By Ajith Nivard Cabraal, Former Governor, Central Bank of Sri Lanka

* Dubious adjustment made to 2015 Nominal GDP in order to push up 2016 Growth Rate from 2.2% to 4.4%

* Dubious adjustment made to 2015 Nominal GDP in order to push up 2016 Growth Rate from 2.2% to 4.4%

* GDP of 231 BILLION pertaining to 2015, “accounted” for in 2016

* GDP Deflator misused to “adjust” Growth Rates for 2014, 2015 and 2016

* Creative “adjustments” make a mockery of the computation of GDP in Sri Lanka and may lead to further loss of investor confidence

May 15, 2017, 12:00 pm

The Government recently announced that the economic growth for 2016 was 4.4%. Considering the steadily deteriorating macro-fundamentals throughout 2015 and 2016, many were surprised about this officially reported growth figure, since such figure did not seem to be in sync with the country’s other connected macro-indicators. With the release of the Central Bank Annual Report for 2016 (AR 16), the supporting data and information has been made available in the public domain, and therefore the underlying numbers and logic in respect of the computation of growth for the year 2016 could now be critically analysed. Consequent to such a detailed study, many shocking facts and data have come to light which suggest that several instances of gross manipulation of figures and data have apparently taken place with the probable intention to “window-dress” the growth numbers for the years 2016, 2015 and 2014 in order to portray the present administration in a more favourable and beneficial light.

As per AR 16, the Gross Domestic Product (GDP) at Current Market Prices (CMPs) for 2016 has been reported at LKR 11,839 billion, while the GDP at CMPs for 2015 has been stated at LKR 10,952 billion. Accordingly, the increase in GDP at CMPs for 2016 has been reported as LKR 887 billion, which is a percentage increase of 8.1%. Thereafter, by deducting the reported GDP Deflator of 3.6% and making a further adjustment of 0.1%, Real Growth for 2016 has been reported as 4.4%.

It would be observed however, that the GDP at CMPs for 2015 as per the Central Bank Annual Report for 2015 (AR 15) was LKR 11,183 billion, which was LKR 231 billion higher than the value of LKR 10,952 billion used in the 2016 GDP computation. Accordingly, if the GDP at CMPs for 2015 as per AR 15 (the “base” value for the computation of the 2016 Growth Rate) had not been revised by this initial “adjustment”, the increase during 2016 would have been only LKR 656 billion. (i.e, 11,839-11,183). In that event, the percentage increase in GDP at CMPs in 2016 would have been only [(656÷11,183) x 100], or 5.9%. From such figure, had the GDP Deflator of 3.6% and a further adjustment of 0.1% been deducted, the Real Growth for 2016 would have been only 2.2%.

The details of such computation are set out in Table 1.

Table 1: GDP Computation for 2016

As per the computation at Table 1, it would be seen that the “creation” of the higher growth rate for 2016 was achieved through the convenient “shifting” of LKR 231 billion of GDP at CMPs from 2015 to 2016. However, such adjustment, in turn, also reduced the GDP at CMPs for 2015 from LKR 11,183 billion to LKR 10,952 billion, which would have meant that the GDP at CMPs for 2015 would have suffered a reduction of the identical amount, causing a sizable dent to the 2015 growth numbers. Therefore, in order to at least partially offset such reduction so as to avoid attention to the exercise, another “creative” downward revision seems to have been made to the GDP at CMPs for 2014 as well.

This second “adjustment” was to reduce and re-state the GDP at CMPs for 2014 from LKR 10,448 billion as per the AR 15, to LKR 10,361 billion in AR 16. This move, in turn, resulted in the GDP at CMPs for 2014 reducing by LKR 87 billion, and adding such value to the GDP at CMPs for 2015. Accordingly, this second “adjustment” served to partially compensate the reduction suffered by the GDP at CMPs for 2015 due to the initial “adjustment”. However, it would have been known that these ad hoc changes to the GDP at CMPs values for 2014 and 2015, (while serving to achieve the important outcome of higher growth for 2016), would have also led to some new issues, since those changes would have resulted in the growth figures for 2015 and 2014 having to be revised downwards quite significantly. In fact, if only the above mentioned first and second “adjustments” had been carried out, the Real Growth for 2015 would have crashed from 4.8% (as announced in AR 15) to 3.6%, while the Real Growth for 2014 would have plunged from 4.9% (as announced in AR 15) to 4.1%. Hence, a third “adjustment” has been introduced in order to maintain, or at least closely match, the already announced Growth rates for 2015 and 2014, so as to not draw too much attention towards the first and second “adjustments”. It is probably that necessity that led to the third “adjustment”, which was to materially change the GDP Deflator for the years 2014 and 2015, with retrospective effect!

The “GDP Deflator” is an economic measure of inflation and is derived by dividing the Nominal GDP by Real GDP. It is a vitally important measure because the Nominal GDP includes inflation, while Real GDP does not. Since the GDP Deflator measures the difference between Real GDP and Nominal GDP, it is often considered a more accurate measure for price inflation, and economists generally prefer this ratio because, unlike pure price indices, (e.g., CPI), the GDP Deflator is not based on a fixed basket of goods and services which could change with people’s consumption and investment patterns. In fact, for the GDP Deflator, the “basket” for each year is the total set of all goods that are produced domestically, weighted by the market value of the total consumption of each of such goods. Naturally therefore, the GDP Deflator, like the values for inflation, is a very important economic measure that needs to be computed with utmost care, consistency and professionalism, and is not a measure that should to be trifled with, or changed at anyone’s whims and fancies.

Sadly however, over the past two years, such respect has not been accorded to the GDP Deflator, and this fact is evident from Table 2 which sets out the GDP at CMPs, CCPI as per the ARs, and the changing GDP Deflators as per the AR 14, AR 15 and AR 16.

Table 2: GDP, CCPI, and GDP Deflators

(See table 02)

A study of Table 2 clearly reveals that the GDP Deflator has been liberally adjusted in 2014, 2015 and 2016, notwithstanding the fact that even a slight change to the value of the GDP Deflator would have a tremendous impact on the country’s Real Growth rate for the different years. At the same time, it would also be noted that those who were quite casually “adjusting” the value of the GDP Deflator took care not to revise or adjust the Average CCPI, possibly because any change to the familiar inflation rate would have led to a serious public discourse and undue attention.

From Table 2, it would be seen that as per AR 15, the GDP Deflator for 2011 had been slashed from 7.9% to 3.8%, while the Average CCPI has remained unchanged at 6.7%. For 2012, the GDP Deflator had been increased from 8.9% to 10.8%, while the Average CCPI has remained unchanged at 7.6%. For 2014, the GDP Deflator had been reduced from 5.1% to 3.9%, while the Average CCPI for that year has remained unchanged at 3.3%. Through all these major upward or downward adjustments to the GDP Deflator which resulted in major upheavals in the Real Growth rates for 2010, 2011, 2012, 2013 and 2014, the only explanation given to justify the change was a tiny 6-point font ‘foot-note’ which stated: “This series has been computed by splicing several series of implicit GDP deflators obtained with different base years. Hence, it would differ from a series compiled using the current and constant values of GDP”.

As already stated, the GDP Deflator is essentially a broader measure of inflation and since the CCPI is also a measure of inflation in Sri Lanka, it stands to reason that if for some reason, the GDP Deflator needed to be adjusted, the same reason would have been equally valid to effect a revision or adjustment to the CCPI figures as well. Hence, if no adjustment had been effected to the CCPI figures, it would be very difficult to justify a huge change in the GDP Deflator. Such logic leads to the inevitable conclusion that the change to the GDP Deflator was effected to achieve some other ulterior purpose, and not to fulfil a professional objective or to rectify some major error. Further, it is untenable to claim that the GDP Deflator could be affected by the splicing of the nominal GDP, and hence, that ‘foot-note’ explanation is also likely to be proved technically unsound.

Notwithstanding all these short-comings, the reality is that a major upheaval was effected to the Real GDP computations of several years via this dubious GDP Deflator change as per AR 15. At that time however, the questionable calculations and results seem to have passed un-noticed and un-challenged, perhaps because the outcomes seemed to mainly relate to past figures and statistics. Nevertheless, it is likely that the comparative ease with which these major changes to vital economic numbers were effected and accepted, would have emboldened the relevant authorities to rely on the same method once again to “adjust” the past growth numbers as reported in AR 16. Accordingly, the authorities seem to have proceeded to further revise, adjust and re-state the GDP Deflators for 2014 and 2015. This time around however, the intention appears to be to simply adjust Real Growth for the two years 2014 and 2015, so as to nullify the impact of the change in growth resulting from the reduction in the GDP at CMPs, and thereby ensuring that the growth percentages for the respective years remain at the same or almost-the-same values as reported in AR 15.

Accordingly, the GDP Deflator for 2015 has been revised down from 2.1% (as announced in AR 15) to 0.8% for 2016, while the GDP Deflator for 2014 has been revised down yet again from 3.9% (as announced in AR 15) to 2.9% in 2016. Incidentally, the revision in the GDP Deflator for 2014 was the third occasion in 3 years that the GDP Deflator has been revised in respect of 2014: from 5.1% in 2014, to 3.9% in 2015, to 2.9% in 2016!

It is also worthy to note that, with the application of the adjusted GDP Deflator values, Real Growth for 2015 has been maintained almost miraculously at the same value of 4.8%, even after the starting and ending values of GDP at CMPs have been changed quite significantly. Please see Table 3. For comparative purposes, Column (C) shows the change in Real GDP that would have taken place, if these “adjustments” had not been carried out.

Table 3: GDP Computation for 201

It would be noted that the quiet intervention to “adjust” the Real Growth to 2014 is also somewhat similar, although equally controversial. As shown in Column (B) of Table 4, the re-statement and revision of the Real Growth for 2014 was effected by applying the same dubious methodology. Here too, it would be noted that, while the Average CCPI for 2014 remained at 3.3%, the GDP Deflator was first reported at 5.1% in AR 14, and later changed to 3.9% in AR 15, and finally changed to 2.9% in AR 16. For comparative purposes, Column (D) indicates what the Real Growth for 2014 would have been, had the GDP Deflator used in the computation for AR 16 been applied in AR 15. In such an event, the Real Growth for 2014 would have been recorded as 5.9%, and not 4.9%. This computation shows the shocking manner by which the GDP Deflator has been misused in order to “massage” the growth numbers to achieve the desired results.

Table 4 : GDP Computation for 2014

Sadly, in recent times, the Sri Lankan authorities seem to have perfected a shocking series of “creative practices” and “number massaging techniques” in order to achieve politically and/or economically desired results. Needless to say, these “creative” adjustments make a mockery of the computation of GDP in Sri Lanka since the underlying intention seems to be to “produce” figures and numbers that are desired, and not those that are based upon the hallowed principles of consistency, legitimacy and credibility. This cavalier, partisan and reckless attitude would undoubtedly be a cause of grave concern to all stakeholders, particularly because if this situation were to continue, stakeholders of the Sri Lankan economy would no longer be able to place reliance on the accuracy and objectivity of the information and statistics published by the authorities.

Epilogue 1

The “tall” story…

Little Sunil was 100 centimetres tall on his 10th birthday. When he reached his 11th birthday, he had grown to be 102 centimetres. However, his father, Nimal had taken a bet with his neighbour, Piyal, an year earlier, that Sunil would grow at least 4% by the time he reaches 11.

So, what does Nimal who works in the Ministry of Finance, do? Nimal simply “adjusts” Sunil’s height on his 10th birthday to 98, expresses the increase in height relative to the revised base height as 4 centimetres, and claims Sunil has grown by 4 centimetres, or 4.1%!

Piyal is baffled, but does not notice or understand this “adjustment”, and Nimal wins the bet.

For his brilliant statistical ability, Nimal is named the Statistician of the Year by a prestigious newspaper company!

Epilogue 2:

An Extract from the Counterview Magazine of 4th March 2017, titled:

Real GDP growth 5%; Modi govt “doctored” data to arrive 7% rate, revising base figure, ignoring demonetization

Prof Prabhat Patnaik, one of the topmost Indian economists, has revealed that the Government of India’s Central Statistical Organization (CSO), while announcing 7% gross domestic product (GDP) growth for the third quarter of 2016-17 (October-December 2016), did this by “revising downwards the base upon which this growth-rate is calculated”.

Calling it a clear case of “doctoring of statistics on the part of the CSO at the behest of the government”, Patnaik says, this manipulation automatically led to a surprise “jump in the growth rate from 6.2 to 7 percent”, a point noted by no other than Soumya Ghosh, who is the chief economic advisor of the State Bank of India….

The base on which this was calculated was revised downwards not once but thrice, Prof Patnaik says, and the whole idea was to arrive at 7% rate of growth….

Concludes Prof Patnaik, “The 7% growth rate for the third quarter of 2016-17 claimed by the government which would come down to 6.2 percent if the base figure is not adjusted, would come down further if the under-representation of the informal sector in GDP estimates is taken note of, and would come down still further if the effect of arbitrarily large net indirect tax collections is additionally taken note of.” In fact, it would have been 2% lower — around 5%”…. See full article at: http://www.counterview.net/2017/03/real-gdp-growth-5-modi-govt-doctored.html

 By Kelum Bandara Courtesy The Daily Mirror

– See more at: http://www.dailymirror.lk/article/-th-Amendment-took-the-country-to-the-edge-of-the-Unitary-State-structure-Canishka-Witharana-128978.html#sthash.gJ2OhYHe.dpuf

Courtesy The Nation

The Buddhist lifestyle has some gems you can include in your daily routine to lead a content, peaceful life

Vesak Day is celebrated across the world as the day Buddha was born. Observed by Buddhists across India, Sri Lanka, China, Japan, South Korea, Taiwan, Nepal, Tibet among several other parts of the world, this year’s Vesak Day fell on May 10, Wednesday. But instead of acquainting you with the rituals associated with Vesak, let’s delve into some Buddhist practices that are relevant in the 21st Century more than they’ve ever been. The life led by Buddhist monks encourages one to give up on materialistic pleasures and focus on inner peace instead. Here are some Buddhist-monk values you can adopt to lead a content, better life.

1. Embrace minimalism: For many, owning tangible goods is synonymous to happiness. But, as per the Buddhist lifestyle, worldly possessions are a distraction that should be given little or no importance.

Monks believe in keeping their possessions to a bare minimum. Why? Because the more importance you give to tangible goods, the lesser time you have for introspection.

2. Share your knowledge: You don’t have to be a Buddhist monk to attain peace or to know how sharing knowledge helps one grow. Buddhism encourages one to share and spread knowledge whenever possible. This obviously doesn’t mean you should impose your opinions on people, but it merely stands for sharing what you know.

3. Develop empathy: While the need for empathy cannot be emphasised upon enough, there aren’t many who appreciate its importance. Buddhism includes the practice of discarding selfishness. When your soul is de-cluttered, the opportunities for you to be content are many.

4. Follow a routine: Every individual is different, agreed – but functioning with a schedule can hardly do you any harm. The Buddhist lifestyle encourages individuals to follow a routine, abide by the rules and be content when you tick all items off your list. India Today

Editorial The Island

May 16, 2017, 8:11 pm

Last week saw a dramatic turn of events replete with irony. Some Joint Opposition (JO) big guns let out a howl of protest and even called for a black flag protest against Indian Prime Minister Narendra Modi’s visit, which, they claimed, would set the seal on some controversial trade and economic pacts between India and Sri Lanka. Former President Mahinda Rajapaksa also declared that he would not attend any functions graced by PM Modi unless they were related to the Vesak festival. But, he made an about-turn and had a nocturnal meeting with the visiting Indian leader.

Whoever would have thought Rajapaksa, who accuses India of having engineered his downfall in 2015, would seek an appointment to see Modi? They did not obviously discuss anything related to Vesak or exchange pleasantries at night. What the two leaders discussed has not been revealed, but their powwow may have been aimed at bringing about some kind of rapprochement. The JO has apparently realised that if its political project is to reach fruition it has to win over India, which is capable of throwing a monkey wrench in the works.

Prime Minister Ranil Wickremesinghe was seen holding hands with the Indian PM last Friday and the following day he flew to Beijing, where he praised China’s One Belt One Road initiative, which India looks askance at. India will not take kindly to Sri Lanka’s backing for the Chinese project. The yahapalana government knows which side its bread is buttered. That is why it is making a desperate a bid to propitiate China, which alone can provide it with loans.

The yahapalana leaders declared before the 2015 presidential polls that they would scrap the Chinese-funded Port City Project immediately after coming to power. But, nothing of the sort happened. Instead, they have agreed to give the Chinese more land to be reclaimed from the sea in addition to the Hambantota Port and 15,000 of acres around it. China, which got what it needed from the Rajapaksa government, has received much more from the present administration! Whoever would have thought the yahapalana leaders would be so embarrassingly obsequious to the Chinese?

China now has both main parties, the UNP and the SLFP, in its pocket!

The JO leaders have opposed the government efforts to lease out the Trincomalee oil tank farm to India. They are also opposed to the ETCA (Economic and Technical Cooperation Agreement). But, with a history of signalling left and turning right, they are likely to go ahead with the deals the present administration has struck with India if they succeed in capturing power. Like China, India may also get much more, in such an eventuality.

The yahapalana leaders and their rivals in the JO are in this predicament, having to appease both China and India in this shameful manner, owing to foreign policy blunders on their part. The Rajapaksa government duped itself into believing that with China and Russia on its side it did not have to care two hoots about the other powerful nations such as the US and India. That turned out to be a costly mistake. Its international enemies ganged up against it and deprived it of trade concessions besides launching a human rights offensive against it and backing the 2015 regime change here. Its successor thought it would be safe so long as it was in the good books of India, the US and Europe. Today, it is without sufficient funds, having unnecessarily antagonised China to please India and its western allies.

The present-day rulers and their bêtes noires trying to make a comeback ought to realise that they have to get their foreign policy right without being puppets of any world power. Else, the country will be the loser with its harbours, airports and land being handed over to foreign powers.

නලින් ද සිල්වා

 මහින්ද හා මෝදි හමුව හදිසියේ සංවිධානය කෙරුණක් බව පෙනෙන්නට සලස්වනවා. එහෙත් එය එසේ ම වී දැයි අප දන්නේ නැහැ. කලින් සංවිධානය කරන ලද්දක් වුවත් නැතත් මේ හමුවට ජී එල් පීරිස්ගේ සම්බන්ධයක් ඇති බව හිතා ගන්න පුළුවන්. ඒ හමුවට ජී එල් හා ගෝඨාභයත් සහභාගි වී තිබෙනවා. මේ සාකච්ඡාව පිළිබඳ යම්කිසි සැකයක් දැනටමත් ඇතැමුන් අතර ඇති වී තිබෙනවා. එයින් ජී එල් පීරිස්ට ප්‍රශ්නයක් නැහැ. ඔහුට මේ රටේ මනාප නැහැ. එහෙත් අනෙක් දෙදෙනා ගැන එසේ කියන්න බැහැ. ඔවුන්ගේ කාර්යයන් පිළිබඳ විචිකිච්ඡාවක් ඇති කිරීම ජාතිකත්වයට ප්‍රශ්න ඇති කරාවි. මෛත්‍රිපාලත් මේ හමුව ගැන දැන සිටියාලු. 

ජී එල්ට ඇති ජාතිකත්වයක් නැහැ. මා එසේ කියන්නේ ඔහු මගෙන් කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ දී ජාතික චින්තනය උගන්වන්නේ ඇයි ද කියා ඇසු නිසාවත් රුපියල් ලක්‍ෂ ගණනක් වියදම් කර මට විරුද්ධව චෝදනා විභාග කිරීමට මාස තුනක පමණ කාලයක් බණ්ඩාරනායක සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේ කාමරයක් කුලියට ගත් නිසාවත් අවසානයේ දී මා විශ්වවිද්‍යාලයෙන් අස්කිරීමට දායක වූ නිසාවත් නො වෙයි. ඒ සිද්ධියේ දී විද්‍යා පීඨයේ ආචාර්යවරුන් ඔහු යොදා ගත්තා. ඉන් එක් අයකු කලක සිට මහින්දගේ විශ්වාසදායක උපදේශකවරයෙක්.

 ජී එල්ට ජාතිකත්වයක් නැති බව ඔහුගේ දේශපාලන ඉතිහාසයෙන් මැනවින් පේනවා. ජී එල් කියන විධියට නම් සක්සුදක් සේ පෙනෙනවා. ඔහු ජේ ආර්ගේ කාලයටත් පෙර සිට එ ජා ප හිතවතෙක්. ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම අවස්ථාවේ දී ඔහු සිටියේ එ ජා ප සමග. ඔහු පළාත් සභා අනුමත කළා. ඉන්පසු ප්‍රේමදාසට ආධාර කළා. පසුව රනිල් සමග වූ විරුද්ධතාව නිසා පක්‍ෂ මාරු කළා. ඔහු සංස්ථාපනයට පක්‍ෂයි. එහෙත් සංස්ථාපනයේ රනිල් ඔහුට කැමති නැහැ. ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ බලකණු එදා ජී එල් සමග එක්වුණා. ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ  ඒ අතීතය තිත්ත ඇත්තක්. මා මේ දේ කියන්නේ මට වුණු පෞද්ගලික කරදර නිසා නො වෙයි. මගේ භාර්යාවට හා දරුවන්ට පින් සිදු වන්නට මා අස් කිරීම හිතට වධයක් වුණේ නැහැ. මා රැකියාව නැති කාලයෙහි බොහෝ පොතපත කියෙව්වා.

ජී එල් පසුව චන්ද්‍රිකා සමග එක්වුණා. පැකේජය වෙනුවෙන් කටයුතු කළා. ඔහු පැකේජයේ ප්‍රධාන නියමුවෙක්. ෆෙඩරල්වාදියෙක්. පසුව මහින්දට ආධාර කළා. ඔහුගේ ආධාරයෙන් මහින්දට ඡන්ද කීයක් වැඩි වුණා ද කියා දන්නේ නැහැ. ඒ කොහොම වෙතත් ජී එල් 13 + සමග ඔහු හිටියා. ඔහු විදේශ ඇමති ලෙස මහින්ද අමාරුවේ දාපු අවස්ථා තිබුණා. ඒ සියල්ල සිදු වුණේ කෙසේ ද? ජෙනීවා සාකච්ඡා පිළිබඳ වෙන ම සාකච්ඡාවක් කරන්න වේවි.

ඉතා මෑතක දී ඔහු සමගාමී ලැයිස්තුව ඉවත් කර ගැනීමට කෙහෙළිය රඹුක්වැල්ල සමග එකතු වී ලිපියක් දී ඇත්තේ ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ අනුමැතියකින් තොරව. මෙරට කැබිනට් මණ්ඩලයෙත් නැති සාමූහික වගකීම දේශපාලන පක්‍ෂවල තියෙන්න විධියක් නැහැ. අද දේශපාලන පක්‍ෂවල එක් එක් අය තම තමන්ට කැමති ප්‍රකාශ කරනවා. පසුගිය දා ජී එල් ඉන්දියාවට ගොස් පැමිණ කිව්වේ ඉන්දියාවට මහින්ද දේශපාලන වශයෙන් විශ්‍රාම ගැන්වීමට අවශ්‍ය බවයි. ඔහු ඒ බව ප්‍රසිද්ධියේ ම කිව්වා. රහසේ මහින්දට පමණක් කිව්වේ නැහැ.

ගිය සතියේ මෝදි සමග සාකච්ඡාව ඉල්ලන්න ඇත්තේ මහින්ද වෙන්න පුළුවන්. ජී එල්ගේ වුවමනාවට මහින්ද ඉල්ලුවා වෙන්නත් පුළුවන්. එහි ජී එල් භූමිකාව අපට නිල වශයෙන් දැන ගැනීමට නො හැකියි. එයට ගෝඨාභය එක්කර ගත්තේ ඇයි? බටහිරටත් ඉන්දියාවටත් රාජපක්‍ෂලා දේශපාලන වශයෙන් විශ්‍රාම ගැන්වීමට අවශ්‍ය ද? ගෝඨාභයට විරුද්ධව එක්සත් රාජ්‍යවල නඩු  පැවරීමට විසිරුණු දෙමළ ජනයා කටයුතු කර තිබෙනවා. ඒ ඔහුගේ ද්විත්ව රටවැසිබව බලෙන් තියා ගැනීමට ද? ඔහු මෙරට ඉහළ තලයේ දේශපාලනයට සහභාගි වීම වැළැක්වීමට කිසිවකු කටයුතු කරනවා ද? 

මෝදි රාජපක්‍ෂලාට දේශපාලනයෙන් විශ්‍රාම ගන්න කිව්වා ද? එසේත් නැත්නම් වෙනත් කරුණුවලට එකඟ කරවා ගත්තා ද? මහින්ද රාජපක්‍ෂට ජනාධිපතිවරණයේ දී ඡන්දය දුන් පනස්අට ලක්‍ෂයට ම කෙසේ වෙතත් ඒ බව දැන ගැනීමට අවශ්‍ය පිරිසක් රටේ ඉන්නවා. ජී එල් සමගින් වූ මෝදි – රාජපක්‍ෂ සාකච්ඡා පිළිබඳ තොරතුරු දැන ගැනීමට යම් පිරිසකට අවශ්‍යයි. එහෙත් ජී එල් පීරිස් දි අයිලන්ඩ් පුවත්පතේ විශේෂ වාර්තාකරුවකු වූ වෙන්කට් නාරායනට දුරකතනය මගින් කියා ඇත්තේ ඒ සාකච්ඡා රහස්‍ය බවයි. ඒ වාර්තාව ඊයේ (මැයි 15) එකී පුවත්පතේ පළ වූවා. ඒ වාර්තාව ලියා ඇත්තේ ඉන්දියාවට විරුද්ධ වී ලංකාවේ දේශපාලනය කළ නොහැකිය යන අදහස ගෙන දෙන අයුරින්. සිංහල බෞද්ධයන් ඉන්දියාවට ඇති ඇල්මක් නැහැ. ඔවුන් වන්දනාවේ යන්නේ දඹදිවට මිසක් කොටින්ට ආධාර කළ ඉන්දියාවට නො වෙයි. පඬියකු කියන්න බැරි නැහැ දඹදිව කියන්නෙත් ඉන්දියාව කියා. පඬියන්ට ඒ වෙනස්කම් තේරෙන්නේ නැහැ. කොහොම වුණත් සිංහල බෞද්ධයන් තරම් රැවටෙන වෙනත් පිරිසක් නැතිවෙන්න පුළුවන්. 

මහින්ද හරි රනිල් හරි මෛත්‍රිපාල හරි වෙනත් කවුරු හරි වෙනත් රාජ්‍ය නායකයන් සමග පවත්වන රහස් කතා මොනවා ද? මේ අය පෙනී සිටින්නේ ජනතා නියෝජිතයන් ලෙස. ජනතා නියෝජිතයන් ජනතාවට හොරෙන් කරන සාකච්ඡා මොනවා ද? ජනතා නියෝජිතයකු නොවූ ජී එල්ට ජනතාවට බැඳීමක් නැහැ. ඔහු නොයෙකුත් රහස් කතා පවත්වනවා විය හැකියි. එහෙත් මහින්දට ජනතා නියෝජීිතයකු ලෙස ජනතාවට වසන් කරන දේශපාලනයක් තියෙන්න බැහැ. මෝදි රාජපක්‍ෂලා සමග සාකච්ඡා කෙළේ පෞද්ගලික කරුණු කියා අප සිතන්නේ නැහැ.

ජී එල් අද පොහොට්ටු පක්‍ෂයේ නායකයා. එහෙත් ඔහු වෙනුවෙන් කී දෙනකු රැස්වීමකට සහභාගි වේවි ද? මහින්ද ජී එල් කඩේ යවනවා ද? නැත්නම් ජී එල් මහින්ද කඩේ යවනවා ද? මේ සියල්ල පිටුපස ඉන්නේ කවුරුන් ද? අද රටේ ප්‍රධාන ප්‍රශ්නය වී ඇත්තේ ව්‍යවස්ථාව. ඒ පිළිබඳ ජී එල් කියන්නේ කුමක් ද? ජී එල් මහින්ද කණ්ඩායම හා මෛත්‍රිපාල කණ්ඩායම අතර එකතුවකට ඉතා දැඩි ලෙස විරුද්ධයි. එවැනි එකතුවකින් වුවත් අසම්මත ලෙස සම්මත කිරීමට යන ව්‍යවස්ථාවක් පරාජය කරන්න බැහැ. එසේ නම් එකතුවකටත් විරුද්ධ වීමෙන් ජී එල් කරන්නේ කුමක් ද? ජී එල් තම ක්‍රියාකාරකම් මගින් රාජපක්‍ෂලා සැකයට භාජනය කරවන අතර ව්‍යවස්ථාව  සම්මත කර ගැනීමටත් උපකාර කරනවා ද? ඊනියා ව්‍යවස්ථා මණ්ඩලයේ කටයුතුවලින් සංධානයෙන් පත් වූ සියලු මන්ත්‍රීවරුන් ඉවත් වීමට කටයුතු කරනවා ද? අද ඒ මණ්ඩලය කොහොමටත් කල් ඉකුත් වූවක් පමණයි. ඉන්දියාවට ඒ මණ්ඩලය අවශ්‍ය ද? ඒ ගැනත් මෝදි යමක් කිව්වා ද? ඒකත් රහසක් ද? 

නලින් ද සිල්වා

2017 මැයි 16

නලින් ද සිල්වා

 නීතිඥයන් අතර යම් කරුණක් පිළිබඳ එකඟතාවක් නැහැ. ඔවුන් අතර විවිධ මත තිබෙනවා. උසාවි නීතිඥයන්ගෙන් පිරී පවතින්නේත් ප්‍රධාන වශයෙන් ම එකඟතාවක් නැති නිසා. ගීතා කුමාරසිංහගේ මන්ත්‍රී ධුරය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයේදීත් එසේමයි. ඒ සම්බන්ධයෙන් මා නීතිඥයන් කිහිප දෙනකු විමසුවා. ඔවුන් අතර පොදු මතයක් නැහැ. මා දේශපාලනඥයන් සමග නම් ඒ ගැන කතා කෙළේ නැහැ. ඔවුන් අතර විවිධ මත පමණක් නොව විවිධ බලාපොරාත්තුත් තිබෙන බව ඔවුන් දන්නා හඳුනන අය සමග කළ කතා බහෙන් පෙනී යනවා. දේශපාලනඥයන් අති විශාල බහුතරය ප්‍රශ්න දෙස බලන්නේ තමන්ගේ හා තම දරුවන්ගේ (පවුලේ) පැත්තෙන් මිස රටේ පැත්තෙන් නො වෙයි. රට විනාශයට අත වනන්නේත් එබැවිනුයි.

ඇතැම් නීතිඥයන් කියන්නේ මන්ත්‍රී ධුරය අහෝසි විය හැකි නමුත් ලැයිස්තුව ප්‍රතික්‍ෂෙප නොවනු ඇති බවයි. ඇතැමුන්ට අනුව ලැයිස්තුවත් ප්‍රතික්‍ෂෙප වනු ඇති. එහි දී ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රී ධුර එ ජා පෙරමුණ අතර හා ජ වි පෙරමුණ අතර බෙදී යනු ඇතැයි කියන කණ්ඩායමක් ඉන්නවා. තවත් කණ්ඩායමකට අනුව අලුතෙන් මැතිවරණයක් පවත්වන්න වේවි. එයට සංධානයට ඉදිරිපත් විය හැකි ද යන්න ගැනත් වෙනස් මත තිබෙනවා.

මේ අතර ලැයිස්තුව ම අහෝසි කරනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වන දේශපාලනඥයන් ඉන්නවා. ඔවුන් සිතන්නේ එමගින් මෛත්‍රිපාල මහින්ද කණ්ඩායම් එකතුවකට මග පෑදී ආණ්ඩුව වෙනස් වේවි කියා හිතාගෙන!  එවිටත් ඇත්තේ මන්ත්‍රීන් 95 දෙනකු පමණක් බවත් ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට 113 දෙනකුවත් අවශ්‍ය බවත් ඔවුන්ට අමතක වෙනවා. ලැයිස්තුව අහෝසි කළහොත් මන්ත්‍රී ධුර බෙදීමේ දී එ ජා පෙරමුණට මන්ත්‍රීවරුන් 114 දෙනකු හිමි වන බව ඔවුන් අමතක කරනවා. එසේ කළහොත් ඊනියා ජාතික ආණ්ඩුවක් අවශ්‍ය වෙන්නේ නැහැ. කල්ගත වුවත් දෝෂාභියෝගවලට වුවත් ඉන් ඉඩ ලැබෙනවා. සංධානයේ 95 දෙනාගෙන් ඇතැම් අයත් එ ජා පෙරමුණේ බින්න බහීවි.

ගීතාට විරුද්ධව පැවරූ නඩුවේ සඳහන් වන්නේ කුමක් ද යන්නවත් අභියාචනාධිකරණයේ තීන්දුව කුමක් ද යන්නවත් නිශ්චිත ව දැන ගැනීමට නොහැකි වුණා. මා දන්නේ ජනමාධ්‍යවල සඳහන් වූ තොරතුරු පමණයි. මා කලින් ලිපිය ලිවුවේත් එවිට මා සතු වූ තොරතුරු අනුවයි. ඊට පසු එකතු වූ තොරතුරු අනුව පසුව ලියම් යනුවෙන් කොටසක් එකතු කළා. තොරතුරු ගලා එන්නේ හෙමින්. අනෙක් අතට තොරතුරුවල සත්‍යතාව ගැනත් සහතික වන්න බැහැ. ජනමාධ්‍යවල, විශේෂයෙන් ම රූපවාහිනී නාළිකාවල පඬියන් තමන් සෑමදෙයක් ම දන්න බව පෙන්වන්න උත්සාහ කරනවා. ඒත් ඒ එසේ නොවන බව ඉතා පැහැදිලියි. 

ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ සංධාන ලැයිස්තුවට 2015 දී විරෝධතාවක් මතු වී තිබෙනවා. තේරීම් භාර නිලධාරිතැන (මැතිවරණ කොමසාරිස්ගේ නියෝජිතයා)  ඒ විරෝධතාව ප්‍රතික්‍ෂෙප කර ඇති බවයි කියැවෙන්නේ. ඒ 1981 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ පනත මගින් ද්විත්ව පුරවැසිබව ගැන කියැවෙන්නෙ නැති නිසා කියලයි කියන්නෙ. එහෙත් විරෝධතා මතු කළ අය තේරීම් භාර නිලධාරියාට විරුද්ධව අධිකරණයට ගොස් නැහැ. මැතිවරණ කොමසාරිස් සංධාන ලැයිස්තුවේ අපේක්‍ෂකයන්ට අංක දීමටත් කටයුතු කර තිබෙනවා.

