by C.A.Chandraprema Courtesy The Island

January 18, 2020, 7:03 pm

As actor turned politician Ranjan Ramanayake’s recorded phone conversations sent shock waves through society over the past couple of weeks, the conversations that came in for the most scrutiny were those between the actor-politician and a former High Court judge Padmini Ranawaka, who is heard importuning Ramanayake for a promotion to the Appeal Court. Among the reasons she mentions as to why the yahapalana government should grant her that promotion is the verdict she returned in the Duminda Silva case. The High Court Trial at Bar which heard that case was made up of High Court Judges Shiran Gunaratne, Padmini Ranawaka and M.C.B.S. Moraes. The President of the Trial at Bar Shiran Gunaratne in a dissenting judgment acquitted all accused. The judgment convicting Duminda Silva was written by Padmini Ranawaka and the other judge M.C.B.S.Moraes assented to that judgment, resulting in Duminda Silva and four other accused being convicted and handed down death sentences.

 The recorded conversations between the former CID Director Shani Abeysekera and Ranjan Ramanayake revealed that the CID Director was aware that Judge Padmini Ranawaka was going to return a guilty verdict and that the other judge Moraes was going to support Judge Ranawaka. The conversation reveals that Ramanayake had in fact spoken to Judge Padmini Ranawaka and the CID Director is heard telling Ramanayake not to call her again because she will be delivering the verdict they want. Those conversations proved beyond doubt that the High Court Trial at Bar was influenced by the yahapalana government. When the recorded conversations between Ranjan Ramanayake and Padmini Ranawaka and Shani Abeysekera came out, Hirunika Premachandra, the daughter of Bharatha Lakshman Premachandra went public and said that four people including her father were killed in that incident and that in any case, a five member bench of the Supreme Court had upheld the conviction handed down by the compromised judge Padmini Ranawaka.

Events of 8 October 2011

 The question that arises now is, if the High Court Trial at Bar judgment was tainted as it obviously was, how did a five member bench of the Supreme Court end up upholding it?  In reading the Supreme Court judgment, certain facts emerge. The two groups of political rivals that came face to face on the day of the incident were both armed. However, Duminda Silva never shot anybody, nor did he order anyone to open fire either. His group was not the first to shoot. In fact Duminda was the first to be shot and injured and it was only after he was shot at and injured that his party fired back in retaliation resulting in four deaths including that of Bharatha Lakshman. These are facts that emerge from within the text of the SC judgment itself. How then did the Supreme Court uphold Duminda Silva’s conviction for murder?

 Thirteen individuals were charged before the High Court Trial at Bar and Duminda Silva was the 11th accused. He was charged under Section 296 of the Penal Code which says that “Whoever commits murder shall be punished with death” and under Section 146 of the Penal Code which states that “If an offense is committed by any member of an unlawful assembly in prosecution of the common object of that assembly, or such as the members of that assembly knew to be likely to be committed in prosecution of that object, every person who, at the time of the committing of that offense, is a member of the same assembly is guilty of that offense”. How the Supreme Court recounted the events of the 8th of October 2011 were in a nutshell, as follows:

 On the 8th of October 2011 at about 6.30 am Duminda Silva had gone to the ‘Tamilnadu Watta’ polling booth and he                             had been seated on a chair close to the road and had been speaking to the voters and advising them to vote only for the PA and if they were going to vote for the UNP to refrain from voting. He had been interfering with the voters in the said manner at Tamilnadu Watta from 7.30 am to 11.30 am and he had been later asked to leave the place by a police ASP. Thereafter Duminda had gone to the house of one Ramesh for lunch where he had also consumed intoxicating beverages. At about 2.45 in the afternoon, Duminda along with a whole group of people had left Tamilnadu Watta.

 On the way, this vehicle procession had stopped at a place called ‘Kande Vihare.’ Duminda Silva had got a member of his party to take charge of a T-56 assault rifle. While the vehicles were proceding to Ambathale, they had stopped at a place called Rajasinghe Vidyalaya where Duminda had assaulted a youth who happened to be a supporter of Solangaarachchi. Then the vehicle procession had stopped near a place called Rahula Vidyalaya where Duminda had intimidated one Madushani Pathirana who happened to be the wife of Prasanna Solangaarachchi. Duminda had gone up to the said Madushani and had asked who she had voted for. She had stated that she voted for her husband.   

Thereafter a commotion had taken place near the said place in the course of which one Damith Suranga a member of the STF on duty near the polling station had been threatened with a pistol being pressed to his chest. According to Damith Suranga, a jeep that had followed Duminda’s jeep had carried people who were displaying around eight T-56 weapons.  Duminda’s procession of vehicles then met with the vehicle of the deceased Bharatha Premachandra. The Jeep of the said Bharatha Lakshaman had approached from the opposite direction and Duminda’s vehicle had blocked Bharatha’s vehicle. Thereafter there had been a verbal argument between Duminda and Bharatha Lakshman which was followed by the former assaulting the latter.  

At this moment, one Rajapurage Gamini who was the PSO of Bharatha Lakshman had shot Duminda in the exercise of his right of private defence. Afterwards one Janaka Bandara Galaboda (10th Accused) who was in possession of Duminda’s pistol had open fired at the PSO causing him critical injuries. Then an illegal T56 had been used to shoot the said Bharatha Lakshman and persons who accompanied him which resulted in the death of three more people. The said illegal T-56 had been recovered and as per the report of the government analyst, all 27 spent cartridges recovered from the crime scene had been fired from this weapon. 

How Duminda was held liable

 The Supreme Cout observed that the first requisite for imposing liability under section 146 of the Penal Code is that the person sought to be held liable for the act of another should have been at the time of the commission of the offense a member of the unlawful assembly. The liability will extend not only to offense committed in prosecution of the common object but also to offenses which the members of the assembly knew to be likely committed in prosecution of that object.  The Chief Justice pointed out that it would be artificial to focus exclusively only on the events that took place concerning the group led by Duminda and the entourage of Baratha Lakshman Premachandra. This last scene must be examined in the background of all the events that took place throughout the day.

 The SC stated that starting from the time the polling commenced and till the time it was drawing to an end, Duminda spent his day, marauding between polling stations with weapons, defying officials discharging their duties, and assaulting and victimizing people associated with Solangaarachchi. The only time they were not seen intimidating people were when the group was having lunch. No sooner than they finished their lunch, the group was seen assaulting, threatening, chasing people and flaunting their fire arms near Rahula Vidyalaya.  When the arms and the conduct of the accused persons are factored in, there can be no doubt that they had the illegal objective of intimidating the voters in the area.   The encounter between the deceased Baratha Lakshman and Duminda takes place shortly after the tense situation at Rahula Vidyalaya. It is important to note that the distance between the two places was around 500 meters and the time difference was not more than five minutes between the two incidents.

 The question is to assess whether the members of the unlawful assembly in a tense situation would have resorted to use their firearms which they brazenly carried. Duminda’s group possessed illegal weapons. All the 27 spent cartridges that were found at the crime scene had been fired from only one T-56 gun. There could not have been any necessity for the group led by Duminda to have this weapon with them. There were 10 police officers from MSD with pistols and three officers with two T-56 guns from the Mirihana Police authorized to guard Duminda. He had more than sufficient gunpower at his disposal to protect himself. If not for an insidious purpose, there could not have been any reasonable ground for Duminda and his group to possess and pass around a fully loaded illegal T-56.

 They were bearing the arms to use them when it is necessary to use them. No person in Duminda’s position would be so misguided to believe that the weapon bearers would throw away the weapons and resort to bare hands when the necessity arises. When Duminda blocked Bharatha’s vehicle convoy, got down and tried to assault him, ordinary reason would have well forewarned him of the likely escalation of violence which could result in causing death. The evidence clearly established the existence of an unlawful assembly which continued and existed at the time of shooting.

 The Supreme Court quotes an Indian case Rex vs Sadla where it was said that “If a member of an unlawful assembly is not able to walk away and has perforce to remain on the spot either because he is so injured that he cannot remove himself or because he is held up by others, he may still continue to be a member of the unlawful assembly if he shares the common object of the assembly subsequent to his being made helpless… He can, however, in such a position disavow his share in the common object by expressions, leaving no doubt that he did not share the object any more. If he is also unable to express himself in this respect, it would be fair to presume that he was incapable of both taking part and of sharing the objects of the unlawful assembly and that he had withdrawn himself from the unlawful assembly.”

 There can be no difference of opinion that where the evidence shows that the accused was placed in a predicament which virtually rendered his participation an impossibility, the burden of proving that he continued to be a member of the unlawful assembly still remains with the prosecution. If he could neither move, nor express himself, it would be fair to presume that he was incapable of both taking part and of sharing the object of the unlawful assembly and that he had withdrawn himself from the unlawful assembly. (It would appear that what was said about the Rex vs Sadla case applied directly to Duminda Silva.)

Rex vs. Sadla formulation

not applied

 However, the Chief Justice, in writing the judgement, posed the following question – “Where there is clear evidence that a person who is the leader of a group commits the first act in a criminal offense and thereby triggers retaliation, and during the course of that retaliation which he himself triggered, ends up receiving the first injury, should he escape the liability for his actions and intentions?” In my opinion, the aspect of withdrawal should not be examined in a complete vacuum. Particularly, if there is evidence that a man who has lent himself to a criminal enterprise, knowing that the weapons they carried will be used with an intent sufficient for murder, suffers the first injury in the course of that transaction he initiated, the Court must carefully weigh the circumstance surrounding the incident to see whether it was more probable than not that he continued to be a member of that enterprise.

The SC also quoted another Indian case Bindeshwari Singh and another vs The State where it was stated as follows:

“Normally and more particularly, when in the course of a single transaction many acts are committed by different members of the unlawful assembly in quick session within a short time, the rule of inference should be in favour of his continuing to be the member of that assembly till the close of that transaction.”   

The SC observed that in the present appeal, the unchallenged evidence of prosecution witness Lasantha Wanasundara is to the effect that the entire incident in Himbutana lasted only a little more than a minute. Four eye-witnesses have stated that the shooting took place almost immediately after Duminda Silva assaulted Bharatha, and up to the very minute he was shot in his head, Duminda was leading the unlawful assembly. This means that there could only have been a millisecond difference in time between the first shot and the retaliation. Now had there been a significant difference between in time and space between the parties and the commission of the crime, or that the act of shooting was of fundamentally a different character, it could be argued that Duminda may have retired from the unlawful assembly and dissociated himself with the actions.  

But as I have discussed earlier, causing death using firearms was very much a foreseeable consequence of their criminal enterprise. It is also true that Duminda was a member of that assembly when the transaction which lasted for fleeting 60 or more seconds—commenced. The deceased Bharatha Lakshman’s fatal injuries were inflicted imminently after Duminda was injured. His presence continued to be assistive and operative on the actions of the unlawful assembly. Therefore criminal liability could be imposed on the basis of unlawful assembly.

 It is on this basis that the SC upheld the conviction of Duminda Silva by the High Court Trial at Bar. Thus an accused who never shot anybody, nor ordered anyone else to open fire and was in fact the first to be shot and injured has been convicted of murder. The SC judgment also indicates that there is no evidence as to who exactly had used the illegal T-56 weapon to open fire at Bharatha Lakshman and party and it appears that the other accused too had been convicted on the basis of being a part of an unlawful assembly. The SC judgment indicates clearly that it was only after Duminda Silva was shot at and injured that his party fired back in retaliation resulting in four deaths.

 The underlying assumption appears to be that Duminda Silva went around on election day, with a group armed to the teeth with both legal and illegal weapons with the awareness that death could result from their conduct. There can be several opinions about such an assumption. Politicians go around with groups of supporters armed or unarmed with an intention to intimidate, but never to kill. A politician who kills someone in broad daylight on an election day, while polling is going on, will not only have to face criminal prosecution, he will also have to face the wrath of the people at the next election. Even if he is armed to the teeth, no politician will really set out on election day with even a remote intention of killing anyone. We have all heard of the political price that Dr Colvin R. de Silva had to pay not for committing murder but for getting a murder accused off the hook in his capacity as a trial lawyer.  

What Duminda Silva seems to have been doing on election day, was engaging in the traditional hooliganism that quite a number of politicians engaged in during that era. The behaviour of most politicians indicate that the display of guns is always designed to overawe and intimidate, not to kill. Duminda chose to assault Bhartatha Lakshaman instead of shooting him, though he had the capacity to shoot. What would have ended as a brawl became a murder scene because Bharatha Lakshman’s PSO over-reacted and shot Duminda. Furthermore, even though the whole incident lasted less than a minute, how long does it take to lose conscioness after being shot in the head? One would think that Duminda would have been out like a light the moment the bullet hit him.

 If one goes by the benchmark of what an ordinary well informed person would think, being drunk and disorderly, assaulting people and violating the election law is one thing, and shooting a person is another. No one in Duminda’s party was guilty of a shooting offense until they were shot at first. Those are the incontrovertible facts that emerge from the SC judgment itself. It is questionable whether the fact that the injured Duminda was lying unconscious on the ground at the moment that Bharatha Lakshman and the others were shot makes him party to a murder. Furthermore, in the eyes of an ordinary well informed person, when Duminda Silva assaulted Bharatha Lakshman Premachandra, the former’s intention was to assult the latter and not to kill him. If the intention was to kill, Duminda could have simply opened fire at Bharatha without even getting out of his vehicle. 

When one looks at the Rex vs Sadla formulation which the SC itself has quoted in this judgment, it is easy to understand why the President of the High Court Trial at Bar Shiran Gunaratne acquitted all the accused. On the one hand, the High Court judge who found Duminda Silva et.al. guilty has been proved to have been playing politics with justice. Even though a five member bench of the SC later upheld that conviction, the interpretation used by the then Chief Justice on that occasion may be perplexing to a well informed ordinary person. On the one hand, the High Court Trial at Bar judgment has been proven to have been tainted. Yet a five member SC bench has upheld it. Obviously, this conundrum has to be urgently addressed and it is best that the judiciary itself should take the initiative in this matter. The Rex vs Sadla formulation which has been quoted in this Supreme Court judgment would seem to hold the key to resolving this issue.

Courtesy Ada Derana

Minister of Higher Education Bandula Gunawardena has instructed the University Grants Commission (UGC) to set up a committee to provide relief to students who have faced difficulties owing to ragging incidents at universities.

Addressing a media briefing at the Department of Government Information this morning (18), the Minister said he has proposed the appointment of a six-member committee in this regard.

This committee will conduct fair, impartial probes into the reasons for students dropping out of universities as a result of ragging and submit recommendations to the Higher Education Minister within 90 days.

The minister stated that he expects to provide relief for students who suffered because of ragging incidents since 2015.

As per the Universities Act students cannot enter a local university if they fail to enroll once after receiving admission. Minister Gunawardena said the committee will look into this matter as well.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රන්ජන් රාමනායක හා විනිසුරුවරුන් 3 දෙනෙකු අතර ඇති වූ දුරකථන සංවාදවල හඬ පට වලින් අනාවරණ වන තොරතුරු සම්බන්ධයෙන් විධිමත් පරීක්ෂණයක් පවත්වා තරාතිරම නොබලා දඬුවම් ලබාදිය යුතු බව ශ්‍රී ලංකා නීතිඥ සංගමය පවසනවා.

එම සංගමයේ ලේකම් නීතිඥ කෞෂල්‍ය නවරත්න පෙන්වා දෙන්නේ වැඩ තහනම් කිරීමෙන් ඔබ්බට ගොස් ඊට අදාළව නීතිය ක්‍රියාත්මක කළ යුතු බවයි.

රන්ජන් රාමනායක පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයා විනිසුරුවරුන් තුන්දෙනෙකු හා පැවැත්වූ සංවාද සම්බන්ධයෙන් නීතීඥ සංගමය මීට පෙර අගවිනිසුරු ජයන්ත ජයසූරිය වෙත ලිපියක් යොමුකර තිබුණා.

එම ලිපියේ ඇතුළත් කරුණු සහ අදාළ සිද්ධිය පිළිබඳ වැඩිදුර සාකච්ඡා කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකා නීතිඥ සංගමයේ නිලධාරින් පසුගිය 16 වනදා අගවිනිසුරුවරයා, අධිකරණ සේවා කොමිෂන් සභාවේ නියෝජිතයන් සහ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරුන් හමුවී තිබෙනවා.

මේ අතර, රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කර සිටින, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රන්ජන් රාමනායක බැලීම සඳහා ඔහුගේ ආධාරකරුවන් පිරිසක් අද දහවල් කොළඹ මැගසින් බන්ධනාගාරයට පැමිණියා.

ඔවුන් එහිදී රන්ජන් රාමනායකට ලබා දීම සඳහා සුවපහසු ඇතිරිල්ලක් රැගෙනවිත් තිබෙන ආකාරය දක්නට ලැබුණා.

කෙසේ වෙතත්, රන්ජන් රාමනායක මන්ත්‍රීවරයා හමුවීමෙන් පසු ඔවුන් සඳහන් කළේ සුවපහසු ඇද ඇතිරිල්ල ලබා දීමට නොහැකි වූ බවයි.

බන්ධනාගාරයේ ඉහළ නිලධාරියෙකුගෙන් අප කළ විමසීමකදී සඳහන් කළේ රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කර සිටින අයෙකුට එවැනි මෙට්ටයක් ලබාදීම සඳහා ඔහුගේ ඉල්ලීමෙන් පසු බන්ධනාගාර රෝහලේ වෛද්‍යවරයෙකුගේ නිර්දේශය අත්‍යාවශ්‍ය වන බවයි.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගතකර සිටින රංජන් රාමනායක මන්ත්‍රීවරයාගේ ආන්දෝලනාත්මක හඬපට සම්බන්ධයෙන් දේශපාලනඥයින් අදත් අදහස් පළ කළා.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

හිටපු අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ සහ රංජන් රාමනායක, මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ මහතා ඝාතනය කිරීම සඳහා කුමන්ත්‍රණයක් කළ බවට හඬපට වලින් අනාවරණවී තිබියදීත් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක නොවීම ගැටලුවක් බව නව සිංහල රාවය සංවිධානයේ මහලේකම් පූජ්‍ය  මාගල්කන්දේ සුදත්ත හිමියන් පවසනවා.

අද පැවති ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවකදී උන්වහන්සේ අනාවරණ කළේ හිටපු අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට මේවන විටත් ආරක්ෂකයින් 200 දෙනෙකු ලබාදී ඇති බවයි.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

තනතුරු නිසා ජනතා විශ්වාසය පළුදුකර නොගන්නා බව විපක්ෂ නායක සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා පවසනවා.

ඔහු මේ බව සඳහන් කළේ අද බොරැල්ලේදී පැවති ජනහමුවකට එක්වෙමින්.

මේ අතර, එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ මතුව ඇති අර්බුදය සම්බන්ධයෙන් විවිධ පාර්ශ්ව අදහස් පළ කළා.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

පාස්කු ඉරිදා ත්‍රස්ත ප්‍රහාරය සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනය කරන ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසම හමුවේ සහරාන් සමග සබඳතා පැවැත්වූ අනන්‍යතාව හෙළි නොකළ විශේෂ  සාක්ෂිකරුවෙක් අද සාක්ෂි ලබා දුන්නා.

