Izeth Hussain Courtesy The Island

I have come to share the view of the Sinhalese hard-liners that the Tamil ethnic problem cannot be solved through devolution. I now share their view that going beyond 13 A in its presently truncated form – that is by giving police and land powers – will only aggravate the ethnic problem, not solve it. There are two major reasons for this. One is that Tamil racism is worse, very much worse, than Sinhalese racism. That means that giving more devolution will only whet the Tamil appetite for more and more devolution until Eelam is established, or there is a confederal arrangement that amounts to a de facto Eelam. The second reason why I have come to share the view of the Sinhalese hard-liners is the new geopolitical configuration in which India is in rivalry with China.

I must make a couple of clarifications before proceeding further. I have stated only probabilities, not certainties in the above paragraph. Futurology is a hazardous exercise, and it usually proves to be mistaken, because of a human tendency to extrapolate the present into the future, to assume that present trends will continue without taking into account the possibility that a hitherto unregarded factor could secure unexpected outcomes. There was vast expertise in the West on communism and the Soviet system, but only two foresaw the dramatic collapse of that system between 1989 and 1991 – Daniel Patrick Moynihan and Emmanuel Todd. So, I won’t discount the possibility that good sense will prevail on both sides of the ethnic fence, that both will be able to check their racists, and mutual accommodativeness will lead to a final definitive solution of the ethnic problem on the basis of devolution. But I find that most improbable for the reasons given in the first paragraph.

The second clarification I want to make is that the improbability of a solution on the basis of devolution does not preclude the possibility of a solution on some other basis. I have in mind a solution on the basis of a fully functioning democracy as in the West. We have shown ourselves in the past capable of operating such a democracy and we seem to be approaching it again. Our Tamils in the West are not clamoring for devolution and are quite happy without it under a fully democratic dispensation. Why not here? The answer is that the Tamils regard themselves as not just another minority but a national minority, with their homeland and a right at least to internal self-determination: therefore a definitive solution can only be on the basis of devolution. I have shown in an earlier article that the so-called right to internal self-determination is nonsensical. However, the important point is that if a solution on the basis of devolution is too difficult or simply not feasible for the two reasons given in the first paragraph, we have no realistic alternative to trying out a democratic solution.

I will now go into the two reasons why a definitive solution on the basis of devolution seems to be extremely improbable, beginning with the India factor. It would not be exaggerated to say that the ethnic problem we have on our hands is in reality an Indian problem, not a Sri Lankan one. If India did not exist, if there were no Tamils in Tamil Nadu, we would not be having a Tamil ethnic problem, not one that commands so much international attention. The Tamils would simply be treated as a conquered minority, suffering consequences that could be mild or very terrible. That would not bother the international community overmuch because it consists of nation states that privilege ethnic majorities at the expense of ethnic minorities. The prevailing consensus in the international community therefore is that ethnic minorities must know their place and keep it, or be taught to keep it. So the travails of the SL Tamils would not figure in international consciousness, except to some extent if there were horrendous human rights violations.

It is Tamil Nadu of course that makes all the difference. Delhi cannot ignore the fall-out in Tamil Nadu of what happens to the Tamils in Sri Lanka. Her intervention on behalf of our Tamils is consequently not seen by the international community as interference but as legitimate in the pursuit of the Indian national interest. That is why the air drop was seen not as aggression but at the worst as a transgression of international law, and that is why there was no international disquiet over the Peace Accords and the coming of the IPKF troops – though our other neighbors were deeply disturbed by the possible negative consequences of what was going on. I share the international perception that India did not use the Tamil ethnic problem to try to bully or dominate us. I believe that India committed a monumental blunder in stopping the Vaddamarachchi operation in the naïve expectation that a political solution for the ethic problem could be found without much difficult. But there was no malign intent behind that blunder.

Until recently India’s behavior in relation to the Tamil ethnic problem has been guided by a fundamental principle that has applied to Indo-Sri Lanka relations since 1948 even though it may not have been stated explicitly in written form: Sri Lanka by itself can pose no threat to India but it can do so if it gets together with some other foreign power against India. After 1977 Sri Lanka was perceived by India as getting too close to the US in a manner that posed a threat – a serious threat – to the legitimate interests of India. That may have been a misperception but all the same it was a perception on the Indian side. That perception has to be understood in the context of the Soviet invasion of Afghanistan, with India seen as supporting it and the US opposing it. But Soviet expansionism was contained and reversed, Indo-US relations became cordial, and India which had been fomenting the ethnic problem wanted to solve it. That was the background for India getting together with the US over the Peace Accords. I hold that India had no imperialist objectives of a hegemonistic order towards Sri Lanka at all. The alleged Vice-regal posturing of High Commissioner Dixit was of no significance whatever.

But in recent times the fundamentals determining our relations with India in connection with the Tamil ethnic problem have changed completely because of the new geopolitical configuration of Sino-Indian rivalry in South Asia and the Indian Ocean. The factors of geography cannot be changed. The US can increase or lessen its presence in this region without jeopardizing its vital interests, but China cannot do that because of its vital commercial and other interests. It should therefore have an interest in securing a permanent presence in Sri Lanka. We have now to take into account the fact that Sino-Indian relations will have its ups and downs, and that they can become dangerously troubled. It has to be expected therefore that India would want – in pursuit of what it sees as its vital and entirely legitimate interests – a dominant or predominant position in Sri Lanka. If that entails too many difficulties, it could want at least an arrangement in which a solid segment of Sri Lanka – a North East inhabited mainly by Tamils – will be permanently on its side. A federal or even confederal solution of the ethnic problem would be best for that purpose. Was that the significance of the fact that during Prime Minister Modi’s visit he unexpectedly vaunted the attractions of federalism? Anyway, it seems to me that attempting a solution on the basis of further devolution could be hazardous. It would be prudent to go for a solution based on a fully functioning democracy. (To be continued).

izethhussain@gmail.com

Shenali D Waduge

I have come to share the view of the Sinhalese hard-liners that the Tamil ethnic problem cannot be solved through devolution…..I now share their view that going beyond 13A ….by giving police and land powers will only aggravate the ethnic problem not solve it” so says Izeth Hussain who has for years been writing about Sinhala racism. Why would Izeth Hussain who represents the views of the Muslim polity in Sri Lanka now change his former opinion? His conclusion comes after realizing that ‘Tamil racism is worse than Sinhalese racism” and realizing the extent of the threat India poses for the people of presently sovereign” Sri Lanka. Finally, Izeth Hussein is bringing out the confederal notion that ITAK the main constituent party of the TNA is hiding in its constitution which Hussein realizes is more or less a stepping stone to Eelam which really means the annexation of Sri Lanka to India.

The Island of 25^th March 2016 publishes Mr. Hussain’s article : http://www.island.lk/index.php?page_cat=article-details&page=article-details&code_title=142638

That Izeth Hussain has come to his senses realizing the present trend of things is welcome especially if the Muslims begin to realize that every time the West gets involved the Muslims end up cannon fodder unfortunately using their own men to kill each other. Middle East is in flames and innocent civilians and children are perishing but the world and its media will only mourn the Belgium victims. Millions of Muslims are either displaced, being driven to different nations for cheap labor on the pretext of humanitarian acceptance.

What Izeth Hussain and all others need to first establish is whether we had an ethnic problem or in reality it was a terrorist problem.

If Sri Lanka had only an ethnic problem why would 32 nations ban LTTE as a terrorist organization? This question never gets answered.

We cannot accept the much hyped notion of an ethnic problem primarily because there is nothing to showcase that legally, constitutionally and legislatively the minorities are denied what legally, constitutionally and legislatively is given to or enjoyed only by Sinhalese. There is no public or private example anyone can produce to showcase that Sinhalese are a privileged ethnic group or privileges are made available to ONLY Sinhalese and denied to Tamils and Muslims.

Of course, we must add that it was with the toil of the Sinhalese that the nation was built, architecture, ancient ruins, artefacts, reservoirs, tanks etc are all evidence of the civilization that was built by the Sinhalese. There is nothing to outmatch what the Sinhalese have done throughout the island nation. This historical fact cannot be denied, unacknowledged or stolen from the Sinhalese just because a set of Western worshipping liberals find it unpalatable to give credit where credit is due.

Mr. Hussain would agree that Sinhalese, Tamils and Muslims were all victims of terror. Sinhalese & Muslims have been omitted from being treated as victims by the international community & the UN, even the Sri Lankan Governments including the former. None of the grievances of the Sinhalese/Muslim IDPs have been looked into even when the East was liberated far before the North. The entire emphasis and global attention is only on Tamil IDPs when we seriously have to question how many of these IDPs are really Sri Lankan Tamils and not those from Tamil Nadu. LTTE did say 33% of its cadres were from Tamil Nadu.

Mr. Hussein would also agree that racist tendencies only arise when wrong actions, inactions and delayed actions take place. The Sinhalese have always reacted to actions when the other party does not desire to live in one country, under one national flag, singing one national anthem in the language of the majority as happens all over the world, in one unifying language that binds people and with one vision to protect one’s nations and defend it from foreign incursions and intrusions. History is witness that it has always been the Sinhalese to defend the nation against foreign invaders, the minorities had been deployed as sepoy army fighting on the side of the invaders. This was so during the 1818 and 1848 rebellions against the British.

Returning to Mr. Hussain’s article, he goes on to say ‘Tamils regard themselves as not just another minority but a national minority, with their homeland and a right at least to internal self-determination”. Mr. Hussain says the notion is ‘nonsensical’.

It is definitely ridiculous for the Tamils have no real claim with sufficient evidence to showcase they are indigenous to Sri Lanka to claim a homeland and self-determination. Sinhalese must now come out with the evidence to showcase that they were very much living throughout the island far before any Tamils migrated from Tamil Nadu. The Tamil language is not indigenous to Sri Lanka, it originates in Tamil Nadu. The Tamil culture, the Tamil customs, and even the Tamil race are not indigenous to Sri Lanka but finds origins in Tamil Nadu.

Nowhere in the world do you find an ethnic group called the Sinhalese, a language called the Sinhalese that developed in the island, cultures and traditions that are all indigenous. The Tamils find all roots returning to Tamil Nadu.

Nowhere in the world do you find 2 homelands because the moment Tamils are given self-determination the Tamil Nadu Tamils will demand the same because they have been demanding it far before the Tamils in Sri Lanka started the replica of that song. In knowing that the aim of the Tamils is self-determination Colombo would be insane to agree to any devolution that constitutes a confederal or federation set up because it only means the government is foolishly setting up what the Tamil politicos have been planning all along.

It is just as well that a Muslim member of society is briefing the public about why devolution is unsavoury in the climax of things. He is quite correct to identify the Indian factor. He is spot on when he says it would not be exaggerated to say that the ethnic problem we have on our hands is in reality an Indian problem, not a Sri Lankan one’. Our problem becomes a problem because of the Tamil Nadu factor. Quite correct. Every time Tamil Nadu sneezes, Sri Lankan Tamils gets the cold and the Sri Lankan Government gets the injection. That’s how Tamils end up on the international media arena. The 76million Tamils in Tamil Nadu is the reason and not because 2.2million Tamils claim to be suffering. Remove 76milion Tamils from the equation the world would not even look at the Sri Lankan Tamils even if LTTE were bombing them to pieces. As Mr. Hussain points out the West totally ignored when India violated our sovereignty, flew over our airspace, dropped parippu, and arm-twisted the signing of the Indo-Lanka Accord in 1987 and even went to the extent of changing the constitution and bringing in the 13^th amendment and not a hum came from the West. Funnily enough JR had changed the country’s entire foreign policy and shifted it to pro-West but not a single white nation came to JR’s assistance. Nephew Ranil must surely read the writings on the wall when ironically enough 30 years close to the anniversary of the Indo-Lanka Accord the Indians are now pushing for the ECTA which is a virtual Indian invasion of Sri Lanka, a rail and road link and a new constitution all of which Ranil is now totally clueless about how to control. He is likely to make far more detrimental blunders to the nation than what the uncle made allowing the arrival of the IPKF which Premadasa sent packing back three years after they arrived.

The West was never interested in giving liberty to Iraq, they just wanted to get rid of Saddam and take over Iraq. The West wasn’t interested in liberating Libyans from Gaddafi, they killed him so they could control the Middle East. Afghanistan and all other countries that the West uses R2P/military interventions have absolutely nothing to do with saving the people. They just manufacture a problem, use propaganda to get public backing and then remove the obstacles and take over the country. Minorities and their rights or rather lack of rights have become an excellent tool to achieve that objective.

Contrary to what Mr. Hussain says about India committing a monumental blunder in stopping the Vaddamarachchi operation thinking a political solution can be found to the ethnic problem, the fact remains India is well aware there is no ethnic problem. India is also aware that Prabakaran was India’s creation so were all other Tamil militant groups. They were very much in control of Prabakaran in 1987 though that scenario changed after LTTE was hijacked by the West/Church for their own agenda. India-created LTTE was only in its 5^th/6^th year of terror. India was not willing to put into water all the training and money gone into destabalizing Sri Lanka via militancy. That meant allowing the Sri Lankan Army to catch their hero was out of the question. That was how Prabakaran was whisked away to safety. The script changed towards 2009 because India by then wanted LTTE out of the way as they had used the time LTTE prevailed to ensure enough Indians legally and illegally had penetrated into the local polity and all that India had to do was to twist Sri Lanka’s government further politically and economically which it succeeded to do with the former government riding on the ‘our concern is for Tamil’ mantra.

The notion that Sri Lanka’s friends will pose a threat if they are not India’s friends is something that has been flogged enough. It becomes baffling to understand this logic when India’s closeness to the West makes any to wonder whether India is ignorantly walking into the same balkanization doctrine used to break up the former Soviet Union and Yugoslavia. India’s angst with China cannot be that much a threat that India would side with the very enemy that wishes to not only destroy China but India as well. If India reads how far the Church has penetrated into rural India, India would soon realize rather than later that China is not the real enemy of Indias. India in foolishly siding with the West to clip China and China-friendly nations is ignorantly making India vulnerable to the West’s future plans.

What India proposes to balance the status quo is to ride the West’s ‘Looking Asia’ agenda which picking up pieces to expand Indian hegemony as well. Securing at least north Sri Lanka for the present through a new constitution and then getting appeasing Sri Lankan governments to agree to ventures like ECTA, road and rail link to India, open access to Indians in Sri Lanka, building of homes by Indians for Indians” are all a subtle means of casually taking over the entire country. The TNA have got whiff of their glim future and are now opposing the construction of the 65,000 homes by Indians. The MY3-Ranil government are yet to wake up to the reality of what the future will be like unless they are promised new homes overseas.

It is also noteworthy that Mr. Hussain has brought up the confederal name because a court case has challenged ITAK to confirm if their constitution is federal or confederal. There is a safety net in a federal set up in so far as the centre has power to annual a province and take it back, a confederal set up on the other hand does not afford that opportunity which is why the TNA and separatist promoters are using the words ‘united Sri Lanka’ there is no legal definition to ‘united’ Sri Lanka unlike ‘unitary’ and confederal set ups can always choose to separate and this is what India is promoting using ITAK/TNA so that they can always be one up against the Sri Lankan government and tip the scales in India’s favour.

This article by Mr. Hussain is to be continued so while the 2^nd part is awaited hope the Muslims and Tamils who wish to live peacefully in the country they call Sri Lanka think seriously about the scenarios unfolding.

Shenali D Waduge

• Sri Lanka demands to know if ITAK is pretending to seek a Federal solution but aiming for a Confederacy http://www.sinhalanet.net/sri-lanka-demands-to-know-if-itak-is-pretending-to-seek-a-federal-solution-but-aiming-for-a-confederacy

• Rajiv Gandhi orders Prabakaran’s Assassination but Prabakaran Assassinated Rajiv first! http://www.onlanka.com/news/rajiv-gandhi-orders-prabakarans-assassination-but-prabakaran-assassinated-rajiv-first.html

• Jain Commission Interim Report – August 1997 http://tamilnation.co/intframe/india/jaincommission/index.htm

Shenali D. Waduge

 This is a response to Charitha P de Silva’s Letters to the Editor, Sunday Times of 20th March 2016.

http://www.sundaytimes.lk/160320/plus/letters-2-186884.html

Charitha P. de Silva ‘s rabble-rousing letter reveals a mindset similar to that of aggressive Christian Missionaries who went around the world hand in glove with invading European Conquistadors on the fictitious premise that they were bringing light and civilization to the dark regions of the world peopled by brown, black and yellow races. This presumption however was far removed from reality. In fact both these groups engaged themselves in rapacious plunder of resources and forcible conversions of subject peoples to Christianity. Though the first generation of converted Christians had some respect and understanding of their former religion which they had abandoned for reward both in money and kind, eliciting the accusation of being ‘ rice christians’,  the latter generations of converted Christians became fanatical followers ready always to take up the cudgel on behalf of their adopted religion to bash, denigrate and demonise Buddhism  and its followers on any flimsy ground.

Red Herring

Charitha P. de Silva’s letter falls into this category. He starts with Kishani Jayasinghe’s operatic rendition of ‘Dhanno Budunge’. This is a red – herring. The vast majority of the pre-dominant

Sinhala Buddhist population of this country (70%) considers this incident as trivial and not worth a second glance. There are far more important things in this country to worry about than the rendition of a favourite song by a foreign trained singer. Either way it will not bring the heavens down.

Charitha P. de Silva’s ancestors were no doubt Buddhists. Having abandoned this noble religion by him or his forbears for reasons that remain conjectural, he has no qualms in casting aspersions on Buddhist cultural practices, running down Buddhist monks (‘thugs masquerading as monks’), validity of ‘ pirith noole’, ‘ Buddha Pooja’ and the like. He has exalted himself to cleanse the Buddha Sasana openly supported by a largely crusading mass media that engage in Sepoy journalism.

There was a time when Lascarins and Sepoys gave local armed support to foreign occupiers both in Sri Lanka and India. That role is now partly played by local columnists and journalists and their fellow travelers.

Buddhism and Buddhists are always singled out and targeted day after day, week after week, in our newspapers by editors and sepoys masquerading as journalists to earn their reward from the Church, foreign embassies and foreign funded NGOs. An objective content analysis of local newspapers would reveal this sorry state of affairs. Christians occupy a highly disproportionate place on the editorial staffs of our English language newspapers. They favour publishing pro – Christian letters while at the same time suppressing informed Buddhist opinion.  A Right of Reply by a Buddhist is tantamount to a privilege. Such is the state of shoddy journalism in Sri Lanka. 

The final aim of evangelists is to make Sri Lanka the next South Korea which was once a predominant Buddhist country. A Similar attempt to make South Vietnam a Catholic Dictatorship under Ngo Dinh Diem failed in the 1960s when dedicated Buddhist monks self – immolated themselves drawing world attention to the plight of Buddhists in South Vietnam.

Buddhists do not force their religion down the throat of others. Christian Missionaries supported by colonial Governments do as part of consolidation of their imperial conquests and spread of western domination of largely third world countries. 

While Buddhism is being showcased in the mass media as perverse and degenerate because of

Superstitious ‘ cultural practices we do not see a similar approach adopted concerning the morally indefensible practices of other religions such as Animal Sacrifice which Buddhism unequivocally condemns.

Christian Superstition

In the absence of an even handed approach on the part of the Press let me highlight some Christian superstition which seem to have escaped the attention of Charitha P. de Silva and his Much of Traditional Christian religion is technically, ‘SUPERSTITION’.

For example:

1) During a Christian service a wafer is turned into the body of ‘God’/Jesus and the Christian Priest misleads his flock by making them think that he is eating the body of Jesus!! To an objective observer that is ‘cannibalism’ – a Christian ritual based on Pagan beliefs

2) Wine is turned into the ‘blood of God/Jesus’ – and the flock is made to think that they are drinking the blood of Jesus/God during the service

3) Pouring water over your head in Baptism is supposedly to remove ‘original sin’

4) The ‘Devil’ – the Prince of Darkness – figures prominently in Christian beliefs. Christians have copied it from Paganism and the Christian Devil became known as ‘Pan the mountain Goat-God’, with horns, hoofs and tail.

5) According to traditional Christian theology all who die will remain dead underground until Archangel Gabriel blows his trumpet so that Jesus will come to ‘judge the living and the dead’ – the greatest superstition in Christianity.

6) You confess your ‘sins’ (taken from a Roman pre-Christian era ritual) to a priest and all your ‘sins are forever forgiven’.

7) Receiving the ‘last rites’ will guarantee you a place in heaven because a priest will utter some magic words to that effect – and especially if you leave property to the Church.

8) That Jesus had to incarnate to save mankind because Adam and Eve ate an apple (because a snake, without a human voice-box, convinced Eve to do so) and cursed humanity to hell.

9) That a child who dies before being baptized cannot enter heaven.

10) The ‘devil’ can be driven away by making the sign of the cross or sprinkling holy water.

11) That God judges souls and condemns anyone who dies in a state of ‘sin’ to Hell for eternity.

12) That you will go to hell for eternity- trillion, trillions of years in tortuous hellfire – if you use contraception, if you remarry after divorce, if you masturbate, if you are gay, if you committed adultery (and eternal damnation some years ago if you eat a ham sandwich on a Friday) especially during Lent.

13) Even if you are like Adolf Hitler or Winston Churchill (a mass murderer of Indians and Black Africans) and manage to say you are very sorry for your sins before you die, you will go to heaven

http://www.victorzammit.com/articles/archbishoppeterjensen.htm

The main reason why ex-Christians particularly in western countries are no longer attending Church on Sundays is that they do not wish to subscribe to silly Christian Superstition any more. 

Christianity today finds itself in a state of deep irreversible crisis. Christian leaders and the Church are in a state of panic. Educated people everywhere these days want evidence and proof and not superstitious nonsensical beliefs written by unknown writers some thousands of years ago, where the original authentic writings can no longer be accessible.

Buddhism is a rational religion

Buddhism is a rational religion. You are invited to test it and if you are unhappy with the findings you can always leave without fear of punishment. No punishment in Buddhism for apostasy unlike in Abrahamic religions.

C.P. de Silva is way off the mark when he says todays ‘ultra-nationalists have no regard for history’. Why should we be ashamed of the colonial past? It is the repressors and invaders who have to be ashamed. These are the colonial rulers and the Church that accompanied them on a mission to plunder and convert entire nations/territories. It is not the nationalists that attempt to obliterate that part of the history but the very colonial countries and the Church who have yet to apologize or compensate for their crimes.

They have to even return the stolen temple lands on top of which churches are built. Let Mr. de Silva be reminded that there were only Buddhists and Hindus living in Sri Lanka. Islam & Muslims were treated as aliens till 1815 and no right to land earlier. The Sinhala Buddhists and Tamil Hindus became divided into Sinhala Christians and Tamil Christians/Catholics only after the conversion successes of the Portuguese, Dutch and the British. If roads had been named in foreign names it is because these invaders named them so. If people were forced to pronounce these names then, why is it difficult to pronounce Sinhala names now?

British Governors like Robert Brownrigg and Torrington committed crimes against humanity when they put down mercilessly the Uva (1818) and Matale (1848) rebellions. One has to be insane to glorify and remember your oppressors by maintaining Roads and Squares named after them.

Shenali D. Waduge

By Charles.S.Perera

The Tamils opposed the resettlement of the Sinhala dispossessed of their land and property under terrorism. But about 2400 Sinhala families were settled in Bogaswewa-Kokilai and Kokkeliya  by the previous Government.

In the name of reconciliation and to please the  West and the Tamil Diaspora the present Yahapalanaya government of President Maithripala Sirisena is all out resettling the Tamils and Muslims dispossessed of lands under terrorism, giving them lands, deeds, and houses in publicised ceremonies.

I77 acres of land liberated by the Naval force in Sampur is to be handed over to the Tamil at a ceremony by the Yahapalanaya President.  Yahapalanaya President also handed over land and deeds  at a ceremony to farmers displaced under Moragahakanda –Kalu Ganga Irrigation project.  There is also a proposals to build modern houses with Solar panel electricity and pipe water to the resettled Tamils in the North .

But the  Sinhala people  similarly dispossessed of their lands and property live in extreme living conditions in their villages in Vavuniya.  The roads to their villages have not even  been  tarred let alone being carpeted and people specially the children suffer from constant breathing of dust.  They live in sheds without any privacy. There is no fresh water or electricity.

During the previous government  the Army Camps looked after these people by providing them with water, food and sanitary facilities.   But with the coming of Yahapalanaya the  Sinhala families in these settlements in Vavuniya have been completely neglected. The Army Camp which sent a water bowser regularly  to provide water for them  has stopped that service as well since the change of government in January,2015.

These Sinhala families are constantly intimidated by the Tamils. TNA MPs chase away surveyors who come to measure lands for these families. There are no shops  in close vicinity to these Sinhala Villages.

The Tamils enjoy themselves living with the Sinhala in the south, but these  Sinhala people in Bogaswewa and other villages in Vavuniya are being threatened  and the Tamils and Muslims show hostility to them with the intention of  making them leave these villages.

These poor Sinhala people  meeting  with various other hostilities from the Tamils, put up with their discontentment as they  have no body to appeal to  or  from whom to seek protection.  There is no police station any where close by.  MP Swaminathan determined to send these people away from the area  has become a nuisance and a creator  of trouble for these Sinhala people, refusing them any assistance.

Many Sinhala villagers have already left the settlements.  When appeals are made on behalf of these people the yahapalanaya officials ask them to got to  Mahinda Rajapakse who settled them there.

President Maithripala Sirisena and Ranil Wickramasinghe are taking a more important interest in helping the resettled Tamils and Muslims providing them with carpeted roads , houses, clean water, medical facilities etc., but unfortunately these Sinhala settlers in  Bogaswewa, Kokilai in Vavuniya live in pitiable conditions, completely neglected and left to themselves without  any help.

For the 2400 Sinhala families only 360 houses have been built , others have been given one acre of land for each family, with a few zinc sheets to put up  sheds. They also suffer from kidney diseases.  The children  suffer from skin diseases and breathing difficulties.  There are no schools for the children. There are no Buddhist temples.

These are important Sinhala settlements that would thwart any attempts of the Tamils to combine  North and East to make one Province. The Tamil Parliamentarians aware of this are therefore all out to make the living conditions of these people worse as possible to make them decide to leave the villages. Therefore it is imperative that patriotic Sri Lankans wake up to the necessity of helping to maintain these villages until the Government wakes up to serve these people not forgetting that they are also  the citizens of Sri Lanka.

It is important that the living conditions of these Sinhala people are improved  to encourage them to continue to live in these Sinhala settlements. They have about 5000 votes and they had voted for a Muslim candidate hoping he would help them to live peacefully  under better conditions.  But the Muslim Parliamentarian has not even shown himself after the election.

Some of the people who are fishermen are Catholics and even the Catholic Priests do not visit the Sinhala Catholic settlers. Bodu Bala Sena Movment is making an effort to help these Sinhala villagers without differentiating between the Buddhists and Catholics by visiting them with clothes, dry ration,  water, and medicine.

No one else has shown any interest in these people. Not even the new minister Sarath Fonseka  the bugle player for the Yahapalanaya, making his duty as a parliamentary taking revenge from Mahindha and Gotabhaya Rajapakse, speak of the Sinhale people displaced during the terrorism.  He has a right to be concerned about them as he was then the Commander of the Army.

Those of us who feel for these poor people could contribute to their well being through the Bodu Bala Sena Movement. A minimum of  70 US$  or 60 Euros is roughly about Rs. 10,000,00 and that will go a long way to ameliorate the living condition of these people.

Those who are willing to make a contribution could pay it to the following account:

Account No. 74948616 (swift code: BCEYLKCX), Bodu Bala Sena Subhasadana,  Bank of Ceylon, Thimbirigasyaya

නලින් ද සිල්වා

Shenali D Waduge

when missionaries came we had the land, they had the Bible.
We closed our eyes for prayer and opened them,
only to find they had the land and we had the Bible”. –Desmond Tutu

Tamil leaders claim they represent the rights & grievances of the Tamils. Muslim leaders do the same. Religions from colonial invasions fund and represent their flock’s But, do Sinhalese Buddhists have any present day leaders that stand for and are proud of the Sinhala Buddhist heritage, who sincerely and genuinely wish to reverse the discriminations suffered by the Sinhalese? Do we have leaders to demand the return of the Sinhale nation that was taken over by colonial invaders while post-colonial systems are camouflaged to continue a neocolonial imperial drive that aims solely to replace Sinhala Buddhists in Sri Lanka marginalizing them through pro-Western rhetoric? It is only the patriotic few and the public who are today defending their nation. The Tamils have India to turn to. The Muslims have over 50 nations of the Muslim world, the Christians/Catholic have the Vatican and a network of other establishments all connected and linked to Western Governments. Do the Sinhala Buddhists have such support to protect an ethnic population that evolved in Sri Lanka and lives only in Sri Lanka and a pristine religion that Sri Lanka has guarded for centuries? Sinhala Buddhists can’t be on politicians ‘want list’ only when elections come. The people who built this nation and are fighting to preserve it deserve far better.

Give to Sinhalese the place they deserve. Give to Buddhism the place it deserves. It is their historical right.

Protect the status of the Sinhala Buddhist majority that built the Sinhale nation

1. Recognise Sri Lanka as a predominantly Buddhist country and uphold the Sinhala Buddhist civilization and its ethos constitutionally and legally. (for over 2600 years Buddhism was State religion invited by royal invitation and the compassionate nature of Buddhism ensured treatment of all sentient beings and even visitors with compassion)

2. Secure the foremost status of Buddhism and foster Buddhism both within and outside the country while ensuring the right to freedom of religious practice for all other religions (right to practice religion does not entitle the head offices of these religions based overseas to strategically change the pre- existing and current religious and cultural landscape of Sri Lanka to create one where their religion becomes majority with time)

3. Follow 70-30 representation – Majority Sinhala Buddhists must be assured of representation at all levels of Government, Legislature, Executive, Judiciary, Public Service etc. and across all systems, that reflects the 70% demographic ratio of Sinhala Buddhists in the country while only 30% of places in any system should be allocated to religious and ethnic minorities.

4. Allocation of housing (flats/housing schemes) & any state allocation to be based on the ethnic ratio of the country – 70% to Sinhalese & 30% to minorities to be divided at their discretion

5. Strive towards establishing a compassionate society in Sri Lanka which is all inclusive, protects all living beings and encourages peaceful co–existence between man and animal (a noble call no one can take objection to)

6. Protection of the rights of Sinhala Buddhists in particular the lower income groups and addressing their grievances on a priority basis. Tamils will have India to provide aid, Muslims have over 50 Muslim nations to provide aid, Christians/Catholics have Western Christian nations, Vatican and thousands of Christian NGOs – Sinhala Buddhists have only the State that built the nation.

7. No ethnic ghettos allowed anywhere in Sri Lanka to prevent potential uprisings in the future based on sectarian ideologies and separatist identities

8. No division or separatism to be allowed – legal action to be taken forthwith against any politician or person or entity advocating the division of Sri Lanka or laying the foundation for it under whatever nomenclature.

