DHARSHAN WEERASEKERA

 According to the newspapers, UN Human Rights High Commissioner Rights Zeid Al Hussain is scheduled to arrive in Sri Lanka on the 5^th of February.  The purported purpose of the visit is to urge the Government to finalize the mechanisms to try some of Sri Lanka’s war-time commanders for war crimes, as recommended by his report of September-2015, and endorsed by UNHRC resolution A/HRC/30/L.29.

In my opinion, Zeid has demonstrated by his conduct towards Sri Lanka that he is a law-breaker, a menace to the world (because his actions are causing the United Nations Organization, of which he is a high-ranking official, to continually breach the UN Charter) and thereby a disgrace to his office.

In this article I shall briefly explain the offence that I think the UN is at present being compelled to commit against Sri Lanka, the role that persons such as Zeid play in it, and suggest some things that Sri Lankans can do to ‘greet’ him properly when he gets here.

THE BACKGROUND TO THE OFFENCE

A good place to begin a discussion of the offence that the UN is committing against Sri Lanka is the farewell note penned by departing UN Resident Coordinator Subinay Nandy, and published in The Island of 19 January 206.  Nandy says, inter alia:

‘I was also fortunate to have been working with the UN in Sri Lanka during the last year when the Government re-affirmed its commitment towards meeting its international obligations to the UN system.’

Let’s look at this sentence a bit closely, particularly at the assumption it contains about the relationship between Sri Lanka and the UN.  As far as I know, Sri Lanka does not have an agreement with a ‘UN system.’  Sri Lanka has an agreement with the United Nations Organization, as a result of signing the UN Charter, and that Charter imposes reciprocal obligations on the UN that it has to meet when dealing with its Members.

One of the said obligations, perhaps the most important, is set out in Article 2(7) of the Charter, as follows:  ‘Nothing contained in the present Charter shall authorize the United Nations to intervene in matters which are essentially within the domestic jurisdiction of any state or shall require the Members to submit such matters to settlement under the present Charter.’

Let’s now turn to the international investigation against Sri Lanka authorized by the Human Rights Council in March-2014.  In my view, there’s a prima facie case that both the process that led to the investigation being authorized (i.e. the preceding resolutions in 2012 and 2013, plus the related reports of the Human Rights High Commissioner) as well as the result of the investigation (i.e. the High Commissioner’s report A/HRC/30/CRP.2 submitted to the Council in September-2015) are compromised.

The constraints of time don’t allow me to go into the above matter in detail, but in brief my argument is as follows.  With respect to the process that led to the investigation, an examination of the resolutions in 2012 and 2013 reveals that the principal basis for the recommendation for an investigation made in those resolutions was the recommendation made in related reports of the High Commissioner.

Meanwhile, an examination of the said High Commissioner’s reports shows that the principal basis for the recommendation for an international investigation made in those reports is the Report of the Secretary General’s Panel of Experts of Accountability in Sri Lanka (POE) released in 2011.  But, that report was produced for the personal use of the Secretary General, and never placed on the record of the Human Rights Council, and Sri Lanka never had a chance to respond to it directly before any UN Organ.

As such, in my view, the Council’s use of the report as a basis for recommending various measures against Sri Lanka is ex facie illegal.  (It should be noted that, when the POE was first released in 2011, the Russian Federation raised objections to it even at the Security Council.  So, there can be no denying that the UN was aware that there may be problems if any UN Organ were to use the POE for official purposes.)

I shall now turn to the result of the investigation, i.e. the High Commissioner’s report A/HRC/30/CRP.2 of September-2015.  In my view, the chief problem with this report is that it has not been subjected to an independent assessment, though it is replete with lies, obfuscations, contradictions and omissions, and so on, which become apparent to anyone even after a cursory perusal of the document.

More to the point, there are two reports commissioned by the Government, the Report of the Lessons Learnt and Reconciliation Commission (LLRC), and the Paranagama Commission, the latter of which included international legal experts such as Sir Desmond De Silva and Professor David M. Crane, who had been consultants for the UN in other war crimes investigations, that a case for war crimes against the Sri Lankan State (i.e. a case for ‘Command responsibility’) cannot be made.

It should be noted that the High Commissioner’s report A/HRC/30/CRP.2 is the only UN-endorsed report thus far to suggest that Sri Lanka as a State committed war crimes.  Under the circumstances, it seems to me the least the Human Rights Council could have done before endorsing the High Commissioner’s recommendations was to subject the report to an independent assessment to test the veracity and credibility of his evidence.

THE OFFENCE

The Human Rights Council may argue that because the Government co-sponsored resolution A/HRC/30/L.29 it vitiates the need for an assessment such as the one mentioned above.  But, the question is, ‘Even if the UNHRC didn’t have to subject the High Commissioner’s report to an independent assessment before taking action on it, was there a duty of the UN (i.e. the General Assembly) to conduct such an assessment, because of obligations stemming from the UN Charter, particularly Article 2(7)?’

In my view there was, and my argument is briefly as follows.  The argument is derived from a principle of Criminal Law accepted in most civilized countries, namely, where a very serious offence is concerned, a plea of guilty by the accused at the very start of the trial is not sufficient for a conviction.  The judge must satisfy himself or herself that the accused, one, understands the gravity of what he (the accused) is about to do, and two, the accused has not been tricked or coerced into pleading guilty.

If the judge has the slightest suspicion with respect to the said matters, he or she can order the prosecution to prove the charge beyond a reasonable doubt, irrespective of the plea of guilty by the accused.  In the law of Sri Lanka, this is taken a step further.  For a charge of murder, the judge has the discretion to refuse a plea of guilty and to order the prosecution to proceed with its case (Criminal Procedure Code, Section 197 as amended).

I consider that the above principle, mutatis mutandis, is applicable even in the field of international law, because it is essentially a means of safeguarding an accused where, by his own act, either through ignorance or compulsion, he is about to do grave harm to his own interests.

It seems to me reasonable that, if an individual accused of a crime can enjoy this safeguard, there is even greater need for that safeguard to be available to a nation, where the actions of certain officials threaten the sovereignty of the nation, and the citizens of the nation, who ultimately suffer the consequences of the said actions, have not been consulted nor had an opportunity to provide input with respect to the actions in question.

To cut to the chase, the Government has co-sponsored resolution A/HRC/30/L.29, which, let us suppose, is equivalent to a plea of ‘guilty’ to the High Commissioner’s charges.  The UN Organization, however, has an abiding relationship with the nation of Sri Lanka, which includes the obligation not to interfere in the internal affairs of this or any other country.

The High Commissioner’s recommendations entail interfering in the internal affairs of this country:  I take as self evident that the setting up of judicial mechanisms to try the citizens of this country for wrongs purportedly done during an internal conflict is an interfering in the internal affairs of this country, if, as I mentioned earlier, there’s a prima facie case that the recommendation for such mechanisms was compromised (not just the recommendation but the entire process that led to the investigation).

Under the circumstances, in my view, there was an obligation on the UN, irrespective of the Government’s  plea of ‘guilty,’ to subject the High Commissioner’s report to an independent assessment before allowing the UNHRC to take any actions against Sri Lanka based on that report.  Therefore, by allowing or rather tolerating the UNHRC’s actions, the UN is breaching the UN Charter.

THE ROLE THAT PERSONS SUCH AS ZEID PLAY IN THE OFFENCE MENTIONED ABOVE

If some wrong is being by the UN or in its name, it is the responsibility of the relevant officials to inform the General Assembly of these matters.  Persons such as Zeid and Ban Ki Moon are some for the highest officials in the UN.  They have been intimately involved in what has happened to Sri Lanka at the UNHRC.  Zeid, with his report, is now more intimately involved than even Mr. Moon.

If these persons had the slightest suspicion that something wrong was being done to Sri Lanka, they had a duty to inform the General Assembly about what was going on, and to request the GA to take the necessary action.  In this case, they did nothing, which means they are ultimately responsible for the UN’s aforesaid offence against Sri Lanka and against the Charter.

Zeid might argue that either he or his predecessors have checked with their lawyers and the latter have said that everything that has been done to Sri Lanka is by the book and above board.  In my view, that defence is unacceptable.  It is the same defence that George W. Bush the former American President tried with respect to the charge that his people had engaged in torture.

He got a lawyer at the Justice Department to write a memo re-defining the word ‘torture’ so that it excluded everything that the Americans were doing, and then said, in effect, ‘We don’t ‘torture’’  No one other than the Americans bought Bush’s defence.  The proper forum to go to if anyone wants a ruling on whether Americans were guilty of torture, with regard to any particular case, is the US Supreme Court.

To turn to Zeid, if he had any doubts whether the actions taken against Sri Lanka at the UNHRC were lawful or not, the proper forum to go to is the International Court of Justice (ICJ) the official court of the UN.  He could have asked for an advisory opinion from the Court, or got the General Assembly to request such an opinion, and resolved all his doubts.

Given the larger ramifications of the UNHRC’s actions against Sri Lanka, for instance, the precedent they set for similar actions to be taken against other countries, an advisory opinion on the legality of the said actions would have been a good idea, particularly because it would have got the Court to interpret Article 2(7).  So, why didn’t Zeid or even Mr. Moon, take advantage of the opportunity?

To repeat, the claim that they checked with their lawyers is not enough:  persons such as Zeid and Moon are ultimately responsible for the UN’s continuing breach of its obligations to Sri Lanka under the Charter.

THE CONSEQUENCES OF THE OFFENCE

I anticipate among other things the following two results.  As soon as there’s a change of government in Sri Lanka (and obviously change is inevitable in politics, as in all things), if the Government that comes to power decides to reject resolution A/HRC/3/L.29, it will immediately request a series of advisory opinions of the ICJ.

The ICJ  has the discretion to decide whether or not it will take up any particular question, but if the Court takes up even one of the Government’s questions, and interprets Article 2(7), and if according to that interpretation some or all of the UNHRC’s actions against Sri Lanka are deemed to be beyond the scope of the said Article, then, if I may borrow an American expression, ‘All hell will break loose.’

It will mean that all measures that flow from resolution A/HRC/30/l.29 will be nullified, which will include any mechanisms to pursue charges based on the High Commissioner’s report, and any judgments or sentences handed down by such mechanisms.  That in turn means that ways will have to be found for the UN to compensate Sri Lanka for damage that may have been done as a result of the said resolution and its related measures.

The second result I anticipate, related to the first, is that a series of lawsuits will be filed under the civil law, by persons accused before the said mechanisms, against the officials, both foreign and local, who helped design those mechanisms.  The basis of the cases will be that the officials had a duty of care to ask basic questions about the legality of the mechanisms before proceeding to set them up.

These cases will embroil the officials in question in litigation for years, and, if they lose, they will have to pay millions of rupees in compensation.  In short, the UN’s continuing breach is compounding a situation that might someday shake the UN, and also Sri Lankan domestic law, to its very foundations, and all this because persons such as Zeid don’t seem to have the guts to seek  rudimentary clarifications from the ICJ even at this late stage.  This is the man, then, who is set to visit out fair shores on 5^th February.

RECOMMENDATIONS

I shall limit myself to just one recommendation.  I am sure that there will be protests and demonstrations when Zeid arrives.  The message conveyed at these protests should be coordinated and focused, and aimed at the international audience.  In my view, the battle that patriotic Sri Lankans now face is to convince a sizable segment of the international audience that an injustice has been done, and continues to be done, to this country.

I believe the only way to do the above is to focus the message on the specific provision of law that is being breached.  So, to that end, people should make placards that say simply: ‘2(7)’.  When international observers, including the international press that will be traveling with Zeid, and Zeid himself see this, they’ll first ask, ‘What does that mean?’  and some assistant or other will inform them that it refers to Article 2(7) of the UN Charter.  Nothing more need be said.

I recommend a variation on the above also, namely, someone should have T-shirts made with the logo, ‘2(7)’ on the front and the text of the Article in English and Sinhala in the back.  Then, wherever Zeid goes, for instance along his route, people should wear these T-shirts and stroll, or just stand around.  I’m sure it’ll have Zeid climbing the walls.

Dharshan Weerasekera is an Attorney-at-Law.  He is the author of two books:  The UN’s Relentless Pursuit of Sri Lanka (2013), and, The UN’s Subversion of International Law:  The Sri Lanka Story (2015)

DecentLanka2015

Here are the proposals we made to the Public Representation Committee on Constitutional Reforms, on 27 January 2016 at Vusumpaya.

They don’t in anyway cover all areas for a complete Constitution. Yet they do include concepts for Constitutional making.

Our main argument is that this new Constitution should provide for a political solution for the National Question and for that reason the APRC Final Report should be used as a base document for deliberations as that carries a broad consensus among pro Sinhala Southern political parties for power sharing, beyond that of 13A.

PROPOSALS MADE BY THE ALL PARTY REPRESENTATIVES COMMITTEE TO FORM THE BASIS OF A NEW CONSTITUTION

APRC Final Report His Excellency The President MahindaRajapaksaon 11th July, 2006 at the All Party Conference (APC)decided to appoint a committee of representatives of the parties at APC called the All Party Representative Committee(APRC) and mandated it to formulate a draft proposal for Constitutional reform. The President mandated the APRC to evolve a GhomeͲgrown new constitutionJ which will provide Ga comprehensive approach to the resolution of the national questionJ. The initial members of this Committee are given in Annexure 1

For Full Report Follow the link

https://www.lankaweb.com/news/items16/APRCFinal-Report%20(Unofficial)%202010%20July%2020.pdf

On 27 January, 2015 we met with the Chairman of the Public Representation Committee on Constitutional Reforms, Senior attorney at law Lal Wijenayake at “Visumapaya”, Colombo 02 and handed over the documents below along with a complete copy of the Final Report of the All Party Representative Committee (APRC), as our written proposals for a new Constitution. We firmly believe a new constitution is needed for this country, not because political leaders in this government wants to have a new Constitution for reasons not spelt out and explained clearly, but for the people to have a decent, contented life with peace and stability. A new Constitution that would guarantee such life through governance held responsible in ensuring such life for all Citizens without discrimination. We also firmly believe such a society will not be possible unless there is a broad consensus in working out a practical, stable and an acceptable solution to power sharing. Power sharing in a governing system is a pre requisite for a stable socio political life in this country that has not been able to resolve the ethnic conflict politically, since independence. For that reason, we propose the Final Report of the APRC should be used as a base document for deliberating a new constitution. This report after 03 years of long debates and discussions, brings out for the first time in our post independent history a very broad consensus among the pro Sinhala forces in creating a State with shared power that goes beyond the 13 Amendment. In this report, the SLFP, the MEP and the JHU along with 12 other political parties have officially accepted power sharing with provincial councils as the unit of political power for provincial people. We therefore proposed this APRC consensus should be utilized in working out a new constitution along with the conceptual note on constitution making, we handed over.

For Full Report Follow the link

https://www.lankaweb.com/news/items16/Constition.Making%20Submissions%20All%20Documents.pdf

Thank you.

Co-convenors

DecentLanka2015

Collective for a Decent Lanka
Contact Neville Ananda – Attorney at Law -0777876811

Sujeewa Dahanayake – Attorney at Law -0777324062

By A.A.M.Nizam – MATARA

The government’s witch-hunt against the former President, his family members and his supporters continue unabated for over one year now.  We were told by the infantile western slavish Foreign Minister Mangala Samaraweera during the run-up to the January 8^th election that the former President Mr. Mahinda Rajapakse has hidden wealth worth over 18 billion U.S.Dollars in foreign bank accounts and details of which will be revealed to the country and Mr. Rajapaksa will be made to account for this hidden wealth.  Similarly the political chameleon Rajitha Snaratne also parroted these allegations and said that that Mr. Rqajapaksa will be taken into custody at least one day prior to the nomination for the election on 17^th August.  There were other allegations that Mr. Rajapksa or his family members own the Marriot Hotel in Dubai and so on.

Similar allegations were made by many political infants and minions in the UNP and even the JVP hooligans who are responsible for the death of over 60,000 youth in the country and destruction of millions worth state properties repeated these allegations. None of these allegations pertaining to Mr. Rajapakse or his family members have been proved and recently even the sand in a former swimming pool of the house of one Mr. Liyanage was removed saying that Mr. Rajapaksa has hidden a large consignment of gold in that former swimming pool since he was to occupy that house.

In fact all Sri Lankans should be ashamed about the harsh and inhuman treatment being meted out to Mr. Mahinda Rajapaksa and his family members by these scoundrels with blood soaked hands in return for the great historical service done by him by ending the 30 years of ruthless terrorism in this country and making the people of this country to live for another day and enabling them to travel to any part of the country without any form of fear and suspicion.  He would have been adorned as an idol if something similar to this happened in the primitive world.

In the meantime, the government has become very much fearful of the media institutions and journalists due to its failure for over one year to fulfill any of its pledges.  It has also become fearful of the Maha Sangha, and now attempts to curtail media freedom and control the activities of the Maha Sangha are being made as they are two most powerful forces in the country.

In the witch-hunt for Mr. Mahinda Rajapaksa and for his family members these imbeciles of the government was attempting to grill Lieutenant Yoshita Rajapaksa alleging that he was behind the death of Havelocks Rugby skipper Wasim Thajudeen.  Utterly failing to prove this allegation, these imbeciles have explored all the ways possible to entrap Mr. Yoshita.  Recently it was revealed in the Parliament about the expenses incurred by the Sri Lanka Navy for his overseas training completely ignoring the bold and great sacrifice made by him by courageously coming forward to join the Sri Lankan Navy when the children of so many card board lions were hiding in foreign countries dreadful of stepping into Sri Lanka.

With the media suppression and attacks on media launched by the Prime Minister recently they have found a new avenue to take revenge on the young Lieutenant by arresting him on charges related to the Carlton Sports Network Channel (CSN) in which he was a working Director. This measure with concocted allegations has been purely taken to annoy the former President on the one hand and prevent CSN channel becoming a News Channel which we understand was planned to be launched from 1^st of February.

Mr. Yoshitha Rajapaksa has been remanded over money laundering allegations under the Money Laundering Act. He is accused of money laundering to the tune of Rs. 365 million, criminal breach of trust, forgery and undervaluing imported items obtained by Carlton Sports Network.

FCID detectives have said that they had seized Rs. 165 million from the CSN bank account which had not been accounted for, that funds for setting up the television channel had come from illegal sources abroad and also funds deposited in foreign banks had been remitted back to Sri Lanka. The FCID works directly under a cabinet sub-committee headed by the Prime Minister.

The others arrested include Nishantha Ranatunga, who had been the chief executive officer of Yoshitha’s Carlton Sports Network (CSN), Mr. Rajapaksa’s media secretary, Rohan Welivita: Savithra Dissanayake and Ashan Fernando.

Former president Mr. Mahina Rajapaksa who was in court told reporters after his son was taken away in a prison bus that the arrest was to seek revenge from him. He said that he doesn’t mind this if his son has done anything wrong, but he knows that he is innocent,” He has added that the government is trying to take revenge from him.

How the Batalanda torturer incapable of having children and the eunuch Bra Sirisena could understand the value of fatherly sentiments? (END)

ධර්මන් වික‍්‍රමරත්න

ශ්‍රී ලංකාවේ 1505 සිට 1931 දක්වා වසර 425ක්ම ආක්‍රමණිකයන්ගේ ආණ්ඩු තන්ත්‍ර අනුව සමාජය විවිධ පරිවර්තනයන්ට භාජනය විය. දේශපාලන පක්ෂ සමාජයේ පරිවර්තනයට බලපෑවේ 1931 ස්වර්ණජන ඡන්දය ලැබීමෙන් පසුවය. සෝල්බරි නිදහස 1948 ලැබුණද සැබෑ සමාජ පරිවර්තනයකට අඩිතාලම වැටුනේ 1951 සැප්තැම්බර් 2වැනිදා කොළඹ නව නගර ශාලාවේදී ශ්‍රිලනිප ආරම්භ කිරීමෙන් පසුව බව 1956න් පසු පසක් විය.

එදා ශ්‍රිලනිප ආරම්භ කරන විට එස්.ඩබ්ලිව්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක කියා සිටියේ ශ්‍රිලනිප මූලික කාර්යය වනුයේ අධිරාජ්‍යවාදීන්ට සහ ඔවුන්ගේ හවුල්කාරයින් වන දේශීය ධනපතියන්ට එරෙහිව සටන් මෙහෙයවීම බවය. වර්තමානයේ එනම් 2016දී ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන තත්ත්වයද 1951 තත්ත්වයට සමානය. එදා සේම අද රට දේශපාලන වශයෙන් කොටස් දෙකකි. ඒ ප්‍රතිගාමී බලවේග නියෝජනය කරන එක්සත් ජාතික පක්ෂය සහ එහි ඇමතිකම් ගෙන ආණ්ඩුවේ සරණගිය ‍ඩාර්ලි පාරේ නෛතික ශ්‍රිලනිපද, ප්‍රගතිශීලි බලවේග නියෝජනය කරන එජාප විරෝධී සැබෑ ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින ඒකබද්ධ විපක්ෂය ප්‍රමුඛ ප්‍රගතිශීලි සහ දේශප්‍රේමී කොටස්ය.

මේ සියල්ල මැද ප්‍රගතිශීලි සහ දේශප්‍රේමී බලවේගය අන් කවරදාකටත් වඩා දැන් ශක්තිමත් වෙමින් පවතී. ඒ අදටත් ශ්‍රිලනිප නියෝජනය කරන මුදුන්මුල සහ අරටුවවූ පළාත් පාලන මන්ත්‍රීවරුන් ප්‍රතිගාමී එජාපය ප්‍රමුඛ නෛතික ශ්‍රිලනිපයට එරෙහිව ඒකාබද්ධ විපක්ෂය යටතේ සැබෑ ශ්‍රිලනිප සමඟ අත්වැල් බැදගැනීම නිසාය. ශ්‍රී ලංකාවේ ජනතාවගෙන් සියයට 75ක් ජීවත්වන්නේ ග්‍රාමීයවය. රටේ ඇති 35,421ක ගම්මානයන්හි සැබෑ දේශපාලන නායකයා ගමේ සිටින පළාත් පාලන මන්ත්‍රීවරුන්ය. ශ්‍රිලනිප පළාත් පාලන මන්ත්‍රීවරුන්ගෙන් සියයට 85කට වඩා දැනටමත් එළිපිටම ඒකාබද්ධ විපක්ෂය සමඟ රොද බැදගෙන එක්වී සිටිති. ගම වැළඳගත් මහින්ද රාජපක්ෂගේ ශ්‍රිලනිප යාන්ත්‍රණය උණුසුම්ව පිළිගනිති. මැතිවරණ නාමයෝජනා ප්‍රකාශයට පත්කරන විට ඉතිරි පිරිසද එක්වෙනු ඇත. අවසානයේ නෛතික ශ්‍රිලනිප සමඟ සිටිනු ඇත්තේ තමන්ම සොඳුරු ආඥාදායකයෙකුයැයි හදුන්වා ගන්නා කඩුවෙල ඇත්තෝ වැනි අය පමණි.