>පාස්කු ප්‍රහාරය පිළිබඳ සොයා බැලීමට පත් කළ ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසම හමුවේ අද පෙරවරුවේ අන්‍යනතාව හෙළි නොකළ මාවනැල්ල ප්‍රදේශයේ පදිංචි විශේෂ  සාක්ෂිකරුවෙක් සාක්ෂි ලබාදීම සඳහා කැඳවා තිබුණා.

සාක්ෂි ලබාදීම සඳහා අදාළ සාක්ෂිකරු කොමිසමේ විනිසුරුවරුන් හමුවේ පෙනී නොසිටි අතර ඔහු මාධ්‍යටද ආවරණය නොවන පරිදි වෙනත් ස්ථානයක රඳවා තිබුණා.

සාක්ෂි විමසීමේ කටයුතු සිදු කෙරුණේ කොමිසමේ සාමාජිකයින්ට පමණක් පෙනෙන අයුරින් විඩියෝ තාක්ෂණය ඔස්සේ වීම විශේෂත්වයක්. <br /><br />එම පරිශ්‍රයට පොලිස් විශේෂ කාර්ය බලකායේ ආරක්ෂාවද යොදවා තිබීමද විශේෂත්වයක්.

එහිදී ජනාධිපති කොමිසමේ විනිසුරුවරුන් මාධ්‍යවේදීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියේ 2015 අංක 4 දරණ අපරාධ වින්දිතයින් ආරක්ෂා කිරීමේ පණත යටතේ, සාක්ෂිකරුගේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් ඔහුගේ පෞද්ගලික තොරතුරු අනාවරණ නොකරන ලෙසයි.

ජනාධිති විමර්ශන කොමිසම හමුවේ ප්‍රකාශයක් ලබාදීම ආරම්භ කළ සාක්ෂිකරු සඳහන් කළේ තමන් සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයට පෙනී සිටීමෙන් අනතුරුව දෙමටගොඩ ප්‍රදේශයේ පිහිටි ඉස්ලාමිය ස්ටුඩන්ට් මූමන්ට් නැමැති ආයතනයට සම්බන්ධ වී 50ක පමණ පිරිසක් සමඟ ආගම සම්බන්ධයෙන් දින 5ක වැඩමුළුවකට සහ දේශන සඳහා සහභාගී වූ බවයි.

රටපුරා එවැනි වැඩමුළු පවත්වන ස්ථාන 20ක් පමණ ඇති බවත් උසස් පෙළ විභාගයෙන් අනතුරුව තවත් එවැනිම දින7 ක වැඩමුළුවක් සඳහා සහභාගීවීමෙන් පසු තමන්ට ජමයිතේ ඉස්ලමික් නමැති සංවිධානයේ සබරගමුව සංවිධායක ලෙස තනතුරක් ද පිරිනැමූ බව කොමිසමේ දී සාක්ෂි ලබාදෙමින් හෙළි කළා.

අදාළ සංවිධානවල දේශන තුළදී ල ලෝකය පුරා ඉස්ලාමිය රාජ්‍යයක් තිබිය යුතු බවත් එහි සියලුදෙනා එකම නීතීයක් යටතේ ජීවත් වීය යුතු බවටත් ඒ සියල්ල කුරාණයේ සඳහන්ව ඇති බවට එම සංවිධානය විසින් ලබා දුන් දේශනවලදී සඳහන් කර ඇති බවද ඔහු සාක්ෂි ලබාදෙමින් සඳහන් කළා.

ලංකාවේ මුස්ලිම් ජාතිකයින්ට සිය ආගම ඇදහීම සම්බන්ධයෙන් උපදෙස් ලැබෙන්නේ කිනම් රටවල් වලින් දැයි රජයේ අධිනීතීඥවරිය විමසූ විට ඔහු පිළිතුරු ලබාදෙමින් සඳහන් කළේ මේ සංවිධාන සියල්ල ඉන්දියාවේ සිට පැමිණි සංවිධාන බවත්ල එම සංවිධාන හරහා ශිෂ්‍යවත්ව ලබා දී මැලේසියාව, පිලිපීනය, ඉන්දියාව, පාකිස්ථානය වැනි රටවල් සඳහා පුද්ගලයින් යවන වැඩපිළිවෙළක්ද ක්‍රියාත්මක වී තිබූ බවයි.

ඔබට විදෙස් ගතව ආගම ඉගෙන ගැනීමට අවස්ථාව ලැබුණේ ද යන්න පිළිබඳ රජයේ අධිනීතීඥවරිය විමසූ අතර සාක්ෂිකරු සඳහන් කළේ,  2014 වසරේදී තමන් තුර්කිය බලා පිටත්ව ගිය බවත් එහි මාස 4ක පමණ කාලයක් ආගම ඉගෙන ගැනීමකින් තොරව රැඳී සිටීමෙන් පසුව සිරියාව බලා පිටත්ව ගිය බවයි.

ඉන්අනතුරුව තමන් ලබාදෙන සාක්ෂි මාධ්‍යට අනාවරණ නොකරන ලෙසට සාක්ෂිකරු විමර්ෂණ කොමිසමේ විනිසුරුවරුන්ගෙන් ඉල්ලීමක් සිදුකළා.

ඒ අනුව සියලු මාධ්‍යවේදීන් අදාළ සාක්ෂි විමසීමට සවන්දෙමින් සිටි ස්ථානයෙන් ඉවත් කිරීමට ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසම කටයුතු කළා.

පසුව නැවතත් මාධ්‍යවේදීන්ට සාක්ෂි විමසීමට සවන්දීමට අවස්ථාව ලබා දුන් අතර එහිදී විමසුවේ 2014 වසරේදී තුර්කිය හරහා සිරියාවට ගියේ කුමන ආකාරයෙන්ද යන්න  කොමිසටම අනාවරණ කරන ලෙසයි.

එහිදිද සාක්ෂිකරු සඳහන් කළේ විදෙස් ගත වූ ආකාරය නීතී විරෝධී බැවින් ඒ පිළිබඳවද ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශයක් නිකුත් කල නොහැකි බවයි.

පසුව කොමිසමේ සාක්ෂි විභාගය නැවතත් මාධ්‍යට විවෘත වූ අතර එහිදී සාක්ෂිකරු සදහන් කලේ දිගන සිද්ධියෙන් අනතුරුව සහරාන් හෂීම් සමාජ මාධයට නිකුත් කල දේශන ඇතුලත් වීඩියෝ පටයක් නැරඹීමෙන් පසු 2018 වසරේදී සහරාන් හෂීම් සම්බන්ධ කර ගත් බවයි.

එහිදී සාක්ෂිකරු කොමිසමෙන් විමසා සිටියේ මෙවැනි වීඩියෝ පට නිකුත් කර තිබියදීත් එවකට පැවති පොලිසිය සහ බුද්ධි අංශ කුමක් කළේ ද යන්නයි.

පසුව තමන් සහරාන් හෂීම් හමු වූ බවත් ඔහු සමඟ නුවරඑළිය ප්‍රදේශයේ පිහිටි නිවසක සිට 2018 වසරේ ජූනි මාසයේදී සහරාන් හෂීම් ගේ දේශන සඳහා සහභාගී වී ඇති බවත් සාක්ෂිකරු සඳන් කළා.

එහිදී සහරාන් හසීම් සඳහන් කර ඇත්තේ තමන් අයිගඑස් සංවිධානය සමඟ එක්ව කටයුතු කරන බවත්, එම සංවිධානයේ අරමුණ ලෝකයම ඉස්ලාම් රාජයක් බවට පත් කිරීම වුවත්, ශ්‍රී ලංකාවේ එය සිදු කල නොහැකි බවයි.

නමුත් අල්ලා දෙවියන් ප්‍රතික්ෂේප කරන පුද්ගලයින් විනාශ කිරීම සඳහා ආයුධ රැස් කළ යුතු බවත් අවම වශයෙන් පිහියක් හෝ සියලුදෙනා ළඟ තබා ගත යුතු බවත් සහරාන් හෂීම් තමන්ට ප්‍රකාශ කළ බව සාක්ෂිකරු සඳහන් කර සිටියා.

සහරාන්ගේ දේශන තුළදී, බුරුමයේ හිමි නමක් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ පූජ්‍ය ගලගොඩ අත්තේ ඥානසාර හිමියන් හමු වී ඇති බැවින් බුරුමයේ මුස්ලිම්වරුන්ට සිදු වූ සිදුවීම ශ්‍රී ලංකාවේද සිදුවීමට ඉඩ ඇති බැවින් බෞද්ධයින්ට එරෙහිව දේශනවලදී අදහස් පළ කල බව සාක්ෂිකරු සඳහන් කළා.

පසුව සහරාන් විසින් ටී 56 අවි ක්‍රියාකාරිත්වය සම්බන්ධයෙන්ද එම පිරිස දේශන මඟින් දැනුවත් කල බවද සාක්ෂිකරු අනාවරණ කළා.

මෙම දේශන සම්බන්ධයෙන් පිටස්තර පුද්ගලයින් දැනුවත් කිරීමක් සිදු කළහොත් හෝ සිය සංවිධානයේ අරමුණූ පිළිබඳව හෙළි කළහොත් අදාළ පුද්ගලයින් ඝාතනය කරන බවට සහරාන් හෂීම් විසින් තර්ජනය කර ඇති බවද අනාවරණ වුණා.

වනාතවිල්ලුව ප්‍රදේශයේදි වෙඩි බෙහෙත් සහ පුපුරණ දුව්‍ය සම්බන්ධයෙන් හෙළිවීමත් සමඟ සහරාන් විසින් බෞද්ධයින් ඉලක්ක කර ප්‍රහාරයක් එල්ල කල යුතු බවට තීරණය කල බවත්, පසුව පිරිසක් ඊට විරෝධය පළ කරමින් සහරාන්ගේ කණ්ඩායමෙන් ඉවත් වූ බවත් සාක්ෂිකරු කොමිසම හමුවේ හෙළි කළා.

ඒ වනවිට බෝම්බ නිශ්පාදනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් සහරාන් කිසිවක් දැන නොසිටි බවත්, උසස් පොලිස් නිලධාරියෙක් සහ බුද්ධි අංශ නිලධාරියෙක් යූරියා උපයෝගී කරගනිමින් බෝම්බ නිෂ්පාදනය කල හැකි බව මාධ්‍යයට අනාවරණ කරන තෙක් සහරාන් බෝම්බ නිෂ්පාදනය කිරීම පිළිබඳ දැන නොසිටි බවද සාක්ෂිකරු සඳහන් කළා.

අනතුරුව මාධ්‍යවේදීන් එම පරිශ්‍රයෙන් ඉවත් කර නැවතත් රහසේ සාක්ෂි විමසීම සිදු කිරීමෙන් පසු අද දිනට කොමිසමේ සාක්ෂි විභාගය අවසන් කළා.

Courtesy Hiru News

The sinhaley organization released an audio recording today of a conversation between MPs Ranjan Ramanayake and Hirunika Premachandra which demeans former president Maithripala Sirisena.

The recording was released when they arrived at the police headquarters to inquire into the progress of an complain made by the organization regarding the former high court judge Padmini A. Ranawaka who was engaged in a conversation with Ranjan Ramanayake.

Meanwhile chairman of the New Sinhaley organization Dan Priyasad also arrived at the police headquarters today to lodge a complaint against former director of the bribery commission Dilrukshi Dias. He expressed the following views thereafter.

උපුටා ගැන්ම Lanka Mag

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රන්ජන් රාමනායක සහ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී හිරුණිකා ප්‍රේමචන්ද්‍ර ද අතර තවත් හඬපටයක් සමාජ ජාලාවන් වෙත මුදාහැර තිබේ.

මන්ත‍්‍රීවරිය විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද දෙවන හඬ පටයද ඉක්මවන තරමේ අසභ්‍ය වචන ඔවුන් දෙදෙනා අතර මෙම හඬ පටයේදී හුවමාරු වෙයි.

තුන්වන හඬ පටය මෙතනින්

Courtesy Hiru News

The ministry of health has issued a list of guidelines to be followed by Sri Lankans visiting China following the Wuhan virus outbreak

Accordingly Director General of health services Dr. Anil Jasinghe informs the public not to remain at populous areas and to wear masks when travelling in China

He further noted that any passenger arriving with symptoms of any illness will be directed to the quarantine unit for further inspection.

විනීතා එම් ගමගේ උපුටා ගැන්ම  ලංකාදීප

එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නව නායකත්වයක් පිළිබඳව 2022, 2023 , 2024 වසර වලදී සළකා බලන්නැයි එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නායක රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා  පක්ෂයේ පාර්ලිමේන්තු කණ්ඩායම් රැස්වීමේ දී  කියා සිටියේ යැයි පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී හර්ෂ ද සිල්වා මහතා පැවසීය.

2025 වසරේ දී තමන් ඡන්දය නොඉල්ලන බව ද ඔහු එහි දී සඳහන් කළේ යැයි ද මන්ත‍්‍රීවරයා ප‍්‍රකාශ කළේය.

හර්ෂ ද සිල්වා මහතා මේ අදහස් පළ කළේ විපක්ෂ නායක කාර්යාලයේ අද (17) පැවති මාධ්‍ය හමුවක් අමතමිනි.

එහිදී තවදුරටත් අදහස් දැක්වූ හර්ෂ ද සිල්වා මන්ත‍්‍රීවරයා මෙසේ ද පැවසීය.

‘‘ මන්ත‍්‍රී කණ්ඩායමේ සාකච්ඡාවේ සියලූම දේවල් මම සටහන් කර ගත්තා. පිටු 14 ක සටහනක් තිබෙනවා. සිදුවුණ මූලික කාරණාව නායකතුමා කිව්වා ගිය පාර 33 දෙනෙක් කතා කළා, ඒවාට සවන් දුන්නා, ඔහු අසනීප වෙලා සිටියේ ඔහුට බොහෝ දෙනා දුරකතනයෙන් කථා කළා, කථා කල බොහෝ දෙනෙක් කිව්වේ මේ වැඩ කටයුතු ඉදිරියට ගෙන යන්න, ඔබ තුමා අවශ්‍ය නම් සජිත් පේ‍්‍රමදාස කරු ජයසූරිය මහත්වරුනුත් සම්බන්ධ කර ගන්න නමුත් නායකත්වය ඔබතුමා තියා ගන්න කියලා.

2025 දි තමන් ඡන්දය නොඉල්ලන බවත් එතුමා කීවා. 2022, 2023 වෙනකොට නායකත්වයේ වෙනසක් කරන්න අවස්ථාවක් ලබාදෙන්නම් කියල කිව්වා. එතුමා දිගින් දිගටම කථා කලා.

උතුරු නැගෙනහිර ඡන්ද කඩාවැටීමකට ලක්වෙලා තියෙනවා කිව්වා. අපි අපේ ඉලක්කය කරගත යුත්තේ ඒ ප‍්‍රදේශවල තියෙන ඡන්ද රැකගැනීම සහ ඡන්ද ප‍්‍රතිශතය වැඩි කිරීමයි කියල කිව්වා. ඒ සඳහා තමයි එතුමාගේ නායකත්වය ඉදිරියට ගෙන යා යුත්තේ කියල කිව්වා.

ඉන් පසු රංජිත් මද්දුමබණ්ඩාර මහතාගේ අදහස වුණේ නායකතුමනි අපි මන්ත‍්‍රීවරුන්ගේ අදහසට සවන් දෙන්න  ඕන කියන එකයි. ඔබට කතා කරන පුද්ගලයින් ඔබ සිටිය යුතුයැයි කිව්වත් බිම් මට්ටම එහෙම නැහැ කිව්වම, නායකත්වයේ කිසි වෙනසක් වෙන්නේ නැහැ කියා නායකතුමා කිව්වා.

අගමැති අපේක්ෂකයා කවුද කියා විමසුවාම එය කෘත්‍යාධිකාරි මණ්ඩලය තීරණය කරාවි කියල කිව්වා. සුජීව සේනසිංහ මහතා කථා කරන්න හැදුවම  කථා කරන්න අවස්ථාව දුන්නේ නැහැ. නමුත් ඔහු කථා කළා. නායකතුමනි ඔබ හිතන දේ නොවෙයි මහපොළවේ තියෙන්නේ කියා ඔහු කීවා. ඔහු එය දිගින් දිගටම  කිව්වා.

හරින් ප‍්‍රනාන්දු මහතා කථා කරන්න හැදුවම රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා කිව්වේ කතා කරන්න අවශ්‍ය නැහැ මේක ඉවර කළ යුතුයි කියලයි. නමුත් හරින් මන්ත‍්‍රීවරයා කථා කළා. ඊළඟට කබිර් හෂිම් මහතා කථා කලා.

අනතුරුව අකිල් විරාජ් මහතා ඔහුට  පිළිතුරු දෙමින් දැඩි ලෙස දෝෂාරෝපණය කළා. ඊළඟට අජිත් පෙරේරා මහතා කතා කරමින් බිම් මට්ටමින් ලොකු ප‍්‍රශ්න තිබෙන බව කීවා. ඔහු කිව්වා 2024 වනතුරු ඔබ නීත්‍යානුකූල නායකයා, නමුත් මහ පොළවේ යථාර්ථය ඔබ වටහා ගත යුතුයි කියලා.

ඊළගට අශෝක් අබේසිංහ මන්ත‍්‍රීවරයා අදහස් දක්වමින් කියා සිටියේ ඔහු පෝලින් බූත් 90 ක් සමඟ කථා කළ බවයි. ඒ කවුරුවත් රනිල් වික‍්‍රමසිංහ නායකතුමා  සමග ඡන්දයකට යන්න සුදානම් නැහැ කියා කිව්වා. රංජිත් මද්දුම බණ්ඩාර මහතා යළිත් අදහස් දක්වමින් ඒකාධිපතියෙක් වෙන්න එපා, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයකට ඉඩ දෙන්න කියා ආයාචනා කලා.

පසුව සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා යෝජනාවක් ගෙනාවා, අපි මත විමසුමක් පවත්වා බහුතර මතය බලමු කියා. එය නීත්‍යානුකූල එකක් විය යුතු නැහැ, කියා ඔහු කීවා. ඒක දීර්ඝ ලෙස කල්පනා කරල කියන්නේඑය ප‍්‍රබුද්ධ විසඳුමක් යැයි ද ඔහු කීවා.

යළිත් අජිත් පී පෙරේරා මහතා කථා කරමින් රජය දඩයමක් පටන්ගෙන ඒ නිසා ඉදිරියේ අසීරු කාලයක් ඒවි, කෙසේ වෙතත් අපි රාජපක්ෂ කඳවුර එක්ක සම්බන්ධ නැහැ, අපි ජනතාව වෙනුවෙන් සටන් කරමු ඒ අවස්ථාව ලබා දෙන්න කියා කීවා. නමුත් මතවිමසුමක් පවත්වන්න නායකතුමා කැමති වුනේ නැහැ.

