියක ගැටගසා සිටි සුනීත සහ ශෝපාක දරුවනට සසර කෙළවර පෙන්වා දුන්හ.

උදැසන අවදි වූ බුදු හිමියෝ මහා තරුණා සමාපත්තියට සම වැදී “අද මා පිහිට විය යුත්තේ කාටදැයි” ලෙසින් සිතන්නට වූහ. ඒ තුළ වූයේ මහා කරුණාවය. මෛත්‍රිය ය.

එහෙත් මෛත්‍රිය යන එකී උතුම් වදන අපට ගෙන පා සහජීවනය සංහිඳියාව ගැන බයිලා කියමින් අද ඇතැමුන් සිදු කරමින් සිටින්නේ නිඝන්ඨනාථ පුත්තරයෝ ආලවක දමනයට සැරසෙන්නාක්‌ වැනි දේ නොවේද? පැහැදිලිවම සිදු වෙමින් තිබෙන්නේ ඒ ටිකය. නමුත් ආලවකයා නම් දමනය වන්නේ නැත. යළි අප බිලි ගැනීමට ඌ සූදානම් වෙමින් සිටින්නේය.

යථාර්ථය එය වෙද්දී ඊනියා සහජීවනය, සංහිඳියාව තුළ තිබෙන සම්මුතිවාදය සමඟ යහපාලකයෝ ආතල් ගනිමින් සිටින්නාහ. ඔවුන්ට දැන් අපේ රණවිරුවන් කළ දහසක්‌ කැපකිරීම් අමතකව ගොසනිs. රටට සහ අපට වින කළ එල්ටිටීඊ ත්‍රස්‌තවාදීන් සිරගෙදරින් පිටතට එද්දී අද වීරයෝ ඇතුළට යන්නාහ. මෙය නීතියේ සාධාරණත්වයද?

නමුත් කවුරු අමතක කළද මේ විරුවන් උදෙසා අවංකව සහ සද්භාවයෙන් යුතුව කැපවෙන කෘතගුණ දන්නා මිනිස්‌සුන්ද අප අතර සිටිති. ඒ බව පැහැදිලි කෙරෙන එක්‌ කතාවක්‌ මේ නව වසර ලබන්නට හෝරා කිහිපයකට පෙර ඉකුත් 12 වැනිදා ගල්ගමුව දිවුල්ගනේ පිහිටි රණවිරු කෝප්‍රල් සුනිල් රත්නායකගේ නිවසේදී දිග හැරිණි.

රණවිරු සුනිල් රත්නායක වැලිකඩ බන්ධනාගාරයේ බිත්ති හතරකට මැදිව සිටියදී අද අසරණ වී සිටින ඔහුගේ දරුවා සහ බිරිඳට මඳ සැනසුමක්‌ එක්‌ කරමින් එදින උදෑසන එක්‌තරා අමුත්තෝ පිරිසක්‌ ඒ නිවසට පැමිණියහ. ඔවුහු කවරහුද? රණවිරුවන් සුරැකීමේ සංවිධානයේ සභාපති පූජ්‍ය බෙංගමුවේ නාලක හිමියන්, එහි සංවිධායක වෛද්‍ය වසන්ත බණ්‌ඩාර මහතා ඇතුළු පිරිසක්‌ ඒ අතර වූහ. ඔවුන් එහි ගියේ කුමකටද? රණවිරු සුනිල් රත්නායකට සිර දඬුවම් නියම වෙද්දී ඔහු තම කුටුම්භය වෙනුවෙන් ඉදිකළ කැදැල්ල තිබුණේ අසම්පූර්ණවය.

සුනිල් රත්නායකට ඒ ඉරණම අත්වීමත් සමඟ දැඩි සේ දුකට පත් පිරිසක්‌ සුනිල් රත්නායක නම් වූ ඒ වීරයාගේ පුංචි දියණිය සහ බිරිඳ වෙනුවෙන් යමක්‌ කරන්නට ඉදිරිපත් විය. ඒ ලොව පුරා සිටින විදේශගත සැබෑ ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගෙන් සැදුම්ලත් ගෝලීය ශ්‍රී ලංකා සංසදයේ මිනිසුන්ය.

අවසානයේ ඔවුන් අසම්පූර්ණව තිබුණ ඒ විරුවා ඉදිකළ පුංචි කැදැල්ල සම්පූර්ණ කර දෙන්නට පියවර ගත්තේය. ගෝලීය ශ්‍රී ලංකා සංසදයේ සංවේදී වූ මිනිසුන් රට වෙනුවෙන් අසීමිත මෙහෙවරක්‌ කළා වූ රණවිරු සුනිල් රත්නායක වෙනුවෙන් එසේ පෙරට එද්දී ඔවුනට අනුශාසනා කරමින් දිරි දුන්නේ පූජ්‍ය බෙංගමුවේ නාලක හිමියෝය.

ඉකුත් 12 වැනිදා නාලක හිමියන් ඇතුළු පිරිස ගල්ගමුව දිවුල්ගනේ පිහිටි ඒ නිවසට ගියේ රුපියල් ලක්‌ෂ දෙකහාමාරක්‌ වැය කර වැඩ නිම කෙරුණු ඒ කැදැල්ල අද පිය සෙනෙහස අහිමිව බොහෝ දුකට පත්ව සිටින සුනිල් රත්නායකගේ සිඟිති දියණියටත් ඔහුගේ බිරිඳටත් භාර කරන්නටය.

