Courtesy Hiru News

State Minister Prof. Channa Jayasumana stated that the government is ready to go for an islandwide lockdown if a request is made from the health sector.

The State Minister further stated that all decisions taken by the government are taken on the advice of doctors.

Dr. Chandima Jeewandara, Director, Department of Allergy, Immunology and Cell Biology, University of Sri Jayewardenepura stated that it is not possible to build immunity among the people by unnecessarily exposing society to the coronavirus.

Posting a note on his Twitter account, he pointed out that it only leads to more COVID patients and more COVID-related deaths.

It is clear that many countries that have successfully controlled the spread of the coronavirus have reached that goal by completing the vaccination and creating ‘herd immunity’.

However, in Sri Lanka, less than 25 percent of the vaccinated population still has the opportunity to be fully immunized by the second dose of any vaccine.

In such a situation, it is not possible to expect mass immunity from exposure of people to the virus, and it is not scientifically feasible, he said.

Dr. Chandima Jeewandara, Director of the Allergy Immunology and Cell Biology Unit of the University of Sri Jayewardenepura further stated that due to this it is very important to give the maximum number of vaccines to the maximum number of people in the society as soon as possible and to limit the unnecessary exposure of the people to the virus until then.

Meanwhile, Prime Minister Mahinda Rajapaksa stated that the government has planned to provide Covid immunization to children over 12 years of age step by step.

Prime Minister Mahinda Rajapaksa made this observation while participating in the inauguration ceremony of the Southern Provincial Covid Child Treatment Unit at the Hambantota Hospital via video technology from Carlton House, Tangalle.

Meanwhile, the Sri Lanka Coroners’ Association stated that there is a delay in returning the bodies of those who died during the house quarantine for postmortem examination and handing them over to their relatives.

Media Secretary of the association, Dickoya Base Hospital Coroner Mohamed Fazir stated that the delay was due to a circular issued by the Ministry of Health on June 19.

Also, it has been confirmed that 14 persons who participated in an alms giving held at a house in the Haldummulla Dadapola area have tested positive for COVID-19.

As a result, 190 people in the area have been referred for Covid tests.

By Raj Gonsalkorale

Keep your thoughts positive because your thoughts become your words. Keep your words positive because your words become your behaviour. Keep your behaviour positive because your behaviour becomes your habits. Keep your habits positive because your habits become your values. Keep your values positive because your values become your destiny.” Mahatma Gandhi

Felice Leonardo Buscagliaalso known as “Dr. Love”, was an American author, motivational speaker, and a professor in the Department of Special Education at the University of Southern California. One of his quotations resonates with the general approach of most human beings to worldly problems. Don’t spend your precious time asking “Why isn’t the world a better place?” It will only be time wasted. The question to ask is “How can I make it better?” To that there is an answer”

This is probably where the wise words of Mahatma Gandhi come in and perhaps is the best answer that Buscaglia alluded to in the approach described by Mahatma Gandhi.

In a perfect world, and in Sri Lanka, one could have learnt lessons from history. Considering that a solution to the Tamil ethnic issue is still being sought and still is in the national as well as in international arena, it does not appear that lessons have been learnt. Very likely, the problem has not been understood in order to link it to history.

The fundamental teachings of all major religious leaders, the Buddha, Prophet Mohamed and Jesus Christ could have guided us to love, respect and help each other as equals and without discrimination. Instead, in the imperfect world, external ritualistic practices and edifices dot the landscape while internal spiritualistic mindfulness consistent with the original teachings have been subsumed by the external manifestations of what is the opposite of such teachings.

Religion perhaps plays the most significant influencing factor in the nurture and nature” pathway to development of one’s individual values, and collectively to social values. In this context, a question can be asked legitimately whether religion and contemporary religious leaders have contributed towards development of values; whether they have been positive or negative, and whether they have been consistent or inconsistent with the teachings of the founders of the religions. There is also a question mark whether nature and nurture upbringing reflects what the founders of these religions taught or whether they are what is dictated to by subsequently established religions institutions.

It is noteworthy that institutionalisation of religions happened long after the departure of the founders, and that in their time, there were no institutions. Buddha preached to people by travelling from village to village all over what is known as India today. He slept in caves, under trees, ate what was offered to him by people.

In fact, he breathed his last under a tree. He counselled his Monks not to travel in the evenings seeking food, for their safety and security. Thus began the practice of not taking any food after a mid-day meal for practical reasons, and not, for any religious reason.

In today’s imperfect world, the Buddhist institutional heads do not travel anywhere on foot. Probably it is not practical to do that, but the evolution from walking to travelling in super luxury vehicles is perhaps incongruent with the life style they are supposed to lead as per the code of conduct for them contained in the Vinaya Pitakaya. In this same imperfect world, the Buddhist institution harbours a caste divide within its Nikaya system, both totally against the core human principles enunciated by Buddha.

Today’s religious institutional heads and members of these institutions, by and large, have not been able to look at some practices by giving logical thought and reasoning to why such practices were relevant at the time of the founders of the religions and perhaps not so today. It can be argued that some such practices that evolved over time and have been interpreted by many down the track as what the founders preached, without any logic being applied to such interpretations. Non adherence to some of these interpreted practices have been at the root of radicalisation within some religions.

While it is a generalised comment, in contemporary Sri Lanka, a solution to the ethnic issue relating to Tamils has been interpreted as arising purely on account of debateable historical reasons by the broader Sinhala Buddhist community. Towards this end, either to debunk and disprove such interpretations, or to prove and establish facts”, historically and archeologically, leaders of both communities have engaged virtually in a game of chess, without engaging in a discussion on how aspirations of both communities could be understood better.  

Rather, discussions and debates have been about which community lived where, for how long, how many currently lives and where, who came to the island first, which language is older and richer, and similar debates which have underpinned the discussions pertaining to a solution. Arguments, disagreements, and eventually terrorism and war, have been about territory, geography, numeracy, superiority and not enough about aspirations, what they are, why they are important, and how they could be realised amicably.

An aspiration is mentioned as a strong hope, dream, or goal. The idea of aspiration has a positive, upward connotation. We aspire to be or to become something that we perceive is better than what or where we currently are. There are many different types of aspirations, such as career, social, political, and personal”.

The Sinhala community, especially the Sinhala Buddhist community, considering their numerical majority status and portrayal of the country as a Sinhala Buddhist country, has not fully understood the aspirations of the Tamil community who have been an integral part of the country for hundreds of years. This has led to an ipso facto classification of communities as superior and inferior. This is partly as discussions have not been about aspirations of different communities but other extraneous topics.

It is more than likely that the strong hope, dream or goal of the Tamil community for self-determination had arisen primarily because they were classed as second class citizens and not treated as equals to the Sinhala Buddhist community in independent Sri Lanka.

Lest it be not known, or forgotten, or conveniently ignored, the Tamil community, irrespective of whether they are ancient or recent arrivals in the island, are all from one of the oldest civilisations of the world, and while their genetic structures may have more similarities than dissimilarities with the Sinhala and Sinhala Buddhist community, their cultural, linguistic and social characteristics do have differences. It is these external manifestations of nature and nurture” that creates many of these differences, and it is these that enriches, and also unfortunately diminishes who human beings are as social creatures.

Stephen Hawking reportedly had said One of the basic rules of the universe is that nothing is perfect. Perfection simply doesn’t exist. Without imperfection, neither you nor I would exist”. So, according to Hawking, human beings exist and evolve on account of differences, and not because of similarities. No doubt Hawking referred to the external manifestations and not fundamental characteristics like love, respect, compassion, consideration, accommodation etc., which are internal and common to all.

Hawking’s message has a lot of value and relevance to the ethnic issue in Sri Lanka. It can be argued that it is rich culturally, linguistically and in the expression of social values because of the differences between communities. But, inequality and inequity diminishes this richness. The country could have been richer from a materialistic point of view, but poorer culturally and socially, if there were no differences. A purely materialistic society without the richness of culture would have been a sad place to live in.

The challenge for the Sinhala and Sinhala Buddhist community, the Tamil community, the Muslim community and other communities is not to take away what enriches them, but to respect and love each other and their differences and harness the individual energies of each community to create a collective energy that powers what one might call a Sri Lankan identity.   

However, all communities within themselves will have to question whether their individual beliefs, rules, laws, cultural and religious habits are fair, equal to all within their communities and whether they are based on interpretations of religious history, rather than the logic behind the teachings of their religious leaders. In recent times, sections of the Muslim community chose to embrace an Islamic ideology from Saudi Arabia which was at odds with the Islam hitherto practiced in Sri Lanka for hundreds of years, and which had not disturbed the societal and social equilibrium in the country. Islam extremism within the country led to the Easter Sunday bomb attack on Christian churches, disturbing that equilibrium.

Sri Lanka history, especially the post-independence history has shown that communities, especially the Tamil community, suffered tremendous hardship on account of their ethnicity. Sinhala people in the North, and in many other parts of the country also suffered in the hands of the LTTE. The Muslim community also suffered both in the hands of the LTTE and the Sinhalese. Inability for communities to consider everyone as equals, respect each other, love each other as human beings, and distorting the meaning of differences, probably led to aspirations being linked to geographic territory and that being necessary in order to achieve aspirations through a process of self-determination within such a territory.

It is a difficult if not an impossible task to wind back history as history was created in the minds of people, by people, at different times, and it has permeated from generation to generation. In this context, one may have to recognise the contemporary dynamics rather than the historical dynamics and explore how geography may be used in a practical, constructive way and not in a destructive way, to progress and enhance communal harmony and amity within the collective that is called Sri Lanka.

The suggestion that the concept of a Union of Regions, originally proposed by late Dr Neelan Tiruchelvam, and appropriately tailored to meet the basic aspirations of all communities, be used as a basis for addressing the question of self-determination for Tamils, was made by the writer in the context and spirit of addressing the hardships faced by the Tamil community in Sri Lanka since independence (please see https://island.lk/framework-for-a-new-sri-lanka-a-union-of-regions/). 

While the country’s constitution in place now bars any discrimination and treats everyone as equals, it has to be noted that what is in the mind of a person cannot be legislated, and equality has to be willingly and consensually practised as a matter of course. The environment where this can happen matters a lot. The notion of self-determination has to be considered from this perspective and Tamils given the right to engage in such a determination for their security, safety, and opportunity, within a united Sri Lanka.

By M D P DISSANAYAKE

Taliban has not wasted any time in trying to capitalize on the weak leadership of President Joe Biden.   Kabul is now within striking distance   The election of Joe Biden was a great relief for Taliban  who could not challenge during the Presidency of Donald Trump.

Prior to Islamic domination, Buddhism was a major player in Afganistan.  Today the  Buddhism has vanished  in similar fashion to that of Indonesia.

Though  the Rajapakse Leadership in Sri Lanka has successfully defeated the world worst terrorists, the Tamil Tigers, the world super powers have failed miserably to defeat Taliban.

If Kabul is taken over by the terrorists, the terrorists worldwide, including Tamil Tigers, will raise its head, within a short period of time.  The Tamil Tigers are having close links with the Taliban Terrorists,  it will move its logistic operations to Afganistan on a broad basis, with the moral support of Taliban.

Taliban is no longer considered a terrorist organization by the United Nations Security Council.  It is now clear the UNSC has underestimated the strength of Taliban.

Regardless of strong criticisms against the former President Donald Trump, he has been able to keep the Terrorists in their places in Afganistan as well as in middle-east.

The Middle-East, Central Asia and South East Asia will be targeted by the terrorists, if Taliban successfully take over Afganistan.  Unfortunately, the President Joe Biden is notoriously slow in decision making, has so far not been able to create a positive impression on his Leadership and Negotiation Skills.

චානක බණ්ඩාරගේ

 ‘සිංහල’, බෞද්ධ’ සංකල්පයන්

 ‘සිංහල’, බෞද්ධ’ යන සංකල්පයනට පසුගිය වසර 40 ක පමණ කාලයක සිට සිදුවී ඇති අවැඩ, අගතිය, හානිය අති මහත්ය.

1815දි  බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීහු පවා  උඩරට ගිවුසුම මඟින් මේ රට හැඳින්වුයේ ‘සිංහලේ’ යන නමිනි. සිලෝන් හෝ ශ්‍රී ලංකා යන නම් ඔවුන් පාවිච්චි නොකළේ එකල ඒවා මේ රටේ නාමය ලෙසට සනිටුහන්ව නොතිබීමයි.   

1995 මැද භාගයේ පමණ සිට මේ රටේ සැමදා තිබුණු  ‘සිංහල බෞද්ධ’ වෙනුවට ශ්‍රී’  ලාංකික’ යන අනන්‍යතාවය දිය යුතුය යන රාජ්‍ය මතයක් ගොඩ නැඟීමට පටන් ගැනිණි. එක් සුළු ජාතියකට මහ ජාතිය විසින් කරන ලද අසාධාරණ වෙනුවෙන් තමා ලැජ්ජාවට පත්වෙන බව වැනි අදහසක් එවක සිටි රාජ්‍ය නායක ජාත්‍යන්තරයේදී කියා තිබුණි.

මේ රටේ සිංහල බෞද්ධයනට අමතරව ද්‍රවිඩ, මුස්ලිම්, බර්ගර්, ආදිවාසින් (මොවුන් සිංහල බෞද්ධයන්ගේම කොටසක් වැනි වෙති), මැලේ ආදීහු ජීවත් වෙති. එවන් පසුබිමක සියළු රටවැසියන් ‘ශ්‍රී ලාංකික’ යන අනන්‍යතාවෙන් හැඳින්වීම/කටයුතු කිරීමේ කිසි වරදක් නැත. එය එසේම විය යුතුය. නමුත්, ශ්‍රී ලංකාවේ තිබෙන්නේ සිංහල බෞද්ධ පසුබිමක් (අත්තිවාරමක් (foundation) බව සියළු දෙනා පිළිගත යුතුය. මෑතක තිබු රජයන් ඉතා සුක්ෂම ලෙස   ‘සිංහල’’, බෞද්ධ’ ලෙස රට හැඳින්වීමට එදිරිව කටයුතු කලහ.

විජයාගමනය යනු මේ රටේ නව ශිෂ්ටාචාරයක ආරම්භය විය. විජයගෙන් රාජධානි තුනකට පමණ පසු  රාජ්‍යත්වයට පැමිණි දෙවන පෑ තිස් රජ සමයේ  සිදුවූ මහින්දාගමනයෙන් එම රජතුමා සමඟ මුළු රටම සිංහල බෞද්ධ විය. සිංහල කථා කල ජාතිය බෞද්ධගම වැළඳගැනීම සහ එය වන්දනාමාන කිරීම තුලින් මෙරට තුල සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියක් ඇතිවිය.  

(මහාවංශය සහ වෙනත් අටුවා පොත් අනුව අප සිංහලයනට  බුදු බුදුරජානන් වහන්සේට ඥාති සම්බන්ධතාවක් ඇත.  ශ්‍රී ලංකාවේ දෙවන රජ වූ පඬුවස්දේව (ඔහුට විජය කුමරු මාමණ්ඩිය විය) විවාහ වුයේ බුදු රජාණන් වහන්සේගේ  සමීපතම ලේ ඥාතියෙක් වූ බද්ධ කච්චානා (කපිලවස්තුහි, ශාක්‍ය වංශයේ) කුමරිය සමඟයි).

ගරුතර සංඝයාවහන්සේලා එම සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය මෙහෙයවීම සහ ඒ පිළිබඳව අනුශාසනය දීමට පෙරමුණ ගති. මෙම සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය වැදගත්, විනය ගරුක, යහපත්, ශික්ෂාකාමී  සමාජයක් මේ රට තුල  බිහි කළේය. ඒ තුලින් වැව සහ දාගැබ මුලිකවූ, අදටත් ලෝ වැස්සන් මවිතයට පත්වෙන සුවිශේෂ කෘෂිකාර්මික ජිවන ක්‍රමයක් ඇරඹුණි.  

විජයටත් පෙර මේ සියළු දේ ශ්‍රී ලංකාවේ තිබු බවට මතයක් දැන් ඉදිරිපත් කර ඇත. ප්‍රාභාකරන් පැවසුවේත්, දැන් TNA සහ ඔවුනට හිතෛය්ෂී ඉතිහාසඥයන් පවසන්නේත් එයයි. මෙම මනස්ගාත මතය පිළිබඳව මෙම ලිපියෙන් සාකච්චා නොකෙරේ; කලින් ලිපියක සාකච්චා කර ඇත.

2009 යුද්ධයෙන් පසු සන්හිඳියා ක්‍රියාදාමය

සියළු රටවැසියන් සිය ආවේනික ජාතිය අමතක කර (සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම්) ‘ශ්‍රී ලාංකික’ විය යුතුයයි කියන රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියක් ක්‍රමයෙන් මුල්බැසගති.  කලින් සඳහන් කලාක්මෙන් ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවක් රට වැසියන් තුල ගොඩ නැගීම හොඳය, නමුත් එම ක්‍රියාදාමය මුළු රට පුරාම එක විදියට ක්‍රියාත්මක විය යුතුය – එක ජාතියකට පමණක් සීමා නොවිය යුතුය.

සෑම ජාතියක්ම එක ලෙසින් එම ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාව වැළඳ ගත යුතුය. නමුත් එවැන්නක් සිදු වුයේ නැත.

දකුණේ සිංහලයන් සිය  සිංහල බෞද්ධත්වය  දෙවෙනුවට මෙන් තබා මේ නව ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවය ඉමහත්  භක්ත්‍යාධරයෙන්, ආදරයෙන් වැළඳ ගත්හ.  සුළු ජාතින් තුල, විශේෂයෙන්ම උතුරේ,  එවන් ආසාවක්/උද්යෝගයක් තිබුනේ නැත.

සිංහලයෝ ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවය ආශාවෙන් වැළඳ ගැනීමට යාමෙන් සහ සුළු ජාතින් එය ඒ තරමින් වැළඳ නොගැනීමෙන් සිංහලයෝ තමනට ආවේනික වූ ජාතිකත්වය (‘සිංහල’’, බෞද්ධ’)මොට කර ගත්හ. මෙහි අවාසනාවන්ත ප්‍රථිපල දැනටත් දක්නට ලැබෙතත් වඩා බරපතල ප්‍රථිපල විද්‍යාමාන වනුයේ තවත් වසර 25ට පමණ ඔබබෙන් යයි ලියුම්කරු විශ්වාස කරයි.  

ශ්‍රී ලංකාව සිංහල බෞද්ධ සම්භවය ඇති රටක් නොවේය යන සංකල්පය රට තුල ඇතිකළේ ඇතැම් සිංහල බෞද්ධ දේශපාලනඥයන් විසින්මය. කාදීනල්තුමා තම මතය ප්‍රකාශ කිරීමෙන් අනතුරුව ඔවුහු මඳක් නිහඬ විය. ශ්‍රී ලංකාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 9වෙනි වගන්තියෙන් රජයන් විසින් බෞද්ධාගමට ප්‍රමුඛස්ථානය ලබාදී  බෞද්ධාගම ආරක්ෂා කිරීමට සහ රැක ගැනීමට ලබාදී ඇති ප්‍රතිඥාව ඉවත් කිරීමට රජයන් සලකා බැලු බව නොරහසකි. මෙයද බොහෝ දුරට ව්‍යවර්ථ වුයේ කාදිනල්තුමා තම මතය ප්‍රකාශ කිරීමෙන් අනතුරුවය.

නැවතත්, සන්හිඳියාව යටතේ සිංහලයෝ තම  සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය වර්ධනය කරනවා වෙනුවට  ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවය ප්‍රගුණ කිරීම වෙනුවෙන් ඇප කැපව වැඩ කළහ.  බොහෝ දෙනෙක් දෙමළ ඉගෙන ගත්හ. කෝවිල් ගියහ. දෙමළ චිත්‍රපටි, සින්දු රස විඳින්නට වඩාත් යොමු වුහ. දෙමළ ක්‍රමයට ඇඳුම් (සරම්, සාරි, පොට්ටු, කරාඹු) ඇන්දහ/පැලඳුහ. දෙමළ/මුස්ලිම් කෑම සෑදීමට/අනුභවයට, දෙමළ නෘත්‍යනය ඉගෙනුමට වඩාත් යොමු වුහ. දෙමළ/මුස්ලිම් අය තම සමීප මිතුරන්/අසල්වැසියන් බවට පත් කර ගත්හ.  තම විවාහ සහකරු/සහකාරිය ලෙස පෙර නොවූ විරු ලෙස සිංහල නොවන ද්‍රවිඩ/මුස්ලිම් අයව තෝරා ගත්හ.  

දකුණේ සිංහලයෝ ද්‍රවිඩ/මුසලිම් සංස්කෘතින් හා සමීපවීම වීමට උත්සාහ කරද්දී උතුරු, නැගෙනහිර අය සිංහල කථා කිරීම, බෞද්ධාගම ගැන, සිංහල සිරිත් විරිත් ඉගෙනුම  ගැන සුවිශේෂ උනන්දුවක් දැක්වූ බවක්  අසන්නට නොලැබුණි.

දෙමළ කථා කරන  සුළු ජාතින් (විශේෂයෙන්ම උතුරු නැගෙනහිර ද්‍රවිඩ, මුස්ලිම්)  ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවය ප්‍රගුණ කිරීම/වැළඳ ගැනීමට වඩා ඔවුන්ටම ආවේනිකවූ ජාතිකත්වය තවත් වර්ධනය කිරීම සහ ඒ පිලිබඳව වූ අභිමානයෙන් කටයුතු කිරීමට සිය  අවධානය තීව්‍ර කළහ. එය වඩා වැදගත් බව සලකා ඒ අනුව ඔවුහු කටයුතු කළහ. මහාවීර දිනය කෙසේ හෝ සැමරීමට ඔවුහු යුහුසුළු වුහ. ද්‍රවිඩ බෙදුම්වාදීන් සිය ඒකිය රාජ්‍ය සංකල්පය අත්හල බවක් පෙනුනේද  නැත. සන්හිඳියා කාලයේ කිසිදා නොතිබුණු මුස්ලිම් අන්තවාදයක් මේ රටේ බිහි විය.

සන්හිඳියාව යටතේ දකුණේ සිංහලුන් විශාල ලෙසින් උතුරු නැගෙනහිර පළාත්වල සංචාරය කල යුතු වුවත් එවැනි දේ බොහෝ අඩු විය. රජයන් ඒවාට අනුබල නොදුණි. යුධ ජග්‍රහණයෙන් පසුව 2009/2010 වසරවල දිනකට සාමන්‍යයක් ලෙස සිංහල බස් 4/5 පමණවත් දකුණෙන් උතුරට ගියේය. ඔවුහු බොහෝ විට නැවතුනේ නාග විහාරයේය. ඒ දිනවල සිංහලයන්ට උතුරේ බලන්න බොහෝ දේ තිබුනේය – ප්‍රභාකරන්ගේ මාලිගා, බංකර්, නාන තටාක, සුසෙයිගේ මාලිගා, LTTE සබ්මැරීන, LTTE විශාල කාලතුවක්කු වැනි ආයුධ/ගුවන් යානා, තමිල් චෙල්වම් ඝාතනය කල ස්ථානය  ආදිය. සන්හිඳියාව නාමයෙන් මේ සියල්ල ඉවත් කෙරිණ. යාපනය  නගරයේ බෙහෙවින් සිටි නිල ඇඳුම් හැඳි හමුදා භටයන් ඉවත් කෙරුණි. සිංහල කථා කරන පොලිස් නිලධාරින්ද උතුරෙන් බොහෝ සෙයින් අඩු කර දමන ලදී.

පසුව, මේ බස් සංක්‍යාව සතියකට බස්  4/5 වැනි ප්‍රමාණයක් පමණ දක්වා අඩු විය.  අද සිංහලයන්ට උතුරේ ආසාවෙන් බලන්න තිබෙන ස්ථාන අල්පයි – එලිෆන්ට්පාස්හි හසලක වීරයාගේ ස්මාරකය (මෙයද ඉවත්කළ යුතුයයි මහා ඝෝෂාවක් ඇතැම් සිංහලයෝ නැගුහ), කොටුව,  නාග විහාරය, නාගධීපය, දඹකොළ පටුන, පුස්ථකාලය, නල්ලුර් කෝවිල  ආදී. අද සිටින සිංහල දරුවන්ගෙන් 80%කට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් කිසිදා උතුරු නැගෙනහිර ප්‍රදේශවලට  නොගොස් ඇති බවයි මෙම ලියුම්කරුගේ විශ්වාසය. ඉදිරියේදී වුවද පාසැල් නිවාඩු සමයන්හි (කොරෝනා ඉවරවූ පසු) තම දරුවන්ට උතුර, නැගෙනහිර පෙන්වන්න දෙමව්පියන් රැගෙන යනු ඇතැයි කියා සිතීමට අපහසුය.

කොටින්ම මේ රටේ ඇත්තේ පළාත් 9ක් නොව 7ක් යයි සිතන තරමට සිංහලයෝ උතුර, නැගෙනහිර පිළබඳව ආශාවන් අත් හැර ඇත්තා සේය.

සන්හිඳියා කාලය තුල සිංහල රුපවාහිනි ප්‍රවෘත්ති ප්‍රකාශයන් සහ වෙනත් වැදගත් වැඩසටහන් (විශේෂයන්ම ‘breaking news’, ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා ප්‍රචාර) භාෂා 3න්ම විකාශනය කිරීමේ ක්‍රමයක් ඇතැම් නාලිකා විසින් ආරම්භ කරන ලදී.  අදද මෙය පැවැත්වේ. මෙය සිංහලයාට හිස රදයකි. නමුත් ඔවුහු ඉවසති. නමුත් දෙමළ නාලිකාවල සිංහල භාෂාවෙන් ‘breaking news’ නොකියන බව ඒ පිළිබඳව දන්නා කෙනෙක් මෙම ලියුම්කරුට පැවසිය.  

කලින් සිංහලයෝ සිංහල රුපවාහිනි නාලිකා වලින් ඉන්දියන් චිත්‍රපටි නැරඹුවේ නම් ඒවා හින්දි ඒවාය.  නමුත් දැන් සිංහල උප ශිර්ෂ (sub titles) යොදා දෙමළ චිත්‍රපටි, දෙමළ ටෙලි ඩ්රාමා සිංහල නාලිකාවල ප්‍රධාන කාලයන්හි (prime time) වල විකාශනය වේ. එනම්, දිවා සහ රාත්‍රී ආහාර ගැනීමෙන් පසු විවේකිව ඉන්නා කාලවල. මේ වෑයම ඉතා සාර්ථක බව පෙනෙන්නේ සිංහලයෝ දැන් මෙවැනි දෙමළ වැඩ සටහන් වලට ඉතාමත්  ඇබ්බැහිවී ඇති නිසාය.  මේ දෙමළ චිත්‍රපටි, දෙමල ටෙලි ඩ්රාමා වලින් ශ්‍රී ලාංකික සමාජයට සේවයක් වුවාද නැද්ද යන්න වෙනම ප්‍රශ්නයකි. මේ බොහොමයකින් පෙන්වනුයේ දකුණු ඉන්දියාවේ විදි සටන්, දන හිසින් උඩට සරම් නවා රාශිගතවූ පිරිමින්ගේ විදි නැටුම්, විවිධාකාර අපරාධ (මරා, සුට්කේස් තුල රැගෙන යන මළමිනී වැනි), මිනීමැරුම්, නොමනා ලිංගික සම්බඳතා සහ පවුල් ආරවුල් වැනි වූ කථාය. සන්හිඳියාව වෙනුවෙන් එකදු සිංහල චිත්‍රපටියක්/ටෙලි ඩ්රාමාවක් සිංහල උප ශීර්ෂ යොදා දෙමළ නාලිකාවක විකාශනය වීද? මෙම ලියුම්කරුට ඒ සම්බන්ධව ලැබුණු පිළිතුර නැත යන්නය. මේ පිළිතුර වැරදි විය හැක.

යුද්ධයෙන් පසු ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවය ප්‍රගුණ කිරීමට රජයන් අති විශාල මුදල් සම්භාරයක් වැය කළහ. නමුත් කලින් සඳහන් කලාක් මෙන් එම සන්හිඳියා ක්‍රියාමාර්ගයේ ප්‍රධාන ඉල්ලක්කය වූයේ සිංහල මහ ජාතිය බව පෙනීගියේය. ඔවුන් වෙනස් විය යුතු බවට උදේ හවස මතක් කිරීම්/ඉල්ලීම් සිංහල මාධ්‍ය මඟින්  සිදු කෙරිණි. එසේනම්, ඔවුන් මෙතෙක් කල් කල දේ වැරදිද කියා රජයන්ගෙන් ඇසිය යුතුය.   

සන්හිඳියාව ක්‍රියාවලියේ අසාර්ථකභාවයේ වගකීම වැඩිපුරම ජනතාවට වඩා රජයන් විසින් භාර ගත යුතුය.

සන්හිඳියාව සංකල්පය මන්ත්‍රයක් මෙන් උදේ හවස ජන මාධ්‍ය හරහා සිංහලයෙන් ජප කිරීම සිදු විය (දෙමළ සහ ඉංග්‍රීසි භාෂා වලින් සන්හිඳියාව ප්‍රවර්ධනය නොකලාය කියා කියනවා නොවේ).

සන්හිඳියාව ‘කසාය’ ඉතා පහසුවෙන්  සිංහලයන්ගේ ‘උගුරෙන් පහලට’ රජයන් බැස්සවුහ. පාසැල් ළමුන්ගේ ඇට මිදුළි වලට පවා එය ඇතුල්  විය. 1990න් පමණ පසු උපන් බොහෝ ළමුන්/තරුණයින් නිදහසින් පසු සිංහලයින් අහිංසක ද්‍රවිඩයනට වධ හිංසා දුන් ද්‍රවිඩයන් සමුලඝාතනය කල ජාතියක් බවට සිතයි. LTTEය ත්‍රස්තවාදීන් නොව නිදහස උදෙසා වූ සටන්කාමින් (freedom fighters) ලෙස සිතන බොහෝ සිංහල දරුවන්/තරුණයන් ඇත. 1983 දී අහිංසක දෙමළ ජාතිකයන් හිංසා වලින් බේරාගත්තේද සිංහලයන් බව ඔවුන් නොදනී; මන්ද ඒවා ඔවුනට උගන්වා නැති හෙයිනි.

එක් පසුගිය රජයක සන්හිඳියාව භාර ඇමතිවරයාට තිබුනේ අසීමිත වූ බලයකි. සන්හිඳියාව ක්‍රියාත්මක කිරීමටය කියා ඔහු අන් අමාත්‍යංශවල  වැඩ වලටද ඇඟිලි ගැසුවේය.

