Shenali D Waduge

Immediately following taking oaths as Prime Minister, Mr. Ranil Wickremasinghe took a second oath reading out Article 157A, Seventh Schedule under the 6^th amendment to the Sri Lankan Constitution in 1983. I, …………………………….. do solemnly declare and affirm swear that I will uphold and defend ‘the Constitution of the Democratic Socialist Republic of Sri Lanka and that I will not, directly or indirectly, in or outside Sri Lanka, support, espouse, promote, finance, encourage or advocate the establishment of a separate State within the territory of Sri Lanka.” It was in 1983 that the TULF 18 MPs refused to read out these very lines and walked out of Parliament forfeiting their seats. It would be interesting to see what TNA 16 MPs decides to do.

What is contained in the 6^th amendment/Article 157A Prohibition against violation of territorial integrity of Sri Lanka – http://www.priu.gov.lk/Cons/1978Constitution/Chapter_20_Amd.html

1. No one can directly/indirectly in or outside Sri Lanka support, espouse, promote, finance, encourage or advocate the establishment of a separate state within the territory of Sri Lanka
2. No political party or association/organization can have as its aims or objectives the establishment of a separate state within the territory of Sri Lanka
3. Anyone who contravenes paragraph (1) if convicted by Court of Appeal will
   1. May lose civic rights for 7 years
   2. Lose movable and immovable property
   3. Not be entitled to civic rights for 7 years
   4. If a MP cease to be a Member. If a state officer lose that status
4. A political party/association or organization if having as its aims and objectives the establishment of a separate State within the territory of Sri Lanka any person came appeal to the Supreme Court for a declaration that such political party/association is aiming to establish a separate state. The secretary of that party/association will be a respondent
5. If Supreme Court makes a declaration under 4. in relation to a political party/association
   1. That party/association will be proscribed including its members. If a MP he will be made to vacate seat in Parliament
   2. All those holding office in these parties/association will be deemed guilty and upon conviction by Court of Appeal be
      1. Subject to civic disability for 7 years
      2. Forfeit movable/immovable property

• Not be entitled to civic rights for 7 years

1. If an MP cease to be a Member and if officer cease to hold office

6. Punishments imposed under (3) & (5b) shall not be stayed or suspended pending any appeal against such punishment
7. Every officer (required by Articles 32, 53, 61, 107, 165, 169(12) to take and subscribe oath who serve in local authority, Development Council, Pradeshiya Mandalaya, Gramodaya Mandalaya or public corporation and every attorney at law shall
   1. Take oath as per seventh schedule
   2. Within one month of taking office
8. a) Every MP shall not be entitled to sit and vote in Parliament unless he takes and subscribes to oath in seventh schedule
9. b) Elected or nominated MPs shall not be entitled to sit and vote in Parliament unless he takes oath in seventh schedule.
10. No person can take any other oath prior to taking oath of seventh schedule
11. Parliament may pass resolution to determine categories of persons/officers in relation to paragraph (7)
12. Jurisdiction of Court of Appeal shall apply to Article (5 iv)
13. civic rights” is
    1. Right to obtain a passport
    2. Right to sit for any public examination
    3. Right to own any immovable property
    4. Right to engage in any trade/profession which requires a license, registration or other authorization by written law

The TULF headed by Amirthalingam walked out of Parliament refusing to take the oath. Why would they refuse to take an oath that commits them to not directly or indirectly promoting, financing, advocating the establishing of a separate state within the territory of Sri Lanka? Thankfully the words ‘within the territory of Sri Lanka’ nullifies the present promotion of the one nation two state concept for it would be a violation of the 6^th amendment. Moreover, a case is pending questioning the aims and objectives of the ITAK constitution where the party is doing their best to wriggle out of confirming that its constitution is federal when it appears to be taking a confederal stand in its aims and objectives.

When the TULF walked out in 1983 forfeiting their 18 seats in Parliament refusing to take this oath pledging not to create separate state within the territory of Sri Lanka, it would be most interesting to see what the TNA with 16 MPs will do when Ranil Wickremasinghe asks all MPs to read out the same oath.

We would very much like to see a live telecast of the TNA MPs reading out the oath in the seventh schedule which Prime Minister Wickremasinghe read out.

Shenali D Waduge

• Ranil Wickremasinghe takes oaths 21 August 2015 https://www.youtube.com/watch?v=pV7zBkI9quU

Amend the 6^th or find them guilty – http://www.dailynews.lk/?q=features/amend-sixth-or-find-them-guilty

Dilrook Kannangara

Singapore and India succeeded in disrupting the development of Hambantota and Colombo port development projects. Had these gone ahead, a substantial amount of prosperity would have shifted to Sri Lanka depriving India and Singapore. That was why India and Singapore engineered the regime change operation. Now they are satisfied Sri Lanka’s Chinese funded shipping growth strategy has flopped, they are developing their own ports. Sri Lanka is once again doomed to live in poverty and misery thanks to the UNP and its foreign financiers.

Singapore’s Jealous Action of 1967 Repeats

A retired Thai diplomat, Sompong Sucharitkul, who witnessed it firsthand revealed how the representative of Singapore (Sinnathamby Rajaratnam, a Tamil from Jaffna and Singapore’s first Foreign Minister) opposed the inclusion of Sri Lanka in the initial ASEAN group. Needless to say the relevance of the Singapore port drastically reduces if the Hambantota port operates at desired capacity. A larger number of ships pass close to Hambantota than Malacca Strait. Ships ultimately reaching Japan, South Korea or China from Europe or the Middle East have little need for a stopover in Singapore if they can replenish in Hambantota. This is why Sri Lanka was an important hub in the ancient Silk Road and comparatively, Malacca Strait was not.

Singapore’s jealous action also prevents the much hyped Kra Isthmus canal from becoming a reality. Although an ambitious project, it is highly profitable which can turn Thailand into a developed country overnight at the expense of Singapore. To prevent all possibilities of it happening, Singapore funds political unrest in Thailand. It is no wonder the current UNP regime was hatched in Singapore in 2013!

Yahapalanaya plan was plotted in Singapore. Their action plan came to be known as Singapore Principles. Suffice it is to quote from Tamilnet what really happened at the 2013 event.

Mr M.A. Sumanthiran, the non-elected national list ITAK parliamentarian and Mr V.T. Thamilmaran, the dean of the Faculty of Law at the University of Colombo were the Tamil representatives from the island while representatives of the so-called Global Tamil Forum (GTF) were representing the Diaspora Tamils at a meeting in Singapore in 2013 when Dr Jayampathy Wickramaratne came with his proposal points to agree upon a conceptual framework aimed at regime change, the removal of Executive Presidency and other arrangements targeting good governance. Dr Jayampathy Wickramaratne was an adviser to Sri Lanka’s past two Presidents.

Mangala Samaraweera came as a ‘beggar’ urging Tamil support for regime change and abolition of the executive presidency. It was 2013,” said one of the participants, reflecting on the Singapore meeting.”

https://www.tamilnet.com/art.html?catid=79&artid=37606

India the Eternal Enemy of Sri Lanka

It is no secret Tamil terrorism was conceived and delivered by India as a Cold War tool. Tamil terrorism robbed Sri Lanka of likely benefits of being the first nation to open its economy. Sri Lanka’s shipping development was always envied by India. China’s involvement in Sri Lanka was always opposed by India. Pro Indian groups opposed the Colombo Port development project and Hambantota projects. The first thing the Indian funded UNP regime did was to suspend it. Having achieved its objectives, India is now developing a deep sea port – the first of its kind in South Western India. Vizhinjam is a deep sea port under aggressive development in Kerala which will rival Colombo. It will steal Colombo’s transshipment business (3.8 million TEUs a year with many times higher potential).

Although UNP must take most of the blame, the Rajapaksa regime also must take some blame for delaying Chinese projects due to Indian pressure. Had Sri Lanka moved faster on the Colombo port project or delayed the presidential election by a year allowing China a permanent naval docking station, Indian interference would have reduced.

Now Sri Lanka is cursed with underdevelopment, poverty, disintegration and possibly Indian engineered national collapse. Prosperity of India including that of Indian groups in Sri Lanka, and, prosperity of Sri Lanka is a zero sum game. Only one will succeed and it will be at the expense of the other.

Courtesy The Nation

Yet, this perfidy is called good governance and democracy in this topsy-turvy land of moral Lilliputians who see, speak or hear no evil.

It is all done and dusted. That is the cliche at least. It is convenient. People want to move on, the victors, vanquished, and passers-by.

To destroy an entire party, their own party, with serial perfidy needs special types of dagger wielders — persons who have no morals, absolutely no sense of shame, nor loyalty

Even so, it is dangerous to transition to the future sans a processing of all the information, without a proper stock taking, and devoid of a serious, truth-telling account of what really happened at this very important 2015 August elections just past us.

The numbers indicate that the United National Party finally managed to win a major election, in its own right under the leadership of Ranil Wickremesinghe. It’s a feat by itself that is in the order of the sun rising from the West.

It was a victory, but to put it in the simplest of terms, how it was achieved does punch a Parakrama Samudra sized hole in this previously improbable narrative.

When President Maithripala Sirisena repeated his earlier speech in a six-page letter and added venom to the message that he would not ask Mahinda Rajapaksa to form a government as Premier under any circumstances, in many people’s opinion, he as the leader of Rajapaksa’s UPFA, had delivered the kiss of death to the UPFA’s chances.
If they only knew what was coming …!

The two General Secretaries of the party were sacked by Court enjoining order three days before the election and the entire Central Committee of the UPFA was similarly dispatched the day before people were scheduled to cast their ballots.

This pulling the rug from under the feet of Rajapaksa and his promising outfit of troopers by the ‘party leader’ was enough to cause the ten seat difference that stood between a UPFA Government, and a UNP one.

It was considered so repugnant that even bleeding heart ‘liberal’, but in reality dyed in wool UNP-biased columnists such as Namini Wijedasa of the Sunday Times tweeted, ‘I wonder what the reaction would have been if @PresRajapaksa had sacked his central committee on the eve of election results.’

Such ridiculous and totally beyond the pale actions as those of Maithripala’s, would not have been acceptable for instance in a mature democracy such as Britain, or Australia for instance, where a stab in the back so flagrant, audacious and utterly morally degenerate, no matter from which side of the party divide, would have effectively caused political paralysis due to the public reaction.

In Sri Lanka, such perfidy was not seen as morally repugnant. Civil society kept quiet. In circles that are peopled with those who scream themselves insane about democracy, there wasn’t a meow, let alone one measly tweet, as that from Namini Wijedasa.

This won’t do. This columnist makes bold to say, that this obnoxious crucifixion of democracy and crude, calculated act of treachery by Maithripala Sirisena makes this election result effectively null and void in the court of public opinion.

That is how it should be, and that is how it is, no matter which potentate or preening pundit says what. (Incidentally, for the UPFA, it was a very respectable ‘defeat.’)
What is worse than a President who controls both opposition and Government as if lording over his private fiefdom? It’s the same President, in the cheapest political act of treachery of all time, in any country, ensuring that a quarter of his party’s supporters stay home because they are led to believe that voting for their party’s campaign leader, is futile.

Anyone in his right mind would agree that those in his own party, that suffered the damage, did not have time to respond.

Neither were they legally allowed to do so, which means in essence, that the laws were abused for this treachery, by the person who holds the highest position in this land.
Worse of course, is what he has done to his party! It’s was a work of black magic and witchcraft crossed with cruel, inhuman and degrading treatment. He back stabbed his way to ensuring not just one but two defeats for his SLFP and the large coalition, and this is an act of perfidy not paralleled anywhere, in any country, in any political narrative remembered in the civilized world.

His party members, from the lowliest party workers at ground level, to the highest ranking Minister in the pre 2015 Government, now wallow in defeat, due to serial acts of abominable subterfuge by their ‘leader.’

Those who had it written in stone that they would be Ministers, would not be, due to him. Those from potentate to peon, who desperately wanted to see their progressive policies come to fruition, are suffering the indignity of rule by a previously moribund and wretched opposition, because of this one person and his henchmen and women, one of them that answers to the name of ‘Chandrika.’

To destroy an entire party, their own party, with serial perfidy needs special types of dagger wielders — persons who have no morals, absolutely no sense of shame, nor loyalty.

Yet, this perfidy is called good governance and democracy in this topsy-turvy land of moral Lilliputians who see, speak or hear no evil.

This will not do. A government formed through serial perfidy, has no moral legitimacy, leave alone the right to occupy the moral high ground.

A victory blatantly stolen — two victories serially stolen — the last one in infinitely more morally repugnant fashion than the first, would be monumentally pyrrhic.

The mealy mouthed moral bankruptcy and hypocrisy of those who applaud this gruesome farce, this crazed daylight stab at the heart of our democracy is so absurd, one wonders whether it’s best to laugh or to cry under the surreal circumstances?

Despite the song and the dance, the empty congratulations for the victor, the mealy mouthed celebrations of ‘democracy’ in the international media, and the rest of the overkill and hoopla, the remaining narrative in the face of this perfidy, is insignificant, and very much in the nature of detail.

In a country in which there is nary a person to call this bluff, nary an individual who is not cowed by the tyranny of the herd, the perpetrators of this state of affairs await their karma.

The natural retribution, the ricochet effect of karma for this cowardly murder of democracy would come surely, and would be devastating when it does. It has to be an act of God!
The mills of Justice grind slowly, but they surely do. The two unclothed emperors at the top of our country’s living walking farce of a good-government, would be unmasked over time.

Their political detractors are two cowed and too tired to do it.

They are also too benumbed by the surreal nature of the ‘astute public opinion’, both national and international, calling this appalling nadir the high point in democracy!
But when comeuppance comes, when it surely will, and morning inevitably follows the long dark night, the good people of this country would be left wondering what happened to their voices, their conscience, their God-given obligation to speak the truth under the most surreal, absurd and repugnant of circumstances.

It could be later rather than sooner, but the unmasking is certain, and it would leave the cheer leaders of the two naked Emperors as buck naked as their more degenerate ‘leaders’ themselves who are in a masquerade worthy of just two celebrated agents and entities in the narrative of our human family — the devil himself, and Salvador Dali.

By Sudat Pasqual -Courtesy The Nation

Fingaporean Hind Insertion is that uniquely Sri Lankan political art of inserting the rejected through the hind.

The 2015 general Election is mercifully over. Seriously, how much fibs can one nation endure? It is a miracle that Sri Lankans were not dropping like flies from fibbergasption.
WTF is fibbergasption?

Fibbergasption occurs when an individual cannot absorb any more political lies and half-truths and  just gives in to the inevitable bleakness that is about to envelop their existence.

 The election of Maithripala Sirisena as President was meant to bring about a new political order. An order based on fairness, transparency and decency. Sirisena promised the country that his cards will always be laid down face up

Let’s get to the crux of the matter; post-election perversion of democracy in Sri Lanka.
In a democracy, people get to choose who will represent their interests. Those who want to represent their fellow travellers will declare their intentions and seek support at an election. Those who get the most number of votes get to attend to matters of their constituents. Others figure out a way to keep themselves occupied till the next election. There are winners and there are losers. Democracy is definitive that way. Or, is it?
You see, in Sri Lanka there is this political monster called the National List. Actually, the original thinking behind the National List was quite honorable. The National List allowed a political party the means to include a person or persons from underrepresented sectors of the population or persons who were in possession of skills and knowledge that were of vital importance to the well-being of the nation. However, in actuality the National List is putty in the hands of party leaders and their parasitic groupies. Many a time, the National List has been used to sneak in unelectable losers who offered unquestioned support to the party hierarchy. This has been the way the cookie crumbled ever since the List was introduced back in the 1980’s.

