Courtesy fibre2fashion.com

After registering a steep fall of 21 per cent year-on-year to $4.423 billion last year, textile and garment exports from Sri Lanka are likely to cross $5-billion mark in 2021, as the island nation has already earned $3.893 billion until September, growing at 18.5 per cent year-on-year, according to the statistics released by the Central Bank of Sri Lanka.

Exports of garments were up 21.4 per cent year-on-year to $3.544 billion during the first three quarters of this year, while textile exports increased by 40.3 per cent and fetched $254.8 million, the central bank said in its report ‘External Sector Performance – September 2021’.

Exports of other made-up textile articles fetched $94.2 million, registering a huge decline of 49.2 per cent year-on-year.

Textiles and garments exports accounted for 56.43 per cent of all industrial exports from Sri Lanka during the nine-month period, the report showed.

Imports of textiles and textile articles too rose by 32.4 per cent to $2.206 billion, while clothing and accessories imports were up marginally by 2.4 per cent to $156.8 million during January-September 2021.

In September 2021, Sri Lanka’s earnings from textiles and garment exports increased 5.7 per cent to $458.5 million, compared to exports of $433.7 million in the same month of 2020. Expenditure on textiles and textile articles shot up by 25.8 per cent year-on-year to $262.2 million, while clothing and accessories imports were up 17.4 per cent to $18.1 million.

In 2020, Sri Lanka’s clothing exports fetched $3.939 billion, a fall of 24.3 per cent over $5.205 billion in 2019. On the other hand, imports of textiles and textile articles decreased by 19.7 per cent to $2.335 billion.

By Alex Kleiderman  Courtesy BBC News

Face coverings will become mandatory again in shops and on public transport in England from next week under a raft of measures to target the new Covid variant, Omicron, the PM has said.

PCR tests for everyone entering the UK will be introduced and all contacts of new variant cases will have to self-isolate, even if fully jabbed.

But Boris Johnson said Christmas would be “considerably better” than in 2020.

The measures were “temporary and precautionary”, he added.

Mr Johnson announced the restrictions at a Downing Street news conference after it was confirmed that two Omicron cases had been detected in Brentwood, Essex, and Nottingham. Officials said the cases were linked and connected to travel in southern Africa.

• How are England’s Covid rules changing because of Omicron?
• How are masks rules being tightened?
• The UK’s red list is back… which countries are on it?

The new variant was first reported from South Africa on Wednesday, with early evidence suggesting it has a higher reinfection risk.

Mr Johnson said: “Our scientists are learning more hour by hour, and it does appear that Omicron spreads very rapidly and can be spread between people who are double vaccinated.”

He added: “We need to slow down the spread of this variant here in the UK, because measures at the border can only ever minimise and delay the arrival of a new variant rather than stop it all together.”

The prime minister said the new measures would be reviewed in three weeks, by which time they should have better information about the “continuing effectiveness” of vaccines.

The prime minister said the “tightening up” of the mask rules will be outlined by Health Secretary Sajid Javid “in the next day or so”. He did not indicate when PCR tests would begin and in a press release the Department of Health only said it was among the measures being “introduced from next week”.

Covid restrictions were tightened across the UK days before Christmas last year amid a surge in cases.

Asked by the BBC’s Iain Watson if the prime minister could say with any confidence whether or not people could keep their Christmas plans this year, Mr Johnson replied: “We continue to be in a strong position largely thanks to the speed of the vaccine rollout, another booster rollout, and… I’m pretty confident to absolutely confident this Christmas will be considerably better than last Christmas.”

Countries around the world are introducing travel bans and restrictions on southern African countries in an effort to contain the variant’s spread.

Under the plans:

• Everyone entering the UK will have to take PCR test within two days of their arrival and self-isolate until they receive a negative result
• All contacts of suspected Omicron cases must self-isolate, regardless of whether or not they are fully jabbed
• Face coverings will be made compulsory in shops and on public transport – but hospitality settings will be exempt from the changes
• The health secretary is to ask advisers to consider rapidly extending boosters, including reducing the gap between the second dose of the vaccine and the booster

The UK’s chief medical adviser, Prof Chris Whitty, said there was a “reasonable chance” that vaccines could be less effective against the new variant but stressed people who are vaccinated or receive the booster jab will be less likely to become seriously ill.

He said the Joint Committee on Vaccination and Immunisation would now need to decide whether to extend the booster vaccine down to adults age 18, and whether a second dose should be offered to children aged 12-15.

• Do we need new vaccines yet?
• How worrying is the new Covid variant?

Paddy Lillis from the shopworkers’ union Usdaw accused ministers of “flip-flopping on basic and sensible Covid measures” and said the face covering rules should have been kept in place when restrictions were relaxed in July.

“Retail staff working with the public every day are deeply worried about catching Covid-19 and the arrival of the Omicron variant is a further concern,” he said.

Carol Popplestone, chairwoman of the Royal College of Nursing, said face coverings were “something we have already called for and it should not have been a new variant that forced the prime minister to act”.

This is a moment the government had wanted to avoid.

We’ve got used to restrictions in England being lifted. But for the first time in months, they’re now being re-imposed in response to the new variant.

And these restrictions could have a significant impact.

For example, anyone who goes on holiday will now need to pay for a PCR test and self-isolate until they get a negative result. If Omicron spreads quickly, there could be a lot of people forced to self-isolate for 10 days as close contacts.

But the government hasn’t gone for its full plan B. Masks won’t be mandatory in hospitality settings in England like they are in Scotland and Wales.

People aren’t being told to work from home – and there still aren’t plans for vaccine passports.

But it’s a sign of the uncertainty and concern in Whitehall that Boris Johnson felt he had to announce these measures.

Both the UK cases of the Omicron variant and their households are self-isolating. Additional testing is being carried out at locations where those people were likely to have been infectious.

“Confirmed cases and contacts are being followed up and requested to isolate and get tested as necessary,” the Department of Health said.

Ten countries – South Africa, Namibia, Zimbabwe, Botswana, Lesotho, Eswatini, Angola, Mozambique, Malawi and Zambia – are now on the UK’s travel red list meaning, from Sunday at 04:00 GMT, all arrivals will have to quarantine in a hotel for 10 days.

Other countries are also introducing travel bans and restrictions on southern African countries in an effort to contain the variant’s spread.

The average number of daily confirmed Covid cases in the UK began rising again in early November. A further 39,567 confirmed cases were announced on Saturday.

• IS THERE AN IDEAL POST-COVID DIET? How what you eat can help your recovery
• CANADA’S MISSING CHILDREN: Who should be held accountable?

Courtesy The Daily Mirror

Travellers with a travel history (including transit) in past 14 days to South Africa, Botswana, Lesotho, Namibia, Zimbabwe & Eswatini will not permitted to disembark in Sri Lanka, Civil Aviation Authority of Sri Lanka (CAASL) said.

In a statement, the CAASL said the travel ban, which was imposed over the new COVID variant threat, would be in effect from tomorrow (28).

උපුටාගැණීම අද දෙරණ

රසායනික පොහොර තහනම නිසා තේ වගාවේ ගුණාත්මකභාවයට විශාල හානියක් සිදුවු බව තමාද පිළිගන්නා බව වැවිලි කර්මාන්ත අමාත්‍ය, වෛද්‍ය රමේෂ් පතිරණ මහතා පවසයි.

2022 අයවැය තෙවන වර හෙවත් කාරක සභා අවස්ථාවේ විවාදයට එක් වෙමින් අමාත්‍යවරයා මේ බව කියා සිටියේය.

වැවිලි අමාත්‍ය වෛද්‍ය රමේෂ් පතිරණ මහතා,

“තේ වගාකරුවන් යම්කිසි අපහසුතාවයකට පත්වුණා. තේවල ගුනාත්මකභාවය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක් මතුවුණා. ඒක අපි පිළිගන්න අවශ්‍යයි. පෙබරවාරි වෙද්දි සහනදායි මිලට පොහොර ගන්න පුළුවන් වෙයි.”

Courtesy Adaderana

The daily count of COVID-19 cases confirmed in Sri Lanka moved to 719 today (November 27) as 226 more people were tested positive for the virus, the Epidemiology Unit said.

This brings the total number of confirmed cases of coronavirus reported in the country to 561,778.

As many as 529,240 recoveries and 14,278 deaths have been confirmed in Sri Lanka since the COVID-19 outbreak.

More than 18,200 active cases in total are currently under medical care, official figures showed.

The Director-General of Health Services has confirmed 20 new coronavirus-related deaths for November 26, increasing the death toll in the country due to the virus pandemic to 14,278.

The new fatalities include 13 males and 07 females. Among them are 04 individuals between the ages 30-59 years. The remaining 16 are in the age group of 60 years and above. 

MD Pathik Hasan

Laos-Myanmar-Bangladesh could exchange regional some advantages but Rohingya issue must be resolved. Closer Bangladesh-Myanmar ties have great economic potential but the regional crisis should be resolved as soon as possible for ensuring the greater interest of South Asia and South East Asia including Laos. Myanmar is one of Bangladesh’s closest neighbors with historic connectivity going back centuries. The 271 km long Bangladesh-Myanmar border is very important for Bangladesh due to its strategic position, although at present the area is militarized due to its ongoing internal conflicts. Were this to be resolved, Bangladesh could develop routes via Myanmar to access China to the east, and other southeast Asian countries to the south.

On the other hands, Laos is a neighboring state of Myanmar. Myanmar and Laos can be able to access in South Asia through Bangladesh. If Laos connects itself with Bangladesh-Myanmar-Thailand-India connectivity project and Bangladesh-China-India-Myanmar connectivity corridor, Laos would benefit. A huge potential is waiting for Cambodia. If the two projects can be implemented truly, Laos will be gainer in this regard. Bangladesh-Myanmar improved ties is very needed in this regard. Laos is a very friendly country to both Myanmar and Bangladesh.

Myanmar can also use Bangladesh as a transportation route to reach markets such as Nepal, Bhutan, and India. Both Bangladesh and Myanmar are members of the Bay of Bengal Initiative for Multi-Sectoral Technical and Economic Cooperation (BIMSTEC), an organization consisting of Bangladesh, Bhutan, India, Myanmar, Nepal, Sri Lanka, and Thailand that seeks to foster regional and economic cooperation. Laos can and should join BIMSTEC to utilize the benefits. Being a land locked country, Laos can use the routes to enter in the Bay of Bengal and Indian ocean easily. Then it would be able to bolster its trade ties with South Asia, Central Asia and Middle East Asia. Laos can decrease its dependence on Thailand, Cambodia, Singapore, Malaysia, Vietnam easily in such way in this regard.

Bangladesh is a Southeast Asian country and can be used as an important hub to connect ASEAN and the South Asian Association for Regional Cooperation (SAARC). members of Afghanistan, Bangladesh, Bhutan, India, Maldives, Nepal, Pakistan, and Sri Lanka is difficult. Myanmar too, as an ASEAN member, can access the SAARC free-trade bloc through Bangladesh. Such a way, Laos would benefit economically to boost up their trade ties. Laos will be able to ensure its maximum business interest. Laos can access into the market of India, Nepal, Bhutan, Pakistan, Sri Lanka, Afghanistan and Central Asia easily.

Myanmar and Bangladesh have also resolved a dispute over their maritime borders through the International Court of Justice. As a result, the rights of Bangladesh have been established in an area of 1,11,000 square kilometers. Myanmar’s waters have also been properly identified. Bangladesh-Myanmar-Laos has potential to invest in maritime business in the Bay of Bengal. These countries should utilize and extract the maritime resource from the maritime zone. Blue economy can bring benefit for Bangladesh-Myanmar-Laos also.

The proposed construction of the Asian Highway, funded by the Asian Development Bank can increase land connectivity between the two countries and increase trade in products such as fertilizers, plastics, cement, and furniture, etc. Laos should join the project to ensure its maximum business interest.

Myanmar and Laos which at present does have sophisticated manufacturing, can import electronics and pharmaceutical products that are readily produced from Bangladesh and benefit from the technology transfer. Bangladesh-Myanmar-Laos has potential of rice and fishery production. Trilateral effort is very needed here. Bangladeshi medicines, agricultural products garments, footwear and leather goods, knitwear, pharmaceuticals, tableware, home textiles, textiles, seafood and marine products, tea, potatoes, jute and jute products, light engineering products, spices, cosmetics and ceramics, Toilets, etc. can be exported easily to Laos through Myanmar.

According to Bangladeshi media outlets, On the other hands. Laos mainly exports Machinery, boilers, Manmade staple fibers, Paper and paperboard, articles of pulp, paper and board, Cotton, Pearls, precious stones, metals, coins, Raw hides and skins (other than fur skins) and leather etc. to Bangladesh. One of the major problems is the lack of adequate transport links for the expansion of bilateral trade between the two countries. Both countries are working to resolve this transportation issue and are in the process of joining the Asian Highway Network, which is expected to address this issue.

Prime Minister of Bangladesh Sheikh Hasina visited Laos in 2012. Bangladesh and Laos have been supporting each other in various international forums. In 2012, Laos supported Bangladesh’s inclusion in the AESM.

China is now the biggest investor in Myanmar. China has invested over US$3 billion since the 2016-2017 fiscal year. One of the most strategic components of these investments is the US$1.3 billion Kyaukphyu deep seaport, which when completed, can provide China’s Yunnan province a shortcut to the Indian Ocean. Cambodia can extract some benefits from the investments for its own gain.

The country’s biggest economic advantage for Myanmar is that they are a member of ASEAN. ASEAN controls about 24 percent of total world trade and its share in world trade is growing yearly. ASEAN’s trade relations with China, Japan, and South Korea are deepening due to the increase in trade and the upcoming RCEP agreement. ASEAN countries account for more than 50 percent of total trade between themselves and these three countries.

Bangladesh is keen to provide assistance to Myanmar. Covid-19 vaccine distribution and counter-terrorism training are some areas for cooperation. The Rohingya refugee problem has, however, created some tension between the two countries, and find the solution can serve the longer-term interests of Bangladesh and Myanmar even Laos also. Myanmar and Bangladesh should resolve this problem to serve its own and reginal interest. Myanmar should understand that it is the issue of the region. Whole South Asia and South East Asia may be volatile and unstable for this problem.

Laos can play a very significant role in this regard. Laos can mediate to bolster the strained relations between Bangladesh-Myanmar. Laos can play to repatriate the Rohingyas in Rakhine in Myanmar. Laos can easily resolve the problem because it has a very good relations with Myanmar.

However, the three countries can also increase production in the agricultural sector through joint ventures. Apart from adopting joint investment projects, Bangladesh can increase imports of various agricultural products including pulses, spices, fish and rice. Thus, enhancing trilateral relations could contribute to the growth of trade and investment relations with ASEAN and BIMSTEC countries. This will create an opportunity to resolve the Rohingya problem and stop militant activities. Therefore, Myanmar should take effective steps to strengthen bilateral relations to connect the South East Asia with South Asia. Laos should play an effective role to motivate Myanmar to bolster ties with Bangladesh. Laos should take significant initiative to resolve the crisis. Benefit is waiting not only for Myanmar but also for Laos.

විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්ය සංගමය

නිසි වෘත්තීය මට්ටමේ මැදිහත්වීමකින් හෝ පැහැදිලි ප්‍රායෝගික දැක්මකින් තොරව, 2021 මැයි මස හයවන දින ප්‍රකාශයට පත්කරණ ලද,  සියළු කෘෂිරසායන ආනයනය අත්හිටුවීමේ ගැසට් නිවේදනය සහ ඒ හා සමගාමීව සිදුකෙරුණු ශ්‍රී ලාංකික කෘෂිකර්මාන්තය ක්ෂණිකව 100%ක් කාබනිකකරණය කිරීමේ රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තිය මේ රටේ ජීවත්වන කෘෂි වෘත්තිකයන්, ගොවීන් සහ සිවිල් පුරවැසියන්ගේ ප්‍රබල ප්‍රශ්නකිරීම් වලට ලක් වූ බව සියල්ලන් දන්නා කරුණකි. 

විද්‍යාත්මකව නිවැරදි නොවූ උපදේශ මත, අදුරදර්ශී ලෙස ගන්නා ලද මෙම තීරණයේ සෘජු ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මේ වනවිට ශ්‍රී ලංකාව තුළ, වාණිජ කෘෂිකර්මාන්තය කරගෙන යාම සඳහා අවශ්‍ය ශාක පෝෂක සහ පලිබෝධ නාශකයන්ගේ දරුණු හිඟයක් ඇති වී තිබේ. ශ්‍රී ලංකාව තුළ ආහාර සුරක්ෂිතතාවය පවත්වා ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය කෘෂිකාර්මික අස්වැන්න ලබා ගැනීමට නම් මෙම යෙදවුම් නිසියාකාරව වගාවන්ට ලබා දිය යුතුය. කෘෂි විද්‍යාර්තීන් ලෙස අප නැවත නැවතත් අනතුරු හඟවන්නේ විද්‍යාත්මක පදනමකින් තොරව ගන්නා ලද මෙම ප්‍රතිපත්තිමය තීරණය හරහා ශ්‍රී ලංකාවේ කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදන පහළ වැටීමටත් ඒ හා සමගාමීව ග්‍රාමීය ආර්ථිකය බිඳ වැටීමටත් ඉතා විශාල අවකාශයක් පවතින බැවිනි.

පවතින වසංගත තත්ත්වය පවා නොසලකමින්, මෙවර මහා කන්නයේ වගා කටයුතු සිදුකිරීම සඳහා අවශ්‍ය රසායනික පොහොර හෝ වෙනත් සුදුසු පොහොරක් ඉල්ලා වීදි බැසීමට මේ රටේ සියලු ගොවි ජනතාවට සිදු වී ඇත්තේ එය ඔවුන්ගේ එකම ජීවිකාව වන හෙයිනි. පසුගිය මාස හයකට ආසන්න කාලය මුළුල්ලේ මෙරට කෘෂි විද්‍යාඥයන් මෙම අවාසනාවන්ත තත්ත්වය සම්බන්ධයෙන් අනතුරු අඟවමින් සිටින අතර, මෙවැනි කාබනික පරිවර්තනයක් සඳහා අනුගමනය කල යුතු විද්‍යාත්මක සහ ප්‍රයෝගික ක්‍රමවේදය පෙන්වා දෙමින්, වගකිවයුත්තන්ගේ අවධානය ඒ සඳහා යොමු කිරීමට විවිධ උත්සාහයන්හි නිරතවෙමින් සිටියද, බලධාරීහු ඒ පිළිබඳව කිසිදු තැකීමක් සිදු නොකොට, තවදුරටත් මෙම අසාර්ථක ක්‍රමවේදය ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා මහජන මුදල් යොදවමින් සිටිති. උදාහරණ ලෙස මෑතකදී ඉතා විශාල ආන්දෝලනයන්ට තුඩු දී ඇති, ඉන්දියාවෙන් ආනයනය කරන ලද නැනෝ-යුරියා දියර පොහොර සහ, චීනයෙන් ඇණවුම් කරන ලද අහිතකර ක්ෂුද්‍රජීවීන් අඩංගු කාබනික පොහොර තොගය පෙන්වා දිය හැකිය.

මේ රටෙහි ජීවත්වන වගකිවයුතු කෘෂි විද්‍යාර්ථීන් සහ කෘෂිකර්ම ක්ෂේත්‍රයේ විශේෂඥයන් ලෙස, පවතින තත්ත්වය සම්බන්ධයෙන් අපගේ විද්‍යාත්මක දැනුම සහ අත්දැකීම් අනුව යමින්, මේ රටේ ජීවත්වන සියලු පුරවැසියන්ගේ යහපත වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම අපගේ පරම යුතුකමක් හා වගකීමක් ලෙස ඉතා දැඩිව විශ්වාස කරමු. එය එසේ වුවද, රජයට සම්බන්ධ විවිධ පාර්ශව මඟින් අපගේ මෙම ධනාත්මක මැදිහත්වීම, ප්‍රසිද්ධියේ විවේචනයට හා සාවද්‍ය චෝදනා යටතට පත් කිරීම ඉතා අවාසනාවන්ත තත්ත්වයකි.

තවද, අප මෑතකදී අත්දුටු ඉතා අභාග්‍යසම්පන්න තත්ත්වයක් වනුයේ ඇතිවී තිබෙන අර්බුදය  සම්බන්ධයෙන් නිවැරදි විද්‍යාත්මක කරුණු මත පිහිටා කටයුතු කිරීමට උත්සාහකරනු ලබන අමාත්‍යංශ ලේකම් වරුන්, ජ්‍යෙෂ්ඨ රාජ්‍ය නිලධාරීන් සහ විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රජාව විව්ධාකාරයේ තර්ජන කිරීම් හරහා නිහඬ කිරීමට දරන උත්සාහයයි. මෙම නිලධාරීන්ගේ වෘත්තිමය ගරුත්වය සිතාමතා හැල්ලුවට ලක් කරමින්, ඉතාමත් අදුරදර්ශී ක්‍රියාවලියක් කරා මේ රට තල්ලු කිරීමට තරම් වර්තමාන දේශපාලන නායකත්වය අත්තනෝමතික තත්ත්වයට පත්ව තිබේ. ඒ අතරම, මෙම කාබනික ප්‍රවේශය හරහා බලධාරීන්ට සමීපව කටයුතු කරන ඇතැම් පාර්ශව විසින් මහජන මුදල් මංකොල්ලකන තත්ත්වයට පත්ව තිබීම ඉතාමත් නින්දිතය.