9. Recognize Ahimsa as a guiding principle in all endeavours of the State and discontinue state sponsorship of Buddhists to indulge in rearing animals for slaughter and export of meat products

Protecting heritage, history and natural environment

1. Legal provision to make it an Indictable for any individual/organization attempting to rewrite or fabricate the islands’ history to alien with foreign agendas and missions.

2. Declare Buddhist heritage sites as National Heritage sites providing both State protection and funds for preservation. Put an end to attempts to eliminate national heritage/history via bogey of multicultural/multifaith and internationalism using the excuse of reconciliation.

3. No other religion that can with evidence claim to have existed prior to 2600 Buddhist history can demand joint-heritage claim status Stop well planned moves to identify and declare historic Buddhist sites as multi faith sites e.g. Sri Pada. Kataragama, Dambulla etc.

4. Moratorium on construction of new places of religious worship via foreign funds coming from sources out to create ethnic/religious tension combined with their imperial expansion ideologies

5. Introduce anti-conversion bill and ensure foreign-funded conversion of Buddhists and Hindus are legally dealt with

6. Foremost place to Buddhism via Article 9 must require Buddha Sasana Ministry to task panels to regularly produce reports covering media distortions/other manipulations by western funded-NGOs (content analysis of current media to denigrate Buddhists), incursions of heritage areas/sites, brainwashing of children towards multiculturalism/multifaith in an effort to get them to abandon their links to heritage and denationalize them. Christianity has $170billion / Wahhabi slam has $87billion to promote their faith worldwide.

7. Constitutional provision that forbids political parties (elected for only a term of office) to barter heritage sites, space and historical sacred sites for their own petty political gains.

Language

1. Sinhala to be only official language of Sri Lanka

1. Tamil to be secondary language and English link language

1. Mandatory for all citizens to speak and write basic Sinhalese

1. Curriculum for non-Sinhalese to be made practical and limited to use of every day Sinhala so as to generate simply dialogue between communities.

Rights of citizens

1. Equal land rights & ownership in any part of Sri Lanka for its citizens. No law should deny the right of citizens to purchase land & live in any part of Sri Lanka (this will address current demands for only Tamil land / only Muslim land while Tamils and Muslims claim mono-ethnic enclaves while also securing right to live in all parts of Sri Lanka while Sinhalese will not have right to land or right to live in North or East. It highlights dangers of Sinhalese losing land rights in the parts they currently live when using external money Tamils and Muslims start purchasing land leaving Sinhalese a landless majority)

2. Special regulations for dual citizens/citizens marrying foreigners to ensure that land ownership (title deed) does not fall into hands of foreigners.

3. Illegal immigrants to be returned to their place of origin or wherever they came from. They have no place in Sri Lanka.

4. No ethnic based political parties as these represent only one ethnic group and are aligned to foreign sources that use these ethnic groups to cause communal and religious tension and discord in the country. No reconciliation efforts can take place with such political parties.

5. No foods to be labelled according to the religious preference of one minority religion only and applicable to all. If export foods warrant labelling such should be done for export foods only. No consumer should have to pay for food preferences of a minority religion.

6. One law applicable to all – no two laws to be allowed (civil or criminal). No sub-laws per different religions to be entertained as such did not exist pre-colonial or even post-colonial.

Education must give prominent place to National History

1. History of Sri Lanka (endorsed by a patriotic panel of educators/historians who are proud of their heritage and wish to preserve it) must be taught in every school (public, private, semi-govt & international) as a compulsory subject in the syllabus from pre-school to O/L.

2. Foreign Service and other public service must include briefings on the pre-colonial history and the real patriots/heroes of Sri Lanka not the pseudo-heroes created by foreign invaders.

History cannot disprove the fact that it was always the Sinhalese who defended the nation and its people. 1818, 1848 rebellions are prime examples of such. When 14.8million make up Sinhalese in a 20milion population, it is always the Sinhalese who come forward to save the nation. We must at this juncture be grateful for the handful of minorities who came forward to join the Sinhalese during LTTE terrorism. Unfortunately most of these minority heroes have been shot dead by the LTTE. It is only when the majority is safe that the minorities will invariably be safe as well.

Today, there are western funded militant groups tasked to destroy histories in countries and remove artefacts that end up sold for millions as collector’s items. This was how colonial invaders looted nations of Asia and Africa. These nations make money out of displaying our stolen items as exhibits in their museums.

The multicultural / multifaith initiatives are movements funded by entities who wish to create people who have no roots to their heritage and that jealousy inspires them to create systems to denationalize people and nations that are proud of their civilizational heritage and fighting to preserve what has been passed down from one generation to the other.

The nations that have civilizational histories cannot remove their histories just because some nations do not have history, heritage or cultures/value systems to be proud of or are jealous of them. 

Shenali D Waduge

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

 මෙතෙක් කථාව : ලාංකීය දේශපාලන ඉතිහාසයේ සම්ප්‍රදායික ගමන්මග වෙනස්කල සන්ධිස්ථානයක් ලෙස අසූව දශකය අවසානයේදී ඇතිවූ ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ල හැදින්විය හැකිය. එය 1986දී ඇරඹුණු අතර 1990 සැප්තැම්බර් මස නිමාවට පත්විය.  එම කාලය තුළ ඝාතනයට ලක්වූ සහ අතුරුදහන් වූ සංඛ්‍යාව 41,813 වේ. නිල නොවන වාර්තා කියන්නේ එය 60,000කට ආසන්න බවය. ජවිපෙ දෙවන කැරළි සමයට පාදකවූ මෙම ලිපි මාලාව ඉදිරිපත් කරන ධර්මන් වික්‍රමරත්න එම බොහෝ සිද්ධීන් සියසින් දුටු  අදාළ කථා නායකයින් සමීපව ඇසුරුකල සහ වාර්තාකල කර්තෘ මාණ්ඩලික පුවත්පත් කලාවේදියෙකි. මෙම ලිපි මාලාව ඉදිරිපත් කරනුයේ ඉතිහාසය කිසිවෙකුට වැලලිය නොහැකි බවට පසක් කරමින් පමණක් නොව දත්ත සහ  ඓතිහාසික කරුණු රැසකින්ද එය පොහොසත් බැවිනි. එමෙන්ම වර්තමානයේ වයස 40 අඩු සියළු පුරවැසියන්ට කිසිදා නොදුටු එහෙත් අසන්නට ලැබුණු අසම්පුර්ණ ඒ අතීත සිදුවීම් මාලාව පිළිබදව පැහැදිලි චිත්‍රයක් මවාගැනීම සඳහාය.

යුක්තිය වෙනුවෙන් සටන්කර දංගෙඩියට ගිය නීතිඥයෝ

ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ල තීරණාත්මක හා සංවිධානාත්මක ලෙස පරාජය කිරීමට ජවිපෙ මගින් සිදුකරන ඝාතනවලට එරෙහිව එජාප ආණ්ඩුවද දරදඩු මර්දන පියවරක් අනුගමනය කළේය. ඒ වෙනුවෙන් ජවිපෙයැයි හඳුනාගත් ක්‍රියාකාරිකයින්, හිතවතුන් සහ සහාය දක්වන්නන් බිය වැද්දීම්, බෝම්බ  ගැසීම්, පැහැරගෙන යෑම්, ඝාතනය කිරීම් ඇරඹිණි. මේවා සිදුකරන ලද්දේ ආරක්ෂක අංශ සහ එමගින් මෙහෙයවූ අර්ධ මිල්ටරි කණ්ඩායම්වූ ප්‍රා, උකුස්සෝ, ස්‍රා,  රාජාලියෝ, කහ බළල්ලු, කළු බළල්ලු සහ කොල කොටි වැනි සංවිධාන මගිනි. මෙමගින් ජවිපෙට එරෙහි අරගලය ශක්තිමත්වීම සහ එජාපයට එරෙහි ජවිපෙ ප්‍රහාරයන් ශ්‍රිලනිප, වාමාංශිකයින් සහ ජවිපෙ අතර කෙරෙන යුද්ධයක් බවටද පත්විය.

මෙම ඝාතන, අතුරුදහන්වීම් සහ පැහැරගෙන යෑම් පිළිබදව අධිකරණයට හබයාස් කෝපුස් නඩු ගොනු කිරීමටද ඒ පිළිබඳ පුළුල් දැනුවත් කිරීමක් ජාත්‍යන්තරව සිදු කිරීමට කටයුතු කරන ලදී. ඒ සඳහා කොළඹ, ගාල්ල, නුවර, මාතර, හම්බන්තොට ඇතුළු දිස්ත්‍රික්ක 16ක දිස්ත්‍රික් මානව හිමිකම් සුරැකීමේ කමිටු පිහිටුවන ලදී. පුරවැසි කමිටු සහ මානව හිමිකම් ක්‍රියාකාරිකයින් නිතිඥයින් හරහා හබයාස් කෝපුස් නඩු  විශාල ප්‍රමාණයක් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කර තිබිණි. වසර 1990 මාර්තු වනවිට දක්වා උතුරු නැගෙනහිර හැර රටේ සෙසු පළාත්වල පැහැර ගැනීම් වලට එරෙහිව ඉදිරිපත් වූ හබයා කෝපූස් නඩු සංඛ්‍යාව 2,000කට ආසන්නය. නිදසුනක් ලෙස 1989 ප්‍රථම මාස 8තුළ පමණක් ඉදිරිපත්වූ හබයාස් කෝපූස් නඩු සංඛ්‍යාව 431කි. කොළඹ දිස්ත්‍රික් පුරවැසි කමිටුවේ සභාපතිවරයා හබරාදූව හිටපු මන්ත්‍රී අධිනීතිඥ ප්‍රින්ස් ගුණසේකර වූ අතර සමලේකම්වරුන් වූයේ නීතිඥ චරිත ලංකාපුර සහ නීතිඥ කාංචන අබේපාලය. කැලණි සරසවියේ ආචාර්ය හේමා ගුණතිලක එහි භාණ්ඩාගාරික වූ අතර ලියුම්කරු එහි සංවිධායක විය. සතියකට කිහිපවරක් කොළඹ 07 ප්‍රින්ස් ගුණසේකර නිවසේ රැස්වී අදාළ වැඩසටහන් සැලසුම් කළහ.

උපරිමාධිකරණ සංකීර්ණය

ජවිපෙ 2වැනි කැරළි සමය වන  1986 සිට 1990 දක්වා මානව හිමිකම් වෙනුවෙන් කටයුතු කල නීතිඥවරුන් 15 දෙනෙකු ඝාතනයට පත්විය. අධිකරණයට ඉදිරිපත්කල හබයාස් කෝපුස් නඩුවලින් සියයට 75ක් පමණ ඉදිරිපත්කර තිබුණේ ඝාතනයට පත්වූ එම නීතිඥයින්ය. ඇතැම් නීතිඥවරුන්ගේ ඝාතන සම්බන්ධයෙන් හිටපු නියෝජ්‍ය පොලිස්පති ප්‍රේමදාස උඩුගම්පොල සහ සහකාර පොලිස් අධිකාරි ඩග්ලස් පීරිස්ට බරපතල චෝදනා එල්ල විය. මින් නීතිඥවරුන් 9 දෙනෙකු ආණ්ඩුවේ ආරක්ෂක අංශ සහ එමගින් මෙහෙයවූ අර්ධ මිල්ටරි කණ්ඩායම් මගින් ඝාතනය කල අතර නීතිඥවරුන් 6 දෙනෙකු ඝාතනය කරන ලද්දේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ(ජවිපෙ) කැරළිකරුවන් විසිනි. මෙසේ ඝාතනයට පත්වූ නීතිඥවරුන් වූයේ විජේදාස ලියනාරච්චි, චරිත ලංකාපුර, කාංචන අබේපාල, සනත් කරලියද්ද, නෙවිල් නිශ්ශංක, වර්ණපාල රණතුංග, ඒ. ඩබ්ලිව් වෙත්තසිංහ, සී.ඩබ්ලිව්.ජේ.කේ වීරමන්, ඒ.ඩබ්ලිව් වික්‍රමසිංහ, ටියුඩර් කීර්තිනන්ද, අමර වෙල්ලප්පිලි, සරත් සේපාල රත්නායක, ඩී.එම්.යූ බණ්ඩාර, ලෙස්ලි යටන්වල සහ ගාමිණී මැදගෙදරය. එම කාලයේදී දකුණේදී මරාදැමූ මෙම නීතිඥවරුන් 15 දෙනාට අමතරව උතුරේද දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානය විසින් නීතිඥවරුන්වූ ඒ. අමිර්තලිංගම්, කන්දසාමි, පද්මනාදන්, ටී.සී විමුදාස් සහ ටී. යෝගේෂ්වරන් යන 5 දෙනාද ඝාතනයට ලක්කර තිබිණි.

ජවිපෙ 2වැනි කැරළි සමයේදී ඝාතනයට ලක්වූ නීතිඥවරුන් 15 දෙනාගෙන් කිහිපදෙනෙක්. ඉහළ වමේ සිට ආණ්ඩුවේ ආරක්ෂක හමුදා සහ අර්ධ මිල්ටරි කණ්ඩායම් විසින් ඝාතනය කරන ලද වීරකැටියේ විජේදාස ලියනාරච්චි, ඇල්පිටියේ චරිත ලංකාපුර, නාරාහේන්පිට කාංචන අබේපාල, නුවර සනත් කරලියද්ද, ජවිපෙ මගින් ඝාතනය කල නාවල ටියුඩර් කීර්තිනන්ද(පවුලේ අය පවසනුයේ එය නොවිසදුණු ඝාතනයක් බවය), වලස්මුල්ලේ අමර වෙල්ලප්පිලි, රුවන්වැල්ලේ ලෙස්ලි යටන්වල, වීරකැටියේ දේශප්‍රිය බණ්ඩාර, පොළොන්නරුවේ ගාමිණී මැදගෙදර.

මේ එසේ දකුණේදී ජවිපෙ 2වැනි කැරළි සමයේ ඝාතනය ලක්වු නීතිඥවරුන් 15 දෙනා පිළිබඳව සංෂිප්ත සටහනකි. විජේදාස ලියනාරච්චි උපන්නේ 1951 ජනවාරි 14වැනිදා වීරකැටිය බුද්ධියගමය. කෘෂි ව්‍යාප්ති නිළධාරියෙකු වූ ඔහුගේ පියා ලියනාරච්චිගේ දොන් ජුවානිස් අප්පුහාමිය. මව විදානගමගේ දොන් සිසිලියානාය. 14 දෙනෙකුගෙන් යුත් පවුලේ 7වැනියා වූ විජේදාස වීරකැටිය මහා විද්‍යාලයෙන් පාසැල් අධ්‍යාපනය ලැබීය. අපොස සාමාන්‍ය පෙළ විභාගය සමත්වූ හෙතෙම 1969දී ගාල්ල රිච්මන්ඩ් විදුහලට ඇතුල්වූයේ උසස්පෙළ හැදෑරීමටය. විජේදාස ජවිපෙ දේශපාලනයට යොමු වූයේ රිච්මන්ඩ් විදුහලේ ඉගෙන ගන්නා කාලයේදී ගාල්ල පොලිස් කොට්ඨාශයේ ජවිපෙ ලේකම් කේ. එම්. කමලබන්දුගේ 71 කැරැල්ලේ පන්තිවලට සහභාගි වෙමිනි. පක්ෂය වෙනුවෙන් ඔහුට කොක්ක ගැසුවේ කමලබන්දුගේ සමීපතම සඟයෙකු වූ ගුණපාල ගුරුගේය. එයට රිච්මන්ඩ් විදුහලේ සිසුන් 5 දෙනෙකුම එක්ව සිටියහ.

ජවිපෙ ඉහල නායකයෙකු වූ ඔහු කලක් ගුරුවරයෙකු සහ මහවැලි ව්‍යාපාරයේ සිවිල් ඉංජිනේරු අංශයේ රැකියාවකද නිරතවූ අතර 1987දී නීතිඥයෙකු ලෙස දිවුරුම් දුන්නේය.ජවිපෙ වේදිකාවේ ජනප්‍රිය කථිකයෙකුවූ අතර 1981 දිස්ත්‍රික් සංවර්ධන සභා මැතිවරණයට හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික්ක‍යට ජවිපෙ ඉදිරිපත් කල ස්වාධීන කණ්ඩායමෙන් තරඟ කළේය. නිතිඥ විජේදාස උසාවි කටයුතු අවසන් වීමෙන් පසු නුගේගොඩ ගංගොඩවිලදී තංගල්ලෙන් පැමිණි පොලිස් පැහැරගනු ලැබුවේ 1988 අගෝස්තු 25වැනිදා පස්වරු 4ට පමණය. ඊට පසුදා එනම් අගෝස්තු 26වැනි සිකුරාදා පෝය නිවාඩුවක් යෙදී තිබූ බැවින් අගෝස්තු 25වැනිදා රාත්‍රී ගමේ නිවස බලා‍යෑම ඔහුගේ අරමුණ විය. පැහැරගනු ලැබුවේ තංගල්ල පොලිස් අධිකාරි ධර්මදාසගේ උපදෙස් අනුව සිවිල් ඇදුමින් සැරසී සිටි පිරිසකි. විජේදාස එතනින් මාතරටද පසුව තංගල්ල පොලීසියටද ගෙන ගියේය. විජේදාස පැහැරගෙන දාගත් රථයේම කොළඹ රාජකීය විදුහලේ සිසුවෙකුවූ සුසන්තද සිටි අතර ඔහු පානදුර ප්‍රදේශයේදී  අත්හරින ලදී. එම සිසුවා විසින් විජේදාසගේ පැහැරගැනීම දැනුම් නොදෙන්නට මෙම සිද්ධිය සදාකාලික අභිරහසක් වන්නට තිබිණි.

ජවිපෙ මගින් 1988 දෙසැම්බර් 9දා ඝාතනය කරන ලද මාතර ඌරුගමුවේ මුරුතගස්පිටියේ ස්කාගාර සංස්ථාවේ සේවය කල ති‍දරු පියෙකුවූ සුගත් සමරසේකර(45) දෙවිනුවර වලස්ගල හීන්දෑලිය වැව අසළ ගසක ගැටගසා තිබූ අන්දම(වමේ), ආරක්ෂක හමුදා මගින් ඝාතනය කරන ලද කොළොන්න කුට්ටිගල ටයර් සෑයක බාගෙට පිළිස්සුණු ජවිපෙ කැරළිකරුවෙකුගේ මළසිරුරක්(දකුණේ) රටේ එකල පැවති ධවල භීෂණ තත්ත්වය මෙය විය.

නිතිඥ සංගමය ගෙන ගිය දැවැන්ත උද්ඝෝෂණය හේතුකොට ගෙන නිතිඥ විජේදාස තංගල්ලේ සිට කොළඹට ගෙන ඒමට පොලිසියට සිදුවිය. ඔහු කොළඹට 1988 සැප්තැම්බර් 01වැනිදා පෙරවරු 11.30ට ගෙනවිත් රඳවාගෙන සිටියේ සපුගස්කන්ද පොලිසියේය.  පසුව 1988 සැප්තැම්බර් 02වැනිදා රාත්‍රී 11.30ට කොළඹ මහ රෝහලේ 54වන වාට්ටුවට ඇතුලත් කරන ලදී. සැප්තැම්බර් 3වැනිදා අළුයම 12.55ට හෙතෙම මිය ගොස් තිබිණි. නිතිඥ විජේදාස ලියනාරච්චිගේ ඉළ ඇට 19ක් කැඩී ඇති බවත් සිරුරේ අභ්‍යන්තර තුවාල සියයකට අධික ගණනක් තිබූ බවට මරණ පරික්ෂණයේදී හෙළිවිය.

නීතිඥ චරිත ලංකාපුර ඇල්පිටිය ආනන්ද විදුහලෙන් ප්‍රථමික අධ්‍යාපනය ලැබූ අතර  කොළඹ නීති පීඨයෙන් වැඩිදුර අධ්‍යාපනය ලැබීය.කොළඹ සරසවියේ නීති පීඨයේ ප්‍රථම පැවිදි ශිෂ්‍යයා වශයෙන් ලංකා හිමි නමින් ඇතුළත්ව දෙවන වසරේදී උපැවිදිවූ චරිත ලංකාපුර අසූව දශකය මුල්භාගයේදී කොළඹ සරසවියේ ප්‍රබල ශිෂ්‍ය ක්‍රියාකාරිකයෙකු විය. කොළඹ සරසවියේ වානිජ පීඨයට තේරී ආ ප්‍රථම පැවිදි ශිෂ්‍යයා වූයේ ගිලිමලේ සුමන හිමිය. චරිත ලංකාපුර ප්‍රා සංවිධානය මගින් ඝාතනය කරන ලද්දේ කොම්පඤ්ඤවීදියේ ග්ලැඩිවින් ලේන්හි නවාතැනේදී 1989 ජුලි 07වැනිදා පස්වරු 2.00ටය. මියයන විට ඔහුගේ බිරිඳ චිත්‍රා ගැබිනි මවක්වූ අතර වසර 2016 වනවිට  එම දියණිය වන හංසිකා තිලිණි ලක්මාලි කැළණි සරසවියේ විද්‍යා උපාධිධාරිණියක්ද විය.  නීතිඥ ලංකාපුර ඝාතනයෙන් පසු 1989 ජුලි 08වැනිදා අවසන් ගෞරවය සඳහා කොළඹ වෛද්‍ය විද්‍යාලයට ගෙනවිත් තබන ලදී. කොළඹ දිස්ත්‍රික් පුරවැසි කමිටුවේ අරමුණ වූයේ වෙද සිසු ත්‍රීමා විතාන ඝාතනය මෙන් සංවිධානාත්මක සහ දැවැන්තව එම ආදාහන කටයුතු සිදුකිරීමය. ලියුම්කරු එදින දවස පුරාම වෛද්‍ය විද්‍යාලයේ ගතකල අතර වෛද්‍ය විද්‍යාලයම දිස්වූයේ සටන් කඳවුරක් ලෙසිනි. දෙපසම ගේට්ටු බංකු සහ යකඩ වැටවල් යොදා අවහිර කර තිබූ අතර ආදානයට ගෞරව දැක්වීම සඳහා එක් පෝලිමක් පමණක් පෙලගස්වා තිබිණි. එය සැතපුමක් පමණ දිගය.

විජේදාස ලියනාරච්චි 1987 නීතිඥයෙකු ලෙස ප්‍රථම නඩුවට පෙනී සිටීමෙන් පසු ඡායාරූපයකට මුහුණ දුන් අවස්ථාව. වීරකැටිය බුද්ධියාගමදී ලියනආරච්චි මිහිදන් කල ස්ථානය වර්තමානයේ දිස්වන අයුරු සහ ලියනාරච්චි ගාල්ල රිච්මන්ඩ් විදුහලේ ඉගෙන ගන්නා 1970දී ඔහුට ජවිපෙ ‘කොක්ක’ ගසා පන්ති පැවැත්වූ බද්දේගම උපන් වර්තමානයේ පොළොන්නරුවේ ජීවත්වන ගුණපාල ගුරුගේ(වමේ සිට).

එදින පැමිණෙන හිතවතුන්ට දිවා ආහාරය  ලොකු කල්දේරම්වල පිසුවේ වෛද්‍ය සිසුවියන් විසිනි. ලියුම්කරුත්, නීතිඥ කාංචන අබේපාලත් ආපන ශාලාවේදී අන් අය සමඟ දිවා ආහාරය ලබා ගන්නා ලදී. වෙද සිසු සරත් කොල්ලුරේ ශබ්ද විකාශන යන්ත්‍රයකින් පිරිස මෙහෙයවමින් සිටියේය. අන්තරේ හිටපු කැඳවුම්කරු සහ ජාතික ශිෂ්‍ය මධ්‍යස්ථානයේ කැඳවුම්කරු වෙද සිසු වෙනුර එදිරිසිංහ සංවිධාන සැලසුම් සකස් කළේය. හරියටම එදින එනම් 1989 ජුලි 08වැනිදා පස්වරු 2.10ට ආරක්ෂක හමුදා තාප්පයෙන් පැන වෛද්‍ය විද්‍යාලයට කඩා වැදී විනාඩි කිහිපයක ක්ෂණික මෙහෙයුමකින් නීතිඥ ලංකාපුරගේ දේහය රැගෙනවිත් පාරේ තිබූ අවමංගල්‍ය රථයකට ඇතුල් කළේය. එහි සිටි පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්වන දිනේෂ් ගුණවර්ධන සහ ජනක් අධිකාරිද නීතිඥ කාංචන අබේපාලද ඒ පිළිබදව විමසීමේදී පවුලේ ඥාතීන්ගේ ඉල්ලීම අනුව ඔවුන්ට දේහය භාරදීමට කටයුතු කල බව ඔවුහු පැවසූහ. නීතිඥ ලංකාපුරගේ බිරිඳ සහ සොහොයුරෙකුද ඔවුහු හඳුන්වා දුන්හ. අනතුරුව දේහය හෙලිකොප්ටරයක් මගින් ඇල්පිටියට ගෙනයන ලදී.

ආණ්ඩුවේ අර්ධ මිල්ටරි කණ්ඩායම් විසින් 1989 ජුලි 7දා ඝාතනය කරන ලද නීතිඥ චරිත ලංකාපුර, ඔහු ඝාතනය වනවිට ගැබිණි මවක්වූ බිරිඳ චිත්‍රා බිහිකල කුළුදුල් දරුවාවන වර්තමානයේ කැලණි සරසවි උපාධිධාරිණියක්වූ හංසිකා තිලිණි ලක්මාලි සහ ඇය විසින් කුඩාකල සිතුවමකට නඟාතිබු කිසිදා ජීවමානව නොදුටු සිය පියාගේ රූප සටහනක්(වමේ සිට).

ආනන්ද විද්‍යාලයේ අධ්‍යාපනය ලත් නීතිඥ කාංචන අබේපාල උපන්නේ 1961 ඔක්කෝබර් 18වැනිදාය. ඔහුගේ පියා ගුරුවරයෙකු මෙන්ම ලංගම සහ කොළඹ නගර සභාවේ සේවය කල නිලධාරියෙකුවු ජී.ඩී. අබේපාල වන අතර මව නීතිඥ ප්‍රින්ස් ගුණසේකරගේ නැඟණියවූ මාග්‍රට් ගුණසේකර ගුරුවරිය වේ. කාංචනගේ සහෝදරියන්වු ශවන්ති සහ කලානිද වර්තමානයේ නීතිඥවරියන්ය. සිය පියා සභාපතීත්වය දැරූ ජාතික පරිසර සංගමයේ ක්‍රියාකාරි නියමුවෙකු වූ කාංචන සමඟ ලියුම්කරුද වරෙක කෙන්යාවේ පැවති පරිසර සමුළුවකට ශ්‍රී ලංකාව නියෝජනය කළේය. සර්වෝදය නීති ආධාර සේවයේ ක්‍රියාකාරිකයෙකු වූ නිතිඥ කාංචන ආරක්ෂක අංශවල අර්ධ මිල්ටරි කණ්ඩායමක්වූ ප්‍රා සංවිධානය මගින් ඝාතනය කළේ 1989 අගෝස්තු 28දා පස්වරු 6.45ට නාරහේන්පිට ඇන්ඩසන් තට්ටු නිවාසයේදීය. නීතිඥ කාංචන පෞද්ගලිකවම අධිකරණයට ඉදිරිපත්කල 189වැනි හබයා කෝපුස් පෙත්සම වූයේ බටලන්දේදී අතුරුදහන්වූ දෙල්ගොඩ කඳුබොඩ පදිංචි ලියනගේ සුමනදාස පෙරේරාගේ පුත්‍රයාවු උදයචන්ද්‍රගේ පැහැරගැනීමය. කාංචනගේ අවසන් කටයුතු පානදුර අළුබෝමුල්ලේ සිදුකිරීමට නියමිතව තිබුණද ඒ සඳහා අවසර නොලැබීමෙන් දේහය බොරැල්ලේ ජයරත්න මල්ශාලාවේ තැන්පත්කර 1989 අගෝස්තු 31වැනිදා අවසන් කටයුතු කොළඹ කනත්තේදී සිදුකරන ලදී. ඔහු වෙනුවෙන් සැමරුම් උත්සව කිහිපයක්ම සර්වෝදය මගින් පසුකලෙක පවත්වන ලදී. කාංචනගේ පවුලේ ඥාතීන් විසින් කාංචන අබේපාල අනුස්මරණ පුස්තකාල කිහිපයක්ද විවිධ පළාත්වල ආරම්භ කරන ලදී.

නීතිඥ සනත් බණ්ඩාර කරලියද්ද නුවර දිස්ත්‍රික් පුරවැසි කමිටුවේ සංවිධායකවූ අතර තෙල්දෙණිය මහ විද්‍යාලයේ ශිෂ්‍යයින්ගේ සිසු ඝාතන ඇතුළු ඝාතන සම්බන්ධයෙන් පොලිසියට එරෙහිව තෙල්දෙණිය මහේස්ත්‍රාත් නීල් පෙරේරා ඉදිරියේ අධිකරණයට පැවරූ නඩුවලදී පැමිණිල්ල වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය. ඔහු 1989 ඔක්තෝබර් 26 පස්වරුවේ ආරක්ෂක අංශ මගින් පැහැරගත් අතර පසුවදා උදෑසන ඝාතනය කරන ලද ඔහුගේ සිරුර ප්‍රධාන මාර්ගයේ දමා තිබිණි. ඔහු සතුව තිබු රුපියල් 19,000ක මුදලක් සහ පැලඳ සිටි රන් ආභරණද පැහැර ගන්නා ලදී. රතු මකරු නම් ඝාතක කණ්ඩායම ඔහුගේ අවමංගල දිනයේදී එහි වගකීම භාරගනිමින් නුවර ප්‍රදේශයේ පෝස්ටර් අලවා තිබිණි. නුවර දිස්ත්‍රික්කයේ මානව හිමිකම් කඩවීම් රැසක් පිළිබඳව ඔහු අධිකරණය ඉදිරියේ පෙනී සිටියේය. නීතිඥ කරලියද්දගේ ලිපිකරු වූ සේන රන්කොත්ගේද තවත් නීතිඥවරයෙකුගේ ලිපිකරුවූ එඩ්වඩ් කුලතුංගද පැහැරගෙන ගිය අතර ඔවුන්ද ඝාතනයකර තිබිණි. ගම්පහ නීතිඥ නෙවිල් සී. නිශ්ශංක ආරක්ෂක අංශවල අර්ධ මිල්ටරි කණ්ඩායමක්වූ ප්‍රා සංවිධානය මගින් 1989 ඔක්තෝබර් 03වැනිදා පැහැරගෙන ගිය අතර දිනකට පසු ඝාතනය කරන ලද ඔහුගේ සිරුර නිවස ඉදිරිපිට දමාගොස් තිබිණි.