ඇතැම් නීතිඥයන් පවසන්නේ මැතිවරණයට ඉදිරිපත්වන අයකුගේ සුදුසු නුසුදුසු බව තීන්දු කෙරෙන්නේ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ පනත අනුව නොව ව්‍යවස්ථාව අනුව බවයි. පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ පනතේ ඇත්තේ සුදුසු නුසුදුසු බව ව්‍යවස්ථාවේ 90 වැනි වගන්තිය අනුව තීරණය වන බවයි. 90 වැනි වගන්තියෙන් කියැවෙන්නේ 91 වැනි වගන්තිය අනුව නුසුදුස්සන් නොවන අයට මැතිවරණ තරග කළ හැකි බවයි. එැවින් ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය වීමෙන් පසු නුසුදුසුකම පිළිබඳ අදාළ නිර්ණායක දහනවවැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය මගින් කියැවෙන බව ඔවුන් කියනවා. ඒ නීතිඥයන්ට අනුව ගාල්ල තේරීම් භාර නිලධාරිතැන ක්‍රියා කර ඇති ආකාරය වැරදියි. අභියාචනාධිකරණයේ දී තීන්දුව දී ඇත්තේ එලෙස ව්‍යවස්ථාවේ 90 හා 91 වැනි වගන්ති යටතේ බවයි ඔවුන්ගේ වැටහීම.

මේ සම්බන්ධයෙන් වෙනත් මත ද තියෙනවා. කෙසේ වුවත් මේ නඩුව මෙසේ ගොනු කර ඇත්තේ ඇයි ද යන්න ප්‍රශ්නයක්. ව්‍යවස්ථාවේ 91 වැනි වගන්තිය යටතේ ද්විත්ව පුරවැසියකුට පාර්ලිමේන්තුවේ අසුන් ගැනීමටවත් ඡන්දය දීමටවත් බැහැ. ඒ අනුව ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පත් වූ ද්විත්ව පුරවැසියකුට වුවත් පාර්ලිමේන්තුවේ අසුන් ගැනීමට බැහැ. එහි දී පත්කළ ආකාරය හෝ පත් වූ ආකාරය හෝ බලපාන්නේ නැහැ.

මේ නඩුවේ තීන්දුව අනුව ආණ්ඩුවේ පැවැත්මට බලපාන ප්‍රශ්න මතු වේවි. පාර්ලිමේන්තුවට පත් වූ ආකාරය සලකා බැලීම මත ගීතාට මන්ත්‍රී ධුරය අහිමි වුවහොත් ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ සංධාන ලැයිස්තුව ප්‍රතික්‍ෂෙප කරන ලෙස ඉල්ලා පෙත්සමක් ගොනු කිරීමටත් ඉඩ තිබෙනවා. එය අර්බුදකාරී තත්වයකට මග පාදාවි. රනිල්ට එ ජා පෙරමුණේ පමණක් ආණ්ඩුවක් අවශ්‍ය නම් එලෙස පෙත්සමක් ගොනු කරවීමට ඔහු පසුබට වන එකක් නැහැ. මේ සියල්ලෙහි අවසාන තීරණය ඇත්තේ කතානායකටවත් මැතිවරණ කොමිසමටවත් නොව ශ්‍රෙෂ්ඨාධිකරණයට බව අප අමතක කළ යුතු නැහැ. 

මේ ලිපිිය ද තවත් ලිපි ද කාලය වෙබ් අඩවියෙන් කියවිය හැකි ය.

http://www1.kalaya.org

නලින් ද සිල්වා

2017 මැයි 15

Berklee College of Music

Celebrate Sri Lanka” is a project initiated by Berklee students from Sri Lanka in order to foster relationships between the island nation of Sri Lanka and Berklee College of Music, USA. The project was commenced at the LOFT, featuring guest artists Nalinda Pieris, Uthpala Eroshan and Dilhan Pinnagoda, all traditional Sri Lankan musicians based in New York. They conducted a workshop on Sri Lankan drums and dance with performances featuring the various costumes, performance techniques and rituals. The second phase of the project was the release of this music video, which brings together students from both Berklee College of Music and the Boston Conservatory, representing 17 different countries all journeying together in this musical voyage.

Special mention to the following individuals, without whom none of this would have been possible:

Tamia Jordan: Director of Student Activities Center, Joshua Crary: Diversity Programs Advisor for the Office of Diversity and Inclusion, Brenda Bailey: Assistant Director of the Office of Diversity and Inclusion, Michael Borgida: Marketing Manager at Berklee College of Music, Sara Galo: President of Student Government Association at Boston Conservatory, Swarna Adikari, Arjuna Balasuriya and Families for providing decorations.

H. L. D. Mahindapala

The stark contrast in the approach to the long-running North-South crisis, plagued with political and military confrontations, is seen clearly in the S.J.V. Chelvanayakam Memorial lecture” delivered by Dr. Rajitha Senaratne, Minister of Health, on 26th April 2017. In it he lauds Chelva”, the Father of Tamil separatism, to stratospheric heights as if he was the God-granted saviour of the Tamils and, by extension, the nation as well. His objective undoubtedly is to win Tamil votes and keep the TNA within the UNP fold. But the persistent counter moves pursued by V. Wigneswaran to demonise the Sinhala leaders has undermined the goodwill that Dr. Senaratne hopes to achieve. Wiggs” has been using his official position as Chief Minister of the Northern Province to generate hate against the Sinhalese by denigrating and condemning all Sinhala leaders,  from D. S. Senanayake to Mahinda Rajapakse, as genocidal exterminators of Tamils. It would have enhanced his image if his accusations were based on historical realities. But then, as the informed community is aware, writing political fiction to demonise the Sinhala-Buddhists has been the permanent occupation of Tamil leaders and their agents in the South from colonial days.

The hostile reaction of Wiggs” is in keeping with the Tamil tradition of demonising the Sinhala South at every turn. From the Northern perspective, anti-Sinhala-Buddhist politics has always enabled the Vellala leaders to pose as the defenders of Tamil rights, protecting them from the Sinhala enemies.” But there is a hidden agenda to this anti-Sinhala-Buddhist politics of the Vellalas – the dominant masters of Jaffna who invariably determined the course of Tamil politics. It was they who defined, programmed and implemented peninsular politics at all times. And their strategy was to define the Sinhala-Buddhists as their bogeyman. Their calculated strategy of accusing the Sinhala majority of discriminating against the minority has succeeded not because it is true but because it has been repeated ad nauseam over the years..

Demonising the Sinhala south gave them political mileage which the most advanced advertising agency could not program. With that they managed to gain global political sympathy as victims of majoritarianism. But there is a contradiction in this. Available statistic prove that they have been the most privileged community in Sri Lanka when  they were claiming  to be the victims of discrimination by the majority. This cry was first raised by G. G. Ponnambalam in his ten-hour  lecture to the Soulbury Commission in the late thirties. The Commissioners dismissed it as unsubstantiated propaganda. Later, of course, there were missteps which contributed to worsening  of the North-South relations. Despite the infirmities which affected all three communities – Tamils, Muslims and Indian Tamils – only the Jaffna Tamils took to violence. Why? If the majority Sinhalese were that bad against the Tamil-speaking minorities how did the Tamil-speaking Muslims and Indian Tamils manage to co-exist peacefully with the majority? The accusations against the majority by the Tamil minority evaporate when only they refused to co-exist peacefully. If two of the minorities could resolve their difference non-violently, within the democratic framework, why did only the Vellala Tamils of North fail?  Obviously, the Vellala Tamil agenda would have gone way beyond that of the other two communities who  did  not  resort to violence.

The failure to rope in all the Tamil-speaking  people  into  the Vellala agenda was a deadly blow to their claims of victimology. Besides, they had to swallow their  pride when their strategy eventually boomeranged on them. The very forces they unleashed to beat the Sinhalese turned against  them. First, the anti-Sinhala-Buddhist campaigns painted the Vellalas into a corner from  which they couldn’t get out. The more they demonised the Sinhala-Buddhist the more they were forced to withdraw into the extreme end of aggressive politics. And finally when they unleashed the Vadukoddian boys” to beat the Sinhalese, they turned against the Vellalas and annihilated the leadership that fathered the Vadukoddai Resolution. The plus factor to the Vellalas, however, was that the more they took to the extreme racism the more they were able to tighten the grip on Jaffna as the saviours of Tamils. This, in short, is the history of post-independent era. It a history that flowed from provocative and arrogant politics of G. G. Ponnambalam, and his successor S. J. Chelvanayakam. They were the two decisive figures who laid the foundations for peninsular politics and both of them took Jaffna, in stages, to the extreme end of the racist spectrum.

But their roles, as Vellala leaders, were portrayed as defenders of Tamil nationalism”— a fiction which popped up  in the minds of Tamils in the late fifties when they were looking for an  excuse to justify Tamil extremism. For instance, both shot  into the limelight raising cries of discrimination” and not  nationalism”. The thirties and the forties were the years when massive tidal waves of anti-imperialistic passions were sweeping  the globe. Neither of the Tamil leaders raised a nationalistic cry then. GG” cried for 50 – 50” in the thirties and SJV” cried for federalism in the forties. Both rose to power and held power in Jaffna on the support of the English-speaking Vellalas, mainly in  government  service, who dominated peninsular politics. On the whole,” wrote Prof. A. J. Wilson, son-in law of S. J. V. Chelvanayakam, the Tamil vellalas have dominated government service and the  professions, with the occasional member from minority castes,” (p. 140 — S. J. V. Chelvanayakam and the Crisis of Sri Lankan Tamil Nationalism, 1947 – 1977, A political Biography, A. J. Wilson, Lake House Bookshop, 1993). Both leaders banked  on  this group of  Vellala public servants to launch and promote their Jaffna-centric politics. They were also dependent on the Vellala villagers who dominated the electorates in Jaffna..Besides, both leaders represented Vellala interests and not that of all the Tamils, most of whom were excluded as pariahs. The omission of  the critical role played by the Vellalas has distorted the main  perspectives of national politics, leading to a one-eyed view of blaming only the Sinhala south. It resulted in a mono-causal view which exonerated the Vellalas from any responsibilities of directing Jaffna politics into the  hell-hole in Nandikadal.

Consequently, national politics has been projected as if  there was only one-way traffic with Yal Devi going up North and never coming down to the South. The unrelenting flow of Northern forces coming down to bedevil national politics was hardly drawn to explain the division of the nation into two hostile camps. It was, as if the Vellalas, the over-determining force in Northern politics, were non-existent, or only a negligible factor. They were hiding behind the mask of being Tamils to  claim the status of a minority oppressed by the majority Sinhalese. Furthermore, their upbringing and their casteist environment made them prisoners of Vellala interests only. Their arrogance and superiority complex also  provided no space for anything  other than Vellalaism in Jaffna.

The  grim  realities, as depicted by K. Daniel in his classic  novel, Kanal, confirm that the  sole factor that  determined Jaffna culture was Vellalaism. Daniel dramatically exposed how the Vellalas lived their  separate lives, keeping  the  other half away from  the temples, schools, farms, churches, buses, etc. The Vellalas even dictated to the low-castes how they should conduct their weddings and funerals. If they violated the Vellala customs and laws they were beaten,sometimes to death. They would not share a drop of water with the low-castes or allow them to walk in daylight in case they polluted the pure eyes of the Vellalas. With the Vellalas suppressing and excluding the other” there was no  space for  the other half  to play a role in  peninsular politics.  The Jaffna culture was structured from feudal times to hand over supremacy only to the Vellalas. Consequently, there was only one player in peninsular politics : the Vellalas.It was the Vellala factor that steered peninsular and national politics.

Yet this over-determining factor is missing in the analyses of Northern political landscape. Sweeping  the critical role played by the Vellalas under the carpet gave the upper  hand to the Vellalas to hide their obscene casteist politics. They needed ideological masks because they could not operate, either  inside Jaffna or  outside, as a casteist force. Not in  modern times. They could win  respectability and integrity only if they shifted to a more acceptable and broader brand name  known as the Tamils. They were, of  course, proud to be Vellalas in  feudal and colonial times. But they could not survive as Vellalas in modern times. They were equally proud to proclaim their status as Vellalas inside Jaffna. But when they came out  of the peninsular and moved  into the civilised world they declared themselves to be Tamils. They played the roles of Dr. Jekyll and Mr. Hide craftily depending  on which face would help them to extract the maximum political advantage to retain / expand their power and privileges. So from time to time they changed their masks. For instance in London they could not claim to be Vellalas, except among themselves, because the English would have no sympathy for oppressive caste-masters. In London they would pose as Tamils oppressed by the Sinhalese. When they come  to Jaffna they would resume their Vellala status to regain all the power and privileges available only inside the closed society. In short, their geographical location determined their identity. This explains why the Vellalas have been operating under the smokescreen  of Tamils which has no relevance to the realities of Jaffna politics.

The Vellalas and the Tamils were two different communities put together by force of circumstances in the gulag  of Jaffna. The absence of  this factor is the fundamental flaw in the political analyses of Sri Lankan politics. Their critical role has been disguised and passed off as Tamils though they would not  have bar of being one with the Tamils living  outside their caste fence. The fact is that there was no Tamils politics, encompassing all layers of Jaffna society. There was only Vellala politics. And it was their politics that dragged Jaffna all the way from the first communal  riots provoked by GG” in Navalapitiya in 1939 to Battekotte (Vadukoddai in Tamil) Resolution in 1976 and then finally to Nandikadal. It was the Vellalas who determined the destiny of Jaffna every step of the way, from feudal and colonial times to the end of their boys”, led by Velupillai Prabhakaran, the first-born child  of the Vellala Battekotte Resolution.

Yes, of course, the Vellalas were Tamils at birth but as adults were the Vellalas for the Tamils whom they oppressed during feudal and colonial times? Throughout their history they fought the low-castes tooth and nail to maintain their supremacy by oppressing their fellow-Tamils. The caste factor was so ingrained in their genes that at one stage they were willing to join hands with the Sinhala Goigamas  to maintain their  supremacy over the low-caste Tamils. Their hatred of the Tamil low-castes was so great that they held talks with the Sinhala Goigamas (the equivalent of Vellalas of the north) to form political alliances. In fact,” wrote Wilson, during these years (1920s) there was discussion in certain influential Tamil circles about the possibility of a political alliance between the Sinhalese Goyigama and their Ceylon Tamil vellala counterparts. Such a view was seriously put forward at a closed meeting of Ceylon Tamils held  at the Colombo town Hall in 1954. These Ceylon Tamils hoped to  trade on the contempt that some of the influential Goyigama politicians had for the Karawas. / There continued vague prospects of Goyigama – Vellala partnership when sections of the Ceylon Tamil political elites, after independence , cooperated with the Goyigama-oriented United National Party governments (1948 – 1956). Ceylon Tamils held important portfolios relating to trade commerce, industries, industrial research and fisheries and housing in these governments.(pp. 466 – 467 – Race, Religion, Language and Caste in the Subnationalisms of Sri Lanka, A Jeyaratnam Wilson in Collective Identities Nationalism and Protest in Modern Sri Lanka, Marga Institute, 1979). Clearly, the Vellalas were a serious threat to the Tamils as well as the other communities.

This omission of the critical role played by the Vellalas has been the missing link in analysing national politics. It is their self-serving, aggressive politics that pushed the national agenda too. In short, national politics would not have been pushed into military confrontations if there were only Tamils, as seen in the case of the other two communities, the Muslims and the Indian Tamils. It is the Vellalas who manufactured anti-Sinhala-Buddhist venom, in the name of protecting the Tamils, to poison the Jaffna  landscape. The other two communities managed to resolve their  difference without violent confrontations. So why did only the Jaffna fail to co-exist  peacefully, despite resolving the major grievances” with which they launched their anti-Sinhala-Buddhist campaigns? Historical records establish that it is the provocative Vellala leadership that intransigently and implacably dragged Jaffna in the pre-and-post independent era to military confrontations. And they paid for their folly with the annihilation of the Vellala fathers who passed the Battekotte Resolution.

Throughout their post-independent campaigns they cunningly manipulated their propaganda to present themselves as the saviours of the Tamils. The international community too was made to believe that at the  core of the North-South conflict was a majority-minority issue. There was no concerted or intelligent campaign to challenge the myths of the Vellalas – the most privileged community in Sri Lanka – posing as the oppressed minority. The Vellalas still survive globally on this myth of victimology. If the fiction of discriminating against  minorities is such a dominant and deeply divisive factor how come the other two communities refused to join the Vellalas? In fact, SJV” launched his iyakkam (movement) of the Thamil Payasoom Makkal ( Tamil-speaking people) to  form  a common front but it failed to take off the ground. Why? Obviously, there was no common agreement  about discrimination” by the Sinhala state” among  the Tamil-speaking people. Consequently, only one minority – i.e. the Vellala Tamils – refused to co-exist with the majority on the grounds of discrimination”? And they got away with their myth of victimology, mainly because our so-called intellectuals refused / failed to analyse the underlying issues objectively. Our intellectual and academic  mytho-maniacs too joined the bandwagon to promote and substantiate the Vellala fictions of  victimology.

The result was to project the Vellalas oppressors as the saviours of the Tamils. This Cyclopian view  distorted the main  perspectives of national politics, leading to the one-eyed  accusation of blaming only the Sinhala south. It resulted in a mono-causal view which exonerated the Vellalas who consistently drove Northern  politics to mono-ethnic extremism by demonising the Sinhala-Buddhists as their implacable enemies.

P.S. : Please note that this  article is based on Tamil sources all of whom are respected authorities on peninsular politics. Critics should argue against them if they disagree.

To be continued

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

පොල්පොට්ගේ මරණය

1998 අප්‍රේල් 15 වෙනි දින පොල්පොට් තායි කම්පුචියානු දේශසීමාවට ආසන්නයේ අවසන් හුස්ම හෙළීය. සිදු කරන ලද අපරාධය විශාල මෙන්ම ඒ සඳහා ලැබිය යුතු දඬුවම් කුඩාවේ. The bigger the crime the smaller the penaltyයන වැකිය පවසන ලද්දේ ෆෙඩ්රික් ෂෙලර් විසිනි. ඔහුගේ අදහස සනාථ කරමින් කළ අපරාධ සඳහා පොල්පොට්ට දඬුවම් නොලැබිණි. අවසාන කාලයේදී කෙමරූජ් ගරිල්ලන්ගේම අත්අඩංගුවට පත්වූ පොල්පොට් තම දිවියේ අවසාන වසර කිහිපය ගතකළේ රෝගියෙකු වශයෙනි. මිය යන විට ඔහුගේ වයස අවුරුදු 73 ක් විය.

ඔහුගේ මෘතශරීරය කිසිඳු අවමංගල්‍ය උත්සවයකින් තොරව ආදාහනය කරන ලදී. පොල්පොට්ගේ මරණය පිළිබඳව නොයෙකුත් සැක මතු වී තිබේ. ඔහුගේ දෙවන බිරිඳ Hleas පවසන පරිදි ඔහුගේ මරණය සිදුවූ දිනයේ 1998 අප්‍රේල් 15 දින රාත්‍රියේ ඔහු ඇමෙරිකානු VOA ගුවන් විදුලි සේවයට සවන් දී තිබේ. කෙමරුජ් සංවිධානය පොල්පොට් යුද අපරාධ සඳහා බලධාරීන්ට භාරදීමට නියමිත බව ඔහුට දැනගන්නට ලැබිණි. මේ නිසා පොල්පොට් සිටියේ බියෙන් හා කලබලකාරි තත්වයකිනි. අන්තර් ජාතික යුධ අධිකරණය මගහැරීම සඳහා පොල්පොට් දිවිනසා ගත්තේදැයි සැකයක් මතුවේ.

වධකාගාරයේ පාලකයා හඬා වැළපෙයි.

Tuol sleng හෙවත් S-21 වධකාගාරයේ පාළකයාව සිටි Duchහෙවත් Kang Kech Eav සමූහ මිනීවලක් වෙත ගෙනයනු ලැබීය. කම්පුචියානු හා එක්සත් ජාතීන්ගෙන් සැදුම්ලත් විනිශ්චය කාරවරුන් 80 දෙනෙකුගෙන් යුත් මෙම අධිකරණ මඬුල්ලද මෙම අවස්ථාවට සභාගී වූහ.

පුද්ගලයන් 120 දෙනෙකු මරා වළදමා තිබූ මෙම ස්ථානයේදී දී හිටපු වධකාගාර පාළකයා දණින් වැටී වැලපුන අතර තමන් කළ අපරාධ සඳහා සමාව ඉල්ලා සිටියේය. ගොඩදමා තිබූ මිනිස් හිස්කබල් අභිමුඛයේ දණින් වැටුණු ඔහු කෙමරූජ්වරුන් විසින් මරාදැමූ පුද්ගලයන්ගේ ආත්මවලට සැනසීම ලැබේවායි පතන ලදී.

Tuol Sleng වධකාගාරයේ පුද්ගලයන් ඝාතනය කිරීම සිදු කෙරුණේ ඔහුට ලැබුණු නියෝග මත බව හෙතෙම පවසා තිබේ. S-21 වධකාගාරයේ රැඳවියෙක්ව සිට දිවිගලවා ගත් Chum Manh පවසන අන්දමට Duch විසින් ඔහුගේ බිළිඳු දරුවා හා බිරිඳ මරා දැමීමට නියෝග දී ඇත.

අපි යුක්තිය වෙනුවෙන් වසර 30 බලා සිටියෙමු.

Theary Seng ගේ දෙමාපියන් කෙමරුජ්වරු විසින් මරා දමන ලදී. ඉන්පසු ඇය ජීවත්වූයේ කෙමරූජ් භීෂණය සමගිනි. කෙමරූජ්වරුන්ගේ බලය පිරිහීමත් සමඟ ඇමෙරිකාවට පළාගිය ඇය දැන් නීතිඥවරියකි.

හිටපු කෙමරුජ් නායක Nuon Chea ට එරෙහිව නඩුවිභාගයේදී සාක්ෂිදුන් Theary seng කෙමරූජ් ඇයගේ ආත්මය සිඳ දැමූ අයුරු විස්තර කළාය. දැනට ජිවතුන් අතර, සිටින කෙමරුජ් ෙජ්ෂ්ඨතම නායකයා වන Nuon Chea හට එදිරිව ඇති නඩුව තවදුරටත් විභාග කරන ලෙස ඇය ඉල්ලා සිටියාය.

මෙය අතීතයේ සිදුවූ සිද්ධියක් ලෙස සලකා විත්තිකරුවන්ට තමන් විසින් කළ අපරාධ වලින් ගැලවී යාමට ඉඩ නොදිය යුතුයි.”යන්න අවධාරණය කළ ඇය අපි යුක්තිය වෙනුවෙන් වසර 30 ක් බලා සිටියෙමු” යැයි අධිකරණයේදී පැවසුවාය. ඇයගේ දෙමාපියන් මරා දමන විට ඇයගේ වයස අවුරුදු 7 කි.

Tuol Sleng වධකාගාරයෙන් බේරුණු භාග්‍යවන්තයින්

සිරකරුවන් අතරින් Tuol Sleng වධකාගාරයෙන් පණපිටින් පැමිණීමට හැකිවූයේ දොළොස් දෙනෙකුට පමණි. Chim Math මෙම දොලොස් දෙනා අතර සිටි එකම කාන්තාවයි. අනෙක් සියළුමදෙනා ම පිරිමි වූහ. අත්අඩංගුවට ගනු ලැබූ Vann Nath නම් පුද්ගලයාගේ පණ රැකුණේ ඔහුට චිත්‍ර ඇඳීමට තිබුණු හැකියාව නිසාය. ඔහු පොල්පොට්ගේ චිත්‍ර ඇඳීය. එම නිසා ඔහුට චිත්‍ර ඇඳීමට ඉඩ දෙනු ලැබීය. නිදහස ලැබීමෙන් පසු Vann Nathවධකාගාරයේදී සියැසින් දුටු වධක සිද්ධීන් චිත්‍රයට නැගීය.

දෙපාවලින් එල්ලා පහරකනු ලබන මිනිසුන්, ඇඳන්වලට බැඳ තියුණු අවිවලින් ශරීර අවයම කපාදමා තිබුණු මිනිසුන්, විදුලි පහර වලට ලක්කළ මිනිසුන්, ඔහුගේ චිත්‍ර අතර වෙයි.

Tuol Sleng වධකාගාරයේ 1720 ක පිරිසක් සේවය කළහ. ඒ අතරින් 300 ක පිරිසක් සිරකරුවන්ගෙන් ප්‍රශ්න කරන්නන් (Interrogators) වූහ. වධකාගාරයේ පාළකයා වූයේ Duchසහෝදරයාය. ඔහු වෘත්තියෙන් ගණිත ගුරුවරයකු විය. පොල්පොට් සමඟ ලඟින් වැඩකළ Duch සහෝදරයා මෙහි පාළකයා වීටම සුදුසු බව පොල්පොට් තීරණය කළේය.

Tuol Sleng වධකාගාරය පිළිබඳව මුලින්ම ලොවට තතු හෙළිකරන ලද්දේ හෝ වැන් ටායි” නැමති ඡායාරූප ශිල්පියාය. වියට්නාම් හමුදාවේ සේවය කළ ඔහු 1979 වසරේදී ටෝඋල් Sleng මස්මඩුව පිළිබඳව රහස ලොවට හෙළි කළේය.

කෙමරූජ් රජයේ බිඳවැටීමත් සමඟම මෙම වධකාගාරයේ තිබූ ලිපි ලේඛන ඡායාරූප විනාශ කරනු ලැබීම නිසා මෙහි යථා තත්වය තවමත් අනාවරණය වී නැත. 2003 වසරේ Rith Ponh නම් සිනමාවේදියා විසින් The Khmer Rouge Killing Machine නම් චිත්‍රපටය එළිදක්වනු ලැබීය. මෙම චිත්‍රපටයේ තේමාව වූයේ Tuol Sleng වධකාගාරයෙන් බේරුණු මිනිසුන් ස්වල්ප දෙනා පිළිබඳවයි.

වධකාගාරයේ චිත්‍ර ශිල්පියා

Vann Nath කුප්‍රකට S-21 වධකාගාරයේ රැඳවියන් අතරින් පණපිටින් බේරීමට සමත්වූ පුද්ගලයන් 7 දෙනාගෙන් එක් අයෙකි. තවමත් ජිවතුන් අතර සිටින ඔහු වධකාගාරයේ භිෂණය පිළිබඳ කරුණු ලොවට හෙළි කරයි.

චිත්‍ර ඇඳීමට තිබූ දක‍ෂතාවය නිසා සිරමැදිරියේ අනෙක් සිරකරුවන්ට වඩා ඔහුට විශේෂ තැනක් හිමි විය. මෙම දක‍ෂතාවය ඔහු මරණයෙන් ගැලවීමට උපකාරි විය. පොල්පොට්ගේ චිත්‍ර ඇඳීමට නියම වූ Vann Nath හට ඉන් පළායාමට හැකි වූයේ 1979 වියට්නාම් ආක්‍රමණය නිසාය. පසුව ඔහුගේ අත්දැකීම් කැටිකරගත් The Khmer Rouge Killing Machine වෘතාන්ත චිත්‍රපටය නිපදවන ලදී.

Vann Nath විසින් අඳින ලද චිත්‍ර S-21 වධකාගාරයේ සිදුවූ බිහිසුණු සිද්ධීන් රාශියක් නිරූපනය කරයි. මෙකී චිත්‍ර අතර කුඩා බිළිදෙකු මවගෙන් උදුරාගෙන පොළොවේ ගසන කෙමරූජ් භටයන් දෙදෙනෙක්, මිනිසෙකුට පණයන තෙක් මුගුරුවලින් පහර දෙන වධකයන් බෙලි කැපූ කවන්ධ රූප, යනාදි ඇඟ කිළිපොලා යන දර්ශන තිබේ.

කෙමරූජ් භීෂණය පිළිබඳ සාක්ෂිකරුවෙකුවන Vann Nath මෙසේ කියයි. පිට ග්‍රහලෝකවල ජීවීන් සිටීදැයි ම නිතරම මගෙන් අසමි. එසේ ජීවීන් සිටිත්නම් ඔවුන් අප මෙන් දුක් දොම්නස් වලට පාත්‍ර වෙනවාද? ඔවුන් අප මෙන් දුක් වේදනා වලට පත් නොවේ නම්, මම එවැනි ග්‍රහලොවක උපත ලැබීමට කැමැත්තෙමි. ඒ මන්දයත් කෙමරූජ්වරුන් යටතේ දුක්විඳ හා අන්‍යයන් දුක්විඳිනවා මා දැක ඇති බැවිනි.”

1978 ජනවාරි 7 දින කුඹුරු වැඩ කරමින් සිටියදී ඔව්හු මා අත්අඩංගුවට ගත්හ. ඉන්පසුව මා සිහිනයකින්වත් නොසිතූ දේවල් ගැන චෝදනා කළහ. මා රහස් සංවිධානයකට අයත් සාමාජිකයෙකු බවත්, අන්කා දහම මා උල්ලංඝනය කොට ඇති බවත්, ඔව්හු කීහ. එහෙත් එම වැරදි මම රහසින්වත් කර නොතිබිණි. ඔව්හු මට විදුලි ප්‍රහාර නියම කළහ. විදුලිය මගේ ශරීරයට කාවැදෙද්දී මට දෙතුන් වරක් සිහිනැති විය.

ඉන්පසුව ඔව්හු මා S-21 Toul Sleng වධකාගාරයට ගෙන ගියහ. ඔව්හු මා තෙවන මහලේ සිරගත කළහ. මා සමඟ තවත් සිරකරුවන් පනස්දෙනෙක් සිටියහ. අපට ආහාර දෙන ලද්දේ උදෑසන අටටත්, රාත්‍රී අටටත්ය. ආහාර ලෙස දුන්නේ හාල් තේ හැඳි ස්වල්පයකින් යොදා පිළියෙළ කළ කැඳය. අපට බීමට වතුර නොදෙන ලදී. මුත්‍රා කිරීම සඳහාත්, මළපහ කිරීම සඳහාත්, දෙනු ලැබුවේ කුඩා වානේ බාල්දියකි. මුත්‍රා හෝ මළ ඉහිරුනේ නම් අදාල පුද්ගලයාට එය දිවගින් ශුද්ධ පවිත්‍ර කිරීමට නියම කෙරුණි.

මෙම නරකාදියේ මා ජිවත්වූයේ කෙසේදැයි මට නොතේරේ. මාසයකට පසුව දිනක් මෙම වධකාගාරයේ පාළක Duch අභිමුවට මා රැගෙන යන ලදී. මා චිත්‍ර ශිල්පියකු බව දැනගත් ඔහු මට පොල්පොට්ගේ විශාල චිත්‍රයක් ඇඳීමට නියම කළේය. මට පෙර ඒ කාර්යය නියම වූ සිරකරුවන් දෙදෙනෙකුගේ චිත්‍රය අසාර්ථක වූ නිසා ඔවුන් මරණයට පත් කරන ලදී. මේ චිත්‍රය ඇඳීම මගේ මරණය හෝ ජීවත්වීම තිරණය කරන බැවින් මේ ගැන මගේ විශේෂ අවධානය යොමු කළ යුතුබව මට වැටහිණි.

විශේෂ අවධානයකින් හා මහත් පරිශ්‍රමයකින් යුතුව චිත්‍රය ඇඳීමට පටන් ගතිමි. සෑම පින්සල් පහරක්ම මගේ ජීවිතය රැකදෙන වෑයමක් විය. නිරාහාරව බියෙන් හා කම්පනයෙන් යුතුව මෙවැනි සුවිසල් චිත්‍රයක් නිම කිරීම අතිශයින්ම අසීරු කටයුත්තක් විය. එහෙත් එම කාර්යය මම සාර්ථකව නිම කළෙමි. මෙම චිත්‍රය මට ජීවිත දානය ලබා දුන්නේය.

Vann Nath හට නිදහස ලැබීමෙන් පසු කෞතුගාරයක් බවට පත්කළ Toul Sleng වධකාගාරයේ හෙතෙම සේවය කළේය. දැන් ඔහු චිත්‍ර ශිල්පියෙකු ලෙස ජීවිකාව ගෙන යයි.

Toul Sleng කෞතුකාගාරය

කෙමරූජ් ජන ඝාතනය වර්තමාන ලෝකයට පවසන සාක්ෂිය වනාහි Toul Sleng කෞතුකාගාරයයි. නොම්පෙන්හි පිහිටා ඇති මෙම කෞතුකාගාර ගොඩනැගිල්ල අතීතයේ උසස් පාසලකි. කෙමරූජ්වරු මෙම පාසල් ගොඩනැගිල්ල හිර කඳවුරක් බවට පරිවර්තනය කළෝය.

1975 සිට 1979 දක්වා පුද්ගලයන් 17000 ක් මෙහි සිරකරුවන් ලෙස රඳවා සිටි බවට සාක්ෂි තිබේ. 1980 දී මෙයින් පණපිටින් නිදහස් ලෝකයට පැමිණියේ පුද්ගලයන් හත්දෙනෙකු පමණි. උන්ඩ අරපරෙස්සම් කර ගැනීම සඳහා සිරකරුවන්ට වෙඩි තැබුවේ කලාතුරකිනි. මොට්ට ආයුධ වලින් පහර දී හෝ තියුණු ආයුධ වලින් කපා කොටා ඔවුන්ව මරා දැමීම මෙම ඝාතක ස්ථානයේ නිබඳවම සිදු කෙරිණි. ඇතැම්විට ප්ලාස්ටික් බෑග් මුහුණට දමා සිරකොට හුස්ම ගැනීම වලකා ලමින් සිරකරුවන් මරා දැමීමටද මෙහි භාවිතා වූ තව එක් මාරක ක්‍රමවේදයකි.

මෙම කෞතුකාගාරයේ සිරකරුවන් වද බන්ධනයට පත් කිරීම සඳහා යොදා ගන්නා ලද උපකරණ ප්‍රදර්ශනය කෙරේ. බාල්ක, මිනිසුන් එල්ලන කොකු, දම්වැල්, යකඩපොලූ, කඩු, පිහි, ජලටැංකි, මේවා සියල්ලන්ටම ඇත්තේ මාරක ඉතිහාසයකි.

කෞතුකාගාරය පුරා මිනී හිස් කබල් ඇට කැබලි, දක්නට තිබේ. ඇතැම් ඇටකටුවල පොරෝ පහරවල්, අස්ථී බිඳීම්, දක්නට ඇත. සමහර ඇටකටු අවුරුදු 10-12 අතර වයස් සීමා ඇති ළමුන්ගේ බව සනාථ කොට තිබීමෙන් පෙනී යන්නේ කෙමරූජ් භීෂණයේ රුදුරු බවයි.

යේල් විශ්ව විද්‍යාලය කෙමරූජ් භීෂණය අධ්‍යයන කරයි.

1994 වසරේ යේල් විශ්විද්‍යාලය විසින් CGP හෙවත් Cambodian Genocide Programme අරඹනු ලැබීය. මෙම අධ්‍යනයේ අරමුණ වූයේ පොල්පොට්ගේ ජන ඝාතනයට තුඩුදුන් හේතු කාරණා සොයා බැලීමය. එසේම ව්‍යසනයේ ප්‍රමාණය, ඒ සඳහා දායක වූවන් කවරහුද යන්න සොයා බැලීම් කෙරුණි.