පළාත් පාලන හිටපු නගරාධිපතිවරුන්, උප නගරාධිපතිවරුන්, සභාපතිවරුන්, උප සභාපතිවරුන්, පළාත් පාලන මන්ත්‍රීවරුන් සියයට 85කටත් වඩා දැන් එළිපිටම සැබෑ වෙනසක් ඉල්ලා සිටිති. ඔවුන් එළිපිට දිස්ත්‍රික් සංසද 17ක් පවත්වමින්ද මාධ්‍ය සාකච්ඡා විවෘතව තබමින්ද රටට හඬගා කියා ඇත්තේ නෛතික ශ්‍රිලනිප නිවැරදි නොවන්නේනම් තවදුරටත් ඒ කෙරෙහි බලාපොරොත්තුවක් නැති බවය. ඔවුන්ගේ අදහස අනුව කිසිම දෙයක් ලේසියෙන් අත්හැරිය යුතු නැත. එමෙන්ම එජාපයේ වලිගයක් බවට පත්වූ නෛතික ශ්‍රිලනිප කෙරෙහි දැඩි විශ්වාසයක් තැබීම සැබෑ ශ්‍රිලනිප අන්‍යතාවයේ විනාශයට හේතු වන්නකි. එවැනි පක්ෂයක නායකයින්ට දිය හැකි හොඳම දඬුවම අතහැර දැමීමය. අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ සුළඟ හැරෙන දිසාවට වැනෙන, කරන හෝ කල වැඩක්ද නැති වසරක් ගතවූවද මෙලෝ රහක් නැති නාමික පක්ෂයක තවදුරටත් හිදීමෙන් වැඩක් නැති බව පුංචි මන්ත්‍රීවරුන් හඬගා කියති.

බණ්ඩාරනායක නායකත්වයෙන් ඩී.ඒ රාජපක්ෂ ඇතුළු මන්ත්‍රීවරුන් 6කගේ සුසංයෝගයෙන් ඇරඹුණු ශ්‍රිලනිප ලාංකීය දේශපාලන දේහය තුළ සුවිශේෂි කාර්යභාරයක් ඉටුකර තිබේ. එය කාලයේ තාලයට ගොඩනැගූණු දේශපාලන පක්ෂයකි. ලාංකේය මොඩලය හඳුනාගත් ගමේ දේශපාලනයක් බවට එය බෞතිස්ම කළේ 2005 සිට 2014 දක්වා මහින්ද රාජපක්ෂගේ නායකත්වය යටතේය. ප්‍රතිගාමි එජාපය සහ ඔවුන්ගේ ඒජන්තවරුන්ට එරෙහිවූ ශ්‍රිලනිප දේශපාලනය කොම්ප්‍රදෝරු ධනේශ්වර එකක් නොවේ. එහි මොඩලය විප්ලවවාදි එකක්ද ‍නොවේ. වසර 2014 නිමාවන විට ශ්‍රිලනිප යනු ගම තුළින් ලැබූ දැනුම, පළපුරුද්ද සහ ගම තුළ ජීවත්වූ අත්දැකිම් ඔස්සේ රට මෙහෙයවූ සුක්කානමකි. ශ්‍රිලනිප පළාත් පාලන මන්ත්‍රීවරුන්ගේ කැරැල්ල ගම වෙනුවෙන් ගම තුළින් මතුවූවකි. එජාපය සරණ යන ශ්‍රිලනිපයකින් සැබෑ ශ්‍රීලංකා පාක්ෂිකයාට වැඩක් නැත.

ගමේ පාක්ෂිකයා දුප්පත් බව සැබෑය. ඒත් ඔවුන්ගේ හිතහොදය. බොහෝ විට අවසානයේදී එවැනි හිතහොද මිනිසුන්ට ඉතිරි වන්නේ දුකත්, තනිකමත්, කණස්සල්ලත් පමණි. ඉකුත් මහ මැතිවරණයේදීද එලෙසින්ම සිදුවිය. තවදුරටත් එසේ සිදුවිය යුතු නැත. එසේ සිදුවන්නට ඉඩදී නිහඬව බලා සිටිය යුතුද නොවේ. පක්ෂ නායකයින් අඬන විට ඔවුන් සනසන්නට බොහෝ අය සිටියද ගමේ පක්ෂ සාමාජිකයෙකුගේ දුකේදී බොහෝ දෙනා ඔහු ලඟ නැත. එහෙත් ඔහුටද රිදීමට හදවතක් ඇත. ‘යහපාලන’ ඇත්තන් ගැන අටුවා ටීකා අවශ්‍ය නැත. පිටතින් පෙනෙන්නේ ඔවුන් ඇල්වතුරත් නිමලා බොන පිරිසක් සේය. එහෙත් සැබෑවනම් ඔවුන් නාහෙට නා‍හන පිරිසකි.

ශ්‍රිලනිප බෙදුනොත් එජාපයට වාසියි කියන්නේ මහ ඡන්දයේදී පරාජයට පත්වී ජාතික ලැයිස්තුව හයිජැක් කිරීම නිසා පාර්ලිමේන්තුවට ‘ජාති’ක ලැයිස්තුවෙන් පත්වූ මහින්ද සමරසිංහ, ලක්ෂ්මන් යාපා අබේවර්ධන, විජයමුණි සොයිසා, ඩිලාන් පෙරේරා, ෆයිසාල් මුස්තාපා, ඒ.එච්.එම් ෆවුසි වැනි ඇමතිවරුන් පිරිසකි. වෙහෙර ගිල්ල එකාට අග්ගලා කජ්ජක් දැයි? කියමනක් ඇත. ඉකුත් මහ මැතිවරණයේදී සන්ධානය ආසන 95ක් ගත්තේ මහින්ද රාජපක්ෂට පින්සිදු වන්නටය. මහින්ද රාජපක්ෂ වෙනම තරඟ කළේනම් අවම වශයෙන් ආසන 70ක් එම බලවේගයට හිමිවනු ඇත. නෛතික ශ්‍රිලනිපය වෙනම තරඟ කළේනම් ඔවුනට හිමිවනු ඇත්තේ ආසන 20ක් පමණ සුළු ගණනකි.මේ තිත්ත ඇත්ත සැවොම පිළිගත යුතුය.

ශ්‍රිලනිප බෙදීමක් ඇතිවූවහොත් එහි වාසිය සිදුවන්නේ එජාපයට බව එජාප ආණ්ඩුවේ ඇමතිකම් වරදාන යටතේ යැපෙන ශ්‍රිලනිප මන්ත්‍රීවරුන් කිහිප දෙනෙක් පවසති. සමන් ලතා එතෙන්නේ සඳුන් ගස් වටා බවද උජාරුවෙන් පවසති. සමන්ලතාවන් කෙසේවත් දේශපාලන පිළිල වටේ එතෙන්නේ නැති බව දැනගත යුතුය. මේ පාරත් හඳන්නේ ළිදෙන් වතුර බී ගඟට ආවඩන්නය. මහින්ද රාජපක්ෂගේ පිටේ නැගී ඡන්ද දිනා එජාප ඇමතිකම් ලබාගෙන මිනිසුන්ට වැදිබණ දෙසති. පැරණි සදුන් ගස්වල පිළල සෑදී විනාශවන විට සමන්ලතා එතෙන්නට අළුත් සදුන්ගස් සොයාගත යුතුය. එමෙන්ම අලුත් සදුන්ගස් පිළිල වලින් ආරක්ෂා කරගත යුතුය. ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින් ඉකුත් මැතිවරණයේදී ඡන්දය දුන්නේ එජාපයට එරෙහිව මිස ඇමතිකම් ගෙන එජාපය ශක්තිමත් කිරීමට නොවේ. ඔවුන් ඡන්දය දුන්නේ මව්බිම බෙදුම්වාදීන් සහ අධිරාජ්‍යවාදීන් හමුවේ දුර්වල කිරීමට නොව ශක්තිමත් කිරීමටය. මහින්ද රාජපක්ෂ බලවේගයන්හි තීරකයින්ට ඉකුත් මහමැතිවරණයේදී වැරදුණේ ඕනෑවට වඩා මිනිසුන්ව විශ්වාස කරන්නට ගොසිනි. තවදුරටත් කාලය, ශ්‍රමය සහ ශක්තිය නිරපරාදේ විනාශ කලයුතු නොවේ.

ගමේ මිනිසාට නෛතික ශ්‍රිලනිප ගැන සැබෑ විශ්වාසයක් නැත. ඔවුන් සිටින්නේ දැඩි කලකිරීමකිනි. ඕනෑම පක්ෂයකින් තරඟයට එන ලෙස පළාත් පාලන මන්ත්‍රීවරුන්ට අවධාරණය කරති. එම ජන මතයට පිටු පෑමට මහජන නියෝජිතයෙකුට නොහැකිය. මහින්දගේ කරේ එල්ලී ඡන්දය ඉල්ලා පාර්ලිමේන්තුවට ගොස් පාක්ෂිකයින්ට කොකා පෙන්වු ශ්‍රිලනිප ඇමතිවරුන්ට ඔවුන්ගේ මනාපයක් නැත. එමෙන්ම අභියෝගයක්ද ඇත. හැකිනම් වෙනත් පිරිස් යොදා නෛතික ශ්‍රිලනිපයෙන් පැමිණ තම බලවේගය සමඟ තරඟ කරන ලෙසය. කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයේ පළාත් පාලන මන්ත්‍රීවරුන් එක හඬින් කියා සිටියේ දේපල රාජසන්තක කළද මහින්දගේ ආශිර්වාදයෙන් තරඟ කිරීම ස්ථීර බවය.

ශ්‍රිලනිප දෙකඩ කිරීමට හෝ දුර්වල කිරීමට කටයුතු කරන්නේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන් හෝ පළාත් පාලන මන්ත්‍රීවරුන් නොවේ. එජාප ආණ්ඩුව සමඟ යහන්ගතවී ඇති පුද්ගලයින් විසිනි. වර්තමාන ආණ්ඩුව ගමේ සංවර්ධනයේ කොදු නාරටිය බිඳ දැමුවේය. ඒ ගමේ බලය තිබුණු ප්‍රාදේශීය සභා, නගර සභා විසුරුවා හැරීමෙනි. එම ආයතනයන්හි බලය අද නිලධාරි පාලනයකට යටත් කර ඇත. එම නිලධාරින්ගෙන් බහුතරයක් එජාප ඇමතිවරුන් සරණං ගච්ඡාමිය. එජාප ආණ්ඩුව සමඟ සම්මුතිවාදී ආණ්ඩුවක් බිහිකිරීමට සන්ධානයට මැතිවරණයෙන් ජනවරමක් ලැබුණේ නැත.

ජනාධිපතිවරණයෙන් පසු ශ්‍රිලනිප නායකත්වයට පත්වූ ජනාධිපති සිරිසේන විසින් ශ්‍රිලනිප වර්තමාන නායකත්වය පළමුව ව්‍යවස්ථා විරෝධීවද දෙවනුව ශ්‍රිලනිප අගමැති අපේක්ෂකවරයා සදාචාර විරෝධීවද පරාජය කරමින් එජාප අගමැතිවරයෙක් පත්කර ගත්තේය. ඔවුන් වෙනුවෙන් දරදිය අදිනු ලැබූ දෙමල ජාතික සන්ධානය නියෝජනය කරන නායකයා විපක්ෂ නායකයා ලෙස පත්කිරීමට පාර කපා ගැනීමට සන්ධානයේ මහලේකම් ලවා කථානායකවරයාට ලිපියක් ලිව්වේය. එමෙන්ම මධ්‍යම කාරක සභිකයින් 14දෙනෙකු දොට්ට දමා තමාට හිතැති 14 දෙනෙකු පත් කළේය. බහුතරයක් මගින් ශ්‍රිලනිප සියළු තීරණ බලහත්කාරයෙන් සාධාරණීකරණයට ලක්කිරීම තුළින් පිටතට පෙන්වා ඇත්තේ ව්‍යාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයකි. නටුව තිබුනත් මලක් නැතිනම් ගසට නටුවෙන් පලක් නැත. සඳක් තිබුනත් අමාවකනම් සදෙන් අහසට එළිය නැත. පක්‍ෂය තිබුනත් වැඩක් නැත්නම් සාමාජිකයින්ට එමගින් පලක්ද නැත.

එදා ශ්‍රිලනිපයේ තිබුණේ සඟ, වෙද, ගුරු, ගොවි, කම්කරු යන පංච මහා බලවේගයකි. අද ඒ වෙනුවට ඇත්තේ වෛරය, ක්‍රෝධය, ඊර්ශ්‍යාව, පළිගැනීම සහ අවලාද නැගීමය. ‘නහී වේරේන වේරානි’ යන වදන් පොත පෙරළීමට පමණි. බෙග් මාස්ටර් කියූ සිනාවෙන් හෝ කතාවෙන් බෑ මනින්නට මිනිසා වැනි ගීතයක ඛණ්ඩයක් මෙවැනි තැනකට එළය. සන්ධානයේ නායකත්වයට මහින්ද රාජපක්ෂට නොදෙන්නේනම් විකල්පයක් ලෙස අළුත් පක්ෂයක් අරඹන ලෙසට පළාත් සභා මන්ත්‍රීවරු එක හඬින් පවසා සිටින්නේ එය එකම විකල්පය බැවිනි. අලුත් පක්ෂයක්, නමක්, ලාංඡනයක්, නායකයෙක් දැනටමත් ඔවුන්ගේ සිතුම් පැතුම් අතර ගොනුවී ඇත. මීලඟ පළාත් පාලන ඡන්දය අගෝස්තු මසට පෙර පැවැත්වීමේදී එහි බලය කවරේදැයි රටට පසක් වනු ඇත.

නිද්‍යාශීලිත්වයට සහ අක්‍රීය කොට තිබූ ජාතිකවාදී කොටස් රජයේ බෙදුම්වාදයට උඩගෙඩි දෙන නිසා අවදි වෙමින් පවතී. සංස්කෘතික ආක්‍රමණයක්ද විශාල ලෙස සිදුවෙමින් පවතී. සමාජ, ආර්ථික සංස්ථාවන් දිනෙන් දින පරිහානියට පත්වෙමින් තිබේ. මේවාට එරෙහිව උඩුගම්බලා යෑමට ගමේ ශ්‍රිලනිප පළාත් පාලන මන්ත්‍රීවරුන් පෙළගැසී සිටීම වාසනාවකි. විවාහයේදී විසි පොරොන්දමෙන් බහුතරයක් ගැලපෙනවා බලනවා මෙන් පෙරමුණකට පක්ෂ ගොනු කර ගැනීමේදී ගැලපීම් නොගැලපීම් පිළිබදව කල්තියා නාඩි දැන ගැනීමේ ශක්තිය තිබිය යුතුය. මවක් තම දරුවා මිනිසෙකු කරන්නට වසර 18ක් ගනු ලබයි. තවත් අයෙකුට ඔහු මෝඩයෙකු කරන්නට ගතවන්නේ විනාඩි කිහිපයකි.

වසර 2005දී ශ්‍රිලනිපයට තිබූ මන්ත්‍රීවරුන් 67ක සංඛ්‍යාව 2010 වන විට 127 දක්වා නංවාලුයේද මහින්ද රාජපක්ෂගේ නායකත්වය යටතේය. ශ්‍රිලනිප තුළද නායකයින් දෙවර්ගයක් ඇත. පළමු වර්ගය වැඩ්ඩෝය. දෙවැනි වර්ගය කිසිවක් නොකර ලකුණු දාගන්නට පමණක් දඟලන අලයෝය. භගවත් ගීතාවේ පවසන පරිදි යමක් සිදුවීද ඉන් යහපතක්ම විය. යමක් වෙමින් පවතින්නේද ඉන් යහපතක්ම වන්නේය. යමක් සිදුවන්නට නියමිතද ඉන්ද සිදුවන්නේ යහපතක්මය.

අලුතින් හදන පක්ෂය ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන්ගේ පක්ෂයක් නොවේ. විමල් විරවංශගේ හෝ උදය ගම්මන්පිලගේ පක්ෂයක්ද නොවේ. එය සැබෑ ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයාගේ පක්ෂයයි. එයට ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ සියළු මන්ත්‍රීන්ගේ පමණක් නොව එජාප ආණ්ඩුවේ එකගෙයි කන ශ්‍රිලනිප ඇමතිවරු දුසිම්‍ දෙකගේ පමණ ආශිර්වාදයද හිමිය. ‍ඩාර්ලි පාරේ නෛතික ශ්‍රීලනිප අරුම පුදුම හෙයියන්මාරුවක දැන් පැටලී තිබේ. ශ්‍රිලනිප මන්ත්‍රීවරුන් පිරිසකට ඇමති වරදාන සහ වරප්‍රසාද ලබාදී එ හරහා ඔවුන් පාලනය කිරීමේ හැකියාවක් නෛතික ශ්‍රිලනිපට තිබුණද එසේ පාලනය කිරීමට හැක්කේ ගම නොව දියවන්නාව පමණි. ශ්‍රිලනිපයට ගම් මට්ටමින් වැඩිපුර ඇත්තේ එජාප විරෝධී සාම්ප්‍රදායක ඡන්දය. ආණ්ඩු මාරුවක් කරන මැතිවරණයක් නොමැති බැවින් පළාත් පාලන ඡන්දවලදී ජාතික මට්ටමේ බෙදීමද වෙනස්ය. බණ්ඩාරනායකලාගේ නින්දගමක් බඳුවූ අත්තනගල්ලේ ප්‍රාදේශීය සභාවේ හිටපු සභාපතිවරයා පවා කැරැල්ලේ ගම්පහ දිස්ත්‍රික් ඉදිරි පෙළ නියමුවෙකි.

නෛතික ශ්‍රිලනිප ශුද්ධ කිරීමටද අසීරුය. ඩාර්ලි පාරේ දැන් ඔවුන් සමඟ ඉතිරිව ඇත්තේ විවිධ චෝදනාවලට ලක්වූවද අත්අඩංගුවට ගැනීම් හෝ නඩුහබ වලට ලක්නොවීමේ ‘වාසනා මහිමය’ උදාකරගත් පිරිසකි. ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ සිටින අලුතින් පත්වූ මන්ත්‍රීවරුන්ට තවමත් එවැනි චෝදනා නැත. වසර 15කට පසු ගමේ යූ.එම්.පී කාරයන් අළු දූවිලි ගසා නැගිට සිටියද එජාප ආණ්ඩුව ජාතික මට්ටමින් පිරිහී ඇති බැවින් උතුරු නැගෙනහිර හැර සෙසු පළාත්වල එජාප පදනම මහමැතිවරණය තිබූ කාලයේදී මෙන් නොව දැන් දෙදරා ගොසින්ය. නෛතික ශ්‍රිලනිප වසරක් තුළ ගමට කල කෙන්ගෙඩියක් නැතැයි ලොකු මැසිවිල්ලකි. එවැනි අල්ල පනල්ලේ එජාප ආණ්ඩුව සමඟ දීගකෑමෙන් වාසිය ඇත්තේ ශ්‍රිලනිප මැති ඇමතිවරුන්ගේ දරු පවුල්වලට පමණක් බව ගමේ පාක්ෂිකයන්ගේ මතයකි.

එජාප සහ එහි සරණ යන ප්‍රතිගාමී කණ්ඩායම්වලට එරෙහිව සැබෑ ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයන් සහ ප්‍රගතිශීලින් එකට එක්වී යාහැකි දේශපාලන ගමනක් මේ මොහොතේ රට තුළ නිර්මාණයවී තිබේ. එවැනි ගමනකට හැකියාවද තිබේ. ජනාධිපතිවරණය සහ මහ මැතිවරණය පරාජය වූවද සැබෑ ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයන් සැබෑ නායකයා හඳුනාගෙන සිටිති. මහ මැතිවරණයේදී සන්ධානයේ අගමැති අපේක්ෂකයා පරාජය වනවා වෙනවාමයි කියමින් ශ්‍රිලනිප නායකයා හැසිරෙන විට ජයග්‍රහණයක් අපේක්ෂා කිරීම අසීරුය. නව දැක්මක් සහ අලුත් පරිච්ඡේදයක් අවැසි වන්නේ එවැනි අකැප ක්‍රියාවන්ට හසුනොවී ස්වාධීන අන්‍යනතාවයක් ගොඩනැගීමෙන් පමණක් බව ගමේ සැබෑ ශ්‍රිලංකා පාක්ෂිකයාගේ අරමුණය. නෛතික ශ්‍රිලනිපයට සැබෑ ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයන් ඇතුළත අධිකාරියක් නොමැත. තිබෙන්නේ විධායක සහ නෛතික බලයක් පමණි. ඒ හරහා ගම දිනාගත නොහැක. පළාත් පාලන ඡන්දය තුන්කොන් තරඟයක් වුවහොත් එහි තෙවැන්නා ලෙස ඩාර්ලි පාරේ නෛතික ශ්‍රිලනිප පත්වීම පුදුමයක් ‍නොවනු ඇත. ඒකාබද්ධ විපක්ෂය තුළ තවමත් ජුදාස්ලා හෝ අජාසත්තලා දක්නට නොමැත.

වැසි වසින තරමට පොලොව ලිහිල් වේ. අළුත් ජවයකින් පොලව ‍ප්‍රබෝධමත් වේ. පැළ අතු රිකි දරා නැගී සිටී. මහපොලව අළුත් කල යුතුමය. ඒ සඳහා තව තවත් වැසි අවැසිය. අලුත්වන මහ පොලව අලුත් අනාගතයක පෙරවදනද වනු ඇත. ඒ සඳහා ගමේ සිටින සැබෑ ශ්‍රී ලංකික පාක්ෂිකයින් ඇතුළු ප්‍රගතිශීලීන් යෝධ වෘක්ෂයක් ලෙස නැගී සිටිමින් ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී ‘යහපාලන’ හවුල් ආණ්ඩුවට එරෙහිව යළි 56ක් බිහිකර ගැනීම කිසිවෙකුට වැලකිය නොහැකි වනු ඇත.

