උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

සමගි ජන බලවේගය පක්ෂයද තම ජාතික ලැයිස්තුව සඳහා අපේක්ෂකයන් නම් කර ඇත.

මෙවර මැතිවරණය අනුව එම පක්ෂයට ජාතික ලයිස්තු අපේක්ෂකයන් හත්දෙනෙකු වෙන්වී තිබේ.

පරාජය වූ කිසිවෙකු ජාතික ලයිස්තුවෙන් යැවීමට එම පක්‍ෂයද කටයුතු කර නැත.

එම පක්ෂය විසින් මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා වෙත නම් කර යවා ඇති ලැයිස්තුව මෙසේය.

1. තිස්ස අත්තනායක
2. හරින් ප්‍රනාන්දු
3. ඉමිතියාස් බකීර් මාකර්
4. ඩයනා ගමගේ
5. ශිරාල් ලක්තිලක
6. රන්ජිත් මද්දුම බන්ඩාර
7. මයන්ත දිසානායක

By P.K.Balachandran Courtesy NewsIn.Asia

The resounding victory of the Rajapaksas has sent a number of politically significant messages.

Colombo, August 7 (newsin.asia): The Sri Lankan parliamentary elections, held on August 5, the results of which were unofficially out on August 7, have sent a number of politically significant messages. These are as follows:

Getting Two Thirds Majority

The results have shown that it is possible to get two- thirds majority even under the Proportional Representation System (PRS) which facilitates the entry of a number of parties, even small ones, into parliament, preventing efforts by a big party to form a government of its own without the support of small parties.

The ruling Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP), led by Mahinda Rajapaksa, has got 145 seats, just five short of 150, which is the two thirds mark. But it has allies like the Eelam Peoples’ Democratic Party (2 seats); the Tamil Makkal Viduthalai Puligal (1 seat); the Sri Lanka Freedom Party (1 seat) and the National Congress led by Athaullah (1 seat) which will enable it to muster two thirds. Thus in total, the SLPP has got 150 in the House of 225 or two thirds. Few believed that two thirds was possible. Party organizer Basil Rajapaksa was himself aiming only at 135.

Boost To Majoritarian Politics

The results have shown that it is possible to win with a substantial majority or even two thirds, with the support of the Sinhalese community only. The Sinhalese are 70% of the Sri Lankan population of 21 million but have typically been divided. However in the November 2019 Presidential election, the SLPP showed that the Sinhala vote could be consolidated. The party has shown that again in August 2020.

In the poll campaign, the SLPP had taken a hardline against the Tamils’ demand for a federal constitution and also against the Muslims who it alleged were silent supporters of Islamic terrorism which showed its potential in the April 21, 2019 multiple bombings in four towns including Colombo. SLPP campaigners portrayed the demands of the Tamils and Muslims as national security threats. The West’s support for the minorities only added to such a threat perception.

In many places, the Tamils and Muslims voted for the more accommodative Samagi Jathika Balawagaya (SJB), a breakaway group of the United National Party (UNP). Where they are in substantial numbers they voted for their own sectarian parties. But Muslim support did not tilt the balance in favor of the SJB because the SJB got only 24% of the votes overall as against 60% secured by the SLPP. The Tamils, who had supported the SJB in the Presidential election of 2019, deserted it this time in favor of their ethnic parties.

Decimation of United National Party

The United National Party (UNP), Sri Lanka’s oldest party, which had formed governments many times earlier, could not elect a single member this time. And its leader for more than two decades, former Prime Minister Ranil Wickremesinghe, was also defeated. The UNP is entitled to a single nominated seat under the PR system. But it is said that leader Wickremesinghe does not want to be nominated.

The UNP began to see a steady decline under the leadership of Wickremesinghe. A party with a rural base under the D.S.Senanayake and his son Dudley Senanayake, the UNP became too urbanized, elitist, bourgeois, and pro-West under the stewardship of Wickremesinghe. This is why the party saw defections and a major split when its Deputy Leader Sajith Premadasa broke away to form the SJB ahead of the Presidential election in 2019. In the parliamentary elections, Sajith’s SJB got 54 seats while the UNP under Wickremesinghe drew a blank. The SJB’s relatively better performance shows that it had a struck a chord with the Sinhala masses to some extent. Sajith Premadasa is seen as a non-elitist leader though not in the same way as his father, President Ranasinghe Premadasa, was.

Changing Tamil Concerns

The polls in the Northern Province showed that Tamil extremism is on the wane, although some pro-LTTE radicals like Gajendrakumar Ponnambalam and C.V.Wigneswaran won. The bulk of the seats was won by the moderate Tamil National Alliance (TNA) fighting under the Ilankai Tamil Arasu Katchi’s House” symbol. The elections in the North also showed that the Tamils now want economic development, besides federalism. This is seen in the success of the pro-government EPDP (2 seats) and the SLFP (1 seat).

The Muslims have continued their tradition of supporting national parties or religious parties which would join governments. Much of the success of the SJB this time, is due to the support it got from Muslims in non-Muslim majority electorates.

Centralized Constitution

The results will definitely pave the way for a major overhaul of the Sri Lankan constitution to enable the formation of stable governments with sufficient strength in parliament. Using its two-thirds majority, the government of President Gotabaya Rajapaksa and Prime Minister Mahinda Rajapaksa will either repeal or drastically prune the 19 the. Amendment (19A) introduced by the Wickremesinghe regime in 2015.

It will also modify the election system by making it a First Past the Post System (FPS), mainly, if not fully. The FPS will enable a single party to form a government and even secure two thirds of the seats. The existing Preferential Vote system (with voters ranking their preference in a list of party candidates) may also go because the system leads to competition among the candidates of a party.

The complaint against the 19A is that it weakens the Executive Presidency in a system where the Executive President is directly elected by the entire country. The 19A takes away many of his powers and hands them over to the Prime Minister or to the non-elected Independent Commissions. There is an argument that the 19A gives the non-elected/non-political Independent Commissions too much power, making a mockery of representative government.

Because of the 19A, President Maithripala Sirisena could not sack the then Inspector General of Police, Pujith Jayasundara, for failing to prevent the April 21, 2019 blasts despite the availability of intelligence about the perpetrators days in advance. As per the 19A, the President had no power to appoint, transfer or sack any official. A head of a department could not choose his officials without the consent of the Public Service Commission.

The Rajapaksas might allow some of the Independent Commissions to remain but with clipped wings. The general tendency will clearly be towards centralization rather than decentralization.

Fate Of Provincial Councils

Given the tendency to centralize the administration, the minority Tamils fear that the 13 th. Amendment, which set up elected Provincial Councils and devolved a modicum of power to them, might be scrapped. But this is unlikely to happen, not because India has a stake in the system, having brought them about through the India-Sri Lanka Accord of 1987, but because the Sri Lankan political class has developed a tremendous stake in it.

The Provincial Councils system has created an intermediate governance stratum between the local bodies and the national parliament. The elected councils, with their Boards of Ministers with departments under them, give aspiring grassroots politicians instruments of power and a means to get to parliament at a later date. Mahinda Rajapaksa once said that if he abolished the Provincial Councils, Sinhalese politicians will themselves protest in front of his house.

Independent Foreign Policy

The election results will enable the Rajapaksas to pursue an independent foreign policy. The parliamentary backing they have will enable them to resist pressures from the West, India and even China to do their bidding. Key regional and foreign powers are wanting a share in the Lankan economic pie and also Colombo’s support for their regional and global strategic designs. In such a situation, a strong, well-backed government will be better able to hold its own against outside powers.

Both China and India are keen on acquiring strategic assets in Sri Lanka and the US is wanting Colombo to sign the controversial Millennium Challenge Corporation Compact and the Access and Cross Services Agreement. India considers Sri Lanka to be in its sphere of influence which China is trying to breach. And the US and India want Lanka to support the Quad” against China, while China considers the island to be part of its Belt and Road Initiative.

Courtesy Adaderana

Following the United National Party’s unprecedented defeat at the 2020 parliamentary election, the senior leaders of the ‘grand old party’ convened a meeting at headquarters – Sirikotha on Friday evening (08) to discuss the election result and future course of action.

Speaking to reporters following the meeting, UNP National Organiser Daya Gamage stated that the party decided to carry out reforms and move forward. 

Asked about the election result, the former minister said he believes that the people decided that the government should be from the President’s party and also that former deputy leader Sajith Premadasa destroyed the UNP and destroyed himself.

Former minister Vajira Abeywardena, responding to questions regarding Ravi Karunanayake, said that there is no need to point fingers at any person over the defeat.

When asked about the SLPP forming a government with two-thirds majority, he said that the main group responsible for that is the Sajith Premadasa faction.

He also claimed that Premadasa ruined himself and the UNP along with his political campaign.  Abeywardena stated that they gave their full backing to Premadasa at the last presidential election, but he failed to win and now the 5.5 million votes have dropped to 2.6 million. 

The UNP failed to win a single seat at the 2020 general election despite polling 249,435 votes (2.15%), however the party did win one National List seat.

UNP Organiser for Divulapitiya Dr. Kithsiri Manchanayake stated that a decision would be taken regarding the National List seat come Monday, along with a host of other important decisions such as the future of the party and leadership.

Responding to a question, he said that UNP leader Ranil Wickremesinghe will not enter parliament from the National List seat as he is not a person who will enter parliament after being defeated. 

Meanwhile former UNP MP and ‘Samagi Jana Balawegaya’ member Nalin Bandara told reporters that the UNP leadership is still not willing to accept that the UNP has been destroyed today and kindly urged Wickremesinghe and his group to handover leadership of the party to the group backed by the people and supporters. 

At least now please understand that the leader in the hearts of the UNP supporters is Sajith Premadasa and handover the party to him. Because as true UNPers, we cannot stand this present situation,” he said. 

Courtesy Adaderana

Sivanesathurai Chandrakanthan alias Pilleyan of Thamil Makkal Viduthalai Pulikal (TMVP) has secured the highest number of preferential votes in the Batticaloa District.

However, the Illankai Tamil Arasu Kachchi (ITAK) managed to claim the victory in the district after polling 79,460 votes (26.66%). The ITAK won 02 seats in the district.

The TMVP meanwhile amassed the second highest number of votes in the district with 67,692 (22.71%) and secured one seat.

The Sri Lanka Muslim Congress (SLMC) has come in third with 34,428 votes (11.55%) and won one seat.

Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) received 33,424 votes (11.22%), also managing to secure a parliamentary seat.

United Peace Alliance (UPA) received 31,054 votes (10.42%) and Samagi Jana Balawegaya (SJB) 28,362 votes (9.52%).

TMVP – 01
Sivanesathurai Chandrakanthan – 54,198

ITAK – 02
Saanakkiya Rahul Rajapuththiran – 33,332
Kovinthan Karunakaram – 26, 382

SLMC – 01
Ahamed Zenulabdeen Naseer – 17,599

SLPP – 01
Sathasivam Viyalendiran – 22,218

Courtesy Hiru News

Courtesy Hiru News

The Sri Lanka Podujana Peramuna has announced the list of its appointed MPs.

As per results of the General Election 2020, the SLPP has secured 17 national list positions.

The party says it sent the list of appointees to the Election Commission today (07).

The People have spoken & given a victory that has surprised even the SLPP. The Voice of the People put to pieces any aspirations of a weak government fishing for frogs to cross over. The People have been wise & seen the signals & stopped such. This itself is a clear indication to the new government that the People have not only spoken but have signaled very strong expectations from the government. The New Government is now bound to deliver and deliver with professionalism and patriotism the essential features that propped up and differentiated the SLPP campaign from its competition.

As results continue to pour it, for the second time the majority have shown they can must the necessary votes to create a powerful government. This was evident from the November 2019 Presidential Election and it has been repeated again this election with a slight shift in tempo. There was a significant shift in voter mentality in the North. Clearly apparent was that the bastion of separatist racism that was drummed by TNA & ITAK has fallen and SLPP can be happy that Tamils have offered a laurel and it is a good start for better relations with Col. Ratnapriya leading the way. The Central Province can be happy that Thondamon’s son has also delivered.

The voters have not forgotten how the country suffered from the 2015 foreign funded regime change – a debacle Sri Lanka has yet to come over. The treacheries agreed and signed during that tenor will forever haunt the UNP Leader who will not only return home branded as a traitor but a leader rejected by his own party & supporters. No UNP leader who held fort for 25 years would want to retire with such memories. Imagine the thought of not even securing enough votes to return to Parliament! The tragedy & irony is that the kapuwath kola green voters eventually ended up rejecting its leader & its party and thus nailing its own coffin.

Between Sirisena and Ranil since joining a venture to destroy Sri Lanka, they have both ended up in destroying two of the oldest mainstream political parties in Sri Lanka. The SLFP and UNP are as good as buried. The results speak volumes. The two parties cannot continue unless they completely change their aims & objectives & begin afresh. TNA & ITAK that thought it was the cat’s whiskers too have been in for some surprises with the likelihood that its prominent personalities may also get rejected. There was a time when Sinhala MPs had to seek permission from Sumanthiran to speak in Parliament – such was the ridicule that the majority was subject to under a bogus yahapalana rule. It is a good time to remove the ideology for separatism via Vaddokodai Resolution legally & take legal action against promotion of LTTE under any form. With this done, the Tamil people can more forward and progress.

Every political party have been lavish in promising to the minorities but what have they really promised the majority in exchange for their vote. Coming to power with clear majority in 2019 and now in 2020 the landslide victory must give priority to the people who gave that landslide victory. The majority have never asked for a separate state, they have not sought to illegally acquire land, destroy ancient artefacts or abuse the system – what they seek is to ensure the unitary nature of Sri Lanka remains in tact, that no national assets or strategic areas are given to foreigners on whatever terms & conditions. A new constitution must deny any government voted for a term of office to make such decisions without asking the People/Citizens.

The people have shown they are ready to undergo austerity measures to help the government come out of the difficult situation aggravated from covid-19. They have undergone much hardships and sacrifices. The Western media propaganda enjoy to project the notion that only minorities are denied but throughout the election campaign we saw how in deep rural south even basic water, roads, schools and facilities are not enjoyed by the majority who despite all this came out in their numbers and voted for SLPP. Don’t neglect them this time too. They deserve better.

There are calls for the removal of 13a and 19a – certainly 19a must be removed. Not only have the Commission heads been biased but their selections have ended up removed from their positions! Another important change must be in the electoral system of how people vote and elect their MPs. That TNA who secured only 4% of island votes get 16 seats to parliament highlights the absurdity of seat allocation which must change. A Committee must be appointed to look into this as well as raise the entry vote % to Parliament.

There are some contentious topics that the People have clearly raised their voice against and the Government has the power to use the People as grounds to REJECT MCC-SOFA-ACSA and re-take Trinco Oil Tanks as well as annul any cooperation agreement with India for ECT entered into by the previous government in secret. No agreements in secret can hold water without the approval of the people. We saw the damage such agreements did in the past – Indo-Lanka Accord of 1987 & the 2002 Cease Fire Agreement are two examples. The 3^rdattempt was luckily stalled by the former President stopping the privatizing of state land & the signing of MCC. This government therefore cannot proceed with these agreements that the People have openly opposed. No Pathfinder should be entertained to do so.

It has been a case of ditta dhamma for most MPs who to please the international community to appease the real racists in minority leaders that backed the Ranil-Sirisena government to power and openly ridiculed the Sinhala Buddhists, imprisoned the Buddhist theros, imprisoned the intelligence officers, were overjoyed to declare the national army as war criminals & compensate LTTE, find themselves finally rejected by the People.

The theme that people rallied behind – One Country One Law must take shape. There can be no exclusive laws for one community. Everyone must be equal before the law and the law must be equal to all. The changes must be done.

In the end, the people waited patiently to use their once in a 5-year vote to reject MPs who had been fooling them and the country for 5 years. It’s a lesson for those who have got elected to not take that same path. People are watching. The present Commissions and Task Forces appointed must deliver and the proposals must be put into action without compromise or silenced by community funds which is often the case and cause for frictions. Heritage sites, archaeological sites & artefacts must be protected by the State and incursions of any kind must stop. Relocation of people must be not with state land but with vertical housing in inclusive communities. No ghetto areas can be allowed. No self-segregation can be tolerated and assimilation must be promoted with the Government laying emphasis to PATRIOTISM by EDUCATION starting with the true history of Sri Lanka compulsory to all.

The government must also ensure that public servants in particular secretaries and institutional heads are also kept in check and corruption from top to bottom is contained and curtailed through punitive systems without bias.

The Government must set the priorities suitable for the citizens and not to please the international community or the countries eternally breathing down Sri Lanka’s throat. The acceptance of funding that come tied to various insidious programs meant to divide and create future problems must be looked into with greater scope without simply accepting and discovering the problems tied to funding will cost more to resolve.

Asia’s oldest democracy has shown how to hold an election amidst a global covid-19 pandemic. The People have shown what peaceful elections are like. The health regulations were all followed. Now the journey is to move forward as a Nation with National Policy, upholding National Integrity & Sovereignty, Patriotism not Personal privileges and benefit Duty not Demands. No rights without Service and the need to realize that no nation can rise without the efforts of all citizens. It takes one person to change the course of destiny and it can surely take all citizens to return Sri Lanka to its glory. We have suffered as a nation enough. Let no one – internal or external impede our resolve. Let us march forward together and build our nation with patriotism.

This VOTE given by the People is to BUILD THE NATION & RAISE the level of the People not to repeat the same mistakes that cost them election defeats in the past.

The Government & Parliament must remember that the Sovereignty lies with the People & is inalienable & the People’s Power are given ONLY IN TRUST to the Government for a fixed term. They must uphold the civilizational history of the island & the primordial identity of the country embedded in the National Anthem and Deva Wassethu Kalena.

Shenali D Waduge

Courtesy Hiru News

The overall results of the 2020 Parliamentary Elections have been released.

The number of votes obtained by the Sri Lanka Podu Jana Peramuna is 6,853,693.

They have won 128 seats and 17 National List seats. Therefore SLPP has 145 seats in parliament. 

Samagi Jana Balawegaya has obtained 2,771,984 votes. They won 47 seats and 7 National List seats.

The total number of votes obtained by the Janatha Jathika Balavegaya in this election is 445,958. They have won 2 seats and have been allocated one national list seat Accordingly, they have 3 seats in Parliament.

The Ilankai Tamil Arasu Kachchi Party has obtained 327,168 votes and has secured 9 seats.The Ilankai Tamil Arasu Party also won one national list seat.

The United National Party has received 249435 votes. They have not been able to win any seats in the general election this time.However, the UNP, which was unable to win any seats in this election, has secured one National List seat.

Akila Ilankai Tamil Congress Party has obtained 67766 votes in this General Election and have won one seat. They have also been allocated one national list seat.

Ape Janabala Party received 67758 votes and have also won one National List seat.

Courtesy TRTWORLD

Close to 70 percent of eligible Sri Lankans voted in Wednesday’s election to elect a 225-member parliament, shrugging off coronavirus fears.

Sri Lanka’s ruling Rajapaksa brothers and their allies have won an unprecedented two-thirds majority in a parliamentary election, according to official results released early on Friday.

Prime Minister Mahinda Rajapaksa’s Sri Lanka Podujana Party (SLPP) won 146 on its own and could count on the support of at least five allies in the 225-member legislature, according to results released early Friday.

Rajapaksa and his brother Gotabaya, who won a presidential election in November, need a two thirds ‘super-majority’ to carry out promised constitutional changes.

The brothers want to roll back constitutional changes made by the previous administration that limit the president’s powers.

Official results showed the party received 6.8 million of the popular vote at an election twice postponed because of the coronavirus pandemic. Just over 70 percent of the 16.2 million electorate turned out to vote on Wednesday.

Even as results were coming in, Gotabaya Rajapaksa, the prime minister’s younger brother, said on Twitter that “results so far indicate an excellent victory for the SLPP.”

SLPP stalwart Udaya Gammanpila said the victory was far greater than anticipated.

“We expected a win, a spectacular win, but not this big a victory,” Gammanpila told reporters.

Indian Prime Minister Narendra Modi telephoned Mahinda Rajapaksa to congratulate him before the party even had a formal majority.

In a Twitter statement, the prime minister said he looked forward to working “closely” with Modi and added that the two countries are “friends and relations”.

READ MORE: The battle for Sri Lanka’s soul

Veteran Wickremesinghe out, opposition in shambles

The splintered opposition was decimated. Former prime minister Ranil Wickremesinghe, who has served as the leader of the United National Party for decades, lost his constituency and his party which had 106 seats in the outgoing parliament was reduced to just one seat.

A breakaway party from Wickremesinghe’s headed by the son of assassinated president Ranasinghe Premadasa, Sajith, got 20 percent of the vote and was a distant second with 53 seats.

The moderate Tamil National Alliance (TNA) which had 16 seats in the former parliament also suffered badly and was left with just 10 seats in the new assembly, which is due to meet on August 20.

A left party which had six seats earlier was down to three after Wednesday’s vote. Former cricket World Cup-winning skipper Arjuna Ranatunga also lost his seat.

Consolidated power

The Rajapaksa family have dominated Sri Lankan politics for the past two decades. Mahinda was president from 2005 to 2015.

Since Gotabaya won the presidential election, Sri Lankans have largely embraced the family’s populist platform again.

They have ridden a nationalist wave that followed Easter bombings in 2019 by radicals which killed 279 people.

The brothers are viewed as heroes by the country’s Sinhalese majority for orchestrating a ruthless military campaign to end a decades-long Tamil separatist war in 2009 when Mahinda was president and his brother a key figure in the military.

Huge economic challenges await the new parliament. On Wednesday, official figures showed economic growth fell 1.6 percent in the first quarter of this year while the Asian Development Bank forecast a 6.1 percent contraction of the economy this year.

READ MORE: Will Sri Lanka’s new president heal the country or open old wounds?

Meera Srinivasan Courtesy The Hindu

Decisive parliamentary majority will allow the Rajapaksas to alter the country’s political landscape

The likely decisive parliamentary majority secured by the Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP, or People’s Party) in the island nation’s recent general elections is set to change its political landscape in significant ways.