1988 ඔක්තෝබර් 24දා ඝාතනයට ලක්වූ නීතිඥ ටියුඩර් කීර්තිනන්ද සිය පවුලේ සාමාජිකයින්වූ කනිටු දියණිය ප්‍රශාන්ති, ටියුඩර් කීර්තිනන්ද, බිරිඳ කාමල්, වැඩිමහල් දියණිය ඉනෝකා සහ වර්තමානයේ නීතිඥයෙකුවන පුතු පණ්ඩුක සමඟින්(ඉහළ වමේ සිට), ජනපති ජේ.ආර්. ජයවර්ධන සිය සමීපතමයෙකුවූ ටියුඩර්ගේ නිවසට පැමිණ ඔහු හමුවූ අවස්ථාවක්. පසෙකින් සිටින කුඩා දැරිය ඉනෝකාය.(පහළ වමේ), ටියුඩර්ගේ දියණියක්වු ජාත්‍යන්තර සම්මානලාභි චිත්‍රපටි අධ්‍යක්ෂිකා ඉනෝකා සත්‍යාංගනී(පහළ දකුණේ උඩ), 1989 දෙසැම්බර් 11දා ආරක්ෂක අංශ මගින් පැහැරගෙන යෑමෙන් පසු ඝාතනයට ලක්වු ඉනෝකාගේ පෙම්වතාව සිටි කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයේ සිසු නායකයෙකුවූ ගාල්ලේ රිච්මන්ඩ් විදුහලේ ආදි ශිෂ්‍ය වසන්ත කුමාර කුලතුංග(පහළ දකුණේ යට).

නාවල පදිංචි ජේෂ්ඨ නීතිඥයෙකුවූ ටියුඩර් කීර්තිනන්ද එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ කෘත්‍යාධිකාරි සභිකයෙකු වශයෙන් කටයුතුකල අතර එජාපයේ ජාතික සේවක සංගමයේ සමාරම්භකයින් තිදෙනාගෙන් එක් අයෙකි. ටියුඩර් 1960 මාර්තු මහා මැතිවරණයේදී නාවලපිටිය ආසනයට එජාපයෙන් තරඟ කළේය. තිදරු පියෙකුවූ ඔහුගේ බිරිඳ කාමල්ය. ජවිපෙ කැරළිකරුවන් විසින් නීතිඥ කීර්තිනන්ද 1988 ඔක්තෝබර් 24වැනිදා ඝාතනය කරන ලදී. අනුර හොරේෂස්ගේ ගිණි අවි සහ ගිණිකෙලි ග්‍රන්ථයේ සඳහන් වන්නේ පතාලයේ ‘කමල සහන්’ ප්‍රබල දේශපාලඥයෙකුගේ උපදෙස් මත මෙම ඝාතනය සිදුකල බවකි. පවුලේ අයගේ මතය වන්නේ මෙය නොවිසිදුණු අපරාධයක් බවය. ටියුඩර්ගේ වැඩිමහල් දරුවා වන්නේ ජගත් සම්මානලාභී චිත්‍රපටි අධ්‍යක්ෂවරියක්වන ඉනෝකා සත්‍යාංගනී කීර්තිනන්දය. ඉනෝකා සත්‍යාංගනී 2005 දෙසැම්බර් 4වැනිදා ඉරුදින පුවත්පතට ප්‍රකාශ කර ඇත්තේ තමාගේ ප්‍රථම පෙම්වතාවූ කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයේ තෙවන වසර ශිෂ්‍යයෙකුවූ වසන්ත කුමාර කුලතුංගද ඝාතනයටවූ බවය. ගාල්ල රිච්මන්ඩ් විදුහලේ ආදි ශිෂ්‍යයෙකුවු කුමාර කුලතුංග රාගම පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලය ජනසතු කිරීමේ සටනේ නායකයෙකුවූ අතර ආරක්ෂක අංශ මගින් 1989 දෙසැම්බර් 11වැනිදා දෙහිවල කටු චිකිස්සා වෛද්‍ය නේවාසිකාගාරයේ සිටියදී පැහැරගෙන ගොස් පසුව ඝාතනයට ලක්විය.

එජාප ආණ්ඩු‍වේ 1982 ජනමත විචාරණයේදී සිදුවූ දූෂණ හේතුවෙන් ප්‍රතිඵලය අවලංගුකර ගැනීම සඳහා අභියාචනාධිකරණය සහ දිස්ත්‍රික් අධිකරණයේ නඩු පැවරූ ජවිපෙ නායක රෝහණ විජේවීර සිය නීතිඥයන්වූ ෆිලික්ස් ඩයස් බණ්ඩාරනායක සහ ප්‍රින්ස් ගුණසේකර(රවුම්කර ඇති) සමඟින්. 1983 ජුලි පක්ෂ තහනමින් පසු පෙත්සම්කරුවූ විජේවීර සැඟවී සිටි නිසාත් පෙත්සම්කරුගේ නීතිඥයින්වූ ෆිලික්ස් ඩයස් රටින් බැහැරව ගොස් සිටි නිසාත් ප්‍රින්ස් අත්අඩංගුවේ රඳවා තබාගැනීම නිසාත් මෙම පෙත්සම් නිෂ්ප්‍රභා විය(ඉහළ). 1989 අගෝස්තු 28වැනිදා ඝාතනය කල නීතිඥ කාංචන අබේපාල සිය ජේෂ්ඨ නිතිඥයාවූ මාමා වන ප්‍රින්ස් ගුණසේකර සමඟින්(පහළ)

බෙලිඅත්ත වලස්මුල්ලේදී 1937 ඔක්තෝබර් මස උපන් අමර වෙල්ලප්පිලි අධ්‍යාපනය හැදෑරුවේ දික්වැල්ල විජිත විදුහලෙනි. පේරාදෙණිය සරසවියේ උපාධිධාරියෙකුවූ ඔහු හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික්කයේ සමසමාජ නායකයෙකු වන අතර හම්බන්තොට, මුල්කිරිගල සහ තංගල්ල උසාවියන්හි ප්‍රකට නීතිඥයෙකි. දෙදරු පියෙකු වූ ඔහුගේ බිරිඳ ගුරුවරියකවූ රූපාය. මානව හිමිකම් නඩුවලටද ක්‍රියාකාරීව දායකවූ නීතිඥ වෙල්ලප්පිලි ජවිපෙ කැරළිකරුවන් විසින් ඝාතනයට ලක්කලේ 1988 මැයි 7වැනිදා මිද්දෙණිය වැලිපිටියේදීය. ඔහුගේ මස්සිනාවූ පතිනායකද මෙහිදී ඝාතනයට ලක්විය. වලස්මුල්ලේදී ඔහුගේ ආදානය සිදුකල අතර එම අවමඟුල් උළෙල ඇමතූ අය අතර සමසමාජ නායක නීතිඥ කොල්වින් ආර්. සිල්වා සහ ශ්‍රිලනිප හම්බන්තොට නායක නීතිඥ මහින්ද රාජපක්ෂද විය. වෙල්ලප්පිලිගේ ප්‍රත්‍රයෙකුවු ශාබ්දික වර්තමානයේ නීතිඥයෙකි.

සරත් සේපාල රත්නායක ගාල්ල මහින්ද විද්‍යාලයේ ආදි ශිෂ්‍යයෙකුවූ අතර කොළඹ සරසවියේ නීති උපාධිධාරියෙකු වශයෙන් 1975දී සමත්විය. ඔහුගේ පියා වුයේ හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙකු සහ 1956 බණ්ඩාරනායක රජයේ කණිෂ්ඨ ඇමතිවරයෙකුවු සේපාල රත්නායකය. නීති වෘත්තියට 1978දී ඇතුළත්වූ සරත් සේපාල රත්නායක ශ්‍රී ලංකා නීතිඥ සංගමයේ ‍කොළඹ නීති පුස්තකාලයේ ලේකම් වශයෙන්ද කලක් කටයුතු කල අතර නීති පොත් ගණනාවක් සිංහලට පරිවර්ථනය කල ලේඛකයෙකි. මානව හිමිකම් නඩු වෙනුවෙන්ද පෙනී සිටි සේපාල රත්නායක 1989 පෙබරවාරි මස පැවති මහ මැතිවරණයේ ශ්‍රිලනිප අපේක්ෂකයෙකු වශයෙන් සිටියදී ජවිපෙ කැරළිකරුවන් විසින් ඝාතනය කරන ලද්දේ 1989 ජනවාරි 22වැනිදාය. මහින්ද විද්‍යාලීය ආදි ශිෂ්‍ය සමාජය මෙහෙයවීමෙන් සේපාල රත්නායක අනුස්මරණ භාරකාර අරමුදලක්ද පසුකාලීනව ස්ථාපිත කරන ලදී.

නීතිඥවරුන් කිහිපදෙනෙකුගේ ඝාතනවලට චෝදනා ලැබූ හිටපු නියෝජ්‍ය පොලිස්පති ප්‍රේමදාස උඩුගම්පොල 1991 අගභාගයේදී ජනාධිපති ප්‍රේමදාස සමඟ විරසකව බෝට්ටුවක් මගින් ඉන්දියාවට පැනගොස් ජනපති ප්‍රේමදාස ඝාතනයවූ පසු යළි කටුනායකින් දිවයිනට පැමිණි අවස්ථාවේ දෙස් විදෙස් මාධ්‍යවේදීන් සමඟින්(ඉහළ), එම චෝදනාවම එල්ලවූ සහකාර පොළිස් අධිකාරි ඩග්ලස් පීරිස්(කොටුව තුළ), නීතිඥ ලියනාරච්චිගේ ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් බටලන්දේ නිවාස සංකීර්ණයේ එවකට පදිංචිව සිටි ඩග්ලස් පීරිස් 1988 සැප්තැම්බර් 7 අපරාධ පරික්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට දුන් කටඋත්තරය(පහළ).

වීරකැටිය බුද්ධියගමදී 1939 ජුනි 18වැනිදා උපන් ‍නීතිඥ ජේ. ඇම්. දේශප්‍රිය බණ්ඩාර වලස්මුල්ල ගම්කාර්ය සභාවේ වසර 18ක් සභාපතිවරයා වශයෙන් කටයුතු කල 1981දී මියගිය ෆැන්සිස් බණ්ඩාරගේ ප්‍රත්‍රයාය. ෆැන්සිස් බණ්ඩාරගේ මවවූයේ හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික් මන්ත්‍රී මහින්ද රාජපක්ෂ‍ගේ එකම නැන්දාවූ දෝන කතිරිනා රාජපක්ෂය.  ගාල්ල රිච්මන්ඩ් විද්‍යාලයේ අධ්‍යාපනය ලැබීමෙන් පසු ගල්ඹය ව්‍යාපාරයේ සිවිල් ඉංජිනේරුවෙකු වශයෙන් සේවය කල දේශප්‍රිය බණ්ඩාර  දේශපාලන පලිගැනීම් හේතුවෙන් ඉන් ඉවත්ව 1973 නීති විද්‍යාලයට ඇතුල් විය. ඇඹිලිපිටිය කොලොන්න ආසනයේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ප්‍රධාන සංවිධායකවරයාවූ දේශප්‍රිය, ඇඹිලිපිටියේ අධිකරණයේ සේවය කල  ප්‍රකට නීතිඥයෙකි. නීතිඥ සරත් මුත්තෙට්ටුවගේ පොදුජන දේශපාලනයේ නොසැලෙන ගමන් සගයෙකුවූ දේශප්‍රිය ඔහු යටතේ නීතිඥයෙකු වශයෙන්ද කලක් සේවය කළේය. ජවිපෙ කැරළිකරුවන් විසින් 1989 අප්‍රේල් 25වැනිදා පස්වරු 7.30ට ස්වයංකීය ගිණි අවියකින් වෙඩිතබා ඔහු ඝාතනය කර තිබිණි. නීතිඥ දේශප්‍රිය බණ්ඩාර සයදරු පියෙකු වූ අතර දෙවැන්නා වූයේ පසුකලෙක මහේස්ත්‍රාත්වරයෙකු සහ සන්ධානයේ 2010 ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පත්වු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙකුවූ ජානක බණ්ඩාරය.

එජාපයට සම්බන්ධකම් ඇතිව සිටියද විනිසුරු අසු‍නේ සිට දේශපාලනඥයින්ට අවශ්‍ය තීන්දු ලබානොදුන් ආචාර්ය මාර්ක් ප්‍රනාන්දු, කොල්ලුපිටිය පොලිසියේ 1983දී පොලිස් පරික්ෂක ගනේෂන්ගේ පහරදීමකට ලක්ව ශේෂ්ඨාධිකරණයේදී එම සටනින් ජයගත් ප්‍රවීණ දේශපාලඥවරියක්වූ සමසමාජයේ විවියන් ගුණවර්ධන, එම තීන්දුව ප්‍රකාශයට පත්කල විනිසුරු එෆ්.ජේ.ඒ. සෝසාගේ නිවස ඉදිරිපිට හූ කියා ගල් ගැසූ කණ්ඩායමේ නායක 71 කැරැල්ලේ මහ නඩුවේ 29වැනි විත්තිකරු සහ එවකට ‍ගෝනවල සුනිල්ගේ සමිපතමයෙකුවු ලක්ෂ්මන් චන්ද්‍රසේන ප්‍රනාන්දු නොහොත් කළු ලකී, තර්ජන හේතුවෙන් රටහැර යෑමට සිදුවු නීතිඥ ප්‍රින්ස් ගුණසේකර, රිචඩ් ද සොයිසා ඝාතන නඩුවේ පැමිණිල්ල මෙහෙයවිම නිසා ජිවිත තර්ජනවලට ලක්වු නීතිඥ බැටී වීරකෝන්, ජවිපෙ සහ ආරක්ෂක හමුදා දෙපිරිසෙන්ම තර්ජන එල්ලවූ මානව හිමිකම් සහ සංවර්ධන නීතිඥ සංවිධානයේ ලේකම් නීතිඥ කල්යානන්ද තිරාණගම(ඉහළ වමේ සිට).

පාරම්පරික වාමාංශික පවුලක සාමාජිකයෙකුවූ නිතිඥ යටන්වල ගමරාලලාගේ ලෙස්ලිගේ මව රුවන්වැල්ලේ සුදු අක්කා නමින් ප්‍රකට කේ.ඒ. ඇසලින් නෝනාය. රාජසිංහ මහ විද්‍යාලයේ ආදි ශිෂ්‍යයෙකුවූ ලෙස්ලි යටන්වල දැරණියගල සමසමාජ සංවිධායකවරයාවූ අතර ජවිපෙ කැරළිකරුවන් අතින් 1989 ජුනි 15 ඝාතනය ලක්වන විට සබරගමු පළාත් සභාවේ එක්සත් සමාජවාදී පෙරමුණේ මන්ත්‍රීවරයෙකි. ඔහු ඝාතනයවී සති කිහිපයකට පසු රජයේ මිනින්දෝරුවෙකුවූ යටන්වලගේ ගැබිනි බිරිඳ ප්‍රථම දරුවාවු දියණිය ප්‍රසූත කළාය. අවිස්සාවේල්ල උසාවිය අසළදී 1988 මැයි මස නීතිඥ යටන්වල වෙඩිතබා ඝාතනය කිරීමට කැරළිකරුවන් උත්සාහ කලද බරපතල තුවාල ලබා දිවි රැකගැනීමට ඔහු සමත් විය. මානව හිමිකම් නීතිඥයෙක් වශයෙන් නිදහස් වෙළෙඳ කලාපයේ වෘත්තීය සමිති හරහා ක්‍රියාකාරී මෙහෙයක් නීතිඥ යටන්වල ඉටුකල අතර ඔහුගේ වැඩිමහල් සොහොයුරා වුයේ සමසමාජ පක්ෂයේ ජාතික සංවිධායක සහ හිටපු නියෝජ්‍ය ඇමති වයි. ජී. පද්මසිරිය.

කොමියුනිස්ට් තරුණ සම්මේලනයේ මධ්‍යම කාරක සභිකයෙකු වූ සහ පොළොන්නරුව දිස්ත්‍රික් ලේකම්වූ නුවර වත්තේගෙදර උපන් ගාමිණී මැදගෙදර පොළොන්නරුවේ පදිංචිකරුවෙකි. එජාප ආණ්ඩුව 1977දී බලයට පත්වීමත් සමඟම ඔහුගේ නිවස ගිණිබත්කර රැකියාව අහිමි කළේය. උන්හිටි තැන් සහ ජීවන මාර්ගය අහිමිවුවද ගාමිණී ධනපති විරෝධී අරගලය අත්හරිනු නොලැබීය. දක්ෂ ඉංග්‍රීසි ගුරුවරයෙකුවූ ඔහු කොළඹ සරසවියේ නීති උපාධිධාරියෙකුද වූ අතර නීතිඥයෙකුද විය. සිව් හැවිරිදි දරුවෙකුගේ පියෙකුවූ ගාමිණි, සොයුරු සොහොයුරියන් 11 යුත් පවුලේ වැඩිමලා වශයෙන් එම යුතුකම්ද නොපිරිහෙලා ඉටුකල අයෙකි. ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලේ පුද්ගල ඝාතන දේශපාලනයේ 3වැනි ගොදුර වශයෙන් 1988 පෙබරවාරි 12 පස්වරු 2ට පාසලේ සිට නිවසට පැමිණෙමින් සිටියදි මහමගදි වෙඩි තැබීමෙන් ඝාතනට පත්විය. ජවිපෙ තර්ජන හේතුවෙන් මරණ පරික්ෂණය කිරීමට පො‍ළොන්නරුවේ මරණ පරික්ෂකවරයා පසුබටවූ හෙයින් මාතලෙන් මරණ පරික්ෂකවරයෙක් ගෙන ඒමට සිදුවිය. දේහය තැන්පත් කිරීම සදහා පෙට්ටියද ගෙන යන ලද්දේ කොළඹිනි. ආගමික වතාවන් පොළොන්නරුව නිවසේදී කිරීමෙන් අනතුරුව දේහය මිහිදන් කරන ලද්දේ සීදුවේදීය.

ආරක්ෂක හමුදා මගින් ඝාතනයට ලක්වූ නුවර දිස්ත්‍රික් පුරවැසි කමිටුවේ සංවිධායක නීතිඥ සනත් කරලියද්ද(රතු කොටුව තුළ), ඔහු ඝාතනයට  ප්‍රධාන හේතුවක් වූයේ මහනුවර නුගවෙල මධ්‍ය මහා විදුහලේ ශිෂ්‍ය නන්දන අබේකෝන් සහ තෙල්දෙණිය මහා විද්‍යාලයේ ශිෂ්‍ය ජයන්ත බණ්ඩාර ඝාතනයන් පිළිබදව නඩුවට පෙනී සිටීමය(නිල් කොටුවකින් පිළිවෙලින් දැක්වෙන්නේ එම සිසුන් දෙදෙනාය.) මෙහි වම්පස අබේකොන් සිසුවාගේ වෙඩි වැදුණු දේහයද දකුණුපස වෙඩි තැබීම්වලින් බරපතළ ලෙස තුවාල ලබා රෝහල් ගතකල සිසුන් 4ක්ද වේ.

මෙසේ ඝාතනයට ලක්වූ නීතිඥයින් 15 දෙනාගෙන් සෙසු අයවූ වර්ණපාල රණතුංග, ඒ. ඩබ්ලිව් වෙත්තසිංහ, සී.ඩබ්ලිව්.ජේ.කේ වීරමන් සහ ඒ.ඩබ්ලිව් වික්‍රමසිංහ යන නීතිඥවරුන් ඝාතනය කිරීමේ චෝදනාව එල්ලවූයේ ආරක්ෂක අංශ වෙතය. මෙසේ 1986 සිට 1990 දක්වා ජවිපෙ 2වැනි කැරළි සමයේ  ඝාතනයට ලක්වූ නීතිඥයින් 15 දෙනාට අමතරව එම කාලයේදී ආරක්ෂක අංශ සහ ජවිපෙ කැරළිකරුවන් මගින් නීතිඥවරුන් 12 දෙනෙකු පැහැරගෙනයෑම් ඇතුළු තාඩන පීඩන වලට ලක්වූ අතර තවත් නීතිඥවරුන් 21දෙනෙකුට මරණීය තර්ජන එල්ලවී තිබිණි.

පැහැරගෙන ගිය සහ තර්ජන වලට ලක්වූ නීතිඥයින් රජයේ අදාළ පාර්ශවයන් සමඟ සාකච්ඡාකර නිදහස්කර ගැනීමට මැදිහත් වූයේ ශ්‍රී ලංකා නීතිඥ සංගමය වේ.එම නීතිඥයින් අතර ධර්මදාස ගෝමස්, බැටී වීරකෝන්(රිචඩ් ද සොයිසා 1990 පෙබරවාරි 19වැනිදා  ඝාතනය වීමෙන් පසු පැමිණිල්ල වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේ බැටී වීරකෝන් වන අතර ඉන් ඉවත් නොවුනහොත් ඝාතනය කරන බවට ඔහුට තර්ජන ලැබිණි), ඉයන් වික්‍රමනායක, ඒ.බී අත්තනායක(1990 අගෝස්තු මස ඔහුගේ නවාතැනේදී පැහැරගෙන ගොස් පසුව නීතිඥ සංගමය මගින් ආරක්ෂක ලේකම් වෙත දැනුම් දීමෙන් පසුව නිදහස් කරන ලදී), මීගමුවේ රෝහිත බුලත්වැව(මර්ජ් ආයතනයේ නීතිඥවරයෙකි. මීගමුව නිවසේ සිටියදී 1989 සැප්තැම්බර් 11වැනිදා පැහැරගෙන ගොස් දින දෙකකට පසුව මීගමුව නිතිඥ සංගමයේ විරෝධය හේතුවෙන් පසුව නිදහස් කළේය), නුවර පරාක්‍රම රණසිංහ, රංජිත් පනාමුල්ල,  නුවර ජයතිලක(පැහැරගෙන දෑස් බැද තිබූ ඔහු නීතිඥ සංගමයේ විරෝධය හේතුවෙන් ඔහු නිදහස් කළේය), ගම්පහ සී කොතලාවල(‍නීතිඥ නෙවිල් නිශ්ශංකගේ ඝාතනයෙන් පසු ඔහු ‍පැහැරගෙන ගියද නීතිඥ සංගමයේ මැදිහත්මෙන් ඔහු නිදහස් විය), කොළඹ නගර සභාවේ මෙතුවන් සමරසිංහ(1989 ඔක්තෝබර් මස ඔහුගේ නිල නිවසේදී රැදී සිටියදී පැහැරගෙන ගිය අතර නීතිඥ සංගමයේ මැදිහත්වීම මත නිදහස් කෙරිණි), ඒ.බී අත්තනායක, වීරසූරිය(1989 ඔක්තෝබර් අත්අඩංගුවට ගත් අතර නීතිඥ සංගමයේ මැදිහත්වීම මත නිදහස් කෙරිණි), කල්‍යානන්ද තිරාණගම, මාතර විජේවික්‍රම(නීතිඥවරියක් වන ඇය අකුරැස්ස පොලිසිය මගින් අත්අඩංගුවට ගත් අතර පසුව නිතිඥ සංගමයේ මැදිහත්වීම මත නිදහස් විය) ඇතුළු කිහිප දෙනෙක්ම විය.

මරණ තර්ජන වලින් බේරීම සඳහා නීතිඥයින් කිහිපදෙනෙක් විදේශ රටවලට සංක්‍රමණයවී දේශපාලන රැකවරණ ලබාගත්හ. ඉන් පුමුඛ අයෙකු වූයේ 1989 සැප්තැම්බර් 2දා බ්‍රිතාන්‍යයට සිය දියණිය සමඟ සංක්‍රමණයවු අධිනීතිඥ ප්‍රින්ස් ගුණසේකරය. ඔහුගේ කණිටු නීතිඥයින් තිදෙනෙක්ද ඒ වනවිට ඝාතනයකර තිබිණි. ප්‍රින්ස්ගේ බිරිඳ සහ අනෙක් දියණියද 1989 සැප්තැම්බර් 8දා බ්‍රිතාන්‍යයට පැමිණියහ. ගාල්ල කතලුවේදී 1924 ජුලි 17 උපන් ප්‍රින්ස් ගුණසේකර වැලිගම ශ්‍රී සුමංගල විද්‍යාලයෙන් සහ කොළඹ ආනන්ද විදුහලෙන් අධ්‍යාපනය ලබා කොළඹ සරසවියට ඇතුල් විය. පසුව උපාධිය අතහැර පූර්ණ කාලීනව දේශපාලනයට පිවිසි ඔහු ලන්ඩන් සාමාන්‍ය බාහිර උපාධිය සමත්වීමෙන් පසු ලංකාදීප පුවත්පතේ පළමුවැනි ප්‍රධාන උප කර්තෘ විය. පසුව නිති විද්‍යාලයෙන් 1955දී සමත්ව නීතිඥයෙකුවූ ඔහු 1968 මාර්තු සහ 1970 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණවලින් ජයග්‍රහණය ලැබීය. හැත්තෑ එකේ කැරැල්ලේ සිදුවූ මානව හිමිකම් කඩවීම් පිළිබඳව බ්‍රිතාන්‍යයේ ජාත්‍යන්තර ඇමනස්ටි ඉන්ටනැෂනල් ආයතනයට 1971 ජුලි මස ගිය ශ්‍රිලනිපයෙන් පත්වූ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ප්‍රින්ස් කල ඉල්ලීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ශ්‍රී ලංකාවට 1971 අගෝස්තු මස ඒච්බරි සාමිවරයා පැමිණි අතර ශ්‍රී ලංකාවේ තත්ත්වය සියැසින් දැක අනතුරුව නිකුත් කල වාර්තාවෙන් විශාල ආන්දෝලනයක් ඇති විය. ජවිපෙ 2වැනි කැරළි සමයේ බ්‍රිතාන්‍යයේ රැකවරණ ලබාගත් ප්‍රින්ස් ශ්‍රී ලංකාවේ මානව හිමිකම් කඩකිරීම පිළිබඳව ලොව දැනුවත් කල අතර වින්දිතයන්ගේ අයිතීන් වෙනුවෙන්ද පෙනී සිටියේය.

නීතිඥ සංගමය කල ඉල්ලීමක් අනුව මියගිය නීතිඥවරුන් වෙනුවෙන් වැන්දඹු බිරිඳට ඇමරිකානු ඩොලර් 1,300ක් සහ නෛතික යැපෙන්නන්ට ඇමරිකානු ඩොලර් 650 සරිලන ශ්‍රී ලංකා මුදල් ප්‍රමාණයක් වන්දි ප්‍රතිලාභ වශයෙන් ලබාදීමට රජය 1990 ජනවාරි 15වැනිදා තීරණය කළේය. නීතිඥ සංගමයෙන් මානව හිමිකම් නීති ආධාර සඳහා ඕස්ට්‍රේලියානු සහ කැනේඩියානු රජයද ජාත්‍යන්තර රාජ්‍ය නොවන සංවිධානද ආධාර උපකාර කලහ.

මානව හිමිකම් නඩුවලට ඉදිරිපත් වූ නිතිඥවරුන් ඝාතනයවීම වැලැක්වීමටත් ඔවුන්ගේ බිය පහකිරීමටත් ශ්‍රී  ලංකා නිතිඥ සංගමය පසුව එවැනි නඩු සියල්ලම භාරගෙන නිතිඥ සංගමය යටතේ නිති ආධාර කේන්ද්‍රය මගින් ඉදිරිපත් කිරීමට කටයුතු යොදනු ලැබීය. ජේෂ්ඨ නිතිඥවරුන් එම ක්‍රියාවට සද්භාවයෙන්ම එක්වූ අතර එම යෝජනාව ඉදිරිපත් කළේ ජේෂ්ඨ නිතිඥ ආර්. කේ. ඩබ්ලිව් ගුණසේකරය. එමෙන්ම පාලින්ද රණසිංහ ඇතුළු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ ජී.පී.එස්. සිල්වා, මාක් ප්‍රනාන්දු, ඒ.ආර්.බී අමරසිංහ, ඉරත්ත වැනි විනිසුරුවරුන් විසින් භීෂණ සමයේ අත්අඩංගුවට ගෙන සිටි රැදවියන් දහස් ගණනකට තමාගේ මව් භාෂාවෙන් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට දුක් ගැනවිලි ඉදිරිපත් කිරීමටද අවසර ලබාදුන්නේ මානව හිමිකම් නිතිඥයින්ගේ ක්‍රියාදාමය තවදුරටත් අගය කරමිනි. ඒ සඳහා ඔවුන් උපයෝගි කරගනු ලැබුවේ ඉන්දිය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය අනුගමනය කල ප්‍රතිපත්තියවන ඕනෑම කෙනෙකුට ඕනෑම අසාධාරණයකට එරෙහිව නිතිඥවරයෙකුගේ සහායක් නොමැතිව හෝ හුදු තැපැල් පතකින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ දොර විවෘත කිරීමට හැකිබව පෙන්වා දෙන ලද නඩු තීන්දුවක් උපයෝගි කරගනිමිනි.

ඝාතනයට පත්වූ මෙම නීතිඥවරුන් වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම සැබෑ මානව හිතවාදීන් වූහ. කළු කබා පැලඳ ගෙන සිටියද මිල මුදල් පසුපසම හඹාගිය අය නොවේ. බලය රැකගැනීම වෙනුවෙන් ඕනෑම දෙයක් කිරීමට සූදානම්ව සිටි පාලකයින් ගෙන් අසත්‍යය, අයුක්තිය, අසාධාරණය, අවනීතියට එරෙහිව පීඩාවට පත්වූ අසරණයින් වෙනුවෙන් නීති ඉදිරියේ පෙනී සිටියේ ගාස්තුව යන්න සහමුලින්ම වාගේ අමතක කොටය. ඔවුන් විසින් උසාවියට ඉදිරිපත් කරන ලද දෙදහසකට අධික හබයාස් කෝපුස් පෙත්සම් වලින්ම ඒ බව මැනවින් පැහැදිලි වේ. මෙය මානව අයිතීන් උල්ලංඝණය කිරීම්වල නිරන්තරව යෙදී සිටින පාලකයින්ට පමණක් නොව අවිගත් කැරළිකරුවන්ටද දැඩි අභියෝගයක් විය. ඔවුහු ජීවත්වීමේ අයිතිය පැහැර ගනිමින් මෙම නීතිඥයින් 15දෙනා සදාකාලිකව නිහඬ කලහ. එසේ එම මානව හිතවාදී නීතිඥවරුන්ගේ ජීවත්වීමේ අයිතිය පැහැරගනු ලැබූවද ඔවුන්ගේ නාමය මානව හිමිකම් සුරකීමේ ඉතිහාසය තුළ සදාකාලිකව විරාජමානය.