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ejournalists@gmail.com

By Dr. Tilak S Fernando Courtesy Ceylon Today

 Sixty-eight years ago, on 4^th February 1948, a new era dawned on Ceylon when she changed from a Dominion rule to an Independent Nation, without politicians having to shed a single drop of blood. Sri Lankans therefore are duty-bound to cherish those patriotic men responsible for restoring the self-respect of a nation that had been crushed under the foreign boot of Portuguese, Dutch and the British for over four centuries.

Sri Lankans celebrate this day as the dawning of  ‘independence’, yet the for over thirty years this country has undergone a JVP insurrection at first, and followed by an armed conflict with the LTTE (Liberation Tigers of Tamil Eelam) who attempted to create an independent Tamil State until they were crushed in May 2009.

These mishaps were entirely due to the emergence of a different and younger generation born after the historic date in 1948. The politicians in this country of all hues should bear the responsibility for such a state of affairs for not putting their house in order in treating the populace as ONE instead manoeuvring their political agendas to suit their own ends thereby creating various freebooters to brain wash this new generation born to an environment of war blood shed, destruction and anarchic qualities. LTTE managed to condition the young that Sri Lankan State was going to annex their land of North and the East”!

Blessed Country.

Sri Lanka is a blessed country protected by divine forces to save it from complete destruction by evil forces, immoral, debauched or decadent rulers and politicians who come to power temporarily. They are being appointed by celestial forces to ensure they work for the wellbeing of the civic society on this earth. With such consents, retribution or law of cause and effect too for neglecting their responsibilities or turning selfish and self-centred will automatically have a price to pay one day!

The modern world is changing daily and converting the entire humankind towards spirituality. In such a design even religions might be misused and misrepresented by certain elements from its original transcendent qualities and become radical to go hammer and tongs blindly engaging themselves in drastic campaigns with the wrong foot forward!  In such situations people have witnessed today various religious representatives becoming discordant and create havoc, and at extreme levels becoming rebels, protesters and even murderers for the sake of religion. They simply forget the fact that there is only religion – Religion of Love, and one language – Language of the heart, among human beings!

For the past 68 years in this splendid island people have had a fair share of getting rid of bad rubbish. To generate a tranquil atmosphere the country needs spiritually inclined leaders in the future, who are not only intelligent on a higher celestial level but whose brainpower has opened up automatically to fathom the human suffering and to alleviate of all misery.

So far what the Sri Lankan society has observed and endorsed are policies of politicians of all hues who have come up with copious promises for a ‘ better tomorrow’.  Looking into the future Buddhists believe the advent of the Maître Buddha, Christians their Messiah and the appearance of Imam Mahdi, Alai Salam in Sufism (while the Wahhabis continue to kill in the name of Allah – contrary to any Islam philosophy), and Hindus looking forward to a Golden Age of understanding and tranquillity.

Golden Age.

During this period of peace and tranquillity (whatever form it brings up) the men in uniform will have to be duty bound with best behaviour to eradicate barbarity and corruption ( in the absence of any FCID & PRECIFAC units operating). An era of fathers molesting their own innocent daughters, men dragging innocent women and young girls and raping, lacerating, and leaving them to bleed and to put up with fire and anger in them; husbands beheading their wives in front of their own children, political thuggary and stooges playing with fire arms and behaving like incorrigible kids, will be in the past.

With the dawn of the golden age new batch of politicians will emerge with their spiritual        (third eye) opened and focussed only on genuine promises true to their hearts and conscience. The three main races in the country will begin to share brotherhood and human qualities equally.  All religions will merge and no one will harbour any petty and warped ideas or becoming pedantic on any belief. Teachers will turn professional and dedicate and act like true gurus to build up a new and an intelligent society. Clergy will be confined to temples, churches and mosques and be busy in propagating their individual faiths and beliefs.

There will be a new constitution, the Executive Presidency being fully renegaded and replaced by a democratic model Prime Minister born out of a Bodhisava. The days when nepotism ruled, over turned and re-introduced this serpent will be in the past and gone for good.  With the advent of the controversial Theravada Bhikku Code becoming law, the Buddhist clergy will once again begin to dictate terms to the Magistrate Courts including the State on an advisory capacity where the prime minister would be a top ranking Theravada Buddhist monk for name sake.

There will be no more elections, posters, killing each other from rival political parties and spending colossal amount of money to obtain preferential votes. Instead an official akin to the old headman covering each village appointed by the people in the area will be looking after the needs and requirements of his community and report to the Prime Minister, who will in turn will advise the treasury to allocate sufficient funds.

A cabinet of ministers for name sake only will be supervising the weekly/monthly inputs from each Village Head and report to the Prime Minister whose responsibility will be to advice the treasury to deal with the mater, be it road development, supply of power, transport, health care and hospitals etc. All in all, Sri Lanka will sparkle on the international map in 2050!

tilakfernando @gmail.com

 වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

2000 වසරේදී මම උතුරු කොලඹ ශික්‍ෂණ රෝහලේ  විශේෂඥ ශල්‍ය වෛද්‍ය ඩී.ඩබ් වීරසූරිය මහතා යටතේ කෙටි කාලීන ශල්‍ය වෛද්‍ය පුහුණුව ලැබුවෙමි. එසේම එතුමාගේ වාට්ටුවේ ශල්‍යකර්ම වලට භාජනය වන රෝගීන් සඳහා මානසික උපදේශනය සහ මනෝ ප්‍රතිකාරයන් ලබා දීමද මා අතින් කෙරුනි. මෙම උපදේශන සේවය නියමු වැඩ සටහනක් (Pilot Project) ලෙස එළි දැක්වීමට වෛද්‍ය ඩී.ඩබ් වීරසූරිය මහතාට අවශ්‍යතාවය තිබුනද එය දිගටම ක්‍රියාත්මක නොවූයේ අපගේ වෛද්‍ය පරිපාලකයන් තමන් සිටින මානසික කොටුවෙන් ඔබ්බට සිතීමට නොහැකි අළුතින් යමක් සිතීම පාපයක් කියා සිතන නවීප්‍රකරණයට බය පිරිසක් වීම නිසාය​.

එහෙත් රෝහලේ ශල්‍ය වෛද්‍ය වාට්ටුවේ රෝගීන් ගනනාවකට ශල්‍යකර්ම වලට පෙර සහ පසු අප උපදේශනයෙන් සහ මනෝ ප්‍රතිකාර වලින් සහය වූයෙමු. මීට පෙර රජයේ රෝහල් වල උපදේශන සේවා නොවූයෙන් විශේෂඥ ශල්‍ය වෛද්‍ය ඩී.ඩබ් වීරසූරිය සහ මම ලංකාවේ රෝහල් පද්ධතිය තුල මුලින්ම උපදේශන සේවා  ආරම්භ කල බව සිතමි. එසේම 2002 වසරේදී කොලඹ යුද හමුදා රෝහලේ  ස්ථිර උපදේශන සේවාවක් විශේෂඥ මනෝ වෛද්‍ය නීල් ප්‍රනාන්දු මහතා සමග මම ස්ථාපිත කලෙමි.

(චායාරූපයේ අයිතිය ධර්මන් වික්‍රමරත්න මහතාටය​)

උතුරු කොලඹ ශික්‍ෂණ රෝහලේ උපදේශන සේවය කෙටි කාලයකට සීමා වූවද ඒ කාලය තුල අප රෝගීන් බොහෝ දෙනෙකුට උපදේශන සේවා ලබා දුන්නෙමු. ඒ අතර දුම්රියට අසුවී කකුලක් වෙන් වූ නව යොවුන් වියේ සිටි පාසල් දරුවෙකුද විය​.  ජවිපේ දේශප්‍රේමී ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ හිටපු සාමාජිකයා මට මුණ ගැසෙන්නේ මේ කාලයේදීය​.

Traumatic Brain Injury  (TBI) හෙවත් හිස තුවාල වීම නිසා වරින් වර හට ගන්නා හිසේ ඇම්ම නිසා ඔහුව අපගේ වාට්ටුවට යොමු කොට තිබුණි.  මෙම පුද්ගලයාට අප නිමල් කියමු. ඒ ඔහුගේ නියම නම නොවේ. ඔහු අධ්‍යාපනය ලබන්නේ කොලඹ ප්‍රදේශයේ ප්‍රධාන පාසලකිනි. ඉතා හොඳින් ඉගෙනීමේ නියත වූ ඔහු උසස් පෙළ පන්තියේදී මිතුරෙකුගේ මාර්ගයෙන් ජවිපෙට බැඳේ. පන්ති පහ නිම කිරීමෙන් පසු 1988 පමණ කාලයේ අධ්‍යාපන ධවල පත්‍රිකාවටද රාගම පුද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලයටද එරෙහිව ඔහු උද්ගෝෂණයේ නියැලෙයි. එසේම පාසල් වල වර්ජන සංවිධාන කරයි.

ජවිපේ දෙවන කැරැල්ල උත්සන්න වන විට ඔහු යටිබිම් ගත වේ. තමන් ගේ අනෙකුත් සාමාජිකයන් ද්‍රෝහියන් ලෙස නම් කරන ලද මිනිසුන් කෘරව මරණවා දුටුවද තමා මිනී නොමැරූ බවත් කොල්ලකෑම් නොකල බවත් නිමල් පවසයි. එහෙත් දේපල ගිනි තැබීම් කීපයක් තමා ඇතුළු කණ්ඩායමක් විසින් කල බව ඔහු පැවසීය​. යටිබිම්ගතව සිටියද ගෝනිබිල්ලෙකු බවට පත් වූ හිටපු සාමාජිකයෙකු ඔහුව හමුදා මුරපළකදී පාවා දීම නිසා නිමල්ව අත් අඩංගුවට ගැනේ. ඔහුව ගෙන යන්නේ රුවන්වැල්ල පොලිසියටය​.

රුවන්වැල්ල පොලිසිය 1971 දී පවා 71 කැරලිකරුවන් දරුණු ලෙස වද බන්ධනයට පත් කරන ලද පොලිස් ස්ථානයකි. 1988-89 කාලය වන විට පොලිසියේ කෘරත්වය 1971 ටත් වඩා දෙගුණ තෙගුණ වී තිබුණි. අත් අඩංගුවේදී ඔහුට එස්ලෝන් බට සහ මහත වයර් පටි වලින් පහර දෙනු ලැබීය​. පහර දීමෙන් පසු ඔහුව අත් අඩංගුවට පත් වූ සෙසු කැරලිකරුවන් විස්සක පමණ කණ්ඩායමක් සමග රඳවා තැබුණි. සැකකරුවන්ට එකිනෙකා සමග කතා කිරීම තහනම් විය​. කතා කරනවා අසු වූ සැකකරුවන්ට නිර්දය ලෙස පහර දෙනු ලැබීය​.

පහර දීම සහ පරිප්‍රශ්නනය ( interrogation ) දිනපතාම සිදු කරන ලදි. එක් පොලිස් නිලධාරියෙක් සැකකරුවන්ට හිසට පහර දෙනු ලැබුවේ පොතක් හිස මත රඳවා තිබියදීය​. නිමල් ද මෙම වද ක්‍රමයට ගොදුරු විය​. ඔහුව කාමරයට ගත් උක්ත පොලිස් නිලධාරියා  පොතක් ඔහුගේ හිස මත තබා එය අල්ලා ගැනීමට නියම කලේය​. ඉන්පසු දරුණු ලෙස ඔහුගේ හිසට බැට්න් පොල්ලකින් පහර දෙනු ලැබීය​. සෑම පහරක් සමගින් එහි කම්පනය ඉතා තදබල ලෙසින් ඔහුට දැනුනි. හිස බේරා ගැනීම සඳහා ඔහු පොත දෑතින්ම අල්ලාගෙන සිටියේය​. සමහර පහරවල් වැදුනේ ඔහුගේ ඇඟිලි වලටය​. පොත බිම වැටීම නිසා වරක් දෙකක් බැට්න් පහරවල් ඔහුගේ හිසට වැදුණි.

මෙම පහර දීම පුරා පැයක් සමග සිදු විය​. අවසානයේදී වෙහෙසට පත් නිලධාරියා නිමල්ට පයින් පාරක් ගසා කාමරයෙන් එලියට දමනු ලැබීය​. ඒ වන විට නිමල් ගේ නාසයෙන් සහ කනෙන් ලේ ගලා යමින් තිබුණි. විසංඥ වූ ඔහුව සිර කුටියට ඇද දමනු ලැබීය​. මෙසේ සති ගනනාවක් ඔහු රුවන්වැල්ල පොලිසියේ සිටියේය​. බොහෝ අවස්ථා වලදී ඔහු පහරකෑම් වලට ලක් විය​.

මෙසේ වද බන්ධනයට ලක් වීම නිසා නිමල් දිවි නසා ගැනීමට මාන බැලුවේය​. වෙනත් රැඳවියෙක් ගෙන් පිරිටන් පෙති 17 ලබාගත් ඔහු එය තම කමිසයේ වාටි අතර සඟවාගෙන සිටියේ වධ කුටියෙන් මිදී යාමට නොහැකි වුවහොත් එකවර පිරිටන් පෙති 17 පානය කරමි යන චේතනාවෙනි. එහෙත් ඔහුගේ දෙමාපියන් ආරක්‍ෂක අංශ හරහා බලපෑම් කොට තිබූ නිසා ඔහුව වෙනත් රැඳවුම් කඳවුරකට මාරු කරන ලදි. මේ රැඳවුම් කඳවුරේදී ඔහුට පහර දීමක් සිදු වූයේ නැත​. ඉන් පසු ඔහු බූස්සට මාරු කරන ලදි.

වසර දෙකක පමණ පුනරුත්ථාපනයෙන් පසු ඔහුව නිදහස් කරන ලදි. නිදහස් වී වසර ගනනාවක් ගතවූවද නිමල් තුල කායික මානසික රෝග ලක්‍ෂණ දක්නට තිබේ. ඔහු මිනිසුන් විශ්වාස කිරීම නවතා දැමීය​. ඔහු දේශපාලනයෙන් ඉවත් විය​. හිටපු සාමාජිකයන් මඟ හැරියේය​. වරින් වර වැළඳෙන දරුණු හිසේ කැක්කුමකින් ඔහු පෙළුනේය​. ඔහුගේ කායික ශක්තිය හීන විය​. තවමත් තරුණ වයසේ සිටියද ඔහුගේ ලුබ්ධිය අව ප්‍රමාණ වූයේය​. ලිංගික ආකර්ශනයන් ඔහුට තව දුරටත් උත්තේජනයන් නොවීය​.

තම ජීවිතය නිරපරාදේ විනාශ වූවා වැනි අදහසක් ඔහු තුල වර්ධනය විය​. අධ්‍යාපනය කඩාකප්පල් වීම,  රැකියාවක් කිරීමට සුදුසුකම් නොමැති වීම නිසා ඔහු මන් දෝත්සාහී විය​. දරුණු විශාද අවපාතයකට නිමල් ගොදුරු වූයේය​. රාත්‍රියට ඔහුට නින්ද නොආවේය​. සමහර අවස්ථා වලදී වද බන්ධනයට ලක් වූ අත්දැකීම් ඔහුට සිහිනෙන් පෙනුනි. ඔහු තුල තිගැස්ම අනිසි බිය වර්ධනය වූයේය​.

බොහෝ කායික මානසික රෝගාබාධ වලට ලක් වූ නිමල් හට සංයුක්ත ප්‍රතිකාර ලබා දුනි. ඔහුව ස්නායු පිළිබඳ වෛද්‍යවරයෙකුට යොමු කොට ඊ. ඊ.ජී පරීක්‍ෂණයක් කරන ලදි. ස්නායු වෛද්‍යවරයා ඔහුට ඖෂධ නියම කලේය​. එසේම ඔහුගේ විශාදයට ඖෂධ ප්‍රතිකාර ලබා දෙන ලදි. මේ අතර උපදේශන සහ මනෝ ප්‍රතිකාර නොකඩවා කරනු ලැබීය​. සරල සංයම ප්‍රතිකාරයක් ලෙස ආනාපානාසතිය වැඩීමට ඔහුව හුරු කරන ලදි. මාස හයක් පමණ මෙසේ ප්‍රතිකාර කරන විට නිමල් ගේ තත්වය යහපත් විය​. 2002 වසර වන විට ඔහු විදේශ රැකියාවක් සොයාගෙන මැදපෙරදිගට යන ලදි

 වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

(චායාරූපයේ අයිතිය ධර්මන් වික්‍රමරත්න මහතාටය​)

නලින් ද සිල්වා

විරුද්ධ පාක්ෂීකයන්ගෙන් පළිගැනීමේ සංස්කෘතිය අවසන්කළ ජන නායකයා වූ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගෙන් පළිගැනීම ඉතා ඛේදනීය බව ජ්‍යෙෂ්ඨ මාධ්‍යවේදී සී ඒ චන්ද්‍රෙප්‍රේම මහතා පෙන්වාදෙයි.

http://www.helabima.lk/read.php?as=13176&locationid=1454247584

මේ අතර හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාගේ පුත් යෝෂිත රජපක්‍ෂ මහතා අත්අඩංගුවට ගනිමින් හිටපු ජනාධිපතිවරයාට අනතුරු ඇගවිමට ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ගත් පියවර සම්බන්ධයෙන් සිය ප්‍රසාදය පලකරමින් ඉන්දිය අග්‍රාමාත්‍ය නරේන්ද්‍ර මෝදි සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාට ස්තුතිය පලකරමින් දුරකතන ඇමතුමක් ලබාදි ඇති බව ජනාධිපති විද්‍යුත් මාධ්‍ය අධ්‍යක්ෂ චමුදිත සමරවික්‍රම අනාවරණය කර තිබේ.

ඊයේ යෝෂිත රජපක්‍ෂ මහතා අත්අඩංගුවට ගැනිමේන් පසුව ඉන්දිය අගමැතිවරයා මේම ඇමතුම දි තිබේන බවයි ඔහු අනාවරණය කළේ.

රාජපක්ෂවරුන්ට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරිම සම්බන්ධයෙන් තමන් ඇතුලු ඉන්දිය මධ්‍යම රජය සතුටට පත්වු බවත් හිටපු ජනාධිපතිවරයා හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් ගොඪාභය රාජපක්ෂට එරෙහිව නීතිය ඉක්මනින්ම ක්‍රියාත්මක කරන්නේ නම් එය සමස්ථ දමිළ ජාතියටම කරන සාධාරණයක් වන බවද මෝදී පැවසු බව චමුදිත අනාවරණය කර තිබේ.

මේ අතර ජනතාව විසින් නව රජයය පත් කලේ දූෂණයට එරෙහිව නීතිය දැඩිව කි‍්‍රයාත්මක කිරීමට බවත් ඒ අනුව 2016 වසර කැළෑ නීතිය වෙනුවට දුෂණයට එරෙහිව සාදාරණ, අපක්ෂපාතී ක්‍රිමයක් ක‍්‍රියිත්මක කරන වසර යයිද ජනාධිපති මෛතී‍්‍රපාල සිරිසේන ඊයේ පොර ටොක් දි තිබේ.

By Noor Nizam. SLFP Stalwart, Peace and Political Activist & Political Communication Researcher. January 30th., 2016.

The Rajapaksa family is Stronger than the Sigiriya Rock. If they have not done wrong and no harm to others, they will come out of this sooner or later. Loyal SLFP stalwarts and party sympathizers will always stand by President Mahinda Rajapaksa.

President Mahinda Rajapaksa should at least now understand who the “backstabbers” from within the SLFP and those who surrounded him at his peak of power were.

He should have also known who the political cut-throats of the Muslim and Tamil communities are. President Mahinda Rajapaksa should never, never, never ever tolerate them in the future. In politics these things happen.

This happened to late Madam Sirimavo Bandaranike, to J.R. Jayawardene, to Kamraj, to Mujibu Rahuman, to Zulfikar Ali Butto and many other leaders who were loved by their people.

There near kith and kin became victims of their opponents, both political and otherwise.

Yet they came back or their next of kin came back to power by the grace of God AllMighty as long as they were clean. It is only a matter of time.

ඇම්  ඩී  පී  දිසානායක

එක්තරා ගමක සිටි ගොවියකුගේ පුතෙකු නීතියේ රැහැනට අසුවී සිරයට ගියේය. ඊට පෙර ඔචුනට අයිති විශාල කුඹුරක  ඔහුවැඩ කල අතර, සිරගතවීම නිසා කුඹුර වල්වැදී ගියේය.

දිනක් තාත්තා ලිපියක් ලියා කියා සිටියේ “අනේ පුතේ, දැන් උඹ නැතුව කුඹුර වල්වැදීලා, පනම් හතරක් හොයාගන්න බැරුව, අම්මත් මමත් හරි අමාරුවේන් තමයි ජීවත්වන්නේ” යනුවෙනි.

පුතා වහාම පිළිතුරක් ලියා කීවේ “අනේ තාත්තේ බය වෙන්න එපා, මම කුඹුරේ වැඩකරපු  වංගියේ රත්තරන් ගොඩාක් පලාස්ටික් බෑග්වල දමා කුඹුරේ තැන් තැන්වල හංගලා තිබ්බා. ඒවා හාරා ගන්න” යනුවෙනි.

මේපුවත තාත්තා අභල පභල අයට කිව්වා. සියලූම දෙනා වහාම නොමිලේ  කුඹුරේ වල් පැළෑටි උදුරා, කුඹුර හාරන්නට පටන් ගත්තා.  දභඩිය දමමින් දීන තුනක් මහා අව්වේ සියලුදෙනා කුඹුර හෑරුවා, නමුත් අන්තිමට හම්බවුනේ, කුඹුරේ පඹයින්ට ඇටවූ පරණ මුට්ටි දෙකක් සහ කැඩිච්ච බාටා සෙරෙප්පු කබලක් පමනයි

තාත්තා නැවතත් සිදුවූ සියල්ල පුතාට ලියා දැන්වූවා.