The election of Maithripala Sirisena as President was meant to bring about a new political order. An order based on fairness, transparency and decency. Sirisena promised the country that his cards will always be laid down face up. Sirisena’s main groupies in the form of the Janatha Vimukthi Peramuna(JVP) and the United National Party(UNP) said ditto. They said or implied that the National List will not be used to launder unpalatable politicians back into the system. The JVP was the most vociferous in their support of the idea. They harped on the importance of the political conscience.

Well, on August 18, 2015 the JVP found out that talk was cheap and very few had been listening to their spiel. The country voted in a mere 3 JVP candidates. All others were rejected. JVP did receive the right to nominate 2 more from the National List based on the % of votes they received. In spite of their promise to heed their political conscience and the will of the people, JVP nominated a person through their National List who was categorically rejected by the voter. Apparently the JVP conscience became unconscious during deliberations.

There is similar talk in the UNP circles as well. There is a concerted move by a group of people to exert pressure on the leadership to bring in individuals through the National List who were rejected by the voter. It must be acknowledged that this has not been confirmed since the UNP has not finalised their List, yet.

Even more despairing is what seems to be in the works in President Sirisena’s camp. Maithripala Sirisena, the champion of democracy, fairness and decency seems headed to appoint individuals who are willing to do the hatchet work for him through the National List. Sirisena’s sole intention, it seems, is to politically asphyxiate Mahinda Rajapaksa. Sirisena showed his intentions just prior to the elections when he sacked the General Secretaries of his party and the Alliance he was heading and appointed two of his loyalists even though the legality of his actions were in doubt. That was not the actions of a man committed to decency and fair play. It was the action of a man under siege and who was willing to sacrifice his promise of good governance on the altar of political expediency.
Considering, all who have been entrusted with promoting the welfare of the people should step back from the precipice of political hypocrisy and expediency and just do the right thing.

Say no to Fingaporian Hind Insertion and let’s find a permanent cure for Fibbergasption.
Please.

Island Editorial Courtesy Island 

August 20, 2015, 7:40 pm

The National List (NL) mechanism was created to help eminent persons enter Parliament without contesting elections which they detest. But, sadly, it continues to be abused to appoint defeated candidates to the national legislature.

Those who vote for a particular political party at parliamentary polls, endorse its NL. Therefore, using the mechanism to appoint as MPs the candidates rejected by the voters is tantamount to a distortion of the will of the electorate.

The UNP’s decision against appointing political rejects to Parliament via the NL is to be highly commended. Even the worst critics of Prime Minister Ranil Wickremesinghe will praise him, albeit grudgingly, for that. It may be recalled that he did not appoint even his trusted lieutenant, Vajira Abeywardene, who lost the 2010 general election, to Parliament through the NL, in spite of pressure from the party and his loyalists. Vajira has won this time.

Regrettably, moves are reportedly being made to appoint some of the defeated UPFA candidates in the good books of President Maithripala Sirisena to Parliament through the NL. True, there is a constitutional provision for making such appointments, but the fact remains that everything that the Constitution provides for does not necessarily conform to democratic norms and the principle of good governance. The 18th Amendment was a case in point. Thankfully, it was abolished. The Constitution is full of such draconian features and those who champion good governance must not make use of them to further their interests. President Mahinda Rajapaksa was hauled over the coals—and rightly so—for using those provisions.

President Sirisena remained neutral at Monday’s election, to all intents and purposes, in spite of being the leader of the SLFP and the UPFA and, worse, his party suffered an ignominious defeat in his home district, Polonnaruwa. Above all, his speeches and letters through which he sought to settle personal scores with his erstwhile boss, Mahinda Rajapaksa, and queer the latter’s pitch, proved inimical to the interests of the UPFA in the run-up to the August 17 election. Therefore, the question is whether he has any moral right to decide on the UPFA NL appointments.

President Sirisena and other champions of good governance condemned Mahinda Rajapaksa for trying to make a comeback after being rejected at the Jan. 08 presidential election. A reject was a reject and he had to gracefully retire, he was told. So, how can they justify their attempts to appoint some of those rejected by the people at the recent general election, to Parliament via the NL? Is it that they think some political rejects are more equal than others?

There has been a campaign against the preferential vote or manape which is blamed for intraparty disputes, election violence and preventing decent men and women entering politics. Even the Rajapaksa loyalists subscribe to this view. What would have happened to them if the August 17 election had been conducted without the preferential vote mechanism? Party leaders including the President would have been able to appoint MPs from the lists of candidates according to their whims and fancies!

A candidate fails to get elected at a general election because voters do not consider him or her fit enough to enter Parliament. Last year, university teachers, the media and the then Opposition raised hell, claiming that a girl who had failed to qualify at the GCE A/L examination for higher education had been admitted to a state university on the basis of a letter issued by MP Namal Rajapaksa. They were justified in letting out a howl of protest.

There is no difference between admitting a student who fails to obtain enough marks at the GCE A/L to a national university and appointing to the national legislature via the NL a candidate who loses an election. Therefore, anyone who claims to be a proponent of good governance cannot endorse the appointment of political rejects to Parliament through the backdoor.

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

      අලුත් අගමැති රනිල්  අගමැතිවශයෙන් දිවිරුම් දෙනවිට අලු වැඩක් කර ඇත ””’.රට බෙදීමට තමන්  රිජුව  හෝ වක්‍රව කටයුතු  නොකරන බවට ”’ ඔහු ජනපතිවෙත දිවුරුම් පෙත්සමක් ඉදිරිපත් කර  ඇත . එය ජනපතිගේ ඉල්ලී මක් ද නැතහොත් රනිල් හිතාමතාම කලදෙයක් දැය්  නොදනිමු. තමන් කෙරෙහි  ජනතාවගේ විශ්වාසය  ලබා ගැනීමට  රනිල්  මෙය කළා විය හැක .  එජාපයේ  පැටිකිරිය දන්නා  අ  ය ට  ජේ ආර් 13 ව්‍යවස්ථාව  ගෙන එන විටම  උ තුර නැගෙන හිර එක්  කරන විට ම  තේරුම් ගිය කරුණක් වුයේ   නොරටුන්ට බයෙන්  ඔවුන් රට පාවාදී මට තත් කරන බවය  වර්ධරාජා පෙරුමාල්  ඊලම  ප්‍රකාශ කරන විට  එය සනාත විය . බෙදුම්වාදීන් සමග  ගිවිසුම් ගසන එකතුවන කෙනෙක් රට පාවා නොදෙයය්  සිතිය නොහැක .  මහවැලියේ සිංහලයන් 40000 ක්  එළවා දැමු ජනපතිටත් පක්ෂයටත් හොරෙන් කොටි සමග සාම ගිවිසුම් අත්සන් කල රනිල් උන්ට කන්ටේනර් පිටින් ආයුධ ගෙන ඒමට  ඉඩ දුන් රනිල්  මිලේනියම් සිටි බුද්ධි අංශය නිරාවරණය කර  සියලු නිලධාරීන් මරා දැමීමට කොටින්ට අවස්තාව උදාකර දුන් රනිල්  ප්‍රභා මරණ සටනේදී තමන්ගේ ගෝලබාලයන් ලවා  සේනාධිනායකයාටත් රණ විරුවන්ටත් උසුළුවිසුළු කල රනිල්  ගේ පැටිකිරිය දන්නාඅ  ය රනිල් ඇතුළු එජාපය  අවිශ්වාස කරන බව  ඇත්තය . එනිසාම  පැටිකිරිය නරක ගමේ ගැහැනුන්   ”’ අනේ අම්මා පල් ල ”’  බුදුන් පල්ල ”’ මගේ දරුවන් පල්ල ” කියමින් ද  හ අතේ දිවුරන පරිදි     රනිලුත් දිවුරන්නේය   ව්‍යවස්ථාවෙන්ම රට බෙදීම තහනම්ය . මන්ත්‍රීවරු එසේ දිවුරා ඇත . රටේ නායකයේ ක් රට බෙදන්නට කට යුතු නොකරන්නේයය්  ජනතාව විශ්වාස කරති  එසේ අවිශ්වාස කරන්නේ  බෙදුම් වාදී නායකයෙක් පත් වුනොතය . ඉතින් මෙසේ දිවුරන්නට  රනිල් ට සිදුවීම පුදුමයක් නොවේ . කෙසේවුවත්  රට නොබෙදීම නම් හොඳය
එසේකරන බවට  කොලේ වහලා ගහන  දිවුරුම් පෙත්සම් කොලය වෙනුවට රනිල් කල යුත්තේ 13 අහෝසි කරන බවත් එය බෙදුම් වාදයට උඩගෙඩි දෙන බවත් ප්‍රකාශ කර ප්‍රභා මරා දැමු මානුෂික මෙහෙයුමේදී සේනාධිනායකයාත් රණවිරුවනුත්  උසුලුවිසුලුවලට ලක් කිරීම ගැන  සමාව අයදීමත් ය .කිලි නොච්චි මැදවච්චි කතා ජනතාවට අමතක වී නැත
සියලු කල්ල තොනීන්ට ප්‍රේමදාස රටවසිකම් දුන්නේ  දිවුරුම් පෙත්සම් මගිනි .  ලොව කිසි තැනක මෙහෙම රටවසිකම් දෙන්නේ නැත  දැන් උඩරට කල්ලතොනීන්ට අයිතිවී ඇත .  මේ රට ආරක්ෂා කරන හැටිය . සිරිමාවෝ මැතිනිය විසින් ආපසුයවීමට  සිටි සියලුමකල්ල තොනීන් නවත්වා ගත්තේ ඩඩ්ලි  ජේ ආර්  ප්‍රේම
දාස  වැනි එජාප නායකයන්ය .. . මහින්ද එළවා දෙමල බෙදුම් වාදීන්ට විපක්ෂ නායක කමත් දෙන්න හදන්නේ  දිවුරුම් පෙත්සම අනුවද  .
සම්මුතිවාදයෙන් රට කරවන්නට නම්  මහින්ද අවශ්‍යය . විශාල ගණනකින් රනිල් දිනුවානම්  සම්මුතිවාදය වෙනුවට ඒකාධිපති වාදය  රජකරන හැටි  බලන්නට තිබුනේය . . මයිත්ත්රීගේ හැටිත් අනාගතයේදී පෙනෙනු ඇත . මොනවා කාත්    හනුමන් පාලම  නම් හදන්න එපායය්  බැගෑපත්ව ඉල්ලමින් ලිපිය අවසන් කරමි හැදුවොත් එය රටේ අවසානයය් .    දිවුරුම් පෙත්සම්
ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න
අලුත් අගමැති රනිල්  අගමැතිවශයෙන් දිවිරුම් දෙනවිට අලු වැඩක් කර ඇත ””’.රට බෙදීමට තමන්  රිජුව  හෝ වක්‍රව කටයුතු  නොකරන බවට ”’ ඔහු ජනපතිවෙත දිවුරුම් පෙත්සමක් ඉදිරිපත් කර  ඇත . එය ජනපතිගේ ඉල්ලී මක් ද නැතහොත් රනිල් හිතාමතාම කලදෙයක් දැය්  නොදනිමු. තමන් කෙරෙහි  ජනතාවගේ විශ්වාසය  ලබා ගැනීමට  රනිල්  මෙය කළා විය හැක .  එජාපයේ  පැටිකිරිය දන්නා  අ  ය ට  ජේ ආර් 13 ව්‍යවස්ථාව  ගෙන එන විටම  උ තුර නැගෙන හිර එක්  කරන විට ම  තේරුම් ගිය කරුණක් වුයේ   නොරටුන්ට බයෙන්  ඔවුන් රට පාවාදී මට තත් කරන බවය  වර්ධරාජා පෙරුමාල්  ඊලම  ප්‍රකාශ කරන විට  එය සනාත විය . බෙදුම්වාදීන් සමග  ගිවිසුම් ගසන එකතුවන කෙනෙක් රට පාවා නොදෙයය්  සිතිය නොහැක .  මහවැලියේ සිංහලයන් 40000 ක්  එළවා දැමු ජනපතිටත් පක්ෂයටත් හොරෙන් කොටි සමග සාම ගිවිසුම් අත්සන් කල රනිල් උන්ට කන්ටේනර් පිටින් ආයුධ ගෙන ඒමට  ඉඩ දුන් රනිල්  මිලේනියම් සිටි බුද්ධි අංශය නිරාවරණය කර  සියලු නිලධාරීන් මරා දැමීමට කොටින්ට අවස්තාව උදාකර දුන් රනිල්  ප්‍රභා මරණ සටනේදී තමන්ගේ ගෝලබාලයන් ලවා  සේනාධිනායකයාටත් රණ විරුවන්ටත් උසුළුවිසුළු කල රනිල්  ගේ පැටිකිරිය දන්නාඅ  ය රනිල් ඇතුළු එජාපය  අවිශ්වාස කරන බව  ඇත්තය . එනිසාම  පැටිකිරිය නරක ගමේ ගැහැනුන්   ”’ අනේ අම්මා පල් ල ”’  බුදුන් පල්ල ”’ මගේ දරුවන් පල්ල ” කියමින් ද  හ අතේ දිවුරන පරිදි     රනිලුත් දිවුරන්නේය   ව්‍යවස්ථාවෙන්ම රට බෙදීම තහනම්ය . මන්ත්‍රීවරු එසේ දිවුරා ඇත . රටේ නායකයේ ක් රට බෙදන්නට කට යුතු නොකරන්නේයය්  ජනතාව විශ්වාස කරති  එසේ අවිශ්වාස කරන්නේ  බෙදුම් වාදී නායකයෙක් පත් වුනොතය . ඉතින් මෙසේ දිවුරන්නට  රනිල් ට සිදුවීම පුදුමයක් නොවේ . කෙසේවුවත්  රට නොබෙදීම නම් හොඳය
එසේකරන බවට  කොලේ වහලා ගහන  දිවුරුම් පෙත්සම් කොලය වෙනුවට රනිල් කල යුත්තේ 13 අහෝසි කරන බවත් එය බෙදුම් වාදයට උඩගෙඩි දෙන බවත් ප්‍රකාශ කර ප්‍රභා මරා දැමු මානුෂික මෙහෙයුමේදී සේනාධිනායකයාත් රණවිරුවනුත්  උසුලුවිසුලුවලට ලක් කිරීම ගැන  සමාව අයදීමත් ය .කිලි නොච්චි මැදවච්චි කතා ජනතාවට අමතක වී නැත
සියලු කල්ල තොනීන්ට ප්‍රේමදාස රටවසිකම් දුන්නේ  දිවුරුම් පෙත්සම් මගිනි .  ලොව කිසි තැනක මෙහෙම රටවසිකම් දෙන්නේ නැත  දැන් උඩරට කල්ලතොනීන්ට අයිතිවී ඇත .  මේ රට ආරක්ෂා කරන හැටිය . සිරිමාවෝ මැතිනිය විසින් ආපසුයවීමට  සිටි සියලුමකල්ල තොනීන් නවත්වා ගත්තේ ඩඩ්ලි  ජේ ආර්  ප්‍රේම
දාස  වැනි එජාප නායකයන්ය .. . මහින්ද එළවා දෙමල බෙදුම් වාදීන්ට විපක්ෂ නායක කමත් දෙන්න හදන්නේ  දිවුරුම් පෙත්සම අනුවද  .
සම්මුතිවාදයෙන් රට කරවන්නට නම්  මහින්ද අවශ්‍යය . විශාල ගණනකින් රනිල් දිනුවානම්  සම්මුතිවාදය වෙනුවට ඒකාධිපති වාදය  රජකරන හැටි  බලන්නට තිබුනේය . . මයිත්ත්රීගේ හැටිත් අනාගතයේදී පෙනෙනු ඇත . මොනවා කාත්    හනුමන් පාලම  නම් හදන්න එපායය්  බැගෑපත්ව ඉල්ලමින් ලිපිය අවසන් කරමි හැදුවොත් එය රටේ අවසානයය් .    දිවුරුම් පෙත්සම්
ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න
අලුත් අගමැති රනිල්  අගමැතිවශයෙන් දිවිරුම් දෙනවිට අලු වැඩක් කර ඇත ””’.රට බෙදීමට තමන්  රිජුව  හෝ වක්‍රව කටයුතු  නොකරන බවට ”’ ඔහු ජනපතිවෙත දිවුරුම් පෙත්සමක් ඉදිරිපත් කර  ඇත . එය ජනපතිගේ ඉල්ලී මක් ද නැතහොත් රනිල් හිතාමතාම කලදෙයක් දැය්  නොදනිමු. තමන් කෙරෙහි  ජනතාවගේ විශ්වාසය  ලබා ගැනීමට  රනිල්  මෙය කළා විය හැක .  එජාපයේ  පැටිකිරිය දන්නා  අ  ය ට  ජේ ආර් 13 ව්‍යවස්ථාව  ගෙන එන විටම  උ තුර නැගෙන හිර එක්  කරන විට ම  තේරුම් ගිය කරුණක් වුයේ   නොරටුන්ට බයෙන්  ඔවුන් රට පාවාදී මට තත් කරන බවය  වර්ධරාජා පෙරුමාල්  ඊලම  ප්‍රකාශ කරන විට  එය සනාත විය . බෙදුම්වාදීන් සමග  ගිවිසුම් ගසන එකතුවන කෙනෙක් රට පාවා නොදෙයය්  සිතිය නොහැක .  මහවැලියේ සිංහලයන් 40000 ක්  එළවා දැමු ජනපතිටත් පක්ෂයටත් හොරෙන් කොටි සමග සාම ගිවිසුම් අත්සන් කල රනිල් උන්ට කන්ටේනර් පිටින් ආයුධ ගෙන ඒමට  ඉඩ දුන් රනිල්  මිලේනියම් සිටි බුද්ධි අංශය නිරාවරණය කර  සියලු නිලධාරීන් මරා දැමීමට කොටින්ට අවස්තාව උදාකර දුන් රනිල්  ප්‍රභා මරණ සටනේදී තමන්ගේ ගෝලබාලයන් ලවා  සේනාධිනායකයාටත් රණ විරුවන්ටත් උසුළුවිසුළු කල රනිල්  ගේ පැටිකිරිය දන්නාඅ  ය රනිල් ඇතුළු එජාපය  අවිශ්වාස කරන බව  ඇත්තය . එනිසාම  පැටිකිරිය නරක ගමේ ගැහැනුන්   ”’ අනේ අම්මා පල් ල ”’  බුදුන් පල්ල ”’ මගේ දරුවන් පල්ල ” කියමින් ද  හ අතේ දිවුරන පරිදි     රනිලුත් දිවුරන්නේය   ව්‍යවස්ථාවෙන්ම රට බෙදීම තහනම්ය . මන්ත්‍රීවරු එසේ දිවුරා ඇත . රටේ නායකයේ ක් රට බෙදන්නට කට යුතු නොකරන්නේයය්  ජනතාව විශ්වාස කරති  එසේ අවිශ්වාස කරන්නේ  බෙදුම් වාදී නායකයෙක් පත් වුනොතය . ඉතින් මෙසේ දිවුරන්නට  රනිල් ට සිදුවීම පුදුමයක් නොවේ . කෙසේවුවත්  රට නොබෙදීම නම් හොඳය
එසේකරන බවට  කොලේ වහලා ගහන  දිවුරුම් පෙත්සම් කොලය වෙනුවට රනිල් කල යුත්තේ 13 අහෝසි කරන බවත් එය බෙදුම් වාදයට උඩගෙඩි දෙන බවත් ප්‍රකාශ කර ප්‍රභා මරා දැමු මානුෂික මෙහෙයුමේදී සේනාධිනායකයාත් රණවිරුවනුත්  උසුලුවිසුලුවලට ලක් කිරීම ගැන  සමාව අයදීමත් ය .කිලි නොච්චි මැදවච්චි කතා ජනතාවට අමතක වී නැත
සියලු කල්ල තොනීන්ට ප්‍රේමදාස රටවසිකම් දුන්නේ  දිවුරුම් පෙත්සම් මගිනි .  ලොව කිසි තැනක මෙහෙම රටවසිකම් දෙන්නේ නැත  දැන් උඩරට කල්ලතොනීන්ට අයිතිවී ඇත .  මේ රට ආරක්ෂා කරන හැටිය . සිරිමාවෝ මැතිනිය විසින් ආපසුයවීමට  සිටි සියලුමකල්ල තොනීන් නවත්වා ගත්තේ ඩඩ්ලි  ජේ ආර්  ප්‍රේම
දාස  වැනි එජාප නායකයන්ය .. . මහින්ද එළවා දෙමල බෙදුම් වාදීන්ට විපක්ෂ නායක කමත් දෙන්න හදන්නේ  දිවුරුම් පෙත්සම අනුවද  .
සම්මුතිවාදයෙන් රට කරවන්නට නම්  මහින්ද අවශ්‍යය . විශාල ගණනකින් රනිල් දිනුවානම්  සම්මුතිවාදය වෙනුවට ඒකාධිපති වාදය  රජකරන හැටි  බලන්නට තිබුනේය . . මයිත්ත්රීගේ හැටිත් අනාගතයේදී පෙනෙනු ඇත . මොනවා කාත්    හනුමන් පාලම  නම් හදන්න එපායය්  බැගෑපත්ව ඉල්ලමින් ලිපිය අවසන් කරමි හැදුවොත් එය රටේ අවසානයය් .   