ශ්‍රී ලංකාවේ සියලු විශ්වවිද්‍යාල නියෝජනය වන විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්ය සංගමයේ (FUTA) කෘෂිකර්මාන්තය සම්බන්ධ අනුකමිටුව නියෝජනය කරනු ලබන කෘෂිවිද්‍යාර්ථීන් සහ කෘෂි වෘත්තිකයන්ගේ එකමුතුව ලෙස අප, රජය විසින් ශ්‍රී ලාංකික කෘෂිකර්ම ක්ෂේත්‍රය සම්බන්ධව ගනු ලැබ ඇති මෙම අදුරදර්ශී, අවිද්‍යාත්මක ක්‍රමවේදය ඉතා දැඩිලෙස හෙලා දකින අතර, මෙම අර්බුධය විසඳීම සඳහා වහාම මැදිහත්වන ලෙස ක්ෂේත්‍රයට සම්බන්ධ සියලු රාජ්‍ය නිලධාරීන් සහ වෘත්තිකයන්ගෙන් ඉතා දැඩිව ඉල්ලා සිටිමු.

තවදුරටත්, රාජ්‍ය නිලධාරීන් සහ කෘෂි විද්‍යාඥයන් විද්‍යාත්මක දත්ත මත පදනම් වී ගනු ලබන ක්‍රියාමාර්ගයන් කෙරෙහි සිදුකරන අනවශ්‍ය බලපෑම් වහාම නතර කරන ලෙසටත්, මුළු රටම එකවර කාබනිකකරණය කිරීමේ රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තිය නැවත සලකා බලා, හරිත/කාබනික කෘෂිකර්මාන්තය නිවැරදිව ක්‍රියාවේ යෙදවීම සඳහා අවශ්‍ය නිවැරදි විශේෂඥ උපදෙස් ලබාගැනීම සඳහා සුදුසුකම් ලත් කෘෂි වෘත්තිකයන්ගේ සේවය ලබාගන්නා ලෙසටත් රජයට බලකර සිටිමු. මෙම අර්බුධයට කෙටිකාලීන විසඳුමක් ලෙස දැනට හිඟව පවතින කෘෂිරසායන ගොවීන් වෙත ලබා දීමට කටයුතු කිරීමට අපි රජයට බල කර සිටිමු. අවසාන වශෙයෙන් අභ්‍යන්තර සහ බාහිර තර්ජනයන්ගෙන් රාජ්‍ය නිලධාරීන් ආරක්ෂා කිරීම රජයේ වගකීමක් බවද අවධාරණය කර සිටිමු.

වර්තමාන රාජ්‍ය පාලනය ඉහත සඳහන් ඉල්ලීම්වලට අනුගත නොවන්නේ නම් ඉතා නුදුරේදීම මේ රටෙහි කෘෂිකර්ම ක්ෂේත්‍රය සහ සමස්ථ ආර්ථිකය ඉතා දරුණු ඛේදවාචකයකට මුහුණදීම නොවැලක්විය හැකි වනු ඇත. මෙවන් අවාසනාවන්ත තත්ත්වයකදී ආර්ථිකමය සහ දේශපාලනිකමය වාසි ලබනු ඇත්තේ මේ රටේ නිදහස සහ ස්වෛරීභාවය විනාශකිරීම කෙරෙහි මානබලමින් සිටින විදේශ ආක්‍රමණික බලවේග පමණක් බවද අපගේ දැඩි විශ්වාසයයි.

එබැවින් පවතින තත්ත්වය පිළිබඳව යතාර්තවාදීව සලකා බලා, කෘෂිකර්ම ක්ෂේත්‍රය මුහුණ දී සිටින අර්බුධය විසඳීම සඳහා දැන්වත්  නිවැරදි තීරණ ගැනීම, මේ රටේ දේශපාලන නායකත්වයේ පරම වගකීම බව අවසාන වශයෙන් සඳහන් කරනු කැමැත්තෙමු.

තිසර සමල් – අනුරාධපුර 

සමහරුන්ට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය අද පොඩියට පේනවා වෙන්න පුලුවන් හැබැයි ඒ පොඩියට පේන්නේ තමන්ගේ මහ ගෙදර කියන එක අමතක කර ගන්න එපා. අද අපි ආණ්ඩුවේ ඇතුලේ හිටියට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට දේශපාලනය කිරීමේ අයිතිය තියෙනවා.ඒ අයිතිය කාටවත් නවත්වන්න පුලුවන්කමක් නෑ,තැන්තැන්වල ආඩපාලී කියලා  ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ශක්තිමත් පක්ෂයක් කිරීමේ අරමුණ අපෙන් ඈත් කරන්න කාටවත් පුලුවන්කමක් නෑ,ඒ වගේම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය නැවත වතාවක් ශක්තිමත් කිරීම වෙනුවෙන් අපිට කාගෙන්වත් අවසර ගන්න ඕනකමකුත් නෑ යැයි ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ ජාතික සංවිධායක රාජ්‍යය අමාත්‍යය දුමින්ද දිසානායක මහතා පැවසීය.

අමාත්‍යයවරයා මේ බව ප්‍රකාශ කර සිටියේ අනුරාධපුර නැගෙනහිර ආසන ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ බල මණ්ඩල රැස්වීම අමතමින්ය.

අනුරාධපුර නැගෙනහිර ආසන ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ ආසන සංවිධායක ප්‍රේමසිරි හෙට්ටිආරච්චි මහතාගේ සංවිධායකත්වයෙන් අනුරාධපුර මිහින්තලය ප්‍රදේශයේදී මෙම ආසන බල මණ්ඩල රැස්වීම සංවිධානය කර තිබිණි.

එහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වූ රාජ්‍යය අමාත්‍යය දුමින්ද දිසානායක මහතා,

ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය තරම් මේ රටට ජනතා ජයග්‍රහණ ලබා දුන් වෙනත් පක්ෂයක් නෑ,ඒ නිසා අපට ආඩම්බර වෙන්න පුලුවන්කම තියෙනවා.මහින්ද මහත්තයා තමයි යුද්ධය ජයග්‍රහණය කලේ කියනවා වගේම අපිට අයිතියක් තියෙනවා කියන්න ඒ මහින්ද මහත්තයා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ සභාපතිවරයා විදිහට තමයි යුද්ධය ජයග්‍රහණය කලේ.ඒ යුධ ජයග්‍රහණයේ අයිතිය තියෙන්නෙත් පක්ෂයක් විදිහට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයටයි.ලෝකයේ කවදාවත් ජයග්‍රහණය කරන්න බෑ කිව්ව, පරාද කරන්න බෑ කිව්ව ප්‍රභාකරන්ව පරාද කරන්න පුලුවන් වුණෙත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ නායකයාටයි.එහෙම නම් අපිට ආපස්සට හැරිලා බැලුවම ආඩම්බර වෙන්න පුලුවන්කම තියෙනවා අපි ඉන්න පක්ෂය, අපිට ලැජ්ජා නැතිව හිටගන්න පුලුවන් පක්ෂයක්, ආඩම්බරයෙන් කථා කරන්න පුලුවන් පක්ෂයක්, ඒ වගේම අනාගතය ගැන බලාපොරොත්තු තියාගන්න පුලුවන් පක්ෂයක්.අපේ පක්ෂය හැමදාම රටට ජයග්‍රහණ ලබා දුන්න පක්ෂයක් මිසක් රට විනාශ කරන්න මුල් වුණ පක්ෂයක් නෙමෙයි.අද අපි පොඩ්ඩක් අඩු වෙලා තියෙන බව ඇත්ත, ඒ අඩු වෙලා තියෙන්නේ අපේ අඩුවකින් නෙමෙයි, පක්ෂයේ අභ්‍යන්තරයේ ඇති වුණ නොයෙකුත් ප්‍රශ්න නිසා ඇති වුණ දෙයක්, හැබැයි ඒ හැමෝටමත් මතකයි මහ ගෙදර මොකක්ද කියන එක,ඒ හැමෝටමත් මතකයි ආරම්භය මොකක්ද කියන එක, එහෙම නම් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය අද පොඩියට පේනවා වෙන්න පුලුවන් සමහරුන්ට හැබැයි ඒ පොඩියට පේන්නේ තමන්ගේ මහ ගෙදර කියන එක අමතක කර ගන්න එපා. සමහරු තරහා වෙලා යනවා, සමහරු පොඩි පොඩි අමනාපකම් හදා ගන්නවා, අවසානයේ මහ ගෙදර දොර විවෘත වෙලා තියෙනවා ගියපු අයට, තරහා වෙච්ච අයට, ඒ ඕනෑම කෙනෙක්ට.අන්තිමට වැටෙන්න තියන තැන තමයි ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය කියන ඒ අපේ මහගෙදර.

ඒ නිසා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය නැවත වතාවක් ශක්තිමත් කරන, නැවත වතාවක් යෝධ බල – යෝධ ශක්තියක් තියෙන පක්ෂයක් බවට පත් කිරීම තමයි පාක්ෂිකයෝ විදිහට අපේ වගකීම වෙන්න ඕනකම තියෙන්නේ.අපි ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ශක්තිමත් කරන්න හදන කොට අපිට ඇහෙනවා සමහරු, සමහර තැන් වලින් නොයෙකුත් දේවල් කථා කරනවා. හැබැයි අපි ඒ අයට මතක් කරන්න ඕන එක කාරණයක් තියෙනවා.අපි ගෝඨාභය මහත්තයාව ජයග්‍රහණය කරවන කොට, අපි සන්ධානයක් විදිහට එකතු වෙලා පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයට ඉල්ලන කොට අමතක කරන්න එපා අපි ආවේ දුමින්දලා විදිහට වෙනම නෙමෙයි, අපි ආවේ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන විදිහට වෙනම නෙමෙයි.අපි ආවේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයක් විදිහට.අපි ගෝඨාභය මහත්තයා එක්ක ගිවිසුම් අත්සන් කරනවා.අපි පොහොට්ටුවත් එක්ක ගිවිසුම් අත්සන් කරනවා.ඒ අත්සන් කරන්නේ පුද්ගලික නම් වලින් නෙමෙයි, ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය විදිහට, එහෙම නම් අද අපි ආණ්ඩුවේ ඇතුලේ හිටියට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට දේශපාලනය කිරීමේ අයිතිය තියෙනවා.ඒ අයිතිය කාටවත් නවත්වන්න පුලුවන්කමක් නෑ,තැන්තැන්වල ආඩපාලී කියලා  ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ශක්තිමත් පක්ෂයක් කිරීමේ අරමුණ අපෙන් ඈත් කරන්න කාටවත් පුලුවන්කමක් නෑ,ඒ වගේම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය නැවත වතාවක් ශක්තිමත් කිරීම වෙනුවෙන් අපිට කාගෙන්වත් අවසර ගන්න ඕනකමකුත් නෑ, ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය කියන්නේ  වෙනම පක්ෂයක්, ඒ නිසා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය නැවත වතාවක් තිබුණ තැනට ගේන එකේ වගකීම තියෙන්නේ පාක්ෂිකයන් විදිහට ඔබටයි, මටයි, අපි හැමෝටමයි.ඒ නිසා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ශක්තිමත් කරන්න යන ගමනේ අපිට කාගෙන්වත් අවසර ගන්න ඕනකමක් නෑ කියන එක අපි ඒ හැමෝටම මතක් කරන්න ඕනකම තියෙනවා.

ආණ්ඩුව අපිට සලකනවාද? නැද්ද ? කියලා කිය කිය ඉන්න එපා දැන්, අපේ බලාපොරොත්තුවක් තිබුණා නම් ඒ බලාපොරොත්තු ඉෂ්ඨ වුණාද ? නැද්ද ? කියලා දුක් වෙන්න එපා දැන්. මොකද? ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය මීට වඩා අමාරු තැන් වලට වැටුණා, හැබැයි නැවත වතාවක් අපිට ආණ්ඩු බලය ගන්න පුලුවන්කම ලැබුණා.අපි ඉන්න ඕන අරක ලැබෙනවාද ?- මේක ලැබෙනවාද? , මොනවද දෙන්නේ? -කොහොමද ගන්නේ ? කියලා නෙමෙයි.දැන් අපි පක්ෂය ශක්තිමත් කරන වැඩසටහන ආරම්භ කළ යුතු වෙනවා.අපිට ඉදරියේ එන්නේ පළාත් සභා මැතිවරණයද?  ප්‍රාදේශීය සභා මැතිවරණයද? පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයද? එහෙම නැත්නම් ජනාධිපතිවරණයද? අපේ වටිනාකම තියෙන්නේ අපේ ශක්තිය කොච්චරක්ද කියන ප්‍රමාණය මත, එහෙම නැතිව අපි නිකම්ම හිටියොත් අපිව කවුරුත් ගණන් ගනීද? ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ශක්තිමත් කරන වැඩේ ගමෙන් පටන් ගන්න.එහෙම කරලා නැවත වතාවක් තිබුණ තැනට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ගෙනියන්න පුලුවන්කම තියෙනවා.ඒ වගේම අමතක කරන්න එපා මේ රටට ජනතා ජයග්‍රහණ සියල්ලම ලබා දුන්න පක්ෂයේ මහ ගෙදර තමයි ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය කියන එක හැමෝටම මතක් කරලා දෙන්න ඕනකම තියෙනවා.මේ කියන්නේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්ෂිකයන්ට පමණක් නෙමෙයි, සමහර වෙලාවට පුංචි පුංචි දේවල් වලට අපෙන් ඈත් වුණ ඒ සියලු දෙනාටමත් අපි කියනවා, මහගෙදර අපි සූදානම් ඔබතුමන්ලාත් එක්ක නැවත මේ රටට ඒ ජනතා ජයග්‍රහණ ලබා දෙන්න.

ආණ්ඩුවට දැන් වැඩියෙන්ම බනින්නේ කතිරේ ගහපු අපිටත් වඩා පොහොට්ටුවේ අයයි බනින්නේ.සමහර කරන කියන දේවල් පිළිබඳව ජනතාව අතර විශ්වාසය අඩු වෙලා තියෙනවා.ඒ වගේම ආණ්ඩුව කරන්නේ මොකකද් කියන එක පිළිබඳව ආණ්ඩුවට කියාගන්න බැරි වෙලා තියෙනවා.බඩු මිල අරවා මේවා පිළිබඳව මම කථා කරන්නේ නෑ, කොරෝනා නිසා ලෝකයේ හැම රටේම මේවා වෙලා තියෙනවා.මං අහගෙන බන්දුල ගුණවර්ධන ඇමතිතුමා කියනවා බඩු ගැන අහන කොට, පිටරටින් එන බඩු එන්නෙ නැව් වලින්, දැන් නැව් එන එක අඩු වෙලා තියෙනවා, නැව් නැවතුනොත් බඩු නෑ කියනවා.ඒක තමයි ඇත්ත, ඒකට අපි මුහුණ දෙන්න වෙනවා.ඒකට මේ ආණ්ඩුව නෙමෙයි මොන ආණ්ඩුව තිබුණත් මේ කොරෝනා එක්ක බලපාන ප්‍රශ්න කාටත් පොදුයි.ඒක අපිටත් එකයි, එංගලන්තයටත් එකයි, ඇමරිකාවටත් එකයි.හැබැයි අපිට වඩා වැඩියෙන් දැනෙවා, අපිට සල්ලි ටිකක් අඩුයි.අර දියුණ රටවල් වගේ නෙමෙයි, අපි ගාව සල්ලි තිබුණා නම් පාවිච්චි කරන්න තිබුණා.අපේ රටේ ආර්ථිකයත් එක්ක කොරෝනා නිසා ඒක වැඩියෙන් දැනෙනවා.හැබැයි රජයට අපි ස්තූතිවන්ත වෙන්න ඕන, කොරෝනා එන්නත් ටික රටේ ජනතාවට දුන්න එකට.අනෙක් රටවල් එක්ක බලන කොට අපිට ඉතාමත් වේගෙන් එන්නත්කරණය කරන්න පුලුවන්කම ලැබුණා යැයිද පැවසීය.

මෙම අවස්ථාවට මහා සංඝරත්නය, හිටපු අමාත්‍යය තිස්ස කරල්ලියද්ද, අනුරාධපුර නැගෙනහිර ආසන ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ සංවිධායක ප්‍රේමසිරි හෙට්ටිආරච්චි මහතා ඇතුළු ප්‍රාදේශීය දේශපාලඥයින් ඇතුළු පාක්ෂිකයන් විශාල පිරිසක් සහභාගී වූහ.

Embassy and the Permanent Mission of Sri Lanka to the UNESCAP Bangkok, Thailand

Permanent Representative of Sri Lanka to the United Nations Economic and Social Commission for Asia and the Pacific (UNESCAP), Ambassador of Sri Lanka to Thailand, C. A. Chaminda I. Colonne presented Letters of Credence to the Executive Secretary Armida Salsiah Alisjahbana of UNESCAP on 26^th November 2021 at the UNESCAP Secretariat in Bangkok, following her virtual meeting on 20^th April 2021.

After congratulating Ambassador Chaminda Colonne and warmly welcoming her to the UNESCAP Secretariat, Executive Secretary Armida Salsiah Alisjahbana assured fullest cooperation to the Sri Lanka’s Permanent Mission in Bangkok, the Government of Sri Lanka, and in realizing 2030 Agenda on the Sustainable Development and related activities, programmes in Sri Lanka.

While conveying warm greetings from H.E. the President, Hon. Prime Minister and Hon. Foreign Minister of Sri Lanka Ambassador Chaminda Colonne conveyed Sri Lanka’s continued fullest support and cooperation to UNESCAP in achieving common Sustainable Development Goals.

Executive Secretary Armida Salsiah Alisjahbana expressed appreciation to Prime Minister Mahinda Rajapaksa and the Government of Sri Lanka for hosting the Fifth South Asia Forum on the Sustainable Development Goals, in Sri Lanka from 15-16 November 2021. Recalling her recent virtual meetings with Minister of Energy Udaya Gammanpila  and the Foreign Secretary Admiral Prof. Jayanath Colombage,  Executive Secretary Armida Salsiah Alisjahbana highlighted UNESCAP’s interest in providing technical assistance to realize SDG 7, namely affordable and clean energy in line with the SDG Road Map.

Both discussed on future cooperation in the areas of data & statistics, organic farming, Public Private Partnership (PPP) and financing for development as well as on the provision of technical and financial support in the renewable energy development in Sri Lanka.

Elaborating on the keen interest and efforts taken by President Gotabaya Rajapaksa to move from chemical to organic fertilizer, Ambassador Chaminda Colonne requested UNESCAP’s technical assistance, research and awareness programmes for shifting  toward organic farming in Sri Lanka.

Secretary of the Commission Lorenzo Santucci, Director of Strategy and Programme Management Division and Officer in Charge, Subregional Office for South and South-West Asia, Adnan Aliani of UNESCAP and First Secretary and Deputy Permanent Representative Saritha Ranatunga from Sri Lanka Mission in Bangkok joined the discussion.

Embassy and the Permanent Mission of Sri Lanka to the UNESCAP Bangkok, Thailand

26^th November 2021

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

සියලු රාජ්‍ය ආයතන ලබන වසරේ දී විශේෂ ප්‍රගතියක් අත්කර ගත යුතු බව අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අද (26) දින අරලියගහ මන්දිරයේ දී අවධාරණය කළේය. 

මේ වනවිට පාඩු ලබන ආයතන ලබන වසරේ දී ලාභ ලබන ආයතන ලෙස පරිවර්ථනය කර ගැනීම කෙරෙහි ද සියලු නිලධාරීන්ගේ අවධානය යොමු විය යුතු බව ද අග්‍රාමාත්‍යතුමා ප්‍රකාශ  කළේය.

ග්‍රාමීය නිවාස සහ ඉදිකිරීම් හා ගොඩනැගිලි ද්‍රව්‍ය කර්මාන්ත ප්‍රවර්ධන රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය හා අනුබද්ධ ආයතනයන්හි තෙවන කාර්තුව සඳහා වූ ප්‍රගති සමාලෝචනයට නාගරික සංවර්ධන හා නිවාස අමාත්‍යවරයා ලෙස එක්වෙමින් අග්‍රාමාත්‍යතුමා මේ බව සඳහන් කළේය.

ග්‍රාමීය නිවාස හා ඉදිකිරීම් හා ගොඩනැගිලි ද්‍රව්‍ය කර්මාන්ත ප්‍රවර්ධන රාජ්‍ය අමාත්‍ය ඉන්දික අනුරුද්ධ මහතා මෙහිදී අරමුණ පැහැදිලි කළ අතර අමාත්‍යාංශ ලේකම් සිරිනිමල් පෙරේරා මහතා දැනට ලබා ඇති සමස්ත ප්‍රගතිය සාරංශගත කොට ඉදිරිපත් කළේය.