The political opposition to the Rajapaksas that was in fragments prior to the poll, could be decimated, going by results released until Thursday night.

Pandemic factor

Three months after his election, President Gotabaya Rajapaksa was faced with a raging pandemic. His government, mainly its public health officials with help from the Army, contained its spread early, earning global praise and goodwill within the country.

With President Rajapaksa and Prime Minister Mahinda Rajapaksa leading the party’s campaign ahead of the August 5 polls, crafted by their brother Basil Rajapaksa — known for skilfully cracking poll arithmetic — their victory was certain. Only its extent wasn’t. But the government’s successful pandemic response, a weak and fragmented opposition, and a full-throated campaign appears to have led the party closer to its desired two-thirds majority in parliament.

Chief casualty

Meanwhile, the chief casualty of the poll appears to be the United National Party (UNP), one of Sri Lanka’s oldest parties led by former PM Ranil Wickremesinghe. The Samagi Jana Balawegaya, led by Sajith Premadasa who broke away from the UNP, had secured less than 25% of the votes as of Thursday night. With the rump of the historic Sri Lanka Freedom Party (SLFP) having merged itself with the SLPP, the Rajapaksas have an unprecedented opportunity to consolidate power.

Apparently recognising this, Prime Minister Narendra Modi was among the first world leaders to call Mr. Mahinda Rajapaksa, whose former government was widely accused of tilting towards China.

In a press statement, the Ministry of External Affairs said Mr. Modi noted that the incoming election results indicated an impressive electoral performance” by the SLPP. The two leaders stressed the significance of early progress in all spheres of bilateral cooperation, the media release said.

Further, Mr. Modi informed Mr. Rajapaksa of the establishment of an international airport in the Buddhist pilgrimage city of Kushinagar in India, and said that the city looked forward to welcoming visitors from Sri Lanka at an early date.

Tamil vote

The Tamil National Alliance suffered a setback in the north and east, particularly in Jaffna district.

Though the final tally is awaited, that it has ceded considerable space to allies of the ruling party and to the Tamil nationalist All Ceylon Tamil Congress (ACTC) was clear from early trends.

Sri Lanka follows a proportional representation system of elections where voters mark up to three preferences in candidates. The total tally of seats secured by each party will be known on Friday.

Dr. Sudath Gunasekara

රනිල් වික්‍රමසිංහ ඇතුලුව මෙ රටේ වැඩිදෙනගේ අදහස වර්තමාන පාර්ලිමේන්තුවේ සිටින 225 ගෙදර යවා හොර බොරු වංචා දූෂන නැති උගත්, චරිතවත් ජනහිතකාමි, රටට ආදරය කරන අලුත්ම නියෝජිත පිරිසක් 2020 පර්ලිමේතුවට පත්කල යුතුය කියාය.
එම කියමනෙහි ලොකු ඇත්තක් තිබෙන නමුත් ප්‍රායෝගිකව එය කළ නොහකිනිසාත්, එසේම පර්ලිමේන්තුවෙ සිටින සියලු දෙනාම ඒ ගනයට නොවැටෙන නිසාත්, කිරි මුදවීමට වුවද මුහුන් අවශ්‍ය වන්නාක් මෙන් පර්ලිමේන්තුව නිසි අයුරින් පවත්වාගෙන යාම සදහා එහි සම්ප්‍රදායන් පිලිබන්ද මනා අවභෝදයක් ඇති පුද්ගලයින් කීප දෙනකු හෝ ඒ තුල අනිවාර්යෙන්ම සිටිය යුතු නිසාත් එය කිසිසේත් සිදු නොවනු නැත.
මෙම පර්ලිමේතුව තුල වුවද රටට ආදරය කරන එසේම ජාතියට ආදරය කරන පිරිසක් සිටින බව අප පිළිගත යුතුය. මෙකී කරුණු සලකා බැලීමෙන් පසු මෙ 225 දෙනා අතර වුවද එවැනිපුද්ගලයින් යටත් පිරිසෙයින් 10 හො 15 පමණ සිටින බව අප පිලිගත යුතුය. එ අනුව ඒ 15 දෙනා අනිවාර්යෙන්ම මෙවරත් පර්ලිමේන්තුවට තෝරා යැවිය යුතුය. එම 15 දෙනාත අමතරව අප කමැති උනත් නැතත් පවතින තත්වය තුල දැනට සිතින මන්ත්‍රීවරුන්ගෙන් තවත් 50 ක් වත් මෙවරද තේරී පත්වනු ඇතැයි උපකල්පනය කල හැක. එසේ වූ විට දැනට සිටින 196 දෙනාගෙන් 131ක්ම අනිවාර්යෙන්ම මේ සැරේ ගෙදර යනු ඇත.
මේ නිසා මගේ උපකල්පනය අනුව අනිවාර්යෙන්ම මෙ පර්ලිමේන්තුවෙ සිටින 125 -130 ත් අතර ස්ංක්‍යාවක් මෙවර ආසන අහිමිවෙනු ඇත. එසේම ඒ වෙනුවට නවකයින් පත්වනු ඇත. දනට නාම යෝජනා දී ඇති අය අතර එවැනි රටේ පෙරගමනට සක්තියක් විය හැකි බොහෝ දෙනකු සිටින බව පැහැදිලිව පෙනේ. ඒ වූ කලී ජාතියේ හා රටේ පෙරගමනටද එසේම ජනාධිපති තුමාගේ සව්භාග්‍යයේ රජයට පෙරනිමිත්තක් වනු ඇතයි මට සිතේ.

Within this situation statically the resulting political Revolution could be stated as follows.

1The SLPP will get over 175 out of 225 seats in the next Parliament (Eg 155 elected and 20 national list)

 2 The divided and disarrayed UNP (R+P camps together) will settle down around 35 the most (elected + national list)

3 TNA 10 elected and 1 National list member considering the prevailing divisions within Tamil politicians in the North and East

4 JVP will get eliminated from the political map of Sri Lanka

5 Others not belonging to 1 to 3 and sometime Ape Janabala Vegaya.

(These figures might slightly vary due to the fact there is always a margin of   error in statistical calculations. But I maintain the overall picture want be much different)

6 All independent candidates will lose and even their deposits will be confiscated

7 The Old UNP will disappear from the political scene in this country and this Election will also mark the end of political carriers of many sitting politicians including those of Ranil and Premadasa who will win this election   and Champika, Rajita, Welgama, Vijitamini Zoysa and Kiriella and many others of the old stock getting defeated. On the overall there will be a Tsunami effect devastation on most of the old stock politicians around the country which we will by the 7th evening.

8 The old SLFP will emerge as the only living national political Party in Sri Lanka under Mahinda Rajapaksa if he accepts its leadership, If not, SLFP will also get vaporized and SLPP will be the only surviving Sinhala National political party after the election

Courtesy Daily Mirror

According to the official election results declared so far, Sri Lanka Podujana Peramuna has won a landslide victory.

It is my belief that the hope of establishing a parliament with a capacity of empowering the “Vistas of Prosperity” policies will be achieved by tomorrow, President Gotabaya Rajapaksa said this evening.

Courtesy Mailonline

Sri Lanka’s ruling party took a clear lead Thursday in early results from parliamentary elections in which the dominant Rajapaksa family hope to strengthen their grip on power.

Counting in the island’s south showed Prime Minister Mahinda Rajapaksa’s Sri Lanka Podujana Party (SLPP) with 72 percent of the vote.

Since the prime minister’s younger brother Gotabaya won a presidential election in November, Sri Lankans have largely embraced the family’s populist platform.

The policy programme emerged from a wave of nationalist sentiment that followed Easter bombings in 2019 by Muslim radicals which killed 279 people.

The brothers are viewed as heroes by the country’s Sinhalese majority for orchestrating a ruthless military campaign to end a decades-long Tamil separatist war in 2009 under the leadership of Mahinda.

The Rajapaksa family is now seeking to expand its mandate with Wednesday’s legislative polls.

Early results on Thursday from postal ballot counts showed the main opposition SJB gleaned just 13 percent of the vote, while the leftist JJB party had eight percent and former prime minister Ranil Wickremesinghe’s United National Party (UNP) just four.

Final results for the coronavirus-delayed election were expected late Thursday.

Private surveys have projected Rajapaksa’s party will take between 130 and 135 seats in the 225-member parliament, short of a two-thirds super-majority it needs to roll back constitutional changes made by the previous administration that limit the president’s powers.

“We are confident of getting two thirds, but even if we don’t get it at the polls, there are ways of getting it through parliament,” the prime minister said Wednesday.

The party could lure rival legislators to back the changes despite an anti-defection law, political commentator Victor Ivan said.

Wednesday’s election — postponed twice due to the epidemic and held with strict social distancing measures — saw a 70 percent turnout from the 16 million-strong electorate.

Huge economic challenges await the new parliament. On Wednesday, official figures showed economic growth fell 1.6 percent in the first quarter of this year.

GoSL cannot pooh pooh the issue any longer. We have on the one hand a terrorist group continuing efforts to revive terrorism & we have another set of Tamil politicians who wish to separate Sri Lanka. The LTTE & Tamil politicians are tied by the quest for the same objective of a separate state but both deploying different tactics. LTTE used terror – Tamil politicians are attempting to do via political compromises. The GoSL has to legally stop both. If the Liberation Tigers of Tamil Eelam is banned in Sri Lanka as well as 32 other countries, that ban cannot be just on paper. Action must be taken against anyone using all insignia associated with the LTTE (emblems, flags etc) The 2020 General Election is seeing the TNA unashamedly displaying the LTTE Tamil Eelam Map. What has the Election Commission done about this? What is the GoSL going to do about this? The situation is made complicated because LTTE hijacked the demands first placed by Tamil leaders, therefore the GoSL must also take legal action against Vaddukodai Resolution, the basis for a separate Tamil state by Tamil politicians. Sri Lanka’s 6^thamendment clearly negates any action by individuals or groups to separate Sri Lanka therefore no political party can espouse to separate Sri Lanka while LTTE ban clearly allows action to be taken by GoSL against anyone using LTTE insignia. The GoSL must give the Attorney General’s department a deadline to frame necessary legal action regarding LTTE promoters as well as Tamil politicians espousing separatism of Sri Lanka & promoting LTTE as well. 

TAKE ACTION AGAINST TAMIL POLITICIANS

TNA parades Tamil Eelam maps and LTTE links as campaigning draws to a close

https://www.tamilguardian.com/content/tna-parades-tamil-eelam-maps-and-ltte-links-campaigning-draws-close

Not stopping there, the LTTE foreign communiques are asking Tamils to vote for a particular Tamil candidate – the former Supreme Court judge Wigneswaran

GoSL cannot allow promise of separatism as assurance for votes.

It was the Tamil politicians and NOT the LTTE that first promoted a separate Tamil State.

The 1976 Vaddukoddai Resolution became the first public statement. This single Resolution rallies Tamil politicians and envelopes Tamils to a cause that is alienating them from assimilating with the majority.

The Vaddukoddai Resolution was hurriedly resurrected again in 2008 (before fall of LTTE) by ITAK who was a signatory of the 1976 TULF’s Vaddokoddai Resolution. ITAK amending its 1949 original constitution by endorsing the Vaddukoddai Resolution for a ‘sovereign socialist state of Tamil Eelam’ & then replacing Shamashthi” with Innaipatchchi” in 2008. This signals that ITAK’s aim is to fulfill the TULF’s Vaddukoddai Resolution for Tamil Eelam”.

If ITAK formed in 1949 as Federal Party used ‘shamasthi’ to connote federalism, why did ITAK decide to replace ‘Shamasthi’ (Federalism) is Innaipatchchi” in 2008? The simple answer is that Innaipatchchi means confederalism/confederal/federation – but not federal. The ITAK demands since fall of LTTE has been aligned to a confederal set up of power-sharing. Sumanthiran explains the objective

https://www.facebook.com/senaka.rajapakse/videos/10215483270588656/UzpfSTEwMDAyNDc3Mjg5MzQ5MjozMjEzMTYyMTIwMzc0NzM/?q=sumanthiran%20federal&epa=SEARCH_BOX

Clause 17 (D) of the 1949 ITAK Constitution amended by ITAK in 2008. 

The General Committee of the Illangai Tamil Arasu Kadchi decided on 24.04.2008 and 03.08.2008 to approve all resolutions and actions taken by the Tamil United Liberation Front (TULF) and the Illankai Tamil Arasu Kadchi from 14 May 1976”.

It was immediately afterwards that a flood of LTTE fronts started forming themselves when the likelihood of Prabakaran & LTTE being eliminated was clear. Just as the Tamil political lobby is connected by the Vaddukoddai Resolution, the LTTE fronts are also using same rhetoric.

Vaddukoddai Resolution  

• Sought a Tamil Eelam State consisting of people living in North & East,
• Declared right to self-determination of Tamil Nation (which LTTE demanded in 1985 Thimpu Talks)
• Demanded recognition of Tamils of Ceylon as a nation (which LTTE demanded in 1985 Thimpu Talks)
• Declared Tamil Eelam Constitution is a secular state
• Declared Tamil will be language of N & E in Tamil Eelam but Sinhalese living in Tamil Eelam can study in Sinhalese
• Virtually appealed to youth to take up arms

When ITAK in 2008 endorses the 1976 Vaddukoddai Resolution – ITAK was promoting the same objectives.

What needs to be clearly understood is that every demand being made by Tamil militant groups/LTTE, LTTE Diaspora Fronts & Tamil parties especially TNA & ITAK are all echoing what TULF originally demanded via Vaddukoddai Resolution on 14 May 1976. This was echoed by Sambanthan in 2014 at its annual convention. The most alarming thing is that the Vaddokoddai Resolution ideology is continuing inside the academic halls of Jaffna University

Linking Jaffna University – LTTE & the Separatist Ideology

The TNA manifestos of 2001, 2004, 2010, 2013, 2015 all echo the same aims & objectives & now in 2020 TNA is openly canvassing for Tamil Eelam with map

Are the demands of ITAK – TULF – TNA – LTTE – LTTE Fronts & India one & the same?

In 2014 ITAK Resolution put forward 15 demands

ITAK Convention Resolutions

All of these demands have a connection and that connection is the Vaddukoddai Resolution.

Vaddukoddai Resolution– https://www.sangam.org/FB_HIST_DOCS/vaddukod.htm

How TULF used Vaddukodai Resolution to win votes in 1977 

Trying to understand how Tamils vote: Read TULF’s 1977 Election Manifesto?

ITAK endorses Vaddukoddai Resolution

Importance of 2008: ITAK amends its Constitution & endorses Vaddukoddai Resolution for separatism

What is important for GoSL and everyone interested in Sri Lanka’s conflict is to understand that Tamil militants only hijacked the objectives already being promoted by Tamil political parties & politicians earlier. The LTTE gave a terrorist touch to a separate Tamil state already drafted by the Tamil politicians. It is when conflicts resulted related to this quest that LTTE resorted to assassinating the Tamil politicians. The overall objective however, remained the same.

Given that the terror aspect of the separate state quest has also been banned, it is time for GoSL to uphold that ban by taking action against those violating the ban. If there are loopholes the GoSL must demand the AG’s department quickly address them so that prompt action can be taken against anyone using LTTE propaganda and insignia.

These include the LTTE flag considered as the Tamil Eelam National Flag adopted on 21 November 1990

https://www.newindianexpress.com/states/tamil-nadu/2009/apr/09/madurai-artist-sketched-ltte-logo-39586.html

The LTTE colours (Red & Yellow) / The LTTE Tamil Eelam National Anthem – Eruthu Paar, Kodi Eruthu Paar” (Look the Flag is Rising) is a Tamil song, written by Puthuvai Rathinathurai, use of Karthigaipoo (Gloriosa Lily) symbol of Maaveerar Naal alongside LTTE insignia, LTTE brigade flags/LTTE unit flags etc.

Just as UK & US terror acts have specific sections where bans deny usage of insignia and material support, Sri Lanka must frame laws to take stern action against anyone violating the ban and causing a disturbance to peace

President Gotabaya Rajapakse : Ban LTTE with Logo/flag/tree/flower & all LTTE insignia

No peace effort or reconciliation can be meaningful without taking action against the root of the malady and legally plucking the teeth of the Vaddukoddai Resolution. The GoSL must task the AG’s dept to frame legal action against the Vaddukoddai Resolution as this is the source for division and separatist propaganda. Dealing with the Vaddokoddai Resolution legally & taking legal action against anyone flouting ban on LTTE would break the umbilical cord that mentally ties the Tamil people to a dream they know they cannot achieve but are disillusioned to believe so.

Shenali D Waduge

By Noor Nizam, Peace and Political Activist, Political Communication Researcher, SLFP/SLPP Stalwart and Convener – The Muslim Voice”, August 6th., 2020.

The advice of “The Muslim Voice” is that the “Mahinda Pela” should see reality now. Though the Muslim political so-called “NEW LEADERS” and “Old leaders” will finally crawl towards President Gotabaya, PM Mahinda, Chamal and Basil Rajapaksa after August 7th., 2020 when the elections results have been announced, signals are now confirmed as suggested by The Muslim Voice” earlier that both Old Muslim leaders, especially a Muslim political party leader from the Wanni is trying to make a deal with Basil Rajapaksa to cross over at the appropriate moment. The Muslim Voice” thinks that former minister Basil Rajapaksa knows much about the activities of these deceptive Muslim leaders”, Rishad Batiudeen and Rauf Hakeem. We should therefore warn President Gotabaya Rajapaksa, Hon. PM Mahinda Rajapaksa, Hon. Basil Rajapaksa and Hon. Dullas Alahapperuma to be ALERT about the MUNAAFIKK” (deceptive) Muslim politicians, who will be FLOCKING to them to gain personal benefits trying to say they are the Muslim votes. They should handle them carefully and make sure that they will NOT try present themselves as “BROKERS” of the Muslim Vote bank to show a majority in parliament on August 20th., 2020, if the need arises, which “The Muslim Voice ” is hopefull will not be so.

When dealing with these deceptive Muslim leaders – Hon. PM Mahinda Rajapaksa should NOT forget those Muslims, Muslim voters and Muslim local government politicians who stood with Mahinda pela”, Gotabaya Rajapaksa, Chamal Rajapaksa, Basil Rajapaksa and Namal since they were defeated in January 8th., 2015. During these times, the Beruwela, Aluthgama and Eastern province Muslims have extended their support to President Gotabaya Rajapaksa and Mahinda Rajapaksa with a hope of understating and trust that the New PM” will resolve their issues democratically and listen to them after the 2020 general elections.

They are the people/Muslim representatives who should be our VOICE in the new President Gotabaya Rajapaksa – PM Mahinda Rajapaksa government. The Muslim Voice” hope and pray that this message will reach all Muslims and HE. Gotabaya Rajapaksa, Hon. Mahinda Rajapaksa who will be the new PM, Hon. Basil Rajapaksa, and Hon. Dallas Alahapperuma who were entrusted to deal with the Muslims leaders to support SLPP at the general elections 2015 and 2020. The fact remains NOW, the Muslim voters “HAVE  ACTED” on their own and do NOT wish to be represented by these MUNAAFIKK and DECEPTIVE POLITICIANS” or any so-called MUSLIM LEADERS. Those Muslims and local government Muslim members who stood with the Mahinda pela”, Basil, Gotabaya and Namal since they were defeated in January 8th., 2015 continued their support to win the Presidential elections in 2019. Continuing their loyalty to the SLPP and the Rajapaksa family, these Muslims marched “the path of political agony” created at the hands of all the “deceptive Muslim political parties, leaders, Civil society leaders and some of the Ulema and accomplished keeping at bay the “FALSE” propaganda regarding “COVID19”  and the oppression of the Muslims by the Rajapaksa regime, as they attempted to show the Muslim vote bank that they are the saviours of the Muslims in Sri Lanka. 

President Gotabaya Rajapaksa, the New PM Mahinda Rajapaksa, Hon. Chamal Rajapaksa, Hon. Basil Rajapaksa and Hon. Namal Rajapaksa “SHOULD NOT FORGET” the contributions and sacrifies these loyalists had made (in their little way) towards the great success and “VICTORY” that the SLPP has made today, by the grace of God AllMighty. They are the political soldiers of the Muslims who fought the vicious “yahapalana gang”, the Samagi Jana Balawegaya, The UNP, the JVP and the TNA in the fronts where the political struggle was going on to capture the minority votes, especially the Muslims votes and have dilivered their best in support of the SLPP, but, like “COWARD SOLDIERS” who took shelter and waited to score on the victories of the longstanding and loyal Muslim political soldiers, some Muslim individuals have been seen in the SLPP platforms claiming that they will be the New Muslim Leadership under the new government to be formed. 

This has become the sad situation of “PART” of the Muslim vote bank that had suppoted the SLPP in 2015 and now in 2020 general elections. WILL THE RAJAPAKSA FAMILY NOT FORGET THESE MUSLIM POLITICAL SOLDIERS DURING THEIR GOVERNANCE DURING THE NEXT 5 YEARS.

නීතිඥ අරුණ ලක්සිරි උණවටුන

(2020.08.05)

1956 ආරම්භ කළ ස්වදේශිකයන්ගේ පළමු ස්වාධීන නෛතික නිදහස් නැගිටීම නෛතික නිදහස් අරගලය විවිධ බාධක මැද ඉදිරියට ගමන් කළේය. ඒ බහුතර ජනතාවගේ භාෂාවට නීතියේ බලය ලබා දීමෙනි.

එස්. ඩව්. ආර්. ඩී. බණ්ඩාරනායක එංගලන්තයේ ඔක්ස්ෆර්ඩ් හී අධ්‍යාපන ලැබුවද, සිංහල රාජ්‍ය භාෂාව කරමින් ස්වදේශිකයන් නීතියේ නිදහසේ නැගී සිටුවීමට ගත් ප්‍රයත්නය ශක්තිමත් වූයේ එදා බණ්ඩාරනායක සමග ගිරුවාපත්තුවේ ඩී.ඒ. රාජපක්ෂ මැතිතුමා එක්සත් ජාතික පක්ෂය හැරදා පාර්ලිමේන්‍තුවේ විපක්ෂයේ අසුන් ගැනීමෙනි.