යළිත් සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා කීවා අපි මහත්මා එකඟතාවයකට එමු, මත විමසුමක් පවත්වමු එතකොට ඉදිරියට යා හැකියි කියා.

මේ අවස්ථාවේ දී හර්ෂණ රාජකරුණා මන්ත‍්‍රීවරයා කීවා අපි මත විමසුමක් තියන්න අවශ්‍යද කියා බලන්න මත විමසුමක් පවත්වමු කියා. එවිට එහි සිටි 50 කට  වඩා නැගිට්ටා. ඉන්පසු පොඩි පොඩි බහින් බස් වීම් වුණා. වජිර අබේවර්ධන මහතා සමග හෙම මේ බහින් බස් වීම් වුණා.

ඉන් පසු නායකතුමා කිව්වා මම සති අන්තයේ කරු ජයසූරිය මහතා සහ සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා සමග සාකච්ඡා කරනවා, ඊට පස්සේ එන සතියේ යළි කථා කරමු කියා මෙතන හැම දෙනාම නැහැ කියාත් කීවා. නමුත් අපේ කණ්ඩායමේ 77යි. එයින් 39 ක් හිටියාම ඇති නේ කියන මතය ආවා.

ඒ එක්කම නායකතුමා නෑ නෑ ඡන්දයක් අවශ්‍ය නැහැ කියා කණ්ඩායම් රැස්වීම අවසන් කර නැගිට ගියා. 12 දෙනෙක් ඔහු එක්ක ගියා. 52 ක් එහි සිටියා.

ඒ අවස්ථාවේ රංජිත් මද්දුම බණ්ඩාර මහතා කීවා මේ කණ්ඩායම සජිත් මහතාගේ නායකත්වයෙන් සාකච්ඡාව ඉදිරියට ගෙනයමු කියා. එයට කැමතිව 52 දෙනාම සජිත් මහතා වෙනුවෙන් අත ඉස්සුවා. හරින් මේ සියල්ල වීඩියෝ කළා. මේක නීත්‍යානුකූලව එජාප නායකත්වය තෝරාගැනීමේ ඡන්දයක් නොවුනත් එයින් එජාප මන්ත‍්‍රී අදහස පිළිඹිබු වෙනවා. සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා අගමැති අපේක්ෂකයා ලෙස ඉදිරියට ගෙන යාම අපේ අරමුණයි. ’’ යැයි ද හර්ෂ ද සිල්වා මහතා පැවැසීය.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී අජිත් පී පෙරේරා මහතා මාධ්‍ය හමුව අමතමින් මෙසේ කීය.

‘‘ එක්සත් ජාතික පක්ෂයට එක නායකයෙක් නොව නායකත්ව මණ්ඩලයක් අවශ්‍යයි. නව මුහුණුවරක් අවශ්‍යයි. මහජන ඡන්දයෙන් පත්වූ මන්ත‍්‍රීවරුන් ලෙස අපි ඒ වෙනස වෙනුවෙන් පෙනී සිටිනවා. රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා මියයනතුරු මේ පක්ෂයේ නායකයා විය යුතු යැයි කියන කිහිප දෙනෙක් මේ  පක්ෂයේ සිටිනවා. ඔවුන් හිතන්නේ වික‍්‍රමසිංහ මහතා ගියොත් පක්ෂය ඉවරයි කියලයි.

නමුත් මේ පක්ෂයට නායකත්වය දෙන්න පුළුවන් කිහිපදෙනෙක්ම අපි දකිනවා. පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී කණ්ඩායමේ අපි දරන මතය ගැන සළකා බලන්න, අලුත් නායකයෙක් ලබා දෙන්න කියා අපි නායකතුමන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා. එතුමාට කවුද කිව්වලූ එතුමා ගියොත් පක්ෂය ඉවරයි කියලා. අපි ඒක වැරදි බව පෙන්වා දුන්නා. මේක සුලූතර මතයක් බව පෙන්වා දුන්නා. අපට අවශ්‍ය ඊළඟ ඡන්දයට අලූත් මුහුණුවරකින් එන්නයි.’’ යැයි ද අජිත් පී පෙරේරා මහතා කීය.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී නලින් බණ්ඩාර මහතා මාධ්‍ය හමුවේ අදහස් දක්වමින් මෙසේ කියා සිටියේය.

‘‘හැට නම  ලක්ෂයකට සතුට ගෙනා දෙවැනි මාසයේ රතුලූණු මංකොල්ල කන තත්ත්වයකට රට වැටිලා. උඩින්ම දීපු බද්දේගම රතුලූණු මංකොල්ල කාලා. ඉතිහාසෙවත් අහල තියෙද මේවා.

අපේ කවුරු හරි ඉන්නවද දන්නේ නැහැ පක්ෂය ඇතුලේ අර්බුද හදලා ආණ්ඩුවට ලබන ඡන්දෙදි තුනෙන් දෙක අරන් දෙන්න. මෙතෙන්දි අපි කණ්ඩායමක් යනවා මේ ප‍්‍රශ්නය නිරාකරණය කරන්න. තව කණ්ඩායමක් යනවා මන්ත‍්‍රී දඩයමට එරෙහිව. මන්ත‍්‍රී දඩයම සඳහා මේ වනවිට සී සීඞී එකේ මන්ත‍්‍රීවරුන් අටක් දහයක් ලැයිස්තු ගත කර තියෙනවා කියා ආරංචියි. පිරිසක් පක්ෂ දෙකට කඩන්න හදනවා. තව පිරිසක් මන්ත‍්‍රී දඩයමේ යනවා. ඒ අතරේ පවුලක් රට කනවා.

වෙන දෙයක් තියා රන්ජන් රාමනායක මන්ත‍්‍රී තුමා වෙනුවෙන් පෙනී හිටි නීතිඥවරයාගෙනුත් කටඋත්තර අරන්. මෙන්න පැතූ වෙනස. 69 ලක්ෂයට සතුටු ද කියලයි අහන්න වෙන්නේ. මේ පරණ එක අලූත් මුහුණකින් ඇවිත් තියෙන බවයි පෙනෙන්නේ. අලූත් ආරංචිය හඬපට හඬකවල පෙන්වන එකයි.

ඊයේ රන්ජන් රාමනායක මහතා හමුවූ අවස්ථාවේ එතුමා කිව්වා පැයකට දාන්න පුළුවන් ද පැයකට දාන්න පුළුවන්ද කියල අහන හඬපටයේ ගෝඨාභය කියන වචනය බට් කරල කියල. ඔහු කියා ඇත්තේ වෙන නමක්ලූ. මේවා පැහැදිලි නියම ගේම් ටිකක් සෙට් වෙමින් තියෙනවා. එක පිරිසකට  ඕන පක්ෂයේ අර්බුදයක් නිර්මාණය කරල අපි එතැන තියලා අපේ කට වස්සන එකයි. රන්ජන් ගේ හඬපටයයි පක්ෂයේ අර්බුදයයි පෙන්නලා අපි එතැන තියන්න හදන්නේ. අපි  ඕකට අහුවෙන්නේ නැහැ. අපේ ඉදිරි වැඩ පිළිවෙළ අපි ඉදිරියට ගෙන යනවා. ’’ යැයි ද හරින් ප‍්‍රනාන්දු මහතා කියා සිටියේය.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී ජේ සී අලවතුවල මහතා සහ පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රිනී චන්ද්‍රානි බණ්ඩාර මහත්මිය ද මෙම ප‍්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවට සහභාගී වී සිටියහ.

MEDIA RELEASE-Prime Minister Mahinda Rajapaksa

(Translation of the text of the speech delivered by Prime Minister Mahinda Rajapaksa on the occasion of the Commissioning of officers and the award of  Flying Brevets by the Sri Lanka Air Force on 17 January 2020)

Venerable members of the Maha Sangha, clergymen of other faiths, Hon. State Minister for Defence, Hon. Ministers, Parliamentarians, Secretary of Defence, Chief of Defence Staff, Commander of the Air Force, members of the Armed Forces, parents and distinguished guests,

A new group of young officers will be joining the Sri Lanka Air Force on this day. Among those who will be commissioned as officers of the Air Force today will be who have completed their training as officer cadets, those who have completed their courses at the Kotelawala Defence University, and women officer cadets who have completed their training. Officers who have completed their flight training will also be awarded their  Flying Brevets on this occasion.

These young officers will be joining an Air Force with a proud history. All those present here will remember the 19th of May 2009, the day the war against LTTE terrorism ended. The Air Force played a major role in achieving that victory. This is the air wing of the military machine that defeated the LTTE which had long been considered to be undefeatable.

In any battlefield, enemy positions are bombed from the air before the ground forces move in. This is to minimise the resistance that ground troops may encounter. The artillery units of the ground forces also contribute to this, but the role of the Air Force is crucial. During the Vanni operations, the LTTE had built fortified earthen embankments each several kilometers long, to resist the advance of the ground troops. The Air Force attacked these fortifications from the air and facilitated the advance of the ground troops. One of the reasons why the ground troops could advance rapidly was due to the air support they got.

The Air Force also used Unmanned Aerial Vehicles for reconnaissance purposes behind enemy lines and the artillery units on the ground were thereby able to obtain accurate information on potential enemy targets. I believe it is our Air Force, among all other Air Forces in the world which has the most extensive experience in combatting terrorism. No terrorist organisation in the world has had air capability. Even ISIS which controlled large swathes of Iraq and Syria for a while, did not have the capacity to launch terrorist attacks by air. The LTTE was unique among terrorist organisations in that respect. They introduced a new dimension to global terrorism through their air attacks. Their strategy was to use slow, low-flying small aircraft that operate only at night to carry out attacks.

Our people used the term ‘kurumbetti’ to refer to the LTTE’s attack aircraft. But the LTTE used these small aircraft to bomb important facilities such as the oil refinery in Kolonnawa, the oil storage facilities in Kerawalapitiya and the Air Force base in Katunayake. Fortunately for us, those attacks were not successful. If they had succeeded, the damage would have been immense. When the LTTE commenced these air operations, the attention of the entire world was focused on what was happening in Sri Lanka. The terrorists had modified their small planes in such a manner that the air to air missiles on our jet attack aircraft could not detect the heat signature from their aircraft engines. That was the first time the world had encountered such a terrorist tactic. 

It was the LTTE that introduced innovations like the suicide jacket and small, fast, explosives laden boats manned by suicide cadres to global terrorism. Using small, slow, low-flying modified aircraft for night time air attacks was another innovation that the LTTE introduced to global terrorism. These are the reasons why the FBI officially declared the LTTE to be the world’s deadliest terrorist group in 2008. Thus, our Air Force possesses experience in combatting terrorism that no other Air Force in the world has. In today’s world, nation states rarely go to war with one another. Terrorism is the problem that most often requires military solutions today. In this respect, our armed forces possess a great deal of valuable experience.

The Sri Lanka Air Force entered the four decade long war from the 1980s, after the terrorists began controlling territory. From that time until the end of the end of the war, the Sri Lanka Air Force played an indispensable role in the defence of the motherland. When the LTTE concentrated all their forces and attacked isolated Army camps deep within enemy territory, Air Force pilots took enormous risks, taking helicopters into those camps to evacuate the injured and to supply arms. They also attacked the enemy from the air to relieve pressure on the beleaguered camp. The heroism of these pilots is now a part of the history of that war.

It is not only in times of war that the armed forces serve the people. They also have a peacetime role. Everyone has seen the role the Air Force plays in relief operations during disasters such as floods. That role in relief operations is something that only the Air Force can perform. The Air Force also performs surveillance duties with regard to Sri Lanka’s coast and monitors foreign vessels entering Sri Lanka’s maritime zone.

The young officers receiving their commissions and Flying Brevets today will be the heirs of that legacy of service to the nation. I have the fullest confidence that you will fulfil your future duties in a manner befitting the historic legacy of the Sri Lanka Air Force. I wish you well.

Thank you.

මාධ්‍ය නිවේදනය-අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්‍ෂ මැතිතුමා

(අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්‍ෂ මැතිතුමා 2020 ජනවාරි 17 වෙනි දින ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාවේ ගුවන් හමුදා අධිකාරි පත්‍ර පිරිනැමීමේ හා පියාසර ලාංඡන පැළදවීමේ පෙරට්ටුව අවස්ථාවේදී කළ කතාවේ පිටපත.)

අතිපූජනීය මහා සංඝරත්නයෙන් අවසරයි, සියලු ආගම්වල පූජකතුමනි, ආරක්‍ෂක රාජ්‍ය අමාත්‍යතුමනි, ඇමතිවරුනි, මන්ත්‍රීවරුනි, ආරක්‍ෂක ලේකම්තුමනි, ආරක්‍ෂක මාණ්ඩලික ප්‍රධානීතුමනි, ගුවන් හමුදාපතිතුමනි, ශ්‍රී ලංකා ත්‍රිවිධ හමුදාවේ නිලධාරීවරුනි, කැඩෙට් නිලධාරීවරුනි, දෙමවුපියනි, ආරාධිත අමුත්තනි,

අද දවසේ ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාවට තරුණ නිලධාරීන් කණ්ඩායමක් එක් වෙනවා. මේ ආකාරයට අලුතින් එක් වෙන නිලධාරීන් අතර කැඩෙට් නිලධාරී පාඨමාලාවෙන් සමත්වුණු නිලධාරීනුත්, කොතලාවල ආරක්‍ෂක විශ්වවිද්‍යාලයේ පාඨමාලාව සම්පූර්ණ කළ නිලධාරීනුත්, කැඩෙට් නිලධාරී පාඨමාලාව සම්පූර්ණ කරපු කාන්තා නිලධාරීනුත් ඉන්නවා. ඒ වගේම පියාසර පුහුණුව ලබා අවසන් කරපු නිලධාරීන්ට ගුවන් නියමු ලාංඡන පැළඳවීමත් මෙහිදී සිදු වෙනවා. මේ ආකාරයෙන් අද දවසේ මේ තරුණ නිලධාරීන් එක් වන්නේ අභිමානවත් ඉතිහාසයක් තියෙන ගුවන් හමුදාවකට. මම හිතන්නෙ මේ හැමෝටම මීට අවුරුදු 10කට කලින් 2009 මැයි 19 වැනිදා කොටි ත්‍රස්තවාදයට එරෙහි යුද්ධය අවසන් වුණු දිනය මතක ඇති. ඒ ජයග්‍රහණය ලබන්න ශ්‍රී ලංකාවෙ ගුවන් හමුදාවෙ විශේෂ දායකත්වයක් තිබුණා. පරාජය කරන්න බෑ කියපු කොටි සංවිධානය පරාජය කරපු ඒ අභිමානවත් ත්‍රිවිධ හමුදාවෙ ගුවන් අංශය තමයි මේ.

ඔබ දන්නවා යුද හමුදාව ඉදිරියට ගමන් කරන්න ඉස්සරවෙලා හතුරා ඉන්න බල ප්‍රදේශයට ගුවන් ප්‍රහාර එල්ල කරල තමයි ඉදිරියට යන්නෙ. එහෙම කරන්නෙ ඉදිරියට යාමේදී පාබල හමුදාවට තියෙන බාධා පුළුවන් තරම් ඉවත් කරගන්න. යුද හමුදාවෙ කාලතුවක්කු වලිනුත් ඒ කාර්යයට උපකාර වෙනවා. නමුත් ඒ වගේ අවස්ථාවල ගුවන් හමුදාවෙ සහභාගීත්වය සුවිශේෂයි. කොටි ත්‍රස්තවාදය පරාජය කරන්න දියත් කරපු අවසාන වන්නි මෙහෙයුමේදි කොටි ත්‍රස්තවාදීන් කිලෝමීටර් ගණන් දිග මහා පස් බැමි ඉදි කරලා යුද හමුදාවෙ ඉදිරි ගමනට බාධා කළා. ඒ අවස්ථාවේ ගුවන් හමුදාව ඒ පස් බැමි වලට මුවාවෙලා ඉන්න ත්‍රස්තවාදීන්ට ගුවනින් පහර දීල යුද හමුදාවෙ ගමනට ඒ අවශ්‍ය සහයෝගය ලබලා දුන්නා. ඒ ගමන වේගවත් වුණේ ගුවන් හමුදාවෙ උදවු නිසයි. ඒ විතරක් නෙවෙයි, වීඩියෝ කැමරා හයි කරපු නියමුවන් රහිත යානා ඒ කියන්නෙ යූ.ඒ.වී තාක්‍ෂණය යොදවල යුද හමුදාවෙ කාල තුවක්කු බලකායටත් කොටි ඉලක්ක සොයා ගන්න ගුවන් හමුදාව උපකාර කළා.

මම හිතන්නේ ලෝකයේ ගුවන් හමුදා අතරින් ත්‍රස්තවාදීන්ට එරෙහිව සටන් කරල වැඩිම අත්දැකීම් සම්භාරයක් ලබාගෙන තියෙන්නෙ මේ ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාවයි. ලෝකයේ කිසිම ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයකට ගුවන් ප්‍රහාරක හැකියාවක් තිබුණෙ නැහැ. ඉරාකයේ, සිරියාවෙ ලොකු භූමි ප්‍රමාණයක් කාලයක් අල්ලගෙන හිටපු අයි.එස්.අයි.එස් සංවිධානයටවත් ගුවන් ප්‍රහාරක හැකියාවක් තිබුණෙ නැහැ. නමුත් කොටි සංවිධානයට විතරක් ඒ හැකියාව තිබුණා. කොටි සංවිධානයේ ගුවන් ප්‍රහාර වලින් ලෝක ත්‍රස්තවාදයට අලුත් අත්දැකීමක් එක් කෙරුව. ඒ තමයි රාත්‍රී කාලයේ පමණක්, සෙමෙන්, පහතින් පියාසර කරන ඉතාමත්ම කුඩා ගුවන් යානා යොදවල බෝම්බ ප්‍රහාර දියත් කරන එක.

ඒ කාලෙ ප්‍රහාරක යානා වලට අපේ කට්ටිය කිවුවෙ කුරුම්බැට්ටි” කියලා. නමුත් මේ කුරුම්බැට්ටි පාවිච්චි කරලා කොටි ගැහැවුවෙ කොලොන්නාව තෙල් පිරිපහදුවට,  කෙලවරපිටිය තෙල් ටැංකි සංකීර්ණයට, කටුනායක ගුවන් හමුදා කඳවුර වගේ මර්මස්තාන වලට. හොඳ වෙලාවට ඒ ප්‍රහාර ඒ තරම් සාර්ථක වුණේ නැහැ. ඒවා සාර්ථක වුණා නම් අපිට ඉතාමත්ම බරපතල හානියක් සිද්ධ වෙනවා. කොටි සංවිධානය මේ විදියට ප්‍රහාර දියත් කරන්න පටන් ගත්තහම මුළු ලෝකයම තිගැස්සිලා හිටියා. කොටි ඒ කුඩා ගුවන් යානා වල ඇන්ජිමේ උෂ්ණත්වය පවා අපේ මිසයිල වලට අහු වෙන්නෙ නැති විදියට සකස් කරලා තිබුණා. අපි නෙවෙයි, ලෝකයත් එහෙම දෙයක් ගැන ඇහැවුවෙ මුල් වතාවටයි.