ජාතික නිවාස සංවර්ධන අධිකාරිය, සීමාසහිත ගොඩනැගිලි ද්‍රව්‍ය සංස්ථාව, ගොඩනැගිලි දෙපාර්තමේන්තුව, රජයේ කර්මාන්තශාලා දෙපාර්තමේන්තුව, ඉදිකිරීම් කර්මාන්ත සංවර්ධන අධිකාරිය, රාජ්‍ය ඉංජිනේරු සංස්ථාව, ජාතික යන්ත්‍රෝපකරණ ආයතනය සහ ඕෂන්වීව් සංවර්ධන පුද්ගලික සමාගමට අයත් ප්‍රගතිය පිළිබඳව ඒ ඒ ආයතන ප්‍රධානීහු අග්‍රාමාත්‍යතුමාට සැළකර සිටියහ.

අඩක් නිම කරන ලද නිවාස 72000න් තවදුරටත් වැඩ නිම කළ යුතු නිවාස 40723ක් සඳහා වාර්ෂිකව රුපියල් මිලියන 500 බැගින් ප්‍රතිපාදන ලබා ගැනීම, මාදුළුවාවේ සෝභිත නා හිමි ගම ඉතිරි නිවාස 31 හා අත්‍යවශ්‍ය වැඩ නිම කිරීමට රුපියල් මිලියන 112ක් ප්‍රතිපාදන ලබා ගැනීම ඇතුළු සංවර්ධන ව්‍යාපෘති මෙන්ම අමාත්‍යාංශය යටතේ ඇති ආයතන ලබා ගත් ණය මුදල් සඳහා අදාළ බැංකුවලින් යම් සහනයක් ලබා ගැනීම ඇතුළු කරුණු රැසක් මෙම හමුවේ දී අවධානයට යොමු විය.

මෙම අභියෝගාත්මක කාලයේ  වැඩ අඩපණවීමට ඉඩ නොදිය යුතු බව කී අග්‍රාමාත්‍යතුමා සාකච්ඡා මාර්ගයෙන් කඩිනම්ව අවශ්‍ය තීරණ ගෙන නීත්‍යානුකූලව අදාළ කාර්යයන් නිසි පරිදි අවසන් කිරීමට කටයුතු කළ යුතු යැයි නිලධාරීන්ට උපදෙස් දුන්නේය.

ආයතන අතර සහයෝගයෙන් කරන ව්‍යාපෘති වලදී ව්‍යාපෘති අවසන් කිරීම සඳහා සියලු ආයතන වල සහයෝගය ලබාදීම වැදගත්, වෙළඳපොලේ ටයිල් හිඟයක් ඇති වූ අවස්ථාවේ රාජ්‍ය ආයතන ක්‍රියාත්මක වූ ආකාරයෙන්ම සිමෙන්ති සහ යකඩ හිඟවීමකින් තොරව ලබාදීම කෙරෙහිත් අවධානය යොමු කරන්න” යැයි අග්‍රාමාත්‍යතුමා පැවසීය.

ඉදි කිරීම් සඳහා ආනයන කරන අමුද්‍රව්‍ය වල තත්ත්වය නිවැරදි විය යුතු බවත් නිවැරදි තත්ත්වයෙන් යුතු අමුද්‍රව්‍ය  ආනයනය කිරීමට ආනයනකරුවන්ට මඟපෙන්වීම වැදගත් බවත් අග්‍රාමාත්‍යතුමා අවධාරණය කළේය.

පසුගිය යහපාලන රජය ගෙන ගිය අදුරදර්ශී වැඩපිළිවෙළ සමඟ පාඩු ලබන තත්ත්වයට පත්ව තිබූ රාජ්‍ය ඉංජිනේරු සංස්ථාව මේ වන විට ලාභ ලබන තත්ත්වය දක්වා පැමිණෙමින් තිබෙන බවත් මෙහිදී හෙළි විය.

මෙයට අමතරව යහපාලන ආණ්ඩුව අයතු ලෙස භාණ්ඩ බෙදා දීම නිසා විශාල වශයෙන් පාඩු ලබන තත්ත්වයට පත්කර තිබූ ගොඩනැගිලි ද්‍රව්‍ය සංස්ථාව විෂය භාර අමාත්‍ය අග්‍රාමාත්‍යතුමාගේත්, රාජ්‍ය අමාත්‍යතුමාගේ හා නිලධාරීන්ගේත් කැපවීම මත අද වනවිට ලාභ ලබන ආයතනයක් බවට පත්ව ඇති බව ද මෙහි දී අනාවරණය විය.

පසුගිය ආණ්ඩුව යටතේ නවතා දැමූ සංවර්ධන ව්‍යාපෘති නැවත ආරම්භ කිරීම තුළින් භාණ්ඩාගාරය මගින් වැටුප් ගෙවමින් තිබු ආයතන රැසක් මේවනවිට භාන්ඩාගාරයට බරක් නොවී ලාභ ලබමින් පවත්වාගෙන යන බව ආයතන ප්‍රධානීන් කිහිප දෙනෙක් අදහස් දක්වමින් පෙන්වා දුන්හ.

මෙම අවස්ථාවට රාජ්‍ය අමාත්‍ය ඉන්දික අනුරුද්ධ, නාගරික සංවර්ධන හා නිවාස අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් සිරිනිමල් පෙරේරා, අතිරේක ලේකම් ආචාර්ය එම්.එම්.එස්.එස්.බී යාලේගම, ජ්‍යෙෂ්ඨ සහකාර ලේකම් එම්.ඒ.එස්.කේ ගුණවර්ධන,  නිවාස සංවර්ධන අධිකාරියේ සභාපති ආර්.දුමින්ද සිල්වා, ගොඩනැගිලි දෙපාර්ත්මේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් එච්.එම් ඉස්මයිල්, රජයේ කර්මාන්ත ශාලාවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් කේ.පී වතුගේ, ඉදිකිරීම් කර්මාන්ත සංවර්ධන අධිකාරියේ සභාපති මහාචාර්ය එන්.ටී.එස් විජේසේකර, ඉංජිනේරු සංස්ථාවේ සභාපති ආර්. කළුපහන, යන්ත්‍රෝපකරණ ආයතනයේ සභාපති භාග්‍ය ජයතිලක, ඕෂන් වීව් සංවර්ධන පුද්ගලික සමාගමේ සභාපති මහින්ද සෙනවිරත්න, කළමනාකරණ සේවා දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් හිරන්සා කළුතන්ත්‍රි, රාජ්‍ය මූල්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවේ අතිරේක අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් එස්.යූ. චන්ද්‍රකුමරන්, රාජ්‍ය මූල්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂ ඩබ්ලිව්.එච්.ඒ. විමලජීව, නිවාස හා යටිතල පහසුකම් ව්‍යාපෘති අධ්‍යක්ෂ හා නියෝජ්‍ය අධ්‍යක්ෂ  ආර්.ඒ.එම්.ඩී රාජපක්ෂ, ආර්.එස්.මදුරප්පෙරුම මහත්ම මහත්මීහු ඇතුළු රාජ්‍ය නිලධාරී පිරිසක් එක්ව සිටියහ.

By P.K.Balachandran/Daily Mirror Courtesy NewsIn.Asia

The Kandyan Kingdom’s dogged resistance to European invaders from the 17 th. Century to the second decade of the 19 th., Century has not received the attention it deserves from military historians, laments historian Dr. Channa Wickremesekera, the author of Kandy at War: Indigenous Military Resistance to European Expansion in Sri Lanka 1594-1818”

Kandy was but a small, landlocked, sparsely populated place in central Sri Lanka surviving on subsistence agriculture and without any other material resources. But it had kept at bay, and inflicted heavy casualties on, better armed and trained Portuguese, Dutch and British forces for two centuries. This is unique in the annals of warfare, Wickremesekera asserts.

The Kandyan ‘army’ was not a standing army but only a temporary collection of peasants coming together for the limited purpose of facing a particular invasion or conducting a particular offensive. Local chiefs and village headmen gathered men under the Rajakariya system (service obligation to the King). The motivating factors were: loyalty or submission to the King or the local chief, Sinhala pride, land grants, awards and also opportunities to plunder and loot. 

The men carried a wide assortment of weapons including swords, knives, pikes, spears, bows and arrows, clubs and rocks, muskets, Gingals (large muskets fired from a rest) and light artillery. However, only a section of the armed men carried firearms. This was so in the Portuguese and Dutch armies too. Pikes and spears played a major role in the fighting in Balana in 1594. Constantine de Sa Norohna’s army in 1630 fought with spears. The Kandyan and Portuguese firearms were similar.   

However,  weaponry was not a critical factor for the Kandyans because they rarely faced the enemy head-on. They opted for guerilla warfare which suited their terrain. Kandy town had been occupied several times by European armies but they could never stay there for long. Typically, the King would evacuate the town and retreat to the countryside and organize guerilla strikes, with the full participation of the people. They would let the heat and rain, tropical diseases and fevers debilitate the invader, especially the Whites. And when the latter withdrew in desperation, the guerillas, hiding in the jungle, would ambush them on the narrow hill-side pathways. Several European armies had been annihilated in this way.   

According to Wickremeskera, three large Portuguese armies were completely destroyed and one was badly mauled. Nearly 2000 Portuguese troops were captured or killed. Dutch attempts to invade in 1764 and 1765, were repulsed inflicting heavy losses. In 1803-1804, the British made two attempts to seize Kandy. One of the British contingents was trapped in Kandy and massacred, and the other escaped with heavy losses. The guerillas put obstructions and batteries with Gingals on the pathways to ambush the enemy trapped in the narrow pathways.

Portuguese   

The first notable success against the Portuguese was the rout of the army headed by Captain General Pedro Lopes de Souza in 1594. When he was returning to Colombo from Kandy after an unsuccessful attempt to put Dona Catherina (formerly Kusumasana Devi) on the throne, the Kandyans killed him and many of his troops. With this, Konappu Bandara who took the name Vimala Dharma Surya I, got back his throne. A force under Dom Janome de Azevedo was sent to punish Vimala Dharma Suriya I. It narrowly escaped annihilation. Thereafter the Portuguese gave up the idea of occupying Kandy and took to raiding, ravaging and burning its territories. However, in 1630, Capt.Gen.Constantine de Sa Norohna invaded Kandy, but his army was  annihilated in Uva. In 1638, an army under Diogo de Mello de Castro, was annihilated outside Kandy.

Dutch

In 1638, the Kandyans struck an alliance with the Dutch to get rid of the Portuguese. The Dutch drove out the Portuguese in 1658, but they did not hand over the sea ports to Kandy as promised. Land-locked Kandy desperately needed access to these ports. It needed to import essentials like salt, cloth and Indian mercenaries the Europeans were liberally recruiting. In 1670 and 1675, King Rajasinha II launched offensives against the Dutch and inflicted losses, but failed to get the ports.  In 1765, the Dutch under Baron Van Eck attacked Kandy and occupied it but harassed by the Kandyans, they withdrew

British

The British, who took over from the Dutch in 1795-96, and like their European predecessors, eyed Kandy. In 1803, the British sent 3,400 troops to Kandy to place a puppet, Muttusamy, on the throne in place of the unbending Sri Vikrama Rajasinha. British troops succeeded in doing so, but the Kandyans attacked the British detachment and annihilated it. Eventually, the British exploited the political divisions in Kandy and got disgruntled local nobles to collaborate and hand over the kingdom to them on a platter in 1815. But in 1818, when there was a serious revolt in Uva, the British took no chances. Governor Brownrigg moved to Kandy, and with reinforcements from India, unleashed a reign of terror, virtually depopulating Uva to stamp out Kandyan dreams of independence. 

Kandyan Army

The Kandyan soldier was a peasant who brought his own weapons, and learnt to fight on the job. The army also had local Malays and Kaffirs (Africans) and also Indians like Malabars, Tamils, Telugus, and Canarese (Karnatakas).  There was also an assortment of European deserters and prisoners. These mercenaries also served in the armies of European powers.  

Being locals, the Kandyan soldiers carried very little rations (usually rice and kurakkan or millet) when on campaigns which never lasted more than two weeks. They also had access to local resources. At any rate they never went too far from their villages. When food stocks were over, they would get back to their villages for replenishment. In contrast, the invading European armies had to collect provisions from their bases on the coast, and transport them using carts, pack animals and coolies. Camp followers could at times be more than the fighting men. Each European officer would have a number of attendants. Top officers even took their furniture on campaigns. But the porters were very vulnerable to Kandyan guerilla attacks and would often abandon their carts and run. This would create a shortage of food, especially meat, and that would seriously affect the Europeans.

Starvation, leech bites, diseases and fevers typical of tropical jungles, were common among the Europeans and their men.  Deaths and diseases badly affected the fighting strength and fighting capability of invading foreign troops. A fifth of the British troops died of disease in the 1818 Uva campaign. In the 17 th.Foot the death toll was 410 out of 1000.

However, the Kandyans were over-run eventually. Technological backwards, the subsistence economy, outdated military techniques and lack of access to outside (Indian) manpower, and lack of material resources, led to a weakening of morale. The Dutch and the British in the second half of the 18 th. and early 19 th.Century had cannons and mortars, which could take on the Kandyans from a distance. Their firearms could lay down heavier and more frequent volleys. Furthermore, the Europeans were able to bring mercenaries from India.      

While both sides indulged in unspeakable brutalities, the wanton devastation inflicted on the land and the subsistence economy every time the Europeans invaded, broke the will of the Kandyan peasant fighters. The Kandyan subsistence economy was no match to the economic strength of the British Empire, Wickremesekera points out.

In a surrealistic denouement, the brave Kandyans submitted to the British meekly after some of their top chiefs handed over the Kingdom to the British on a platter in March 1815 only to get rid of King Sri Vikrama Rajasinha.

Courtesy Adaderana

The daily count of COVID-19 cases confirmed in Sri Lanka moved to 714 today (November 26) as 226 more people were tested positive for the virus, the Epidemiology Unit said.

This brings the total number of confirmed cases of coronavirus reported in the country to 561,059.

As many as 528,806 recoveries and 14,258 deaths have been confirmed in Sri Lanka since the COVID-19 outbreak.

More than 17,900 active cases in total are currently under medical care, official figures showed.

The Director-General of Health Services has confirmed 26 new coronavirus-related deaths for November 25, increasing the death toll in the country due to the virus pandemic to 14,258.

The deaths include 16 males and 10 females. The latest coronavirus victims include one male aged below 30 years and three others between the ages 30-59 years. The remaining 22 are in the age group of 60 years and above. 

Courtesy Hiru News

A five member bench has been appointed to consider the fundamental rights petition filed against the supply agreement of the Kerawalapitiya Yugadanavi power plant.

Although the Attorney General appeared on behalf of the members of the Cabinet headed by the Prime Minister who have been named as respondents in the petitions which were called before a three-judge panel today (26), three Ministers have been represented by private lawyers.

Private lawyers appeared for Ministers Wimal Weerawansa, Udaya Gammanpila and Vasudeva Nanayakkara.

Courtesy BBC

The World Health Organization (WHO) has declared a new coronavirus variant to be “of concern” and named it Omicron.

It had a large number of mutations, and early evidence suggested an increased reinfection risk, the WHO said.

It was first reported to the WHO from South Africa on 24 November, and has also been identified in Botswana, Belgium, Hong Kong and Israel.

A number of countries have now decided to ban or restrict travel to and from southern Africa.

It is not uncommon for a virus to change, or mutate, over time. A variant becomes a variant of concern when that mutation might affect things like transmissibility, virulence or the effectiveness of vaccines.

• South Africans fear impact of new variant measures
• How worrying is the new Covid variant?
• The UK’s red list is back… which countries are on it?

‘Bad news – but not doomsday’

On Friday, the WHO said the number of cases of this variant, initially named B.1.1.529, appeared to be increasing in almost all of South Africa’s provinces. 

“This variant has a large number of mutations, some of which are concerning,” the UN public health body said in a statement.

It said “the first known confirmed B.1.1.529 infection was from a specimen collected on 9 November”.

The WHO said it would take a few weeks to understand the impact of the new variant, as scientists worked to determine how transmissible it was.

A top UK health official warned that vaccines would “almost certainly” be less effective against the new variant.

But Professor James Naismith, a structural biologist from the University of Oxford, added: “It is bad news but it’s not doomsday.”

He said mutations in the variant suggested it may spread more quickly – but transmissibility “is not just as simple as ‘this amino acid does this'” and was determined by how mutations worked together.

If the variant were to spread more quickly, it would inevitably reach the UK, Prof Naismith said.

Meanwhile, US infectious disease chief Dr Anthony Fauci said that while the reports on the new variant threw up a “red flag”, it was possible that vaccines might still work to prevent serious illness.

“Until it’s properly tested… we don’t know whether or not it evades the antibodies that protect you against the virus”, Dr Fauci told CNN.

The WHO has warned against countries hastily imposing travel restrictions, saying they should look to a “risk-based and scientific approach”.

However, the UK, US, EU countries and Switzerland have temporarily halted flights to and from some southern African countries.

“It is now important that all of us in Europe act very swiftly, decisively and united,” European Commission chief Ursula von der Leyen said.

South Africa’s Health Minister Joe Phaahla told reporters that the flight bans were “unjustified”.

“The reaction of some of the countries, in terms of imposing travel bans, and such measures, are completely against the norms and standards as guided by the World Health Organization,” he said.

Echoing his words, Angelique Coetzee, chairperson of the South African Medical Association, told the BBC that the travel restrictions on her country were premature.

“For now, it is a storm in a tea cup,” she said.

Stock markets across the world also fell sharply on Friday, reflecting the fears of investors over the potential economic impact.

A “variant of concern” is the World Health Organization’s top category of worrying Covid variants.

The decision adds weight to the mounting scientific worry about the potential of this new variant, but it doesn’t change any of the facts.

The variant has an astounding collection of mutations which are thought to increase its ability to spread and bypass some, but not all, of the protection from vaccines.

However, we still don’t have the clear real-world data.

We don’t know for sure that it spreads faster, makes vaccines or drugs less effective or whether it leads to more severe disease.

The WHO have also given it a name and ended days of speculation that we would end up in the slightly ridiculous position of calling the new variant the “Nu variant”.

There have even been arguments about the correct pronunciation of the Greek letter Nu (it’s technically a “Nee”).

Instead, you can guarantee we’ll be talking a lot about Omicron in the weeks to come.

Courtesy Hiru News

The Fertilizer Importers’ Association states that the Minister of Agriculture has stated that although the importation of chemical fertilizers is permitted, the importation of several major chemical fertilizers including urea is not permitted.

The Secretary of the Association Sujeewa Walisundera speaking to the Hiru News team stated that this was stated during a discussion held with the Minister of Agriculture.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

මත්තල ගුවන්තොටුපොලේ වී ගබඩා කරන්න තරම් බංකොළොත් මට්ටමට වැටුණු යහපාලන ආණ්ඩුව එදා පුළුවන් තරම් ණය ගත්තත් ඉන් කරපු දෙයක් නැති බව අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අද (25) දින පැවසීය.

බණ්ඩාරනායක ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපොළ සංවර්ධනය කිරීමේ ව්‍යාපෘතිය යටතේ ඉදිකරන ලද නව ගුවන් යානා අංගනය හා උප ධාවන පථය විවෘත කරමින් අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මේ බව සඳහන් කළේය.

ජපාන ජාත්‍යන්තර සහයෝගීතා ආයතනයේ (JICA) මූල්‍ය ප්‍රතිපාදන යටතේ ගුවන් තොටුපොළ හා ගුවන් සේවා සමාගමේ පූර්ණ දායකත්වයෙන් නව ගුවන් යානා අංගනය සහ උප ධාවන පථය ඉදි කර තිබේ.

සෞභාග්‍යයේ දැක්ම යටතේ කඩිනම් කර ඇති මෙම ව්‍යාපෘතිය අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ජනාධිපතිවරයාව සිටියදී මුල්ගල තබා ආරම්භ කරන්නට යෙදුණු ව්‍යාපෘතියකි. යහපාලන ආණ්ඩුව සම්පූර්ණයෙන්ම මෙම ව්‍යාපෘතිය නවතා දමා තිබී ඇත. ඒ අනුව 2020 වසරේ දී නැවත ව්‍යාපෘතිය ආරම්භ කර අද දින මෙසේ ජනතා අයිතියට පත්කෙරිණි.

මෙම ව්‍යාපෘතිය මගින් නව ගුවන් යානා නැවැත්වීමේ අංගන 23ක් ඉදිකර ඇති අතර ඒ අනුව බණ්ඩාරනායක ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපොළේ ගුවන් යානා නැවැත්වීමේ අංගන සංඛ්‍යාව 48 දක්වා ඉහළ ගියේය.