නාලක හිමියන් ඇතුළු පිරිස ඒ ගමනේදී ඔවුනට තෑගිබෝගද රැගෙන ගියහ. පිරිස එහි යන විට සිඟිත්තිය සුළු අසනීප තත්ත්වයක්‌ හේතුවෙන් මවගේ තුරුළට වී කඳුළු සලමින් සිටියාය. ඇතැම්විට මේ අවුරුදු සමයේ තම පියා නැති පාලුව ඇගේ ඒ කඳුළට හා අසනීපයට හේතු වූවාද විය හැකිය. එහෙත් නාලක හිමියන් ඇතුළු පිරිස දුටු කල්හි ඇය මඳකට හැඬුම නවතා හිස මෑත් කර බැලුවාය. පිරිස අත වූ අවුරුදු තෑගි දුටු කළ ඒ සිඟිත්තියගේ සිත පෑරූ දුක මොහොතකට අමතකව ගියාක්‌ වැනි විය. පුංචි සිනහවක්‌ ඒ සිඟිති මුහුණේ ඇඳී ගියාය.

අවසානයේ ගිය පිරිස සියලු කටයුතු නිමවා සුනිල් රත්නායකගේ දියණිය හා බිරිඳ ඇතුළු අයට තෑගිබෝගද පිරිනමා නිවසද භාර කර යළි පිටව එන්නට සුදානම් වූහ.

එහිදී කෙටි අනුශාසනාවක්‌ කළ පූජ්‍ය බෙංගමුවේ නාලක හිමියෝ රට වෙනුවෙන් ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් කටයුතු කළ අපේ රණවිරුවන් වෙනුවෙන් කළ හැකි උපරිම සත්කාරය කිරීමට සැම සියලු දෙනා කැප විය යුතු කාලය එළැඹ තිබෙන බව සඳහන් කළහ. උන් වහන්සේ එහිදී වත්මන් දේශපාලන පාවාදීම් පිළිබඳ සඳහනක්‌ කරන්නටද අමතක නොකළහ.

එසේම සුනිල් රත්නායක වෙනුවෙන් පෙරමුණ ගෙන ඉදිරියට ආ ගෝලීය ශ්‍රී ලංකා සංසදය මේ කරනු ලැබුවේ ඉතාම වටිනා සද්කාර්යයක්‌ බවද උන්වහන්සේ සඳහන් කළහ. නාලක හිමියන්ගේ අනුශාසනාවෙන් පසු ඉතාම සංවේදී සඳහනක්‌ කළ සුනිල් රත්නායකගේ බිරිඳ ඒ. එම්. කාංචනා කුමාරි හේරත් මහත්මිය මෙසේ පැවසුවාය.

“මහත්තයා සිරගත වුණාට පස්‌සේ මට දැනුන අසරණකම කියන්න වචන නැහැ.. මම දුවව තුරුළු කරගෙන ඉකි ගසමින් අඬපු වාර අනන්තයි.. අප්‍රමාණයි.. ඒත් අද අපේ කඳුළු පිසදාන්න මේ රටේ කවුරුහරි පිරිසක්‌ ඉන්නවා නේද කියලා හිතෙනකොට මට දැනෙන්නේ විශාල ශක්‌තියක්‌..

පහුගිය දින කිහිපයේ මගේ දරුවා “අම්මේ තාත්තා තෑගිත් අරගෙන අවුරුද්දට ගෙදර එයි නේද” කියලා මගෙන් අහන්න ගත්තා.. මට දෙන්න උත්තර තිබුණේ නැහැ.. මම කළේ දරුවව තුරුළු කරගෙන ඔව් පුතේ කියලා අඬපු එක..

ඒත් අද අවුරුද්දට ඉස්‌සර වෙලා අපිට තෑගිත් අරගෙන නාලක හිමියන් ඇතුළු පිරිස අපේ ගෙරට ඇවිල්ලා.. මගේ දරුවගේ හිත සතුටු කළ ඒ හැමෝටම මම පිං දෙනවා.. ඒ වගේම ගෝලීය ශ්‍රී ලංකා සංසදයේ අජන්ත ප්‍රේමරත්න මහත්තයා ඇතුළු බොහෝ අය අපට පිහිට වෙන්න ඉදිරිපත් වුණා.. ඔවුන්ටත් මේ පින අත්විය යුතුයි.. මගේ මහත්තයා රට වෙනුවෙන් ඉදිරියට ගිය වීරයෙක්‌ වුණු නිසාම මමත් දරුවත් අද තනිවෙලා නැහැ කියලා මට දැන් දැනෙනවා.. ඒත් දරුවා තාත්තව මතක්‌ කරලා එක එක ප්‍රශ්න අහනකොට මට මගේ හිත වාවගන්න බැහැ..”

ඇය මේ ටික කීවේ දැසින් මතුවී දෙකොපුල් දිගේ කඳුළු ගලා හැලෙද්දීය. ඇගේ දුක වචන කරන්නටද අපට නොහැකිය. එය ඒ තරම්ම වේදනාකාරීය. ඇය හඬද්දී සුනිල් රත්නායකගේ පුංචි දියණියද මවගේ කඳුළු පිසලමින් හැඬුවාය. ඉතින් මේ සියල්ල හමුවේ ආණ්‌ඩුවෙන් අහන්නට එක්‌ පුංචි ප්‍රශ්නයක්‌ අපට ඇත

මෛත්‍රී පාලනයේ මහත්වරුනි, අප මෙවන් සටහන් තව කොතෙක්‌ කලක්‌ තැබිය යුතුද?

ඡායාරූප – ගල්ගමුව සරත් ධර්මසිරි

සමන් ගමගේ