බණ්ඩාරනායක අගමැතිවරයා සිංහල රාජ්‍ය භාෂාව කරමින් ස්වදේශිකයන්ගේ පළමු ස්වාධීන නෛතික නිදහස් නැගිටීම ආරම්භ කළේය.

අවාසනාවන්ත ලෙස බණ්ඩාරනායක අගමැතිවරයා වෙඩි උණ්ඩයට සිය දිවි නොපිදුවේ නම් රටේ ස්වදේශිකයන්ගේ නෛතික නිදහසේ දිශානතිය අද පවතින තත්ත්වයට වඩා බොහෝ වෙනස් වේ. 

එසේ වුවත් බණ්ඩාරනායක අගමැතිවරයාගේ බිරිද සිරිමාවෝ මැතිණිය 1970 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් බලය ලබා සමගි පෙරමුණු ආණ්ඩුව පිහිටුවීම  ස්වදේශිකයන්ගේ දෙවන ස්වාධීන නෛතික නිදහස් නැගිටීම විය. සිරිමාවෝ මැතිණියගේ ආණ්ඩුව 1972 පළමු ජනරජ ව්‍යවස්ථාව පනවා එංගලන්තය සමග පැවති මෙරට අධිකරණවල අභියාචනා විභාග කිරීම සහ රටේ ආරක්ෂාව සම්බන්ධ බැදීම් සහ බහුජාතික සමාගම්වල ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් රට මුදවා ගැනීමට සමත් විය.

ස්වදේශිකයන්ගේ නෛතික නිදහස් අරගලයේ නියලි බණ්ඩාරනායක අගමැතිවරයාට වෙඩි උණ්ඩයත්, ඔහුගේ බිරිද සිරිමාවෝ මැතිණියගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කිරීමත්, යටත් විජිත නෛතිකකරණය නිසාම බලවන්තයන් වී සිටින අය විසින් ස්වදේශිකයන් මෙල්ල කිරීමට ගත් උපායමාර්ග වුවත් ඔවුන් විසින් මෙරට නීති පද්ධතිය ස්වදේශීකරණය සදහා ගත් උත්සාහයන් ස්වදේශිකයන්ගේ නිදහසට අඩිතාලම විය.

එදා බණ්ඩාරනායක සමග ඩී. ඒ. රාජපක්ෂත්, සිරිමාවෝ මැතිණිය සමග මහින්ද රාජපක්ෂත් සිටගත් බව ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා නොදන්නවා විය නොහැකිය.

බණ්ඩාරනායක යුවල ස්වදේශිකයන්ගේ නෛතික නිදහස් අරගලය ශක්තිමත් කරන පියවර රාශියක් ක්‍රියාත්මක කළද ඔවුන්ගේ පුත් අනුර බණ්ඩාරනායක හෝ දියණිය චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක එකී නෛතික නිදහස් අරගලය ආපසු හරවන ක්‍රියාවලියක නියැලෙමින් අනුර බණ්ඩාරනායක මවගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කළ වුන්ගේ පැත්තට ගිය අතර, චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක බටහිර බහුජාතික සමාගම්වලට නැවත මෙරට විවෘත කර දීමත්, බෙදුම්වාදය ශක්තිමත් කරන පැකේජ් ව්‍යවස්ථා සම්මත කිරීමටටද උත්සාහ ගත්තේය.

අද වනවිට බණ්ඩාරනායක දරුවෝ දේශපාලනයේ දක්නට නැතත් රාජපක්ෂ දරුවෝ දේශපාලනයේ නියැලෙමින් ස්වදේශිකයන්ගේ නෛතික නිදහස් අරගලය ජය ගන්නා මානයට/ ඉසව්වට ගෙන එන බව පෙනෙන්නට තිබේ.

2015 යහපාලනය වෙනුවෙන් කියා බලයට පැමිණි ආණ්ඩුව රාජපක්ෂවරුන්ට එරෙහිව නීතියේ හස්තය දැඩිව මෙහෙයවන්නට වූයේ බණ්ඩාරනායකවරුන්ගෙන් ඉවත් කළ ස්වදේශික නිදහස් නැගිටීම රාජපක්ෂවරු දෑතට ගියහොත් ඔවුන්ට විදින්නටවන අප්‍රසන්න තත්ත්වය තේරුම් ගත් හෙයිනි.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා 2018 සිදුකළ බලහත්කාරී අගමැති මාරුවත් සමග ආරම්භ වූ යහපාලනය වෙනුවෙන් වූ කණ්ඩායම් පාලනයේ බිදවැටීමෙන් නැවත ස්වදේශිකයන්ගේ  නෛතික නිදහස පිළිබද අදහස් ජයගන්නා තත්ත්වයක් ඇති විය.

මේ ක්‍රියාන්විතය දෙස අවධානයෙන් බැලීමේදී එදා බණ්ඩාරනායකලාගේ ස්වදේශිකත්ව නැගිටීමට එරෙහි වූවන් මෙන්ම රාජපක්ෂලාගේ ස්වදේශිකත්ව නැගිටීමට එරෙහි වන්නෝ එකම කණ්ඩායම බව පෙනේ.

මේ වනවිට රාජපක්ෂලා ජනාධිපති ධූරයත්, අග්‍රාමාත්‍ය ධූරයත් ලබා දේශපාලනිකව ඉතා ඉහළ තත්ත්වයක සිටියද, 2020 අගෝස්තු 05 පවත්වන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් ඔවුන් පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතර බලය ලබා ගත්තද ඔවුන් වටහා ගත යුත්තේ රටේ නීතියේ බලය සහ අධිකාරය දරන්නේ ස්වදේශික / පෙරදිග චින්තකයන් නොවන බවයි.

නිදහස ලැබී වසර ගණනාවක් ගත වී ඇතැයි කියූවද, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ සහ අභියාචනාධිකරණ නඩු තීන්දු රටේ බහුතර ජනතාවගේ භාෂාවෙන් ලබා නොදේ, එමෙන්ම නීතියේ බලය අත දරන්නේ බටහිර රටවල සම්බන්ධතා දරන්නන් මිස දේශීය/පෙරදිග චින්තනයෙන් බල ගැන්වූවන් නොවේ. 

රටේ නීතිය ක්‍රියාත්මක වන්නේ බටහිර සංස්කෘතිය සහ බටහිර පාලනය ස්ථාපිත කිරීමට හෙයින් මෙය නිසි ලෙස වටහා නොගෙන කටයුතු කළහොත් රාජපක්ෂවරුන්ට ඉදිරියේදී මුහුණ දීමට සිදුවනු ඇත්තේ බණ්ඩාරනායකවරුන් (බණ්ඩාරනායක දරුවන් නොවේ) මුහුණ දුන් අභියෝගයන්ටමය.

බලයේ සිටින ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාත් බලයට පත්වන රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවත් එඩිතරව සහ ධෛරයෙන් කල යුත්තේ දේශීය / පෙරදිග චින්තකයන්ගේ උපදේශකත්වයෙන් ස්වදේශිකයන්ගේ නෛතික සුරක්ෂිතත්වය වෙනුවෙන් වහා කටයුතු කිරීමත්, කෘෂිකර්මාන්තය සහ දේශීය නිපැවුම් කඩිනමින් වර්ධනය කරන මාර්ග වෙත අවතීර්ණ වීමත් ය.

බණ්ඩාරනායක දරුවන්ට ජයගත නොහැකි වූ ස්වදේශිකයන්ට නෛතික නිදහස අත්කර දීම රාජපක්ෂ දරුවන්ට කළ හැකි වෙන්නේ මේ තත්ත්වය වටහා ගෙන ස්වදේශිකත්වය ශක්තිමත් කිරීමෙනි.

කතු වැකිය උපුටා ගැන්ම Lankamag

2015 යහපාලන ආන්ඩු සමයේදි සජිත් ප්‍රෙමදාස මහතා අයතා ලෙස සංස්කෘතික අරමුදලේ මුදල් භාවිත කර ඇති බවට සාක්ශි කිහිපයක් අප වෙත.ලැබී තිබෙනවා

Yohan Perera Courtesy The Daily Mirror

UNP Leader and former Prime Minister Ranil Wickremesinghe expressed hopes that today’s general elections would be the last held under the Proportional Representation (PR) system in Sri Lanka.

Hopefully this would be the last general elections held in this country under the PR system. We proposed a mixed system without preferential votes when we were in the government. I hope we could work out an agreement and bring about a change in the electoral system,” Mr. Wickremesinghe told journalists after casting his vote at College House polling station today.

Also he said the Commission of Elections had done a good job ensuring that the election is conducted under strict health guidelines. I would like to thank the Commission of Elections for ensuring that health guidelines are followed when conducting the poll,” he added.

The online campaigns which were vastly visible in this election is likely to continue,” he said. 

Courtesy TRTWorld

Sri Lankans vote in large numbers despite the Covid-19 pandemic as the ruling Rajapaksa brothers sought to expand their mandate through the virus-delayed parliamentary polls.

Sri Lankans have voted to elect a new Parliament that is expected to give strong support to the powerful and popular Rajapaksa brothers.

President Gotabaya Rajapaksa was elected last November after projecting himself as the only leader who could secure the country after the Daesh-inspired bombings of churches and hotels on Easter Sunday that killed 269 people.

His older brother, charismatic former President Mahinda Rajapaksa, is seeking a majority of the 225 seats in Parliament to return as prime minister.

At least four members of the family were running in Wednesday’s parliamentary election, and strong support for the Rajapaksas’ party could add to their political dynasty.

READ MORE: Sri Lanka orders fresh probe into Easter suicide bombings

Largely peaceful

Police spokesman Priyantha Weerasuriya said the voting, which ended at 5 p.m., was largely peaceful and that police officers were escorting the ballot boxes to the counting centers.

Counting starts on Thursday and the final results are expected on Friday.

More than 16 million people were eligible to vote to elect 196 lawmakers, with the rest being named from a national list according to the number of votes received by each party or independe nt group.

READ MORE: Sri Lanka President Gotabaya swears in brother Mahinda as new PM

Covid-19 delay

The election was originally scheduled for April but was twice postponed due to the Covid-19 pandemic. 

Sri Lanka has largely contained the spread of the virus, with 2,834 confirmed cases, including 11 deaths.

Health measures were put in place at polling booths with social distancing.
Voters were asked to bring their own pens to mark their ballots, or use disinfected pens provided at voting stations.

Economic woes

Even with a super-majority, the incoming administration faces challenges.

The economy had scarcely recovered from the blow of the 2019 bombings before the coronavirus epidemic struck, prompting lockdowns that have still not been fully lifted.

Still, Sri Lanka appears to have escaped the worst of the contagion.

Test result figures are considered dubious by opposition parties, but authorities have reported just 11 deaths from fewer than 3,000 cases.

“They will win by a huge margin but the economic and social problems post-Covid-19 will be huge,” said political analyst Kusal Perera.

The Asian Development Bank expects the island’s economy to shrink by an unprecedented 6.1 percent this year.

Mahinda is expected to lean heavily on China for economic assistance, as he did during a decade as president until 2015, but also increasingly on neighbouring India.

READ MORE: Sri Lanka makes strong gains in the Human Development Index

Courtesy Hiru News

President says as the 1st South Asian country to hold General Elections amidst Covid-19, the 71% islandwide voter turnout reflects the confidence of Sri Lankans on the Government’s efforts in controlling the pandemic

Courtesy Hiru News

The National Election Complaints Management Center and the District Election Complaints Management Centers have received 337 complaints regarding election law violations today, the Elections Commission stated.

The total number of complaints received after the announcement of the election is 8362.

Meanwhile, a 32 year old man who photographed the ballot paper at the Nawalapitiya Central College polling station was arrested and remanded till the 13th after being produced before court.

Also, a police inspector who came to the counting center at the Siyane National College of Education in Veyangoda – Pattalagedara and got into a dispute while being intoxicated has been suspended.

A woman living in the Kurukulawa area in Ragama who came to cast her vote at the polling station set up at St. Lazarus Church this afternoon was informed that her vote had been used by someone else.

Police Media Spokesman SSP Jaliya Senaratne addressing a media briefing held at the Police Headquarters this afternoon stated that seven candidates have been arrested for violating election laws.

Courtesy Hiru News

The total voter turnout in the island is recorded at 72.43% at the General Election 2020.

Election Commissioner Mahinda Deshapriya states that the turnout in the parliamentary election was 72.43 percent.

Galle district was 70 percent, Matara 70 percent, Kalutara 65 percent, Kandy 72 percent, Matale 72 percent, Nuwara Eliya 75 percent, Wanni 74 percent, Moneragala 73 percent and the Jaffna district 67 percent.

Digamadulla 73 percent, Trincomalee 74 percent, Anuradhapura 70 percent, Puttalam 65 percent, Kegalle 70 percent, Ratnapura 72 percent, Batticaloa district 76 percent, Colombo 68%, Badulla 65%, Kurunegala 65% and Gampaha 68%, Polonnaruwa 71%

Losing another election will not mean anything much to Ranil Wickremasinghe UNP’s leader since 1994, but the thought of departing from politics branded as a traitor to the Nation is nothing any UNP leader would like to take home & ponder in retirement. While all previous UNP leaders have their own records of achievements, there is little or nothing that Ranil Wickremasinghe can boast of as being a service to the nation. This legacy is what is going to break or make the UNP & future leadership, if UNP is to survive as a party. With the obvious split of the UNP, are UNPers ready to call it quits in its 74^thyear and bury a party formed before independence on 6 September 1946.  Will UNP under a new leadership return to its heyday where inspite of its allegiance to the West it did much locally and that was how the grassroots of the UNP was built and continue to have families faithful to it. Sri Lanka is one of Asia’s longest democracies which needs a powerful Government and an equally powerful Opposition to balance by being the voice of the other half of the voters. UNP is not expected to be the voice of foreigners or external lobbyists. This is where UNP has gone wrong since Ranil Wickremasinghe & this is where UNP must strike change in policy & rhetoric. UNP as a party can never espouse to become leader forsaking the majority for the minority & external parties.

D S Senanayake, known as the father of the Nation & independent Ceylon’s first prime minister were involved with his other 2 brothers in the 1912 temperance movement. They were also arrested & imprisoned during the 1915 riots. While Ranil is promoting an economic corridor running from Colombo to Trincomalee, D S objected to biased colonial policies and even turned down the offer of knighthood. While Ranil preferred to remain the Minister of Youth, D S did much as Minister of Agriculture and Lands. While D S established the Land Development Ordinance, Land Bill, Co-operative Movement & assisted in the founding of Bank of Ceylon, Ranil was just about to privatize all state lands to please MCC including privatizing all state Banks. D S enforced a program on ‘Agricultural Modernization’ but Ranil declared his dream was to see farmers in jeans! D S also introduced the Flora & Fauna Protection Ordinance establishing Yala National Park while Ranil was about to give Sinharaja Forest as equity to US to settle loans taken in 2004. Another trait that set D S apart from his predecessors was his love for animals – he kept elephants, horses, pigs and cattle in his Bothale Walawwa estate. He grew orchids and loved flowers. Where D S combined bold agricultural plans but pro-West policies, Ranil has failed in both policies with no dividends coming to him or the country!

While D S famed for his Gal Oya scheme (named Senanayake Samudraya), agrarian policies, renovation of historic sites, Ranil’s MCC proposal would single-handedly end up creating socio-economic issues.

Ironically, then Ceylon came under Japanese attack in 5 April 1942on Easter Sundayand we all know who was prime minister during the 21 April 2019Easter Sundayattack!

Incidentally, D S held portfolio of Ministry of External Affairs & Defense, gained membership of the Commonwealth outcome of which was the Colombo Plan & established diplomatic relations with US, Japan as well as the Ceylon Overseas Service that was the foundation on which career diplomats were built. While Ranil has been ridiculing the Armed Forces and attempting to reduce its numbers, it was D S who introduced the Army, Navy & Air Force Acts to form the Armed Forces of Ceylon in 1951 but retained the British bases in Ceylon.

The UNP’s history of coalition with minorities is nothing new. When UNP fell short of a majority, All Ceylon Tamil Congress supported it.

While D S died from a fall but was given a state funeral and thousands arrived to pay their last respects UNP’s last leaders who departed did not face the same farewell. President R Premadasa was assassinated by LTTE & ended up in pieces. Not many came to mourn JR Jayawardena while President D B Wijetunga left as peacefully as his short tenure as interim leader.

Taking over leadership of UNP was D S son Dudley who became Prime Minister in 1952, followed by nephew Sir John Kotelawala in 1953. Family dynastic leadership is nothing new to Sri Lanka or rest of Asia. UNP is essentially a family party with R Premadasa being the only exception and one that the UNP family hierarchy did not wish to repeat which is probably what prompted Sajith to part ways eventually. He was also known as the ‘bath dun piya’

The 2^ndleader of UNP Dudley like father was also a sports enthusiast unlike Ranil. Dudley too, engaged in developing roads, schools, hospitals & took over role as Minister of Agriculture & Lands from his father. He is known for his contribution to the Minneriya irrigation project. He went to serve 3 times as Prime Minister. Dudley also established Poya holiday, a university for Bhikkus in Anuradhapura, set up Ceylon College of Technology in Katubedda in 1966. Though like his father he adopted pro-Western foreign policy he maintained good relations with communist countries including China. His graceful stepping away from politics paved way for the entry of JR Jayawardena to become leader of the UNP.

JR came to power from a landslide five-sixths victory in 1977 before changing the constitution in 1978. The fall of the UNP began. JR is blamed for his actions that resulted in 1977 riots, 1983 racial riots & a series of other tensions that arose. Unlike D S & Dudley, JR proposed in 1953 to cut subsidies for the poor, it was JR who led a march to Kandy to stop the Banda-Chelva Pact in 1957.

JR & Dudley clashed when JR wished to play the ethnic card. He raised the tourism industry though it also brought numerous values issues adversely affecting the communities. It became a revenue earner for Sri Lanka but today greatly impacted by covid-19. JR’s open economic policies were all crafted to suit foreign investments and a shift to imports. Rice rationing by DS & Dudley was abolished & fertilizer subsidy was withdrawn. Flour was introduced. JR Government takes credit for the Mahaweli scheme diverting water to dry zone. Democracy was redefined when without holding elections a referendum extended term of office. Growing tensions eventually resulted in its deputy forcing leadership to be transferred to him from the family rule.

Then rose Ranasinghe Premadasa legacy. A program to personally engrave his name in history via Village Reawakening scheme was marred by a period of mass killings, human rights violations and extra judicial killing – beeshana. That period of UNP rule saw the rise of both LTTE & JVP as well as a foreign military presence in IPKF. It also saw the deaths of some of our best armed forces leaders & soldiers. Premadasa himself ended up blown to pieces of May Day while the country lit crackers & distributed kiribath to show what they felt of his death.

How the UNP gave birth to underworld – Rapist Gonawala Sunil dies under a hail of bullets.

The post-1978 period saw the rise of the underworld, thuggery, voter intimidation, election rigging, drugs and gambling and the whole fabric of society changed beach boys of Sri Lanka” paedophile holidays”. It was a period of diplomatic tensions even packing off a UK High Commissioner declaring him persona non grata – opening of Israeli office, anti-India sentiments yet signing of the first treacherous agreement tweaking even the constitution of Sri Lanka via Indo-Lanka Accord & 13a & merging provinces. It also saw UNP leadership arming LTTE to get rid of IPKF. The cream of the UNP was also subtly wiped out by killings leaving only Ranil in 1994 to take over leadership.

Entering politics in 1977 he has held portfolios of Deputy Foreign Minister, Youth Affairs & Employment, Education, Leader of the House (1989), PM in 1993 after Premadasa’s assassination. He has been losing general elections since except in 2001 when 2 elections were held. He won the 2015 August general elections after controversially coming to power after a foreign-funded regime change. He has lost 2 Presidential elections 1999 & 2005. Unfortunately, Ranil has never come with any landslide victory as his predecessors.

His policy has been steered pro-West going so far as to make UNP a member of the International Democratic Union and himself its Vice Chair in Asia. All of his affiliations with the West has brought nothing substantial to Sri Lanka except interference into Sri Lanka’s internal affairs.

The second treacherous agreement was also signed under UNP and is infamously known as the 2002 Cease Fire Agreement brokered with Norwegian support that confined the Armed Forces to barracks and gave territory to terrorists. If not for public protests PTOMs and ISGA would have also been signed and the country would have been virtually split.

The last term as PM has seen further signing of agreements in secret and the handing over of key assets to foreign powers (MCC-ACSA-SOFA-ECT-Trinco-Oil Tank Farm) Even in his last term as PM the move to hand over Sri Lanka’s energy supply to both IOC and Bharat Petroleum would have ended Sri Lanka’s energy security. Signing MCC would have impacted Sri Lanka’s land security as well. The foreign policy though pro-West, the dramatics eventually resulted in Sri Lanka having to compensate and forfeit additional land to China for Port City and give Hambantota Port on a 99-year lease.

The controversial Bond Scam/Cope Report and appointment of controversial foreign friend as Governor, the bogus FCID set up for political victimization will haunt Ranil in his retirement. His retirement will also bring back memories of the allegations made against him regarding the Batalanda detention centre and a host of other disappearances too.

Another haunting question never answered is why LTTE killed the cream of UNP leaving Ranil untouched! All were tipped to take over UNP just before their untimely demise

As UNPers go to election they are going to split with some remaining loyal to UNP as a party & others wanting to join a new party but comprising all the UNPers. Is this a temporary ploy until getting elected to Parliament where they converge as one big happy family or will the results bring home some shocking truths.