බණ්ඩාරනායක ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපොළ නව ගුවන් යානා අංගනය හා උප ධාවන පථය විවෘත කරමින් අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා කළ සම්පූර්ණ කතාව මෙසේය.

ආසියාවේ කේන්ද්‍රීය ගුවන් සේවා මධ්‍යස්ථානයක් විදියට අපේ ගුවන්තොටුපොළ සංවර්ධනය කරන්න අපි තීරණය කළේ 2010 දී. අපිට අවශ්‍ය වුනේ ගුවන්තොටුපොළ වර්තමානයට ගැලපෙන විදියට සංවර්ධනය කරන්න. ඒ වගේම තවත් වසර 20ක් එහා අනාගතය ගැනත් හිතලයි එදා අපි මේ සංවර්ධන සැලසුම් හැදුවේ. 

ජපානයේ හිටපු අගමැති ශින්ෂුවා අබේ මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් කටුනායක ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපොළ සංවර්ධන ව්‍යාපෘතියේ ගිවිසුම් අත්සන් කළේ 2014 වර්ෂයේදියි. සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිය ඉදිරියට ගෙනියන්න ආයෝජකයෝ  එක්ක ගිවිසුම් පවා අත්සන් කරලා තිබුණ වෙලාවකයි 2015 දි අපේ රජය පෙරලුණේ.

ගුවන්තොටුපොළ සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිය අදියර දෙකකින් අවසන් කරන්න ඒ වන විටත් සැළසුම් සකස් කරල තිබ්බේ. ‍ 2015 දී බලයට පත් වුන යහපාලන රජය මේ ව්‍යාපෘති නියමිත පරිදි කරගෙන ගියේ නැහැ. අපේ  රජය බලයට ඇවිත් 2020 මාර්තු මාසෙදී තමයි පළමු අදියරේ වැඩ ආරම්භ කළේ.

අද අපි මහජනතාවට විවෘත කරන  මේ අදියරේ වැඩ ආරම්භ කිරීමත් යහපාලන ආණ්ඩුව ප්‍රමාද කළා. මේ ගොඩනැගිල්ලේ වහලයේ සැළසුම වෙනස් කරන්න ඒ අයට අවශ්‍ය වුනා. මුල් සැළසුමේ නෙලුම් මලක හැඩයට වහලය ඉදිකරන්න නියමිතව තිබුණා. ඒ වෙනුවට ශාක පත්‍රයක හැඩයට වහලයේ සැළසුම වෙනස් කරන්න විතරක් යහපාලන ආණ්ඩුව රුපියල් මිලියන 661 ක් වියදම් කළා.  ඒ විදියට සැළසුම වෙනස් කරන්න ගිය නිසා තමයි දෙවැනි අදියරේ වැඩ ආරම්භ කරන්න ප්‍රමාද වුනේ.

අද ඉදන් ගුවන්තොටුපොළේ ගුවන්යානා නැවැත්වීමේ අංගන ප්‍රමාණය 48ක් බවට පත්වෙනවා. මේ වෙනකල් තිබුණේ අංගන 25යි. මේ දක්වා එක අවුරුද්දකට  මිලියන 6ක් වන මගීන් හැසිරවීමේ ධාරිතාව 2023 වන විට මිලියන 15 ක් දක්වා  වැඩි වෙනවා.

මිත්‍රවරුනි,

ඔබට මතක ඇති කටුනායක ගුවන්තොටුපොළට කොටි ත්‍රස්තවාදින්ගෙන් එල්ල වුන මිලේඡ්ච ප්‍රහාරය. එදා ගුවන්තොටුපොළේ සේවය කරපු අය ඒ ප්‍රහාරයේ බිහිසුනු බව අත්වින්දා. එදා ඇති වුන හදිසි තත්ත්වයේදී ලංකාවට එමින් සිටි ගුවන්යානා යොමු කරන්න වෙනත් ගුවන්තොටුපොළක් අපිට තිබුණේ නැහැ. මේ නිසා ආසන්න රටවලට ඒ ගුවන්යානා යොමු කරන්න සිදුවුනා. එදා තමයි අපේ රටට අතිරේක ගුවන්තොටුපොළක අවශ්‍යතාවය තදින්ම දැනුන දවස. ඒ අනුව තමයි අපේ රජය කටුනායක ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපොළට අතිරේකව තවත් ගුවන්තොටුපොළක අවශ්‍යතාවය පිළිබඳව අවධානය යොමු කළේ. ඒ අනුව අපි මත්තල ගුවන් තොටුපළ හැදුවා.

2015 දී බලයට ආපු යහපාලන ආණ්ඩුව මත්තල ගුවන්තොටුපොළ ආර්ථික සංවර්ධනයට දායක කර ගන්නවා   වෙනුවට  රාජපක්ෂලාගෙන්    පළිගන්න  වී ගබඩා කළා.

ඒ වගේ බංකොළොත් මට්ටමකට වැටුණු යහපාලන ආණ්ඩුව පුළුවන් තරම් ණය අරගත්තා. හැබැයි කරපු දෙයක් නැහැ. ණයක් ගත්තා නම් ඒ ණය මුදල් ආයෝජනය කරලා කරපු දෙයක් ‍තියෙන්න ඕනේ. මත්තල ගුවන්තොටු‍පොළ විනිමය උපයන්නේ අපේ රටට. ඒවා අපේ රටේ සම්පත්.

යහපාලන ආණ්ඩුවට කිසිම සංවර්ධන සැලසුමක්, සංවර්ධන ඉලක්කයක් තිබුණේ නැහැ.

මානුෂීය මෙහෙයුම මඟින් ත්‍රස්තවාදය අවසන් කරලා, රටට සාමය උදා වුනාට පස්සේ අපේ රටට එන සංචාරකයින්ගේ ප්‍රමාණය වැඩිවුනා. ඇත්තටම සංචාරක කර්මාන්තය මෙරට විනිමය ඉපයීමේ ප්‍රධානම ආදායම් මාර්ගය බවට පත්වුණා. අපේ රටට පැමිණෙන සංචාරකයින් ප්‍රමාණය වැඩිවෙනවාත් එක්කම ක්‍රමයෙන් ගුවන්තොටුපොළ පරිහරණය කරන ගුවන් මගීන් ප්‍රමාණය ද  වැඩිවුණා. 

කොවිඩ් වසංගතයත් එක්ක ජනතාවගේ ආරක්ෂාවට මූලිකත්වය දීලා කටයුතු කළ නිසා පහුගිය කාලයේ ගුවන්තොටුපොළ වසා දැමුවා. රටවල් අතර ගමනාගමනය නතර වෙලා අපේ රටට සංචාරකයින්ගේ පැමිණීමත් නතර වුනා.  සංචාරක ව්‍යාපාරය කඩා වැටුනා කියලා ගුවන්තොටුපොළ සංවර්ධන කටයුතු අඩාල වෙන්න අපේ ඇමැතිතුමන්ලා ඉඩ තිබ්බේ නැහැ. ජනතාව‍ගේ සෞඛ්‍ය ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීමෙන් පසුව තිබුණාටත් වඩා හොදින් සංචාරක ව්‍යාපාරය පවත්වා ගෙන යන්න සුදුසු පරිසරය සකස් කරන්න සංචාරක ඇමැතිතුමා පියවර ගත්තා.

අපේ රජයන් බලයට පැමිණි හැම කාලයකදිම වැඩ කලේ ඉදිරි දැක්මක් සහිතව ක්‍රමාණුකුලවයි. එදා මහින්ද චින්තන වැඩපිළවෙල යටතේ ගුවන්‍‍තොටුපොළ සංවර්ධනය කිරීමේ ව්‍යාපෘතියේ මූලික පසුබිම සකස් කරලා, ව්‍යාපෘති ක්‍රියාත්මක කරන තැනටම ගෙනාවා.

මෙවර ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමා ඉදිරිපත් කරපු සෞභාග්‍යයේ දැක්ම වැඩපිළිවෙල මඟින් ද කටුනායක ගුවන්තොටුපොළේ සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිය කඩිනම් කරන බව කිව්වා.

කියනවා වගේම අපේ රජයන් බලයට පත්වුනාම වැඩ කරලාත් පෙන්වනවා. අපි කරන සෑම සංවර්ධන ව්‍යාපෘතියකම ප්‍රතිලාභ ලැබෙන්නේ අපේ අනාගත පරපුරට බව ප්‍රකාශ කරන්න ඕනේ. ඔබ සැමට සුභ අනාගතයක් ! යැයි අග්‍රාමාත්‍යතුමා පැවසීය.

ගුවන් සේවා හා අපනයන කලාප සංවර්ධන රාජ්‍ය අමාත්‍ය ඩී.වී චානක  මහතා

අවුරුදු පහක් නැවතිලා තිබූ සංවර්ධනය නැවත වතාවක් සංවර්ධන මාවතකට අරන් එන මොහොතක් මේක. මේ ව්‍යාපෘතිය ආරම්භ කරපු මහින්ද රාජපක්ෂ අග්‍රාමාත්‍යතුමා අපේ නායකතුමා අතින්ම මේක විවෘත කරන්න ලැබීම විශාල ගෞරවයක් සේ සලකනවා. ඒ වගේම මේ ව්‍යාපෘතිය සම්පූර්ණයෙන්ම අවුරුදු කිහිපයක් මග නැවතිලා තිබුණා. මේ මග නැවතුණු  ව්‍යාපෘතිය නැවත පටන්ගන්නකොට  විශාල අභියෝග තිබුණත් ව්‍යෘපෘතිය කරගෙන යන්න කියල අපිට ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමා  භාරදුන්නා.

අද අපි ලංකාවේ ව්‍යාපෘති දිහා බැලුවත්  ලංකාවේ සංවර්ධනය දිහා බැලුවත් මෑත ඉතිහාසයට ගත්තම සංවර්ධනයක් වෙලා තියෙනවනම් වෙලා තියෙන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා ආරම්භකරපුව විතරයි.  ගොඩබිම බැලුවත් මුහුද බැලුවත් ගුවන බැලුවත් කොහෙන් බැලුවත් සංවර්ධන ව්‍යාපෘතියක් තියෙනවනම් තියෙන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා හදපුවා. කොළඹ වරාය ගත්තම වරාය වැඩිදියුණු කළේ එතුමා. හම්බන්තොට වරාය හැදුවා. ගොඩබිමෙන් හයිවේ ටික හැදුවා. පාරවල් ටික කාපට් කෙරුවා. අනිත් පැත්තෙන් ගුවනට යනකොට මත්තල ගුවන් තොටුපොළත් හැදුවා යැයි රාජ්‍ය අමාත්‍ය ඩී.වී චානක මහතා පැවසීය.

මෙම අවස්ථාවට අමාත්‍යවරුන්වන ප්‍රසන්න රණතුංග, නාමල් රාජපක්ෂ, රාජ්‍ය අමාත්‍යවරුන්වන ඩී.වී චානක, ප්‍රසන්න රණවීර, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්වන මිලාන් ජයතිලක, උපුල් රාජපක්ෂ, කෝකිලා ගුණවර්ධන, නලින් ප්‍රනාන්දු, ශ්‍රී ලංකාවේ ජපාන තානාපති මිසිකොෂි හිදෙකි, සංචාරක අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් එස්.හෙට්ටිආරච්චි, රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් මාධව දේවසුරේන්ද්‍ර, ගුවන්තොටුපොළ හා ගුවන්සේවා සමාගමේ සභාපති මේජර් ජෙනරාල් (විශ්‍රාමික) ජී.ඒ චන්ද්‍රසිරි, උප සභාපති රජීවසිරි සූරියාරච්චි, ආගමන විගමන පාලක ජනරාල් සරත් රූපසිරි, ජපාන ජාත්‍යන්තර සහයෝගීතා ආයතනයේ ප්‍රධාන නියෝජිත ටෙට්සුයා යමාදා මහත්වරු ඇතුළු පිරිසක් මෙම අවස්ථාවට එක්ව සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

දරුවන්ගේ විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය පමා නොවීම තහවුරු කළ යුතු යැයි අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අද (24) දින පස්වරුවේ අරලියගහ මන්දිරයේ දී අවධාරණය කළේය.

වෛද්‍ය උපාධිය වයස අවුරුදු 22 වනවිට සම්පූර්ණ කිරීම හා අනෙකුත් මූලික උපාධි වයස අවුරුදු 20 වනවිට සම්පූර්ණ කිරීමට අදාළව රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය අද පැවැති හමුවේ දී ඉදිරිපත් කළ යෝජනා පිළිබඳව අවධානය යොමු කරමින් අග්‍රාමාත්‍යතුමා මේ බව සඳහන් කළේය.

මේ වනවිටත් අධ්‍යාපන හා උසස් අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශ මේ සම්බන්ධයෙන් අවධානය යොමු කර නියමිත පරිදි විභාග පැවැත්වීම සහ ප්‍රමාදයකින් තොරව විශ්වවිද්‍යාලවලට බඳවා ගැනීම් සිදුවන බව මෙම හමුවේ දී අනාවරණය විය.

වෛද්‍යවරුන් ඇතුළු වෘත්තිකයන්ගෙන් ආදායම් බදු අය කිරීමේ දී යහපාලන කාලයේ පැවති ප්‍රතිපත්තිය වෙනුවට මහින්ද රාජපක්ෂ යුගයේ බදු ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක කරන්නැයි රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය වෙනුවෙන් විශේෂඥ වෛද්‍ය අනුරුද්ධ පාදෙනිය මහතා මෙම හමුවේ දී ඉල්ලා සිටියේය.

සියයට 12ක්ව පැවති ආදායම් බදු යහපාලන ආණ්ඩුවෙන් සියයට 24ක් දක්වා වැඩි කර ඇති බවත් වෘත්තිකයන් ව්‍යාපාරිකයන් ලෙස සලකා ඒ මට්ටමෙන් මෙම බදු අය කිරීම සිදුවන බවත් වෛද්‍ය අනුරුද්ධ පාදෙණිය මහතා පෙන්වා දුන්නේය.

අදාළ ගැටලු නිරාකරණය සම්බන්ධයෙන් පියවරක් ගැනීමට ඊට අදාළ පාර්ශව සමඟ සාකච්ඡාවක් සූදානම් කරන්නැයි අග්‍රාමාත්‍යතුමා මෙහි දී අදාළ නිලධාරීන්ට උපදෙස් දුන්නේය.

රාජ්‍ය සේවකයන්ගේ වැටුප් සම්බන්ධයෙන් පවතින ගැටලු නිරාකරණයේ දී ඒ සම්බන්ධයෙන් මුදල් අමාත්‍යාංශය, රාජ්‍ය පරිපාලන අමාත්‍යාංශය එක්ව ජාතික වැටුප් ප්‍රතිපත්තිය මත පිහිටා වැටුප් කොමිසමේ නිර්දේශ අනුව වැටුප් සම්බන්ධ ගැටලු විසඳන්නැයි රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමයේ වෛද්‍යවරු මෙහි දී අග්‍රාමාත්‍යතුමාගෙන් ඉල්ලා සිටියහ.

සෞඛ්‍ය අමාත්‍ය කෙහෙළිය රඹුක්වැල්ල, රාජ්‍ය අමාත්‍ය ලොහාන් රත්වත්ත,අග්‍රාමාත්‍ය ජ්‍යෙෂ්ඨ සහකාර ලේකම් ප්‍රියංග නානායක්කාර,ජාතික වැටුප් කොමිෂන් සභාවේ ලේකම් චන්ද්‍රානී සේනාරත්න, රාජ්‍ය සේවා, පළාත් සභා හා පළාත් පාලන අමාත්‍යාංශයේ අධ්‍යක්ෂ තරංගා හේරත්,කළමනාකරණ දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් හිරන්සා කළුතන්ත්‍රි, ජාතික අයවැය දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ජූඩ් නිලුක්ෂාන්, සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ අතිරේක ලේකම් වෛද්‍ය සුනිල් ද අල්විස්, විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ සභාපති ජ්‍යෙෂ්ඨ මහාචාර්ය සම්පත් අමරතුංග, රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමයේ විශේෂඥ වෛද්‍ය අනුරුද්ධ පාදෙණිය මහත්ම මහත්මීහු ඇතුළු රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමයේ වෛද්‍යවරු මෙම හමුවට එක්වූහ.

පාලිත ආරියරත්න

කොමිසමේ සංයුතිය (පත් කොට ඇති නිලධාරී මඩුලු ) සංයුතියට මා පෞද්ගලික හා මුළුමනින් විරුද්ධ හෙයින් හා අල්ලපු ගෙදර සිටින හොර පදිංචි කාරයන්ට හෝ වෙළදාමේ ආපු  වුවන්ට ‘ මාගේ මහගෙදර ප්‍රශ්න කීමට යාමේ අකමැත්ත හා එය අප්‍රිය සහගත බවද නිසාද තවද මා එසේ කලහොත් එය මාගේ අතීත මුතුන් මිත්තන් වෙතින් කියා දුන් සදාචාරයට විරුද්ධ ක්‍රියාවක් වන බැවින්ද, නිකමට හෝ මා එසේ කළහොත් එය සදාචාර සම්පන්න ක්‍රියාවක් නොවන බැවින්ද, කතෘ වන මාගේ ජාතියේ අභිමානයට කැළලක් වන හෙයින්ද  අපගේ දුක් ගැනවිල්ල පූජ්‍ය පණ්ඩිත ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමි වෙත පමණක් මෙසේ අන්තර් ජාලය තුලින් දන්වමි. ඔබවහසේගේ කාරුණික නෙත මේ සඳහා යොමු වේවායි පතමි.

බුද්ධ ශාසනය සුරක්ෂිත කොට පෝෂණය කිරීමේත් සිංහල බෞද්ධයන්ගේ වසර දෙදහස් දෙසිය හැත්තෑවකට වැඩි කාලයක් පුරා මෙරට බෞද්ධ ජනතාවගේ අනුලංඝනිය උරුම හිමිකම වෙන තවද 1815 ඉංග්‍රීසි ගිවිසුමේ 5 වෙනි වගන්ති අනුව ,1972 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 6  වගන්තිය ප‍්‍රධාන කොටගෙන ඉන් ඉදිරියට අද දක්වා රටේ බෞද්ධ ජනතාවගේ මූලික අයිතියක් වන 1978, 9 වෙනි ව්‍යවස්ථාව ආරක්‍ෂා කිරීමට විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායකය පමණක් නොව අධිකරණය ද රටේ සියලූ පුරවැසියන් ද බැඳී ඇත  යන්න මාගේ  විශ්වාසයයි.

එය එසේ තිබුනත් දිනෙන් දින තාඩනයට , පිඩනයට, ගැහැටට හා සමහර වේලාවන්වලට භික්ෂුන් වහන්සේලා පවා අමු අමුවේ හිර ගෙවල් වලට දැමීමට  තාමත් උත්සහා ගනිමින් සිටි.

සංඝාදී කරණයක අඩුපාඩුවද , අන්‍යාගමික කරණයේ මහා උගුල ඇතුළුව දහසක් කි නොකී කුමන්ත්‍රණ මැඩ පැවැත්තිමට හා බුදුන් උපන්නේ ලංකාවේ කියන ”ටොම් පචයද ” සිංහලයන්ම කැලි කැලි වලට කඩා බිඳ දමා හෙළයන් හා සිංහලයන් වශයෙන්  නැවතත් බෙදා එකම ජන කොටස තවත් තවත් කොටස් දෙකකට බෙදා ” පච හැලි ” දමා අමු අමුවේ අපේ ඉතිහාසය විනාශ කරන සිංහලයන් වේශයෙන් සිටින අබෞද්ධයන්ද , ජාතියේ සතුරු මුග්දයන්ටද එක් රටක් එක් නීතයක් යටතේ ක්‍රියා කොට පිරිසදු ථෙරවාදී බුද්ධ ධර්මය රැකීම සඳහා හා  දිවි පරදුවට තබා සම්බුද්ධ ශාසනය රැකීමට ක්‍රියාකරණ , භික්ෂු, භික්ෂුණි, උපාසක,උපාසිකාවන්ගේ සදාකලික උරුමයන් රැකදීමට මේ උදාවී තිබෙන හොඳම කාලයයි.

සුළු ජාතික මානව හිම්කම් මුවාවෙන් නැගෙන බෙදුම් වාදී උපක්‍රම හා එම කටයුතු තව දුරටත් මැඩපවත්වා ගැනීමට හා මානව තහවුරු කරගැනීමට මෙම ජනධිපති කාර්ය සාධක බලකායේ සභාපතිවන පූජ්‍ය ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමි හට දේශීය, විදේශීය ගරු ස්වාමින්වහන්සේලා, දේශ හිතෛසිය බලවේග, පර්යේෂකයන්, ලේඛකයන්, මැති ඇමති, බෞද්ධයා අබෞද්ධයාදු කවුරුත් පක්ෂ විපක්ෂ නොබලා තරයේ සහය දියයුතු බව ඔබ සැමගෙන් කාරුණිකව ඉල්ලමි.