ලොව කිසිම රටක සිදු නොකළ මානුෂික මෙහෙවරක් මඟින් මෘග, ම්ලේච්ච ත්‍රස්තවාදීන් විනාශ කල වීරෝධාර හමුදාව එම යුද්ධය අවසාන භාගයේදී  අහිංසක දෙමළ වැසියන් 40,000ට වඩා සමුලඝාතනය කළේය යන චෝදනාව (ඇතැමුන් මෙය 100,000 කියා කිහ) අමුලික බොරුවක් බව පෙන්වා දීමට, විශේෂයෙන්ම හැදෙන දරුවන්ට, සන්හිඳියා ක්‍රියාදාමය නොයොදා ගත්තේය. මුළු බටහිර ලොවම ශ්‍රී ලංකාවට ඒ පිළිබඳව ඇගිලි දිගු කරද්දී අපේම දරුවනට සත්‍යය කුමක්ද කියා (පාසැල් තුලින්/පොත් තුලින්) පැහැදිලි කර දීමට අප අසමත් වි ඇත. මේ නිසා පට්ටපල් බොරුවක් වූ ‘Channel 4 Sri Lanka Killing Fields’ වාර්තා චිත්‍රපටය සත්‍යයක් යයි සිතීමට අපේ වර්තමාන/අනාගත දරුවන් පෙලෙඹුනහොත් අප ඒ පිළිබඳව පුදුම විය යුතු නොවේ. යුධ හමුදාව අතින් බොහෝ සිවිල් වැසියන් මැරුණු බවත් එය විභාග කල යුතු බවත් යන ව්‍යාජ ප්‍රවෘත්තිය ශ්‍රී ලංකාව තුල පතල කිරීමට අදද ඇතැම් කොටස් මාන බලත්.

සිංහලයන් තමන්ගේ ජාතිය පහත් මෘග එකක් ලෙස සලකන තත්වයකට පැමිණ ඇතිවිට ඔවුන් එකිනෙකාට කෙලෙස ආදරය කරම්ද?

සන්හිඳියාව නිසා සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියේ කිසියම් මොට වීමක් සිදු වුවත්, පොදුවේ ගත්කල, කිසිම ජාති භේධයක් නොමැති දරුවන් (සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම්) සන්හිඳියාව නිසා දකුණෙන් බිහිවුණි. එය හොඳ දෙයකි. නමුත් සන්හිඳියාව දකුණේ ව්‍යාප්ත කිරීමට රජයන් දැරු වෑයම සුළු ජාතින් වැඩි වශයෙන් ජීවත්වෙන ප්‍රදේශවලද  (වැඩියෙන්ම උතුරු පළාතේ) සිදු නොකිරීම වරදකි.

සන්හිඳියාව සඳහා රජයන් වියදම් කල මුදල් වැඩියෙන්ම වියදම් කලේ එම සංකල්පය දකුණේ ප්‍රචලිත කිරීම සඳහාය. මෙම පණිවිඩය සිංහල ජනමාධ්‍යවල උදේ දවල් හවස නොකඩවා හොරණෑවන් මෙන් ප්‍රචාරය කෙරුණි. ද්‍රවිඩ, මුස්ලිම් ජන මාධ්‍යවල ඒ තරමට ප්‍රචාරයක් නොදිණ. ඒ, එම ජන කොටස් එම  සංකල්පය වැළඳගැනීමට සිංහලයන් තරම් ඇල්මක් නොදැක්වීම නිසාද විය හැකියි.

මෑත කාලවල දකුණේ – කළුතර, මාතර, හම්බන්තොට, කුරුනෑගල, මීගමුව වැනි සිංහලයින් උපරිමව ජීවත්වෙන ප්‍රදේශවල පවා දෙමළ කථා කරන නව ‘ජනපද’/වාසස්ථාන  බිහිවූ අතර පොලිසි/උසාවි වල අවශ්‍ය නම් දෙමලෙන් කටයුතු කිරීමේ අවස්ථා ඒ ජනයාට ලැබුණි. එදා බොරැල්ලේ  වනාතමුල්ල 95% පමණ සිංහල බෞද්ධ වූ නාගරික ගම්මානයකි. අද එහි සිංහල බෞද්ධයන්  50%ක් වත් නැති තරමි. සහශ්‍ර පුර වැනි යෝධ නාගරික ව්‍යාපෘති වල (5,000 එහා ජනයා ජීවත්වෙන)  සෑම විටම වාගේ සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් 1/3 අනුපාතයට බෙදෙන පරිදි ජනයා පදිංචි කරනු ලැබිය.

සෑම රජයේ කාර්යාලයකම දෙමළ කථා කරන නිලධාරින් සිටීම අනිවාර්යය කිරීමෙන් දෙමළ කථා කරන ජනයාට මුළු රට තුලම අපහසුවකින් තොරව සිය කටයුතු කරගෙන යාමට අවස්ථා උදා වූණි.

නමුත් නැගෙනහිර සහ විශේෂයෙන්ම උතුරේ තත්ත්වය මිට වඩා මුළුමනින්ම වෙනස්ය. උතුරට ගිය විට එය ශ්‍රී ලංකාවේ කොටසක් ද කියා සිතෙන තරමට වෙනස්ය. උතුරේ රජයේ කාර්යාලවල සිංහලෙන් කිසිදු  වැඩක් කර ගැනීමට නොහැකි බව උතුරේ වෙසෙන සිංහල වැසියන් (මොවුන් ඉතාම  අල්ප දෙනෙකි) මේ ලියුම්කරුට පවසයි. මේ පිළිබඳව එවකට සන්හිඳියාව භාර ඇමති හට පැවසූ විට ඔහු ඔවුන් මඟ හැර ගිය බව ඔවුහු පවසත්.  

මෙම ලියුම්කරු සමඟ උතුරේ එක් PHI වරයෙක් ඉංග්‍රීසියෙන්  කථා නොකර දෙමලෙන් කථා කරන මෙන් ඉල්විය. ඔහු පිළිබඳව පැමිණිලි කිරීමට මෙම ලියුම්කරුට සිදු විය.

වව්නියාවෙන් උතුරට A9 මාර්ගයේ සවිකර තිබෙන අති දැවැන්ත බිල්බෝඩ් වල සඳහන් වනුයේ දෙමළ (සහ සමහරවිට ඉංග්‍රීසී) භාෂාව පමණි, සිංහල කිසිසේත් නැත. යාපනය දුම්රිය ස්ථානයට කොළඹ සිට නගරාන්ත දුම්රිය සැපත් වූ බව සිංහලෙන් ශබ්ධ විකාශනය නොකෙරිණි (නමුත් කොළඹින් ජාඇලට, බෙලිඅත්තට වේයන්ගොඩට  යන දුම්රිය භාෂා 3න්ම ඒ ගැන කියයි). උතුරේ පාරවල සිංහල නාම පුවරු ඇත්තේ අල්පවය. කඩ, සාප්පු නාමපුවරුවල සිංහල ඇත්තේම නැත. කිසිදා ශ්‍රී ලංකාවේ සිටියා යයි වාර්තා වී නැති දෙමළ  රජවරුන්ගේ පිළිම මෑතකදී යාපනය නගර මධ්‍යයේ ඉදිකර තිබෙනු දක්නට ඇත. යාපනයේ සිංහල මහා විද්‍යාලය යලි ස්ථාපිත කිරීම කෙසේ වෙතත් සන්හිඳියා කාලයේදී මන්නාරමේ තිබු වසර 35ක්  පමණ පැරණි සිංහල පාසැල ද වැසි ගියේය.

ත්‍රිකුණාමලයේ දෙහිවත්තේ සිංහලයන් ගොවිතැන් කල කුඹුරු අක්කර 1,000ක් පමණ ඔවුනට අහිමි විය; ප්‍රබල ද්‍රවිඩ දේශපාලනඥයෙක්ගේ  උවමනාවට එම ඉඩම් එම පලාතට අලුතින් පැමිණ ස්ථාපිත කල ද්‍රවිඩ ජන කොටසකට හිමි විය. එතුමා එම පළාතේ දිසා ලේකම් තුමාට දුන් ‘ඕඩරයෙන්’ මේ දේ වුවා යයි දෙහිවත්ත පන්සලේ විහාරාධිපති හිමියන් මේ ලියුම්කරු සමඟ පැවසුහ. මේවා පිළිබඳව පැවතී රජයනට  කොතෙක් පැමිණිලි කලත් කිසි වැඩක් නොවිය (ඇමතිවරුන් හමුවී පුද්ගලිකව සිංහලයන්ට සිදුවන අසාධාරණකම් ගැන කී විට  ඒවා බැලීමට පැමිණි ඇමැතිවරුද, ඒ පිළිබඳව කම්පා වූ ඇමැතිවරුද  වුහ. නමුත් අවසානයේ කිසිත් සිදු නොවිය).  උතුරේ සහ නැගෙනහිර සිංහල බෞද්ධ පුරාවස්තු භුමි වල හින්දු කෝවිල් අලුතින් ස්ථාපනය විණ. ඉපැරණි ගල් කුළුණුවල (සිංහල රාජධානි යුගයේ)  ත්‍රී ශුල ගසා ඒවා නව හින්දු කෝවිල් ඉදිකිරීමට භාවිත කර ඇත. මන්නාරමේ පැරණි බුදු පිළිමවල සිරස කඩා දමා එම ඉඩමේ දෙමල කෙසෙල් කොටුවක් ඉදිකර තිබුණු බව එක් බෞද්ධ භික්ෂුවක් මේ ලියුම්කරු සමඟ කීය. මේවා සිදුවුයේ දෙමළ පලාත්සභාවක් උතුරේ බිහි කිරීමට ස්තුතිවන්ත වෙන්ටය (යුධ ජයග්‍රහණයෙන් පසුව 2009 – 2011 කාලයේ කල යුතුව තිබුනේ 13වන සංශෝධනය අවලංගු කර පළාත් සභා මුළුමනින්ම අහෝසි කර දැමීමය).

යුද්ධයට ප්‍රථම යාපනයේ සිංහලයන් 50,000ක් පමණ සිට ඇත. අද ඉන් 5%ක් වත් සිටීද? ප්‍රභාකරන් විසින් උතුරෙන් එලවා දමන ලද සිංහලයන්,මුස්ලිමානුවන් නැවතත් එම ප්‍රදේශවලට යාමට ඉතා අශාවෙන් සිටිත්. නමුත් ඔවුන්ව එම ප්‍රදේශවල නැවත පදිංචි කිරීම පිළිබඳව රජයන් සැලකිල්ලක් දැක්වුවේ නැත.

පුත්තලමේ සිටි මුස්ලිම් සරණාගතයන් නැවත උතුරේ (මන්නාරම සිලාවතුරේ) පදිංචි කිරීම හරිය. විල්පත්තුව කැපීම වැරදිය.

වවුනියාව ආශ්‍රිතම වූ සිංහල ගම්මාන හැරුණු කොට වර්තමානයේ උතුරේ සැලකිය යුතු තරම් සිංහල පිරිසක් ජීවත්ව ඉන්නා සිංහල ගම්මාන ඇත්තේ වවුනියාවෙන් නැගෙනහිර දෙසට වූ ගම්මාන 6 – 7ක පමණි. මේවා නම්: වෙහෙරතන්න, නන්දිමිත්‍රගම, නාමල්ගම, බෝගස්වැව, හැළඹවැව, වැලි ඔය, සිංහපුර ආදියයි. මේ ගම්වල උපරිම (සම්පුර්ණ) වශයෙන් සිංහල පවුල් 2,500 – 3,000 පමණ ජීවත්වනු ඇතැයි අනුමාන කල හැක.  මුලතිව් ආශ්‍රිතව පිහිටි කෝකිලායි වල මිගමුව ප්‍රදේශයෙන් පැමිණ ජීවත්වෙන සම්ප්‍රදායික ධීවර කර්මාන්තයේ යෙදෙන සිංහල පවුල් 70ක් පමණ ඇත. 2010 – 2015 රජය මෙම ගම්මාන වල වෙසෙන ඉතා අසරණ, දුක්ඛිත තත්වයේ වූ වැසියන්ගේ සුභ සිද්ධිය උදෙසා වැඩ කරනු ලැබිය.

පසුගිය රජයේ සීමා නිර්ණ කොමිසමේ නිර්දේශ අනුව ඉහත ජේදයෙන් සඳහන් කල උතුරු/නැගෙනහිර සිංහල ගම්මාන වලින් සමහරක්  එම පළාත් වලින් ගලවා උතුරු මැද පළාතට අනුයුක්ත කල යුතුය. මෙයින් වන්නේ උතුරු/නැගෙනහිර සිංහල ජනගහනය තවත් අඩු විමය. වත්මන් රජය මේ මෝඩ නිර්දේශ ක්‍රියාත්මක නොකරනු ඇතැයි උදක්ම පතමු.

දකුණ අද ජනගහනයෙන් පිරි ඉතිරි ගොස්ය. මිනිසුන් පර්චස් 2 ඉඩම්වල පවා ගෙවල් සාදා ගනිති. තදබදය ඒ තරමටම  වැඩිය. අලි-මිනිස් අර්බුදය උච්චම තත්වයට පත්ව ඇත. කැලෑ වලින් පිරී  ජන ශුන්‍ය ප්‍රදේශයක් වූ හම්බන්තොටද (ලෙනාඩ් වුල්ෆ්ගේ අති සුන්දර වනාන්තර ගමක් වූ බැද්දෙගමහි  සිළිඳු, පුන්චි මැණිකා සහ හින්නිහාමි චරිත  මතක්වේ) වරායක්, ගුවන් තොටුපලක්, ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාංගනයක්, සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවක්, සිනමා ගම්මානයක්, තරු 5/4 හෝටල  වැනි දේ බිහිවීම නිසා බෙහෙවින් වෙනස් වී ඇත (මේවා සියල්ල ජාත්‍යාන්තර මට්ටමේ ඒවාය). හම්බන්තොට තව තවත් නාගරීකරණය වෙමින් පවතී. එහි බොහෝ ඉඩම් චීන ආයෝජනයන්  සඳහා වෙන් කර ඇතැයි පැවසේ. ඒ, හම්බන්තොට වරාය වසර 99ට චීනයට බදු දීමේ අමනෝඥ ක්‍රියාව නිසාය (මේ නිසා රටේ ස්වෛය්රීත්වයට සහ භෞමික අඛණ්ඩත්වයටද හානි සිදුවිය හැක).   

රටේ ජනතාවට  ජීවත්වීමට හොඳම ඉඩම් දැන් ඉතිරිව ඇත්තේ උතුරේ සහ නැගෙනහිරය. මෙය මේ රටේ 1/3 ක භුමි භාගයකි. මුහුදු තීරයෙන් 2/3ක්  පමණ වේ. නමුත්, අදත් සිංහල ජාතිකයෙකුට උතුරේ (සහ ඇතැම් නැගෙනහිර) ඉඩම් කොටසක් මිලදී ගැනීමට, බද්දට ගැනීමට, ගොවිපලක් ආරම්භ කිරීමට නොහැකිය/ඉතාම අපහසුය. මේවා මේ රටේ දැවැන්ත, දැවෙන ප්‍රශ්ණය. නමුත් ඒවා ප්‍රශ්ණ නොවන ආකාරයෙන් පෙන්වා රජයන් කටයුතු කරයි. වර්ගවාදී ජාතික ප්‍රතිපත්තියක් අදහන TNA සහ බෙදුම්වාදී ද්‍රවිඩ දේශපාලඥයනට අවශ්‍ය ලෙස උතුරේ කටයුතු සිදුකිරීමට රජයන් ඉඩ දීම නොකළ යුත්තකි.  නියම සන්හිඳියාව වන්නේ රටවැසියෙකුට තමන් කැමති ඕනෑම පලාතක ජීවත්වීමේ අයිතිය හිමිවීමයි. එනම් ද්‍රවිඩ ජාතිකයෙකුට යාපනය අත් හැර වැල්ලවත්තේ පදිංචි වීමට හැකියාවක් ඇති මෙන් ගම්පහ වෙසෙන සිංහලයෙකුට කිලිනොච්චි හි ඉඩමක් මිලදී ගෙන ගෙයක් සදා ගැනීමේ අයිතිය තිබිය යුතුයි. එය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ  14වෙනි වගන්තියෙන් රටවැසියන්ට ලබාදී ඇති අයිතියකි (Freedom of Movement).  

සිංහලයා වඳ වෙන ජාතියක්, සිංහල ක්ෂය වෙන භාෂාවක්?

1982 සංගණනයේ ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහල ප්‍රතිශතය 70% විය. ශ්‍රී ලංකාවේ අදටත් සිංහලයන් 70% සිටිතැයි බොහෝ දෙනා කියත්. නමුත් එය එසේ යයි පිළිගැනීමට තරම් සාක්ෂි තිබේද?

1970 – 1980 ගණන් දක්වා රජයන් ‘පුංචි පවුල රත්තරං’ කියා දැවැන්ත පවුල් සංවිධාන වැඩපිළිවෙලක් ක්‍රියාත්මක කරවිය. වාසේක්තමි ශල්‍යකර්ම කරන පිරිමින්ට මුදලින් ආධාර පිරිනැමුණි. දරු ප්‍රසුත සඳහා රෝහල්ගත වන කාන්තාවන් දරු ප්‍රසුතියෙන් පසු වඳ සැත්කමකට භාජනය කෙරිණි.  ‘පුංචි පවුල රත්තරං’ වැඩපිළිවෙලින් රටේ ජනගහන වැඩිවීම බෙහෙවින් පාලනය කෙරුණි. නමුත් එය මුලිකවම බලපෑවේ සිංහල පවුල් වලට බව කවුරුත් පිළිගන්නා කරුණකි. සිංහලයන්ට සාපේක්ෂව රටේ දෙමළ සහ මුස්‌ලිම් ජනගනයන් ඉතා සීග්‍ර වර්ධනයනට ලක්විය. අදද එය සිදුවෙමින් පවතී.

1970 දශකයේ කොළඹ මහානගර සභා ප්‍රදේශය තුල සිංහල ප්‍රතිශතය 70% වුවත් අද එය 35% – 40%ට පමණ පහත වැටි ඇති බව නොරහසකි. කොළඹ නගරයේ බසයක ගමන් කරන්නෙකුට එය තුල සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් ජනයා සමාන ගණනින් ගමන් කරන බව දක්නට ලැබේ. බොහෝ මහ නගරවල තත්ත්වයද මෙසේය (ගාල්ල, මහනුවර,  නුවර එළිය, බදුල්ල, කෑගල්ල, කුරුනෑගල, මීගමුව වැනි). ශ්‍රී ලංකාව තුල හොරෙන් පැමිණ ජිවත්වන දෙමළ (දකුණු ඉන්දියාවෙන්) සහ මුස්ලිම් (මාලදිවයිනෙන්, පකිස්ථාන් වැනි)  වැසියන් සිටින බව නොරහසකි. මේ අය සංගණන වාර්තා, චන්ද හිමි නාමලේඛන වලට හසු වෙන්නේ නැත. ඔවුන් සැඟවී මෙන් ජීවත් වෙති. ඇතමුන් හොරට පුරවැසිකම් සාදා ගනිති. සිංහලයන් බොහෝ දෙනෙක් තාවකාලිකව (මැද පෙරදිග) හෝ ස්ථිරව මේ රට හැර ගොසිනි. මේ නයින් බලන කල ශ්‍රී ලංකාවේ අද 70%ක් සිංහලයන් සිටිතැයි විශ්වාසකිරීම උගහටය. දැන් මෙහි චීන ජාතිකයන්ද බොහෝය.

සිංහල නම් ගත් ද්‍රවිඩයන් සහ මුස්ලිමානුවන් බොහෝය. විශේෂයෙන්ම 1983 දෙමළ කෝලාහලවලින් පසු සිංහල නමක් දැරීම සිය ජිවිතාරක්ෂාවට සහ රැකියාවක් ලබා ගැනීමට උදවුවනු ඇතැයි බොහෝ ද්‍රවිඩයන් විශ්වාස කළහ.

මේ කරුණු සලකා බැලීමේදී අද ශ්‍රී ලංකාවේ ඇත්තටම  70% සිංහලයන් වාසය කරන්නේ යයි සිතීමට අපහසුය. මෙම ලියුම්කරු විශ්වාස කරන්නේ මේ ප්‍රතිශතය 65% – 70% අතර අගයක් විය යුතු බවයි. කෙනෙක් එය ඊටත් වඩා අඩුයයි කීමට පුළුවන.

ලොව සිංහලයා ජීවත් වන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ පමණය. ඔහුට යාමට වෙන රටක් නැත. ශ්‍රී ලංකාවේ හැර ලොව වෙන කිසිදු රටක සිංහල භාෂාව කථා නොකරයි. දෙමළ, ජාතියක් සහ භාෂාවක් ලෙස පිළිගත් රටවල් ඇත. තමිල්නාඩුවේ (දකුණු ඉන්දියාවේ පමණක්) ද්‍රවිඩයන් කෝටි 7ක් පමණ වෙසෙති; ශ්‍රී ලංකාවේ මුළු ජනගහනයම  කෝටි 2.2ක් පමණි.

ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහලයන් මහ ජාතිය  බව ඇත්තය. නමුත් දකුණු ආසියා කලාපය තුල පවා ඔවුහු සුළු ජාතියක්ය.

(1987දි ඉන්දියාව පැමිණ ශ්‍රී ලංකාවට අහසින් කෑම පාර්සල් අත්හැර ගියහ. ඉන්දියාවට ඉතා බියසුලුවූ රාජ්‍ය නායකකයා  1987දී ඉන්දු – ලංකා ගිවුසුමට පිවිස රටම කාලකන්ණි කල 13 වෙනි සංශෝධනයට එකඟ විය (මුලූ රටම එය එපා කියා උදඝෝශනය කරද්දී/ඇඳිරිය නිතිය දමා සිය ගණන් විරෝධතා කරුවන් මරා දමද්දී). 1991දි එවකට සිටි රාජ්‍ය පාලකයාට ඉන්දියන් හමුදාවනට දින කිහිපයක් ඇතුලත මේ රටින් පිටත් වී යන ලෙසට ඉල්ලීමක්  කිරීමට පිටකොන්දක් තිබුණි).

දකුණු  ඉන්දියාවේ ධනුස්කොඩි සහ ශ්‍රී ලංකාව් රාමේශ්වරන් යා කෙරෙන පාලමක් සැදීමේ ව්‍යාපෘතියක් තිබු බව සැමට මතක ඇත.  එය එසේ වුනානම් දකුණු ඉන්දියානුවන්ට උතුරේ සිය ‘ඥාතීන්’ පාගමනින් පැමිණ ශ්‍රී ලංකාවේදී එකතුවීමට ඉඩ තිබුණි (පාලම කිමි 30ට වඩා දුරෙන් අඩුය). මෙය ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහල ජනගහන ප්‍රතිශතය (%) තවත් පහළ යාමට දොර විවෘත කිරීමකි. ශ්‍රී ලංකාව ගැන විරසක වූ අවස්ථාවක දකුණු ඉන්දියානුවන්ට පාලම දිගේ ‘ආයුධ’ රැගෙන ලක්ෂ ගණනින් දුවවිත් මේ රට ‘ආක්‍රමණය’ කිරීමට වුවද ඉඩ ප්‍රස්ථාව පාලමින් ලැබේ. ආර්ථිකමය පැත්තෙන් – ඉන්දියාවට අපේ අපනයන සහ ඉන්දියාවෙන් අපට ආනයන – භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය, ඉන්දියාවට එන බටහිර සංචාරකයන් සහ වසරකට දැනටමත් ලක්ෂ ගණනක් වූ ශ්‍රී ලංකාවට ඉන්දියාවෙන් සැපැත්වෙන ඉන්දියානු සංචාරකයන් මෙරටට වඩාත්  ආකර්ෂණය කරගැනීමේ හැකියාව වැනි දේ උදෙසා පාලමක වැඩදායි බව කියා නිමකළ නොහැක. පාලමේ භූගෝලීය පිහිටීම- අදාළ වටපිටාවයි ප්‍රශ්ණය (එය උතුරු ඉන්දියාව නොව දකුණු ඉන්දියාව හා සම්බන්ධ වීමට හදන පාලමකි).

උතුරේ සිංහලයන් සහ මුස්ලිමානුවන් වැඩි වශයෙන් පදිංචි වී සිටින්නේ නම් (විශේෂයෙන්ම මන්නාරම, පේදුරු තුඩුව වැනි ප්‍රදේශවල), එය ශ්‍රී ලංකාව භෞමිකව  ආරක්ෂා කිරීම උදෙසා වූ කදිම රක්ෂණයකි.  උතුර රැක ගැනීමට නම් එහි සිංහලයන් සහ මුස්ලිමානුවන් බොහෝ එහි වාසය කල යුතුය. ප්‍රභාකරන් උතුරේ සිටි මුස්ලිමානුවන් ලක්ෂයකට වඩා පිරිසක් දකුණට එලවා දැමුවේ එහෙයිනි.

DS සේනානායකගේ මහඟු ප්‍රඥාව සිහිපත් වේ.

මෙවන් වාතාවරණයක් පවත්නා ශ්‍රී ලංකාවේ, සිංහලයන් ඔවුන්-ඔවුන් කුලල් කා ගැනීම කණගාටුදායකය.  එදාටත් වඩා සිංහලයන් එකිනෙකා අතර පවත්නා නොසරුප් බව අද අධිකය. ද්‍රවිඩයන් සහ මුස්ලිමානුවන් ඔවුන්ගේ ජාතිකයන් සමඟ කුලල් නොකා සමගිව ජීවත් වෙත්. තමන් සුළු ජාතියක් බව වටහාගෙන ඇති ඔවුහු  තමන්ගේ ජාතිය, භාෂාව, ආගම දිවිහිමියෙන් ආරක්ෂා කර ගැනීමට කටයුතු කරත්. තම ජනගහනය කෙසේ හෝ වැඩි කර ගනිති. ඔවුන්ගේ නායකයෝ ඒවාට අනුබල දෙති. සිංහලයෝ එසේ කටයුතු නොකිරීම ඔවුන්ගේ මළගම ඔවුන් විසින්ම කපා ගැනීමකි.

විදේශගතවූ විටද  සිංහලයෝ එම රටවල දී ශ්‍රී ලාංකික ‘ද්‍රවිඩයන් සහ මුස්ලිමානුවන් මෙන් නියම සහෝදරත්වයෙන් (comradeship) යුක්තව කටයුතු නොකරති. ඒ රටවලදී ද ඔවුහු තම සහෝදර සිංහලයා පරයා යාමේ මානසිකත්වයෙන් යුක්තව කටයුතු කරයි.

දකුණේ සියළු දේශපාලන පක්ෂ ‘ශ්‍රී ලාංකික’ අනන්‍යතාවය ගැන කථා කරති. එසේ නොකළහොත් ඔවුනට බලයට ඒමට බැරියයි ඔවුහු සිතති. මෙය මිත්‍යා සිතිවිල්ලකි.  සිංහල (බෞද්ධයන්) ගැන කථා කිරීමට එකම දේශපාලන පක්ෂයක්වත් නැත. නමුත් ද්‍රවිඩයන් සහ මුස්ලිමානුවන්ගේ අයිතීන් කථා කිරීමට/සටන් කිරීමට බොහෝ පක්ෂ ඇත.

ප්‍රධාන පක්ෂ 3 සුළු ජාතික චන්ද හඹා යති. නමුත් ඔවුනට ඒවා නොලැබෙන බව ඔවුනට නොතේරේ. ඔවුන් ආසන දිනන්නේ දකුණේ සිංහල චන්ද වලිනි. නමුත් ඔවුන් සිංහලයාට ආවේනික වූ ප්‍රශ්ණ ගැන කථා නොකරත්.

සිංහලයා ගැන කථා කිරීම දේශපාලනමය අසම්මතවාදී දෙයක් ලෙස  (politically incorrect) ලෙස රටේ මුල්බැස ඇත. එයද සන්හිඳියාවේ නරක අතුරු පලයකි.

සුළු ජාතින් ගැන කථා කිරීමෙන් මානව හිතවාදී ලේබලය අලවා ගැනීමට හැකිවේයැයි ඔවුන් සිතති. එය මෝස්තරයටද ඉතා හොඳය (fashionable). විදේශ බටහිර රටවල සංචාර, එකී  තානාපති නිවෙස්වල නොනවත්වා පැවැත්වෙන භෝජන සංග්‍රහ, NGO සල්ලි – මේවා ගලා එන්නේ සුළු ජාතික ප්‍රශ්ණ කථා කරන්නන්ටය. සිංහලයාගේ සැබෑ ප්‍රශ්ණ ගැන කථා කරන්නා සිංහල අන්තවාදියෙක් ලෙසට වූ ලේබලයෙන් පිදුම් ලබයි.

සුළු ජාතික ප්‍රශ්ණ තිබේ නම් ඒවා ගැන කථා කල යුතුය. සුළු ජාතීන්ට කිසිසේත් අකටයුතු, අසාධාරනකම් නොකළ යුතුය. නමුත් මහ ජාතියටද ප්‍රශ්ණ ඇති බව රජයන් ධාරණය කර ගත යුතුය. උදා: වතුකරයේ දෙමළ සේවක අයිතින් ගැන, ඔවුන්ගේ ජීවන තත්වයන් නඟා සිටුවීමට රජයන් විශාල වශයෙන් කැපවී වැඩ කරයි. ඒ වෙනුවෙන් අති විශාල මුදලක් දරයි. එය හොඳය. නමුත් වතු වටා ජිවත්වන උඩරට සිංහල ගම්වාසින් ගැන රජයන් එතරම් සැලකිල්ලක් නොදක්වන්නේ ඇයි?  වතු සේවකයන්ගේ අවම වැටුප වැඩි කරද්දී ඒ වතු වටා සිටින ගම්වල වෙසෙන කළු බණ්ඩලා, හීන් මැණිකේලා දවසට එක වේලක් වත් කන්න නොමැති තරම් වූ  දරිද්‍රත්වයෙන් සිටිනවා නේද කියා රජයන් නොසිතයි/බලා නොබලයි. මේ කළු බණ්ඩලා, හීන් මැණිකේලාද වතුවල වැඩට යාමට බොහෝ ආසාවෙන් සිටිත්. නමුත් වතු වෘත්තිය  සමිති ඒවාට විරුද්ධය. සුද්දන් වතු බිහි කලේ කළු බණ්ඩලා, හීන් මැණිකලාගේ මුතුන් මිත්තන්ගේ ඉඩම් බලයෙන් පවරා ගෙන බව දැන් කාටත් අමතකය.