Whatever the outcome this is D-Day for Ranil and his tricks and cunning are now running out. No one should leave politics regarded as a traitor. Even the heroes today can become traitors tomorrow by their actions against the Nation but it is not a nice feeling to be scorned and cursed by an entire Nation & its People and enter history books as a traitor.

Let us see how Machiavelli plays in the mind of Ranil

Shenali D Waduge

By Camelia Nathaniel/Daily News

The role of one who goes as “Maniarasan” based in France, has come to light

Colombo, August 4: Since 2009 after the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) was militarily defeated, there have been several attempts to revamp the LTTE military outfit. From 2012 there have been 12 such attempts that are on record. All of these incidents have had some form of foreign hand in them. The intelligence units are investigating these incidents but international connections in them are already more than evident.

In March 2012, there was an incident reported in Trincomalee where an assassination attempt was made on a former Eelam Peoples’ Democratic Party (EPDP) member. Investigations had revealed that the attempt was orchestrated by an LTTE network overseas. Then, in November the same year, an LTTE flag was raised at a telephone tower in Jaffna in line with the LTTE heroes’ week. That too was found to have been orchestrated from overseas.

Then in April 2014, there was another major incident happened in Vavuniya, where a group of LTTE suspects had an encounter with the Army and were shot. They were identified as Sundaralingam Kajeepan alias Thevihan, Selvanayagam Kajeepan alias Gobi and Navaratnam Navaneethan alias Appan.

There are reports that Tamil Diaspora groups mandated Gopi to lead a Tiger revival.

In July 2015, there was another attempt by LTTE groups who had come from India to revamp the banned outfit. In March 2016 a suicide jacket was found in Jaffna. The suicide jacket and a stock of explosives and ammunition were recovered from a house there. In June 2018 a uniform, a flag, bombs and several military equipment belonging to the LTTE were taken into police custody while they were being transported in a three-wheeler in Oddusuddan, in Mullaitivu district. Two individuals including the driver of the three-wheeler were arrested in connection with this incident, while the third suspect had escaped.

Then again in January 2019 in Puliyankulam, the local police had received a tip-off that a person with a suspicious bag was seen in the Puliyankulam- Puthur area. Upon the arrival of the police, the suspect abandoned the bag and fled. The police had recovered four hand grenades, a pistol, ammunition, two phones, a solar powered phone charger, protein pills and several other items. The phones had contained footage of LTTE training, according to the security forces.

In August 2019, Terrorism Investigation Division (TID) officers arrested six suspects in the North believed to have been planning terrorist activity. The arrests came after information was elicited from the Palai Hospital JMO Dr. Sinniah Sivaruban who had been earlier detained on suspicion. Dr. Sivaruban was arrested by the Army for suspected terrorist activities on August 18, 2019 and handed over to the Jaffna branch of the TID. An alleged plan hatched to assassinate former Minister and EPDP Leader Douglas Devananda and former LTTE Military Wing Leader Vinayagamoorthy Muralidaran alias Karuna Amman had also been uncovered during the interrogation of Dr. Sivaruban.

Then in October 2019, in Trincomalee, a person was arrested with a T-56 and investigations revealed that he had been aiming to assassinate Karuna Amman. This incident too was traced back to overseas connections.

Most recent attempt

Then just prior to the COVID-19 outbreak in March this year (2020) a person was arrested in possession of a drone camera and other military equipment in the Palai area. In all of these incidents investigations have led to international connections and according to reliable sources, the funding and instigation to conduct these incidents has come from overseas. The main aim was to engage the ex-LTTE cadres and attempt to revamp the LTTE military wing.

The latest incident was the explosion in Iyakkachchi, in Kilinochchi, where an ex-LTTE cadre was injured while manufacturing an explosives device suspected to be used on Black Tigers’ Day. This ex-LTTE member identified as Thangarasa Thevathasan alias Gangai Aathman who was a rehabilitated former LTTE cadre, was undergoing treatment at the Anuradhapura Hospital where he died. He had been transferred from Kilinochchi Hospital.

According to the police, the deceased was making bombs to mark Black Tigers’ day, which falls on July 5th when one of the home-made devices exploded prematurely in his house. He had operated under many names such as Thangarajah Thevathasan his LTTE name Gangai Athman alias Kavinjan. He joined the LTTE in 1994 and having participated in many operations, he worked in the LTTE Intelligence Wing. During a search of his house, the police found two home-made bombs and detonators.

Following the explosion, the Terrorist Investigation Division of the police arrested the victim’s wife, who is a school teacher from Iyakkachchi and another suspect. It has been reported that the wife is also a former LTTE cadre. Thevathasan was trained as a special intelligence operative by the LTTE. He would be sent to befriend security forces personnel by pretending to be disgruntled with the LTTE. Once he got the trust and confidence of the security force personnel he would gather information from them for the LTTE. He had also worked to get around and recruit military personnel to provide information to the LTTE.

In 2005 he came to Vavuniya on one of his LTTE missions to recruit army or police personnel as informants for the LTTE. Then he came to Colombo in 2006 and engaged with LTTE activities together with senior LTTE members. There he worked under a senior LTTE leader named Muttappan who led LTTE operations in Colombo. He then worked in Colombo under Muttappan for around a year. He then reportedly went overseas.

Generally, a tactic used by the LTTE was to say they had fled from the LTTE and act as informants for the military, but in fact this was just a ploy to get the military’s confidence. Then once the military recruited them as an informant and they would gain access to their information which they would then pass on to the LTTE.

Thevathasan left for Qatar in late 2006 and returned in early 2007. Upon his return, he is apprehended by the TID and interrogated. He confessed that he was in the LTTE but as he was disgruntled he left the group and fled to Qatar. But as the job was not satisfying he had returned. Then while the investigation was ongoing, he was remanded and eventually sentenced. After the war ended in 2009, the process of rehabilitating these ex LTTE cadres was initiated and through a court order Thevathashan was sent for rehabilitation in 2012 and released in 2013 after completing a year in rehabilitation.

After his release, he returned to Jaffna, his native place, enewed his past links and was reactivated through an overseas network run by a person named Maniarasan. Intelligence revealed that the revival was done being attempted at the behest of parties in Europe, mainly Switzerland, Norway and France, and from India.

Maniarasan from France

Maniarasan from France is one of the key figures engaged in trying to revamp the LTTE military outfit using vulnerable Tamil youths and ex-LTTE cadres. Thevathasan had had close contact with this Maniarasan in France. Thevathasan was married previously in 2007 but after his imprisonment and the fall of the LTTE the marriage ended. He then lived with a school teacher from Iyakkachchi who was also arrested by the Terrorist Investigation Division (TID) over the recent incident. A former terrorist, she shared the same ideology of creating a mono-ethnic separatist state. They settled in Iyakkachchi. Thevathasan had also contested the 2015 election under the Crusaders for Democracy as a candidate for Jaffna.

Manirasan had been calling Thevathasan from France constantly and pushing him to keep the LTTE sentiment alive. July is a special month for the LTTE and black Tigers’ day is celebrated on July 05^th. Hence, they had planned a series of events to coincide with this commemoration. This is a very special period for the Tamil Diaspora. During July LTTE figures had carried out several small incidents within the span of around two weeks. Among them were a doll packed with explosives being left near an army camp and a light switch being left again near a camp which was wired to explode. However, these attempts were thwarted by the vigilance of the military personnel.

Thevathasan had then started making Improvised Explosive Devices (IEDs) locally by packing empty tuna cans with explosives. He had made several earlier and buried them in his garden. It was he was making two such IEDs one accidently exploded. Knowing that this would be problematic, several other supporters had also gathered and buried the remnants of the explosion. They made up a story that the wife had come with a candle while he was filling petrol into his motorcycle and that it had then exploded. They had then taken Thevathasan to hospital.

However, when the security forces went to examine the site of the explosion with sniffer dogs, the dogs had led the military investigators to s spot in the back garden of Thevathasan’s house. When they dug up the spot they had found several other tuna cans filled with explosives and made into IED’s. This proved that there was something more than just the bottle of petrol exploding due to a candle.

The next day another spot in the garden was dug up and a banner designed for black tiger day, several other IEDs were also found. Then it was very clear to the military what had taken place. Upon investigating Thevathasan’s background his past story came to light.

Investigations conducted so far revealed that Thangarasa Thevathasan had acted on the instructions of one Maniarasan, an ex-LTTE intelligence wing cadre operating from France. Technical analysis of his phone by the intelligence units found a few numbers connected to France; +33786xxxxxx and +3375xxxxxxx. He had contacted the latter number via Viber at 1100 hours on 03.07.2020, on the day of the explosion.

During interrogation Thevethasan had revealed that he maintained contact with Manirasan from France since 2018 and provided information of Tamil persons, providing information to the Security Forces, persons involved in crimes / illegal activities and other details of interest. Manirasan had sent money to Thevathasan from France to conduct these activities and a large sum of money has been sent during June 2020 to purchase a motor cycle.

Currently, investigations are on regarding Maniarasan’s connection with Thevathasan and his role in the attempt to revive the LTTE. The authorities are also investigating whether the Maniarasan in France is the same person who had been an LTTE leader. There is also a doubt if this is another person who is posing as Maniarasan.

By Gitanjali Marcelline Courtesy NewsIn.Asia

All baby boomers will reach 65 in 2030 and are predicted to live longer thanks to advances in medicine and technology.

Colombo, August 4 (newsin.asia): Ageing is identified as one of the biggest challenges in the world. All baby boomers will reach 65 in 2030 and are predicted to live longer thanks to advances in medicine and technology. Statistics show that one-fourth of the US population will be dependent on each other because of ageing. Sickness and medical needs are predicted to double in the coming years, according to the United Health Foundation.

Research by the American Association of Retired Persons (AARP) reveals that 90% of the elderly population opt to live in their own homes rather than going to an Elders’ Home. This is because of the fear of losing the wealth or money they have accumulated or saved and the children they have raised. But with age, they will face chronic health conditions which will limit their social movements and they would need loving care.

Even though elderly people prefer living alone without moving into Elders Homes, they will need support. Support ranges from minimum to special care. Minimum care is spending time with the elders, especially if they are Alzheimer’s and Dementia patients; reminding and giving them their medicines, reading from newspapers/storybooks and providing help in daily activities. Keeping them occupied will give them mental stability. If they become idle or feel lonely, they could get mentally and physically disabled.

Specialized care ranges from bathing, dressing, administering medication, physiotherapy, etc. especially for Parkinson’s disease patients.

In most developed countries, hospitals and insurers have created special units to treat senior citizens. This indicates that the global economy is gearing to face the aging problem. This begs the question – is the Sri Lankan economy geared to face the problem of an aging population? The Government says that it has Day Care Centers for elders, engages in the renovation of Elders Homes and even has home care services for elders, among many other services. But going by the number of elders I meet on the street abandoned by children, it makes me wonder how effective the Ministry’s caregivers have been in spotting them and providing care!

Where the private eldercare is concerned, if one were to browse the ‘Yamu’ webpage, he/she would see several private adult care facilities in Sri Lanka. Facilities such as Royal Nursing Home, Village 60 plus, Windsor Garden, Cinnamon Care and Riverdale Resort, provide superior services to elderly customers.

But there are pain points faced by customers, such as the high rates charged. There are also unregulated Nursing Homes. To address this issue, the Health Ministry and government have made a law, where every nursing home has to be registered in the Provincial Council and an audit done under close supervision.

Then, there are the charitable non-governmental organizations like HelpAge working for and on behalf of the aged, to improve their quality of life.

Caregivers could be an individual or an institution. In the US, to become an eligible elderly caregiver, one needs to go through special training and obtain a diploma. This will cover basic knowledge about handling an elderly person, how to talk, treat, provide medication, etc to them. Training and experience matter for these jobs. Elders are very sensitive, most often than not, stubborn. Owing to this, taking care of them can be challenging.

As the stewards in charge of the health of the elderly, the government should not forget that Sri Lanka with its current population of 21,016,488, faces a huge problem facing an ever ageing population and has to be geared for the challenges ahead with more innovative policies and services.

Courtesy Adaderana

Six new cases of novel coronavirus have been identified increasing the tally of confirmed cases reported in the country so far to 2,834.

The Department of Government Information reported that 06 persons who returned from Saudi Arabia and are under quarantine, tested positive for Covid-19.

Meanwhile the total number of recoveries in Sri Lanka has risen to 2,524.

Accordingly 299 patients infected with the virus are currently being treated at hospitals. 

By Rohana R. Wasala Courtesy The Island

Elect good, honest, educated, and morally upright people as MPs” is not a new slogan. It has been heard at least over the past half a century without any indication of its being heeded by the average voter. This is usually because the voters have no choice over the matter. It is the parties that nominate their candidates for election subject to various considerations having little to do with their formal education and moral character. The main criterion they seem to consider is how good is a candidate’s chance of winning; a candidate’s acceptability to a particular section of the general electorate does not necessarily depend on its perception of the person’s education or moral rectitude. If one party does not nominate a person of less than ideal qualities who nevertheless stands a chance of winning votes for it in a particular constituency, then the party runs the risk of losing that electorate to a rival party which fields a candidate with questionable but ‘winning qualities’ in that particular setting. For voters in such a context it is a choice between Tweedledum and Tweedledee as in the nursery rhyme. This frustrating fact is  well known and need not be elaborated here.

It is not that the nomination committees of political parties want to include in their nomination lists individuals who are known to them and the public to lack the qualities named in the slogan (which forms the title of this piece). They don’t, but they can’t help it. Politicians, however morally refined, cannot avoid being pragmatists; they are obliged to strike a workable balance between principles and demands of pragmatism. The most important thing in this situation is that a ruling politician must have a lot of humanity to sufficiently ‘humanize’ his or her unavoidable pragmatism. For it should not be forgotten that though a politician need not be a ruler, a ruler must needs be a politician; in the treacherous world of politics, a politician cannot avoid pragmatism, but they can still be humane.

This time, however, it may be assumed that there is a difference. People are more aware of the necessity of having an elite of cultured technocrats of the Viyath Maga (Professionals for a Better Future) type in parliament. The education and the moral background of candidates must have received relatively more than customary attention from the nomination committees of all the parties, at least to some extent, though the ideology and the organization mentioned were the brainchild of the present president. But one cannot be sure that even the V.M. list of nominees (of the party that supports him) is completely free of characters who should not be there. This is because party organisers cannot afford to ignore the reality that  under the existing electoral system, people vote for a particular party, unlike in the olden days, when widely known respectable individuals were elected to represent a constituency. Then it was the individual candidate, as much as the party, that was chosen. Today, for getting elected to parliament, a candidate must get enough preferential votes among a number of contending candidates put forward by each party for multi-seat constituencies; so naturally there is a form of undeclared war among candidates within each political party. Recently, I wrote an opinion piece published in The Island (July 7) – what you are reading is an adaptation of one paragraph from that article – pointing out the importance of giving a chance to candidates to display their preferential numbers in a striking way in order that the voters would remember the numbers of the candidates of their choice across the whole range of parties, alliances, and groups in the unusually long ballot paper. If that opportunity was denied it could be disadvantageous for the two most important types of candidates: the new and the materially poor. Candidates who are poor cannot afford expensive media advertising; the little known new ones would find it hard to make their numbers stand out among the numbers assigned to veterans whose already well known names and previous designations render them conspicuous and memorable. So the veteran candidates of every party would not be likely to object to the Election Commission’s tough stand in this regard, for it would mean that they had a special advantage over their newer or younger and probably more ‘elect worthy’ contenders in the invidious intraparty war for preference votes. This situation can be most prejudicial to the newer fresher competitors, and also contrary to the generally shared desire among the voters to elect a decent lot to the august body this time. It was heartening to hear party leaders on both sides on their final campaign speeches implicitly stressing the need for voters to make use of the preferential vote to reject possible rogues if any in their nomination lists.

නීතිඥ අරුණ ලක්සිරි උණවටුන

1956 ආරම්භ කළ ස්වදේශිකයන්ගේ නිදහස් අරගලය විවිධ බාධක මැද ඉදිරියට ගමන් කළේය.

එස්. ඩව්. ආර්. ඩී. බණ්ඩාරනායක එංගලන්තයේ ඔක්ස්ෆර්ඩ් හී අධ්‍යාපන ලැබුවද, සිංහල රාජ්‍ය භාෂාව කරමින් ස්වදේශිකයන් නිදහසේ නැගී සිටුවීමට ගත් ප්‍රයත්නය ශක්තිමත් වූයේ එදා බණ්ඩාරනායක සමග ගිරුවාපත්තුවේ ඩී.ඒ. රාජපක්ෂ මැතිතුමා එක්සත් ජාතික පක්ෂය හැරදා පාර්ලිමේන්‍තුවේ විපක්ෂයේ අසුන් ගැනීමෙනි.

අවාසනාවන්ත ලෙස බණ්ඩාරනායක අගමැතිවරයා වෙඩි උණ්ඩයට සිය දිවි නොපිදුවේ නම් රටේ ස්වදේශිකයන්ගේ දිශානතිය අද පවතින තත්ත්වයට පත් නොවේ.

එසේ වුවත් බණ්ඩාරනායක අගමැතිවරයාගේ බිරිද සිරිමාවෝ මැතිණිය 1970 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් බලය ලබා සමගි පෙරමුණු ආණ්ඩුව පිහිටුවීම  ස්වදේශිකයන්ගේ දෙවන නිදහස් නැගිටීම විය.  ඒ 1972 පළමු ජනරජ ව්‍යවස්ථාව පනවා එංගලන්තය සමග පැවති මෙරට අධිකරණවල අභියාචනා විභාග කිරීම සහ රටේ ආරක්ෂාව සම්බන්ධ බැදීම් සහ බහුජාතික සමාගම්වල ක්‍රියාකාරීත්වය මුදවා ගැනීමෙනි.

යටත් විජ්ත නීතියට එරෙහි

ස්වදේශිකයන්ගේ නිදහස් අරගලයේ නියලි බණ්ඩාරනායක අගමැතිවරයාට වෙඩි උණ්ඩයත්, ඔහුගේ බිරිද සිරිමාවෝ මැතිණියගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කිරීමත්, බටහිර යටත් විජිත ඉංග්‍රීසි නීතිය පවත්වාගෙන යමින් ස්වදේශිකයන් මෙල්ල කිරීමට ගත් උපායමාර්ග විය.

එදා බණ්ඩාරනායක සමග ඩී. ඒ. රාජපක්ෂත්, සිරිමාවෝ මැතිණිය සමග මහින්ද රාජපක්ෂත් සිටගත් බව ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා නොදන්නවා විය නොහැකිය.

බණ්ඩාරනායක යුවල ස්වදේශිකයන්ගේ නිදහස් අරගලය ශක්තිමත් කරන පියවර රාශියක් ක්‍රියාත්මක කළද ඔවුන්ගේ පුත් අනුර බණ්ඩාරනායක හෝ දියණිය චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක එකී නිදහස් අරගලය ආපසු හරවන ක්‍රියාන්විතයක නියැලෙමින් අනුර බණ්ඩාරනායක, මවගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කළ වුන්ගේ පැත්තට ගිය අතර, චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක, බටහිර බහුජාතික සමාගම්වලට නැවත මෙරට විවෘත කර දීමත්, බෙදුම්වාදය ශක්තිමත් කරන පැකේජ් ව්‍යවස්ථා සම්මත කිරීමටටද උත්සාහ ගත්තේය.

අද වනවිට බණ්ඩාරනායකලා දේශපාලනයේ දක්නට නැතත් ඩී. ඒ. රාජපක්ෂ දරුවෝ දේශපාලනයේ නියැලෙමින් ස්වදේශිකයන්ගේ නිදහස් අරගලය ජය ගන්නා මානයට/ ඉසව්වට ගෙන එන බව පෙනෙන්නට තිබේ.

2015 යහපාලනය වෙනුවෙන් කියා බලයට පැමිණි ආණ්ඩුව රාජපක්ෂවරුන්ට එරෙහිව නීතියේ හස්තය දැඩිව මෙහෙයවන්නට වූයේ බණ්ඩාරනායක යුවලගෙන් ඉවත් කළ ස්වදේශික නැගිටීම රාජපක්ෂලා දෑතට ගියහොත් ඔවුන්ට විදින්නට වන අප්‍රසන්න තත්ත්වය තේරුම් ගත් හෙයිනි.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා 2018 සිදුකළ බලහත්කාරී අගමැති මාරුවත් සමග ආරම්භ වූ යහපාලනය වෙනුවෙන් වූ කණ්ඩායමේ පාලනයේ බිදවැටීමෙන් නැවත ස්වදේශිකයන්ගේ පිබිදීමට හේතු විය.

මේ ක්‍රියාන්විතය දෙස අවධානයෙන් බැලීමේදී එදා බණ්ඩාරනායකලාගේ ස්වදේශිකත්වයට එරෙහි වූවන් මෙන්ම රාජපක්ෂලාගේ ස්වදේශිකත්වයට එරෙහි වන්නෝ එකම කණ්ඩායම බව පෙනේ.

මේ වනවිට රාජපක්ෂලා ජනාධිපති ධූරයත්, අග්‍රාමාත්‍ය ධූරයත් ලබා දේශපාලනිකව ඉතා ඉහළ තත්ත්වයක සිටියද, 2020 අගෝස්තු 05 පවත්වන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් ඔවුන් පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතර බලය ලබා ගත්තද ඔවුන් වටහා ගත යුත්තේ රටේ නීතියේ බලය දරන්නේ ස්වදේශික/ පෙරදිග චින්තකයන් නොවන බවයි.

නිදහස ලැබී වසර ගණනාවක් ගත වී ඇතැයි කියූවද, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ සහ අභියාචනාධිකරණ නඩු තීන්දු රටේ බහුතර ජනතාවගේ භාෂාවෙන් ලබා නොදේ, එමෙන්ම නීතියේ බලය අත දරන්නේ බටහිර රටවල සම්බන්ධතා දරන්නන් මිස දේශීය/පෙරදිග චින්තනයෙන් බල ගැන්වූවන් නොවේ.