ඒ අතරම ”එක් රටක් එක් නීතියක් සැකසීමේද ” කිසිම අයුරකින් අතීත මහා සටන් 21 එකට වඩා පරාජය කිරීමට දිවි පරදුවට තබා තම අඹු දරු,ගහකොළ සතා සිවුපා හා කාලය, ධනයද තම අනාගතතය කැපකළ මහා අනර්ඝ ජාතියකට ”පෙර පිනකට” ලොව හිමිකම් ලද සිංහල බෞද්ධයන් වන අපහට අබමල් රේණුවක කෙනෙහෙළි කමක් නොවේවායි පතමි!. අවාසනාවකට එසේ සිදුවුවොත් එම නිර්ණායක එතනදීම අහෝසි කරලීමට රාජ්ජය තන්ත්‍රය ක්‍රියාකොට සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍ය රැක ගන්නා  මෙන් ද ඉල්ලමි.

තම පන රැකදුන් විරෝධාර ත්‍රිවිධ හමුදාව හා පොලසිය පාවාදීමට මානව හිම්කම් කුලප්පුව අතේ රැගෙන බොරුවට රඟන හොරුන්ද මැඩ පැවැත්වීමට මෙයම අවස්ථාවක් වේවායි පතමි. 

තෙරුවන් සරණයි!

බෞද්ධ කටයුතු පිලිබඳ විශ්ලේෂක දෙශාඅභිමානී සුර්ය වංශ රත්න විභූෂණ පාලිත ආරියරත්න ‘ජාතික බෞද්ධ බලවේගය කැදවුම් කරු හා සභාපති   සෙන්කඩගල සිංහ ද්වාරයේ සිට 2021-11-25

Book one: https://books.google.lk/books?id=7zYyX0HUC14C&printsec=frontcover&dq=Palitha+Ariyarathna+googel+book&hl=en&sa=X&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false

Book 2:https://books.google.lk/books?id=Q3yLA3HTir4C&printsec=frontcover&dq=palitha+ariyarathna+google+book&hl=en&sa=X&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false

Book 3: https://books.google.lk/books?id=-5EFDUOB6QEC&printsec=frontcover&dq=Palitha+Ariyarathna+googel+book&hl=en&sa=X&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false

Book 4: https://books.google.lk/books?id=EG-uwWz9hUoC&printsec=frontcover&dq=Palitha+Ariyarathna+googel+book&hl=en&sa=X&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false

Book 5: https://books.google.lk/books?id=yDg3DgAAQBAJ&printsec=frontcover&dq=Palitha+Ariyarathna+googel+book&hl=en&sa=X&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false

Malinda Seneviratne

If a priest, to toss in another example, claims that someone is guilty of a crime (for example, an act of terrorism), he/she better substantiate the claim — saying ‘Aney, I am also a victim, it was those in my faith-community who suffered most,’ won’t do. ‘Victimhood’ does not confer special rights to insult anyone and hiding behind a robe or cassock is a coward’s scheme. 

One country, one law. Now there’s something that has to prompt wild cheers from so-called liberals (including ardent UNPers, SJBers, not-so-red JVPers, funded-voices, rent-a-protest agitators and other Colombians). They are not cheering.

Why not? Let’s get that question out of the way first.  Several answers. The more legitimate would be the composition of the Task Force on the subject appointed by the President, in particular its Chairperson, Rev Galabodaaththe Gnanasara Thero. In word and deed the Thero has espoused the notion, but with a caveat. The Thero has ‘Sinhala Buddhist’ instead of the word ‘One.’ That said, the Task Force has since appointment strived to broaden the composition and make it more inclusive. Nevertheless the name and history of its head can be disconcerting.

The objectors, however, haven’t called for a re-composition. They don’t seem to be interested in moving beyond sneer and jeer. The real objection, then, could be that it is their political opponents who have moved on matters they swear by. Well, their ‘swearing’ is essentially about trumping Sinhalese and Buddhists while safeguarding the privileges of other religious and ethnic communities. ‘One country, one law’ for them is just that. The many proposals for constitutional amendment stand witness to this state of mind. They want ‘secular’ applied to some but not for others and so we have both celebration and abuse of specificity. What applies in the general should not be trumped by the specific, but they don’t mind that.

That’s politics and not some high minded philosophical predilection. They want a green Sri Lanka, for example, but would cut down all the trees and poison the land, air and water rather than see this government delivering what they are supposedly fighting for.

So there’s a lack of trust. That’s understandable. After all, we don’t live in a country where anyone can claim the judiciary is absolutely independent, rule of law rules, there’s due process etc. Such things are promised but laws, institutions, officials and cultures make delivery a tough task. We also have unequal application of statute. There’s also very real and highly visible privileging. We could use the term ‘privilege’ when dissecting religious holidays, but even in the everyday we all know that laws are bent and rules ignored. A significant portion of the Police Force, for example, is deployed for VIP security. We see VIP convoys. Part of the pessimism could be explained by such things.

People are cynical about new laws being promulgated and for good reason. In many cases it’s not that the legislation is absent; there’s sloth or even absence when it comes to application. This does not mean that we should abandon the idea. It’s better to have the laws in place than not.

In this case, moreover, the vast majority of people voted for the notion. A total of 12.6 million voted for ‘one country, one law’ (6.9 million for Gotabaya Rajapaksa and 5.7 million for Sajith Premadasa). The other 33 presidential candidates either echoed this vision in their manifestos and rhetoric or were silent. In other words, 94.24% of the total number who cast valid votes (52.25% for Gotabaya and 41.99% for Sajith), picked candidates who believed that Sri Lanka is a SINGLE COUNTRY and therefore should have ONE LAW for all.    Well, the people have spoken, haven’t they? We are talking of 12.6 million (or 94.24% of those who voted).

What Rajapaksa and Premadasa (and other candidates) promised is that there would be a single corpus of laws. In other words, what applies to a Sinhalese would apply to a Tamil, what applies to a Hindu would apply to a Muslim, etc. In other words, the fundamental concept of ‘Equality’ should be applied across the board.  Alternatively, and this seems to be the most logical course of action, all such regional, ethnicity or religion based laws should be repealed. Anyway, President Gotabaya Rajapaksa has the mandate. And the United National Party (UNP) is honor-bound to support implementation.

Will the Task Force get the job done? That’s left to be seen. In a sense, the logic of setting up this body can be questioned since there’s already a committee tasked to draft a new constitution. That committee would not be ignorant of mandates. It has deliberated for close to two years now.

On the other hand, this is a Task Force. There are ‘tasks’ that can be undertaken. They could, for example, wipe the dust off the report submitted by the Sectoral Oversight Committee on Extremism on February 19, 2020, days before Parliament was dissolved. The mandate is clearly evidenced by the lengthy title: ‘Proposal for formulation and implementation of relevant laws required to ensure national security that will eliminate New Terrorism and extremism by strengthening friendship among races and religions.’ It is about national security and combating extremism, but does speak to the one-country-one-law idea.  

The report contained recommendations on the following areas: 1. Education, 2. Banning face coverings which hinder identification, 3. National Defence Policy, 4. Amending the Immigration and Emigration Law in line with new developments, national and international, 5. Electronic, print and social media, 6. Amending the Muslim Marriage and Divorce Law, 7. Empowering Muslim civil society, 8. Empowerment and legalization of the NGO Secretariat, 9. Amendment of the Wakf Act, 10. Suspension of registration of political parties on ethnic and religious basis, 11. Issuing birth certificates with Sri Lankan Identity Number, 12. Establishment of a ministry of religious affairs that combines all religions, 13. Building and maintaining Dhamma schools and religious centers to ensure inter-religious cohabitation, and 14. Halal certification process. The proposals, then, certainly address the vexed issue which we could headline as ‘One country, many laws.’

There are short and medium measures that could be immediately implemented this side of constitutional amendment. There are several important measures which can be implemented by the ministries of education, defence, media, justice, telecommunications, religious affairs etc. The Task Force could strongly endorse the recommendations of the Sectoral Oversight Committee and this would go a long way in putting lots of things right.

As mentioned, we don’t have to wait for constitutional reform for all things. Existing laws can be implemented. Rules can be enforced. And the onus is especially on those who have made careers for themselves by shouting themselves hoarse about such things.

No one is above the law and no one should have extra privileges. He who is libellous, for example, should be duly charged be he/she a politician or a priest. Citing parliamentary privileges, for example, is like shooting an unarmed person in the back. If a priest, to toss in another example, claims that someone is guilty of a crime (for example, an act of terrorism), he/she better substantiate the claim — saying ‘Aney, I am also a victim, it was those in my faith-community who suffered most,’ won’t do. ‘Victimhood’ does not confer special rights to insult anyone and hiding behind a robe or cassock is a coward’s scheme. It won’t do in a one-country, one-law situation.

So there are lots of interesting things to talk about in this one-country, one-law business. Among them, hidden manuscripts and even hidden agendas. Keep things in the public domain. Facilitate open discussion. Skeletons may fall out of cupboards. Good for the country, all things considered.

malindasenevi@gmail.com.
[Malinda Seneviratne is the Director/CEO of the Hector Kobbekaduwa Agrarian Research and Training Institute. These are his personal views.]

තිසර සමල් – අනුරාධපුර 

පොහොර ගැසට් රිවස් කලා කියලා දැන් දාන්න දෙයක් තියෙනවාද? ගේන්න දෙයක් තියෙනවාද? අපි දැන් වගාව පටන් අරගෙන ඉන්නේ,අපිට දැන් හරි හෝ වැරදි මේ වැඩේ කරමු, පුලුවන් තරම් උත්සහ කරමු, ගන්න පුලුවන් ආදායමක් අපි මේ වගාවෙන් ගමු.එහෙම කරලා අපි ආණ්ඩුවට කියමු දැන් හරි බලලා පාඩුවක් වුණොත් වෙච්ච පාඩුව බලලා අපිට සාධාරණයක් කරන්නඅපි වගා කරලා හොඳ අස්වැන්නක් ගත්තොත් නේද රටටම බෙදන්න පුලුවන්කම තියෙන්නේ.ඒ නිසා දැන් සියලු තරහා මරහා පැත්තකින් තියලා රටේ මිනිස්සු ගැන හිතලා මේ අභියෝගය භාරගමු.කොහොම හරි මේ අභියෝගයෙන් ඉස්සරහට යමු යැයි රාජ්‍යය අමාත්‍යය දුමින්ද දිසානායක මහතා මෙරට සමස්ථ ගොවීන්ගෙන් ඉල්ලීමක් කරනු ලැබීය.;

ඒ මහතා මේ ඉල්ලීම සිදු කරනු ලැබුවේ අනුරාධපුරයේ පැවති ගොවි හමුවකදීය.

එහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වූ ඒ මහතා,

අද සියලුම ගොවියෝ අසතුටින් ඉන්නේ, රජයේ සේවකයොන්ට නම් මාසේ පඩිය හම්බෙනවා, කොරෝනා තිබ්බත් නැතත් පහුගිය අවුරුදු 1 ½ ත් වැඩ කරත්, නොකරත් පඩි ලැබුණා, ව්‍යාපාරිකයොන්ටත් ව්‍යාපාර කරගෙන කීයක් හරි හොයාගන්න පුලුවන්.හැබැයි අපේ ගොවි මහත්වරුන්ට පුරුදු විදිහට හරි, අලුත් ක්‍රමයට හරි නිසි වෙලාවට වගා කරලා අස්වැන්න ලැබුනේ නැත්නම් අවුරුදු කන්නේ කොහොමද කියලා නේද කල්පනා කරන්නේ ? ඒ අස්වැන්න විකුණගෙන හම්බෙන ගානෙන් නේද මාස ගාණක් ජීවත් වෙන්නේ ? තමන්ගේ දරුවන්ගේ අධ්‍යාපනය වෙන්න පුලුවන්, කන-බොන එක වෙන්න පුලුවන්, ටියුෂන් පන්ති ගාස්තු ගෙවන එක වෙන්න පුලුවන්, ඇඳුමක් කැඩුමක් ගන්න එක වෙන්න පුලුවන් මේ වෙනුවෙන් තමයි ගොවියෝ ආණ්ඩුවේ වැඩපිළිවෙල පිළිබඳව යම්කිසි කණස්සල්ලකින් ඉන්නේ.

එදා තිබුණ ක්‍රමවේදය වෙනස් කරනවා නම් දෙනවයි කිව්ව වෙලාවට දුන්නා නම් ගොවියන්ට සැකයක් තියෙනවාද? ඇයි මේ සැකය ආවේ, රෑට ටීවි එක බලනකොට දෙනවා කියලා කියනවා, තියෙනවා කියලා කියනවා,  හැබැයි ඩී.ඕ නෝනා ගාවට ගියපුවහම, කෘ.ප.නි.ස ගාවට ගියපුවහම, කෘෂිකර්ම නිළධාරියෙක් හම්බෙන්න ගියපුවහම මොනවද කියන්නේ, අනේ තාම අපිට කියලා නෑ,අපිත් දන්නේ නෑ තාම මේක කොහොමද වෙන්නේ කියලා.මේක නේද ගොවියන්ට සැනසෙන්න බැරිව උදැල්ලත් කරේ තියාගෙන පාරට එන්න, බෝඩ් එකක් උස්ස ගන්න වෙන පක්ෂයක මිනිහෙක්ට ඇවිල්ලා අපේ ගොවියෝ ටික දැලේ දාගන්න වෙලා තියෙන්නේ ඇයි? අපි මේක හරියට කරපු නැති නිසයි.අපි ක්‍රමය හදා ගත්තේ නැති නිසයි.කාබනික ගොවිතැනට අපි කවුරුත් අකමැති නෑ,අපි හැමෝම කැමතියි.

විශේෂයෙන්ම වකුගඩු රෝගය හැදෙන්නේ රසායනික පොහොර නිසා කියලා කියනවා නම් රසායනික පොහොර නැතිව කාබනික පොහොර වලින් මේ ආදායම ලබාගන්න පුලුවන් කියලා කියනවා නම් වැඩියෙන්ම සතුටු වෙන්නේ රජරට ජනතාව. වැඩියෙන්ම මැරෙන්නේ අපි නම්, රසායනික පොහොර භාවිතා නොකිරීමත් එක්ක අපේ ජීවිත සුරක්ෂිත වෙනවා නම් ඔය දොස්තර මහත්වරු කියන විදිහට, එහෙනම් වැඩියෙන්ම සතුටු වෙන්නේ අපි,එහෙම නම් අපිට තියෙන ගැටලුව මොකක්ද? අපිට තියෙන ගැටලුව කාබනික පොහොර වලට විරුද්ධ වීම නෙමෙයි, කාබනික හරි වෙන්න පුලුවන් රසායනික හරි වෙන්න පුලුවන් මේකට ආදේශකයක් දෙන එක හරි වෙලාවට දෙනවා නම්, ඒක අපිට උත්සහ කරලා බලන්න වුණත් සූදානම්, අස්වැන්න අඩු වුණොත් වන්දිය ආණ්ඩුවෙන් ගෙවනවා කියලා විශ්වාස කරනවා නම් අපේ ගොවියන්ට භය හිතෙන්නේ නෑ නේද? එහෙම නම් මේ භය වෙලා තියෙන්නේ මොකටද? ආණ්ඩුවේ වැඩපිළිවෙල අපිට හරියට කියාගන්න බැරි වෙලා තියෙනවා.

හැබැයි අපි බලාගෙන ඉන්නවා අර කියන නැනෝ යූරියා ටික එනකල්, ඒකත් මේ මාසේ 30 වෙනකොටවත් අනුරාධපුරයේ අපේ වී ගොවිතැනට ලැබුනේ නැත්නම් අපි ඉන්නේ ලොකු අමාරුවක.මම දැන් කීපවිටක්ම කිව්වා අපිට මේක 30 වැනිදාට කලින් ගෙනත් දුන්නේ නැත්නම් අපේ ගොවියෝ අමාරුවේ වැටෙනවා කියලා.කෘෂිකර්ම අමාත්‍යංශය ඒ සඳහා උත්සහ කරනවා.හැබැයි අපි කණගාටු වෙනවා මුලින් සැලසුම් කරලා කිව්ව විදිහට වෙලාවට ගෙනත් දෙන්න බැරි වෙච්ච එක ගැන ආණ්ඩුවක් විදිහට අපි කණගාටු විය යුතුයි.

හැබැයි දැන් මේක රිවස් කලා කියලා දාන්න දෙයක් තියෙනවාද? ගේන්න දෙයක් තියෙනවාද? අපි දැන් වගාව පටන් අරගෙන ඉන්නේ,අපිට දැන් හරි හෝ වැරදි මේ වැඩේ කරමු, පුලුවන් තරම් උත්සහ කරමු, ගන්න පුලුවන් ආදායමක් අපි මේ වගාවෙන් ගමු.එහෙම කරලා අපි ආණ්ඩුවට කියමු දැන් හරි බලලා පාඩුවක් වුණොත් වෙච්ච පාඩුව බලලා අපිට සාධාරණයක් කරන්න.අපි ඉදිරියේදී කරන්න ඕන රසායනික වගාව එක පාරින් මේ වගේ වෙනස් කරලා කරනවාද? එහෙම නැත්නම් අදියරෙන් අදියර අපි මේක කරනවාද?  භෝගයෙන්-භෝගයට මේක කරනවාද? දිස්ත්‍රික්කයෙන් දිස්ත්‍රික්කයට මේක කරනවාද? එහෙම ක්‍රමයක් අපිට හදලා දෙන්න කියන පණිවිඩය අපි කියමු.හැබැයි දැන් යන්න ආපස්සක් නෑ,ඒ නිසා දැන් මේක කාගෙන හරි යන්න වෙනවා.හරි හෝ වැරදි, ලාභ හෝ පාඩු. අපි ආණ්ඩුව විශ්වාස කරමු, දෙන එක වෙලාවට දෙයි, අස්වැන්න අඩු වුණොත් වන්දියත් අපිට දෙයි, මේ ගැන විශ්වාස කරලා සියලු ගොවි මහත්වරු පුලුවන් මට්ටමින් වගා කරමු.

එහෙම නැති වුණොත් මොකද වෙන්නේ, දැන් උඩරට එළවලු ටික පල්ලෙහාට ආවේ නැති වුණොත් මොකද වෙන්නේ? බඩු අඩු වෙනවා- ගණන් වැඩි වෙනවා. නගර වල මිනිස්සුන්ට කොහෙන්ද කන්න වෙන්නේ, අපි වැව්වොත් නේද කන්න වෙන්නේ,අපි වගා කරලා හොඳ අස්වැන්නක් ගත්තොත් නේද රටටම බෙදන්න පුලුවන්කම තියෙන්නේ.ඒ නිසා දැන් සියලු තරහා මරහා පැත්තකින් තියලා රටේ මිනිස්සු ගැන හිතලා මේ අභියෝගය භාරගමු.කොහොම හරි මේ අභියෝගයෙන් ඉස්සරහට යමු, කොහොම හරි මේක කරමු, තමන් වෙනුවෙන් නෙමෙයි.මං අහගෙන සමහර ගොවි මහත්වරු ටී.වී එකේ කියනවා කන්න ටිකක් හදා ගන්නවා කියලා.කන්න ටිකක් හදාගත්තොත් ඒ ගොවි මහත්තයා කයි.හැබැයි රටේ අනික් මිනිස්සුන්ට කවන්නෙත් අපියි.ඒ නිසා මේ අභියෝගය අමාරු බව ඇත්ත, මේ අභියෝගය ජීවිතයත් මරණයත් අතර සටනක් වගේ වෙන්නත් පුලුවන්, හැබැයි රට වෙනුවෙන්  ඒකත් භාර ගන්න කියලා අපි ඉල්ලීමක් කරනවා යැයි පැවසීය.

මෙම අවස්ථාවට ගොවි නායකයින් හා ගොවි ගෙවිලියන් ඇතුළු පිරිසක් සහභාගී වී සිටියහ.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

පලිබෝධ නාශක ආනයනය සඳහා අවසර ලබා ඇතත් මහ කන්නයට අවශ්‍ය පළිබෝධනාශක ආනයනය කිරීම සඳහා මාස දෙකහමාරක පමණ කාලයක් ගතවනු ඇතැයි මෙරට ප්‍රධාන පෙළේ ආනයන සමාගම් කියා සිටිති.

මේ හේතුවෙන් මහ කන්නයේ වී ගොවිතැනට අවශ්‍ය කෘමිනාශක දිලීරනාශක සැපයීම ගැටලුවක් බවද ඔවුන් පෙන්වා දෙති.

එමෙන්ම අවශ්‍ය පළිබෝධනාශක ඉල්ලුම් කර ලබා ගැනීමට යම් කිසි කාලයක් ගත වන බවත් ඒවාට ගෙවීම් සදහා ඩොලර් හිගයද බලපා තිබෙන බවත් ඔවුන් කියා සිටිති.

මාස හයකින් පසු මුදල් ගෙවීමේ පදනම මත ආනයනය කරන ලෙස රජය දැනුම් දී ඇතත් බොහෝ සැපයුම්කරුවන් මාස දෙකක් තුනක් අතර කාලයකදී මුදල් ඉල්ලා සිටින බවද සමාගම් පවසති.