තම අයිතීන්, තම ජාතිය/ආගම ගැන කථා කිරීමට සිංහලයෝ මැලි බවක් පෙන්වයි.  බොහෝ අය එසේ කිරීමට බයය. සිංහල, බෞද්ධ  අයිතීන් ගැන කථා කිරීම අද තහනම් වචන බවට පත්වී  ඇද්ද? පුදුමාකාර ලෙස, සිංහල, බෞද්ධකම ගැන කථා කල අයට විරුද්ධව නිති මඟින් කටයුතු කිරීමට බලධාරීන් උත්සහ කර ඇත. මෙය අධිරාජ්‍යවාදී යුගයේවත් නොසිදුවූ දෙයකි. මෙය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්තාවේ  14වෙනි වගන්තියෙන් ලබාදෙන භාෂමය නිදහසට (Freedom of Speech) පටහැනිය. ධර්මපාලතුමා ඇතිතරම් මෙරට පාලනය කල  බ්‍රිතාන්‍යයනට බැන්නේය. ඔවුහු ඔහුගේ කට වැහිමට නොගියහ.

නමුත්, ද්‍රවිඩ බසින් අන්තවාදී කරුණු කියනා අය ශ්‍රී ලංකාව තුල නියාමනයකට බඳුන් නොවෙනා සේය.

කොරෝනාවට පෙර කාලයේ සවස් භාගයේ මේ රටේ මත්පැන් බිම ශාලා මත්ලොලින්ගෙන් අතුරු සිදුරු නැතිව පිරි තිබුණු බව ඒ පිළිබඳව දන්නා අයට මතක ඇත. මේ අයගෙන් බහුතරය – 80%ට  වඩා වුයේ සිංහලයන්ය. මේ රටේ වැඩිපුරම මිනීමැරුම්/අපරාධ  සිදුවන්නේ සිංහලයන් – සිංහලයන් අතරය. වැඩියෙන්ම මත් ද්‍රව්‍ය, මත් කුඩු පානයට ඇබ්බැහි වී ඇත්තේ සිංහලයෝය. නමුත් එම ජාවාරම් වැඩිපුරම කරන්නේ අන්‍ය ජාතිකයෝය. මේ රටේ සිරකරුවන්ගෙන් වැඩි දෙනා සිංහලයෝය. එම ප්‍රතිශතය 70%ට වඩා බොහෝ වැඩිය.

සිංහලයා ක්‍රමයෙන් වඳවී යන ජාතියක් බවත් සිංහල භාෂාව ක්ෂය වෙන භාෂාවක් බවත් රහසක් නොවේ. මහනගරවල දැනටමත් සිංහල ජන සංඛ්‍යාව සිග්‍රව අඩුව ඇත. මේවා ක්‍රමානුකුලව පළාත්, නගර, ප්‍රාදේශීය සභා ප්‍රදේශවලද සිදුවනු ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවෙන් සිංහලයා සදහටම වඳවී නොයනු ඇත. නමුත්, ශ්‍රී ලංකාව තුල සිංහලයා සුළු ජාතිකයෙක් ලෙස යම් දවසක ජිවත්වීමට බොහෝ සෙයින් ඉඩ ඇත (35% -45% ක පමණ ලෙස). එදාට මෙය කියවන ඔබ – අප, වර්තමාන බොහෝ දරුවන්, දිවි මඟ හැර ගොසිනි.   

තවත් සිද්ධාන්ත 2ක් (මේ දෙකම සිංහලයාට අසුභය):

(1) මෑතක සිට රුවන්ඩාව පාලනය කරන්නේ ටුට්සින්ය (ඔවුන් ඉතා හොඳින් රට පාලනය කරත්). ඔවුන් ජනගහනයෙන් 9% – 14% පමණ වේ. මහ ජාතිය හුටුන්ය. ඔවුන් ජනගහනයෙන් 86% – 91% පමණ වේ. එන්න එන්නම අසාර්ථක රාජ්‍යක් බවට පත්වන ශ්‍රී ලංකාවද නුදුරේදී ‘ටුට්සි රාජ්‍යක්’ වීමද විය හැක.

(2) ශ්‍රී ලංකාව කෙරෙහි වූ චීන බලපෑම අති දැවැන්තය. මේ යන ආකාරයට ගියහොත් ඉදිරි වසර 30 ඇතුලත  මේ රටේ මුළු ජනගහනයෙන් අඩුම තරමින් 10%ක් වත් චීන ජනගහනය වීමට බොහෝ සෙයින් ඉඩ ඇත.  වසර 50කදි ,100දි?

සිංහල ජාතිකාණුරාග ගීත, සිංහල නැටුම් ආදිය

 ‘මේ සිංහල අපගේ රටයි’, ‘හෙළ ජාතික අභිමානේ’, ‘සිංහල ජය ගීත හඬට’, ‘තුන් සින්හලයම නෑදෑයෝ’ – මෙවා එදා ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලියේ සහ රූපවාහිනියේ රැව් පිළිරැව්  දුන් ගීතයි. හැදෙන ළමුන්, යෞවනයන් නිතර මුමුණනු ලැබු ගීතයි.  අද වැඩිහිටියන් එදා පාසැල් යන අවධියේ ප්‍රසංග වලදී අභිමානයෙන් හඬ දී ගැයූ ගීතයි. මේවා ඉතා මනහර ගීතය. නමුත්, අද මේවා අහනවත් නොලැබේ, නැත්නම් ප්‍රචාරය කරන්නේ ඉතා අඩුවෙනි. අහක දමා ඇති මෙවන් සිංහල ජාතිකාණුරාග ගීත ගණනාවකි.

‘පිට දීප දේශ ජයගත්තා ආදී සිංහලුන්’ ගීතය බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී සමයේ පවා ගුවන් විදුලියේ වාදනය වූ බවත් අද එය ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලියේ වාදනය නොවන බවත් මිතුරෙක් මා සමඟ පැවැසීය. එහි සත්‍ය අසත්‍ය භාවය මා නොදනිමි.

මේවා ප්‍රචාරය කිරීමට බියවී ඇත්තේ බොහෝදුරට බෙදුම්වාදී අදහස් දරන මන්ත්‍රීන් විසින් කරන පැමිණිලි නිසාය. දෙමළ රුපවාහිනි/ගුවන් විදුලි නාලිකා වල විකාශනය වන සිංදු වැඩසටහන් පිළිබඳව දැඩි නියාමනයක් පවතී දැයි නොදනිමි. ද්‍රවිඩ/මුස්ලිම් බෙදුම්වාදී/අන්තවාදී ප්‍රකාශ ගැන ඒ පිළිබඳව දන්නා සිංහලයෝ පැමිණිලි නොකරති; මෙය වැරදිය.

අද සෑම දෙනාම වාගේ අගය කරන්නේ බටහිර හෝ ඉන්දියන් (හින්දි/දෙමළ) තනු අනුව නිපැයෙන සිංහල ගීත බව පෙනී යයි.  ශ්‍රී ලංකාවටම උරුමවූ සංගීතයෙන් ගී ගැයූ සුනිල් ශාන්තයන්, අයිවෝ ඩෙනිස්ගේ  ගීත අද මුළුමනින්ම අමතක වී ගොසිනි. ඒවා අතිශය රසබර, මනා පදවැල් වලින් හෙබී ගීතය.

අරක්කු/බියර්, වයින්  වැනි මත්පැන් නිතර බොමින් (ගැහැණු/පිරිමි), කුකුල්/ඌරු මස් කමින්,  බයිලා/හිප්හොප් ගායන තාල වලට නටමින් ඉතා සැහැල්ලුවෙන් සිටිනා ජාතියක් ලෙසටයි සිංහලයන් දැන් බොහෝ දුරට පෙනෙන්නේ. ඉතා නැතත් සැහැල්ලුවෙන් සිටියාට කමක් නැත, තමනට ආවේනික වූ ප්‍රශ්නවලදී බුද්ධිමත්ව/ශිෂ්ටසම්පන්න ලෙස නැගී සිටිය යුතුය. රටේ වර්තමානය ගැන පමණක් නොව අනාගතය ගැනද සිතිය යුතුය.

අප විසින් කලයුතු ‘සටන්’ අප ප්‍රවේශමින් තෝරා බේරා ගත යුතුය. බොහෝ විට සිදු වෙන්නේ අනවශ්‍ය ‘සටන්’ තෝරා ගැනීමත් අත්‍යාවශ්‍ය ‘සටන්’ මඟ හැර යාමට සැලැස්විමත්ය. එයට හේතුව ප්‍රශ්නයන් දෙස අප මතුපිටින් පමණක් බැලීමයි (සමහරවිට ආත්මාර්ථකාමිවද). ගැඹුරටම ගොස් විශ්ලේෂණය කර බැලීමක් අපි නොකරමු. ඒ නිසා බුද්ධි වර්ධනයක්ද සිදු නොවේ.

මෙය අපේ එදිනෙදා ජිවිතයටද අදාළ වෙන උවදෙසකි.

උවමනාවට වඩා සන්තුෂ්ටිය සෙවීමට යාම නිසා අප සෞඛ්යම වශයෙන්ද  දුර්වල වී සිටිමු. බොහෝ දෙනෙක් මැදිවිය ලඟාවිමට පෙර නිදන්ගත ලෙඩවලට ගොදුරු වී ගොසිනි.   

අවුරුදු 70ට ප්‍රථම ශ්‍රී ලාංකිකයා (සිංහලයා ඇතුලුවේ) මිය පරලොව ගොසිනි (කොරෝනා පැමිණීමට පෙර).

අද ශ්‍රී ලංකා ‘ටික් ටොක්හි’ මුලිකවම ඇත්තේ නුතන තරුණියන්ගේ විකාර නැටීම්ය.  වෙනත් රටවල අය  ධනාත්මක, අගයක් ඇති ටික් ටොක් නිර්මාණ ඉදිරිපත් කරත්. අපේ ධන්නෝ බුදුන්ගේ වැනි මහාර්ග සිංහල ගීත රැප් නොකරන මෙන් අපට මේ අයගෙන් බැගෑපත්ව ඉල්ලා සිටීමට සිදුවී ඇත. අපේ පාරම්පරික නැටුම් කළාවටද කණ කොක් හඬ ඇසෙනු ඇති බවක් පෙනේ.  ඒවාද අංග රචනයෙන්, ඇඳුම් වලින් (අඩ නිරුවත් වාගේ) දැන් සංකර බවක් දක්වයි. සමහර උඩරට නැටුම් ශිල්ප/ශිල්පියෝ වේදිකාවේදී දෙතොල් සිප ගැනීමට ඉතා ආසන්න වූ නැටුම් දර්ශන ඉදිරිපත් කරත්.  මේවා අපේ සම්ප්‍රදායික සිංහල බෞද්ධ නැටුමට අකැපය. අපේ  පහත රට නැටුම් කළාව ආරක්ෂා කර ගැනීමට ක්‍රම වේදයක් නොමැති බවද පෙනේ.

අවසානය

ජාතියක් වශයෙන් සිංහලයනට ඔවුන් ඉදිරියේ ඇත්තේ මහා ප්‍රශ්ණ/අභියෝග ගණනාවකි. සිංහලයාට සිය  ජාතිය රැක ගෙන, අපේ අයිතීන්/සම්පත් ක්ෂය වීමට නොදී; සුළු ජාතින්ද  සතුටින් සිටින, සුළු ජාතීනට  අසාධාරණ/අවඩැන් සිදු නොවෙන,  රටේ සියළු දෙනාටම වාසනාව, සෞභාග්‍යය උදාවන පින්බර  ශ්‍රී ලංකාවක් ගොඩ නගා ගැනීමට පුළුවන.  සැහැල්ලුවද භුක්ති විඳිමින්,  බුද්ධිමත්ව, නැණවත්ව, අවධානශිලිව සියළු දෙනා ජිවත් විය යුතුය. නැත්නම් වෙන්නේ අප සියළු දෙනාගේම අනාගතය තව තවත් අඳුරු වි යාමකි.     

මෙම ලියුම්කරු ඕස්ත්‍රේලියාවේ ‘සිටි ෆර්ස්ට්’ නීතීඥ ආයතනයේ ප්‍රධානතම  බැරිස්ටර් සහ සොලිසිටර් වශයෙන් බොහෝ කාලයක් සේවය කළේය (zx102@bigpond.com)

චානක බණ්ඩාරගේ

මහාවංශය බොරු බව ප්‍රභාකරන් සෑම විටම කීය. මහාවංශය සම්බන්ධව  ඔහු තුල තිබුනේ තදබල තරහකි. LTTE න්‍යායාචාර්ය ඇන්ටන් බාලසිංහම් මහාවංශය බොරු බවට දැඩිව මත පල කළේය. ඔවුන් නික්ම ගිය පසු අද  TNA වැනි සහ වෙනත් ඊලාම්වාදී ද්‍රවිඩ සංවිධාන මේ අදහස තවදුරටත් ප්‍රවර්ධනය කරත්. විජයට පෙර මේ රටේ රාවණ නමැති බලගතු රජකෙනක් සිටි බවත් රාවණ දෙමළ බවත් ඔවුහු පවසත්. මේ රටේ සිංහලට වඩා වූ දෙමළ උරුමයක් ඇති බව සනාථ කරනු වස් එළාර, චෝල, පාන්ඩ්ය රාජධානි ගැනද  ඔවූහු කථා කරත් (මේ ‘රජවරු’ දකුණු ඉන්දියාවෙන් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි ආක්‍රමනිකයෝයි. වීර සිංහලයෝ ඔවුන්ව පරාජය කර, ඔවුන් ආ රටටම නැවත පලවා හැරීමට සමත් වුහ).

දැනට වසර 20 පමණ සිට රාවණයෙක් ශ්‍රී ලංකාවේ සිටි බවට සිංහලයෝද පිළිගැනීමට පෙලභීම කනගාටුවට කරුණකි. කිසියම් රුපවාහිනි නාලිකාවක් හෝ දෙකක් මේ මතය ප්‍රවර්ධනයේහි  ලා ඇප කැපව වැඩ කල බව දන්නෝ දනිති. ඒ ගැන දැනුදු විවිධ වාර්තා, වාණිජ සහ ප්‍රබන්ධනාත්මක කථා, චිත්‍රපට ඔවුහු නොකඩවා ප්‍රචාරය කරත්. අද රාවණ ‘ව්‍යාපාරයක්’ බවට ද පත්ව ඇත.

ඉතා පැහැදිලි වූ අපේ ප්‍රෞඩ ඉතිහාසය අප විසින්ම අද  ප්‍රශ්ණයට ලක්කරගෙන සිටිමු. සිංහලයා ඇරඹුණේ විජයගෙන් නොව රාවණ හෝ ඊටත් කලින් සිටි බලංගොඩ මානවක පරපුරෙන්ය වැනි ප්‍රශ්න අද නව පරම්පරාවන්හි මනසට ඉතා  සුක්ෂම ලෙස ඇතුල් කර ඇත (නමුත් මහාවංශය සහ පුරාණ ශිලා ලිපි සනිටුහන් කරන්නේ සිංහලයාගේ ආරම්භය විජයාගමනය බවයි).

මේ ප්‍රශ්නය නිසා වර්තමාන ළමා, යෞවන පරපුර වික්ෂිප්තවී සිටිති. ඇතැම් වැඩිමහලුන්ද අතරමං වී ඇති බව පෙනේ. තමන් කවුරුන්දැයි තමන් නොදන්නා තත්වයකට සිංහලයා අද පත්වෙමින් පවතී.

වසර 2,000ට වඩා පැරණි මහාවංශය (ඊට කලින්වූ දීපවංශය සහ පසුව පල කල චුලවංශය ද, වෙනත් පාලි පොත්පත්ද) අප කවුරන්ද කියා අපට මැනවින්, පැහදිලිව පෙන්වා දෙයි.  වසර ගණනාවක් අප සහ මුළු ලොවම පිළිගත් ඉතා පැහැදිලි, ව්‍යක්ත, සරල ඉතිහාසයකි එය.

ශ්‍රී ලංකාවට තරම් පැහැදිලි, නිරවුල්, ලේඛනගත ඉතිහාසයක් වෙනත් කිසිදු රටකට නොමැති බව ලොව පුරා පිළිගැනීමක් තිබුණි. අවුරුදු 2,000ක් දුර දිවයන ලේඛනගත ඉතිහාසයක් තිබීම ගැන අප ආඩම්බර විය යුතුය.

ඉතා මෑතක සිට අවාසනාවකට මෙතරම් අධික කාලයක් අප විශ්වාස කල එම නොකැළැල්, පිරිසිඳු මාහවංශය දක්වන ඉතිහාසය  අත්හැර බෙදුම්වාදීන් සැදු මඩ ගොහොරුවක අප ගිලි නැසෙන්නට යන බව පෙනේ.

රාවණයෙක් ශ්‍රී ලංකාවේ සිටි බවට කිසිදු පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂියක් නැත. නුතන පුරාවිද්‍යාඥයන් යයි කියා ගන්නා ඇතැම් අය වරින් වර ඉදිරිපත් කරන බොහෝ සාක්ෂි වැරදි බව හෙළිවී හමාරය. රාවණ රුවක් ඇල්ල දිය ඇල්ල මතින් දිස්වන බවට බොරුවක් මේ මෑතකදී ප්‍රචාරය කිරීමට උත්සහා කලත් එය සාර්ථක නොවිය.

නමුත්, මුළු රටම රාවණයෙක් භෞතිකව මේ රටේ සිටි බවට පිළිගන්නා තැනට අද පත්ව ඇත. එය බොහෝ දුරට  හුදු රුපවාහිනි නාලිකා කිහිපයක ප්‍රයත්නයන්හි සාර්ථක ප්‍රතිපලය. ‘විව්ස්’ ලබා ගැනීමට ඕනෑම දෙයක් පාහේ පල කිරීමට සැදී පැහැදී සිටින සමාජ මාද්‍යවේදී රැල්ලක්, විශේෂයෙන්ම යු ටියුබ් වාදීන්, මෙරට සිටී. ඔවුන් සමහරෙක්ද ඉතිහාසය විකෘති කිරීමේ මෙම කර්තව්‍යට දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව උරදී සිටී.

රාවණයෙක් සිටි බවත්, ඔහු සිංහල (හෝ හෙළ) නොව ද්‍රවිඩ බව බෙදුම්වාදීන් පෙන්වා දෙති. ප්‍රභාකරන් කීවේද මේ හා සමාන දෙයකි.  මිහිඳු හිමි ශ්‍රී ලංකාවට බුදු දහම ගෙන ඒමට පෙර  ශ්‍රී ලංකාවේ බුදු දහම තිබු බව ඔවුහු කියති. ශ්‍රී ලංකාවේ දෙමල බෞද්ධයන් සිටි බවත් උතුරේ සහ උතුර මැද බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන ඔවුන්ගේ නිර්මාණ විය හැකි  බවත් ඔවුහු කියති. ඇතැම් බෙදුම්වාදීන් දේවානම් පියතිස්ස ‘දේවානම් පියතිස්සම්’ යනුවෙන් උච්චාරණය කරති; එතුමා දකුණු ඉන්දියානුවෙකු යයි කියති.

රාවණ පිලිබඳ දෙමළ මතය ඉතා සාර්ථක ලෙස දැන් ජාත්‍යාන්තරයේ  පතුරුවා ඇත. පත්වූ රජයන් මේ වැරදි ප්‍රකාශ නිවැරදි කිරීමට කටයුතු කලේ නැත.   මෝඩයන් මෙන් මේ කියන සැම දෙයම පිළිගැනීමට  සිංහල අප සැදී පැහැදී සිටිනා සේය.

රාවණ යනු ඉන්දියාවේ ප්‍රබන්ධනාත්මක ග්‍රන්ථයක් වන මහාභාරතයේ එන චරිතයක් පමණි (fictional character). එම ග්‍රන්ථයේ කර්තෘ ව්‍යාසාය. එම පොතේ එන පරිදි රාවණට ඔලු 10කි. ඉන්දියාවේ හින්ඳුන් අතරද  රාමායනය පිළිගන්නේ සමහරෙක් පමණි. එය ඒ තරමටම වූ ප්‍රබන්ධයකි.

රාමායනයට (මහාභාරතය) අනුව අති පිරිසිඳු කුළ කතක් වූ සිතාගේ සැමියා රාමයි.  රාවණගෙන් බේරුණු සීතාට තම පාරිශුද්ධ භාවය ඔප්පු කරන්නැයි රාම කරන අභියෝගයේදී ඇය ගින්දරට පැන රාම වෙනුවෙන් සිය ජීවිතය පුදයි. ඉන්දියාවේ සමහර හින්දුන් රාමව දේවත්වයෙන් අදහත්. සිතාද එම  දහම අනුව දෙවගනකි. ඒ නිසා ඇතැම් හින්දු ඉන්දියානුවන් රාවණ චරිතයද විශ්වාස කරත්. නමුත් මේ මෑතක් වෙන තෙක්ම ශ්‍රී ලංකාවේ අප රාවණ චරිතය සත්‍ය චරිතයක් ලෙස විශ්වාස කලේ නැත. අප (සිංහලුන්) රාවණ චරිතය විශ්වාස කරන්නේ නම් සිතා සහ රාම චරිතයන්ද විශ්වාස කල යුතු නොවේද? එවැන්නක් මේ තාක් කල් සිදුවී නැත.

ශ්‍රී ලංකාවේ රාවණ රුප වල ඔලු 10ක් ප්‍රදර්ශනය නොකරයි. ඒ මන්ද?  රාවණ සත්‍ය චරිතයක් ලෙස හුවා දැක්වීමටය.

වසර දහස් ගණනක් මේ රටේ සියළු වැසියන් විශ්වාස කල ඉතිහාසය වනුයේ රාවණ යන රජෙක් මේ රටේ ජීවමානව නොසිටී බවයි. පසුගිය සියවසේ බිහිවූ කිසිදු ඉතිහාස පොතක්  (ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය පිලිබඳව ස්වාධීන මතයක් දැරූ ඉංග්‍රීසි අධිරාජ්‍යවාදී යුගයේ බිහිවූ පොත්වල පවා) රාවණ කියා රජෙක් සැබවින්ම  ශ්‍රී ලංකාවේ සිටි බැව් නොකියයි. නමුත් දැන් අප රටවාසිහු රාවණ විශ්වාස කිරීමට පටන් ගෙන ඇත. මෙය අප සිංහල  ජාතියේ මළගම සනිටුහන් කරගැනීමකි.

ප්‍රභාකරන්ට අවශ්‍ය වුයේ නිරවුල් ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාසය (එය සිංහලයාගේ ඉතිහාසයයි) අවුල් කිරීමය. රාවණ තමන්ගේ එකෙක් යයි ශ්‍රී ලාංකික ඇතැම් ද්‍රවිඩයන් දැන් පවසන්නේ ඒ බැවිනි.

රාවණ රජු සත්‍යයක් නම්, සිංහලයාට වඩා වැඩි අයිතියක් ද්‍රවිඩයනට ශ්‍රී ලංකාව පිළිබඳව ඇතැයි යන ඉල්ලුමක් ද්‍රවිඩයනට කල හැක. ද්‍රවිඩයන් සිංහලුන්ට කලින් මේ රටේ වාසය කළේය යන මතය මුල්බැස ගතහොත් ද්‍රවිඩයනට යම් දවසක  ජාත්‍යාන්තර නිතිය අනුව (Customary International Law) උතුරු නැගෙනහිර පමණක් නොව මුළු ශ්‍රී ලංකාවේම අයිතිය උදෙසා ඉල්ලීමක් කල හැකි වනු ඇත. මේ පදනම මත – එනම්, හුදු ජාත්‍යාන්තරමය   පිළිගැනිම මත, ලොව නව රටවල් බොහෝ ගණනක් බිහිවී තිබේ (කොසවෝ, දකුණු සුඩානය, නැගෙනහිර ටිමෝර්, දකුණු ඕසිටියා සහ අබ්කාසියා වැනි).

රාවණ චරිතය ඇතැම් රුපවාහිනි නාලිකා සහ සමාජ ජාලා පුම්බන්නේ ඒ අරමුණින්ද  විය හැක. ඉදිරියේදී  බෙදුම්වාදීන් ජාත්‍යාන්තරය හමුවේ උතුරු නැගෙනහිරට වෙනම රාජ්‍යයක් අනිවාර්යයෙන්ම ඉල්ලනු ඇත. දැනුදු TNA මන්ත්‍රීන් ශ්‍රී ලංකාව තුල එකක් කියා ජෙනිවා ගොස් තව එකක් කියති. පළාත් සභා මැතිවරණය පැවැත්වන තෙක් විග්නේශ්වරන් කල් මරමින් සිටී. අභිමානවත්, ප්‍රෞඩ සිංහල බෞද්ධ ශිෂ්ටාරයට, සිංහල උරුමයට පහර ගැසිමට සහ කිසිදා නොතිබුණු ස්ථිරසාර දෙමළ අධිරාජ්‍යයක් මෙරට තිබුනා කියා පෙන්වීමට විග්නේශ්වරන් වැන්නන් රාවණ සංකල්පය යොදා ගනිත්.

විග්නේශ්වරන් සහ සමහර TNA මන්ත්‍රීන් සහ ඔවුනට හිතෛය්ෂී ඉතිහාසඥයන් තර්ක කරන්නේ රාවණ දෙමළ නම් එවක (මිට වසර 5,000ට පෙර) මෙරට සිටි ජනතාවද දෙමළ බවයි. කුවේණි දෙමළ හෝ අඩු තරමින් දෙමළ මුසු බව ඔවුන් කියන්නේ එහෙයිනි (තමනට කිසිදු දෙමළ සම්භවයක් නැති බව  ආදිවාසීහු තරයේ කියා සිටිති. ඔවුන් කියන්නේ ඔවුන් හෙළයන් බවත්, විජයාගමනයෙන් සිංහලයන් සමඟ මුසුවූ බවත්ය).

සිංහලයින් බිහිවීමට පෙර (විජයාගමනයට පෙර) මුළු රටම දෙමළ වූ බව අන්තවාදී ද්‍රවිඩයෝ කියති. රාවණ ඔවුනට තිබෙන ප්‍රධානතම තුරුම්පුවකි.

මෙම ඊනියා රාවණ රාජධානිය සම්ප්‍රප්ලාපයක් යයි කියා එක හෙලාම ප්‍රතික්ෂේප කරනු වෙනුවට රාවණයෙක් ශ්‍රී ලංකාවේ ඇත්තටම සිටියේය, ඔහු ද්‍රවිඩ නොව සිංහලයෙක්ය  (හෙළ)  යන මතය ඉදිර්පත්කරමින් අප මත  ගැටුමකට උවමනාවෙන්ම  මැදිවීමු.  මෙය අනුවණ ක්‍රියාවකි. බෙදුම්වාදීන් කැපු වලේ වැටෙන්නට යාමකි.

අප රාවණ පිලිගන්නේනම් අපට මහාවංශය පිළිගත නොහැක. 

අප රාවණ පිලිගන්නේනම් එය විජයාගමනය, මහින්දාගමණය සමඟ ඍජු ගැටීමක් ඇති කරන බව අප පිළිගත යුතුයි.

රාවණ පිළිබඳව වූ මත ගැටුමේදී ද්‍රවිඩ මතය අභිබවා සිංහල මතය දිනීම ඉතා උගහටය. මෙයට මුලිකම හේතුව කලින් සඳහන් කලාක් මෙන් රාවණ චරිතය නිර්මාණය කර තිබෙන්නේ ඉන්දියාවේ රචිත හින්දු මහාභාරතයයි, එහි රාවණ හින්දු භක්තිකයෙක් බව පැහැදිලිවම දක්වයි. ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින හින්දු භක්තිකයෝ ද්‍රවිඩයෝයි.

අපට තිබෙන බුද්ධිමත්ම විසඳුම නම් ප්‍රමාදවී හෝ මේ අවස්ථාවේ රාවණ යනු මිත්‍යාවක් බව ප්‍රාකාශ කර වසර දෙදහසකට අධික කාලයක් තිස්සේ අප රට පිළිගත් (අප දෙමවිපියන්/මුතුන් මිත්තන් පිළිගත්, ගුරුවරුන් ඉගැන්වූ), ඒ මහාවංශ ඉතිහාසය පමණක් සත්‍ය බව ලොවට දැන්වීමයි. රාවණ යනු හුදු ග්‍රන්ථයක එන චරිතයක් නිසා එය අපට (සිංහල බෞද්ධයනට) ඉතා පහසුවෙන් බැහැර කල හැක – ලොවට යථාර්ථය පැහැදිලි කර දිය හැක. මෙරට ද්‍රවිඩ හින්දු භක්තිකයන්ට අවශ්‍ය නම් රාවණ පිළිගැනීමට, ඇදහීමට සියළු අයිතිය තිබේ.

ලොව පිළිගත් විකිපීඩියා වෙබ් අඩවිය මෑතකදී සඳහනක් යොමු කර ඇත්තේ ලොව මෙතෙක් සිටි භක්තිවන්තම ශිව භක්තිකයා ශ්‍රී ලංකාවේ රාවණ රජු කියායි (එනම්, රාවණ ද්‍රවිඩයෙක් බවයි). රාවණ විෂ්ණු දෙවියන්ගේ දොරටුපාලකයා බවද විකිපීඩියා සඳහන් කරයි. BBC, World History Encyclopedia, Oxford Dictionery ද මේ මතම දැන් දරත්.

ශ්‍රී ලංකා සංචාරක මණ්ඩලය සිය  ශ්‍රී ලංකාව ප්‍රවර්ධන කරන වෙබ් අඩවියක (sri lanka.travel) දක්වනුයේ ‘හින්දු කථා විශ්වාස කරන්නේ නම් රාවණ ශ්‍රී  ලංකාවේ රජ කල රජෙක් බවයි’.

විදෙස් සංචාරකයන් සඳහා රාවණ ප්‍රවර්ධනය කිරීමේ වරදක් නැත – රාවණ යනු මහාභාරතයේ එන ප්‍රභන්ධනාත්මක චරිතයක් ලෙස.