පුතාගේ ක්‍ෂණික පිළිතුර වූයේ ” ඉතින් තාත්තේ දැන් වැඩේ හරිනේ, වල් පැළෑටි උදුරලා, කුඹුර කොටලා ඉවරනේ  තාත්තාට දැන් තියෙන්නේ වී ටික වපුරන එක විතරනේ” යනුවෙනි.

By M D P DISSANAYAKE

Once upon a time,  a son of a village farmer was found guilty of committing an offence  and prisoned for several years.   As his father was old and feeble, the son was the breadwinner for the family.   Though they owned  a large paddy field where  son was in charge of all cultivation activities.  the paddy field was neglected as  a  consequence of son’s absence, the mother and father found it extremely difficult to find any money to make a living.

So, one day, the father wrote a letter to the son in the prison, saying their predicament and not having any money to make ends meet.  The son wrote back – ” Dear Thaththa, please don’t worry, when I worked in the field, I did hide several bags of gold  in plastic bags at several places of the paddy field,  please dig it up and then you will be rich”.
The energised father called the villagers  and asked them to help dig up the paddy field to find gold.   All villagers were delighted and spontaneously agreed to do it voluntarily.

At the end no Gold Plastic Bags were found.  Then father wrote to son again, son replied, “Thaththa, don’t worry,  now you can start cultivation because paddy field is cleared of weeds etc “!

Courtesy SPUTNIK

Western media coverage does not accurately reflect what is happening on the Syrian battlefield, US journalist Mike Whitney wrote for the CounterPunch magazine: Damascus-led forces, assisted by Russian warplanes, have turned the tide of war and are on the way to flush Islamic radicals out of the country.

Unlike America’s military engagement in Afghanistan and Iraq, this process will not be a protracted one, Whitney added.

“What the western media characterizes as a ‘quagmire’ has all the makings of a stunning victory for the Russian-led coalition that is gradually reestablishing security across Syria while sending the invaders running for cover,” he said, referring to foreign mercenaries, who are fighting for Daesh, al-Nusra Front and other radical groups in Syria.

© SPUTNIK/ DMITRI VINOGRADOV

Russia’s Hi-Tech Campaign in Syria Becomes a ‘Sobering Experience’ for NATO

Reports from the Syrian battlefield speak for themselves. Thanks to Russia’s involvement, the Syrian Arab Army (SAA) is on the offensive on virtually all fronts, freeing strategic cities and destroying militants in key provinces. Less than six months ago Damascus-led forces were losing territories and their prospects looked grim.Whitney maintains that Americans are “conditioned” to believe that any military involvement in a foreign land would necessarily turn into a quagmire. These concerns are understandable. After all, the United States was dragged into two military campaigns in the Middle East that has only contributed to more violence and instability in the region.

© REUTERS/ LUCAS JACKSON

A U.S. soldier from Dragon Company of the 3rd Cavalry Regiment prepares for a mission on forward operating base Gamberi in the Laghman province of Afghanistan

Russia’s case is different. “The fact is, however, that Putin has no intention of getting ‘bogged down’ in Syria for a decade or two. What he plans to do is to defeat the enemy and move on,” Whitney noted. “Recent reports from the frontlines suggest that that is precisely what he is doing.”

Russia launched its limited but highly efficient aerial campaign on September 30 following a formal request from Damascus.

© SPUTNIK/

Operation of Russian Aerospace Forces in Syria

Read more: http://sputniknews.com/politics/20160131/1034000237/russia-syria-isis.html#ixzz3ypa84HTe

by Peter Baofu Courtesy Pravda

– See more at: http://www.pravdareport.com/opinion/columnists/11-03-2013/124025-hugo_chavez_eath-0/#at_pco=smlre-1.0&at_si=56ad6cdeeba74fd0&at_ab=per-12&at_pos=1&at_tot=4

Paul Craig Roberts Institute for Political Economy

Myself, Michael Hudson, John Perkins, and a few others have reported the multi-pronged looting of peoples by Western economic institutions, principally the big New York Banks with the aid of the International Monetary Fund (IMF).

Third World countries were and are looted by being inticed into development plans for electrification or some such purpose. The gullible and trusting governments are told that they can make their countries rich by taking out foreign loans to implement a Western-presented development plan, with the result being sufficient tax revenues from economic development to service the foreign loan.

Seldom, if ever, does this happen. What happens is that the plan results in the country becoming indebted to the limit and beyond of its foreign currency earnings. When the country is unable to service the development loan, the creditors send the IMF to tell the indebted government that the IMF will protect the government’s credit rating by lending it the money to pay its bank creditors. However, the conditions are that the government take necessary austerity measures so that the government can repay the IMF. These measures are to curtail public services and the government sector, reduce public pensions, and sell national resources to foreigners. The money saved by reduced social benefits and raised by selling off the country’s assets to foreigners serves to repay the IMF.

This is the way the West has historically looted Third World countries. If a country’s president is reluctant to enter into such a deal, he is simply paid bribes, as the Greek governments were, to go along with the looting of the country the president pretends to represent.

When this method of looting became exhausted, the West bought up agricultural lands and pushed a policy on Third World countries of abandoning food self-sufficiency and producing one or two crops for export earnings. This policy makes Third World populations dependent on food imports from the West. Typically the export earnings are drained off by corrupt governments or by foreign purchasers who pay little while the foreigners selling food charge much. Thus, self-sufficiency is transformed into indebtedness.

With the entire Third World now exploited to the limits possible, the West has turned to looting its own. Ireland has been looted, and the looting of Greece and Portugal is so severe that it has forced large numbers of young women into prostitution. But this doesn’t bother the Western conscience.

Previously, when a sovereign country found itself with more debt than could be serviced, creditors had to write down the debt to an amount that the country could service. In the 21st century, as I relate in my book, The Failure of Laissez Faire Capitalism, this traditional rule was abandoned.

The new rule is that the people of a country, even a country whose top offiials accepted bribes in order to indebt the country to foreigners, must have their pensions, employment, and social services slashed and valuable national resources such as municipal water systems, ports, the national lottery, and protected national lands, such as the protected Greek islands, sold to foreigners, who have the freedom to raise water prices, deny the Greek government the revenues from the national lottery, and sell the protected national heritage of Greece to real estate developers.

What has happened to Greece and Portugal is underway in Spain and Italy. The peoples are powerless because their governments do not represent them. Not only are their governments receiving bribes, the members of the governments are brainwashed that their countries must be in the European Union. Otherwise, they are bypassed by history. The oppressed and suffering peoples themselves are brainwashed in the same way. For example, in Greece the government elected to prevent the looting of Greece was powerless, because the Greek people are brainwashed that no matter the cost to them, they must be in the EU.

The combination of propaganda, financial power, stupidity and bribes means that there is no hope for European peoples.

The same is true in the United States, Canada, Australia, and the UK. In the US tens of millions of US citizens have quietly accepted the absence of any interest income on their savings for seven years. Instead of raising questions and protesting, Americans have accepted without thought the propaganda that their existence depends upon the success of a handful of artificially created mega-banks that are too big to fail.” Millions of Americans are convinced that it is better for them to draw down their savings than for a corrupt bank to fail.

To keep Western peoples confused about the real threat that they face, the people are told that there are terrorists behind every tree, every passport, under every bed, and that all will be killed unless the government’s overarching power is unquestioned. So far this has worked perfectly, with one false flag after another reinforcing the faked terror attacks that serve to prevent any awareness that this a hoax for accumulating all income and wealth in a few hands.

Not content with their supremacy over democratic peoples,” the One Percent has come forward with the Trans-Atlanta and Trans-Pacific partnerships. Allegedly these are free trade deals” that will benefit everyone. In truth, these are carefully hidden, secret, deals that give private businesses control over the laws of sovereign governments.

For example, it has come to light that under the Trans-Atlantic partnership the National Health Service in the UK could be ruled in the private tribunals set up under the partnership as an impediment to private medical insurance and sued for damages by private firms and even forced into abolishment.

The corrupt UK government under Washington’s vassal David Cameron has blocked access to legal documents that show the impact of the Trans-Atlantic partnership on Britain’s National Health Service. http://www.globalresearch.ca/cameron-desperate-to-stop-scandal-as-secret-plans-to-sell-the-national-health-service-are-discovered/5504306

For any citizen of any Western country who is so stupid or brainwashed as not to have caught on, the entire thrust of their” government’s policy is to turn every aspect of their lives over to grasping private interests.

In the UK the postal service was sold at a nominal price to politically connected private interests. In the US the Republicans, and perhaps the Democrats, intend to privatize Medicare and Social Security, just as they have privatized many aspects of the military and the prison system. Public functions are targets for private profit-making.

One of the reasons for the escalation in the cost of the US military budget is its privatization. The privatization of the US prison system has resulted in huge numbers of innocent people being sent to prison, where they are forced to work for Apple Computer, IT services, clothing companies that manufacture for the US military, and a large number of other private businesses. The prison laborers are paid as low as 69 cents per hour, below the Chinese wage.

This is America today. Corrupt police. Corrupt prosecutors. Corrupt judges. But maximum profits for US Capitalism from prison labor. Free market economists glorified private prisons, alleging that they would be more efficient. And indeed they are efficient in providing the profits of slave labor for capitalists.

Here is a news report on UK Prime Minister Cameron denying information about the effect of the Trans-Atlantic partnership on Britains’ National Health.
http://www.theguardian.com/business/2016/jan/26/anger-government-blocks-ttip-legal-documents-nhs-health-service

The UK Guardian, which often has to prostitute itself in order to maintain a bit of independence, describes the anger that the British people feel toward the government’s secrecy about an issue so fundamental to the well being of the British people. Yet, the British continue to vote for political parties that have betrayed the British people.

All over Europe, the corrupt Washington-contolled governments have distracted people from their sellout by their” governments by focusing their attention on immigrants, whose presence is a consequence of the European governments representing Washington’s interests and not the interest of their own peoples.

Somthing dire has happened to the intelligence and awareness of Western peoples who seem no longer capable of comprehending the machinations of their” governments.

Accountable government in the West is history. Nothing but failure and collapse awaits Western civilization.

Mahinda Gunasekera Toronto, Canada

H.E. Maithripala Sirisena
President of Sri Lanka

Copies to: Hon. Ranil Wickremasinghe, Prime Miniter/Cabinet Ministers
”        ”   Sri Lankan Media
”        ”  High Commissioner for India in Sri Lanka and US Ambassador to Sri Lanka

Your Excellency and Honourable Ministers of the Government of Sri Lanka,

I have pleasure in submitting a most cogent analysis written by Ms. Ira de Silva of Ontario, Canada, on the subject, which I am sending as an annexure hereto.

Measures taken by the government to accommodate the demands of the extremist pro-Tamil Tiger separatist elements who funded the war that was thrust on the Government and people of Sri Lanka by the internationally designated terrorist group known as the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) no doubt is directly related to the agreement entered into by the Hon. Mangala Samaraweera on behalf of the UNP titled the ‘Singapore Principles’ with representatives of the UK based GTF, TNA, etc. in 2013.

It is therefore highly questionable as to the exercise of calling for proposals from the general public to revise the existing National Constitution when an agreement has already been struck to fully implement the 13th Amendment thereby re-merging the northern and eastern provinces, with further devolution of powers to the merged NE Province, creating an asymmetric federal structure which is being promoted by the US administration and the Indian Government, which is tantamount to taking the people for a ride by pulling wool over their eyes.

It must always be remembered that sovereignty rests with the people, and any structural changes to the form of governance must be first approved by the people, and no secret deal could take precedence over the inherent rights belonging to the people.  Even when the 13th Amendment was first implemented as imposed by India, who trained, armed and funded the Tamil terrorist groups in order to destabilize Sri Lanka, the UNP government of the day which had a 5/6th majority steam rolled the changes by resorting to unethical pressures on the caucus members without allowing a ‘free vote’, and also denying an opportunity for the general public to express their views on the matter.  These are fresh in the minds of the people, and they will certainly not tolerate their rights being hijacked via secret deals. The Tamilnet report of January 22, 2015 on the secret deal could be accessed by clicking on the link given below:

https://www.tamilnet.com/art.html?catid=79&artid=37606

Yours sincerely,

Mahinda Gunasekera
Toronto, Canada

On 1/27/2016 11:20 PM, Ira DeSilva wrote:

IMPLEMENTATION OF THE GENEVA RESOLUTION OF OCTOBER 2015

According to news reports, there seems to be a difference of opinion on whether investigations into the final phase of the Eelam war in 2009 will be done by competent local investigators and judges or whether it will be outsourced to international personnel. The difference of opinion illustrates the differences between the UNP and the SLFP attitudes towards the  integrity and sovereignty of Sri Lanka as well as the capabilities of Sri Lankans to manage their own country.

The actions of the UNP illustrate what they have stood for in the past and are committed to at present. The UNP is inclined to look to external forces and accept their dictates and solutions for internal issues of Sri Lanka. It was a UNP led government that could not withstand the pressure by pro LTTE India in 1987 and signed the Indo-Lanka Agreement which has resulted in irreparable damage to the country. Whilst India did not abide by their commitment under the agreement, it has used it like a battering ram against Sri Lanka. A few important results from the agreement were – Provincial Councils which have been a drain on the economy with not much benefit to the country from the costs of bloated numbers of politicians, their aggression and disdain for ordinary Sri Lankans. It allowed the LTTE to gain strength and, in case people have forgotten, under the instructions of the then UNP government, 600 policemen were asked to surrender to the LTTE and were brutally murdered. The IPKF was sent to Sri Lanka and the people of Sri Lanka know with what brutality they murdered, raped and robbed.. No apology from India has been made to this date much less an investigation into the war crimes of the IPKF.

The next time the UNP was the government the result was the infamous CFA which again, instigated, aided and abetted by the international community, was to give the LTTE what they wanted. The then government claimed that it was the best deal for Sri Lanka. Sri Lankans paid the price because the security forces were restricted to their camps while the LTTE ran amok throughout the island. The international observers were in the country to provide support to the LTTE to gain their goals. As an example,  in that time period, the Norwegians, with the approval of the government, provided the LTTE with sophiscated communication equipment delivered to their doorstep. The monitoring mission was mostly supportive of the LTTE with the blessing of the government. It was an SLFP president who finally ended the farce by dismissing the government. That president was followed by another SLFP president who decided to end the terrorist conflict, disregarding  the international communities’ demands to pacify the LTTE and militarily defeated the LTTE. The UNP  had no faith in Sri Lanka’s security forces as illustrated by comments re Thoppigala being a jungle, confusing Elephant Pass to Pamankade and comparing the security forces and the Salvation Army. The UNP  did not believe that  the LTTE could be defeated because the international community supported the myth that their protege the LTTE  was invincible. The SLFP gambled on Sri Lankans and they proved themselves capable to the task.

It is interesting to point out that in 2013, it was reported by Tamilnet that an understanding was reached in Singapore called the “Singapore Principles” by the UNP’s Mangala Samaraweera, with Mr. Sumanthiran of the TNA  which was and is the voice of Eelam, Mr. V.T. Thamilmaran, an unnamed representative of the Global Tamil Forum, Dr. Jayampathi Wickramaratne and a lawyer from the Sri Lanka Muslim Congress.  The conference had been organized by a LTTE front organization in South Africa. It was claimed that Mr. Samaraweera urged support for a regime change and in return promised to give all demands of the TNA such as the release all LTTE terrorists from prisons, (to the TNA and Mr. Samaraweera they are “political prisoners” even though they are LTTE cadres (terrorists), removal of the army from Jaffna,  full implementation of the 13th Amendment, and a Federal state in the North and East of Sri Lanka. In 2015 there was regime change and since then the other items stated above  seem to be on this government’s agenda to be gradually implemented. Mr. Sumanthiran’s statements as well of those by the Global Tamil Forum and other Tamil diaspora groups who supported the LTTE seem to be demanding their pound of flesh. The security forces are under duress which has been the “revenge” sought by the Tamil diaspora and international community.  Mr. Samaraweera de- listing these LTTE support groups and calling LTTE fighters “political prisoners” must have been the icing on the cake!

Now the country has another UNP government and they have co-sponsored a resolution, again sanctioning international interference  in Sri Lanka against the laws of the country, at the behest of the same international community that supports the LTTE and the Tamil diaspora who have continued to press ahead with their goal of Eelam. The UNP led government seems to still believe that Sri Lankans are incapable of managing internal issues and is encouraging and accepting non-stop visits from interfering foreigners who want to meddle in other countries mostly to the detriment of these countries. We have a SLFP president who seems to have a different point of view as stated in the latest interview to the BBC Sandeshaya on January 21. He seems to believe in the capabilities of Sri Lankans to manage their own matters. He believes the international community need not worry about matters of state interest and that the investigation into war crimes should be internal and indigenous and not violate the laws of the country. He states “foreign judges and prosecutors should not be involved in an investigation into allegations of war crimes. I believe in the judicial system and other relevant authorities in this regard. I will never agree to international involvement in this matter” to which the Global Tamil Forum, the UNHCR, the foreign NGO’s, local supporters of  Eelam, who have already found the Sri Lankan security forces guilty and just want an international stamp of approval, are crying foul. Against this outcry, the UNP leader hastens to state that his government will stand by it’s commitment to the UNHCR resolution and that there will be “a foreign component”, once more showing that he has no faith in Sri Lankans and is willing to “violate” the laws of the country.

It will be interesting to see whether it will be an SLFP president who wins this round. The people, who will ultimately reap the benefits or pay the price of these decisions are being ignored. Despite the constant talk of the elected representatives doing the will of the people, the people are being kept in the dark. Will this attitude ever change?

Yours truly,

Ira de Silva

Canada

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

වරක් මා විසින් ලියන ලද සිංහබාහු කථාවේ මනෝ විද්‍යාත්මක පාර්ශවය ගැන ලිපිය කියවූ ප්‍රංශ ජාතික මනෝ විද්‍යාඥයෙකු වන Eric Smadja මෙම ලිපිය මහාචාර්‍ය ගනනාථ ඔබේසේකර වෙත යවන්න යැයි කීවේය​. ඒ මන්ද කියා මා විමසූ විට ඔහු කීවේ ගනනාථ ඔබේසේකර යනු වර්ථමානයේ ජීවතුන් අතර සිටින විශිෂ්ටම මානව විද්‍යාඥයා නිසා මෙම ලිපිය ගැන වඩාත්ම හොඳ විවරණය ලබා ගත හැක්කේ ඔහුගෙන් බවයි.

පසුගිය වසරේදී මම ප්‍රංශ ජාතික මනෝ වෛද්‍ය ලෝරන්ට් කරීලා සමග Nymphomania හෙවත් නාරිකාමෝන්මාදය ගැන පත්‍රිකාවක් ලියුවෙමි. මම ශ්‍රී ලංකාවෙන් බව දැනගත් මනෝ වෛද්‍ය ලෝරන්ට් කරීලා මගෙන් ඇසූ මුල්ම ප්‍රශ්නය වූයේ ඔබ මහාචාර්‍ය ගනනාථ ඔබේසේකරගේ පොත් කියවා තිබේද යන්නයි. තවද යෝක් විශ්ව විද්‍යාලයේ සමාජ මනෝ විද්‍යාව පිළිබඳ මහාචාර්‍ය රිචඩ් ලේලොන්ඩ්  තම දේශන වලදී  ඇතැම් විට මහාචාර්‍ය ගනනාථයන් ගේ පොත් වලින් කරුණු උපුටා දක්වයි.

මහාචාර්‍ය ගනනාථ ඔබේසේකර අන්තර්ජාතික කීර්තියට පත්වූ  මානව විද්‍යාඥයෙකි. ඔහු ලංකාව විසින් බිහි කල විශිෂ්ටම මානව විද්‍යාඥයාය. ඒ ගැන කිසිදු විවාදයක් නැත​.

ලංකාවට සුවිසල් කීර්තියක් ගෙන දුන් ගනනාථ ඔබේසේකර  උපත ලැබුවේ මතුගම දර්ගා නගරයේ මීගමය. ඔහුගේ පියා ඩී. ඩී. ඔබේසේකර දේශීය වෛද්‍ය විද්‍යාලයේ කථිකාචාර්යවරයෙක් වූ අතර අනගාරික ධර්මපාල තුමාගේ අනුගාමිකයෙක් විය. 1955 දී පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයෙන් ඉංග්‍රීසි සඳහා මූලික උපාධිය ලබාගත් ඔහු වරක් ඔහුගේම උසස් අධ්‍යාපනය ගැන පැවසූයේ වාමාංශිකයන් පවා ඔක්ස්ෆර්ඩ් යෑමට පසු නොබෑ යුගයක තමා තුළ වූ යටත් විජිත විරෝධය නිසා ඔක්ස්ෆර්ඩ් සහ ලන්ඩන් සඳහා ලැබුන ශිෂ්‍යත්ව කිහිපයක්ම ප්‍රතික්ෂේප කල බවය.

ගනනාථ ඔබේසේකර ඔහුගේ ශාස්ත්‍රපති සහ ආචාර්ය උපාධි(1964) ලබා ගත්තේ වොෂින්ටන් විශ්ව විද්‍යාලයෙන් වන අතර පේරාදෙණිය ලංකා විශ්ව විද්‍යාලයේ සමාජ විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවේ කලක් සේවය කල ඔහු කැලිපෝනියා සහ ප්‍රින්ස්ටන් විශ්ව විද්‍යාල වල මානව විද්‍යාව පිළිබඳ මහාචාර්යවරයෙක් වශයෙන් සේවය කලේය. කේම්බ්‍රිජ් විශ්ව විද්‍යාල මුද්‍රනාලය විසින් පල කර ඇති Land Tenure in Village Ceylon: A Sociological and Historical Study(1966) නම් ඔහුගේ ආචාර්ය උපාධි නිබන්ධය දකුණු ලක මැදගම නම් ගම පිළිබඳවය.