Dr. C. S. WEERARATNA Courtesy The Island

The importation of inorganic fertilisers, pesticides and herbicides was banned by a Cabinet Memorandum dated April 27. Subsequently, the Ministry of Agriculture (MOA) promoted the manufacture of organic fertilisers, perhaps hoping to replace inorganic fertilisers; but they were unable to get sufficient amounts of it manufactured due to obvious reasons. Probably the Finance Minister, having realised the utter foolishness of banning import of inorganic fertilisers and synthetic pesticides, lifted the ban and issued a gazette notification on 3rd August. According to this gazette notification, permission has been granted theoretically for the importation of virtually all chemical fertilisers, under import control licenses, although the government claimed that there is no shift in its organic agriculture policy.

After almost four months and agonizing millions of farmers in the country, the MOA has finally decided to allow importation of inorganic fertilisers and pesticides. Very recently, MOA decided to purchase ‘nano- nitrogen’, a liquid fertiliser from India instead of urea, as a source of nitrogen (N), which is an essential plant nutrient. As indicated by Prof. O. A. Ileperuma in his write – up in a recent publication of The Island, although the Agriculture Ministry arbitrarily called this nano- nitrogen, it is really a product best classified as nano- urea.(NU) During the last two weeks millions of liters of NU have been imported and distributed among farmers in some areas.

According to a website https://patents.google.com/patent/CN1269774C/en Nano-urea comprises 0.01 to 5 wt% of quinhydrone, 0.01 to 10 wt% of calcium cyanamide . The urea content of NU is 4 %. There were some who were of the view that Chronic Kidney Disease (CKDU) is caused by fertilisers. This is one of the reasons given to justify banning inorganic fertilisers and synthetic pesticides. In view of the fact that NU contains quinhydrone and calcium cyanamide (has undesirable effects – https://www.epa.gov/sites/default/files/2016-09/documents/calcium-cyanamide.pdf ) whether nano-urea will cause similar effects is not known.

Around 225 kg of urea has to be applied to a hectare of paddy which will yield 4 tons. N content of urea is 46%. Hence, 225 kg of urea will supply the app. 100 kg of N . NU has 4% N. i. e. 8 g of N in 1 liter of NU. Accordingly, 1,250 liters of Nano-urea should be applied per hectare, in order to provide 100 kg of N if it is the only source of nitrogen added to the crop. However, the Government is distributing only 2.5 liters of nano-urea per hectare, which is totally insufficient, and will severely reduce rice production. NU is supplied in 500 ml containers.

A farmer who cultivates a hectare will have to be given /obtain 2500 such containers, which is highly impracticable. The approximate cost of 1 kg of N from urea is around Rs 330.00 (currently 1 ton of urea costs nearly Rs. 150,000). A 500 ml of NU is bought at US$ 12.45. Hence the cost of one kilo of nitrogen in Nano-Urea” is around Rs. 125,000. Hence applying urea is much cheaper than applying nano-urea.

Nano-urea needs to be sprayed to the foliage, and it is possible that it could have a disastrous effect on living organisms, including human beings in the respective area, which the health authorities need to give serious consideration. The person who applies NU gets exposed to NU droplets, which are extremely small particles having diameters in the range of one to 100 nanometers. A nanometer (nm) is one billionth of a metre and they cannot be seen with the naked eye.

Nano products are new to the environment, and not enough research has been conducted on the long-term effects of nanoparticles on animal health and environment. There are no recommendations on the amounts, and frequency of nano-urea to be applied to different crops. With all these issues related to nano-urea, it is difficult to understand why the MOA decided to import nano-urea, instead of granular urea, which we have been using all these years. Urea is the most widely used nitrogen fertiliser in the world. It is effective on all crops, and its granule size allows uniform distribution over the soil surface.

Dr. C. S. WEERARATNA

Courtesy The Daily Mirror

The International Monetary Fund (IMF) says Sri Lanka has not made any request for financial support.

IMF’S Mission Chief for Sri Lanka Masahiro Nozaki told Daily Mirror in an email that a staff team from the IMF is scheduled to visit Colombo from December 7–20.

Responding to a question posed on the visit, the IMF Mission Chief said that the delegation will be in Colombo to conduct 2021 Article IV consultations with Sri Lanka.

Under Article IV of the IMF’S Articles of Agreement, the IMF holds regular bilateral discussions with all member countries to review economic developments and policies; following approval by IMF Management the IMF’S Executive Board discusses a Staff Report based on these discussions.

The IMF has not received a request for financial support from Sri Lanka recently, but the staff stands ready to discuss options if requested,” Masahiro Nozaki said. United National Party (UNP) leader

Ranil Wickremesinghe was quoted as telling Parliament this week that Sri Lanka is bound to go for a dialogue with the IMF under section four of the UN Monetary and Financial Conference in December this year.

He had requested the Government to present the details of this dialogue to Parliament saying Parliament has the right to know details of the agreement to be reached. (EASWARAN RUTNAM)

Courtesy Adaderana

The Health Ministry reported that another 211 persons have tested positive for the novel coronavirus, increasing the daily count of new cases to 740. 

Six of the new cases are returnees from overseas while the other 205 cases are associated with the New Year COvid-19 cluster. 

This increases the total number of Covid-19 cases registered in the country to 560,345 while presently a total of 17,713 infected patients are undergoing treatment island-wide. 

The Director General of Health Services has confirmed another 27 coronavirus related deaths for November 24, pushing the country’s death toll due to the virus pandemic to 14,232.

The deaths include 19 males and 08 females while seven of the victims are between the ages 30-59 years. The remaining 20 are in the age group of 60 years and above. 

MD Pathik Hasan

South Asia needs in reviving SAARC for various reasons.  Covid-19 pandemic remembered this reality again. South Asian countries should stand together to tackle some common Regional problems. SAARC is that platform. But SAARC is sleepy now. Thus, SAARC should be revived as a regional platform. A dedicated partner’s role is very needed in this connection. It is Sri Lanka that can play a significant role in reviving the SAARC. Sri Lanka is the only South Asian Country which has very good relations with the other countries in South Asia. The ties amongst Sri Lanka and other stakeholders in the region are well known. As an active member in the SAARC, Sri Lanka should play an important role to revive the dead alike SAARC. The journey of the South Asian Association for Regional Cooperation (SAARC) began in 1985 when India, Pakistan, Bangladesh, Nepal, Bhutan, Sri Lanka and the Maldives formed the platform. In 2007, Afghanistan joined SAARC. Sri Lanka and the Maldives are island states while Nepal, Bhutan and Afghanistan are landlocked. 

If Sri Lanka can play to revive the SAARC this time, Sri Lanka would benefit from it. A free trade of zone could be created in the region. As a regional country, Sri Lanka could benefit by reaping that potentials. On the other hands, the Prestige of Sri Lanka would increase in the region to some extent international arena.

Realizing the unprecedented progress the world’s other regions have made, it was felt the same development is possible if communication and cooperation within this region can be increased to the desired level. 

The EU, ASEAN, GCC and other regional blocs have achieved prosperity by joining regional alliances. Their citizens excluding some member states are not required to obtain visas if they wish to travel from one allied country to another. They can travel from one country to another by road, rail, sea or air without hindrance. These alliances give more importance to regional trade.  

After SAARC came up, it was hoped that citizens of one country would be able to travel to another without a visa. One country would provide transit facilities to another country as required. But that goal has not yet been achieved. And the prospect of achieving that in the near future is not very bright.

The main objective of establishing SAARC was to make the region one of the most prosperous in the world by enhancing regional connectivity and cooperation. But almost 30 years later, it is clear that there is still a long way to go. So all countries including Sri Lanka should consider this carefully. As a responsible regional Stakeholder in the region, Sri Lanka should play a role to revive the SAARC.

There are many privileges, opportunities in case of revival of SAARC for all member states in the sector of free trade, tackling Covid-19,  cooperation of counter-terrorism, cultural exchange, public diplomacy, cricket diplomacy, removal of visa restrictions, robust connectivity etc.

India is the largest of SAARC countries in size and population. The second place belongs to Pakistan. Before SAARC, India and Pakistan had waged three wars. Bangladesh was born in 1971 out of Pakistan. Perhaps, this background has blocked the region from moving ahead.

Capitalizing available resources 

SAARC is home to more than a quarter of the world’s population. In recent times, the countries of the region have made great strides in agriculture. While industrial development is promising, there is a need to harness the potential for further development. The scope of regional trade within SAARC is limited. If this is expanded, SAARC member states will achieve unprecedented development. 

Nepal and Bhutan are bounded on the east, west and south by India. Although the two are bordered by China on the north, their entire border is rugged. So, communication in that direction is impenetrable. Nepal and Bhutan are dependent on India for foreign trade. Although these two have long demanded transit facilities from SAARC through Chittagong and Mongla in Bangladesh, the slow pace of implementation has tarnished SAARC’s spirit.

The seven states of northeastern India are called Seven Sisters”. They maintain communication with the Indian mainland through a narrow route called the Chicken’s Neck. Communication through this route is time-consuming and expensive. India is interested in establishing transit by road, rail and waterways with these seven states through Bangladesh. Although the transit is open by water, it is not fruitful through the year due to the low navigability of the rivers. 

Bangladesh is on its way to developing the infrastructure required for transit by road and rail. It would like to be a transit hub between South Asia and South-East Asia. Dhaka is focusing on regional connectivity. Prime Minister Sheikh Hasina has always urged regional countries to be connected.  

Immediate concerns 

A platform like SAARC is needed to address problems like the Afghanistan crisis. But SAARC is inactive due to the India-Pakistan dispute. Pakistan and India should work together to revive SAARC to maximize regional interests.

Meanwhile, 54 common rivers through India flow into the Bay of Bengal through Bangladesh. By unilaterally withdrawing water from most rivers upstream, India is using it to maintain the navigability of inland rivers, including hydropower generation and irrigation. Bangladesh has faced an unfavourable situation due to this. New Delhi should work with Bangladesh for better regional benefits. India should complete a fair Teesta agreement with Bangladesh soon. As a big fish, it has some accountability towards others. 

From Bangladesh’s perspective, India has always shown a disdainful attitude towards other SAARC members. Due to this – among other reasons – SAARC is failing to reach its goal. 

Although India has road and rail links with Bangladesh and Pakistan, trade is conducted through transhipment due to lack of transit facilities. Communication is not very easy as the citizens of these three countries need a visa to communicate. At present, trade between Nepal and Bhutan with Bangladesh is handled through transhipment in the absence of transit. As a result, the import and export expenditure of both is increasing. 

India’s economy is growing rapidly. Bangladesh’s economy is also booming. The economies of all other countries in South Asia are also developing. For regional cooperation, the following provisions should be introduced: 

• Transit facilities between SAARC countries are opened

• Visa system must be abolished

• Currency of one country must be easily exchanged in another country or a common currency must be introduced

• Travel facility from one country to another in a private car should star

• Flow of electricity, gas, oil and water from one country to another must be made easily available

• Same SIM card must be used to talk from one country to another easily and cheaply

• Scope for trade is maximized 

This requires SAARC countries to show the highest level of friendship and harmony towards each other and to make the best use of opportunities and cooperation. All member states specially Sri Lanka must play a role to revive SAARC as a regional cooperation platform.

By P.K.Balachandran Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, November 24 (SAM): Sri Lankan Finance Minister Basil Rajapaksa is planning to visit New Delhi at the earliest, to seek from Prime Minister Narendra Modi, urgent help to tide over the economic crises in the island, especially the part concerning foreign debt repayment. According to sources, a request has been made for an appointment with Modi. If the appointment is given, the Lankan Minister will make a day’s trip.

As stated by Foreign Minister G.L.Peiris, Basil Rajapaksa’s agenda is wide – to seek loans, investment and economic cooperation. Rescheduling debt repayment could be an unstated item, as Sri Lanka had already sought it earlier from India and China.

But experts wonder if a hurried one-day trip will help Sri Lanka, when the agenda is large, and lacking in focus. There is a manifest absence of detailed planning with the involvement of both sides. Further, it is not even clear if the Sri Lankans have worked out details to make the discussions useful.

During the virtual bilateral summit between Indian Prime Minister Modi and Sri Lankan Prime Minister Mahinda Rajapaksa in September 2020, the two leaders agreed to deepen cooperation in renewable energy with particular emphasis on solar projects under the US$ 100 million Line of Credit from India. Then on 16 June 2021, the agreement in this regard between the Government of Sri Lanka and the Export-Import Bank of India, was exchanged by the High Commissioner of India to Sri Lanka, Gopal Baglay, and the Secretary to the Treasury, Mr. S.R. Attygalle, in the presence of  Sri Lankan President Gotabaya Rajapaksa. But Colombo is yet to chalk out plans to utilize the existing US$ 100 million Indian line of credit.

The other nagging question is whether, in the foreseeable future, Sri Lanka will be able to repay loans even if there is rescheduling.  

READ: Islamic State in Sri Lanka had planned attacks in all 9 provinces this year, probe reveals – Prof Rohan Gunaratne   

Parlous State

Be that as it may, if an urgent meeting is being sought with Modi, it is because of the parlous state of the Lankan economy. According to the Central Bank of Sri Lanka, the total outstanding government debt is LKR 15 trillion and the Debt/GDP ratio is 101%. 60% of the total debt is domestic and 40% is foreign.

In April 2021, foreign debt amounted to US$ 35.1 billion. Out of the US$ 35.1 billion, 47% (US$ 16383.4 million) was accounted for by international market borrowings; 10% (US$ 3388.2 million) was owned to China; 13% (4415.7 million) to the Asian Development Bank; 9% (US% 3230.9 million) to the World Bank; 2% (US$ 859.3 million) to India, and the rest was owed to others.

Sri Lanka’s gross official foreign exchange reserves fell to US$ 2,267 million in October 2021, down 73% August 2019.  

Meeting foreign-currency debt-servicing needs for 2022 will be government’s immediate concern, economic commentator Dinesh Weerakkody says. According to him, two big payments are due in 2022 – a US$ 500 million bond in January, followed by US$ 1 billion of debt maturing in July. It is estimated that a total of US$ 5 billion will be required to service debt obligations (principal plus interest) and other commitments in 2022.

In 2020, imports were reduced by approximately US$ 3.9 billion (a 20% reduction in comparison to 2019) resulting in a US$ 2 billion drop in the trade deficit. This gave the government temporary breathing room to manage foreign debt repayments in 2020, points out Umesh Moramudali, a Colombo University economist in his detailed paper in The Diplomat.

Moramudali warns that with the increase in oil prices in the global market and an expected post-COVID economic revival in Sri Lanka in 2022, fuel import bills will rise again, putting further pressure on foreign reserves. Referring to  the government’s policy of barring imports to save foreign exchange,  Moramudali argues that the strategy of managing foreign debt through curtailing imports is not a sustainable solution for a country like Sri Lanka, in which more than half of imports are intermediary and capital goods.

READ: Pakistan to allow India to send wheat to Afghanistan through its territory: Imran Khan

The continuous restriction of imports will curtail economic growth. which is not something that Sri Lanka can afford right now,” he avers.  

Sri Lanka has resorted to issuing International Sovereign Bonds (ISB) and roll over of foreign loans. Successive have been swearing by ISBs. This is because, unlike the IMF and concessionary loans, the ISBs carry few or no conditions. But the terms are not favorable for poor countries with low foreign exchange reserves.

In a stinging comment on the penchant for ISBs, Moramudali says: ISBs are commercial borrowings, have a short payback period, high interest rates, and no grace period. ISBs have a payback period of 5-10 years with an annual interest rate above 6% to be paid biannually. On top of that, there are principal payments – in other words the total borrowed amount of an ISB is settled at the bond maturity date, all at once, rather than being distributed over the years through annual repayments. Therefore, when an ISB matures, foreign debt repayment requirements skyrocket, resulting in a large foreign currency outflow. This leads to significant BOP vulnerabilities. Consequently, even if the foreign debt-to-GDP ratio is less than what it was two decades ago, Sri Lanka’s vulnerabilities are a lot more severe and alarming, because the debt dynamics of the country have completely shifted to a new paradigm.”

READ: The President of India: Powers and responsibilities

Unwise Rejection of IMF

Sri Lanka is adamantly opposed to seeking IMF assistance because the IMF will impose conditions related to economic management which its populist governments have tended to sneer at. But what Colombo does not realize is that Sri Lanka might not be able to maintain a sufficient level of foreign currency reserves and meet foreign debt repayment obligations in the absence of IMF assistance, Moramudali points out.

With Sri Lanka’s low sovereign credit ratings and the ongoing pandemic, issuing ISBs does not seem like an easy option for the Sri Lankan government (indeed, it looks almost impossible in the near term),” he observes.

Due to the fear of COVID and lockdowns, there has been a great contraction of trade, low tax revenue, and lack of Foreign Direct Investment (FDI) in Sri Lanka. Trade contracted relative to GDP, falling from roughly 33% in 2000 to roughly 13% in 2019. Tourism has completely collapsed because, unlike the Maldives, Sri Lanka has been too scared of opening its borders to foreigners. About 4 million of a total of 21 million Sri Lankans depend on tourism directly or indirectly. These were at the end of their tether in 2021.

READ: New state-of-the-art Kelani Bridge named Golden Gate Kalyani” in Peliyagoda to be declared open

Failure to provide comprehensive and consistent, long-term solutions to address structural weaknesses in the Sri Lankan economy has resulted in Sri Lanka’s running into serious Balance of Payment (BOP) crises every other year. Sri Lanka has been relying heavily on foreign loans for development purposes over the last four decades and has now gone in for swaps with a number of countries.   

Swaps

Sri Lanka had sought assistance from China and India to resolve the foreign exchange crisis. In March 2021 Sri Lanka got a US$ 1.5 billion three-year swap facility from China. In August 2021 it got US$ 400 million swap with the Reserve Bank of India. Sri Lanka had signed the swap deal available to SAARC countries in 2020 and repaid it in February 2021 after rolling it over once. It entered into a SWAP deal for US$ 250 million with Bangladesh too.

READ: Rawalpindi Chamber of Commerce and Industry inks MOUs with Lankan Chambers

Silver Lining

But there is a silver lining in this dark cloud. It is that Sri Lanka did not default on loan repayments even in 2020 when conditions were excruciatingly bad. It repaid the US$1 billion bond by its deadline. A further US$ 400-500 million in other commitments were met. It kept intact its reputation for honoring sovereign debts.

 චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම,  LL.B., Ph.D.

‘You cannot legislate against geography’ -Sir Wilfred Laurier

‘One law for the lion and the ox is oppression’ – William Blake

දුක,  දුකට හේතුව

නා නා ආකාරයේ සිංහල හා සිංහල නොවන කළු සුද්දන් විසින්,  එක රටක්-එක නීතියක් යන  සංකල්පයේ පක්ෂ දේශපාලක නොවන වින්නඹුවන් වී සිටින, ජනාධිපති ගෝඨාභය  හා ඥානසාර හිමියන්ට නගන අවලාද, විදේශ බලවේගවල ආධාර සමඟ දැන් දියත් කර ඇති රෙජිම් චේන්ජ් ව්‍යපෘතියේම තවත් පැත්තක් බව මේ වනවිට හොඳටම පැහැදිලිය. මේ නිසා අප විසින් කල යුතු මෙම සංකල්පයේ සාධාරණකම, විද්‍යාත්මක බව හා රට නොකැඩී තබා ගැනීමට නම් එය පියවරෙන් පියවරට වත් ක්‍රියාත්මක කිරීම අත්‍යාවශ්‍යම  බව ජනතාවට සිංහල භාෂාවෙන්ම ලියා පෙන්වා දීමය. අනාගාරික ධර්මපාලතුමා 1920  ගණන් වලදී සිට කියා සිටියා මෙන් රටේ සිංහල බෞද්ධ ශිෂ්ටාචාරය රැක ගැනීමට තව දුරටත් ඉතිරිව ඇති කාලය ශීඝ්‍රයෙන් ගෙවී යන බව පෙනේ.

එක රටක්-එක නීතියක් යන සංකල්පය රාවරයේ වික්ටර් අයිවන්ට හා ෆීල්ඩ් මාෂල් සරත් ෆොන්සේකාටද තේරී නැත (සරත් කියන්නේ ඔහුගේ මතය සජිත්ලාගේ මතයද බවය). ‘සිංහල බෞද්ධ රටේ සෙසු ජනවර්ගවලට සමාන අයිතිවාසිකම් ඇතුව ජීවත් විය හැකි නමුත් ඔවුන් අසාධාරණ ඉල්ලිමි නොකල යුතුයයි’ යුද්ධය කාලයේ කියූ සරත් දන් කියන්නේ එක නීතියක් යනු තිබෙන නීති එක සමානව ක්‍රියාවට යෙදීම මිස, දැනට නීති පොතේ තිබෙන නීති වලට අත නොතැබිය යුතුය යනුය. ජනවර්ග වලට විශේෂ වූ එක රටක පැවැත්මට හානිකරවූ, හානිකරණ, නීති ගැන ඔවුන් දෙන්නාම දෙපැත්තක සිටිමින් එකඟවේ!  තමන්ගේ සිරිත්-විරිත්, ආගමික කාරණා තමන්ගේ ගෙවල්වල පුද්ගලිකව කල හැකිමුත්, සෙසු සමාජයට පොදුවේ බලපාන විශේෂ නීති අහෝසි කිරීම එක නීතියක් යන කාසියේ අනිත් පැත්තය. සරත් ෆොන්සේකා  නොදන්නාකමට හෝ  වික්ටර් අයිවන් දැන දැනම  හෝ කරන්නේ ඒකීය රට කබලි කිරීමේ ව්‍යාපාරයට මුක්කු ගැසීමය.