ශ්‍රී ලංකාව තුල රාවණ හා බැඳුනු ආගමික ස්ථාන සියල්ල ද්‍රවිඩ සිද්ධස්ථානය – කෝවිල්ය: තිරු කොනේස්වරම් (ත්‍රිකුණාමලය), ගයත්‍රී පීඩම් (නුවර එලිය), මුනිශ්වරම් (හලාවත). ඔවුහු රාවණ වෙනුවෙන් වාර්ෂිකව  විවිධ ආගමික පුද සත්කාර පවත්වත්. රාවණගේ වාහනයේ කොටස් බණ්ඩාරවෙල හින්දු කෝවිලක ඇතැයි යන කතාවක් ප්‍රචාරය වේ. රාවණ ඇදහීම දකුණු ඉන්දියාවේ දෙමළ වැසියන් අතරද ඉතා ප්‍රචලිතය.

රාවණ දෙමළ රජෙක් නම්, ඔහු සිංහල රජෙක්ද විය නොහැක.

රාවණ ද්‍රවිඩයෙක් ලෙසට ද්‍රවිඩයනට ඉතා පහසුවෙන් ජාත්‍යාන්තරයේ ඔප්පු කල හැක. ඔවුන්ගේ තර්කය වඩා බලවත් බව පෙනේ.

රාවණ සිංහල යයි (හෝ හෙළ) කියා අප රට තුල සනාථ කරගත්තත් (සිංහලයන් අතර), ජාත්‍යාන්තරව එසේ කිරීමට අපට ඇති  ඉඩ ප්‍රස්තාව අඩුය.

සිංහලයන් කුමක් කීවත් ජාත්‍යාන්තරය එය නොපිලිගනු ඇත. ද්‍රවිඩ මතය දැනටමත් පිළිගෙන ඇත.

බෙදුම්වාදීන් මෙවන් මතවාදයක් තීව්‍ර කරන්නේ රට බෙදා ඊළමක් උතුරු නැගෙනහිර පිහිටුවීමේ ඔවුනගේ ඒකායන අධිෂ්ඨානය කෙසේ හෝ  ඉෂ්ට කර ගැනීම සඳහාය. ඇමරිකාවේ කොන්ග්‍රසය ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු නැගෙනහිර පාරම්පරික ද්‍රවිඩ වාසභූමි ප්‍රදේශ වශයෙන් පසුගියදා යෝජනා සම්මත කර තිබුණු බවට වාර්තා පල වුණි. මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ බොරිස් ජොන්සන්ද මේ හා සමාන වූ මතයක සිටින බව පෙනේ. කොරෝනාවලින් පසුව  බෙදුම්වාදීන් සිය සටන් තීව්‍ර කරනු නොඅනුමානය.

මෙලෙස ඉතිහාසය දැනුවත්ව විකෘති කිරීම නිසා (දේශීයව සහ විදේශීයව) සිදුවී තිබෙන්නේ  සිංහලයාගේ  ප්‍රාරම්භය පිළිබඳව නුතන පරපුරේ (ශිෂ්‍ය, යෞවන)  මනස ව්‍යාකුලත්වයට  පත් වීමයි. 

අපේ ඉතිහාසය අවුල් ජාලයක් බවට පත් කර රට වැසියන් තුල මෙන්ම ජාත්‍යාන්තරය තුලද ඒ  මතය ඒත්තු ගැන්වීම බෙදුම්වාදීන් සහ ඔවුනගේ හිතෛය්ශී ඉතිහාසඥයන් සමත් වී ඇත. සත්‍ය පෙන්වාදීමට උත්සාහ කරන සිංහල දේශප්‍රේමීන්ට ඔවුහු පහර ගසති.

ඉහතින් දැක්වූ පරිදි, සිංහල අපගේ මෝඩකම් නිසා පිටස්තර දියුණු ලෝකයද රාවණ සත්‍ය වශයෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේ සිටි දෙමළ රජ කෙනෙක් ලෙස සැලකීමට දැන් පටන් ගෙන ඇත.

රාවණට ආවේනික වූ පරපුරක්ද දැන් නිර්මාණය කර ඇත (මව, පියා,සහෝදර සහෝදරියන් ආදී).  වසර 20 ක් බඳු වූ ඉතා කෙටි කාලයක් තුල හින්දු ග්‍රන්ථයක ප්‍රබන්ධනාත්මක චරිතයක් වූ රාවණ සත්‍ය ප්‍රාණිය චරිතයක් බවට පත් කිරීමට අපද බෙදුම් වාදීන්ට උදව් වී ඇත්තෙමු.  

රාවණ සංකල්පය  ඒමට පෙර, වසර 2,000ක් පමණ පෙර කාලයක සිට ඉතාම මෑතක් වනතුරු මෙරට පැවතී පිළිගනිම වුයේ විජයාගමනයට පෙර යක්ෂ, නාග, දේව ගෝත්‍රික වාසින් ලංකාවේ ජිවත්වු අතර මේ ‘හෙළ’ වාසින්, විජයගේ (සිංහබාහුගේ පුත්) ‘සිංහ’ පරපුර  සමඟ මුසු වීමෙන් ‘සිංහළ’ ජාතියේ ප්‍රාරම්භය  ඇති වු බවයි (සිංහ + හෙළ =  සිංහල) (සමහරෙක් කියනුයේ කුවේනියගේ දරු දෙදෙනාගෙන් ආදිවාසී (වැදී) පරපුර ඇරඹි බවයි).

වෙනත් සමහර ඉතිහාසය විකෘති කිරීම්:

දේශප්‍රේමී යයි කියාගන්නා ඇතැම් නුතන ඉතිහාසඥයන් පවසනුයේ (මේ සමහරක් අප පාසැල් ළමුන් ඉගෙන ගන්නා ඉතිහාස පොත් වල, වසර 6  – 12 පමණ දක්වා, උගන්වන කරුණුය!):

• වසර 49,000 කටත් පෙර ශ්‍රී ලංකාවේ කළුතරට ආසන්නව ඉතා සාරවත් වී වගාවන් පැවතුනි

• වසර 13,000 කටත් පෙර හෝර්ටන් තැන්නේ මිනිසුන් බාර්ලි සහ ඕට්ස් වගා කළහ

• වසර 4,400 කටත් පෙර ශ්‍රී ලංකාවේ මිනිසුන් වාත්තු යකඩ නිෂ්පාදනය කළෝය (ලෝකයේ යකඩ නිපදවූ ප්‍රථම මිනිසුන්!)

• ආදී ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහයන් සැරිසරමින් සිටියහ

• කුවේණිගේ යක්ෂ ජනයාට දෙමළ මිශ්‍රණයක් තිබුණි

• ශ්‍රී ලංකාවේ දෙමළ බෞද්ධයන් සිටියහ

• බුදු දහම මෙරට මුල්බැසගත් අවධියේ අනුරාධපුර නගරය සහ ඒ අවට බ්‍රාහ්මණ ජන කණ්ඩායම් වාසය කල අතර  ඔවුහු දෙමළ හින්දු භක්තිකයෝ වුහ

• මිට වසර 125,000ට පෙර යාලට අප්‍රිකාවේ සිට හෝමෝ සපියෙන්වරු  ගොඩ බැස්හ, බලංගොඩ මානවකයා ඔවුන්ගෙන් පැවතෙන්නෙකි

• හෝමෝ සපියෙන්වරු  සමඟ වෙළඳාම සඳහා දෙමළ ජාතික වෙළෙන්දන් ශ්‍රී ලංකාවට නිතර ආ ගියහ (වර්ෂ 125,000 සිට?!.)

• ශ්‍රී ලංකාව භෞතිකව ඉන්දියාවෙන් වෙන් වූයේ ඉතා මෑතකදීය  – මීට වසර 7,000 කට පෙර

• ඉන්දියාවේ කේරල ජනතාව ශ්‍රී ලංකාවට සංක්‍රමණය වි එයින් ශ්‍රී ලංකාවේ ජනගහනය වර්ධනය විය (සිංහලයෝ කේරලයන්ගෙන් පැවතෙන්නෝය වැනි මතයක්)

• ඓතිහාසික සිගිරිය කාශ්‍යප රජුගේ නොව රාවණ රජුගේ නිර්මාණයකි   

ඔවුනගේ මේ මෑතක සොයාගැනීම් වලට පුරාවිද්‍යාත්මක කැනීම් මඟින් ලබා ගත් සාක්ෂි ඇතැයි ඔවුහු කියති. පුද්ගලික රුපවාහිනි/ගුවන් විදුලි නාලිකා සහ සමාජ ජාල මඟින් පමණක් කරන එවන් ප්‍රකාශ පමණක් මදිය. ඒවා ලොව පිළිගත් ඉතිහාස ග්‍රන්ථ/සඟරාවල පල කර ජාත්‍යාන්තර අනුග්‍රහය ලබා ගත යුතුය (peer review). එවැන්නක් සිදුවී නොමැත.

අප දන්නා තරමින් ශ්‍රී ලංකාවේ පුරාවස්තු දෙපාර්තමේන්තුව ද මේ නව සොයාගැනීම් අනුමත කර නොමැත (පුරාවිද්‍යා කොමසාරිස්තුමා රාවණ සංකල්පය ප්‍රතික්ෂේප කර තිබුණි). 

අපේ ඉතිහාස ශිෂ්‍යයින් එක්සත් ජනපදය, එක්සත් රාජධානිය, ඕස්ට්‍රේලියාව, චීනය, ජපානය, ඉන්දියාව වැනි රටවලට ගොස් මේ නව සොයාගැනීම් ගැන සැල කිරීමේදී ඔවුනට උභතෝකෝටික ප්‍රශ්ණ වලට මුහුණ දීමට සිදුවනු ඇත. අපි බොහෝ ක්‍ෂේත්‍රයන්හි පුරෝගාමීන් බව අපේ සිසුහු කියනු ඇත. නමුත්, ඒ නව සොයාගැනීම් සඳහා අවශ්‍ය ජාත්‍යන්තරමය පිළිගැනීම් අප ලබා ගෙන නැත්නම්, ඒවා අප රටට පමණක් සීමා වූ සොයා ගැනීම් වනු ඇත. විදේශයන්හිදී තමන් වැරදි බව ඔවුනට වැටහෙනු ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය නිරපරාදේ ඉතා ව්‍යාකුල දෙයක් බවට පත්වෙනු ඇත.

ලෝක ප්‍රජාව විසින් නව සොයාගැනීම් පිලිගැනිම ඉතා අවශ්‍යය.  පුරාවිද්‍යාවේදී එය අනිවාර්යම වූ අංගයකි (නැවතත්, peer review).  

මහාචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන,  මහාචාර්ය සද්ධාමංගල කරුණාරත්න, ආචාර්ය පුංච් බණ්ඩා සන්නස්ගල, ආචාර්ය රෝලන්ඩ් සිල්වා වැන්නන් කටයුතු කලේ ඒ අයුරිනි.

ලොව පැරණිතම පෞරාණික ශිෂ්ඨාචාරය නම් මීට වසර 5,000 කට පමණ පෙර පැවති ඉන්දු නිම්නයයි.  ලොව පිළිගත් ඉතිහාස ග්‍රන්ථ අනුව ලොව සහල් වී වගාව ආරම්භ වූයේ මීට වසර 8,000 කට පමණ පෙර චීනයේ යැංග්සි ගංගා ද්‍රෝණියේය.  ලොව පිළිගත් ඉතිහාස ග්‍රන්ථ අනුව බාර්ලි සහ තිරිඟු වගා මුලින්ම ආරම්භ වුයේ මීට වසර 10,000 කට පමණ පෙර වර්තමාන ඊශ්‍රායලයේය. වාත්තු යකඩ මුලින්ම නිෂ්පාදනය කරන ලද්දේ මීට වසර 3,500 කට පමණ පෙර චීනයේ ය.  ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහයන් වාසය කල බවට ලෝක  ඉතිහාසඥයන් පිලිගන්නේ නැත.  

හික්කඩුවේ ශ්‍රී සුමංගල, මිගෙට්ටුවත්තේ ගුණානන්ද, අනගාරික ධර්මපාල, වලිසිංහ හරිස්චන්ද්‍ර, පියදාස සිරිසේන, එස් මහින්ද, ගුණපාල මලලසේකර, මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ, මහාචාර්ය එදිරිවීර සරත්චන්ද්‍ර වැනි ශ්‍රේෂ්ඨ ජාතික විරුවන් (හිමි වරුන් අඩංගුය) අපේ ඉතිහාසය – මහාවංශ ඉතිහාසය සුරක්ෂා කිරීමට ඇප කැපව ක්‍රියා කළහ.

සිංහලයන් වශයෙන් අපට උරුමයක් වූ අනන්‍යතාවය ලබා දුන්නේ මෙම ප්‍රෞඩ ඉතිහාසයයි.

මෙම ලිපිය අවසන් කිරීමට අනගාරික ධර්මපාල තුමා විසින් 17/2/1923 දින සිංහල බෞද්ධයා පත්‍රයේ පල කල ලිපියක සඳහන් කරන ලද මෙම වදන් යොදා ගනිමි (‘ධර්මපාල ලිපි’, ආචාර්ය ආනන්ද ගුරුගේ, සංස්කෘතික කටයුතු සහ ප්‍රවෘත්ති අමාත්‍යාංශය, කොළඹ 7, 1991. 61/62 පිටු):

ආදී සිංහලයෝ දමදිව වංග දේශයේ ලාටරට සිංහපුරෙන් විජය  කුමාරයාත් සමඟ පළමුවෙන් ලංකාවේ තම්මැන්නා අඩවියට මිට වර්ෂ දෙදාස් හාරසිය හැටකට ප්‍රථම පැමිනියෝයි සිංහල මහාවංශය නම් ඉතිහාසික ග්‍රන්ථයේ සඳහන් කර තිබේ. ……….. ආදී සිංහලයන්ගේ හටගැන්ම දැනගැනීමට මහාවංශය, දීපවංශය, සමන්ත පාසාදිකාව, මහාවංශටිකාව, සිංහල මහා අර්ථකථාව යන නමින් තිබෙන පාලි ග්‍රන්ථ කියවිය යුතයි……… සම්පුර්ණ රුහුණු, මායා, පිහිටි යන ත්‍රීසින්හලය කිසි පරදේශික ජාතියක් විසින් ආඥාචක්‍රය පැවැත්වුයේ නැත. දුටුගැමුණු රජ කාලයේ රජරට පමණක් දෙමලුන්ට යටත්ව තිබුනේය. කාලිංග, මාඝ යුධ සෙනාධිපථීන් ලංකාවට පැමිණ කලක් සිංහලයන්ට හිරිහැර කල නමුත් ලංකාව හස්තප්‍රාප්ත කර ගත්තේ නැත”.

මෙම ලියුම්කරු ජාත්‍යාන්තර නීතිඥවරයෙකි (zx102@bigpond.com).

Courtesy The Island

Leader of the House and Foreign Minister Dinesh Gunawardena yesterday said that there were reports that a large number of persons believed to have gone missing during the war were living abroad under different names.

They had left the country through unconventional channels during the last phase of the conflict and immediately after that, the Minister told The Island.

We have reports to prove that hundreds of persons said to have gone missing are in fact living abroad. Their names are on the lists of persons who allegedly disappeared. We have asked for information from the countries that harbour them as refugees and asylum seekers but not all the countries are liable to furnish us with their details. Only the countries that have entered into mutual agreements covering the particular subject with Sri Lanka could legally provide us with those details.

We cannot demand such information. In the meantime the names of those who fled the country are on the lists of missing persons. Making use of those lists some anti-Sri Lankan forces including so-called non-profits working on human rights and related matters continue to raise that issue in international forums. But the truth is those said to have disappeared are now living in the very same countries.”

The Foreign Minister said that the government was strengthening relations with other nations as per the mandate given by the people. We hope that we can convince the international bodies that these allegations against us are not true,” Minister Gunawardena said.

Gunawardena said that the government had already offered to give the families of the disappeared Certificates of Absence” so that they could get some compensation. But this has been rejected by the families who insist that the government must investigate and tell them where their relations are and whether they are dead or alive.

Minister Gunawardena said that it was not possible to trace the missing and the government could not consider them dead and give the next of kin their death certificates. He said that there had been instances of persons reportedly missing from 1988, returning home in recent years. What would have happened if we had issued their death certificates,” the minister queried.

By Dr. Parakrama Waidyanatha Courtesy The Island

The government has, at last, yielded to the unceasing demand of farmers for chemical fertilisers over the last several months, by its recent gazette notification, although it claims that its policy on organic agriculture remains unchanged! The farmers should, however, be elated and this is reminiscent of what happened nearly a century ago when British farmers did the reverse, shifting from organic to chemical farming! Sir John Russell (1942), a famous British soil scientist, in an article referring to transition from organic to conventional farming then, states that: It is difficult for us in this distance in time to recapture the feelings with which the farmers received the information that a powder made in a factory and applied out of a bag at the rate of only a few hundred weights per acre could possibly act as well as farmyard manure put on the land as dressings of tons”!

Regrettably, the government totally ignored the view of the majority of scientists and academics that shifting totally to organic farming within a season is impossible, and that it should be attempted gradually. In fact, the President failed to consult the Department of Agriculture and other crop research institutes before rushing into the decision, vehemently supported by a few, including a medical doctor, who appears to be the chief advisor on the matter.

However, this advisor’s knowledge in agriculture is evidently scanty, as per his utterances, but he has been deceiving the masses, too, with numerous unsubstantiated claims, via mass media. Interestingly, his claims, one after the other, have been brilliantly and comprehensively debunked by a qualified and well-informed scientist in a video now doing the rounds, via YouTube, which everyone interested in the matter should watch!

No country has been able to totally shift to organic farming from conventional or chemical farming to date! Only 1.5 percent of total farmed land is subjected to organic farming of which 66 percent is pasture, only the balance being crop. And although returning to organic farming, which was abandoned at the beginning of the 20th century, commenced about six decades ago, only 16 countries have hitherto exceeded 10 percent in organic farming! It is expanding at a meagre rate of two percent per annum.

It would appear that Basil Rajapaksa, the new Minister of Finance is the prime mover in the policy change! Under his hand by a Gazette Notification dated 31st July 2021, under the Import and Exports Act No.1 of 1969, permission has been granted theoretically for the importation of virtually all chemical fertilisers, but under import control licenses. However, the government has vehemently claimed that there is no shift in its organic agriculture policy!

The notification, too, is confusing! It states that it has been published in order to regulate the importation of chelated minerals and micronutrients which were previously banned”. Chelation here implies encircling of a metal nutrient by a large organic molecule. That way the metal molecules are protected from certain adverse soil reactions which reduce the availability of the micronutrient to the crop. However, apart from micronutrients chelated or otherwise, there is a provision in the gazette notification, as stated below, for the import of the following, as well under license.

Mineral or chemical fertilisers, phosphatic; superphosphates or other

Mineral chemical fertilisers potassic

Mineral chemical fertilisers containing the above two fertilising elements

Mineral or chemical fertilisers containing the three fertiliser elements nitrogen, phosphorus and potassium

Other”

The above implies that virtually all chemical fertilisers could be theoretically imported!

The crux of the matter is how the licenses would be given? Would it be to all regular fertiliser importers or a few henchmen of the powers that be!

Although the chemical ban has been in place since April this year, farmers suffered immensely last Yala season. Some predictions made by experts of the Institute of Agriculture and others, if the policy of organic farming were to continue, reveal a profitability of paddy farming and rice consumption to decrease by 32.7 percent and 26.7 percent respectively or imports to increase by Rs 10 billion. Similarly, a reduction in tea productivity and loss of foreign export earnings by Rs 85 billion per annum and a decline in coconut yields by Rs 18 billion per annum are predicted. Further, the decline in productivity of field crops such as vegetables are predicted to be large. More specifically, a reduction in GDP by 2.65 percent owing to a 20 percent yield loss in crop agriculture sectors is predicted. Overall, the economic growth will be retarded with adverse implication on employment, rural economic activity, food security, poverty and vulnerabilities. Let us hope that sanity will prevail and the government will implement a realistic fertiliser policy.

The reason for the shift to organic agriculture is the myth that agrochemicals are the cause of non-communicable diseases, especially the chronic kidney disease of Rajarata. It is now established with substantial evidence that the cause is hard water in conjunction with fluoride present in many wells in Rajarata, especially on high ground. Apparently, there are some 176,000 such wells. A study by none other than the Coordinator of work on the kidney disease in the Health Ministry, Dr. Asanga Ranasinghe and others published in 2019 (BMC Nephropathy Vol 20) reveals clearly that with people learning that the disease is caused by bad water and consequently refraining from drinking such water, from about 2016, has resulted in a substantial decrease in patient numbers. Regrettably, the Health Ministry or Department has not made a firm pronouncement on this finding to date. The consequence has been that the Ministers of Health, Agriculture, many others and even the President continue to blame agrochemicals as the causal agent for the kidney disease! There has been no evidence at all to implicate causation of any non-communicable diseases by agrochemicals.

By Toby Antony Express News Service Courtesy The New Indian Express

The NIA has found that the conspiracy to smuggle drugs and weapons from Pakistan using fishing vessels started in the second half of 2020.

KOCHI: The National Investigation Agency (NIA) probing the seizure of five AK-47 rifles and `3,000-crore worth of heroin from a Sri Lanka boat off the Kerala coast on March 25 has found that a Pakistan national was the main handler of the smugglers. Similarly, two residents of Chennai allegedly have associations with members of Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE).

The NIA got these details while questioning Suresh Raj, aka Chinna Suresh, 39, and Soundarajan, aka Soundar, 21, in the past 13 days. Both were first arrested by Tamil Nadu Q Branch. Later, following a directive of the NIA court, they were brought to Kochi and their arrests recorded in the NIA case. 

Both have revealed their incriminating role and their associations with foreign handlers including a suspect in Pakistan. The Pakistan national had supplied a large quantity of heroin, arms and ammunition. The NIA has identified the person and the operation of the gang that smuggles drugs and arms on fishing vessels. They also have given information about their mode of communication, which is mostly social media platforms. The accused used multiple mobile phones, SIM cards and social media accounts for secret communication with their associates abroad,” a source said.

The NIA has found that the conspiracy to smuggle drugs and weapons from Pakistan using fishing vessels started in the second half of 2020. Both also have links with members of the proscribed LTTE. Suresh is a Sri Lankan national who had been staying illegally in India for the past several years without any visa or passport. He managed to obtain a PAN card, Aadhaar card, driving licence, voter ID card and passport of India using forged documents. He was arrested by the Q Branch from Angamaly last month,” the source said.

CASE HISTORY

The Narcotics Control Bureau (NCB) arrested six Sri Lankan nationals on March 25 after a boat, ‘Ravihansi’, was intercepted by the coast guard off the Kerala coast. The NCB seized 300kg of cocaine, five AK-47 rifles and 1,000 9mm bullets from the boat. The NCB referred the probe into the seizure of the rifles and ammunition to the NIA, which subsequently found the boat was owned by Sri Lankan citizen Loku Yaddehige Nishantha.

Courtesy The Daily Mirror

Some Christian preachers are misleading their followers requesting them not to get the COVID-19 vaccine, saying the Bible had forbidden taking such vaccines, Sri Lanka National Christian Conference (SLNCC) said yesterday.

President of Sri Lanka National Christian Conference Bishop Janaka Kumaratunga told Daily Mirror that many preachers had been asking the people who attend their prayer sessions to resist vaccines.many who come up with this false advice are individual preachers rather than those who belong to religious denominations,” he said.

Do not get deceived by false interpreters of the Bible. Christians should not hesitate to get the vaccine,” he added. (Yohan Perera)

We had initially used the logo of the National Christian Council of Sri Lanka with this story but after being informed by the Council that they had no association with this story, it has been removed. We regret the error.

Courtesy Adaderana

The National Investigation Agency (NIA) of India conducted searches at multiple locations in Tamil Nadu and Kerala, in the Vizhinjam arms recovery case, where heroin and arms were seized from six Sri Lankan nationals in March this year.

NIA teams conducted searches at seven locations, spread across Chennai and Tiruvallur districts in Tamil Nadu, and Ernakulam district in Kerala, at the premises of the accused and suspects involved in the trafficking of arms, ammunition and narcotics from Iran and Pakistan to Sri Lanka.

The case was originally registered by the Vizhinjam police against six Sri Lankan nationals following their arrest and the seizure of 300 kg of heroin, 5 AK-47 guns and 1,000 live rounds from their boat by the Indian Coast Guard during patrolling, off the Vizhinjam coast in the Arabian sea on March 18, 2021.

The NIA took over the investigation and arrested two more accused persons, Suresh and Soundarajan, on August 2, 2021.

During the searches, various incriminating documents, including books relating to the proscribed terrorist organisation Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE), seven digital devices including mobile phones, SIM cards and tablets were seized, the agency said in a statement.

Source: The Hindu

Courtesy Adaderana

The Ministry of Finance has issued a statement today, reiterating that a new special commodity levy was NOT imposed on several food items through the Gazette Extraordinary issued on August 11.

Clarifying media reports, the finance ministry said the gazette notification only extended the validity period of the existing special commodity levy previously imposed on several food items including dried fish, sprats and salt.

The finance ministry explained that the gazette notification published on February 11, 2021, which extended the validity period of special commodity levy on imported sprats and dried fish by 06 months, was scheduled to expire on August 11. Accordingly, the new Gazette Extraordinary extended this validity period, with no tax revision, the statement read further.

Meanwhile, the gazette notifications related to special commodity levy on butter, mathe seeds, Kurakkan flour, mustard seeds and salt were scheduled to expire on September 30, 2021. Thereby, a similar extension was applied to these food items through the new communiqué, without imposing a new tax, the finance ministry added.

Courtesy Adaderana

Sri Lanka has registered 160 more COVID-19 related fatalities confirmed by the Director-General of Health Services on Friday (August 14).

This marks the sixth consecutive day that the daily count of COVID-19 deaths surpassed 100.

The new development has pushed the official death toll from the virus outbreak in Sri Lanka to 5,935.

According to the data released by the Department of Government Information, the latest victims include 87 males and 73 females.

One among the victims is aged below 30 years while 35 of them are aged between 30-59 years and 124 others are aged 60 and above.

Courtesy Adaderana

The Epidemiology Unit of the Health Ministry reports that another 822 persons have tested positive for COVID-19 in Sri Lanka, moving the daily total of new cases to 3,245.

This brings the total number of confirmed cases of coronavirus reported in the country to 351,533.

As many as 307,345 recoveries and 5,935 deaths have been confirmed in Sri Lanka since the outbreak of the pandemic.

The Epidemiology Unit’s data showed that 38,413 active cases are currently under medical care.

Dr. Chula Rajapakse MNZM FRCP/FRACP

Dear Editor,

I am writing in absolute frustration & anger on watching parliamentarian Mudgibur Rahman blaming the government for the present spike in incidence of Covid in Sri Lanka claiming that it was because of the delay in securing vaccine because it wasted time chasing a ‘Paniya’ without placing orders of vaccines.Nothing is further from the truth.

For a start , as the graphs above shows the Aluth Aviruddha pokura started rising at the end of April , coinciding with two weeks since lifting travel restrictions for Aluth Avuruddha. By mid May numbers rapidly reduced coinciding wth two to three weeks since starting mass vaccination in the western province, with the arrival of Sinopharm vaccines in large quantities. This trend bottoms out at the end of  July when the trend is suddenly reversed coinciding with two weeks  of the start of the demonstrations, Uthgoshana, first with the SJB against the petrol price increases, Farmers against ban on chemical fertiliser imports and the final straw was the starting of island wide teachers Uthgoshana, on 12th of July. The  spike starting on 25th July  fit perfectly and is a carbon copy of the super spreader Trump rallies in the US at the end of 2020

Mujibur also tries to make out that the calling back of public servants on the 2nd  of August was the cause of the spike. The spike has already started by then and the call back of the public servants was reversed in a day or two, but not the Uthgoshana which are still on going with the overt and covert support of the political opposition. This is an  Opposition Inspired Uthgoshana Pokura.

Nor was the real reason for the delay in securing the required large quantities of vaccine, thirty million at least for the the 15 million over 18 years old out of the 21 million total, explained properly. SL had placed orders for Astra Zenicker from India way back in 2020 when they were liberally distributing it labelled  India’s Vaccine Diplomacy” . However, when their numbers went berserk, and India stopped export of vaccine, SL had to look elsewhere. Till end April, SL had low numbers and hence a low priority for  supply for vaccine manufacturers. When the numbers started spiking again at end of April, the situation changed and the President has done a wonderful job securing the about 25 million doses that have already arrived , mostly from China , to whom Sri Lanka should be really grateful. This is some thing the opposition politicians have not still brought themselves into acknowledging.Also not acknowledged is that by September SL would be bottling the Chinese vaccines brought here in bulk securing further their supply. This is amazing and all credit to those at the driving seat. 

Mujibur also tired to blame the government off  going after a Paniya” as the cause of the delay in vaccine availability . As explained above the Paniya” had nothing to do with arrival of vaccines . The Paniya was presented in Dec’20 . Vaccines were not available then but the Astra Zeicker from India had already been ordered and nothing was delayed because of the Paniya. It was taken when nothing was available to treat or for prevention . No western conventional medicine availability was compromised because of this. It infuriates me to see Sri Lankan politicians being so immoral as to so mislead the public and try to destroy the confidence of the people with Covid control measures of the government  and so their  compliance with these measures . Shame ! Shame! 

I live in New Zealand, We placed orders for over five million Pfeizer vaccines in mid 2020, but have only just secured two million doses as we were low priority  because of our low numbers. Australia also got caught off guard . Having depended on the locally produced Astra Zenicker, their public were put off from taking it for under fifty year old females because of cerebral thrombosis risk. When they placed orders for Pfeizer in late 2020/early 2021, they were a late cab off the rank, partly accounting for their Covid troubles now.

For a non vaccine manufacturer  Sri Lanka’s success in securing the vaccines as they have is a Monumental Achievement, acknowledged by even the WHO but not the opposition.

The former mandateless prime minister, who was only able to secure  one seat for the UNP , for the whole country, totally rejected by the electorate , is up to his usual tricks of misleading the public and doing his dam-nest  best to under mine the monumentally successful vaccination program and now wants to be a part of a  National Committee” , to manage covid, just as he tried to secure presidential powers while being only a PM with his 19th amendment to the constitution.

Sri Lankans should stay the course chartered for them by the government and be a team of 21 million led by the government, and the opposition members  who have even a modicum of patriotism should join in this team effort  encouraging the people to do so and not mislead and confuse them.The Uthgoshana super spreader activity should stop forth with and the opposition should see to that.

However, the government too has to get their act together better & communicate regularly with the people on their thoughts and strategy , with a knowledgable goverment minister explaining these everyday and the President or the Prime Minister every week. 