චීනය පොල්පොට් පිළිගනියි

1977 වසරේ පොල්පොට් චීනයේ සංචාරයක නිරත විය. වියට්නාමයට එදිරිව යුද ආධාර ලබා දීමට චීනය පොල්පොට්ට එකඟ විය. එසේම ඔහු විසින් සිදුකරගෙන යන ආර්ථීක ක්‍රියා පිළිවෙත් චීනය අනුමත කරන ලදී. වසරකට ඩොලර් මිලියන 5 ක් වටිනා අවි චීනය විසින් පොල්පොට්ට සැපයූ බව වාර්තා වේ.

එහෙත් වියට්නාමය සමඟ සටන් උත්සන්න වූ විට පොල්පොට් චීන හමුදා පොල්පොට්ගේ සහයට එවන ලෙස ඉල්ලා සිටියද චීන බලධාරීන් ඊට එකඟ නොවූහ. පොල්පොට්ගේ පාලන යුගයේදී කම්පුචියාව අන්තර් ජාතික තහනම් වලට ලක්වූයේ නැත. රටවල් 63 ක් විසින් කම්පුචියාවේ කෙමරූජ් පාලනය පිළිගෙන තිබුණි.

පොල්පොට් හා බටහිර බලවත්තු 

යේල් විශ්වවිද්‍යාලයේ දේශපාලන විශ්ලේෂකයෙක් පවසන අන්දමට ඇමෙරිකාව, චීනය, බ්‍රිතාන්‍යය හා තායිලන්තය පොල්පොට්ට ආධාර නොකළේ නම් මෙවැනි ජන ඝාතනයක් සිදු නොවනු ඇත.

ඇමෙරිකානු බෝම්බ ප්‍රහාර නිසා ඉතිහාසයේ ක‍ෂයවී යාමට නියමිතව සිටි කෙමරූජ් වැනි අන්තවාදී දේශපාලන කණ්ඩායමකට ජනතාව ඒකරාශී කිරීමට හැකි විය. එසේම වියට්නාමයට එරෙහිව ඇමෙරිකාව හා බ්‍රිතාන්‍යය කම්පුචියාවට උදව් කළහ.

මාග්‍රට් තැචර් කම්පුචියාව හැඳින්වූයේ අපගේ සතුරාගේ (වියට්නාමයේ) සතුරෙකු වශයෙනි. එම නිසා පොල්පොට්ගේ ජන ඝාතන කෙරෙහි ඔවුන් දැක්වූයේ නිහඬපිළිවෙතකි. 1989 දක්වා බ්‍රිතාන්‍යය කම්පුචියාව අරබයා සිදුකළ මැදිහත්වීම් රහසිගතය.බ්‍රිතාන්‍යය Sunday Telegraph පුවත්පතේ සයිමන් රසල් පෙන්වාදෙන අන්දමට බ්‍රිතාන්‍ය SAS විශේෂ බලකාය විසින් කෙමරූජ් භටයන්ට පුහුණුව ලබාදෙන ලදී. මෙ පුහුණුවීම් ලබාදෙන ලද්දේ තායිලන්තයේදීය. මෙම SAS පුහුණුකරුවන් අතර ෆෝක්ලන්ත යුද්ධයේ සටන් කළ වෙතරානුවන්ද සිටි බව සයිමන් රසල් වැඩි දුරටත් පවසයි.

දැනට ජනඝාතන පිළිබඳව චෝදනා ලබා තිබෙන කුප්‍රකටTa Mok මෙසේ කියයි. මෙඩ්ලින් ඕල්බ්‍රයිට්, මාග්‍රට් තැචර්, හෙන්රි කිසිංජර්, ජිමී කාටර්, රොනල්ඩ් රේගන් සහ ජෝර්ජ් බුෂ් (ජේෂ්ඨ) කෙමරූජ් සංවිධානයට උදව් කළෝය. යම් ලෙසකින් අප වරදකරුවන් වෙයිද ඔව්හුද වරදකරුවෝ වෙති. එම නිසා මෙම අධිකරණයට ඔවුන්වද ගෙන්විය යුතුය”.

ඇමෙරිකානු මැදිහත්වීම්

පොල්පොට්ගේ ජන ඝාතන ඇමෙරිකානු ක්ෂමා සංවිධානය දැන සිටියද, ඒවා නතර කිරීම සඳහා නිසි පියවර ගැනිම ඇමෙරිකාව ප්‍රමාද කළේ කරුණු කිහිපයක් නිසාවෙනි.

පොල්පොට්ගේ ආගමනය සිදුවීම සඳහා කම්පුචියාවේ ඇමෙරිකානු මැදහත්වීම එක්තරා දුරකට සහය වූ බව පෙනී යයි. 1970 දී ජනාධිපති නික්සන් සිහනුක්ගේ රජය පෙරළා දැමීමට හවුල් වීම නිසා කම්පුචියාවේ ඇති වූයේ ව්‍යාකූළ තත්වයකි. දකුණු වියට්නාම් හමුදා සහ 20,000 පමණ වූ ඇමෙරිකානු යුධ උපදේශකයන් කම්පුචියාවට ඇතුළු වූහ. ඔව්හු සිහනුක්ගේ රජය පෙරළා දමා ජෙනරල් Lon Nol බලයට ගෙන ඒමට මාන බැලුහ. මෙම අර්බුධකාරි පරිසරය කෙමරූජ්වරුන්ට හිතකර උපස්ථරයක් විය.

ඇමෙරිකානු සහය ලැබූ දකුණු වියට්නාම් හමුදා, උතුරු වියට්නාම් හමුදා, ජෙනරල් Lon Nol ගේ සහයක හමුදා, කෙමරූජ් ගරිල්ලන් සියළු දෙනා සංකීර්ණ සටනක විවිධ පාර්ශ්වකරුවෝ වූහ.

කම්පුචියාවේ උතුරු වියට්නාම් කඳවුරු විනාශ කිරීම සඳහා 1969 සිට 1973 දක්වා බෝම්බ ටොන් 532,000 ක් අත හරිනු ලැබීය. මේ නිසා ගම් පිටින් ධූලි අලූ බවට පත්වූ අතර, දස දහස් ගණනක් මරු දුටුහ. කම්පුචියාවට හෙලු බෝම්බ ප්‍රමාණය දෙවන ලෝක යුධ සමයේ ජපානයට හෙළන ලද බෝම්බ ප්‍රමාණය මෙන් තෙගුණයකි. එම නිසා විනාශයේ ප්‍රමාණය පිළිබඳව උපකල්පනයන් ලබාගත හැකිය.

නිළ නොවන වාර්තා අනුව ඇමෙරිකානු ගුවන් ප්‍රහාර නිසා මිය ගිය කම්පුචියානු මිනිසුන්ගේ ගණන 600,000 කි. ඇමෙරිකාවෙන් කම්පුචියාවට ලැබුණු ආධාර රජයේ උසස් නිලධාරීන් හා හමුදා නිලධාරීහු ගසා කෑහ.

මිලියන හතක ජනගහනයෙන් මිලියන දෙකකට නිවාස තිබුණේ නැත. බෝම්බ පිපිරීම නිසා කෘෂිකර්මාන්තය ද කඩා හැලූණි. කම්පුචියාවට ව්‍යසනය ලඟාකරවන ලද්දේ නික්සන් හා ඔහුගේ උපදේශක හෙන්රි නිසින්ජර් බව ඇතැමෙක් පවසති. නික්සන්ගේ යුධ මෙහෙයුම් කම්පුචියානු සමයේ සිදු නොවුනේ නම් කෙමරුජ්වරුන්ට හිස එසවීමට තිබුණු ඉඩකඩ සීමිත බව ඇතැම් විශ්ලේෂකයෝ පෙන්වා දෙති. 1970 දී සුළු අවි සහිත 5000 ක භට පිරිසකින් සමන්විත වූ කෙමරුජ්වරු 1975 අප්‍රේල් වන විට 70000 ක හමුදාවකින් බලසම්පන්න වූහ. එම නිසා ඔවුන්ට පහසුවෙන් ජෙනරාල් Lon Nol ගේ හමුදා පරාජය කිරිමට හැකි විය.

රැඩිකල් මධ්‍යම පාන්තික උගතුන්ගෙන් සමන්විත වූ කෙමරුජ් නායකත්වය අගය කළේ ප්‍රාථමික ගොවිකමේ නියැළෙන ගෝත්‍රික ජනතා ජිවන ක්‍රමයකටය. එහෙත් ඔවුන්ගේ දේශපාලන යාත්‍රාව ගමන් කළේ පැසිස්ට් මුහුදකටය.

1979 ජනවාරි මාසයේදී ඩෙන් ෂියාඕ පෙන් වොෂින්ටනයට ගියේ චීන ඇමෙරිකානු සබඳතා ශක්තිමත් කර ගැනීම සඳහාය. පොල්පොට් වියට්නාමය සමඟ ගැටෙනු ආශාවෙන් නැරඹූ ඇමෙරිකාව ශීත යුධ සමයේ කම්පුචියාව තම නිල නොවන මිත්‍ර රාජ්‍යයක් ලෙස සැලකීය. චීනය කෙමරුජ්වරුන්ට අවි ආයුධ ලබා දුන්නේය. මේ නිසා පොල්පොට්ගේ ජන ඝාතන වලදී ඇමෙරිකාව අනුගමනය කලේ අන්ධයාගේ භූමිකාවය.

ජනාධිපති කාටර්ගේ ජාතික ආරක‍ෂාව පිළිබඳ උපදේශක Zbigniew Brzeziìki පසු කාලීනව ඇමෙරිකාව චීනය හරහා පොල්පොට්ට උපකාර කළ බව පිළිගත්තේය.

1980 සිට රොනල්ඩ් රේගන් කම්පුචියාවේ සිදුවූ ජන ඝාතන අන්තර් ජාතික අධිකරණයකට ගෙන ඒමට තිබූ ඉඩකඩ වසා දැමීය. කෙමරූජ් භීෂණයට සෙසු රටවල විරොධය දැක්වීම බොහෝ සෙයින් ඇවිරුනේ ඇමෙරිකාව පොල්පොට් කෙරෙහි දැක්වූ සහනශීලි පිළිවෙත නිසාවෙනි. යම් හෙයකින් පොල්පොට් යුධ අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළේ නම් ඇමෙරිකාවට 1969 සිට 1973 දක්වා කම්පුචියාවට ගුවනින් බෝම්බ හෙළීම පිළිබඳව කරුණු අන්තර් ජාතික ප්‍රජාවට කීමට සිදුවන බව ලන්ඩනයේ පෙරදිග හා අප්‍රිකානු අධ්‍යනයන් පිළිබඳ දේශකයෙකු වන ස්ටීවන් හිඩර් පවසයි.

පොල්පොට්ගේ මරණයෙන් පසු ඇමෙරිකානු මාධ්‍ය කිහිප වතාවක් හෙන්රි කිසිංජර්ගෙන් සම්මුඛ සාකච්ඡා ලබාගත් නමුදු ඔහු පොල්පොට්ගේ ජන ඝාතන පිළිබඳ ඇසූ සෑම පැනයක්ම පිළිතුරු දීම මග හැරියේය. 1980 දී ක්ෂමා සංවිධානයේ නියෝජ්‍ය අධ්‍යක‍ෂක ආචාර්ය රේ ක්ලැයින් හා කෙමරූජ්වරුන් අතර රහසිගත හමුවක් වාර්තා වී ඇත. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම, LL.B.,Ph.D.

13-ඒ කොටි වලිගය

ටැමිල්නෙට් නමැති ඊළම් වෙබ් අඩවියේ දිනපතාම පලවෙන්නේ අනාගත ලංකාවේ ඇතිවීමට යන වතුර යුද්ධ ගැන සංඥාය. දැනට නම් එහි ලියැවෙන්නේ බුදු පිළිමයක් මඩකලපුවේ තැන්පත්කිරීම, උතුරේ සිංහල මිනිසුන් පදිංචිකරවීම වැනි කතාය. එහෙත් මාවිල් ආරුවේදී සිදුවුනා මෙන් හා ලෝකයේ අනිත් රටවල සිදුවන දේ හා දකුණු ඉන්දියාවේ ටැමිල්නාඩ් මිනිසුන් හා එය අවට කේරළ, කර්‍ණාටක ජනපදවල මායිම් වැසියන් අතර නිතරම සිදුවන ජල ගැටුම් ගැන සිතන විට ඉදිරියේ දිනක, වතුර, ඊළම් රටේ දෙමළ ජනයාගේ මානව අයිතිවාසිකමක් ලෙස නිසැකවම යූ එන් ඕ-ජිනීවා ප්‍රශ්ණයක් වෙනු ඇත. මේ නිසා මෙවැනි වතුර යුද්ධ ඇතිවීමට හේතුවන රට කැබලිවලට කැඩීමේ අදූරදර්ශී පෙඩරල් ක්‍රියාවලින් වැළකීමේ අවශ්‍යතාවය කල්තියා පෙන්වාදීම ජාතිවාදය ඇවිස්සීමක් නොව ජාතිකවාදී ලෙස රට බේරා ගැනීමේ යුතුකමේ කොටසකි. දැන් 2017 මැයි වනවිට සිංහල පෙඩරල් අවතාර තුනක්, චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග-රාජිත සේනාරත්න-මංගල සමරවීර- යනුවෙන් ආචාර්‍ය දයාන් ජයතිලක විසින් හඳුන්වාදී ඇත.

දේශපාලන පක්‍ෂ මාරයා

ජේවීපී එකට චන්දය දෙනවා කියන නිර්‍මාල් රංජිත් දේවසිරි නම් විශ්ව විද්‍යාල ගුරුවරයාගේ මතයට අනුව මේ ඊනියා ඊළම් ප්‍රශ්ණයට විසඳුම ඊළමක් හදා ගන්නට ඉඩදීමය. රටේ සාමය, සතුට හා සමාදානය ගැන කවුරු මොන ආකාරයේ සුරංගනා කතා කිව්වත්, ශිවාජිලිංගම්, ගජේන්ද්‍ර පොන්නම්බලම් වැනි අය හා සසඳමින්, මොඩරේට් ටැමිල්ස්ලා යයි සිංහල පෙඩරල්කාරයින් විසින් හඳුන්වන සම්බන්දන්, ඒබ්‍රහම් සුමන්තිරන් හා විග්නේෂ්වරන් යන අයගේ කතා, අදහස් හා ක්‍රියාවලින් සක් සුදක්සේ පැහැදිළි වන කරුණක් නම් ජාතිය අනුව නොව චන්ද බලය හා භූමි ප්‍රදේශය අනුව නියෝජිතයින් තේරීම 1911 සිට ආරම්භවීමත් සමඟ, 1921-24 කාලයේ සිට එන මේ පෙඩරල්, 13 ඒ පාර කෙළවර වන්නේ වෙනම ඊළමක් කඩා ගැනීමෙන් බවය.

පක්‍ෂ දේශපාලනයෙන් තොර ජන සභා

එයත්, රට අගාධයට ගෙනයන වෙනත් බොහෝ දුෂ්ට ක්‍රියාත් වළක්වාගත හැකි එකම විධිය නම් 1948 න් පසු අනුගමනය කල සුද්දන් අටවා ගිය සිංහල කළු සුද්දන්ගේ බටහිර ක්‍රිස්තියානි පක්‍ෂ දේශපාලන නියෝජිත ප්‍රජාතනත්‍රවාදය සංශොධනය කර, බෞද්ධ ප්‍රතිපත්ති මත පදනම්වු සම්මුතිවාදී ජන සභා සංකල්පය ක්‍රියාවට නැඟීමය. මේ මඟින් ඊළම් දෙමළ දේශපාලකයින්ට නොව දෙමළ මහජනයාට (හා සිංහල, මුස්ලිම්) ගම් මට්ටමින් බලය පවරාදීමක් සිදුවේ. මෙම ජන සභාවල මායිම් භාෂාව හෝ ආගම මත නොව ස්වාභාවික නිර්‌ණායක (ගංඟා, ඇල, දොළ, වැව්, භූගත ජල ද්‍රොණි) අනුව තීරණයවේ. දෙමළ ජනතාවට නියම බලය මාරුකිරීමක් (මීනින්ෆුල් ඩෙවොලූෂන්) සිදුවන්නේ එවිටය. ලෝකයේ අනිත් රටවල මානව අයිතිවාසිකම් ගැන කතාකරණ ඇමෙරිකාවට හෝ ඉන්දියාවට ඊට විරුද්ධ විය නොහැකිය. දමිළ ජනයාගේ පුද්ගලික ඕනෑ එපාකම් පමණක් නොව, සිංහල ජාතියට තර්‍ජනයක් නොවන තාක් දුරට දමිළ පොදු අභිලාශ (ඇස්පිරේෂන්ස්) මුදුන් පත්කරගැනීමටද ඉන් ඉඩක් ලැබේ.

මාවිල් ආරු පාඩම

2009 මැයි 19 දා ඊළම් විනාශයට හේතුවූයේ වතුර නොවේද? ෂුනාමි නිසා ප්‍රභාකරන්ගේ වලලා තිබූ ආයුධ ලුණු වතුරට බත් විය. ඊටත් වඩා තීරණාත්මකවූයේ මාවිල් ආරු සොරොව්ව වසා (2006 ජූලි 26) ගොවියන්ට වතුර අවහිර කිරීමය. මීට අමතරව යුද්ධ උපක්‍රමයක් වශයෙන් වන්නියේ සමහර කුඩා වැව් වල බැම්ම කඩාදැමුවේය. ඉඩක් ලැබුණා නම් මහවැලි ගඟේ වික්ටෝරියා බැම්මවගේ එකකට වුනත් ඩයිනමයිට් දැමීමට ඔවුන් දෙපාරක් හිතන්නේ නැත. අද 2017 වන විට මෝඩකම නිසා වෙස්සන්තර වෙන්නට ගොස් රට ඉදිරියේ සිරි සංඝබෝ වූ ජනාධිපතිලා හා අගමැතිලා තාමත් ජීවත්‌ව සිටිති. 13 ඒ මර උඟුලේ නියම රඟ උතුරේ මහ ඇමති හා පළාත් සභාව විසින් එතෙක් මෙතෙක් පෙන්වා දී ඇත. මෙම ලිපිය 2006 අගෝස්තු මාසයේදී ලංකාවේ ආරක්‍ෂක අමත්‍යංශයේ හා ලංකාවෙබ් වෙබ් අඩවියේත්, සැප්තැම්බර් 13 දා ඩේලි නිව්ස් පත්‍රයේත් පළවූ ලිපියක සංශොධිත සිංහල අනුවාදයකි. මෙහි සඳහන් වන්නේ භූගෝල විද්‍යාත්මක කරුණු මිස සිංහල-දෙමළ පක්‍ෂවාදී කරුණු නොවේ. මේ සමඟ ඇති සිතියම් වැදගත් වන්නේ ඒ නිසාය.

භූගෝල විද්‍යාවට එරෙහිව නීති පැනවීම

යූ කැනොට් ලෙජිස්ලේට් අගේන්ස්ට් ජෝග්‍රෆි කියා ඉංග්‍රීසි කියමනක් තිබේ. දේශපාලකයින් විසින් කොමිස් පතා හෝ නොපතා හෝ කරන වල්බූරු මෙග ප්‍රොජෙක්ට්ද අයත්වේ. ස්වභාව ධර්‍මයට එරෙහිව යාමේ විපාක වශයෙන් සිදුවන හානි ලෙස සැළකෙන කැළෑ කැපීම නිසා කඳු නායයාම, වැස්ස නැතිව යාම යමෙකුට ලඟ පාතින් පෙනෙන හා මතක ඇති කෙටි කාලයකදී ලැබෙන අත්දැකීම්ද මේ ගනයට වැටේ. බටහිර හා නැඟෙනහිර පකිස්ථානය කියා ඉන්දියාව කඩා රටවල් දෙකක් සැදීම මෙසේ භූගෝල විද්‍යාවට පටහැනිව සුද්දන් විසින්, ඔවුන් විසින්ම ඇතිකල හින්දු-මුස්ලිම් බෙදීමේ ප්‍රශ්නයට දුර දිග නොබලා ගත් තීරණයකි. ලංකාව 1833 දී පලාත් පහකට බෙදීමත්, ඉන්පසුව නවයක් දක්වා එය වැඩිකිරීමත් රටේ භූගෝල විද්‍යාව නොසලකා තමන්ගේ යටත් විජිත පරිපාලන වාසියම සලකා සුද්දන් ගත් තීරණයකි. මෙම වැරදි තීරණයේ විපාක එලිවෙන්නට පටන් ගත්තේ එම කෘතිම බෙදීම අනුව යමින් වෙනම ඊළමකට මග පාදා දුන්, 1987 වර්‍ෂයේ 13-ඒ සංශොධනය නමැති මර උඟුලට පසුව, 2013 ඔක්තෝම්බර් 7 දා විග්නේශ්වරන් නම් කටුස්සාට රන් මාලයක් දැමීමත් සමඟය.

වතුර නැතිව කාන්තාරයේ ඉන්නා ඔටුවාටවත් වැඩි දිනයක් ජීවත්‌විය නොහැකිය. මිනිසෙකුට නම් දින දෙක තුනක් පමණය. වතුරේ අගය දන්නා, ශිෂ්ට ලෙස, ගහ මරා නොගෙන, ඒ ප්‍රශ්ණ විසඳාගන්නා ජන සමාජ ඇත. ඇමෙරිකාවේ ඇලබාමා-ජෝර්ජියා-ෆ්ලොරිඩා යන ජනපද තුන 2015-16 වර්‍ෂවලදී මෙසේ තම ජල ප්‍රශ්ණ විසඳාගත්තේය. එහෙත් ඇමෙරිකාව හා මෙක්සිකෝ රට ගත් විට කොලරාඩෝ ගඟ ඇමෙරිකාවේදී ප්‍රයෝජනයට ගෙන මෙක්සිකෝ වේදී මුහුදට වැටෙන්නේ අපිරිසිදු දිය කඩිත්තක්, මඩ වගුරක් වශයෙනි. බංගලාදේශයට ඉන්දියාව කරන්නේද මෙවැනි බලහත්කාර කමකි. වහින කාලයට ගංඟා හා බ්‍රහ්මපුත්‍රා ගංඟා ජලය නිසා බංගලාදේශය වතුරට යටවේ. පායන කාලයට ඉන්දියාව බැමි බැඳ ජලය ගන්නා නිසා බංගලාදේශයට ජල හිඟයක් ඇතිවේ. ගංඟා මෝයකටක් වෙනම රටක් කිරීම භූගෝල විද්‍යාවට පටහැනිව ක්‍රියාවක් නිසා මෙවැනි ඉරණමකට අත්‌වී ඇත. මහවැලි ගඟ මෙසේ වියළී යන කාලයේදී ත්‍රිකුණාමළයට වතුර ලබා දෙන්නේ කෙසේද? මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයෙන් අඹන් ගඟේ ජලය ගෙනයන මොරගහකන්ද-කළු ගංඟා ජලයට තමන්ටද අයිතියක් දිය යුතුයයි විග්නේෂ්වරන් උතුරේ මහ ඇමති 2017 ජනවාරියේදී කියා සිටියේ මේ නිසාය.

කුණු-කුඩු-ඩෙංගු-පාතාල-කොමිස්-දූෂණ

ලංකාව ශීඝ්‍රයෙන් කොට උඩයමින් සිටිනා රටක් බව මීතොටමුල්ල කුණු කන්‌දෙන් ඔප්පුවිය. රටේ එදිනෙදා පරිපාලන සිස්ටම්ස් දිගට හරහට කඩා වැටෙමින් පවතී. යකඩ යන්ත්‍රයක් දුවවන්නට තෙල්, ග්‍රීස් අවශ්‍ය වගේ රටක මේ සිස්ටම්ස් අංග නැතිව යන විට එය ක්‍රමයෙන් අසමත් රටක් බවට පත්වේ. එහෙත් සිංහල කළු සුද්දන් ජරා දේශපාලනයක් කරද්දී ඊළම් සටන දිගටම ඉදිරියට යමින් සිටී. වතුර යුද්ධ ගැන අනතුරු ඇඟවීම හෝ ඊට විසඳුම් පෙන්වාදීම මේ නිල්-කොල-රතු දේශපාලක තක්කඩින්ට වැදගත් නැත. එසේ වුවත්, කෝල්බ්‍ර‌ැක් සාමිලා වැනි අය විසින් 1833 සිට ඇතිකර දී ගිය පලාත් නවයේ බෙදීම රටට අහිතකර දෙයක් බව ප්‍රථම වරට ප්‍රසිද්ධියේ කිව් දේශපාලකයා ජනාධිපති මෛත්‍රී සිරිසේනය. ප්‍රශ්ණය නම් ඉන් එහාට ගන්නා පියවර කුමක්ද යන්නය. ඉංග්‍රීසියෙන් අහනවා නම් සෝ වට් යනුය.

ගම-වැව-දාගැබ

ජනාධිපති සිරිසේන මහතා එසේ කිව්වේ උතුරට පොල් රා එවීමට විරුද්ධවිම, බුදු පිළිම එපා, සිංහල ජනයා එපා යන විනේෂ්වරන්ගේ කතාවලට පිළිතුරක් වශයෙනි. නමුත් මේ පලාත් නවයේ කෘතිම බෙදීම පුදුම හිසරදයක්, අර්බුදයක් වන්නේ අනාගතයේදී සිංහල-දෙමළ වශයෙන් වතුර බෙදා ගැනීමේ ගැටුම මතුවූ විටය. වතුර ගැන පමණක් නොව සෙසු සෑම සිංහල-දෙමළ ප්‍රශ්ණයකදීම නියම විසඳුම වන්නේ කපටි ආත්මාර්‍ථකාමී දේශපාලකයින්ට නොව රටේ මහජනයාට බලය පැවරෙන අන්දමේ ජන සභා ක්‍රමයක් යටතේ පලාත් නවයේ කෘතිම බෙදීම අහෝසි කිරීමය. ලංකාවේ ඓතිහාසික සමාජ-ආර්ථික ත්‍රිත්වයවූ ගම-වැව-දාගැබ (හෝ පසු කලෙක පල්ලිය) මේ ජන සභා ක්‍රමයමය. මෙය පෙන්වාදීම මේ ලිපියේ අරමුණය.

කෘෂි-පරිසර කලාප

ලංකාවේ කෘෂි-පරිසර කලාප (ඇග්‍රො-ඉකොලොජිකල් සෝන්ස්) 46 ක් වත් තිබෙන බව හඳුනාගෙන තිබේ. දැන් මෙන් ලෝකයේ පරිසර විනාශය වැළැක්‌වීම යන්න අතීතයේදී සටන් පාඨයක් නොවූවත්, මෙහි පහතින් ඇති, 1796 දී ලංකාව යන සිතියම (සිතියම 1) දෙස බලනවිට එයත්, පලාත් නවයේ කෘතිම බෙදීමත් අතර ඇති මූලික වෙනස පෙනීයයි (මූලාශ්‍රය: ලංකාව: බටහිර ජාතීන්ගේ පාලන සමය, හොරස් පෙරේරා, 1957). අශ්ව කරත්තයෙන් යාමට ඇති දුර සළකා ප්‍රදේශ බෙදීම ඒ කාලයේ ලෝකය පුරාම සිදුවූ දෙයකි. ලංකාව වැනි පරිසර විවිධත්‌වයක් ඇති දූපතක මූලික පරිපාලන ඒකක ඊට අනුකූල වියයුතු නොවේද යන ප්‍රශ්ණය 1948න් පසුව වත් නොැසුණේ සුද්දන් ඉදිරියේ නහයෙන් අඬා රට ඉල්ලාගත් කළු සුද්දන්ගේ මනසට එවැනි දේශීය භූගෝල විද්‍යාවක් ඇතුළු නොවන නිසාය. යුරෝපීය අදහස් ශ්‍රේෂ්ඨය යන්න ඔවුන්ගේ දැණුම හා දැකුම විය. යම් පරිසර කලාපයක් සැදෙන්නේ විවිධ භූගෝල විද්‍යාත්මක සාධකවල සංකලනය වීමෙනි. මෙම සාධක කෘතිම මායිම් සහිත ඊළමකට පටහැනිය.

සුද්දන් විසින් කෘතිමව සැදූ උතුරු හා නැඟෙනහිර යන පළාත් දෙක දෙමළ රටක මායිම් ලෙස ක්‍රිස්තියානි පෙඩරල් චෙල්වනායගම් මහතා විසින් භාවිතා කරන්නට 1940ස් ගණන් වල පටන් ගත්‌විට සිංහල ක්‍රිස්තියානි හා බොරු බෞද්ධ සිංහල කළු සුද්දන් ඊට විරුද්ධව ප්‍රතික්‍රියා නොකලේ කොළඹට කිරි ගමට කැකිරි යන කලම්බු පැරඩයිම් එකට පිටින් සිතීමට නොහැකි යුරෝපය ශ්‍රේෂ්ඨය යන මානසික වහල් භාවයක ඔවුන් හිරවී සිටි නිසාය. ඉන්දියාව, මැලේසියාව හා බුරුමය වැනි රටවල් නිදහසෙන් පසු සුද්දන්ගේ හැව ගලවා දැමීමට දැඩි උත්සාහයක් ගත්තත්, ලංකාවේ කළු සුද්දන් කලේ කුමක්ද? 1815 ගිවිසුමෙන් දිවයිනේ සිංහල බෞද්ධ ශිෂ්ටාචාරය රකින්නට බොරුවට හෝ පොරොන්දුවක් බ්‍රවුන්‍රිග් නම් සුද්දා දුන්නේය. එසේ නම් 1948 දී කලයුතුව තිබුණේ පොරොන්දු කඩකර සිංහල බෞද්ධයින්ට කල අමානුෂික හිරිහැර හා වෙනස්කම් ඉවත් කිරීමට රීසනබල් ලෙස ක්‍රියා කිරීමය. මෙසේ ක්‍රියා කිරීම සුද්දන් විසින් කරේ දමාගෙන සිටි අනිත් සුළුජන කොටස්‌වල මානව අයිතිවාසිකම් කඩ කිරීමක් නොවේ. නමුත් ඩී එස් සේනානායක මහතා (ඔහුගේ නෝනා ක්‍රිස්තියානිය) අයිවර් ජෙනින්ස් සමඟ කලේ කුමක්ද? පසුව 1946 සෝල්බරි ව්‍යවස්ථාවේ 29 (2) වගන්තිය වූ සිංහල බෞද්ධයින්ට පැණවූ තහනම, 1944 දී ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පතක් වශයෙන් සෝල්බරි කොමිෂමට දුන්නේ ඔහුය.

ජී ජී පොන්නම්බලම්ලාගේ අසාධාරණ (අන්‍රීසනබල්) ඉල්ලිම් වලට විසඳුම ඇත්තේ බුදු දහම (හා භූගෝල විද්‍යාව) තුල බව ඩී එස් හෝ අයිවර් ජෙනින්ස් හෝ ඔලිවර් ගුණතිලක හෝ එවකට තරුණ එස්මන්ඩ් වික්‍රමසිංහ (අගමැති රනිල්ගේ පියා) දැන සිටියේ නැත. මොවුන්ගෙන් තුන් දෙනෙක්ම ක්‍රිස්‌තියානීන් විය. ආණ්ඩුව සරණං ගච්චාමි කියා හතරවැනි පදයක් නැත කිව්වේ ඒ නිසාය. අද ඉන්නා සත පහකට වැඩක් නැති නූගත් දේශපාලකයින්ද ලංකාවේ ඉතිහාසය හා භූගෝල විද්‍යාව දන්නේ නැත. ඉතිහාසය නොදන්නවා පමණක් නොව දන්නේ වැරදි ඉතිහාසයය. උදාහරණයක් වශයෙන් නිදහස් අධ්‍යාපනය ගෙනාවේ යුුෙන්පී එකෙන් යයි තරුණ යුුෙන්පී මන්ත්‍රීලා මේ දිනවල කියමින් සිටී. ඩී එස්ලා ඊට විරුද්ධවූ බවත් කන්නන්ගර මහතා ඩී එස්ගේ ඇසවසා මේ පණත ඉදිරිපත් කල බවත් මේ අය නොදනී. ඊට පෙර ඩිිෙස්ලා සර්‍ව ජන චන්ද බලය දීමටද විරුද්ධ විය. 2017 වෙසක් දිනය වනවිට ප්‍රසිද්ධ කර ඇති යුනෙස්කෝවට සම්බන්‌ධ ප්‍රංශයේ වැඩවසන හාමුදුරුනමකගේ සහභාගීත්‌වයෙන්, ජනාධිපති සිරිසේන මහතාගේ ආරාධනය උඩ ලියන ලද බෞද්ධ රාජ්‍ය පාලන ප්‍රතිපත්ති නම් පොතේ ඇති දේ ලංකාවේ ජන සභා ක්‍රමයක් මඟින් ක්‍රියාවට නංවා ලෝකයට ආදර්‍ශයක් දීමට එතුමාට දැන් අවස්ථාවක් උදාවී ඇත. මෙම අදහසම ක්‍රියාවට නැංවීමට කලින් ජනාධිපති රාජපක්‍ෂ මහතාද කැමැත්තක් දැක්‌වූවත් ඔහු ලඟ සිටි නිලධාරියෙක් හා දේශපාලකයෙක් එය කඩා කප්පල් කර දැම්මේය. රටේ හා ඔහුගේ ඉතිහාසය වෙනස් වීමට තිබූ අනගි අවස්ථාවක් ඔහුට අහිමිවිය.

ඊළම් සිතියම

මේ සමඟ ඇති සිතියම් දෙකක (සිතියම් 2 හා 3) රතු ඉරකින් පෙන්වන්නේ ඊළම් වාදීන් විසින් ලෝකයට පෙන්වන අනාගත ඊළම් රටේ මායිමය. ඊළම් යනු ලංකාවේ හෝ ටැමිල්නාඩ්වල හෝ ව්‍යාපාරයක් නොව, ලෝකයේ විසිරී සිටින දෙමළ ජනයාගේ ව්‍යාපාරයකි. මේ නිසා ලංකාවේ ටී එන් ඒ එක සමඟ සාකච්චාකර මේ ලෙඩේ සනීප කල නොහැකිය. යම් ලෙසකින් ඊළම් රටක් හැදුනොත් උඩරට කඳුකරයේ සිටින ඉන්දියන් දෙමළ ජනයා විසින් දැනට ටැමිල්නාඩ් ජනපදයේ ඇති ආකාරයේ පොන්ඩිචේරි ක්‍රමයේ ස්වාධීන ප්‍රදේශයක් (මලයනාඩු) ඉල්ලීම නතර කල නොහැකි වුවත් එය මේ සිතියම් වල වෙනම රතු ඉරකින් වෙන්කර පෙන්වාදී නැත. මෙවැනි පොන්ඩිචේරි ක්‍රමයක් 2007 තිස්ස විතාරණ මැජෝරිටි රිපෝට් එකෙන්ද යෝජනා කලේය. එහෙත් 1995, 1997 හා 2000 චන්ද්‍රිකා මැතිණියගේ යූනියන් ඔෆ් රීජන්ස්-පැකේජ් ඩීල් කාලයේ සිටම නීලන් තිරුචෙල්වම් ඊට විරුද්ධවූයේ ඒ නිසා උතුරු නැඟෙනහිර දෙමළ ප්‍රාන්ත සිතියමේ කාවෝ කෑවා වගේ හිල් (මුස්ලිම් හා සිංහල ස්වාධීන ඒකක) ඇතිවෙනවා කියාය. මෙවැනි මුස්ලිම් හිල් පුත්තලම, මන්නාරම, ත්‍රිකුණාමළය, මඩකලපුවට අමතරව හම්බන්තොට හා බේරුවලද ඇතිවිය හැකිය.