සියදිවි නසා ගැනීමේ ජැකට්ටුව, මරාගෙන මැරෙන කුඩා බෝට්ටු ලෝක ත්‍රස්තවාදයට හඳුන්වා දුන්නෙ කොටි සංවිධානයයි. මේ කුඩා ගුවන් යානා භාවිත කරමින් රාත්‍රී මෙහෙයුම් කරන එකත් ඒ අය ලෝකෙට හඳුන්වා දීපු තවත් ත්‍රස්තවාදී උපක්‍රමයක්. ඕව හිංදා තමයි ලෝකෙ තියෙන භයානකම ත්‍රස්තවාදී සංවිධානය හැටියට ඇමරිකාවේ එෆ්බීඅයි සංවිධානය 2008 දී නිල වශයෙන්ම කොටි සංවිධානය නම් කෙරුවෙ. ඔය විදියට අපේ ගුවන් හමුදාවට, ගුවනින්  සිදුකරන ත්‍රස්තවාදී මෙහෙයුම් සම්බන්ධයෙන් වෙනත් මොනම ගුවන් හමුදාවකටවත් නැති සුවිශේෂී අත්දැකීම් තියෙනවා. අද ලෝකයේ ජාතික රාජ්‍යයන් එකිනෙක එක්ක යුද්ධ කරන ප්‍රවණතාවය අඩුවෙලා තියෙනවා. ත්‍රස්තවාදය තමයි ලෝකය පුරාම යුදමය විසඳුම් සෙවිය යුතු ප්‍රශ්නයක් බවට පත්වෙලා තියෙන්නෙ.  ඒ අංශයෙන් තමයි අපේ ත්‍රිවිධ හමුදාව අත්දැකීම් ලබලා තියෙන්නෙත්.

දශක හතරකට ආසන්න කාලයක් මුලුල්ලෙ පැවති ත්‍රස්තවාදී යුද්ධයේදී ගුවන් හමුදාව සටනට එක් වුණේ 1980 ගණන් වල ඉඳන්. ඒ, ත්‍රස්තවාදීන් භූමි ප්‍රදේශ පාලනය කරන්න පටන් ගත්තට පස්සෙ. එතන ඉඳල යුද්ධය අවසන් වෙනතෙක්ම ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාව අති විශිෂ්ට මෙහෙවරක් ඉටු කළා. කොටින්ගෙ බල ප්‍රදේශය ඇතුළෙ තනි වෙච්ච යුද හමුදා කඳවරුවලට කොටි සියලු බලය යොදළ පහර දෙනකොට ගුවන් හමුදා නියමුවන් ඉතාමත්ම බිහිසුණු අවදානමක් අරගෙන ඒ කඳවුරු ඇතුළට හෙළිකොප්ටර් බස්සල තුවාල කරුවන් ඉවත් කරලා, ආයුධ සපයලා, හතුරටත් ගුවනින් ප්‍රහාර දීල, යුද හමුදාවට උපකාර වුණ ආකාරය ඒ යුද්ධයේ වීර වෘත්තාන්තයට එක්වෙලා ඉවරයි. ත්‍රිවිධ හමුදාවන් ක්‍රියාත්මක වෙන්නෙ යුද්ධයක් පවතින අවස්ථාවල විතරක් නොවෙයි, සාමය පවත්නා අවස්ථාවලත් ඒගොල්ලන්ට විශාල කාර්යභාරයක් පැවරෙනවා. අපි කවුරුත් දන්නවා ගං වතුර වගේ ආපදාවන් අවස්ථාවලදී ගුවන් හමුදාවෙන් කරන මානුෂීය මෙහෙවර ගැන. ඒ කාර්යභාරය ගුවන් හමුදාවට මිස වෙන කාටවත් කරන්න බෑ. රටේ වෙරළ තීරයේ ආරක්‍ෂාව හා මුහුදු සීමාවට ඇතුල්වෙන විදේශීය යාත්‍රා   සම්බන්ධ අවේක්ෂණ කටයුතු වලටත් ගුවන් හමුදාව නිරන්තරයෙන්ම දායක වෙනවා. 

අද දවසේ ගුවන් හමුදා නිලධාරීන් හැටියට අධිකාරී පත්‍ර ලබන්නේත්, ගුවන්නියමු ලාංඡන පළදින්නෙත් මේ රටට අති විශිෂ්ට සේවාවක් සිදු කළ ගුවන් හමුදාවෙ අනාගත උරුමක්කරුවන් වෙන තරුණ නිලධාරීනුයි. ඔබේ අනාගත රාජකාරී කටයුතු මේ ගුවන් හමුදාවෙ උරුමයට සරිලන ආකාරයට ඉටු කරනු ඇති බවට මගේ කිසි සැකයක් නැහැ. ඔබ සැමට මම සුබ පතනවා. 

ස්තුතියි.

KAMALIKA PIERIS

Sri Lanka co sponsored with USA in September 2015 a UNHRC resolution, 30/1 which said that the Government of Sri Lanka has undertaken to establish (1) a judicial mechanism with a Special Counsel to investigate allegations of violations and abuses of human rights and violations of international human rights law (2) A Commission for truth, justice, reconciliation and non-recurrence (3) An Office for Missing Persons (OMP) and (4) An Office for Reparations.

(1) HYBRID COURT OF JUSTICE

Resolution 30/1 called for a judicial mechanism with a Special Counsel to investigate allegations of violations and abuses of human rights and violations of international human rights law. What they meant was foreign judges not local ones. This was introduced by the Tamil Separatist Movement.

TNA MP Sumanthiran told   the Congressional Caucus for Ethnic and Religious freedom in Sri Lanka in Washington in 2016   that  the Geneva resolution 30/1 was a negotiated text   and TNA had been personally involved in the negotiations. There was a tripartite understanding among the GOSL, the US and TNA that foreign judges, attorneys, and investigators  be accommodated in the Sri Lanka’s courts for judging war crimes in the Eelam war. TNA had had originally asked for an international inquiry but settled for a hybrid model.

There was a doubt as to whether the Constitution of Sri Lanka would allow for foreign nationals to function as judges. We went into that question, clarified it, and said yes they can and that is how that phraseology was agreed upon” said Sumanthiran.  The Resolution explains in detail that it included judges, prosecutors, defense attorneys and investigators  and that they have to directly examine the cases, not be advisors or   observers.

Global Tamil Forum spokesperson, Suren Surendiran also said agreement on the text of the resolution has been reached following negotiations among what he called ‘Core group members at the UNHRC’ the government of Sri Lanka, and representative of the Tamils. The agreement on foreign judges was not negotiable.

 In Sri Lanka, the Consultation Task Force on Reconciliation Mechanisms (CTFRM)   called for full participation of foreign judges, and other foreign personnel, including defense lawyers, prosecutors and investigators, in transitional justice mechanism to address accountability issues. Critics observed that CTFRM endorsed the Oct 2015 Geneva Resolution recommendation in respect of foreign judges, ignoring the fact that it violates the Constitution.

J.C. Weliamuna former head of Transparency International said   the Sri Lanka judiciary lacked the capacity to investigate system crimes. The International community could not be expected to have faith in our judiciary since we ourselves have no faith in it.

S. Coomaraswamy said I know that most people living outside the Northern and Eastern Provinces will not agree with having international involvement in the courts, but I think that is the only way to ensure justice for those who suffered unjustly during the war,” she said.  The Tamils want to know what really happened at the end of the Eelam war IV. They wish to know the truth.  That is why they are asking for an independent international inquiry, said others.

Human Rights Watch, an NGO closely linked to the US foreign policy elite, is already campaigning that the proposed hybrid court for Sri Lanka contain a majority of international judges and an international chief prosecutor “to best insulate the court from improper political and other interference.

The call for a hybrid court has been heavily criticized and opposed in Sri Lanka. Foreign Minister Tilak Marapana ruled out including foreign judges in any judicial mechanism probing alleged human rights violations saying it was against the Constitution of Sri Lanka.

Hybrid courts are a parallel system of justice composed of a mix of international and local staff, applying both international and national law, with foreign judges and domestic judges trying cases prosecuted and defended by teams of both local and foreign lawyers, said Tamara Kunanayagam.

Hybrid courts, with the enormous investments they require, are generally funded, managed and run by Western countries and cater to Western interests, as, for example, in Sierra Leone, Cambodia and Iraq.

Today, hybrid courts like the ad hoc international tribunals before them and the principle of universal jurisdiction, have lost credibility, not only because of their selective application to developing countries, but also because they have undermined the domestic judicial system, wherever they have been established,  concluded  Tamara.

Failure to establish a judicial mechanism and special courts in Sri Lanka may result in Universal Jurisdiction” said Eelamists. The former UN High Commissioner of Human Rights Prince Zeid   openly suggested the extension of Universal Jurisdiction to Sri Lanka. This, said critics, is a very extreme suggestion.

Universal Jurisdiction allows a State to try a person for alleged mass atrocities even if it did not happen within its own territory and the perpetrator or victim are not citizens of that State. This is on the grounds that the crime is so serious that it becomes an international issue. This is invoked for crimes which are so bad (heinous) that they impact on all countries. War crimes, such as using child soldiers, and crimes against humanity, such as apartheid and genocide, qualify for universal jurisdiction.

Universal Jurisdiction can be applicable to crimes committed anywhere, and tried anywhere, at any time. Moreover, extradition requests can remain valid for decades, and the person cannot ever be certain of being free of prosecution even if he or she has been granted safe haven in another country.

Universal jurisdiction is based on the Princeton Principles on Universal Jurisdiction, developed at the initiative of the International Commission of Jurists (ICJ), an organization initially partially funded by the CIA through a front organization, the American Fund for Free Jurists, said Tamara Kunanayagam.

In  2011, the Kuala Lumpur War Crimes Commission of Malaysia  exercised universal jurisdiction to try and convict in absentia former US President George W. Bush and former British Prime Minister Tony Blair for the invasion of Iraq. In May 2012, the tribunal took testimony from victims of torture at Abu Ghraib and Guantanamo, and convicted in absentia former President Bush, former Vice President Dick Cheney, former Defense Secretary Donald Rumsfeld, former Deputy Assistant Attorneys General John Yoo and Jay Bybee, former Attorney General Alberto Gonzales, and former counselors David Addington and William Haynes II for conspiracy to commit war crimes. The tribunal referred their findings to the chief prosecutor at the International Court of Justice in The Hague. The legitimacy of the tribunal and its findings have been questioned. (Wikipedia)

(2) TRANSITIONAL JUSTICE

The UN describes Transitional justice as the full range of processes and mechanism associated with a society attempt to come to terms with a legacy of large scale past abuses.  In practice, Transitional Justice concentrates on four activities. Truth and Reconciliation Commission,   prosecutions, reparations and Reform of police, judiciary, military and military intelligence. Transitional Justice says it is victim oriented.  

The concept of transitional justice was evolved to help countries in Latin America and Eastern Europe that were moving from repressive regimes to democracy. It was used in the case of military dictatorship or totalitarian regimes  which had experienced human rights violations. Human rights activists wanted to address systematic abuses by former regimes but without endangering the transitions to democracy”, that were underway. Therefore this new multidisciplinary field was called transitional justice”. It was first used in Latin America (Argentina, Chile El Salvador, and Brazil) and later in Iraq, East Timor and many African countries.

If Transitional Justice is an attempt by a country to transition from systematic and widespread violations of human rights, or societies transforming themselves after a period of pervasive human rights abuses as in Latin America and Eastern Europe to one of “peace, reconciliation and democracy”, how relevant is it to a country such as Sri Lanka that has experienced uninterrupted representative democracy even before it became a sovereign independent state, asked Ladduwahetty.

Such concepts have NO relevance to a country such as Sri Lanka that has experienced representative democracy even before it became a sovereign independent State. From what to what is Sri Lanka supposed to transition.

Transitional justice is a response to systematic or widespread violations of human rights victims said International Center for Transitional Justice.  It is the application of human rights. Transitional Justice is seen as an offshoot of the Human Rights movement. The HR movement is a Neo-con” tool for meddling in the third world, said Kamal Wickremasinghe. Transitional Justice, like its parent HR movement, focuses exclusively on violence against the individual ignoring the   political causes behind such events.

And that is where the danger lies, continued Kamal. A country’s agreement to participate in the Transitional Justice processes presupposes human rights abuses by it, and it is an admission that the country’s judicial system is deficient in one way or the other. Transitional Justice is recommended for Sri Lanka on the argument that human rights were violated during and after the armed conflict,   said Ladduwahetty.

Over the last two decades, Transitional Justice has grown in to an ‘industry’   with a tendency to repeat mantras ,  rather than critical thinking. NGOs currently offer a full Transitional Justice  ‘package’ comprising assumptions , teams of experts, consultants, and even standardized software packages for data management.

A Transitional justice workshop was held in Jaffna in 2016, organized by the National Peace Council . Bandaranaike Centre for International Studies  advertised in 2019 that it was having an advanced diploma in Transitional Justice.

 (3) TRUTH COMMISSION.

UN Resolution 30/1 called for a Commission for truth, justice, reconciliation and non-recurrence”. This is usually shortened to  Truth Commission. Truth Commissions are official  bodies  set up to investigate a past history of violations of human rights in a particular country. The violations could be by the military or by armed opposition forces.  Truth Commissions look at abuses over a period of time, rather than a specific event. Truth Commissions   are temporary bodies functioning for six months to two years, ending with the submission of a report. Most Truth Commissions released their reports, but Zimbabwe’s report  was kept confidential.

Truth Commissions are not legal bodies, they do not have the power to summon witnesses , to prosecute offenders or bring cases  to trial. Since they are not courts of law, they  can use a lesser standard of proof as well.Therefore, in most cases   the Truth Commission is not followed by a trial. 

Truth Commissions  are  free to listen to  whatever the victims  say.  Victims’ testimonies   are  the primary source of evidence  in Truth Commissions .  In the ongoing Truth Commissions of Colombia, every victim would be believed, initially. it was up to the  Commission to verify  statements. Their grievances are heard in good faith The principle of good faith does not allow victims to be rejected and humiliated, said the  Commission.

Truth Commissions are considered suspect on three counts. Firstly what is   ‘Truth’? Secondly, the word ‘truth’ features prominently in Christian thinking, together with confession, healing, pain, witnessing” it therefore has a Christian flavor.   Thirdly TRCs are a highly political tool  that can be cleverly used  to  ‘determine the story of a traumatic period in a nation’s history’, observed Kamal Wickremesinghe.  

There were 15 Truth Commissions between 1974 and 1993.  They are Uganda 1974, Bolivia 1982, Argentina 1983, Uruguay 1985, Zimbabwe 1985, Uganda 1986, Philippians 1986, Chile 1990, Chad 1991, South Africa 1992, Germany 1992, El Salvador 1992,     Rwanda 1993, South Africa 1993, and Ethiopia 1993. Truth Commissions continued after 1993 as well, but I was unable to find a definitive list.  A Truth Commission is in place in Colombia at present.

Sierra Leone Truth and Reconciliation Commission  was  set up after the  end of the Sierra Leone civil war in 199. It said that both sides had targeted civilians, including children.   The  Truth Commission of Chile investigated deaths and disappearances under Augusto Pinochet‘s rule.  

El Salvador Truth Commission investigated murders and executions committed during the Salvadoran Civil War.  This Truth Commission was the first Truth Commission paid for, sponsored and staffed by UN. The UN appointed the commissioners    and saw to it that the Commission’s staff did not contain any El Salvadorians. When the work of the Truth Commissions was done, a general amnesty was passed by Parliament and this ended the matter.

Rwanda’s Truth Commission was created, funded, and fully sposored by international  NGOs. Its  report gained a high level of credibility and wide  international  support and attention, said Hayner. Rwanda  said they simply wanted to be heard. Until Rwanda no Truth Commissions had  named names,  since any individual who is named must be allowed to defense themselves.  Rwanda Commission named dozens of names. 

The Truth Commission of Argentina investigated disappearances carried out by the military.     This Truth Commission was considered the most successful. Its  report documented the cases of 9000 disappeared. The report    was published as a   book titled  Nunca Mas”. The book  became a best seller   and the term ‘Nunca Mas’ ( ‘never again’) was adopted by several countries in Latin America as a promise to never again allow such campaigns of widespread and systematic human rights violations take place.

In Sri Lanka , three groups have urged a Truth Commission. JVP wanted a Truth commission . Consultation Task Force on Transitional Justice and Reconciliation’ (chaired by Manori Muttetuwegama) recommended that Truth Commission should be created, to find the truth of what happened in the conflict in Sri Lanka. The time frame should be the time period covered by the LLRC – February 22, 2002 to May 19, 2009. That was not all. CTF wanted the offenders prosecuted in a formal court of law. The Truth Commission should share information relating to criminal conduct with a prosecutorial body”, CTF said.

ICES held a meeting on Truth seeking and prosecutions in  2016. ICES invited six foreign experts, two from Colombia, one from ICJ Rwanda, two from International Centre for Transitional Justice.  ICES discussed the proposed Sri Lanka Truth commission, and compared it to those had had been held elsewhere.  ICES wanted Sri Lanka‘s Truth Commission   to run parallel to criminal prosecutions.

Yahapalana government was planning to model the Sri Lankan Truth Commission on South Africa’s high profile Truth Commission established in 1996, said critics. South African Truth Commission was appointed by the African National Congress to investigate Human Rights abuses by the Africans. It was set up to accuse the Africans, not the whites, though it was the whites, who were responsible for apartheid.

 The scale of resources allocated to the South African TRC, with 300 staff members and an annual budget of 18 million dollars, was unprecedented in the history of truth commissions. During its course, the commission took testimony from more than 22,000 victims and witnesses. The  hearings were  conducted  in a theatrical set up,    using a stage with floodlights.

Witnesses were briefed and trained beforehand.  They were rehearsed before appearing as they had never appeared in such a stage before. White South Africans  provided lawyers for their accused, told witnesses what to say and made sure that   evidence was  destroyed. White South Africans said that Black victims were exaggerating their account of terror.

The report   attracted international  attention  and ANC   was forced to respond publicly to accusations. ANC later questioned  the accuracy  of the report and refused to distribute it further. 

The South African Truth Commission easily tops the list of failed TRCs in the world. It has been criticized for its failure to make any material difference on the plight of the Black people, or on reconciliation, miserably failing to deliver the ‘rainbow nation’ dream promised as the purpose behind its creation, said Kamal Wickremasinghe.

But the main reason behind the failure of the South African TRC was the  decision not  to treat crimes of Apartheid   harshly. South Africa  refused to be too ‘harsh’ on the crimes committed by perpetrators of Apartheid. Nelson Mandela insisted that individuals should not be named  and they should not be held personally accountable.  African National Congress  on the other hand wanted apartheid officials tried before war crimes tribunals.

The opportunity afforded to perpetrators of grave human rights abuses to walk away from prosecution enraged many black South Africans. The Truth Commission allowed some of apartheid’s worst offenders, including security force operatives responsible for torture and cold-blooded murder , to ‘get away with murder’ in exchange for a bit of ‘truth telling’. Victims and their families were denied access to the courts.