රටේ නීතිය ක්‍රියාත්මක වන්නේ බටහිර සංස්කෘතිය සහ බටහිර පාලනය ස්ථාපිත කිරීමට හෙයින් මෙය නිසි ලෙස වටහා නොගෙන කටයුතු කළහොත් රාජපක්ෂවරුන්ට ඉදිරියේදී මුහුණ දීමට සිදුවනු ඇත්තේ බණ්ඩාරනායකවරුන් (බණ්ඩාරනායක දරුවන් නොවේ) මුහුණ දුන් අප්‍රසන්න තත්ත්වයන්ටම ය.

බලයේ සිටින ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාත් බලයට පත්වන රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවත් එඩිතරව සහ ධෛරයෙන් කල යුත්තේ දේශීය / පෙරදිග චින්තකයන්ගේ උපදේශකත්වයෙන් ස්වදේශිකයන්ගේ නෛතික සුරක්ෂිතත්වය වෙනුවෙන් වහා කටයුතු කිරීමත්, කෘෂිකර්මාන්තය සහ දේශීය නිපැවුම් කඩිනමින් වර්ධනය කරන මාර්ග වෙත අවතීර්ණ වීමත් ය.

බණ්ඩාරනායක දරුවන්ට ජයගත නොහැකි වූ ස්වදේශිකයන්ගේ නිදහස් සටන ඩී. ඒ. රාජපක්ෂ දරුවන්ට ජය ගත හැකි වෙන්නේ මේ තත්ත්වය වටහා ගෙන ස්වදේශිකත්වය ශක්තිමත් කිරීමෙනි.

 <https://www.blogger.com/blog/post/edit/7684828915045310871/7740500239109637289#>

බි‍්‍රතාන්‍ය ඉංජිනේරු ගාල්ලේ දෙව්සිරි පී. හේවාවිදාන ලන්ඩන් සිට ලියයි.

මැතිවරණට ඇත්තේ තව දිනකටත් නොඅඩු කාලයකි. ප‍්‍රධාන පක්ෂ දෙකකට අමතරව මේ රටේ මීළඟ ජනාධිපතිවරයා වීමට අර අදින මුල් තුනේ අපේක්ෂකයා වන්නේ ජනබල පෙරමුණ යටතේ තරඟ කරන ජ.වි.පෙ නායක අනුර කුමාරය.

සෑම වසරකම නොවැම්බර් මාසයේ අනුර කුමාර හා ජවිපය කරන ඇදහිය නොහැකි දෙයක් වන්නේ 87රැු88 කැරැුල්ලෙන් මිය ගිය රෝහණ විජේවීර, ගමනායක ලයනල් මුණසිංහ වෙනුවෙන් උපහාර උත්සවය පවත්වා පහන් පත්තු කිරීමයි. ශෝක විලාප නැගීමයි.

අවාසනාවකට සෑම නොවැම්බර් මාසයේම ශී‍්‍ර ලංකාවේ බොහොමයක්ද ඉරිදා පත්තර හා සමහර ඔඪ නාළිකා විජේවීර සමඟ බිහිසුණු ප‍්‍රචණ්ඩ කි‍්‍රයාවල යෙදුනු සාමාජිකයන්ට තම පුවත්පත් හා මාධ්‍ය විවෘත කරති. ජවිපයේ මිනිමරු අතීතයට සුදු හුනු ගාන්නට ඉඩ දෙතිග මෙවැනි ත‍්‍රස්තයන් විජේවීර බරපතළ අපරාධකාරයෙක් කියා ලියාවිද?

ශ‍්‍රී ලංකාවේ ඇතැම් ඉරිදා පුවත්පත්ද ඇතැම් විද්්‍යුත් මාධ්‍යද මේ ඊනියා උපහාර සෙල්ලමට එකතු වන්නේ රෝහණ විජේවීරගේ අන්තිම දවස දුටු කාට හෝ කුලිය ගෙවා ඔහු වර්ණනා කරන ලිපියක් ලියවා ගැනීමෙන් යග විජේවීරගේ ඊනියා අන්තිම පැය ගැන පුවත් පත් වලට කුලියට ලිවීමේ මුල් තැන සිටින්නේ ජ.වි.පෙ ඔත්තු කාරයෙකු ලෙස ්හා හමුදාවේ ඡුයාරූප ශිල්පියෙකු වශයෙන් කටයුතු කළ සාමාන්‍ය සෙබලෙකි. ඔහු හැම පත්තරයටම වරින් වර එකම ලිපිය ලියමින් ජීවිකාව සපයා ගන්නෙකි. මීට වසර විස්සකට පෙර දිවයින පුවත් පතට ලියමින් ඔහු කීවේ කනත්තට හමුදාව විසින් රැුගෙන ආවේ වෙඩි තබා මරණ ලද විජයවීරගේ දේහය බවයි. නමුත් එහෙම ලීවාම කියවන්නා එතරම් දුක් නොවන නිසාදෝ මෙයට වසර පහකට පෙර ඔහු තම කථාව වෙනස් කළේය. දැන් ඔහු ලියන්නේ විජේවීර කෙඳිරි ගාද්දී ඔහුව උස්සා ගිනි පෝරණුවට දැමු බවයි. ද්‍රෝහියකු බව හෙළිවී හමුදාවේ අත් අඩංගුවට පත්ව මාස ගණනක් හිර බත් කෑ මේ ඡුයාරූප ශිල්පියා දුන් ඔත්තු නිසා හමුදාවේ නිළධාරින් කිහිප ගණනක් න්‍ඪඡුය මඟින් ඝාතනය කළහ. නමුත් හමුදාවේ විනය කොයිතරම් ඉහළ තත්වයක තිබුණාද කියනවා නම් මේ සෙබළා හමුදා අත් අ ඩංගුවේ මාස ගණනක් හිටියත් ඔහුට කිසිම හිරිහැරයක් නොකිරීමට හමුදාව  වගබලා ගත්හ. එයට කළගුණ සැලකීමක් වශයෙන් දැන් ඔහු කරන්නේ හමුදා භටයින් විජේවීර පණපිටින් පුව්චා මැරුවායි කියමින් පත්තර වලට කුළියට ලියමින් තමන් සේවය කළ යුධ අනුඛණ්ඩය හෙළා දැකීමය.

නමුත් ඊයේ පෙරේදා ඉරිදා පුවත් පතකට ලිපියක් ලියමින් කනත්තේ සොහොන් පල්ලා නියත වශයෙන් කියා සිටියේ කනත්තට විජේවීර පණ පිටින් ගෙනාවේ නැති බවත් ආදාහනය කළේ විජේවීරගේ නිසල දේහය බවත්ය. නමුත් දැන් රටේ සමහර මාධ්‍ය පවා මේ සෙබළාගේ බොරු කථා නැවත නැවත මුද්‍රණය කරමින් පණ පිටින් පුච්චන ලද බෝධිසත්ව විජේවීර ගැන හඬති වැළපෙති.

හමුදා මූලස්ථානයට ගෙන ආ විජේවීර එහි රැුස් වුණු ඉහළ පෙළේ නිලධාරීන් අමතා පැයක් පමණ දේශනයක් පවත්වමින් ඔවුන් බලවත් සංවේගයට පත් කළා කියමින් මොහු ලියන කතාව ද අමූලික බොරුවක් බව ජානක පෙරේරා වරක් ප‍්‍රකාශ කර සිටියේය.

”විජේවීර හරිම බයගුල්ලෙක්. හමුදාවෙන් ප‍්‍රශ්න කරන කොට බයෙන් ගැහි ගැහි ඔහු හැමදේම වැමෑරුවා”යි කියා මේ නිලධාරියා කීවේය. නමුත් විජේවීර බෝධිසත්වයෙකු බව හුවා දක්වමින් කැමරාකරු තවමත් පත්තර වලට බොරු ලියමින් තම බඩ වියත රැුක ගනියි.

විජේවීර සුදනෙක් කිරිමට පත්තර වලට බොරු ලියන්නේ ඔහු පමණක් නෙවේ. විසිවන සියවසේ දරුණුතම ගහලයා විජේවීරට නොතිබුණ වීරත්වයක් ගැන වර්ණනා කරමින් ජ.වි.පෙ මිනිමරු ඉතිහාසයට සුදු හුණු ගාමින් හිටපු ත‍්‍රස්තවාදියෙකු ප‍්‍රධාන ඉරිදා පුවත්පතකට වසර ගානක් තිස්සේ ලියනලද ලිපි පෙළ අතිශයින්ම පිළිකුළ් සහගතය. විජේවීර විසින් මරවන ලද දහසක් සිවිල් වැසියන්ගේ නමට මෙම ලිපි පෙළෙන් කෙරුනේ දරුණු අපහාසයකි. නින්දාවකි. ඒ තීරු ලිපි කියවූ ඝාතනය කරන ලද අහිංසකයන්ගේ ¥ දරුවන් හා දෙමව්පියන්ට මේ ලේඛකයා ලියන අමූලික බොරු කියවන විට ඇතිවන දුක වේදනාව අතිමහත් බව එම පත‍්‍රයේ කතෘතුමාට නොවැටහුනි .

විජේවීරගේ අන්තිම මොහොත ගැන පත්තර වල පළවන මනඃකල්පිත කථා කියවන මේ රටේ දස දහසක් දෙමව්පියන් ”ඇයි න්‍ගඪගඡු ය ගෙදරට ඇවිත් දරුණු ලෙස වධ දී මැරූ පුතා ගැන පත්තර වල වචනයක්වත් ලියන්නේ නැත්තේ ” යි කියමින් තවමත් හඬා වැළපෙන බව මේ මාධ්‍යවේදීන්ට වැටහෙන්නේ නැද්ද?

අනුර කුමාරගේ වත්මන් ජවිපය මෙන්ම මේ මාධ්‍ය වලටත් අවශ්‍ය වී තිබෙන්නේ විජේවීර 20 වන සියවසේ අසියාවේ පහළ වු මහා සාන්තුවරයෙක් බව එදා උපත ලබා නොසිටි වත්මන් තරුණ පරපුරට ඒත්තු ගන්වා ඔවුන් මුලා කිරීමයි. යනු ශී‍්‍ර ලංකා හමුදාව මඟින් නිරපරාදේ මරා දමන ලද අහිංසකයකු ලෙස හිතන එදා ඉපදී නොසිටී දැන් තරුණ පරපුරෙන් මා ඉතා ආදරයෙන් කියා සිටින්නේ 20 වැනි ශතවර්ෂයේ ආසියාවේ සිටි දුෂ්ඨතම ගහලයා විජේවීර  කළ පොළව නුහුලන අපරාධ ගැන පොතපත කියවා දැනුවත් වන ලෙසයි.

රෝහණ විජේවීර කියන පුද්ගලයා විප්ලවවාදියකු ජනහිතකාමියකු හෝ සමාජවාදියකු නොවේ. ඔහු මේ රටේ ජනතාවගේ රන් භාණ්ඩ මුදල් ප‍්‍රසිද්ධියේ පැහැරගෙන ගොස් සුඛිත මුදිත ජීවිතයක් ගත කරන්නට උත්සහ කළ වංචනියෙකි. පල්හොරෙකි. වේලූ පිල්ලේ ප‍්‍රභාකරන්ටත් වඩා දරුණු ලේ පිපාසයෙන් පිරුණු මහා මිනිමරුවකි. වසර හතරක් තිස්සේ මුළු රටට භීතියට පත් කරමින් අසරණ සිංහල දෙමව්පියන් ¥ දරුවන් 40ල000ක් මරා දැමීමට නියෝග කළ තුච්ච වධකයෙකි.

විජේවීරගේ මරණයෙන් පසු රන්ජන් විජේරත්න ඇමතිවරයා පුවත්පත් කලා වේදීන් අමතා කීවේ ” විජේවීර කියන්නේ සමාජ වාදියෙක්වත් කොමියුනිට් වාදියෙක්වත් නෙවෙයි. ඒ ¥ෂ්ටයා සරසවි ජීවිතය කඩාකප්පල් කරගත් නිසා හීනමානයෙන් පෙළුණ දුෂ්ටයෙක්. ඒකයි මිනිහා මේ රටේ උපකුලපතිවරු, මහාචාර්්‍යවරු, වි¥හල්පතිවරු මරා දැම්මේ ඔහුට තිබුණේ පංති වෛරය මිසක් දුප්පතාට සේවය කිරීමක් නෙවී. අපේ බුද්ධි අංශයේ දක්ෂකම නිසා මිනිහා අල්ල නොගත්තා නම් මේ මිනිමරු රැුල මේ රටේ තව ලක්ෂ ගණනක් ඝාතනය කරන එක ෂුවර්”. එතුමාගේ එම ප‍්‍රකාශය වැරදියයි කාටවත් අද කිව හැකිද

88 න්‍ගඪගඡු භීෂණය මැඩපැවැත්වීමට සඳහා එවකට හමුදාව හා පොලීසිය සිදු කළ බරපතළ මිනිස් ඝාතන ගැන පමණක් ලියන ඇතැම් පුවත්පත් හා ග‍්‍රන්ථ කතෘවරු 40000කට වඩා අහිංසක සිංහල පිරිසක් අමු අමුවේ ඝාතනය කළ මිනිීමරු විජේවීර හා සගයන්ගේ පොළව නුහුලන අපරාධ ගැන වචනයක් නොලියන්නේ ඇයි ඒ ගැනත් ලියන්නට ඔවුන් පෙළෙ ඕ නම් විජේවීරගේ ඝාතන නිසා අනාථ වී තවමත් හඩන වැලපෙන පවුල් විසි තිස් දහකට එය තරමක හෝ සිතට සැනසුමක් විය හැකිය.  

නමුත් මා දන්නා තරමට ජ.වි.පෙ භීෂණය ගැන අභීතව මෑතකදී ලිවේ හා ලියන්නේ අරුණ පත්තරේ රෝහිත මුණසිංහ හා රිවිරට ”භීෂණයේ සෙවනැලි” ලිපි පෙළ ලියු ගාල්ලේ සුගත පාල මෙන්ඩිස් මහතා පමණි.

නොවැම්බර් මාසයේ ලංකාවේ ඉරිදා පත්තර වල නොවරදවාම පළවෙන ”අහිංසක” විජේවීරගේ අන්තිම දවස ගැන විවිධ කථා කියවා විජේවීර මේ රටේ පළමු අති උත්තර බෝධිසත්වයකු බවට සිතන වත්මන්  සරසවි සිසුන් හා වයස 35ට අඩු තරුණයින් මේ ගහලයාගේ මිනිස් ඝාතන ගැන හරියට කියවා නැත.

දෙවන ලෝක යුද්ධයේදී හිට්ලර් තමන්ගේ අතින් එකම පුද්ගලයකු ඝාතනය නොකල බව ඇත්තය. නමුත් ලක්ෂ 20ක අහිංසක යුදෙව් දෙමාපියන් ¥ දරුවන් ගෑස් උ¥න්වලට දක්කා බිහිසුණු මරණයකට ලක් කිරීමට අණ¥න්නේ ඒ දුෂ්ඨ නායකයාය. එනිසා ඒ සෑම මිිනීමැරුමකම පවෙන් ගැලවෙන්නට හිට්ලර්ට බැරි විය. 40000ක අහිංසක සිවිල් ජනතාව ගෙවල්වලදී, මහමඟදී, කන්තෝරුවේදී, ඡුන්ද රුස්වීම්වලදී බිහිසුණු ලෙස ඝාතනය කරන්නට අණ¥න් විජේවීර , ගමනායකටද ඒ වගකීමෙන් මිදෙන්නට බැරි විය. ඔවුන් ඒ පාපයට තම ජිවිත වලින් වන්දි ගෙවීය. මේ පාපතරයන් දෙදෙනා හා අනෙකුත් 88 යුගයේ වධකයන් සෑම නොවැම්බර් මාසයකම ඉහළින් සමරන්නට දඟලන  වත්මන් ජ.වි.පෙ. නායක අනුර කුමාර, ටිල්වින් වැන්නාවුන් දඩු කඳේ ගැසිය යුතුයැයි එදා මරා දමන ලද අහිංසක දෙමාව්පියන්ගේ ¥ දරුවන් අද කීවොත් එය වැරැුද්දක් යැයි අපට කිව හැකිද

1987 වන විට ජේ. ආර්. ගේ රජය යටතේ රටේ රැුකිරක්ෂා ප‍්‍රශ්නය ඉතා උග‍්‍රර විය. සෑම ගමකම උසස් පෙළ සමත් වූ හෝ උපාධි ලැබු උපාධිලාභී රැුකියා විරහිත තරුණ තරුණියන් විස්සක් තිහක් පමණ සිටියහ. තමන් කොතරම් අසහනයෙන් සිටියද ඔවුන් ගමේ ධනවත් මුදලාලි, කුඹුරු හිමියා හෝ වතු පාලකයා කෙරෙහි ක්‍රෝධයෙන් පසු වුයේ නැත. කොටින්ම කියනවා නම් මොවුන් දඩාවතේ යන වල් බල්ලෙකුට දුවපිය කියා ගල් පහරක් වත් එල්ල නොකල පවට අකමැති වූ අහිංසක තරුණයන් වූහ.

නමුත් දුෂ්ඨ විජේවීර හා ගමනායක වැනි ජවිප නායකයො මේ තරුණ තරුණයින් තම සංවිධානයට බඳවා ගෙන දේශපාලන පංති පහ පවත්වමින් ඔවුන්ගේ  නිදහස් චින්තනය හා නීති ගරුක භාවය සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කළෝය. දේශපාලකයින්ට හා ධනපතියන්ට වෛර කිරීමට ඔවුනට ඉගැන්නුවෝය. මේ තරුනයන්ගේ විරකියවට අසහනයට හා දුප්පත් කමට වගකිවයුත්තේ ගමේ මුදලාලිල වතුකරයා හා කුබුරු හිමිය බවට විජේවීරගේ පන්ති පහ ඔවුන්ට ඒත්තු කලෝය

මද්යම පන්තියේ දනපතියන්ට එරෙහිව ඔවුන්ගේ හිතට දරුනු වයිරය බද්ද් කලේ විජේවීරයග අතීතයේ කූඹියෙක් තලන්නටවත් බය වූ ගමේ හිටි අහින්සක තරුණයන්ව මුලූමනින්ම  නොමඟ යවා මුලා කොට ඔවුන් සමූල ඝාතකයින් බවට පත් කිරීමට ලේ පිපාසිත විජේවීර සමත් වුයේ සිංහල ජාතියේ කරුමයට නොවේයිද

පාසැල් අධ්‍යාපනය කඩාකප්පල් කොට ගෙන කොමියුනිස්ට් පක්ෂයෙන් පිනට ලැබුණ ශිෂ්‍යත්වයකින් ලූමුම්බා සරසවියට ගොස් එතනින් අසමත් වු විජේවීර තම රටේ උගත් පරපුරට නිතැතින්ම වෛර කළේය. තමන්ට ලබා ගැනීමට බැරි වු අධ්‍යාපනයෙන් පෝෂණය වී රටේ දුප්පත් ¥ දරුවන් තමාට වැඩි ඉහළ උගතකු වීම විජේවීර රිස්සුවේ නැත. එනිසාම තම සංවිධානයට පාසල් දරුවන් බඳවා ගෙන ඔවුන්ගේ වැඩිදුර  අධ්‍යාපනය විනාශ කිරීමට ඔහු තම අනුගාමිකයන්ට අණ කළේය. එපමණක් නොව රටට විශිෂ්ඨ උගතුන් බිහි කිරීමට ඇපකැපවු කොළඹ සරසවි උපකුලපති  ස්ටැන්ලි විජේසුන්දර ඇතුළු පාසැල් විදුහල්පතිවරු 69ක් අමු අමුවේ මරා දැමීය. 

 ඕනෑම පක්ෂයකට ආධාර කිරීම, තම පක්ෂයට ඡුන්දය දීම සෑම මිනිසෙකුගේම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රිය අයිතිවාසිකමකි. නමුත් 1987/88 යුගයේදී අනුර කුමාර නායකතුමාගේ ජ.වි.පෙයෙ , ප‍්‍රධාන පෙළේ පක්ෂවල අනුගාමිකයන් මහා මඟ මරා දැම්මේ දස වධ දීමෙන් පසු ය ගඑවැනි මහා බරපතල පාපකර්ම කළ ජ.වි.පේ වත්මන් නායකයා අද වේදිකාවට නැග ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සුරැුකීමට පොරොන්දු  දෙන විට එදා භීෂණයට යට වී තම දෙමාව්පියන් හා ¥ දරුවන් අහිමි වී දහස් ගණන් ශ‍්‍රී ලංකාවට ඇති වෙන්නේ මහා කෝපයකි, දරුණු පිළිකුළකි.

අමානුෂික ලෙස දේශපාලන විරුද්ධවාදීන් මරා දැමීමෙන් විජේවීර කෲර සතුටක් ලැබුවේය. පසු කලක සුප‍්‍රසිද්ධ වෛද්‍ය මහාචාර්්‍යවරයකු කීවේ මේ බිහිිසුණු මිනීමරුවා ඡුදිඑ ඔර්මප්එසජ ෑපඉසඑඑැරපැබඑ ෘසිදරාැර නමැති බරපතළ මානසික රෝගයෙන් පෙළුණු දුෂ්ඨයෙකු බවයි. මෙවැනි පිස්සන් තුළ අවිඥානික වෛරය, ක‍්‍රම විරෝධි බව, ලෝකය කෙරෙහි එදිරිය, පළිගැනීමේ කුරිරු ආශාව, දුක්මුසු මනෝභාවය නිතැතින්ම ඇති වේග තමන්ගේ අණ දේවත්වයෙන් සැළකු මොට්ට අනුගාමිකයන් ලවා මේ රටේ උගත් පරපුරේ විශාල සංඛ්‍යාවක් අමු අමුවේ මරා දැමීමට විජේවීර අණ දුන්නේ මේ පිස්සුව නිසාය.