Courtesy Ceylon Today

මාධ්‍ය ඒකකය කැෆේ සංවිධානය

මහ මැතිවරණයෙන් පාරාජිත  පුද්ගලයින් ජාතික ලැයිස්තුව හරහා පාර්ලිමේන්තුවට පස්ස දොරෙන් රිංගවීම සදාචාරාත්මක නොවන ක්‍රියාවක් බව කැෆේ සංවිධානය අවධාරණය කරයි.එහි විධායක අධ්‍යක්ෂ  කීර්ති තෙන්නකෝන් මහතා සඳහන් කලේ මෙලෙස පරාජිත අපේක්ෂකයින්  ඡාතික ලැයිස්තුවට ඇතුළත් කිරීම මැතිවරණ පනතට අනුව සිදුවන්නක් බවයි. 

එබැවින් මෙහි කිසිදු නීති විරෝධි තත්වයක් දක්නට නොමැති බව තෙන්නකෝන් මහතා කියයි. නීත්‍යානුකූල වුව ද එය සදාචාරාත්මක වශයෙන් පිළිගත නොහැකි ක්‍රියාවක් බව කැෆේ විධායක අධ්‍යක්ෂ වරයා පෙන්වා දී තිබේ.මෙලෙස සදාචාරාත්මක නොවන ක්‍රියා වලට ජනතා විරෝධය මතුවිය යුතු  බවත්  එම විරෝධය ඔස්සේ මැතිවරණ ක්‍රමයේ සංශෝධනයක් සිදු කර මෙවැනි සදාචාර විරෝධි ක්‍රියා වළක්වාලීම දක්වා රට මෙහෙයවිය යුතු බවද තෙන්නකෝන් මහතා පෙන්වා දෙයි. (හඬ පටය අමුණා ඇත )

එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්දානය පරාජිතයින් 7 දෙනෙක් තම ජාතික ලැයිස්තුවට එක් කර ඇති අතර,ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානය පරාජිතයින් දෙදෙනෙක් සහ ජවිපෙ සහ එජාප පරාජිතයින් එක් පුද්ගලයින් බැගින් ජාතික ලැයිස්තුවට එක් කර ඇත.

මාධ්‍ය ඒකකය

කැෆේ සංවිධානය

2015 අගෝස්තු 23

Shenali D Waduge

Cyril Ramaphosa is the Deputy President of South Africa and the Deputy President of its ruling party, the African National Congress (ANC). He visited Sri Lanka in 2014 at the invitation of the Rajapakse Government and now immediately following the swearing in of Ranil Wickremasinghe as PM he has once more arrived in Sri Lanka. It is curious to know why?

Let’s just vaguely review the political climate of Sri Lanka. For 30 years Sir Lanka suffered terror by the internationally banned LTTE. That terror period served as a cover for other agendas at play and enabled entities that functioned as aid/charities/humanitarians as front office carried on a more sinister objective back office. These entities comprising local and foreign players were well funded by foreign governments and were often linked to the Church. Naturally the elimination of the LTTE did not augur well for those entities that had not completed the missions given to them. That set off a nasty diplomatic revenge upon the government that defeated the terror making a mockery of the ‘war on terror’. Be that as it may the anger was such that no stone was not turned to make life hell for that government. Everything from illegal UN Resolutions, ridiculous diplomatic statements, funding books, documentaries and reports all aimed at doing a Goebbles that would prepare the ground work in the eventuality that the targeted government was brought back to power. Reconciliation became a battering ram used at every turn now becoming even a joke among the diplomats themselves who are stuck to answer exactly where has humanitarian intervention succeeded, what ‘democracy’ has R2P brought, what success story does the UN and West have to even give as a single example of what they are preaching wasting millions in travel and printed reports!

We cannot be foolish to ignore that none of the humanitarian interventions used citing minority interests as reason for the intervention has given those minorities any reprieve. In fact these minorities have been worse off than the ‘dictators’ they were to be liberated from. Ask the Iraqis, the Libyans, the Kosovars, the Afghans and they would all agree. The entry of Western government funded NGOs were to peddle with the Reconciliation concept that would enable them to remain on ground on the argument that they held the templates and the capacity to monitor the reconciliation taking place.

Despite accepting all these conceptual frameworks we need to seriously ask where is the reconciliation in South Africa? What have the South African blacks actually got? Have their lands been returned? Do they run the economy or is it still in the hands of the white oppressors?

Cyril Ramphosa is a member of George Soro’s International Crisis Group playing the role of senior advisor. His ICG colleagues include Louise Arbor, ICG’s President & CEO who was also the UN High Commissioner for Human Rights from 2004 to 2008 as well as Chief Prosecutor for the International Criminal Tribunals for the Former Yugoslavia and Rwanda. Ramaphosa is also joined in the ICG by Kofi Annan, former UNSG and Nobel Peace Prize winner 2001. Wesley Clark, former NATO supreme allied commander, Gareth Evans, former Foreign Minister of Australia are also members of ICG. Would it also surprise anyone that 2 of the investigators investigating Sri Lankan war crimes are Asma Jahangir and Martti Ahtisaari who is the Chairman Emeriti of the ICG.

Ramaphosa is very much ICG idealism and very much R2P ideology too having compiled the 2001 The Responsibility to Protect Report of the International Commission on Intervention and State Sovereignty. http://www.idrc.ca/EN/Resources/Publications/openebooks/960-7/index.html

It is no wonder that even South Africans are wondering exactly which side of the fence Ramaphosa is on. He is no longer the hero of the miners in 1982 for thirty years later he had as board member of Lonmin PLC upheld the decision to shoot at striking miners of whom 34 were killed. He is no longer the trade union leader but a millionaire businessmen and many continue to wonder where his assets are hidden. He is one of Africa’s richest men with a personal fortune of $700m. His companies include being franchise holder for McDonalds and Coca Cola in South Africa.

The man travelling to preach to Sri Lanka about reconciliation is himself another black man pulled by the white man’s strings. We are seeing strings of these now being used by the West who have found that Americanized Asians/Africans go after their own with far more vengeance than the whites.

South Africa’s apartheid and Sri Lanka’s terrorism are two poles apart and there is no comparisons. Whites came to Africa and took over African lands and treated the real land owners as slaves separating and segregating them. The Tamils have no such evidence to remotely suggest that they have been treated any less than equals in certain areas Tamil fare far better than the average Sinhalese. Terrorism affected all the communities in Sri Lanka with terrorists taking the lives of Sinhalese, Tamils, Muslims, Burghers even foreigners. While whites and blacks may have reason to reconcile in South Africa under apartheid policies, in Sri Lanka we do not feel any reason to reconcile with terrorists and we have no reason to reconcile with Tamils because the Sinhalese never fought with the Tamils the enemy at all times were LTTE terrorists. What or who thinks that Sri Lanka should reconcile with Terrorists? Why is that message not getting clearly conveyed to the meddling busy body foreign envoys, the UN and the nosy-parker NGOs/INGOs?

Shenali D Waduge

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම

රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා අගමැති වශයෙන් දිවුරුම්දීමේදී ජේ ආර් ජේ ව්‍යවස්ථාවේ 7 වන ෂෙඩූල් එකට අනුව රටතුල වෙනම රජ්‍යයක් පිහිටුවීමට උදව් නොකරණවාය යන දිවුරුම් ප්‍රකාශයද ප්‍රසිද්ධියේ කළේය. මෙය ඔහුගේ අතීත ක්‍රියාවලිය ගැන මහජනයා තුල ඇති මත, ආකල්ප හා සැක දුරුකරලීමේ උපායක් වූවා වියහැකිය.

රටවල් වල නීති හා ගොන් නීති ඇත. කෙරෙන නීති හා නොකෙරෙන නීති ඇත. බොරු නීතිද ඇත. හිතපු නීතිය වෙනුවට හිතපු නැති දෙයක් සිදුවෙන්නටද පුළුවණ. ගැටළු විසඳනවා වෙනුවට පැණවූ නීතිය අළුත් ප්‍රශ්න මතුකලා විය හැකිය. සමහරු දැන දැනම හොර නීති ගේනවාද විය හැකිය. පොතේ ඇති නීතිය කුමක්ද කියා විවරණය කරන්න උසාවි ඇත. එය වෙනම කතාවකි. නඩුකාරයින් අනුව හා කාලය හා අවස්ථාව අනුව විවරණ වෙනස්වේ. මේ මොන පැත්තෙන බැලුවත් ඉහතකී 7 ෂෙඩූල් නීතිය ඇස්බැන්‌දුමක් පමණය. ඉන්දියාවේ, ලංකාවේ හෝ ඇමෙරිකාවේ පොත් වල තිබෙන නීති හරියට ක්‍රියාත්මක වුනා නම්, වෙනවා නම්  ඒ රටවල් මිහිබට සුරපුරවල් නොවන්නේද?

ලංකාවේ 7 ෂෙඩූල් එක ඇස්බැන්‌දුමක්/මුසාවක් යයි කීමට හේතුව කුමක්ද? වෙනම රාජ්‍යයක් පිහිටුවීමට උදව් කරන්නේ කෙසේද යන්න නොසලකා, වෙනම රාජ්‍යයක් පිහිටුවීමට උදව් නොකරන්නේ කෙසේද යන්න විස්තර කල නොහැකි නිසාය. මේ නිසා ඇත්තවශයෙන්ම ලංකාව ඇතුලත වෙනම රාජ්‍යයක් පිහිටුවීම වලක්වන්නට අවශ්‍යනම්, වෙනම රාජ්‍යයක් පිහිටුවීමට උදව් වන කාරණා ලැයිස්තුවක් සාදා ඒවා නොකලයුතු බව 7 ෂෙඩූල් එකේ සඳහන් කල යුතුය.