The South African TRC has been blamed for underplaying the gross human rights abuses of Apartheid as well as the day-to-day suffering experienced by Blacks. Whites continue to enjoy  the old privileges. The Whites took more than 80% of the land in the country for mining and agriculture. Less than 10 % of the land has been redistributed from white to black ownership since 1994. Black people are still economically marginalized, with 61% living in poverty, compared to just 1% of Whites. The Whites, as beneficiaries, were never made accountable. Two decades after the TRC, South Africa has failed to become the ‘rainbow nation’ the designers of the TRC promised, concluded Kamal Wickremasinghe. (Continued)

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ

ගරු ජාතික පාසල් ප්‍රධානාචාර්ය තුමියණි/ තුමණි,

ලංකාවේ අතිදක්ෂ ගුරුවරයා හෝ ගුරුවරිය, අද ඔබේ පාසලේ අපොස උසස් පෙළ පන්ති සඳහා උගන්වමින් සිටින බව ඔබත්, ඔබ මෙන්ම අපත්, රටමත් දන්නා කරුණකි. රටේම දක්ෂම ගුරුවරයා එක අවස්ථාවකදී ඔබේ පාසලේ සිටින උපරිම වශයෙන් 40 ක්වූ සිසු දරුවන්ට උගන්වමින් සිටින බව අපි සැවොම දන්නෙමු. රටේ දක්ෂම ගුරුවරයා තම විෂය 40ක් පමණවූ ඔබේ පාසලේ දරුවන්ට පමණක් ඉගැන්වීමට යොදා නොගෙන මුළු රටේම දරුවන්ට එම දැනුම ලබාදීමට ඔබට හා ඔබ පාසලට හැකියාව ඇත. ඔබ ඔබේ පාසල වෙනුවෙන් වෙබ් අඩවියක් නිර්මාණය කර සජීවීව එම පන්ති රටේ අනිකුත් දරුවන්ට සහභාගිවිය හැකි ආකාරයට ගොඩනැංවීමේ හැකියාවක්ද ඔබට ඇත. දෙවනුව දෛනික ඔබ පාසලේ උසස් පෙළ පන්ති Youtube හරහා විකාශනය කිරීමෙන්ද රටේ සියලුම දරුවන්ට දක්ෂම දරුවාගෙන් දැනුම ලබා ගැනීමේ අවස්තාව උදාකළ හැක.

මෙවන් කාර්යකට අත ගැසීම තුලින්, නිදහස් අධ්‍යාපනය මෙරට ලබාදුන් කන්නන්ගර මහතාගේ උදාර ප්‍රාර්ථනයට නවජිවයක් ලබාදීමක් පමණක් නොව ඔබලා හා ඔබ පාසල හා එහි ඉගෙනුම ලබන දු දරුවන්ද යුගයේ විශිෂ්ඨ කාර්යක් ඉටුකළ විරුපරපුරක් බවට ජන හදවත් තුල සටහන්වේ.

එවන් කාර්යකට අතගසා යුග මෙහෙවරකට අතපොවන මෙන් ඉතා ගෞරවයෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

Courtesy NewsIn.Asia

All Government organisations have been directed to transfer ICT-related projects and programs, including financial provision, to the Information and Technology Agency (ICTA), as part of the initiative taken by President Gotabaya Rajapaksa to centralise systems.

Colombo, Jan 17 (DailyFT – By Chandani Kirinde) – All Government organisations have been directed to transfer ICT-related projects and programs, including financial provision, to the Information and Technology Agency (ICTA), as part of the initiative taken by President Gotabaya Rajapaksa to centralise systems.

The President has directed that all ICT/digital solutions having an impact on citizen service delivery be implemented under the overall management and supervision of the ICTA. This is to ensure that the public have access to the services in a cost-effective and people-friendly manner, that the programs fully comply with National Digital Policy and strategies of the Government, and that there is also optimal use of national level ICT infrastructure such as Lanka Government Cloud, Lankan Government Network, Payment Gateway etc.

In a circular tilted Positioning the Information and Technology Agency (ICTA) to drive the National Digital Initiative of the Government,” Secretary to the President P.B. Jayasundera this week informed all Secretaries to Ministries and State Ministries, Chief Secretaries, Secretaries to Governors, Heads of Departments and Statutory Organisations to inform all organisations and Project Directors under their purview and instruct them to transfer such projects and programs, including financial provisions, to the ICTA in a suitable manner in consultation with the Treasury regarding transfer of funding procedure.”

This move is also aimed at ensuring compliance with the technical and data architecture standards formulated by the ICTA, and with digital laws such as Electronic Transactions Act and the date protection legislation, while eliminating of duplication of IT-related work by several agencies, and minimising the cost of repeated data collection and data entry efforts.

The new move will also enforce digital identity-sharing to avoid inconvenience to citizens who transact online.

In the circular, the President’s Secretary noted that it has been found that many Government agencies are implementing IT-based solutions in isolation and in a compartmentalised culture of service delivery, and this has resulted in the lack of a cohesive, coordinated approach to build a whole-of-Government framework, where data could be shared across systems for providing citizen-centric services effectively and efficiently.

It added that despite such initiatives, outcomes have not been efficient, cost-effective, or public-centric, and instead, due to demand for extra employees, buildings, and logistic facilities, service delivery costs have risen and led to wasteful public expenditure programs in the National Budget.

This compartmentalised strategy has also tapped foreign funding from different sources, engaged consultants and project management teams, and created wasteful expenditure on non-compatible systems and equipment,” it said.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

නායකත්වය සම්බන්ධයෙන් පාර්ලිමේන්තු කණ්ඩායම අතර මත විමසුමක් සිදුකළ යුතු බවට විපක්ෂ නායක සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා ඊයේ කළ යෝජනාව පක්ෂ නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ප්‍රතික්ෂේප කළ බව පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි ආචාර්ය හර්ෂ ද සිල්වා මහතා ප්‍රකාශ කළා.

ඔහු මේ බව සඳහන් කළේ විපක්ෂ නායක කාර්යාලයේ අද පැවති ප්‍රවෘත්ති සාකාච්ඡාවකදීයි

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

හිටපු මහාධිකරණ විනිසුරු පද්මිණි රණවක ඇතුළු රංජන් රාමනායක සමඟ දුරකථන සංවාදයේ යෙදුණු විනිසුරුවරුන් රටේ නීතිය විනාශ කර ඇතැයි සිංහලේ ජාතික සංවිධානයේ මහ ලේකම් පූජ්‍ය මැඩිල්ලේ පඤ්ඤාලෝක හිමියන් පවසනවා.

අද පැවැති ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවකදී උන්වහන්සේ පැවසුවේ රංජන් රාමනායකට ලබාදෙන දඩුවමට සමාන දඬුවමක් අදාළ විනිසුරුවරුන්ටත් ලබාදිය යුතු බවයි.

මේ අතර, මහාධිකරණ විනිසුරු ගිහාන් කුලතුංග මහතාට එරෙහිව විමර්ශනයක් සිදුකරන ලෙසට විශ්‍රාමික මේජර් අජිත් ප්‍රසන්න අධිකරණ සේවා කොමිසමට ලිපියක් භාරදෙමින් ඉල්ලා සිටියා.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

මංගල සමරවීර මන්ත්‍රීවරයා මුදල් අමාත්‍යවරයාව සිටි සමයේ මත්පැන් නිෂ්පාදනය වෙනුවෙන් සිදුකළ බලපත්‍ර නිකුත් කිරීම් හරහා රුපියල් ලක්ෂ 5000ක පමණ පාඩුවක් සිදුව ඇති බවට සිංහලේ සංවිධානය අද අනාවරණයක් සිදුකළා.

එම සංවිධානය ශ්‍රී ලංකා සුරාබදු දෙපාර්තමේන්තුවට මේ සම්බන්ධයෙන් පැමිණිල්ලක් සිදුකිරීමෙන් පසු අදාළ බලපත්‍ර නිකුතුව සම්බන්ධයෙන් මාධ්‍ය වෙත අදහස් පළ කළා.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රන්ජන් රාමනායක මෙන් පසුගිය සමයේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ඇතුලු කණ්ඩායමක් නීතීය ක්‍රියාත්මක කරන නිලධාරීන් රැසක් අරගියගහ මැඳුරට කැඳවා සෘජුව බලපෑම් කර ඇති බැවින් ඔවුන්ට විරුද්ධවද නීතීය ක්‍රියාත්මක විය යුතු බව ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ පවසනවා.

නෙළුම් මාවත පක්ෂ කාර්යාලයේදී අද කැඳවා තිබූ ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවකට එක් වෙමින් රාජ්‍ය අමාත්‍ය එස්.බී දිසානායක මහතා, එක්සත් ජාතික පක්ෂය රජයට එල්ල කරන චෝදනා වලටද පිළිතුරු ලබා දුන්නා.

Courtesy Ada Derana

Five accused in the Avant-Garde floating armoury case have been released from the case by the Permanent High Court-at-Bar.

Accordingly the judge bench decided to release Avant Garde Maritime Services (Pvt) Ltd, Rakna Arakshaka Lanka Ltd, former Rakna Lanka Chairman Major General (Rtd) Palitha Fernando, Major General (Rtd) K.B. Egodawela and former Senior Additional Secretary to the Ministry of Defence D.M.S. Damayanthi Jayaratne.

This was due to the fact that only 19 out of the 7,573 total charges filed can be carried forward, the court declared. 

Meanwhile the court also granted bail to the former Chairman of Avant-Garde, Nissanka Senadhipathi, who was arrested at the BIA on October 17, 2019 upon returning to the country. 

Senadhipathi, who is the seventh defendant in the case, was ordered released on a cash bail of Rs 500,000 and two personal bonds of Rs 2.5 million each.

He was also ordered to handover his passport to the court, Ada Derana reporter said.

The case filed by the Attorney General’s Department over the illegal possession of firearms and ammunition inside the M.V. Avant Garde vessel anchored off the Hikkaduwa coast near the Galle Harbour, without a proper license, was taken up before the court today.

An indictment comprising 7,573 charges had been filed against the defendants of the case.

Courtesy Ada Derana

The Sri Lanka Freedom Party (SLFP) has removed former President Chandrika Bandaranaike Kumaratunga from the post of SLFP Organiser for Attanagalla Electorate.SLFP General Secretary Dayasiri Jayasekara says that State Minister Lasantha Alagiyawanna has been appointed as the Acting SLFP Attanagalla Organiser.

KAMALIKA PIERIS

 This essay carries the Ezhuga Thamizh ( Tamils Arise) Declaration of 2016 in Full.[1]

Ezhuga Thamizh 2016” is a Tamil national event, organized in Jaffna,  by the Tamil People’s Council (TPC), with the participation of civil society movements and political parties. The Tamil nation which has been subjected to oppressive Sinhala- Buddhist majoritarian ideology on the island of Sri Lanka for several decades, would like to– through this Ezhuga Thamizh” event– stress to the Government of Sri Lanka and international stakeholders that it would never give up its political aspirations.

The Ezhuga Thamizh 2016” held on 24 September 2016 at Mutraveli, Jaffna declares the following:

1.Sinhala colonies, Buddhist temples and Buddha statues are being aggressively constructed with military sponsorship and the tacit approval of the government of Good Governance”, with the sole purpose of Sinhala- Buddhisization of the North- Eastern Tamil homeland, alteration of the demography of the North and East and the bifurcation of Tamil speaking areas. This rally demands that the government immediately halt all efforts to alter the demography of the North and East through Sinhala- Buddhisization and settler colonialism.

2.Seven years after the end of the war, the North and East remains heavily militarized. Not only has this occupying military appropriated thousands of acres of land in the North and East, but it continues to appropriate more land, even under this regime. Further, the Army substantially disrupts the civilian economy by engaging in tourism, agriculture, and other businesses. The security forces continue to intervene in the day to day civilian administration of the North and East. This has resulted in the Tamil nation having to depend on the Army to sustain its nascent economy. Further, the social fabric of the Tamil nation continues to be eroded by heavy militarization and deep surveillance of the North and East, and has disrupted the Tamil people from collectively exercising their freedom of assembly to demand that their political aspirations be heard. Sexual violence perpetrated against women and children has placed the most vulnerable of community at the mercy of the occupying forces. This rally demands that the occupying forces immediately leave the North and East and that a genuine and fully fledged civilian administration is enabled in the North and East.

3. The Tamil people have repeatedly and firmly rejected a domestic accountability mechanism to investigate crimes perpetrated on them. In his statement of September 2015, the UN Human Rights Commissioner, Zeid Hussein categorically stated that Sri Lanka’s judiciary is incapable of investigating crimes committed during the war. Against this backdrop, the resolution passed in September 2015 at the United Nations Human Rights Commission suggested a hybrid

mechanism to investigate these crimes. Yet, the Government of Sri Lanka, which co- sponsored this resolution with other international stakeholders has now reiterated that it would not be amiable for the participation of foreign judges in the accountability mechanism. It has rejected a hybrid mechanism and has suggested a domestic accountability mechanism. This rally unitedly and unreservedly calls for an international investigation to investigate crimes perpetrated on the Tamil people and rejects a domestic accountability mechanism.

4.  For 35 years, thousands of Tamil women and men have been arbitrarily detained under the Prevention of Terrorism Act (PTA). Some have been detained without any charges for 15- 20 years. Although the present government assured the international community that it would repeal the PTA in September 2015, it has failed to act on its promise. Tamil women and men continue to be detained under the PTA to this day. This rally calls for an unconditional and immediate release of political prisoners and the immediate repeal of the PTA.

5. This rally demands that the whereabouts and the fate of Tamils who disappeared after surrendering to the military at the end of the war in 2009, and those forcibly disappeared and abducted be made public and justice delivered to their kith and kin.

6. Fisherfolk of the North and East lost access to their seas and their livelihoods during the war due to a blockade by the Armed Forces. Seven years after the end of the war, they continue to be deprived of their livelihood through other means.

Traditional fishing waters of North- Eastern fishermen continue to be lost to Southern fishermen, who continue to arbitrarily drive Tamil fishermen away by their capturing boats and illegally establishing permanent dwellings on the North Eastern shores. Further, these fishermen from the South engage in illegal fishing methods, which have harmed the marine resources of the North and East, resulting in the loss of livelihood of Tamil fishermen. This rally demands that the government take immediate measures to ensure that Tamil fishermen of the North East securely engage in their livelihood.

Similarly, Tamil fishermen of the North and East also continue to lose their livelihoods to fishermen from South India, who too engage in illegal fishing methods. This rally vehemently condemn the poaching of marine resources of North Eastern fishermen and demands that the rights of Tamil fishermen, who earn a daily wage, be protected.

7. History has taught us that that oppressor States and their governments introduced and spread drugs, narcotics and alcohol to dismantle and distract the march to freedom of an oppressed people, especially among its youth. Despite deep surveillance in the North and East, the occupying military has been unable to prevent the smuggling of hundreds of kilos of cannabis into the peninsula in recent years or prevent the fast spread of narcotics such as heroin in the North and East. Instances of the military plying Tamil youth with alcohol at military- organized sports festivals have been well documented after the end of the war in 2009. We are therefore forced to conclude that the lethargy, and even connivance, shown by the security sector in preventing narcotic smuggling in the North and East is deliberate. We demand that the government take urgent steps to immediately halt such activity.

On the political solution:

1. This rally declares that a federal solution based the constitutional proposals submitted by the Tamil People’s Council (TPC) be adopted to ensure non- recurrence of the direct and indirect repercusssions described above, of the war, and as a solution to the Tamil National question.

2. Although this government has assured the international community that the proposed 3rd Republican constitution of Sri Lanka will bring about a resolution to the Tamil National question, the President and Prime Minister of Sri Lanka continue to stress that unitary character of the Sri Lanka and the pride of place afforded to Buddhism will not be altered in the constitution. We strongly believe that this government is attempting to force minimal power devolution within a unitary State on the Tamil people. We also believe that the government is attempting to hurriedly pass the proposed constitution in Parliament and win the approval of this minimalistic constitution at a referendum, with the support of the majority of the Tamil people. This strategy, we believe, will enable the government to proclaim that it has solved the Tamil National question through the proposed 3rd Republican constitution.

We demand that the proposed constitution reflect the political aspirations of the Tamil people. We also condemn attempts made to malign and discredit attempts made by the Tamil people to air their genuine political aspirations through democratic means. Hence, this rally would wish to declare the following;

We firmly believe, from lessons learnt from the implementation of the 13th Amendment to the present constitution and from the Sinhala- Buddhist majoritarian State structure, that a Unitary State structure would never be the solution to the Tamil National question.

We believe that a viable solution to the Tamil National question could only be achieved by establishing a soverign federal unit through recognizing the Tamil people of the North and East as a distinct nation, while also acknowledging and respecting their right to self- determination, as proposed in the constitution proposals submitted by the Tamil People’s Council (TPC).

3.We further state that recognition the Tamil nation and thereby its right to self-determination could only be institutionally established through a federal structure.

4.This rally further stresses that a solution that is unclear and one which does not recognize the distinctness of the Tamil nation and its right to self-determination can never be accepted as a final solution to the Tamil National question.

5. It is disconcerting to the Tamil people that the new constitution is being drafted in utmost secrecy. The report which followed the consultations for the new constitution also completely failed to include the genuine political aspirations of the Tamil people. An open, public and democratic consultation process should be allowed before the drafting of the proposed constitution. Discussion for a new constitution cannot be held under the present oppressive structures. We stress that the Prevention of Terrorism Act should be repealed and

demilitarization carried out immediately for an open dialogue on the constitution to be held in the North and East.[2] ( continued)

[1] https://srilankabrief.org/2016/09/ezhuga-thamizh-tamils-arise-declaration-in-full/

[2] https://srilankabrief.org/2016/09/ezhuga-thamizh-tamils-arise-declaration-in-full/

සම්බන්ධීකරණය චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ

ප්‍රශ්නය: මහත්මයාණෙනි, වර්තමාන ශ්‍රී ලංකාව පසුගිය යහපාලන රජය විසින් අවුල් ජාලයක් බවට පත්කර හමාරයි.  මේ තත්වයට වගකිවයුතු එක් පක්ෂයක් වන්නේ, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණයි. මේ සම්බන්ධව පැහැදිලි පිළිතුරක් දිය හැකි කිසිවෙක් ඒ පක්ෂය තුල නැහැ. විවිධ අය විවිධ දේවල් කියනවා. ඒ නිසයි අප ඔබ හමුවට පැමිණියේ.
මේ වනවිට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ලක්ෂ 69ක ජනතාව ඉතා අසීරුවෙන් ගොඩනගාගත්, පවතින රජයට විරුද්ධව සිටින ප්‍රබල පක්ෂයක්, ඔවුන් විපක්ෂය සමග මේ රජයට එරෙහිව කටයුතු කිරීමට සහය දෙනවා. මේ සම්බන්ධව එම පක්ෂයේ නිර්මාතෘ වශයෙන් ඔබට කීමට ඇත්තේ කුමක්ද?