එක ජනවර්ගයක පිරිමින්ට ස්ත්‍රීන් 4 ක් එක්වර තබාගන්නට ඉඩදෙන නීතිය, මුස්ලිම් රටවලට මිස ලංකාව වැනි  සිංහල ජාතියට ඇති එකම දූපතේ තවදුරටත් කරගෙන යාමට ඉඩදීම සියදිවි නසා ගැනිමකි. බල්ලෙක් වුනත් ඉස්සෙල්ලාම බලන්නේ යමෙකුගේ මුහුණය. එසේ නම් මුළු මුහුණම වසාගෙන මහපාරේ යාමට සයින්දමරිදු නම් හිස්බුල්ලාගේ පුංචි අරාබියෙදීවත් ඉඩදිය යුතුද?

යම් මිනිසෙකුගේ පුද්ගලික අවශ්‍යතා හා උවමනාකම් (wants & needs), බෙදුම්වාදී දේශපාලකයින් විසින් හුදෙක් තමන්ගේ පැවැත්ම සඳහා භාෂාව, ආගම අනුව ජාතිවාදී ලෙස රටවල් කැබලිකර ගැනීම සඳහා භාවිතා කරණ පොදු ආශා හා අභිප්‍රායන්  (aspirations) නම් මෙවලමට  හාත්පසින්ම වෙනස්ය. මේ ආශා (ඊලම, හලාල්, ශාරියා ගම්මාන ) ඒකීය රටක් සඳහා මහජාතියේ ඇති ආශාව, අවශ්‍යතාව හා ගැටේ. උදාහරණයක් වශයෙන් ඉස්ලාම් තුර්කියට ඕනෑ යුරෝපා සංගමයට බැඳී වාසි හතම ලබාගැනීමටය. එහෙත් මේ ආශාව යුරෝපය ක්‍රිස්තියානි ලෙස තබාගැනීමට කතෝලික ප්‍රංශයේ ඇති ආශාව හා ගැටේ.

මෙවැනි ආශා නොහොත් කපටි නායකයින්ගේ කෑදරකම දුකට මුලය. මෙහිදී යම් රටක, ප්‍රදේශයක, භූගෝල විද්‍යාව අමතක කල නොහැකිය. 1832 දී සුද්දා ලංකාව පලාත් පහකට බෙදුවේ රටේ භූගෝල විද්‍යාවට පටහැනිවය. බොරු නිදහස ලබා අවුරුදු 74 කට පසුත් මේ අමනෝඥ  පලාත් බෙදීම, රටේ  ගංවතුර, නාය යෑම්, නියං වැනි දුක් වලට එක් ප්‍රධාන හේතුවක් බව පක්ෂ දේශපාලන කළුසුද්දන්ට අවභෝධවී නැත. බුදු දහම අනුව ලෝකයේ දෙන්නෙක් එක සමාන නොවේ. මෙය ඇඟිලි සළකුණු එක සමාන නොවනවාය කියනවා වගේය. පුද්ගලයින් එක සමාන නොවනවා මෙන්ම, එම් පුද්ගලයින් වසන භූමියද අසමානය.

කැළෑ නීතිය (law of the jungle)

මිනිසාටත් තිරිසනාටත්, කුසගින්න, නින්ද, කාමාශාව හා භය යන කාරණා හතර පොදුය. මේ දෙවර්ගය අතර ඇති වෙනස නම් සතෙකුට, සිතීමට හැකි මනසකින් යම් දෙයක හොඳ නරක තෝරා බේරා වෙන්කර ගත නොහැකිවීමය. සතුන්ට පුස්තකාලද නැත. පරෙවියන් තැපැල් පණිවුඩ ගෙනයාම, හරකෙක් කෝවිලක් ඉදිරියේ  තිබෙන ටැප් කරාමයක් කරකවා ඇර ඉන් වතුර බී එය නැවත වසා  යාම වැනි නිදසුන් දුර්ලභය.

සතුන්ටත් ‘නීතියක්’ ඇත. එය බලය හා ශක්තිය මත පදනම් වූවකි. එය ලොකු මාළුවා පොඩි මාළුවා ගිලගන්නා මත්ස්‍ය න්‍යායය. තමන්ගේ ආරක්ෂාව තම තමන් විසින්ම සපයා ගතයුතු යයි ජේආර් වරක් කිව්වේ මේ න්‍යායට අනුගත වෙමින්ය. එවිට සිදුවන්නේ  සතුන්ගේ ‘නීතිය’ නොහොත් කැළෑ නීතිය, මිනිසාගේ ‘නීතිය’ බවටද පෙරලීමය. පොලිසිය නීතිය නවනවා කියන්නේද එයටය. සල්ලි, ලිංගික අල්ලස්, මිනිස් කම යටකර දමා යයි.  මහා මංගල සූත්‍රයේ කියැවෙන ඥාති සංග්‍රහය, අසාධාරණ (unreasonable) ලෙස භාවිතා කිරීමය. මෙහිදී බොහෝ විට සිදුවන්නේ සවුත්තු නීති, කූට ලෙස පාස් කරවා ගැනීමට වඩා (උදාහරණයක් වශයෙන්, චන්දයෙන් පැරදුන අය ලිස්ට් මන්ත්‍රීලා කිරීම), දැනටමත් තිබෙන නීති අයුතු ලෙස භාවිතා කිරීමය. උසස්වීම් හා නොයෙක් වරදාන පෙන්වා උසාවි නඩුකාරයින් බිලීබා ගැනීමද මීට අයත්ය. සරත් ෆොන්සේකා නොදන්නාකමටත්, වික්ටර් අයිවන් කොලේ වහලාත් කියන්නේ මේ වැඩේ ය.

හමුරාබිගේ නීති සංග්‍රහය හා  බුද්ධාගමේ විනය පිටකය

1901 දී සොයාගත් ලෝකයේ දැනට ඇති පැරණිම මිනිස් නීති සංග්‍රහයක් වන්නේ බැබිලෝනියාවේ සුමේරියන් ශිෂ්ටාචාරයට අයත් හමුරාබි කෝඩ් එකය.  ක්‍රිස්තු පූර්ව 1755-50 වර්ෂ වල ගලක කොටා ඇති එය නීති 282 කින් සමන්විතය. මෙය කවුරුන් හෝ විසින් සිංහල භාෂාවට පෙරළිය යුතුය කියා මට සිතෙන්නේ ලංකාවේ වත්මන් සමාජ චර්යා ආශ්‍රයෙන් ඒවා සසඳා බැලීමට ඉඩක් ලබාදීම පිණිසය. ඇසට ඇසක්,  දතට දතක් යන අදහස එහි 4c නීතියේ ඇත (අරාබි රටවල ශාරියා නීතිය-හොරකමට අත කපා දැමීම).  මේ නීති වලින් වානිජ කටයුතු පමණක් නොව, ජීවිතයේ නොයෙක් අංශ ආවරණය කර තිබේ. යම් ශල්‍ය වෛද්‍යවරයෙකුගේ වරදින් ලෙඩෙක් මළොත් ඔහුගේ අත් දෙක කපා දමනු ලැබේ. යම් නඩුකාරයෙක්  වැරදි ලෙස තීන්දුවක් දුන් බව එලිවුනොත් ඔහුට ලැබෙන දඬුවම විශාල දඩයක් හා තනතුරෙන් පහකිරීමයි.   Code of Hammurabi – Wikipedia

හිරි-ඔත්තප්ප (ලැජ්ජා-භය)

හමුරාබිට පසුව, යුරෝපයේ නැපෝලියන් කෝඩ් එකට බොහෝ කාලයකට පෙර, ඉන්දියවේ බුදුහාමුදුරුවන් විසින් භික්ෂූන්ට හා මෙහෙණින් සඳහා පිළිවෙලින් විනය නීති 227 ක් හා 305 බැගින් පැණවූ සේක. වතුරට කෙල නොගැසීම, තණ කොළ මත මුත්‍රා නොකිරීම, ගස්වල අතු නොකැපීම  වැනි මිනිස් හැසීරිම් පවා ඉන් ආවරණය කර තිබේ. සාමනේර හා උපසම්පදාවූ භික්ෂූන් අතර මෙම නීතිවල දැඩි හෝ මෘදු  බවක්ද විය.  ස්ත්‍රීන් දණහිසෙන් උඩට කොට ගවුම් ඇඳීම නුසුදුසු බව පෙන්වා දී තිබේ (අනාගාරික ධර්මපාලතුමාද 1920-30 ස් ගණන්වල දින චර්යාව ගැන ලැයිස්තුවක් ප්‍රසිද්ධ කළේය). බයිබලය, කුරාණය හෝ ටෝරා ගැන මට දැණුමක් නැත. එහෙත් ආගමික අණදීම් නොවන, ගිහියන්ගේ හැසිරීම්, වගකිම්, යුතුකම් ගැන ත්‍රිපිටකයේ  ඇති සූත්‍ර රාශියකි. ගිහියන් විසින් මෙම අනුශාසනා නොපිළිපැදීම නිසා යම් සමාජයක සිදුවන පරිහාණිය කොසොල් රජතුමා දුටු සීන දාසැය නමින් අප කියවා ඇත. ලංකාව 1948 න් පසුව සිටින්නේ මේ සීන සැබෑවෙන කාලයකය. කොරෝනාව ඒ පිළිඹඳ ලෝක මට්ටමේ උදාහරණයය. බුදු දහමේ ගිහියන්ට නීති නොවුනා පමණක් නොව, රජකුමාරයෙක්ව සිටි බුදුන් වහන්සේ (හතලිස් පස් වසරක් පුරාම) රාජ නීතියට ඇඟිලි ගැසුවේද නැත. මීට වෙනස්ව ධීවරයෙකුව සිටි ජේසුතුමා රෝම අධිරාජ්‍යයේ නීති හා ගැටී වසර තුනකින් ස්වර්ගස්ථ විය.

නීති හා සිරිත් විරිත්

මිනිසෙකුට දිය හැකි ලොකුම දඬුවමක් නම් ඔහුව/ඇයව හුදකලා කර තැබීමය (රිෂාඩ් බතියුර්දීන් හා රංජන් රාමනායක හිරගෙදරදී හොරෙන් ටෙලිෆෝන් තබා ගන්නේද මේ නිසාය). සතුන් මෙන්  මිනිසාද රංචු ගැසී ජීවත් වූවෙකි. මෙසේ ජීවත්වීමේදී ඔවුන් අතරින් යමෙක් ‘නායකයෙක්’ ලෙස බිහිවූයේ මූලික වශයෙන්ම සෙසු රංචු වලින් එන ආක්‍රමණ වලට මුහුණදීම පිණිසය. මෙසේ එක භූමි ප්‍රදේශයක ගොවිතැන්කරමින් ජීවත්වන ගෝත්‍ර අතර පමණක් නොව එඬේර ජීවිත ගතකල පිරිස් අතරත් සිරිත් හා සම්ප්‍රදා  වර්ධනය විය. අතීත සමාජ පාලනයවූයේ, සංවිධානයවූයේ, ඒ මඟින්ය. ලංකාවේ රජවරුන් විසින් පැණවූ විධාන ශිලාලිපි වල සටහන්ය. අශෝක අධිරාජයාගේ ශිලාලිපි බෞද්ධ මධ්‍යම ප්‍රතිපදාවට අනුකූලව හා අවිහිංසාවාදී වුවත් බ්‍රාහ්මණ හින්දු බලය ඉදිරියේ ඒවා වැඩිකල් පැවතියේ නැත. ගම-වැව-දාගැබ යන ත්‍රිත්වය මත ගොඩ නැඟුණ ලංකාවේ වාරි සමාජය එක රටක් ලෙස බැඳුනේ පරම්පරානුගත යුතුකම් හා වගකීම් සම්ප්‍රදා මඟින්ය. 1551 දී ධර්මපාල කතෝලික රජු වීමත් සමඟ ඉවක් බවක් නැතිව යුරෝපයේ ක්‍රම ලංකාවට පැටවීමේ අවුරුදු 500 යුගය ආරම්භ විය.  ක්‍රිස්තියානිකරණය හා බද්ධවූ මෙමනීති, කසාද රෙජිස්ටර්, උපත් රෙජිස්ටර් වශයෙන් සමාජයට රිංගුවේය.

බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමය දැනටත් සම්ප්‍රදා අනුව දුවවන යාන්ත්‍රණයකි. මෙහි ඇති සමහර ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ලක්ෂණ ඉන්දියාවේ බෞද්ධ සංඝ සමාජයේ තිබූ බව සාමි පෙන්වා දී තිබේ (The legacy of India, edited by G. T. Garratt; with an introduction by the Marquess of Zetland, 1937). ඇමෙරිකාවේ නිව්යෝර්ක් ප්‍රදේශයේ නේටිව් ඉන්ඩියන් ට්‍රයිබ්ස් වල තිබූ පාලන මූලධර්ම කොපිකරණ ලෙස එකමුතුවක් නැති  ඇමෙරිකන් ජනපද 13 ට බෙන්ජමින් ෆ්‍රෑන්ක්ලින් විසින්  උපදෙස් දුන්නේය. මෙම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මූලධර්ම පසුව යුරෝප රටවල දාර්ශකයින් විසින් ප්‍රචලිත කරණ ලදී. (Lies my teacher told me, James W. Loewen 1995). අඩුතරමින් ලංකාවේ සරසවි සිසුන්ටවත් මේ ඉතිහාස කතාව මතක් කර  දිය යුතුය.

නීතිය කියන්නේ මොකක්ද?

යම් නිවසක රෙපයාර් වැඩකට එන ඉලෙක්ට්‍රිෂියන්ට හෝ ප්ලම්බර්ට ගෙහිමියා වියදම අඩුවන ආකාරයේ යම් යෝජනාවක් කලොත් ඔහු කියන්නේ ඒ යෝජනාව නීතියට පටහැනිය කියාය. යම් පංචස් කන්ධයක උපතට පෙර සිට මරණයෙන් පසුව දක්වාම නීතිය බලපාන්නේය. ඔහුගේ/ඇගේ නිදන කාමරයේ සිට කන්තෝරුවේ බෝඩ් රූම් එක දක්වා සියළු හැසිරීම්ද නීතියට යටත්ය. යම් නීතියෙන් තහනම් කර ඇති ලිංගික ක්‍රියා එලිවෙන්නේ දික්කසාද නඩුවලදී උසාවියේ ශක්ෂි දෙද්දීය. ඇලෝසියස්ලාගේ, රනිල්, රවි කරුණානායකලාගේ නීතිවිරෝධී මහබැංකු මංකොල්ලය අල්ලා ගත්තේ ඩිව් ගුණසේකරගේ කෝප් කමිටුවෙන්ය. නැත්නම් එය යට යන්නේය. සිරිල් ගාමිණී නම් කතෝලික පියතුමාට  සීඅයිඩියට බඩගාන්නට සිදුවී තිබෙන්නේ නීතියේ සීමාව ඉක්මවා කතාකල නිසා නොව, සිය හැසිරීම පැහැදිලි කිරීමට ඔහු නීතියෙන් බැඳී සිටින නිසාය. එය ඔහු කොටිවලිගයක් අල්ලගත්තා වැනිය. දියවන්නා හෝටලයේ මන්ත්‍රීලා නීති විරෝධී කතාකරන්නේ දැනට ඇති නීති අනුව නීතියේ රැහැණට ඔවුන්ගේ හැසිරීම අසු නොවන නිසාය. මෙසේ මන්ත්‍රී පරාණවලට  වගකීම් රහිතව හැසිරීමට ඉඩ නොදීම රටේ හැමෝටම එක නීතියක් බලපානවා යයි  පිළිගැනීමකි. මේ අය සීඅයිඩීයේදී අසරණවී වරද පිළිගනී. එහෙත් ඔවුන්ට දඩයක්, දඬුවමක් නියම නොවේ.

නීතිය කියන්නේ කුමක්ද යන්න ගැන ඇති අදහස් අතරින් වඩාත්ම ප්‍රචලිත, එය ආණ්ඩු විසින් සමාජය පාලනය කිරීමට යොදාගන්නා මෙවලමක් යනුය (law is governmental social control). මෙහිදී රජය, ආණ්ඩුව, ප්‍රතිපත්තිය යන වචන තුන වැදගත්ය (state, government in power, public policy). යටහ් විජිතයකදී නම් රජය හා ආණ්ඩුව  යන ආයතන දෙකම එකය. සුද්දගෙ ආණ්ඩුව සුද්දගෙ රජයය. නඩුත්, බඩුත් දෙකම ඔහුටය.  නිදහස් රටකදී රජය, තට්ටුමාරු ක්‍රමයට මාරුවෙන් මාරුවට තාවකාලිකව බලයට එන හා යන, පක්ෂ දේශපාලන ආණ්ඩුවට වඩා වෙනස්ය. රටක රජය යනු යම් ප්‍රතිපත්ති සමූදායයන්ගෙන් සමන්විත අඛන්ඩ සංස්ථාවකි.

කාලයක් පුරා එකතුවූ පොදු ප්‍රතිපත්ති රජයේ නීති බවට පෙරලේ. මෙම නීති රටක ජනතාව විසින් අනුමතකල ඓතිහාසික පදනමය. කාලානුරූපව ඒවා ඉවත්කිරීම හෝ නවීකරණය කිරීම නියම වශයෙන් නම් මහජන අනුමැතිය ලබාගෙන සිදුවිය යුතුය. වරින් වර ආණ්ඩු බලය ලබාගන්නා පිරිස් ඓතිහාසික රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති/නීති රාමුව තුල ක්‍රියාකල යුතුය. යම් රාජ්‍යයක් යම් පැරඩයිම්  මත   හැඩගැසෙන්නේ ආණ්ඩුව නමැති ඒකකයේ මැදිහත් වීමෙනි. උදාරණයක් වශයෙන් ‘පෝලිම් යුගයෙන්’ ගැලවීම සඳහා ජේආර් විසින් 1978 දී ‘නිදහස් වෙළඳපොල’ නම් පැරඩයිම් එක ගෙනාවේය. ආණ්ඩුවේ ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රමයෙන් රජයේ නීතිය විය. ඉන් පසු ආ ආණ්ඩු මෙම රජයේ නීතියට කොටුවිය.

ඓතිහාසිකව ලෝකය පුරා පැවති සම්මුති ආණ්ඩුක්‍රමය වෙනුවට (අප්‍රිකාවේ, ඇමෙරිකාවේ ට්‍රයිබල් කවුන්සිල්, ලංකාවේ ගම් සභා, ඉන්දියාවේ පංචයාත් සභා), එංගලන්තයෙන් හදුන්වාදුන් නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යටතේ ආණ්ඩු බලය බලය අල්ලා ගන්නා සුළු පිරිසකට රාජ්‍ය බලය ග්‍රහණය කරගත හැකි විය. මේ මඟින් සමාජය පාලනය කිරීමට ආණ්ඩුවට (පාලක පන්තියකට) ඉඩ ලැබුණි. රජය නමැති ජනතා පරමාධිපත්‍යය, ආණ්ඩුව නමැති සුළු පිරිසකගේ වාසිය, පැවැත්ම සඳහා යොදාගන්නා ආයුධයක්  බවට පත්වීම ලෝකයේ නියෝජිත ප්‍රජා තන්ත්‍ර (නාස් ලණූ) වාදය පවතින හැම රටකම පොදු ලක්ෂණයය. මෙය 2021 දී ඇමෙරිකාවටත්, එංගලන්තයටත්, ඉන්දියාවට හෝ ලංකාවටත් අදාල සංසිද්ධියකි.