ලංකාවේ වෙනම රාජ්‍යයක් පිහිටුවීමට උදව් කරන්නේ කෙසේද?

1. වෙනම රාජ්‍යයක් පිහිටුවීමට යෝජනාව මුලින්ම ආවේ 1921 දී පොන්නම්බලම් අරුණාචලම් ගෙනි. 1949 දී චෙල්වනායගම් දෙමළ රාජ්‍ය පක්‍ෂය පිහිටුවේය. 1976 දී වඩ්ඩුකෝඩ්ඩෙයි යෝජනාව ආවේය. 1987 දී ගෙනා 13 වන සංශොධනය අනුව ලංකාවේ දෙමළ නිජ භූමියක් ඇත යන චෙල්වනායගම් මිථ්‍යාවට පණදී ඇත. 2009 දී මේ සියළුම මත යුද්ධ බලයෙන් පරාජය කරණ ලදී. එහෙත් 2014 දී විග්නේශ්වරන් සිංහල ආණ්ඩු 1948 න් පසුව දෙමළ ජනයා සමූලඝාතනය කරන බව කියා සිටියේය. මෙම කතා හා අධස් අතරින් පැහැදිළිවම ප්‍රතික්‍ෂේප වුනේ 1985 තිම්පු යෝජනා හතර පමණය. ඉතින් මේ අදහස් තවදුරටත් කියාගෙන යාමට ඉඩදීම 7 ෂෙඩූල් එකට පටහැනි නැද්ද? මේවා කරගෙන් යද්දී 7 ෂෙඩූල් එක අනුව දිවුරන්න පුළුවන් නොවේද?  මේ අනුව 7 ෂෙඩූල් එක කියන්නේ වළාකුල් වලින් සාදාගත් දැලක් නොවේද? කොටින් තබා මකුළුවෙක් වත් ඊට හසු නොවේ.

2. දැන හෝ නොදැන වෙනම රාජ්‍යයක් පිහිටුවීමට හේතු උපකාරවන ඉණිමං සදාදීම, පාර කපාදීම 7 ෂෙඩූල් එකට පටහැනි නැද්ද? මේ කාරණයේදී වුවත් දෙපැත්තක් ඇත. ඉංගිරිස් වලින් කියනවා නම් කමිෂන් හා ඔමිෂන් ය. කරණය හා අකරණය කියා සිංහලෙන් කියන්නට පුළුවන.

ලංකාවේ පෙඩරල් කාරයින් ඉන්දියාවේ පෙඩරල් කාරයින්ට වෙනස් ය. ලංකාවේ අය ඉල්ලන්නේ ස්වයංපාලන අයිතියද සහිත පෙඩරල් එකය. එසේ ඉල්ලන පෙඩරල් දීමට රනිල් සමග දැන් ඉන්නා රාජිත, ජයම්පති වික්‍රමරත්න, එරාන් වික්‍රමරත්න, මංගල සමරවීර යනාදී පෙරහැරක්ම සිටිති. මෙසේ පෙඩරල් ඉල්ලන අයට 13 සංශොධනය යටතේ ඉදිරියට ගොස් ඉඩම් හා පොළිස් බලතලදීම 7 ෂෙඩූල් එකට අනුකූලද?

කොසොවෝ ආකාරයේ චන්දයක් ඉල්ලුවේ චෙල්වනායගම් කාලයේ සිටමය. එසේ තිබියදී යූ එන් ඒජන්සි හරහා ඉදිරියේ උතුරේ හා නැගෙනහිර ජනමත විචාරණයකට ඉඩ පාදා ගැනීමට ආණ්ඩුවෙන්ම ඉඩදීම 7 ෂෙඩූල් එකට එකඟද?

3. ටැමිල් නාඩ් ලංකාවට යා කරන්න පාලමක් හා බිංගෙයක් හදන්නට යාම ලංකාව ටැමිල් නාඩ් වල කොටසක් කිරීම නොවේද? එසේ නම් එය 7 ෂෙඩූල් එකට ගැලපේද?

4. විග්නේශ්වරන් හා අනිත් අය රට කැඩීමට කෙළින්ම තුඩුදෙන කතා කරද්දී රටේ ඒකීය භාවය රකිනවාය කියන රාජ්‍ය නිලධාරීන් (ජනාධිපති, අගමැති, ඇමතිලා) ඒ ගැන නිහඬව සිටීම (අකරණය) 7 ෂෙඩූල් එකට එකඟද?

මේ කාරණා ගැන හොඳින්ම දන්නා කෙනෙක්නම් දයාන් ජයතිලක මහතාය. මේ කාරණා ගැන කතා කිරීමේ වගකීම ඇත්තේ කාටද? මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමිටද? රතන හිමිටද? චම්පික රණවකටද?

මහින්ද පිල මේ ගැන කරන්නට යන්නේ කුමක්ද? බොදු බල සේනාව/බොදු ජන පෙරමුණ මේ ගැන පැහැදිලි කර ගම්වල පත්‍රිකා බෙදන්නට සිතනවාද?

මෙම 7 ෂෙඩූල් එක ඇස්බැන්‌දුමක් පමණක් බව සමහරවිට ජනාධිපතිතුමාවත් නොසිතුවා විය හැකිය.

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම

Courtesy The Nation –

President Maithripala Sirisena consolidated his position as leader of the Sri Lanka Freedom Party (SLFP) by appointing known loyalists to the slots allocated to the United People’s Freedom Alliance (UPFA).   The list includes seven who had contested and lost at the recently concluded parliamentary elections.

This comes in the aftermath of Sirisena’s pre-election moves to trump the so-called Mahinda (Rajapaksa) Faction by removing the General Secretaries of both the SLFP and UPFA and replacing them with his backers.  He is said to be behind the move to stop the SLFP’s Central Committee from meeting via a court injunction. He later sacked suspected Mahinda-loyalists from the SLFP’s Central Committee.

President Sirisena also appointed several of these loyalists to a committee tasked to work out an agreement with the United National Party (UNP) to form a ‘National Government’.  Almost simultaneously Sirisena moved to evict other ‘Mahinda-loyalists’ from the Executive Committee of the UPFA.

These developments have effectively pruned the UPFA’s strength from a ‘results day’ 95 to just 9 (5 from the National Freedom Front, and 1 each from the Pivithuru Hela Urumaya, Mahajana Eksath Peramuna, Ceylon Workers Congress and the New Left Front).
The fate of the other 74 (i.e. leaving out the 12 from the National List) including former president Mahinda Rajapaksa is uncertain since they could be stripped of membership in the SLFP and possibly their parliamentary seat.

Courtesy The Daily Mirror

The United People’s Freedom Alliance (UPFA) yesterday disassociated itself from the Memorandum of Understanding (MoU) signed between its main constituent Sri Lanka Freedom Party (SLFP) and the United National Party (UNP), a party leader said yesterday. The the SLFP led UPFA is registered as a separate party political party with the Mahajana Eksath Peramuna (MEP), Sri Lanka Mahajana Party (SLMP), the Desa Vimukthi Janatha Party (DVJP), Eelam People’s Democratic Party (EPDP) and the National Unity Alliance (NUA) as its other constituents. MEP Leader Dinesh Gunawardane told Daily Mirror the UPFA executive committee had not agreed to the signing of the MoU to form a national government for a period of two years. He said he would request the UPFA to convene its executive committee as soon as possible to discuss these contentious matters. The UPFA executive committee has not approved the MoU even though 90 per cent of those elected on the UPFA ticket are members of the SLFP,” he said. –

See more at: http://www.dailymirror.lk/84463/no-upfa-approval-for-mou-dinesh#sthash.Ikm464bo.dpuf

ජාතික ආණ්ඩුවක් පිහිටුවමින් නව ආණ්ඩුවේ කැබිනට් අමාත්‍ය ධූර සංඛ්‍යාව 45කට සීමා කිරීමට එක්සත් ජාතික පක්ෂය සහ ශ්‍රී ලංකා නිදහස්

පුවත් විශ්ලේෂණය – News Analysis

එක්සත් ජාතික පක්ෂය සහ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය විසින් ඉදිරි වසර දෙක වෙනුවෙන් සම්මුතිවාදී ආණ්ඩුවක් (National Government) බිහිකර ගැනීම වෙනුවෙන් අද අත්සන් කළ අවබෝධතා ගිවිසුම කරුණු 10 කින් සමන්විත වේ.

මෙම කරුණු දහය අතුරින් පළමු ස්ථානය ලබාදී තිබෙන්නේ ආර්ථිකය දියුණු කිරීම සම්බන්ධයෙන් වන අතර පක්ෂ දෙකම මෙම ගිවිසුමින් සමාජ වෙළඳපොළ ආර්ථික ක්‍රමයක් (Social Market Economy) පවත්වාගෙන යාමට එකඟ වී තිබේ. මෙම සමාජ වෙළඳපොළ ආර්ථික ක්‍රමය (Social Market Economy) යන සංකල්පය එක්සත් ජාතික පක්ෂය විසින් ඉදිරිපත් කළ පංචවිධ ක්‍රියාවලිය නැමති ප්‍රතිපත් තියකි.

මොකක්ද මේ සමාජ වෙළඳපොළ ආර්ථික ක්‍රමය (Social Market Economy) නොහොත් සමාජගත වෙළෙඳපොළ මත පදනම් වූ ආර්ථිකය.

The social market economy (German: Soziale Marktwirtschaft) is a form of market capitalism combined with a social policy favoring social insurance, and is sometimes classified as a coordinated market economy.

සමාජ වෙළඳ පොළ ආර්ථිකය (ජර්මානු: Soziale Marktwirtschaft) යනු සමාජ රක්ෂණ ප්රතිපත්ති සමඟ ඒකාබද්ධවූ වෙළෙඳපොළ මත පදනම් වූ ධනවාදී ආර්ථිකයකි , සමහරවිට,මෙය ඒකාබද්ධ වෙළඳපොළ ආර්ථිකය ලෙසද වර්ගීකරණය කර ඇත.

The social market economy (German: Soziale Marktwirtschaft) is a form of market capitalism combined with a social policy favoring social insurance,^[1] and is sometimes classified as a coordinated market economy.^[2] The social market economy was originally promoted and implemented in West Germany by the Christian Democratic Union (CDU) underChancellor Konrad Adenauer in 1949.^[3] Its origins can be traced to the interwar Freiburg school of economic thought.^[4]

සීතල සංග්‍රාම යුගයේදී බටහිර හා උතුරු යුරෝප‍ෙය් ප්‍රයෝජනයට ගත් ප්‍රධාන ආර්ථික ආකෘතිය සමාජ වෙළඳපල ආර්ථිකයයි. එය බටහිර ජර්මනියේ බිහි වූ අතර Soziale Marktwirtschaft ලෙස ජර්මානුවන් හඳුන්වති.

1963 සිට 1966 දක්වා ජර්මන් චාන්සලර් ලෙස කටයුතු කළ, නොතාර්ඩ් ඇඩෙනුවර් චාන්සලර් වරයා යටතේ ආර්ථික ඇමතිධූරය හෙබවූ ක්‍රිස්තියානි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදියෙකු වූ ලුඩ්විග් එර්හාඩ් විසින් මුලින්ම බටහිර ජර්මනියේ දී සමාජ වෙළඳපල ආකෘතිය නිර්මාණය කොට භාවිතාවේ යෙදවීය

මේ ක්‍රමය පලමුවෙන්ම ලංකාවට හඳුන්වා දුන්නෙ පසුගිය රජයෙන් ඉදිරිපත්කල මහින්ද චින්තනය මගිනි. This policy has been first introduced thorough Mahainda Chinthanaya although the policy has not been called social market economy,but under this system both private and public enterprises are entertained and  can  allowed to be flourished.(.(Germany has the highest number of most successful public enterprises like VW Group’s assets. Note that Germany owns the most (in terms of capital worth) out of any European Country in state owned assets, which seems to be an increasing trend since the late 2000s, with the seizure of 20% of VW Group’s assets.

Germany has not yet been able to divest itself of state-owned enterprises that were amassed by East Germany. The banking system in Germany is rife with SOEs, managed at the provincial Länder level, and that is one of the reasons for the delay in the Single Supervisory Mechanism banking oversight by the ECB.^[12] This note about the German public bank system may help to explain matters.

• Deutsche Bahn(full ownership by Germany)
• Hapag Lloyd37% via city of Hamburg
• Airbus/EADS12%^[11] (28% total with France and Spain)
• the Landesbank, regionally organised by the Lander, function predominantly to provide wholesale banking
• the Sparkassensystem, where more than 400 German SOEs hold more than 40% of bank assets in Germany^[13]
• Volkswagen Group 20% (Through State of Lower-Saxony)
• T-Mobile 32% (Deutsche Telekom) (17.4% though KfW, 14% Owned Directly by state)
• KfW Bank 100% and following assets amounting to a worth of $70.6Bn
• Deutsche Post 25.5% (through KfW) (Assets including DHL and Deutsche Postbank are therefore also partially owned by the state)
• Hypo Real Estate Seized by SoFFin in 2003 to restore financial stability to the German housing market.
• “Bundesdruckerei” (Federal Print Office) Renationalised in 2013
• Germany owns an approximate 4% stake in British Telecom as 12% of the stake of British Telecom was sold to T-Mobile in early 2015.

Note that many smaller State owned enterprises are owned by individual states of Germany such as TransnetBW.

.

සමාජ වෙළඳපල ආර්ථිකය සමාජවාදය හා ධනවාදය අතර මැද මාවතක් අත්කර ගනියි.(උදා- මිශ්‍ර ආර්ථිකය ) ඉහළ ආර්ථික වර්ධන ප්‍රතිශතයක් සහ පහළ උද්ධමනයක් , පහළ විරැකියා මට්ටමක් ,හොඳින් වැඩ කළ හැකි තත්වයන් , සමාජ සුභසාධනයන් සහ මහජන සේවාවන් අතර තුලනයයක් රඳවා ගැනීම කෙරෙහි සමාජ වෙළඳපල ආර්ථිකය යොමු වී ඇත. මෙහිදී රාජ්‍ය මැදිහත් වීම ප්‍රයෝජනයට ගනී.

මූලික වශයෙන් නිදහස් වෙළඳපලට ගරු කරමින් සැලසුම් ගත ආර්ථිකයටත් නිර්බාධ ක්‍රමයේ ධනවාදයටත් යන දෙකටම සමාජ වෙළඳපල ආර්ථිකය විරුද්ධ වෙයි. නිදහස් වෙළඳපල ආර්ථිකය නිර්මිතියක් වීමට අවශ්‍ය නැති වුවද එහි ස්වභාවය තුළම එය සමාජීය වන බව එර්හාඩ් වරක් ෆෙඩ්රික් හෙයික් ට පැවසීය.

සමාජ වෙළඳපොළ ආර්ථිකයක සෑමවිට සාමුහික කේවල් කිරීම ජාතික මට්ටමින් සිදුවේ. එක් සමාගමක් සහ එක් වෘත්තීය සංගමයක් අතර නොව ජාතික රැකියා යෝජකයින් සංවිධාන ගත ජාතික වෘත්තීය සංගම් අතර මෙම කේවල් කිරීම සිදුවේ.