පිලිතුර: මේ සමාජය මහා සංකීර්ණ සමාජයක්; මේ සමාජය තුල පවතින වැදගත්ම ඒකකය මිනිසායි. අපට පෙනෙන මිනිසා අප කිසිවෙකුත් නොදකින මනස හා බද්ධවයි පවතින්නේ; මනස තුල අප කිසිවෙකුත් නොදකින මිනිසුන් රාශියක් ජීවත් වෙනවා ඔවුන් අතරත් නිරන්තර අරගල සිදුවෙනවා; විටෙක මිනිසා තුල ජීවත්වෙන සත්‍ය ගරුක මිනිහා ජය ගන්න අතර විටෙක ඔහු තුල ජීවත්වන කපටියාට පුලුවන් වෙනවා, ඔහු තුල ජීවත්වෙන යුක්ති ගරුක මිනිසාව විනාශ කරන්න; මේ වනවිට සිදුව ඇත්තේ ජනතා විමුක්ති ‍පෙරමුණහි දේශපාලන මණ්ඩල සභිකයින්ගේ මනස් තුල ජීවත්වූ සැබෑ යුක්ති ගරුක මිනිසාව විනාශ කර දමා තිබීමයි. ඒ නිසා එම පක්ෂය සෘජුවම තම පක්ෂ නායක මණ්ඩලයත් සාමාජිකයුනුත් ඝාතනය කල සතුරා සමග සන්ධාන ගතව දේශපාලනය කරමින් ඉන්නවා. මෙය ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ උපතට හේතුවූ බීජයට එරෙහිව ගත් තීරණයක්.

ප්‍රශ්නය: ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ කාලාන්තරයක් මුලුල්ලේ මේ රටේ විධායක ජනාධිපති ධූරය ඉවත් කරවා ගැනීමට අඛණ්ඩව අරගලයක් දියත් කල පක්ෂයක්, එම අරගලය ජය ගැනීම ඔවුනගේ අරමුණ බව ඔවුන් කියා සිටිනවා; ඒ සම්බන්ධව ඔබ දරන්නේ කුමන අදහසක්ද?

පිලිතුර: ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ කියන්නේ මේ රටේ විධායක ජනාධිපති කම ඉවත් කරවා ගැනීම උදෙසා බිහිකල පක්ෂයක් නම් නොවේ. විධායක ජනාධිපතිකම කියන්නේ, පුර්ණ බලතල හිමි රාජ්‍ය නායක ධූරයක්. මොන පිස්සෙකුටද බලතල නැති ධුර උවමනා කරන්නේ? බලතල කප්පාදු කල පදවියක් ගන්න මේ ලෝකයේ කිසිම පුද්ගලයකු කැමති නැහැ. අපි සැබෑ ලෙසම අපේක්ෂා කරන්නේ, තමන් දරන තනතුරට හිමි බලතල අනිවාර්යෙන් හිමිවිය යුතු බවයි.

ප්‍රශ්නය: ඔබ ඇත්ත වශයෙන්ම විධායක ජනාධිපති ධූරයට විරුද්ධ නැද්ද?

පිලිතුර: ඔය ප්‍රශ්නයට පිලිතුර, 1982 ජනාධිපතිවරණයේදී පැහැදිලිවම අප ප්‍රකාශ කලා. එදා අප බලය ඉල්ලුවේ විධායක ජනාධිපති ධූරය අහෝසි කරන්න නම් නොවේ. ඒ ජනාධිපති බලතල උපයෝගී කරගෙන මෙරට තුල නව සමාජ සංස්කෘතියක් ගොඩනංවන්නයි.

ප්‍රශ්නය: ඔබට 1982 ජනාධිපතිවරණයේදී, කිරීමට අවශ්‍ය නොවූ දෙයක්; රටේ අංක එකේ ප්‍රශ්නය ලෙස හුවා දැක්වීමට වර්තමාන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ උත්සහ කරන්නේ ඇයි?

පිලිතුර: මේ රටේ මූලික වශයෙන් ජන බල ඇණි නවයක් තියෙනවා. ඒවා පිලිවෙලින්; භික්ෂූන් වහන්සේලා, වෛද්‍ය පරම්පරාව, ගුරු පරපුර, බුද්ධිමතුන්, ආරක්ෂක හමුදාවන්, ගොවියන්, කම්කරුවන්, රැකියා විරහිත තරුණ පරම්පරාව හා ශිෂ්‍යයින් වශයෙන් නම් කරන්න පුලුවන්.
මේ කාගේ, කුමන ප්‍රශ්නය විසදන්නද විධායක ජනාධිපති ධූරය හරස් වෙලා තියෙන්නේ? ඇත්ත වශයෙන් එහෙම ගැටලුවක් ඇතිවෙලාම නැහැ.
සැබෑ ලෙසම මේ ප්‍රශ්නය යම් තරමකින්වත් කථා කිරීමට කාලය මිඩංගු කල යුතු කරැණක් නම් නොවේ. නමුත් මේ ප්‍රශ්නය අද දේශපාලන ‍පිටියේ මහා විශාල ආන්දෝලනාත්මක පෙරලියක් කරන අබිං කන්දරාවක් බවට පත්කර හමාරයි. ඒ නිසා මටත් අනිවාර්යෙන්ම සිද්ධවෙනවා මේ සම්බන්ධව ඔබට කරුණු කියන්න. ජනතාවට සැබෑ තත්වය හෙලිකරන්න. මේ රටේ සියලූම ජන බලමුළු වලට ඇත්තේ ඔවුනට ආවේනික වූ ගැටලු මිස, විධායක ජනාධිපති ධූරය නිසා ඔවුනට සිදුවූ ඇබැද්දි නම් නොවේ. මොවුන් මේ සිදු කරමින් සිටින්නේ බොරු උප්පරවැට්ටියක් බව හොදටම තේරෙනවා.

මම ඔබට සදහන් කලා, මෙරට ඇති බලවේග නවයක් සම්බන්ධව. ඉන් බලවත්ම  බලවේගය වන්නේ, සග පරම්පරාවයි. ඔබම සිතා බලන්න මෙරට භික්ෂුන්වහන්සේලාට විධායක ජනාධිපතිකම නිසා කිසියම් හානියක් සිදුවෙලා තියෙනවද?

නැහැ ඇත්තටම නැහැ. ඉතිහාසයේ සිදුවුණ, වැදගත් සිදුවීමක් 1966 ජනවාරි 8 වෙනිදා සිදුවුණා. එදා පෙළපාලියකින් විත්, කොල්ලුපිටියේ ගාලුපාර මත වාඩිවී සිටි මහා සගරුවන මතින් වාහන පදවාගෙන ගොස්, පසුව එම පිරිසට වෙඩිතබා මහා විනාශයක් සිදුකලා. හාමුදුරුවරු අපවත් කලා. සාමාන්‍ය මිනිස්සු මැරුණා.  මේවා කලේ, විධායක ජනාධිපති බලතල ඇති රජයකින් නෙමෙයි. ඉතින් බලතල ඇති අගමැති කෙනෙක් හිටියත්, බලතල ඇති ජනාධිපතිවරයෙක් හිටියත් ලැබෙන දේශපාලන ප්‍රතිපලය එකමයි. විධායක ජනාධිපති බලතල අහෝසි කිරීමට සටන් කිරීම කියන්නේ, නිකම්ම නිකම්  දේශපාලන විකාරයක් විතරයි.

ප්‍රශ්නය: එතකොට ඔබ කියන්නේ ජනාධිපති විධායක බලතල ඉවත් කිරීම කිසිදු පලක් නැති කර්තව්‍යක් කියලද?

පිලිතුර : ඔව්! සැබෑ ලෙස ඔය කරුණ, මේ රටේ ජීවත්වෙන ජනතාවගේ වෘත්තීන්ට සැබෑ ලෙසම බල නොපාන කරුණක්, මේ රටේ ජනතාවට බලපෑ ත්‍රස්තවාදී ගැටලුවට හා සමාන තත්වයක් විධායක බලතල සම්බන්ධව ඉස්මතු කිරීමට හැකිවූයේ, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ තුලට රිංගා ගත් අධිරාජ්‍යවාදී හෙන්චයියන්ගේ කුඨ ක්‍රියාවන් හේතුවෙනි. වසර ගනනක් අඛණ්ඩව දිව්‍ය මන්තරයක් සේ මේ මැතිරීම සිදුකල ඔවුන් ජනතාව හා සියලූම ජනමාධ්‍යයන්, දේශපාලන අන්ධයින් බවට පත් කිරීමට සමත් වුණා. එක මේ රටේ සිදුවුණා ප්‍රතිගාමිත්වයේ විශාල ජයග්‍රහණයක්.
මේ හේතුවෙන්, මෙරට ජනතාවට දැඩිව බලපාන ප්‍රශ්න ගැන, සමාජය තුල විය යුතුවූ වැදගත් සංවාදයන් අඩාලවීම සිදුවුණා. මේ සම්බන්ධව පැහැදිලිවම මොවුන් ජනතාවට වගකිව යුතුයි.

ප්‍රශ්නය: සොරකම හා දූෂණය; පවතින රජය තුල අරක්ගෙන ඇති බව ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ චෝදනා කරනවා ඒ සම්බන්ධව ඔබ දරන මතය පැහැදිලි කරන්න.

පිලිතුර: මේ පවතින්නේ ධනවාදී සමාජයක්; ධනවාදය යටතේ සොරකම හා වංචාව අනිවාර්ය අංගයක්; ඒ අනුව පවතින සෑම රජයක් තුලම, මෙය අඩු වැඩි වශයෙන් මෙය සිදු වෙනවා.

ප්‍රශ්නය: මේ දිනවල ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ, මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා හා එම පවුල මෙරට අංක එකේ සතුරාය යන අරුතින් දේශපාලන සංවාද හා පුවත් පත් සාකච්ඡා වලදී මත පලකරනවා ඒ සම්බන්ධව ඔබේ මතය කුමක්ද?

පිලිතුර: අපි තනි පුද්ගලයකු හෝ තනි පවුලක් සතුරු බලවේගයක් වශයෙන් සලකන්නේ නැහැ. ඇත්තටම තනි පුද්ගලයකු හෝ පවුලක් සමාජ බලවේගයක් නම්; අපිට කොච්චර පහසුද සමාජ ක්‍රමය වෙනස් කරන්න. විශේෂයෙන් මාක්ස්වාදී දේශපාලන ක්‍රියාකාරිත්වය තුලදී පුද්ගලයකු හෝ පවුලක් බලවේගයක් වශයෙන් සැලකිය නොහැකියි.

ප්‍රශ්නය: වර්තමාන දේශපාලන පිටියේදී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා හා එම පවුල, මෙම රට සූරාකනු ලබන පවුල බවට නම් කර හමාරයි. එම පවුල බලයෙන් පහකිරීමෙන් පසුවත්, යලි ජනතාව බලයට පත්කළ පසුවත්, ඔවුන් හබා යමින් සිටින්නේ එම පවුල පසුපසයි.

පිලිතුර: හොදයි කවුද මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාව බලයට ගෙන ආවේ?
ඒ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණයි. වර්තමාන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ප්‍රකාශ කරන ආකාරයට එතුමා දූෂිතයෙකු නම්, පවුල් වාදියකු නම්, දූෂිත සහෝදර සමාගමක් නඩත්තු කරන්නෙකු නම් ඒකට සම්පූර්ණයෙන් වග කියන්න ඕනි ජනතා විමුක්ති පෙරමුණයි. පලමුව ඒ සම්බන්ධව ජනතාව ඉදිරියට විත් ජනතාවගෙන් සමාව ගන්න ඕනි.
මේ වනතෙක් එවැන්නක් සිදුකොට නැහැ. එසේ ජාතියෙන් සමාව අයදින්නේ නැතිව තවත් අපේක්ෂකයකුට සහය දෙන්නයයි කියන්න එම පෙරමුණට කිසිදු සදාචාරාත්මක අයිතියක් නැහැ.

පවුල්වාදය ගැන කියන කොට අපේ සිහියට නැගෙන රටක් තමයි උතුරු කොරියාව. මී සීයා විමුක්ති සටන්හි පෙරමුණ ගෙන, ඊට පසු සියා විමුක්ති සටන ජයගෙන, තාත්තත් රට පාලනය කර මියගිය පසු, අද පුතාත් අඛණ්ඩවම සිය පාලනය ගෙන යනවා.
සහෝදර සමාගම වර්තමාන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ දකින්නේ; මහින්ද රාජපක්ෂ සහෝදරයින් හරහා නම්, ඔවුන් විසින් නියත වශයෙන්ම, කියුබානු කස්ත්‍රෝ සොහොයුරන්ටත් එම අවලාදයම භාවිත කරන බව වටහා ගන්න. ඇමරිකාව කියුබාව උදෙසා බාවිතාකල පිලිණුවුන අවලාදය ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මේ අවස්ථාවේදී වැලදගෙන තිබෙන බව කිව හැකියි.
ශ්‍රී ලංකාවේ සුපිරිම සහෝදර සමාගම බිහිකිරීමට වෙර දෑරුවේ අපයි. අපේ පක්ෂයේ සිටි හැම අයෙක්ම සැබෑ සහෝදරයකු සේ සැලකුවේ අපයි. සහෝදරකම උත්තරීතර පදවියක් ලෙස දුටුවේ අපයි. සහෝදරකම උත්තරීතර පදවියක් ලෙස හදුනාගෙන, හැම අයෙක්ම ලේ නෑකම ඇති සහෝදරයින්සේ එකට බද්ධවීමට වෙරදැරූ පක්ෂයක නායකයින් සහෝදරකමට ගරහන ආකාරය තුල ඇත්තේ කුහකත්වයයි.

මේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ වර්තමාන මහත්වරු මේ රංග දක්වන්නේ ගොවිපලේ පෙරලිය නවකතාවේ ඌරන්ගේ චරිතාන්ගයි. ගොවිපලේ ඌරන් අවසානයේදී ගොවිපලේ සතුන්ව මසට මිනිසුන්ට විකුණන ආකාරයටම, මෙරට අධිරාජ්‍ය විරෝධී ජනතාවව, අධිරාආජ්‍යවාදීන්ගේ උවමනාවන් වෙනුවෙන් යොදවනවා. සැබෑ ලෙසම, ඔවුන් කවුදැයි මනාව වටහා ගන්න, එක කරුණක් පෙන්වා දිය හැකියි. මේ මහත්වරුන්ට අනුව, මේ රටේ විනාශයට ඒකායන හේතුව රාජපක්ෂ සහෝදර සමාගම නම්, එදා පිත්තල හන්දියේ බෝම්බයෙන් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාත්; බදුල්ලේදී මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඉලක්ක කරගෙන අටවා තිබූ බෝම්බයත් නිසි ලෙස ඉලක්ක ගතවූයේ නම් මේ රට රාජපක්ෂ පවුලෙන් ගලවා ගන්න තිබුණා යයි මතයක් ඉස්මතු වෙනවා. එසේ වුවා නම් හොදද? මේ ප්‍රශ්නයට දෙන පිළිතුර මත ඔවුන්ගේ සැබෑ ස්වරුපය හෙළිවේවි.

ප්‍රශනය: ඔබ ශ්‍රී ලංකාවේ වර්තමානය දකින්නේ කුමන ආකාරයකටද?

පිලිතුර: අපි 1964 සිට 1989 දක්වා දේශපාලනය කල කණ්ඩායමක්. අපේ ඉලක්කය වුයේ ආයුධ සන්නද්ධ අරගලයකින් බලය ලබා ගැනීමයි. ඊට හේතු ගොඩක් තිබුණා. එවකට පවතී ජාත්‍යන්තර තත්වය හා ජාතික තත්වය එය කිරීමට අපට බලකලා යයි කියන්න පුළුවන්. විප්ලවය කියන්නේ බලෙන් රාජ්‍ය බලය ලබා ගැනීමයි. ඒක පහසු කටයුත්තක් නොවෙයි. නමුත් එය සාර්ථක වුනානම් රජය කරගෙන යාම ඉතා පහසුයි. අපේ අරමුන වුයේ වත්මන් ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහත්මයාගේ අධිෂ්ඨානය මෙන්වූ ප්‍රබල ශ්‍රී ලංකාවක් ගොඩනැංවීමයි. අපේ මිතුරන් ලෙස අපි සැලකුවේ, රුසියාව, චීනය, උතුරු කොරියාව, වියට්නාමය, කියුබාව වැනි රාජ්‍යයන්ය. අද ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා සමග සැබෑ ජාත්‍යන්තර මිතුදම් පවත්වන්නේද චීනය, රුසියාව, හා බද්ධවූ රාජ්‍යන් පමණයි. එදා අප සුදානම් වුවද, මෙරට ජනතාව මතවාදීව ඒ සදහා සුදානමක් තිබුනේ නැහැ. ඒ නිසා, අපේ අරගලය ශෝකාන්තයකින් නිමාවට පත්වුණා. නමුත් අද එහෙම නොවෙයි එදාට වඩා මෙරට ජනතාව සිය දහස් ගුණයකින් මතවාදීව සන්නද්ධව සිටිනවා. ඔවුන් හරි බලවත්. නමුත් ජනතාව තරම් දේශපාලනඥයින් ප්‍රබල නැති බවක් ඉතාම පැහැදිලියි. අද රජය පෙරලන්න සන්නද්ධ සටන් ඕනිම නැහැ. පාරට බහින්න ඕනිත් නැහැ. මිනිසුන්ට ගෙදර ඉදන්ම ඕනිම දෙයක් පෙරලන්න පුළුවන් තත්වයකට සමාජය පත්වෙලයි තියෙන්නේ.

ප්‍රශ්නය: ඔබ කියනවා වර්තමානයේදී රජයක් පෙරලීම ඉතා පහසු කටයුත්තක් බව. ඒ ක්‍රමය සම්බන්ධව පැහැදිලි කිරීමක් කරන්න.

පිලිතුර : දැන් අපි කතා කල යුතුවන්නේ රජයක් පෙරලීම සම්බන්ධව නොවෙයි. අමාරුවෙන් ගොඩනගාගත් රජයක් රැකගන්නේ කෙසේද යන්න සම්බන්ධවයි.
මේ රජය බලයට පත්වුණේ මැතිවරණයක් තුළිනුයි. එබැවින් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා, හරි හෝ වැරදි නීති රාමුවක් තුල හිරවෙලා සිටිනවා. මේක චන්දය දුන්න බොහොමයක් ජනතාව දකින්නේ නැහැ. ඒ නිසා එතුමාට චන්දය දුන් ජනතාවගේ පැත්තෙනුත් යම් බලපෑමක්  කිරීමට සතුරාට ඉඩක් තියෙනවා. මේ වනවිටත් සතුරා ඒ ඉඩකඩ පාවිච්චි කිරීම ආරම්භ කරලයි සිටින්නේ. නමුත් සතුරා ඉතා දුබල බැවින් ගැටලුවක් නැහැ. නමුත් ඒක සතුරාට කළමනාකරණය කිරීමට ඉඩ නොදීමට රජය කටයුතු කලයුතුයි.