ජවිපෙ 2වැනි කැරළි සමයේ එනම් 1986 සිට 1990 දක්වා ඝාතනයට, තර්ජනයට සහ රට අතහැරයෑමට සිදුවූ නීතිඥයින් පිළිබඳව ඔබ සතුව ඇති ඡායාරූප සහ තොරතුරු පහත ආකාරයට යොමුකල හැකිය. ධර්මන් වික්‍රමරත්න, තැපෙ 26, ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර. දුරකථනය: 011-5234384 විද්‍යුත් තැපෑල: ejournalists@gmail.com

තව කොටසක් ලබන සතියේ…       

නලින් ද සිල්වා

මෙය 1995 දී පළ වූ ප්‍රභාකරන් ඔහුගේ සීයලා, බාප්පලා හා මස්සිනාලා පොත් පිංචෙනි. නන්දිකඩාල් ජයග්‍රහණය එයට ම පමණක් සීමා වී දෙමළ ජාතිවාදය පැරදවීමට ක්‍රියා නොකෙරුණේ ප්‍රභාකරන් ත්‍රස්තවාදියකු ලෙස පමණක් සැලකීම හේතුකොට ගෙන ය. ප්‍රභාකරන් යනු දෙමළ ජාතිවාදයේ විකාශයක් බව තේරුම් නොගත් සිංහලයෝ නන්දිකඩාල් ජයග්‍රහණයෙන් පසුව නැවතත් ප්‍රභාකරන්ගේ මස්සිනාලාට හිස එසවීමට ඉඩ දුන්හ.  මෙය දේශපාලනඥයන්ගේ ප්‍රශ්නයක් පමණක් නො වේ. සිංහලයන්ට ප්‍රවාද නැති වීම එහි දී බලපාන ප්‍රධාන කරුණකි.

මෙහි ඇති කරුණු ගැන පමණක් අවධානය යොමු නොකළ යුතු ය. අපට අවශ්‍ය වන්නේ ප්‍රභාකරන් යනු හුදු ත්‍රස්තවාදියකු නොවූ බව අවධාරණය කිරීම ය. ප්‍රභාකරන් අවුරුදු දෙසියකට ආසන්න කාලයක් මුළුල්ලේ විකාශය වූ දෙමළ ජාතිවාදී දේශපාලනයේ තවත් පුරුකක් පමණක් විය. ඔහුගේ පරාජයෙන් මේ සමස්ත දේශපාලනය ම පරාජය වූ බව තේරුම් ගැනීමට තවමත් සිංහලයන්ට නොහැකි වී ඇත. එබැවින් ම ප්‍රභාකරන්ගේ මස්සිනාලාට එංගලන්තයේ හා ඉන්දියාවේ ආධාරයෙන් හිස එසවීමට හැකි වී තිබේ. 

x              මහනුවර රජවරුන් වඩුග වීමෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ ඒ රාජ්‍යය දෙමළ බව නොවේ ද?

නැහැ. වඩුග රජුන් ඉන්දියාවේ ආන්ද්‍ර ප‍්‍රදේශයේ සිට දකුණු ඉන්දියාවට පැමිණි පරම්පරාවකින් පැවත එන්නන්. ඔවුන්ගේ බස දෙමළ නොවෙයි. ඔවුන් කතා කර ඇත්තේ තෙළිඟු බසයි. කෙසේ වෙතත් ඔවුන් මදුරා පුරයේ දී දෙමළ කතා කරන්නටත් ඒ සංස්කෘතියට හුරු වීමටත් පුරුදු වී තිබෙනවා. මොවුන් ලංකාවට පැමිණි පසු බුදු සසුන රකින බවට පොරොන්දු වී රජකමට පත් වුණා. ඔවුන් සමහර විට නෑදෑයන් සමග දෙමළෙන් කතා කළත් රජයේ වැඩ කටයුතු කෙළේ සිංහලෙනුයි. ඔවුන්ට බෞද්ධයන් නොවී සිංහල සංස්කෘතිය නොපිළිගෙන මේ රටේ රජ වීමට බැහැ. මෙරටට පැමිණි පසු වඩුග අය සිංහල සංස්කෘතියට හුරු වූයේ ඔවුන් ආන්ද්‍ර ප‍්‍රදේශයෙන් මදුරා පුරයට පැමිණි පසු දෙමළ සංස්කෘතියට හුරු වූවාට වඩා නිල රාජකාරී මට්ටමකිනුයි.

                මහනුවර රාජ්‍ය සිංහල රාජ්‍යයක් මිස වඩුග රාජ්‍යයක් නොවෙයි. රාජ්‍යය කුමක් දැයි තීරණය වන්නේ සිංහාසනයේ සිටින පුද්ගලයා මත නොවෙයි. එංගලන්තයේ රජවරු ජර්මනියෙන් හා වෙනත් පළාත්වලින් පැමිණි අය. එහෙත් ඔවුන් ඉංගිරිසි රජවරුන් මිස ජර්මන් රජවරුන් වූයේ නැහැ. වඩුග රජවරුන් සිංහලයේ රජවරුන් බවට පත් වූවා මිස සිංහලයා වඩුග රජුන්ට යටත් වූයේ නැහැ. වඩුග රජවරුන් සිංහලයේ රජුන් බවට පත් වූයේ සිංහල සංස්කෘතිය හා ජීවන රටාව පිළිගැනීමෙන් පසුවයි.

x              කෙසේ වෙතත් බණ්ඩාරනායක මහතා බණ්ඩාරනායක – චෙල්වනායගම් ගිවිසුම අවලංගු කෙරීම මගින් ප‍්‍රශ්නය විසඳීමට තිබූ අවස්ථාවක් මග හැරියා නොවේ ද ?

මේ විසඳීමට තිබූ ප‍්‍රශ්නය කුමක් ද ? නැවත නැවතත් අසන්නට ඇති ප‍්‍රශ්නය නම් මේ විසඳීමට ඇති ප‍්‍රශ්නය කුමක් ද යන්නයි. දෙමළ ජනයාට ඇතැයි කියන අසාධාරණ මිථ්‍යා බව පෙන්වා දී ඇති බව මා කීවා. දෙමළ ජනයාට ඇතැයි කියන ප‍්‍රශ්නයක් උතුරට හා නැගෙනහිරට රට සභා දීමෙන් විසඳන්න බැහැ. එයට හේතුව දෙමළ ජනයා ගෙන් 50% කට ආසන්න ප‍්‍රමාණයක් ජීවත් වන්නේ උතුරේ හා නැගෙනහිරේ නොවන බැවින්.

මා කලින් කී අයුරින් ම දෙමළ ජනයාට තිබුණේ බි‍්‍රතාන්‍යයන් යටතේ තමන් ලත් වරප‍්‍රසාද හා බලය රැුකගැනීමේ ප‍්‍රශ්නයයි. එයට සිංහලයන් බහුතරයක් වීමත් රටේ ඉතිහාසයත් හරස් වුණා. ඔවුන් පසු ගිය සියවසේ අග සිට එක්දහස් නවසිය හතලිස් ගණන් දක්වා සිංහලයන් බහුතරය බව නොපිළිගනිමින් මධ්‍යයෙහි බලය ලබා ගැනීමට කටයුතු කළා. හතලිස් ගණන්වලින් පසු ව, විශේෂයෙන් ම 1949 දී තමිල් අරසු කච්චිය පිහිටුවීමෙන් පසු තමන්ට ලබාගත නොහැකි වූ මධ්‍යයෙහි බලය හීන කර එම බලය උතුරට හා නැගෙනහිරට ලබාගෙන වෙන ම රාජ්‍යයක් පිහිටුවීමට කටයුතු කෙරුවා. බණ්ඩාරනායක – චෙල්වනායගම් ගිවිසුම ඔවුන් ගේ එම අරමුණ ඉටු කරගැනීම සඳහා ගත් වැදගත් පියවරක් වූවා. එය ක‍්‍රියාත්මක වූවා නම් පෙඩරල් රාජ්‍යයක් ඇති වෙන්නේ මීට බොහෝ කලකට පෙරයි. ඒ ගිවිසුම පදනම් කරගනිමින් දෙමළ ජාතිවාදය ඉදිරියට පියවර කිහිපයක් ගෙන තම අරමුණ සාක්ෂාත් කරගන්නා දිශාවට යෑමට නියමිත ව තිබුණා. එබැවින් බණ්ඩාරනායක – චෙල්වනායගම් ගිවිසුම අවලංගු කෙරීමෙන් බණ්ඩාරනායක මහතා කර ඇත්තේ රටට යහපත් ක‍්‍රියාවක් එමගින් දෙමළ ජාතිවාදය තාවකාලික ව හෝ පරාජයක් ලැබුවා. ඔවුන් ගේ පෙඩරල් සටනත් ඊළාම් සටනත් එමගින් පසු බෑවා.

x              ඩඞ්ලි – චෙල්වනායගම් ගිවිසුමත් ඔබ දකින්නේ ඒ ආකාරයට ද ?                     

                බොහෝ දුරට ඒ අයුරින් මයි. දෙමළ ජාතිවාදය 1949 සිට ක‍්‍රියාත්මක වන්නේ සීමිත උපක‍්‍රමයක පිහිටායි. ඔවුන්ට දෙමළ රාජ්‍යයක් පිහිටුවා ගැනීමට අවශ්‍යයි. එයට හේතු මා කලින් පැහැදිලි කර ඇති. ඔවුන් ගේ අරමුණ දෙමළ රාජ්‍යයක්. බලය බෙදා හදාගැනීම යනුවෙන් ඔවුන් හතලිස් ගණන්වලට පෙර කීවේ තම ජන අනුපාතයට නොසරිලන ආකාරයකින්,සිංහලයන් බහුතරය බව නොපිළිගනිමින්, රටේ ඉතිහාසයට පිටුපාමින් මධ්‍යයෙහි බලය තමන් අතට ගැනීමයි. හතලිස් ගණන්වලින් පසු ඔවුන් බලය බෙදා හදා ගැනීම යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ මධ්‍යයෙහි බලය හීන කර එම බලය උතුරට හා නැගෙනහිරට ගෙන පෙඩරල් රාජ්‍යයක් බිහි කර පසු ව ඊළමක් ඇති කෙරීමයි. දෙමළ ජාතිවාදීන් පවත්නා දේශපාලන තත්ත්වය උපයෝගී කරගෙන මෙම අරමුණ කරා ළඟාවීම සඳහා පියවර ගන්නවා. දෙමළ ජාතිවාදයෙහි මූලික උපක‍්‍රමය එයයි. බණ්ඩාරනායක – චෙල්වනායගම් ගිවිසුම මගින් භාෂා ප‍්‍රශ්නය හරහා තම අරමුණට ළඟාවීමට ඔවුන් උත්සාහ කළා. ඩඞ්ලි – චෙල්වනායගම් ගිවිසුමේ දී සිදු වූයේ ආණ්ඩුවේ අස්ථාවරත්වය උපයෝගී කරගෙන තම අරමුණ කරා යෑමට ඩඞ්ලි සේනානායක මහතා කොන්දේසි කිහිපයකට එකඟ කරවාගැනීමයි. 

x              ආණ්ඩුවේ අස්ථාවරත්වය ප‍්‍රයෝජනයට ගැනීම යනු කුමක් ද ?

                1965 මැතිවරණයේ දී ඩඞ්ලි සේනානායක මහතාට ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට තරම් ආසන සංඛ්‍යාවක් ලැබුණේ නැහැ. එබැවින් හවුල් ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට චෙල්වනායගම් මහතා ගේ ද ආධාරය ඔහු පැතුවා. එතැන දී ආණ්ඩුවට සහයෝගය දීමට චෙල්වනායගම් මහතා කොන්දේසි ඉදිරිපත් කළා. ඩඞ්ලි – චෙල්වනායගම් ගිවිසුම මගින් තහවුරු කෙරුණේ මේ කොන්දේසියි. ඒ කොන්දේසි අතර දිස්ත‍්‍රික් සභා ඇති කෙරීම තිබුණා. ඒ වගේ ම ඉඩම් ප‍්‍රශ්නයක් තිබුණා. ඒ ඒ ප‍්‍රදේශයේ රජයේ ඉඩම්වල අයිතිය දිස්ත‍්‍රික් සභාවලට පැවරිමටත් උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත්වල දිස්ත‍්‍රික් සභාවලට පැවරෙන ඒ ඉඩම් බෙදා දීමේ දී පළමු ව දිස්ත‍්‍රික්කයේ අයටත් දෙවනු ව පළාතේ වැසියන්ටත් තුන් වනු ව එම පළාත්වලින් පිට සිටින දෙමළ ජනයාටත් ප‍්‍රමුඛත්වය ලැබෙන සේ කටයුතු කළ යුතු බවට වගන්තියක් ඩඞ්ලි – චෙල්වනායගම් ගිවිසුමේ සඳහන් වෙනවා. ඉතා පැහැදිලි ව ම උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් දෙමළ ජනයා ගේ නිජභූමි යන සංකල්පය මත පදනම් වී ඒ වගන්තිය සකස් කර තිබෙනවා. ඩඞ්ලි – චෙල්වනායගම් ගිවිසුමත් උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත්වල පෙඩරල් ප‍්‍රාන්තයක් ඇති කෙරීමට හා පසු ව ඊළමක් බිහි කෙරීමට ගත් පියවරක් වූ බව පැහැදිලි ය.

                ඩඞ්ලි – චෙල්වනායගම් ගිවිසුම මේ රටේ ඉතිහාසයේ වැදගත් අවස්ථාවක් නිරූපණය කරනවා. ආණ්ඩු පිහිටුවීමේ දී දෙමළ ජාතිවාදය තම කොන්දේසි ඉදිරිපත් කළ ප‍්‍රථම අවස්ථාව එයයි. ඒ කොන්දේසි ක‍්‍රියාත්මක නොවූ බැවින් එය සාර්ථක වූයේ නැහැ. එහෙත් ඉන් පසු ව, 1977 හා ඉන් පසු ව පැවැත්වූ මැතිවරණවල දී ඔවුන් ආණ්ඩු පිහිටුවීමට සහාය දීම මගින් ඔවුන් ගේ අරමුණට ළඟා වීම සඳහා පියවර රාශියක් ගෙන තිබෙනවා. වර්තමාන රට බෙදීමේ යෝජනාවලිය එහි ඉතා ම වැදගත් පියවරක්.

x              බණ්ඩාරනායක – චෙල්වනායගම් ගිවිසුම මෙන් ම ඩඞ්ලි – චෙල්වනායගම් ගිවිසුම ද අසාර්ථක වූ නිසාත් පෙඩරල් පක්ෂයේ සාමකාමී විරෝධතා රාජ්‍ය හස්තය ලවා මර්දනය කළ නිසාත් දෙමළ තරුණයන් ආයුධ ගත්තා නේ ද ? 1977 න් පසු දෙමළ ජනතාව යම් යම් දේ දිනා ගත්තේ ඔවුන් ඒ වන විට සන්නද්ධ ව සිටි නිසා නොවේ ද ?

බණ්ඩාරනායක – චෙල්වනායගම් ගිවිසුමත් ඩඞ්ලි – චෙල්වනායගම් ගිවිසුමත් අසාර්ථක වූයේ සිංහලයන් ගේ ඡුන්දවලට එකල වටිනාකමක් තිබූ නිසයි. ඒ ගිිවිසුම් දෙක ම මා කලින් කී ආකාරයට මධ්‍යයේ බලය හීන කර පළමු ව පෙඩරල් රාජ්‍යයක් හා පසු ව උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් ඇතුළු වූ දෙමළ රාජ්‍යයක් බිහි කෙරීම සඳහා ගන්නා ලද පියවර. ඒ දෙක ම අසාර්ථක වූයේ රටේ බහුතරය සිංහල බව නොපිළිගන්නා දෙමළ ජාතිවාදයට සිංහල බහුතරය හමුවේ තම මතය පිළිගැන්වීමට නොහැකි වූ නිසා.

ඩඞ්ලි – චෙල්වනායගම් ගිවිසුමට ශ‍්‍රී. ල. නි. ප. පමණක් නොව සමසමාජ පක්ෂය හා කොමියුනිස්ට් පක්ෂය ද විරුද්ධ වුණා. මේ රටේ සිංහලයන් බහුතරය බව නොපිළිගන්නා විසඳුම් ක‍්‍රියාත්මක කෙරීමට සිංහල බහුතරයේ කැමැත්ත ලබාගත නොහැකියි. ගිවිසුම් අසාර්ථක වූයේ එබැවිනුයි. කෙසේ වෙතත් ඒ ගිවිසුම් අසාර්ථක වීම නිසා ලංකා දෙමළ රාජ්‍ය පක්ෂය වෙන ම රාජ්‍යයක් පිහිටුවීම සඳහා ගෙන ගිය අරගලය අත්හැරියේ නැහැ. ඔවුන් මුල සිට ම දෙමළ තරුණයන් උසිගැන්වූවා. රටේ ඉතිහාසය නොපිළිගෙන විකෘති ඉතිහාසයක් මවා පාමින් තමන්ට එකල අයත් වූ දෙමළ රාජ්‍යය සිංහලයන් ගෙන් නිදහස් කරගත යුතු බවත් ඔවුන් කීවා. දෙමළ තරුණයන් ඇතිදැඩි වූයේ මේ විකෘති ඉතිහාසයෙන් පෝෂණය වෙමින්. එතරම් විශාල ප‍්‍රශ්නයක් තිබිය දීත් තම රට, එනම් තමිල් ඊළම්, නිදහස් කර ගැනීම සඳහා දෙමළ නායකයන් එතරම් යමක් නොකරන්නේ යැයි සිතූ දෙමළ තරුණයන් ආයුධ අතට ගත්තා. 

මතු සම්බන්ධයි

මේ ලිපිය මුහුණු පොතෙන් ද කියවිය හැකි ය.

https://www.facebook.com/Nalin-de-Silva-188511888194878/

නලින් ද සිල්වා

2016 මාර්තු 27

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

මට මුල් වරට මහාචාර්‍ය කාලෝ ෆොන්සේකා මුණ ගැසුනේ 1986 දීය​. ඒ කාලයේ මම උසස් පෙළ විභාගය අවසන් කොට ප්‍රතිඑල එන තෙක් ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුළි සංස්ථාවේ බාහිර නිෂ්පාදකයෙක් ලෙස සේවය කලෙමි. මේ කාලයේදී මහාචාර්‍ය ලිලී ද සිල්වා , මහාචාර්‍ය ජෝතිය ධීරසේකර යනාදී ධීමතුන් ගේ සහභාගීත්වයෙන් පුනරුප්පත්තිය ගැන වැඩ සටහනක් නිශ්පාදනය කිරීමට මම අත ගැසුවෙමි. මෙම වැඩසටහනට මහාචාර්‍ය කාලෝ ෆොන්සේකා සිටියහොත් වටිනාකම තවත් වැඩි වන බව ඇලෙක් රොබට්සන් මහතා මට කියූ හෙයින් මහාචාර්‍ය කාලෝට ආරාධනා කිරීමට මම කොලඹ වෛද්‍ය පීඨයට ගියෙමි. එතුමා මාව සාදරයෙන් පිළිගත් නමුත් මේ කාලයේදී ජයවර්ධන රජය විසින් මහාචාර්‍ය කාලෝ ෆොන්සේකාට අනියම් මාධ්‍ය තහනමක් දමා තිබූ හෙයින් ඔහුගේ පැමිනීම නිසා අපට කරදරයක් වෙනු ඇතැයි කියා මගේ ඉල්ලීම ප්‍රතික්ශේප කලේය​. 

මහාචාර්‍ය කාලෝ ෆොන්සේකාට  පොතක් පිළිගන්වමින් 

මට දෙවන වර මහාචාර්‍ය කාලෝ ෆොන්සේකා හමු වන්නේ අඩි 25, 000 පමණ උඩදී ගුවන් යානයකය​. වසර 1989 විය යුතුය​. එතුමා හෙල්සින්කි බලා පියාසර කරමින් සිටි අතර අහම්බයෙන් මෙන් ගුවන් යානාව තුලදී මෙමෙ එතුමාව දුටුවෙමි. එසේම අප සුහද කතා බහක නිරත වූයෙමි. 

මම පුත්තලම් දිස්ත්‍රික් මානසික සෞඛ්‍ය සම්බන්ධීකරණ නිලධාරී ලෙස 2006 දී වැඩ භාර ගැනීමෙන් පසුව මහාචාර්‍ය කාලෝ ෆොන්සේකාව මට නිතරම හමු විය​. එසේම එතුමා අපගේ මානසික සෞඛ්‍ය වැඩසටහන් වලටද නිතරම සහභාගී විය​. 

වරක් සෞඛ්‍ය ඇමති නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා මහතා පැමිණි වැඩ සටහනකදී ඔහුගේ ආරක්‍ෂක නිලධාරීන් ශාලාවේ සිටි පිරිස එලියට දමා එකිනෙකා වරින් වර ගෙන ඉන ඉහ අතගා බලමින් යළි ශාලාවට දැමූහ​. මේ අතර එලියට දමන ලද පිරිස අතර මහාචාර්‍ය කාලෝ ෆොන්සේකා ද විය​. එතුමාව දැකීමෙන් මට මහත් වේදනාවක් දැනුනු අතර ලංකාවේ පිළිගත් බුද්ධිමතෙක් තව ස්වල්ප වේලාවකින් ආරක්‍ෂක නිලධාරීන් ගේ සම්බාහනයට ලක් වීමට නියමිතව තිබුනේය​. මෙහිදී මම අමාත්‍ය නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා ගේ ආරක්‍ෂක නිලධාරීන්ට මහාචාර්‍යවරයා අපහසුතාවට ලක් නොකර ඔහුට ශාලාවට යාමට ඉඩ දෙන්න යැයි උස් හඞින් කීවෙමි. මෙහිදී ආරක්‍ෂක නිලධාරීන් පසුබැස මහාචාර්‍ය කාලෝ ෆොන්සේකා ට ශාලාවට යාමට දුන් අතර ඔවුන් විසින් මාව වැඩිපුර පරික්‍ෂාවට ලක් කරන ලදි.

2008 කාලයේදී මම 1971 කැරැල්ල ගැන විමර්ශනාත්මක ග්‍රන්ථයක් කියමින් සිටියෙමි. එතුමා 1971 කැරැල්ලේ දී වෙඩි වැදුනු කෑගල්ලේ ජුලියට් ගේ ජීවිතය බේරා ගැනීමට කල මැදිහත්වීම ගැන තොරතුරු මට කීවේය​. එසේම මගේ එම පොතට පෙරවදනක් ද දුන්නේය​. 

2009 මැයි මාසයේදී මහාචාර්‍ය කාලෝ ෆොන්සේකා  මා විසින් දියත් කරන ලද මානසික සෞඛ්‍ය වැඩ සටහනක් සඳහා මාදම්පේ පිහිටි පුත්තලම් දිස්ත්‍රික්  සෞඛ්‍ය සේවා අධ්‍යක්‍ෂක කාර්‍යාලයට ආවේය​. වැඩ සටහනෙන් පසු එතුමාත් , මමත් , පුත්තලම් දිස්ත්‍රික්  සෞඛ්‍ය සේවා අධ්‍යක්‍ෂක වෛද්‍ය උදය රණසිංහ මහතාත් , වෛද්‍ය ජයනාත් බුත්පිටියත් දිවා ආහාරය සඳහා මාදම්පේ පිහිටි සංචාරක හෝටලයකට ගියෙමු. එහිදී එතුමා අතීත කතා රැසක් අපට කීය​. මේ කතා අතර කතරගම ගිනි පෑගීමද විය​.  

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

එ.ජ.නි.ස මහලේකම් මහින්ද අමරවිරට විරෝධය

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

විවිධ අපරාධ ක්‍රියාවලට සම්බන්ධව සිට බ්‍රිතාන්‍යයෙන් පිටුවහල් කරන ලද සුදු ජාතිකයන් ඇමරිකාවට ගොඩබැසීමෙන් පසු ස්‌වදේශිකයන් සතුව තිබූ සශ්‍රීක ඉඩම් කොල්ලකෑ ආකාරය කියවෙන චිත්‍රපටයක්‌ ළඟකදී දැක ගන්නට ලැබුණි. එම ඉඩම් කොල්ලය සැලසුම් කර තිබුණේ විවෘත භූමියකයි. මලල ක්‍රීඩා තරගයක්‌ ආකාරයට සංවිධානය කර තිබුණු අතර දෙපයින්, අසු පිටින් සහ අශ්ව කරත්ත වලින් දිවයන තරගකරුවන් ඉඩම් යායේ සිටුවා ඇති කොඩි කණු අත්පත් කරගත යුතුයි. එකිනෙකා පරයා දිවයන ඔවුන් තමන්ගේ ප්‍රතිවාදීන්ටද පහර දෙමින් ඉඩම් කැබලි අයිති කර ගැනීමට තියුණු සටනක යෙදෙයි. නූතන ඇමරිකාව බිහිවන්නේ මෙලෙස කොල්ල කා ගත් ඉඩම් යායන් රාජ්‍ය ලෙසට සංවිධානය වීමෙනි.

පෘතුගීසීන් ලන්දේසීන් සහ ඉංග්‍රීසීන් ලංකාවේ ඉඩම් මංකොල්ල කෑමට කරන ලද ක්‍රියාදාමයන් මීට වෙනස්‌ය. එයට හේතුව සිංහල ජනතාව දිගින් දිගටම දේශයේ ස්‌වාධීනත්වය උදෙසා සටන් වැදීමයි. ඒ නිසා භූමිය අත්පත් කර ගත් පසු මරා දමන ලද සිංහලයන්ගේ භාර්යාවන් සහ ළමුන් බලකොටු තුළ ගාල් කොට ක්‍රිස්‌තියානි ආගමට ගෙන විවිධ අණ පනත් මගින් පාරම්පරික ඉඩම් අත්පත් කර ගැනීමට කටයුතු කර ඇත. උතුරේ ඉඩම් සහ නැගෙනහිර ඉඩම් වල තත්ත්වයද එසේමය.වවුනියාව දකුණ ඓතිහාසික වශයෙන් ඉතා වැදගත් කමක්‌ උසුලයි. දළදා වහන්සේ වැඩම කරන ලද්දේ මේ ප්‍රදේශය හරහා බව තිබෙන ජනප්‍රවාද රාශියකි. එම නිසාම සිංහල ජනතාව බහුතරයක්‌ මෙහි ජීවත්ව සිටි බව පැහැදිලිය. පසුගිය දා කොක්‌ එළිය සිංහල ගම්මානය ට නුදුරුවම මහා ඉඩම් කොල්ලයක්‌ ආරම්භ විය. දෙමළ ජාතික සංවිධානයේ ප්‍රාදේශීය සභා මන්ත්‍රී වරයෙකු වන සින්නමන් කොක්‌එළිය ගම්මානයේ ඉඩම් අක්‌කර පණහක්‌ බලෙන්ම ඩෝසර් කොට එහි දෙමළ ජනතාව පදිංචි කරලීමට උත්සාහ කොට ඇත. ඒ අතර උතුරු පළාත් සභාවේ දී සර්වේස්‌වරන් මන්ත්‍රීවරයා පළාත් සභාවේදී කෑ කෝ ගසමින් කියා ඇත්තේ කොක්‌එළියේ හෝ උතුරේ ඉඩම් වලින් සිංහලයන් ඉවත් විය යුතු බවයි. උතුරේ සහ නැගෙනහිර ක්‍රියාත්මක වන්නේ දෙමළ දේශපාලකයන් විසින් සාදා ගත් පනහට පනහේ නීතියයි. බණ්‌ඩාරනායක චෙල්වනායගම් ගිවිසුමෙන් පසු මේ තත්ත්වය උදා වී ඇත. ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරු සහ ඔවුන් යටතේ සිටින ග්‍රාම නිළධාරීන්ද මීට අනුබල දෙති.

කොක්‌එළිය ගම්මානය තුළ සිංහල සහ දෙමළ අනාථ වැසියන් පදිංචි කොට පහසුකම් සපයන ලද්දේ කොක්‌එළිය පණස්‌හය වන සේනාංකයයි. සිංහල දෙමළ භේදයකින් තොරව සියලු දෙනාටම එක සේ සැලකූ බව එම කාර්යය බාරව සිටි බ්‍රිගේඩියර් රණවක මහතා වරක්‌ මට පැවසීය. කොක්‌එළිය ගම්මානය පසුකර යනෙන විට අපට කැලෑ බෝගස්‌ වැව පුරාණ සිංහල ගම්මානය හමු වේ. පසුගිය යුද්ධ කාලයේ දී මේවායේ තිබූ අනාරක්‌ෂිත බව නිසා සිංහල ජනතාව ට උන්හිටි තැන් අහිමි වී තිබුණි. නමුත් යුද්ධයේ අවසානයත් සමග යුධ හමුදාව මැදිහත් වීමෙන් වැව් අලුත්වැඩියා කරමින් නැවත අවතැන් වූ ජනතාව පදිංචි කරවීමට පටන් ගත්හ. පණස්‌ හයවන සේනාංකය එහිදී විශේෂ කාර්ය භාරයක්‌ ඉටු කළ හැටි මට මතක්‌ වේ. එකළ ජනාධිපති උපදේශකව සිටි පූජ්‍ය බෙංගමුවේ නාලක හිමියන්ගේ ඉල්ලීම මත රුපියල් දශලක්‌ෂ සීයක්‌ වැයකර විදුලිය ලබාදීමට විදුලි බල බලශක්‌ති ඇමැතිවරයාව සිටි චම්පික රණවක මහතා උනන්දු විය.

මේ ප්‍රදේශයේ සෑම වැවක්‌ අසබඩම පුරාවස්‌තු රැසකි. දළදා වහන්සේ වැඩම කළ ගමන් මාර්ගය නිසා නෙදුන්කර්නි සිට සෑම තැනකම හමුවන පුරාණ ඓතිහාසික සිද්ධස්‌ථාන අපගේ පහන් සංවේගයට හේතු වෙයි. මහින්ද රාජපක්‌ෂ ජනාධිපතවරයාගේ කාර්ය සාධක බළකාය මේ පදිංචි කිරීම් භාරව සිටියද එහි සිටි නිලධාරීන්ගේ අත්තනෝමතික ක්‍රියා නිසා කැලෑ බෝ ගස්‌ වැව ගම්වාසීන්ට උතුරු පළාත් සභා මැතිවරණයට චන්දය භාවිතා කිරීමට පවා නොලැබුණි. මැතිවරණ කාර්යාලයේ නිලධාරීන් හිතාමතාම තම කටයුතු පමා කරමින් පළාත් සභා චන්දයෙන් මේ සිංහල ජනතාව ඉවත් කළ හැටි මතකයට නැගේ. එසේම ඔවුන් ගේ ඉඩම් වලට අවශ්‍ය බලපත්‍ර හෝ ඔප්පු ලාබ දීමටද උනන්දු නොවුණ§. සිංහලයන් ගේ තත්ත්වය එයයි.