Soziale Marktwirtschaft සංකල්පය මුල සිටම පෝෂණය කිරීමට දායක වූ ෆාන්ස් ඩපෙන්හෙයිඩර් ,වෝල්ටර් ඉයුකන් විල්හෙල්ම් රොප්කේ ,ෆ්න්ස් බෝහම්, සහ ඇල්ෆඩ් මුලර් ආර්මැක් යන අය සමාජ වෙළඳපොල ආර්ථික සංකල්පය වර්ධනය කිරීමේ වැදගත් චරිතයන්ය.

පළමු මතභේදකාරී තත්වයේදී බටහිර ජර්මනිය හා ඔස්ට්‍රියාව යන රටවල් දෙකේම ආර්ථික සංවර්ධනය මෙම ක්‍රමය යටතේ සිදුවූ හෙයින් එම රටවල්වල මෙම ආකෘතිය ක්‍රමයෙන් ජනප්‍රිය විය.1960 ගනන් වලදී සමාජ වෙළඳපොල ආර්ථික ක්‍රමය බටහිර යුරෝපයේ ප්‍රධාන ආර්ථික ආකෘතිය විය . මධ්‍යම දකුණු (ක්‍රස්තියානි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂ විසින් මෙහෙයවන ලද) හා මධ්‍යම(කම්කරු හෝ සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂ විසින් මෙහෙයවන ලද ) යන දෙපාර්ෂවයේම පරිපාලනය විසින් මේ සඳහා ලුහුබැඳීම සිදුවිය.

දකුණු යුරෝපීය රාජ්‍යයන් මහා පරිමාණ මහජන සේවාවන් ඉහළ වැටුප් වර්ධක ,අගයන් සහ පහළ රැකියා වියුක්තිය අඩු උද්ධමනය කුඩා ජාතික ණය ප්‍රමාණයන් පහළ පොදු වියදම් සහ වෙනත් ආර්ථික සෞඛ්‍ය ප්‍රතිපත්තීන්වලට වඩා කැමැත්තක් දැක්වීය.

1989 නොවැම්බර් 09 බර්ලින් තාප්පය බිඳවැටීමෙන් පසු බොහෝ මධ්‍යම දකුණු පාර්ෂවයන් ක්‍රමයෙන් නව ලිබරල්වාදී අන්ත ධනවාදී ආර්ථික ප්‍රතිපත්තීන් වෙත තල්ලු විය. මධ්‍යම වමේද සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් එවැනි මගක් ගන්නා ලදී . මෙය තෙවන මාර්ගයේ සංවර්ධනයයි. කෙසේවුවත් යුරෝපා සංගම් ව්‍යවස්ථාවේ යම් ආකාරයක සමාජ වෙළඳපොල ආර්ථික ලක්ෂණයන් වෙත බැඳීමක් දක්නට ඇත. (මේවන විට ප්‍රංශයේ හා නෙදර් ලන්තයේ ජනමත විචාරණයකට යොමු වන තෙක් වැට උඩ පවතී.)

The social market economy was designed to be a third way between laissez-faire economic liberalism and socialist economics.^[5] It was strongly inspired by ordoliberalism,^[6] social democratic ideas, and the tradition of Catholic social teaching or, more generally, Christian ethics.^[5]

The social market economy refrains from attempts to plan and guide production, the workforce, or sales, but it does support planned efforts to influence the economy through the organic means of a comprehensive economic policy coupled with flexible adaptation to market studies. Effectively combining monetary, credit, trade, tax, customs, investment, and social policies, as well as other measures, this type of economic policy creates an economy that serves the welfare and needs of the entire population, thereby fulfilling its ultimate goal.^[7]

Some authors use the term social capitalism with roughly the same meaning as social market economy.^[8][9][10] It is also called Rhine capitalism, typically when contrasting it with the Anglo-Saxon model of capitalism.^{[11][12][13][14]} Rather than see it as an antithesis, some authors describe Rhine capitalism as successful synthesis of the Anglo-American model with social democracy.^[15] The German model is also contrasted and compared with other economic models, some of which are also described as “third ways” or regional forms of capitalism, including Tony Blair‘s Third Way, French dirigisme, the Nordic model, Japanese corporate capitalism and the contemporary Chinese model.^[16] A 2012 comparative politics textbook distinguishes however between the “conservative–corporatist welfare state” (arising from the German social market economy) and the “labor-led social democratic welfare state”.^[17]

Social capitalism as a theory or political or philosophical stance, challenges the idea that the capitalist system is inherently antagonistic to social goals or to a political economy characterized by greater economic equality.^[8] The essence of the social market economy is the view that private markets are the most effective allocation mechanism, but that output is maximized through sound state macroeconomic management of the economy. Social market economies posit that a strong social support network for the less affluent enhances capital output. By decreasing poverty and broadening prosperity to a large middle class, capital market participation is enlarged. Social market economies also posit that government regulation, and even sponsorship of markets, can lead to superior economic outcomes, as evidenced in government sponsorship of the Internet or basic securities regulatio

Dilrook Kannangara

I’m appalled by hateful comments made by a prominent local NGO activists to foreign newspapers justifying political victimisation of Rajapaksa family members. He has justified using coercion and prosecution to force Mahinda into retirement. He also proposes prosecution of his brothers, wife and children to force him to retire from politics or shut him up. This sets a very bad precedence for future governments to follow. No party stays in power forever. At most, it will be a decade and the ruling party will change. Then it will be the new ruling party to take revenge from the UNP. This is the trend he is proposing and be may unfortunate enough to live to regret it.

Every Lankan has the right to engage in politics within the law. The parliament has many MPs with alleged unlawful acts. If action is to be taken, every MP should be included. Selective justice is no justice. If the current regime indulges in selective justice, the next regime will be happy to follow.

For the nation to function as a viable democracy, a strong opposition is needed. Head hunting the Opposition using violence, coercion and prosecution turns the nation into a dictatorship. Once the trend is set it is difficult, almost impossible, to reverse. The long and hard road of slow consensus and tiring compromise efforts must be taken instead. That is how lasting changes can be made. No one has to assume supremacy of their policies that justify contravening the democratic process. Others’ view is equally important and must be given a hearing and an opportunity to be heard. 5.8 million Lankans stand by Mahinda and that is a large number to ignore.

May this be served as a warning to all those who wish to use violence, coercion or prosecution against UPFA MPs to either buy their support or force them to shut up that their actions will boomerang on them in the near future. Many will justify it then.

Shenali D Waduge

The preferential votes is an interesting feature in view of the astronomical rise in manape for only one party. The comparison of preferential votes in 2010 and 2015 highlights a surge in popularity and it is interesting to find out on what grounds they have become so popular amongst the masses.

Registered voters were 15,044,490 in 2015

Registered voters were 14,088,500 in 2010

Difference = 955,990 (additional voters by 2015 since 2010)

Highlighted in yellow are the astronomical rise of preferential votes from 2010 to 2015

Notice the marginal changes

Note: Both Rishard & Vijayakala have been peddling divisive and separatist ideology throughout but the lack of support shows that the people do not care for such and questions why media gives them undue media space to project a different version to the masses. The media has a bigger role to play than playing politics themselves. Even Sambanthan the TNA leader has received just 33,834 votes which again shows that the Tamil people do not view him or the TNA as their leaders.

The other surprise exit of course is Field Marshal Gen. Sarath Fonseka together with his family who contested under the Democratic Party. He obtained 98,456 votes at the 2010 General Elections but has not been able to even secure a seat in the 2015 Parliament.

Prime Minister Ranil Wickremasinghe’s 500,566 votes from a total Colombo district vote of 640,743. 78% gave one preference to Ranil Wickremasinghe.

However, former President Mahinda Rajapakse who received 423,529 votes from 474,124 votes claims the highest percentage of preference with 89%.

Looking back what is also interesting is that President Maithripala Sirisena received only 90,118 votes in the 2010 General Elections but as Presidential Candidate in 2015 January he received 62lakhs of votes.

Looking at the 2015 preferential votes against the 2010 it is interesting to know on what grounds the popularity of those highlighted have suddenly soared. 

Shenali D Waduge

Hot News

Shenali D Waduge

If a government is supposed to be by the people and for the people why should MPs who have been rejected by the people be brought back into Parliament through the backdoor using the provision of the national list. What a mockery when parties hand over their individual national lists with names before election only to replace these names to accommodate shock defeats of MPs who have been rejected by the people. It is an affront to the names already given by parties when names are removed to include the names of MPs whom the people have rejected. What is the point in claiming to be following good governance when all political parties are guilty of bringing rejected MPs through the backdoor? These are politicians who know they cannot go before the people and win votes but somehow wriggle their way to enjoy 5 years of parliamentary privileges at the cost of the tax payers!

More often than not these rejected politicians who come through the backdoor without people’s mandate are given strategic portfolios too. Given that they have no clue as to what the common man’s needs are nor do they even care, the damage they do with their portfolios become irreversible.

In the history of the national list we can be proud of only one man’s entry without contesting election and that is the choice of late Lakshman Kadiragamar who did justice to being made an MP and Foreign Minister without having to contest elections. All others have done more damage than good.

Nowhere else in the parliamentary systems being practised is such malpractice taking place where rejected MPs some needing to be sent on retirement due to being over 75 years still clinging on to power and being accommodated through the national list which originally was meant to accommodate people of outstanding contribution to society.

However, instead of people of integrity being inducted the 29 seats of the national list has become a highway for the entry to all rejected MPs and old fossils.

Ideally the national list should be scrapped completely because people of integrity and those that contribute to society can be invited as advisors to committee level stages when bills are being drafted to obtain their inputs. Intellectuals do not need to be turned into politicians they can be tapped as per their expertise depending on the need by Parliament and a pool of such eminent persons can be given to the Speaker by the different political parties.

The national list is a violation of the voters rights given in the Constitution for 29 people are turned into politicians from the back door and adding further injury to the voters is to have MPs whom they rejected to be brought back in and given strategic portfolios as well.

This is a violation of the voter’s fundamental rights. The election commissioner must take a call as should the Attorney General.

Shenali D Waduge

https://www.lankaweb.com/news/items/2015/06/09/sri-lanka-does-not-need-national-list-mps/

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි.

මැතිවරණ උණුසුමින් ගිනියම්ව තිබූ භූමිය, මතු පිට අළු තට්ටුවෙන් වැසී ගොස් ඇත. වර්ෂ 1815 න් අවුරුදු 200 කට පසුව, එදා උන් ලද ජයග්රහණය උත්සව ශ්රීයෙන් සමරමින් සතුරා ජයපැන් බොමින් සිටී. උන් විසින්, ලොව පුරාම දෙසන ප්රජාතන්ත්රවාදය, අපක්ෂපාතී භාවය, යුක්තිය හා සාධාරණය කාණු සේදීමට තරම්වත් නොවටිනා දෙයක් බව පසක් කරමින්, මීයෙක් මරාගත් පූසෙක් සේ, උඩ දමමින් එහාට මෙහාට විසි කරමින්, ප්රජාතන්ත්රවාදය හා යුක්තිය සමග සතුරා සෙල්ලම් කරමින් සිටී. මෙරට ජාතික බලවේගය නම්වූ ජීවමාන මහා සත්වයාගේ ශරීරයේ කුඩා ශෙෙල වන අපට කලහැකි කාර්ය ඉතා අල්ප වූවත් ඒ ශෙෙලයන්ගේ  නිර්මාණයට සිදු කල හැකි කාර්යය අති ප්රභලය. 2015 අගෝස්තු මස 17 වෙනිදා ඒ මහා බලවත් නිර්මාණය උදෑසනින් අවදිව, චන්ද මධ්යස්ථානයට ගොස් සිය යුතු කම මනාව අකුරටම ඉටු කලහ. 2015 ජනවාරි මස 8 වෙනිදා චන්දය භාවිතා කල ලක්ෂ 57කට මදක් වැඩි ජනතාව හා අත්වැල් බැදගත් නව චන්දදායක පරපුරක් මහින්ද රාාජපක්ෂ මහතාගේ ජයග්රහණය උදෙසා භාවිතා කලහ. ජයග්රහායී සටන පරාජයෙන් නිම විය. ඒ ඇයි. මේ සම්බන්ධව පැහැදිලි ස්වයං විවේචනයක අවශ්යතාවය ජන සමාජය තුල මතුව තිබේ.

ජාතික බලවේගයේම කොටසක් වන අප දුටුදේ අප එදා පැවසුවෙමු. අප එක්තරා අවස්ථාවකදී, අප සතු සීමාවන් ඉක්මවා යමින්, “අන්‍ත්‍රාවයි! මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාණෙනි, එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයෙන් තරඟ වදින්න එපා.” යනුවෙන් හඩගා කීවෙමු. නමුත් අප සිතූ ආකාරය හා එතුමන්ලා සිතන ආකාරය තුල මහා පරස්පර භාවයක් තිබුණ බැවින් එතුමන්ලා “එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයෙන්” තරග වැදීමට තීරණය කලහ. අද එහි පලයන් අප බුක්ති විදින්නෙමු.

එදා අප මෙසේ පැවසුවෙමු. “පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී 57 ලක්ෂයකට මදක් වැඩි ඡන්ද සංඛ්යාවක් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ජනාධිපති බවට පත් කිරීමේ අරමුණින්  චන්දය පාවිච්චි කලහ. මේ පිරිසගේ කැමත්ත මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සදහාද නැත්නම් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය සදහාද යන ප්රශ්නයට අප දෙන පිලිතුර කුමක්ද? අප දන්නා දේශපාලනයට අනුව මේ සියලුම චන්දදායකයින් එදා සිය චන්දය භාවිත කලේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා උදෙසා මිස, එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය සදහා නොවේ. එබැවින් වටිනාකම ඇත්තේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට මිස,  එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය නොවේ. දැන් ගැටලුව ඇත්තේ මේ වටිනාකමක් නැති එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයෙන් තරග වැදීමට වලිකන්නේ ඇයිද යන ගැටලුවයි. අප ජීවත්වන්නේ උපාය උපක්රම වලින් බරිත දේශපාලන ලෝකයකයි. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයෙන් තරග කිරීම තුලින් එතුමා ලබන කිසිදු දේශපාලන වාසියක් නැති බව අපට අකමැත්තෙන් වුවද ප්රකාශ කිරීමට සිදුවේ. එසේ තරග කරන්නේ නම් එතුමාට සිදුවන අවාසිය අති ප්රභල බවද පැවසීමට සිදුවේ. ඒවා මොනවාදැයි අප සලකා බලමු.”

තවද අප මෙසේද පැවසුවෙමු.

“පසුගිය ජනවාරි මස 18 වෙනිදා මේ රටේ ජනතාව පැහැදිලි පිල් දෙකකට බෙදුණ දිනයයි. එය රටට හිතැති බලවේගය හා රටට අහිතකර බලවේගය වශයෙන් පැහැදිලිවම වෙන්කල යුතුය. එදා එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයෙන් තරග වැදුන මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට එරෙහිව එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ සමහර මැති ඇමතිවරැ පමණක් නොව, එම පවුල්වල සාමාජිකයින්ද චන්දය පාවිච්චි කලහ. සමහර ඇමතිවරු සෘජුවම තම හිතවතුන්ටද පැවසුවේ; මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට එරෙහිව චන්දය පාවිච්චි ලෙසයි. සියල්ලේම ඵලය වූයේ එතුමාගේ පරාජයයි. එතෙක් මෙතෙක් කාලය තුල මෙරට තුල වූ සියලු දේශපාලන සිදුවීම් තුලින් වඩ වඩාත් සතුරු පිල් දෙක හා ඒවායේ ස්වරූපය විදහා දක්වන ලදී.