ලංකාවේ සමස්ථ භූ භෞතික පදනම සමඟ විහිළු කිරීම

ලංකාවේ සිංහල බෞද්ධ පදනම බිඳ දැමීමට කතාකල රෝසි බර්නැඩින් සේනානායක, නිමල්කා ප්‍රනාන්දු හා කොල්වින් ආර් ද සිල්වා මහතාගේ දුව වන මනෝරි මුත්තෙට්ටුවගම වැනි කට්ටිය කාඩිනල්තුමා විසින් මෑතකදී කල ප්‍රකාශයක් නිසා පස්සගසා ඇතිබව නිසැකය. නමුත් මේ අය ලංකාවේ භූ භෞතික පදනම සමඟ සෙල්ලම් කිරීම අතහැර නැත. පැන්ජියාවෙන්, ගොන්ඩ්වානාලන්තයෙන් කැඩී වෙන්‌වූ ලංකාව ආයිත් පාලමකින් හෝ බිංගෙයකින් ටැමිල්නාඩ් වලට පාස්සන්නට හදන්නේ ඒ මඟින් සිංහල බෞද්ධ පදනමට පිටිපස්සෙන් පිහියෙන් ඇනීමට හැකි බව දන්නා නිසා මිස එංගලන්තය හා යුරෝපය පාලමකින් එක්කලා වගේ උවමනාවක් නිසා නොවේ. එසේ නැත්නම් දැන් තිබෙන පාලම් පාරුවට වැඩි දෙයක් අවශ්‍යද? එංගලන්නය ක්‍රිස්තියානි යුරෝපයේම දූපතක් වුවත් ලංකාව ද්‍රවිඩස්ථානයේ දූපතක් නොවේ. බ්‍රිතාන්‍යය සමඟ කල 1948 කටුණායක-ත්‍රිකුණාමළ ආරක්‍ෂක ගිවිසුම් තෙක්ම ලංකාව ඓතිහාසිකව කලේ ටැමිල්නාඩ් උවඳුරෙන් ගැලවී සිටීමේ සටනය.

පාලම් සිංදුවට (පිස්සුවට) කලින් සිටම විශේෂයෙන් 1994 න් පසු, වෙන කිසිවක් නිසා නොව, 1975 දී ඇල්ෆ්රඩ් දුරෙයි‌යප්පා හා 1978දී ඉන්ස්පැක්ටර් බස්තියන්පිල්ලේ මැරූ ටයිගර් බෝම්බකරුවන් ක්‍රමයෙන් කොළඹ හතේ වීදිවල සැරිසරන්නට වීමත් සමඟ ඇතිවූ මරණ භය නිසා කොළඹ සිංහල කළුසුද්දන් විසින් රට කෑලිවලට කඩා දමා හෝ කොළඹට වී බලයේ සිටීමේ ඒකායන අරමුණින් ගෙනා පැකේජ් ඩීල් මාලාවද, රටේ භූ භෞතික පදනම විකලාංග කිරීමට හා ඒ හරහා ඇතිවන ව්‍යාකූලත්‌වය තුලින් සිංහල බෞද්ධ පදනමට බැටදීමට ගන්නා උතසාහයකි. දැන් 2016 දී මෙය බාරදී තිබෙන්නේ මාක්ස්වාදී හා ක්‍රිස්තියානි කල්ලියකටය. මොවුන් අතර එකදු හරි හමන් බෞද්ධයෙක් සිටිනවාද? මේ අය ලංකාවට බංගවේවා හා පසුව 1971 න් පසු දේශපාලන සතුරා මරණු යන සටන් පාට ගෙනා අයය. දුටුගැමුණු මහරජුට ගඩොල් මෝඩයෙක් කී මොවුන්, සර් ඩී බී ජයතිලකට ඇබිත්තයා කියා රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේදී කෑ ගැසුවේ ඔහු කුඩා කල කැළණිය පන්සලේ හැඳුන-වැඩුන නිසාය.

යම් රටක භෞතික භූගෝල විද්‍යාව වශයෙන් සළකන්නේ එහි කඳු ගංඟා ආදියත්, පස්, ගස් කොළන්, සතුන්, පොලොව යට භූ විද්‍යාව හා කාලගුණය හා දේශගුණය වැනි දේය. මේවායේ විවිධ සංකලනයෙන් පරිසර කලාප සැදේ. ලංකාවේ භෞතික භූගෝල විද්‍යාව ඊළමේ හරහට සිටී. අංක 2 සිතියමෙන් පෙන්වන්නේ මේ අර්බුදයේ සරල දේශපාලන මුහුණතය. රට මැදින් කඳුකරයක් පිහිටීම නිසා නිරිතදිගින් හමන මෝසම් සුළගේ වර්‍ෂා ජලය උතුරට හා නැඟෙනහිරට නොලැබේ. ඊසානදිග මෝසම් සුළඟින් ලැබෙන ජලය ඒ ප්‍රදේශවලට නොසෑහේ. යාපනයේ හිරිගල් නිසා ගැඹුරු ලිං මඟින් මිස ජලය ලබාගැනීමට නොහැකිය. අධිකව ගත්තොත් කරදිය උඩට ඒ. මධ්‍යම කඳුකරයේ සිට රට වටේට ගලනා ගංඟා කෙටිය. මේ නිසා වර්‍ෂා කාලයෙන් පසු ඒවා බොහෝසෙයින් වියලී යයි. වර්‍ෂා කාලයේදී ගංවතුර ඇතිවෙන්නේද මේ නිසාය. වියලි කලාපයේදී ඒ ජලය එකතුකර ගැනීමට මිනිසුන් ගත් උත්සාහය 1905 දී සුද්දන් විසින් පිළියෙල කරන ලද සිතියමෙන් (4 සිතියම) දැකගත හැකිය. ජලයේ ඇති වැදගත්කම නම් අවශ්‍ය වේලාවට අවශ්‍ය තැනේ, අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට එය ලැබීමය. මෙසේ නොවේනම් ජලය ප්‍රශ්ණයක්වේ. ලංකාවේ රජවරු වැව් තැනුවේ මේ නිසාය.

තෙත් කලාපයේ ජලය වියලි කලාපයට හා ශුෂ්ක කලාප දෙකට ගෙනයාමේ ඕනෑකම සිංහල රජවරුන්ගේ මහවැලි ගඟ හා කලා ඔය මල්වතු ඔය ආශ්‍රිත වාරිමාර්‍ග ව්‍යාපාර වලින් පෙනී ගියේය. මොරගස්කන්ද-කළු ගංඟා ව්‍යාපෘතිය සිංහල-දමිළ වතුර බෙදාගැනීමේ ප්‍රශ්ණයක් ලෙස නොව ලංකා දිවයිනේ මිනිසුන්ට ජලය සපයන කප් රුකක්සේ සිතිය යුතු මේ නිසාය. මහවැලි ගංඟා ව්‍යාපාරය පෙන්වන සිතියමේ (සිතියම 3) ඉංග්‍රීසි කේ අකුරෙන් පෙන්වන්නේ කනකරායන් ආරු නම් වර්‍ෂා කාලයට පමණක් ගලනා ප්‍රධාන ගඟය. මේ ගඟත් අනිත් උතුරට ගලනා කුඩා ගංඟාත් (පායන කාලයේදී මේවා දියකඩිත්තවල් ය) මොරගස්කන්ද ව්‍යාපෘතියෙන් ජලය ලබා වතුර ගෙනයන ඇලවල් බවට පෙරලෙන්නේය. එහෙත් වියලි කාලයේදී ඒවාට ලැබෙන ජල ප්‍රමාණය පහලට වැටෙන විට එය සිංහලයා දමිළයාට වතුර කපනවා යයි සටන් පාටයක් නොවිය යුතු අන්දමට විසඳන්නේ කෙසේද? එක රටක් වශයෙන් නොසිට දෙකට හෝ තුනකට බෙදී දේශපාලන මායිම් සදා ගෙන දිවයිනේ සමස්ථ භෞතික එකතුව විසන්ධි කිරීමෙන් ලංකාවේ දේශපාලක කළු සුද්දන් විසින් මීතොටමුල්ලේ කුණු කන්දට වඩා ලක්‍ෂ වාරයක් බරපතල පිළිකාවක් රටට පටවනවා ඇත. පාලමක් දමා ලංකාව ටැමිල්නාඩ් වලට එකතුකරදීම පාලමට ඩයිනමයිට් දමා විනාශකල හැකිය. එහෙත් රටේ භෞතික සමබරතාවය විනාශ කලොත් කලාමය. මේ සමඟ ඇති සිතියම් හතර හඬගා කියා සිටින්නේ රටේ භෞතික ඒකාග්‍රතාවය, සොබා දහම මේ දිවයිනේ මිනිසුන්ට දුන් දායාදය දේශපාලකයින්ගේ පටු වාසිය සඳහා කඩා බිඳ දැම්මොත් සිදුවන නැස්පත්තියය. 1906 දී සැදූ 4 වන සිතියම වෙන් කල දෙමළ ඊළමක් නොව මධ්‍යම කඳුකරය හා බද්‌ධ වුන ඒකීය රටක් ඉස්මතුකර පෙන්වයි.

දේශපාලන භූගෝල විද්‍යාව

යම් යම් සුළු ප්‍රශ්ණ ඇති කුඩා ඒකීය රටක් පෙඩරල් කර, එසේ බෙදීම මඟින් එකමුතුකම ලබාගන්නට සිතන එකම රට ලංකාවය. සුඩානයෙන්, දකුණු සුඩානය කියා රටක් කඩා දුන් බටහිර රටවල් දැන් එකිනෙකා මරාගන්නා හා සාගතයෙන් මැරීයන අරාජික බිමක් දෙස බලා සිටී. ඇමෙරිකන් ජාතිකයෙක් ලංකාව ගැන ඇසුවේ හව් කැන් යූ යුනයිට් බයි ඩිවයිඩින් කියාය. බටහිර යුරෝපයේ කුඩා රටවල් වන බෙල්ජියම, ස්විට්සර්ලනතය පෙඩරල් වූයේ ඒවායේ භූගෝලීය පිහිටීමට සම්බන්‌ධ ඓතිහාසික සිදුවීම් වල ප්‍රතිඵලයක් ලෙසය. එංගලන්තයෙන් වෙන්‌වී යාමට ස්කොට්ලන්තය කරන උත්සාහය එකමුතුකම ගන්නට බෙදීම නම් සූත්‍රය අසාර්‍ථක වන බව ඔප්පු කරයි. පෙඩරල් වන්නේ කලින් වෙන් වෙන්ව සිටි ප්‍රදේශ ආරක්‍ෂක හේතුමත හෝ ආර්ථික හේතුමත එකමුතුවීමට තීරණය කිරීමෙන් මිස ලංකාවේ කළු සුද්දන් මෙන් පෙඩරල් වලිගය පාගා ගැනීමෙන් නොවේ.

සිංහල කළු සුද්දන් හා දෙමළ බෙදුම්වාදී දේශපාලකයින් අතලොස්සක් විසින් කරගෙන යන මේ විගඩම දෙමළ ජනයාට බලෙන් පටවන හිසරදයක් පමණක් බව පැහැදිළිය. තමන්ට වෙනම දෙමළ රටක් දෙනවා, දෙනවා, කියනවා නම් එය එපා කියන දමිළයෙක් කොළඹ පමණක් නොව ලන්ඩන් හෝ පැරිසියේ වත් සිටිය නොහැකිය. ඒ දිනවල මහින්ද රාජපක්‍ෂ ආණ්ඩුවේ සිටි රාජිත සේනාරත්න ඇමති කියා සිටියේ යාපනයට ගියවිට යාපන ජනයා ඔහුගෙන් ඉල්ලා සිටියේ පෙඩරල් නොව, පාසැල්, ඉස්පිරිතාල, බීමට වතුර යනාදිය බවය. දැන් 2017 චෙල්වනායගම් අනුෂ්මරණ කතාව දෙමින් ඔහු කියන්නේ සිංහල ජනයාත් පෙඩරල් ඉල්ලිය යුතුය කියාය. උතුරේ ඇති උග්‍ර කුලභේදයවත් ඊළම් යටතේ නැතිවේද යන්නවත් තහවුරුව නැත.

හයි ස්කූල් ගර්ල්

ජනාධිපති ජයවර්‍ධන මහතා, චන්ද්‍රිකා මැතිණිය ජනාධිපතිවූ විට කිව්වේ පාසැල් ශිෂ්‍යාවකට ජනාධිපතිකම් කල නොහැකි බවය. ඊට පිළිතුරු වශයෙන් ඇය කිව්වේ ජේ ආර් බහුභූත ව්‍යවස්ථාවක් හදා ඇති බවය. මේ දෙන්නාම රටට අසාර්‍ථකවූ දෙන්නෙකි. තමා ජනාධිපතිව සිටි කාලයේදී (1995-2000) ගෙනා ජිිෙල්-නීලන් පැකේජ් ඩීල් ඒ කාලයේ පාර්ලිමේන්තුවේදී ගිනිතැබූ යුුෙන්පී එක දැන් 2017 වනවිට ඒවා ක්‍රියාවට නැංවීමට යනවා යයි චන්ද්‍රිකා මැතිණිය සතුටින් උදම් අණමින් පසුවේ. මේ අනුව පොලිස් හා ඉඩම් බලතලද සහිතව ලංකාව බෙදන්නේ ප්‍රදේශ හතකටද නවයකටද යන්න වැදගත් වන්නේ ලංකාවේ ගංඟාවල්ද ඒ අනුව කෘතිම ලෙස සිංහල ගංඟා, දෙමළ ගංඟා, මුස්ලිම් ගංඟා කෑලි වශයෙන් දේශපාලන ඒකක වලට මානසිකව (මිනිසුන්ගේ හිත් තුල) හා භෞතිකව කැඩී යන නිසාය. උඩ සිට පහලට ගලන ගඟ මේ කිසිවක් නොතකයි. මේ ප්‍රදේශවල දේශපාලකයින් විසින් මේ ගංඟාවල් හා ගංඟා ජලය නැවත නැවත කොමිස්වලට විකුණා පුදුම ජංජාලයක් ඇතිකරණු නිසැකය.

බෞද්ධ විසඳුම

ලංකාවේ තිබෙන පක්‍ෂ දේශපාලන ක්‍රමය අසාර්‍ථකව ඇති බවත්, 1978 න් පසුව ඇතිකල නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නොහොත් පක්‍ෂ- දිස්ත්‍රික්- මනාප ක්‍රමය රටට ඛේදවාචයක්ව ඇති බවත් ගැන විවාදයක් නැත. පවතින මේ ක්‍රමයෙන් හා පලාත් සභා මර උඟුලෙන් වාසියක් ලබන්නේ සිංහල දේශපාලක නෑදෑ පවුල් හා දෙමළ ඊළම්වාදීන් පමණය. මේ දේශපාලන පක්‍ෂ විසින් මේ රට ප්‍රපාතයට ගෙන යමින් සිටී. සිංහල දේශපාලකයින් කරණා විනාශය ඉදිරියේ ක්‍රමාණුකූල ලෙස අරමුණකරා ඉදිරියටම යන්නේ දෙමළ බෙදුම් වාදය, ක්‍රිස්තියානිකරණය හා ශාරියා ව්‍යප්තවාදයත් බව විමසීමෙන් බලනවිට පෙනීයයි. මෙය සංකේත‌වත් කල විඩියෝ දර්‍ශනයක් මම දුටුවෙමි. කතානායක විසින් දිනේෂ් ගුණවර්‍ධන මහතාව පාර්ලිමේන්තුවෙන් පොලිසිය ලවා ඉවත් කරනවිට ඇතිවූ සිංහල-සිංහල කලබගෑනියේදී, විපක්‍ෂනායක සම්බන්දන් මහතා සිය ආසනයේ සිට ඒ දෙස බොහෝ වේලාවක් බලාගෙන සිට නැඟිට හෙමින්සීරුවේ, හොරගල් අහුලනවා වගේ (මට සිතුන හැටියට, කැන්ටිමට හෝ වැසිකිළියට), පිටව ගියේය.

1921 න් පසුව සිට සිංහල දේශපාලක කළු සුද්දන්ගේ වංක, කපටි, කුහක ක්‍රියා නිසා දැන් ඇත්තටම වයිට් මෑන්ස් බර්‌ඩන් එකක්‌වී ඇති දෙමළ ඊළම් ප්‍රශ්ණයට විසඳුම 1924 සිට 2017 දක්වා කල සිංහල-දෙමළ ජනයා රැවටූ වංචා සහගත හැසිරීම අතහැර 1931 දී ඩොනමෝර් කොමිසම විසින්ද යෝජනාකල අන්දමට ජනයාට බලය ලැබෙන එංගලන්තයේ කවුන්ටි හා නගර සභා වලට සමානවන ජන සභා ක්‍රමයක් ස්ථාපිත කිරීමය. ග්‍රාම ප්‍රතිසංස්කරණ හා අපරාධ මර්‌දන ව්‍යාපාරය නමින් මෙවැනි ක්‍රමයක් කළුකොඳයාවේ ප්‍රඥාශෙඛර නාහිමියන් විසින් 1930ස් ගණන්වලදීම සාර්‍ථක ලෙස දියත් කලේය. පානදුරේ විල්මට් පෙරේරා මහතාද මේ අදහසම ඒ කාලයේම හොරණ ප්‍රදේශයේ ක්‍රියාවට නැංවීය.

දැනට තිබෙන 14,000 කට වැඩි ග්‍රාම සේවා නිලධාරී කොට්ඨාශ සංඛ්‍යාව පරිසර සාධක (ජලය) මායිම් වශයෙන් යොදා අළුතෙන් ස්ථාපනය කර (මේවා 4,000 සිට 14,000 කලේ ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිය), පක්‍ෂ දේශපාලනයෙන් තොරව මහජනයා විසින් තෝරාගත් කමිටු පිහිටුවා, ගම් මට්ටමින් ඔවුන්ට කල හැකි එදිනෙදා ජීවිතයට බලපාන කටයුතු කරගෙනයාමට ව්‍යවස්ථාවෙන් ඉඩලබා දිය යුතුය. ගැමි දිරිය යන නමින් මේ අදහස 2010 වනවිට ක්‍රියාත්මක වෙමින් තිබුණත් බැසිල් රාජපක්‍ෂ ඇමතිවරයා විසින් එය අහෝසිකර දිවි නැඟුම නම් යෝධ දෙපාර්‍තමේන්තුවක් පිහිටෙව්වේය. ඔහු විසින් ඊට පෙර ජන සභා ඩිරෙක්ටර් ජෙනරාල් කෙනෙක්වද පත්කලත් පසුව ජන සභා පිහිටුවීමේ අදහසත් හදිසියේම අතහැර දැම්මේය. දිවි නැඟුම නම් නිලධාරීවාදය වෙනුවට ජන සභා හෝ ගැමි දිරිය හෝ රටපුරා ක්‍රියාවට නැංවූවා නම් අද දෙමළ ප්‍රදේශවල සත්‍යග්‍රහ කරන්නට ටී එන් ඒ එකට අවකාශයක් ලැබෙන්නේ නැත. ලංකාවේ ඉතිහාසය වෙනස් වන්නට ඉඩ තිබුණේය. භාෂාව හෝ ආගම අනුව නොව පරිසර සාධක අනුව මායිම් සැදූ ජන සභා පිහිටුවීම නිසා සමඟියෙන් ජීවත්‌වීම එදිනෙදා ජීවිතයේ කොටසක්වේ. ජන සභා ඒකකවල පාසැල්වල සිංහල හා දෙමළ ඉගැන්‌වීමෙන් අවුරුදු 10 ක් තුල ඊළම් අදහස මිය යනු ඇත. දැනට රටේ දක්නට ලැබෙන ඩෙංගු, සදාචාරය හා විනය පිරිහීම, දූෂණ, අපරාධ, අධික ආත්මාර්‍ථකාමීබව යනාදී අශිෂ්ට ලක්‍ෂණ මර්‍දනය කිරීමේලාද මහජනයාට කිට්ටු ජන සභා වඩා කාර්‍යක්‍ෂම වනු නිසැකය. ඒ කාලයේ සිටි දිසාව (මුදලි) ගෙන් පහල, කෝරාළ, අතුකෝරාළ හා විදානේ යන අය කල රාජකාරි අද ජන සභාවේ විෂය පතයට වැටේ. පොලිස්, සෞඛ්‍ය, ප්‍රාථමික අධ්‍යාපන කටයුතු ජන සභා කටයුතු විය යුතුය. රට බේරා ගැනීමේලා මෙම ජන සභා සංකල්පයේ ඇති අතිශය වැදගත්කම වටහාගෙන, එය හා බෞද්ධ රාජ්‍ය පාලන ක්‍රම අතර ඇති සම්බන්‌ධය (ලිච්චවි පාලනය) පෙනි පෙනීත්, එය මහජනයා ඉදිරියට ගෙන නොගොස් හාමුදුරුවරුන් නිහඬව සිටීම ඇමෙරිකාවේ සිට ලංකාව දෙස බලා සිටිනා මට praheeLikaavaki (mehi saÐahan siþiyam obata eviimata iimeel ekak evanna. siivijee7@jiimeel.kom

තේජා ගොඩකන්දෙආරච්චි

වෙසක් සඳ බැස ගියේය. ඒ සමගම රටේ පුලුල්ව කතා බහට ලක්ව තිබුනු ඉන්දීය අගමැති නරේන්ද්‍ර මෝඩිගේ සංචාරයද නිමා විය. නරේන්ද්‍ර මෝඩි ලංකාවට ගොඩ බසින්නට පෙර අපේ අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ කඩිමුඩියේ ඉන්දියාවට ගොස් පැමිනියේ කුමකටද යන්න දන්නේ ඔහුම පමනි. ඒ අතර චීන රජයට අයත් සබ්මැරීනයක් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිනෙන්නට තැත් කල මුත්, එය හරවා යවන්නට ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව කටයුතු කලේය. ඒ සමගම ගුවන් යානය පා මුලටම ගොස් දෝත පා මෝඩිව පිලි ගන්නට සැදී පැහැදී සිටියද, අගමැතිවරයාට තමන්ගේ ආරාධනාව අනුව වෙසක් උළෙලේ සමාප්ති උත්සවය වෙනුවෙන් රටට පැමිනි නේපාල ජනාධිපතිනිය පිලි ගන්නට කාලයක් තිබුනේ නැත. ඒ ‘එකම තීරයක් – එකම මාවතක්‘ නම් සමුලුවට සහභාගි වනු පිනිස චීනය බලා පිටත්වූ බැවිනි. නමුත් ඉන්දියාව මේ සමුලුව වර්ජනය කරන බව ආරංචි මාර්ග සඳහන් කරයි.

ජාත්‍යන්තර වෙසක් උත්සවයේ ප්‍රධාන ආරාධිතයා ලෙස ඉන්දීය අගමැතිවරයාට ආරාධනා කලේ ඇයි? ඉන්දියාවේ 79.8% ක හින්දු ආගම අදහන ජනතාවක් සිටින අතර බෞද්ධයන් සිටින්නේ 0.7% කි. බුදුන් උපන් දේශය ඉන්දියාව බව සැබෑ වුවද වෙසක් උත්සවය වැදගත් වන්නේ බෞද්ධයන්ටය. දැනට බෞද්ධ ලෝකයේ ඉහලම තැන වැජඹෙන දළයි ලාමා තුමාටවත් ආරාධනා කල යුතුව තිබුනායයි මට සිතේ. සුන්නි, ෂියා මුස්ලිම් නිකාය හෝ කතෝලික, ක්‍රිස්තියානි නිකායවල හෝ පෙනෙන්නට ඇති බෙදීම් මෙන්ම ථෙරවාද, මහායාන ආදී වශයෙන් බෙදී ඇති බුද්ධාගම පිලිබඳවත් මඳ විචිකිච්ඡාවක් තිබුනත් මට දැනෙන්නේ පුද්ගලයින් තම තමන්ගේ මතයට අනුව ආගම් ඇදහීම කලත් නබි තුමා, ජේසු තුමා වැනි ආගම් කතුවරු මෙන්ම බුද්ධගමේද එකම කතුවරයා වන්නේ බුදුන් වහන්සේ බවයි. මොන විදියට බුද්ධාගම ඇදහුවත්, මොන නිකායට වැඳුම් පිදුම් කලත් පංච සීලය කාටත් පොදු බවයි.

එබැවින් අප රටේ ඇති විවිධ පක්ෂවල දේශපාලකයන් මේ නරේන්ද්‍ර මෝඩි, එනම් ඉන්දීය අගමැතිවරයාගේ පැමිනීම අරභයා බොරු පච කීම පංච සීලයේ හතරවන සිල් පදය කඩ කිරීමකි. මේ වෙසක් සමයේ එය හොඳ වැඩක් නොවේ. මේ පච කෙලීමට නිමිත්තක් ලෙස වෙසක් උත්සවය ඈඳා ගැනීම ඊටත් නරකය.

දැන් මොවුන් කරන්නේ මෝඩිගේ පැමිනීමේ අර්ථය යට ගැසීම සඳහා විමල් වීරවංශ කියූ කලු කොඩි කතාව ඇදගෙන ජනතා අවධානය වෙනතකට හැරවීමයි. මෙය තනිකර සම්පප්‍රලාප තුලින් ජනතාව ගොනාට ඇන්දවීමකි.

මෝඩි පැමින හමුවූයේ කවුද? ඔහු චාරිත්‍රානුකූලව බණ්ඩාරනායක සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේදී පැවැත්වූ ජාත්‍යන්තර වෙසක් උත්සවයේ සමාරම්භක උළෙලට සහභාගී වූ බව සැබෑය. නමුත් ඔහු ජන හමුවක් ලෙස හමුවුනේ වතුකරයේ ජනතාවය. මේ ජනතාව හමුවූ මෝඩි ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකු ලෙස අගය කලේ මුරලිදරන්ය. මුරලි ද්‍රවිඪ ජාතිකයෙකු වුවත්, විවාහ වූයේ දකුණු ඉන්දියානු ව්‍යාපාරිකයෙකුගේ දියණියක සමග වුවත් ඔහු ක්‍රීඩා කලේ ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙනි. ශ්‍රී ලාකික ජනතාව එකා වන්ව මුරලිට ආදරය දැක්වූයේ, මුරලි ගැන ආඩම්බර වූයේ කිසිදු භේදයකින් තොරවය. නමුත් මෝඩි විසින් මුරලි නම් චරිතය අනිකුත් ක්‍රිකට් චරිත අතරින් උරා පෙරාගෙන වතුකරයේ ජනතාව ඉදිරියට ගෙන හැර පෑවේ ‘මේ උඹලගේ මිනිහෙක්‘ යන පනිවුඩය සමගය. ඒ උදාහරණයත් සමගම තමා හමු වන්නට තෝරාගත් ජනතාව ගැන විග්‍රහ කිරීමේදී මෝඩිගේ අපේක්ෂාව පැහැදිලිය. ඔහු එදා හැටන් දික්ඔයදී ඇමතුවේ ශ්‍රී ලාංකිකයන් නොව වතුකරයේ දෙමළ ජනතාවය. ඉන්දීය සම්භවය සහිත දෙමළ ජනතාවය. ‘තමන්ගේ‘ මිනිසුන්ය. මීට යටින් ඔහු දෙන පණිවුඩය ‘මලයනාඩුව‘ පිලිබඳව මිස අන් කුමක්ද?

වතුකරයේ ජනතාවට උගන්වන්නට ඉන්දියාවෙන් ගුරුවරුන් 1000 ක් සහ වෛද්‍යවරුන් පිරිසක් එවන්නට සැරසෙන බවට ආරංචි පවතී. මේ ගුරුවරුන් දෙමළ භාෂාවෙන් කටයුතු කරන අය විය යුතුය. එපමනක් නොව වතුකරයට නිවාස සාදා දෙන්නටද ඔහු පොරොන්දු විය. මෙහිදී සැලකිය යුතු කරුණු දෙකක් තිබේ. එකක් නම් ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින දෙමළ මාධ්‍ය උපාධිධාරීන් හා උසස් පෙල සමතුන් රැකියා නැතිව සිටිද්දී ඉන්දියාවෙන් ගුරුවරු ආනයනය කල යුත්තේ ඇයි? අනික ඉන්දියාවේ දෙමළ බසින් කටයුතු කරන ප්‍රාන්තය වන තමිල්නාඩුවේ විදුහල්වල අධ්‍යාපන මට්ටම ඉන්දියාවේ අනිකුත් ප්‍රාන්ත සමග සසඳන කල්හි ඉතාම දුර්වල තත්වයේ පවතින්නක් බව වාර්තා වී ඇත. එහි පාසල් ගුරුවරුන්ගේ හිඟය 21.4% ක් බව සඳහන් වේ. තමිල්නාඩුව භූමි ප්‍රමානය අනුව ශ්‍රී ලංකාව මෙන් 2.25 ක ට වඩා විශාලත්වයෙන් යුක්තය. ජනගහනය වර්ග සැතපුමට 1400 කි. එහි සෞඛ්‍යය හා සනීපාරක්ෂක තත්වයද මෙබඳුය. එවන් බරපතල තත්වයක් තිබියදී ඒවා විසඳන්නට කටයුතු නොකොට ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රශ්න විසඳන්නට දඟලන්නේ ඇයි?

අනික වතුකරයේ තිබෙන අඩුපාඩු විසඳීම සඳහා කටයුතු කල හැකි අමාත්‍යංශ මෙන්ම වතුකරයටම විශේෂිත වූ අමාත්‍යංශද අපේ රජය යටතේ ඕනෑ පදම් තිබේ. ඒවා භාරදී ඇත්තේද වතුකරය නියෝජනය කරන අමාත්‍යවරුන් වෙතය. වතුකරයේ සංවර්ධන කටයුතු සඳහා සෑම වසරකම අයවැයෙන් වෙන්වන මුදල් කන්දරාවක් තිබේ. ඔවුන් වැඩි දෙනෙක් මේ තාක් පැවති සියලු රජයන් සමගම පාහේ එක්ව මේ බලතල ලබාගත් අයයි. අවංකව වැඩක් කරන්නට අවශ්‍ය වූවා නම් ඉන්දියාවෙන් මෝඩිම පැමින මේ අඩුපාඩු සම්පූර්ණ කරනකම් ඉන්නට ඕනෑ නොවනු ඇත. මෝඩිටද වෙසක් පොහොය අල්ලා පිංකමක් කරන්නට වුවමනා වී නම් ඉතාම පහසුවෙන්, අද වන තෙක් තාවකාලික නවාතැන්වල කල් ගෙවන මිරියබැද්ද, අරණායක, මීතොටමුල්ල ආදී පෙදෙස්වල ආපදාවලින් විපතට පත්ව ජනතාවට යමක් කරන්නට ඉඩ තිබුනි. මන්ද ඒවා අනපේක්ෂිතව රජය මත කඩා වැටුනු ආපදාවන්හි භාරයයි. ඒත් එසේ නොකර වතුකරයේ ජනතාව අල්ලා ගත්තේ ඇයි? මේ ඔහු මොවුන් ‘මගේ මිනිසුන්‘ කියා සිතන නිසාය.

මෝඩිගේ මේ වතුකර චාරිකාව තුල ඉස්මතු කරන්නට තැත් කරන මේ බෙදීම නොපෙනෙන්නට තරම් අප ජනාධිපති, අගමැති ඇතුලු රජය අන්ධ භාවයට පත්ව ඇතැයි අපි නොසිතමු. මෙය තවත් බෙදීමක ආරම්භය බව ඔවුන් නොදන්නවා නොවේ. නමුත් මොවුන් ජාත්‍යන්තරය සතුටු කරීම සඳහාත්, තමන්ගේ පුද්ගලික ලාභ ප්‍රයෝජන සඳහාත්, බලයට ඇති කෑදරකම නිසාත් මෙය නොපෙනෙනවා සේ සිටිති. එපමනක් නොව වෙනත් පලක් නැති දේ ද අල්ලාගෙන ජනතා අවධානය ඒ වෙතට යොමු කරන්නට තැත් කරති. විමල්ගේ කලුකොඩි කතාවද එවැන්නකි. විමල් වීරවංශගේ විරෝධයන්, උපවාසයන් ජනතාවට අලුත් දේ නොවේ. රජය මේ කතාව ප්‍රශ්නය යට ගසන්නට යොදා ගත්තත් මෝඩිගේ චාරිකාව නිසියාකාරව විග්‍රහකලා නම්  රජය බෞද්ධ කොඩිය පෙරටු කරගෙන කරන්නට යන දහදුරා වැඩ නිසා  කලු කොඩි දැම්මත් කමක් නැතැයි සිතෙනු ඇත.

‘එදා සිටම ඉන්දීය නායකයන් කල පරිදි ශ්‍රී ලංකාව සමග මිත්‍ර සම්බන්ධතා පවත්වාගෙන යාම තමාගේද අරමුණ‘ බව වෙසක් උළෙලේදී නරේන්ද්‍ර මෝඩි පැවසීය. එදා සිටම ඉන්දීය නායකයන් ශ්‍රී ලංකාව සමග සම්බන්ධතා තබා ගැනීමට කල හරිය ගැන නම් නොකිව මනාය.