සුද්දට විරුද්ධව සටන් කලේ සිංහලයා පමණය

එක රටක්-එක නීතියක් යන වෘත්තාන්තය තේරුම් ගත යුතු,  නිසි ආකාරයට තේරුම් ගත හැක්කේ, මෙවැනි පසුබිම් දැණුමකින් පසුවය. මෙය ජනාධිපති ගෝඨාභයගේ-ඥානසාර හිමිගේ සුදුසුකම්-අඩුපාඩු පිළිඹඳ ප්‍රශ්ණයක් නොවේ. ඒ පංචස්කන්ධ දෙක ඉණිමං දෙකක් පමණය. ඔවුන් නැත්නම් වෙනත් දෙන්නෙක් ඉක්මණින් හෝ ප්‍රමාදව හෝ මේ පුණ්‍ය කර්මයට කරගැසිය යුතු වන්නේය. 1815 න් පසුව ලංකා කොලනියේ තිබෙන්නේ සුද්දා විසින් තමන්ගේ වාසිය සඳහා ගෙනා නීතිය. රට සූරාකෑම ඔවුන්ගේ ප්‍රතිපත්තිය විය. ඒ සඳහා බෙදා පාලනය එලිපිටින් හා දිය යටින් ශූක්ෂම ලෙස යොදාගත්තේ නොයෙක් නීති හරහාය. ලංකා ඉංග්‍රීසි කොලනියේ ඉතිහාස කතාව සුද්දා හා පන්සල අතර ඇතිවූ නොනවතින අරගලයේ වාර්තාවය. 1948 න් පසු එය සුද්දාගෙන් කළුසුද්දාට මාරුවිය. 1798 දී නෝත් ආණ්ඩුකාරයාගේ සිටම සුද්දාගේ අභිප්‍රායවූයේ පන්සල විනාශකර දැමීමය. මලබාර් ඉන්හැබිටන්ට්ලාටත්, මුස්ලිම්, බර්ගර්, මැලේ, ක්‍රිස්තියානි ජනකොටස් වලටත් වාසි වෙන අකාරයේත් බෞද්ධයාට හානිවන ආකාරයේත් නීති පැනවීම සුද්දා විසින් දිගටම කරගෙන ගියේය. 1948 දී සුද්දා ගියේ 29 වෙනි වගන්තිය මඟින් සිංහලයා කොටුකර තබන්නට සිංහල කළුසුද්දන් එකඟකරවා ගෙනය. බලය ලබා ගැනීමේ කෑදරකම නිසා ජාතිය අසාධාරණ ලෙස පාවා දීමට සූදානම්වූ මොවුන් ජාතියේ පියවරු විය. එක්සත් ජාතික පක්ෂය  යනු එක්සත් මායාවක් පමණය. ද්‍රවිඩ රටක, ශාරියා රටක හොල්මන්  ඒ වනවිටත් දෘෂ්‍යමාන වෙමින් තිබුණි.

රටේ දැනට ඇති සියළුම නීති සියුම් පනාවකින් මෙන් පීරා බලා ඒවායේ ඇති සිංහලයාට හෝ වෙනත් ජනවර්ගයකට හානිකර ලෙස බලපාන කොටස්, වගන්ති, ඉවත් කිරීම මාස තුනකින් කල නොහැකිය. ඒ සඳහා වෙනම කාර්යාලයක් පිහිටුවීම මෙම බලකායේ නිර්දේශයක් වනු නොඅනුමාණය. රටේ ඒකීය භාවයට තර්ජනයක් වන දැනට සක්සුදක්සේ පැහැදිලිව පෙනෙන නීති ඉවත් කිරීම හෝ වෙනස් කිරීම සඳහා නිර්දේශ කිරීමට අවශ්‍ය නිපුණත්වය ඥානසාර හිමියන්ට ඇත. ඒ සඳහා බලකායේ සෙසු සාමාජිකයින් මතවාදීව එකඟකර ගැනීමට බෞද්ධ රාජ්‍ය පාලන ප්‍රතිපත්ති (සියළු සත්වයෝ නිදුක්, නිරෝගී-සුවපත් වෙත්වා) හා මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව අනුගමනය කරණ කොමිටියක නායකයෙකුට අපහසු නැත.

මීලඟ කොටස: එක රටක් එක නීතියක් සංකල්පය ක්‍රියාත්මක වන්නේ, නීතිය-බුදුදහම-භූගෝල විද්‍යාව යන ත්‍රිකෝණය තුලය. එයට පක්ෂ දේශපාලනයක් හෝ ජාතිවාදයක්  හෝ නැත.

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම,  LL.B., Ph.D

ලංකාවේ පක්ෂ දේශපාලකයින්, සිංහල කළුසුද්දන්, මාක්ස්වාදි රොඩු, කොටින්ම කියනවා නම් රට  කැබලි කිරීමට උල්පන්දම් දෙන පිරිස් 2012 මැයි මස බොදු බල සේනාව බිහිවූදා සිටම ඊට බිය වුයේ ඥානසාර හිමියන් ඉදිරිපත් කල ‘අනිත් හැමෝටම නායකයෙක්  සිටියත් සිංහල බෞද්ධයාට නායකයෙක් නැත‘ යන මතවාදයය. එය ලැව් ගින්නක් සේඅ රට පුරා පැතිර ගියේය. මෙම මතවාදයේ බිම් මට්ටමේ  යථාර්ථය නම්, කඹ වැණි පිරිත් නූල් අතේ  බඳගෙන, අපේ හාමුදුරුවනේ, අපේ හාමුදුරුවනේ යයි කියමින් සිංහල දේශපාලකයින් විසින් කරන්නේ සිංහල බෞද්ධ ජනතාවට සමහර පිරිමි හිත හොඳ ගෑණුන්ට සළකණවා කියන ආකාරයටය යන්නය.

මේ නිසා මීට පෙර බිහිවූ සීහල උරුමය, ජාතික හෙල උරුමයට කලා  මෙන්, බොදු බල සේනා සංකල්පය විනාශ කිරීමට රටේ 1931 න් පසුව සිට ක්‍රියාත්මක වන දූෂිත දේශපාලන ක්‍රමයෙන් රැකෙන පිරිස් විවෘත හා හීතල යුද්ධයක් ආරම්භ කලේය. පෘතග්ජනයෙකු වශයෙන් හාමුදුරුවන්ගේ අඩුපාඩු හොයමින් මේ අය කුරුමානම් ඇල්ලුවේ කෙසේ හෝ උන්වහන්සේව කොටුකර බැඳ දැමීමටය, මිසිස් චන්ද්‍රිකාගේ වචනවලින් කියනවා නම් බල සේනාව බලු කූඩුවේ දැමීමය. මේ ප්‍රතික්‍රියා සමාන කල හැක්කේ, සැක සහිත ලෙස අපවත් වූ හාමුදුරුවරුන්ට වඩා, අනාගාරික ධර්මපාලතුමාට ඩී ඇස්ලා, ඩී බී ජයතිලකලා සුද්දන් සමඟ කල කෙනෙහිලිකම් වලටය.

මෙම කොටු කිරීමේ කුමණ්ත්‍රනය සඳහා රටේ අධිකරණ ආයතන යොදාගත් ආකාරය ලෝක ඉතිහාසයේම සිදුවූ කැත, අයුතු හා දුෂ්ට උදාහරණයකි. නඩුකාරයින්, නීතීඥයින්, නීතිපති යන අය හවුල්ව අවුරුදු 19 ක බරපතල වැඩ සහිත සිරදඬුවමක් උන්වහන්සේට දුන්නේ නඩු වාර්තාවේ අනිත් අයට ගරු, ගරු යයි ලියමින්, විත්තිකරුව නිකම්ම ඥානසාර යයි හඳුන්වාය.

මෙම ඇපැල් උසාවි තීරණයට විරුද්ධව සුප්‍රිම් උසාවියට යෑමට හාමුදුරුවන් කල ආයාචනය විභාග කල සුප්‍රිම් උසාවි නඩුකාරයින් තුන් දෙනාගෙන් දෙන්නෙක් ඊට අවසර නොදීමට තීරණය කලේය. ඉන් එක් අයෙක්වූ ප්‍රසන්න ජයවර්ධන ඔහු නීතිඥ සංගමයේ සිටිද්දී බොදු බල සේනාවට විරුද්ධව ක්‍රියාකල අයෙක් විය. මේ බාර් එක කළු සුද්දන්ගේ හා විදේශ ඩොලර් ඒජන්තලාගේ තෝතැන්නකි.

පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලය මූලික අයිතිවාසිකම් කඩකර ඇති බවට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තීන්දු කරයි..

November 17, 2021 at 4:40 pm | lanka C news

පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලය සහ එහි පාලක සභාව ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් සහතික කොට ඇති මූලික අයිතිවාසිකම් කඩකර ඇති බව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ ත්‍රිපුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ලක් පසුගිය සිකුරාදා දින තීන්දු කර ඇත. එස්.තුරෙයිරාජා”,ඊ.ඒ.ජී.ආර්.අමරසේකර” සහ ජනක් ද සිල්වා” යන ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු මඩුල්ලක් විසින් මෙම තීන්දුව ලබාදී ඇත්තේ අනීතික ලෙස සිය සේවය අවසන් කිරීම අභියෝගයට ලක් කරමින් එම විශ්වවිද්‍යාලයේ ප්‍රධාන ආරක්‍ෂක නිළධාරී ලෙස සේවය කල එන්.කේ.සූරියබණ්ඩාර විසින් 2016 වසරේදී පවරන ලද S.C.F.R.79/2016 දරණ මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සම පිළිබද තීන්දුව ප්‍රකාශයට පත් කරමිනි.

පෙත්සම්කරු වන එන්.කේ.සූරියබණ්ඩාර 2007 වසරේ පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ සේවයට විනයාරක්‍ෂක නිළධාරියෙකු ලෙස එක්ව ඇති අතර 2014 වසරේ එම විශ්වවිද්‍යාලයේ ප්‍රධාන ආරක්‍ෂක නිලධාරී තනතුරට උසස්වීම් ලබා ඇත.පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයීය ආචාර්ය සංගමය විසින් උපකුලපතිවරයා වෙත යොමු කරන ලද පෙත්සමක සදහන් චෝදනා 5 ක් පදනම් කර ගනිමින් 2015 මාර්තු 03 වන දින ඔහු අනිවාර්ය නිවාඩු යවන අතර පැමිණිලිකරු වන ආචාර්ය සංගමයේ ම සාමාජිකයෙකු වන එවකට දන්ත වෛද්‍ය පීඨයේ මහාචාර්ය ආර්.එල්.විජේවීර” ද ඇතුළත් පරීක්‍ෂණ කමිටුවක් පසුව පත්කර ඔහුට එරෙහි චෝදනාවන් සම්බන්ධයෙන් මූලික විමර්ශනයක් පවත්වා තිබේ.පැමිණිලිකරු වන ආචාර්ය සංගමයේ ම සාමාජිකයෙකු ඇතුලත් පරීක්‍ෂණ කමිටුවක් මගින් තමන්ට එරෙහි චෝදනාවන් පිලිබද පරීක්‍ෂණ සිදුකිරීම ස්වභාවික යුක්තියේ මූලධර්මයන් ට” පටහැනි බවට සූරියබණ්ඩාර මහතා විසින් මූලික විරෝධතාවයක්” මතුකර තිබියදී ම මෙම පරීක්‍ෂණය අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන ගොස් ඇති අතර පසුව එම පරීක්‍ෂණ මණ්ඩලයේ නිර්දේශ පදනම් කර ගනිමින් 2015-නොවැම්බර් 28 වන දින සිට බලපැවැත්වෙන පරිදි ප්‍රධාන ආරක්‍ෂක නිළධාරීවරයාගේ සේවය අවසන් කර තිබේ.

පැමිණිලිකරු විසින් ම පවත්වන ලද විමර්ශනයක් පදනම් කර ගනිමින් සිය සේවය අවසන් කිරීම තම නඩුව තමන් ම අසා ගැනීමක් වන හෙයින් මෙම සේවය අවසන් කිරීම ස්වභාවික යුක්තියට පටහැනි බවත්, එනයින් ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මගින් සහතික කොට ඇති තමන්ගේ මූලික අයිතිවාසිකම් කඩව ඇති බවට නියෝගයක් ලබාදෙන ලෙසත්, අදාල සේවය අවසන් කිරීම බල රහිත සහ ශූන්‍ය කරන නියෝගයක් ලබාදෙන ලෙසත් ඉල්ලා පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලය, එහි පාලක සභාව, උපකුලපතිවරයා සහ නීතිපතිවරයා ඇතුළු වගඋත්තරකරුවන් 32 නෙකු නම් කරමින් සූරියබණ්ඩාර මහතා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සමක් ගොනුකර ඇති අතර එවකට අග්‍රවිනිශ්චයකාර කේ.ශ්‍රී පවන්, ඊවා වනසුන්දර සහ ප්‍රියන්ත ජයවර්ධන යන ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු මඩුල්ල විසින් එම පෙත්සම විභාගයට ගැනීම සදහා 2016 වසරේදී අවසර ලබාදී තිබුණි.

ඊ.ඒ.ජී.ආර්.අමරසේකර සහ ජනක් ද සිල්වා යන ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරුන්ගේ එකගත්වය මත  එස්.තුරෙයිරාජා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුතුමන් විසින් ප්‍රකාශයට පත්කල මෙම තීන්දුව මගින් වගඋත්තරකරුවන් විසින් අදාළ පරීක්‍ෂණ කටයුතු ස්වභාවික යුක්තියේ මූලධර්මයන්ට පටහැනි ලෙස සිදුකර ඇති බවට තීන්දු කර ඇති අතර එමගින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ මූලික අයිතිවාසිකම් පරිච්ඡේදයේ 12(1) වගන්තිය කඩවී ඇති බව තහවුරු කර තිබේ.ඒ අනුව ප්‍රධාන ආරක්‍ෂක නිළධාරීවරයාගේ සේවය අවසන් කල ලිපිය ශූන්‍ය සහ බල රහිත කර ඇති අතර එය කිසිදු නීතිමය බලයක් නොමැති ලියවිල්ලක් බවට නියෝග කර ඇත.මේ අනුව අදාල නිළධාරීවරයාගේ සේවය යලිත් අතීතයට බලපාන ලෙසට සක්‍රීය වනු ඇත.

පෙත්සම්කාර එන්.කේ.සූරියබණ්ඩාර මහතා වෙනුවෙන් නෙලුම් සේනානායක ඇසෝසියේට් ආයතනයේ උපදෙස් මත ජනාධිපති නීතීඥ නිහාල් ජයවර්ධන සමග නීතිඥ බුද්ධි කළුතන්ත්‍රී පෙනී සිට ඇති අතර පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලය ඇතුළු  වගඋත්තරකරුවන් වෙනුවෙන් රජයේ නීතීඥ සුරේන් ඥාණරාජ් පෙනී සිට ඇත.

Embassy and Permanent Mission of Sri Lanka Bangkok, Thailand

Director General of the National Office of Buddhism in Thailand Narong Songarom and Ambassador of Sri Lanka to the Kingdom of Thailand and Permanent Representative to UNESCAP, C.A. Chaminda I .Colonne recently had fruitful discussion on strengthening decade old traditional Buddhist and cultural relations and cooperation between Sri Lanka and Thailand.

Warmly welcoming Ambassador Chaminda Colonne at the National Office of Buddhism, the Director General Narong Songarom elaborated on the role played by the Thai Supreme Sangha Council and the National Office of Buddhism as the central government agency of Thailand, responsible for administration of Buddhism under direct supervision of the Prime Minister of Thailand, and assured fullest support for furthering and consolidating of long-standing excellent bonds of friendship and cooperation.

After extending  warm greetings from President, Prime Minister and Foreign Minister of Sri Lanka,  Ambassador Colonne stated that under the National Policy Frame Work Vistas of Prosperity & Splendour”, and the twenty Foreign Policy guidelines of the present Government, priory has been given for the promotion and protection of the Buddhism and to booster Sri Lanka’s identity as a Theravada Buddhist Cultural Centre, which respects multi religious values, by closely interacting with nations that respects similar values and called to unite for facing the challenges of the 21^st Century.

Executive Committee and senior officials of the National Office of Buddhism participated in the discussion. During the visit, Ambassador Colonne also paid homage to Phra Si Sakkaya Thotsaphala Yan Prathan Phutthamonthon Suthat, the Principal Buddha Statue of Buddhamonthon and Luang Pho Wat Rai Khing statue, Phra Thepsasanaphiban, the Ecclesiastical Regional Governor of Region 14 and the Abbot of Rai Khing at the Royal Temple in Nakhon Pathom Province.

At the invitation of National Office of Buddhism and Phra Thepsasanaphiban, the Ecclesiastical Regional Governor of Region 14 and the Abbot of Wat Rai Khing, the Royal Temple, Ambassador Chaminda Colonne jointly attended with the Governor of Nakhon Pathom Province Surasak Charoensirichot, at the enshrinement ceremony of the Buddha’s relics from Malwatta Maha Viharaya of Sri Lanka, Phra Sri Sakaya Tossapalayana statue, Sukhothai Buddha image in pacifying the ocean posture onto the directional arches of Phra Upali Maha Mongkon Stupa and the ceremony of casting the statue of Luang Pho Wat Rai Khing (lap size of 32 inches) on the occasion of 99^th Anniversary of Phra Upali Kunupamachan, (Panya Inthapanyamahathera), former Abbot of Wat Rai Khing, the Royal Temple.  Somdet Phra Maha Rajamongkonmuni, Councilor of Sangha Supreme Council and Chief Superintendent of the Central Sector of Wat Traimitwittayaram temple attended as the Sangha President of this grand religious occasion.

At the invitation of President and Chief Executive Officer of the Thai Beverage Public Company Limited Thapana Sirivadhanabhakdi, Ambassador Chaminda Colonne also participated at the Katina Ceremony led by Abbot Athikaran Prasart Khemapunyo at Wat Dhammarama, Ayutthaya, historical temple that Pra Upali Maha Thera stayed and started journey to Sri Lanka, on King Boromakot’s order and King Kirti Sri Raja Singha’ s request to ordain people and promote Buddhism in Sri Lanka in 1753. Initiatives were taken by the Thai Beverage Public Company Limited for renovation of the historical site and Pramaha Poj Suvajo Thero handed over the first release of cartoon strip or comic book titled Venerable Upali Thera The Jewel of the Siam Vamsa” printed by Mahachulalongkornrajavidyalaya University to Ambassador Colonne, and the present Governor Weerachai Nakmas, former Governor Widaya Pewphpong of Ayutthya,  former Thailand Ambassador to Sri Lanka Poldej Worachat were among the dignitaries participated.

Embassy and Permanent Mission of Sri Lanka

Bangkok, Thailand

24^th November 2021

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

කෑගල්ල දැදිගම කොටවෙහෙර රාජමහා විහාරස්ථානය  පූජා භූමියක් ලෙස සංවර්ධනය කිරීමේ පියවර කඩිනම් කරන ලෙස අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අද (24) දින අදාළ නිලධාරීන්ට උපදෙස් දුන්නේය.

දැදිගම කොටවෙහෙර රාජමහා  විහාරස්ථානය පූජා භූමියක් ලෙස සංවර්ධනය කිරීම සම්බන්ධව සොයා බැලීමේ සාකච්ඡාව පාර්ලිමේන්තු සංකීර්ණයේ පිහිටි අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලයේ පැවති අවස්ථාවේ අග්‍රාමාත්‍යතුමා මේ බව සඳහන් කළේය.

කොටවෙහෙර රාජමහා විහාර භූමියේ කෙරෙන සංවර්ධනයට අදාළ ත්‍රිමාණ සැළසුම් සකස්කර එහි සංවර්ධන කටයුතු ආරම්භ කරන ලෙස අග්‍රාමාත්‍යතුමා  මෙහිදී අවධාරණය කළේය.  

වාහල්කඩක් සහිතව  ඉදිවන  කොටවෙහෙර රාජමහා විහාරස්ථානයේ  නව ප්‍රවේශ මාර්ගය සම්බන්ධයෙන් ද,  බහුකාර්ය ගොඩනැගිල්ල, පෝය සීමා මාලකය  සහ සතර දේවාල  ඉදිකිරීම් සම්බන්ධයෙන් ද මෙහිදී අග්‍රාමාත්‍යතුමාගේ විශේෂ අවධානය යොමු විය.

දැදිගම රජමහා විහාරයේ විහාරාධිපති  පූජ්‍ය ඔත්නාපිටියේ විමල නාහිමි සහ විහාරාධිකාරී පුජ්‍ය අලුත්නුවර සුමන හිමි මෙහි වැඩමකර  සිටියහ.

මෙම අවස්ථාවට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී උදය කාන්ත ගුණතිලක, බුද්ධශාසන, ආගමික  සහ සංස්කෘතික කටයුතු  අමාත්‍යංශයේ ලේකම් මහාචාර්ය කපිල ගුණවර්ධන, අග්‍රාමාත්‍ය අතිරේක ලේකම් නීතිඥ චමින්ද කුලරත්න, අග්‍රාමාත්‍ය  ජ්‍යෙෂ්ඨ සහකාර ලේකම් ප්‍රියංග නානායක්කාර, පුරාවිද්‍යා අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්  මහාචාර්ය අනුර මනතුංග, පුජා භුමි අධ්‍යක්ෂ  ඩබ්ලිව්.ටී.ආර් විතාන, වරකාපොළ ප්‍රාදේශීය සභාවේ සභාපති සරත් සුමනසූරිය, උපසභාපති නිමල් රණතුංග, ප්‍රාදේශීය ලේකම් රංගන සජීව මහත්වරු ඇතුළු පිරිසක් එක්ව සිටියහ.