පරාජයත් සමග ගොඩනැංවුන දේශප්රේමී ජන මානසිකත්වය වහ වහා ක්රියාත්මකව; පරාජයට පත්වුණ ජන නායකයා වටා මහා පවුරක් සේ සිට ගත්තේ සිය ශක්තිය මත මහා බලාපොරොත්තුවක් තබමිණි. ඒ මහජන බලය අද ඇත්තේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා, දිනේශ් ගුණවර්ධන මහතා, වාසුදේව නානායක්කාර මහතා, විමල් වීරවංශ මහතා හා උදය ගම්මන්පිල මහතා ඇතුලු බලවේගය මතයි. ඒ බලවේගය අද හසුරවන්නේ මේ ජන නායක කණ්ඩායම මිස, එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය නොවේ. අද සිදු කල යුත්තේ, මේ බලවේගයේ නියෝජිතයින් අතරින් සුදුස්සන් තෝරා ගෙන මහා මැතිවරණය සදහා තරග කිරීමට නම් කිරීමයි. එය සිදුකල යුත්තේ මේ නායක මණ්ඩලය මිස තීරණාත්මක අවස්ථාවේදී මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාව අත්හැර ගිය මිනිසුන්ගේ අත බලය රදා පවතින එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය නොවේ.

යම් හෙයකින් සතුරු බල මෙහෙයවුමකින් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය මගින් මහා මැතිවරණයට තරග වදින කණ්ඩායම තේරීමේ බලය අත්පත් කර ගත්තොත් සිදුවන්නේ, මේ රටේ තම පවුලේ අයගේ හා හිතවතුන්ගේ චන්ද හැර වෙන කිසිදු චන්දයක උරුමයක් නැති මෙෙත්රීපාල සිරිසේන හිතවාදීන්ටද ආසන්න වශයෙන් 50%ක ආසන සංඛ්යාවක් උරුම වීමයි. මැතිවරණයෙන් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය ජයගන්නා අතර, ඒ ජය ගන්නා අයගෙන් අඩක් මෙෙත්රීගේ බවත් ඒ අය සෘජුවම රනිල් අගමැති කිරීමට පාර්ලිමේන්තුවේදී පෙල ගැගෙන බවත් වටහා ගන්න. වැරදි තීරණයක් ගෙන ඉතිහාසයේ තවත් වරක් මේ ජනතා පෙල ගැස්ම විනාශ කරන්න එපා. එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය එපා නව පෙරමුණකින් තරග වදින්න. නිවැරදි තීරණය එයයි. ඔබ සැමට බුදු සරණයි! සියලු දෙවි රැකවරණයි!”

එදා අප පල කල දේ දශමයකින්වත් අඩුවක් නැතිව ඒ ආකාරයෙන්ම දකින්නෙමු  ඉදිරියේ ඇත්තේ මීට වඩා අසීරු ගමනකි.  ගෞරවණීය මහත්වරුණි, ජාතික බලවේගය නිවැ රදි මාවතේ ගෙන යන්න. ඒ සදහා ඔබ සියළු ශක්තිය හා ධෙෙර්යය ලැබේවා!  බුදු සරණ හා දෙව් රැක වරණද ලැබේවායි පතමු.

Courtesy Adaderana

එක්සත් ජාතික පක්ෂය සහ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය විසින් ඉදිරි වසර දෙක වෙනුවෙන් සම්මුතිවාදී ආණ්ඩුවක් (National Government) බිහිකර ගැනීම වෙනුවෙන් අද අත්සන් කළ අවබෝධතා ගිවිසුම කරුණු 10 කින් සමන්විත වේ.

මෙම කරුණු දහය අතුරින් පළමු ස්ථානය ලබාදී තිබෙන්නේ ආර්ථිකය දියුණු කිරීම සම්බන්ධයෙන් වන අතර පක්ෂ දෙකම මෙම ගිවිසුමින් සමාජ වෙළඳපොළ ආර්ථික ක්‍රමයක් (Social Market Economy) පවත්වාගෙන යාමට එකඟ වී තිබේ. මෙම සමාජ වෙළඳපොළ ආර්ථික ක්‍රමය (Social Market Economy) යන සංකල්පය එක්සත් ජාතික පක්ෂය විසින් ඉදිරිපත් කළ පංචවිධ ක්‍රියාවලිය නැමති ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශයේ සඳහන් වූ අතර එය සමාජය වෙනුවෙන් වගකියන ආර්ථික ක්‍රමයක් බව සඳහන්ව තිබේ.

මේ අනුව, සම්මුතිවාදී ආණ්ඩුව මිල පාලනය, පාරිභෝගික ආරක්ෂණය හරහා ජනතාවට සහන ලබාදෙන බව සඳහන්ය.

නව ආර්ථිකය තුළ ඇති නැති පරතරය අවම කරමින් ශක්තිමත් මධ්‍යම පන්තියක් බිහිකරන බවත් සියලු දෙනාට සාධාරණ සමාජ ප්‍රතිලාභ ලබාදීම සහතික කරන බව සඳහන් කර ඇත.

මෙහිදී, සමාජයේ කොන්වූ රැකියා විරහිත ජන කොටස්වල සුභ සාධනය කෙරෙහි අවධානය යොමුකරන බවත් පරිසර සංරක්ෂණය වෙනුවෙන් විශේෂ අවධානයක් යොමුකරන බවත් පවසා තිබේ.

වැඩිදුරටත් කියා ඇත්තේ රැකියා දස ලක්ෂයක් උත්පාදනය කිරීම සහ ආදායම් ඉහළ නැංවීමට නිශ්චිත වැඩපිළිවෙලක් සම්පාදනය කරන බවයි.

එසේම, ආර්ථීක ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පුළුල් කිරීම වෙනුවෙන් කුඩා ඉඩම් සහ නිවාස වෙනුවෙන් ලබාදී තිබෙන රජයේ අවසර පත්‍ර සින්නක්කර ඔප්පු වශයෙන් ප්‍රදානය කරන බවද සඳහන්ය.

දේශීය සුළු හා මධ්‍යම පරිමාණ ව්‍යවසායකයින් ආර්ථිකයේ බලවේගයක් බවට පත් කිරීමටද පක්ෂ දෙකම එකඟවී තිබේ.

සම්මුතිවාදී ආණ්ඩු ගිවිසුම මෙන්න!

Courtesy Adaderana

මෙවර ජාතික ලැයිස්තු පත්කිරීම්වලදී  එක්සත් ජාතික පක්ෂය විසින් උතුම් වූ ආදර්ශයක් රටටම ලබාදීමට සමත්ව ඇතැයි එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ මහලේකම් කබීර් හෂීම් මහතා පවසයි.

ජාතික ලැයිස්තුවෙන් මන්ත්‍රීධූර සඳහා පත්කිරීම ලෙහෙසි පහසු කාර්යයක් නොවන බවත්, එසේ වුවද එජාපය එය ආදර්ශයෙන් පෙන්වාදීමට සමත්ව ඇති බවත්, සඳහන් කරමින් ඒ මහතා නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් මේ බව අවධාරණය කරයි.

එම නිවේදනය වැඩිදුරටත් පහත පරිදිය.

එක්සත් ජාතික පක්‍ෂ මහ ලේකම් කබීර් හෂීම් මහතා නිකුත් කළ නිවේදනය

ජාතික ලැයිස්තු පත්කිරීම්වලදීත් උතුම් වූ ආදර්ශයක්..

මෙවර පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ ජාතික ලැයිස්තු පත්කිරීම්වල දී  උතුම් වූ ආදර්ශයක් රටටම ලබාදීමට එක්සත් ජාතික පක්ෂය සමත්ව ඇත. සෑම මැතිවරණයකදී ම දිස්ත්‍රික් මට්ටමින් තෝරා ගන්නා මන්ත්‍රී සංඛ්‍යාවට අමතරව ඒ ඒ දේශපාලන පක්ෂය විසින් මැතිවරණයට පෙර සෙසු නාම යෝජනා ලැයිස්තු සමග ජාතික ලැයිස්තුවක් ද ඉදිරිපත් කරනු ලැබේ. මැතිවරණය අවසානයේ සමස්ත දිවයින තුළින්ම ඒ ඒ පක්ෂ ලබා ගන්නා ඡන්ද ප්‍රමාණයේ අනුපාතයට තමන්ට හිමි ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රී ධූර සංඛ්‍යාව තීරණය කරනු ලැබේ. ඉන් පසු තම ජාතික ලැයිස්තුවෙන් එම ප්‍රමාණය තෝරා මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයාට යැවීම සාමන්‍ය සම්ප්‍රදාය වේ.

පසුගිය වසරවල අත්දැකීම් අනුව මැතිවරණයෙන් පරාජිත වූවන් තම ජාතික ලැයිස්තුව හරහා යළිත් පාර්ලිමේන්තුවට යැවීමේ ප්‍රවණතාවයක් ද දක්නට ලැබුණි. පසුව එය බොහෝ දෙනාගේ විවේචනයට ද බඳුන් විය. එබැවින් මෙවර වඩාත් කතාබහට ලක්වූ යහපාලන ක්‍රමවේදය අකුරටම රැකගනිමින් එක්සත් ජාතික පක්ෂය සිය ජාතික ලැයිස්තුව නම් කිරීමට සමත්ව ඇත.

තවද ජාතික ලැයිස්තුවට ඇතුළත් වන සියලු දෙනාටම එම වරම හිමි නොවන බැවින් මැතිවරණයෙන් පසු පාර්ලිමේන්තුවට නම් කරන කණ්ඩායම තෝරා ගැනීම ද බෙහෝ පක්ෂවලට පහසු කාර්යයක් නොවේ.මෙවර එක්සත් ජාතික පක්ෂය වටා ගොනු වූ ප්‍රබල චරිත රාශියක්ම දැඩි කැපවීමකින් යුක්තව පක්ෂයේ ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන් දිවා රෑ වෙහෙස වී කටයුතු කළ අතර ඒ අතුරින් පිරිසක් ජාතික ලැයිස්තුවට ද ඇතුළත් කර තිබුණි. මැතිවරණ ජයග්‍රහණයෙන් පසු, ඉන් දහතුන් දෙනෙකු තෝරා ගැනීම සැබවින්ම අභියෝගයක් වන තරමට ඔවුන් සියලු දෙනාම තරඟකාරී වටිනාකමකින් යුක්ත අය වූහ. එහෙත් නීතියට අනුව නම් කළ යුත්තේ දහතුන් දෙනෙකු පමණක් වූ බැවින් කිසිවකු අතර ගැටළුවක් පැන නොනඟින පරිදි  එකී දහතුන තෝරාගැනීම සඳහා සැවොම එක්ව කරන ලද කැපවීම ඉතා විශිෂ්ටය.
ඒ අතුරින් අප පක්ෂයේ ඉදිරිපෙළ ප්‍රබල ක්‍රියාකාරී චරිතයක් වන ක්‍රිෂාන්ත කුරේ මහතා තමා ඊට නම් නොකරන ලෙස කල් ඇතිවම දන්වමින් ස්වේච්ඡාවෙන්ම ඉන් ඉවත්වීම විශේෂයෙන් අගය කළ යුතුය. එය ඔහුගේම වචනවලින් පවසන්නේ නම් තමන්ට එක්සත් ජාතික පක්ෂය වෙනුවෙන් කැප වී ක්‍රියා කිරීම සඳහා පාර්ලිමේන්තු නියෝජනය අත්‍යවශ්‍ය කොන්දේසියක් වන්නේ නැත.

ඒ අනුව මෙවර පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ ජාතික ලැයිස්තු පත්කිරීම්වලදී ද එක්සත් ජාතික පක්ෂය විසින් උතුම් වූ ආදර්ශයක් රටටම ලබාදීමට සමත්ව ඇති බව පැහැදිලිය.

2015 අගෝස්තු 21

Lankanewsweb.today

මහා මැතිවරණයේ රනිල්-මෛත්‍රී එක්ව සිදුකල ඡන්ද මගඩිය සම්බන්ධයෙන් තවත් තොරතුරු අනාවරණය කිරිමට අප දැන් සුදානම්. කුරුණෑගල ප්‍රකාශිත ඡන්ද පත්‍රිකා විශාල තොගයක් පාලු පොල් ඉඩමක තිබි සොයාගත්තද මැතිවරණ කොමසාරිස් හෝ වගකිවයුතු කිසිදු නිලධාරියෙකු ඒ සම්බන්ධයෙන් මේ දක්වා කටයුතු නොකල අතර සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් සියලු තොරතුරු අතුරුදහන් කිරිමටද කටයුතු යොදා තිබෙන බව අප වාර්තාකරුවන් අනාවරණය කළා.

පරාජයෙන් වියරූ වැටි සිටින එක්සත් ජාතික පක්ෂය මැතිවරණ් නිරික්ෂණ කණ්ඩායම් කිහිපයක් එක් කරගනිමින් මැතිවරණයේ ඡන්ද කොල්ලයකට සුදානම් වන බව LNW ඔත්තුකරුවන් අනාවරණය කර තිබුනා.

මේ අතර මහනුවර, කොළඹ, ගම්පහ සහ කෑගල්ල යන දිස්ත‍්‍රික්වල මැතිවරණ ප‍්‍රතිඵලයේ යම් අස්වාභාවික බවත් දක්නට ඇති බවත් එය අධ්‍යනය කරමින් සිටින බවත් කී ඔහු කලින් සූදානම් කරන ලද ආකාරයේ ප‍්‍රතිඵලයක් සමහර දිස්ත‍්‍රික්කවල ඡන්ද ප‍්‍රතිඵල තුළ දක්නට ඇති බව ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නායක විමල් වීරවංශ මහතාද සදහන් කළා.

මේ අතර ඉතා සියුම්ව මැතිවරණයේ ප්‍රථිපලය වෙනස් කිරිමට මැතිවරණ කොමසාරිස් මහින්ද දේශප්‍රිය කටයුතු කර ඇති බව තර්කයකින් තොරව දැන් අනාවරණය වි තිබේ.

ඒ සදහා ඔනෑ තරම් සාධක ඇති අතර අප ඉතා සරල සාධක කිහිපයක් ඔස්සේ ඔබට පැහැදිලි කිරිමට සුදානම් ….

අපි ගමු මොණරාගල දිස්ත්‍රික්කය

පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී හංසයා ලකුණින් තරග වැදුනු පොදු අපේක්ෂකයා ලබාගත් ඡන්ද සංඛ්‍යාව සහ මහා මැතිවරණයේදි අලියා ලබාගත් ඡන්ද සංඛ්‍යාව අතර වෙනස බලන්න > 105276-124225=18949 

එම දිස්ත්‍රික්කයේම වලංගු ඡන්ද ප්‍රමාණයන්ගේ වෙනස දැන් සලකමු (ජනාධිපතිවරණය -මහා මැතිවරණය ) >281116-262988=18128

එම අගයන් දෙකෙහි එකතුව දැන් අපි සලකමු >18949+18128 =37077 

එම අගය සහ ජනාධිපතිවරණයේදි සහ මහා මැතිවරණයේදි එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය ලබාගත් ඡන්ද වෙනස දෙස බලන්න  >172745-138136 =34609

ඒ අනුව පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී හංසයා ලකුණින් තරග වැදුනු පොදු අපේක්ෂකයා ලබාගත් ඡන්ද සංඛ්‍යාව සහ මහා මැතිවරණයේදි අලියා ලබාගත් ඡන්ද සංඛ්‍යාව අතර වෙනස හා එම දිස්ත්‍රික්කයේම වලංගු ඡන්ද ප්‍රමාණයන්ගේ වෙනස එකතු කල විට එම අගය සහ ජනාධිපතිවරණයේදි සහ මහා මැතිවරණයේදි එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය ලබාගත් ඡන්ද වෙනසට සමාන අගයක් වේ.