අද නැගෙනහිර පළාතේ ඉඩම් කොල්ලය මීටත් වඩා සහාසික අන්දමින් ක්‍රියාත්මක වේ.එහි බහුතර ජනගහනය මුස්‌ලිම් සහ දෙමළ වන්නේ ලන්දේසීන් විසින් කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජු ගෙන් අත්පත් කර ගත් ගව්වක බිම් තීරුවට එම පළාත් අයත් වන බැවිනි. ඉංග්‍රීසීන් ගේ යුගයේ දී විවෘත කරන ලද ස්‌වදේශික පාසල් තුළ ප්‍රධාන බස වූයේ දෙමළයි. ඒ නිසා මේ පාසල් තුළ ගාල් කරන ලද කවරෙක්‌ වුවත් තමන්ගේ ප්‍රධාන බස කර ගත්තේ දෙමළයි. මුහුදුකරයේ සිටි වැදි දරුවන්ද මේ පාසල් වලට ගාල් කරලීමෙන් සිදුවූයේ වැදිබස මෙන්ම සිංහල බස ද අතහැර ඔවුන් දෙමළ බවට පත් වීමයි. මෙලෙස ද්‍රවිඩීකරණය වූ වැදිපවුල් පන්දහසක්‌ පමණ අදටත් වාකරේ ඇතුළු නැගෙනහිර ප්‍රදේශ වල ජීවත් වන බව සොයා ගෙන තිබේ. විසිවන සියවසේ මුල් භාගයේදී මේ ප්‍රදේශ වලට වෙළෙඳාමේ පැමිණි දකුණේ මිනිසුන් නිසා කඩපිල් ගඩොල් පෝරණු මෙන්ම බේකරි කර්මාන්තයත් දියුණු විය. දකුණේ සිංහලයන් ඉඩම් අස්‌වද්දමින් ඇතැම් විට බදු පදනමින් ඉඩම් වල සිටිමින් ක්‍රමයෙන් නැගෙනහිර ජනාවාස කළ නමුත් 1987 වර්ෂයේ අත්සන් කරන ලද ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමෙන් පසු පසුගිය තිස්‌ වසරක කාලයේදී කොටි ත්‍රස්‌තයන් විසින් කරන ලද ආරෝවන් නිසා ඔවුන් නැවතත් පොළොන්නරුව, අනුරාධපුර මෙන්ම නැවත දකුණටත් සංක්‍රමණය වූ බව පැහැදිළිය. යුද්ධය නිමා වීමෙන් පසු ඔවුහු නැවතත් තමන්ගේ සුපුරුදු වෙළහෙළ¹ම් සඳහා නැගෙනහිරට පැමිණියද ඒ ඉඩම් ඔවුන්ට යළි ලැබී නැත. නැවත පදිංචි කිරීමේ අමාත්‍යංශය යටතේ ඇති ප්‍රතිපාදන මත මේ සිංහලයන් නැවතත් පදිංචි ට ගියද ඇතැම් ඉඩම් වලට ව්‍යාජ ඔප්පු ලියා අත්පත් කර ගෙන තිබුණි. මේ ඊට උදාහරණ දෙකකි.

එක ඉඩමක්‌ මඩකලපු දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ කොරළේපත්තු මිරාවෝඩේහි පිහිටි පොරුක්‌කම් මුම්මාරි කුඹුරයි. එය අක්‌කර 51 යී රූඩ් 03 පර්චර්ස්‌ 5 ක්‌ තිබෙන පුණ්‍යදාස සිල්වා මහතාට අයත්ව තිබූවක්‌. නමුත් කලබල සමයේ අවතැන් වීමෙන් පසු මේ ඉඩම මීරා ලෙබ්බේ ආදම්බාවා නම් මුසල්මානයෙක්‌ බද්දට ගෙන පසුව ව්‍යාජ ඔප්පුවක්‌ සකස්‌ කර ගෙන ඇත. 2007 වර්ෂයේ සිට මෙම ඉඩමේ අයිතිය පිණිස වාලච්ෙච්න උසාවියේ නඩුවක්‌ ඇත. එහෙත් එය ඇහෙන්නේ දෙමළ බසිනි. හිටපු ආරක්‌ෂක ලේකම් ඇතුළු වගකිවයුත්තන්ට මේ ගැන දැන්වූ බව දැන ගන්නට තිබුණ ද සිංහල අයිතිය තහවුරුවට කිසිවක්‌ සිදුවී නැත. එසේම කූඨ ලේඛන සැදූ පුද්ගලයන්ට විරුද්ධව ගත් ක්‍රියාමාර්ගයක්‌ද නැත.

අනෙක්‌ ඉඩම මඩකලපු දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ කොරළේපත්තුවේම පාලක්‌කාට්‌ටුවෙට්‌ටෙයි තියාවට්‌ටන්හි අක්‌කර 05 ක කුඹුරකි. 1955 වර්ෂයේ දී මඩකලපු කච්ෙච්රිය මගින් අංක 4028 අංකය යටතේ එම්. බී. නිමල් සිල්වා මහතාට මෙම කුඹුර සඳහා බලපත්‍රයක්‌ නිකුත් කර ඇති අතර ත්‍රස්‌ත කලබල වලින් පසුව අවතැන් වීම නිසා මේ ඉඩම අස්‌වැද්දීම තාවකාලිකව නතර කර තිබුණි. ඒ අතර 2008 වර්ෂයේ දී අහමදු ලෙබ්බේ හප්සා, මුහමදු අසනාර්, මුහමදු වසීම් සදක්‌කු ලෙබ්බේ, මුහමදු අහමදු අසනාර් සහ මුහමදු අසනාර් µdතුම්මා යන මුසල්මානුවන්ට යථොක්‌ත ඉඩම බලපත්‍රයකින් යළි පවරා තිබේ. මේ පුද්ගලයන්ට විරුද්ධව නඩුවක්‌ ගොනු කිරීමට කටයුතු කළ යුතු බවට එවකට සිටි පළාත් ඉඩම් කොමසාරිස්‌ සිරිමෙවන් ධර්මසේන මහතා විසින් ප්‍රාදේශීය ලේකම් වරයාට දන්වා ඇති නමුත් එය මෙතෙක්‌ සිදුවූ බවක්‌ දැන ගන්නට නැත. එරාවුර් වල ප්‍රාදේශීය සභාව මගින් පාලනය වන වෙළෙඳ සංකීර්ණයේ සිංහල කඩ පනස්‌ දෙකක්‌ තිබුණද යුද්ධයෙන් පසු නැවත පදිංචියට යද්දී එහි සිටි ප්‍රාදේශීය සභා සභාපති වරයා සිංහලයන්ට විරුදධව නඩුවක්‌ පවරා ඇත. එම නඩුව තවමත් විභාග වෙයි. අද එහි තිබෙන්නේ එක්‌ සිංහල කඩයක්‌ පමණකි. අනෙක්‌වායේ අනවසර මුස්‌ලිම් කඩ පවත්වා ගෙන යනු ලැබේ. මේ අකාරයට සිංහලයන් කාලයක්‌ තිස්‌සේ භුක්‌ති විදින ලද ඉඩම් සහ වානිජ දේපළ මුසල්මානුවන්ට සහ දෙමළ ජනතාවට අත්පත් කර ගැනීමට අවශ්‍ය කූඨ ලේඛන සාදා දීමට නැගෙනහිර පළාතේ දිස්‌ත්‍රික්‌ ලේකම් කාර්යාලයන් සහ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාල තුළ සිටින නිලධාරීන් ගෙන් ලැබෙන සහාය අපමණය. මේ පිළිබඳව නඩු මාර්ගයට පැමිණියත් නැගෙනහිර පළාතේ ක්‍රියාත්මක කෙරෙන ජාතිවාදී විනිශ්චයන් නිසා සිංහල ජනතාවගේ උරුමය ශෝචනීය ඉරණමකට ලක්‌ව ඇත. මේ පළාත් නියෝජනය කරන සිංහල දේශපාලකයන්ද මේ කරුණු අධ්‍යයනය නොකරති. එසේම ඔවුන් ගේ ද සහාය ලැබෙන්නේ අන්‍ය ජන වර්ග වලට බව පැහැදිළිය.

බලය බෙදීමට අකමැති අය ගෝත්‍රිකයන් බව දේශපාලන පිටියේදී අසන්නට ලැබුණි. මේ සිද්ධිදාමයෙන් පැහැදිලි වන්නේ ගෝත්‍රිකයන් කවරෙක්‌ද යන්නයි. ගෝත්‍රිකත්වය පිටුදැක සංහිඳියාව තහවුරු කළ හැක්‌කේ වර්ගවාදී ලෙස බලය බෙදීමෙන් හෝ කොල්ල කන්නට ඉඩ දීමෙන් නොවන බව දැන්වත් මේ දේශපාලකයන් වටහා ගත යුතුය.

T.D. Courtesy The Island

March 27, 2016, 8:29 pm

Belgian troops patrol streets following recent terrr attacks

Alert readers and TV viewers would have noticed the fleeting references to the confusion in Belgium’s security agencies when it came to detecting and apprehending the Brussels bombers. The root cause is that country’s federal constitution where the French, Dutch and German speaking federal units have their own separate Police forces. The recent crisis tragically exhibited the lack of a central police authority and the lack of coordination and cooperation between the various ‘state’ police forces speaking mutually incomprehensible languages.

Our government MUST stop pussy footing with the Northern Provincial Council and coyly hinting at giving it Police powers. If it persists with the implementation of 13 A, poor Sri Lanka will face the same tragedy that has befallen poor federal Belgium.

You have been warned!

T.D.

Dr Hector Perera          London

What are spices? In the culinary arts, the word spice refers to any dried part of a plant, other than the leaves, used for seasoning and flavouring a recipe, but not used as the main ingredient. There are other definitions such as Spices are the aromatic parts of tropical plants traditionally used to flavour food, or the dried seeds or fruit of temperate plants used in the same way. Some of the substances we call spices come from the bark or roots of certain plants, but the majority are berries, seeds, or dried fruits.

Spices used in curries

Some of the most popular spices in New Zealand are cinnamon, cloves, nutmeg, ginger, pepper are native to the Asian tropics. Some of the aromatic seed spices are coriander, fennel, fenugreek, and mustard, poppy are native to the Mediterranean region. A few spices – allspice, chillies, vanilla – are native to parts of the Caribbean and Central America.

Also defined a spice can be a seed, fruit, root, bark, berry, bud or vegetable substance primarily used for flavouring, colouring or preserving food. Spices are distinguished from herbs, which are parts of leafy green plants used for flavouring or as a garnish. Many spices have antimicrobial properties. This may explain why spices are more commonly used in warmer climates, which have more infectious disease, and why the use of spices is prominent in meat, which is particularly susceptible to spoiling. A spice may have other uses, including medicinal, religious ritual, cosmetics or perfume production, or as a vegetable.

Vanilla is a common spice

A spice such as Vanilla (Vanilla fragrant) gets its name from Spanish vanilla meaning little pod” because it comes from the thin, seed-containing pods of an edible tropical orchid plant. Possessing one of the world’s most enticing flavours, it is the world’s next most expensive spice after saffron and cardamom. It is also among the most popular – 10,000 tons a year – not enough to satisfy demand, which is why imitation vanilla has become a market necessity, though lacking the potency of the real stuff.
Use of vanilla

The orchid is a very sensuous flower and has an ancient reputation for enhancing romance. Hence, vanilla was often recommended as a tonic for virility, fertility and for aromatizing perfume, cigars and liqueurs. Native to Mexico, the Aztecs treated it as a medicinal charm, prescribed for hysteria and depression (so-called women’s troubles”), as well as for patients coughing up blood. In 18th century Europe it was popular as a nerve stimulant. 19th Century American medical texts praised its powers to exhilarate the brain increase muscular energy, and stimulate the sexual energies.”
Today, especially in the last two decades, vanilla has been the subject of much scientific investigation because its seeds contain over 200 phytonutrients – bioactive plant compounds which have healing potential for many conditions. Its most studied main constituent, vanillin, which produces the mellow fragrance, has shown promise in cancer and sickle cell anaemia. True to its ancient heritage, the spice also has proven aphrodisiac ability – in treating impotency, frigidity, erectile dysfunction and loss of libido – and is valued as an anti-depressant, anti-inflammatory and for its general relaxing and calming effect on the brain and nerves, relieving anxiety and anger.
Medicinal Properties

Cancer: Numerous studies have demonstrated that vanillin, the major component of vanilla, has anti-carcinogenic properties, killing human cancer cells, limiting metastasis (movement of cancer cells from the original site to the rest of the body), inhibiting angiogenesis (creation of new blood supply for tumour). Bromovanin, a vanillin derivative, has been found to stop the advance of a broad spectrum of human cancers. Research at New York University School of Medicine concluded that vanillin is ant mutagenic in human cells it reduced by up to 73% the ability of toxins to mutate DNA in 64 genes that may play a role in cancer.
Sickle Cell Anaemia: This inherited, incurable condition warps the round, flexible shape of oxygen-carrying red blood cells into rigid, sticky sickles,” slices of cells like crescent moons. Misshapen cells snag and stall in the bloodstream, choking blood and oxygen flow, producing pain and fatigue, the main symptoms of the disease. In studies at Children’s Hospital of Philadelphia, a vanillin-derived drug on mice with the disease significantly reduced” the % of sickled cells. Human studies are in the works.
Aphrodisiac: Since the time of the Aztecs, vanilla has been considered an aphrodisiac, now confirmed by science. A systematic administration of vanilla essential oil to patients with impotency, erectile dysfunction, frigidity, loss of libido, etc., has been proven to relieve these conditions. This oil stimulates secretion of certain hormones like testosterone, estrogen, etc which can help bring about normal sexual behaviour, as well as promote arousal. The oil has also been shown to regularize menstruation by activating certain hormones like oestrogen and progesterone.
Anti-depressant: Vanilla essential oil with its soft, rich aroma is an effective mood up-lifter. Perhaps this is why plain” vanilla ice cream is the most universally popular flavour!
Sedative: The essential oil of vanilla soothes all types of inflammations and hyperactivity in body systems, particularly the respiratory, circulatory, digestive, and nervous and eliminations systems. These relaxant properties can alleviate insomnia, as well as lower blood pressure. In general, the oil has a calming effect on the brain and nerves, giving relief from convulsions, anxiety, stress, anger, hypersensitivity, restlessness, etc.

Another spices is nutmeg

One other spice is Nutmeg (Myristica fragrans), a nut-like pit or seed, got its English name from Latin nux, meaning nut, and muscat, musky. From the 14th-18th centuries, nutmeg was at the centre of the bloody spice wars as the Dutch, Portuguese, French, and English fought over the spice islands,” the Moluccas in Indonesia, until the English realized they could grow nutmeg trees on their own turf the Caribbean. Today the Moluccas and Grenada are the largest world suppliers.
Nutmeg has a taste unlike any other in the world. Its intense, musky-sweet flavour comes from myristicin, a volatile oil also found in plants (carrots, celery, parsley), but most abundantly in nutmeg. Today, this oil and other compounds in the spice are the subject of much scientific research, thus far showing promise in pain relief, lowering cholesterol, improving memory and sexual desire, relieving anxiety, indigestion, even reducing wrinkles.
Nutmeg also has a reputation, now confirmed by animal studies, as an inexpensive narcotic (a cheap high”). However, to feel any effect one would have to consume a heck of a lot: about 2 ounces, an impossible amount to eat in normal food where a teaspoon suffices for a whole cheesecake – which is probably why we never hear of drug enforcement raids on spice cabinets! It’s also why experimentation is a very bad idea – there are more than a few cases of fatal nutmeg poisoning in people who did!
Medicinal Properties

As mentioned, large amounts of nutmeg can be toxic. It is considered safe, however, when used for culinary purposes, even in generous amounts.
Pain relief: Nutmeg oil is an excellent sedative and anti-inflammatory. Massaging with the oil helps ease muscular and joint pain and sores. It’s very effective for reducing the painful swelling of joints in arthritis, rheumatism, lumbago, etc.
Indigestion: Used in small doses, nutmeg can reduce flatulence, aid digestion, improve the appetite and treat diarrhoea, vomiting and nausea.
High cholesterol: Animal studies have found that nutmeg reduces total and LDL (bad”) cholesterol.
Cancer: Studies have shown that nutmeg extract killed human leukaemia cells.
Anxiety: Nutmeg is a relaxant, used in folk medicine to relieve anxiety and depression. Animal studies in India found that nutmeg had an effectiveness similar to common anti- anxiety drugs in alleviating symptoms. The spice also significantly improved” learning and memory.
Wrinkles: Of 150 plants tested, nutmeg was one of 6 plants found to contain compounds that could inhibit elastase, an enzyme that breaks down elastin, the protein fibres that keep skin youthfully taut and flexible (if elastin breaks down, skin sags). When added to cosmetics, the researchers, reporting in International Journal of Cosmetic Science, concluded that nutmeg has anti-aging effects on human skin.” A Korean study, found nutmeg protected skin from the sun’s damaging UVB rays.
Sexual desire: Nutmeg is a central nervous stimulant. In ancient Greek medicine it was considered an aphrodisiac, as it is today in India and Pakistan. Investigating this premise, researchers in Journal BMC Complementary and Alternative Medicine found that when experimental animals were fed nutmeg, they went nuts: The resultant significant and sustained increase in sexual activity indicated that extract of nutmeg possesses aphrodisiac activity, increasing libido.”

Black pepper is another common spice

Black pepper (Piper nigrum) bears the royal pedigree, King of Spices.” In early times, it was more valuable than gold. Only the wealthy could afford it; dowries were endowed with it and many bribes for special favours were paid with it. 
In classical times, both Attila the Hun and Alaric I the Visigoth insisted on pepper as a large part of Rome’s ransom. In 1492, demand for it was one of the main reasons Queen Isabella sent Columbus west in search of a new route to the Indies. As fate would have it, he ended up discovering a new continent, but 8,000 miles off from the land of peppers” – India’s Malabar Coast where the spice has thrived for over 4,000 years.
Pepper hasn’t the instant allure of a juicy, aromatic fruit or berry, nor the glitter of gold or other precious stones. The one irresistible quality of this drab, wrinkled little bead is its particular pungent flavor that can perk up the dullest of dishes and, thereby, unleash it’s considerable curative powers. In pre-modern times it was believed to alleviate a whole host of ills, from constipation, earache, insect bites to hernia, gangrene, arthritis, and heart and lung disease.
Today researchers are learning that the ancients were onto something. The sharp flavour and healing prowess come from piperine and other volatile oils in the pepper. It’s the piperine that zaps the taste buds, often triggering a sneeze when it hits the nerve endings inside your nose. Studies are finding that piperine can be effective in treating a vast array of conditions, including cancer, digestive disorders, heart disease, high blood pressure, loss of hearing, quitting smoking, and more.
Medicinal Properties

Digestion: Piperine stimulates the taste buds, triggering the pancreas to start producing digestive enzymes. It also tones the lining of the intestines which boosts digestive power in numerous ways, including more efficient absorption of foods and faster transit time. In a study in the Journal of the American College of Nutrition, gastroenterologists found that 1.5 grams of black pepper (about 1/20 ounce) sped up the time it takes for food to move all the way through the GI tract. Slow transit time is linked to many problems, from constipation to colon cancer. The researchers concluded that black pepper is of clinical importance in the management of various gastrointestinal disorders.” Black pepper has also been shown to relieve flatulence and calm nausea. (Precaution: black pepper is not recommended post abdominal surgery or for ulcer patients.)
Cancer: Lab studies have shown that piperine may play a role in preventing or treating cancer. Researchers discovered that regular use of black pepper inhibited growth of human colon cancer cells. In animal studies on lung cancer, piperine changed the level of several enzymes, producing an anti-tumor effect. Black pepper extracts added to the diet of mice with breast cancer increased lifespan by 65%.
Arthritis: Korean researchers found piperine reduced compounds that worsen inflammation, especially in rheumatoid arthritis, and eased other arthritis symptoms.
Prevent Alzheimer’s: In Thailand researchers found that piperine extract given to animals with Alzheimer’s-like brain changes significantly improved memory impairment and neurodegeneration [destruction of brain cells].”
Better brains: The same team discovered that piperine had anti-depression-like activity and cognitive-enhancing effect” when fed to lab animals, leading them to conclude that piperine may improve brain function.”
Improve balance in elderly: Japanese studies found that sniffing black pepper oil stabilized the ability to stand, lowering the risk of falling in people aged 78 and older. As reported in the journal Gait and Posture, Olfactory stimulation with black pepper may improve postural stability in older adults.” Your comments are welcomed perera6@hotmail.co.uk

 By NJ Thakuria

Guwahati: Eminent Kannada author Professor Santeshivara Lingannaiah Bhyrappa, who is widely regarded as one of modern India’s foremost novelists, will attend the ‘Guest of the Month’ program of Guwahati Press Club [GPC] on Monday [28 March 2016]. The interactive session with the Saraswati Sanman awardee is scheduled to start at GPC auditorium by 3 pm. Padma Shri Prof Bhyrappa, who is coming to Guwahati to receive the Mamoni Raisom Goswami National Literature Award 2016, constituted by Asom Sahitya Sabha, will also be felicitated by Guwahati scribes.

Born at Santeshivara village, which is around 162 km away from Bangalore, Prof Bhyrappa had to struggle for his education as his family had little resources. Lost his mother in early days, Prof Bhyrappa completed his primary education in Channarayapatna taluk and then moved  to Mysore for higher education. He briefly participated in the Indian freedom struggle when Prof Bhyrappa was around thirteen.

A doctor of Philosophy,  Prof Bhyrappa used to teach at various institutions and retired in 1991 from the Mysore Regional College of Education. He has authored twenty four novels in a career spanning more than five decades. Many of his novels were translated into other Indian languages and English. Prof Bhyrappa has been one of the bestselling authors in Kannada for past twenty five years.

Member journalists of Guwahati Press Club have been requested to participate in the program.

සුරිය කන්දේ තිබුනේ මොනවාද?

By A.A.M.Nizam  – MATARA

(A former Vice President of the Matara Electorate Central Committee of the SLFP)

 It was utterly hilarious to find that the infantile and myopic Foreign Minister Mr. Mangala Samaraweera who betrayed the country by blindly co-sponsoring the US resolution on Sri Lanka at the United Nations Human Rights Council (UNHRC) which was totally against the sovereign rights of this country saying that the former President Mahinda Rajapaksa who is a veteran politician and one of the most experienced political leaders in Sri Lanka is politically bankrupt and should take tuition from him if he wants to know how to topple governments in this country. He has also stated that the former President lacks political vision and stability and it is for this reason that he is smashing coconuts at various places.

It is a well known fact that Mr. Samaraweera, after the demise of his father, was sent to London by his mother Mrs. Khema Samaraweera who was employed as a Secretary at the Lake House for studies and we do not know who sponsored his studies in that country.  At that time, after several years, the former Chairman of the Fisheries Corporation and the Sri Lanka Freedom Party organizer for the Devinuwara electorate Mr. Dickson Silva perhaps on the advice of his mother took Mr. Samaraweera to Mr. Anura Bandaranaike and made him a member of the SLFP at the SLFP branch in London.

Upon his return to Sri Lanka in the late 1980s Mr. Anura Bandaranaike had taken him to the former Prime Minister Madam Sirimavo Bandranaike and recommended her to make him as the SLFP organizer for the Matara electorate.  With the endorsement of Mr. Mahinda Rajapaksa as well, who was considered at that time by Madam Sirimavo Bandranaike as the SLFP leader of the South he was appointed as a co-organizer of the Matara electorate since Mr. Wijesiri Pindoris was already functioning as the Matara electorate organizer and he had established more than 100 SLFP branches throughout the electorate amidst various forms of threats from the JVP and even at the risk of his personal life.

Mr. Samaraweera entered politics in a pauper status without sufficient funds to conduct his political activities and the SLFP stalwarts in the Matara electorate including the writer made fund collections to strengthen his campaign activities.  Surprisingly he has now become the wealthiest politician in the Matara district throwing away millions of rupees in each election but yet cannot become number one due to cultural factors.  People claim that his residence at Panadura facing the Bolgoda Lake is a palatial mansion similar to Dissanayake maligawa in Hanguranketa which he used to criticize much.  No one knows how he got this much of money but there are speculation that he was in money laundering for Prabhakaran who is said to be distantly related to him through his father’s sister’s marriage to the well known swimmer Anandan.

Mr. Mahinda Rajapaksa performing his responsibility as the area leader and partly responsible for sponsoring Mr. Samaraweera took all the measures to consolidate Mr. Samaraweera’s hold in the electorate with the fullest assistance of other SLFP leaders of the Matara district such as Messrs. Mahinda Wijesekera, H.A.Sirisena and Ariya Bulegoda.  It was a well known anecdote at that time that Madam Sirimavo Bandaranaike had told some of her confidantes that Anura bought a male prostitute to her for appointing as an electorate organizer for Matara and she had reluctantly appointed the said person as she was pressurized.

During this period Mr. Mahinda Rajapaksa frequently visited Mr. Samaraweera’s house in Walpola, Matara and at that time when the local government elections were due SLFP supporters in the Matara Urban Council area suggested various names for candidacy and it was in consultation with Mr. Mahinda Rajapaksa that the nominees were selected and one of them was Mr. Samaraweera’s mother Mrs. Khema Samaraweera who became only second in the preference votes list and lost the chance of becoming the chair person of the Matara Urban Council.

When the parliamentary elections became due in the 1989 and Mr. Samaraweera was appointed the SLFP candidate for the Matara electorate under the blessings of the former President Mr. Mahinda Rajapaksa as well. Matara district was the highly caste conscious district in the South and accordingly Mr. Samaraweera belonged to the third ranking caste in the electoral district having a great disadvantage being a new comer to the politics and with a very narrow possibility of winning the electorate if he could not win over a sizeable bloc of votes from the majority Goigama caste.

Highly conscious of this factor, and having a vast experience about Southern politics, Mr. Mahinda Rajapaksa neglecting his own personal electioneering in the neighbouring Hambantota district visited Mr. Samaraweera’s house in Walpola almost on a daily basis and took Mr. Samaraweera to meet prominent personalities in the Matara district as he was greatly admired by people in the Matara district being born and bred in Palatuwa in the Matara district and his mother being a highly respected lady from Palatuwa.

If it was not for this dedicated assistance provided by Mr. Mahinda Rajapaksa, Mr. Samaraweera would not have seen the corridors of the Parliament and he would have been a political non-entity and would have ended in his old profession of being a male Model.  Sometimes he may be serving now as a Model in ODEL or some other apparel outfit such as Brandix.  What Mr. Samaraweera should do is to worship Mr. Mahinda Rajapaksa on a daily basis by lighting a lamp or joss sticks in front of Mr. Rajapaksa’s photograph for making him a politician instead of being ungrateful and criticizing him.

Before concluding this article and to affirm the point I raised about Mr. Samaraweera’s links with the terrorists there were many reports recently that Mr. Samaraweera was very keen in getting the LTTE convicts released naming them as political prisoners” and referring to them in the identical phraseology being used for them by the tiger terrorist promoter MP M.A.Sumanthiran.

A news report published by Sinhalanet.net” revealed details of an alleged understanding” involving Mr. Mangala Samaraweera and Mr.MA Sumanthiran which was arrived at in Singapore in the year 2013 and which formulated a conceptual framework on abolishing the executive presidency based on ten basic principles described as the Singapore Principles”. The Report said that the current presidential adviser Dr. Jayampathy Wickramaratne, Colombo University Law professor V.T. Thamilmaran and unnamed representatives of the LTTE Tamil terrorist front organization Global Tamil Forum (GTF) also participated in the conclave.

The conference had been organized by LTTE front organization in South Africa and funded by two European countries..

Quoting an unnamed participant in the meeting the report said that Mangala Samaraweera came as a ‘beggar’ urging Tamils support for regime change and abolition of the executive presidency and in return he promised to give all demands by pro-LTTE TNA such as relase all LTTE terrorist from the prisons, change the Govener of the Northern Provice, remove Army from Jaffna, full implementation of 13A  and final a Federal Ealm State in the two North and East  provinces of Sri Lanka.

The report also listed the ten points agreed between the TNA and GTF by Foreign Minister, Mangala Samaraweera:

Shenali D Waduge

 Barretts World Christian Encyclopaedia claims there Christianity consists of 6 major ecclesiastico-cultural blocs, divided into 300 major ecclesiastical traditions having 33,000 distinct denominations in 238 countries. These denominations comprise over 3.4million worship centres, churches and congregations. 33,000 denominations or more is unbelievable. Most Christians/Catholics must not be aware of this number or even what these denominations are and what they stand for. Jesus lived in 1^st century AD. There were no denominations in the early years of Christianity.  The conflict obviously arises not because of the teachings of Jesus or the religion he founded but essentially due to the heads of the 33,000 denominations who interpret the religion according to what pleases them and suits their agendas. It is also why Christianity after Jesus is responsible for bloodshed and murders manipulating the name of Christ.

During the early years of Christianity, there weren’t denominations and a church was never identified by a particular tag: Lutheran, Catholic, etc. Each region was led by a Bishop. Over the course of nearly 600 years – this single church divided into two branches: The Roman Catholic branch and the Orthodox branch. When Pope Leo IX excommunicated the patriarch of Constantinople (the leader of the Eastern church they separated). Both claiming to be the true church. Both would accuse each other. The term Pope” was not used until the late 2nd and early 3rd centuries to denote the premier Bishop or Father” over all Bishops. All these changes had nothing to do with Jesus or were done by Jesus but by people wanting to hold power over their flocks and use religion for their agendas.

• World Christian Encyclopedia (David A. Barrett; Oxford University Press, 1982) apparently estimated almost 21,000 denominations
• updated World Christian Encyclopedia (Barrett, Kurian, Johnson; Oxford Univ Press, 2nd edition, 2001) estimated at least 33,000
• The Center for the Study of Global Christianity at Gordon-Conwell Theological Seminary estimated 34,000 denominations in 2000, rising to an estimated 43,000 in 2012.
• Gordon-Conwell Theological Seminary estimates that a new Christian denomination is formed every 10.5 hours, or 2.3 denominations a day.
• The one Church of Christ should comprise Christians not churches. People should be led to Christ and not the Church.
• there are more than 1500 different Christian faith groups in North America
• An average of 159,960 Christians worldwide are martyred for their faith per year.
  Gordon-Conwell Theological Seminary (2010)
• approximately 6 million books about Christianity in print today.
  Gordon-Conwell Theological Seminary (2006)
• Approximately 78.5 million Bibles are distributed globally per year.
  Gordon-Conwell Theological Seminary (2010)
• In the unevangelized world, there are 20,500 full-time Christian workers and 10,200 foreign missionaries.
• In the evangelized non-Christian world, there are 1.31 million full-time Christian workers.
• In the Christian world, there are 306,000 foreign missionaries to other Christian lands. Also, 4.19 million full-time Christian workers (95%) work within the Christian world.
  Gordon-Conwell Theological Seminary (2001)

Over the course of nearly 600 years – this single church divided into two branches: In 1054 AD, a formal split occurred. This division remains in effect today.

• The Roman Catholic branch and
• The Orthodox branch – when Pope Leo IX excommunicated the patriarch of Constantinople (the leader of the Eastern church they separated).

Both claim to be the true church. Both accuse each other. The term Pope” was not used until the late 2nd and early 3rd centuries to denote the premier Bishop or Father” over all Bishops. All these changes had nothing to do with Jesus or were done by Jesus but by people wanting to hold power over their flocks and use religion for their agendas.