In New Zealand, the Prime Minister together with the Director of Health Services  had   daily press briefings , broadcast live, at  1pm for about five  months from first lockdown in March’20 . This was how the team of five million was achieved with every body clear of what the government plan was and what was expected of them.We all waited for this briefings to learn first hand the govt. plans. When shortfalls were identified ,they were  rectified immediately. After about September ’ 20, a dedicated Covid management minister took over the Prime Ministers role in the daily media briefings.  This was how the Covid eradication in NZ was achieved and we are managing to remain so. The public have already been informed of the plan, if the Delta variant arrives, a sharp hopefully short total lockdown to eradicate it. 

Thankfully, we do not have such an unscrupulous opposition as in SL that is prepared to sacrifice Sri Lanka and it’s people for political power.

Sri Lankan government needs to upskill it’s communication  with the people along the above lines ,  to secure their  support and prevent them from being mislead by the unscrupulous opposition. The communication has to come from at least a dedicated minister on a daily basis with at least a weekly input from the President or Prime Minister.

There would be light and life at the end of the tunnel, if they do so.

Dr. Chula Rajapakse MNZ
FRCP/FRACP

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විජේදාස රාජපක්ෂ මහතා විසින් ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාට විවෘත සංදේශයක් යොමු කර ඇත.

මන්ත‍්‍රීවරයා විසින් තම සමාජ ජාල ගිණුමේ පළකර තිබූ එම සංදේශය මෙසේය.

විජයදාස රාජපක්ෂ

2021 අගෝස්තු මස 13 දින දීය,

ජනපති ගෝඨාභයට – විවෘත සංදේශයක් ?

හිතවත් ගෝඨාභය,

මෙහෙම ආමන්ත්‍රණය කළේ ඔබ හිතවත් ඇතැයි කියලා හිතලා. මම නම් හිතවත්. මොකද ඔබ මගේ පමණක් නොවේ රටේ මිලියන 22 ක ජනතාවගේ ම රාජ්‍ය නායකයානේ. ඔබෙ හිත රිදුනත් කමක් නැහැ. ඔබට තේරෙනවා ඇතිනෙ මම කථා කළේ රට සහ ජනතාව ගැන හිතල කියලා. මොකද ඔබව පත්කර ගන්නත්, ආණ්ඩුව හදන්නත් මම දායක වුණා. මම පසුගිය කාලෙ කියපුවට ඔබගෙ හිත රිදිලත් ඇති. ඇත්ත කතා කිරීම මහජන නියෝජිතයන්ගෙ වගකීමනෙ. සමහර නාලිකා වුනත් කියන්නේ පැත්ත ගියත් ඇත්ත කියනව කියල යි. ඒ වුණාට ඔබගෙ ගෝල බාලයො නම් කිව්වෙ මට ඇමතිකම නැති නිසා හිත අමනාපෙන් ඉන්නවා කියලා. මේ ලෝකෙ ජීවත්වන කෙටි කාලය තුළ වගකීම් නැතිව නිදහසේ ජීවත්වන්න ඇත්නම් මොන තරම් වාසනාවන්ත ද?

මම ජීවිතය විඳවන්න මේ ලෝකෙට ආපු කෙනෙක් නෙමෙයි, විඳින්න ආපු කෙනෙක්. ඒත් රටට වෙන දේ බලාගෙන ඉන්න බැරිම තැන් වල දි මමත් දේශපාලනයට මැදිහත් වුණා. මම ඇමතිකම් භාර ගත්තා. මා භාරගත්ත වගකීම් සියල්ල ම හරියට ම ඉටු කළා.

මහින්දගේ ආංඩු කාළෙ නිර්මාණය වුන SAITEM ප්‍රශ්නය අවුරුදු තුනක් රට අකර්මණ්‍ය කළා. පෙළපාලි, උද්ගෝෂණය 410 ක් තිබුනා. මම සතියක් ඇතුළත එය සම්පූර්ණයෙන්ම විසදුව. 2017 දි මා විසින් පවත්වන ලද එක්සත් ජාතීන්ගේ වෙසක් උත්සවය තමයි ලෝකයේ පවත්වන ලද විශාලතම බෞද්ධ උත්සවය. රටවල් 74ක සහභාගිත්වයෙන්. අපි ජාත්‍යන්තර කීර්තියක් දිනා ගත්ත.

ඔබලා යුධ අපරාධ කලයි කියල බැංකි මූන් හේග් ජාත්‍යන්තර අධිකරණය ට ගෙනියන්න 2011 ක්‍රියාකළ වෙලාවෙ මම විතරයි ඔහුට අභියෝග කළේ. ඒකත් විපක්ෂ යෙ ඉදන් කළේ. ඔබලා ඉල්ලලා පත්කර ගත්ත දරුස්මාන් කොමිටිය ම තමයි ඔබලා යුධ අපරාධ කළයි කියල චෝදනා ඉදිරිපත් පත් කළේ. ඒකට මහින්ද මට ප්‍රසිද්ධියේ ස්තුති කළා. 2015 ආණ්ඩුවෙ අපි ජිනීවා ගිහිල්ල බොහොම අමාරුවෙන් තමයි ඒවා සමනය කළේ.

මම ඇමතිකම් පස් වතාවක් ප්‍රතික්ෂේප කළා. වරක් ඉල්ලා අස්වුණා. මම කාගෙන්වත් පලිගත්තෙ නැහැ. එහෙම කරනවා නම් මගේ ගෙදරට වෙඩි තියපු අයගෙනුත් පලිගන්න තිබුන. ඔබ වැලිකඩට නොගිහින් බේරුනෙ ඒ හින්දමයි. එහෙම කළා කියලා මම තවමත් හරියට බැණුම් අහනවා. මම කටයුතූ කළේ සැමට සම ව නීතියේ ආධිපත්‍යය ක්‍රියාත්මක කරන්නයි. පාලිතයා පමණක් නොව පාලකයා ද නීතියට යටත් විය යුතුය. නීතියට උඩින් කිසිවෙකු සිටිය නොහැක. නීතියට යටින් ද කිසිවෙකු සිටිය යුතු නැත.

මම වගේ ම දශලක්ෂ සංඛ්‍යාත ජනතාවක් ඔබ මේ රට වෙනස් කරයි කියලා විශ්වාස කළා. System එක Change කරයි කියලා හිතුවා. ඔබ ඇමරිකානු පුරවැසියෙක් වූ නිසා අඩු තරමේ ජනාධිපතිට Mr. ගෝඨාභය කියලා කියන තරම් වත් ඔබ ජනාධිපති තනතුර ජනතාවට ළං වුන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ අංගයක් බවට පත් කරාවි කියලා හිතුවා. 19 සංශෝධනයෙන් අපි බොහෝ දුරට රට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ ඉසව්වට ගෙනාවත් පාලකයො අමන වැඩ කරන්න ගත්තා. ඒක ව්‍යවස්ථාවෙ වරදක් නොවේ. පාලකයන්ගෙ තෘෘෂ්ණාව සහ බලලෝභය නිසා ඇති වූ අවුලක්.

ඇමරිකාවෙ ජනතාව Mr. ඔබාමා, Mr. බයිඩන් කියල තමයි ඔවුන්ව අමතන්නේ. ඒ රට ධනවාදී රටක් වුනත් ඒ තරමට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට පාලකයො ගරු කරනවා. ඒත් ඔබත් ආපු ගමන් ම අතිගරු වුනා. උපදේශකයන්ට අමතක වෙන්න ඇති මුලට ‘අති උතුම්’ කියලා යොදන්න. එහෙම යෙදුවා නම් ඊටත් වඩා එය ගරු ගාම්භීරයි කියල ඔවුන් හිතාවි.

තිස් අවුරුදු යුද්ධය දිනලා වසර 3-4 ක් යනකොට රාජපක්ෂලාට බහුතර ජනතාව වෛර කරන්න ගත්තා. රට කෑලි කෑලි වලට විකුණුවා. ට්‍රිලියන අටකට ජනතාව උකස් කළා. දැන් අපි සමග රට රු. ට්‍රිලියන 16 ට උකස්. කොමිස්, අල්ලස්, කුඩු ජාවාරම, ප්‍රධාන මාතෘකා වුනා. පවුල්වාදය ඊටත් උඩින් රට වැනසුවා. අවුරුදු හතරක් ගිය තැන ජනතාව පාලනය වෙනස් කළා. ජනතාව හිතුවා ඔබ ඇතුළු පවුලේ අය පාඩමක් ඉගෙන ගත්තා කියලා. ඔබ කවදාවත් කුණු ලේ පාට සාටකය පැලඳුවේ නැති එකට මිනිස්සු ගරු කළා. ඒ නිසා ඔබ අන් රාජපක්ෂලාට වඩා වෙනස් කියලා ජනතාව හිතුවා. System එක Change කරයි කියලා විශ්වාස කළා. ඒත් ඉතින් මොන වෙනසක් ද? මිනිස්සු කියන්නෙ බූවල්ලො පැටව් ගැහුවා කියලා.

රුවන්මැලි සෑයේ දී දිවුරුම් දෙනකොට මට රට ගැන මහ බයක් ඇති වුනා. රුවන්මැලි සෑය වඳින්න දහස් ගණන් දෙවි දේවතාවො වඩිනවා. එතන ගිහියන්ට කැප නැහැ. බුදු දහමට දිවුරුම පටහැණියි. ඒක රාජ නීතිය පමණයි. දළදා මාළිගාව සහ කැළණි රජ මහ විහාර පරිශ්‍රයනුත් ඒ වගේ ම පාරිශුද්ධයි. සමහරු මෙහෙමත් හිතනවා. අන්‍ය ආගමිකයෙක් ජනාධිපති වෙලා කෝවිලක හෝ පල්ලියක දිවුරුම් දුන්නා නම් සිංහල බෞද්ධ අපට මොනවා හිතේවි ද? භික්ෂූන් වහන්සේලා හැමදාම පෙරට ආවෙ රටට විපත්තියක් වෙන වෙලාවකට. ඒ රට බෙරගන්න. ඔබත් පොරොන්දු වුනානෙ හම්බන්තොට වරාය ඇතූලු විකුණපු ජනතාවගෙ සම්පත් ආපහු ගන්නවා කියල. මහින්දත් කිව්වනෙ. සමහර හාමුදුරුවො හිට්ලර් කෙනෙකු ඕනයි කියන්න ඇත්තෙ ඒ වැඩේ කර ගන්න. හිට්ලර් රට කොටස් කරල විකුණුවෙ නැහැනේ. මිනිහ යුද්ධ කළේ රටට කොටස් එකතු කර ගන්න. රටේ බලය ලෝකයටම පතුරවන්න. ඔබට ඒක තේරිලා නැහැ. ඔබ රට කොටස් වශයෙන් විකුණන එකනෙ කරන්නෙ. ඒකනේ ඔබව බලයට ගෙනාපු මුරුත්තෙට්ටුවේ ආනන්ද නාහිමි, ඇල්ලේ ගුණවංස නාහිමි වගේ හාමුදුරුවෝත් ඔබට අද නැත්තේ. හාමුදුරුවෝ ඔහොම නායකයන් තෝරන්න හැමදාම එන්නෙ නැහැ. 1956 ජන්දෙදි බණ්ඩාරනායක මහත්තයා ට වැඩියෙන් ම උදව් කළේ කැළණියෙ නායක හාමුදුරුවෝ. අවාසනාවකටදෝ උන් වහන්සේ ම ඔහු ව ඝාතනය කලා. ඊට පස්සේ හාමුදුරුවෝ රැල්ලක් හැදුවෙ ඔබට. ඒ රනිල්ගෙ වෙන්දේසිය නතර කරන්න මිසක් ඒක වේගවත් කරන්න හෙම නොවෙයි.

ඔබ ජනාධිපති වෙලා මාස තුනෙන් කොරෝනා රැල්ල ආවා. ඒක පළවෙනි රැල්ල. අනිල් ජාසිංහ, පබා පලිහවඩන, ඉඳුනිල් බණ්ඩාර, හද්‍රාණි ජයවර්ධන ඒක හොඳට පාලනය කළා. රට ම පාස් වුනා. ඔවුන් ඔක්කොම ඉවත් කළා. ඒගොල්ලා ෆේල් වුනා නම් තවමත් ඒ තනතුරු වල. ඒකට ජනතාවට කේන්ති ගියා. සර් ෆේල් කිව්වා. ෆේල් වුනා ම කරන්න ඕන ආයෙමත් පාස් වෙන්න උත්සාහ කරන එක මිසක් ෆේල් කියන කොල්ලන්ට තලන එක නෙමෙයි. අම්මා තාත්තා දාපු නම කීවට තරහ ගන්න එපා. ඒ නම් ඇහෙන කොට දෙමාපියො ඉන්න ලෝකෙක ඉඳන් සතුටු වෙනවා. ආශිර්වාද කරනවා.

ඔබ නීතියේ ආධිපත්‍යය තහවුරු කරනවා කිව්වට විස්සෙන් ඒකාධිපතියකු හදන බව හොඳට ම දැනගෙන හිටියා. ඔබ ජේ.ආර්.ටත් වඩා බලයෙන් වැඩියි. දැන් තාක්ෂණය දියුණු නිසා මිනිසෙක් ගැහැණියක් කරන්නත් පුළුවන්. ඒත් ඇහැට නොපෙනෙන දූවිලි අංශුවක් තරම් වෛරසයකට හැකි වුනා අපි විතරක් නොවෙයි ලෝකය ම දණගස්සන්න. බලයට ලොකු බලයක් නැති බව ඒකෙන්ම පේනවා නේද. ඒක තාවකාලික දෙයක්. කළොත් හොදක් නම විතරක් පවතීවි. 2021 නොවැම්බර් 16 ට පෙර අළුත් ආංඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අනිවාර්යයෙන්ම සම්මත කරන බවට ඔබ අපටත්, රටටත් පොරොන්දු වුනා. ඒ එකගතාවය නිසයි අපි මංත්‍රිවරු 20 ක් 20 සංශෝධනය ට අත ඉස්සුවේ. ඒක කරන්න බැරි බවත් දැන් ස්ථිරයිනෙ.

කෝවිඩ් 19 දෙවැනි රැල්ල එනකොට සෞඛ්‍ය අංශයේ අර හිටපු කවුරුත් ඒ තැන්වල හිටියේ නැහැ. කොවිඩ් දිනුව, අපි පරාද වුණා. වසංගතයෙන් උතුරා ගිය යුක්‍රේනයෙන් ඔබගේ ඥාතියා වෙන වීරතුංග සංචාරක බුබුළු ගෙනාවා. බැලින්නම් ඇත්තට ම ගෙනත් තිබුණෙ කොරෝනා බුබුළු. ඔබගේ මලයා, බැසිල් කිව්වෙ ඒක අත්හදා බැලීමක් කියලා. මලය කිව්වට අමනාප වෙන්න එපා. ඒක ගිරුවාපත්තුවෙ අපි ආදරේට කරන ආමන්ත්‍රණයක්. පර්යේෂණ ය සාර්ථක වුනා. රට අනතුරට වැටුණා. අඩු තරමේ 2020 ඔක්තෝබර් 15 දින රට වහන්නන කියලා වසංගත රෝග විශේෂඥයින් උපදෙස් දුන්නා. ඒත් ඔබට වැඩිය වටින්නෙ විස්සනෙ. විස්ස 22 දා සම්මත කරලා රට වැහුවෙ 26 වැනිදා. දින 11 ක් ප්‍රමාදයි. වසංගතය රට පුරා ව්‍යාප්ත වුනා.

තුන්වෙනි රැල්ලත් ආවා. සියලු ම වෛද්‍ය විශේෂඥයො ඉල්ලා සිටියා අප්‍රේල් 8 සිට 22 දක්වා රට වහන්න කියලා. ඒ උපදෙස් සහිත ඉල්ලීම ඔබ විසි කළා. මැයි පහ කොළඹ වරාය නගරය චීනෙට විකුණන්න පනත සම්මත කරගන්න තෙක් වහන්නෙ නෑ කියලා ඔබ තීරණය කළා. අපි පනතට විරුද්ධ ව උසාවි ගියා. තීන්දුව ආවෙ පහුවෙලා. පනත මැයි 20 සම්මත කළා. එදින ම රට ලොක් ඩවුන් කළා. දින 43 ක් ප්‍රමාද වුනා. වසංගතය රට ම ගිලගත්තා. එතකොට ජනතාව ඔබ ෆේල් කියපු එකේ තියෙන වරද තේරුම් ගන්න අමාරුයි.

ලෝකෙ බොහෝ රටවල් වසංගත කාලෙ හොටල්, ක්ලබ්, කඩසාප්පු වැහුවා. ඉතා ඉක්මනට පාසල් සහ විශ්ව විද්‍යාල ඇරියා. අපේ රටේ දැන් මාස 17 ක් ම පාසල්, විශ්ව විද්‍යාල වහලා. දරුවන්ට අනාගතයක් තියේවි ද? ලක්ෂ දහයකට වඩා තරුණ තරුණියො රටවල් අරිනකම් බලා ඉන්නවා. රටේ දරුණුතම බුද්ධි ගලනය ඉදිරි අවුරුදු දෙක-තුන තුළ සිදු වේවි. බොහෝ ව්‍යාපාරිකයො සිය ව්‍යාපාර වලට වෙනත් රටවල් තෝරගෙන. ඉතා ඉක්මනට ඔවුන්ගේ ප්‍රාග්ධනය අරන් ඔවුන් විදෙස්ගත වෙනවා. ඉතිරි වන්නේ අධ්‍යාපන සුදුසුකම් නැති අයයි, අසාර්ථක ව්‍යාපාරිකයොයි, ඔබයි මමයි වගේ වයසක කණ්ඩායමයි පමණයි. එතකොට මේක නිකන් ම චීන කොලණියක් වෙන එක කාටවත් වළක්වන්න බැහැ.

බලන්නකො චීනගෙ නගරංකාරකම. බංගලාදේශයට ඩොලර් 10 ට විකුණපු සයිනොෆාම් එන්නත අපිට දුන්නෙ ඩොලර් 15 ට. ඕව සහගහන අපරාධනෙ. මේක චීන කොලණියක් වෙයි කියලා මුලින් ම අනතුරු ඇඟෙව්වෙ සර් ජෝන් කොතලාවල අගමැති. ඒ 1955 දි බැන්ඩුන් සම්මේලනයේ දි. එවෙලෙ චෞඑන්ලායි, ශ්‍රී නේරු එහෙමත් හිටියා. බලන්නකො එතුමා අවුරුදු 65 කට පෙර අද දවස ගැන දැකපු හැටි. ගමේ කොල්ලන්ට මම ඕක කිව්ව ම ඔවුන් කිව්වෙ ඒක ‘පට්ට මොලයක්’ කියලා. තරුණයන්ගෙ භාෂාවනෙ. කාලය දැන් වෙනස්. කොල්ලො කෙල්ලො හරි බුද්ධිමත්. ඒ වගේ ම කටකාරයි. දැන් ලෝකය එක යායක් නෙ. ඒකනෙ වසංගතයත් එක යායට ම පැතුරුනෙ.

ප්‍රජානත්ත්‍රවාදී පාලනය යනු ජනතාව විසින් ජනතාව උදෙසා ගෙන යන ජන සම්මතවාදී පාලනයක් කියලා කිව්වෙ ඔබ ජීවත් වුන රටේ 16 වන ජනාධිපති ඒබ්‍රහම් ලින්කන්. ඒ වුණාට අපේ ගුරුවරුන්ට වසර 24 ක් තිස්සෙ තියෙන ගුරු ප්‍රශ්න විසඳලා දෙන්න කියලා ඒගොල්ලා ඉල්ලුවහම ඔබගේ ඇමතිවරු ඒ ගොල්ලන්ට කාලකණ්ණි කිව්වා. අපි තාමත් අපිට උගන්නපු ගුරුවරයෙක් මුණගැහෙනකම් ආශාවෙන් බලා ඉන්නෙ. ඒ ඔවුන්ට කාලකණ්ණි කියන්න නෙවෙයි, දණ ගහලා වඳින්න. කෘතගුණ සළකන්න. ජනතාව කියන්නෙ ඕව කියන ඇමතිවරු ඔබගේ සට්ටැඹිරාළලා කියලයි.

පාස්කු ඉරිදා ඝාතනයේ මහ මොලකරුවන්ට දඬුවම් දෙන බවට ඔබ පොරොන්දු වුනා. එහෙම නොකිව්වා නම් ඔබ පරාදයි. ජනාධිපති කොමිෂන් වාර්තාව ජනවාරි මාසෙ ආවා. ඒක අසම්පූර්ණයි. ඔබ අප ව කැඳවලා ඇහුවා ඒ ගැන ගත යුතු පියවර. මම කිව්වෙ වගකීමට සම්බන්ධ නැති පොලිස් නිලධාරී කණ්ඩායමකට සිද්ධිය මෙහෙයවපු අය ව මාස දෙකක් ඇතුළත හොයන්න බාර දෙන්න කියලා නීතිපතිගෙ සෘජු අධීක්ෂණය යටතේ. අපි හිතුවා ඔබ ඒක කරාවි කියලා. නමුත් මාස හයක් ගත වුනා. තව ම ප්‍රතිඵල නෑ. වින්දිතයන්ගේ මර අඳෝනාව තවමත් අපේ කන්වල දෝංකාර දෙනවා. ඒක ගැන කිව්වයි කියලා කට්ටිය හැදුවෙ මාව උල තියන්න. සිද්ධියට මාස 29 කට පෙර මම ඒක කිව්වෙ පාර්ලිමේන්තුවෙ දි. ඒකට බොහෝ අය කිව්වෙ මම ජාතිවාදියෙක්, අන්තවාදියෙක් කියලා. දෛවයේ සරදමක්. වාර්තාව කියනවා එවකට ආණ්ඩුව පණිවිඩකරු මරා දැම්මා කියලා. ඒ මාව. මේ අපරාධ ගැන පියවර ගත්තනං කවුරුත් මැරෙන්න නැහැනෙ.

කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ ඇමතිවරු හතර දෙනෙකු ළඟ දි කොළඹ ප්‍රසිද්ධ පංසලකට ඇවිල්ලා කිව්වනෙ ‘අනේ හාමුදුරුවනේ, අපිට වැරදුණා’ කියලා. අපි දන්නෙ නැහැනෙ අපේ ආණ්ඩුව මොනවද කරන්නෙ කියලා. ඔබගේ ඇමති අයියාලත් පංසල්වලට ඇවිල්ලා කියනවා ‘අනේ හාමුදුරුවනේ, මේ මනුස්සයා මොනවද කරන්නෙ කියලා අපිටත් තේරෙන්නෙ නෑ’ කියලා.

ස.තො.ස. සීනි වලින් රු. කෝටි 1,600 ක් පාඩු කරපු නුෂාඩුත් පාස්. පොල්තෙල් වල ඇෆ්ලොටොක්සින් නෑ කියපු, අනෙක් ආහාර වල වස තියෙනවා කියලා කිව්වොත් සමාගම් කඩා වැටෙන නිසා ඒවා හංගනවා කියපු සිද්ධිකාත් පාස්. මුහුදෙ නැව් ගිණි ගත්ත ම මාලු මැරෙන්නෑ කියපු වියතුනුත් පාස්. ඒ විතරක්යැ මගෙ කෝප් වාර්තාව අනුව රු. කෝටි තිස් දාහක් රජයට අලාභ කළ බව ඔප්පු උනයි කියල ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තීරණය කරලා ලේකම් කමින් එලියට දාපු පී. බී. ජයසුන්දරත් ඔබේ ලේකම් වෙච්චි. ඒකෙ අනිත් හවුල්කාරය වුන මිලින්දත් මහ කොමසාරිස් වෙච්චි. එසේ මෙසේ රටක නොව ඉන්දියාවේ. හෙජින් ගනුදෙනුවෙන් රු. කෝටි 11,000 ක්ද, ග්‍රීක බොන්ඩ් වලින් රු. කෝටි 1,400 ක් ද, මහ බැංකු බැදුම්කර මගින් රු. කෝටි 1,100 ක් ද පාඩු කළ, ඇමරිකානු CIA ඔත්තුකරුවෙකුට රු. කෝටි 1,400 ක් මහජන මුදලින් සන්තෝසම් දුන්න කබ්රාල් ද පාස් ය. ඒ ඇති. ලැයිස්තුව දිග වැඩියි. මිනිස්සු කියන්නෙ 69 ලක්ෂය ෆේල් කියලා. ඒකත් වැරදියි. විරුද්ධ ව ඡන්දෙ දුන්න අයගෙත් ජනාධිපති ඔබමනේ. ඉතින් ඒ ගොල්ලන් එක්ක අපට සෞභාග්‍යය උදා වෙයි ද?

දැන් රට ම තියෙන්නේ ඉතා භයානක තැනක. කොළඹ සහ හම්බන්තොට අපේ වටිනම සම්පත් චීනය ට දීල ඉවරයි. කොළඹින්, ත්‍රිකුණාමලය ඇතුළු ආරක්ෂක මර්මස්ථාන වලට ඇමරිකාව, යුරෝපා හවුල, ඉංදියාව ළඟ දි ම මැදිහත් වෙනවා ස්ථීරයි. ‘දකුණ චීනයට නම් අපිට උතුර’ ක්‍රියාන්විතය බලාත්මකයි. කෝවිඩ් නිසා ටිකක් ප්‍රමාදයි. දෙවන ලෝක යුද්ධය ඉවර වෙන කොටත් කොරියාව එක රටක්. ජපන් පාලනයට යටත්වයි තිබුණෙ. යුද්ධය කාලෙ උතුරු කොටසෙ සිටියෙ රුසියානු හමුදාව, දකුණු කොටසේ සිටියෙ ඇමරිකානු හමුදාව. රුසියාවයි ඇමරිකාවයි එකඟ වුණා කොරියාව දෙකට බෙදන්න. බලවතුන් ඔවුන්ගේ බලය රැක ගන්න එහෙමයි කරන්නෙ. අප රටටත් ඒක අදාලයි. ඇමරිකාව සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය සූක්ෂ්ම ලෙස 1948 අගෝස්තු 15 දින දකුණු කොරියානු රාජ්‍යය ප්‍රකාශයට පත් කළා. උතුරු කොටසෙ සිටි කිම් ඉල් සුං 1948 සැප්තැම්බර් 9 රුසියානු යුධ බලයත් සමග උතුරු කොරියානු රාජ්‍යය බිහි කළා. ජනතාව ට වෙන්නෙ මොකක්ද කියල වත් ඔවුන් ට අවබෝධයක් තිබුණෙ නැහැ. උදේ නැගිට්ටමයි සමහරු දැනගත්තේ ස්වාමි පුරුෂයා උතුරු කොරියානු පුරවැසියෙක්, බිරිඳ දකුණු කොරියානු පුරවැසියෙක් කියලා. අවුරුදු 76 ක් ගිහිල්ලත් තාමත් එහෙමමයි. කොරියාව දෙකට බෙදන්න ඇදපු රේඛාව ට සමාන රේඛාවක් කොළඹ සිට ත්‍රිකුණාමලය දක්වා ඇදලයි තියෙන්නෙ. ඒක තියෙන්නෙ SOFA ගිවිසුමේ. ඔබගේ මැතිවරණ වේදිකාවලත් ඒක දිගහැරුන. ඒක උතුරු ශ්‍රී ලංකාවේ සහ දකුණු ශ්‍රී ලංකාවෙ බෆර් ෂෝන් එක. දකුණ චීනයට යන විට උතුර අල්ලා ගන්න ඉංදියාව, ඇමරිකාව, යුරෝපා හවුල, ජපානය ඒකරාශී වී අවසන්. ඔබගේ බුද්ධි අංශයට මේක නොතේරෙනව ඇති. 2005 ට පෙර රට විකුණන පාලකයො ගුරුවාපත්තුවෙන්වත්, දකුණෙන් වත් බිහි වුනේ නැහැ. දැං ඉතිං මන්ද?

ඔබගේ ක්‍රියා කලාපය අනුව මට කියන්න තියෙන්නෙ අපේ රටටත් කොරියාවට වුන දේ වේගෙන එනව කියලා. නීතියේ තියනවා ආප්තෝපදේශයක් ‘යමෙකුගේ බිරිඳ සහ දරුවන්ගේ නිත්‍ය වාසය කොහි ද, ඔහුගේ නිත්‍ය වාසය ද එහි ම වේ’ කියලා. ඒ නිසා ඔබගේ ප්‍රමුඛතාවය මෙරටට දැයි ජනතාව ප්‍රශ්න කරනවා. අපේ ගමේ ඇත්තෝ කියනව ‘ වත්ත බද්ධට දීල ඇස්සට දත නියවනව වගේ දෙයක් අපිට වෙලා තියෙන්නේ’ කියලා. සමහරු කියනවා ආණ්ඩුවේ වැඩ හරියට ‘අරියාදුවට මඩ ඉඩමෙ පොල් හිටවනවා වගෙයි’ කියලා.

ඇත්ත කතා කරන අයට ආංඩු ඇතුළෙ ඉඩ නැති කම අපේ දේශපාලන සංස්කෘතිය. 2007 මම කෝප් වාර්තාව ඉදිරිපත් කළා කියල මහින්දටත් කේන්ති ගියා. ශ්‍රි ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාව, ලංකා රෝහල, වරාය අක්කර 8.2 කෝප් නිර්දේශ අනුව ආපහු ගන්න කියලා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය කියන කොට මහින්ද නීතිපති මොහාන් පීරිස් යවලා අධිකරණය ට කිව්ව ඒව ආංඩුවට ඒව එපැයි කියලා. රක්ෂණ සංස්ථාවෙ සේවකයන් ඒකට උපහාර උත්සවයක් සංවිධානය කරලා මටත් ආරාධනා කළා. මහින්ද අයිගෙ ආංඩුව නියෝග කරළල තිබුණ මට රක්ෂණ සංස්ථා භූමිය තහනම් කියල. සරත් එන් සිල්වා අග විනිසුරු තුමාගේ නඩු තීන්දු දෙකකින් අපි නැවත අත්පත් කර ගත් දේපළ වල වටිනාකම අදට අනුව නම් රු. කෝටි දෙලක්ෂයක්වත් වටිනවා. ඒවයෙ සල්ලි වලින් තමයි Lithro Gas සමාගම හැදුවෙත්. රනිල් 2003 විකුණුම් ලං.ග.ම. බේරා ගැනීමට මහින්දවත් ඉදිරිපත් වුණේ නැහැ. මම තනියම ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ සටන් කරල තමයි ඒකත් බේරා ගත්තෙ. දැන් ඒකෙ වටිනාකම රු. කෝටි හාර ලක්ෂයකටත් වඩා වැඩියි. රනිල්ගෙ ඉඩම් පනත දෙවතාවක්ම අධිකරණයට ගොස් අප පරාද නොකරා නම් අද අඩුම ගණනේ ගොවි පවුල් ලක්ෂ හත අටක් මහ පාරෙ අනාත වෙලා. එහෙම කලා කියල රනිල් වෛර බැන්ද. මා ඇති තරම් දූෂිතයන්ගෙ වෛරයට පාත්‍ර වෙලා තියනව. ඒකට මම පදම් වෙලා. සරත් එන් සිල්වා අගවිනිසුරුත් රටට ආදරය කරන කෙනෙක්. සමහරු අහනවා අපි රටට මොනවද කළේ, 225 ම හොරු කියලා. ඒක යි මේව මතක් කළේ. පඩුරු පාක්කුඩම් හෙම බලාගෙන නෙමෙයි.