1981 මැයි මස 19 දා චෙන්නායිහි එනම් එවකට මදුරාසියේ චිත්‍රපට ශාලාවක් අසලදී උමා මහේෂ්වරන් සහ වේලුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන් අතර සිදු වූ වෙඩි හුවමාරුව පිලිබඳව ආර්. නාරායන් ස්වාමි ලියූ ප්‍රභාකරන්ගේ චරිතාපදානය වන ‘දුරාවබෝධ මනසක ඇතුලාන්තය‘ නම් කෘතියේ සඳහන් වේ. එහිදී අත්අඩංගුවට පත්වූ ප්‍රභාකරන් බලන්නට පැමිනි ‘රෝ‘ සංවිධානයේ නියෝජිතයන්, එම අපරාධ සිද්ධිය පිලිබඳව ප්‍රශ්න කරනවාට වඩා උනන්දු වූයේ ත්‍රිකුණාමලය වරාය පිලිබඳව දැනගන්නට බවත් ඒ පිලිබඳව ප්‍රභාකරන්ද පුදුම වූ බවත් එහි සඳහන්ව තිබේ. ඊලඟට එවකට ශ්‍රී ලංකා රජයට අත්‍යවශ්‍යව සිටි අපරාධකරුවෙකු වූ ඔහුව ශ්‍රී ලංකා රජයට භාර දෙනු වෙනුවට මදුරාසි උසාවියෙන් ඇප ලබාදී රහසිගතව යාපනයට පැන ගන්නට උදව් කලේ ඉන්දිරා ගාන්ධි රජයයි. ඉන්දීය අගමැතිනිය 1983 න් පසු සටන් පුහුණුව සඳහා තම භූමිය මෙන්ම රජයේ හමුදාවල උපදේශකත්වයද එල්ටීටීඊ සංවිධානයට ඍජුවම, එලිපිටම ලබා දුන්නාය. 1987 ජුලි මසදී එවක ඉන්දීය අගමැති රජීව් ගාන්ධි ශ්‍රී ලංකා මුහුදු තීරය හා ගුවන් සීමාව ආක්‍රමණය කරමින් පෙන්වූ බලහත්කාරය හමුවේ එදා අප හිස මත පැටවූ ඊනියා සාම ගිවිසුම පිලිගනු හැර වෙනත් විකල්පයක් ශ්‍රී ලාංකික රජයට නොවීය. තම හමුදාවන් ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු නැගෙනහිර බලෙන් ස්ථාපිත කර, 1987 දී ශ්‍රී ලාංකික හමුදාවන් විසින් මෙහෙයවූ සුප්‍රකට වඩමාරච්චි මෙහෙයුම ඔස්සේ අවසන් වන්නට ගිය යුද්ධය තවත් අසාධ්‍ය කලේ මේ ඉන්දීය ‘හිතමිත්‍රයාය‘. එදා සිටි ඉන්දීය නායකයන්ටද අවශ්‍යව තිබුනේ එල්ටීටීඊ සංවිධානය අපේක්ෂාකල වෙනම රාජ්‍යය ලබා ගන්නට ඔවුන්ට ආධාර උපකාර කිරීම නොවේ. ඔවුන් හා රජය අතර විරසකය වැඩෙන්නට අවස්ථාව සලසා දෙපාර්ශ්වයම හෙම්බත් වන්නට ඉඩ හැර ශ්‍රී ලංකාවේ කටයුතුවලට මැදිහත් වෙමින් අපේ රට තම යැපෙන්නෙකු බවට පත් කිරීමය. අද මෝඩි වතුකරයේ ජනතාව හරහා කරන්නට යන්නේද  එම ක්‍රියාවලියමය.

පසුගිය වසර කිහිපය මුලුල්ලේම ඉන්දීය ධීවරයින් විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ මුහුදු සීමාව ආක්‍රමණය කිරීම නොකඩවා සිදුවිය. එමෙන්ම තමිල්නාඩු දේශපාලකයන්ගේ අවධානය සෑම විටෙකම ශ්‍රී ලංකාවේ වාර්ගික ප්‍රශ්නය වෙත ඒක පාර්ශ්විකව යොමු වූයේ තමන්ගේ උතුරා ගිය ප්‍රශ්න විසඳීම පසෙකට දමමිනි. මෝඩිගේ ගිලන්රථ බෙදීම ඔහුගේ මැදිහත් වීමේ ආරම්භයයි.

බිලියන 1.2 ක ජනතාවක් සිටින ඉන්දියාවේ ලෝක බැංකු දත්තවලට අනුව වාර්ෂික ඒක පුද්ගල දල ජාතික ආදායම $ 1850 කි. එහි ලැයිස්තුගත කිරීම් අනුව ලෝකයේ රටවල් අතර ඔවුන් සිටින්නේ 123 වන ස්ථානයේය. ශ්‍රී ලංකාව සම්බන්ධව වා. ඒ. පු. දල ජාතික ආදායම $ 3926 කි. එනම් ලැයිස්තුවේ 93 වන ස්ථානයේය.

කෙසේ වුවද සමස්ත රටක් ලෙස $ ට්‍රිලියන 2.454 ක දැවැන්ත ආර්ථිකයට එනම් ලොව 6 වන විශාලතම ආර්ථිකයට හිමිකම් කියන ඉන්දියාවේ ඒක පුද්ගල දල ජාතික ආදායම මෙසේ පහල තත්වයක පැවතීමට හේතු සොයා පිලියම් යොදනවා වෙනුවට ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රශ්නවලට අත පෙවීම සඳහා සාධාරණ හේතුවක් කිසිසේත් පෙනෙන්නට නැත. ඉන්දියාව වැනි ලෝක බලවතෙකුගේ සිහිනය තේරුම් ගත හැකිය. නමුත් ඔවුන් තම අභිමතය සපුරා ගැනීමට පෙලඹෙන විට ඒ තත්වය පාලනය කර ගැන්මේ වගකීම ඇත්තේ අනෙත් පාර්ශ්වයේය. ඒ අතින් වත්මන් රජය ජාත්‍යන්තර මිත්‍රත්වයේ නාමයෙන් නිකම්ම හිස පාත් කරගෙන මෙම බලපෑමට යට වන අයුරු ඛෙදජනකය. අද මෝඩිලා කරන්නට යන දේ එකල දඹදිව විසූ අශෝක අධිරාජ්‍යයාගේ ඔලුවේවත් තිබූ බවක් පෙනෙන්නට නැත.

මෝඩි ලංකාවට පැමිනියේ වෙසක් උත්සවය සඳහා පමනක්ම යැයි රජය පවසද්දී ඔහු ශ්‍රී ලංකා රජය සමග වෙළඳ ගිවිසුම් 4 ක් අත්සක් කලබව ඉන්දීය ප්‍රවෘත්ති සේවාවන්වල සඳහන් විය.ඇත්ත කියන්නේ කවුද?

මෝඩිගේ පමිනීමේ සැබෑ අරමුණ වසංගන්නට රජය භාවිතා කරන පුවත් කිහිපයකි. හිටප ජනාධිපතිවරයා සහ ආරක්ෂක ලේකම්වරයා සමග ඉන්දීය අගමැතිගේ හමුව සහ විමල් වීරවංශගේ කලු කොඩි කතාව ඉන් ප්‍රමුඛ ස්ථාන ගනී. ජනතාවද මේ පුවත් ඔස්සේ එල්ලෙමින් ඒ මේ අතට බැණ අඬගසා ගනිති.

අවසානයේ එකක් කිව හැකිය. මෙසේ කලු කොඩි දෙස බලමින් සිටිත්දී ඉබේම සුදු කොඩි පෙනෙන්නට පටන්ගත හැකි දවස ඈතක නොවන බවය.

The UN Day of Vesak 2017 – International Buddhist Symposium

This video clip shown by Ven. Uda Eriyagama Dhammajiva Thera to attendees of a well attended Panel discussion on the theme of the UN Day of Vesak 2017, during the International Buddhist Symposium held on May 13, 2017 at the BMICH, highlights appreciatively the role of Asoka Weeraratna (Ven. Mitirigala Dhammanissanthi Thera) in founding the Mitirigala Nissarana Vanaya. 

https://youtu.be/jb-YuZ9BTJ0

Most Ven. U. Dhammajiva Maha Thero is the architect of the Sati Pasala program. The 14th United Nations Day Of Wesak (May 12-14) At B.M.I.C.H. Colombo And Kandy was a special occasion to the Sati Pasala Program.

The first Panel Discussion on Buddhist Teachings for Social Justice and Sustainable World Peace was held on 13 May 2017 at the B.M.I.C.H. Sati Pasala was presented in detail by Most Venerable U Dhammajiva on that occasion, using a video presentation. Most Ven. Thero explained the genesis and evolution of Sati Pasala to dignitaries and delegates from 72 countries. He also participated in the Plenary session held in the afternoon and responded to questions on the makings of Sati Pasala.

The written script of the presentation on Sati Pasala, as well as the book and video of Sati Pasala, were distributed among all participants.

The video which was shown on 13 May 2017 at the Panel Discussion is presented here.

අරවින්ද අතුකෝරල

පිවිතුරු හෙල උරුමයේ නායක පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී උදය ගම්මන්පිල මහතා එම පක්‍ෂ මූලස්ථානයේ පැවති මාධ්‍ය හමුවකදී මෙසේ අදහස් පල කලේය.

මෝදි ලංකාවේ ස්වාධීනත්වයට තර්ජනයක්

ආණ්ඩුවේ නායකයින් අපට කිව්වේ අගමැති මෝදි එන්නේ වෙසක් උත්සවයේ ප්‍රධාන අමුත්තා විධියට විතරයි. මේක සංස්කෘතික සංචාරයක් මිස දේශපාලන සංචාරයක් නොවේ කියලා. නමුත් අගමැති මෝදිගේ කියුම් කෙරුම් දෙස බලන විට නම් එහෙම පේන්නේ නෑ. එතුමා එක්සත් ජාතින්ගේ වෙසක් උත්සවයේ ප්‍රධාන අමුත්තා නම් කතා කරන්න ඕනෑ වෙසක් උත්සවය සහ එක්සත් ජාතින් පිලිබඳ මිස ඉන්දු – ලංකා සබඳතා ගැන නොවේ. නමුත් එතුමා කතා කලේ ඉන්දු – ලංකා ද්විපාර්ශවික හමුවක දී කරන කතාවක්. සම්පූර්ණ දේශපාලන කතාවක්. මේ තිබෙන්නේ එතුමා කරපු කතාව. මම ඒකෙන් වැදගත් කොටස් කිහිපයක් උපුටා දක්වන්නම්.

We believe that free flow of trade, investments, technology and ideas across our borders will be to our mutual benefit.

රටවල් දෙකේ දේශ සීමා හරහා වෙළඳාම, ආයෝජන, තාක්ෂණය නිදහසේ ගලා යන්න ඕනෑලු. මොකද්ද මේ කතාවේ තේරුම? එතුමා නොකියා කියන්නේ එක්ටා ගිවිසුම අත්සන් කළ යුතු බවයි.

Whether it is on land or in the waters of the Indian Ocean, the security of our societies is indivisible. ඉන්දියානු සාගරයේ ජලයේ තිබුණත් බිමක තිබුණත් අපේ සමාජයන්හි ආරක්ෂාව බෙදා වෙන් කළ නොහැකියි. මොකද්ද මේ කියන්නේ? උඔලා කරන දේ අපේ ආරක්ෂාවට බලපානවා. ඒ නිසා උඹලාට ඕනෑ විධියට නටන්න දෙන්න බෑ. මේක අපේ ස්වාධිනත්වයට කරපු තර්ජනයක් නොවේ ද?

In infrastructure and connectivity, transport and energy, we are poised to scale up our co-operation.

යටිතල පහසුකම් සහ යා කිරීම්, ප්‍රවාහනය සහ බලශක්ති ක්ෂේත්‍රයන්හි අපේ සහයෝගය ඉහළ නංවමින් තිබෙනවා.
යටිතල පහසුකම් සහ යා කිරීම්, ප්‍රවාහනය. මොකද්ද මේ කියන්නේ? ඉන්දියානු මහමාර්ග ඇමති නිතින් ගඩ්කාර් පුන පුනා කියන අයුරින් හනුමා පාලම ඉදිවන බවයි.

ඉන්දු – ලංකා සබඳතා පිලිබඳ අපේ නායකයින් සඟවන තිත්ත ඇත්ත හෙලි කළාට නරේන්ද්‍ර මෝදි මැතිතුමනි ඔබට බොහොම පින්.
අගමැති මෝදි දික්ඔය ගිහින් ජනපති සිරිසේන මැතිතුමන් සහ අගමැති වික්‍රමසිංහ මැතිතුමන් දෙපැත්තේ තබා ගෙන කරපු කතාව ගැනත් වචනයක් නොකියා බෑ. බස්නාහිර සහ දකුණු පලාත්වල ක්‍රියාත්මක ගිලන් රථ සේවාව දිවයින පුරා ක්‍රියාත්මක කරමි. වතුකරයේ නව නිවාස දස දහසක් තනමි. ලංකාව පිලිබඳ තීන්දු ගන්න එතුමාට තිබෙන බලය කුමක්ද? එතුමා කතා කලේ හරියට ලංකාව ඉන්දියාවට අළුතින්ම ඇඳෑ ගත්ත 30 වන ප්‍රාන්තය වගේ. දකුණු පැත්තේ හිටියේ ලංකා ප්‍රාන්තයේ ආණ්ඩුකාර සිරිසේන මැතිතුමන් වම් පැත්තේ හිටියේ ලංකාවේ මහ ඇමති වික්‍රමසිංහ මැතිතුමන් කියල හිතාගෙනයි.

මේක මිත්‍රවරුනි හිතළුවක් වත් භයානක සිහිනයක්වත් නොවේ. දික්ඔය ඇත්තටම සිදු වුණු දෙයක්. ඉතින් මේ අනුව ඉන්දියාව විසින් ලංකාව ඔවුන්ගේ අර්ධ යටත්විජිතයක් බවට පත්කරගෙන ඇති බව මෝදිගේ ලංකා සංචාරයෙන් තහවුරු වු බව තමයි අපිට ඉතාම කණගාටුවෙන් උනත් ප්‍රකාශකරන්නට වෙන්නේ.

ගාළු මුවදොර පිට්ටනිය ආණ්ඩුවට
මැයි දිනය අවසන් වී සති දෙකක් ගත වුණත් තවමත් ආණ්ඩුව මැයි දිනයේ සෙනඟ ගණන් හදනවා. සමහරුන්ට ගැටඹේ හුණ්ඩුවේ තිබුණේ ඉතිහාසයේ ලොකුම මැයි රැළියලු. පෙලපාලිය කිලෝ මීටර් හයක් දිගලු. තවත් සමහරුන්ට කැම්බල් පිට්ටනිය ඉඩ මදි වුණු නිසා කැම්බල් පිට්ටනිය පිරිලා ඉතිරිලා වල්ගා තරුවක වල්ගය වාගේ පාර දිගේ සෙනඟ හිටියාලු. මේ ආණ්ඩුවේ පක්ෂ දෙකට අපේ අතින් බලවත් අසාධාරණයක් වෙලා. ඒ අයට සෙනඟ පෙන්වා ගන්න බැරි වුණේ හුණ්ඩු පිට්ටනි වල මැයි රැළි පැවැත්වූ නිසානෙ. හුණ්ඩු පිට්ටනි වල මැයි රැළි පැවැත්තුවේ අපි ලංකාවේ ලොකුම පිට්ටනිය වෙන් කර ගත් නිසානෙ. ඔන්න ලබන පාර මැයි දිනයට අපි ගාළු මුවදොර පිට්ටනිය ගන්නේ නෑ. ආණ්ඩුවේ පක්ෂ දෙක වෙන වෙනම බැරි නම් එකතු වෙලා හරි ලබන පාර මැයි දිනය ගාළු මුවදොර පවත්වන්නකො. එතකොට ඔය ගැළුවා කියන ජන ගඟ රටේ ජනතාවට හරියටම බලා ගන්න පුළුවන්නෙ. මේක ආණ්ඩුවේ පක්ෂ දෙකටම අභියෝගයක්. මොලය උළුක් වෙන ගණන් හදන්නේ නැතුව ලබන පාර ඉන්න සෙනඟක් ගාළු මුවදොරට ගෙනැවිත් රටටම පෙන්වන්න.

ආණ්ඩුවේ මිතුරන් කෝ?

මේ ආණ්ඩුව විසින් රට බරපතල ආර්ථික අර්බූදයකට තල්ලු කරලා කියලා අපි කියන කොට ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරු අපි ආණ්ඩුවේ වැඩපිලිවෙල ගැන ඉරිසියාවෙන් බොරු කියනවා කිව්වා. ඔන්න දැන් අපි කියන එකම මහ බැංකු අධිපති ලිඛිතව මුදල් ඇමතිට දැනුම් දී තිබෙනවා. 2016 මහ බැංකු වාර්තාව අනුව 2015 සමග සංසන්දනය කරද්දී ඒක පුද්ගල ආදායම ඩොලර් 3744 සිට 3727 දක්වා අඩු වෙලා. අපනයන ආදායම ඩොලර් මිලියන 10,546 සිට 10,310 දක්වා දක්වා අඩු වෙලා. විදේශ සංචිත අඩු වෙලා. රුපියල පිරිහිලා. කොටස් වෙළඳපොල කඩා වැටිලා. ලංකාවේ ආර්ථිකය දැවැන්ත අර්බූදයක තිබෙන්නේ.

අර්බූදයකදී තමයි අපට යහළුවන් මතක් වෙන්නේ. ඉංග්‍රීසි කියමනක් තියෙනවා friends in need are the friend indeed කියලා. ඇත්තම යාළුවෝ කියන්නේ අර්බුදයකදී උදව්වට එන යාළුවන්ය කියන එකයි ඉන් කියවෙන්නේ. දැන් කෝ මේ අපේ ආණ්ඩුවේ යාළුවෝ ටික. ජනපති සහ අගමැති ලෝකය පුරා රවුම් ගහලා ජාත්‍යන්තරේ දිනා ගත්තා කිව්වානෙ. මේ අර්බූදයෙන් ගොඩ එන්න ඒ යාළුවන් උදව් කරන්න එපායැ. අපේ භාණ්ඩ වලට වෙළඳපොල විවෘත කරන්න බැරි නම් අපේ ශ්‍රමිකයින්ට රැකියා වෙළඳපොල විවෘත කරන්න බැරි නම් අපේ රටේ ආයෝජනය කරන්න බැරි නම් අඩුම ගණනේ මෙන්න මේක තියා ගනින් කියලා පුංචි තෑග්ගක් මිටි මොලවන්න බැරි නම් මේ මිතුරුකම් වලින් ඇති වැඩේ මොකද්ද? මෙන්න මේ ජාතියේ යාළුවන්ට තමයි බුදුන් වහන්සේ වචී පරම මිතුරන් කියලා කිව්වේ. දැක්කම බදාගන්නවා, අතට අත දෙනවා, අපි ඔබ සමගයි කියනවා, අපි දෙන කෑම කාල අපි දෙන තෑගිත් අරගෙන ආපසු තමුන්ගේ රටට යනවා. ආණ්ඩුවේ නායකයින් ලෝකය වටේ රවුම් ගහන එක නවත්තලා මේ වෙසක් සතියේ බණ පොතක්වත් කියෙව්වා නම් මේ වගේ වචී පරම මිත්‍රයින්ට රැවටෙන්නේ නෑ.

– අරවින්ද අතුකෝරල

By Charles.S.Perera

What has become of Sri Lanka we had  the day before 8^th January,2015 ? What has the change to Yahapalanaya  meant to my poor Lanka?

The people have gained nothing since the change over from the Government of President Mahinda Rajapakse  to the government of President Maithripala Sirisena  pretentiously called  Yahapalanaya, but the Parliamentarians have got much. Most of them are plush , taken more weight, and ply in expensive limousines. They talk a lot but work a little , and pretends to be doing a lot.

The Yahapalanaya that came with a streamlined 100 day programme has ended up with no programme.  The stalwarts of the Yahapalanaya were Ranil Wickramasinghe and his UNP buddies. They thought that once they are in power the West will land here bringing  with them the much wanted US dollars, British sterling pounds and German marks and they can turn their back to China which would be an added incentive for the West to dump their monies the more here to invest in every industry under the sun.

Ranil Wickramasinghe  told China that Sri Lanka can do without them. Ranil Wickramasinghe and his predominantly UNP Government  told China that they  do not want China to go ahead with the  Colombo Port City, as it has been planned badly.

They put in place a master planner Champika Ranawaka to  re build the Colombo City with a larger land area. Ravi Karunanayake an experienced money handler who occupied the  money deposited with him by Raja Rajaratnam imprisoned in USA, was made the Minister of Finance. He thought he was turning out the best budget Sri Lanka ever had. But it soon fizzled out to be a no-budget” being passed, re cast and re-passed  in Parliament several times and still with lot of un patched  holes”. But yet the West named him the best Finance Minister in Asia.

Ranil Wickramasinghe appointed his prized genius Mangala Samaraweera as the Foreign Minister  to rope in the West to make Sri Lanka a Singapore”, as  he had already recruited a Singapore Banking genius to come with his magic wand to make the Sri Lanka Central Bank lay golden eggs”.

Mangala Samaraweera the prodigy” trusted to make miracles was to use his charm to win over the West at the snap of a finger.

Mangala Samaraweera went to Geneva without hesitation and sponsored  along with America the worst resolution USA had brought against Sri Lanka to take the Sri Lanka Armed Forces to a tribunal charged for war crimes, which had been long delayed due to lack of enthusiasm of the Previous Mahinda Rajapakse Government to allow  USA to pass such a resolution. Yahapalanaya sponsored that resolution hoping that the West in recognition would send hordes of investors to Sri Lanka to invest in development projects.

Having not received any encouraging signals from the West for the development of Sri Lanka other than lot of applause for following democracy to the letter and taking care of the interests of the minority Tamils, the Yahapalanaya Leadership thought that they may probe the possibility of turning to  Japan as an alternative investor for the development of Sri Lanka. But Japan  after giving Ranil Wickramasinghe an honorary degree, seems to have gone silent on investing on any development project of value  in Sri Lanka.

Now Yahapalanaya is like the cat that evacuated his bowels  on the rock. It has no idea as to what it should do next,  to make good the change it  promised to the people after defeating the  previous government of President Mahinda Rajapakse.

The Yahapalanaya then did what  some dogs do. A dog tries to bark away a bigger dog, and when the bigger dog shows his teeth and the claws  the aggressive small dog runs away, and later, on second thought, hides its tail between its legs  and crawls back to the stronger dog that chased him away.

Yahapalanaya that belittled and insulted China, stopping it from continuing with the Port City project for which the President of China Xi Jinping himself came to Sri Lanka to  lay the foundation stone, is now going back to China seeking their help. Yahapalanaya has at last realised that it  is only China that still helps the  developing countries  and not the rich Western friends of whom the Yahapalanaya spoke so highly and depended on making the people of Sri Lanka understand that they made  a better choice in  replacing the previous regime of Mahinda Rajapakse.

It is time that the Yahapalanaya  now learns from its mistakes and understand that President Mahinda Rajapakse was after all  a good man who did not take revenge by taking up the Batalanda file to punish Ranil Wickramasinghe or the Waters Edge Land  Transaction to embarrass and bring disrepute to Chandrika Kumaratunga.

Now these Yahapalana Cats having done  what they should not have done on the rock  are glum faced without a clue as to what to do next. Not having received the expected response from the Western investors, or those from Japan, Ranil Wickramasinghe has turned in a big way to India.

But India is not ready to  aid Sri Lanka for its Buddhist or Ashokan connection, but the Indian Prime Minster knowing the failure of the Yahapalanaya of Sri Lanka to have attracted investors from the West, from Japan and from China knows that it has no alternative  now but to accept what ever is offered by India.  India however knows that what little they would give they will take back with  multiple interest for the benefit of India.

They invited the Prime Minister Modi of India to inaugurate the UN Wesak Day in Sri Lanka. But Modi made it an occasion to lecture on importance of India for Sri Lanka’s security, and that the population of Sri Lanka is an indivisible part of the 1.25 billion Indians in the neighbourhood.

It is not a good prospect as Sri Lanka cannot depend on India for security, as we saw it when Sri Lanka was engaged in  military operations to eliminate terrorism. India was not very dependable then as the  80 million Tamils at India’s southern tip dictated  Indian Central Government’s stand on the question of terrorism in Sri Lanka. Therefore can we again trust India for Sri Lanka’s security ?

India has a pressing unemployment problem.  Hence India is all out to sign the ETCA as it would be a solution  for its unemployment problem. India would like to annex the North of Sri Lanka and send  excessive Tamil population to North, and for that a Hanuman bridge and a railway to Trincomalee, would provide a passage for illegal immigrants coming  from India.

Yahapalanay Government is being fooled by every one- the West wanted a regime change in Sri Lanka and now that it has happened the West will pay only lip service without binding them selves  for any sort of long term  engagement to develop Sri Lanka. India needs Sri Lanka to solve at least some of  its unsolved social  problems of its 1.25 billion population.

Modi had said  that India  would  build houses for the State Tamils and the Tamils of the North. That would give  Sri Lanka a  greater headache with the Tamils building a  greater  allegiance to India above that of Sri Lanka. That would be a wastage of all those concessions made to Tamils for reconciliation.

In addition to those political problems created by India, Yahaplanaya  is on the verge of the sale of Trincomalee oil Tanks, and  the Eastern Terminal of the Colombo Port to India . In the south Yahapalanaya is making arrangements to lease  for twice 90 years, the Magampura Port and 20 thousand acres of land to China.

Yahapalanaya cannot fool the Chinese as by stopping the work of the Colombo Port City , Chinese Companies must have lost considerable amount of money, in stopping work and allowing the machines to rust  and unworkable, and re starting work after a long loss of time. The Yahapalanaya Government had been acting foolishly without any planning from the day one of the election of  Maithriplala Sirisena on the 8^th January, 2015.

The foolish euphoria after the election victory blinded  the yayapalanaya leaders from acting wisely with a planned programme of development. Only thing they thought of doing was a negative programme of  revenge and hatred  to punish the Rajapaksas and all those connected with the previous government. This was not a wise thing to have been undertaken , and the result is an utter political failure.

The end result  is  today Sri Lanka is like a rudderless boat  in a vast rough sea with signs of an on coming storm.

Dr Sudath Gunasekara

14.5.2017

Dear Mr President,

The whole country knows that you are in a big predicament. You called for this by abdicating the powers of the Executive President under the 19^th A., perhaps without knowing its potentialities. Now can’t help. The one who fell in to the well as the famous Sinhala saying goes ‘has to come out of it from the same opening he fell.

Now everybody know why you are taking so much time wooing wretched Ranil ,because you have given the handle of the sword to your enemy. When that happen like in Maname naturally he will cut your

Now there is only one way out of it. It is very simple. You may not have even dreamt of it. This is what you have to immediately

Assume full executive powers and Sack all 112 Ministers. Bring it down to 30 as the whole Parliament has agreed. Nobody can find fault with you for doing that, even Ranil cant say  you have done some thing wrong Because he also has agreed to 30. Apportion 15 to each partner. Have the Finance in your hand or in one of your faithful SLFP man. The whole country will be with you for removing Ravi that rascal pimp of the West. Remove jokers like Rajita, Mangala, even your friend and relation Duminda and keep Buddhasasana, Agriculture ,Trade. Foreign Affairs  and Mahweli with you in addition to what else you prefer.

Now that Ranil and his golayas like Ajith have threatened to dissolve Parliament  see whether they will do it. For a moment I don’t think they will. F the government falls you ask your friend Mahinda to form a government and thereby you can save the SLFP as well. I can assure you Mahinda will not do any harm though you have done and continue to do even now. Because he loves the SLFP unlike Chandrika. If you do that you will sail safe till 2020 without any problem . Ranil can never win an election HE knows it better than anyone else. So even if he opt to he will never win . Tamils and Muslims are like prostitutes. They will support the man who get the majority. Mahinda will do it. He is a master at that. You saw how your so-called friend Modi met him and even invited him to visit India. Modi perhaps knows better than you people where the wind is blowing.

So I think this is the only way for you to get out of the present predicament

Please note that I am not with anybody, Neither you nor MR or any other. But I am with my country, my People and my religion!

With best wishes.

Sudath G

Dr Sudath Gunasekara

14.5.2017

Sinhala Buddhist masses should demand the President to take immediate,  meaningful and effective steps on the following National issues in addition to the 20 issues already published in Lanka web on 30 the April 2017 On the following topic to save this country

My readers are requested to read this with Part 1 &11 already published in Lankaweb under President Sirisena Should take immediate action  to save the country

1. From becoming a part of Indian State of Tamilnadu before long
2. and the Sinhala Buddhist Nation from getting extinct from the surface of this earth.

1 He should declare Buddhism as the State religion of the Republic of Sri Lanka as it had been so from 307 BC to March 2^nd 1815, on the eve of 20i7 UN International Vesak day celebration just concluded in  Mahanuwara today and amend the Constitution accordingly replacing Sec 9 and repealing proviso in Sec 14 (e)

2 And establish a Ministry of Buddhasasana directly under the President as the Head of the State.

3 Abolish the National list that has been a big joke invented to accommodate political stooges and fellows rejected by the people at the poll just for political expediency

4 Stop appointing defeated candidates either to the Parliament or any position in public service such as directors and Chairmen of state corporations or to Foreign Service appointments

5 Remove political rights to all public servants other than the right to vote

6 Ban Buddhist Bhikkus or any other religious clerics taking part in active politics like entering Parliament, PCC and div Councils

7 Stop appointing outsiders to Foreign Service as Diplomats and their staff.  Only carrier Public Servants should be appointed to such places

8 Restore law and order in the country to arrest fast spiraling rate of crimes

9 Restore capital punishment to all serious and grave crimes and drug trafficking etc with immediate effect

10 Ban all foreign Governments and agencies or individuals providing funds and any other form of assistance directly to any region, a particular ethnic group or any institution. All such transactions should go through the Government only

11 Relieve public Service from political interference and install a fully independent professional public Service and let all selections be done on competitive examinations and thereafter all appointments, transfers promotions etc should be made on meritocracy and exigencies of public service

12 Re introduce a Senate of about 35 to get the services of men and women who have rendered a distinguished service to the country in different fields to get their service as a mechanism of check and balance against haphazard legislation in Parliament

13 Set up a National Planning Council directly under the President to be in charge of overall planning for all sectors.

14 Immediately Set up the Kandyan areas Development  Authority proposed by the KPC Report of 1951 and Abolish the Present Ministry of Estate Village  Development created for the development of mono Tamil Villages in the hill country to be in charge of settlement development in the upcountry as Mixed Village settlement clusters for landless Kandyan peasants and those estate Tamils who get citizenship in terms as stipulated  in the Nehru/Kotalawala Agreement of 1954

15 Ban sending domestics servants to Middle east or any country specially women and instead work out an educational scheme to send middle and upper grade technical people preferably men and nurses  to arrest cultural degeneration and social disintegration and improve suitable employment opportunities for women at Home.

16 Close down all International Schools or bring them under the Ministry of Educational system and make it compulsory for them to adhere to the national education policy of the Government where Sri Lankan history, Buddhism and Sinhala should be made compulsory

17 Provide maximum protection and inputs for paddy cultivation and promote traditional agricultural practices

18 Take strict legal action like confiscation of property and even death penalty against all those who are found guilty of robbing public property

19 Remove Proportional representation and district MPP System and return to former electoral system so that every electorate will have a MP to whom the people could take their grievances. (Unlike the present District MP system where most don’t have a rep. Ex; In Kandy 11 out of 14 electorates don’t have MPP from 2004 up to date) Only Nawalapitiya, Gampola and Harisattuwa have elected MPP. So where is representative democracy? The same procedure to be adopted in the present Pradeshiya Sabha system as well by reverting to one member per VC ward.

20 Stop allocating voted expenditure to politicians to arrest misuse of public funds for political gain and channel all public expenditure through proper channel like Ministries, departments, and sub departments as it was done before and make public officials accountable for expenditure

I would invite anyone who likes to know more about my proposals to making this country a peaceful, prosperous and righteous land to read, my Siyapanata  (100) that will be published along with this in Sinhala .

මහනුවර සිංහල බෞද්ධ ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන්ගේ සංවිධානය

මහනුවර සිංහල- බෞද්ධ ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන්ගේ සංවිධානය විසින් 2014 දෙසැම්බර් 2 දින ඉදිරිපත් කරන ලද සිය (100) පනත සංදේශයේ ඇතුළත් කරුණු සාරාංශ කර මෙහි දැක්වේ. අදාල සමස්ථ සංදේශය මෙම පති්‍රකාව අවසානයේ annex 1 දැක්වෙන ලිපිනයෙන් ද ලබාගත හැකිය.

1. එක් රටක්, එක් රාජ්‍යයක් හා එක් ජාතියක්
   2. එක් නීතියක් / මේ යටතේ තේස වලමෙයි සහ මුස්ලිම් නීතිය අහෝසි කිරීම.
   3. එක් රාජ්‍ය භාෂාවක් – සිංහල (උතුරු නැගෙනහිර බහුතරය දෙමළ වන තන්හි දෙමළ භාෂාව සාධාරණය භාවිතය)
   4. බුද්ධාගම රාජ්‍ය ආගම
   5. පක්ෂ දේශපාලනයෙන් විනිර් මුක්ත උත්තරීතර ජාතික උපදේශක මණ්ඩලයක්
   6. ජනතා ඡන්දයෙන් පත් වන ජනාධිපතිවරයෙකු සහිත ජනරජයක්
   7. මහජන මන්තී්‍රවරුන් 150 කට හා අමාත්‍යවතුරුන් 20 කට නොවැඩි අමාත්‍ය මණ්ඩලයක් සහිත රජයක්
   8. උත්තර මන්තී්‍ර මණ්ඩලයක්
   9. ජාතික සැලසුම් මණ්ඩලයක්
   10. පළාත් සභා අහෝසි කොට රුහුණු, පිහිටි, මායා තුන් රට නැවත පිහිටුවා රට, දිශාව, කෝලරය සහ ගම පදනම යටතේ රටේ පාලනය ප්‍රතිව්‍යුහ ගත කිරීම.
   11. නීතියේ ස්වාධීනත්වය රකින ස්වාධීන අධිකරණයක්
   12. ජනතා ශ=භ-සෙත මුල් තන්හිලා කි්‍රයා කරන නිර්දේශ – පාලනීයකරණය වු ස්වාධීන රාජ්‍ය සේවයක්
   13. ජාති හා ආගම් පදනම් කොට ඇති දේශපාලන පක්ෂ සියල්ල අහෝසි කොට ජාතික දේශපාලන පක්ෂ පමණක් නීතිගත කිරීම සහ දිස්ති්‍රක් සහ අනුපාත ඡන්ද ක්‍රමය අහෝසි කොට සෑම මැතිවරණ කොට්ඨාශයකටම ජනතාවට සමීප මහජන නියෝජීතයෙකු ඇති වන පරිදි මැතිවරණ ක්‍රමයක් ඇති කිරීම.
2. රටේ ඉතිහාසය සහ සම්ප්‍රදායට ගැළපෙන හා ජාතියේ අනාගත අපේක්ෂාවන් සාක්ෂාත් කරගත හැකි නව ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ස්ථාපිත කිරීම.
   15. 1954 නේරු / කොතලාවල ගිවිසුම කි්‍රයාත්මක කොට, මේ රටට පමණක් ආදරය හා බැඳීමක් ඇති පුරවැසියන් කිරිමේ පදනමක් සකස් කිරීම.
   16. මුහුදු මට්ටමේ සිට අඩි 5000 කට ඉහළ සියළු ප්‍රදේශ අධි රක්ෂිත කලාපයක් වශයෙන් ප්‍රකාශ කොට කඳුරටින් ගලා බස්නා ගංගා සහ එම භූමිය ආරක්ෂා කිරීමේ ජාතික වැඩ පිළිවෙලක්
   17. 1951 උඩරට ගැමි කොමිෂමෙන් නිර්දේශිත උඩරට ප්‍රදේශ සංවර්ධනය කිරීමේ පුර්ණ බලැති සංවර්ධන අධිකාරිය පිහිටුවා උඩරට ගැමි ජනතාවගේ ප්‍රශ්න විසදීමට පියවර ගැනීම.
   18. රජයේ අයවැය පිළිබඳ සියළු කටයුතු භාණ්ඩාගාරය හා රාජ්‍ය තන්ත්‍රය හරහා පමණක් සිදු කිරීම යලිත් අරඹා මහජන මන්තී්‍රවරුන් හරහා ප්‍රතිපාදන වෙන් කිරිම වහාම අහෝසි කිරීම.
   19. සියලූම දේශපාලඥයන් සහ රාජ්‍ය සේවකයින් සඳහා දැඩි ආචාර ධර්ම පද්ධතියක් කි්‍රයාත්මක කිරීම සහ ඔවුන්ගේ අසීතිම වරප්‍රසාද සීමා කිරීම.
   20. පුරාවස්තු හා රාජ්‍ය දේපළ, ස්තී්‍ර දුෂණ, ළමා අපචාර සහ මත්ද්‍රව්‍ය සම්බන්ධ අපරාධ වලට දැඩි දඩුවම් දීම සහ මරණ දඩුවම වහාම නැවත කි්‍රයාත්මක කිරීම.
   21. සෑම පුරවැසියෙකුටම කුසට අහරක්, හිසට වහළක්, කයට සවියක් හා හිසට ජාතිකාභිමානි ගැම්මක් ලබා දෙන වැඩපිළිවෙලක්
   22. සියළුම අනවශ්‍ය රාජ්‍ය ආයතන වසා දමා දේශපාලකයින් හා රාජ්‍ය සේවකයින් සියලූ දෙනගේද කාර්ය සාධනය මැනිමේ වැඩපිළිවෙලක්
   23. වෘත්තීකයින් හා නිපුණතා ඇත්තවුන් පමණක් විදේශ රැකියා වලට යැවීමේ පුළුල් අධ්‍යාපන වැඩපිළිවෙලක්
   24ග කෘෂිකර්මය, කර්මාන්ත, ධීවර, නාවික හා වානිඡ අංශ දියුණු කොට දේශිය රැකියා සුලභ කොට ගෘහ සේවිකාවන් පිටරට වහල් සේවයට යැවෙන ආර්ථීකයෙන් රට නිදහස් කර ගැනිම.
   25. ත්‍රයිනිකායික මහානායක හිමිවරුන් හා ප්‍රබුද්ධ බෞද්ධ භික්ෂුන්ගේ අනුශාසනා යටතේ ශාසනික කථීකාවතක් පවත්වා ලංකා සම්බුද්ධ ශාසනය හා සංස්කෘතිය ආරක්ෂා කොට ගැනීමේ පුළුල් වැඩපිළිවෙලක්.

ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකර
සභාපති
මහනුවර සිංහල බෞද්ධ ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන්ගේ සංවිධානය
අංක 21, ගැමුණු මාවත, හන්තාන පෙදෙස, මහනුවර.
දු.අං: 081-2232744

සිය (100) පනත
මේ රට සාමකාමී සමෘධිමත් හා ධාර්මික දේශයක් බවට පත්කිරීම සඳහා යෝජනා
මේ රටේ පසුගිය අඩසියවස තුලම ක්‍රියාත්මක වූ එසේම අදටත් වඩාත් ප්‍රබලව හා උපක්‍රමශීලව ක්‍රියාත්මකවන
1. ආත්මාර්ථකාමී,බලලෝභී,අදුරදර්ශී පඬ දේශපාලන Þදු ක්‍රීඩාව
2. අසමගිය,අවනීතීය, අවිචාරය, දුෂණය හා නාස්තිය
3. සිංහල බෞද්ධ විරෝධී දෙමළ හා මුස්ලිම් ජාතිවාදය
4. බටහිර අධිරාජ්‍යවාදී බලපෑම් සහ අඛණ්ඩව සිදුකෙරෙන ඉන්දීය බලපෑම් සහ
5. 1948 නිදහස ලැබූÞ සිටම පැහැදිලි හා ප්‍රබල දේශීය චින්තනයක් මත මේ රටේ රාජ්‍ය විචාරණය පදනම් නොවීම.
ආදී හේතූන් නිසා,
ජාතියේ චිරාගත බෞද්ධ සාරධර්ම හා හර පද්ධතීන් සියල්ලම ද සම්ප්‍රÞයික දේශපාලන ආර්ථජ්ක සාමාජික සංස්කෘතික රටාවේ පදනම ද සහමුලින් බීඳවැටී ඇති බැවින් මාතෘභුමියෙත්, ජාතියේත් ලංකා සම්බුද්ධ සාශනයේත් අනාගත ඉරණම අද දැඩි අර්බුදයකට පත්වී ඇති නිසාල උÞවී ඇති ආකූල ව්‍යාකූල තත්ත්වයෙන් රට දැය සමය බේරා ගැනීම සඳහා රටතුළ යහපාලනය, නීතීයේ ආධිපත්‍ය සහ සÞචාරය නැවත ස්ථාපිතකොටල භූමිපුත්‍රයන්ගේ සිත්සතන් තුළ දේශානුරාගය දල්වාල බලය, ධනය හා මුදල් පසුපස පිම්මේ හඹායන අප්‍රබුද්ධ ආත්මාර්ථකාමී, දුෂිත, වෛරී හා කුහක පාලකයින් වෙනුවට දිවිහිම්යෙන් රට දැය සමය ආරඬා කිරීමට ඇපකැප වන එසේම ජනතා ශ=භසෙත සහ පරාර්ථය මුල්තන්හිලා ක්‍රියාකරනල සුලූජන කොටස්වල බලපෑම් ඉදිරියේ දණ නොනමන යලිත් අනුරාධපුර – පොලොන්නරු යුගයකට මේ රට ඔසවා තැබිය හැකිල අනාගාරික ධර්මපාල චින්තනය අනුව දසරාජ ධර්මයෙන් හා සතර සංග්‍රහ වස්තුවෙන් උපලඬිතල අදූෂිතල අවෛරිල දේශප්‍රේමී මහත්මා ගුණයෙන් හෙබි ප්‍රබුද්ධ පාලකයින් විසින් මෙහෙයවනු ලබන මේ රටේ සැබෑ භූමිපුත්‍රයින් වන සිංහලයින්ට හිමි නියම භූමිකාව තුළ සිංහල, දෙමළ හා මුස්ලිම් ඇතුලූ සියලූ දෙනාම එක් › ලාංකික ජාතියක් වශයෙන් එක්ව ජීවත්විය හැකි පරිසරයක් ගොඩනැගීම සඳහා

යෝජිත සිය (100) පනත
අරමුණ
1. වර්තමානයේ මේ රටේ පාලනයට, සාමයට, සංවර්ධනයට සÞචාරයට ජාතියේ හුදු පැවැත්මට පවා බාධාවන්ව පවතින දේශපාලන, නෛතික, පරිපාලන, සාමාජික හා ආර්ථජ්ක ආදී සියලූ හේතු නැතිකොටල 1948 දී බි්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් විසින් අපට Þයාදකොට තබා ගිය ඛෙදුණු හා බිඳුණු ජාතිය, අපට ආගන්තුක වු ඔවුන්ගේ පාලනක්‍රම, නීතිය, භාෂාව, ආර්ථජ්ක හා සිරිත් විරිත් රටාවෙන් මුÞගෙන, මේ වනවිටත් අප විසින්ම පත්කරගත් පාලකයින් විසින් පිළිවෙලින් දෙමළ සන්ධානයට, හකීම්ට හා තොන්ඩමන්ලාට අනිල වශයෙන් පවරාදී ඇති උතුර, නැගෙනහිර, අග්නිදිග හා මධ්‍යම කඳුකරය ද සහිත සමස්ත දිවයිනම ආවරණය වන පරිදි යලිත් අනුරාධපුර – පොලොන්නරු යුගවල පැවති අන්දමේ සමෘධිමත්, ප්‍රබල, අභිමානවත් හා ධාර්මික දේශයක් ගොඩනගා, එක් රටක්, එක් රාජ්‍යයක් හා එක් ජාතියක් ස්ථාපිත කිරීම.
සහ
2. දේශපාලනඥයින් ඔවුන්ගේ ×තීන්, හිතවතුන් හා උසස් රාජ්‍ය නිලධාරීන් සුළුතරයක් විසින් ඔවුන්ගේ බලය රැකගැනීම සහ සුඛවිහරණය සඳහා රට ජාතිය අගාධයට ගෙන යන බහුතර ජනතාව පෙළෙන හා —දේශපාලනඥයින් හා උසස් රාජ්‍ය නිලධාරීන් විසින්ල දේශපාලනඥයින් හා නිලධාරීන් සඳහා පවත්වාගෙන යනු ලබන දේශපාලනඥයින්ගේ හා නිලධාරීන්ගේ පාලන ක්‍රමය˜ වෙනුවට ර්‍ණජනතාව විසින් ජනතාව සඳහා පවත්වාගෙන යනු ලබන බහුතර ජනතාවගේ යහපත උÞකරනල ජනතාවගේ පාලන ක්‍රමයක් ” ක්‍රියාත්මකවන ධර්මාශෝක ආකෘතියේ සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍ය ක්‍රමයක් ලක්දෙරණ මත ස්ථාපිත කිරීම තුළින්ල
ස-. සැබෑ ජනසම්මතවාදී, ජනහිතකාමී, තෘප්තිමත්, සාධාරණ, නීතිය රජයන, විනය ගරුක, සෞභාග්‍යමත් හා දැහැමි සමාජයක් නිර්මාණය කිරීම.
සස-ග රාජ්‍ය දුෂණය, භීෂණය, සාපරාධී නාස්තිය සහ බලධාරීන් විසින් රාජ්‍ය මුදල්, බලය හා ජාතික සම්පත් තම ආත්මාර්ථය හා සුඛව්හරණය සඳහා කොල්ලකෑම සහ අයථා අන්දමින් පරිහරණය කිරීම නතරකොට එකී බලය හා සම්පත් රටේ හා පොදුජනතාවගේ ආර්ථීක හා සාමාජීක සංවර්ධනය සඳහා යෙදවීම මෙම ව්‍යායාමයේ අරමුණු වේ.
ආමුඛය
› ලංකාවේ ප්‍රාග් ෙඵෙතිහාසික යුගයේ සිටම මේ රට හඳුන්වා ඇත්තේ ලංකා, සිංහලද්වීප යන නම් වලිනි. ක්‍රි.පූ.6 වන සියවසේ සිට එකී නම්වලින් ද, ක්‍රි.පූ.427 සිට ක්‍රි.ව.1815 දක්වා පුරා වසර 2242 තුල රුහුණු,මායා, පිහිට් යන ත්‍රිසිංහලයකින් යුත් ර්‍ණසිංහල දේශයර්‍ණ කියා ද, එසේම ක්‍රි.පූ.307 සිට 1815 දක්වාම වසර 2122 ක කාල පරාසයක් පුරා ර්‍ණලෝකයේ එකම සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍යයර්‍ණ වශයෙන් හා ක්‍රි.ව.1972 දක්වා නැවතත් ර්‍ණසිංහලේ” :ක‍ැහකදබ- යන නමින් ද එතැන් පටන් මේ දක්වා ර්‍ණ› ලංකා ර්‍ණ යන නම්න් ද හඳුන්වනු ලැබ ඇත. :සමුද්‍රගුප්තගේ අලහබාද් සෙල්ලිපියේ ද (ක්‍රි.ව. 335 – 380) මේ රට හඳුන්වා ඇත්තේ ර්‍ණසිංහලද්වීප” යන නමිනි-.
මේ රටේත්ල ජාතියේත්ල ශිෂ්ටාචාරයේත් පදනම නිර්මාණය කළෝ සිංහල බෞද්ධයෝයග එසේම ඉතිහාසය පුරාම අනේකවිධ පරසතුරු උවදුරු හා ආක්‍රමණ හමුවේ ජීව්ත පරිත්‍යාගයෙන් රට ජාතිය හා සසුන ආරඬා කළෝත් සිංහල බෞද්ධයෝම වෙත්, ලංකා ධරණීතලය මතුපිට මෙන්ම එහි යට තවමත් වැලලී ඇති පුරාවස්තූන්ගෙන් සනාථ වනුයේ ද එම සත්‍යයමය. ඈත ඉතිහාසයේ මෙන්ම මෑත යුගයේ ද සිදුවු විවිධ පරසතුරු ආක්‍රමණ සහ විනාශයන් අප්‍රමාණ වූව ද අදටත් මේ රටේ මුලූ ජනගහනයෙන් 75% ම සිංහලයෝය. 70% බෞද්ධයින්ය. සමස්ත ජනගහනයෙන් 95% කට වැඩි පිරිසක් සිංහල කථාකරත්. ක්‍රි.ව.1815 දී උඩරට ප්‍රධානීන් විසින් බි්‍රතාන්‍ය කිරීටයට ගිවිසුම් මගින් භාරදී ඇත්තේ ද ර්‍ණ සිංහලේZ” නම් වූ රාජධානියයි.
මෙකී ෙඵෙතිහාසික සංසිද්ධීන් අනුව ඇත්ත වශයෙන්ම මේ රට නැවතත් සිංහලේ වශයෙන් නම්කළ යුතුව තිබුණේ 1948 බි්‍රතාන්‍ය පාලනයෙන් නිදහස ලැබූ අවස්ථාවේදීමය. එහෙත් ජාතියේ අවාසනාව නිසා අද වනතුරුත් එම ෙඵෙතිහාසික වරද නිවරැදි කිරීමට එඩිතර, ධෛර්ය සම්පන්න සිංහල ජනනායකයෙක් මේ රටේ පහළවී නැත. එබැවින් සිංහල ජාතියට සිදුකොට ඇති මෙම ෙඵෙතිහාසික අසාධාරණය ලක් රජය විසින් දැන්වත් නිවැරදි කළ යුතුව ඇත. මේ අනුව මේ රටේ වර්තමානයේ වාසය කරන සියලූ දෙනාම මෙන්ම ලෝකයේ සියළුම රටවල් විසින් ද මේ රට සිංහලයින්ගේ පරම නිජබිම වන ර්‍ණ සිංහලද්වීපය” වශයෙන් පිළිගත යුතුය.
ලෝකයේ පැරණි ශිෂටාචාරයන් ඇති ඉන්දියාව, චීනය, ජපානය, බුරුමය, තායිලන්තය, ඉරානය, ඉතාලිය, රුසියාව සහ එංගලන්තය ආදී සියලූම රටවල් සහ එම රටවල ජාතීන් නම්කොට ඇත්තේ ද එකී රටවල මුලික ශිෂ්ඨාචාරය නිර්මාණය කරන ලද ජනවර්ගයේ භාෂාව පදනම් කොට ගෙනය. එA අනුව ඇත්ත වශයෙන්ම සිංහලයින්ගේ රට යන අරුතෙන් මේ රට ර්‍ණ සිංහලේ ” කියාද ජාතිය ර්‍ණ සිංහලයින් ” වශයෙන් ද හැඳින්විය යුතුය. එසේ වූව ද වර්තමානයේ ලෝකයේ දැනට මේ රට ප්‍රචලිතව ඇත්තේ ර්‍ණ › ලංකාව ” කියා නිසා ද ප්‍රාග් ෙඵෙතිහාසික යුගයේ සිටම ලංකාදීප, ලංකා යන අපර නාමවලින් එය හඳුන්වා ඇති බැවින් ද කාලීන යථාර්ථයක් වශයෙන් මින් මතුවටත් මේ රට ර්‍ණ › ලංකාව ” නමින් හැඳින්විය යුතු බව ද එසේම මේ රටේ රට වැසියන් වන සියලූ දෙනාගේම ජාතිය ර්‍ණ › ලාංකික ” වශයෙන් හැඳින්විය යුතු බව ද අපි යෝජනා කරමු.
එකී ජාතිය තුල දෙමළ, මුස්ලිම් හෝ වෙනත් කිසිම සුළුජන කොටසක් මින් මතුවට වෙනම Zජාතියක්Z වශයෙන් පෙනී සිටිමට හෝ ප්‍රකාශ කිරීමට ද ක්‍රියා නොකල යුතුය. එසේම මේ රටේ කිසිම ප්‍රදේශයක් ඔවුන්ගේ නිජබිම් වශයෙන් ප්‍රකාශ නොකළයුතුවාක් මෙන්ම වෙනම රාජ්‍යයන් ඉල්ලීමෙන් ද වැලකී සිටිය යුතුය. එබඳු සියලූ ප්‍රකාශ දේශද්‍රෝහී මෙන්ම ජාතිද්‍රෝහි ප්‍රකාශ වශයෙන් නීතීගත කළයුතුය.
මේ රටේ නීත්‍යානූකූල රටවැසියන් වන සියලූම ජනවර්ගවලට සිංහලයින් සමග රටවැසියන් වශයෙන් සම අයිතිවාසිකම් භුක්තිවිඳීමේ වරප්‍රසාදය තිබුණ ද රටේ පරම අයිතිකරුවන් වන සිංහල බෞද්ධයින්ගේ ජන්ම අයිතිවාසිකම්වලට හානියක් සිදුවන කිසිදු ක්‍රියාවක ඔවුන් නොයෙදිය යුතුය. කෙසේ වූව ද මේ රටේ අනන්‍ය සංස්කෘතික Þයාදය වන සිංහල බෞද්ධ උරුමයට හානියක් නොවන පරිදි තම තමන්ගේ ආගම් ඇදහීමට ඔවුන්ට නිදහස තිබේ.
දැනට මේ රටේ දෙමළ හා මුස්ලිම්වරුන්ට පමණක් හිමිව තිඛෙන වරප්‍රසාදයන් වන රටේ ඕනෑම ප්‍රදේශයක පදිංචිවීමට, රැකියාවක් කිරීමට, ඉඩකඩම් මිලදීගෙන ව්‍යාපාර කරගෙන යාමට ඇති අයිතිය රටේ ශිෂ්ඨාචාරයේ නිර්මාර්තෘකරුවන් මෙන්ම පරම උරැමකරුවන් වන සිංහලයින්ට ද තිබිය යුතුය. එසේම එය නීතීයෙන් ද තහවුරු කළ යුතුය. මේ අනුව දැනට උතුරු නැෙඟනහිර ඇතුලූ දිවයිනේ ඇතැම් ප්‍රදේශවල පවතින ඊනීයා දෙමළ හා මුස්ලිම් ප්‍රදේශ තවදුරටත් එසේ නොහැඳින්විය යුතු අතර කිසිවෙකු විසින් එබඳු ප්‍රකාශ ද මින්මතුවට නොකළ යුතුය. මේකී ජාතික අනන්‍යතාවට පටහැනිව ක්‍රියා කිරීමට හෝ කථාකිරීමට කිසිවෙකුට අයිතියක් ද නැත.යෝජිත ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ මෙකී කරුණු පැහැදිලිව අඩංගුවිය යුතු අතර මේ රටේ සහජීවනයේ සහ

උත්තරීතර නීතියේ පදනම ව්ය යුත්තේ මෙම ව්‍යවස්ථාමය රාමුවය. පුර්වෝක්ත අරමුණු සාක්ෂාත්කොට ගැනීම සඳහා ක්‍රියාත්මක කළ යුතු දේශපාලන, නෛතීක, රාජ්‍ය පරිපාලන හා පොදු කරුණු සියයක් :100- ඇතුලත් සිව්වැදැරුම් සිය පනත පහතින් දක්වමු.
පූර්වෝක්ත පරමාර්ථ සාක්ෂාත්කොට ගැනීම සඳහා යෝජිත උපාය මාර්ග
:1-ගදේශපාලන
එක් රටක්, එක් රාජ්‍යයක් හා එක් ජාතියක්
ස-. එක් රටක්
මේ රට මින් මතු සෑම දෙනා විසින්ම සෑම භාෂාවකින්ම හැඳින්විය යුත්තේ Z› ලංකාවZ යන නමින් පමණී. › ලංකාව නම් වු භුමිභාගය, ඊට අයත්වු මුහුදු සීමාව තුල පිහිටි සියලූම දුපත් ඇතුලූ සාගර කලාපය හා ගුවන් තලය ද ඊට අයත් වෙයි.

සස-ග එක් රාජ්‍යයක්
ර්‍ණ› ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජය” වශයෙන් එය හැඳින්විය යුතුය.
එA අනුව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යස්ථාව, මුදල් නෝට්ටු, කාසි, රාජ්‍ය ලාංඡනය, රාජ්‍ය ආයතන, නැව්, ගුවන් යානා, ජාත්‍යන්තරය සමග ඇති කරගන්නා ගිවිසුම් සහ මේ රට හැඳින්වෙන වෙනත් සෑම අවස්ථාවකම අවශ්‍ය පරිදි Z› ලංකාවZ හා ර්‍ණ› ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජය” යන නම පමණක් සිංහල, දෙමල, ඉංග්‍රීසී යන භාෂා තුනෙන්ම එය හැඳින්විය යුතුය.
මේ අනුව මින්මතු දෙමළ භාෂාවෙන් මේ රට ර්‍ණඉලංකෙයි” වශයෙන් හැඳින්වීම වහාම නතර කළ යුතු අතර එසේ කිරීම දේශද්‍රෝහී, රාජ්‍යද්‍රෝහී ක්‍රියාවක් වශයෙන් නීතිගත කල යුතුය.

:සසස-ග එක් ජාතියක්
මේ රට තුල වාසය කරණ දෙමළ, මුස්ලිම්, බර්ගර්, මැලේ ආදී සුළු ජනවර්ග මින්පසු ලංකාව තුල ර්‍ණජාතීන්” වශයෙන් පෙනී සිටීමට හෝ හැඳීන්වීමට ක්‍රියා නොකළ යුතුය. එA අනුව ජාතිය හැඳින්වෙන සියලූ තන්හි ර්‍ණ› ලාංකික” යනුවෙන් සඳහන් කළ යුතුය.
එසේම මින්මතු ර්‍ණසියලූම ජාතීන්ට ජාතිභේදයක් නැතිව” ආදී වදන් ද ලිඛිත,වාචික හා භාෂිත යන සෑම අවස්ථාවන්හිම (ජාතික රාජ්‍ය සභාව, සියලූම මාධ්‍ය ඇතුලූ) සියලූ තන්හි තහනම් කළ යුතුය. එA අනුව මේ රටේ දේශපාලනඥයින් විසින් තවදුරටත් දේශපාලන ඇමක් වශයෙන් › ලංකාව බහුජාතික, බහුවාර්ගික හා බහුආගමික රටක් වශයෙන් හැඳින්වීම ද වහාම නතර කළ යුතුය.
එසේම පුරවැසියන් :ක‍සඑසzැබ- යන්න වෙනුවට මින්මතුවට ර්‍ණරට වැසියන් ” යන වචනය භාවිතකළ යුතුය.

(2).එක් රාජ්‍ය භාෂාවක්
මේ රටේ රාජ්‍ය භාෂාව සිංහල විය යුතුය. සියලූම නිල රාජ්‍ය ලේඛන රාජ්‍ය භාෂාවෙන් තිබිය යුතු ය.
:ස-. දෙමළ කථාකරන්නන් බහුතරයක් වාසය කරන උතුරු හා නැගෙනහිර ප්‍රදේශවල පමණක් ප්‍රාන්ත භාෂාවක් වශයෙන් දෙමළ භාෂාව පාවිච්චි කිරිමට විධිවිධාන යෙදිය යුතුය.
:සස-. උඩරට වතුකරයේ ඉන්දියානුවන් සියලූදෙනා 1953 නේරු- කොතලාවල ගිවිසුමේ ප්‍රකාර වසර 10 ක් ඇතුලත දේශයේ භාෂාව වූ සිංහල ඉගෙනගෙන සිංහල සමාජයට අනුගතවීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භකළ යුතුය. එසේ කිරීමට සුÞනම් නැති සියලූදෙනාම මනාප පරිදි ඉන්දියාවට හෝ මහාබි්‍රතාන්‍යයට යා යුතුය.
මේ සිංහල දේශයතුළ තමිල්නාඩුවක් හෝ අරාබිකරයක් සෑදීමට කිසිවෙකුට ඉඩ නොදිය යුතුය.
:සසස-.සියලූම රාජ්‍ය සේවකයින් සිංහල, දෙමළ හා ඉංග්‍රීසී භාෂා ප්‍රවීනත්වය ලබාගත යුතුය.

(3). එක් නීතීයක්
මේ රටේ සාම්ප්‍රÞයික සිංහල නීතිය හා දැනට භාවිතවන පොදු නීති පද්ධතිය පදනම් කොටගෙන මුලූ රටටම බලපවත්වන ර්‍ණඑක් නීතියක්ර්‍ණ ස්ථාපිත කළයුතුය. ඉන්පසු රටතළ වෙසෙන සියලූම රටවැසියන්ගේ යුක්තිය පසඳලිය යුත්තේ එA යටතේය. එA සමගම දැනට පවතින තේසවලමෙයි හා මුස්ලිම් නීතී, නීතී පොතෙන් ඉවත්කළ යුතුය. එම නව නීතීය පිළිගැනිමට සුÞනම් නැති පුද්ගලයින් අÞළ නීතී යටතේ ජීවත්විය හැකි රටවලට යා යුතුය. සෑම රටවැසියෙකුම නීතීය ඉදිරියේ සමාන විය යුතුය.

(4).රාජ්‍ය ආගම
වසර 2500 ක් පුරා මේ රටේ රාජ්‍ය ආගම වශයෙන් පැවැති බුද්ධාගම යලිත් රාජ්‍ය ආගම කළ යුතුය. එA යටතේ සෙසු ආගම් අදහන අයට ඔවුන්ගේ ආගම් ඇදහීමේ නිදහස පමණක් තිබිය යුතුය.
(5).පඬ දේශපාලනයෙන් විනිර්මුක්ත ර්‍ණ උත්තරිතර ජාතික උපදේශක මණ්ඩලයක් ”
එහි සාමාජිකත්වය පහත සඳහන් පරිදි 15 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත විය යුතුය.
ස-ග තෛත්‍රයි නිකායික මහනාහිමිවරුන් 04 නම – එනම් අස්ගිරි,මල්වතු,
රාමඤ්ඤ සහ අමරපුර – 04
සස-ග කල්‍යාණී,රෝහණ සහ දඹුලූ පාර්ශව නායක හිමිවරුන් – 03
සසස-ග නාහිමිවරුන් හත්නම විසින් නිශ්චිත කාලයක් සඳහා නම් කරනු ලබන විශාරද
හිමිවරුන් දෙනමක් – 02
සඩ-. හින්දු, කතෝලික, මුස්ලිම් පුජකවරුන් තිදෙනෙක් – 03
ඩ-ග අග්‍රවිනිශ්චකාර තැන – 01
ඩස-.සෙනෙට් සභාවේ සභාපති – 01
ඩසස-.රාජ්‍ය සේවයේ ප්‍රධාන රාජ්‍ය නිලධාරීයා, භාණ්ඩාගාරයේ ලේකම් – 01
( සල සසලසඩලඩ ඩස සහ ඩසස නිලබලයෙන්) 15

මෙහි කර්තව්‍යයන්
ස-.විදේශයන් සමඟ ඇති කරගන්නා ගිවිසුම් ඇතුලූව සියලුම ජාතික ප්‍රතිපත්ති සකස් කිරීමේදී රජයට උපදෙස්දීම. එබදු සියලුම රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති සඳහා මෙම මණ්ඩලයේ එකඟතාවය අනිවාර්යය කළ යුතුය.
සස-. දැනට රාජ්‍ය තනතුරු සඳහා අනුමැතිය දීමේ පාර්ලිමේන්තු කාරක සභාව සතු සියලූ බලතල මෙම මණ්ඩලයට පැවරිය යුතුය.
සසස-.මෙම උත්තරීතර මණ්ඩලයේ අනුමැතිය නොමැතිව ගනු ලබන සෑම තීරණයක් සහ කෙරෙන සෑම පත්වීමක්ම ව්‍යවස්ථාව යටතේ ව්‍යවස්ථා විරෝධී කරුණු යටතට ඇතුළත් කළ යුතුය.
මෙම උත්තරීතර මණ්ඩලයේ රැස්වීම් සහ පරිපාලන කටයුතු කරගෙන යාම සඳහා අංග සම්පූර්ණ Zජාතික උත්තරීතර මහලේකම් කාර්යාලයක් පිහිට විය යුතුය. එහි ප්‍රධානියා (මහලේකම්) විය යුත්තේල භාණ්ඩාගාරයේ ලේකම්ල ලකිසුරු ලේකම් සහ අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් මට්ටමේ ව්ශිෂ්ඨ ගණයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ පරිපාලන සේවා නිලධාරියෙකි.
මෙම කාර්යාලය අස්ගිරි, මල්වතු මූලස්ථාන දෙක පිහිටා ඇති මහනුවරට ආසන්න පල්ලේකැලේ ඇති මධ්‍යම පලාත් සභා කාර්යාල පරිශ්‍රයේ පිහිටු වීම යෝග්‍ය යයි යෝජනා කෙරේ.

(6). නව භූ දේශපාලන ඛෙදීමක්
මේ රටේ ක්‍රි.පූ.427 සිට 1815 දක්වා පැවති මේ රටට පමණක් ආවේනික වු ප්‍රශස්ථ ජාතික භූ දේශපාලන ඛෙදීම වු රුහුණු,පිහිටි,මායා යන ත්‍රී සිංහලය (තුන් රට) නැවත පිහිටුවා දිසා හා ගම් මට්ටමින් පරිපාලනය විමධ්‍යගත කිරීම. ( එA යටතේ ජාතික හා ප්‍රාන්ත මට්ටමේ දැනට පවතින අනවශ්‍ය දේශපාලන හා රාජ්‍ය තනතුරු හා ආයතන තුනෙන් දෙකක්ම පහත සඳහන් පරිදි අහෝසිවීමෙන් ඉතිරිවන මහා ධනස්කන්දය – රටේත් ජනතාවගේත් යහපත සඳහා ඛෙදිය හැකිය.)
(පහත සඳහන් වගුව බලන්න)

තනතුරු නාමය දැනට පවතින යෝජිත

මධ්‍යම රජය පළාත් සභාව මධ්‍යම රජය රට සභා
ජනාධිපති (ලකිසුරු) 1 – 1
අග්‍රාමාත්‍ය :1- – :1-
අමාත්‍යවරුන් :112- :45- :20- :45-
මහජන නියෝජිතයින් 225 638 131 150
සෙනෙට් සභිකයින් – – 35 –
ආණ්ඩුකාරවරුන් – 9 – 3
මහඇමතිවරුන් – :9- – :3-
විරුද්ධ පඬනායක :1- :9- :1- :3-
කථානායක :1- :9- :1- :3-
උපකථානායක :1- :9- :1- :3-
සභානායක :1- :9- :1- :3-
එකතුව 226 647 167 153

දැනට සිට්න මැති ඇමතිවරුන් සංඛ්‍යාව } 226 ¬ 647 } 873
යෝජිත මධ්‍යම රජය } 167
රට සභා } 153
එකතුව 323 = 320
එසේවූ විට අඩුවන මැති ඇමතිවරුන් සංඛ්‍යාව = 553

එA අනුව රටට හෝ ජනතාවට කිසිදු සේවයක් සිදු නොවන රාජ්‍ය මුදල් හා සම්පත් කෝටි,ප්‍රකෝටි ගණනින් නාස්ති කෙරෙන පාලන ක්‍රමයක් හා දේශපාලන පරපුට්ටන් 553 ක් අඩුවේ. එA සමගම ඊට අනුබද්ධ ආයතන හා නිලධාරින් අඩුවීමෙන් ඉතිරිවන රාජ්‍ය මුදල් හා සම්පත් කොපමණ වෙත්දැයි ඔබට සිතිය හැකිය.

(7). මෙම ක්‍රමය යටතේ රට පාලනය කිරීම සඳහා පහත දැක්වෙන භුදේශපාලන හා පරිපාලන ව්‍යුහයන් පිහිටුවීම
ස-ග භු දේශපාලන ව්‍යුහය
ජාතික මට්ටම,
රට සභා – 03
දිසා සභා – 27
සහ ගම් සභා
:රට මායිම් – දැදුරු ඔය, වලවේ සහ මහවැලි ගඟ-
අවශ්‍ය වෙනස් කිරීම් සහිතව දිසා 27ක් අළුතෙන් මහියංගනය සහ දිගාමඩුල්ල
ගම්සභා, නගර සභා සහ මහනගර සභා
සස-. ආයතනික ව්‍යුහය
ලකිසුරු (ජනාධිපති)
අග්‍රාමාත්‍ය
අමාත්‍ය මණ්ඩලය
උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලය
ජාතික රාජ්‍ය සභාව
රට සභා
ගම් සභා
(8).ලකිසුරු (ජනාධිපති වෙනුවට)
දැනට පවතින පරිදි මුළු රටේම මහජන ඡන්දයෙන් පත්වන විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය තවදුරටත් තිබිය යුතුය. ඔහු ජාතික රාජ්‍ය සභාවට වග කියන විධායක බලතල සහිත රාජ්‍ය නායකයෙක් විය යුතුය. ඔහු ජනාධිපති වශයෙන් පත්වීමෙන් පසු කිසිම එක් දේශපාලන පක්ෂයක නායකයා නොවිය යුතුය. ඔහු රටේ සියලූ දෙනාගේම රාජ්‍ය නායකයා වශයෙන් පෙනි සිටිය යුතුය. අගමැතිවරයා ඇතුළු සියලූම ඇමතිවරුන් පත්කිරීමේ හා ඉවත් කිරීමේ බලතල ඔහු සතුව තිබිය යුතුය. දේශපාලන පක්ෂවල නායකයෙකු අග්‍රාමාත්‍යවරයා වශයෙන් රට ජාතියට අහිතකර තීරණ ගන්නා අවස්ථාවක දී ඒවා වැළැක්වීම සහ තුලනය කිරිම සඳහා එබඳු ජනාධිපති තනතුරක් තිබිය යුතුය. ඒ අනුව දැනට පවතින ව්‍යවස්ථාවේ ඇති මුක්තිය හැර අනෙකුත් බලතල තවදුරටත් ඔහු සතුව තිබිය යුතුය. එසේ වූ විට ඔහු රාජ්‍යයේ ආණ්ඩුවේ සහ රජයේ නායකයා ද විය යුතුය. නිලකාලය වසර 06 කි. දෙවරකට වඩා මෙම ධුරය සඳහා තරග නොකළ යුතුය. එහෙත් ජනාධිපති මුක්තිය අහෝසි කළ යුතුය. වරදකරුවන්ට ජනාධිපති සමාව දීම වැනි බලතල ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා තනි කැමැත්තට එය කළ නොහැකි වන පරිදි නිර්නායකයන් සකස් කළ යුතුය. ඔහු සිංහල ෙඛෟද්ධයකු විය යුතු අතර රටට විශිෂ්ට සේවයක් කර ඇති අග්‍රගන්‍යයේ පුද්ගලයෙකු පමණක් එම තනතුර සඳහා පත්කර ගත යුතුය.