චිකාගෝ විශ්ව විද්‍යාලීය මුද්‍රණාලය විසින් පල කර ඇති ඔහුගේ විශිෂ්ට කෘතීන්ගෙන් එකක් වන The Cult of the Goddess Pattini (1984) නම් පත්තිනි ඇදහිල්ල පිළිබඳ වූ කෘතිය ඉන්දීය උප මහද්වීපික කලාපයේ සංස්කෘතික ඥාතීත්වය හෙළි කරයි. රිචර්ඩ් ගොම්බ්‍රිච් සමග සම කතෘත්වයෙන් පලවූ Buddhism Transformed: Religious Change in Sri Lanka යන කෘතියත් සමග ඔහුගේ කතෘත්වයෙන් පලවූ කෘති දහයක් පමණ වේ. ප්‍රින්ස්ටන් විශ්ව විද්‍යාල මුද්‍රණාලය මගින් පලවූ සුදු මිනිහා ලෝකය ශිෂ්ට කිරීම පිළිබඳ මිත්‍යාව ප්‍රශ්න කරන ඔහුගේ විවාදාත්මක කෘතියක් වූ The Apotheosis of Captain Cook: European Mythmaking in the Pacific (1992) යන්න සමාජ විද්‍යා හා මානව විද්‍යා ක්ෂේත්‍රයේ අද්විතීය කෘතියට හිමි සම්මාන කිහිපයක්ම ලබා ගත්තේය. පසුගිය කාලයේ විදග්ධ යැයි සම්මත නොවූ ලේඛන වලින් හෙළි වන ඉතිහාසය අධ්‍යනයේ වැදගත් කම පිළිබඳ කතා කල ඔහු එවැනි දුර්ලභ පුස්කොල පොත් ගනනාවක් පල කිරීමට මැදිහත් විය.  (උපුටා ගැනීම කතිකා සංවාද මණ්ඩපය )

BY STANLEY PERERA FROM MELBOURNE.

BEFORE MOST OF THE PRESENT SRI LANKANS WERE BORN, IN 1956 PRIME MINISTER SIR JOHN KOTHALAWALA SAID IN A PUBLICK RALLY THAT HE WILL REMOVE THE YELLOW ROBES FROM THE BUDDHIST MONKS AND PAINT TAR ON THEIR BACK SIDE. THAT DEROGOTARY STATEMENT RESULTED IN BRINGING AN END TO PRIME MINISTER SIR JOHN KOTHALAWALA’S POLITICAL COURIER. SIMILARLY IN 2016, SIXTY YEARS LATER PRIME MINISTER RANIL WICKREMESINGHE MADE A DEROGOTORY COMMENTS ABOUT BUDDHIST MONKS IN THE PARLIAMENT. SIMILARLY PRIME MINISTER RANIL WICKREMESINGHE WILL END HIS POLITICAL COURIER IN 2016. THAT IS MY PREDICTION AND IT HAPENS ONLY ONCE IN EVERY SIXTY YEARS. PRIME MINISTER RANIL WICKREMESINGHE IS HIS OWN ENEMY. IT IS A CURSE COME BACK ON ONE WHO HUMILIATE MAHA SANGA. MARK MY WORD. REMEMBER MY PREDICTION.

Dr Sarath Obeyseketra

If one could hear what the daily exercise walkers along solar lamp-post installed walking paths were discussing a year ago before 8^th January 2014, one would know how unpopular previous regime was and the wish to get rid of a doomed regime

Being a regular walker among super secretaries ,future  secretaries ,ex commanders ,CEO’s ,judges ,doctors and even some Buddhist priests also with  the cream of bureaucracy   ,I listened to them and even spoke  about pro’s and cons of a dictatorship with a democratic outlook .I even wrote opinion about the need of a benevolent dictator

They all has one topic to talk about,

Not about the terror we saw during many years and how it was eliminated by the same regime  , but the corruption and nepotism and stalling development and strikes!

We saw how the water fronts were maintained and solar lights were replaced and even security forces wearing civil clothes were walking around monitoring the strict discipline, chasing away dog walkers who were not allowed along the paths .

The country was growing as well as the brothers and sisters and their siblings of the ruling class and every one had dreams! How good to topple them and put new people in the government??

Today after a year I keep walking, and see a big difference

But when you walk with them today, it is a totally different story

They talk about how better previous regime was and how the roads were built and there were no strikes by the elite doctors, farmers, bus owners ,students  and even the city administrators .

Walking along Galle Face last few days, we saw the crushing of tusks confiscated during the transit from Africa and noted the colossal Elephantine expenditure incurred to satisfy Save the Elephant” NGO perhaps” ?

My opinion is that they should have used that money to put up electric shock wires to protect the villagers from elephants ,and save the elephants from the poachers .

Today I saw the colossal amount spent by forces getting ready for the Independent day celebration by showing off the mighty armoury idling in the camps !

Today the same morning walkers also talk about the piling garbage, dilapidated road network   which were built by the previous regime and how dirty the beautiful water fronts are .Lately we hear the how the press has been crucified for their misdeeds (may be misleads of the public?)

How we can we resurrect this this waning popularity?

• President can suspend the constitution and sack the parliament .
• Dissolve the mega cabinet ,
• Appoint a honest small cabinet out of honest technocrats and put the country on a fast course of development and re -install the strict discipline in the country
• Nominate a dynamic minister who can lead an APEX BODY to coordinate implementation of all investments ( may be with Harward trained supermen)
• Re-commence all he development project as fast as possible
• Build a special detention centre and haul all the corruptive people who are accused of corruptive practice for at least 5 years until proper legal action is completed
• Sack all the siblings and relations of all the ministers and ruling class and show that the leader is honest and above board
• Change the orange revolution to a red revolution and run the country for ten years

All the morning walkers are talking about such change for the sake of this country and their children

I surely may not live that long to see the development

But with due respect to the new regime, I can write fearlessly with no white van syndrome but I may have to be little careful about black defenders !

Dr Sarath Obeyseketra

by Senaka Weeraratna

The 68th anniversary of Sri Lanka’s independence from British  will be celebrated on 4th February 2016.

Neither Sri Lanka’s mass media nor the ruling polity have given due credit to the contributions of the Axis powers, mainly Japan and the struggle of Netaji Subhas Chandra Bose and his INA in advancing the day of independence from the British.

It is time that we look at this vital question from another angle.

There is no official acknowledgement in Sri Lanka of the significant role that Subhas Chandra Bose played and the threat of mutiny of the entire Indian Army, Navy and Air Force in anger over the indictment and trial of three Officers of the INA ( Indian National Army ) at Red Fort for treason during World War II, which hastened the day of departure of the British from India in 1947 leading to a domino effect in other British colonies in South Asia and South East Asia.

We in Sri Lanka have to learn even at this late stage to look beyond Mahatma Gandhi, Jawaharlal Nehru and the Indian National Congress in attributing credit to the true freedom fighters responsible for the liberation of India and in turn the rest of British Colonies in Asia.
The leading Counsel for the three INA accused was reputed lawyer Bhulabhai Desai ( 1877 – 1946 ). He was an Indian Independence activist.  He was born in Valsad, Gujerat.

This is how the Wikipedia reports:

” When the three captured Indian National Army (INA) officers, Shahnawaz Khan, Prem Kumar Sahgal and Gurbaksh Singh Dhillon were put on trial for treason, the Indian Congress formed a Defence committee composed of 17 advocates including Bhulabhai Desai. The court-martial hearing began in October 1945 at the Red Fort. Bhulabhai was the leading counsel for the defence. Undeterred by poor health, Bhulabhai made an emphatic and passionate argument in defence of the charged soldiers. He worked for three months at a stretch. He cited international law in his arguments, arguing that the accused were entitled to take up arms to gain independence for their country under the order of the Provisional Government which Subhas Bose had established and which had the recognition of a few sovereign governments, and that the Indian Penal Code did not apply to their case. The judge nevertheless pronounced the three officers guilty and sentenced them to deportation for life“.

What were the consequences of the trials?

Wikipedia reports as follows:

https://en.wikipedia.org/wiki/Indian_National_Army_trials

” Beyond the concurrent campaigns of noncooperation and nonviolent protest, this spread to include mutinies and wavering support within the British Indian Army. This movement marked the last major campaign in which the forces of the Congress and the Muslim League aligned together; the Congress tricolor and the green flag of the League were flown together at protests. In spite of this aggressive and widespread opposition, the court martial was carried out and all three defendants were sentenced to deportation for life. This sentence, however, was never carried out, as the immense public pressure of the demonstrations forced Claude Auchinleck, Commander-in-Chief of the Indian Army, to release all three defendants.

During the trial, mutiny broke out in the Royal Indian Navy, incorporating ships and shore establishments of the RIN throughout India from Karachi to Bombay and from Vizag to Calcutta. The most significant if disconcerting factor for the Raj was the significant militant public support that it received. At some places, NCOs in the British Indian Army started ignoring orders from British superiors. In Madras and Pune, the British garrisons had to face revolts within the ranks of the British Indian Army.

Another Army mutiny took place at Jabalpur during the last week of February 1946, soon after the Navy mutiny at Bombay. This was suppressed by force, including the use of the bayonet by British troops. It lasted about two weeks. After the mutiny, about 45 persons were tried by court martial. 41 were sentenced to varying terms of imprisonment or dismissal. In addition, a large number were discharged on administrative grounds. While the participants of the Naval Mutiny were given the freedom fighters’ pension, the Jabalpur mutineers got nothing. They even lost their service pension.

Reflecting on the factors that guided the British decision to relinquish the Raj in India, Clement Attlee, the then British prime minister, cited several reasons, the most important of which were the INA activities of Netaji Subhas Chandra Bose, which weakened the Indian Army – the foundation of the British Empire in India – and the RIN Mutiny that made the British realise that the Indian armed forces could no longer be trusted to prop up the Raj.^[3] Although Britain had made, at the time of the Cripps’ mission in 1942, a commitment^[4] to grant dominion status^[5] to India after the war this suggests that the INA and the revolts, mutinies, and the public resentment they germinated were an important factor in the complete withdrawal of the Raj from India.

Most of the INA soldiers were set free after cashiering and forfeiture of pay and allowance.

Whether as a measure of the pain that the allies suffered in Imphal and Burma or as an act of vengeance, Mountbatten, Head of Southeast Asia Command, ordered the INA memorial to its fallen soldiers destroyed when Singapore was recaptured in 1945.^[7] It has been suggested later that Mountbatten’s actions may have been to erase completely the records of INA’s existence, to prevent the seeds of the idea of a revolutionary socialist independence force from spreading into the vestiges of its colonies amidst the spectre of cold-war politics already taking shape at the time, and had haunted the Colonial powers before the war.^[8][9] In 1995, the National Heritage Board of Singapore marked the place as a historical site. A Cenotaphhas since been erected at the site where the memorial once stood.

After the war ended, the story of the INA and the Free India Legion was seen as so inflammatory that, fearing mass revolts and uprisings—not just in India, but across its empire—the British Government forbade the BBC from broadcasting their story.^[10] However, the stories of the trials at the Red Fort filtered through. Newspapers reported at the time of the trials that some of the INA soldiers held at Red Fort had been executed,^[11] which only succeeded in causing further protests.”

The trial of Indian war heroes at Red Fort and the resulting upheaval in the ranks of the Indian armed forces including the threat of mutiny and widespread public agitation forcing the British to quit India despite having won the war against the Axis powers, is a grim foreboding for countries including Sri Lanka that endeavour to put on trial nationally recognised war heroes for alleged war crimes. 

Senaka Weeraratna

See also

Letter to Editor of Japan Times

Senaka Weeraratna • 5 months ago

http://www.japantimes.co.jp/opinion/2015/08/17/commentary/japan-commentary/abes-unconvincing-attempt-to-whitewash-japans-history/

Sri Lanka won freedom from the British in 1948 largely because of the blood sacrifices of the Japanese soldiers in World War Two

Time to re – write our history books

http://www.sriexpress.com/arti…

Courtesy: Sri Express

http://www.lankaweb.com/news/i…

Courtesy: Lankaweb

………………………..

Who won freedom for Sri Lanka?
February 12th, 2014

https://www.lankaweb.com/news/items/2014/02/12/who-won-freedom-for-sri-lanka/

 By Our Correspondent

Guwahati: Ridiculing Assam chief minister’s comment over Padma award recipients of the State including senior journalist Dhirendra Nath Bezboruah, the Journalists Forum Assam (JFA) expressed shock that a veteran politician like Tarun Gogoi can publicly malign the distinguished personalities, who were declared as winner of Padma Shri by the Union government on the occasion of 67th Republic Day.

CM Gogoi on 28 January 2016, while addressing a press conference at Dispur expressed his displeasure that the Centre had not recognized anyone for Padma awards from the list of Assam government. He also asserted that the Centre had thus (ignoring the State government’s list of 28 personalities) shown disrespect to the federal structure of the country.

The northeast Indian chief minister even questioned, ‘On whose recommendations were the Padma awards given? Was it Bharatiya Janata Party leaders who recommended the four names chosen for this year’s awards?’.

Maligning a senior most author-journalist like DN Bezboruah, who once led Editor’s Guild of India, the chief minister has shown his utter disrespect to the media fraternity,” said a statement issued by JFA president Rupam Barua and secretary Nava Thakuria adding that Gogoi’s outburst never suits his present political position and stature.

The forum also endorsed the reaction of veteran columnist Bezboruah that Gogoi had lately developed a ‘habit of shooting off his mouth’

and the forum too feels remorseful that ‘we live in a State where the chief minister talks so irresponsibly’.

The JFA finally questioned the commitment of the State government while recommending the name of reputed personalities for various Padma awards in the last 15 years during Gogoi’s chief ministership and commented that  personality like Bezboruah should have been offered the honour decades back.

සමන් ගමගේ උපුටා ගැන්ම දිවයින

බොදුබල සේනා සංවිධානයේ මහ ලේකම් ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියෝ මේ මොහොතේ බන්ධනාගාරගතව සිටින්නාහ. ඒ අධිකරණයට අපහාස කිරීම, අබියෝග කිරීම සහ රාජ්‍ය නිලධාරින්ට තර්ජනය කිරීම ආදී වශයෙන් වූ චෝදනා කිහිපයක්‌ යටතේය.

උන්වහන්සේව එසේ සිරගත කෙරුණේ ඉකුත් 26 වැනිදා ය. එය කෙරුණේ ද සුද්දන් විසින් අපට දුන් නීතිය යටතේමය. හරියට ඉතිහාසයේ එන කුඩහපොළ හිමියන්ගේ කතාව වගේමය. වෙනසකට ඇත්තේ ඥානසාර හිමියන්ට මරණය දඬුවමක්‌ ලෙස ලබා දීමට නොහැකිව තිබීම පමණි.

ඥානසාර හිමියනට මෙසේ සිරගත වීමට සිදු වූයේ කුමක්‌ නිසාද? ඒ නිධාන කතාව අපූරු එකකි. දිනය ඉකුත් විසිපස්‌වැනිදා විය. එදින මේ බිමේ විමුක්‌තිය උදෙසා එල්ටිටීඊ ත්‍රස්‌වාදීන්ට එරෙහිව පෙරට ගිය යුද හමුදා සන්නද්ධ බුද්ධි බළකායේ විරෝදාර රණවිරුවන් හය දෙනකුට මිනිස්‌ ඝාතන චෝදනා එල්ල වී ඇති ප්‍රගීත් එක්‌නැලිගොඩ නඩුව හෝමාගම මහෙස්‌ත්‍රාත් අධිකරණය හමුවේ විභාග වෙමින් තිබිණ.

ඥානසාර හාමුදුරුවෝද මෙය දැක බලා ගැනීමට පැමිණ තවත් හිමිවරුන් කිහිප නමක්‌ සමඟ අධිකරණයේ සිටියහ. නඩු විභාගය ඇරඹිණි. බුද්ධි නිලධාරින්ට එරෙහිව සීඅයිඩීය ගොනු කළ පැමිණිල්ල වෙනුවෙන් කරුණු දක්‌වන්නට සිටියේ රජයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ අධිනීතිඥ දිලීප පීරිස්‌ මහතාය.

එදා මේ නඩුව ආරම්භයේදීම හෝමාගම මහෙස්‌ත්‍රාත් රංග දිසානායක මහතා පැමිණිල්ලේ නීතිඥ දිලීප පීරිස්‌ මහතාගෙන් මෙන්ම සීඅයිඩියෙන්ද එක්‌ වැදගත් ප්‍රශ්නයක්‌ අසනු ලැබීය.

ඒ බුද්ධි නිලධාරින්ට චෝදනා එල්ල කර ඇති නඩුවේ නිමිත්ත වූ ප්‍රගීත් එක්‌නැලිගොඩ මැරිලද?, මරලද? ඔහු මියගිය බවට කිසියම් හෝ සාක්‍ෂියක්‌ තිබේද? කියාය. මහෙස්‌ත්‍රාත්වරයාගේ මේ ප්‍රශ්නය ඉදිරියේ දිලීප පීරිස්‌ මහතාටවත් සිඅයිඩීයටවත් පැහැදිලිව දෙන්නට Rජු පිළිතුරක්‌ නොවීය.

එහිදී යළි ඔවුන් ඇමතූ මහෙස්‌ත්‍රාත්වරයා එසේ නම් දණ්‌ඩ නීති සංග්‍රහයේ 296 වගන්තිය (සාවද්‍ය මනුෂ්‍ය ඝාතනය) යටතේ මේ රණවිරුවන් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළේ කුමක්‌ නිසාද සහ එම තත්ත්වය මත මේ නඩුව පවත්වාගෙන යන්නේ කෙසේදැයි සීඅයිඩීයෙන් සහ පැමිණිල්ලේ නීතිඥයන්ගෙන් විමසීය.

එයට දෙන්නට Rජු පිළිතුරක්‌ද සීඅයිඩීයට හෝ පැමිණිල්ලේ නීතිඥමහත්වරුන්ට නොවිණි. එහෙත් ඔවුන් පිළිතුරක්‌ දුන්නේය. එහි අවසානයට කීවේ ප්‍රගීත් එක්‌නැලිගොඩ මියගිය බව තමන්ටද නිශ්චිතව කිව නොහැකි යෑයි යන්නය.

අවසානයේ සැකකාර රණවිරුවන් යළි රක්‍ෂිත බන්ධනාගාරගත කළ මහේස්‌ත්‍රාත්වරයා එදින එම නඩු විභාගය අවසන් කළේය. ඒ සමගම රට බේරාගත් ඒ විරුවෝ විත්ති කූඩුවෙන් බැස පහත් කරගත් හිසෙන් යුතුව ඥානසාර හිමියන් ඉදිරියෙන් ගමන් කරන්නට වූහ. කතාව ආරම්භ වන්නේ එතැන් සිටය.

මේ රණවිරුවන් වේදනාවෙන් යුතුව තමන් ඉදිරියෙන් යන අයුරු මොහොතක්‌ බලා සිටි ඥානසාර හිමියෝ එක්‌වරම අධිකරණය තුළ නැගී සිටියහ.

එසේ නැගී සිටි උන්වහන්සේ දණ්‌ඩ නීති සංග්‍රහයේ 296 වැනි වගන්තිය (සාවද්‍ය මනුෂ්‍ය ඝාතනය) යටතේ රට ජාතිය බේරාගත් මේ රණවිරුවන් අධිකරණයට ගෙන ඒමෙන් සිදු කර තිබෙන්නේ අසාධාරණයක්‌ බව ඔබතුමාට වැටහෙන්නේ නම් ඇයි ඔවුන්ව ඇපමත හෝ නිදහස්‌ නොකරන්නේයි මහෙස්‌ත්‍රාත් වරයාගෙන් විමසූහ.

එහිදී නීතිය අනුව තමන්ට එසේ කළ නොහැකි බව මහෙස්‌ත්‍රාත්වරයා ඥානසාර හිමියන්ට පැවසීය. ඒ සමඟම දැඩි ලෙස වේදනාවට පත් වූ උන්වහන්සේ සුද්දන්ගේ නීතිය වීසි කර දමා තමන් ඇතුළු මහ සඟරුවන බන්ධනාගාරගත කර මේ විරුවන් එළියට දමන්නැයි මහෙස්‌ත්‍රාත්වරයාට කීහ.

පසුව ඒ විරුවන් වෙනුවෙන් තවත් කරුණු දැක්‌වූ ඥානසාර හිමියෝ අධිකරණයෙන් පිටව ගියහ. මේ සමගම රජයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ අධීනීතිඥ දිලීප පීරිස්‌ මහතා ඇතුළු අධිකරණයේ සිටි නීතිඥ මහත්වරුන් ඥානසාර හිමියන් සිදු කළේ අධිකරණයට බරපතළ අපහාසයක්‌ යෑයි පවසමින් මහෙස්‌ත්‍රාත්වරයාට කරුණු දක්‌වන්නට විය.

එහිදී හෝමාගම මහෙස්‌ත්‍රාත් රංග දිසානායක මහතා තීරණයක්‌ ගත්තේය. ඒ අනුව ඥානසාර හිමියන් වහා අත්අඩංගුවට ගෙන අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන ලෙස හෝමාගම මූලස්‌ථාන පොලිස්‌ පරීක්‍ෂකවරයාට නියෝගයක්‌ නිකුත් කළේය.

හෝමාගම අධිකරණයේ නියෝග මත ඉකුත් 26 වැනිදා ඥානසාර හිමියන් බන්ධනාගාරගත කෙරෙන්නේ මේ අනුවය. එහෙත් එසේ බන්ධනාගාරගත කිරීමට පෙර උන්වහන්සේ සමඟ මේ පිළිබඳ වචන කිහිපයක්‌ කතා කරන්නට අපට අවස්‌ථාවක්‌ ලැබිණ. එහිදී උන්වහන්සේ එය මෙසේ වචන කරන්නට වූහ.

“දරුවෝ.. බුදු දහම කියන්නේ හේතු ඵල වාදය මත ගොඩනැගුණු දහමක්‌.. ඒත් අද බොහෝ දෙනා මම කරපු එකේ ඵලය දිහා විතරයි බලන්නේ.. කවුරුත් හේතුව දිහා බලන්නේ නැහැ..

මේ බුද්ධි අංශ රණවිරුවෝ කියන්නේ රට වෙනුවෙන් ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් අතිමහත් කැපකිරීම් කරපු පිරිසක්‌.. එදා ඔවුන් අධිකරණයේදී දැසේ කඳුළු පුරවගෙන විත්ති කූඩුවෙන් බැහැලා එනකොට මට ඒක ඉවසුම් නොදෙන්නක්‌ වුණා.. මෙතන තිබෙන ඵලය මගේ ක්‍රියාව වුණාට එකේ හේතුව වුණේ ඔවුන්ගේ ඇස්‌වල තිබුණු ඒ කඳුළු.