මා ඕ සේතුං කිව්වා සිංහාසනයේ ඔබ හිඳවන අයගේ ම දෑත් වලින් තමයි ඔබ ව නැවත ඔසවා පොළොවෙ ගහන්නෙ කියලා. චීන නායකයා කියපු දෙයක් අපි කොහොමද අහක දමන්නේ. ඒ නිසා මහාචාර්ය ආරියරත්නයන් ලිව්වා ‘පූජාසනයේ ඔබ හිඳුවා ඔබට පුදන මේ ලෝකයමයි හෙට ඔබට එරෙහි වී නැගිටින්නේ’ කියලා. මේක කවුරුත් නොදන්නවා නෙමෙයි. එය නන්දා මාලනිය විසින් ගැයුවා. රාජ්‍ය මාධ්‍යයේ තහනමටත් ලක් වුනා. යදැමින් බැඳ විලංගු දා මගේ පුතා රැගෙන යන්නෙ’ ‘කුමට එරට අධිකරණය, නීතිය සහ විනිසුරන්’ කියලා ගීතයෙන් ප්‍රශ්න කළා කියලාත් ඇය ව තහනමට ලක් වුනා. ඒත් නන්දාවන් තව ම ගයනවා.

ඔබ ෆේල් කියලා කියන්න තරම් මගේ හිත දරුණු නෑ. ඒ වුනාට ගෙවී ගිය සතියෙ ජන අනුපාතය අනුව වැඩිම කොරෝනා මරණ වාර්තාවේ අංක එක ලංකාව. දැන් ලංකාවෙ මරණ සංඛ්‍යාව ඊයෙට 5,464 යි. පහුගිය කාලෙ අපේ පැත්තෙ මැති-ඇමතිලා ජනතාවට එන්නත් දුන්නා. මම නම් ගියේ නැහැ. මට ඒක තේරෙන්නේ නැති නිසා. වසංගත මර්ධනයට වෛද්‍යවරුන්ගෙන් ම උපදෙස් ගත්තොත් හොඳයි. ඒවා ක්‍රියාත්මක කරන්න හමුදාව ඉතා ම දක්ෂයි.

දැන් ශ්‍රී ලංකාවෙ බුද්ධ ශාසනය සංරක්ෂණය කරන්න යනවා කියලා ආරංචියි. ඒකට වෛද්‍ය විශේෂඥයො උපදෙස් දෙන බව රට ම දන්නවා. අපේ සමහර වියත් සාදුලා කීප දෙනෙකුට මහානායක හාමුදුරුවන්ටත් වඩා උඩින් ඉන්න ඕනලු. වියත් අයට එහෙම පහළින් ඉන්න අමාරු ඇති. ඒ වුනාට මහානායක, අනුනායකකම් ආවට ගියාට ගත්ත ඒවා නම් නෙවෙයි. තුන්කල් බලලයි ඒව දෙන්නෙ. ඒකනේ අවුරුදු 2650 කට වැඩිය මේක පැවතුනේ. ත්‍රිපිටකයට ව්‍යවස්ථාපිත බලතල දුන්නොත්, බයිබලයටත්, කුරානයටත් ඉල්ලුවොත් දෙන්න වේවි. එතකොට ආගමික ගැටුම් වලින් ම රට විනාශ වේවි. මෙය තවත් ඊශ්‍රායලයක් ම වේවි.

ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රධාන යැපීම් මාර්ගය ගොවිතැන සහ කෘෂි ආර්ථිකය. ඒ වුනාට ගොවියො ඔක්කොම අසරණ වෙලා. විශේෂඥයො කියනවා වකුගඩු, පිළිකා හැදෙන්නෙ රසායනික තෙල් සහ පොහොර නිසා කියලා. මසුරන් වටින කතාවක්. ලෝකයේ වස විස කන රටවල් අතරින් ලංකාව අංක එක. අපි කාබනික පොහොර වලට හුරු විය යුතුමයි. ඒත් සියයට සීයක් එහෙම කරන්න බැහැ. අපි ‘පෝර’ ප්‍රශ්නෙට පෙර ‘බීජ’ ප්‍රශ්නය තේරුම්ගත යුතුයි. අද පාරම්පරික බීජ හරි අඩුයි. ලෝක බීජ මාෆියාව හරි ප්‍රබලයි. මාස හයෙන් පැහෙන වී මාස දෙකෙන් පැහෙන්නෙ දෙමුහුන් කරලා. ජාන තාක්ෂණය හරි දියුණුයි. ඒ බීජ හදන්නෙ ම නියමිත කාල වල දි නයිට්‍රේට්, යූරියා වැනි ඒවා ලැබුනොත් විතරක් වර්ධනය වෙන්න. ගොයම් ගහ තාක්ෂණය විසින් අඩි 2 ට මිටි කරපු නිසා වල්ගස් ගොයමටත් උඩින් යනවා.

පිටරටවලින් ගේන බීජ වලට ජෙනරේෂන් සීස් කියන තාක්ෂණය යොදලා තියෙනවා. ඒ බීජ පැලවෙලා හැදෙන ගස්වැල් වල ඇට වලින් ආයෙත් ඒකෙ ඵලදාව එන පැලයක් හදන්න බැහැ. ඒ නිසා හැම කන්නෙ ම බීජ ආනයනය කරන්න රුපියල් බිලියන ගණනක් යනවා. මේවායේ දත්ත කෘෂිකාර්ම දෙපාර්තමේන්තුවේවත් ඇත්දැයි සැකයි. අපේ විද්‍යාඥයින්ට කිව්වා නම් නරක ද බීජ ගැන පර්යේෂණ කරලා කාබනික පොහොරට ගැලපෙන බීජ හදන්න කියලා. ඒක කරලා වසර දෙක තුනකට පසුව රසායනික පොහොර ක්‍රමානුකූල ව සීමා කරගත හැකියි. එහෙම නොකළොත් විශාලාවේ තුන්බිය මෙන් ඊළඟ කන්නයේ දී සාගතයක් ඇති වෙනවා ස්ථිරයි. මම අදටත් කුඹුරු වලට බැහැලා ගොවිතැන් කරන කෙනෙක් නිසයි මෙහෙම කියන්නෙ. තෙල් පෝර නැති නිසා බොහෝ ගොවීන් ලබන කන්නෙ කුඹුරු වපුරන්නෙ නැහැ. එතකොට චීනය කියාවි ඒගොල්ලො අපට හාල් දෙන්නම්, කුඹුරු ටික ඒ ගොල්ල වවන්නම් කියල. එතකොට අපි චීනගෙ කුලී කාරයො. ඔබට ඒක නවත්වන්න බැහැ. මම කැට තියල කියනව. අපිට උදව් කරන්න හිටපු රටවල් සියල්ල තරහ කර ගෙන හමාරයි. චීන බලය කඩන්න බලවත් රටවල් අපටත් ගහනව.

ඔබට තිබෙන ධුර කාලය සීමිත යි. තව මාස 38 යි. නිවැරැදි වෙන්න. ප්ලේටෝ කිව්වා පාලකයො දාර්ශනිකයො විය යුතුයි කියලා. නැත්නම් දාර්ශනිකයො පාලකයො විය යුතුයි කියලා. වසර 2350 කට පමණ පෙර ඔහුට මොනවා හිතිල ඒක කිව්ව ද කියලා අපිටත් දැන් තමයි තේරෙන්නෙ.

ඔබතුමත් ඒක අවබෝධ කරගෙන සිටි බව පැහැදිලියි. ඒක නිසා වෙන්න ඇති අපිට දාර්ශනිකයො නැතැයි සිතා වියතුන් ඉදිරියට ගෙනාවෙ. ඒ අය ගැන ජනතාව කියන දේ මම මේකෙ ලිව්වොත් ඔබ මාත් එක්ක තරහ වෙනව ස්ථිර යි. ඒක නිසා මෙහි ලියන්නෙ නැහැ. උඩ බලාගෙන කෙළ ගහගන්න එක හොඳ නැහැ කියලා ගමේ ඉන්න සයිමන්ලා, ජේමිස්ලා නිතර කියනවා.

ඇරිස්ටෝටල් කිව්වෙ ‘මිනිසා නිවැරදි විට ඔහු ලෝකයේ සිටින හොඳ ම සත්වයා ය. ඔහු නීතියෙන් සහ යුක්තියෙන් ඈත් වූ කළ ලොව සිටින දුෂ්ඨතම සත්වයාය’ කියල. ඔබ කියූ එක රටක් එක නීතියක් බොහොම හොඳයි. අද රට මෙහෙම තියෙන්නෙ ව්‍යවස්ථාදායකය හෝ විධායකය පිළිබඳ ජනතාවට තිබෙන විශ්වාසය නිසා නොව අධිකරණය පිළිබඳ ඉතිරි වී ඇති විශ්වාසය නිසාමයි. ඒක අහෝසි කළොත් රාජ්‍ය බිඳ වැටෙනවා. එදාට ත්‍රිවිධ හමුදාව සහ පොලිසියත් අසරණ වෙනවා. ඒ අයටත් ජනතාවගෙ පැත්ත ගන්න සිද්ධ වෙනවා.

මේක කියවලා තරහක් ආවොත් වතුර සෙලවන ලිඳේ පතුල නොපෙනෙනවා වගේ සියල්ල විකෘති වී පෙනේවි. නිවී සැනසිල්ලේ ඉහත කරුණු ආවර්ජනය කර බැලුවොත් යථාර්ථය තේරුම්ගත හැකියි. බුදුන්වහන්සේ දේශනා කළ පරිදි ඔබට ඔබ ම ආලෝකයක් වන්න. තනිව සිතන්න. ඇත්ත වටහා ගන්න. පුරෝහිතලාගේ උපදෙස් අනුව ගියහොත් ‘සුබ සහ යස’ රජ කතාව නැවතත් වේදිකාගත වේවි.

සොලමන් රජ දවස සිදුවූ සත්‍යය සිද්ධියක් පදනම් කර ගෙන ජර්මන් ජාතික බර්ටෝල් බ්‍රෙෂ්ට් නිර්මාණය කළ Cocasian Chalk Circle නම් නාට්‍ය හෙන්රි ජයසේන සාහිත්‍යධරයා ‘හුණුවටයේ කතාව’ නමින් සිංහලට පරිවර්තනය කළා. ඒ වේදිකා නාට්‍ය ආරම්භ වන්නේ මෙහෙම යි.

ඈත එක් යුගයක – ලෙයින් නැහැවුණු සමයක
කව්කාස්කි නගරයක – සාපලත් නරයයි නම් වූ
විසුවා යුව රාජයෙක්
ජෝර්ජී අභෂ්විල්ලේ, ඔහුගේ පුදුම නම විය.
………………. සිටියාලු මේ රජු හට.
ගෘසේනියාවේ වෙන කිසිම සුරෙකුට,
නොවූ තරම් අසුන් අස්හලෙහි ද
යාචකයින් ද දොරකඩ, භටයෝ ද සේවයේ,
පෙත්සම්කරුවෝ ද ගෙමිදුල.
මේ රජුට සිටියා ,……….
ජෝර්ජී අභාෂ්විල්ලේ …… කෙසේ නම් විස්තර කරන්න ද ඔහු.
ඔහු සැපෙන් සිටියා……
පාස්කු ඉරිදා උදයේ පවුලත් සමඟ ඔහුගේ. සපැමුණා
රජු දේව මැදුරට.
ජෝර්ජී අභාෂ්විල්ලේ පාස්කු ඉරිදා දේව මෙහෙයට විත් වසර දෙක යනවිට ඔහුද රටද දෙකම අවසන් විය.
අපිත් බලයට ආවේ ජෝර්ජි අභාෂ්විල්ලේ පාස්කු ඉරුදින දේව මැදුරට ආ පරිද්දෙන් ම ය.
ඒ නැවතත් හුනුවටයේ නාට්‍යයක් වේදිකාව මත රග දැක්වීම සඳහා ම ද ?
මෛත්‍රී සහගත චින්තනයෙන් ලිව්වේ,

– විජයදාස රාජපක්ෂ

තිසර සමල්- අනුරාධපුර

මෙරට වී අස්වැන්න, බලශක්ති උත්පාදනය, පානීය ජල හා වාරි ජල සැපයුම වැඩි දියුණු  කරමින් දේශීය ඉංජිනේරු තාක්ෂණයෙන් ඉදිවන රජරට විශාලතම ජලාශය හා මෙරට හයවැනි විශාලම ජලාශය  වන පහළ මල්වතු ඔය ජලාශයේ  ඉදිකිරීම්  කටයුතු රාජ්‍යය අමාත්‍ය දුමින්ද දිසානායක මහතාගේ නිරීක්ෂණයට ලක් විය.

මෙරට වැඩිම වී අස්වැන්නක් ලබාගෙන මන්නාරම ‘සහල් නැළියේ’ අස්වැන්න තෙගුණ කිරීම හා අනුරාධපුරය, මන්නාරම හා  වවුනියාව ජනතාවගේ  පානීය ජල අවශ්‍යතාවන්  හා ගොවිතැන් කටයුතු සඳහා අවශ්‍ය ජලය සැපයීම වෙනුවෙන්ක්‍ රියාවට නංවන පහළ මල්වතු ඔය බහුකාර්ය යෝජනා ක්‍රමය වසර ගණනාවකින් ඉටු නොවූ ජනතා පැතුමක් ඉටු කරමින් පසුගිය මාර්තු 31 වැනි දින වාරී මාර්ග අමාත්‍යය චමල් රාජපක්ෂ මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් ඉදි කිරීම් කටයුතු සමාරම්භ වූයේ  ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාගේ සෞභාග්‍යයේ දැක්ම රට හදන වැඩපිළිවෙළ යටතේයි.

අනුරාධපුර උතුර, වව්නියාව සහ මන්නාරම දිස්ත්‍රික්ක තුළ දීර්ඝකාලීනව බලපා තිබූ පිරිසිදු පානීය ජල හිගයෙන් මෙන්ම වාරි ජල හිගයෙන් දැඩි පීඩා විදි ජනතාවට සෘජුවම සිය ජල ගැටලු වලට විසඳුම් ලැබෙන, එකී ප්‍රදේශ වල සීඝ්‍රයෙන් පැතිරෙන මාරාන්තිකයක් වකුගඩු රෝග ව්‍යාප්තිය මුලුමනින්ම පාලනය වන පහළ මල්වතු ඔය ජලාශ ව්‍යාපෘතිය රුපියල් මිලියන 22900 ක දේශීය අරමුදල් ආයෝජනය කරමින් ඉදිවන්නකි.

මේ වන විට මල්වතු ඔය හරහා තන්තිරිමලේ බෝගොඩදී  පහළ මල්වතු ඔය ජලාශයේ ප්‍රධාන වේල්ලේ ඉදි කිරීම් කටයුතු සිදු කෙරෙමින් පවතින අතර, රාජ්‍යය අමාත්‍යය දුමින්ද දිසානායක මහතා විසින් වේල්ලේ ඉදි කිරීම් කටයුතු නිරීක්ෂණය කරනු ලැබීය.උතුරුමැද උතුරු දෙපළාතේ උප ප්‍රධාන සංඝනායක තන්තිරිමලේ රජමහා විහාරාධිපති තන්තිරිමලේ චන්ද්‍රරතන නාහිමිපාණන් හා පහළ මල්වතුඔය  ජලාශ ව්‍යාපෘති අධ්‍යක්ෂ ඉංජිනේරු සනත් ගුණසේන මහතා ඇතුළු නිළධාරීන් පිරිසක්ද මෙම නිරීක්ෂණ චාරිකාවට එක් වූහ.එහිදී ව්‍යාපෘති අධ්‍යක්ෂතුමන් එහි ඉදි කිරීම් කටයුතු හා ප්‍රගතිය මෙන්ම ඉදිරියේදී සිදු කරන කටයුතු සම්බන්ධයෙන් අමාත්‍යයතුමන් දැනුම්වත් කරනු ලැබීය.

 රාජ්‍යය අමාත්‍යය දුමින්ද දිසානායක මහතා වාරී මාර්ග අමාත්‍යවරයාව සිටියදී, වසර ගණනාවකින් ආරම්භ නොවුන පහළමල්වතු ඔය ජලාශය ඉදි කිරීම් කටයුතු සඳහා අවශ්‍යය කටයුතු සම්පාදනය කිරීමත් සමඟින් අමාත්‍යය දුමින්ද දිසානායක මහතාගේ සිහිනය සැබෑවක් බවට මේ වන විට පත්ව ඇත. මෙම ජලාශය ඉදි කිරීම සඳහා උතුරුමැද උතුරු දෙපළාතේ උප ප්‍රධාන සංඝනායක තන්තිරිමලේ රජමහා විහාරාධිපති තන්තිරිමලේ චන්ද්‍රරතන නාහිමිපාණෝද මහත් පරිශ්‍රමයක් යොදමින් දුමින්ද දිසානායක මහතා ඇතුළු අදාළ බළධාරීන්ගෙන් අවස්ථා ගනනාවකදීම ඉල්ලීම් කිරීමේ ප්‍රථිපලයක් ලෙස මෙම ජලාශය ඉදි කිරීම ආරම්භ කෙරිණි.

මෙරට දෙවන විශාලතම ගංගාව වන මල් වතු ඔය හරහා මුහුදට ගලා යන ජලය භාවිත කරමින් , වාරී මාර්ග දෙපාර්තමේන්තුව තුන් වැනි විශාලතම ජලාශය   අනුරාධපුර  තන්තිරිමලේ බෝගොඩදී මහ වේල්ලක් සාදා අක්කර 10 000 ක් පුරා  ඉදිකරන ජලාශයේ ධාරිතාව  අක්කර අඩි 170,000 ක් ගබඩා කර ගත හැකි පරිදී  තන්තිරිමලේ ජලාශය  මේ වන විට ඉදි වෙමින් පවතියි.

මේ ජලාශය අක්කර දස දහසක ප්‍රදේශයක පැතිර යන අතර එහි පරිදිය කිලෝමීටර් 91ක් දිගය. මැදවච්චිය මහවිලච්චිය හා මධ්‍යම නුවර ගම්පළාත හා සෙට්ටිකුලම යන ප්‍රාදේශීය ලේකම් බල ප්‍රදේශවල පැතිර යන මේ ජලාශය ඉදිකිරීම මඟින් ප්‍රදේශයේ පුද්ගලයන් 10,000කට පමණ නව රැකියා අවස්ථා උදා වේ.

පහළ මල්වතු ඔය ජලාශ වේල්ලේ උස මීටර් 23.5ක් වන අතර මුඳුනත පළල මීටර් 6කි. වේල්ල ඉදිකිරීමට පස් කියුබ් ලක්ෂ 20ක් අවශ්‍ය වන අතර එය තනිකරම පස් වේල්ලක් ලෙස ඉදිකෙරේ. නව තන්තිරිමලේ ජලාශයේ ප්‍රධාන පිටවානේ අරීය ගෙට්ටු 10කි. එක් ගේට්ටුවක උස අඩි 23කි. පළල අඩි 25කි. මෙහි වම් සොරොව්ව වැර ගැන්වූ කොන්ක්‍රීට්වලින් එක් සොරොව් මගක් සහිත එක් කුලුනක් සහිතව ඉදිකරන අතර දකුණු සොරොව්ව ද එලෙසම ඉටු කෙරේ. මෙම සොරොව් දෙකින්ම තත්ත්පරයට ඝන අඩි 35 බැගින් ජල ධාරිතාවක් නිකුත් කළ හැකිය. ජලාශයෙන් ගඟට ජලය නිකුත් කරන ගඟේ ප්‍රධාන වාන් සොරොව්ව මඟින් දින 365 පුරා තත්ත්පරයකට ඝන අඩි 630ක ජල ධාරිතාවක් මල්වතු ඔය පහළ ජලය පාවිච්චි කරන අයගේ හා සත්ව ශාක ප්‍රභේදවල ප්‍රයෝජනයට පහළට යැවීමට යෝජිතය.

මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්කයේ හෙක්ටයාර 13 225 වගා ප්‍රදේශ වල වගා තීව්‍රතාවය 1.2 සිට 2 දක්වා ඉහළ නැංවීම, හෙක්ටයාර 1 053වගා ප්‍රදේශය සඳහා යල මහ දෙකන්නයටම වාරී පහසුකම් සැපයීම, පානීය ජල සම්පාදනය සඳහා පිරිසිදු ජල ව්‍යාපෘතියක් ආරම්භ කිරීම, ධාරිතාව ගිගාවොට් පැය 468 ක විදුලි බලය නිපදවීම, ජලය මත පාවෙන සූර්ය බල ශක්ති ව්‍යාපෘති  හදුන්වාදීම, බලපෑමට ලක්වන්නන් සඳහා නැවත පදිංචි කිරීමේ ව්‍යාපෘති හා අනෙකුත් ප්‍රතිලාභ , උස්සාන වාරී මාර්ග යටතේ වගා බිම් සංවර්ධනය, ජලාශයට පහළින් වව්නියා හා මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්ක වල ගංවතුර පාලනය, ඉදි කිරීම් කාළය තුල රැකියා නිර්මාණය කිරීම, සංචාරක ක්ෂ්‍රේත්‍රය දියුණු කිරීම, මිරිදිය ධිවර කර්මාන්තය සංවර්ධනය කිරීම, වන වගා ඇති කිරීම ආදිය පහළ මල්වතු ඔය බහුකාර්ය ව්‍යාපෘතිය හරහා ප්‍රතිලාභ ලෙස හිමිවේ.

 එහිදී මාධ්‍ය වෙත අදහස් දැක්වූ උතුරුමැද උතුරු දෙපළාතේ උප ප්‍රධාන සංඝනායක තන්තිරිමලේ රජමහා විහාරාධිපති තන්තිරිමලේ චන්ද්‍රරතන නාහිමිපාණෝ,

දුමින්ද දිසානායක  රාජ්‍යය අමාත්‍යයතුමා අද පහළ මල්වතු ඔය ජලාශයේ ඉදි කිරීම් කටයුතු නිරීක්ෂණය කරන්න පැමිණීම ඉතාම වටිනා කාර්යක් හැටියට මම සලකනවා, එතුමා වාරී මාර්ග අමාත්‍යයවරයාව සිටියදී,  දිවුරුම් දීලා ඉස්සරලාම විලච්චියට ඇවිත් මට අද වගේ මතකයි කිව්වා  මගේ ප්‍රධානම කාර්යක් හැටියට පහළ මල්වතු ඔය ජලාශ ව්‍යාපෘතිය කරනවා කියලා කිව්වා.එතුමා යට වෙලා තිබුණ මේ ව්‍යාපෘතිය අරගෙන ක්‍රියාත්මක කරන්න උනන්දු වුණා.මම හිතන්නේ 2015 වර්ෂයේ වගේ, නමුත් පැවති යම් යම් බාධක නිසා අපිට වැඩ පටන් ගන්න බැරි වුණා.නමුත් අතිගරු ජනාධිපතිතුමන්ගේ මෙහෙයවීමෙන් පසුගිය මාර්තු 31 වැනිදා මෙහි වැඩකටයුතු ආරම්භ කෙරුණා. විශේෂයෙන්ම රජරට වැසියෙක් හැටියට, මේ කාර්යයට මුල් වෙච්ච කෙනෙක් හැටියට යටපත් වෙලා තිබුණ මේ මල්වතු ඔය ව්‍යාපාරය ඉහළට අරගෙන මේ රජයේ අවධානයට යොමු කළ කෙනෙක් හැටියට, අමාත්‍යයතුමන්ගේ මේ නිරීක්ෂණය අපි ඉතාම අගයකොට සලකනවා.අමාත්‍යයතුමන් මේ පිළිබඳව අතිගරු ජනාධිපතිතුමන්ව දැනුම්වත් කරලා මේ කටයුත්ත යෝජනා කරලා තියෙන ආකාරයටම නිම කරලා අපේ රටට දායාද කරන්න.

එහිදී අදහස් දැක්වූ රාජ්‍යය අමාත්‍යය දුමින්ද දිසානායක මහතා,

මම ඉතාමත් සතුටු වෙනවා 2015/2016 වර්ෂ වල මම අමාත්‍යයවරයා ලෙස වැඩ භාර ගෙන දුන් පොරොන්දුව තමයි මේ පහළ මල්වතු ඔය ජලාශය ක්‍රියාත්මක කරනවා කියලා.මේ ජලාශය හැදුවාම එය උතුරු මැද පළාතේ තියෙන ලොකුම ජලාශය බවට පත් වෙනවා වගේම ලංකාවේ විශාලම ප්‍රධාන ජලාශ 10 න් එකක් බවට මෙය පත් වෙනවා. මෙහි විශේෂත්වය තමයි නිකරුනේ මුහුදට ගලාගෙන ගිය  ජලය තමයි අපි මේ ජලාශය හරහා එකතු කර ගන්නේ.ඒ අනුව අපට පුළුවන්කම තියෙනවා මේ ප්‍රදේශයේ ජනතාවට වගා කරන්නත්, ඒ වගේම අල්ලපු දිස්ත්‍රික්කයේ ජනතාවට වගා කරන්නත්. පහළ මල්වතු ඔය ජලාශය ගත්තාම සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් සියලු ජාතීන්ටම මේ ජලාශයේ ප්‍රයෝජනය තියෙනවා.මේක යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසුව සාමයේ සංකේතයක් බවටත් පත් වෙනවා. අපේ ජලය වෙන කවුරු හරි පාවිච්චි කරන කොට ඉස්සර විරුද්ධ වුණා, හැබැයි අද අපි ආදර්ශයක් දෙනවා අනුරාධපුරයෙන් මේ නිකරුනේ මුහුදට ගලාගෙන යන ජලයෙන් අනුරාධපුරයේ ජලාශයක් කරලා අනුරාධපුර ගොවීන්ට පමණක් නෙමෙයි , අල්ලපු දිස්ත්‍රික්කයේ ඉන්න සිංහල, දෙමළ,මුස්ලිම් කියන මේ සියලු දෙනාටම පාවිච්චි කරන්න පුලුවන් ව්‍යාපෘතියක් බවට මේ ව්‍යාපෘතිය පත් වෙනවා. මේ හරහා තන්තිරිමලය ප්‍රදේශයට උස්සාන ජල යෝජනා ක්‍රමයක් යෝජනා කර තිබෙනවා, ඒ අනුව අපට විශාල ගැටලුවක්ව පැවති තන්තිරිමලයේ ජල ප්‍රශ්නයට විසදුමක් ලැබෙනවා. මුල් සැලැස්මේ තියෙනවා මේ සමඟ ජල විදුලි බලාගාරයක් ඉදි කරන්නත්,අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා ඒ ජල විදුලිබලාගාරයත් අනාගතයේදී ක්‍රියාත්මක කරන්න.

මේ සම්බන්ධයෙන් අදහස් දැක්වූ පහළ මල්වතුඔය  ජලාශ ව්‍යාපෘති අධ්‍යක්ෂ ඉංජිනේරු සනත් ගුණසේන මහතා,

පහළ මල්වතු ඔය බහුකාර්ය සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිය යටතේ ඉදි වෙන මෙම ජලාශය  මිලියන කියුබික් මීටර  209 ක ධාරිතාවයකින් යුක්තයි.ඒ වගේම මෙහි හැදෙන ප්‍රධාන බැම්ම කිලෝ මීටර 3.6 ක දිගින් යුක්තයි. ඒ වගේම පිට වානක් නිර්මාණය වෙනවා.මෙය ප්‍රදේශයේ තියෙන විශාලම ජලාශය බවට පත් වෙනවා. තන්තිරිමලය නගර නව නිර්මාණ සැලැස්මක්, සංචාරක සැලැස්මක්, වගා බිම් වලට ජලය ඇතුළු විශාල ව්‍යාපෘති  රාශ්‍රියක් මේ හරහා සිදු කෙරෙනවා.ඒ අනුව අපි දැනට බලපෑමට ලක්වන්නන් නැවත පදිංචි කිරීම සඳහා අවශ්‍යය වැඩ කටයුතු සිදු කරගෙන යනවා. ව්‍යාපෘතියේ මූලික ඇස්තමේන්තු ගත වියදම රුපියල් මිලියන 22900 ක් පමණ, ව්‍යාපෘතිය නිම කිරීමට අපිට ලැබී ඇති කාළය අවුරුදු 03 ක්. ඒ කාළය තුළ නිම කිරීමේ හැකියාව අපට තියෙනවා. වාරීමර්ග අමාත්‍යය චමල් රාජපක්ෂ මැතිතුමන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් මෙහි වැඩකටයුතු ආරම්භ කලේ පසුගිය මාර්තු 31 වැනි දින.ඒ දින සිට අද දක්වා විශාල වැඩ කොටසක් අපිට සිදු කරන්න හැකියාව ලැබී තිබෙනවා.අවුරුදු 03 ක් තුළ මෙම ව්‍යාපෘතිය සම්පූර්ණයෙන් නිම කිරීමට අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා. මෙය දේශීය අරමුදල් වලින් නිම වන ව්‍යාපෘතියක්, මෙහි තාක්ෂණය සැලසුම් ආදී සියලුම දේ  වාරී මාර්ග දෙපාර්තමේන්තුව හා වාරී මාර්ග අමාත්‍යංශය යටතේ සිදු වෙනවා.සියලු ඉදි කිරීම් දේශීය ඉංජිනේරුවන් මගින් සිදු කරන්නේ. යැයි පැවසීය.‍

පහළ මල්වතුඔය  ජලාශ ව්‍යාපෘති අධ්‍යක්ෂ ඉංජිනේරු සනත් ගුණසේන මහතා විසින් ජලාශයේ ඉදි කිරීම් අවසන් වූ පසු දැකිය හැකි ආකාරයද  වාරීමාර්ග දෙදෙර්තමේන්තුවේ නිළධාරියකු කළ සිතුවමක් අමාත්‍යයවරයාට පෙන්වමින් වැඩිදුරටත් කරුණු පැහැදිළි කරනු ලැබීය.