ප්‍රශ්නය: මේ වනවිට මේ රජය පිහිටුවා මාස දෙකකට ආසන්නයි. මේ මාස දෙක තුලදී සිදුකල කාර්යයන් සම්බන්ධව ඔබේ දැක්ම කුමක්දැයි කියන්න පුලුවන්ද?

පිලිතුර : ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහත්මයා ඉතිහාසයේ කිසිදු නායකයෙකුට හිමි නොවූ තරම් මහා සම්පත් රාශියක් සහිතව තමයි මෙරට රජනාධිපති ධුරයට පත්වුණේ. ලක්ෂ 69ක ජනබලයක්, රටට ආදරය කරන සන්නද්ධ හමුදාවක්, මහා සඟ රුවනේ පුර්ණ  ආශිර්වාදය, ප්‍රබල දේශපාලන බලකායක්. උගතුන් හා බුද්ධිමතුන්ගේ බලමුළුවක්, පීඩනය කුමක්දැයි හදුනන තරුණ බලකායක්, විදෙස්ගත ශ්‍රී ලාංකික බලසේනාවක්, ශ්‍රී ලංකාව කේන්ද්‍රීයව සිදුකරන චීන සේද මාවත් ව්‍යාපෘතියක් යන කරුණු සියල්ලම එතුමාට මහා ආශිර්වාදයක්ව පවතිනවා.

එතුමා මුහුණ දෙන බරපතල අර්බුදය වන්නේ, දුර්වල ව්‍යාවස්තාදායකයක් හා පසමිතුරු අධිකරණයක් තිබීමයි. එය බලවත් තර්ජනයක් ලෙස දකිනවා. නමුත් එතුමා අතිදක්ෂ රාජ්‍යපාලකයෙකු සේ පවතින තත්වයක කළමනාකරණය කරනවා.

ප්‍රශ්නය: “එතුමා අතිදක්ෂ රාජ්‍යපාලකයෙකු සේ පවතින තත්වයක කළමනාකරණය කරනවා” කියන්න ඔබ දකින විශේෂත්වය කුමක්ද?

පිළිතුර: රට හදන්න එන පාලකයා, රටේ සැබෑ ප්‍රශ්නයන් මොනවාදැයි හදුනාගෙන සිටිය යුතුයි. ඔහු ජනතා ප්‍රශ්න හඳුනා ගත් අයෙක් විය යුතුයි.

මොනවාද මේ විසදිය යුතු ජනතා ප්‍රශ්න කියන්නේ?

හොද පිරිසිදු, වායු ගෝලයක්, පිරිසිදු පානිය ජලය, නිසි ආහාර රටාවක්, ජිවත් වීමට නිවසක්, රැකියාවක්, දරුවන්ට පැහැදිලි දැක්මක් ඇති අධ්‍යාපනයක් හා ඒ හා බැදුන අනාගතයක්, රටේ ඕනෑම තැනක ජිවත්වීමට ඇති අයිතියක්, හා සියල්ලන්ටම සුරක්ෂිත රටක් විතරයි මේ මිනිසුන්ට අවශ්‍ය වන්නේ.

මෙථුමාඅ මේ කරුණු මනාව හඳුනාගත් බවක් පෙනෙනවා. ඒ සඳහාම කටයුතු කරන බවක්ද දකිනවා. එය සාර්ථක ආරම්භයක්.

පොඩ්ඩක් බලන්න විශ්ව විද්‍යාල වරම් ලබන සියලුම සිසුන්ට උසස් අධ්යාපන වරම් හිමිකරදීම යන සංකල්පය දෙස. මෙවර සිසුන් 1,81,127 විස්ග්ව විද්‍යාල වලට ඇතුලත්වීමේ වරම් ලබලා තියෙනවා. මිට පෙර සිදුකල ආකාරයට 30,000 පන විශ්ව විද්‍යාල වලට ඇතුලත් කරගෙන කටයුතුකලා නම් ලක්ෂ එකහමාරක් පමණ තරුණයින් පිරිසක් මහා අර්බුදයකට මුහුණ දෙනවා. ඒ තරුණයින් පමණක් නොවෙයි. ඒ දරුවන්ගේ දෙමව්පියන්ද මේ ප්‍රශ්නයට අසුවෙනවා. ඒ අනුව ලක්ෂ 4ක පමණවූ ජනතාවක් මුහුණ දෙන ගැටලුවක් විසදීමටයි මෙතුමා අත ගසා ඇත්තේ. මේ ලක්ෂ 4ක ගණනය කිරීම එක අවුරුද්දකටයි. එතුමාගේ වසර 5ක් කාලය තුලදී කියක්දයි ඔබම ගණන කර බලන්න. මේ අධ්‍යාපනයට දරුවන් නැඹුරු කිරීමෙන් එතුමා අනාගතයේදී මේ රටට උරුම වීමට සිටි, නිකමුන්, අපරාධකාරයන් රාශියක් බිහිවීම නවතාලීමට ගන්නා වූ මේ ක්‍රියාමාර්ගයට මෙරට ජනතාව සහය දිය යුතුයි.

මේ උසස් අධ්‍යාපනය දීම තුල ජාතිවාදයක් හෝ දේශපාලන පක්ෂවාදයක් නැති බව අපි දන්නවා. ඒ නිසා කාටවත් මේ කටයුත්තට එරෙහි වන්න අයිතියක් නැහැ.

ප්‍රශ්නය: මේ රජය බිහිවෙලා මාස දෙකක කාලය තුලදී අධිකරණය සම්බන්ධව විශාල අර්බුදයක් ඇතිවෙලා තියෙනවා. ඒ සම්බන්ධව ඔබතුමා දකින්නේ කොහොමද?

පිළිතුර; විනිසුරු අසුනක සිටිය යුත්තේ, මුඅල් අපේක්ෂාවෙන් කටයුතු කරන මිනිසෙකු නොව පිං බලාපොරොත්තු වෙන් දෙවි කෙනෙකුයි. නමුත් එහෙම දෙයක් සිද්ධ වෙන්නේ නැහැ. ඒ නිසා සාම විටෙකම අධිකරණය කියන්නේ දුෂිත ආයතනයක් බව පැහැදිලියි. මෙය බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කාලයේත් සිදුවූ ක්‍රියාවලියක්. බයිබලයේ සටහන්වෙන්නේ, අධිකරණයේ දුෂිත කම නිසා කුරුසයට ඇණ ගසා මරා දැමු අහිංසක ජනතාවාදී චරිතයක් සම්බන්ධවයි. මේ ක්‍රියාදාමයම මේ රට තුල වසර 200කට අධික කාලයක් අඛණ්ඩව සිදුවුනා කිසිවෙක් කතා කලේ නැහැ. එය නිවැරදි කිරීම වෙනුවට සුරැකීම පමණයි සිදුකලේ. “අධිකරණයට අපහාස කිරීම” නම්වූ කඩතුරාවට මුවාවී මෙය ඇති තරම් දුෂිත වැඩ කල ආයතනයක්. වසර 1801 සිට 1948 දක්වා වූ කාලය තුල මේ ආයතනය මොනතරම් අපරාධ කන්දරාවක් සිදුකර ඇත්දැයි බැලීමට මෙය හොදම කාලයයි.

ප්‍රශ්නය; අධිකරණය ඔබ කියන තරම් දුෂිත නම්, ගෞරවනීය අධිකරණයක් ගොඩනැංවීමට හැකියාවක් නැද්ද?

පිළිතුර; සැබවින්ම තියෙනවා. නමුත් මම මුලින්ම කීවා සේ විනිසුරු අසුනට දෙවි කෙනෙක් හෝ බුද්ධිමත් රොබෝ කෙනෙක් ස්ථානගත කරන කාලය පැමිණෙන තුරු 100%ක් නිවැරදි වෙන්නේ නැහැ.

ප්‍රශ්නය; හොඳයි මේ පවතින තත්වය තුලදී ඔබ යෝජනා කරන්නේ කුමන ආකාරයේ පිලියමක්ද?

පිළිතුර; පොඩ්ඩක් හොදට හිතන්න! මේ රටේ පරමාධිපත්‍ය බලය ඇත්තේ ජනතාවටයි. ඔවුන් ඒ පරමාධිපත්‍ය උපයෝගීකරගෙන වසර පහකට විධායකය තෝරනවා., ව්යාවස්තාධායකය තෝරාගන්නවා. රාජ්‍යක් ගොඩ නගන්න අවශ්‍ය කරන ඊලග වැදගත් අංගය වන අදිකරණය සදහා විනිසිරුවරුන් තෝරන්නේ කවුද? ඒ පරමාධිපත්‍ය උරුම ජනතාව නොවේ. මෙතැනදී, ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍ය කුමන ආකාරයකින් හෝ උදුරාගෙන ඇති බව ඉතා පැහැදිලියි. කවුද මේ විනිසුරුවරුන්ව තෝරන,  ජනතා පරමාධිපත්යට එහා ගිය බලවේගය. ගැටලුව ඇත්තේ එතනයි.

ප්‍රශ්නය; ඔබ කියන්නේ විනිසුරු වරුන්වත් චන්දයකින් තෝරාගත යුතුයි කියලද?

උත්තරය; ලොකු ගැටලුවක් වගෙයි නේද?
අපි සේවය කලයුත්තේ, අපිව ඒ කටයුත්ත සඳහා තෝරාගන්නා බලවේගය උදෙසායි යන්න සම්බන්ධව ඔබට ගැටලුවක් නැහැ නේද? ජනාධිපතිවරයා හා පාර්ලිමේන්තුවම සේවය කල යුත්තේ, තමන්ව බලයට පත්කරන ජනතාව උදෙසායි එයද වසර 5කට ජනතා මතය විමසිය යුතුමය.

ඉතින් අධිකරණය?

ප්‍රශ්නය; ඔබ කියන කරුණ ප්‍රයෝගික නැහැ නේද?

පිළිතුර; සෝවියට් දේශයේ ව්යාවස්තාවට අනුව විනිසුරුවරයෙකුගේ ධුර කාලය වසර 5ක් පමණයි. ඊට පසු ජනතාව කැමතිනම් යලි පත් කිරීම සිදුකරනවා බව සදහන් වෙනවා. මිනිස් සමාජය කියන්නේ එක තැන ඝනිභුත වූ දෙයක් නොවෙයි. කිසිම දෙයක් සදාකාලික නැහැ. හැම දෙයක්ම වෙනස් වෙනවා. කිසිම දෙයක් වෙනස් කරන්න බිය වෙන්න එපා.

අප සමග එක්වුනාට,ඔබට ගොඩාක් ස්තුතියි.

ස්තුතියි.

සම්බන්ධීකරණය චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ

ආචාර්‍ය චන්ද්‍ර ධර්මවර්ධන විසිනි,  

රජරට බොහෝ ගම් වල අලුත් මාදිලියක වකු ගඩු රෝගයක් වසංගතයක් මෙන් පැතිර ගොස් ඇති බව කවුරුත් දනී. සාමාන්‍ය වකුගඩු රෝගය අධික  රුධිර  පීඩනය සහ දියවැඩියාව සමග ඇතිවේ. නුමුත්, නව වකුගඩු රෝගය එවැනි කිසි රෝග ලකුණක් නොදක්වා,  ලෙඩය අසාද්‍ය වූ විට පමණක් හෙලි වෙයි.    මෙමෙ ලෙඩය 1992-2004 වකවානුවේදී මහනුවර වකුගඩු ව්ශේෂඥ දොස්තර ටිකිරි අබෙසේකර, දොස්තර රාමනාදන් ආදීන් විසින් අළුතෙන් හඳුනාගති. එවිට එම රෝගයේ අග මුල නොදත් හෙයින්   එයට ගුප්ත හේතුක නිදන්ගත වකුගඩු රෝගය යයි නම් කෙරින.

රෝගයට හේතුව  මුලදී නොදැන සිටි හෙයින් ව්ද්‍යාඥයෝ සහ දොස්තර වරු ඒ ගැන පරීක්ෂණ පටන් ගති.

එම අතර කැලණි සරසවියේ තැනැත්තියක් ලෙඩයට හේතුව ආසෙනික් අන්තර්ගත කෘෂි රසායන ද්‍රව්‍ය පාවිච්චිය බවත්, ඒ බව නාථ දෙවියන් හෙලිකර ඇති බවත් පල කරමින් එයට රතන හිමියන්ගේ සම්බන්ධයද යොදා ගති. ඔවුන් යහපාලන රජයේ වරමෙන්, නව වකුගඩු රෝගය දුරලීම සඳහා ග්ලයිඵොසේට් නම් වල් නාශකයද   තහනම් කරගත්තේය.  අවුරුදු දෙක තුනක්  ගත වූවත් රෝගයේ  කිසිදු අඩුවක් නොවීය.

වල්නාශකය තහනම් කීරීමෙන් තේ වගාව, බඩ ඉරිඟු වගාව සහ එලවළු වගාවට මරු පහරක් එල්ල විය.   එවිට රජය ග්ලයිඵොසේට් තහනම ඉවත් කලේය.

ඒ අතර තුරු, රෝගය පිලිබඳ පරීක්ෂණ වලින් වැදගත් කරුණු හෙලි විය. කෘෂිකාර්මික ඇලවල්, වැව් සහ වාරිමාර්ග වලින් ජලය පාණය කරණ අයට රෝගය ඇති නොවන බවද, එය ඇති වන්නේ එවැනි ජලයෙන් ඈත්ව වසන, ගෘහ ලිං වලින් ජලය සපයා ගන්න අයට බව හොංදටම  පැහැදිලි විය. මෙම ලිං ජලය නොබොන, එම ගෙවල් වලම වසන, එම ජනයාම කන ආහරයම කන බල්ලන්ට, බලලුන්ට එම රෝගය ඇති නොවෙයි.  ඉහලින් ඇති ගෙවතු  ලිං වතුර පාවිච්චි නොකරන, එම ගම් වලම  ඇලවල් අසල වසන අයට එම රෝගය   වැලඳෙන්නේ නැත.   තිරුවාන උල්පත් වලින් එන ජලය හෝ ගංගා ජලය  බොන අයට මෙම රෝගය ඇති නොවේ.

අලුත්ම කරුණු.

පෙරාදෙණි සරසවියේ විද්‍යාඥයෝ සහ මහනුවර ආරෝග්‍ය ශාලාවේ දොස්තර වරු  ලඟදී පලකල පර්යේෂණ අනුව, රෝගය ඇති කරණ  ලිං වල ජලයෙහි ෆ්ලුඔරිඩ් (Fluoride)  සහ මැග්නීසියම් ලවන අධික ලෙස ඇති බවය. එවැනි කිවුල් වතුර මීයන්ට දුන් විට ඔවුන්ගේ වකු ගඩු ද හානි වන බව පරීක්ෂණ වලින් ඔප්පු කොට ඇත. ෆ්ලුඔරයිඩ් නොමති,  කිවුල ජලය ඇති,  ජාපනය වැනි ප්‍රදේශ වල මෙම රෝගය විද්‍යාමාන නොවේ.

[බලන්න:    

 Balasooriya, S., Munasinghe, H., Herath, A. T., Diyabalanage, S., Ileperuma, O. A., Manthrithilake, H., Daniel, C., Amann, K., Zwiener, C., Barth, J.

A. C., & Chandrajith, R. (2019). Possible links between groundwater geochemistry and chronic kidney disease of unknown etiology (CKDu): an investigation from the Ginnoruwa region in Sri Lanka. Exposure and Health, Expsoure and Health. doi:10.1007/s12403-019-00340-w.

බලන්න:

 Wasana, H. M. S., Perera, G. D. R. K., Panduka De S. Gunawardena, P. d. S., Fernando, P. S., & Bandara, J. (2017). WHO water quality standards vs  synergic effect(s) of fluoride, heavy metals and hardness in drinking water on  kidney tissues. Nature-scientific reports, . doi:10.1038/srep42516.

එම කරුනු වලට එකඟ වාදයන්  පේරාදෙණියට සම්බන්ධ නොමැති ගවේශකයන්ද ඉදිරිපත් කොට ඇත.   බලන්න:

Dharma-wardana, M. W. C. (2018). Chronic kidney disease of unknown etiology and the effect of multiple-ion interactions. Environ Geochem and Health,40 , 705–719. doi:10.1007/s10653-017-0017-4.  ]

    එහෙයින්,  මහවැලි ක්‍රමය යටතේ වැඩි විමසීමක් නොමැතිව, පෙරකල කවදාවත් පාවිච්චියට නොගත් ප්‍රදේශ වල  මිනිසුන් පදිංචි කිරීම නිසා සිදු වූ මේ නස්පත්තියට පිලියම වන්නේ ඔවුන්ට පයිප්ප ජලය සැපයීමය.   එවිට මේ අළුත් වකුගඩු රෝගයද  නිරායාශයෙන්ම දුරු වී යනු ඇත.   

ආචාර්‍ය චන්ද්‍ර ධර්මවර්ධන විසිනි,     15-01-2020

By Asoka Bandarage  Courtesy Asia Times

he Millennium Challenge Corporation (MCC) is a US government entity established by Congress in November 2002 (then referred to as the Millennium Challenge Account). It is a component of the George W Bush administration’s US National Security Strategy introduced after the terrorist attacks of September 11, 2001, linking economic development with defense and diplomacy. The MCC states its mission as reducing poverty through growth” and chooses countries to receive funding based on MCC criteria on economic freedom, good governance, and social investment. Eligible countries must apply to the MCC with specific proposals showing their ownership” of the compacts they propose.

However, critics claim that there is little deviation of country proposals from the MCC blueprint”: every single country independently identified agribusiness, rural entrepreneurial development, and transport infrastructure as their key priorities.” They argue that the MCC’s primary commitment is not to poverty reduction but to reshape the legal, institutional, infrastructural and financial contexts of poorer countries to better suit US economic interests.” Thus the MCC is seen as an instrument of the new imperialism” pursuing economic hegemony through the extension and ever-deepening penetration of neoliberal capitalism.”

Sri Lanka compact

Sri Lanka was selected to develop an MCC compact in December 2016 and the MCC board approved a five-year Compact for Sri Lanka on April 25, 2019. A November 2017 Constraints Analysis” completed by the Center for International Development at Harvard University for the compact identified policy uncertainty; poor transportation and inadequate access to land, especially the difficulty of the private sector in accessing state-owned land for commercial purposes” as the major constraints to ‘private investment and entrepreneurship” in Sri Lanka. According to the Harvard Constraints Analysis:

Access to land is a binding constraint to growth and economic transformation as well. The state reportedly owns approximately 80% of the land in the country and it is held by multiple ministries. Government coordination is poor and the process of acquiring rights to develop land is slow and unclear, resulting in an inability of the government to meet the demand for land needed for new private-sector investment, including for export-oriented FDI [foreign direct investment]…. Problems with land use and titling are prevalent throughout the country and affect manufacturing, agriculture, construction, residential and commercial development, and tourism. Restrictions on land parcel size, the absence of land titles, and long-standing laws affecting rural land use all reduce agricultural productivity and rural well-being.”