“ඒ කඳුළු දැක්‌කහම මට බලාගෙන ඉන්න බැරුව ගියා.. ඒකයි මම අධිකරණයේදී නැගිටලා මහෙස්‌ත්‍රාත්තුමාගෙන් අවසර අරගෙන ඔවුන් වෙනුවෙන් කතා කළේ.. මහෙත්ස්‌ත්‍රාත්තුමා මගේa ඒ කතාවට ඇහුම්කන් දුන්නා.. එතුමා ඒකට මුකුත් කීවේ නැහැ.. එතුමා කීවේ නීතියට අනුව තමන්ට කටයුතු කරන්න සිද්ධ වෙනවා කියන එක විතරයි.. එතුමා කිව්වේ හරි හෝ වැරදි වුණත් පැමිණිල්ල අධිකරණයට සැකකරුවන් ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ 296 වගන්තිය යටතේ නිසා ඇප දිය නොහැකියි කියලයි..

“හැමදාම මේ රට වෙනුවෙන් ඉදිරියට ගිය මහා සංඝයාට පොරවපු බුද්ධ චීවරේ ඇඟේ තියාගෙන මම කොහොමද දරුවෝ එතනදී නිහඬ වෙන්නේ.. මේක අපේ රට.. රණවිරුවෝ කියන්නේ ඒ රට කොටින්ගෙන් බේරගත්තු පිරිස.. ඉතින් ඔවුන්ව අසාධාරණ විදිහට හිරකරනවා දකිනකොට මට නිහඬ වෙන්න බැරි වුණා..

“මොකක්‌ද මේ නීතිය.. අද සමහරු රටම බලාගෙන ඉන්නැද්දී බරපතළ වැරදි කරලා උසාවියෙන් ඇප අරගෙන ගෙදර යනවා.. උසාවියට ගල් ගහපු මිනිස්‌සුන්ටත් ඇප ලැබෙනවා.. ඒත් මේ රට වෙනුවෙන් ඇස්‌, හිස්‌, මස්‌, ලේ දන් දුන්නු රණවිරවෝ ඇප ගන්න බැරි වගන්ති යටතේ උසාවි ගෙනල්ලා අසාධාරණ විදිහට හිර කරනවා..

ඒ කතාව පිළිබඳ එසේ පැවසූ ඥානසාර හිමියෝ එතැන් සිට තවත් බොහෝ දෙදේ පවසන්නට වූ. ඒ මෙසේය.

“අද මේ රටේ සමහරු රට විනාශ කරමින් සිටින්නේ.. ඔවුන් මේ රට ජාත්‍යන්තරයට පාවා දෙන්න සියලු දේ කරනවා.. මේ රට බෙදා වෙන් කරන්න පිඹුරුපත් සකසනවා.. එතනදී සිදු විය හැකි මහා සංඝරත්නයේ නැගීසිටීම වලක්‌වන්න පාර්ලිමේන්තුවට පනත් ගේනවා.. සංඝ සමාජය බෙදා වෙන් කරන්න හදනවා..

මම කිසිම දේශපාලනයක්‌ තියන කෙනෙක්‌ නෙමෙයි.. මට මහින්දත් එකයි ගෝඨාභයත් එකයි මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහත්තයත් එකයි රනිලුත් එකයි.. කොයි දේශපාලනයෙන් හරි රට විනාශ කරනවා නම් මම ඒකට විරුද්ධයි.. මේ රටේ ජනතාව දෙන දානේ වේලෙනුයි බුද්ධ පුත්‍රයන් වන අපි ජීවත් වෙන්නේ.. ඒ ජනතාවයි අපිව රැකබලා ගන්නේ..

“ඒ නිසා ජනතාව වෙනුවෙන් රට වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්න හැමෝටම වඩා මහා සංඝරත්නයට අයිතියක්‌ තිබෙනවා.. ඒක නතර කරන්න කාටවත් බැහැ.. මම මේ රටේ සියලුම සංඝයා වහන්සේලාගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ එක දෙයයි..

“මේ උදාවෙලා තියෙන්නේ රට වෙනුවෙන් මහා සංඝරත්නය පෙනී සිටිය යුතු වෙලාවක්‌.. අපි අවිහිංසාවාදීව අද පාලකයන් රටට සිදු කරන විනාශයට එරෙහිව නැගී සිටිය යුතුයි.. මේ මහා සංඝරත්නය එකාවන්ව එකතු විය යුතු මොහොතක්‌.. එසේ නොවුණොත් මේ අය රට විනාශ කරනවා.. මේක කෑලිවලට කඩලා බෙදා වෙන්කරනවා..

“එතනදී සංඝයා වහන්සේට හිරේ යන්න සිද්ධ වෙයි.. සුද්දන්ගේ පදේට නටන පාලකයෝ මහා සංඝරත්නය හිරේ දායි.. තමන්ගේ පැවත්ම වෙනුවෙන් මොවුන් ඕනෑම දෙයක්‌ කරයි.. හිරබත් කන්න සිද්ධ වුණත් සංඝ සමාජය මේ රට වෙනුවෙන් පෙනී සිටිය යුතුමයි..

අද සමහරු බොදුබල සේනාව වගේ මහා සංඝයා වහන්සේ පෙරට එන ජාතික ව්‍යාපාරවලට පහර දෙනවා.. පසුගිය කාලයේ කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන්ට කඩේ ගිය වෙබ් කාක්‌කන් තමයි ඒ තැන්වල පෙරමුණේ සිටින්නේ.. එවුන්ට ඕනෑ මේ රට බෙදී වෙන්වී විනාශ වී යනවා දකින්න..

එහෙත් කවුරු මොන දේ කළත් මොන ප්‍රචාර ගෙන ගියත් දහස්‌ වාරයක්‌ හිරේ යන්න සිද්ධ වුණත් කිසි දිනෙක මේ රට වෙනුවෙන් කතා කරන මහා සංඝරත්නයේ හඬ නතර කරන්න බැහැ කියන එකත් ඔවුන්ට දැනුම් දෙන්න ඕනේ..”

කෙරුණු කතාබහ අතරේ එසේ පැවසූ ඥානසාර හිමියෝ නිහඬ වූහ. බන්ධනාගාරගත කෙරුණු උන්වහන්සේ මහ සඟරුවන ඇතුළු දහසක්‌ දෙනාගේ විරෝධතා මැද කොළඹ රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාරය වෙත රැගෙන එනු ලැබුවේ ඉකුත් 26 වැනිදා සවසය.

එහිදී උන්වහස්‌සේට රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාරයේ රැඳවියන්ගෙන් ලැබී තිබුණේද ඉමහත් ගෞරවයකි.

“හාමුදුරුවන් බන්ධනාගාරයට ගෙනාවට පස්‌සේ නිලධාරින් තුන්දෙනෙක්‌ උන්වහන්සේගේ ආරක්‍ෂාවට යෙදෙව්වා.. ඒත් අපිට කරන්න කිසිම දෙයක්‌ තිබුණේ නැහැ.. ඥානසාර හාමුදුරුවන්ව දැක්‌ක ගමන් රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාරයේ සිටිය රැඳවියන් සාදු නාද පවත්වමින් දණ නමා උන්වහන්සේ ඉදිරියේ වැඳ වැටුණා..

එතන ඉඳන් ඥානසාර හිමියන්ව බන්ධනාගාර රෝහලට ගෙන යනතුරුම උන් වහන්සේගේ සිවුරු රෙදි ආදිය සෝදා දුන්නේ.. අනිකුත් සියලුම ඕනැ එපාකම් කර දුන්නේ ඒ රැඳවියෝ.. ඔවුන් ඥානසාර හිමියන්ට දැක්‌වූයේ පුදුමාකර ගරුත්වයක්‌..”

එකී බන්ධනාගාරය තුළදී සිදුවූ සිදුවීම් පෙළ ඉකුත් සතියේ දිනක අපට එසේ පවසා සිටියේ සියල්ල දැන සිටි බන්ධනාගාර නිලධාරියෙකි. මේ අතරතුර ඥානසාර හිමියන්ට ඇප ලබා දෙන ලෙස අධිකරණයෙන් කරනු ලැබූ ඉල්ලීමක්‌ පසුගියදා ප්‍රතික්‍ෂේප විය.

උන්වහන්සේ හඬ නගනු ලැබුවේ මේ රට බේරාගත් විරුවන් වෙනුවෙන්ය.. එවන් දේ මේ රටේ ඉතිහාසයේද සිදුව ඇත.. එසේ නම් ඥානසාර හිමි වැනි සඟරුවනක්‌ තවත් බන්ධනාගාරගතව සිටිය යුතුද?

මේ මොහොතේ එය අපේ ප්‍රශ්නය වී තිබෙන්නේය. එයට පිළිතුරු දිය හැක්‌කේ කාටද?

සමන් ගමගේ

චතුර පමුණුව  උපුටා ගැන්ම දිවයින

අයිසිස්‌ සංවිධානය 2013 දී කරලියට පැමිණීමත් සමඟ ලොව පුරාම ක්‍රම ක්‍රමයෙන් මුස්‌ලිම් විරෝධය දැඩි විය. ඉකුත් නොවැම්බරයේදී පැරීසියට එල්ල වූ ත්‍රස්‌ත ප්‍රහාරයෙන් 129 දෙනකු ඝාතනය වූ විට ඇමරිකාව පුරාම මුස්‌ලිම් විරෝධ ප්‍රහාර උත්සන්න විය. 2001 සැප්තැම්බර් 11 වැනිදා ඇමරිකාවට ත්‍රස්‌ත ප්‍රහාරයක්‌ එල්ල වී පුද්ගලයන් 2977 ක්‌ ඝාතනය වූ විට එරට මුස්‌ලිම්වරුන්ට එල්ලවන ප්‍රහාර දැඩි විය. එවක එෆ්. බී. අයි. ආයතනයේ ප්‍රධානියා වූ රොබට්‌ මුලර් ප්‍රකාශ කර සිටියේ අරාබි සම්භවයක්‌ ඇති ඇමරිකානුවන්ට එල්ලවන ප්‍රහාර ගැන පරීක්‍ෂණ පවත්වන බවයි. මුස්‌ලිම් විරෝධය උග්‍රවන නිසා ජනපති ජෝර්ඡ් ඩබ්. බුෂ් ඇමරිකාවේ ඉස්‌ලාමික මධ්‍යස්‌ථානයකට ගොස්‌ ප්‍රකාශ කර සිටියේ සැබෑ ඉස්‌ලාම් ආගමික මතය ත්‍රස්‌තවාදයෙන් නිරූපණය නොවන බවයි. ඔහු මේ ප්‍රකාශය කළේ සැප්තැම්බර් 11 ප්‍රහාරයෙන්a සතියක්‌ ගත වීමටත් පෙරය. එදා 2001 දී ඇතිවූ මුස්‌ලිම් විරෝධය යළිත් ඇමරිකාවේ උත්සන්නව ඇත්තේ අබුබකර් බැග්ඩෑඩිගේaa ත්‍රස්‌ත කණ්‌ඩායම නිරන්තරව සිදු කරන ත්‍රස්‌ත ප්‍රහාරය හේතුවෙනි.

හිටපු ඇමරිකානු ජනපති ජෝර්ඡ් ඩබ්. බුෂ් “බෝර්න් එගේන් ” ක්‍රිස්‌තියානි නිකායට අයත් බැතිමතෙකු බව ප්‍රකට කරුණකි. ඔහුගේම පක්‍ෂය නියෝජනය කරමින් 2016 ඇමරිකානු ජනපති සටනට ඉදිරිපත්ව සිටින ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් ප්‍රකාශ කරන්නේ කුමක්‌ද? තමා ජයග්‍රහණය කළහොත් ඇමරිකානු ක්‍රිස්‌තියානුවන්ගේ බලය වැඩි කරන බවයි. ක්‍රිස්‌තියානි බලය ඇමරිකාවේ ද බලය කරන බව මේ රිපබ්ලිකන් අපේක්‍ෂකයා කියයි. ට්‍රම්ප් පවසන පරිදි ඇමරිකාවේ වෙසෙන ක්‍රිස්‌තියානි ආගමිකයන්ගේ ප්‍රමාණය මිලියන 250 ක්‌ වේ. වර්තමානයේ ඇමරිකානු දේශපාලනඥයන් ක්‍රිස්‌තියානි ආගමිකයන් වෙනුවෙන් සේවය නොකරන බව පවසන ට්‍රම්ප් තමා ජනපති වූ විට ඇමරිකාවේ බලය බවට ක්‍රිස්‌තියානින් පත් කරන බව කියයි. පසුගිය දෙසැම්බර් මාසයේ ජනපතිවරණ රැස්‌වීමකට සහභාගි වෙමින් ට්‍රම්ප් සඳහන් කර සිටියේ මුස්‌ලිම් ජාතිකයන්ට ඇමරිකාවට ඇතුළු වීමට ඉඩ දිය යුතු නැති බවයි. ඒ අනුව ඇමරිකාව පුරාම සුදු – ක්‍රිස්‌තියානි ජාතිකවාදය වේගයෙන් පැතිර යන බව පැහැදිලිය.

ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් ඇමරිකාවේදී ක්‍රිස්‌තියානි බලය ගැන කතා කරන විට කොළඹ සිටින සමහර කණ්‌ඩායම් “සිංහලේ” පතුරු ගැසීමට සූදානම් වෙති. අද ලොව පුරාම ජාතිකවාදී රැල්ලක්‌ හඹා යමින් පවතින බව රහසක්‌ නොවේ. එහි හොඳ නරක විග්‍රහ කිරීම කවරක්‌ වෙතත් එය භූමියේ යථාර්ථයයි. දේදුනු විප්ලවය හෝ ආප්ප විප්ලවයට මුලසිටම සහාය පළ කළ පුරවැසි බලය “සිංහලේ” දැඩිව විවේචනය කිරීම සඳහා පසුගිය සතියේ පුවත්පත් සාකච්ඡාවක්‌ ද පවත්වා තිබිණි. සිංහලේ සංවිධානය පසුගිය සෙනසුරාදා කොළඹ සිට මහනුවරට ගිය පෙළපාලිය මෙන්ම ඔවුන් සිංහලේ කොඩි වනමින් ගිය ආකාරය පිළිබඳවත් පුරවැසි බලයේ ඊනියා නායකයන්ට බලවත් කම්පාවක්‌a කෝපයක්‌aa ඇතිව තිබෙන බව පෙනේ. ප්‍රභාකරන්ගේ සැහැසි ම්ලේච්ඡ ක්‍රියා විවේචනය කිරීම සඳහා කිසිවිටක ඉදිරිපත් නොවූ මේ ඊනියා පුරවැසියෝ සිංහලේ සාමාජිකයන් මාවනැල්ල නගරයේ රතිඤ්ඤා පිපිරවීම ගැන කම්පාවෙති. යහපාලන ආණ්‌ඩුව මේ කණ්‌ඩායම මර්දනය කිරීමට පියවර නොගැනීම පුරවැසි බලයට විශාල ප්‍රශ්නයක්‌ වී ඇති බව පැහැදිලිය.

නැගී එන ජාතිකවාදී බලවේග මර්දනය කිරීමට සිරිසේන – වික්‍රමසිංහ ආණ්‌ඩුව උත්සාහ ගතහොත් එය ඔවුනටම පාරා වළල්ලක්‌ බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. සිංහලේ ව්‍යාපාරය නිර්දේශපාලනික කටයුත්තකි. ඉකුත් සෙනසුරාදා මහනුවර දළදා මාළිගාවට රැස්‌වූ එම ව්‍යාපාරයේ සාමාජිකයන් සපථ කළේ සිංහල ජාතියත් බුද්ධ ශාසනයත් රැක ගැනීම වෙනුවෙන් කැප වන බවය.

යහපාලන ආණ්‌ඩුව ජාතිය, ආගම සුරැකීමට කැප නොවන නිසා මෙවැනි ජාතිකවාදී ව්‍යාපාර නිර්මාණය වීම නොවැළැක්‌විය හැකිය.

සිංහලේ සංවිධානය ගැන විරුසර වරප්‍රසාද කාඩ්පත එළිදැක්‌වීමේ උළෙලේදී ජනපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ද විශේෂ සඳහනක්‌ කර තිබිණි. “පිරිසක්‌ අද ලේ ගැන කතා කරන්න පටන් අරන් තියෙනවා. කුමන භාෂාව කථා කළත් කුමන ආගමකට අයිති වුණත් තිබෙන්නේ එකම ලේ” යෑයි ජනාධිපතිවරයා ප්‍රකාශ කර තිබිණි. ජාතිය හෝ ආගමෙන් ලේ නොවෙනස්‌ වෙන නමුදු සංස්‌කෘතික හා සමාජ විද්‍යාත්මකව ජනවාර්ගික හැඟීම ගෝත්‍රික හැඟීම එකිනෙකට වෙනස්‌ය. ඇමරිකානු ජනපති අපේක්‍ෂක ට්‍රම්ප් ද සුදු ක්‍රිස්‌තියානින් වෙනුවෙන් කතා කරන්නේ ඒ සංස්‌කෘතික ආගමික බැඳියාව ඉදිරියට ගෙන යා යුතු නිසාය. දේදුනු විප්ලවයෙන් බලයට පත්වූ ජනාධිපතිවරයා සිංහලේ ගැන විරෝධාකල්පයෙන් පසුවන බව නම් පැහැදිලිය. ආණ්‌ඩුවේ විරෝධය කවරක්‌ වුවත් මේ සංවිධානයට සිංහල සමාජය තුළ පිළිගැනීමක්‌a නිර්මාණය වී තිබේ. ඒ පිළිගැනීම මහ ආණ්‌ඩුවද කකුළු අඬු තලන්නාක්‌ මෙන් සිංහලේ තැලිය නොහැකි බව ද හොඳින් වටහා ගත යුතුය. එහෙත් යහපාලන බලයට පත් කිරීම වෙනුවෙන් කැපවූ ඊනියා සිවිල් සංවිධාන හා රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන නායකයන්ට නම් සිංහලේ තලා දැමීමේ අවශ්‍යතාවය දැඩිව මතුව තිබෙන බව පැහැදිලිය. හිටපු ජනපතිනි චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග මහත්මිය ද මීගමුවේ හින්දු පාසලක පැවැති උත්සවයේදී “මෝඩ බෞද්ධයන් ගැන කතා කර තිබුණා.” එමෙන්ම දිවයිනේ ප්‍රමුඛතම බෞද්ධ පාසල්වලට අවම තරමින් සුළු ජාතික සිසුන් 5% ක්‌ හෝ ඇතුල් කළ යුතු බවත් ඇය මෙහිදි අවධාරණය කර තිබුණා. වෙනසක අරුමය මෙය ද? ජාතික සංහිඳියාව වෙනුවෙන් බෞද්ධ පාසල් විනාශ කිරීමේ වැඩපිළිවෙළක්‌ ආරම්භ වී ඇත්ද? 1960 දී කතෝලික පාසල් රජයට පවරා ගනිමින් රට දැය සමයට නොමැකෙන මෙහෙයක්‌ කළ සිරිමාවෝ බණ්‌ඩාරනායක මැතිනියගේ ගුණ සදා සිsහි කළ යුතු වුවත් ඇගේ දියණිය අද සිදු කරන්නට යන්නේ කුමක්‌ද? කතෝලික පාසල් රජයට පවරා ගැනීම නිසා උරණ වූ බලවේග 1962 දී හමුදා කුමන්ත්‍රණයක්‌ සිදු කිරීමට උත්සාහ කළ බවත් අප අමතක කළ යුතු නැත. එය කතෝලික කුමන්ත්‍රණයකි. නමුත් ඒ විශිෂ්ට නායිකාවගේ දියණියගේ ක්‍රියා කලාපය ගැන නම් අපට කිසි ලෙසකින් සතුටු විය නොහැක.

* චතුර පමුණුව

Courtesy The Island

January 30, 2016, 9:19 pm

Former president Mahinda Rajapaksa’s second son was remanded in custody for two weeks after he was arrested and questioned yesterday under the Money Laundering Act, police and court officials said.

Navy officer Yoshitha Rajapaksa, 27, was questioned at length at the navy headquarters in Colombo and then arrested and taken before Kaduwela magistrate Dhammika Hemapala who ordered his remand till February 11.

The police Financial Crimes Investigation Division (FCID) had questioned four others, including Nishantha Ranatunga, who had been the chief executive officer of Yoshitha’s Carlton Sports Network (CSN), police said.

Former president Rajapaksa who was in court told reporters after his son was taken away in a prison bus that the arrest was to seek revenge from him.

“I don’t mind this if my son has done anything wrong, but I know he is innocent,” president Rajapaksa told reporters at the court house. “They are trying to take revenge from me.”

Rajapaksa’s media secretary, Rohan Welivita was also among those arrested and remanded yesterday. Before taking up the job as spokesman for Rajapaksa, he had been a director of CSN. The other two men who were remanded were: Savithra Dissanayake and Ashan Fernando.

Police had stepped up security at the court house with Special Task Force commandos as well as reinforcements from nearby police stations.

The arrests followed months of investigations into the CSN station which is accused of illegally using government equipment and vehicles for its daily operations and failing to pay billions of rupees in taxes.

Yoshitha  becomes the closest family member of the former leader to be arrested. In April, the FCID arrested Rajapaksa’s younger brother Basil who had been Economic Development minister under his brother. Another brother Gotabhaya, a former defence secretary is fighting in court to prevent his arrest.

Rajapaksa and his relatives controlled nearly 70 percent of Sri Lanka’s national budget during the former president’s rule that ended in January last year when he was defeated at elections by his former ally Maithripala Sirisena.

The new president has vowed to investigate allegations against members of Rajapaksa family who face allegations of siphoning off billions of dollars from the country during his nearly 10-year rule.

A.A.M.Nizam – MATARA

Programmes on newspaper Headlines, Articles and Editorials televised daily in the mornings have become extremely popular among the people of this country and in almost all the houses these programmes have become a morning breakfast treat. This programme started by Bandula Padmakumara, the former Chief Executive of the Daily News through Swarnawahini has been embraced by all the TV channels and the young journalist Chatura Alwis of the Derana TV channel has superseded all the other programme presenters and this programme has become a real treat to become impartially enlightened about what is happening in the country. Chatura in his Derana Aruna programme and C.A.Chandraprema in the political column of Sunday Island are performing a great service to enlighten the masses on political and socio economic matters and they should be commended for this dedicated service and Sri Lanka need many more sincere journalists of their caliber.