Bible says one thing Catholics say another

• In the Bible there are no popes or priests to rule over the church. Jesus Christ is the High Priest and all true Christians make up a spiritual priesthood. It is Jesus who sanctified all who believe in him so there is no requirement for priests. Jesus even forbids calling a priest ‘Father’ (Mathew 23:9)
• The Bible never says Peter was the first Pope though the Catholic Church says so.
• Bible never exalts Mary. In the Bible Mary prays with the disciples and is not prayed to.
• Bible never speaks of speeding up purging process by paying money to a priest. The Catholic church teaches otherwise.
• The Lord’s Supper is a memorial and not a sacrifice as the Catholic church makes out to believe. Jesus made the final sacrifice on Calvary (Hebrews 10:10-12)
• Catholics claim their priests have the power to change bread and wine into body and blood of Christ but God forbids this throughout the Bible (Genesis 9:4, Leviticus 17:11-12)
• Catholicism is full of symbols, images and relics but Rev 14:11 says image worship in unscriptural. The other WORKS that Catholicism has created include infant baptism, keeping sacraments, church memberships, going to mass, praying to Mary and confession. God’s view is that Christians are saved by grace through faith in Jesus not through Works. Jesus paid for people’s sins by shedding his blood on Calvary.

What is obviously clear is that the powerful ‘church’ movements that exist presently all began after 1800.

• Plymouth Brethren (1827) in Ireland.
• Restoration Movement (1820s) in America by Thomas and Alexander Campbell & Barton Stone.
• Mormonism (Church of Jesus Christ of Latter-Day Saints) in 1820s by Joseph Smith
• Seventh-Day Adventism believed in prophecies of Willaim Miller who said the world would end in 1844.
• Christian Science – 1860s by Mary Baker Eddy
• Jehovah’s Witnesses – also Watch Tower Bible and Tract Society started in 1872 with Charles Taze Russel
• Salvation Army – by William Booth in 1865
• Pentecostalism/Charismatic Movement
• International Church of Christ – also known as Boston Movement/Crossroads Movement began in 1979 by Kip McKean.

Transdenominational Movements

• Evangelicalism – 18^thc based on ‘faith only’ belief system – ‘once saved, always saved’ doctrine.
• Ecumenism in 1910 is manifested in the World Council of Churches and National Council of Churches.
• Fundamentalism as a movement within Evangelicalism began in late 19thc
• Community Church Movement – 1920s
• House Church Movement
• Megachurch Movement – America and ‘Christianized’ countries began to created large churches to develop cults of personalities surrounding popular preachers. These use modern forms of entertainment and other new trends to draw members.
• Emergent Movement – 21^stc seeking to bridge divide between ‘liberal’ and ‘conservative’ branches of Protestantism.

What is clear is that many of the presently ‘Christian’ denominations are functioning to their own reading and interpretation of Jesus & God. It is these conflicts that engulf the rest of the non-Christian world into turmoil for everyone is in competition to amass their flocks because expansionism, power and wealth is what pushes their existence and ventures.

Christianity has come a long way from the teachings that Jesus first promoted. With over 33,000 denominations across 238 countries and millions of churches and prayer centers no wonder everyone is confused. It is rather odd when Christianity tells non Chritsians to unite and preaches all that Christianity obviously does not practice.

Shenali D Waduge

Further reading

• http://www.truthforsaints.com/Christian_Denominations/Christian_Denominations.html

• http://www.philvaz.com/apologetics/a106.htm (please note the figures given in the site are old and need to be adjusted to present day figures which are almost double the number in some cases)

• http://www.pewforum.org/2011/12/19/global-christianity-movements-and-denominations/

• http://www.888c.com/worldChristianDenominations.htm

• http://www.astudyofdenominations.com/overview/

( මෙම කෘතිය දැන් ගොඩගේ ප්‍රකාශකයන් වෙතින් මිලදී ගත හැකිය ) 

පශ්චාත් යුද මානසිකත්ව සංකූලතාව පිලිබඳ ශ්‍රී ලාංකීය අත්දැකීම  වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංගගේ කෘතියක්.

 මෙම ග්‍රන්ථය ලෝකය පුරාම මිලදීගැනීමේ පහසුව සලසා ඇත. පහත දැක්වෙන සබඳතාවයෙන් පිවිසෙන්න.

මෙතනින් පිවිසෙන්න

http://www.amazon.ca/Shell-Palali-Syndrome-Lankan-Experience-ebook/dp/B00MOE1IBA

වෛද්‍ය රුවන් එම්. ජයතුංග විසින් රචිත Shell Shock to Palali Syndrome- PTSD Sri Lankan Experience”  ග්‍රන්ථය පශ්චාත් යුද මානසිකත්ව සංකූලතා පිළිබඳව කදීම පිවිසීමක් පමණක් නොව වර්තමාන ශ්‍රී ලංකාව මුහුණදී සිටින අර්බුදකාරී තත්වය පිලිබඳ මනා විග්‍රහයක් කෙරෙන කෘතියක්ද වෙයි. දශක තුනකට වැඩි  කාලයක් තිස්සේ ඇදීගිය ජනවාර්ගික අර්බුදයත්, දිවයිනේ දකුණු පළාත්වල පැණ නැගුනු අන්තවාදී වාමාංශික කැරලිකරුවන් උරුම කරදුන් අර්බුද දෙකකටත්, ඉන් අනතුරුව 2004 වර්ෂයේදී ඇතිවූ මහා ආසියානු සුනාමි ව්‍යසනයටත් මුහුණ දුන් ශ්‍රී ලංකාව අද ඒ සියල්ලෙන් ලද ආඝාතමය තත්වයෙන් ක්‍රමයෙන් සුවය ලබමින් සිටී. පශ්චාත් යුද මානසිකත්ව කළමනාකරණ සංකල්පයේ ආරම්භය පිළිබඳ පැහැදිලි චිත්‍රයක් පාඨකයා තුළ මවන මේ ග්‍රන්ථය, ඒ පිලිබඳ හේතුභූතවූ ඓතිහාසික සිද්ධි සමුදාය මෙන්ම එකී තත්වය කළමනාකරණය කිරීම සඳහා යොදවාගන්නා ක්‍රමවේදයන් සහ සාක්‍ෂි පදනම් කරගනිමින් පවත්වාගෙන යන ප්‍රතිකර්ම විකල්පයන් පිළිබඳවද කරුණු පැහැදිළි කරයි.

තම කෘතියේ අන්තර්ගතය පිළිබඳව සවිඥ්ඥානිකව තීරණයන්ට එළඹෙන කතුවරයා 2009 වර්ෂයේදී ශ්‍රී ලංකාවේ ජන වාර්ගික අර්බුදය නිමාවට පත්වුවද එහි විඳවීම් තවමත් අවසන් නැතිබව පෙන්වා දෙයි. ඊලාම් යුද්ධය පිළිබඳව තවමත් ශ්‍රී ලාංකික සමාජය තුළ දෝංකාර දෙන සිදුවීම් වලින් මේ බව සනාථ වෙයි. පසුගිය වසර කීපය තුළ, මිනීමැරුම්, සියදිවි නසාගැනීම්, ස්ත්‍රී දූෂණ, සහ බාලාපචාර ක්‍රියා බෙහෙවින් වර්ධනයවී තිබේ. ඊලාම් යුද්ධයෙන් පසුව, ශ්‍රී ලාංකීය සමාජය තුළ, තනිවීම, අවිශ්වාසය, අවතැන්වූ හෝ අසරණ, අවිනිශ්චිත, බවට පත් සංස්කෘතික කණ්ඩායම් පවතින බවට සංජානනීය සාධක පිළිබිඹු වෙයි.

Uri Bergmann, Ph.D. Past-President – EMDR International Association

Shell Shock to Palali Syndrome ග්‍රන්ථය පිළිබඳව අදහස් දක්වන මහාචාර්ය ඉවාන් උල්රිච්   M.D., Ph.D., Neuropsychiatrist, group analyst, Medical School, University of Split, Croatia. ප්‍රකාශ කරන්නේ, මෙම ග්‍රන්ථය තමන්ගේ මහත් ඇගයීමට ලක්වන්නේ, මේ තුළින්,  යුද්ධයෙන් හානියට පත් සමාජයක, විවිධ තත්වානුරූපී සහ කණගාටුදායක අවස්ථා සංසිද්ධීන් හා අත්දැකීම්, සංක්ෂිප්ත කොට  ඉදිරිපත් කිරීමේ ව්‍යායාමය නිසා බවයි. එමෙන්ම මෙම ග්‍රන්ථය තමාට අනුස්මරණීය කෘතියකට උදාහරණයක් ලෙස පෙනීයන්නේ,  මහා විනාශයකට මුහුණදුන් මිනිසුන් පිරිසකගේ අපරිමිත කායික මානසික වේදනා සමුදායක් අද පවතින සහ අනාගතයේ බිහිවන සමාජයටද ප්‍රතිවිපාක කොට දෙන ආකාරය පැහැදිලිව පෙන්වාදී ඇති නිසා බවද ඔහු ප්‍රකාශ කරයි.

වින්දිතයන් පිලිබඳ මෙම සවිතරාත්මක ආඛ්‍යානය තුලින්, ශ්‍රී ලංකාවේ ජනතාවගේ මානසික සෞඛ්‍යය නගාසිටුවීම සඳහා අතිවිශාල ප්‍රමුඛත්වයක් ලැබියයුතු බව පැහැදිලි වෙයි. පැරණි යුගොස්ලෝවියාව වැනි රටවල්ද ඇතුළුව මේ හා සමාන අත්දැකීම් ඇති වෙනත් රටවල තත්වය පිළිබඳව සංසන්දනාත්මකව කරුණු සලකා බැලීමේදී සෑම රටකම පාහේ ජනතාව වින්දිතයන් බවට පත්ව ඇත්තේ පොදු මානුෂීය ගැටළු නිසා බව පෙනීයයි. මේ නයින් සලකා බලන කල, සංස්කෘතික ගති ලක්ෂණ පිළිබඳව සැලකීමකින් තොරව, අනෙකුත් මානව වර්ගයා පිළිබඳව සෑහීමකට පත්විය හැකිය. මෙම වින්දිතයන් සඳහා සැළසුම් කෙරෙන්නාවූ හා සංවිධානය කෙරෙන්නාවූ, විවිධාකාර ආධාර වැඩපිළිවෙල වලදී, සියල්ලටම වඩා වැදගත් වන්නේ, මේ ජනතාව විඳින්නාවූ මානසික ආඝාත ස්වභාවය පිළිබඳව අපගේ අත්දැකීම් හා වෘත්තීය මට්ටම් මගින් සහනශීලී බවක් උදාකරදීමයි.

Shell Shock to Palali Syndrome කෘතිය ඉතා ප්‍රබල ලෙස පෙන්වාදෙන කරුණක් වන්නේ මිනිසා විසින් නිර්මිත ක්‍රියා හෝ ස්වභාවික ව්‍යසන මත පසුගිය දශක කීපය තුළ ශ්‍රී ලංකාව වින්දිත භාවයේ උපරිමයට ළඟාවූ බවයි.  සමාජය මත පතිතවී ඇති දිගු සෙවනැලි වලින් කියන පණිවිඩය වන්නේ ආඝාත තත්වයන් පිලිබඳ අත්දැකීම් හඳුනාගෙන නොපමාව ප්‍රතිකර්ම දියයුතු බවත්, කාලය සියළු මානසික තුවාල සුවකරන ඔසුවක් නොවන බවත්ය. වෛද්‍ය රුවන් ජයතුංග සමග සහ සම්බන්ධ කණ්ඩායම තමන් විසින් සංජානනය කරන ලද නවමු ප්‍රත්‍යක්‍ෂ ඥානනය මගින් අපේ අවධානය යොමු කරවන්නේ ආඝාත තත්වයට පත් මහජනතාව පිලිබඳ සුබසාධනයේදී ඔවුන් එදිරිවාදී ක්‍රියාකාරකම් තුලින් තවදුරටත් ඇතිවියහැකි සෑම ආකාරයකම අහිමිවීම් වලින් වලක්වා සංහිඳියාව කෙරෙහි යොමු කලයුතු බවයි.

ලොව වටා සිටින විවිධ විද්වතුන් විසින්  Shell Shock to Palali Syndrome- PTSD Sri Lankan Experience ග්‍රන්ථය පිළිබඳව තවදුරටත් දක්වන ලද අදහස් පහත දැක්වේ.

වෛද්‍ය විද්‍යාව සහ මනෝවිද්‍යාව පිළිබඳව තම සායනික අත්දැකීම් තුලින්, මෙම විෂයය පිළිබඳව තම චින්තනය සරල සහ කියවන්නාට සමීප ස්වරූපයෙන් ලේඛනගත් කිරීමට කතුවරයා සමත්ව තිබේ.    

Dr. Neil Fernando MBBS MD -Consultant Psychiatrist of the Sri Lanka Army

 පශ්චාත් යුද මානසිකත්ව අර්බුදයන්ට මෙන්ම අනෙකුත් මානසික ගැටළු වලට පාත්‍රවූ, සන්නද්ධ හමුදා සාමාජිකයන් මෙන්ම, සාමාන්‍ය ජනතාව සමග කටයුතු කිරීමෙන් ද, සුනාමි ව්‍යසනය සම්බන්ධව ලබාගත් අත්දැකීම් ද සහිත, තමන් සතු ඉහල මට්ටමේ අත්දැකීම් සම්භාරය උපයෝගී කරගනිමින්, ඉතා සජීවී ලෙස තම වාර්තාව අපවෙත ඉදිරිපත් කිරීමට කතුවරයා සමත්ව සිටී.

Professor Daya Somasundaram Clinical Associate Professor: University of Adelaide –Australia

මීට පෙර කාලයේදී ශ්‍රී ලංකාව තුළ පිළි නොගැනුණු පශ්චාත් යුද මානසිකත්ව ආබාධය පිළිබඳව වෛද්‍ය රුවන් එම්. ජයතුංග විසින් සවිස්තර අර්ථකථනයක් ඉදිරිපත් කර තිබේ.  

Prof. D.G. Harendra de Silva -Senior Professor of Pediatrics and Former (Founder) Chairman of the National Child Protection Authority (NCPA) of Sri Lanka

 2009 වර්ෂයේදී යුද්ධය අවසන් වුවද, මානසික පසුතැවීම් තවමත් අවසන් නැති බව කතුවරයා සවිඥානිකව පෙන්වාදෙයි.  

Dr. Uri Bergmann- Past President  EMDR International Association

 සංස්කෘතිකමය වශයෙන්ද, ඓතිහාසිකමය වශයෙන්ද, වැදගත් භූමි තලයක මුල් බැසගත්, මානසික ආතතිය තුලින් ඇතිවන කාංසාව හා බැඳුනු තත්වයන් පිළිබඳව තාත්වික වශයෙන් හා ආයතනික වශයෙන් මෙතෙක් අවධානයට ලක්නොවුණු වැදගත් කරුණු, මෙම ග්‍රන්ථයෙන් ඉදිරිපත්ව තිබේ. 

 Professor Richard N. Lalonde -York University Canada  

සංග්‍රාමික ගැටීම් නිසා මතුවන මානසික ආතතීන් පිළිබඳව, ඔහු විසින් ඉදිරිපත් කර ඇති මානව හිතවාදී සායනික කරුණු සංග්‍රහය පිළිබඳව මාගේ ගෞරවනීය ඇගයීම වෛද්‍ය රුවන් එම්. ජයතුංගට හිමිවේ. යුද ගැටුම් තුලින් ඇතිවන මානසික ආතතිය පිලිබඳ සංස්කෘතික වශයෙන් ඔහු දක්වා ඇති සංවේදීතාව ඉහලින් අගය කලයුතු දායකත්වයකි.    

Professor Donald Meichenbaum -Research Director of the -Melissa Institute for Violence Prevention: Miami USA

 පශ්චාත් යුද මානසිකත්ව ආතතිය බටහිර සංස්කෘතිය හා බැඳුනු සහලක්ෂණයක් නොවන බව ඔහුගේ මෙම සිත් ඇදගන්නා සුළු කෘතිය තුලින් ඉතා විචිත්‍ර තත්ත්ව නිරූපණයකින් පෙන්වාදෙයි.

Professor Onno van der Hart – Utrecht University, Utrecht,-Netherlands

 සංග්‍රාමයෙන් ඇතිවන මානසික තුවාල පිළිබඳව වෛද්‍ය රුවන් එම්. ජයතුංග මෙම ග්‍රන්ථයෙන් තත්වානුරූපව විස්තර කරයි. ඔහුගේ ග්‍රන්ථය කැපී පෙනෙන්නේ එය සමස්තය ආවරණය කරන පර්යේෂණාත්මක කෘතියක් වන නිසාය. මෙය අදාළ ක්ෂේත්‍රය වෙත ලබාදුන් දායාදයකි.    

Professor Roger Brooke -Director-Military Psychological Services Duquesne University USA

Author: Sofia Pale Courtesy journal-neo.org

Recently, the continuation of the largest Chinese project on the island of Sri Lanka came to light. It concerns the construction of a huge housing estate, called City Port near Colombo, Sri Lanka’s main port. The new area will be equipped with a variety of shopping, logistics and sports facilities. The idea for construction was put forward personally, by Chinese President Xi Jinping back in 2014, who promised that China would invest $ 1.4 billion in the project. The President of Sri Lanka at the time, Mahinda Rajapaksa, readily approved the project, as Sri Lanka, devastated by the civil war (which lasted from 1983 to 2009) badly needed investment and had received it from China on more than one occasion.

With China’s assistance, the reconstruction of the damaged infrastructure on the island is in full swing. The road network, railway, and a coal-fired power station have all been built. However, the new president of Sri Lanka, Maithripala Sirisena, who came to power in January 2015, suspended the project, citing a possible threat to the ecology of the island, which among other things would have dealt a serious blow to the tourism business, an important component of the Sri Lankan economy. Incidentally, the previous president, M. Rajapaksa lost the election largely because of the loss of people’s trust. In recent years, the Chinese projects had allowed him to earn huge illegal profits, the government ranks were filled with his relatives and the independent media underwent persecution. However, in March 2016, the new president, M. Sirisena reinstated the project without much adjustment, despite the fact that there was still no proof that the construction of the project would not harm the island’s ecology. Thus, the true reasons for more than a year of inactivity remain in doubt.

Moreover, on March 26, 2015, the newly-elected President M. Sirisena and Xi Jinping met in Beijing to discuss the further development of Sri Lanka-China relations. At that time, both men were in favor of strengthening and developing friendship and cooperation. Much was said about the cooperation in such fields as agriculture, science, medicine, education, tourism, etc. At the same time, Xi thought it necessary to recall that the friendship between the peoples of China and Sri Lanka was a source of pride for both nations and testament to the efforts of many past generations, and China has always paid great attention to the island nation in its foreign policy. This reminder was most probably voiced due to the fact that one of the objectives of the visit of the Sri Lankan president to China was the revision of certain transactions entered into by the two countries under the rule of the previous president that were total more than $5 billion. Also, the leadership of Sri Lanka expressed a complaint about the excessive interest rates on loans granted to the country by China for the reconstruction and development of its infrastructure. The Chinese side reacted to this by pointing out that stopping a large-scale project such as the City port” might avert potential investors from Sri Lanka who may doubt the reliability of its leadership. It was also noted that in order to attract foreign investment, consistency in public policy is crucial, and that at the moment Sri Lanka needs a cash injection from the outside more than ever.

Negotiations were concluded on a friendly note. Xi Jinping expressed his desire for the speedy conclusion of the talks between the two countries on a free trade zone and once again confirmed China’s willingness that Sri Lanka participate in the Maritime Silk Road project that would provide Sri Lanka with access to the reserve fund of the Silk Road project and the Asian Development Bank infrastructure investments.

But what was the reason for the suspension of the project? It is more than likely that India played a significant role in this. The Indian leader is very concerned about the Chinese influence on the island and sees it as an economic and military threat. The island is located on the very shores of India, separated only by a narrow strait, and the Chinese presence there could create a lot of trouble. Particularly alarming for Delhi, was the fact that a Chinese submarine was docked in the port of Colombo in 2014. The Indian leadership regarded this incident with great indignation. Chinese activity in Sri Lanka was declared to be an open threat to Indian security. It is worth noting that M. Sirisena embarked on his first visit as the new president of Sri Lanka to India, and the decision to freeze the City-port” project may well have been made under pressure from the Indian side. It is also possible that President Sirisena could have used India’s dissatisfaction and the possible worsening of relations as an excuse to get some additional benefits from China. It is unlikely that he would have risked losing the financial support of the PRC and demanded that previous transactions with China be reviewed, if he did not have the chance to turn to Delhi in case of failure to negotiate with Beijing.

Thus, it is likely that we are witnessing another act of the Sino-Indian conflict in which China apparently claimed victory.

Whatever the case may be the Chinese state company «China Communications Construction» has once again received permission to build near the port of Colombo and Sri Lanka has received the largest investment in its history. The construction project is set to become an important point on the Marine Silk Road. Whether China wants to place military installations there is yet unknown, but in the abovementioned meeting in March 2015, the Chinese President announced its intention to expand cooperation with Sri Lanka in the field of defense, and the Sri Lankan President supported this idea.

Obviously, after all these events, it is unlikely that there will be increased peace in the region. The US is concerned with curbing Chinese expansion and has already called for the signing of a military alliance, which would include, in addition to America, Japan, Australia and India, in order to maintain its influence in the Indian Ocean and the South China Sea. China responds with protests, promises to build great numbers of new aircraft carriers and the construction of military bases on artificial islands. It is possible that in these circumstances, India, who has always professed a policy of non-alignment and thus far refused to join any military bloc, might start to reconsider its position. Anyway, in recent years it has actively increased naval cooperation with Chinese competitors, in particular with Vietnam. Therefore, in this case, we will witness a new round of confrontation between the two regional giants, this time on the sea.

Sophia Pale, PhD, Research Fellow of the Center for South-East Asia, Australia and Oceania of the Institute of Oriental Studies of the Russian Academy of Sciences, exclusively for the online magazine New Eastern Outlook.”
http://journal-neo.org/2016/03/26/sri-lanka-another-battlefield-for-india-and-china/

තේජා ගොඩකන්දෙආරච්චි

ශ්‍රී ලංකාවේ වත්මන් දේශපාලන පිටියම දැන් අවුල් ජාලයක් බවට පත්ව ඇත. රජයේ ප්‍රතිපත්තිය  සිදුවන සෑම දෙයටම , වරද පසුගිය රජය මත පැටවීමයි.  මේ න්‍යාය අනූව බලතොත්, මහින්ද රාජපක්ෂ රජයටද, තම වැරදි , චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග රජය පිට පැටවිය හැකිය. ඊලඟට චන්ද්‍රිකාට තම වැරදි පසුගිය 17 වසරේ එජාප රජය පිට පැටවිය හැකිය. මෙහි කෙලවර කොහිද?

මේ කලබැගෑනි තුල ජනතා විමුක්ති පෙරමුන අනුගමනය කරන ප්‍රතිපත්තිය මදක් විචිකිච්ඡා සහගතය. 2015 ජනවාරියේදී සිදුවූ දේශපාලන පෙරලියේදී , ඔවුහු පාර්ශවයක් ගත්තේ නැත. නමුත් තම මැතිවරණ ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරය තුල හිටපු ජනපති මහින්ද රාජපක්ෂට ප්‍රහාර එල්ල කරමින් නොකියා කියුවේ මෙෙත්‍රීපාල සිරිසේනට තම චන්දය දෙන ලෙසය.

80දශකය අගභාගයේදී , තමන් මුහුණදුන් දරුණු ප්‍රහාරයට හා පසුබෑමට පසුව ජවිපෙ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මාවතට අවතීර්න වෙමින් 1994 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික්කයෙන් අසුනක් දිනාගත්තේය. ඊලඟට ඔවුන් 2001 දී ශ්‍රීලනිපය සමග සන්ධාන ගතව තරඟ කලවිට බොහෝ දිස්ත්‍රික්ක වල මනාප ලැයිස්තුවල ඉහලම තැන් හිමි කරගනිමින් තම නියෝජිතයින් සැලකිය යුතු සංඛ්‍යාවක් පාර්ලිමේන්තුවට යවන්නට සමත්වූහ. එතැනදී සම්ප්‍රදායික දේශපාලනඥයින්ට වඩා . මේ නව තරුණපෙල ගැන ජනතාව තැබූ විශ්වාසය පැහැදිලිවුනි. එමෙන්ම 2002 දී පැවැති පලාත් පාලන මැතිවරණයේදී ප්‍රථම වතාවට තිස්සමහාරාම ප්‍රාදේශීය සභාව ජයගන්නට තරම් හැකියාවක් හා ජනප්‍රියත්වයක් ඔවුන්ට ලැබුනි. පාර්ලිමේන්තු මැති ඇමතිවරු ලෙස අනිකුත් අය සමග සසඳත්දී ඔවුන් භාවිතා කල යාන වාහන, ඔවුන් ලද වැටුප් ආයෝජනය වූ ආකාරය සහ ඔවුන් විසින් කරන ලද සමහර ව්‍යාපෘතීන් කෙරෙහි ජනතාව අතර පැහැදීමක් ඇති බව පැහැදිලිව පෙනෙන්නට තිබුනද, මේ වන විට 77 ආණ්ඩු පෙරලියෙන් පසු ඇතිව තිබූ විවිධ සමාජ ආර්ථික පෙරලි තුල යම් යම් ප්‍රශ්ණ වලට ඔවුන් ඉදිරිපත් කල විසඳුම් ජාතික මට්ටමේදී එතරම් ප්‍රායෝගික ලෙස දකින්නට ජනතාව අසතුටු වූ බව ප්‍රත්‍යක්ෂය.

සියල්ලටම වඩා මිනිසුන් ජවිපෙ රජයකට බිය වූහ. අන්න ඒ භයට හේතුව විෂ්ලේෂණය කර බැලීම අත්‍යවශ්‍යය.

1982 ජනාධිපතිවරණයේදී ජවිපෙ නිර්මාතෘ රෝහණ විජේවීර තෙවන තැනට පත්වූයේ, එතෙක් තිබූ වමේ පක්ෂ පසෙකට තල්ලුකර දමමිනි. නමුත් මේ නව බලවේගයට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ලෙස හිස ඔසවන්නට ජයවර්ධන රජය ඉඩ තැබුවේ නැත. තමන් විසින්ම නිර්මාණය කල 1983 ජුලි කලබල හා ම්ලේච්ඡ ඝාතන වල වගකීම ජවිපෙ මත පටවමින් එය තහනම් කරන්නට ඔවුහු පියවර ගත්හ. මේ ආතතීන් වරින් වර පුපුරා යාම ඇරඹුනේ, ජවිපෙ විසින් ශ්‍රී ලකාවේ විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතිය තුලට තම මතවාදයන් ගෙන ඒමත් සමගය. එවකට කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ ස්වාධීන ශිෂ්‍ය  සංගමයේ නායක දයා පතිරණගේ ඝාතනයත් සමගම සිසු පිරිස් අතර නොසන්සුන්තාව වර්ධනය වන්නට විය. මේ හා සමගාමීව රජයද නිදහස් අධ්‍යාපනයට හානිකර වූ නොයෙක් අණපනත් බලයට ගෙන ඒමත්, ඊට එරෙහි උද්ඝෝෂණ රැල්ලක් පැතිර යාමත්, එතුල විශ්ව වි්‍ද්‍යාල අධ්‍යාපනය කඩා කප්පල් වීමත් සිදු වූයේ එක විටමය.

1987 දී එජාප රජය, ඉන්දියානු රජය සමග එළඹුනු සාම ගිවිසුම සහ එහි කොටසක් ලෙස ඉන්දීය සාම සාධක හමුදාව ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු නැගෙනහිර ප්‍රදේශවල ස්ථාපිත කිරීමද, පලාත් සභා පිහිටුවීම සඳහා කටයුතු සකස් කිරීමද තුල ජවිපෙ විරෝධය පුපුරා ගොස් දකුණේ තවත් ගරිල්ලා යුද්ධයක ඇරඹුම සනිටුහන් කරන ලදී. එකල මම රුහුණ විශ්ව විද්‍යාලයේ ශිෂ්‍යාවක් වීමි. මා ජීවත් වූයේ මාතර නගරයේය. ඉතින් මේ සිද්ධීන් පිලිබඳව බොහෝ විඳවීම් හා අත්දැකීම් වලට ප්‍රායෝගිකවම මුහුණ දී ඇත්තෙමි. කෙසේ වුවද මේ පිලිබඳව කතා කල යුත්තේ පොදු දැක්මක් තුලිනි.

එකල බහුලව ජනතාව අතර භාවිතා වූ වචන අතරට ‘දේශ ද්‍රෝහියා ‘ ‘ගල්කටස් එක’ ‘ඇඳිරි නීතිය’ ‘ඝාතන ලැයිස්තුව’ ‘සන්නද්ධ බලකාය’ වැනි දේ එක් වූයේ නිරායාසයෙනි. මුලින් මුලින් එක දෙක වශයෙන් සිදු වූ මිනීමැරුම් පිලිබඳ වාර්තා දිනෙන් දින ඉහල ගියේය. මුලදී ශීලාචාර සමාජයට හිසරදයක්ව සිටි නොමිනිසුන් මෙසේ මරා දැමෙන විට සාමාන්‍ය ජනතාව පිටතට හෙලි නොකල රහසිගත සැනසීමක් ලැබූ බව අවංකව කිව යුතුය. ඊලඟට තාප්ප වල ඇලවුනු අනතුරු ඇඟවීම් නිවේදන ‘ගස් කපන්නන්ට දඬුවම මරණයයි’ ‘කසිප්පු පෙරන්නන්ට දඬුවම මරණයයි’ ආදී වශයෙන් දක්නට ලැබුන අතර, විශේෂයෙන් රජය සහ වෙනත් දේශපාලන පක්ෂ නියෝජනය කිරීමද, ඊට ආධාර අනුබල දීමද මරණ වරෙන්තුව ලියවීමට හේතුවක් බවට පත් වන්නට විය. පොලිසියේ හෝ හමුදාවේ ද සමහර රජයේ රැකියාවන්හි නිරත වීමද මරණයට අත වැනීමක් විය. නිල නොවන ඇඳිරි නීතිය මගින් අත් පත්‍රිකාවකින් කල කෙටි දැනුම්  දීමකින් කඩ සාප්පු, බැංකු හා රජයේ ආයතන වසා දමන්නට යෙදුනි.රෑට විදුලි පහන් දැල්වීම තහනම් විය. ට්‍රාන්ස්ෆෝමර කඩා දමන ලදින් බොහෝ පෙදෙස්වල විදුලිය ඇනහිටි අතර ජල පොම්පාගාරවල කටයුතු අඩාල වීමෙන් නාගරික පෙදෙස්වල ජල සැපයුම්ද අඩාලවිය. පොදු ප්‍රවාහන සේවාවන්ට බාධා පැමිණවූ අතර ලංගම බස්රථ කඩා බිඳ පුලුස්සා දැමින. මෙසේ ජවිපෙ එනම් එකල දේශප්‍රේමී ජනතා ව්‍යාපාරය මගින් ගෙන ගිය ව්‍යාපාරය තුල පොදු ජන ජීවිතය අඩාලව ගොස් මහත් දුක්ඛිත තත්වයකට ඇද වැටින.