රෝහණ විජේවීර රහසිගතව සැගවී සිටිමින් තම සගයන්ට අණ කළේ එජාපයේ පමණක් නොව ශී‍්‍රලනිප, කොප, න.ල.ස.ස.ප වැනි පක්ෂ වල ඉහළ නිලධාරීන් නිකම්ම මරා නොදමා බිහිසුණු වද බන්ධන වලට ලක් කොට මරා දැමිය යුතු බවයි.

ජවිපෙ සාහසිකයන් විසින් බිහිසුණු ලෙස මරා දමන ලද මැති ඇමතිවරු හා දේශපාලකයන් ගණන හතළිහකට වඩා අධිකය. එවකට බෙලිඅත්ත මන්ත‍්‍රී මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ද ජීවිතාරක්‍ෂාව පතා සිය පවුල සමඟ සැඟවී සිටියේ කලකට පෙර දකුණේ මහ ඇමතිව සිටි එච්. ඞී. සිරිසේන මහතාගේ මාතර නිවසේය.

ජනාධිපතිවරණයේ ජන්ද මධ්‍යස්ථානවලට ඡුන්දය දෙන්නට එන මුල් පස් දෙනා මරා දමන ලෙස මෙම ගහලයා නිකුත් කළ අණ ඔවුන්ගේ සහචරයන් අකුරටම කි‍්‍රයාත්මක කළේය. ඡුන්ද දවසේදී ඡුන්ද නිලධාරීන් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සුරැුකීමට ඡුන්දය දුන් 300කට අධික අහිංසක ඡුන්ද දායකයන් අමු අමුවේ මරා දැමු රෝහණ විජේවීරගේ පක්ෂයේ වත්මන් නායක තුමා ඒ දුෂ්ඨ අතීතය ප‍්‍රසිද්ධියේ හෙළා දකින තුරු ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර වාදය ගැන අද වේදිකා හොල්ලමින් කථා කිරීමට එතුමාට අයිතියක් නැත.

විජේවීරගේ කැලෑ නීතියට සතුරා මිතුරා කියා භේදයක් තිබුණේ නැත. එජාප, ශ‍්‍රී.ල.නි.ප ප‍්‍රධාන ආධාර කරුවන් පමණක් නොව  1971  න්‍ඪඡු  කැරැුල්ලේ මුල් පෙලේ සිට පසුව විජේවීර ගේ ප‍්‍රතිපත්ති ගැන කළකිරී පක්ෂයෙන් ඉවත්ව නිහඬ ජීවිතයක් ගතකළ පරණ සමාජිකයන් පසු පස හඹා ගොස් ඔවුන් මරා දමන ලෙස ඔහු අණ කළේය. 71 කැරැුල්ලේ නායකය කු වු නන්දන මාරසිංහ ඇතුළු බොහෝ දෙනෙකු ඔහුගේ අණින් බිහිසුණු ලෙස ඝාතනය වීය.

භීෂණ සමයේ දී හමුදා ඝාතකයන්ගේ වෙඩි පහරට ලක් වී මිනී වලට දැමූ පසු ඉන් නැඟිට ”අනේ අයියේ මේ කරාබුු දෙක අපේ අම්මාට ගිහින් දෙන්න” කියා වල කැපූ දුප්පතා අතට දී තවත් වෙඩි පහරවල් වැදී කෲර මරණයට ලක් වූ කතරගම ප්‍රේමවතී මනම්පේරි ගැන පොත් දුසිම් ගණනාවක් ලියවී ඇත. නමුත් රජයේ නියෝගයට බයේ ජ.වි.පෙ අණ නොතකා වැඩට ගිය පවට විජේවීරගේ අණින් ගෙදරින් එළියට ඇද ගෙන යද්දී තමන්ගේ තම කරාබු ු ජෝඩුව ගළවා අම්මා අතට දී ”අම්මේ මම මේ අයියලා එක්ක ගිහින් එන්නම්” ඇයට දණ ගසා වැඳ තමා මේ යන්නේ තම අවසන් ගමන බව දැන දැනම මරණය කරා ගිය රූපවාහිනි නිවේදිකා සාගරිකා ගෝමස් ගැන පුවත්පත් කිසිවක් නොලියන්නේ ශෝක නොවන්නේ ඇයි?

විජේවිරගේ මිනීමරු ත‍්‍රස්ථ හමුදාව විසින් අමු අමුවේ ඝාතනය කරන ලද කලාකරුවන්ද විශාල ගණනකි. සුප‍්‍රකට ගීත රචක පේ‍්‍රමකීර්තීද අල්විස් ප‍්‍රශ්න කිරීමටය කියා මහා ? ගෙදරින් එළියට ගෙන ගොස් බෝක්කුවක් ළග අමු අමුවේ මරා දැමීමට විජේවීර අණ දුන්නේය.රටේ වැදගත් කලා කරුවන්ටද ඝාතකයන් ගෙන් බේරීම සඳහා සැගවී සිටින්නට විය. නැතිනම් බොරුවට හෝ ජවිපේ ත‍්‍රස්ථවාදීන්ට සහයෝගය දෙන බව හඟවන්නට සිදු වීය. නන්දා මාලිනියට සිදු වූයේත් එයයි. තම පණ බේරා ගැනීම සඳහා ඇයට

යදමින් බැඳි විලංගුලා – මගේ පුතා ගෙන යන්නටල ඉඳිකටු ඇන ඇඟිලි තලා – දෙතිස් වදේ පමුණුවන්න විප්ලව රණ ගී ගායනා කරන්නට සිදු වීය. තමන්ගේ අණ නොතකා වැඩට ගිය නිසා විජේවීර විසින් ඒ දිනවල මරා දමන ලද අහිංසක බස් රිය¥රන්, කම්කරුවන්, රෝහල් සේවකයන් ගුරුවරුන් වෙනුවෙන් එදා ඇය විරහ ගීයක් ගැයුවා නම් ඇයටත් වන්නේ පේ‍්‍රම කීර්ති  ට සි¥වූ දෙයමය.අවාසනාවට නන්දා මාලිනී අකමැත්තෙන් ගැයු මේ ගීය පසුව මිනීමරු ජ.විි.පෙරමුණේ නිල ගීතය විය.  

න්‍ගඪගඡු එක විසින් ඝාතනය කළ සාගරිකා ගෝමස් , පේ‍්‍රමකීර්ථ ද අල්විස් ගැන ලියන්නට පිටුවක අඟලක් වෙන් කිරීමට අකමැති ඉරිදා පුවත්පත් කතෘවරු මේ රටේ 40000ක් සිංහල අහිංසකයන් අමු අමුවේ මැරූ විජේවීරගේ ඊනියා ශෝකජනක අවසානය ගැන ලියමින් පිටු පුරවන්නේ ඇයි? අලි මදිවට හරක් කිව්වා සේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ සමහර නිශ්පාදකවරු මේ ගහලයා වීරයකු සේ හුවා චිත‍්‍රපටි නිපදවා නුතන තරුණ පරපුර නොමග යවමින් කෝටි පතියන් වෙමින් සිටිති. කෘර ලෙස මරා දමන ලද දසදහස් ගනනක අහින්සක සිවිල් ජනතාවගේ මිනි වලවල් තුලින් මේ සිනමා කාරයෝ  සල්ලි ගැරීම කොතරම් නිහීන වැඩක්දග

පේ‍්‍රම කීර්තිද අල්විස් හා තේමිස් ගුරුගේ වැනි රටක් වටින කලාකරුවන් මහම`ග අමු අමුවේ මරා දැමු න්‍ඪඡු ඝාතකයන් තවමත් නිදැල්ලේය.උපකුලපතිවරුන් ස්ටැන්ලි ජයසුන්දර හා චන්ද්‍රා පටුවතවිතාන වැනි උගතුන් බිහිසුණු ලෙස ඝාතනය කළ වධකයන් තවම නීතියට හසු වුයේ නැත.  එදා කොල්ලන් වු මේ නිහීන අපරාධකරයෝ අද වයස 50, 55 වැඩිහිටියන්ය.  ඔබේ කන්තෝරුවේ ලොක්කා පාසැලේ විදුහල්පතිවරයා ද 88/89 වෙස්මුහුණු බැඳගෙන මහ ? ගෙවල්වලට පැන පුංචි පුතාලා දුලා ඉදිරියේ පියා හා මව මැරූ දරුණු මිනීමරුවන් විය හැකිය. අද දරු මල්ලන් ඇති ඔවුන්ට හෘදය සාක්ෂියට අනුව සුවසේ ජිවත්විය හැකිද?  තවමත් වෙඩිතබා මරා දැමු අහිංසකයන්ගේ මුහුණු ඔවුනට තවමත් නින්දේදී පෙනේනේ නැද්ද?

විජේවීර, ගමනායක, සමන් පියසිරිලා වැනි නායකයෝ හමුදා භටයන් දෙසීයක් පමණ මැරෙව්වා පමණක් නොව හමුදා පවුල් 23ක අම්මලා තාත්තලා ¥ පුතුන් සමූල වශයෙන් ඝාතනය කළෝය. මේ පොළව නුහුලන අපරාධ ගැන කවුරුත් නොලියන්නේ ඇයි?

1971 කැරැුල්ලේදී ජයසේකර නැමැති ග‍්‍රාම නිළධාරියෙකු සැඟවි සිටි ත‍්‍රස්ථවාදියෙකු පොලීසියට අල්ලා දුන්නේය. 1987දී මේ නිළධාරියාගෙන් පළිගැනීමට විජේවීර ත‍්‍රස්ථවාදීන් කිහිප දෙනෙකු ඔහුගේ නිවසට යැවු නමුත් ඒ වන විට නිළධාරියා මැරී වසර දෙකක් ගත වී තිබුණි. ඉන් අධෛර්යයට පත් නොවු මේ සහසිකයින් තාත්තාගේ ක‍්‍රියාවට පළිගත්තේ ඔහුගේ පුතුන් දෙදෙනාම එළියට ඇද ගොස් බිහිසුණු ලෙස ඝාතනය කරමින්ය. ලොකු පුතාගේ 41 පලකට පිහියෙන් ඇනීමට තරම් අනුර කුමාර දිසානායකගේ පක්ෂයේ මී මුත්තෝ දරුණු වීය.

ලවුඞ්ස්පීකර් එකක් කාර් එකේ බැඳ ගෙන පේ‍්‍රමදාස ජනාධිපති තුමාගේ ගාලූ රැුලිය පිළිබඳ ප‍්‍රචාරක කටයුතු කළ මා දන්නා ගාලූ කලහේ තරුණයෙකු සොයා න්‍ගඪගඡු ඝාතකයන් පැමිණියේ ? 8ට ය. නිරුවත් කොට ගේ පිටිපස්සේ පොල් ගහක මේ අසරණයා බැඳ දැමු ඝාතකයෝ ඔහුට නානාප‍්‍රකාර වධ හිංසා පැමිණ වීය. ගිනි පෙනල්ලකින් මුලූ ඇඟ පුරා 135ස් තැනක් පුචිචද්දී ඔහු නැඟු විලාප හඩින් මුළු ගමම දෙදුරුම් කෑ නමුත් පරාණ භය නිසා කිසිවෙකුත් ඔහුගේ උදව්වට ආවේ නැත. පැය 10ක් තිස්සේ තිරස්ශීන වධ බන්ධන වලට ලක් වූ මේ අහිංසකයාගේ හිස කඳින් වෙන් කොට ගෙදර දොරකඩ තබා යන්නට තරම් විජේවීරගේ අපරාධකාරයෝ දරුණු විය  

.ජ.වි.පෙරමුණේ නඩු වලට පෙනී සිටීම, මානව හිතවාදියෙකු වීම යන කරුණු ජ.වි.පේ ඝාතකයන්ගෙන් අභයදානය ලැබීමට හේතුවක් නොවීය. මහින්දයේ දක්ෂ ආදි ශිෂ්‍යයකු වු හා හිර භාරයට ගත් ජ.වි.පෙ ත‍්‍රස්ථවාදීන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි දක්ෂ නීතිඥවරයෙකු වු සේපාල රත්නායක 1989 මැතිවරණයේ ශ‍්‍රී.ල.නි.ප.ය වෙනුවෙන් නාම යෝජනා දීමට සැරසී සිටියේය. විජේවීර හා ගමනායකට මොහුව මරා දැමීමට අණ කිරීමට එම කාරණාව ප‍්‍රමාණවත් විය.

මහා ? සේපාලගේ ගෙදරට කඩා වැදුණු දාමරිකයෝ ඔහු හා ඔහුගේ ශ‍්‍රී.ල.නි.ප අනුගාමිකයන් බිහිසුණු ලෙස මරා දමා ගෙදර වත්තේ පේර ගස් වල එල්ලූවේ අනිත් අපේක්ෂකයන් බිය වැද්දීමටය.

දකුණේ භීෂණය මර්දනය කිරීමට දැඩි වෙහෙසක් ගත් උප පොලිස්පති උඩුගම‘පල මහතාගේ ගාල්ලේ මහ ගෙදරට විජේවීරගේ අණින් කඩා වැදුන න්‍ඪඡු මෘගයෝ ඒ මහතාගේ මව හා මල්ලී හා බිරිඳ පමණක් නොව ඔවුන්ගේ අවුරුදු 8” 10ක් වු අහිංසක කිරි සප්පයන් දෙදෙනාද කපා කොටා ඝාතනය කොට පුඵ’ස්සා දැමීය’ විජේවීරගේ ඊනියා මාක්ස් වාදය පිළි නොගැනිමේ වරද නිසා ඔහුගේ අණින් සුප‍්‍රසිද්ධ ධර්ම කථික කොටිකා වත්තේ සද්ධාතිස්ස,  වැල්ලේතොට පඤ්ඤාදස්සි හිමිවරු ඇතුළු බෞද්ධ භික්ෂුහු 24ක් අමු අමුවේ ඝාතනය විය. වැල්ලේතොට හිමියන් දානයකට වැඩ ආපසු තේ වත්තේ මැදින් එද්දී ඇබිත්තියා සමඟ උන්වහන්සේ මැරූ අනුර කුමාර මහතාගේ පක්ෂයේ අතීත ත‍්‍රස්ථවාදීයෝ උන්වහන්සේගේ බෙල්ල කඳින් වෙන්කොට ගිනි තැබුවේය. කතරගම දී කතෝලික පියවරුන් අමු අමුවේ ඝාතනය කෙරෙව්වේත් විජේවීරය.

විජේවීර මිනීමරුවාගේ නියෝගය පරිදි ජ.වි.පයේ ප‍්‍රාදේශිය නායකයකු මහ ? වගා නිළධාරියකුගේ ගෙදරට කඩා වැදී ඔහුට වෙඩි තිබ්බේය. ඒ නිළධාරියාගේ නිසල දේහය බදාගෙන බිරිඳ හා කුඩා දරුවන් විලාප දෙමින් හඩද්දි මිනීමරුවාට තමන් කළ පාපයේ තරම අවබෝධ විය. තමා කළ අපරාධය ගැන හද සසලවු මේ ඝාතකයාට තම සංවිධානය සම්පූර්ණයේම එපා විය. ඊට පසුදාම තුවක්කුව රැුගෙන හමුදා මූලස්ථානයට ගිය ඔහු අණ දෙන නිළධාරී ආනන්ද වීරසේකර ඉදිරියේ පාපෝච්චාරණය කරමින් හමුදාවට භාරවිය. මේ ආරංචිය ඇසු අද අනුර කුමාර හා ටිල්වින්ලා නායකත්වය දෙන න්‍ගඪගඡුය කළේ කුමක්ද. ඉන් දින දෙකකට පසු මේ බාර වූ න්‍ගඪගඡු ප‍්‍රාදේශිය නායකයා ගෙදරට කඩා වැදුනු විජේවීර විසින් එවනලද ඝාතකයෝ  ර්‍ණඅපේ සංවිධානයට ද්‍රෝහී වන එවුන්ට දෙන දඩුවම මෙයයි” කියමින් ඔහුගේ 14 හැවිරිදි අහිංසක පුංචි මල්ලීගේ පපුවට වෙඩිතබා ඝාතනය කළෝ ය.

ඒ අඳුරු සමයේ දී ජවිපයේ අණ නොතකා එක් නිර්භීත කොස්තාපල්වරයෙකු හක්මන පොලීසියේ දි දිගටම සේවය කළේය. කෲර විජේවීර ඔහුගෙන් පළි ගත්තේ තම සගයින් ලවා ඔහුගෙ 70 හැවිරිදි අසරණ පියා හක්මන මහා වීදියේ ලයිට් කණුවක ගැටගසා පෙට‍්‍රල් වත්කොට ගිනි තබා පුළුස්සා මරවා දැමීමෙනි. මෙවැනි අති දුෂ්ට හා පොල්පොට්ටත් වඩා කෲර නායකයෙකු වූ විජේවීරගේ මරණය ගැන සමහර මාධ්‍යවේදීන් තවමත් පොළවේ හැපෙමින් අඬන්නේ ඇයි? ඒ වෙනුවට ඔහු විසින් බිහිසුණු ලෙස මරා දැමවූ අහිංසක හාමුදුරුවන්, ගුරුවරු, රජයේ සේවකයන් හා කම්කරුවන් ගැන මේ තිස්වැනි සංවත්සර මාසයේදීවත් ලියන්නට බැරි ඇයි?

2018 ජුලි මාසයේදී  මා හා මගේ බිරිඳ ට කතරගම කිරිවෙහෙරදී හක්මණ සිට පැමිණි වැන්දඹු මවක් හා දියණියන් දෙදෙනකු හමුවිය. ඔවුන් පැමිණ සිටියේ න්‍ඪඡුය මඟින් මරා දමන ලද තම ආදරවන්තයන්ට වාර්ෂිකව පිං පැමිණ වීමටය.ඇයගේ පවුලේ දුක් බර කථාව ඇය සිය කැමැත්තෙන්ම මට කීවේ ඇයගේ හදවත තුළ වසර 30ක් තිස්සේ බුරා බුරා නැගෙමින් පැවති ශෝකය තරමක් දුරට හෝ අඩු කර ගැනීම සඳහා බව මට වැටුහුණි. මේ අසරණ වැන්දඹු කාන්තාව අප සමඟ පැය භාගයක් කතා කරමින් හැඬුවාය. ”88 ජුලි  මාසෙ මහා ? අපේ ගෙදරට කඩා වැදුන න්‍ගඪගඡු කාරයෝ විදුලි කාර්මිකයෙක් වු මගේ මහත්තයාව හෙව්වා. මහත්තයා එදා රැු වැඩට ගිහින් කිව්වාම උන් එහෙනම් උඹ වරෙන්” කියලා මගේ අවු. 20 කොල්ලා අරන් ගියා. අදටත් මගේ රත්තරං සුදු පුතා අතුරුදහන්. ඊට සතියකට පස්සේ මගේ මහත්තයා උදේ හයට වැඩ ඉවර වෙලා ගෙදර එනකන් හැංගිලා හිටි උන් මහත්තයා ඇද ගෙන ගේ ඇතුළට ඇවිත් එයාව සාලේ දණ ගස්සවලා අපි තුන් දෙනාගේ ඇස් ඉදිරියේ එයාගේ ඔළුවට වෙඩි තියලා මැරුවා.

ඒ දවස් වල ඉස්කොලේ ගිය මේ ¥ලාට  එයාලා ඉස්සරහ තාත්තා මරපු එකෙන් විශාල මානසික පීඩනයක් ඇති වෙලා අවුරුදු ගාණනක් වෙදකම් කරන්න උනා. මට උනත් තවමත් ?ට නිදා ගන්න ගියාම ඒ භයානක දර්ශනය මැවිලා පේනවා. අපිට ඹභඡු ආණ්ඩුවෙන් සතයක වන්දියක් ලැබුනේ නැහැ. මම බොහොම දුක් විදලා රස්සාවල් දෙක තුනක් කරලා මේ දරුවෝ දෙන්නට ඉගැන්නුවා. ඔවුන් අද නීතිඥවරු හැම නොවැම්බර් මාසයේම අනුර කුමාරලා නින්දිත මිනිමරුවා විජේවීරට උපහාර උත්සව පවත්වන කොට මහත්තයෝ අපිට උන් ගැන ඇති වෛරය දෙතුන් ගුණයකින් වැඩි වෙනවා.

මේ දරුවෝ තවමත් මගෙන් අහන්නේ ඇයි අම්මේ උන් අපේ අයියයි තාත්තයි මරා දැම්මේ කියා. මේවට දෙන්න උත්තර මං ගාව නැහැ මහත්තයෝ ඹභඡු ආණ්ඩුවෙන්වත් මහින්ද මහත්තයලාගෙන්වත් අපිට සාධාරණයක් ඉටු උනේ නැහැ. සතයක වන්දියක් ලැබුනේ නැහැු. පත්තර කාරයෝ උනත් පේ‍්‍රමදාස භීෂණය ගැන කථා කරනවා මිසක් අදටත් න්‍ගඪගඡු භීෂණය ගැන කථා කරන්නේ නැහැ. මට දුක මහත්තයෝ 89න් පස්සේ ඉපදුණ අපේ තරුණ පරම්පරාව න්‍ඪඡුය නිසා, එදා අපි වින්ද දුක් කරදර දන්නේ නැති එකයි. ඒ ළමයි මේ මිනිමරුව පක්ෂේ නැතිනම් පෙරටු ගාමියෝ පස්සේ ගිහිින් වරද්ද ගන්නවා මහත්තයෝ” යනුවෙන් ඇය දීර්ඝ කථාවක් අපට කියමින් නොනවත්වා  හැඬුවාය.