Prime Minister Ranil Wickremesinghe speaking in Parliament yesterday has lashed out at the media, accusing Chatura and Keerthi Warnakulasuriya of the Divaina of promoting racism and he has used words such as Gemba” and Reeri Yaka” to accuse them. He has said that Chathura is like a Reeri Yaka. We do not know whether Mr. Wickremasighe really knows what a Reeri Yaka is?

For his enlightenment given below is the gist of what Reeri Yaka” actually is so that he will refrain from uttering nonsense like this thinking that he is omniscient.

Reeri Yakka is a demon in Sinhalese folklore. It is believed to be the most cruel and powerful demon of all. Although Reeri Yaka has the body of a human, his head is that of a monkey. His skin is fiery red in colour, and he rides a red bull. It is believed that he can afflict all kinds of illnesses on humans, but hemorrhages and blood diseases are especially attributed to him.

When a man is on his deathbed, Reeri Yakaa is believed to be present at his side. On such occasions, he shows himself as an apparition bearing the appearance of a pygmy. He stands by the dying man holding a cock in one hand and a club in the other, and the corpse of a man in his mouth. This apparition is said to be only one span and six inches in height. When Reeri Yaka assumes this form, he is known as “Maru Avatar”. There are 18 other apparitions or avatars that Reeri Yaka can assume.

We do not know whether Mr. Wickremsinghe, failing for a period of over one year now to fulfill the promises he made to the people similar to his earlier promises of gold chains to the youth and denim trousers to the farmers is having nightmares of Chatura in the form of a Reeriyaka? But most of the people adore him as one of the unbiased guiding journalists.

This is not the first time, Mr. Wickremasinghe talking much about media freedom and journalistic ethics has threatened the journalists. Earlier on one occasion Mr. Wickremasinghe accusing the journalists similar to yesterday threatened to summon them to Parliament and imprison them.

He has blamed the journalists for giving undue publicity to the murder of the Emblipitiya youth which lorphaned a small innocent child and widowed a pregnant mother without anyone to look after   to the Police brutality. If the journalists did not take up this incident and gave due publicity to it no one would have come forward against the Police high handedness and the incident would have been hushed up by the Police as they attempted to hush up the thuggery of MP Hirunika. It was also due to the agitations carried out by the journalists this MP was nominally arrested only after lapse of 21 days and hitherto unheard form of a bail was given to her. The ASP, OIC and the other Police officers amounting to 21 persons still remain unarrested despite it has been established that all of them were involved in this murder incident. Is this the execution of the Law and Order equally to everyone professed by Mr. Wickremasinghe?

It is appreciablw that he joint Opposition has condemned the Prime Minister Ranil Wickremesinghe’s speech as a veiled threat to media. They have also condemned the use of names of animals to describe journalistsand pointed out tjat his speech is an indirect threat to media. They have also condemned Mr. Wickremasingh saying that he is asking the media to toe the government line or face the consequences. They ask whether this is the so called democracy of Ranil Wickremasinghe?

RANJITH SOYSA

The Prime Minister Ranil Wickramasinghe of Batalanda fame launched a bitter campaign in the Parliament

against the journalists claiming that their hands are not clean. The main thrust of his speech was that the journalists are not doing anything about ‘racism’ and Eknaligoda. He mentioned the names of the leading Sinhala

news papers and paused the question “what are you doing with racism”

It is very clear what he meant by racism? He definitely didn’t mean the racist utterances of Northern Provincial

council’s Vigenswaran or the TNA leaders’ claims to the North and the East or the rights of Tamils . He was referring

to the concerns expressed in the media about the Sinhala Buddhists and the possible progressive erosion of their rights

under the proposed new Constitution. As per the press freedom preserved under the Sri Lanka’s legal system is it

an offense to express views and write about the Sinhala Buddhists while the other ethnic groups always engage on their group rights are getting ready to carve out areas from the country on the basis of their ethnicity?

It was also revealed again that Ranil Wickarmasinghe is determined to ‘punish’ the dirty journalists who talk about things which are averse to himself. He mentioned Keerthi Warankulasuriya and said that he was writing about the fate of the war heroes. Can Ranil refute that our war heroes are going to be investigated by the foreign judges for liberating the country from the scourge of LTTE terrorism which terrorized every citizen in Sri Lanka including the Tamil and the Muslims? Is he not aware of the fact that it was the West which attempted to stop the war against the LTTE and it is the continuation of the very same ‘colonial’ campaign to claim that the victorious Sri Lankan defense forces caused war crimes but agree not to investigate the foreign and local LTTE activists who fueled the terrorist war breaching all national and international laws against terrorism. Why did Ranil Wickramsinghe dragged Keerthi W for writing about the war heroes when facts mentioned by KW are accurate?. Is it to gag KW or frighten this reporter by reminding him of the Brtalanda skeletons?

He again said that Keerthi Warankaulsuriya is a frog in the well! What Ranil inferred was that KW does not know what is happening outside his small world. But, when one reads over some of the issues which KW brought to the notice of the

discriminating readers of Sunday Divaina and Divaina one can guess why Ranil W was short fused as KW ‘s reports were about the dangerous slippery slope in which the country was moving ahead.

Some of the important issues reported in KW’s defense columns deserves the attention of the readers for reexamination of his

point of view. Keerthi Warankulasuriya wrote about the return of the Norwegians on 7th January to coach Sri Lanka about the reconciliation. and the new constitution while providing state aided protection to the LTTE war criminals, KW discussed the contents

of the letter the British Foreign Secretary wrote on the British Elam Front’s demands to the Labor MP McDonald. In that letter the Foreign

Secretary assures that the UK government will prevail on SL government to adhere to the UN Human Rights Commissioner’s resolution guide lines while getting the SL armed forces out of the Northern and the Eastern Provinces. The British Government will also participate in the reorganization of the SL defense forces! KW reported the plans of commemoration of the LTTE at Mulavaikkal and construction of a memorial to the LTTE. KW also brought to the notice of the readers the memorandum submitted to the Government by 12 NGOs and 41

civil society members which included the demands to implement in full the Geneva recommendations . appointment of foreign judges regardS

investigation of war crimes etc He revealed the modern day Judas as the Maj Gen who furnished a affidavit to the US saying that the war crimes were committed by the SL defense forces and when this retired Major General should have been charged for treason as well he was rewarded by Ranil ‘s Government by appointing him as the High Co missioner for Sri Lanka in Pakistan. KW revealed how the

confidential police reports ended up in UN Human Rights Commissioner’s office which is a violation of oat of concerning the state secrets.

In this context KW questioned in the possibility of leakage of confidential intelligence reports of the war against the LTTE. In fact, he reported

that the UN Human Rights Commissioner had sought the confidential operations reports of the defense forces. He discussed the seminar held

in the North sponsored by the Swiss Embassy of a Swiss university. He questions how the Swiss embassy was able to sponsor such a seminar to discuss the internal affairs of the country? He mentions the names of the Director of Swiss university Eva Maria and her colleague Morrisio who were working closely with notorious Bergheoff Corporation which once recommended to reduce the strength of the Sri Lanka defense forces.

He also brought to the attention of the reading public the arrival of to Callum Macrea and Snowden, who were behind the Ch 4 fabricated TV production and their public activities in the North. It is evident that the selected reports of Keerthi Warankualsuirya represent responsible

investigative reporting on matters crucial to the country’s sovereignty and security, The readers will vouch that the reports are definitely are not the product by a frog in the well, but the work of an investigative journalist.

Ranil Wickramsinghe stoops so low by mentioning the names of other journalists too and calling Chatura at Derana a Riri Yaka.

Ranil Wickramsinghe is supposed to be a senior member of the international Liberal organization and but his diatribe on SL journalism and the journalists is an attempt put fear into the messengers while exposing his Hitlerian agenda for Sri Lanka .

Kanthar Balanathan DipEE(UK), GradCert(RelEng-Monash),DipBus&Adm(Finance-Massey), C.Eng., MIEE, MIE(Aus) CPEng, (Retired) Former Director of Power Engineering Solutions Pty Ltd, Consulting Electrical Engineers

Professor Ricardo Hausmann

Director of the Centre for International Development at Harvard University John F. Kennedy School of Government
Mailbox 34
79 JFK Street
Cambridge, MA 02138

Dear Professor Ricardo Hausmann,

Introduction

I am a SriLankan (SL) Australian who left SL in 1967, however, I worked for seven years and left SL for good in 1977. I have lived and worked in the UK, Nigeria, Zimbabwe, SriLanka, New Zealand and Australia. I have visited a few European countries, Canada, and lived in India for a few months. I am a past student of St. Thomas College and Hartley College in SL and an old boy of current University of Staffordshire in the UK.

Being a resident of the above countries in the past, I have studied their culture in various dimensions. I am able to think of a mind map”, a long list of memorable boring irregularities: constraints that restrict economic growth& employment, bribery& corruption, siphoning funds away from public services and investments, development limitation, wealth distribution pattern, taxation, lack of public confidence on investment, deterring patriotism, and increasing costs.

Professor Ricardo Hausmann: I watched the two days Sri Lanka Economic Forum”conference on the 7^th and 8^th January 2016. We highly appreciate our Prime Minister’s positive, constructive comments on economic development, the optimistic and productive ingenuity andresourcefulness he possess, however, he has missed several key factors that he did not highlight.

Your leadership at the conference in facilitating contributors to provide detailed analysis to the point is highly appreciated. Professor, your creativity and originality is unchallengeable. Subsequently, I read most of your publications, focussed on underdeveloped and developing countries.

While appreciating our PM’s comments and ideas, I still have reservation, whether the SriLankan ethnic group’s culture, mindset of conflicting what is right and wrong”, will allow the Government of SriLanka (GOSL) to formulate a strategic initiative Framework to implement the items structured around the four key areas. Further, the mindset to admit and acknowledge influence and dominance of the western powers, including that of India, has not been addressed by GOSL. The political & cultural distinction between the so called powers and the recipient country is so wide. SriLanka is a small island, and the British left the country with a dormant obstacles with intent to control the island on a continuous platform.

Before I proceed, just a comment:Although every male is born with 1.5 kg of brain, humans perceive different effects about the same state, as perceptions vary from person to person. People assign different meaning to what they perceive. This is the reason why conflicts arises. Most have shortfall in perception (Balanathan)

Quote: Perception is an active mental act. It is a dynamic, a dialectical conflict between the self-perspective transformation and external vectors of power bearing upon us. That which we perceive is a balance between these antagonists”. (Ref:Understanding Conflict and War: vol. 1: the dynamic psychological field, chapter 11, by R.J. Rummel)

I would like to discuss two aspects in governance, unravel and highlight the hidden mindset and the rigidness of our community here in SL.

Political Atmosphere since Independence

SriLanka was granted independence on the 4^th February 1948. One of the Tamil Minister, GG Ponnambalam, who had a portfolio responsible for Industries commissioned three plants. (i) Cement Factory in Kankesanturai, (ii) Chemical Factory in Paranthan, (iii) Paper Mill in Batticaloa. Along with this other economic development centered on agriculture was done in the East. However, in 1949, another egoistic Tamil Politician, known as SJV Chelvanayagam (SJVC) inflicted a diehard manifesto called Federalism for the North & East. Although people in the North and East speak Tamil, their lineage is of different ethnic group from India.

Since 1949, the inflicted racial hatred by the Tamils, caused a deterring effect on economic development in SL. Since 1970, the political party inflicted that trauma of armed conflict as the right tool to the youngsters caused further restraints on economic development. From 1970 to 2009, the Tamil terrorists caused billions dollar worth of damage to GOSL assets and Property Island wide. The cement factory constructed by GG Ponnambalam was obliterated. I worked in this cement factory for seven years. Several ministers, civilians and responsible citizens were murdered, including late Mr. Rajiv Gandhi.

We SriLankans salute and appreciate for the courage and audacity of our former President Mr. Mahinda Rajapaksa, and Mr. Gotabaya Rajapaksa for eradicating terrorism that prevailed in SL for 39 years. The western military command was present in Vanni giving guidance to the SriLankan military. It could be implied that it was a conspiracy to eliminate LTTE command, and implicate the President & Co so that the west could imbed a group that will accept their influence and dominance, knowing that there will be casualties in the war.Could anyone prove that there will be no civilian casualties in a war? Well, India has no right to attempt to penetrate into SL politics and talk about HR, because India has the worst record ofHuman Rights violation. Every country wants to dominate SL and siphon funds out of it. It is considered a shame for the west to penetrate into a small country like SL. When the SriLankan military has a military court for disciplinary actions against its staff, it’s shameful to note that foreign judges are ordered by UN to sit in judgement of the SriLankan military. Can an African or Asian judge sit in judgement of the US military?

Today the entire dynamic equilibrium of SL has been brought to a near standstill because of the title War Crimes& human rights”. The Tamils are up in hand, without patriotism, no sense of economic development, fervent for punitive action against the military, and attempt to divide the country. The West and India has strong influence on Tamils, and are exploiting the Tamils to achieve their objective. India, to cover up their human rights violations, is redirecting its voice on SL. It could be implied that UN’s actions is regarded as impediment to the progress and economic development in SL? A big theme to address. Why is US Asst. Secretary of divisions flying into Colombo frequently? Why do these people fly into Jaffna and meet Tamil politicians? What has Tony Blair got to do with SriLankan affairs, and why does he fly into Jaffna and meet Tamil Politicians? Tony Blair himself is being accused as a war criminal because of the WMD war in Iraq. Could these be interpreted as a process of indoctrination and intoxication of the Tamils by the West and India?

I have outlined the above components so that you could have a bird’s eye view of the elements that are causing obstruction to economic growth and introducing political & economic volatility.

uman Rights Violation.Hu

Since 2009, former President Mr. Mahinda Rajapaksa was embarked on several facets of development:

• Development of infrastructures
• Augment the port city of Colombo
• A vital nodal point in the South was chosen for the Port and Aviation, which is Hambantota, an airport and port was constructed. This raised unwanted criticism from unintellectual quarters.
• Remove constraint from the captured terrorist group boys, by rehabilitating them and releasing them in
• to the community,
• Had election and formalized the Northern Provincial Council (NPC) and allocatedNPC with the required funds to carry out small scale development
• Implement the Mega Polis development of the city of Colombo and others,
• Clean the city of Colombo free from underworld gangs, crimes, shanty temp. Dwellings,

It implies that the above preliminary work was in preparation for a high gradient economic development in SL. However, it is inferred that the opponents who wanted to remove GOSL parliamentarians with the help of the west used different tactics to capture power. The Tamil issues were introduced into the election campaign, which is cheap politics of the third world. To the Tamils, economic development means nothing. Since 8^th January 2015, the current GOSL has done nothing, but talk. Promise of limiting ministerial position to not more than 30, ended up with several. Every MP wants a minister position. Whatever said, nepotism and corruption cannot beeliminated.

On the other side Tamils want equal rights and more power to the North which is inhabited by less than one million people. Since 2013, the Northern Provincial Council (Jaffna), a Provincial Administration,has not done any development work in the North. Tamil MPs are unpatriotic and not interested in the welfare and employment of their people. The Tamils are more interested in punitive and revengeful acts by bringing in a panel to hear on war crimes. People who died are those who were caught between the army and the terrorists, and those who were transplanted as human shield to protect the hierarchy of the terrorists. Why were the 350,000 people kept as human shield in Mullivaykal is a question the Tamil politicians have not answered. Even after the billions of dollar worth of assets destroyed, civilians and politicians murdered by the terrorists, the Tamils or the Tamil politicians have not given serious thoughts of tendering an apology, but go on fighting, and have become an impediment to economic development.

Well, Tamils could be itemized as a factor for economic volatility.

Cultural improvement, advancement in socio-politico-economic knowledge, and political knowledge in democracy of the 21^st century have to be demonstrated by the people and GOSL. Tamils in Europe, North & South America, and other countries where Tamil is not a language study the country’s language and live. What stopsthem from studying the local language, and integrate with the SriLankan culture and language?

Views on the economic Development Structured around the four key areas

It is most welcome that the SriLankan Government convened a conference on the economic development based around four key areas as follows:

1. Macroeconomics and Fiscal Stability
2. Structural Transformation and Competitiveness
3. Urbanization and Development
4. Regional Development and Social Inclusion

The views expressed in this letter is not to disapprove or criticise the theories and principles discussed in the conference, but to highlight how better SL could perform. Let us look at the definition for clearer understanding by all SriLankans. I would like to discuss the first two items only in this letter.

Fiscal Stability

The government have to adjust its spending levels and tax rates to influence the nation’s economy. The Central Bank influences its nation’s money supply in its monetary policy. To direct the country’s economic goals, the two policies are used in different combinations

First Step: Let us consider the tax system in SriLanka.

The major shortfall in the economic framework of SriLanka is the tax revenue. I would like to refer the informal system in the North. Except the government, corporation and large registered company’s workers, it is likely that at least 90% of the breadwinners (informal) do not pay tax. However, they are engaged in fulltime work generating income to meet purchasing movable and immovable assets. The owners of such enterprises can be classified under microenterprises.

I like to give a few examples.

1. Masons who claim they are builders in the North, start with low capital, and a few workers in their team. The so called team may not have a business name but operate with its leader’s name. There are significant number of such building teams. They do not take liability for what they build and complete, no insurance, and further none of the workers’ or the business pay tax.
2. Farmers growing vegetable, paddy etc. No tax is paid to the government on the yield or any profit.
3. Fisherman do not declare what they catch, sell, and collect as revenue. No tax is paid.
4. Small scale tea boutiques, shops, operate with may be, two tax receipts books. One for the tax department and, other, the actual.
5. The major portion of individual (microenterprise) revenue is generated from smuggling. The smugglers also employ a few people in their team. They are the richest is the North.

This is the situation island wide where the country loses on billions of tax income. The social inequality widens, because the smugglers and non-tax paying become rich, like millionaires, whereas a government service engineer, accountant, doctor or clerk remains poor. The government, corporation, and corporate’s employees contribution to the country is enormous, in supporting and development, however, the owners of microenterprises who do not pay one cent tax contribute nothing.

SriLanka’s priority in its economic development is to overhaul the tax system and the tax department. The tax Commissioner should be empowered by the Public Service Commission to recommend/appoint staff to the tax department. The clerks in the tax department are not to be inter-transferable within other departments, as their knowledge and service should be considered special. The tax department should be given special powers by act of parliament. Tax Commissioner should be given special power to conduct audits and checks on individuals if he considers such person has acquired wealth indirectly and or illegally. The salary to the tax department staff should be adequate to cover their responsibility and work.

1. Every breadwinner in a family should have a tax file number, and a simple system of tax return should be in place. The tax framework could have a ceiling below which tax need not be paid, however, tax returns should be made.
2. Every microenterprise should request and operate with a business number allocated by the Tax department or the Provincial Council. (In some countries such informal business is known as Sole Traders)
3. Every Province is to have the tax department provincial headquarters to manage the tax system.
4. It is a belief that with the current technological advancement, SriLanka could have a complex computerised system to manage the tax system.

Currently the country may have a shortfall in the revenue collected, however, expenditure remains on the increase. People should understand that SriLanka provide its people, free health, free education, some free goods, and subsidised items. They also should understand that SL should generate the revenue to meet the expenditure, have a sound GDP, low inflation & interest, to provide quality life to its people.It’s the duty of citizens to pay the required tax on their earnings. Politicians should not think that such rigid and sustainable tax system will compromise their victory to parliament.

During the address by the PM, he said that SL has a surplus of paddy this year. Has the Minister for Trade & Commerce in SL thought of export of the surplus rice?

• Overhaul of fiscal system should be prioritised. The Finance Minister should become more active in the structuring the fiscal system, and take up the tax system as a priority.

Therefore, the priority for SriLanka is to overhaul the Tax System.

An excerpt from Citizendium, the Citizens’ Compendium: (The concept of fiscal sustainability is often used in discussing fiscal policy but it is absence is not directly observable. Fiscal instability, on the other hand, can be observed from the conduct of the CDS and bond markets).

I wish to refer to an article in Wikipedia on the Governor of the Central Bank of SriLanka: (Controversy: In February 2015 CBSL advertised the sale of Rs. 1 billion in 30 year government bonds at an indicative rate of 9.5%.^[11][12][13] The sale was oversubscribed with 36 bids of totalling Rs. 20 billion.^[11] The majority of bidders, 26, bided for Rs. 100 million or less at a rate of 9.5%–10.5%.^[11] However, a few bidders, including Perpetual Treasuries Limited, wanted interest rates of 11%–12%.^[11] On 27 February 2015 the CBSL accepted Rs. 10 billion in bids at rates of 9.5%–12.5%.^[11][13] The issuing of ten times the advertised bonds, and at a higher than expected rate, was alleged to cost the Sri Lankan government an additional Rs. 40–45 billion ($300–$340 million).^[14][15][16] Perpetual Treasuries was issued, directly and indirectly, with Rs. 5 billion in bonds at 12.5%.^{[17][18][19][20]} Perpetual Treasuries was one of the primary dealers in the sale and is owned by Mahendran’s son-in-law Arjun Aloysius).

It is a liability noted now, for a worse economic condition in 30 years of time, where the same people may not be in power or else? This is where we could perceivelack of strategic thinking by our Tamil people. (Impulsive decisions based on nepotism or?)

On the question of Sustainability, Professor, I need not outline the Debt Trap Identity” formula, which is Δd = f + d(r – g). Such actions can be regarded as factors that introduces budget deficit, cost increase, recession, political and economic conflicts& instability.

Professor, in your paper: Does controlling corruption really lead to higher economic growth?” Could this be one of the facets that will limit economic growth? Of course-Yes.

Informal and Formal Micro-Enterprises

This has a large impact on the fiscal policy of the country. In the paper The demand for, and consequences of, formalising among informal firms in SL”, Dr Suresh de Mel, David McKenzie, &Christopher Woodruff discuss on the informality and its impact. This paper reveals that, quote: Even among firms employing paid workers, the majority are unregistered with one or more pertinent agencies”, and only one-fifth of firms operating without paid workers are registered with any government agency”.