මෙම මැරකම් හමුවේ රජය නිහඬට අතපය හකුලාගෙන සිටියේ නැත. දේශප්‍රේමී ජනතා ව්‍යාපාරයට සමගාමීව නිල නොවන හමුදා කණ්ඩායම් රජය පාර්ශ්වයෙන් බිහිවිය. කලු කොටි, කලු බලල්ලු ආදී විවිධ නම් වලින්, සුදු වෑන් හෝ වෙනත් පාට වෑන් වලින් පැමිණෙන පිරිස් තරුණ ජීවිත බිලි ගත්තේ පොකුරු පිටින්ය. මේ වන විට දේශප්‍රේමී ජනතා ව්‍යාපාරයේ ඝාතන ලැයිස්තු අනුමත වන ක්‍රමවේදයද ගිලිහී යමින් පැවතුනි. ඒ අනුව කවුරුන් විසින්, කාගේ ජීවිතය බිලි ගනීවිද යන අවිනිශ්චිත භාවය ඉතිරි වූයේ මේ එකකටවත් නොගෑවුනු මහජනතාවටය. එක පසෙකින් බලෙන් පෙලපාලි ගෙනයති. ඊට සහභාගි නොවුනොත් මරණයයි. අනිත් පසින් පෙලපාලි යාමට දඬුවම මරණයයි. එදා තිබුනේ මෙවන් තත්වයකි. ලයිට් කණුවල ගැටගසා වෙඩිතබා ඇති මලකඳන්, ටයර් සෑය වල දැවෙන, ගංගාවල පාවෙන මලකඳන්, අප සුන්දර මව්බිම විසාලා මහනුවරක් බවට හැරවීය.

අද ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මේ අතීතය වල දමා ඇති සේය. වත්මන් ජවිපෙ දේශපානඥයන් කැල අද යම් තැනක සිටී නම්, ඔවුන්ව ඒ තැනට ගෙන ඒමට සිය පණනල කැපකල 60 000 ක් පමණ වූ පිරිස පිලිබඳව අමතක නොකල යුතුය. මෑතකදී එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් ප්‍රධානියා ශ්‍රී ලංකාවට පැමිනියේ උතුරේ යුද්ධයේදී ජීවිත අහිමි වූ  සිවිල් ජනතාව පිලිබඳ විමර්ශනයක් කිරීමේ වැඩ පිලිවෙලද තම න්‍යාය පත්‍රයේ තබාගෙනයි. ජවිපෙ ට ඍජු ප්‍රතිපත්තියක් තිබේ නම් ඔවුන්ට එදා 80 දශකය අග භාගයේදී මියගිය පිරිස විශේෂයෙන් ඉතා කෲර ලෙස මරා දැමූ තම පක්ෂ නිර්මාතෘ රෝහණ විජේවීර පිලිබඳව පරීක්ෂණයක් ඉල්ලීමේ හැකියාව තිබිනි. ඒ ගැන වචනයක්වත් නොකියන ඔවුහු මෙම මානව හිමිකම් පිලිබඳ ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ පරීක්ෂණයකටද විරුද්ධ වෙති. සිංහල වුවත්,දෙමළ වුවත් ජීවත් වීමේ අයිතිය කාටත් තිබේ. ජවිපෙ එය නොදන්නවා නොවේ. අද ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මගක සිටින ඔවුන්ට එම ජීවත් වීමේ අයිතිය, ජන වර්ගය අනුව පමණක් නොව තමන් දරන දේශපාලන මතවාදය දක්වාත් පුලුල් විය යුතු බව වැටහී ඇතුවාට සැක නැත.

එදා භීෂණ සමයේදී සිදු වූ දේ ගැන ඔවුන් කට අරින්නේ නැත්තේ එහෙයිනි.

80 දශකයේදී ජවිපෙ සමග අත්වැල් බැඳගත් තරුණ කොටස් ඒ දරුණු ඝාතන සංස්කෘති රැල්ලට තල්ලු කලේ එවකට සිටි රජය බව සැබෑය.ඔවුන්ව මර්ධනය කරන්නට බිහිවූ වධකාගාර සමග ඈඳුනු දේශපාලන ප්‍රබලයින් අදටත් බලයේ ඉන්නා බව සැබෑය.  නමුත් එදා දේශප්‍රේමී ජනතා ව්‍යාපාරය විසින් පිලියෙල කල ‘ඝාතන ලැයිස්තු’ සහ ඒවා ක්‍රියාත්මක කිරීම සම්බන්ධව පාලනය එහි ප්‍රබලයන් අතින් ගිලිහී ගිය පසුව, බිම් මට්ටමේ සිටි කොටස්ද තම හිතු මතයේ පටු ආකාරයේ පලි ගැනීම් සිදු කල හැටි ඕනෑ තරම් උදාහරණ දිය හැක. එමෙන්ම ජන ජීවිතයට බාධා කරමින් එදා ඔවුන් ගෙනගිය අත්තනෝමතික ක්‍රියා කලාපයේ පල විපාක වින්දේ ඔවුන් ද නියෝජනය කල පීඩිත පන්තියේ ජනතාවමය.

මගේ අදහසට අනුව මිනිසුන් අදද ජවිපෙ කෙරෙහි බියක් දක්වන්නේ එහෙයිනි. එදා තරහ කාරයෙකුගේ තුණ්ඩු කැබැල්ලකින් හෝ ගෝනි බිල්ලකුගේ හිස සෙලවීමකින් බිහිසුණු මරණයකට ඇද දැමුවන් මෙන්ම දේශප්‍රේමී ව්‍යාපාරයේ බිම් මට්ටමේ පුද්ගලයකුගේ පුද්ගලික මති මතාන්තර අනුව ඉතා සුලු වරදකට එනම් ඡන්ද ම්‍ධ්‍යස්ථානයක වාඩිවී සිටීම හෝ තම අයිතියක් වන ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමේ වරදට තම ජීවිතය අත හරින්නට සිදුවූ පිරිස් ද ඇත.

එදා තමන් මුහුණ දුන් අත්දැකීම් තුල, තමන් අනුගමනය කල ක්‍රියාකලාපයේ අඩු ලුහුඬුකම් ඔවුන් විවෘතව පිලිගත යුතුය. ඔවුන් එදා රඟපෑවේ හරියට තමන්ට අවශ්‍ය දෙයක් ලබා ගන්නට ගෙදර බඩු මුට්ටු කඩා බිඳ දමන මැරෑටි ළමයකුගේ භූමිකාවයි. නමුත් යම් රිදවීමක් නොකර එදා සිටි ඒකාධිපති වියරු ආණ්ඩුවට දන්නන්නටද ක්‍රමයක් තිබුනේ නැත. වරද නම් පාලනයෙන් තොර අසංවිධිත ක්‍රමවේදයක් තුල වැඩිපුරම විඳවූයේ පොදු ජනතාව වීමයි.

ජවිජෙ තම අප්‍රේල් සහ ඉල් මස විරු සැමරුම් පවත්වන විට එහි වගකිව යුතු පිරිස පෙරට විත් එදා තම ව්‍යාපාරය තුල සිදුවූ වැරදි  නිහතමානීව පිලිගෙන ජනතාව වෙතින් සමාව ඉල්ලනවානම්, ඒ පිලිබඳ විවෘත විශ්ලේෂණයක යෙදෙනවා නම් ජනතාව මීට වඩා ඔවුන් පිලිබඳව සලකා බලනු ඇත. 

ඔවුන් එසේ නොකරන තාක් කල් එදා සුප්‍රසිද්ධ බටලන්ද සහ එලියකන්ද වැනිවද කඳවුරු පවත්වාගෙන ගිය වත්මන් අගමැති ඇතුලු දේශපාලන ප්‍රබලයින්ට සුදනන් සේ, මහින්ද රාජපක්ෂට පමනක් දොස් පවරමින් සුවසේ පසුවන්නට අවස්ථාව ලැබෙනු ඇත.

ඊලඟට ඔවුන් වරින් වර මේ ධනවාදී පක්ෂ සමග පවත්වන ගනුදෙනුද ප්‍රශ්ණ සහගතය. අද ඔවුන් එජාපය සමග එක පෙලට සිට ගනිද්දී අතීතයේ එජාප පක්ෂ ආසන බලමණ්ඩලයක සාමාජිකත්වය දැරූ බවට චෝදනා කොට මරා දැමූ පුද්ගලයකුගේ පවුලේ සාමාජිකයින්ට ඒ පිලිබඳව දෙන සාධාරණ හේතුව කුමක්ද? මේ දීග කෑම අතරතුර යම් ප්‍රශ්ණ උදෙසා ගිරිය පුම්බාගෙන කෑ ගැසීම සම්ප්‍රදායික දේශපාලන සංදර්ශනයකම කොටසක් ලෙස ජනතාව දකිනු අරුම නැත.

උනුත් එකයි, මුනුත් එකයි කියා ජනතාව දැන සිටියත් උන් සහ මුන් හැර ඔවුන්ට වෙනත් විකල්පයක් නැත්තේ, මේ ගොලුවත රැකීම තුල විකල්පය පිලිබඳව ඇති අපැහැදිලිතාවයි.

P.A.Samaraweera, Brisbane

On Tuesday night, terrorists had attacked Brussels, by bombing a subway station and the Zavantem International Airport. As a result 30 had been killed and injured more than 140. It had been confirmed that the carnage was caused by suicide bombers. Suicide bombers were introduced by the LTTE. In Sri Lanka , prior to 2009 most of the political leaders and top commanders of the security forces  were targeted by suicide bombers. For eg Prime Minister Rajiv Gandhi and President Premadasa were  victims of  suicide bombers. Subsequently, this type of killing was copied by other terror groups.

An attack on Brussels is considered as an attack on European countries. Now these countries are going through the horrible experiences which Sri Lanka went through for 3 decades.  After the bomb attack, PM David Cameron had immediately summoned a meeting of the political leaders of France and Germany.  The UK., France and Germany had initiated crisis  meetings after the attack in Brussels. But these countries have given asylum to terrorist leaders who left Sri Lanka towards the end of the war.  Now they are moving freely in European countries.

Therefore, it is good that the European countries get a `taste` of terrorism. Because there was a time when these countries were of the view that terrorist acts are a phenomenon only in countries like Sri Lanka. And they turned a blind eye to the rampage caused by the LTTE terrorists.  Then in Sri Lanka, the reward for wiping out terrorism is for the war heroes to go  before a war crimes court.

Courtesy FT.lk

The Government should expose what happened to Rs. 1,176 billion before they accuse the former regime of undocumented borrowings, Joint Opposition strongman and Sri Lanka Freedom Party Parliamentarian Bandula Gunawardena said, in an interview with the Daily FT.

According to the former Minister, the Government has said that it has earned over $ 8 billion after coming to power. What did the Government do with all these money? Development in the country has come to a halt. Where is the money?”

Gunawardena slammed Premier Ranil Wickremesinghe and Finance Minister Ravi Karunanayake for making irresponsible statements regarding the country’s economy which would further discourage both local and foreign investors. The UNP is in troubled water due to its own blunders,” he added.

In 2001 I was in the Finance Ministry. The economy was a minus 1.4. Within two years we were able to boost the economy. But the current regime’s approach is a different one. Their concern is not to revive the economy or develop the country. Their only concern is revenge on the previous regime,” Gunawardena pointed out.

– See more at: http://www.ft.lk/article/531634/Bandula-breathes-fire#sthash.oLBa3Uwt.dpuf

Following are excerpts:

Q: What do you think about yesterday’s protest?

A: After one-and-a-half years in power the Sirisena-Wickremesinghe administration has proved they are a failure. They present a Budget; even before completion of the first quarter they revise it and bring in new proposals. Foreign reserves have dropped drastically and it has to be the lowest in the country’s history.

The stock market has collapsed. Continuous rupee devaluation is dangerous to Sri Lanka’s economy. A large number of small and medium scale enterprises are facing difficulties. Tea, rubber and paddy are the worst hit. While the economy is experiencing the worst downturn, the Government has put off holding elections undemocratically.

Politicians and especially journalists holding opposing views are openly threatened by the ruling party members. War heroes who fought to free this country from terrorists are put behind bars without a reason. The rally was organised is protest of all these factors. Numerous rallies were held prior to the main rally in various districts such as Anuradhapura, Polonnaruwa, Matara, Hambantota and Kalutara.

The Government knew this would be a success and they were frightened. That is why they decided to use State power and bring people by the thousands to Hyde Park grounds. Unfortunately the UNP rally was nothing but a flop. They were unable to hold the meeting at the Hyde Park ground as scheduled and were compelled to take the crowd to Lipton Circus. The rally blocked roads in the area and caused heavy traffic.

The Government set an example that it is alright to unlawfully block the roads and hold rallies. We will make sure that this privilege is applicable to all political parties and other organisations in the country.

Q: What’s the latest with regard to the clash between the Joint Opposition and the Government?

A: We have already complained to the Inter Parliamentary Union (IPU) about this Government’s violation of the rights of the Joint Opposition. The IPU is the international organisation of parliaments. They have requested us to meet them on 31 March to study our complaint.

A team of representatives comprising myself, Dulles Alahapperuma, Rohitha Abeygunawardena and Udaya Gammanpila and several other Joint Opposition members will be going to Switzerland later this month to meet the IPU officials.

We will discuss with the IPU General Secretary to tell the Sri Lankan Government that the Joint Opposition should be allowed to represent public issues in as well as outside of Parliament as a separate political body. It is no secret that our members are not given sufficient time to speak in Parliament and they deliberately side-line us, especially on Parliamentary committees.

The international community is aware of this situation. We will continue to alert the IPU and other world bodies on this matter.

Q: Prime Minister Ranil Wickremesinghe has blamed the ongoing economic crisis in the country mainly on the undocumented borrowings by the past regime. Your comments?

A: Had the Prime Minister and the Finance Minister made such a remark before Fitch Ratings downgraded Sri Lanka, things would have been much worse. Thanks to Wickremesinghe and Karunanayake, today Sri Lanka would have rated with Greece.

As Wickremesinghe and Karunanayake claim, if a country could borrow money without financial records, it is the Central Bank and Finance Ministry that should be held responsible. Any sensible individual in this country knows it is not possible to borrow money without documentation proof. Can you even pawn jewellery without a record?

If it is so simple to borrow $ 6.8 billion as the Government claims, then why is it struggling so much to obtain a $ 1.1 billion loan from the IMF?  Wickremesinghe speaks as if this $ 6.8 billion was put in sacks and secretly delivered to Medamulana.

After this Government came to power, investors withdrew more than $ 2 million from Government securities. This is in the Fitch Ratings report. When the Prime Minister and Finance Minister make such foolish and irresponsible statements, investors will soon withdraw the remaining reserves.

Due to the bond issue scam, the Central Bank lost its credibility. Having presented a Budget and then revised it several times, this Government has lost its credibility. Why would any investor come to such a country? Any sensible person who could do a simple economic analysis can understand this pathetic situation in Sri Lanka.

Do you think any investor would come here? The country’s economic crisis has today become an internationally-discussed matter due to idiotic statements made by Wickremesinghe and Karunanayake.

From day one this Government has acted irresponsibly. With rage over the past they imposed the Super Gains Tax. Last week they imposed a Capital Gains Tax. Income Tax rate was increased.

I learn that over 697 middle class local companies were called over to the FCID. What are they trying to say? That all 697 businessmen are rogues? The UNP has never acted in this manner before.

In 2001 I was in the Finance Ministry. The economy was a minus 1.4. But within two years we were able to boost the economy. The current regime’s approach is a different one. Their concern is not to revive the economy or develop the country. Their only concern is vengeance on the previous regime.

Q: What are your remarks about the Government’s plan to obtain a $ 1.5 billion IMF loan to boost foreign exchange reserves?

A: Various statements made by State Finance Minister my good friend Lakshman Yapa Abeywardena are a classic example that he does not get correct information from his sources. He is misled by the black market mafia.

In 2015, the Government saved $ 2.5 billion from oil imports as a result of the reduction in world oil prices. They have earned $ 2.15 billion though sovereign bonds. From Sri Lankan development bonds, the Government has earned $ 1 billion. They obtained a short term loan of $ 1.5 billion from India. Unidentified depositors have deposit $ 1.2 billion in the banking sector.

These figures were all given by Government Ministers. When you add these, the total is higher than the reserves. The total is over $ 8 billion or Rs. 1,176 billion. What did the Government do with all this money? Development in the country has come to a halt. What happened to the money? Before accusing us of unaccounted borrowings, they should reveal what they did with this money.

Q: The Government initially accused the Joint Opposition of being behind the recent power crisis. What are your remarks?  A: In the past, who set fire to country’s Agrarian Service Centres? Who sabotaged the country’s transportation by setting fire to buses? Who burst transformers? These are the very same people who allied with the UNP and ousted Mahinda Rajapaksa. Is this Government trying to say the Joint Opposition is capable of such destructive work?

Do we need a Government that places the blame on the previous regime for every single problem that arises? People didn’t like what the previous regime did so they brought a new government to power.

It is their responsibility to deliver what was promised to the people. What is purpose of having a new ruling party if all they do is blame the previous Government? Anyone can do that.

ධර්මන් වික‍්‍රමරත්න

(රිවිර සිකුරාදා පුවත්පත සදහා ධර්මන් වික්‍රමරත්න ලියන මුරගල තීරු ලිපිය – 145)

විල් ලිහිණියාගේ නාදය අසමින් සැලලිහිණියාට නිදාගන්න අණ කලාට ගොඩක් අයට නිදාගන්න සිදුවන්නේ ගෙදර ඇදේය. නිදිගැට හරිනවා කියන්නේ නින්දෙන් ඇහැරිලා අතේ පයේ හිරි අරින්න අත පය දික්ගස්සන එකය. මහදැන මුත්තා කල මෝඩකම් අතරට ගඟ නිදිද බලන්න හුළු අතු දාලා බැලීමත් එක්වෙනවා සේ ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවේ වරාය ඇමති අර්ජුන රණතුංගගේ වැඩිමල් සොහොයුරාවන වරාය අධිකාරියේ සභාපති ධම්මික රණතුංගද ඊයේ කෑවේ ඉල්ලන් කෑමකි. කොළඹ ප්‍රධාන මහේස්ත්‍රාත්වරයා රුපියල් ලක්ෂය බැගින්වු ශරීර ඇප දෙකක් මත දැඩි ලෙස අවවාදකර  හරිනු ලබමින් කියාසිටියේ, සහෝදරයා ගෙන් පත්වීම ලබාගත් ජනතා මුදලින් නඩත්තුවන තමා වැනි පුද්ගලයෙකු අධිකරණ පරිශ්‍රයේදී හැසිරෙන්නේ මෙසේනම් වරාය අධිකාරියේ හැසිරෙන ආකාරය සිතාගත හැකි බවය. පුත්තලම පළාත් සභා මන්ත්‍රී එන්.ටී.එම් තාහීර්ද පුත්තලම අධ්‍යාපන අධ්‍යක්ෂ ඊ.එස්.කේ විජේසිංහට තර්ජනයකර පහරදීමට තැත්කිරීමට විරෝධය දක්වමින් පුත්තලමේ ගුරුවරු දෙදිනක් උද්ඝෝෂණය කළහ. ඔහුද ඇපපිට නිදහස්ය. මේ ඊයේ පෙරේදා සිදුවූ සිදුවීම්ය. ‘යහපාලන’  ආණ්ඩුවේ ඇගේ හැමතැනම මඩ ගෑවිලාය. දැන් යන්නේ කොරවක්ක මඩේ යනවා වගේ ගමනක්ය.

ශ්‍රී ලංකාව ඉන්දීය ප්‍රාන්තයක් බවට පත්කරන එක්ටා ගිවිසුමට එරෙහිව වෘත්තිකයෝ  දහස් ගණනක් ඒකාබද්ධ වෘත්තීයවේදින්ගේ ව්‍යාපාරයේ මෙහෙයවීමෙන් මාර්තු 24වැනිදා ඊයේ හයිඩ් පිටියේ ප්‍රබල විරෝධතා රැළියක් පැවැත්විණි. රට අගාධයට හෙලන එක්ටා ගිවිසුම යනු ඉන්දියානු මර උගුලක් බව එහි සභාපති පාලිත අබේවර්ධන එහිදී ප්‍රකාශ කළේය. වෘත්තිකයින්ගේ විරෝධය ඇමති චම්පික රණවකගේ සුරතල් ‘ඉක්කා’ කථාවලින් නතරකල නොහැකි සේය. චම්පික ඇමතිවරයා පවසන පරිදි ඉන්දියාව සහ ලංකාව අත්සන් කිරීමට යන එක්ටා ගිවිසුමෙන් ශ්‍රි ලංකාවේ කිසිම වෘත්තීය කේෂේත්‍රයකට අනතුරක් නැතිලු. එහෙම අනතුරක් සිදුවුවහොත් හෙළ උරුමය එය බලා කියා ගන්නවාලු. පිස්සු හැදෙන සඳ! බස්නාහිර පළාත් සභාවේ නිශාන්ත වර්ණසිංහගේ ඇමතිකම රැකගැනීමට හෝ බැරිවුණ හෙළ උරුමයේ මේ කථා ආටක නාටකය. එහෙන් ඇමතිකමක් ලබාගත් සරත් ෆොන්සේකා මව්බිමට දෙන්නේ කප්පරක් විහිළුය. කලක් හොදට හිටිය මේ හාදයින් ‘යහපාලන’  ආණ්ඩුව යටතේ ප්‍රශ්න වලින් ලිස්සා යන්නේ බණ්ඩක්කා උඩින් යන ආඳන් මෙනි.

ඉකුත් මාර්තු 17 හයිඩ් පාක් පිටියේදී පැවති ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ අති දැවැන්ත රැස්වීමෙන් එජාප ආණ්ඩුව පමණක් නොව ඔවුන් සමඟ එකගෙයි දීගකන ඩාර්ලි පාරේ නෛතික ශ්‍රිලනිපය සහ එහි සට්ටඹිකයන්ට සිදුවී ඇත්තේ මරණ තුනක් ඇති මිනිසෙක් පැණි කෑවා වැනි වැඩක්ය. ඉතිහාසය ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීම හයිඩ් පිටියෙන් එදා ඇරඹු අතර එහිදී සිය දේශපාලනය හැකිනම් නතර කරන්නැයි හිටපු ජනපති මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් අභියෝගයක්ද කළේය. ඉකුත් සතියේ මුරගලින් කීවේ ගල්ලෙන බිඳ ඇතැයි කියාය. දැන් ලෙන්දොර ඇරී ඇත. ඉදිරි මැතිවරණයකදී අවශ්‍යවී ඇත්තේ සිංහබා..සිංහබා.. කියා ගල්ලෙනේ තවදුරටත් ලඟාගැසීම නොව ගල්ලෙනින් නව ආරම්භයකට පිය නැගීමය.

ඉකුත් ආණ්ඩුව ඉහ වහගෙන කෑ දේශපාලන පඬියන්ද හයිඩ් පිටියේ රැස්වීමෙන් පසු දැන් පොර ටෝක්ස් දෙති. ඔවුහු පවසන්නේ දේශපාලනයේ සදාකාලික සතුරන් සහ මිතුරන් නැති බැවින් ඉදිරියේදී එජාපය පරදවා ශ්‍රිලනිප ආණ්ඩුවක් බිහිකර ගැනීමට අවශ්‍යනම් ඉකුත් මහ මැතිවරණයේදී මෙන් පළාත් පාලන මැතිවරණයේදිද මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාගේ සභාපතිත්වයෙන් යුතුව මහින්ද රාජපක්ෂගේ නායකත්වයෙන් ශ්‍රිලනිප තරඟ කලයුතු බවකි. අදෝමැයි! මේවා ඇහෙන විට ඉබේටම ඇඬෙයි! දිය රෙද්දෙන් බෙල්ල කපනවාට වඩා කහ රෙද්දෙන් බෙල්ල කැපීම නිකන් හාස් හූස් ගාන වැඩක්ය. එය ඩාර්ලි පාරේ ශ්‍රිලනිප අමුතු පොතකි. ගිනිපෙල්ලෙන් බැටකෑ එකා කනාමැදිරි එළියටත් බයයි බොලව්! අපි නොදන්න මොණරතැන්න කියන්නේ මේවාටය. එජාපයට ගැති නෛතික ශ්‍රිලනිප සමඟ එක්ව එජාප ආණ්ඩුව පෙරළා දැමිය නොහැකි බව දැන් පැහැදිලිය. කැපුවත් මහින්දගේ යැයි කියූ ගාල්ලේ මනූෂ නානායක්කාර සිරුරක් විනා හදවතක් නොමැති මිනිසෙකු බව කාලයාගේ ඇවෑමෙන් දැන් ඔප්පු කරමින් සිටී. අර කේස්, මේ කේස් වාෂ්ප කිරීමට මනූෂට දැන් ‘යහපාලන’ ඉබිකටුවේ පිහිටය.  එජාප ආණ්ඩුව පෙරළීමට නව දේශපාලන බලවේගයක් අවශ්‍යව ඇත. මහින්ද රාජපක්ෂගේ නායකත්වය ඒ සඳහාය.

කොළඹ හයිඩ් පිටියේ මාර්තු 17දා රැළිය පෙන්නුම් කළේ හොරුන්, අපරාධකාරයින්, දූෂිතයින් යැයි මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවට කුමන චෝදනා කලද ජනතාව ඒවා බැහැරකර 30 වසරක දෙමළ බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදයෙන් රට බේරාගැනීම සහ සංවර්ධනය පිළිබඳව  සැබෑ යථාර්ථය ජාතිකවාදී හැගීමෙන් අති බහුතර ජනයා පසක් කල බවය. එදා රැස්වීමට පැමිණියේ රාජපක්ෂ බැතිමතුන් යැයි වම්මුයැ’යි හැදින්වූ තිදෙනෙක් මාධ්‍ය සංදර්ශනයකදී කියා සිටියහ. එසේ කියා සිටි එම කණ්ඩායමේ ඉකුත් වසරේ ප්‍රජා ශාලාවේ පැවති මැයි දින රැස්වීමට පැමිණියේ 7කි. ඉන් තිදෙනෙක් වේදිකාව උඩය. තවකෙක් ශබ්ද විකාශන කුලියට දුන් ස්ථානයේ ගෝලයාය. මුහුද විකුණගෙන කෑමේ ශාස්ත්‍රය ඉතා හොදින් දන්නා මේ වම්මු ‘යහපාලන’යට මුවාවී දැනටමත් යොතක් ගිලගෙන සිටින බව දන්නෝ දනිති. ජාතියේ වාසනාවට ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවට ඇත්තේ දෛනිකව කෙට්ටුවන මොලයකි.

එජාපය 1977දී බෞතිස්ම කල විවෘත ආර්ථිකයෙන් පසු සුපේක්ෂාකාමි නියම පරහිතකාමි දේශපාලඥයින් බිහි නොවන බව සැබෑය. ශ්‍රීලනිපකාරයින්ට ඕනෑ ශ්‍රිලනිප ආණ්ඩුවක්ය. යු.එන්.පී කාරයින්ට ඕනෑ යූ.එන්.පී ආණ්ඩුවක්ය. ශ්‍රිලනිප ආණ්ඩුවක් හැම තිස්සේම වැඩ කළේ රටටය. යු.එන්.පී ආණ්ඩුවක් හැම විටම වැඩ කළේ පිටරටටය. දෙකේ වෙනස එයයි. එදා මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවට එරෙහිව හඬනැගූ වාම සළුපිළි හැඳගත් අය මෙන්ම සෙසු පිරිස්ද ‘යහපාලන’  ආණ්ඩුවක් වෙනුවෙන් දැන් පෙනී සිටින්නේ සීතාම්බර ඇදුමෙනි. වර්තමානයේ ‘යහපාලන’  ආණ්ඩුවේ සිදුවන ජනතා විරෝධී ක්‍රියාපිළිවෙත් හමුවේ ඔවුන් සිටින්නේ ඇටි කෙසෙල් කෑ උගුඩුවන් ලෙසය. රසවත්ම කථාව නම් එදා මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව වෙනුවෙන් පේවී සිටිමින් සියළු වරදාන ලබාගත් පිරිස්ද ඩාර්ලි පාරේ නෛතික ශ්‍රිලනිප සමඟ එක්වී මහින්ද විරෝධී සටන් පාඨ හඬගෑමය. නමුදු දුකක් නැත. ඒ ඔවුන්ගේ අඹුදරුවන් හෝ රැකෙන බැවිනි. දෙටු ප්‍රවීණ පුවත්පත් කලාවේදී දයාසේන ගුණසිංහයන් වරෙක පැවසූ පරිදි අංකුරාගේ කැලෑසියේදී කබරගොයා තලගොයා බවට නොව කුරුළුගොයා බවට වුවද පත්විය හැකිය.

එජාපයට මෙන්ම ශ්‍රිලනිපයටද  පූර්ණකාලීනව යැපෙන  කැපුවත් කොල, කැපුවත් නිල් පාක්ෂිකයින් පිරිසක් ඇති බව පිළිගත යුතුය. එමෙන්ම පාට් ටයිම් හෝ විශ්‍රාම දිවිය ගතකිරීම සදහා දේශපාලනය කරන පුලන්නයෝ පිරිසක්ද ප්‍රධාන පක්ෂ 2කටම ඇත. ඔවුහු තනතුරක් බලාපොරොත්තු වන අතර නොසැලකුවහොත් අනෙක් පැත්තට යටින් වැඩය. කවුරු ආවත් දිනන්නෝය. එහෙත් මහින්ද රාජපක්ෂට වර්තමානයේ රොද බැදගෙන සිටින බහුතරයම වාගේ ශ්‍රිලනිප සහ රට තුළ මධ්‍යස්ථව සිටින ජාතිකත්වයට බර අදහස් ඇති අය වේ. ජනපතිනිය ලෙස විශ්‍රාමගිය චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග අතහැර දැමුවේත් ජනපතිවරණයෙන් පරාජයට පත්වූ මහින්ද රාජපක්ෂ තාමත් රටේ නායකයෙකු ලෙස පිළිගෙන තිබෙන්නේත් ඔවුහු විසිනි.

පාන් සහ හාල් මිල වැඩිවීම, වී මිල අඩුවීම, වැට් වැඩිවීම සහ ඒ සමඟ සියළුම භාණ්ඩ හා සේවා මිල තව වටයකින් ඉහලයාම, දුරකථන ගාස්තු ඉහලයාම, අවුරුදු දීමනා නොලැබීම, රාජ්‍ය ආයතන විකිණීම, ආණ්ඩුවේ රස්සා නොමැතිවීම,වාහන බදු ඉහල යාම, ආදායම් බදු ඉහල යාම, ගෙවල් ඉඩම් ගැනීමේදි අමතර ප්‍රාග්ධන බදු ගෙවීමට සිදුවීම් වැනිදේ මෙවර සිංහල හින්දු අලුත් අවුරුද්දට ලිච්චවි බ්‍රදර්ස්ලා ගෙන් තෑගි විදිහට ජනතාවට ලැබි ඇත. රුපියල් 30ට තිබූ කැට දිය ලුණු කිලෝවක දැන් වෙළෙඳපොළේ මිල රුපියල් 70කි. ලුණු සංස්ථාවේ කිලෝ 50ක මිටියක මිල රුපියල් 850 සිට රුපියල් 2,000 දක්වා මිල ඉහළ දැමීම එයට හේතුවය. ඉන්දියාවේ ලුණුවලට දැන් ගජ වාසිය. ඉන්දියාවේ ලුණු ශ්‍රී ලංකාවේ ලුණුවලට වඩා රුපියල් 15 ලාභය. ලුණු සේවකයින් දහස් ගණනකට දැනටත් රැකියා අහිමිය. වර්තමාන ආණ්ඩුව හරියට ආරවුලට ගිය පින් ළිඳ වාගේය.