ඇය එදා මා සමඟ කීවේ ඇයගේ පවුලේ ශෝකාන්තය පමණක් නොවේ. න්‍ගඪගඡුය විසින් අමු අමුවේ මරා දමන ලද  හතලිස්දාහකට වැඩි අහිංසකයන්ගේ තාත්තලා අම්මලා හා ¥ දරුවන්ගේ ශෝකාන්තයයි.ජනාධිපති අපේක්ෂක අනුර කුමාරට, ටිල්වින් සිල්වාට, විජිත යාපාට ඔවුන්ගේ පක්ෂය විසින් මරා දැමු එවැනි පුද්ගලයන්ගේ පවුල් අදටත් විදින දුක් පෙනෙන්නේ නැත.  මා මේ ලිපිය ලියන්නේ අදටත් හ`ඩක් නැතුව දස දහස් වාරයක් මැරි මැරී උපදින මේ අසරණයන් වෙනුවෙන් හ`ඩක් නැ`ගීමට ය.  ජ.වී.ප. නායකයන්ගේ හෝ රජයෙන් ඔවුන්ට වන්දි ලබා දීමටය.  විජේවීර මිනීමරුවගේ අන්තිම පැය ගැන ලියන්නට තව තවත් කොල නාස්ති නොකර තිස් වසරක් තිස්සේ දුකෙන් හ`ඩන මේ අහිංසක පවුල් වෙනුවෙන් පත්තර තීරුවක් දෙකක් වෙන් කරන ලෙස අනෙකුත් පුවත්පත් කතෘතුමන්ලට ආයාචනය කිරීමටය.

87රැු88 සමයේ ජවිපෙ ය විසින් කරන ලද තුච්ච මිනිමැරුම් වලින් අල්ප මාත‍්‍රයක් ගැන මම මෙහි ලීවේ භීෂණ යුගයේ අත දරුවන් සිටි හෝ ඉන් පසුව ඉපදුණ දැන් ඡුන්ද බලය හිමි ලක්‍ෂ 12ක තරුණ පරපුරට විජේවීරගේ සැබෑ මුහුණ හෙළි කිරීමටය. රෝහණ විජේවීර යනු සමහර පොත්පත් හෝ ඉරිදා පුවත්පත් වලින් ඔබ කියවා ඇති අන්දමේ සොඳුරු මිනිසෙකු නොවේ. ඔහු අති රුදුරු මිනිස් ඝාතකයෙකි.  සිංහල ජාතිය විනාශ කරන්නට තැත් කළ නරුමයෙකි.

මේ මියගිය අහිංසකයන්ගේ මිනී වල වල් උඩ අලංකාර වේදිකා සදා ගෙන අපෙන් ඡුන්දය ඉල්ලන අනුර කුමාර මහතා කියන්නේ ඔහු ගමැතිවූ වූ වහාම ඊලාම් යුද්ධයේදී මිය ගිය හා අතුරුදහන් වූ දෙමළ ජාතිකයන්ගේ පවුල් වලට වහා වන්දි දෙන බවයි. අහෝ ඛේදයක මහත. ඔහුගේ ලේ පිපාසිත නායක විජේවීර විසින් අමු අමුවේ මරවන ලද 40000ක සිංහල අහිංසකයන්ගෙ තවමත් දුක් විඳින පවුල් වලට වන්දි ලබාදීම තම පක්ෂයේ වගකීමක් බව එතුමාට පේන්නේ නැද්ද

ලෝකයේ කිසිම ත‍්‍රස්තවාදී සංවිධානයක් තමන් විසින් මරා දමන ලද කෙනෙකුගේ අවමග’ුලට තහනම‘ නීති පැනෙව‘වෙ‘ නැත’  එහෙත් විජේවීර ගමනායක හා සමන් පියසිරි වැනි මිනීමරු නායකයෝ තම සංවිධානය ලවා අහිංසකයන් මැරෙව‘වා පමණක් නොව මිනී පෙට‘ටිය අඩි තුනකට වඩා ඉහලට එසවීම පාංශකුලය දීම මළබෙර ගැසීම වැනි ක‍්‍රියා තහනම‘ කරමින් තම අති දුෂ්ට බාවය ලොවටම පෙන්නුම‘ කලහ’

පවුලේ සාමාජිකයන්ට තම මිය ගිය ආදරවන්තයත්ගේ මිනී පෙට්ටියේ සුදු රෝස මලක් තබා ඔවුනට නිසි අවසන් ගෞරවය ලබා දීමටවත් මේ ජවිප ගහලයන් ඉඩ දුන්නේ නැත.

අද මැතිවරණ වෙ‘දිකාවට නැගී රටෙ‘ ආර්ථික සුරකින්නට දිව‘රුම‘ දෙන අනුර කුමාර මහතා තමාගේ නායක විජේවීර එක තුන්ඩු කැබැල්ලෙන් රටෙ‘ කර්මාන්ත ශාලා ෆැක්ටරි වසා දැමු හැටි මෙහි තැපැල් කන්තෝරු 980ක් ගිනිතබා ශ‍්‍රීලංකාවෙ‘ ග‍්‍රාමීය ආර්ථිකය මුඵ’මනින්නම විනාශ කිරීම ගැන වචනයක්වත් කථා නොකරන්නේ ඔහු ඒවා තවමත් අනුමත කරන නිසා නේදග  එසේ නම‘ අනුර කුමාර අගමැති කරවීමට ඔබගේ වටිනා ඡුන්දය 5දා පාවිච‘චි කළ යුතුද?

මරණයක් නොවු ගෙදරකින් අබ ඇටයක් ගෙන එන ලෙස බු¥න් වහන්සේ කිසා ගෝතමියට කී කථාව ඔබ සැම දනිති.ඔබ පුළුවන් නම් හක්මන, බෙලිඅත්ත, පල්ලත්තර වැනි දකුණේ ගමක  ඕනෑම ගෙයකට ගොස් 88/89 දී කෘර ලෙස ජ.වි.පය අතින් ඝාතනය වු පවුලේ සාමාජිකයෙකු, නෑයකු හෝ මිතුරකු නැති ගෙදරකින් ලූණු කැටය බැගින් ඉල්ලා ගන්න. ඒ ගමේ මුලූ දවසම ඇවිිද්දත් ලූණු කැට දහයකට වඩා එකතු කරගන්න ඔබට නොලැබෙන්නේ මිිනීමරු විජේවීරගේ ඝාතන වැලට හසු නොවු එම ගමේ ගෙයක් සොයා ගැනීමට ඉතා අපහසු දෙයක් වන නිසාය 

මරා දමන ලද අහිංසකයන්ගේ පවුල්වල සාමාජිකයින්ට රුපියලකවත් වන්දියක් දීමට ඔහු පොරොන්දු නොවන්නේ ජ.වි.පෙරමුණේ පිළිකුල් සහගත මිනීමරු අතීතය වත්මන් පරපුර විසින් දැන ගැනීම නිසා ඔහුට ලැබෙන ඡුන්ද ටික නැති වෙයි කියන බයටද` මෙවැනි ¥රදාන්න මිනීමරු ඉතිහාසයක් ඇති විජේවීරත් ඔහුගේ අනුගාමිකයනුත් කළ පොළව නුහුලන අපරාධ ගැන වගේ වගක් නැතුව අනුර කුමාර දිසානායක මහතාට තම හෘද සාක්ෂියට අනුව මේ රටේ ඡුන්දය ඉල්ලිය නොහැක.  එනිසා වත්මන් න්‍ඪඡු ය කෙරෙහි මෙ‘ රටෙ‘ වයස 40ට වැඩි ජනතාවට තද බල වෛරයක් පිළිකුලක් ඇතිවීම ස්වභාවිකය’

උප කුලපති ස්ටැන්ලි විජයසුන්දර” පොලිස් පරීක්ෂක ටෙරන්ස් පෙරේරා ජනකාන්ත නඵ’ විජය කුමාරතුංග වැනි වටිනා ජීවිත 41ක් විනාශ කල ලයනල් මුනසිංහගේ පින්තුරයට නොවැ 19දා අනුර කුමාර මල් මාලා පළදන විට න්‍ඪඡු ය විසින් මරා දමන ලද අහින්සකයන්ගේ ් පවුල් ඔහුට සාප නොකරයිද?

මිනීමරු රෝහණ විජේවීරගේ පුතා උවිදු විජේවීර අද මොස්කව‘ විශ්ව විද්‍යාලයේ දීප්තිමත් ශිෂ්‍යයෙකි.  ඔහුගේ මව හා අක්කලා අද සැපවත් ජීවිතයක් ගත කරති’  උවිදු ඇතුඵ’ මුඵ’ පවුලම අද ජීවත්වන්නේ හමුදාවෙ‘ උසස් නිලධාරීන් තුල තිබු ඉහළ පෙළේ විනය හා හික්මීම නිසා බව අප අමතක නොකල යුතුය’

1989 නොවැම‘බර් 19දා විජයවීර අත් අඩංගුවට පත්වුයේ ඔහුගේ කුරිරු අණින් න්‍ඪඡු  මිනීමරුවන් විසින් හමුදා භටයින් පමණක් නොව ඔවුන්ගේ අහිංසක බිරින්දලා දු දරුවන් 200ක් පමණ අමු අමුවෙ‘ ඝාතනය වුන යුගයකය’

විජෙවීර කොළඹට ගෙන යද්දී   ර්‍ණඔයගොල්ලා ගෙදර පරිස්සමෙන් ඉන්න” කියා ජානක පෙරේරා චිත‍්‍රාංගනී හා දරුවන්ට අණකොට නොගියා නම‘ න්‍ඪඡු ය විසින් තම මව‘පියන් හා දරුවන් ඝාතනය වුන හමුදා භටයින් නුවර සිට පැමිණ මුඵ’ පවුලම ඝාතනය කරන්නට ඉඩ තිබුණි’  ඒ බව හොදාකාරව වටහා ගත් ජානක පෙරේරා හා අල්ගම යන නිලධාරීන් චිත‍්‍රාංගනීට කාරුණිකව කීවෙ‘ හමුදා භටයින් දැනගන්නට පෙර වහාම එම ස්ථානයෙන් පිටවිී යන ලෙසය’ අවශ්‍ය වුණොත් කතා කරන්නයි හමුදපතිතුමගේ ටෙලිෆොන් නොම්මරය පවා ඇයට දෙන්නට තරම් කර්නල් අල්ගම අනුකම්පාසහගත පුද්ගලයකු වීය

 ඒ මානුශීය අනුකම්පාව නිසා තම ජිවිත බෙ‘රාගත් චිත‍්‍රාංගනී හා පවුල ජානක පෙරේරාගේ පිළිරුව ඉදිරියේ සැම වසරකම වැද වැටී එතුමාට පින්දිය යුතු නොවෙ‘ද?නමුත් කුරිරු න්‍ඪඡුය කර්නල් අල්ගමට කෘතගුණ දැක්වුයේ විජේවීර මැරී මසක් සම‘පුර්ණ වු දිනයේ දී ඔහුගේ අහිංසක නිවුන් සහෝදරයාට වෙඩි තබා මරා දැමීමෙනි’

භීෂණ යුගයේ දේශපාලන පක්ෂ වල අපේක්ෂකයන් හා ආධාරකරුවන් 400කට වැඩි පිරිසක් ඉතා දරුණු විදියට මරා දැමූ ජ.වි.පයේ වත්මන් නායකතුමා අනුර කුමාර අද තව වනතුරු ඒ ක‍්‍රියා හෙළා දැක නැත. එවැනි හෘද සාක්ෂියක් නැති නායකයකු මේ රටේ අගමැති ධුරය සඳහා පත් කළ ගත යුතු දයි ප‍්‍රශ්න කිරීමට ජනතාවට අයිතියක් නැද්ද? ඊනියා  ජේවිපි විප්ලව හමුදාව අතින් ස්වාමියා, දරුවන්, සහෝදරයන් ඝාතනයට ලක්ව අදත් වේදනාවන් විදින කාන්තාවන් වෙත අනුර කුමාර ට කියන්න යමක් තිබේද?

නමුත් මෙ‘ ලියන මොහොත දක්වා ජ’ වී’ ප වත්මන් නායක  අනුර කුමාරට එසේ වරද පිළි ගැනීමට තරම් අවංක බවක් නැත’  මෙවැනි පක්ෂයක නායකයකුට  රටෙ‘ බල ය ඉල්ලීමට ඇති සදාචාරත්මක අයිතිය කුමක්ද?

මේ නොවැ 19දා වන විට රන්ජන් විජේරත්න, ජානක පෙරේරා, අල්ගම තබෘ වැනි හමුදා නායකයින් විසින් දැඩි වෙහෙස මහන්සියක් යොදා ඉදිරියට සිදු වීමට ඉඩ තිබු ඝාතන 5ල0000ක් පමණ වළක්වා ගනිමින් ජවිපයේ මිනීමරු  කැරැුල්ල මැඩ පවත්වා වසර 31ක් සම්පූර්ණ වේ. එනිසා මේ වැදගත් අවස්ථාවේදීන්වත් ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජන මාධ්‍ය මිනිමරු විජේවීර වන්දනාව නවත්වා එදා රටේ තිබු බිහිසුණු වාතාවරණයත් න්‍ඪඡුය කළ පොළව නුහුලන ඝාතන වැල ගැනත් මේ රටේ අලූතෙන් ඉපදී ඇති තරුණ පරපුර දැනුවත් කල යුතු නේද?

ජවිපෙ වත්මන් නායකයින් කිසිසේත්ම ¥ෂිත දේශපාලකයින් නොවේ. ඔවුන් පරිවාස ඇමති පදවි දරණ කාලයේත් ඉතා ආදර්ශමත් ලෙස රටට සේවය කළේය. අනුර කුමාර නායකතුමාට ජනතා හදවත දිනා ගන්නා අන්දමට වේදිකා වල ආකර්ෂණීය ලෙස කථා කල හැක. හොඳම ජනහිතකාමී ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශය තිබෙන්නේ එතුමාටය.

එතුමාගේ ප‍්‍රතිපත්ති කි‍්‍රයාවට නැඟුණහොත් ශ‍්‍රී ලංකාවේ දුප්පත් ජනතාවට සුරපුරයක් උදාවෙනු ඇත. :ඒවා ප්‍රායෝගික නැති බව හා කිසිවිටක ඉටු කල නොහැකි වෙනම කතාවකි*71කේ හා 87රැු88ටේ බිහිසුනු යුගයේ නොසිටි ජවිපයේ කෘර අතීතය නොදන්නා විශාල තරුණ පිරිසක් අනුර කුමාරට මේ මැතිවරණයේදී සහයෝගය දෙනු ඇත.

නමුත් 1980ට කලින් ඉප¥න මේ රටේ ඡුන්දදායකයින් කිසිවෙකු අනුර කුමාර ට ඡුන්දය නොදෙන්නේ ඔහුගේ ජ.වි.පෙ පෙරමුණේ මිනීමරු භීෂණ සමයේ ඔවුන් ඉතා දැඩි ලෙස දුකට වේදනාවට පත්වු පිරිසක් නිසාය. දහස් ගණන් ඔවුන්ගේ පවුලේ හා නෑයින් ජ.වි.පෙරමුණ බිළිගත් නිසාය. ජ.වි.පේ ඒ කෲර සමුල ඝාතන වලට අද තව වන තුරු ජ.වි.පයේ නායකයින් ජානතාවගෙන් සමාව ඉල්ලා නැති නිසාය..

විජේවිර හා ජ.වි.පෙ ත‍්‍රස්ථයින් විසින් 87-89 යුගයේ කරන ලද අතිශයින්ම නින්දිත හා කෲර මිනිස් ඝාතන කිසිවක් වත්මන් ජ.වි.පෙ නායකයින් කිසිවිටෙක ඔවුන් විසින් කළා යැයි කියා පිළිගෙන එ්වා හෙළා දැක නැති වීමෙන් පෙනෙන්නේ අනුර කුමාරලා විජේවිර මිනිමරුවා කළ අපරාධ තවමත් අනුමත කරන බව නොවෙයි ද?   

ජ’වී’ප’ය කළ අපරාධ මිනිස් ඝාතන අවුරුදු 30ක් තිස්සේ තම පැදුරු අස්සේ හංගාගෙන සිටින අනුර කුමාර දිසානායක” විජිත හේරත්ල ලාල්කාන්ත” වැනි මහත්වරුන්ගෙන්  මා ඉතා ආදරයෙන් ගෞරවයෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ තව දුරටත් රටට බොරු නොකරන ලෙසයි’ අනුර මැති තුමනි ඔබතුමාට ඔබට මෙ‘ රටෙ‘  අගමැතතිවීමට අවශ්‍යනම‘ දැන්වත් ඔබේ හෘදය සාක්ෂියට ඉඩ දෙන්න. 

මම ඔබෙන් ඉතා ආදරයෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ ඔබගේ මිනීමරු නායක විජේවීර හා ඔහුගේ සගයින් සැමරීම සඳහා වාර්ෂිකව සි¥ කෙරෙන ඊනියා උපහාර උත්සව මින් මතු කිසිම අයුරකින් නොපවත්වන ලෙසයි. ඒ වෙනුවට ඔබේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් 88-89ය කාලයේදී දස වධ දී මරා දමන ලද අහිංසකයන් දහ පහලොස් දෙනෙකුගේ අදරැුති බිරින්දැවරුන් හා ¥ දරුවන් ඔබගේ මැතිවරණ වේදිකාවට කැඳවන්න. ඔබේ පරණ මිනීමරු නායකයා කළ තිරිසන් අපරාධ හිතට එකඟව ඔවුන් ඉදිරියේ හෙළා දකින්න.  

 ”ජවිප ගහලයින් විසින් 87-89 සමයේ ඔබෙ‘ පවුලේ සාමාජිකයින් ඇතුඵ’ව රට පුරා සිදුකළ නිහින මිනිස් ඝාතන ගැන මම ඔබෙ‘ දෙපා වැඳ පක්ෂය වෙනුවෙන් සමාව ගන්නවා”  කියා ඔවුන් ඉදිරියේ ප‍්‍රසිද්ධියේ ප‍්‍රකාශ කරන්න’

විජේවීර ගමනායකලා කළ බිහිසුණු අපරාධ වලට වත්මන් පක්ෂ නායකයා ලෙස ඔබ සමාව ඉල්ලූවහොත් මා හිතන්නේ අවුරුදු 30ක් තිස්සේ තම ආදරවන්තයින්ගේ අකල් මරණ නිසා කම‘පාවන බොහෝ අම‘මලා තාත්තලා ඔබට සමාව දෙනු ඇත කියාය. ඔබ එසේ නොකලහොත් තමවටිනා ඡුන්දය වෙනත් පිලකට පිරිනමා තමහිත තුල කැකෑරෙන බලවත් විරෝධය ් ඔවුන් ඔබට පෙන්වනවා සිකුරුයග

අනුර කුමාර මහතාණෙනි ජවිපයේ නායකයා ලෙස ඔබ හිස උ≥ම‘මාගෙන පසුගිය වසරේ එක්තරා මාද්යය සාකච්චාවකදී  ර්‍ණභීෂණ කාලේ කම‘පාවන සිදුවීම‘ පමණක් දෙක තුනක් වුනා” කියමින් 40ල000ක් අමු අමුවේ ඝාතනය කිරීමේ වගකීමෙන් ෂේප් වෙලා යන්නට ඔබ මෙවරත් දැග’ඵ’වොත් අතීතය මතක ඇති ශ‍්‍රී ලංකා ඡුන්දදාකයන්  මෙවරත් ඔබට අන්ත පරාජයක් අත් කර දෙනු ඇත’

බි‍්‍රතාන්‍ය ඉංජිනේරු ගාල්ලේ දෙව්සිරි පී. හේවාවිදාන ලන්ඩන් සිට ලියයි.

බි‍්‍රතාන්‍ය ඉංජිනේරු ගාල්ලේ දෙව්සිරි පීී. හේවාවිදාන ලංඩන් නුවර සිට ලියයි

මේ සතියේ මැතිවරණ වේදිකාවල වැඩියෙන්ම අපට අහන්නට ලැබෙන්නේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ රජය විසින් නියත වශයෙන්ම අවසන් කරන ලද තිස් වසරක ඊළාම් යුද්ධය ගැනයි.

ශ‍්‍රී ලංකා ඡුන්ද සටන් බිමේ අලූතෙන්ම දකින්න ලැබෙන්නේ ඊලාම් යුධ ජයග‍්‍රහණයේ ගෞරවය තමන්ට පමණක් ලබා ගැනීමට විවිධ පක්‍ෂ දරණ ආත්මාර්ථකාමී ප‍්‍රයත්නයයිx ඕන ගොනෙකුට යුද්ධ කරන්න පුළුවන් යැයි කියමින් ගෝඨාභයගේ යුධ මෙහෙයුම අවතක්සේරුවට ලක් කළ නායකයෝ දැන් එ් යුද්ධය දින්නේ තමන් යැයි කියන්නට හාස්‍යජනක උත්සහයක යෙදෙති.

මේ අන්දමට මහින්ද රාජපක්‍ෂ රජය විසින් නිමා කරන ලද යුද්ධ ජයග‍්‍රහණයේ ගෞරවය තමුසෙලාට නොව අපටයි කියමින් ආණ්ඩු පක්‍ෂයත් විරුද්ධ පක්‍ෂයත් සරම් කැසපට නවා ගෙන අත් මිටි මොලවා ගෙන එකිනෙකාට පරිභව කරමින් මැතිවරණ වේදිකා දෙවනත් කර ගද්දී ඊළාම් යුද්ධය නිමා කිරීමේ පූර්ණ ගෞරවය හිමි විය යුතු අත් පා අහිමි වූ, ඇස් අන්ධ වූ ති‍්‍රවිධ හමුදාවේ සාමාන්‍ය සෙබළා හා සෙබළිය අද කාගේවත් පිළිසරණක් නොමැතිකම නිසා අගු මුලූ වල වැටී අනන්්ත අප‍්‍රමාණ දුක් විඳිති.

මැතිවරණ වේදිකාවල දී මේ දිනවල යහපාලනයට විරුද්ධව නගන විශාලතම චෝදනාව රණවිරු දඩයමයිx මැතිවරණය දිනු වහාම නිකරුණේ සිරගත කොට සිටින රණවිරුවන් සියල්ලම නිදහස් කරන බවට ගෝඨාභය මහතා ප‍්‍රතිඥා දෙයිx මෙය අගනා පොරොන්දුවකි.