එම තත්ත්වය සැම දිස්ත්‍රික්කයකම ඉතාමත් හොදින් දකින්නට ලැබෙන තත්ත්වයකි.

සන්ධානෙට නොදා ගෙදර හිටියද? ඡන්ද මගඩියක්ද?
මෙහි ලකුණු කර ඇති ජනාධිපතිවරණයට සාපෙක්ෂව පාර්ලිමේන්තු මැතිවරනයේදී සන්ධානෙට නොවැටුනු ඡන්ද ගනන හා අඩුවූ ඡන්ද ගනන සසදා බලන්න. ඒවා අසාමාන්‍ය ලෙස සමානයි නේද? මෙය පැහැදිලි කරන්නේ කෙසේද? මෙසේ වුනේ ජනතාව සන්ධානෙට නොදා ගෙදර සිටි නිසාද? නැත්නම් මේ පිටුපස හොරයක් ඇත්ද?

සන්ධානෙට නොවැටුනු ගනන ආසන්නව සමානයි = අඩුවූ චන්ද ගනන + එජාපෙට වැඩිවූ ගනන 

ධර්මන් වික‍්‍රමරත්න

ආයුබෝවන් යනු ශ‍්‍රී ලාංකිකයින් අතර පවතින සාම්ප‍්‍රදායික ආශීර්වාද පාඨයකි. එය නිදුක් නිරෝගි දීර්ඝ ජීවිතයකට කෙරෙන හෘදයාංගම ප‍්‍රාර්ථනාවකි. පිළිගැනීම සහ වෙන්වීම යන දෙකම වෙනුවෙන් ආයුබෝවන් කියා කියන්නේ එබැවිනි. සංචාරක විශේෂඥයෙකු වූ රෙන්ටන් ද අල්විස් පෙන්වා දෙන පරිදි එකිනෙකට පරස්පර අර්ථයන් දෙකකට ලොව භාවිත කරන එකම වචනයද ආයුබෝවන් විය හැකිය.  අප ආයුබෝවන් කියන්නේ හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිකමට මීට මාස 7කට පෙර ආයුබෝවන් කීවද යළි පාර්ලිමේන්තුවට ප්‍රවිශ්ඨවීම හේතුකොටගෙන ආයුබෝවන් කියමිනි.

ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේ පරාජයෙන් නිරාවරණය වූ සිංහල ජාතිකවාදයේ නව දේශපාලන පුනරාගමනයට නායකත්වය දුන්නේ ඔබය. එය නියෝජනය කරමින් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ මෙහෙයුම් නායකයා ලෙස ඔබ දුන් නායකත්වය විශිෂ්ඨය. එසේ නොවුනේනම් එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සන්ධානයට හිමිවන්නේ අන්ත පරාජයකි. ලබාගත හැකි උපරිම ආසන ගණන වනුයේ එජාපය 2010 මහා මැතිවරණයේදි ලබාගත් ආසන 60ටත් අඩු සංඛ්‍යාවකි. මෙවර ඔබගේ නායකත්වය යටතේ සියළු කෙනෙහෙලිකම් මධ්‍යයේ සන්ධානය ආසන 95ක් ලබා ගැනීමට සමත් විය. ශ්‍රිලනිප සහ සන්ධානයේ නායකත්වයේ සහාය කෙසේ වෙතත් ආශිර්වාදය ලැබුණේනම් 2015 මහා මැතිවරණයේ නිසැක ජය හිමිවන්නේ සන්ධානයටය.

ඔබට එරෙහිවීම නිසා ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින් විසින් පරාජයට පත්කල මැති ඇමතිවරුන් ගණනාවකට ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට යාමට වාසනාව උදාවූයේද ජාතික ලැයිස්තුවෙන් ආසන 12ක් ලබා ගැනීමට සන්ධානය සමත්වීම නිසාය. ඔබගේ භූමිකාව නොවන්නට එම ආසන 12න් අඩකටත් වඩා අඩුවීමට බෙහෙවින් ඉඩ තිබිණි.

මෙවර මහ මැතිවරණයෙන් පමණක් නොව ශ්‍රී ලංකා මැතිවරණ ඉතිහාසයේ වැඩිම මනාප ප්‍රතිශතය ලබාගෙන ඇත්තේ ඔබය. වෙනත් අය දත්ත වශයෙන් ලැයිස්තුවේ උඩින් සිටියද බුද්ධිමත්ව බලන්නා හෝ අසන්නාට ඒවා ප්‍රශ්න නොවේ. මතුපිට පෙනෙන සත්‍ය යථාර්ථයක් නම් ලොවට විද්‍යාවක් අවශ්‍ය නොවනු ඇත. ඒ අනුව කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයේ 2015දී ඡන්දය දුන් වලංගු ඡන්දදායකයින් 962,423කින් ඔබට මනාපය දුන් සංඛ්‍යාව 423,529කි. එය සියයට 44 ප්‍රතිශතයකි. එය මෙතෙක් ලාංකීය මැතිවරණ ඉතිහාසයේ වැඩිම මනාප ප්‍රතිශතය වේ. එමෙන්ම කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයේ එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානයට හිමිවූ ඡන්ද 474,124 අතරින් ඡන්ද 423,529ක් ලබාගෙන සියයට 89ක වාර්තාගත ප්‍රතිශතයක් ලබාගැනීමටද ඔබ සමත්වී තිබේ. කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයෙන් එජාපයට හිමිවූ ඡන්ද 640,743 අතරින් අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහට ලැබුණු 500,566 ඡන්දයට හිමිවූ මනාප ප්‍රතිශතයද සියයට 78කි.

දෙවැන්නා වන්නේ 2015 මහ මැතිවරණයට බදුල්ලට තරඟ කරමින් ඡන්දය දුන් සමස්ථ ඡන්දදායකයින් 472,682කින් මනාප 200,806ක් ලබාගත් ඌව මහ ඇමති හරීන් ප්‍රනාන්දුය ඔහුගේ ප්‍රතිශතය සියයට 42.5කි. අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ තෙවැනියා වශයෙන් 2015දී කොළඹ සමස්ථ වලංගු ඡන්දදායකයින් 1,208,899 අතරින් ලබාගත් මනාප සංඛ්‍යාව 500,566කි. ඒ අනුව ලබාගත් මනාප වල ප්‍රතිශතය සියයට 41කි. සිව්වැන්නා වන්නේ 1994දී ගම්පහෙන් සමස්ථ ඡන්ද දායකයින් 1,224.401 අතරින් ලබාගත් මනාප ඡන්ද සංඛ්‍යාව 464,588ක් ලබාගත් චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග වන අතර එය ප්‍රතිශතයක් වශයෙන් සියයට 38කි.

ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මෛත්‍රීපාල සිරිසේනගේ ජයග්‍රහණය සඳහා හංසයාට ඡන්දය දුන් සංඛ්‍යාව 6,217,162කි. මෙවර මහා මැතිවරණයේදී එජාපය, ද්‍රවිඩ සන්ධානය, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මුස්ලීම් කොංග්‍රසය ඇතුළු සියළු පක්ෂවලට ඡන්දය දුන් මුළු සංඛ්‍යාව 6,239,609කි. ඒ අනුව හංසයා පිලේ සියළුම පක්ෂ මෙවර මහා මැතිවරණයේදී ලබාගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව වන්නේ ඡන්ද 22,447කි. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේ ඔබට ලැබුණු ඡන්ද සංඛ්‍යාව 5,768,090කි. මෙවර මහ මැතිවරණයේදී සන්ධානයට ලැබුණු සංඛ්‍යාව 4,762,131කි. ජනාධිපතිවරණයේදී ඔබට ඡන්දය දුන් 1,005,959 මෙවර මහ මැතිවරණයේදී සන්ධානයට ඡන්දය ලබාදී නැත.  ඒ අනුව මෙවර මහා මැතිවරණයේදි සමස්ථ ඡන්දදායකයින්ගේ ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීම 983,512ක් අඩුය. ඉන් මෙවර ප්‍රතික්ෂේප වූ ඡන්ද සංඛ්‍යාව 489,839කි. ජනාධිපතිවරණ‍යේදී සන්ධානයට ඡන්දයදී මහා මැතිවරණයට ඡන්දය නොදුන් සංඛ්‍යාව 493,673කි. මෙයට හේතුවක් වනු ඇත්තේ සන්ධානයේ මැතිවරණ සටනට එරෙහිව ඒ තුළින්ම එල්ලවූ අපමණක් බාධක සහ තහංචිය. 

ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී ප්‍රතික්ෂේප වූ ඡන්ද සංඛ්‍යාව 140,925කි. මෙවර මහා මැතිවරණයේදී ප්‍රතික්ෂේප වූ ඡන්ද සංඛ්‍යාව 489,839කි. ඒ අනුව ජනපතිවරණයට වඩා මහ මැතිවරණයේදී ප්‍රතික්ෂේප වූ ඡන්ද සංඛ්‍යාව 348,914කි. සියයට 97ක් සාක්ෂරතාවයෙන් හෙබි ශ්‍රී ලංකා‍වේ මෙවැනි දෙයක් සිදුවීම බරපතල ඛේදවාචකයෙකි.

කුමන තර්ක විතර්ක සිදුකලද පරාජය පරාජයම වන්නේය. ජයග්‍රහණයද ඒසේමය. මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් දෙන ලද විශිෂ්ඨ නායකත්වය අගය කරන අතරම නව අගමැති වශයෙන් පත්වූ රනිල් වික්‍රමසිංහගේ සම්මුතිවාදී වැඩපිළිවෙලද අවධානයට ලක්කල යුතුය. ශ්‍රිලනිප මධ්‍යම කාරක සභාව ජාතික ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට ඊයේ පෙරවරුවේ තීරණය කළේය. ඒ සදහා චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග, එස්.බී.දිසානායක, මහින්ද සමරසිංහගේ සහභාගිත්වයෙන් කමිටුවක්ද පත් කළේය. අලුතින් පත්වූ සන්ධාන මන්ත්‍රීවරුන් සියල්ලම වාගේ කථානායක නිල නිවසේ ඊයේ පස්වරුවේ හමුවී ප්‍රතිපත්ති එකඟතාවයක් මත කණ්ඩායමක් වශයෙන් නොව සමූහයක් වශයෙන්ම ජාතික ආණ්ඩු සංකල්පය පිළිගැනීමේ අනුකූලතාවයකට වැඩි බරක් පෙන්නුම් කළේය. ශ්‍රි ලංකාවේ නව අගමැතිවරයා වශයෙන් රනිල් වික්‍රමසිංහ අද පෙරවරුවේ දිවුරුම් දෙනු ලබය.

මෙවර ආණ්ඩුව පිහිටවූයේ එජාප මගින් මුස්ලීම් කොංග්‍රසයේ සහාය ඇතිව ආසන 107කිනි. ආසන 16ක් දිනාගත් දෙමළ ජාතික සන්ධානය ආණ්ඩුවට එක් නොවූවද ආණ්ඩුවට මනාපය. එබැවින් ප්‍රශ්නයක් නැත. චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග‍ගේ ආණ්ඩුව 1994 ලබාගත් ආසන සංඛ්‍යාව 105කි. සුළු පක්ෂ සමඟ ආණ්ඩුවක් පිහිටුවන ලදී. 2000 පොදුජන එක්සත් පෙරමුණට 107කි. රනිල් වික්‍රමසිංහගේ එජාපය 2001දී ආසන 109ක් දිනාගත් අතර සුළු පක්ෂ සමඟ එක්වි ආණ්ඩුවක් පිහිටුවන ලදී. 2004දී  එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයට ආසන 105ක් සමඟ සුළු පක්ෂ සමග එක්වි රජයක් පිහිටුවන ලදී. මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව 2010දී ආසන 144ක් ලබාගෙන බලගතු රජයක් පිහිටුවන ලදී.

වසර 1977 ශ්‍රිලනිප එජාපයට පරාජය වූයේ ආසන 147කිනි. 1989 ශ්‍රිලනිප පරාජය වූයේ ආසන 52කිනි. 2001 දී ශ්‍රිලනිප පරාජය වුයේ ආසන 32කිනි. ශ්‍රිලනිප ඇතුළු සන්ධානය මගින් එජාපය 1994දී ආසන 11කින්ද, 2000 ආසන 18කින්ද 2004දී ජවිපෙ සහායද ලබාගෙන ආසන 23කින්ද පරාජය කරන ලදී. ඔබගේ නායකත්වය යටතේ පරාජිත පක්ෂයක් ලෙස සන්ධානයට මෙවර අඩුවූයේ ආසන 11කි. එය පරාජයක් වුවද මහ පරාජයක් නොවේ.

වර්තමාන රජයද ස්ථාවර ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට ප්‍රස්ථාව විවර කරගෙන තිබේ. එජාපය මෙවර බලයට පැමිණියේ සන්ධානයේ සූත්‍රයම අනුගමනය කරමිනි. ඒ අනුව විවිධ අදහස් ඇති පක්ෂ කණ්ඩායම් එයට එක්රොක්වී සිටියහ. හකීම්ගේ සිට චම්පික රණවක දක්වාම එයට කදිම නිදසුනකි. පොදුජන අපේක්ෂාව මත වැඩි ආසන දිනා ගන්නා පක්ෂය සමඟ පරාජිතයින් අතරින් පිරිසක් එක්වීම නොවැලැක්විය හැකිය. නොයෙකුත් උපා මාරු දමා මන්ත්‍රීවරුන් බිලිබා ගනු ඇත. ශ්‍රිලනිප මන්ත්‍රීවරුන් ගන්නා ක්‍රියාමාර්ග අනුව ඔබගේ උපාය මාර්ගයන් සකස් වන බව පැහැදිලිය. ඒ අනුව දැනටමත් විපක්ෂ නායක තනතුරට ඔබගේ මනාපයක් නැත. නව දේශපාලන සංස්කෘතියක් සඳහා දොරගුළු විවර කරන යුගයකට ඔබ අයෝමය කැප කිරීමක් කර ඇත.

මෙවර මැතිවරණයේදී සන්ධානයට ඡන්දය දුන් ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින් සබුද්ධිකව ප්‍රබල පණිවිඩයක් දී ඇත. ඒ ඔබේ නායකත්වය අගය කරන බවය. ඔබට එරෙහිවූ ඔබගේම පක්ෂයේ අති බහුතරයම වාගේ දේශපාලන කනත්තට තල්ලු කර තිබේ. මේ සියළු ජයග්‍රහණ ඔබ ලබාගත්තේ ඔබගේ හිස සිඳ දැමුවාක් මෙන් තිබූ වාතාවරණයක් හමුවේය. වැටත් නියරත් ගොයම් කානම් කාට කියමිද ඒ අමාරුව යන ගැමි කියමන ඔවුන් කියා ඇත්තේ කට කසනවාට නොවන බව ඔබට සිහියට නැගෙනු ඇත.