The MCC Compact would offer US$480 million to Sri Lanka to undertake transportation and land management. Article 1 of the draft compact states the objective of the Transport Project as to facilitate the flow of passengers and goods between the central region of the country and ports and markets’ and the objective of The Land Project as to ‘increase the availability of information on private land and under-utilized State Lands in order to increase land market activity.’”

MCC funding is to be used to change Sri Lanka’s land policy through the creation of a state land inventory based on a Parcel Fabric Map,” the conversion of paper deeds into electronic titles and a computerized mass appraisal system” for land valuation. MCC funding would support the creation of a digital folio for each land parcel that includes the legal records on land transactions and a linkage to spatial data that identifies the location of each land parcel where possible.” The goal is to speed up land privatization and commoditization giving easy digital access to investors including foreign corporations.

According to the draft agreement between the MCC and Sri Lanka’s Ministry of Finance, MCC funding would be used to provide titles to state-owned land held by individuals, mostly smallholder farmers, thereby facilitating the sale of their lands to any buyer.

Conversion of state lands to the private domain, creating a marketable and bankable title to this land in the name of the land holder. The Government shall register the absolute land grants in the title registration system, allowing the use of land as collateral for loans and the free transfer of this land without excessive government restrictions. The Land Special Provisions Act (LSPA) is expected to define the process the Government shall use for this conversion of land rights. The availability of MCC Funding for this Activity is dependent on the enactment of the LSPA.”

Colonial land expropriation

The MCC compact brings to mind the early stage of capitalist development in Sri Lanka when the British colonial state introduced legislation, infrastructure and other measures to establish the plantation economy. Those measures opened up the hitherto isolated Kandyan Highlands, bringing a fundamental social and economic transformation that benefited the colonizers and a small stratum of local entrepreneurs and administrators. The infamous Ordinance No 12 of 1840: to Prevent Encroachments upon Crown Lands” was introduced to provide the juridical and administrative framework to expropriate land from local people who had customary rights but could not prove ‘ownership’ and titles to their land as required by the British.

As noted by this author in Colonialism in Sri Lanka, Appendix 4, the ordinance stated: Whereas divers persons, without any probable claim or pretense of title, have taken possession of lands in this Colony belonging to Her Majesty, and it is necessary that provision be made for the prevention of such encroachments.”

Another controversial ordinance, No 1 of 1897, the so-called Waste Lands Ordinance,” overlooked traditional sustainable cultivation practice of letting land in fallow to maintain the natural productivity. Seeking commoditization and calling uncultivated lands waste land,” the ordinance introduced a policy that any land or lands … in respect of which no claim is made … be deemed the property of the Crown and may be dealt with on account of the Crown” (The Legislative Enactments of Ceylon, Vol II, AD 1889-1909).

British colonial policymakers and their latter-day apologists have argued that colonial policies helped advance peasant proprietorship by giving land titles to peasants that previously lacked them. However, as demonstrated in this author’s book Colonialism in Sri Lanka, the long-term results were great confusion and conflict over land rights, large-scale dispossession from ancestral land and impoverishment of the Kandyan peasantry. Subsistence agriculture and local self-sufficiency were undermined and the natural environment was disrupted.

Now, US and Sri Lankan proponents of the MCC agreement are claiming that the distribution of 1 million deeds granting outright ownership to individuals holding state land under the Compact is a poverty-alleviation measure. Moreover, the draft agreement states, without any elaboration, that its Land Project is unlikely to have adverse environmental and social impacts.”

However, MONLAR (Movement for Land and Agricultural Reform), the National Joint Committee and many other Sri Lankan and diaspora organizations see a set-up for a massive modern-day land grab, displacement and peasant pauperization: large multinational companies have made small time farmers bankrupt and are buying off their agricultural land…. By giving desperate people an asset that they can sell, the government has ensured that these lands will be sold off.”

Under the MCC compact, there are plans to hand over the task of drawing land survey maps and creating the streamlined digital database of 3.6 million parcels of state owned land to Trimble Inc, a US-based geological information and mapping firm, for a period of 15 years. Survey Department trade unions have gone on strike opposing this move which they see as a threat to their employment, national security and a wasteful expenditure. Again, these plans bring to mind the early stage of colonial plantation development when a single British planter-official class” determined rules on land ownership, surveyed and accessed land from the colonial state, employed cheap labor and developed highly profitable plantation companies producing exports for the global market.

The Sri Lanka Physical Plan (2018-2050) and a projected Physical Spatial Structure Map for 2050 upon which the compact is based have also raised alarm. There is concern that the proposed economic corridor” and highway from Trincomalee to Colombo, reported to cover more than 485,000 hectares, could splinter” Sri Lanka into two separate entities. Given the relationship of the MCC to the US National Security Strategy, there is fear that the compact could facilitate greater US control undermining Sri Lanka’s sovereignty, unity and territorial integrity.

In response to persistent public demands for transparency, a draft of the MCC agreement was at last published on the website of the Sri Lankan Ministry of Finance last November 5, just 11 days before presidential elections. It reveals a range of questionable clauses that severely impinge on the rights of Sri Lankan people and the independence of the country. Only a few of the clauses can be mentioned here.

According to Annex 1, after the compact’s signing, a new company called MCA-Sri Lanka is to be established (under the Sri Lanka Companies Act of 2007) as the Sri Lankan government’s primary agent responsible for exercising the Government’s right and obligations to oversee, manage, and implement the Program and Projects.” In other words, the democratically elected Sri Lankan government is asked to voluntarily abdicate its powers and responsibilities to a yet-to-be created private company thereby contravening its constitutional mandate to protect the country’s sovereignty, territory, security and the well-being of its people.

Section 6.4 states that the compact will be governed by international law and Section 6.8 states that the MCC and the United States Government or any current or former officer or employee of MCC or the United States Government shall be immune from the jurisdiction of all courts and tribunals of Sri Lanka for any claim or loss arising out of activities or omissions under this Compact.” This affirms that the compact and all its activities will be above the Sri Lankan law and Sri Lankan citizens would not be able to seek legal assistance from their country’s judicial system. Moreover, Sri Lanka could be taken to international court if it backs out of the compact or contravenes any of its clauses.

Section 3.9 states that ‘The [Sri Lankan] Government grants to MCC a perpetual, irrevocable, royalty-free, worldwide, fully paid, assignable right and license to practice or have practiced on its behalf … any portion or portions of Intellectual Property as MCC sees fit in any medium, now known or hereafter developed, for any purpose whatsoever.” Does this mean that the MCC can claim intellectual-property rights over any information or intellectual goods that Sri Lankans create in any area where the MCC Compact operates?
Article 5.1 states that either party may terminate the compact without cause by giving 30 days’ notice, but it specifies that only the MCC can terminate the compact and withdraw funding in whole or in part when it wants.

Section 5.4 states, If the Government fails to pay any amount under this Compact or the Program Implementation Agreement when due … the Government shall pay interest on such past due amount.” This contradicts the statement made by the US ambassador to Sri Lanka that the $480 million is a A gift, not a loan … from the people of the United States.”

Article 7.3 requires the compact to be submitted to and enacted by the Parliament of Sri Lanka,” which would mean that once the compact became law, it would be exceedingly difficult to make changes to land and other polices it introduced.

Struggle over the compact

The struggle over the MCC compact brings to mind the long history of popular resistance against colonial land policies in Sri Lanka. The rebellion of 1848, for example, was a nationalist revolt against policies, such as, the Ordinance of 1840 which helped expropriate peasant lands to develop the plantation economy. Today, Sri Lankan activist groups, such as, the National Joint Committee and Sri Lanka Diaspora groups are demanding that the Sri Lankan government withdraw from the MCC Compact. They are encouraged by the decision taken by the Sri Lankan Supreme Court on the State Land Special Provisions Act (LSPA) in July 2019 referring the Act to the Provincial Councils, as it would impact passage of land provisions envisaged in the MCC Compact.

Anticipating the electoral defeat of the US-backed Sri Lankan government and in a hurry to seal the MCC Compact, the US Embassy in Sri Lanka issued a statement last November 6 stating that the United States anticipates working toward grant signing and parliamentary approval with the Government of Sri Lanka after November 16, 2019.” Also on November 6, the Government Medical Officers Association (GMOA) filed a Fundamental Rights petition seeking to stay all approvals and decisions in respect of the MCC Compact as well as the ACSA (Acquisition and Cross Services Agreement) and SOFA (Status of Forces Agreement) military pacts with the United States. The petitioners state that if signed or executed, the MCC Compact would violate the fundamental tenet of sovereignty of the country, which the constitution expressly upholds to be free, sovereign and independent.”

Gotabaya Rajapaksa, Sri Lanka’s former defense secretary who led the armed victory over the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) in 2009, was elected as the president of Sri Lanka on November 16, 2019. His massive victory was a response to growing concern over national security and widespread opposition to external interventions represented by the MCC Compact, ACSA, SOFA and other measures undertaken by the previous US-backed Sri Lankan government.

President Rajapaksa promised to discard the MCC compact during his election campaign. However, upon coming into office and under pressure from the US to sign it, his government has appointed a cabinet subcommittee to study the Compact and has informed the Sri Lankan Supreme Court that the MCC Compact would be revisited and reviewed.” Meanwhile the charges of nationalist forces that the MCC Pact is a tool of new imperialism” and neoliberal capitalism” and the demand to discard the pact, are escalating.

Asoka Bandarage

Asoka Bandarage PhD is the author of Sustainability and Well-Being, The Separatist Conflict in Sri Lanka, Women, Population and Global Crisis, Colonialism in Sri Lanka and many other publications. She serves on the boards of the Interfaith Moral Action on Climate and Critical Asian Studies and has taught at Yale, Brandeis, Mount Holyoke, Georgetown, American and other universities.

ප්‍රවෘත්ති නිවේදනය Media Unit, – State Ministry of Technology and Innovation

මෙරට විද්‍යාත්මක හා තාක්ෂණික කරුණු පිළිබඳ ප්‍රමුඛතම ප්‍රතිපත්ති සම්පාදන හා උපදේශන ආයතනය ලෙස සැලකෙන උසස් අධ්‍යාපන, තාක්ෂණ හා නවෝත්පාදන අමාත්‍යාංශය යටතේ ක්‍රියාත්මක වන ජාතික විද්‍යා හා තාක්ෂණ කෙමිෂන් සභාවේ (NASTEC)   නව සභාපතිනිය ලෙස පත් වූ මහාචාර්ය ක්ෂණිකා හිරිඹුරේගම මහත්මිය අද දින (16) මහා සංඝරත්නයේ සෙත්පිරිත් සජ්ඣායනය මධ්‍යයේ සිය ධූරයේ නිල රාජකාරි ආරම්භ කළාය. තාක්ෂණ හා නවෝත්පාදන රාජ්‍ය අමාත්‍ය තිලංග සුමතිපාල, අමාත්‍ය මණ්ඩල ලේකම් එස්. අමරසේකර, තාක්ෂණ හා නවෝත්පාදන රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශ ලේකම් චින්තක ලොකුහෙට්ටි යන මහත්වරුන්, විශ්ව විද්‍යාල මහාචාර්යවරුන්, විද්‍යාඥයින්, රාජ්‍ය නිලධාරීන් ඇතුළු පිරිසක් මෙම අවස්ථාවට එක්ව සිටියහ. මෙරට විද්‍යා හා තාක්ෂණ ක්ෂේත්‍රයේ  උන්නතිය වෙනුවෙන් සුවිශේෂී මෙහෙවරක් සර ඇති මහාචාර්ය හිරිඹුරේගම මහත්මිය මීට පෙර කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ උප කුලපති, විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ සභාපති වැනි ධූරවල ද කටයුතු තිබේ.

                            Newly appointed Chairperson of the National Science and Technology Commission (NASTEC) Prof.(Mrs.). Shanika Hirimburagama, assumes dutie

The newly appointed Chairperson of the National Science and Technology Commission (NASTEC), the apex policy formulating and advisory body on science and technology matters, functioning  under the purview of the Ministry of Higher Education, Technology and Innovation, Prof.(Mrs.) Shanika Hirimburagama assumed duties, today (16^th) amid Pirith chanting of maha sangha. This event was attended by the  Thilanga Sumathipala, State Minister of Technology and Innovation, Mr. S. Amarasekara, Secretary to the Cabinet of Ministers, Mr.Chinthaka Lokuhetti, Secretary to the State Ministry of Technology and Innovation, University Professors, Scientists and government officials. Prof.(Mrs.). Hirimburagama who previously held the post of Vice Chancellor of the University of Colombo and Chairperson of University Grants Commission has made significant contributions towards the advancement of the S & T sector

Media Unit, – State Ministry of Technology and Innovation

Courtesy Ada Derana

UPDATE (6.47 pm): Judicial Services Commission has sent its recommendations to President on High Court Judge Gihan Pilapitiya as well.

This too has been over involvement in phone coversations with MP Ranjan Ramanayake.

As the Commission has no power to interdict a High Court judge, it has sent its recommendations to President Gotabaya Rajapaksa in this manner.

Baddegama Magistrate Dhammika Hemapala has been interdicted by the Judicial Services Commission.

Reportedly, the action has been taken over the magistrate‘s involvement in telephone conversations with MP Ranjan Ramanayake.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

ආන්දෝලනාත්මක දුරකථන සංවාද හේතුවෙන් බද්දේගම මහේස්ත්‍රාත් ධම්මික හේමපාලගේ සේවය වහාම ක්‍රියාත්මක වන පරිදි අත්හිටුවීමට තීරණය කර ඇති බව අධිකරණ සේවා කොමිෂන් සභාව පවසනවා.

එසේම, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 111/02 /බී වගන්තිය යටතේ ඇඹිලිපිටියේ මහාධිකරණ විනිසුරු ගිහාන් පිලපිටිය සම්බන්ධයෙන් ද අවශ්‍ය නිර්දේශ ජනාධිපතිවරයා වෙත යොමුකර ඇති බව එම කොමිසමේ ජ්‍යෙෂ්ඨ ප්‍රකාශකයෙකු හිරු ප්‍රවෘත්ති අංශයට සඳහන් කළා.

එම වගන්ති අනුව මහාධිකරණ විනිසුරුවරයෙකු පත් කිරීමේදී මෙන්ම ඉවත් කිරීමේදී ද, අධිකරණ සේවා කොමිෂන් සභාවේ නිර්දේශය මත ජනාධිපතිවරයා කටයුතු කළ යුතුයි.

මේ අතර, හිටපු මහාධිකරණ විනිසුරු පද්මිනී එන්. රණවක, මහාධිකරණ විනිසුරු ගිහාන් පිලපිටිය සහ මහේස්ත්‍රාත් ධම්මික හේමපාලගෙන් වහාම ප්‍රකාශ සටහන් කර ගන්නා ලෙස නීතිපතිවරයා කොළඹ අපරාධ කොට්ඨාශයට නියෝග කර තිබෙනවා.

අද දිනයේදී මෙම දැනුම්දීම සිදුකළ බවයි නීතිපතිවරයාගේ සම්බන්ධීකරණ නිලධාරිනි රජයේ අධිනීතිඥ නිශාරා ජයරත්න සඳහන් කළේ.

>අධිකරණ විනිසුරුවරුන්ගේ රාජකාරියට බලපෑම් කිරීම සම්බන්ධයෙන් කොළඹ අපරාධ කොට්ඨාශය මගින් අත්අඩංගුවට ගෙන රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කළ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රන්ජන් රාමනායක, විනිසුරුවරුන් කිහිපදෙනෙකු හා පැවැත්වූ හඬ පට කිහිපයක් සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ මුදා හැරීමෙන් අනතුරුව ජනමාධ්‍ය නාලිකා ඔස්සේ ද එය විකාශය කරනු ලැබුවා

ඒ අතර රන්ජන් රාමනායක මන්ත්‍රීවරයා හිටපු මහාධිකරණ විනිසුරු පද්මිණි එන්.රණවක, මහාධිකරණ විනිසුරු ගිහාන් පිලපිටිය හා පැවැත්වූ හඬ පට කිහිපයක් ඇතුළත්. ඊට අමතරව, හිටපු කඩුවෙල මහේස්ත්‍රාත් මෙන්ම, වත්මන් බද්දේගම මහේස්ත්‍රාත් ධම්මික හේමපාල අතර පැවැත්වූ වීඩියෝ පටයක් ද ඇතුළත් වනවා.

රන්ජන් රාමනායක මන්ත්‍රීවරයා විනිසුරුවරුන් හා පැවැත්වූ මෙම සංවාද සම්බන්ධයෙන් අදාළ විනිසුරුවරුන්ගෙන් වහාම ප්‍රකාශ සටහන් කර ගන්නා ලෙසයි නීතිපති දප්පුල ද ලිවේරා කොළඹ අපරාධ කොට්ඨාශයේ අධ්‍යක්ෂවරයාට අද දැනුම්දී ඇත්තේ.

මේ අතර, රන්ජන් රාමනායක මන්ත්‍රීවරයා සතුව තිබූ දුරකථන සංවාද ඇතුළත් හඬ පට විශ්ලේෂණය කිරීම සඳහා සහකාර පොලිස් අධිකාරිවරුන්ගෙන් සමන්විත විශේෂ පොලිස් කණ්ඩායම් 10 ක් පත් කර ඇති අතර, මේ වනවිටත් ඊට අදාළ විමර්ශන කටයුතු සිදුකරන බවයි කොළඹ අපරාධ කොට්ඨාශය සඳහන් කළේ.

බස්නාහිර පළාත භාර ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිවරයාගේ අධීක්ෂණය සහ උපදෙස් මත මෙම විමර්ශන කටයුතු සිදුකෙරෙනු ඇති.

රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කර සිටින රන්ජන් රාමනායක මන්ත්‍රීවරයා මේ වනවිට මැගසින් බන්ධනාගාරයේ සී – වාට්ටුවේ රඳවා සිටිනවා.

බන්ධනාගාරයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරියෙකු සඳහන් කළේ රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කරන සැකකරුවන් රඳවා තබන සාමාන්‍ය වාට්ටුවක මන්ත්‍රීවරයා රඳවා තබා ඇති බවයි.

මේ අතර, රන්ජන් රාමනායක මන්ත්‍රීවරයාගේ සුවදුක් බැලීම සඳහා එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් වන හරීන් ප්‍රනාන්දු, පාලිත තෙවරප්පෙරුම සහ හේෂා විතානගේ අද බන්ධනාගාරයට පැමිණියා.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

හිටපු මහාධිකරණ විනිසුරු පද්මිනී එන්. රණවක, මහාධිකරණ විනිසුරු ගිහාන් පිලපිටිය සහ මහේස්ත්‍රාත් ධම්මික හේමපාලගෙන් වහාම ප්‍රකාශ සටහන් කර ගන්නා ලෙස නීතිපතිවරයා කොළඹ අපරාධ කොට්ඨායේ අධ්‍යක්ෂවරයාට නියෝග කර තිබෙනවා.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රන්ජන් රාමනායකගේ හඬ පට වලින් අදාළ විනිසුරුවරුන් සම්බන්ධයෙන් කරුණු අනාවරණ වුණා.