තරුණ හා ක්‍රීඩා අමාත්‍යාංශය, ඩිජිටල් තාක්ෂණ හා ව්‍යවසාය සංවර්ධන රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය

ඔරු පැදීමේ හා ස්කොෂ් ක්‍රීඩාවෙන් ජාත්‍යන්තර ජයග්‍රහණ හිමිකර ගැනීමේ අරමුණ ඇතිව එම ක්‍රීඩාවන් හි නිරත ක්‍රීඩික ක්‍රීඩිකාවන්ගේ දක්ෂතා ඔප්නැංවීම සඳහා ශ්‍රී ලංකා ඔරු පැදීමේ සංගමය හා ශ්‍රී ලංකා ස්කොෂ් ක්‍රීඩා සංගමයසමඟ ගිවිසුම්ගතවෙමින් ඔවුන්ට මූල්‍යමය ප්‍රදානයන් ලබාදීම අද (13) දින තරුණ හා ක්‍රීඩා අමාත්‍ය නාමල් රාජපක්ෂ මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් ජාතික ක්‍රීඩා සභා ශ්‍රවණාගාර පරිශ්‍රයේ දී සිදුවිය.

තරුණ හා ක්‍රීඩා අමාත්‍යංශය වෙනුවෙන් ක්‍රීඩා සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් අමල් එදිරිසූරිය මහතා සහ ශ්‍රී ලංකා ඔරු පැදීමේ සංගමය වෙනුවෙන් එහි සභාපති දිමුත් ගුණවර්ධන මහතාත් ස්කොෂ් ක්‍රීඩා සංගමය වෙනුවෙන් එහි සභාපති සුරේන් කොහොඹන්ගේ මහතාත් අදාළ ගිවිසුම්වලට අත්සන් තැබූහ.

මහේල ජයවර්ධන මහතාගේ සභාපතිත්වයෙන් යුතු ජාතික ක්‍රීඩා සභාව සහ උසස් දක්ෂතා කමිටුව විසින් ජාතික හා ජාත්‍යන්තර ජයග්‍රහණ ලබාගත හැකි බවට නිර්දේශ කරමින් ප්‍රමුඛත්වය දිය යුතු බවට නිර්දේශ කළ ක්‍රීඩාවන් අතරට මෙම ඔරු පැදීමේ ක්‍රීඩාව සහ ස්කොෂ් ක්‍රීඩාව ද ඇතුළත්ය.

මෙම ක්‍රීඩාවන්හි නිරත ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන්ගේ දක්ෂතා වැඩිදියුණු කරමින් ඔවුන්ව දිරි ගැන්වීමේ අරමුණ ඇතිව ශ්‍රී ලංකා ඔරු පැදීමේ සංගමයට රුපියල් 42,143,294.60/-ක මුදලක් සහ ශ්‍රී ලංකා ස්කොෂ් සංගමයට රුපියල් 52,400,900.00/-ක මුදලක්  ද මෙම ගිවිසුම්වලට සමගාමීව ප්‍රදානය කෙරිණි.

මෙම අවස්ථාවන් සඳහා තරුණ හා ක්‍රීඩා අමාත්‍යංශයේ, ක්‍රීඩා සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුවේ සහ ජාතික ක්‍රීඩා සභාවේ නිලධාරින් සහ ශ්‍රී ලංකා ඔරු පැදීමේ සංගමය හා  ශ්‍රී ලංකා  ස්කොෂ්  සංගමය නියෝජනය කරමින් සාමාජික සාමාජිකාවන් පිරිසක් සහභාගි වූහ.

මාධ්‍ය ඒකකය,

තරුණ හා ක්‍රීඩා අමාත්‍යාංශය, ඩිජිටල් තාක්ෂණ හා ව්‍යවසාය සංවර්ධන රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය

 by P.K. Balachandran Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, August 12 (Counterpoint): There is no data on the extent of polygamy among Sri Lankan Muslims. Yet, polygamy is seen by the authorities and the majority Sinhala community as being a widely prevalent custom among Muslims, which is both a social evil and a demographic threat to the Sinhala community.

In July this year, the Sri Lankan cabinet decided to prohibit polygamy among Muslims, a decision reiterated by Justice Minister Ali Sabry in an interview to Daily Mirror on August 9. However, Sabry appeared to be aware of the difficulty in implementing the decision by way of a law. He pointed out that it is a controversial issue on which the conservative Muslim lobby led by the All Ceylon Jamiyyathul Ulama (ACJU) has strong views. But at the same time he said that as a Minister, he would abide by the collective cabinet decision.

Subscribe to our Whatsapp channel for the latest updates on the news you need to know

As stated earlier, the main ground for banning polygamy among the Muslims is the notion that its practice is responsible for their galloping” population. But the fact is that the rate of increase of the Muslim population had been only marginally higher than that of the Sinhalese – the majority community. Ms Indu Bandara, a Director in the Department of Census and Statistics is quoted as saying: Sinhala and Muslim populations had increased at the rate of 1.04% and 1.87% respectively between 1981 and 2012, but it is not a threat to the Sinhala people, contrary to claims made in some quarters.”

Without considering the social, economic and educational parameters determining population growth, polygamy is blamed for the Muslims’ higher rate and alarm bells are sounded warning of a lurking threat to the majority status of the Sinhala Buddhists.

The Muslims have responded to the challenge in two ways: Articles have been written in English justifying polygamy on religious as well as  social, psychological, economic and moral grounds. The advantages of polygamy are contrasted with the problems in monogamy. If polygamy is anti-social so is serial monogamy”, meaning the unending chain of marriage-divorce-re-marriage” which now characterizes Western society. Polygamy is portrayed as being less deceitful and more stable than serial monogamy”. Akram Nooramith, General Secretary of the ACJU, told Island in July that the ACJU proposed that polygamous marriages be permitted in all communities under strict conditions to eliminate any abuse.

Read more – In Sri Lanka, the Tamil link with Buddhism is brushed under the carpet

Islamic States

How prevalent is polygamy in the world and how have Islamic states treated it? A 2019 Pew Research Center report on households covering 130 countries and territories found that only about 2% of the global population lives in polygamous households. In the vast majority of countries, the share of polygamous households is under 0.5%. Polygamy is most often found in backward sub-Saharan Africa, where 11% of the population practices it.

However, it is true that many countries that permit polygamy have Muslim majorities. Even there, it is rare. Fewer than 1% of Muslim men live with more than one spouse in Afghanistan, Pakistan, Bangladesh, Iran and Egypt – all countries where the practice is legal at least for Muslims as it sanctioned by Islamic law. In India, the incidence of polygamy was the least among Muslims, with just 5.7% of the community practicing it in contrast to the Hindus among whom the prevalence was 5.8%.

According to a piece in the website Scroll.in because the Quran sanctions the acquisition of four wives under some conditions, most Islamic countries have taken the liberty to regulate polygamy. Only Tunisia and Turkey have banned it. Algeria allows polygamy with certain conditions – the previous wife or wives must consent to their husband’s new marriage and a court must determine whether the man can meet the legal condition of equal justice” to all wives. In case her consent has not been secured, the previous wife can seek divorce.

In Morocco, a marriage contract disallowing the man to take another wife is binding on him. In the absence of such a clause, the man has to notify the designated court about his intention to marry again, and provide proof of his financial capacity to maintain multiple wives. The court summons the first wife, hears both parties in camera, and may permit the man to marry again after stating its reasons in writing. In that event, the court may accept the first wife’s plea for divorce and determine the maintenance allowances due to her. This amount has to be paid within seven days, failing which the man’s application for marriage would be deemed withdrawn.

In Somalia, a man can contract another marriage only for specified reasons – his wife is certified sterile by a panel of doctors, or suffers from an incurable disease, or is imprisoned for over two years, or is absent from her matrimonial home for a year. A Somali man must have verifiable reasons to be a polygamist.

The Indonesian man has to take his wife’s consent to marry a second time, furnish proof of his financial capacity to maintain multiple wives, and guarantee their equal treatment. Legal justification and financial capacity are factors that courts both in Syria and Iraq must examine before allowing a man to have more than one wife.

Legal provisions compelling the polygamist to maintain his previous wife or wives can help limit the incidence of polygamy. For instance, polygamy in Qatar and the United Arab Emirates, both wealthy countries, has been declining. The principal factors cited for the decline are galloping living expenses and the rising trend of employment among women. Conscious of polygamy’s economic impact, Malaysian courts can reject a man’s application to marry again if they feel it would lower the living standard of his wife or wives and their dependents.

In Pakistan, the Muslim Family Laws Ordinance, 1961 lays down the conditions for a man to take another wife. Bangladesh inherited this ordinance, and adopted it, at its formation in 1971. Under this law, the man must seek permission to marry from the chairman of the Union Council, an elected local government body. The chairman then asks the man and his wife or wives to nominate a representative each for reconciliation that an Arbitration Council is required to facilitate. The Arbitration Council determines whether it is just and necessary” to grant permission to the man to contract another marriage. The wife can appeal the Arbitration Council’s decision before the district collector. If the provision to seek permission from the Union Council is violated, the wife can lodge a complaint and her husband can be imprisoned for a year or fined Rs 5,000, or both, Scroll.in said in its report.

Egypt’s Lead

In March 2019, the al-Azhar Grand Imam. Ahmed el-Tayeb, threw a spanner in the works by saying that polygamy can be an injustice for women and children” and said husbands must obey conditions of fairness and if there is not fairness, it is forbidden to have multiple wives.”  He quoted the Islamic scriptures to say that polygamy is a restricted right or is conditionally allowed. It needs a reason. If the reason is not there, the permission is withdrawn,” Tayeb said.

Hala Abul Saad, a leading campaigner against polygamy came in support of Imam Tayeb saying: Polygamy is the prime reason for family disintegration.”

Indeed, divorces are at record levels in Egypt. In 2017, there were 198,800 divorce cases, the Central Agency for Public Mobilization and Statistics stated, though it is not clear to what extent polygamy is tied to rising divorce rates.

Courtesy The Daily Mirror

As a first step of the programme to launch 20 television channels dedicated to education, six new television channels and a radio frequency will be launched next week, Education Minister Prof. G.L. Peiris said.

Addressing a meeting held at the Mass Media Ministry today, he said the ‘Vision FM’ radio station, which will be launched in collaboration with the Sri Lanka Broadcasting Corporation.

These educational channels are planned to be launched as never before in history as full-time, sustainable channels and television channels in association with Sri Lanka Telecom through PEO TV, he said.

So far, more than 7,000 recordings of these programmes have been completed with the intervention of the National Institute of Education, Minister Peiris said. 

He further said, after the meeting of the committee chaired by State Minister Susil Premajayantha, the final decisions regarding the programme line up and the relevant broadcasting activities will be taken, will commence from next week.

The Ministry has done a silent process and done a great deal of work in the past to launch educational channels and said it would use the adjournment debate in Parliament next Thursday to clarify the matter.

He added that all decisions regarding the broadcasting of educational channels should be taken soon, in addition to the programmes such as Guru Gedara and e-Thaksalawa which are currently on air. (Chaturanga Samarawickrama)

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත් Hiru News

A gazette notification issued imposing a special Commodity Levy on several items.

A kilo of  Sprats and dried fish Rs. 100.

Butter Rs. 880.00 per kg, Dairy spreads Rs. 880.00 per kg, Mathe seed Rs. 50.00 per kg, Kurakkan (Eleusine coracana spp.) fl our Rs. 150.00 per kg and Mustard seeds Rs. 62.00 per kg

විශේෂ වෙළෙඳ භාණ්ඩ මත බදු පනවමින් මීට පෙර නිකුත් කර තිබූ ගැසට් නිවේදන අවලංගු කරමින් නව අති විශේෂ ගැසට් නිවේදනයක් නිකුත් කර තිබෙනවා.

එම ගැසට් නිවේදනය අනුව හාල්මැස්සන් හා කරවල කිලෝග්‍රෑමයක් මත පැනවෙන විශේෂ වෙළෙඳ භාණ්ඩ බද්ද රුපියල් 100ක්.

විශේෂ වෙළෙඳ භාණ්ඩ බදු පනතේ බලතල ප්‍රකාරව පෙර පැවති ගැසට් නිවේදන අවලංගු කරමින්  මුදල් අමාත්‍යවරයා විසින් මෙම අති විශේෂ ගැසට් නිවේදනය නිකුත් කරමින්  බදු පැනවීම සිදුකර තිබෙනවා.

උළුහාල් ඇට කිලෝග්‍රෑමයක් මත පැනවෙන බද්ද රුපියල් 50ක් වනවා.

කුරක්කන් පිටි කිලෝ ග්‍රෑමයක් මත රුපියල් 150ක බද්දක් පැනවෙන අතර අබ ඇට කිලෝග්‍රෑමයක් මත පනවා ඇති විශේෂ වෙළෙඳ භාණ්ඩ බද්ද රුපියල් 62ක්.

ශුද්ධ සෝඩියම් ක්ලෝරයිඩ් හෝ ලුණු කිලෝ ග්‍රෑමයක් මත රුපියල් 40ක බද්දක් පනවා තිබෙනවා.

වෙඬරු මෙන්ම කිරිවලින් නිෂ්පාදිත තැවරුම් කිලෝවක් සඳහා පැනවෙන බද්ද රුපියල් 880ක්.

අගෝස්තු මස 12 වනදා සිට වසරක කාලයක්  සඳහා මෙම බදු නියෝග ක්‍රියාත්මක බව අදාල ගැසට් නිවේදනයේ සඳහන්.

Courtesy Hiru News

The key observations and recommendations by the national experts suggest that at current levels of mobility restrictions, the number of cases would increase up to mid-September at 6000 cases per day.

The key observations and recommendations of the 5th Independent Expert Group Meeting convened by WHO Sri Lanka which was held on 10 August 2021 has been released. Please click here for full report ,

https://drive.google.com/file/d/1nl_7IkouTOWISQtLnUv9MjdJfz38yNEr/view?usp=sharing

Independent Expert full report

They state that deaths up to early October would peak around 220 deaths/day. ICU admission will peak around 275 by early October with cumulative deaths around 30,000 by Jan 2022. However, they state that since we have not yet achieved the vaccine coverage assumed in the model, the projections are an under-estimate.

The contents of the report are as follows;
The current situation
The Experts noted with great concern the current surge in COVID-19, nearly overwhelming the capacity of the health systems to provide the required adequate care for the people. The trends given below indicate that Sri Lanka could soon face a health crisis of unprecedented proportions.

Sri Lanka is showing a rapid increase in daily reported number of cases and deaths (111 deaths reported on 09 August 2021 representing a doubling of deaths in a short space of time).

Bed occupancy rates at all levels of care facilities (over 85%) and ICU’s (over 90%) have increased progressively and is now in full capacity. Patients dependent on oxygen have significantly increased from 528 last week to 646 patients yesterday. If this trend continues, there is inevitability of a serious shortage of oxygen supply and interruption of care.

Many areas of the country show a high PCR test positivity rate of over 20%.

As of 31 July 2021, more than 60% of sequenced samples are Delta variant, which is highly transmissible with shorter incubation period. It is now the dominant variant in Western Province and will soon spread to other areas. Delta variant spreads rapidly as has been shown in several countries. The crisis will be magnified once Delta variant has spread countrywide because most of the other provinces are not as well vaccinated as the Western province.

For the vaccine that is used most widely, community vaccination will take 2-3 weeks after the second dose to provide adequate protection from severe disease and death. As of 09 August, less than 15% of the population is fully vaccinated. The newly vaccinated, single-dose vaccinated or unvaccinated groups are at very high risk of severe illness and it is very likely that there will be further increase of cases and deaths, particularly in densely populated areas.

Significant number of health workers are getting infected with a consequent pressure for curtailment and closure of services. All indications are that the staff are exhausted and struggling.

Amidst this situation, there is sustained high level of mobility and social mixing among population despite the nationwide restrictions (Oxford ‘Stringency Index’ was 85% (i.e. very effective restrictions in movement) in May, 49% in July and 29% by this week (i.e. dangerously low levels of movement restrictions).

The figure given in the Appendix shows a very clear inverse relationship between Sri Lanka’s stringency index value (black line) and the number of cases and deaths brown areas.

The Projection
The Monash University, Australia in collaboration with WHO SEAR and Sri Lanka County Office did some projections on notified cases and deaths using the MoH Epidemiology Unit data. The projections assumed that 50% will be fully vaccinated by end of August 2021. The details are given in Appendix 2. (pls refer full report)

In summary:
a. At current levels of mobility restrictions, the number of cases would increase up to mid-September at 6000 cases/ day, deaths up to early October coming to a peak around 220 deaths/day. ICU admission will peak around 275 by early October with cumulative deaths around 30,000 by Jan 2022. But note that since we have not yet achieved the vaccine coverage assumed in the model, the projections are an under-estimate.
b. At increased levels of stringency (similar to May-June 2021) for 4 weeks, the country will have less numbers of cases of around 1000 /day, deaths less than 25 /day and ICU care to less than 25 /day (by October 2021) and avert 18,000 deaths by Jan 2022.

Recommendations:
We need to ACT NOW.<br />Our urgent priority is to SAVE LIVES. Sri Lanka will avert about 18,000 deaths by Jan 2022 if the level of stringency is immediately increased similar to May 2021 for 4 weeks.

This will give the required time to accelerate vaccination and achieve the level of protection following the second dose of vaccines; as well as for the health system to recover from the overwhelming case load.

Immediate actions are crucial and critical because it takes a few weeks before measures show a positive impact on the number of infections and hospital admissions. Any delay in implementation will lead to increase in deaths and will require even more stringent measures with longer duration to regain control.

More detailed recommendations are that Sri Lanka should:
Strictly enforce movement restrictions, including inter-district travel except for essential services. The effective implementation of these measures may require the enforcement of a curfew for a short period, in large geographic areas or nationally.
Restrict /cancel all public events for 3 weeks.
Provide care and protect the health workers and augment staffing in hospitals to minimize disruption of essential health services.
Develop and implement an effective communication plan to engage the public and to update them on the control measures.
Accurate reporting of both cases and deaths to get a better picture of the ground situation. May also use proxy indicators such as observed Test Positivity Rate (TPR), trends measured using weekly moving averages and time series analysis, mobility data, etc.
Prioritize to vaccinate all those over 60 years old and those with co-morbidities, preferably with Pfizer, Moderna or Astra Zeneca because even a single dose of these vaccines provides some degree of protection until the second dose is given.

List of Experts and Participants – 10 August 2021
1. Dr Palitha Abeykoon (Facilitator) WHO Consultant and WHO Director-General’s Special Envoy For COVID-19 Preparedness and Response for SEAR
2. Dr Nihal Abeysinghe Consultant in Community Medicine and Former Chief Epidemiologist in Sri Lanka and President of the College of Community Physicians in Sri Lanka
3. Dr Vinya Ariyaratne Public Health Specialist, President- Sarvodaya (CSO)
4. Prof Asita de Silva Senior Professor of Pharmacology, University of Kelaniya and President, Sri Lanka Association of Clinical Pharmacology & Therapeutics
5. Dr Rajiva de Silva Consultant Immunologist and Head of the Department of Immunology-MRI 6. Dr LakKumar Fernando Clinical Head, Centre for Clinical Management of Dengue & Dengue Hemorrhagic Fever; Consultant Pediatrician; President, Association of Medical Specialists
7. Dr Padma Gunaratne Consultant Neuro Physician and President, Sri Lanka Medical Association
8. Prof Saroj Jayasinghe Consultant Physician and Prof Emeritus of Medicine, University of Colombo
9. Prof Indika Karunathilake Prof. in Medical Education, Department of Medical Education, Faculty of Medicine and Former President – SLMA
10. Prof Neelika Malavige Professor and Head, Department of Immunology and Molecular Medicine, Sri Jayewardenepura University
11. Prof. Kamini Mendis Professor Emeritus, University of Colombo; Public Health Expert and former WHO Malaria expert
12. Prof Malik Peiris Chair/Professor – School of Public Health, The University of Hong Kong, Faculty of Medicine, Hong Kong
13. Prof Manuj Weerasinghe Prof in Community Medicine, Faculty of Medicine, Univ of Colombo
14. Dr Ananda Wijewickrama Consultant Physician, National Institute of Infectious Diseases and Past President of the College of Physicians WHO Experts and Participants 
1. Dr Alaka Singh (Chair) WHO Representative to Sri Lanka
2. Dr Paba Palihawadana WHO Indonesia Medical Officer
3. Dr Olivia Nieveras Public Health Administrator, WHO Sri Lanka
4. Dr Sapumal Dhanapala WHO Sri Lanka
5. Dr Padmal de Silva WHO Sri Lanka
6. Prof. Nalika Gunawardena WHO Sri Lanka
7. Dr Virginie Mallawaarachchi WHO Sri Lanka
8. Mr T Suveendran WHO Sri Lanka
9. Dr Preshila Samaraweera WHO Sri Lanka
10. Ms Sahani Chandraratna WHO Sri Lanka
11. Dr Mizaya Cader WHO Sri Lanka
12. Ms Sadhani Rajapakse WHO Sri Lanka
13. Dr Priyanga Senanayake WHO Sri Lanka
14. Dr Roshan Sampath WHO Sri Lanka
15. Dr Chatura Wijesundara WHO Sri Lanka
16. Dr Anjalee De Silva WHO Sri Lanka

Courtesy Adaderana

Army Commander General Shavendra Silva says that inter-provincial travel restrictions will be further tightened from midnight today (13).

He stated this while announcing the decisions taken today during the meeting of the Presidential Task Force on Covid-19 Control, held under the patronage of President Gotabaya Rajapaksa.

The Army Commander said that traveling between provinces will be completely prohibited from midnight today in order to control the spread of Covid-19 and that inter-provincial public transport services will also be suspended.

He said that only those in the banking, agricultural, apparel and tourism sectors as well as those engaged in essential services including healthcare, ports, airport will be allowed to travel between provinces.

The Army Commander further said people over the age of 30 years accessing public venues after September 15 will be subjected to inspection to ascertain if they have been fully vaccinated against Covid-19.

He added that health guidelines given by authorities will have to be strictly followed at supermarkets, shops, shopping malls and restaurants etc. 

With regard to calling employees to work in the public and private sectors, the heads of respective institutions are vested with the authority to recall employees living outside of the relevant province. At institutions in the private sector, employees should be called to work while adhering to health guidelines and while considering the space at the place of work.

Courtesy Adaderana

මුඛ ආවරණය ⁣පලඳින්නැයි කාන්තාවකට අවවාද කළ පොලිස් නිලධාරියාට දෝස්මුරයක්…

Courtesy Adaderana

Sri Lanka has registered 155 more COVID-19 related fatalities confirmed by the Director-General of Health Services on Thursday (August 12).

This marks the fifth consecutive day that the daily count of COVID-19 deaths surpassed 100.

The new development has pushed the official death toll from the virus outbreak in Sri Lanka to 5,775.

According to the data released by the Department of Government Information, the latest victims include 85 males and 70 females.

Three among the victims are aged below 30 years while 41 of them are aged between 30-59 years and 111 others are aged 60 and above.

Courtesy Adaderana

A total of 770 more people were tested positive for COVID-19 today (August 13), increasing the daily count of positive cases to 3,152.

According to the Government Information Department, 3,142 cases reported today have been associated with the New Year cluster. The remaining 10 were identified as arrivals from foreign countries.

The latest infections and delayed reported cases for the last week have brought Sri Lanka’s confirmed coronavirus cases tally to 348,270, the Epidemiology Unit said.

Official data showed that as many as 304,628 patients who were infected with the virus have regained health so far. Meanwhile, the death toll now stands at 5,775.

More than 38,000 are currently under medical care at selected hospitals and treatment centres across the country.

Courtesy Adaderana

More than half of the population in Colombo and Kalutara districts, aged over 30 years in have now been fully vaccinated against COVID-19, says General Shavendra Silva.

According to the army commander, 51% adults in Colombo District and 55% in Kalutara Districts have received both doses of coronavirus vaccine.

Reportedly, 48% of Gampaha District’s population has also been fully vaccinated.

Courtesy Adaderana

President Gotabaya Rajapaksa has informed the health officials to pay special attention to people above the age of 60 and are suffering from chronic non-communicable diseases.

A study carried out into the deaths reported during the last few days has revealed that majority of them were from the Western Province. It has been identified that a higher percentage of this group were persons aged over 60 years who suffer from non-communicable diseases and have not been vaccinated against COVID-19.

Hence, the President emphasized the need to devise a special mechanism by paying special attention to such senior citizens.

The President’s remarks came during the Special Committee on COVID-19 Control held at the Presidential Secretariat this morning (August 13).

The President said the priority should be given to those who are over the age of 60 and suffer from various diseases when conducting PCR and Rapid Antigen Tests. He also pointed out the need to isolate the patients who have undergone kidney transplants and those who are receiving dialysis.

The need to obtain information of the patients registered at the clinics in hospitals to receive treatment for non-communicable diseases, and bringing them to the special attention of Medical Officers of Health and the Public Health Inspectors was also discussed.

People over the age of 60 in the Western Province who have not yet been vaccinated due to various diseases have been identified. Chief of Defence Staff and Army Commander General Shavendra Silva said that steps have been taken to vaccinate them all over the next few days.

Having received just one dose is not enough to be safe against the virus, the medical specialists who are members of the COVID Committee, pointed out. People should act in a responsible manner after receiving both doses, until the immunization period is reached, they added.

Speaking further, the medical specialists emphasized that it was the duty and responsibility of the people to prevent mass gatherings, to stay home – unless they are called for essential services and duties – and to help prevent the spread of the disease by adhering to the health guidelines.

Minister Pavithra Wanniarachchi, State Ministers Sisira Jayakody and Prof. Channa Jayasumana, Principal Advisor to the President Lalith Weeratunga, Health Secretary Major General (Retd.) Dr. Sanjeewa Munasinghe, Chief of Defence Staff and Army Commander General Shavendra Silva, Director General of Health Services Dr. Asela Gunawardena and other members of the Committee also attended this meeting.

KAMALIKA PIERIS

REVISED 15.8.21

Scratch below the surface of any civil war and there is usually a foreign sponsor to be found, said analysts.   Almost all civil wars have an external dimension. It is necessary to be alert to such interventions.

These interventions hide under the   term ‘Terrorism”. Terrorism is the perfect tool to exert pressure upon government. It provides the perfect cover up for hidden agendas, said analysts. Terrorists are armed and supported by foreign countries. Nothing is done against the terrorists but international humanitarian laws are used against sovereign states that challenge these terrorists.

 The Eelam wars of Sri Lanka clearly fall into this category. The Eelam war was not a local war, if so it would have only lasted a couple of years.  Eelam wars were initiated by a liberation movement” that was powerful enough to take on the elected government, said analysts.  The LTTE possessed powerful weapons and good combat training. They had enough funds. How did they acquire all this? It is obvious that the international community gave them arms, motivation and funds and watched the scene for 30 years, analysts said.

The first foreign country to support the Eelam movement was India. India’s Intelligence  branch, known as  Research and Analysis Wing (RAW), which was directly under the Prime Minister Indira Gandhi,  ,provided arms, training and money to six Sri Lankan Tamil insurgent groups including the LTTE.

Thirty two camps were set up in India from August 1983 to May 1987    to train 495 LTTE insurgents, including 90 women. They were trained in 10 batches. The first batch of Tigers were trained in Uttarakhand. The second batch, including LTTE intelligence chief Pottu Amman, trained in Himachal Pradesh.  Eight other batches of LTTE were trained in Tamil Nadu. Instructors included retired Indian Army officers and non-commissioned officers   RAW had earlier trained the Mukti Bahini of Bangladesh.

Then in 1987, the Indian army came into Sri Lanka to settle the Eelam issue.  Indo Lanka Accord of 1987 made provision for an Indian Peace-Keeping Force (IPKF) to monitor a cease-fire in the north. But instead of peace keeping, the IPKF became embroiled in war with the LTTE. The IPKF took Jaffna in Operation Pawan using tanks, helicopter gunships and heavy artillery. Since the LTTE had been trained by the same army, IPKF did not have an easy time in Pawan. The IPKF was heartily disliked and eventually became the common enemy of both sides.  IPKF left Sri Lanka in 1990. Critics called it India’s Vietnam moment.

Then it was the turn of Norway. Norway had a presence in Sri Lanka long before the Eelam wars started and were using this to push Eelam. The Cey-Nor Development Foundation, funded by, Norges Godtemplar Ungdoms Forbund (NGU) an NGO, had established a fishing boat project in Jaffna in 1967.This gave Norway a foot hold on the northern seafront.

 It appears that in 1967 a group of Sri Lankan, youth living in Norway got in touch with a Norwegian youth organization Norges Godtemplar Ungdoms Forbund (NGU) in order to start a fisheries development project in Karainagar, Jaffna. With the monies raised by NGU through a fund raising campaign and supplemented by NORAD, the Sri Lankan youth purchased .land in Karainagar. They began their boat building operations at Karainagar around 1968/69.  This was closely watched by the rest of the country. Cey-Nor was taken over by the government later on and made to expand beyond Karainagar.

Then there was Redd Barna, the Norwegian Save the Children fund. Redd Barna, was active in the 1980s in Sri Lanka. Instead of helping children it was helping Eelam. Redd Barna was directly involved in settling estate Tamils, who were to be sent to India, in the border areas round Vavuniya, said critics.  This colonization project was successful. Those estate Tamils are today settled in the Vanni, they are not in India.

Norwegians were surreptitiously helping the LTTE to settle Tamil families of Indian origin in the strategic area of Weli Oya, in order to link the Northern Province to the Eastern Province with a continuous land mass inhabited by Tamils. The funding for this project was made available through Redd Barna by its head, Jon Westborg, analysts said.

 Vijitha Herath, Chairman, the Select Committee of Parliament for Investigation of the Operations of NGOs and their Impact said in 2008 that Redd Barna has carried out a programme of resettling estate Tamil people   in Vavuniya in 1985, to alter the ethnic composition in the Wanni.

Lalith Athulathmudali told Anil Ameresekera how it was done.  one or two families of estate Tamils  who were being deported to India under the Sirima-Shastri Pact , were off loaded at the Madu Road Railway Station each time the train made its journey from the upcountry to Mannar, (from where they were taken by ferry to India.)