ඔබ මෙවර තරඟ කළේ ඇතුගල්පුරයෙනි. ශ්‍රිලනිපය 1951 පිහිටුවූයේද කුරුණෑගල කිරිගම වත්තේ ශ්‍රී නිශ්ශංකගේ නිවසේදීය. මෙවර මහ මැතිවරණයේදී හිටපු අගමැතිවරුන්වූ ඩී.එස්.සේනානයකගේ මීරිගම ආසනයද, ඩඩ්ලි සේනානායකගේ දැදිගම ආසනයද, සර් ජෝන් කොතලාවලගේ දොඩම්ගස්ලන්ද ආසනයද, එස්.ඩබ්ලිව්.ආර්.ඩී බණ්ඩාරනායක, සිරිමා බණ්ඩාරනායක සහ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක නියෝජනය කල අත්තනගල්ල ආසනයද, රනිල් වික්‍රමසිංහ දේශපාලන ආරම්භ කල බියගම ආසනයද සන්ධානය මගින් ශ්‍රිලනිපයට දිනාදීමට ඔබ සමත් විය. ඇතැමුන් සතෙකුට මනාපය දෙන්නැයි කියා සිටියද එම ආසනවල ජනතාව පමණක් නොව රටපුරා ජනයා බුලත් කොලයට මනාපය පලකලේ ඔබ වෙනුවෙනි.

අනුන් වෙනුවෙන් දකින සිහින කිසිදා සදාකාලික පැරදුම් නොලබයි. දිය යට එබූ රබර් බෝලයක් මෙන් සත්‍ය කෙදිනක හෝ යථාර්ථය නැමති ජල තීරයෙන් උඩට එනු ඇත. එවිට යහපත් සිහින කල්ගතවී හෝ සැබෑ වේ. යහපත් සිහින දුටුවෝ කල්ගතවි හෝ ජය ලබති. ලොව කවදත් කොතනත් එවැනි යහපත් සිහින දකින යහපත් මිනිසුන්ට එරෙහි බලවේග සහ කුමන්ත්‍රණ දියත්වීම ‍ස්වාභාවිකය.  එහෙත් ඒවාට කල හැක්කේ යහපත් මිනිසුන්ගේ තාවකාලික පසුබෑම් ඇතිකිරීම පමණි. ඔබටද එය අදාලය.

 බුද්ධිය යනු ඇතැමුන් කියන දේ නොව නොකියන දේය. පෙනෙන පෙන්වන දේ නොව, නොපෙනෙන නොපෙන්වන දේය. මතුපිට නොව ගැඹුරය. ලඟ නොව දුරය. එය විනිවිද යාමේ පරිකල්පන ශක්තිය ‍ඔබ සතුය. (The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com)

By Sudath Gunasekara 19.8.2015

Sri Lankan parliamentary elections 2015

Map showing land area won by each Party

 This map does not unfortunately show land area won by the other party JVP, perhaps even more important as it has an Island wide coverage though it could not win a single District. But the fact remain that it polled 543,944 valid votes and contested all over the Island. Unfortunately it has got only 6 seats while the TNA that was confined only to few districts in the North and Batticalloa District that polled 515 963 (purely ethnic Tamil) has awarded 16 seats in a Parliament of 225 representatives. To me this appears to be a big flaw in our electoral system. Going by simple arithmetic JVP should also have got at least 16 or 17 seats if they gave 16 to TNA. Isn’t this a big discrepancy and a big injustice to universal franchise? Isn’t it a violation of the fundamental rights of the nearly 550 000 young people who voted JVP?

There is another big discrepancy I note in this decision. Look at the map and compare the land areas won by the respective parties. The blue area is definitely larger than the green. But the UPFA that represent the blue has got only 95 seats. One can argue that the green area represents more people and in carving out electorate they have taken both the area and population in to account. True but it is obvious that there appears to be a big injustice done to the area factor here. Justice must be done to the total area factor as well. These are some important factors that have to be taken in to account seriously by the legislators to ensure the fundamental rights of the people.

Message to the JVP

There is another blunder made by the JVP by contesting alone. Had they contested with the UPFA as they did in 2004, UPFA would have polled 4,732,669 +543,944 = 5,276,613 that is 177,686 more than the UNP (5,098,927) coalition and UPFA would have won 106 seats at least? I am sure jointly they would have got even more than 125 seats or more as many other sections like the nearly 500 000 who did not vote as they were disgusted with both major parties but also did not want to waste their vote to JVP as it is not going to come to power in any case under the present set up would also have voted the UPFA coalition. Therefore the JVP should take the responsibility for putting the UPFA in second place and committing this historic blunder.

The problem with the JVP is their overestimation of their current strength and failure to understand their real place in the minds of the people. Secondly, their wrong strategy that does not fit in to the Sri Lankan electorate. Had they contested with the UPFA as they did in 2004 they would have definitely got many more seats and could have laid a firm foundation for the future’. As such what they should have done this time is they should have joined UPFA and contested together without harping blindly on their overestimated imaginary strength and got few cabinet posts and shown their coulours to the country and gradually built up.  As for me I predicted they are not going to win 4 or 5 districts the most when they started to attack both major parties. This is utterly foolish war strategy by any standards.

JVP must take up this number issue, that is the obvious discrepancy between JVP 6 and TNA 116 immediately with the authorities and get it rectified before it thinks about the future strategy. Thereby they may be able to build up their position in Parliament or at least build up their confidence among the 545,944 people who voted them. Also they will be making a big contribution in rectifying a major flaw in our electoral system so that this type of mistakes will not occur at least in future

Chandre Dharmawardana,  Canada.

The people of Sri Lanka have spoken, both on Jan. 08, and now on August 17. The North has backed the TNA while the South has supported the UNF and the UPFA with a simple  majority to the UNF. The country has apparently returned to the politics of the 1960s, with the Ilankai Tamil Arasu Kadchi (ITAK) holding the balance of power.

However, if the TNA lends a constructive hand, there is now a prospect of a governing party and a strong Opposition unlike during the previous decade. Furthermore, given the TNA leadership’s ‘war crimes’ campaign against the leaders of the previous government, a better understanding should exist between the new UNF and the TNA. In fact, if the UPFA had come back to power, Jaffna and Colombo would have been on a collision course.

Although Chelvanayagam and his colleagues embraced the idea of ‘Arasu’ and ‘self-determination for the Tamils’ as early as the Maradana meeting in 1949, they became a force only after 1956. Yet, Chelvanayagam seriously attempted to find a ratio imperandi as seen from the Banda-Chelva pact and the Dudly-Chelva accords. However, the rank and file and the leaders could not overcome their own mistrust of each other. The B-C pact was rejected by the fire-brand nationalists in the North like Mr. V Navaratnam and his colleagues who organized hartals. Chelva’s attempt to appease Navaratnam and others by claiming that he is following a “bit-by-bit” approach backfired. The Nationalists in the South, like KMP Rajaratna, and political monks mounted strong  opposition to the B-C pact and the pact was abrogated.

A golden opportunity presented itself when C. P. de Silva led the SLFP in 1960, when there was a hung Parliament. Silva had agreed to implement the B-C pact days before he was to meet Sir Oliver, in trying to form a coalition government with the support of the FP. Dudley had declined to accept the FP offer as he anticipated the same opposition that SWRD had to face. Sir Oliver, wanting a stable government for at least two years, asked Chelvanayagam if the Federal party (FP or ITAK) would back CP de Silva at least for two years. If the latter had agreed to do so, a remarkable political alliance between the SLFP and the FP leaders could have resulted. Two years of co-habitation under an utterly honest and competent leader like C. P. de Silva, a mathematician and civil servant turned politician would have been a rare treat for Ceylon. However, it was not to be. Chelva refused to back Silva for two years.

Oliver had to call a new election, and Mrs. Banadaranaike came to power with a very strong “sympathy” vote. The previous accommodations with Chelvanayagam had become irrelevant with its large majority, and with Chelva declining to back the SLFP for two years. The story is now embellished to claim that Oliver did not appoint C. P. de Silva because of his caste”. However, in fairness to Oliver, it should be recorded that Oliver did offer to appoint C. P. de Silva as the PM, if the FP would back him for long enough.

Today, Maithripala Sirisena and Ranil Wickremasinghe echo the political configuration of the C. P. de Silva-Dudley-Chelva era. They are unavoidably confronted with the so-called national question. One major difficulty is the great mistrust of many Sri Lankans regarding the attitude of the present leaders during the hey day of the LTTE. That of course in cludes the UNP leards, as well as the TNA leaders who were even dubbed the “Tiger Appointed Agents”. Whenever  the war-crimis issue is raised, there is a feeling in the South that  the TNA is also indirectly “guilty” of the crimes of the LTTE.

The other difficulty is the TNA’s continued call for ‘self determination for the Tamils’, based on the concept of ‘exclusive Tamil homeland’. The concept of ‘self-determination’ is actually alien to South Asian cultures. It is a part of political ideology forged in the West, idolizing the individualism of the Pilgrim Fathers and the American West. Marxist writers have also added their bit by twisting Lenin into this mould though the Indian Marxists and Sri Lanka’s Karalasingham did not.

The Thesavalami law found in Jaffna is instructive from the point of view of the ‘self-determination’ doctrine. Thesavalami and its variants are found in the Malabar coast and in many Asian cultures. This requires that a land owner cannot determine the ‘fate’ of his own piece of land without consulting and obtaining the consensus of his neighbours. The principle here is not ‘self-determination’ but ‘mutual inter-dependence’. While this is partly a rule to keep the land within a ‘caste’ or an ‘elite’ group, the principle behind it was that individual rights had to accommodate group rights. In fact, even today, Asian societies replaces individual rights’ by the concept of ‘duty’ to the family, clan, community and culture and even self-sacrifice. The latter was used by the Tigers in their ‘suicide-thyagyam’ doctrine. This strikingly contrasts with modern western interpretations of ‘human rights’ that ignore ‘duty’ and emphasise the ‘individual’.

The Northern peninsula cannot in effect demand self-determination without the accord of those North of them (i. e. India) and those south of them (the Sinhala majority). The sensitivities of other neighbours, viz the Western powers, and the East, represented by China are also vital to the equation. This concept was already embodied in the power of the four ‘Guardian deities’ of Sri Lanka. These were God Saman representing the Sinhala hinterland, God Vishnu (Upulvan) representing India, Skandha (Iskander, i. e., Alexander) representing the power of the Hellenic West and the Persian empire, while Vibheeshana represented all the other powers linked to the legends of Ravana. Thus the “guardian deities” reflected the international power structure as visualized by the writers of the early chronicles.

Leaving aside the cultural antecedents, a more populous North will have to get its water from the Southern hills. The taxes levied in the South and the economies of the Western, Southern and hill provinces have always sustained the North. This was true even under the LTTE where the ‘government servants’ were paid salaries by the state which also provided food to that part of the country during three decades of hostilities. There is strong dependance rather than “independence’ on each other.

Clearly, the TNA and the UNF have to re-think their politics within the concept of ‘mutual inter-dependance’ instead of ‘self-determination’ for ‘exclusive’ Tamil homelands. Sri Lanka is the homeland of everyone, with no exclusive living apart (apartheid) possible. Can our new leaders rise to the occasion and exploit a rare juncture in history for the common good?

Chandre Dharmawardana,  Canada.

Courtesy Island

 Sri Lanka Freedom Party (SLFP) Central Committee yesterday unanimously decided to join a national government as neither the UNP nor UPFA had succeeded in securing a majority of seats in Parliament.

SLFP spokesman and former minister Dilan Perera told The Island that the party’s CC had met at President Maithripala Sirisena’s official residence and latter presided over the meeting.

He said that members of the SLFP CC agreed to form a national government led by President Maithripala Sirisena.

Asked whether President Sirisena had removed 13 SLFPers from the Central Committee after the general election, Perera said that it was also reported in the media, but almost all members of previous CC had attended the meeting

Answering another query whether President Sirisena suspended the party membership of Susil Premajayantha on the eve of the general election, Perera said that it was reported by the media, but no such issue was raised at the Central Committee meeting.

A court order was issued preventing SLFP and UPFA General Secretaries Anura Priyadarshana Yapa and Susil Premajayantha working in their positions until August 28 and President Sirisena suspended their membership of them after the court order.

Perera said that issues of the court order and suspending of party membership did not arise or discussed at the meeting and those issues were not in the agenda of yesterday’s meeting.

“Our party worked according to an agenda and nothing outside it was discussed,” he said.

Perera, who was earlier nominated to parliament through the UPFA National List, said that even the final selection of the NL was not discussed.

Perera said however Anura Priyadarshana Yapa did not attend yesterday’s CC meeting due to his busy schedule in his electorate in the Kurunegala District.

Perera said that a committee had also been appointed to draft a Memorandum of Understanding (MoU) to be signed with the UNP and handle other documentation work before forming the government.

He said that the committee was headed by former President Chandrika Bandaranaike Kumaratunga. Other members of the Committee were Nimal Siripala de Silva, Susil Premajayantha, Dr. Sarath Amunugama, Mahinda Samarasinghe and S. B. Dissanayake.

Sources said it was the first time in about ten years that Kumaratunga had attended a party CC meeting yesterday.

TILAK S Courtesy Island

I have noted with considerable concern the ongoing correspondence appearing in The Island Newspaper regarding a proposal to irreversibly link our cherished Island to the barren wastes of India with a huge mass of concrete to be laid across the Palk Straits.

By a stroke of the pen we would have signed away our jealously safeguarded heritage to some contractor (either Indians or Chinese) who at the behest of the Governments of Sri Lanka and India would lay this huge mass of concrete which would once and for all surrender this country to be at the mercy of the whims and fancies of “Mother India”, already bursting at its seams from the pressure of a huge population which is ever expanding to greater heights (I understand that there would be another 250 Million Indians by 2040).

An acute shortage of water not only for agriculture but even for basics such as human ablutions creates possibly the most significant block of humanity living under substandard conditions and as pointed out in earlier correspondence the pressure from these unfortunate people to move southwards would be difficult to contain.

Massive political and economic pressures would be exerted on our puny little Government in Colombo to give way. Would any right thinking person really believe that little Sri Lanka would be able to withstand these pressures. The answer is “NO”. The alternative is to let in the Chinese to resist the Indian pressures.

Either way we stand to lose our unique heritage.* * The Coconut Research Institute has highlighted the potential threat to our coconut palms from foreign pests and diseases. This threat applies to the entire agricultural sector of the country. Take for example the advent of the “Pitimakuna, Weligama Wilt, the Coconut Mite, Plesispa” just to name a few of the problems that our agriculture has to face due to the ingress of these pests and diseases not necessarily from India through the few points of entry by sea and air to the country.

All of which happened in the recent past. This includes the well organized activities of smugglers. All of this will pale into insignificance if that mass of concrete is laid across the Palk Straits. The logistical problems of monitoring mostly one way cargo transported in lorry mounted containers is mind boggling. The ingress of pests and diseases some exotic and some not so exotic into this country from India will increase exponentially.

Imagine dear readers our having to witness hundreds of container mounted lorries crossing over to Sri Lanka and trundling down the new North – South High Way belching diesel particles from poorly designed combustion systems incorporated into Indian lorries burning inferior quality diesel.

What will happen to the lungs of Sri Lankans? Will we become a second New Delhi (population roughly the same) where people have begun to move out from the city where thousands of Lorries of a similar nature enter the city every day.

What is it going to be?

Our economic interests confined to making money by trading more and more goods of Indian origin and shutting out competition from other parts of the world, or, saving our way of life which we have enjoyed for millenniums? Forget about enhanced employment opportunities other than for traders. India’s labour cost are far cheaper.

I would urge every citizen to think this matter out carefully.

TILAK S