In the 70 s I attended a seminar on Financial & Cost Information for business administration” in Colombo. The discussion was focused on informal money management at the Pettah Fish market, where lenders offer money at 300% interest without collateral to the fish traders. Hundreds of thousands of Rupees is exchanged between traders and lenders. How does the government manage tax revenue in such case? The country operates informal (illegal) pawn broking with no tax collected. This could also be categorized as money laundering.

• GOSL should focus on formulating strategies to address the informal business systems and to make them formal. Making the business formal, will self-motivate the business owners to increase productivity.

Miriam Bruhn,a Senior Economist of the World Bank categorizes informal business as: Many firms in developing countries are informal, that is they operate without registering with the government”.

Structural Transformation

The National Bureau of Economic Research defines Structural transformation asreallocation of economic activity across the broad sectors agriculture, manufacturing and services”. Although the PM stated that SL has surplus of paddy this year, it may be from only a sector. For example the North is an area for agriculture. However, the restraining factor is water. The North is fertile, but dry land. Large area(s) of barrel land is unused &just go waste. During rainy season rain water collected, runs down to the sea. Paddy cultivation and agriculture is seasonal during the winter season only. If GOSL could construct a reservoir with large catchment area, agriculture could be made a continuous productive output. In the South there are rivers, and the First PM of SL late Mr. DS Senanayaka embarked on constructing irrigation distribution systems, which was useful for the so called structural transformation of the 40s. So, what has SL proposed to do with Structural transformation on Agriculture Island wide?

In the case of manufacturing and services, SL should promote SL Diaspora investors to invest on several industries. The sea could be exploited and exported if proper services were installed. Chicken and Cattle farms Initiation Island wide could result in exports. Our natural resources raw materials coming out of Coconut, Palmyra could be utilised for products for exports and local consumption.

Investment in IT College(s) in the North and IT Industry is a good option. Similar to Bangalore, the Diaspora could outsource IT contracts to SL.

Well, if aminister demands 25% cut from investors, then I have to refer to your statement in your article:Does controlling corruption really lead to higher economic growth”.

• Well, the economic activity could be reallocated across various sector.

Competitiveness

Industries, informal and formal business should be able to perform to supply and sell goods and services at a competitive price in relation to the performance of others in a market driven economy.

SriLanka has been a country of monopoly, where most large productive organisations were owned by the state for long years. People have lack of knowledge in market driven economy and competitiveness. SL should embark in educating the masses on competition and market driven economy.

Flexibility is a key factor that is required for people to change, and if people are rigid then first step is to prepare a strategy for a time frame for transition. How can this be achieved has to be analysed and decided.

• One key aspect is that people should, rather seeking government jobs, create their own business and industries, formal of course.

Conclusion

• Speakers at the forum were mostly from foreign Universities. It is regretted that the Economic Forum did not consider inviting any one of the academics from the SriLankan Universities. We have highly qualified and competent economists in SriLanka, however, SL does not recognize their own intellects. This is one of the weakness of the SriLankan Administration. No wonder, why academics and intellects leave the country, go and serve foreign countries. I am aware that SriLankan academics are contributing in the west, Australia and New Zealand. With due respect, I think, our economists and academics would be in a better position to understand the issues in SriLanka with respect to constraints on economic development. Further, the invited experts did not offer their services free of charge. In 2015, I recommended to the Dean of a SriLankan University, of forming an Advisory Council” constituted with Professors and academics drawn from various Universities in SL. Again with due respect, you are an employee of Harvard University. I do not see any issues as to why SL did not draw speakers from the SL Universities. I see no reason why SL academics cannot form an Advisory Council” to guide & recommend on various economic affairs in SL to GOSL. I have seen this as a shortfall in the third world and developing countries.
• Awareness is one thing people should be given. Socialism and Communism will not develop a country as it is a monopoly and dictatorial. People should be taught appropriate subjects, and conferences should be held periodically for employees and business owners.
• High level economic language will be understood by qualified people, not ordinary people. Topics should be put in simple words for people to understand.
• High level priority is: UN should understand that they are a constraint to economic development in SL. Tamils should become flexible and learn how to co-exist in a multicultural environment.
• Cost Benefit Analysis should be taught to engineers and project managers.
• It is recommended that SL prepare the plan for execution of the economic development based on the four key areas on a Critical Path Method” (CPM). Knowing the time and the critical items it could be easily done. GOSL should seek guidance from the Professors of the SriLankan Universities.

I thank you for reading this letter. I shall be grateful if you could be kind enough to give a reply please

Kind Regards

Yours Sincerely

Kanthar (Nathan) Balanathan

Dr. Chula Rajapakse MNZM Spokeperson United Sri Lanka Association Wellington, New Zealand

Dear Editor,

This editorial reflects a poor and only a superficial understanding of issues pertaining to Sri Lanka.The worst give away of this is the assumption that 40,000 were killed in the last weeks of the war. These are mere allegations initiated within days of the ending of the war by the international Tiger Diaspora whose main claim to fame is their capacity to misinform. Unfortunately , the UNSG appointed Darusman commission, appointed  against the express wishes of some UNSC members, consisting of three members with  well known axes to grind against   Sri Lanka for a variety of reasons, gave respectability to this allegation by suggesting that these are credible allegations, based on evidence from the sources  that would remain anonymous for two decades. So much for the credibility and transparency of these allegations.

The ‘Missing persons commission” chaired by retired  Sri Lanka high court judge Paranagama following extensive sittings including many in the north and east of the country in it’s report made public in September 2015 has reliably concluded that the war casualties in the period referred to was far less than 40,000 and more in the order of 7000.

Dr. Chula Rajapakse MNZM
Spokeperson
United Sri Lanka Association

Wellington, New Zealand

By A.A.M.Nizam – MATARA.

Sri Lanka is a peculiar country, unique in the world, with a puppet President who often contradicts his own uttering, a western slavish Prime Minister who stands with the western countries affirming that the west is always right, a Cabinet of Ministers who cannot take independent decisions other than bowing down to what is dictated by the President or the Prime Minister, a leader of the Opposition representing only 16 members of the 225 member Parliament despite there is a real opposition jointly representing more than 50 members, a Chief Opposition Whip alleged to have blood soaked hands with 5 other parliamentarians from his vagabond political group JVP who were responsible for the death of over 60,000 misled and misguided patriot youth, destruction millions worth state properties and brutally killing highly erudite intellectuals, a speaker who professing the right to information to the people severely curtails time for the joint opposition to speak in Parliament, a western stooge infantile Foreign Minister unhesitant to accept what is proposed and dictated by western countries and hegemonic Indians, a Minister being alleged by his own Ministerial colleagues of mega real estate deals, and several other Ministers blatantly acting to oblige the maneuvers being made by foreign countries, and the majority of the people suffering enormous hardships unable to find ways and means to maintain their family members.

The main reason for the defeat of the former President Mahinda Rajapaksa at the January 8^th election was his firm stance against the homeland concept and the minority question.  Mr. Rajapaksa at numerous occasions boldly and firmly stated that there are no homelands for separate communities in Sri Lanka and Sri Lanka belongs to everyone living in the country and they could live in any part of the country as equal citizens.  Similarly, immediately after vanquishing the armed gang of terrorists on 18^th May 2009 at Nandikadal, he declared that hereafter there will be no majority and minority communities in Sri Lanka and all belong to one community the Sri Lankan community.  This statement with a bold single stroke negated the agitations carried out by the Tamils that they are a superior community and they must have self rule for them.

Before the August 17^th General Election, the leader of the Tamil National Alliance R.Sambandan said that the United National Party has assured to provide self-rule for Tamils in the combined Northern and Eastern provinces if it wins from the forthcoming general election. Mr. Sambandan made this revelation at that time addressing the TNA candidates contesting from the Trincomalee district, and urged the TNA candidates to make the UNP win the election and defeat the UPFA candidates to find permanent solutions to all problems of the Tamils.

He also stated that it is only through self rule solutions to the problems being faced by the Tamils could be achieved and India and the United States are in the fore front in this connection and with their support a stable self rule will be obtained.

After the elections and speaking at numerous occasions Sambandan and their media spokesman Sumanthiran have reiterated that they do not want a unitary status for Sri Lanka and what they want to have in this country is a federal form of government with autonomous rule for the North and East.  This point has also been emphasized by the overseas tiger terrorist outfits the Global Tamil Forum and other groups which were disbanned by the present government saying that there is no threat of terrorist revival in Sri Lanka.

Meanwhile, there were newspaper reports today that Sambandan has undertaken a European visit and during this visit he will be studying about the possibility of establishing a federal autonomous region for the Northern and Eastern provinces of Sri Lanka. It is obvious that this is only a ruse to misguide the Sri Lankan population.

Already these separatist elements have formulated the form and pattern of their so-called Federal State which they failed to achieve throughout the post-independent period under the guidance of the father of separatism S.J.V.Chelvanayagam, the uncles and cousins of separatism, Ramanathans, Arunachalams, Naganathans, Thiruchelvams, and Amirthalingams and under the threat of war by the megalomaniac Prabhakaran, and there is nothing to study further of its possibility.

In an appropriate time and very soon it will be offered to them in a golden plate by the treacherous trio Sirisena-Ranil-Chandrika, with the blessing of the western imperialists, the Norway and the hegemonic Indians.

The patriotic people of this country should however be very much vigilant about Sambandan’s European trip.  Undoubtedly this trip may have been undertaken to pay TNA’s gratitude to tiger terrorist diaspora Tamils for paving the way for the establishment of Ealam in the guise of North East Federal Estate and raise sufficient funds to run this so-called State.  The illegal conferring of the post of the Leader of Opposition to Sambandan by this treacherous government has elevated him to an undue respectable position.

තේජා ගොඩකන්දෙආරච්චි  ලීඩ්ස් – එක්සත් රාජධාණිය

අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ පාර්ලිමේන්තුවේදී මාධ්‍ය ආයතන වලට ප්‍රසිද්ධියේ තර්ජනය කලේය. ඒ නිකම්ම නොවේ සමහර මාධ්‍යවේදීන්ගේ නම්ද සඳහන් කරමිනි. ඒ ඔවුන් ජාතිවාදීන් කියමිනි. ඔවුන් ජාතිවාදීන්වූයේ පුවත් පල කිරීමෙනි. එහෙත් ඔහුට අමතකවූ දෙයක් ඇත.

ඉතා කටුක පාරිසරික තත්වයන් යටතේ කෘෂිකාර්මික කටයුතු වලින් ජීවිතය සරිකර ගත් දැහැමි සාමකාමී දිරිමත් ජනතාවක් විසූ උතුරුකරය ලේ කඳුලුවලින් උතුරා යන්නට පටන් ගන්නේ ජේ ආර් හඳුන්වාදුන් අවිචාරවත් ආර්ථික, සමාජ හා දේශපාලන ක්‍රමයට පින්සිදු වන්නටය. ඔවුන්ගේ ප්‍රශ්න විසඳනු වෙනුවට බලහත්කාරයෙන් ආයුධ බලයෙන් ද්‍රවිඩ ජනයා යටපත් කිරීම අරම්භ වන්නේ ඔහුගේ යුගයේය. ඒ අමාත්‍ය මන්ඩලයේ වත්මන් අගමැති රනිල් වික්‍රසිංහද සිටියේය. විශේෂයෙන් 1981 සංවර්ධන සභා මැතිවරණයේදී එවකට එජාප රජයේ ප්‍රභල මැති ඇමතිවරුන් මැරවර කල්ලි පිරිවරා ඉතා සංවිධානාත්මකව දුම්රිය සහ බස් මගින් උතුරට ගොස් බලහත්කාරයෙන් ඡන්ද මධ්‍යස්ථාන ආක්‍රමනය කර නිලධාරීන් පලවා හැර ද්‍රවිඩ ජනයාගේ ඡන්දය තිරස්චීන ලෙස මංකොල්ල කෑම ඉතිහාස ගතවූවකි.  දින තුනක් තිස්සේ රාජ්‍ය මැර කල්ලි යාපන නගරයේ කාර්යාල, කඩ සාප්පු, ගෙවල් දොරවල්, යාන වාහන ගිනිතබා විනාශ කලේය. එම සිදුවීමට කලින් මිය ගිය පොලිස් නිලධාරීන් තුන් දෙනා වෙනුවෙන් ලෙයට ලෙයින් පලි ගන්නේය. ඒ අහඹුලෙස නිවෙස් තුනකින් පැහැරගත් ද්‍රවිඩ ජාතිකයින් තිදෙනෙක් අමානුෂික ලෙස ඝාතනය කිරීමෙනි. ඒ අතර ද්‍රවිඩ ජනයාගේ හදවත බඳු එෙතිහාසික සංස්කෘතික වටිනාකම් සහිත ග්‍රන්ථ රාශියකට උරුමකම් තිබු අග්නිදිග අසියාවේ විශ්වකෝශය ලෙස සැලකූ  යාපනය මහජන පුස්ථකාලය ගිනි තබා සම්පුර්නයෙන් අලු කරන්නේය. විනාශ කල දේපල අතර යාපනයේ ඊලනාදු පුවත්පත් කාර්යාලයද අයත් වන්නේය. යාපනය නියෝජනය කල යෝගේෂ්වරන් මන්ත්‍රීවරයාගේ නිවසද ගිනිතබා විනාශ කලේය. එපමනක් නොවේ. 1983 දී එජාපයේ පූර්න අනුග්‍රහය ඇතිව ඉතා සංවිධානාත්මකව කොළඹ නගරය ප්‍රධානවත් මුලු දිවයින පුරාත් අහිංසක නිරායුද දෙමල ජනයා ඉතා තිරස්චීන ලෙස ඝාතනය කලේය. එම ක්‍රියාව සමස්ත සිංහල ජනයා විශේෂයෙන් බෞද්ධ ජනයා ලෝකයේ ම්ලේච්ඡ ජනවර්ගයක් ලෙස බෞතීස්ම කලේය. එම සාහසික අපරාධය ඉදිරි අවුරුදු 20ක පමන කාලයක් ප්‍රධාන වශයෙන් සිංහල ජනයා ඉලක්ක කරගත් දස දහස් ගණන් ජීවිත සහ දේපල අහිමිකල සහ තවත් දහස් ගණනකට තම උපන් බිමේ වාසය අහිමිකල භයංකර යුද්ධයකට මඟපෑදුවේය. වරෙක ඉතා ඉතා සාමකාමී අාගමානුකූල වටපිටාවක් සහිතව ජීවත්වූ ජාතීන් දෙකක් සදාකාලික සතුරන් බවට පත් කලේය.

ජේ අාර් විසින් ඇතිකල ජඩ සමාජ ක්‍රමයේ  රටේ දැවෙන ප්‍රශ්න වලට විසඳුම් නොවූ කල එය උතුරේදී සිංහල ජනයාට එරෙහි සටනක් ලෙසත් දකුනේ දී එම අර්බුදය ඊට වෙනස් ලෙසත් අර්ථ දක්වා හුදෙක් මනුෂ්‍ය ඝාතනයෙන්ම ප්‍රශ්නයට පිලියම් යෙදීම අරමුන විය.

සිංහල ජාතිවාදීන් ගැන පාර්ලිමේන්තුවේ ගෝරනාඩු කරන අගමැතිවරයා සිංහල සහ ද්‍රවිඩ ජනයා සදාකාලික සතුරන් කල තම මාමාගේ ක්‍රියාකලාපයත් එයට තමුන්ගේ අනුග්‍රහයත් අමතක කර ඇතිසේය. ඔහුට අනූව ජාතික සමගිය නැතිවන්නේ පුවත්පතක පලවෙන ලිපියකිනි. නැතහොත් තවකෙකු වෙනුවෙන් කඩේ යාම හේතුවෙනි. ඔහුගේ බලාපොරොත්තුව කුමක්ද? තමන්ට පක්ෂපාතී මාධ්‍ය අායතන පමනක් පවත්වා ගැනීමද? මැතිවරණයට කලින් නිදහස් මාධ්‍යයක් වෙනුවෙන් ඔහු කල සපථයන් බලාපොරොත්තු වූවාටත් කලින්ම අමතකවූ සෙයකි. ප්‍රශ්නයට මුල්වු කරුනු කාරණා පසෙක තිබියදී හුදෙක් තම ලාබ දේශපාලන ප්‍රසිද්ධිය තකා කරුනු ලබන බොලඳ ප්‍රකාශ කරනු වෙනුවට පලමුව ඔහුකල යුතුව ඇත්තේ අදීන ජාතියක් නැවත කිසි දිනක නොනැගිටින ලෙස බේද බින්න කර අකර්මන්‍ය කල ඒ අවිචාරවත් සමාජ ආර්ථික දේශපාලන ක්‍රමය ජනතාව පිට බලහත්කාරයෙන් පැටවීමේ හේතුවෙන් එම ක්‍රමයට අභියෝග කල දසදහස් ගනන් මිනිසුන්ගේ අහිමිවූ ජීවිත වෙනුවෙන් සහ වදකාගාරවල දහදුක් විඳි මිනිසුන් වෙනුවෙන් සහ හුදෙක්ම ආත්මය සිඳගත් මුදල් පසුපස පමණක් හඹායන ජාතියක් නිර්මානය කිරීමේ පාපය වෙනුවෙන් තම මාමා වෙනුවෙන් (ඔහුද එම ඇමති මණ්ඩලයේ සිටි සාමාජිකයෙකි) සමස්ත ජාතියෙන්ම සමාව ගැනීමය.

මාධ්‍ය නිදහස ගැන තව දෙයක් කිව යුතුව ඇත.  ලසන්ත වික්‍රමතුංග ඝාතනය වන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ සමයේ මෙන්ම රිචඩ් ද සොයිසා ඔහුගේ නිවසටම පැමිණි පිරිස් පැහැර ගන්නේත් පසුවදා ඔහුගේ සිරුර මුහුදු වෙරලේ තිබී හමුවන්නේත් ප්‍රේමදාස ජනපති සමයේය. එවකට රනිල් වික්‍රමසිංහ එම රජයේ කැබිනට් ඇමතිවරයෙකි.1999 වර්ෂයේදී සටන ප්‍රවෘත්ති පත්‍ර කතෘ වෙඩිතබා ඝතනය කරන්නේ චන්ද්‍රිකා ජනපතිනියගේ කාලයේය.මේ මාධ්‍ය නිදහස දිවි හිමියෙන් ප්‍රතිඥාදී රාජ්‍යබලය ලබාගත් අයගේ පැටිිකිරියෙන් අංශු මාත්‍රයකි.

දැන් සිටිනා බොහෝ තරුණ තරුණියන් දන්නේ මෑත ඉතිහාසයයි. ඒ එල් ටී ටී ය කල යුද්ධයත් මහින්ද රාජපක්ෂ ගේ ක්‍රියා කලාපයත් පමණකි. එබැවින් ඔවුන් දෙපිලකට බෙදී තම තමන්ගේ විශ්වකෝෂයේ දිග පලල අනූව වාද විවාද කර ගනිති. තවත් අවුරුදු කීපයක ඇවෑමෙන් සත්‍ය පැහැදිලි වනු ඇත.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ වගන්ති කීපයක් වෙනස් කිරීමෙන් , ජාතික ගීය දෙමල භාෂාවෙන් ගායනා කිරීමෙන්, කෝවිලක පූජාවකට සහභාගිවී නලලේ තින්නූර් ගා ගැනීමෙන්  හෝ  පලාත් සභාවලට ඉඩම් සහ පොලිස් බලතල දීමෙන් (ද්‍රවිඩ දේශපාලකයින් සිතන පරිදි) සියලු ප්‍රශ්න විසඳේයයි බොහෝ අය සිතති. එහෙත් දකුණේ සිංහල ජනයාට මේ සියලු වරප්‍රසාද ලැබී  තිබේ. එහෙත් ගොවියෝ සෑම කන්නයකම පොහොර ඉල්ලා වීදි බසිති. අස්වැන්න විකුනාගත නොහැකිව උද්ඝෝෂනය කරති.සියදිවි නසා ගනිති. රට පුරා කුඩා ලමයින් අපයෝජනයට ලක්කර මරා දැමෙති. බුරුතු පිටින් වකුගඩු නරක් වීමෙන් මිය යති. රැකියා ඉල්ලා තරුණ තරුණියන් උද්ඝෝෂනයේ යෙදෙති. විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍යයෝ පාරේ අයිනේ අටවාගත් අට්ටාලයකටවී තමන්ගේ ඉල්ලීම් ලැබෙන තුරු කල් ගෙවති. දෙමව්පියෝ පාසලකට තම දරුවා ඇතුලත් කරගත නොහැකිව බෝඩ් ලෑල්ලක් එල්ලාගෙන  පාරේ වාඩිවී  සිටිති. ඒ අතර සමහරු පාසැල මායිමේ පදිංචි ලෙස සියලු ලිපිගොනු සකසාගෙන තම දරුවා පාසැලට ඇතුලත්කර ගනිති. දේශපාලකයෝ සිතුමතයේ ජාතික සම්පත් සුරාකති. ප්‍රාදේශීය දේශපාලකයෝ ජනතාවගේ කෝටි ගණන් මුදල් වියදම්කර පිටරට සවාරි යති. එසේ ගොස් කාන්තාවන්ට ලිංගික හිංසා කිරීම යටතේ සිරබත් කති.

මෙයින් පෙනී යන්නේ ජේ ආර් හඳුන්වා දුන් මේ අලජ්ජි දේශපාලන ක්‍රමයට කෝටි දෙකහමාරක් ශ්‍රී ලාංකික ජනතාවගේ දැවෙන ප්‍රශ්න වලට පිලිතුරු නැති බවය.  එසේම හුදෙක් තමන්ගේ දේශපාලන පැවැත්ම සඳහාම අටවාගත් ගර්හිත ආණ්ඩුවකට කොහෙත්ම හැකියාවක් නොමැති බවය. කනගාටුවෙන් වුවද කිව යුත්තේ මෑත කාලයේ පහලවූ සියලු නායකයින්  ජේ අාර් යුගයේ අතුරු පල වු නිසාවෙන් ඔවුන් කිසිවකට නව දර්ශනයක් නොමැති බවය. අප පිලිගත යුත්තේ ඒ තරම්ම ජේ ආර් එන්නත ප්‍රබල බවයි.