(9). ජනාධිපති විධායක බලය විශේෂ අවස්ථාවලදි හැර අමාත්‍ය මණ්ඩලය හරහා ක්‍රියාත්මක විය යුතුය.
විධායක බලය ලකිසුරුගේ ප්‍රධානත්වයෙන් යුත් අමාත්‍ය මණ්ඩලයකට පැවරිය යුතුය. අමාත්‍ය මණ්ඩලය 20 දෙනෙකුට සීමා විය යුතු අතර එහි අධිකරණ අමාත්‍යවරයා උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලයෙන් පත් කළ යුතුය.
සෑම අමාත්‍යංශයක්ම ස්ථීර ලේකම්වරයෙකුගේ පාලනය හා අධීක්ෂණය යටතේ තැබීම සහ ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍ය පරිපාලන සේවයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරීන් ඒ සඳහා පත් කිරීම. අග්‍රාමාත්‍යවරයා සිංහල ෙඛෟද්ධයෙකු විය යුතුය.

(10).රජයේ පාලන ජාලය
ස-. ජාතික මට්ටම – අමාත්‍යංශ, දෙපාර්තමේන්තු, සංස්ථා ආදිය
සස-. රට මට්ටම – උප දෙපාර්තමේන්තු සහිතව
සසස-.දිසා මට්ටම –
සඩ-.ප්‍රාදේශීය මට්ටම
ඩ-.ගම් මට්ටම

(11).රට සභා
රුහුණු, පිහිටි, මායා – තුන් රටේ අගනගර විය යුත්තේ මාගම, අනුරාධපුරය සහ කොළඹ ය.
මායිම් – ඉහත සඳහන් අංක 07 අනුව විය යුතුය. එම මායිම්තුළ
ආණ්ඩුකාරවරුන් – 03
මහඇමතිවරුන් – 03
අමාත්‍යවරුන් – 45 ( මහඇමති ඇතුළුව)
මන්ත්‍රීවරුන් – 150 ( රටකට 50 බැගින්)
මේ අනුව දැනට පවතින පලාත් සභා අහෝසි කළ යුතුය.

(12).ජාතික සැලසුම් මණ්ඩලයක් පිහිටුවීම
› ලංකා රජයේ සියලූම ජාතික සැලසුම් මෙම මණ්ඩලයේ අධීඬණය යටතේ සිදුවිය යුතුය. අග්‍රාමාත්‍යවරයා මෙහි සභාපතිත්වය දැරිය යුතුය.
මෙම ජාතික සභාව විසින් අනුමත පුළුල් ජාතික ප්‍රතිපත්තිය තුළ එහි අනුමැතියට යටත්ව රට, දිසා හා ගම්මට්ටමින් සැලසුම් කිරීම හා ක්‍රියාත්මක කිරීම එA එA මට්ටම්වලට අවකාශ තිබිය යුතුය.
(13).උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලය
දිසා 27 ක් සඳහා මහජන ඡන්දයෙන් පත්වන මන්ත්‍රීවරුන් 27 කින් සහ ලකිසුරු විසින් පත්කරනු ලබන 08 ක් ඇතුළුව 35 දෙනෙකුගෙන් යුක්ත විය යුතුය. නීතිය, මුදල්, පරිපාලන, අධ්‍යාපන, ව්‍යාපාරික හා ව්ද්‍යා වැනි විවිධ ඬෙත්‍රවල හසල දැනුමක් ඇති එසේම විශිෂ්ට සේවයක් සිදු කොට ඇති අවුරුදු 35 වැඩි අය පමණක් මේ සඳහා තෝරා ගත යුතුය.
(14).ජාතික රාජ්‍ය සභාව
කොට්ඨාශ ක්‍රමය යටතේ මහජන ඡන්දයෙන් පත්වන කේවල ඡන්ද ක්‍රමයටල නියෝජිතයින් 125 ක් හා ලකිසුරු විසින් පත්කරනු ලබන නියෝජිතයින් 06 දෙනෙකු සහිත 131 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත ජාතික රාජ්‍ය සභාවක් පිහිටුවිය යුතුය. නිලකාලය වසර 05 ක් විය යුතුය. විදේශයන් සමඟ ඇති කර ගනු ලබන සියලූම ගිවිසුම් ඇතුළු ජාතික ප්‍රතිපත්ති සඳහා ජාතික උපදේශක සභාවේ සහ ජාතික රාජ්‍ය සභාවේ පූර්ව අනුමැතිය ලබාගත යුතුය.
(15). බලතල ඛෙදීම
ව්‍යවස්ථාÞයකය, විධායකය සහ අධිකරණයේ බලතල පැහැදිලිව නිර්ණය කළ යුතු අතර අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය සහ නීතියේ ආධිපත්‍ය ද තහවුරු කළ යුතුය.
(16).සියලූම මට්ටම්වල දේශපාලනඥයින් සඳහා අÞළ මැතිවරණ කොට්ඨාශය තුළ අවම වශයෙන් වසර පහක (05) ස්ථීර පදිංචිය තිබීම. අවම අධ්‍යාපන සුදුසුකම්, වත්කම් සහ මනා චරිතයක් තිබීම අනිවාර්යය කළ යුතුය.
(17).සියලූම දේශපාලනඥයින් සහ රාජ්‍ය සේවකයින් සඳහා දැඩි ආචාර ධර්ම පද්ධතියක් පැනවිය යුතුය.
(18).එ.ජා.පඬය, › ලංකා නි.පඬය, ජ.වි.පෙ, ලං. ස.ස., කොමියුනිස් වැනි ජාතික පඬ හැර සිංහල, දෙමළ – මුස්ලිම් වැනි හෝ ආගම් හෝ ප්‍රදේශ මුල්කොටගෙන පිහිටුවා ඇති පඬ සියල්ල තහනම් කළ යුතුය.
(19).සියළුම ආගම්වල පූජ්‍ය හා පූජක පඬවලට ක්‍රියාකාරී දේශපාලනයට අවතීරණයවිම තහනම් කළ යුතුය.
(20).සියළුම දේශපාලනඥයින්ට අතිගරු, ගරු ආදී විශේෂණ යෙදීම වහාම නතර කළ යුතුය. මන්ද ඔවුන් සියලූ දෙනාම මහජන මුදලින් වැටුප් ලබන නිසා.
(21).ජාතික ලැයිස්තුව යටතේ මන්ත්‍රීන් පත්කිරීම වහාම නතර කොට, දැනට එසේ පත්කොට සිට්න මන්ත්‍රීන්ගේ ද තනතුරු අහෝසි කළ යුතුය.
(22).ආසන සඳහා අපේෂකයින් නම්කිරීමේ අයිතිය එA එA ආසනවල ඡන්දÞයකයින්ට දී පඬ නායකයින් විසින් නම්කිරීමේ සම්ප්‍රÞය අත්හිටවිය යුතුය.
(23).සියලුම දේශපාලනඥයින්ට ගෙවිය යුත්තේ දීමනාවක් මිස වැටුපක් නොවේ.
(24).දැනට ඔවුන්ට ගෙවනු ලබන ව්ශ්‍රාම වැටුප් ක්‍රමය වහාම අහෝසී කළ යුතුය. ඔවුන්ගෙන් පසු එම විශ්‍රාම වැටුප සිය කලත්‍රයාට ගෙවන ක්‍රමය ද අත්හිටවිය යුතුය. එසේම පුද්ගලික ලේකම්, සම්බන්ධීකරණ ලේකම් ආදීන්ට ගෙවන විශ්‍රාම වැටුප් ක්‍රමය ද අත්හිට විය යුතුය.
(25).කෙසේ වූවද ජාතියට විශිෂ්ට සේවයක් කොට විශ්‍රාම ගිය ජීවත්වීමට ආÞයමක් නොමැති දේශපාලනඥයින් සඳහා ජාතික රාජ්‍ය සභාවේ යෝජනාවක් අනුව විශේෂ දීමනාවක් හෝ විශ්‍රාම වැටුපක් අනුමත කළ හැකිය.
(26).දේශපාලනඥයින්ට හා ඔවුන්ගේ කලත්‍රයින්ට දැනට ලබාදී ඇති සියළුම අසීමිත වරප්‍රසාද (යානවාහන, ආරඬාව, ගිනිඅවි, ගෙවල්කුලී ආදිය වහාම අත්හිට විය යුතුය. දේශපාලනය සේවයක් මිස ව්‍යාපාරයක් හෝ රැකියාවක් හෝ ජවාරමක් නොව්ය යුතුය).
(27).මැතිවරණයෙන් පරාජය වන කිසිවෙකුට පත්කළ මන්ත්‍රී , සෙනෙට් සභාවේ පදවි, තනාපති තනතුරු හෝ එම කාර්යාලවල තනතුරු, සංස්ථා සභාපති,අධ්‍යඬ වැනි කිසිදු තනතුරක් නොදිය යුතුය.
(28).සියළුම දේශපාලනඥයින්ට සෘජුව හෝ වක්‍රව රජයේ කොන්ත්‍රාත් කිරීම සපුරා තහනම් කළ යුතුය.
(29).ලකිසුරු, අග්‍රාමාත්‍ය, අගව්නිසුරු, අධිකරණ හා අධ්‍යාපන ඇමතිධූර ආදීයට පත්කල යුත්තේ සිංහල බෞද්ධයන් පමණී.
(30).කිසියම් වරදක් සඳහා බන්ධනාගාර ගතවන සෑම දේශපාලනඥයකුටම අÞළ වරදින් නිදහස් කරන තුරු මන්ත්‍රීවරයකු වශයෙන් ඔහුගේ සියලූ වරප්‍රසාද අත්හිටවිය යුතුය.
(31).පුරප්පාඩු වන මන්ත්‍රී ධූරයකට දැනට ක්‍රියාත්මක වන පරිදි ඔහුගේ බිරිඳ හෝ පවුලේ අයෙකු පත්කිරීමේ සම්ප්‍රÞය නතර කොට අතුරු මැතිවරණයක් පවත්වා ඊට සුදුස්සෙකු පත්කොට ගත යුතුය.
(32).සියලූම දේශපාලනඥයින් දේශපාලනයට පිවිසිÞ සිටම ඔවුන්ගේ පවුල්වලට අයාථා අන්දමින් අත්පත් කොටගෙන ඇති සියලූම වත්කම් පිළිබඳ අල්ලස් හ දුෂණ නීතීය යටතේ පරීඬා කොට වරදකරුවන්ට දේපල රාජසන්තක කිරීම, ප්‍රජා අයිතිය නැතිකිරීම ආදි දැඩි ද~ුවම් පැමිණිය යුතුය.
(33).සියළුම දේශපාලනඥයින්ගේ නමින් හෝ පවුලේ අයගේ නමින් විදේශවල තිඛෙන මුදල් හෝ වත්කම් වහාම තහනම් කොට වරදකරුවන්ගේ වත්කම් රාජසන්තක කළ යුතුය.
(34).රාජ්‍ය ඉඩම්, ව්‍යාපාර හා කොන්ත්‍රාත් ආදිය ප්‍රÞනයේ දී දේශපාලනඥයින්ගේ නිර්දේශ ලබාගැනීමේ සම්ප්‍රÞය වහාම අත්හිටවිය යුතුය.
(35).දේශපාලකයින්ගේ කාර්යභාරය විය යුත්තේ ව්‍යවස්ථාÞයකයින් වශයෙන් සහ රාජ්‍ය යාන්ත්‍රනය නිසියාකාරව ක්‍රියාත්මක කරවන අධීඬකයින් වශයෙන් කටයුතු කිරීමය.
(36).රාජ්‍යයේ සියළුම අය සහ වැය ගණුදෙනු විය යුත්තේ භාණ්ඩාගාරය හරහා පමණි. රාජ්‍ය මුදල් වෙන්කිරීම සහ වැය කිරීම කළ යුත්තේ නීත්‍යානූකූල රාජ්‍ය ආයතන හරහා පමණක් වන අතර රාජ්‍ය මුදල් පිළිබඳ පූර්ණ වගකීම රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට පැවරිය යුතුය. එසේම රාජ්‍ය මුදල් හා සම්පත් වැරදි අන්දමින් පරිහරණය කරන්නවුන්ට දැඩි ද~ුවම් දිය යුතුය.
(37).දේශපාලනඥයින් හරහා රාජ්‍ය මුදල් වෙන්කිරීමේ වර්තමාන ක්‍රමය මේ අනුව වහාම අත්හිටවිය යුතුය.

මැතිවරණ
(38).පවතින මැතිවරණ ක්‍රමය මෙන්ම මැතිවරණ පවත්වන වර්තමාන ක්‍රමයද පූර්ණ සංශෝධනයකට භාජන කළ යුතුය. එA අනුව අනුපාත ඡන්ද ක්‍රමය සහ මනාප ක්‍රමය ද වහාම අහෝසි කොට පැරණි කේවල ක්‍රමයට වහාම යා යුතුය.
(39).ජනාධිපති, ජාතික රාජ්‍ය සභාව, උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලය සහ ගම්සභා යන සෑම ධූර කාලයකටම නිශ්චිත කාල සීමාවක් පැනවිය යුතු අතර ඉන් බැහැර මැතිවරණ පැවැත්වීම නීති විරෝධී කළ යුතුය.
(40).සියළුම මැතිවරණ එක් දිනක පැවැත්විය යුතුය. එසේ කිරීමෙන් මැතිවරණ සඳහා වැයවෙන අධ්ක වියදම් වෙන්ම අපතේ යන කාලය ද ඉතිරී වන අතර මැතිවරණ ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියා අවමවන අතර රාජ්‍ය යාන්ත්‍රනය ජනතා ශ=භසිද්ධිය සඳහා යෙදීමට ද හැකිය.
(41).පූර්ණ බලතල සහිත ස්වාධීන මැතිවරණ කොමිසමක් පත්කොට මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා ජාතික රාජ්‍ය සභාවට පමණක් වගකියන විශේෂ බලතල සහිත අයෙකු බවට පත්කල යුතුය.

මැතිවරණය ප්‍රකාශ කිරීමන් පසු
(42).මැතිවරණය අවසාන වන තුරු මැතිවරණය පිළිබඳ සියලූ කටයුතු පිළිබඳ පූර්ණ බලධාරියා මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා විය යුතුය.
(43).මැතිවරණයක් ප්‍රකාශ කිරීමෙන් පසු එය අවසාන වී නව රජය පිහිටවන තුරු රාජ්‍ය නිලධාරීන් මාරුකිරීම් (ව්නයානූකූල හේතුමහ හැර) ආදී කිසිවක් ක්‍රියාත්මක නොකළ යුතුය.
(44).සියලූම මැති ඇමතිවරුන් නිල වාහන, නිල නිවාස ආදීය රජයට භාර දිය යුතුය.එAවා පැහැර හැරීම මැතිවරණ නීතී උල්ලංඝනය කිරීම සේ සැලකිය යුතුය.
(45).සියලූම ප්‍රචාරක කටයුතු ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශ, රූපවාහිනී හා ගුවන් විදුලි විවාද වලට පමණක් සීමා කළ යුතුය. රූපවාහීනී, ගුවන්විදුලි සහ පුවත්පත් දැන්වීම් ද, පෝස්ටර්, කටවුට්, බැනර්, ප්‍රචාරක පුවරු හා පෙලපාලි ආදි සියල්ල තහනම් කළ යුතුය.
(46).නාම යෝජනා භාරදීමේදී සියලූම අපේඬකයින් හා ඔවුන්ගේ පවුල්වල වත්කම් ප්‍රකාශ සහ අÞළ තනතුරු සඳහා ඔහු සුදුස්සෙකු වන බවට (පදිංචිය, වත්කම්, අධ්‍යාපන හා චරිතය ආදී) දිවුරුම් පෙත්සමක් ඇමිණිය යුතුය. මින් එකක් හෝ අසම්පූර්ණ නම් ඔහුගේ/ඇයගේ නාමයෝජනාව ප්‍රතික්ෂේප කළ යුතුය.
(47).මැතිවරණයෙන් පසු මන්ත්‍රීවරුන්ට පඬ මාරුකිරීම තහනම් කළ යුතුය. එසේ කිරීමට යමෙකුට අවශ්‍ය නම්, ඉල්ලා අස්වී අතුරු මැතිවරණයකට මුහුණ දිය යුතුය.
(48).රජය පිහිටුවා මාස 06 ක් ඇතුලත නව ව්‍යවස්ථාවක් සකස්කොට සම්මත කොට ගත යුතුය.
ඉහතින් සඳහන් වෙනස්කම් ද ඇතුළත් කොට මේ රටේ ඉතිහාසයට, සම්ප්‍රÞයට හා සංස්කෘතියට මෙන්ම නව ලෝකයේ හා අනාගත අභියෝගයන්ට සාර්ථකව මුහුණ දිය හැකි පරිදි නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සකස් විය යුතුය.
(49).තවද රටේ ෙසෙවරීභාවය, භෞමික අඛණ්ඩතාව, නිදහස, ස්වාධීනත්වය, ස්වාධිපත්‍ය, යහපාලනය, ජනතා පරමාධිපත්‍ය, ජාතික ආරඬාව, සමගිය හා සාධාරණ සමාජයක් ගොඩ නැගිය හැකි අධිකරණය හා රාජ්‍ය සේවයේ ස්වාධිනත්වය හා ගුණාත්මක භාවය තහවුරු කෙරෙන ර්‍ණ ධර්මය මත ප්‍රවර්තනය වන බලචක්‍රයක් ” ඇති දසරාජ ධර්මය හා සතර සතරසංග්‍රවස්තූන් ද ආත්මය කොට ගත් සිංහල ෙඛෟද්ධ රාජ්‍යයක් උÞකළ හැකි පරිදි එය සකස් විය යුතුය.
(50).නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සකස් කොට සම්මත කොට ගැනීමට පෙර, නව රජය පිහිටු වහාම දැනට පවතින 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය හා 1987 ෙජ්.ආර්. රජීව් ගිවිසුම ද අහෝසි කොට 13 වන සංශෝධනය යටතේ පිහිටුවා ඇති
ස-. පලාත් සභා
ෂෂ-ග දිව්රුම් පෙත්සම් මගින් වතුකම්කරුවන් ලඬ පහකට (05) අධික පිරිසකට දී ඇති පුරවැසිකම් සහ
සසස-ග දෙමළ රාජ්‍ය භාෂාවක් කිරීම වහාම අහෝසි කළ යුතුය

(2)ගනීතී ඬේත්‍රය
(51). නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කරගන්නා තුරු පවතින ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව රටේ උත්තරීතර නීතීය විය යුතුය. එසේම වහාම ක්‍රියාත්මක වන පරිදි නීතීපති දෙපාර්තමේන්තුව හා නීතී කෙටුම්පත් දෙපාර්තමේන්තුව ද අධිකරණය ද අධිකරණ අමාත්‍යාංශය යටතට පත්කළ යුතුය.
(52). ඉහත සඳහන් දේශපාලන උපාය මාර්ග අනුව නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කළ යුතුය. නව ව්‍යවස්ථාවේ ව්‍යවස්ථාÞයක, විධායක හා අධිකරණ ක්ෂේත්‍රයන්ගේ කාර්යයන් හා සීමාවන් පැහැදිලිව නිර්ණය කළ යුතුය.
(53). සිංහලේ රාජ්‍යතුල නීතීය ඉදිරීයේ සියලූදෙනාම සමානව සැලකිය යුතු අතර නීතීයේ ආධ්පත්‍ය නැවත ස්ථාපිත කල යුතුය.දැනට ක්‍රියාත්මක වන ජනාධිපති සමාව දීම අධිකරණ අමාත්‍යවරයාගේ නිර්දේශයකින් පසුව අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ ද අනුමැතියකින් පසුව පමණක් කළ යුතුය.
(54). ජනාධිපති ඇතුළු කිසිම පුද්ගලයෙකුට නීතීය යටතේ මුක්තියක් නොතිබිය යුතුය.
(55). සියලුම නීතී ආයතන දේශපාලන බලපෑමෙන් මුලූමනින්ම නිදහස් කළ විය යුතුය. නීතී ක්ෂේත්‍රයේ සියළුම පත්වීම්, උසස්වීම්,මාරුකිරීම් හා විනයානූකූල කටයුතු අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය ආරඬා වන පරිදි සිදුකළ යුතුය.
(56). අභියාචනාධිකරණයේ සහ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ විනිසුරුවන්ට දෝශාභියෝග ගෙන එAමේ දැනට පාර්ලිමේන්තුව සතු බලතල ඉවත් කොට එA සඳහා ඉන්දියාවේ ක්‍රියාත්මක වන ක්‍රමය ආදේශ කළ යුතුය. අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය, නීතියේ උත්තරීතරභාවය රකින අතරම අධිකරණය කෙරෙහි ජනතා විශ්වාසය පලූදු නොවන පරිදි සියලූ කටයුතු සිදු කළ යුතුය.
(57). › ලංකාව තුළ අවසාන අධිකරණ තීන්දුව දෙන ආයතනය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විය යුතුය
(58).මේ රටේ සෑම පුරවැසියෙකුටම ක්‍රියාත්මක විය යුත්තේ එක් නීතීයකි. දැනට පවතින තේසවලාමෙයි සහ මුස්ලිම් නීතීය අහෝසි කළ යුතුය. මේ අනුව සෑම රට වැසියෙකුට බහු විවාහය තහනම් කළ යුතුය.
(59).ගම් මට්ටමේ සුළු ආරවුල් විසඳීම සඳහා පැරණි ගම්සභා ක්‍රමය නැවත ස්ථාපිත කළ යුතුය. මේ සඳහා සෑම ගමකට හෝ බලධාරීන් තීරණය කරනු ලබන පරිදි ගම් කිහිපයකට ගම් වැසියන් පස්දෙනෙකුගේ හෝ දස දෙනෙකුගේ සභාව බැගින් පිහිට විය යුතුය. ගමේ පන්සලේ විහාරාධිපති, විදුහල්පති, වෙද මහතා, ග්‍රාම සංවර්ධන සභාවේ සභාපති, මහිලාසමිතියේ සභාපති, ගම්පති (ලේකම්) සහ තවත් 04 දෙනෙකුගෙන් මෙම සභාව සකස් විය යුතුය. ( මේ 04 දෙනා තරුණයින් 02 කු හා තරුණියන් 02 කු විය යුතුය)ග
(60). ර්‍ණ බල චක්‍රම් හී නිශ්රාය ධර්ම චක්‍රම් ප්‍රවර්ථතේ ර්‍ණ යන පැරණි සම්ප්‍රÞය අනුව සියලුම නීතී ධර්මය මත පදනම් කොට පැවතිය යුතු අතර රාජ්‍යයේ සියලූම කටයුතු ර්‍ණබහුජන හිතාය බහුජන සුඛාය” යන බුදු වදන පදනම් කොට සිදුකළ යුතු අතර රාජ්‍ය පාලනය දසරාජ ධර්මය අනුව සිදුකළ යුතුය.

(3). රාජ්‍ය පරිපාලන
(61).රටේ අභ්‍යන්තර පරිපාලනය
අ). ජාතික මට්ටම
ආ). දිසා මට්ටම
ඇ). උප දිසා මට්ටම
ඈ). ගම් මට්ටම යන සිව් මට්ටමෙන් සිදුවිය යුතුය.
දිසා මට්ටම දිසාපතිවරුන් යටතේ ද උපදිසා උපදිසාපතිවරුන් යටතේ ද ගම් මට්ටම ගම්පතීන් යටතේ ද රාජ්‍ය පරිපාලනය සංවිධානය විය යුතුය (දැනට පවතින ග්‍රාම සේවක ක්‍රමය වෙනුවට පූර්ණ ප්‍රති සංවිධානයක් යටතේ නව ගම්පති සේවයක් ස්ථාපිත කළ යුතුය)ග ගම්පතීන් වසර 05 කට වරක් මාරු කළ යුතු අතර එම මාරුවීම් ක්‍රමය උපදිසාපති කොට්ඨාශය තුළ පමණක් විය යුතුය.
(62). මෙම මට්ටම් තුනේම සියළුම රාජ්‍ය නිලධාරීන් සහ දේශපාලනඥයින් අÞළ මට්ටමේ මධ්‍යම රජයේ ප්‍රධාන රාජ්‍ය නිලධාරින් වන මහ දිසාපති, උපදිසාපති සහ ගම්පති යන නිලධාරීන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් සම්බන්ධීකරණය කෙරෙන යාන්ත්‍රනයක් පිහිටු විය යුතුය. විශේෂයෙන්ම ගම්පතීන් සඳහා අවශ්‍ය අධ්‍යාපන සුදුසුකම් (උÞ: උපාධිධරයින්), වත්කම්, චරිතය ආදීය මීට ඇතුළත් විය යුතු අතර පවතින ග්‍රාම සේවා නිලධාරී ක්‍රමය සම්පූර්ණ ප්‍රතිසංවිධානයකට භාජනය කොට ග්‍රාම සේවා එAකකය ගම් එකක් හෝ කීපයක් යහ පාලනයේ සහ සක්‍රීය පරිපාලනයේ පදනම බවට පරිවර්තනය කළ යුතුය. එසේම අÞළ ගම් මට්ටමේ සියළුම රාජ්‍ය නිලධාරීන් එක් වහලයක් යටතේ කටයුතු කළ යුතුය.
(63). රාජ්‍ය පරිපාලන සේවයේ ජ්‍යෙෂ්ඨතම හා විශිෂ්ටතම නිලධාරීයා යලිත් භාණ්ඩාගාරයේ හා මුදල් අමාත්‍යංශයේ ලේකම් වශයෙන් පත්කොට සමස්ත රාජ්‍ය සේවය ඔහුගේ යටතට පත්කොට ඔහු රාජ්‍ය සේවයේ ප්‍රධානියා බවට පත් කළ යුතුය.
(64). දිසා සහ උපදිසා මට්ටමේ පරිපාලන සේවයේ නිලධාරීන් වශයෙන් අÞළ මට්ටම්වල පරිපාලනය, සම්බන්ධීකරණය, මහජන සම්බන්ධතාව ආදී කරුණු පිළිබඳ විශේෂ හැකියාවක් ඇති අය පමණක් පත්කළ යුතුය. විශේෂයෙන්ම › ලංකා පරිපාලන සේවයේ නිලධාරීන් ජාතික මට්ටමේ තනතුරුවලට පත්කිරීමට පෙර ප්‍රාදේශීය මට්ටමේ අවම වශයෙන් වසර 06ක් (වියලි කලාපයේ වසර 02, කඳුරට වසර 02 හා පහත රට වසර 02ක් වශයෙන් ද දිසා මට්ටමේ වසර 03ක් ද සේවය අනිවාර්යය කළ යුතුය.
(65). › ලංකා පරිපාලන සේවය ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍ය පරිපාලන සේවය නමින් නම් කොට එය රාජ්‍ය පාලනයේ ප්‍රමුඛ යාන්ත්‍රනය වන පරිදි පූර්ණ ප්‍රතිසංවිධානයකට භාජන කළ යුතුය.
(66). දේශපාලකයින්ගේ දරුවන් සහ ×තීන් මෙන්ම උසස් රාජ්‍ය නිලධාරීන්ගේ දරුවන් ඇතුලූ කිසිවෙකු රාජ්‍ය සේවයට බඳවාගැනීමේ පිළිගත් ක්‍රමවෙදයට පිටතින් රාජ්‍ය සේවයට හෝ විදේශ සේවයට හෝ සංස්ථා ආදී කිසිවකට බඳවා නොගත යුතුය.
(67). සියළුම මට්ටම්වල රාජ්‍ය සේවා, සංස්ථා සේවක, විදේශ සේවය ආදීයට තෝරා ගැනීම් විවෘත තරඟ විභාග හා සම්මුඛ පරීඬණ අනුව කුශලතා මත පමණක් බඳවා ගත යුතුය. සියළුම පත්වීම් කල යුත්තේ වෘතීය රාජ්‍ය සේවකයින් අතුරෙන් පමණී.
(68). සියළුම නිලධාරීන්ගේ උසස්වීම්, ස්ථානමාරු යනාදිය සුදුසුකම් සහ සේවයේ අවශ්‍යතාවන් අනුව සිදුකළ යුතුය. විනයානූකූල කටයුතු කළ යුත්තේ හුදෙක් විනය පාටිපාටියට අනූකූලවය.
(69). මේකී සියළුම රාජ්‍ය සේවාවන් දේශපාලන මැදිහත්වීම් හා බලපෑම්වලින් සම්පූර්ණයෙන්ම නිදහස් කළ යුතුය. රාජ්‍ය සේවා පිළිගත් නීතී රීතී හා පරිපාලන රෙගුලාසී අනුව ජනතා යහපත පෙරටුකොට ගෙන පැවතිය යුතුය. දැනට පවතින පරිදි එය බලයේ සිටින දේශපාලන පඬයේ zzගෘහ සේවයක් ZZ නොවිය යුතුය.
(70).අධිකරණ, රාජ්‍ය සේවා, පොලිස්, සංස්ථා සේවා, විශ්ව විද්‍යාල සේවා සහ විදේශ සේවා යනාදී සියල්ල ස්වාධීන වෘතීය කොමිෂන් සභා මගින් පාලනය විය යුතුය.
(71). විගණකාධිපති, නීතිපති, මැතිවරණ කොමසාරිස්, අල්ලස් කොමසාරීස් ආදී තනතුරු ස්වාධීන තනතුරු විය යුතු අතර ඔවුන් වගකිව යුත්තේ පාර්ලිමෙන්තුවට පමණක් විය යුතුය.
(72). සියළුම රාජ්‍ය හා අර්ධ රාජ්‍ය සේවාවල පත්වීම් ආදීය තැපෑල මගින් පමණක් කළ යුතු අතර දැනට සිදුකෙරෙන පරිදි දේශපාලඥයින් විසින් උත්සවාකාරයෙන් පත්වීම් භාරදෙන නාස්තීකාරී දේශපාලන යැපුම් මානසිකත්වය ගොඩ නඟන ක්‍රමය වහාම නතර කළ යුතුය.
(73). සෑම රාජ්‍ය සේවකයකුටම කාර්ය සාධනයේ ඉලක්ක ක්‍රමයක් හඳුන්වා දිය යුතුය. එය අවශ්‍ය පරිදි දෛනික, සති, මාසික හා වාර්ෂික වශයෙන් සකස් කළ යුතුය. උපරිම කාර්යය සාධනයක් ලබාගැනීම සහ සංවර්ධනය කඩිනම් කිරීම සඳහා රජයේ නිවාඩු දින ගණන අඩු කළ යුතුය.
(74). සමස්ත රාජ්‍ය සේවයටම (අර්ධ රාජ්‍ය සේවය ඇතුලූව) ඇතුළත්වන පරිදි සාධාරණ ජාතික වැටුප් ක්‍රමයක් (වසර 05න් 05ට සංශෝධනය කෙරෙන) සකස් කොට ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය. එA සඳහා ස්ථීර රාජ්‍ය වැටුප් කොම්සමක් පිහිටු විය යුතුය.
(75). සියළුම රාජ්‍ය හා අර්ධ රාජ්‍ය ආයතනවලට දේශපාලන පදනම මත පත්කොට සිටින අÞළ ආයතනවලට බරක්ව සිටින අතිරික්ත සියළු දෙනාම ඉවත් කිරීම සහ පාඩු ලබන සියළුම රාජ්‍ය හා සංස්ථා වසා දැමීම.
(76). අත්දැකීම්වලින් බහුල විශ්‍රාමිකයින්ගේ දැනුමින් එA එA මට්ටමේ සේවය ලබාගැනීමේ වැඩ පිළිවෙළක් (ග්‍රාමීය, උපදිසා, දිසා හා ජාතික) ආරම්භ කළ යුතුය. මේ සඳහා සම්පත් Þයක කමිටු පිහිටු විය යුතුය.
(77). දිසා, උපදිසා හා ගම් මට්ටමින් ජාතික සංවර්ධන වැඩ සටහන් සැලසුම් කිරිම හා ක්‍රියාත්මක කිරීම.
(78). රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී පූර්ණ වගකිම අÞළ මට්ටමේ රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට පැවරීම. මෙහිදී දේශපාලනඥයින්ගේ වගකීම අÞළ කටයුතු අධීඬණය හා පරීඬා කිරීම ආදිය (නඩුවකදී නිතිඥයකුගේ කාර්යභාරය මෙන්) සීමාකිරීම.
(79). ග්‍රාම සේවා වසම් කීපයක් එක්කොට කෝරළයක් (ගම් සභාවක් ආවරණය වන පරිදි) පිහිටුවා එක් කෝරළයක් භාරව ප්‍රධාන ගම්පතිවරයෙකු පත්කිරීම. ග්‍රාමසේවා නිලධාරී – ගම්පති වශයෙන්ද, කෝරාළ – ප්‍රධාන ගම්පති වශයෙන් ද නම් කළ යුතුය.
(80).සියළුම රාජ්‍ය සේවකයින්ගේ හා අර්ධ රාජ්‍ය සේවකයින්ගේ ඡන්දය දීමේ අයිතිය හැර අනෙකුත් දේශපාලන අයිතීන් අහෝසි කළ යුතුය.
(81). වෛද්‍ය ආදී සියලූම රාජ්‍ය සේවකයින්ට පුද්ගලික සේවය තහනම් කළ යුතුය.
(82). රාජ්‍ය සේවාවේ සාරධර්ම සහ නීතී රීතීවලට අනුව කටයුතු කරන නිලධාරීන් ආරඬා කළ යුතුය. එAවා උල්ලංඝනය කරනවුන්ට දැඩි ද~ුවම් දිය යුතුය.
(83). සෑම රාජ්‍ය සේවකයකුටම ඉන්දියාවේ මෙන් එම තනතුරුවලට ගැලපෙන පරිදි විශ්‍රාම වැටුප් යාවත්කාලීන කළ යුතුය. මෙහිදී විශ්‍රාම ගිය දිනය කුමක් වූවද සියලූ දෙනාටම විශ්‍රාම ගිය තනතුරට හිමි වර්තමාන විශ්‍රාම වැටුප ගෙවිය යුතුය.
(84). රාජ්‍ය සේවය බලයේ සිටින ආණ්ඩුවේ ගෘහ සේවයක් නොකොට, ජනතා සේවයට කැපවන ජනතා ගෞරවය දිනාගත හැකි, ජනතාවගේ අයිතීන් ආරක්ෂා කරන පඬ දේශපාලනයට ගැති නැති ජනතා සේවයක් බවට පත් කළ යුතුය.
(85). දැනට පවතින අධික නිවාඩු දින ගණන අඩු කොට ජනතාවගේ ශ්‍රමය උපරිම අන්දමින් ජාතියේ සංවර්ධනයට යොÞ ගැනීම (උÞ. හින්දු, මුස්ලිම් හා කතෝලික ආගමික නිවාඩු දින එA එA ආගමිකයන්ට පමණක් ලබාදීම).
ජාතික නිවාඩු දින වශයෙන් සතර පෝය, සිංහල අලූත් අවුරුදු සහ ජනරජ දිනය පමණක් ප්‍රකාශ කිරීම.