The off loaded Indian Tamil families were smuggled to the Manik Farm in Cheddikulam and kept there for a week or two. If the police failed to locate the missing families, they were next transported to Weli Oya, where Tamil businessmen had taken a massive stretch of land on lease, under the pretext of helping the government in its food production drive. The Dollar, Kent, Ceylon Theatre and other farms owned by Tamil entrepreneurs were on this massive stretch of land in Weli Oya.

Athulathmudali later got these special leases cancelled. The farms owned by these Tamil entrepreneurs were taken over by the state and handed over to the Prisons Department to run open prison camps.

Norway fancied itself as a skilled peace facilitator. Norway    fondly said it was a small power without geo-strategic interests and colonial baggage. They were not   motivated by self-interest, and were not seen as a threat.  However, Norway is known internationally for its high profile meddling in peace negotiations. .

Norway has been actively engaged in promoting peace and reconciliation in dozens of countries, said the government of Norway, very proudly. These countries are Afghanistan, Colombia, Guatemala, Israel, Myanmar, Nepal, Philippine, Somalia, Sri Lanka, Sudan and Venezuela.

 In addition, Norway has also provided financial and technical support for peace processes in Aceh, Burundi, the Democratic Republic of Congo, Kenya, Mozambique, Syria and Uganda.  Norway has also been engaged in dialogues in several other countries, including Haiti, the Dominican Republic and Timor-Leste, the Government of Norway concluded.

Norway was not always successful in these efforts. The best known failure is the Oslo agreement between Israel and Palestine. Negotiations for Israel and Palestine were conducted secretly in Oslo, Norway, hosted by the Fafo institute and the agreement was signed in Washington.  Israel and Palestine are fighting even harder today.  Oslo is forgotten.

The second best known failure is that of Sri Lanka ,where  the  government  crushed the  LTTE militarily, and decisively won the war, leaving no room for Norway to negotiate and create Eelam.

Norway had offered its services to Sri Lanka as a peace facilitator, as soon as the IPKF quit Sri Lanka in March 1990.   In June 1990 President Premadasa sought Norwegian help to establish contact with the LTTE. Norway started to function as a facilitator in 1991.

In 1994 President Chandrika invited Norway to help monitor a truce agreement. In 1995 LTTE also invited Norway to act as a  go between. The LTTE wanted a powerful mediator, not just a facilitator,   observed Michelsen Institute when in 2011, it reviewed Norway’s performance.

In May 1999, the Kumaratunga government confidentially provided Norway with a
formal mandate to initiate a dialogue with the LTTE, still a banned organization
under Sri Lankan law. Norway had several secret meetings with President Chandrika, where the President had asked Norway to bring the LTTE back to the negotiating table.    Norway had also met with Kadirgamar and GL Pieris, mostly in Switzerland.  

 In 1999 President Chandrika had asked the LTTE the third parties they wanted, for the  peace talks and of the list of five countries they gave, Chandrika selected Norway.   In the mean time, Erik Solheim, Norway’s Minister for Foreign affairs had initiated several secret talks with LTTE through the Norway ambassador in Sri Lanka. He said he was acting on representation made to him by Tamils in Oslo.

Norway’s role in Sri Lanka has been criticized in  Norway by Norwegian National Assembly, the Norwegian media and by academics.  These groups have been critical of the Norway peace keeping role in general. Critics point out that positive results seem few and far between. Norway’s idealist intentions are not matched by achievements in terms of lasting peace, said critics, citing the Middle East and Sri Lanka as examples.

Thorbjørn Jagland former PM of Norway had said in 2008 that nearly all the peace processes that the Norway had been involved in lay in ruins. Also that some studies have shown that wars that end in military victory produce a more stable peace than negotiated settlements.

It is Sri Lanka’s good fortune that Norway failed as a facilitator as they may have created another South Sudan, said Gomin Dayasri. The credit goes to the people of Sri Lanka who did not allow its government to be manipulated by a foreign hand. (Continued in 23B)

Sarath Wijesinghe President’s Counsel, former Ambassador to UAE and Israel, President Ambassador’s Forum and Jeff Goonawardena-Former Counsel General, Managing Director Thilanka Group of Hotels (International) and Joint Secretary Ambassador’s Forum

Foreign and Domestic Policies

These are some topics interconnected and interwoven for a country to prosper in tourism and economy. The world today is interlinked to communicate with the rest of the world in few seconds with a click of a button from the modern technology and digitalization which is fast spreading worldwide. Today tourism has become a major income in many parts of the world, with the natural resources and modern developments linked to innovations. Foreign Policy is a set of pre-established strategies designed and implemented systemically to manage countries relationship with other nations. They are structured guidelines that regulates international and political dealings. Foreign Policy is prepared by governments to deal with international affairs adequately for the benefit and prosperity of the country, which will guarantee the domestic affairs and proper safeguards from outside and foreign goals. It protects countries core values and interests, national security and economic prosperity. Foreign policy is supposed to be an extension of domestic policy and it is the duty of the governance to formulate the domestic policy in compatible with the foreign policy concepts worldwide. Obviously progress success developments, industries and tourism has direct effect on a proper and effective foreign policy and relations which deals with the rest of the world. Domestic policies of a country are administrative decisions that one directly related to all issues and activities within the states boarders. It differs from the foreign policy, which refers to the way a government advances its interests in external political spectrum. Way government advances external policies, business, education, foreign policy, tourism, business, agriculture, developments, law and order and other factors are maters in the preview of the Executive and Legislature to function and perform. Sri Lanka is in need of a correct and foreign policy able network of Ambassadors and Embassies to meet the modern trends and challenges.

Foreign Policy Diplomacy tourism Interlinked

Foreign Policy, foreign Relations and Diplomacy are interlinked to tourism as the success of tourism depends on the goodwill and friendship with the rest of the world. The most important economic features of activities related to tourism sector is that they contribute heavily on the GDP of a country, hence high priority goals are given in developing countries. It generates high income and foreign exchange to the earnings to the nation. Best natural resources are in our possession to be a best destination if not the best, with sea right round the country with beautiful shallow parts with beautiful corals, network of rivers springs and beautiful water falls, deferent climatic condition with few miles away, finest wildlife, natural beauty, historical religious and archeologically monuments and ruins of great historical significance are a few attractions, in addition to the friendly people always with full of smile. Educated experienced and a professional touch is required to uplift the tourism in Sri Lanka to the world standard.

House must be in order

Due to economic and political pressure exerted globally, regionally and locally, it is time we place our household in order at any cost in the resolution of the ongoing disputes. Tourists expect the destination to be peaceful and safe to stay with moderate expenditure of living with reasonably expenditure for consumer items of quality including hotels and other facilities. Is Sri Lanka truly independent on the political and economic fronts to take independent decisions on economic issues in relation to dealings with the member nations, international organizations, and monetary institutions on domestic or international issues, is a question difficult to answer in the debt ridden economy and pressure from world powers demanding our land and resources. We are strategically and geographically placed in the main sea/air routes, next to a major regional power, competing with China. Powerful neighbour is a  powerful economic capable of exerting  direct ripple effect on Sri Lankan foreign and economic policymaking, which is to be seriously considered by the Sri Lankan policy framers and the governance. Tourist industry should be manned and managed by professionals without political interference and politicians.

Foreign Policy

Foreign policy is the set of rules or practices followed by a nation as a member of the global forum linked by the UN today as guidelines to the international organisations and the member states. This is the simplest definition in addition to detailed academic definitions. A set of rules could be written, direct, and indirect or in the form of speeches or declarations of the head of the state, generally the policy’s formulator implemented by the Foreign Minister or the group of ministers. In any event, any state enters into agreements, conventions and treatises which are part and parcel of foreign policy which is intact in the system on foreign policy. Some countries give special attention and emphasise foreign policy, and some are not. USA, UK, Russian Federation, and China prioritise foreign policy and sensitive to other countries’ foreign policies due to their interests in different countries and their policies. One of the first duties of the new USA President perform was to revamp, reform and reactivate the foreign policy of the USA, in line with his policies of other countries, especially in dealing with the rest of the world and other nations by taking a complete U-turn from that of the policies of the predecessor on human rights and war. He put the foreign policy in order as has been done by his predecessors, which has a bearing on Sri Lanka and the Geneva process. Member nations today are giving top priority on economy connecting directly to the foreign policy giving full power and responsibility to the network of Ambassadors who are guided and trained on promoting economic and financial needs of respective countries, giving targets and strict guidelines. Unfortunately, this trend has no ripple effect on our network of Ambassadors around the globe enjoying the perks at the cost of the tax payer, and the cradle of the network of the representatives of the country expected to showcase the country to the world, which is so easy as Sri Lanka is one of the most beautiful countries in the world with human resources, water in abundance and excellent climatic conditions unappalled as an ideal tourist destination. Foreign policy is the strategy, and the future line of action of a nation on other nations and the world at large is a broader definition in terms of economic, defence, and all other areas which are so important and sensitive to the world over. This brief explanation shows how important it is for a country like Sri Lanka desperately in need of good friends and backers considering the weak economic structure deteriorating gradually in need of FDIs, and other economic backings including the goodwill of friends in need when the economy is in bad shape, debt-riddled and in need of foreign reserves when acing the covid 19 crisis, just next to India one of the most affected. No nation can live in isolation in the new world interconnected digitally with physical barriers not taken seriously when interrelations and interconnections are essential for existence. Showing foreign policy is a necessity for a nation connected through the network of the United Nations. The statement of Henry Kissinger that powerful nations have only national interest may apply to many countries as the interest of any government is their own country giving top priority is a reality all the other states must remember. This is a classic example and a lesson for those countries that are aligned to groups or clicks based on various considerations. There are theories and pronouncements and suggestions on look Asia, India first, Asia first, and Sri Lanka first etc., from multiple sources without the direct attention of the head of the state, the formulator and creator of the policy. Any country’s leaders and governance consist of human beings with human weaknesses when the human qualities are suppressed with power due to greed, power and pride. The quotation indicates how selfish they are as any other human being vested with power! The interests of the respective country are what matters other than other considerations for a member of the nations in the world family Sri Lanka as mostpopular tourist destination. Interests of major powers groups and international organizations play a main rile in the formulation and exercise of foreign policies and relations in smaller nations seeking assistance form rich and powerful. Economic power and independence matters a lot for the small nations to be independent and take independent decisions on foreign policy and relations.

Popular destination for centuries

For centuries, Sri Lanka has been a popular place of attraction for foreign travellers, for various reasons. It is a world renowned destination for historical and archaeological significance, Buddhism linked with culture and historical sites of significance, natural beauty with forests plants and wild life of most rare species of world heritage sites and monuments, beautiful waterfalls and the network of rivers and historical water tanks spring from the beautiful hill country namely little England akin to climate in England, varied climatic condition within hours in the developed network of roads reminding of the roads in Wales and Ireland are only few attractions in addition to smiles of the ever friendly villager with a broad smile always. Despite the geographical and many other advantages Sri Lanka is slow in leapfrog uplifting the tourist industry which remains static for long stagnating awaiting rejuvenations of the trend to reach upwards.

Many visited and spoke of Sri Lanka for generations

Chinese traveller ‘Fa-Hian’ – Buddhist monk visited Sri Lanka as early as 410s AD and in the 12^th contrary with a group of other minks and stayed in Sri Lanka on a study mission where he made many noted on Sri Lanka and Buddhism. Italian explorer Marko Polo claimed Sri Lanka to be the best destination for tourists and tourism. In 2015 Sri Lankan capital Colombo was the world’s fasted growing tourist city in the world. King Asoka’s friendship with King ‘’Devanampiystissa’’ (247BC -207BC) and sending son ‘’Arath Mahinda’’ and daughter ‘’Sangamitta’’ in is a remarkable historical event in annuls of the history of Sri Lanka on foreign policy and relations continued since then.

Well documented

Sri Lanka and tourism is well known and well documented, lonely planet selecting as the best destination on the globe for tourism, despite adverse comments and clarifications required to eradicate misinformation Sri Lanka on steps taken to wipe off  the most fearful and dangerous terrorist outfit for ever, thereafter introducing law and order, peace, creating a haven for tourists and tourism with comparatively reasonable consumer items and excellent network of hotels and restaurants and guest houses to cater all strata of tourists. 

We are still lagging behind

When compared to our other competing destinations with less glamour beauty and resources, we are still lagging behind due to various reasons we are able to take corrective measures and improve on. For example the UAE with less natural beauty resources and ingredients for tourism, she is a leading world tourist destination and a Hub in the Middle East attracting a large influx of tourists. Fortunately they have oil explored in 1960 which they vey wisely invested using the geographical situation creating a Naval, Air and Business Hub linked to tourism providing facilities but with meagre natural beauty and resources as ours. Same is mentioned in many other destinations flourishing in successful tourism. It is time for us to learn from mistakes, others, and our own experiences to aim to be the best global destination with a new vision, plan and vigour fighting the challenges of corona and world downward trends on draw backs on economy and other issues against forward trends. Next best example is Thailand which has a booming tourist industry maintain religious and cultural values.

Must draw up a plan

We must draw up a plan and a strategy considering, the challenges, drawbacks and the future needs exploiting our resources and competence as a group to promote tourism to lift it to the 21^st century as it is going to be our future and future hopes to promote tourism we have been gifted with our own free resources when other competing destinations are compelled to create artificial environments and needs for tourists and tourism. It is not only the hotels and other facilities that are needed to attract tourists to a country. We as hosts will have to look into and after all the needs of the visitors to their liking from the time the visitor plans to find a destination. It is essential on our part to publicise our destination to the best based on the modern digital age. Our publicity is on some standard and the internet and the media is fairly well equipped requiring final touches and fine tuning to face the digital age. Let us draw up a modern publicity platform with innovative novelties giving all the details in modern and attractive novel way. We must develop a tourism regime like the employment programme in Philippine where 30% population is overseas in employment where the country has planned the population for future employment worldwide. Philippine young is trained during young ages to foreign employment with language abilities that has captured the employment potential in many areas such as hospitality sector. In the same way we have to train and develop our talents on tourism and transform the system to adopt to new trends of tourism without disturbing our culture, way of life and outlook which is a tourist attraction. Singapore is taking attempts to create artificial waterfalls and greenery due to the geographical situation when Sri Lanka is so fortunate to possess the best natural and gifted environments. The new trend of the digitalization with 110% mobile penetration, 60% access to internet via mobile and computers must be utilized for developments and tourism, as a way forward on economic and developments in other areas, as a part of the master plan.

Situation in the country is not so satisfactory

Situation of the country should be to the liking and satisfaction of the visitor who has chosen the destination for some reason of is choice. It could be media, publicity, culture, religion, scenery and beauty of the country and many more one or more reasons. We must have proper and trained tour assistances who will identify the needs and cater the needs to the satisfaction till the end of the tour and thereafter to narrate the good news to the word over. Tour guide is to be trained, pleasant, knowledgeable honest and registered guided and supervised by the tourist authorities and the tourist police which is set up for safetyman confidence. Tourist schools to be streamlined monitored and have full supervision from the government and the tourist ministry based on the criteria adopted by other competing nations. The state must give special emphasis and attention on the law and order situation in the country to give protection and confidence to the visiting friends we are bound protect and look after. Media must be careful on reporting the matters regarding tourists and tourism always considering the good name and good will of the country and the reputation of Sri Lanka and world over.

Resources of countries

Many countries have own resources of income for them based on natural resources, ability of the citizen, or sources of income with always tourism is given prominence as a main or a subsidiary income of the nation. For example our friendly nation Israel is an agricultural country as a leader on agriculture and an innovative nation with leaders on modern technology, fighting with neighbours right round yet promoting and giving tourism top priority as an income generating process. Tourist arrive as it is a historical country with historical background, the country has exploited careful to promote the nation as a tourist destination. This is only an example many other countries worldwide promoting their countries tourism as a main or a subsidiary income. Israel is concerned and careful of their safety and safety of the visitors in addition to providing the services as hosts of the tourists. We are in a learning process rom others whilst improving ourselves. Port city as the International Financial Centre will be useful as a major and main FDI, which takes time to reap the harvest. But the fact that it is in the process will give confidence and strength to the tourist industry always connected to the development and economy of the host country.

Needs of/for tourists

Let us consider the needs and requirements of a tourist visited to our country, having spent a substantial sum. It could be to see the beauty such as water falls as described in broachers, to visit the sites of historical significance having heard from books or libraries, enjoy the beautiful beaches seen in books and images connected to swimming, surfing, fishing, or whale watching, learn on Buddhism and seeing the historical temples such as the temple of tooth, or any other one or more reasons known to himself and the group. Majority of tourists plan out the visit either by himself or a tour agent finding the most wanted and loved attractions of their choice and liking. Finding a reliable tour agent, places of stay, travel advice on sites, security, and the budgeting are main feathers of planning making arrangements on the explorations. There are so many areas and aspects to be looked into such as medical conditions of the hosts and their needs, making preliminary arrangements of sightseeing on meeting people making prior appointments, are list of issues to be looked into. We need genuine tourists who are not parasites such as some who visit to exploit the goodwill of the people and sometime engaged in illegal trades. The state must be careful in monitoring tourist influx and it is a good idea to maintain proper and detailed records.

Safe and friendly environment

Hosts expects a safe and friendly environment from the arrival and the officers including immigration, airlines, and support staff should be with a smiling face and ever prepared to assist in all the areas of need. Broachers should be in English and preferable in many other languages in detail educating the hosts on the visiting country, culture, way of life, and places of interest in detail. In Singapore the brother consists of basic laws including consumer law and procedure, all details on health and precautionary measures, I n detail in simple language and the guidance and procedure is so simple with friendly nature of the staff in the visiting country. In Sri Lanka the visiting friends are troubled by taxi drivers, touts and many others pleading and pressurising them with requests, demands in the guise of assistance discouraging the visiting tourists at the entry with fear physics and sense of danger and uncomfortable feeling which has to be avoided in the name of tourism and goodwill of the country. There are horrifying stores of taxi drivers harassing foreign and Sri Lankan passengers on return, with no proper remedy despite many unpleasant and dangerous incidents published on the media often gives drastic effects to the industry and the image of the country  appear to  be simple but complicate in terms of reputation and goodwill of the country. These are not unknown to the administration which has been given a blind eye for reasons one cannot understand other than sheer ignorance inefficiency and bad management. The environment has to be please clean attractive and orderly. Is it so in the Airport? In the eye of a frequent traveller entering the airport with lot of hopes and pleasant feelings. Advertisements and notices must be meaningful understanding and attractive. Some time ago there was a massive notice at the entrance of the immigration entry, exhibiting fine for an offences on drugs when it could have been done in a ore gentile way.

Duty of the host country

It is the duty of the host country to look into all aspects of the visitor in detail whoever is the invitee and the guardian or the guide as the host country is expected to supervise the professional work expected to be performed by the private or the state sector, as the blame always on the host country for mismanagement. There should be a separate tourist police and officers for the safety of the visitors, who are in the hands and custody of the local staff never mind who they are with. In many other tourist countries the tourist police seems to be active and do not seem function in Sri Lanka at all. These are not matters something new to the industry, but the blame is on leaders of industry who are responsible, and if they cannot perform they must honourable leave leaving a more efficient person to manage. It looks that the leaders of the industry are not innovative and earn form the mistakes and other countries, in many simple and practical innovations.

Consumer Items

Standards of Consumer items food and restaurants and hotels the visitors used must be of the highest quality or if this cannot be maintained we must give up tourist trade as failures. Tourist heads must agree with the Consumer Authority, Standards Bureau, Local Authorities, Public health Inspectors, and all chains of hotels and restaurants  countrywide to give  healthy food at a price may be difference of prices to visitors with a more strong buying power prepared to pay more. Implementation of these regulations will help even the local citizens awaiting the law and order to be implemented. Campaign against junk food, cola and unhygienic drinks, and generally junk food available mostly in leading sophisticated food chains must be monitored protecting visitors and locals equally in terms of long term prevention and protection health of all is a paramount necessity especially when we are in the most dangerous era on Covid-19 Pendulum leading the nation and the world nowhere with o hopes or an end in the near future and living on hopes. But the fact remains that we have to live with it for an unknown unlimited period and we must get ready to love with it with necessary adaptations and adjustments. Consumer items do not mean the goods alone. Services including hospitals and other organizations and services are included in the category under the consumer law that should be rigorously implemented to the benefit of the tourist and tourism.

Environment disasters

It is sad we are destructive and destroy our environment on sand mining, deforestation, in many other ways in small an large scale sometimes with patronage from the errant government servants in the parole of the perpetrators’ on destroying our environment. For us to be on top in tourism we must give priority to environment but informational it is not given priority like in other countries which is sad to note. How could we prosper when our forest is destroyed and sand mining is taking place at a terrible rate destroying our river banks and damaging the forests on high lands which is the source of water? Tourists love environment which is our wealth we must preserve protect and enhance without allowing the mischief makers to destroy. Environmental destructions taking place in a large scale and it is the duty of the governance to put an end to it if tourism is to be developed.

Live with Covid 19

Covid situation is aggravating daily with the large number of deaths increasing number of new cases all over the country, which is disturbing. It seems that we have to live with covid 19 for an unknown period and it is time to get used to and learn with it giving priority to tourism as well as our income is day by day declining in all sectors in the state. The situation in the world including the world powers and our immediate neighbour  India and many countries counties are day by day attacked by the virus,  with increase of deaths and number of patients to the highest  levels uncontrolled by all measure as sadly shown on the TV images in India with the warning to Sri Lanka to be careful reaching us across boarders and via other media such as cargo, import export and the movement of human with no order and restrictions as seen on the images and warnings by the security forces ever struggling with the unruly bombs disobeying the basic instructions so easy to follow.

Religion, Culture, crafts and such traditional trades and arts

Sri Lanka is full of cultural, religious places and full of traditional learnings will be an attractive and a productive areas in promotion of tourism and promotion of traditional skills especially in rural areas. ‘’Tovil’’ (devil dancing) and traditional plays are well known to the world and there is a demand and need to learn the process by cultural groups worldwide linked to tourism. Religious tourism will have a main role on sightseeing of religious places of worship and learning the religion Buddhism being the most fast spreading religion in Europe and many parts of the world.

The Law and Procedure on Tourism

Tourist board act no 10 of 1966, and tourist development act no 14 of 1968 are followed by the act no 38 of 2005 in force is to be amended in due course with current proposals. Do we need change of law and whether change of law will improve tourism are matters to be considered by the Minister in charge and the governance considering tourism is going to be the main source of income and the image building we are desperately in need of. Following entities are set up under the current legislature for the management of the tourist industry. SLTDA Sri Lanka Tourism Development Authority SLITHM Sri Lanka Institute of tourism and hotel management, SLTPB SLCB Sri Lanka tourism Promotion Bureau SLCB Sri Lanka Convention Bureau. More than change of law we must change the lethargic attitude and lack of new ideas and innovations, learning form mistakes and success of others.

Tourism Development Fund will consist of 1/3 of airport embark

Let levies collected from the industry with voluntary payments too and the income be dispersed among four institutions. Fourteen years of existence of the act has not shown improvements and there are opinions of duplication of matters among the institutions, and there are fears that the act is not properly implemented with the feeling that the private sector participation is minimal. There are improvements which are minimal such as increase of 24,451 rooms of 5.6 billion investments with 6% GDP of the country. There should be prize matches and uplift of standards. Our Zoological Gardens in one of the best in the world not maintained with world standards. It will be an ideal distinctions for the tourist linked to wild life parks spread countrywide, at a price to the tourists with good standards.

Embassies international community and tourism

Sri Lankan Embassies are the forerunners of the nation and it is the duty of the Ambassadors and staff to take charge of tourism along with the developments based on economic diplomacy which other countries have given priority to. Every embassy must have a tourist desk and all other sectors should come under the preview of the Ambassador as the representative of the President and the nation. Needless to say it is the duty of the Ambassador’s forum to help the process and the nation in all sectors. Ambassadors and Embassies have a pivot role in promoting tourism trade and commerce for the country they serve giving top priority to trade commerce business and image building for which as a new trend with almost all the countries are giving priority today.

Way forward

Where have we gone wrong, and what should be our way out of this mess to emerge victorious on tourism and the general crisis, with which we can go forward to the highest echelons on tourism and productivity as a part of the world economy. Let us be frank and realistic in our dealings and future strategy. We have gone wrong badly in strategy, management, and absence of proper way forward full of corruption.  Inefficiency is the other evil surrounding us to be eradicated as a matter of urgency. Leadership on tourism should realise that they have failed and in return the country has failed due to corruption and inaction. If the  tourist leadership feels they have failed it is the duty of the head or heads to vacate forthwith to avoid leaving a group of dedicated educated and committed group to manage with new vigour and strength. In the competing industry with many competitors in the world reminding us of the adage that we are not the only beautiful girl on the beach when other competitors are working round the clock. Thailand, Vietnam, UAE, Israel, are some who have bypassed us with less or no resources and beauty that we possess. These statements may not be palatable but the truth is to be said for the betterment of all and the nation. Israel has no resources except the human resources. We have resources not second to any other nation in the globe which we have not exploited. UAE is sandy land using desert for sand safari. Vietnam Israel and Japan make use the tragedies’   they have undergone to attract tourists. Nepal uses Himalaya, Bhutan religion and simplicity, India vast places of interest, Maldives shallow sea, Israel places of historical and religious significance, UK the developments and historical aspects including the Royals, France ‘’Ifal Tower’’ and places of historical significance, and Sri Lanka – What haven’t we got to show the world of tourism?. It is sheer incompetence, lack of innovativeness, lack of strategies, planning and exploration of novelties. The words may not be palatable but may be productive and useful in the long run for the betterment of the nation. The will determination and the vision of the leadership in governance is a major factor that is lacking and it is time to make adequate changes and adjustments in the direct direction. In the circumstances foreign policy, foreign reactions, diplomacy and tourism should work together with a same and similar aim towards tourism. It is encouraging that the governance is giving priority to tourism today. 

වාගිස ප්‍රනාන්දු විසිනි.

ඊයේ (12 වනදා) ලංකාවේ ආසාධිතයින් ගණන 3039කි. (රජය විසින් නිකුත් කරන දත්තවල නිරවද්‍යතාවය පිළිබදවද ප්‍රශ්ණයක්ද මේ වනවිට මතුව තිබේ) ඒ කෙසේවෙතත්, එම දත්ත නිවරැදියැයි උපකල්පනය කිරීම හැර වෙනත් විකල්පයක්ද අපට මේ මොහොතේ නැත. මන්ද? පසුගියදා ඇතැම් රජයේ රෝහල්වල කොරෝනා ආසාධිතයින්ගේ ධාරිතාවය ඉක්මවාගොස් ඇතැම් ආසාධිතයින් රෝහල් භූමියේ පවා වැතිර සිටින ඡායාරූප මාධ්‍යයේ පලවූ විට ඊට පිළිතුරු වශයෙන් රජයේ එක්තරා උසස් සෞඛ්‍ය නිලධාරියෙකු පැවසූයේ ආසාධිතයින්ට අවශ්‍යවිටෙක එළිමහනට පැමිණ හොදින් වාතාශ්‍රය ලබා ගැනීම සදහා බාදාවක් නොමැති බවකි. නමුත් ඊට දින දෙකකට පමණ පසුව රාජ්‍ය ඇමතිවරයෙකු එම රෝහලේ සංචාරයක නිරතවූ අතර ඒ මොහොතේනම් වාතාශ්‍රය ලබාගැනීමට පැමිණි කිසිදු ආසාධිතයෙක් එළිමහනේ දක්නට නොලැබිනි.ඒ, එම අවස්ථාව වනවිට ඒ සියළු ආසාධිතයින්ව ඔක්සිජන් ටැංකිවලට සම්බන්ධ කර තිබුනු නිසාද විය හැක.

ඒ කෙසේවෙතත්, ඊයේ දවසේ මරණ සංඛාව 156කි. එය ඊයේ දිනයේ හමුවූ ආසාධිතයින් ප්‍රමාණයෙන් ප්‍රතිශතයක් ලෙස ගත්කල 5% කට වඩා තරමක් වැඩිය. එම මරණ වලින් 121ක්ම වයස අවුරුදු  60 ට වඩා වැඩි පුද්ගලයින්ගේ බවටද වාර්තාවිය. එම තත්වය ඊයේ දිනයට පමණක් නොව සමස්තයක් ලෙස ගත්විට මේ දක්වා වාර්තාවූ කොරෝනා මරණ වලින් බහුතරය වයස අවුරුදු 60 ඉක්මවූවන්ගේ බව දැනගන්නට ඇත.  ඒවාගේම මේ දක්වා වාර්තාවුනු මරණවලින් අතිබහුතරය එන්නත් එකක් හෝ ලබා නොගත් අයගේ බවට සෞඛ්‍ය අංශ පුනා පුනා කියමින් එන්නත්කරණය සදහා පුද්ගලයින් පොළඹවන ආකාරයද අප විසින් පසුගිය කාලය පුරාවටම දැක ඇත.

ලෝකයේ බොහො රටවල් කොරෝනා වෛරසයෙන් බේරීම සදහා ආරම්භකරන ලද එන්නත්කරණ වැඩසටහන්වලදී සෞඛ්‍ය අංශවලට, ආරක්ෂක හමුදාවන්ට මූළික ප්‍රමුඛතාවය දුන් අතර ඉන්පසුව ප්‍රමුඛතාවය ලබාදුන්නේ ඒ ඒ රටවල විවිධ රෝගාබාධ සහිත හෝ රහිත වයෝවෘද්ධ රටවැසියන්ට බව රහසක් නොවේ.

නමුත් ලංකාවේඇතැම් ප්‍රභූන් සහ වරප්‍රසාදලත් පැළැන්තිය හැර සාමාන්‍ය ජනතාව සම්බන්ධයෙන් එම ප්‍රමුඛතාවය එළෙසින්ම දුන්නේදැයි සැක සහිතය. එසේවූවානම්, මේවනවිට ලංකාවේ වයස අවුරුදු  60ට වැඩි ජේෂ්ඨ පුරවැසියන් සැළකිය යුතු පිරිසක් සදහා එන්නත් ලබාදීමට හැකිවනු ඇත. එන්නත්කරණය එළෙසින් සිදුවූවානම්, රටේ වර්තමානයේ සිදුවන කොරෝනා මරණ අතුරෙන් අතිබහුතරයක්වන වයස අවුරුදු 60ට වැඩි පුද්ගලයින්ගේ මරණ සැළකිය යුතු මට්ටමකින් අඩු කරගත හැකිව තිබිනි. නමුත් රටේ අවාසනාවකට මේ දක්වා සිදුනොවූ ඇතැම් දේ මෙන්ම එයද එසේ සිදු නොවිනි.