රජයේ සේවකයින්ට ලබාදුන් රුපියල් 10,000 මාසික දීමනාවෙන් රුපියල් 2,500ක් රජයේ සේවකයින්ගේ මූලික වැටුපට මෙවර එක්කර ඇත. එහෙත් මූලික වැටුපට එක්වූ 2,500ට අඩුකිරීම් අනුපාතිකව අඩුකර ගත්විට රජයේ සේවකයාගේ අතට මෙතෙක් ලැබූ ශුද්ධ ලැබීම් රුපියල් 1,000 ආසන්න ප්‍රමාණයකින් අඩුවී ඇත. රාජ්‍ය නිලධාරින් පරිහරණය කරන පෞද්ගලික වාහන සඳහා රුපියල් 30,000 සිට 50,000 දක්වා මාසිකව ලබාදුන්නද රියදුරුන්, රක්ෂණ වාරික, නඩත්තු කටයුතු තමන් විසින්ම සිදුකර ගතයුතු නිසා මසකට රුපියල් ලක්ෂයක මුදලක්වත් අවශ්‍ය බව ශ්‍රී ලංකා පරිපාලන  නිලධාරින්ගේ සංගමයේ ප්‍රබල ඉල්ලීමකි. මේවා ආශ්චර්යෙන් වැටුණු මිනිහට ‘යහපාලන’ය ඇන්නා වගේ වැඩය.

‘යහපාලන’ ආණ්ඩුව පත්වීමත් සමඟම පෞද්ගලික සමාගම්වල පාලකයෝ තමනට නව නිදහසක් ලැබි ඇතැයි සිතමින් සේවක දඬයමක්ද අරඹා ඇත. කිලිනොච්චියේ මාක්ස් ඇගලුම් කම්හලේ සහ කෑගල්ල පොලිටෙක්ස් සමාගමේ සේවක දඩයමද සණස බැංකුව තුළ ලංකා බැංකුවේ සේවක සංගමයේ ශාඛාවක් පිහිටුවීමට පුරෝගාමියෙකුවූ අරුණ විතානගේ සේවයෙන් පහකිරීමද ඒවාට නිදසුන් කිහිපයකි. හිරුණිකා ප්‍රේමචන්ද්‍ර දේශපාලන දැරිවිය ගිය මඟම යන්නට එජාප මන්ත්‍රී හර්ෂණ රාජකරුණාද කැසකැවීම කණගාටුදායකය. රාජකීය ශාන්ත තෝමස් ක්‍රිකට් තරඟය නැරඹීමට ඔහු ගිය විටදී එහි සිටි රාජකීය ආදි ශිෂ්‍ය ඔහුගේ මිතුරෙක් ඇසුවේ ‘යහපාලනය’  මරු නේදැයි කියාය. හර්ෂණගේ ආවතේවකාරයෝ හොද හැටි ප්‍රශ්නය නැගූ අයට රෝහල් ගත වන්නට පහර දුන්නේ මරේ මරු ලෙස තරු පෙනෙන්නටය. අහසට තරුවක් වුවද එය පොළොවට වැටුනම දිස්නය අතැර ගිය ගල් වැලි දුවිලිමය.

ඉකුත් රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවේ වසර 5ක ප්‍රවෘත්ති පිළිබඳ වාර්තාව ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුව කඩා ඇත. දහම් සහ යහළුවන්ට විසා ප්‍රමාදවීම නිසා එංගලන්ත මහ කොමසාරිස් කාර්යාලයට ආණ්ඩුවෙන් දෝස් මුරයකි. මධ්‍යම පළාතේ නව ආණ්ඩුකාරවරියගේ ‘හුටපටය’ නාමය දිරනා….රූපය නැගෙනා…. කරුමය සංසාරයේය. පාඨශාලාන්තර මහා ක්‍රිකට් තරඟ වසරේ මුල පැවැත්වීමේ ප්‍රීතිය නිමිත්තෙන් තාප්පයෙන් පැන පිරිමි ළමුන් බලහත්කාරයෙන් පාසැලට  පැමිණියද ඒ රැහේ ‘යහපාලන’ ඇමති පුතෙක් සිටීනම් කොළඹ බාලිකා විදුහල්පතිනියන් ගෙන් ඒවාට විශේෂ සැලකිලිය. එහිදී කොටුව මහේස්ත්‍රාත් හමුවට ආ සිසුන් 14කට එරෙහි පැමිණිල්ලට විදුහල්පතිනියන් කියා සිටියේ සිසුන් විදුහලට පැන්නේ නැති බවත් ඔවුන් ගෙන්වාගත් බවය. නඩුව වාෂ්පය. ‘යහපාලන’ තාරපැටිය කියා එවැනි පුතුන් නලවන්නට එම විදුහල්පතිනියන් දක්ෂයෝය. ආණ්ඩුවට රට ගැන සංකල්පයක්, දැක්මක් සහ අරමුණක් නැත. තමන්ගේ පැටිගිරිය වසාගෙන කාට හෝ අවලාද නඟා එදාවේල ෂේප් කරගැනීමේ න්‍යායක් පමණක් ඇත.

මාලඹේ පෞද්ගලික වෙද සිසු කඩය රජයට පවරා ගැනිමට දැන් සූදානම්ය. සිදුවිය යුත්තේ රජයට පවරා ගැනීම පමණක් නොව එය විශ්ව විද්‍යාල මට්ටමින් පවත්වාගෙන යෑමට රජය කටයුතු කිරීමය. ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලෙන් වර්තමාන ආණ්ඩුව ඉල්ලා ඇති ණය මුදල ලබාගැනීම සඳහා නව බදු පැනවීම්වලට අමතරව රාජ්‍ය ආයතන රැසක්ම ප්‍රතිව්‍යූහගතකරණය කිරීමටත් ඒවායේ කොටස් විකුණා දැමීමටත් රජය සැලසුම්කර ඇත. මේ යටතේ ශ්‍රී ලංකා රක්‍ෂණ සංස්‌ථාව, ශ්‍රී ලංකන් ගුවන් සේවය, ලිට්‌රෝ ගෑස්‌ සමාගම, නැව්වලට තෙල් සැපයුම් කටයුතු, ගුවන් යානාවලට තෙල් සැපයුම් කටයුතු, සළුසල, ලක්‌සල, නොරොච්චෝල හා කෙරවලපිටිය විදුලි බලාගාර, ජනවසම, ලංකා සතොස, ඇල්කඩුව වැවිලි සංස්‌ථාව ආදී ආයතන ගණනාවක්‌ ප්‍රතිව්‍යූහගතගත කර ඒවායේ කොටස්‌ ඉදිරියේදී අලෙවි කෙරෙනු ඇත.

ආණ්ඩුව පුරහලේදී පාර අවහිරවන සේ උද්ඝෝෂණය කලහොත් සැලියුට්ය. සරසවි සිසුන් කොටුවේදී කලහොත් කඳුළු ගෑස්ය. විමල් වීරවංශ බෞද්ධාලෝක මාවතේදී කලහොත් නඩු හබය. පොලිස් කොමිසමෙන් ඇසිය යුත්තේ යුද්දෙට නැති කඩුව කොස් කොටන්නද කියාය. නිදහස, යුක්තිය හෝ සාධාරණත්වය කිසිදා ඔබ සොයා එන්නේ නැත. ඔබ එය සොයා යා යුතුය. මාටින් ලූතර් කිං ප්‍රකාශකර ඇති පරිදි මේ යුගයේ දරුණුතම ඛේදවාචකය වනුයේ නපුරු මිනිසුන්ගේ නපුරු ක්‍රියා නොව හොද මිනිසුන්ගේ නිහඬතාවයයි.

අවශ්‍ය වන්නේ කවුද බලවත්ද යන්න සෙවීමට වාද බයිලා තරඟයක් නොවේ. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සැබෑ ලෙසම තහවුරු කිරීම සඳහා සදාචාර විරෝධී ලෙස කල්තැබූ පළාත් පාලන මැතිවරණ සීමානිර්ණ බොරුවට මුවා නොවී වහ වහා පැවැත්වීමය. එය මෙතෙක් ‘යහපාලන’  ආණ්ඩුව කල සියළු ක්‍රියාදාමයන් පිළිබඳව ජනමතය උරගා බැලීමට ගතහැකි හොඳම අවස්ථාවද වනු ඇත. පසුව ලියමි. අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහගේ 67වැනි උපන්දිනය ඊයේට යෙදී තිබුණු අතර එයට සුබපතමින් ජනපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන කේක් කවනු දුටුවේය. අගමැති වික්‍රමසිංහ සිය පාර්ලිමේන්තු කථා මගින් බොහෝ අවස්ථාවලදී සැවොම සිනහ සයුරක ගිල්වන බැවින් ඔහුගේ උපන්දිනය වෙනුවෙන් කේක් නොලැබුණද පාර්ලිමේන්තු සිනා තුළින් සැවොම තරවී සිටින බවද දන්වන්නේ සතුටිනි.

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ejournalists@gmail.com

ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතාගේ විග්‍රහයක්

https://youtu.be/2P2jcHzR8Ho

by Shamindra Ferdinando ( Shamindra is the news editor of the Island, Colombo, where this piece was originally printed) 

The French response to Nov. 13 Paris massacre should be examined against the backdrop of Sri Lanka having to address accountability issues during Eelam war IV (Aug 2006-May 2009).

In accordance with overall Western strategy, France, a current member of the Geneva-based United Nations Human Rights Council (UNHRC), pushed for war crimes probe, targeting Sri Lanka. The Western project was meant to undermine the previous government of war – winning President Mahinda Rajapaksa. Western powers accused Sri Lanka of atrocities, as well as excesses. However, French counter-terrorism operations, launched in the wake of the Paris massacre, underscored the use of maximum force against a ‘target,’ according to international media. Obviously, the French wanted the alleged ‘mastermind’ of the Paris massacre dead.

The French police fired over 5,000 rounds at a safe house, at Saint-Denis, where Abdelhamid Abaaoud, 27, the suspected ‘mastermind’ of the Paris massacre was hiding. The French tracked down the jihadist within days after gunmen killed 130 persons in coordinated attacks.

According to the media, the suspect was first hit in the head by a police sniper and then blown to pieces by numerous grenades, during the raid in the suburb of Saint-Denis. The French had to conduct forensic tests to identify the mutilated body. The media, quoted Paris prosecutors, as having said the suspect’s body had been ‘riddled with bullets’, adding that it was unclear whether Abaaoud had detonated a suicide belt.

Three persons died in the assault, namely the Paris attack mastermind, Abdelhamid Abaaoud, his cousin, Hasna Ait Boulahcen, and another man who detonated his own suicide bomb which caused a massive explosion, (not Ait Boulahcen as previously thought).

France also dispatched her only nuclear aircraft carrier, Charles de Gaulle, to join the ongoing assault on ISIS targets in Iraq and Syria. The warship left for the Persian Gulf on Thursday (Nov. 19), six days after the massacre.

French delegation meets Army Chief

French Ambassador, in Colombo, Jean-Marin Schuh, and Rear Admiral Antonie Beaussant, Joint Commander of the French Forces in the Indian Ocean, paid a courtesy call on Friday afternoon (Nov 20) on Army Commander Lt. Gen. Crishanthe De Silva. Rear Admiral Beaussant arrived in Colombo to attend the sixth edition of the Galle Dialogue 2015 International maritime conference, organized by the Navy. Having expressed condolences, Lt. Gen. De Silva offered to share Sri Lanka’s experience in combating terrorism.

Sri Lanka can share her experience in fighting terrorism with France, as well as other members of the European Union. In spite of on and off setbacks and shortcomings, Sri Lankan police and military gained vast experience in fighting small groups of terrorist infiltrators, not only in the then operational areas but Colombo, as well. Having sponsored terrorism, in Sri Lanka, in accordance with her Geo-political strategies, India, too, experienced small groups of Sri Lankan infiltrators, mounting attacks in the late 80s and early 90s.

Before further discussing India’s experience, in hunting down Sri Lankans, and Indians, involved in the May 1991 Rajiv Gandhi assassination, it would be pertinent to recollect the unprecedented LTTE assault on the World Trade Centre, and the Hotel Galadari, before a small group of terrorists seized control of a section of Lake House, during Chandrika Bandaranaike Kumaratunga’s presidency. The LTTE struck around 7, on the morning of Oct 15, 1997, three days after the opening of the World Trade Centre. In spite of heightened security, in the city, and its suburbs, and severe restrictions on the movement of people from areas under LTTE control, to the South, the LTTE succeeded in infiltrating again. Prabhakaran mounted a devastating attack, on the Central Bank, on the morning of January 31, 1996.

The LTTE developed a fine strategy for infiltration. Those tasked with mounting attacks even used places of religious worship to coordinate attacks.

Europe under ISIS pressure

The ISIS would have found it relatively easy to infiltrate Paris due to lax border controls. The absence of effective security measures, within French borders, obviously facilitated the largest ever coordinated assault, within EU borders. The French assault, on the Saint Denis hideout, revealed their inexperience in handling such a situation. The firing of over 5,000 rounds of ammunition, during the siege, on the suspects safe house, revealed the absence of a clear strategy. Obviously, two hugely embarrassing incidents, in the wake of Russia having to acknowledge the possibility of ISIS planting a bomb in a Russian airliner, last month. The Oct 31 blast, over Sinai, killed 224 persons, on their way from Egypt to Saint Petersburg.

In the aftermath of the May 21, 1991, suicide bombing that killed the then Congress leader, Rajiv Gandhi, at Sriperumbudur, Tamil Nadu, India launched a major manhunt for those responsible. The wanted included both Sri Lankans and their Indian accomplices. The operation, spearheaded by the Special Investigation Unit of the Central Bureau of Investigation (CBI), lasted nearly 100 days. Perhaps, Europe should closely study the LTTE infiltration, as well as the Indian search operation, leading to the elimination of the killer squad. There had never been an operation similar to that undertaken by India against a foreign undercover team.

At the time of humiliating security failure, Tamil Nadu had been under the direct rule of the Central Government of India due to the dismissal of the then DMK government. The takeover took place after the Centre blamed the DMK for rapid deterioration of law and order situation.

The French tracked down the Belgian mastermind, of the Paris massacre, after having followed Hasna Ait Boulahcen, who also died in the police raid, whereas India was lucky to have retrieved a camera, from the Gandhi assassination site, which contained a series of shots of the scene, before the blast, captured by an Indian, on the LTTE’s payroll. The Indian photographer had been positioned close to the blast and he, too, perished. As the digital technology hadn’t been available at that time, the Indians didn’t realize the paramount importance of available evidence until the film roll in Chinon was developed. If not for the LTTE overwhelming desire to have the Gandhi’s assassination captured on film, the killer squad could have easily returned to Jaffna, across the Palk Strait.

The killer squad (remember, the team comprised Sri Lankans and Indians) carried out a ‘dry run’ at a propaganda meeting of the then Prime Minister V.P. Singh, at Chennai on May 7, 1991. Clearly, Indian security agencies hadn’t considered a real threat from the LTTE though its battlefield capabilities were known.

Israeli ambassador on LTTE terrorism

Former New Delhi-based Israeli ambassador to Sri Lanka, Mark Sofer, during an interview with this writer, in early 2011 said that his country was a victim of suicide bombing, pioneered by the LTTE. Sofer said that many Israeli civilians had been killed and wounded due to human bombs and Sri Lanka should be proud of achieving the military victory over the LTTE. Sofer emphasized the strongest possible measures against terrorism and those sponsoring violence. At that time, Europe wouldn’t have at least considered the possibility of ever experiencing a security nightmare. Of the 10 ISIS personnel, killed in Paris, on Nov 13 and Nov 18, at least four certainly committed suicide by exploding explosives-laden vests.

Sofer said that the LTTE had influenced those causing mayhem in the Middle East. He alleged that LTTE suicide attacks had inspired those targeting Jewish targets.

It would be pertinent to recall that India created the LTTE, in the 80s, and the West paved the way for the gradual build-up of the ISIS in accordance with its overall political-security strategy until it was too late. Having received Western financial and military backing, including advanced training, ISIS took on the West with devastating success.

LTTE inspires Oslo massacre

The LTTE, which once received the Tamil National Alliance (TNA) recognition as the sole representative of the Tamil speaking people, inspired violence abroad. Norway’s worst atrocity is a case in point.

Norwegian Anders Behring Brevik massacred 77 persons, in July 2011, in two separate attacks in Norway. Before the mass slaughter,

Breivik, in his 1518 manifesto, which was released hours before he carried out the massacre, said had felt that Europe should follow the LTTE example of expelling the Muslims from Sri Lanka He had interpreted the expulsion of Muslims, from the North, in October/November 1990, by the LTTE, at gunpoint, as a move by the then government of Sri Lanka to drive out the Muslim community.

The killer’s manifesto also referred to the Anuradhapura massacre, in 1985, and the slaughter of Muslims at the Kattankudy Mosque, in August 1990.

Remember, the al Qaeda attack on USS Cole in the port of Aden, on Oct 12, 2000, prompted the LTTE to proudly claim the operation was inspired by its own tactics. The mission killed 17 US personnel and injured 39 others.

The international community never bothered to examine the LTTE influence in grooming international terrorism.

The state-of-the-art Destroyer was rammed by a small craft, laden with explosives, which blew a 40-foot hole in the side of the guided missile ship.

The operation was very much similar to the Black Sea Tiger hit on surveillance command ship, ‘Edithara’, in the Kankesanthurai harbour, in the mid-90s.

Sea Tigers employed similar tactics in another successful attack on another SLN vessel, ‘Abeetha’, off Point Pedro, on May 4, 1991.

Soosai on Al Qaeda attack on USS Cole

Thillaiyampalam Sivanesan, aka Soosai, in an exclusive interview with BBC’s Francis Harrison, during the Oslo-managed Ceasefire Agreement, boasted Al Qaeda copied tactics from the LTTE. Soosai is quoted as having said that other terrorist groups should learn from the LTTE as the Al Qaeda had already copied them.

The interview, with Soosai, recorded during the LTTE celebrations of Heroes’ Day, and broadcast over BBC Television, was posted on the BBC Website’s South Asia section, under the heading, Tamil Tigers Reveal Suicide Secrets” as a video clip. The news feature introduced the Black Tigers as the Original Suicide Bombers of the World.”

Referring to the attack on USS Cole, Soosai said, They are using our tactics. I think in Yemen they used our strategy of the suicide attack to blow up an American ship. That is exactly what we used to do.”

Soosai is believed to have been killed, in May 2009, while crossing the Nanthikadal lagoon with LTTE leader, Velupillai Prabhakaran, and his family.

Examination of LTTE’s project to assassinate Rajiv Gandhi, during the polls campaign in Tamil Nadu, should be a case study for Western intelligence services. The LTTE picked Pakischandran, of Udippidy, Jaffna, to spearhead the operation. The man was also identified as Raja Arumainayagam. The operative was also called ‘one-eyed Jack’, Sivarasan, Raghu and Raghu Anna. Having received military training from Indians, in the early 80s, Sivarasan had been a veteran undercover operative responsible for a spate of operations in India, including the high-profile killing of the EPRLF leader, Padmanabha, and 12 of his key associates, on June 19, 1990. India turned a blind eye to LTTE operations in Tamil Nadu. Having wiped out the EPRLF group, Sivarasan, who personally carried out the attack with another LTTE operative, returned to Jaffna. Although, Sivarasan could have crossed Palk Straits few times, subsequently to carry out Prabhakaran dictates though there was no record of such movements. However, the Sivarasan’s hit squad, assigned to assassinate Gandhi, reached Tamil Nadu on May Day, 1991, after leaving Madagal, on the previous day. The squad included two female suicide cadres. The squad stayed with Indians committed to the Eelam cause until the May 21 assassination of Gandhi. Interestingly, Sivaran, wounded in action during Operation Liberation, was believed to have been moved by the Indian Air Force, Jaffna to India, soon after the signing of the Indo-Lanka Accord, in late July 1987.

Sivarasan, and the other suicide cadre evaded Indian security agencies for near 100 days until troops surrounded their Bangalore hideout, on Aug. 19, 1991. Following a 30 – minute exchange of firefight, the Indians laid siege to the building with the Black Cats deciding to delay a frontal assault until the next day. When the Black Cats entered the building without facing resistance, they found seven bodies, two female and five men, including Sivarasan; the man with many aliases Sivaran shot himself in the head while others took cyanide. The dead included Subha, the second suicide bomber sent in case Dhanu, for some reason, couldn’t go through the operation.

India disposed of the bodies of those Sri Lankans perished in the crackdown. At least 21 Sri Lankans committed suicide to avoid arrest. In addition to them, suicide cadre Dhanu claimed the life of Rajiv Gandhi. India never offered to send bodies of those terrorists back, nor Sri Lanka ever asked for them.

Western media, particularly some British media outfits, glorified the LTTE. The BBC’s coverage of LTTE suicide cadres promoted those who believed in violence.

In the wake of the Paris massacre, Europe stepped up security with Belgium recently experiencing a massive security scare.

The unprecedented crisis will compel Western powers to review granting of citizenship to outsiders. Tamils, of Sri Lankan origin, received citizenship at Sri Lanka’s expense. Having obtained citizenship of a particular country, they put pressure on that government and also worked jointly with similar groups to achieve political objectives. Sri Lanka having to face international scrutiny is a case in point.

https://youtu.be/Wb7yl6Siu5Y

Elmo De Silva Mount Lavinia Courtesy The Island

A recent protest against ETCA

It is said that a diplomat is one who lies for the benefit of the country he represents. In the case of the present Indian High Commissioner, he should be declared Persona Non Grata, based on his recent utterances. It is quite obvious that Indian High Commissioners cannot get over the fantasy that Sri Lanka is a colony of India.

Is there any such ETCA in operation in any other part of the world, and if so who are the contracting parties? If anyone is aware of such an agreement, could this be made available to those concerned so that that the merits and demerits of such an agreement could be studied?

Make public the ETCA and Ambulance agreements

What is the law which permits the implementation of such agreements? In my view, such agreements or international conventions should have a legal basis to be made operative. When I served in the World Customs Organization in Brussels, Belgium, I came to know that different countries have different legal processes, whereby provisions of an International Convention or Agreement become the Law of the Country. According to my understanding, in Sri Lanka, even if we accede to such a convention or agreement, we should have domestic Legislation to implement the provisions of these Instruments. I was told that in India, acceding to such Instruments; automatically make the provisions of such Instruments, domestic law. I remember that a Tamil Nadu High Court gave this ruling when the question of the Medium of Instruction in State schools was referred to the Court. This is not the case as regards Sri Lanka.

When I served In the World Customs Organization, I learnt that in the U.S.A such Agreements etc, are Gazetted for Public Comment.

I would be thankful if the Ministry of Foreign Affairs could enlighten us on the above.

Ranil Wickremesinghe, architect of these agreements

I do not know who has been advising the Hon Prime Minster on this subject, but not making the draft agreement available to all stake holders is inadvisable. I state this with responsibility, as a senior retired Public Servant, who has severed in several ministries and departments, was the first Sri Lankan to serve in the World Customs Organization, and has worked in a large manufacturing organization in Sri Lanka for nearly ten years. I was the Management Representative, implementing the I.S.O 9001/ 2000 Quality Management System in this Organization. I may add that in periods of labour unrest, I joined the other Executive Staff in operating the large machines. I was able to gain valuable experience in trading practices, manufacturing etc

If a copy of the ETCA has been sent to India it is bound to be discussed by all concerned in India. Why then is the Draft Agreement not made available to Parliament, and the other stakeholders? In my view, no advantage or disadvantage could be imposed on its citizens, or a section of its citizens, unless by legislation approved by Parliament.

India, after having actively supported terrorism in Sri Lanka and with consistent interference in Sri Lankan affairs, Sri Lankans view any agreement with India with great concern.

Elmo De Silva

Mount Lavinia

ALI SUKHANVER

Have you ever been to the Capital of Balochistan Quetta? If not; you have really missed a paradise on earth with a lot of mesmerizing beauty. The kindness, the hospitality, the care and the love, enriched with innocently sincere smile of the local people simply adds to the charismatic attraction of this paradise. Moving along the Hanna Lake, at the distance of 156 Km from Quetta one reaches the beautiful Ziarat Valley, known all over the world for The Ziarat Residency. It is the place where the founder of Pakistan Quaid-e-Azam, Muhammad Ali Jinnah spent the last two months and ten days of his life. This wooden-structured building was constructed during the British Raj in 1892 and was originally designed as a sanatorium before being converted into the summer residence of the agent of the Governor General. On 15 June 2013, this building of great national importance was targeted with rockets. The building was nearly demolished as a result of this attack. A local policeman, Bijjar Baloch also lost his life while trying to protect the building against the terrorist’s attack. The terrorists also removed the flag of Pakistan from the monument site, replacing it with a BLA flag. Later on the Militants belonging to the Balochistan Liberation Army claimed the responsibility of this cowardly attack. After the attack, thousands of local residents of Ziarat carried out a protest and chanted slogans against the BLA. One could feel an air of gloominess all over the atmosphere after the incident. That was really a moment when the real face and popularity of the so-called separatist organization in Balochistan was exposed to the world.

Everyone knows that the Baloch people had played a very active role in creation of Pakistan but there were a very few people who opposed the concept of creation of Pakistan and disagreed with the Two-Nation theory. The anti-Pakistan forces promoted, encouraged and supported rather patronized these opposing elements providing them with all possible logistic support. The BLA is also one of such foreign supported organizations. The BLA has ever been blaming the Law Enforcement Agencies of Pakistan of kidnapping and killing of innocent people of Balochistan. It has been framing the ISI and other intelligence agencies of Pakistan in the matter of the Missing Persons in Balochistan. The BLA and some other so-called ‘militant organizations’ are so many times found involved in terrorist activities against the State of Pakistan, moreover so many times they themselves claim the responsibility of different terrorist activities; the rocket-bombing on Ziarat Residency is also one of the examples. Such organizations claim that their anti-Pakistan activities are a reaction to the annexation of Balochistan with Pakistan which was, according to them, an action based on injustice and oppression. They say that they are the sub-nationalists and they represent the whole population of Balochistan and claim that everyone in Balochistan wants disintegration from Pakistan but the facts are altogether different. During the days of Pakistan movement, the people of Balochistan had been very strongly supporting the Resolution of Pakistan-1940, which envisaged ‘creation of a separate homeland for Muslim majority areas of the Sub-continent’. The people of Balochistan had always strongly opposed the plan of united India. They never wanted separation or freedom from Pakistan because they knew it well yesterday and they know it well today that Balochistan and Pakistan is one and the same thing. Those who say that they are fighting for the rights and liberty of Balochistan are nothing but miscreants playing in the hands of the foreign forces. Their only aim and objective is to repress and scare the people of Balochistan by using all brutal and inhuman techniques. These are the people who emphasize to observe the 27^th March of every year as a Black Day to commemorate the annexation of Balochistan in 1948 by ‘Pakistan’s armed forces’. The actual aim of observing this so-called Black Day is to create misunderstandings between the people of Balochistan and the law enforcement agencies of Pakistan. Fortunately this ‘Black Day’ could never gain popularity among the majority people of Balochistan. On that day, the so-called Baloch sub-nationalists appeal the Baloch people to observe complete shutter-down strikes but their appeal is heard only at a few places in far-flung areas of Balochistan. In some foreign countries the self-exiled Baloch leaders organize demonstrations which always face a severe scarcity of audience.

The People of Balochistan are very well aware of this bitter realty that those who claim to be their representative never come to Balochistan; they enjoy the ease and comfort of life in foreign lands. They know nothing about the hardships and troubles a common Baloch has to face in his daily life. Though the people of Balochistan have a frequent and common complaint of being neglected and ignored by the Federal Government but freedom from Pakistan has never been their desire or demand. They wish their leaders come back to Pakistan and do efforts for the solutions of their problems regarding health, education, employment and other basic needs of life. The government of Pakistan, the Armed Forces of Pakistan, the politicians of Balochistan, in short everyone is trying sincerely to compensate the people of Balochistan for their long time deprivations; the self-exiled so-called sub-nationalists must come back to their land and join hands with their people and the government. Protest against deprivation is neither a sin nor a crime anywhere in the world and nowhere this protest is regarded as terrorism. There is always a very clear difference between protest and terrorism. The people of Balochistan would never allow anyone to give the colour of terrorism to their protest.

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

මම මීට ඉහත ඩෙ න්ගු රෝගයට සිංහල වේද හාමිනේ කෙනෙක්  විසින්  ගලැබූ කොළ වලින් හැදු බෙහෙතක් ගැන ලිපියක් ලිව්වෙමි . කැනඩාවේ ”’කිබෙක් ””’ නම් පලාතක  ජීවත් වන  බෝධි ධනපාල නම් අයෙක්  ඒ කරුණු හාස්‍යට ලක් කළේය . මහරගම වත්තේගෙදර  බටහිර දොස්තර කෙනෙක් වන    ලෙනෝරා   ද ගස්ලබු කොළ වලින් මේ රෝගයටම බෙහෙතක් නිපදවා පේ ටන්ට් බල පත්‍රයද ලබා ඇති බව නොබෝදා පලවිය . දොස්තරගේ බෙහෙත  රජයේ රෝහල වල ලේඩු න්ටද දී  ඇත හදා බැලීමට  කටයුතු කර ඇත . ධනපාල  මහතා එදා  වෙදහාමිනේගේ බෙහෙත රෝහල් වල  අ ත්‍  හදා නොබලන්නේ ඇ ය්කියා   ඔලොක්කුවට ඇසුවේය . ඒ බට හිර වය්ද්‍යා වරුන්ගේ හැටි බව  ධනපාල වැනි බටහිර ගැත්තෙක් නොදන්නවා විය නොහැක .වෙදහාමිනෙට බටහිර වය්ද්‍යා වරු රෝහල් වල  ඉඩක් දුන්නේ නැත  එහෙත් දොස්තරට ඉඩ දුන්නේය .බොහෝ   දොස්තරලා ට  අවශ්‍ය තමන් වැජබෙන්නට  ය . ඔවුන් හැම විටම  සින්හල වේද කමට ගරහති . ඉස්සර හිටපු ලෙනෝරා දොස්තරනම් ආයුර්වේදයත් උගත් අයෙකි   නන්දදාස කෝදාගොඩ සීදුවේ ලංකානන්ද  හාමුදුරුවන්ගේ  සිංහල  බෙහෙත් ගැන පර්යේෂණ වලටද සහය් දුන්නේය . ඔවුහු කිසිවිටෙකත් සිංහල කමට කෝචෝක් කලේ නැත .
අයින්ස්ටයින්   , නිව්ටන් වැනි විද්‍යාඥයින්ගෙන්   ගෙන් බේරුන හැකි බේරෙන්න බැරි විද්‍යාඥ යන්යය් කියා ගන්නා    වට පඩ යන්ගෙනි