යහපාලන රජයේ අගමැති රනිල්ට හා සජිත් පේ‍්‍රමදාස ඇතුඵ ඇමති මන්ඩලයට යුද්ධය ඇත්තටම දිනා දුන් සාමාන්‍ය සෙබළාගේ දුක් සෝ සුසුම් පෙනුනේ නැත. ඔවුන්ට අවශ්‍ය වුයේ දෙමළ ඩයස්පොරාවත්, ්පබැිඑහ ෂබඑැරබ්එසදබ්කල ්‍යමප්බ ඍසටයඑි උ්එජය වැනි සිංහල විරෝධී භගඨගධග කාරයින් සතුටු කිරීමටය. යුධ හමුදා භටයින්ට විරුද්ධව මිනිස් ඝාතන චෝදනා ඇත්නම් වහාම අපට පැමිණිලි කරන්නයි කියමින් ඩයස්පෝරාවට ආයාචනා කරමින් යහපාලයේ ආරක්ෂක ලේකම්වරයා අපේ යුධ හමුදාවට විරුද්ධව ප‍්‍රසිද්ධියේ අවි අමෝරා ගත් අන්දම අපි කෙසේ අමතක කරන්නද? 2015 දී නව ජනාධිපති වශයෙන් දිවුරුම් දුන් මෛති‍්‍රපාල සිරිසේන මහතා සරත් ෆොන්සේකා මහතා ෆීල්ඞ් මාෂල් ධූරයට උසස් කරමින් ඒ මහතාට නිසි ඉහළම ගෞරවය හිම් කළේය.

රාජපක්ෂ යුගයේ සිදුවන බරපතල අසාධාරනයක් නිවැරදි කොට ෆොන්සේකා මහතාට හමුදාවේ උසස්ම නිලය ලබාදීම ගැන එම දිනවල මුලූ ජාතියේම ප‍්‍රනාමය ජනාධිපතිතුමාට හිමි විය. අවාසනාවකට යහපාලන රජයේ අගමැතිවරයා විසින් ජිනවා මානව කොමිසම හා විදේශ භගඨගධ ආයතන සතුටු කිරීම සඳහා යුද්ධය දිනා ගැනීමට දායක වූ මධ්‍යම පෙළේ යුධ හමුදා නිලධාරීන් විශාල වශයෙන් අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදී

අන්තිමේ දී ඊළාම් යුද්ධයේ ජයග‍්‍රහණයට අතිශයින්ම දායක වූ එවකට නාවික හමුදාපති වූ මගේ ආනන්ද බෝඩිමේ සගයා වසන්ත කරන්නගොඩ තවත් බොරු චෝදනාවක් මත අත්අඩංගුවට ගැනීමට මංගල - රනිල් යුගළය කැසපට ගසමින් සිටි බව කවුරුත් දන්නා රහසකි. අන්තිමේ දී ඊළාම් යුද්ධයේ ජයග‍්‍රහණයට අතිශයින්ම දායක වූ කරන්නගොඩ තවත් බොරු චෝදනාවක් මත අත්අඩංගුවට ගැනීමට මංගල - රනිල් යුගළය කැසපට ගසමින් සිටින බව පසුගිය වසර මැද දී ආරංචි වී මම මහත් සංවේගයට පත් වුණෙමි.

මම වහාම ඔහුට ටෙලිෆෝන් කළෙමි. ”ඔව් දෙව්සිරි ඒ කතාව ඇත්ත. එයාලා මාව දෙසැරයක්ම ඇරස්ට් කරන්න ඔන්න මෙන්න කියලා තිබුණේ. නමුත් වාසනාවට ජනාධිපතිතුමාට තේරුණා මේ ඔක්කොම බොරු චෝදනා කියලා. එතුමා වහාම නියෝග කළා මට අත තියන්න එපා කියලා.” ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේකන මහතා එදා අවස්ථානුකූලව මැදිහත් නොවූයේ නම් ති‍්‍රවිධ හමුදාපතිවරු දෙදෙනෙකුම නිරපරාදේ සිරගත කළ කෙළෙහි ගුණ නොදන්නා රටක් වශයෙන් ශ‍්‍රී ලංකාවට අපකීර්තිමත් වාර්තාවක් හිමිවීමට එදා හොඳාකාරවම ඉඩ තිබුණි.

හිටපු ජනාධිපතිතුමා එතැනින් නැවතුණේ නැත. වසන්ත කරන්නාගොඩට යහපාලනය විසින් කරන්නට ගිය බරපතළ අවමානයට වන්දි ගෙවීමක් වශයෙන් හා යුධ සමයේ අපේ රටට සිදු කළ උත්තරීතර සේවයට ගෞරවයක් වශයෙන් වසන්තට නාවික හමුදාවේ දිය හැකි ඉහළතම ගෞරවය වූ පදවිය පිරි නැමීමට ද එතුමා අමතක කළේ නැතx යුධ ජයට ගුවන් හමුදා නායකත්වය සැපයූ රොෂාන් ගුණතිලක මහතාට ඵ්රීයැක දෙ එයැ ්සරදෙරජැ අධි ගෞරව උසස්වීම පිරි නැමූ ගරු ජනාධිපතිතුමා තවත් ඉහළ හමුදා නිළධාරීන් ගණනාවකටම උසස්වීම් ලබා දෙමින් නොබෝදා ජනතාවගේ මහත් ගෞරවයට හා ආදරයට පාත‍්‍ර විය.

මගේ පාසැල් මිතුරන් දෙදෙනෙකුටම ඔවුනට නිසි උසස් ගෞරව ඡුරදපදඑසදබ පදවි පුද කළ දේශපාලන විරසකයක් නිසා තවත් මගේ පාසල් මිතුරෙකු හා අති විශිෂ්ඨ සෙන්පතියෙකු මේ කියන මිත‍්‍රයා ආනන්දයේ පාපන්දු කණ්ඩායමේ නායකයා වූවා පමණක් නොව කි‍්‍රකට්, හොකී, බැඞ්මින්ටන්, ටෙනිස් වැනි කී‍්‍රඩා වලින් ද පාසැලට ඉහළම ගෞරවය අත් කර දුන්නෙකිx ආනන්දයේ විශිෂ්ඨ ශිෂ්‍ය විධායකය වූ මෙම මිත‍්‍රයා බෞද්ධ සංගමය, සාහිත්‍ය සංගමය, කථික සංගමය, විද්‍යා සංගමය වැනි සංගම් වල නිලතල ද දැරීයx පුංචි කාලයේ සිටම ඔහු මා සමඟ කථා කළේ රටේ දුප්පත්කම නැති කරන විදි ගැනයx නැති බැරි අයට පිහිට විය හැකි අන්දම ගැනයx අයුක්තිය අසාධාරණයට එරෙහිව එවකට විදුහල්පති රාජපක්ෂ මහතා සමග නිබයව වාද කිරීමට ඔහු කිසිසේත් පැකිඵනේ නැන’ ලොවෙන් එකෙක් එක දේකට වෙයි සමත යනුවෙන් අලගියවන්න මුකවැටි කවියා ලියු කථාව බොරු කළේ මෙම විශිෂ්ඨ ආනන්දියාය’ පාසැලේ මලල ක‍්‍රීඩා කන්ඩායමේ ද නායකයා වු ඔහු පුහුණුව අතර විවේක කාලවලදී කැම්බල් පිට්ටනියේ වැඩි වු කොපි පොත්වල ලස්සන කවි ලිවුයේය’ ආනන්ද බාලිකාවන් පෙම්කල අපේ පාති සගයන්ට රසබර පෙම්හසුන් ලියන්නට ඉගෙන්නුවේත් මේ මිත‍්‍රයාය’ වසන්ත කරන්නාගොඩ සමඟම නාවික හමුදාවට බැඳුණු මගේ මිත‍්‍රයා ඊළාම් යුද්ධයේ දී විශිෂ්ඨ දස්කම් පාමින් ඉහළින් ඉහළට ගියේයx

මායිම් ගම්මානවල වැසියන් කොටි ප‍්‍රහාර වලින් බේරා ගැනීම සඳහා මෙතුමා දිවි නොතකා කටයුතු කළ අන්දම අම්පාර ජනතාවට කිසිවිටක අමතක නොවේx නාවික හමුදාව තුළ ක‍්‍රම ක‍්‍රමයෙන් ඉහළට ගිය මගේ මිත‍්‍රයා උතුරේ දකුණේ හා නැගෙනහිර ආඥාධිපති වශයෙන් මාරුවෙන් මාරුවට අගනා සේවයක් ඉඩු කළේය’ යුද්ධය උච්චතම අවස්ථාවේ ඔහු නාවික හමුදාවේ මෙහෙයුම් අංශයේ අධ්‍යක්ෂක වශයෙන් විශාල කාර්යභාරයක් සම්පුර්ණ කළේය’ ”ගම්බට්ටන්” නමින් හඳුන්වනු ලැබු ”ගල්කටස්” තුවක්කුවලින් මායිම් ගම්මාන රැුකගැනීමට බඳවාගෙන සිටි තරුණයින්ට නිසි යුධ පුහුණුවක් ලබා දී ඔවුන් ්47 මැෂින් තුවක්කු රැුගත් විනයගරුක ග‍්‍රාමාරක්ෂක භටයන් බවට පත් කළේ මගේ මිත‍්‍රයාය’ පසුව සිවිල් ආරක්ෂක භටකාය පිහිටුවා එහි ප‍්‍රථම අධ්‍යක්ෂක ජෙනරාල් වීමට ඔහු සමත් විය’ අවුරුදු 35 අති විශිෂ්ඨ නාවික හමුදා සේවය තුල දී ඒ මහතා රණ වික‍්‍රම, විශිෂ්ඨ සේවා, උත්තම සේවා හා සන්නද්ධ සේවා ඇතුඵ ඉහළතම පදක්කම් 12ක් දිනාගත් එහු මුඵ’ රටටම ආඩම්බර විය හැකි රණවිරුවකු විය.

බොහෝ හමුදා නිලධාරීන් විශ‍්‍රාම ගිය පසු තම පවුල සමඟ වෙහෙස මහන්සියෙන් තොර සුන්දර ජීවිතයක් ගත කරතිx නැතිනම් සුළු සුළු ව්‍යාපාර කරමින් දිවි රැුක ගතිx නමුත් මගේ මේ පාසැල් මිත‍්‍රයා තම විශ‍්‍රාම ජීවිතය තම රට ජාතියේ උන්නතිය කෙරෙහි කැප
යුද්ධයේ අවසාන සමයේ දී ඩයස්පෝරාවෙන් ලැබෙන ඩොලර්වලට ගිජු වු අපේම සිංහල අධ්‍යක්ෂකවරුන් හා නිෂ්පාදකයින් පිරිසක් ශ‍්‍රී ලංකා හමුදාභටයන් මිනීමරුවන් ලෙස හැඳින්වෙන චිත‍්‍රපටි කිහිපයක් කොට ලොව පුරා ප‍්‍රචාරය කළේය’ මෙයින් ශ‍්‍රී ලංකාවටත් ත‍්‍රිවිධ හමුදාවටත් ඉතා අසාධාරණ අපකීර්තියක් ලැබී මගේ මිතුරා බලවත් කම්පනයට පත් කළේය’ සිංහල ජාතියේ හා අපේ හමුදාවේ කීර්තිය රැුක ගැනීම සඳහා ඔහු ”ගාමනී” චිත‍්‍රපටය නිපදවිය’ හොඳම අධ්‍යක්ෂණය, හොඳම තිර රචනය ඇතුඵ’ සම්මාන 17කින් පුද ලැබු මෙම චිත‍්‍රපටිය නිසා ශ‍්‍රී ලංකාවේ නම්බුව රැුකුණු බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැතx

දෙමළ ඩයස්පෝරාව හා භඨධ ඩොලර් කාරයෝ සෑම වසරකම ජිනීවා මානව කොමිසම ඉදිරියේ අපිව දං ගෙඩියට කැඳවා ගෙන යන්නට හදතිx ඩයස්පෝරාවගේ බොරු ප‍්‍රචාර වලට විරුද්ධව සටන් කරනවා වෙනුවට ශ‍්‍රී ලංකාවේ යුධ හමුදාව යුධ අපරාධ කළා කියන ඇමරිකන් යෝජනාවට සම අත්සන තැබුවේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ විදේශ ඇමතිවරයාව සිටි මංගල සමරවීරයx ඒ නිසා අපේ රටේ නම්බුව කීර්තිය වෙනුවෙන් සටන් කිරීමට සිදුවුයේ මගේ පාසල් මිතුරා හා තවත් දේශපේ‍්‍රමී සිංහලයන් පිරිසකටයx
රට වෙනුවෙන් සටන් කරන අතරේ මේ සාහිත්‍යකාමියා නුතන පරෙවි සන්දේශය” සාගරය හා ගැහැණිය තොටගමුවේ රාහුල නමින් පොත් තුනක් ද ලිවීමට සමත් විය.”

ශ‍්‍රී ලංකාවේ සිංහලයන් සියල්ලෝම ම්ලේච්ඡු වධකයන් පිරිසක්යx සිංහල හමුදාව අහිංසක දෙමළ ජනතාව 40000ක් අමු අමුවේ මරා දැම්මායයි දෙමළ ඩයස්පෝරාව එx ජාx සංවිධානය ඉදිරිපිට චෝදනා පිට චෝදනා නගන විට හිටපු ඊනියා යහපාලන රජයේ නියෝජිතයින් නිවටයින් ලෙස ඒවා අනුමත කරද්දී අපේ රට ජාතිය බේරා ගැනීමට අභීතව හඬ නැගුවේ මගේ මිත‍්‍රයා ඇතුඵ සුඵ පිරිසකි.

සෑම වසරකම ඔහු තමන්ගේ වියදමින් ජිනීවා ගොස් රට ජාතිය වෙනුවෙන් සටන් කරයිx ඩයස්පෝරා දෙමලූන් තක්කු මුක්කු වන සේ ඉතා චතුර ලෙස ඔවුන්ගේ බොරු ප‍්‍රචාර වලට නිසි ප‍්‍රතිචාර දෙයිx ජිනීවා සමුළුවේදී ශ‍්‍රී ලංකාවට විරුද්ධව පැනවීමට ගිය තහංචි බොහෝමයකින් අපි ගැළවුණේ මේ වීරෝධාර රණවිරුවා නිසායx ඔහු රටට සම්පතකිx ජාතිකයට ණය නැති වීර සෙබලෙකි. ඔහු අන්කිසිවෙකු නොව තිස්වසරක කුරිරු යුද්ධය ජයග‍්‍රහණයෙන් නිමා කිරීමට ත‍්‍රිවිධ හමුදාව ගෙන ගිය උදාර සටන් පෙරමුණේ සිටි රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර සෙන්පතිතුමායx

අවාසනාවට මුඵ රටම ණයගැති වු, මෙම විශිෂ්ඨ රණවිරුවාට යහපාලන සමයේ ජනාධිපතිතුමා දැක්වුයේ කුඩම්මාගේ සැලකිලිය. ෆොන්සේකා, කරන්නාගොඩ, ගුණතිලක වැනි යුධ සෙන්පතියන්ට උරුම වු උසස් වීම් සියල්ලම ප‍්‍රදානය කිරීමට මැලි නොවු මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහතා සරත් වීරසේකර රණවිරුවාට පල නොකියා පලා බෙදුවේය. දේශපාලන ප‍්‍රශ්නයක් උඩ ඇති වු විරසකයක් නිසා ජනාධිපතිවරයා කිහිපවරක් ප‍්‍රසිද්ධ වේදිකාවලදී නම නොකියා සරත් වීරසේකරට පහස ගැහුවේය. රට වෙනුවෙන් ජිනිවාහි දී ඔහු කරමින් සිටි උදාර සටන සිරිසේන මහතාගේ උග‍්‍ර විවේචනයට ලක් විය. මේ විරුවාට ලැබෙන්නට තිබු උසස්වීම් නම්බුනාම සියල්ලටම වල කැපුවේය. මෙය රටේ ජනාධිපතිවරයා වශයෙන් ඔහු නොකළ යුතු දෙයක් විය. නමුත් සරත් වීරසේකර රණවිරුවා රටේ ඉහළම පුරවැසියා තමන්ට කළ මදිකම ගැන තරහවුයේ නැත. පළිගන්නට තැත් කළේ ද නැත. දේශද්‍රෝහී යහපාලන රජය තමන්ට කළ කෙනෙහිලිකම් ගණන් නොගත් ඔහු වෙලදා සිවිල් වැසියකු මෙන් රට ජාතිය වෙනුවෙන් සටන් කළේය. වරක් ශ‍්‍රී ලංකා යුධ හමුදාව මානුෂික අපරාධ නොකළ බවට හඩ නගන්නට ජිනීවා ගිය සරත් වීරසේකර හා මහාචාර්ය චන්ද ජයසුමනට වතුර පොදක්වත් නොදෙන ලෙස මංගල ඇමතිවරයා අපේ තානාපති කාර්යාලය යටත් ජිනීවා නුවර පංසල් තුනටත් දැන්වුයේය.

ඒ සියඵම විරෝධතා බාධා කඩා කප්පල්කාරී වැඩ මැද්දේ ජිනීවා නුවර එ. ජා. සංවිධානය වෙනුවෙන් සරත් වීරසේකර අභීතව කථා කළේය. ශ‍්‍රී ලංකාව මානුෂික අපරාධ කළ බව පිලිගනිමින් මංගල සමරවිර සමුඵවට ඉදිරිපත් කළ යෝජනාවට විරුද්ධ සිංහ නාද දුන්නේය. දෙමළ ඩයස්පෝරාව දුවන්න පහර ගැහුවේය.

මහ මැතිවරණයට ඇත්තේ තව දවස් පහකි. මේ දිනවල සෑම දේශපාලන වේදිකාවකින්ම දේශපේ‍්‍රමිත්වය ජාති ආලය පිටාර ගලති. ආන්ඩු පක්ෂයේත් විපක්ෂයේත් කථිකයෝ 19වෙනි ව්‍යවස්ථාව රට විනාශ කරා යයි විලාපදෙති. අලූත් ව්‍යවස්ථාවක් හදා රට සුඛිත මුදිත කිරීමට 2/3ක බලය ඉල්ලති.
නමුත් ජනතාව මෝඩයන් නොවේ. අද 19වෙනි ව්‍යවස්ථාව අහෝසි කරන්නට කෑමොර දෙන්නේ එදා එයට පක්ෂව ඡුන්දය දුන් හිටපු ජනාධිපති හිටපු අගමැති වත්මන් අගමැති හා හිටපු මන්ත‍්‍රී පිරිස බව ඔවුන් හොඳාකාරවම දනී.
නමුත් 2015 යහපාලන රජයේ පාර්ලිමේන්තු 19වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධන පනතට ඡුන්දය විමසද්දී තමන්ගේ පක්ෂ නායකයාගේ අණ තුට්ටුවකට ගණන් නොගෙන හෘදය සාක්ෂියට අනුව යමින් 19යට විරුද්ධ ඡුන්දය දුන් ජාති හිතෛෂි මන්ත‍්‍රීවරයකු විය. ” ඕනෑ නම් පක්ෂයෙන් විතරක් නෙවී පාර්ලිමේන්තුවෙනුත් මාව නෙරපන්න. රටට අහිතකර මේ පනතට පක්ෂවෙන්න මට බැරියයි” කියුවේ අන්කිසිවකු නොව එදා අම්පාර දිස්ත‍්‍රික්කය නියෝජනය කළ මගේ පරණ පාසල් මිතුරා සරත් වීරසේකරය.
එදා සරත්ට පරිභව කළ ජනාධිපතිවරයාත් ආන්ඩු හා විපක්ෂ මන්ත‍්‍රීවරුනුත් දැන් මේ අභීත සිංහයාගේ මතය හරියයි කියති. ඔහුට ප‍්‍රශංසා කරති. පිටට තට්ටු කරති.

ආනන්දයේදීත්, නාවික හමුදාවේදීත්, සිනමා ලොවේදීත්, පාර්ලිමේන්තුවේදීත්, පොත් ලිවීමේදීත් සරත් වීරසේකර හැම විටම තමන්ට පෙර රට ජාතිය ගැන සිතූ උතුම් පුද්ගලයකි. මා ඔහුට බෙහෙවින් ආදරය කරන්නේ එනිසාය.
ඔබ මොන දේශපාලන මතිමතාන්තරයක් දැරුවද මොන ජාතියට ආගමට අයත් වුවද ඊළග පාර්ලිමේන්තුවට අප යැවිය යුත්තේ රටට වැඩක් කළ හැකි උගත් ණැනවත් බුද්ධිමත් මන්ත‍්‍රීවරු පිරිසක් බව අවිවාදයෙන් පිළිගන්නවා නිසැකය. රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර අව්‍යාජ මිනිසෙකි, රට ෙබිරාගත් රණවිරුවෙකි. ඉහළ පෙළේ උගතෙකි. ඒ සැමටම වඩා සැබෑ දේශපේ්‍්‍රමියකි. ඔබ මොන දේශපාලන පක්ෂයක ආධාර කරුවකු වුවත් සරත් වීරසේකර මීළග පාර්ලිමේන්තුවේ සිටිය යුතුම පුද්ගලයකු බව හද තුළින්ම පිළිගන්නවාට සැකක් නැත.

උපන් බිමට ණය නැති මේ සුන්දර මිනිසාට රට ජාතිය වෙනුවෙන් තව විශාල මෙහෙවරක් කිරීමට දැන් කාලය පැමිණ ඇතැයි මට සිතේ.

බි‍්‍රතාන්‍ය ඉංජිනේරු ගාල්ලේ දෙව්සිරි පීීx හේවාවිදාන ලංඩන් නුවර සිට ලියයි