(4).පොදු කරුණු
(86). මරණ ද~ුවම වහාම නැවත ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය.
(87). පුරා වස්තු හා මත්ද්‍රව්‍ය පිළිබඳ අපරාධ, ළමා අපචාර, ස්ත්‍රී දුෂණ, රාජ්‍ය දේපල හා මුදල් අයතා පරිහරණය වැනි වරදවලට දැඩි ද~ුවම් (මරණ ද~ුවම සහ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කිරීම, දේපල රාජසන්තක කිරීම, අÞළ මුදල් අයකර ගැනීමට අමතරව, දීර්ඝකාලීන සිර ද~ුවම්) දිය යුතුය.
(88).දේශපාලඥනයින්, උසස් රාජ්‍ය නිලධාරීන් සහ තවත් අයට වසර 05 න් 05 ට තීරු බදු රහිත වාහන බලපත්‍ර ලබාදීමේ දැනට පවතින හැන්ද අතේ ඇති අයට ඛෙÞගැනීමේ හා ඡන්ද අත්ලස්දීමේ ජනතා වීරෝධි වැඩ පිළිවෙළ වහාම නතර කිරීම සහ මෙම ක්‍රමය ආරම්භ කරන ලද දින සිට නිකුත් කොට ඇති සෑම බලපත්‍රයක් සම්බන්ධයෙන්ම,
අ).බලපත්‍රලාභීයා වාහනය පරිහරණය කරන්නේ නම් එA සඳහා අÞළ සම්පූර්ණ බදු මුදල් (ආනයන කල දිනට අÞළව), එම බදු මුදල සඳහා මේ දක්වා සම්පූර්ණ පොලිය ද අයකර ගත යුතුය.
ආ).අÞළ වාහනය අන්සතු කර ඇත්නම්
• අÞළ චක්‍රලේඛනය උල්ලංඝනය කිරීමට විරුද්ධව ද~ුවම් කිරීම
• අÞළ වාහනය රාජ සන්තක කිරීම
• සහ එහි මුළු වටිනාකම සහ ඊට අÞළ පොලිය, වාහනය පරිහරණය කරන ලද අයගෙන් රජයට අයකර ගැනීම
(89). උතුරු නැෙඟනහිර පලාත්වලින් කොටි ත්‍රස්තවාදීන් විසින් පන්නා දැමූ සියලූම සිංහල සහ මුස්ලිම් ජනයා වහාම එම ප්‍රදේශවල නැවත පදිංචි කිරීම සහ ඔවුන්ගෙන් අහිමි වු ඉඩම් ආපසු ලබාදීම.
(90). බෞද්ධයන් බලහත්කාරයෙන් අන්‍යාගම්වලට හරවා ගැනීම තහනම් කිරීම සහ ආගම් අතර වෛරය වපුරන පුද්ගලයින්ට දැඩි ද~ුවම් දීම, මුස්ලිම් පල්ලිවල දිනකට 05ක් ශබ්ද විකාශන මගින් කෙරෙන ආගම ඇදහීම මෙන්ම පන්සල් ඇතුලූ අනෙකුත් ආගමික ආයතනවල ද තෝරතෝංචියක් නැතිව බලපත්‍ර නොමැතිව කෙරෙන ඝෝෂා නතර කළ යුතුය.
(91). ජාත්‍යන්තර පාසැල් ක්‍රමය අහෝසි කොට රාජ්‍ය අධීඬණය යටතේ ජාතික අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කරන පුද්ගලික ආයතන බවට පරිවර්තනය කිරීම සහ ජාතික අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්තියක් සකස් කිරීම සහ සිංහල, දෙමළ හා මුස්ලිම් ආදී වශයෙන් වර්ගවාදය අනුව පාසල් පවත්වාගෙන යාම වහාම නතර කිරීම. අධ්‍යාපන ඇමති ප්‍රකාශ කොට ඇති පරිදි විද්‍යාල 1000 ක් පිහිටුවීමට පෙර දැනට තිඛෙන මධ්‍ය විද්‍යාල 54 යාවත් කාලීන කිරීම.
(92). දැනට වාර්ෂිකව පවත්වන ආණ්ඩුකාර සම්මේලන සහ මහ ඇමති චාරිකා නතර කිරීම සහ විශාල වශයෙන් රාජ්‍ය මුදල් නාස්ති කරමින් විදේශ සංචාර සඳහා ප්‍රාදේශීය සභා සහ පළාත් සභා නියෝජිතයින් යැවීම වහාම නතර කිරීම.
(93). 1951 උඩරට ගැමි කොමිෂන් සභා වාර්තාවේ 156 (්) සඳහන් පරිදි උඩරට ප්‍රදේශ සංවර්ධනය කිරීම සඳහා උපදේශක හා පූර්ණ විධායක බලතල සහිත සංවර්ධන මණ්ඩලයක් වහාම ස්ථාපිත කිරීම සහ මුහුදු මට්ටමින් අඩි 5,000 ක් ඉහළ සියළුම ප්‍රදේශ ජාතික ආරඬිත ප්‍රදේශ වශයෙන් ප්‍රකාශ කොට ආරඬා කිරීම සහ දේශයේ හදවත බඳුවූ ජල පෝෂක ප්‍රදේශය වන මධ්‍යම කඳුකරය ආරඬා කිරීමේ පුළුල් වැඩ පිළිවෙළක් ක්‍රියාත්මක කිරීම.
(94). ජනවර්ග අනුව එකරාශීව පදිංචි කරවීම හෝ පදිංචීවිම සහ ජනවර්ග අනුව පළාත් පාලන හෝ පාර්ලිමේන්තු ආසන සීමා නිර්ණය කිරීම තහනම් කිරීම.
(95). අන්‍ය ජනවර්ගවලට අයත් පුද්ගලයින් හා අන්‍ය ආගමිකයින් සමග සිංහල කාන්තාවන් විවාහ වන අවස්ථාවලදී,
අ).ඔවුන්ගේ ආගම වෙනස් නොකිරීම සහ ඔවුන්ගේ දරුවන්ට මවගේ ආගම අනිවාර්යය කිරීම.
ආ).දරුවන්ට මව් පෙළපතේ නාමයදීම අනිවාර්යය කිරීම සහ එවැනි විවාහ සිදුවීම් අවම කිරීම.
(96). නිදහස් දිනය වැනි ජාතික වැදගත් කමකින් යුතු රාජ්‍ය උත්සවවලට හැර රජයේ හා මැති ඇමතිවරුන්ගේ සහභාගිත්වයෙන් පැවැත්වෙන සියලුම අන්දමේ නාස්තිකාර උත්සව නතර කිරීම සහ නිදහස් උත්සවය සහ පාසල්වල උත්සව හැරණුවිට අනෙකුත් කිසිම උත්සවයන්ට පාසැල් සිසුන් සහභාගි කරවා නොගැනීම (උÞ: පදවි ප්‍රාප්ති දේශපානඥයින්ගේ උපන්දින උත්සව).
(97). දේශීය ආර්ථීකයේ මුල් තැන කෘෂිකර්මය, ධීවර සහ පශ= සම්පත් සංවර්ධනයට දීම. එසේම දේශීය තාඬණය තුළින් කෘෂිකර්මය නගා සිටුවීම සහ දේශීය ආහාරවලට මුල්තැන දීම හා ප්‍රචලිත කිරීම සහ කෘෂි රසායනික, කෘමිනාශක වැනි මිනිස් සෞඛ්‍යයට හා පරිසරයට අහිතකර දැ තහනම් කිරීම.
(98). ආර්යූවේදය නගා සිටුවීම සෑම ගමකටම ආර්යූවේද රෝහලක් හෝ වෙද මැදුරක් ලබාදීම.
(99). රැකියා උත්පාදන මාර්ගයක් වශයෙන් ගෘහ කර්මාන්තය හා කූඩා කර්මාන්ත නගා සිටුවීම. එයට අවශ්‍ය අමුද්‍රව්‍ය,උපකරණ පහසු මිලට ලබාදීම සහ වෙළඳපල පහසුකම් වැඩි දියුණු කිරීම.
(100). ස-. මේ රටේ උපත් පාලන වැඩ පිළිවෙළවල් වහාම නතර කිරීම.
සස-.මේ රටේ ආරඬාවට සහ සාම්ප්‍රÞයික සංස්කෘතියට තර්ජනයක් වන මුස්ලිම් කාන්තාවන්ගේ අබායා සහ පර්Þ වැනි ඇඳුම් විලාසිතා සහ වෙනත් ඕනෑම අයකුගේ එබඳු ක්‍රියා නීතියෙන් තහනම් කිරීම.
සසස-. දැනට විදේශ රටවලින් සහ සංවිධානවලින් එක් එක් ජනවර්ග සඳහා සෘජුවම ලබාදෙන සියලුම ප්‍රÞනයන් (ඉන්දියාව – දෙමළ ජනයාට, අරාබි රටවල් – මුස්ලිම් ජනයාට) මින් ඉදිරියට ලංකා රජය හරහා පමණක් ලබාගැනීම.
ඩස-. දැනට විශාල වශයෙන් පාඩූ ලබන සංස්ථා සහ රාජ්‍ය ආයතන වහාම (දේශපාලනයෙන් මුÞ) වෘත්තීය කළමණාකරන යටතේ ප්‍රතිසංවිධානය කොට ලාභ ලබන ආයතන බවට පත්කළ යුතුය. එසේ කිරීමට නොහැකි සියලූම ආයතන රටට බරක් නොවීම සඳහා වහාම වසා දැමීය යුතුය. දැනට සිදු කෙරෙන පරිදී භාණ්ඩාගාරය විසින් එAවා නඩත්තු කිරීම වහාම නතර කිරීම. කෝප් වාර්තාවෙන් විශාල වශයෙන් පාඩු ලබන බවට වාර්තා වී ඇති ආයතන භාර අමාත්‍යවරුන් හා නිලධාරීන් සියලූ දෙනා වහාම ඉවත් කොට සුදුසු ද~ුවම් දීම.
¹).ආගමික, පුජ්‍ය, පූජක, කාන්තාවන්, ළමුන්, ආබාධිතයින් හා වයස 60 න් ඉහළ වැඩිහිටියන්ට ප්‍රවාහන සේවයේ්, සෞඛ්‍ය වැනි ඬෙත්‍රවල විශේෂ පහසුකම් සැලසීම.
ඩස-. මැද පෙරදිග හෝ වෙනත් රටවලට ගෘහ සේවා නමින් වහල් සේවයට කාන්තාවන් යැවීම වහාම නතර කිරීම. දේශයේ හා ජාතියේ අභිමානය, සÞචාරය සහ සංස්කෘතිය නසන සිංහල බෞද්ධයන් පමණක් නොව සමස්ත ලාංකික ජනතාව නින්Þවට හා අවමානයට පත්කරන මැද පෙරදිග ඇතුළු සියලූ රටවලට පුද්ගලයින් හා කාන්තාවන් වහල් සේවයට යැවීම වහාම නතර කොට ඔවුන්ට මෙරට තුළ සාධාරණ ජීවිතයක් ගත කළ හැකි වැඩ පිළිවෙළක් ස්ථාපිත කිරීමට පොරොන්දු විය යුතුය.
ඩසස-.මේ රටේ සෑම පුරවැසියෙකුටම විශේෂයෙන්ම තරුණ පරම්පරාව, ස්ථීර හෝ තාවකාලිකව රැකියා කිරීමට විදේශ ගත වූ විට තම මව්බිම අත්හැර විදේශ ගතවීමේ මානසිකත්වයෙන් වහාම මිදිය යුතු බවට මානසික විප්ලවයක් ඇති කළ යුතුය.
ඩසසස-. මතුපිට මෙන්ම පොළොව යට තිඛෙන සියළුම පුරාවස්තු හා බෞද්ධ වෙහෙර විහාර ආරඬා කිරීම හා පූජාබිම්වලින් සියලුම පදිංචිකරුවන් ඉවත් කිරීම.
සං-. දේශීය සංස්කෘතියට පටහැනි සියලුම රූපවාහීනී, ගුවන් විදුලි වැඩසටහන් වහාම නතර කිරීම (උÞ. දකුණු ඉන්දීයානු චිත්‍රපට ආදිය).

වහාම ක්‍රියාත්මක කළ යුතු කරුණු
1).පූර්විකාවේ සඳහන් පරිදි මේ රටේ වාසය කරන සියලුම සිංහල,දෙමළ, මුස්ලිම් හා වෙනත් සෑම ජනකොටස් සහ ලෝකයේ සියලුම රටවල් විසින් ද මේ රට සිංහල බෞද්ධයන්ගේ පරම නිජබිම වන zz සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍යයZZ වශයෙන් පිළිගත යුතුය. එසේ පිළිනොගන්නා කිසිම රටක් සමග තානාතිපතිකම් නොපැවැත්විය යුතුය.
2).දැනට හුදෙක් ආත්මාර්ථය සඳහා බලය රැකගැනීමට වැඩි පිරිසක් තම ග්‍රහණයේ හිරකොට තබා ගැනීම සඳහා පිහිටුවා ඇති කිසිදු අර්ථයක් නැති රටේ ආර්ථීකයට බරක් වූ ජනතාවගේ හිස මත පටවා ඇති අමාත්‍යංශ සියල්ල වහාම වසා රටේ යහපාලනයට හා කඩිනම් සංවර්ධනයට ගැලපෙන අර්ථවත් විෂය ඛෙදීමක් අනූව ඇමතිවරුන් 20 දෙනෙකුගෙන් යුතු රටට බරක් නැති කුඩා අමාත්‍ය මණ්ඩලයක් පිහිටුවීම.
3).ජනාධිපති සියලූ ඇමතිකම් අත්හැරීම, මුක්තිය අහෝසි කිරීම හා 18 වන ව්‍යවස්ථාව වහාම අහෝසි කිරීම.
4).17 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයේ සඳහන් කොමිෂන් සභා වහාම පිහිටුවීම සහ ක්‍රියාත්මක කිරීම.
5).1987 ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම සහ 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය වහාම අහෝසී කිරීම සහ එම සංශෝධනය යටතේ
ස).පිහිටුවන ලද පළාත් සභා
සස).පුරුවැසිකම් දෙන ලද ඉන්දීය වතු කම්කරුවන් 500,000 කගේ පුරවැසිභාවය සහ
සසස).දෙමළ රාජ්‍ය භාෂාව කිරීම වහාම අහෝසි කිරීම.
6).අනුපාත ඡන්ද ක්‍රමය අහෝසි කොට පැරණි කේවල ආසන ක්‍රමයට යාම සහ එA අනුව සියලූ මැතිවරණ පැවැත්වීමට විධිවිධාන යෙදීමට ආරම්භ කිරීම.
7).නිදහස් දිනය, ජනරජ දිනය සහ 2009 වර්ෂයේ මැයි 19වන දින ත්‍රස්තවාදීන් පරාජය කළ දිනය හැර දැනට පවත්වන නාස්තිකාරී සියලු රාජ්‍ය උත්සව නතර කිරීම.
8).රජයේ සියලූ පත්වීම් උත්සවාකාරයෙන් දීමේ වර්තමාන ක්‍රමය වහාම නතර කොට එම පත්වීම් තැපැල් මගින් දීම.
9).සියලුම දේශපාලනඥයින්ගේ විශ්‍රාම වැටුප් ක්‍රමය, අසීමිත ආරඬාව (විවිධ දීමනා, රඬණ සහ පාර්ලිමේන්තු පැමිණීමේ දීමනාව) ආදී වරප්‍රසාද අහෝසි කිරීම.
10).දේශපාලනඥයින්ට හා ඇතැම් උසස් නිලධාරීන්ට රාජ්‍ය/අර්ධ රාජ්‍ය දැනට දෙනු ලබන තීරු බදු රහිත බලපත්‍ර ක්‍රමය වහාම අහෝසී කිරීම හා පොදු 03 යටතේ ක්‍රියාමාර්ගය ආරම්භ කිරීම.
11).දේශපාලනඥයින් සෘජුව හෝ වක්‍රව රජයේ කොන්ත්‍රාත් ලබාගන්නා ක්‍රමය වහාම නතර කිරීම.
12).දූෂණ හා මතභේදයන්ට ලක්ව සිටින සියලුම මැති ඇමතිවරුන් එම තනතුරුවලින් වහාම ඉවත්කොට ඔවුන්ට විරුද්ධව විනයානූකූල ක්‍රියා කිරීම ඇරඹීම.
13).දැනට විශාල වශයෙන් පාඩු ලබන › ලංකන්, තෙල් සංස්ථාව, ලංගම, දුම් රිය දෙපාර්තමේන්තුව, මිහින් ලංකා වැනි ආයතන වහාම ප්‍රතිසංවිධානය කොට එAවා ලාභ ලැබිය හැකි තත්වයට පත්කළ හැකි වෘත්තීය කළමණාකරනයක් ඇති කිරීම හා එවැනි පාඩූ ලබන ජාතික ආර්ථීකයට වැදගැම්මක් නැති සියලුම රාජ්‍ය හා අර්ධ රාජ්‍ය ආයතන වසා දැමීමට පියවර ගැනීම.
14).සියලුම මැති ඇමතිවරුන්ගේ ප්‍රචාරක දැන්වීම් පුවරු වහාම ගලවා දමා එAවාට ගිය වියදම් අÞළ පුද්ගලයින්ගෙන් අයකර ගෙන රාජ්‍ය ආÞයමට බැර කිරීම.
15).සියලුම දේශපාලනඥයින්ට සහ රාජ්‍ය නිලධාරීනට ආමන්ත්‍රණය කිරීමේදී දැනට භාවිතා කරනු ලබන අතිගරු, ගරු වැනි ආමන්ත්‍රණ වහාම නතර කිරීම.
16).රාජ්‍ය/අර්ධ රාජ්‍ය අංශවලට මෙරට පිටරට(ව්දේශ සේවය) සිටින වෘත්තීය නොවන සියලුම දේශපාලන පත්වීම් අවලංගු කොට එම තනතුරුවලට වෘත්තීය නිලධාරීන් පත්කිරීම. තනතුරුවලට පත්කිරීමේදී දැනට ලබාගන්නා දේශපාලනඥයින්ගේ නිර්දේශ ක්‍රමය වහාම නතර කොට එම තනතුරු සඳහා ගැසට් මගින් තරග විභාග පවත්වා සුදුස්සන් පමණක් බඳවා ගැනීම ආරම්භ කිරීම.
17).රාජ්‍ය සේවයේ දැනට පවතින වැටුප් විෂමතා කැඳහැලිය නැතිකොට සියලූ දෙනාට සාධාරණය ඉටුකිරීම සඳහා පොදු රාජ්‍ය වැටුප් ක්‍රමයක් සකස් කිරීම සඳහා ස්ථාවර රාජ්‍ය වැටුප් කොමිසමක් පත් කිරීම.
18).මරණ ද~ුවම වහාම ක්‍රියාත්මක කිරීම.
19).නිදහස් දිනයට හැර දේශපාලනඥයින් සහභාගි වන සෙසු සියලූ උත්සව සඳහා පාසල් සිසුන් සහභාගි කරවා ගැනීම නතර කිරීම.
20).දිවයින පුරා පවතින පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී නැති ආසන සඳහා ජනතාවට වගකිව යුතු මන්ත්‍රීවරයෙකු සිටීම සඳහා දැනට සිටින මැති ඇමතිවරු අÞළ දිස්ත්‍රික්කයේ එක් එක් ආසනයට වහාම අනුයුක්ත කිරීම.
21).මැති ඇමතිවරුන්ගේ ගිනි අවි රජයට ගැනීම.
22).දැනට සිටින මැති ඇමතිවරුන්ගේ (ජනාධිපති ඇතුලූ) සියලුම මට්ටමේ මහජන නියෝජිතයන්ගේ,රාජ්‍ය/අර්ධ රාජ්‍ය හා වීදේශ දූත මණ්ඩල ප්‍රධානීන් මසක් ඇතුලත වත්කම් ප්‍රකාශ කළ යුතුය.
23).දැනට දිවයින පුරා මුස්ලිම් පල්ලිවල ශබ්ද විකාශන යන්ත්‍ර මගින් දිනකට පස්වතාවක් කෙරෙන ආගම ඇදහීම වහාම තහනම් කිරීම.
24).සිංහල, දෙමළ හා මුස්ලිම් ආදී වර්ගවාදී දේශපාලන පඬ සියල්ල වහාම තහනම් කිරීම.
25).රටේ අභ්‍යන්තර කටයුතුවලට ඉන්දියාව ඇතුළු විදේශ රටවල් මැදිහත් වන පරිදි කටයුතු කිරීම මේ රටේ සියලුම රටවැසියන්ටත් එසේම සියලුම දේශපාලන සහ වෙනත් සංවිධානවලටත් තහනම් කිරීම සහ එවැනි සියලූ දෙනා රාජ්‍යද්‍රෝහී, ජාතිද්‍රෝහී හා දේශද්‍රෝහීන් වශයෙන් නීතීගත කිරීම. එසේම අනවශ්‍ය අන්දමින් මේ රටේ අභ්‍යන්තර කටයුතුවලට මැදිහත් නොවන මෙන් සියලුම රටවලට දැන්වීම සහ ඊට එකඟ නොවන රටවල් සමග තනාපති සම්බන්ධතා නතර කිරීම.

යෝජිත අමාත්‍යාංශ
1).අග්‍රාමාත්‍ය, රාජ්‍ය පරිපාලන සහ ක්‍රම සම්පාදන හා බුද්ධ ශාසන
2).මුදල්
3).ස්වදේශ කටයුතු හා ග්‍රාම සංවර්ධන
4).විදේශ කටයුතු හා විදේශ රැකියා
5).අධ්‍යාපන, සංස්කෘතික,ක්‍රීඩා හා තරුණ කටයුතු
6).කෘෂිකර්ම හා ගොවිජන සේවා
7).කර්මාන්ත හා බලශක්ති
8).ඉඩම්, වාරිමාර්ග හා පාරිසරික
9).සෞඛ්‍ය, පළාත් පාලන හා සමාජ සේවා
10).ප්‍රවාහන, මහාමාර්ග හා අහ්‍යන්තර ගමනා ගමන
11).අධිකරණ හා පාර්ලිමේන්තු කටයුතු
12).නාගරික සංවර්ධන, කම්කරු හා රැකී රඬා
13).වෙළඳ, නාවික, වාණිජ හා ගුවන් සේවා
14).සමූපකාර, ආහාර හා අභ්‍යන්තර වෙළඳ
15).රජයේ වැඩ, ප්‍රවෘත්ති, ජනමාධ්‍ය, විදුලි සංදේශ හා තැපැල්
16).රජයේ වැඩ නිවාස සහ කම්කරු
17).ක්‍රම සම්පාදන සහ සැලසුම් ක්‍රියාත්මක කිරීමේ
18). ධීවර සහ ජලජ සම්පත්
19).විද්‍යා හා තාඬණ කටයුතු රජයේ සියලුම දෙපාර්තමේන්තු සහ සෙසු රාජ්‍ය ආයතන මෙම අමාත්‍යංශ යටතේ අර්ථාන්විතව ගලපා පෙළ ගැස්සවිය යුතුය.

දැනට තිඛෙන අමාත්‍යංශ
1).කෘෂිකර්ම සංවර්ධන හා ගොව්ජන සේවා
2).ළමා සංවර්ධන හා කාන්තා බලගැන්වීමේ
3).ප්‍රජා සංවර්ධන සහ සමාජ විෂමතා නැතිකිරීමේ
4).ව්‍යවස්ථා සංවර්ධන හා ජාතික එකාබද්ධතා
5).තැනීම් හා ඉංජිනේරු සේවා
6).සංස්කෘතික හා ජාතික උරුමය පිළිබඳ
7).ආරඬක, මහජන ආරඬාව, නීතිය හා සාමය
8).ආපÞ කළමණාකරන හා මානව අයිතිය රැකීමේ
9).අධ්‍යාපන
10).උසස් අධ්‍යාපන
11).ව්‍යාපාර සංවර්ධන හා අයෝජන ප්‍රවර්ධන
12).පාරිසරික හා ස්වාභාවික සම්පත්
13).අපනයන සංවර්ධන හා ජාත්‍යන්තර වෙළඳ
14).මුදල් හා සැලසුම් කටයුතු
15).ධීවර හා ජලජ කර්මාන්ත
16).විදේශ රැකියා ප්‍රවර්ධන හා ශ=භසාධන
17).සෞඛ්‍ය හා පෝෂණ
18).මහාමාර්ග හා මාර්ග සංවර්ධන
19).නිවාස හා පොදු පහසුකම්
20).දේශීය වෛද්‍ය
21).කාර්මික සංවර්ධන
22).අභ්‍යන්තර පරිපාලන
23).වාරිමාර්ග හා ජලකළමණාකරන
24).අධිකරණ හා නීතී ප්‍රතිසංස්කරණ
25).කම්කරු සුභසාධන හා මිනිස්බල
26).ඉඩම් හා ඉඩම් සංවර්ධන
27).සත්ව නිෂ්පාදන
28).පළාත් පාලන හා පළාත් සභා
29).ජනමාධ්‍ය හා ප්‍රවෘත්ති
30).ජාතිය ගොඩනැගීමේ හා රාජ්‍ය යටිතල සංවර්ධන
31).පාර්ලිමේන්තු කටයුතු
32).ඛනිජ තෙල් හා ඛනිජතෙල් සම්පත් සංවර්ධන
33).සැලසුම් හා සැලසුම් ක්‍රියාත්මක කිරීමේ
34).වැවිලි කර්මාන්ත
35).වරාය හා ගුවන් සේවා
36).තැපැල් හා විදුලි සංදේශ
37).බලශක්ති
38).රාජ්‍ය පරිපාලන හා ස්වදේශ කටයුතු
39).ආගමික කටයුතු හා චරිත අභිවෘධි
40).රාජ්‍ය වැවිලි කළමණාකරන හා සංවර්ධන
41).පුනරු†පන හා ආපÞ සහන
42).ග්‍රාමීය කර්මාන්ත ස්වයං රැකියා
43).විද්‍යා හා තාඬණ කටයුතු
44).සමාජ සේවා සහ සමාජ ශ=භසාධන
45).ක්‍රීඩා සහ මහජන විනෝද කටයුතු
46).අතිරේක වැවිලි භෝග
47).පේෂකර්ම සංවර්ධන
48).සංචාරක
49).වෙළඳ,අලෙවි සංවර්ධන,සමූපකාර සහ පාරිභෝගික කටයුතු
50).ප්‍රවාහන
51).නාගරික සංවර්ධන හා පූජනීය ප්‍රදේශ සංවර්ධන
52).වෘත්තීය හා තාඬණ සංවර්ධන
53).ජලසම්පාදන හා ජලාපවහාන
54).තරුණ කටයුතු
55).තරුණ බලගැන්වීමේ හා සමාජ සංවර්ධන
56).මහජන සම්බන්ධතා
57).ආර්ථීක සංවර්ධන
58).පුද්ගලික ප්‍රවාහන
(මීට අමතරව ජ්‍යෙෂ්ඨ ඇමතිවරුන් 10 දෙනෙකු සහ තවත් අප නොදන්නා අමාත්‍යාංශ ගණනාවක් ද එA සියල්ල එකතු වූ විට ඇමතිවරු සහ නියෝජ්‍ය ඇමතිවරු 112 කට වැඩියෙන් සිටිත්)

මැතිවරණ ප්‍රකාශනයේ විශේෂ අවධානයට යොමු විය යුතු කරුණු
1).13 වන ව්‍යාවස්ථා සංශෝධනය හා ෙජ්.ආර්. රජිව් ගිවිසුම අහෝසි කිරීම සහ 13 වන සංශෝධනය යටතේ ගනු ලැබූ සියලූ තිරණ අහෝසි කිරීම.
2).ත්‍රී සිංහලය නැවත පිහිටුවීම සහ එA අනුව රට සභා, දිසා සභා සහ ගම් සභා අනුව නව පාලන රටාවක් ඇති කොට පළාත් ක්‍රමය අහෝසි කිරීම.
3).ජනාධිපති තනතුර,පාර්ලිමේන්තුව, රට සභා සහ ගම් සභා යන ආයතනවල නිල කාල සීමා වෙනස් කළ නොහැකි පරිදි ව්‍යවස්ථාවෙන්ම නියම කිරීම.
4).අනුපාත ඡන්ද ක්‍රමය හා දිස්ත්‍රික් මන්ත්‍රී ක්‍රමය අහෝසි කොට සෑම මන්ත්‍රී කොට්ඨාශයකටම මහජන නියෝජිතයකු සිටින මැතිවරණ ක්‍රමයක් ඇති කිරීම.
5).පාර්ලිමේන්තු, රට සභා සහ ගම්සභා නියෝජිතය්ගේ ඡන්දයෙන් ජනාධිපතිවරයෙකු තෝරා පත් කරගැනීම සහ ඔහු ලකිසුරු නමින් නම් කිරීමග ව්‍යවස්ථාවෙන් නියම කරන අවස්ථාවන්වලදී හැර ඔහුගේ ව්ධායක බලතල ඉවත් කිරීම හා ජනාධිපති මුක්තිය ඉවත් කිරීම සහ ජනාධිපතිට කිසිදු අමාත්‍යාංශයක් දැරීම තහනම් කිරීම.
6).විධායක බලතල සහිත ජනතා ඡන්දයෙන් තෝරා පත්කරගන්නා අග්‍රාමාත්‍යවරයෙකු සහිත අමාත්‍ය මණ්ඩලයට විධායක බලතල පැවරීම.
7).ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රී ක්‍රමය අහෝසි කොට පාර්ලිමේන්තුවේ ආසන සංඛ්‍යාව අඩුකිරීම. අග්‍රාමාත්‍යවරයා ඇතුළු 20 කින් සමන්විත අමාත්‍ය මණ්ඩලයක්.
8).රාජ්‍ය පාලනයේ හා දේශපාලනයේ ගුණාත්මකභාවය වැඩි කිරීම සහ විවිධ ඬෙත්‍ර පිළිබඳ විශිෂ්ට දැනුමක් ඇති 35 කින් සමන්විත උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලයක් දැනට විකාරයක්ව ඇති ජ්‍යෙෂ්ඨ ඇමති නම් අහෝසි කිරීම
9).අධිකරණය, රාජ්‍ය සේවය, විශ්ව විද්‍යාල, මැතිවරණ සහ අල්ලස් කොමිසම ආදියේ ස්වාධීනත්වය හා ගුණාත්මකභාවය ආරඬා කිරීම, දේශපාලනීකරණයෙන් මුදවා ගැනීම සහ ඒවා කාර්යඬම ජනතා හිතවාදී ආයතන බවට පත්කිරීම.
10).එක් රටක්, එක් ජාතියක්, එක් නීතීයක් හා එක් රාජ්‍ය භාෂාවක්
11).රාජ්‍ය ආගම බුද්ධාගම. සෙසු ආගම් ඇදහීමේ නිදහස
12).දේශපාලනඥයින්ට සහ රාජ්‍ය සේවකයින්ට දැඩි ආචාර ධර්ම පද්ධතියක්. දුෂණයෙන් හා නාස්තියෙන් තෝර ජනතා සේවයට කැපවූ කාර්යක‍ෂම රාජ්‍ය පාලනයක් සහා රාජ්‍ය සේවයක්
13).අගතිගාමී පඬ දේශපාලනයෙන් රට ජාතිය ආරඬා කොට ගැනීම සඳහා පඬ දේශපාලනයෙන් විනිර්මුක්ත උත්තරීතර ජාතික උපදේශක මණ්ඩලයක්
14).සියළුම ජාතිවාදී ආගම්වාදී දේශපාලන පඬ තහනම් කිරීම
15).ජාතික ප්‍රතිපත්තී සැකසීම සඳහා අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් මධ්‍ය ජාතික සැලසුම් මණ්ඩලයක්
16).පාර්ලිමේන්තුවේ සහ පළාත් සභාවල දැනට සිටින 900 කට ආසන්න නියෝජිතයින් සංඛ්‍යාව අඩුකිරීම.
17).දැනට ක්‍රියාත්මක මැති ඇමතිවරුන්, උසස් රාජ්‍ය නිලධාරීන් සඳහා බදු සහන යටතේ වාහන ලබාදීම අහෝසි කිරීම.
18).පුරප්පාඩු වන සෑම මන්ත්‍රී තනතුරුකටම අතුරු ඡන්ද
19).1987 සිට වැරදි ක්‍රියාවල යෙදුනු රාජ්‍ය දේපල ගසාකෑ සියලූ දෙනාට දැඩි ද~ුවම්
20).දේශපාලනඥයින්ගේ අධික වරප්‍රසාද, විශ්‍රාම වැටුප් ඇතුලූව අහෝසි කිරීම
21).මැතිවරණවලින් පරජය වන කිසිවෙකු පත්කළ මන්ත්‍රී, සෙනෙට් සභා මන්ත්‍රී, රාජ්‍ය සේවා, විදේශ සේවා හෝ සංස්ථා සේවා සඳහා පත් නොකිරීම
22).සියලුම විශ්‍රාමකයින්ට විශ්‍රාම ගිය තනතුරට අÞළ තනතුරේ වර්තමාන විශ්‍රාම වැටුප හා ඊට අÞළ සියලූ දීමනා ලැඛෙන පරිදි නිරන්තර යාවත්කාලීන කිරීම
23).රාජ්‍ය පරිපාලන සේවයේ ෙජ්ෂ්ඨතම එසේම දඬතම නිලධාරියා භාණ්ඩාගාරයේ හා මුදල් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් වශයෙන් පත් කිරීම සහ ඔහු රාජ්‍ය සේවයේ ප්‍රධනියා වශයෙන් පත් කිරීම
24).වසර 350ක් පුරා මේ රට ජාතිය හා සාසනය පරදේශීන්ගෙන් ආරඬා කර දුන් සිංහලයින්ට අහිමි වූ අයිතිවාසිකම් ලබාදීම සඳහා 1951 උඩරට ගැමි කොම්සමෙන් නිර්දේශිත පූර්ණ බලතල සහිත සංවර්ධන අධිකාරියක් පිහිටුවීම.
25).මෙම සිය පනතේ අංක 49 අනුව නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් මාස 6 ක් ඇතුළත සකස් කොට සම්මත කර ගැනීම
ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකර
සභාපති
081 – 2232744

Courtesy NEWSIN.asia

Colombo, May 14 (newsin.asia): Indian Prime Minister Narendra Modi has told the Tamil National Alliance (TNA) that he has warned Sri Lankan President Mithripala Sirisena that undue delays in addressing the outstanding issues of the minority Tamils, including the drafting of a suitable constitution to address their political grievances ,will only result in Sri Lanka’s coming under international scrutiny and pressure.

Modi said this in a 15 minute meeting with a TNA delegation led by the Leader of the Opposition in the Sri Lankan Parliament, R.Sampanthan. It was not a scheduled meeting but was arranged at the last moment just before Modi took the flight back home on May 12.

Sampanthan briefed Modi about the outstanding issues such as the release of lands  by the military and delays in the constitution making process. Modi was told that there are divisions among the government’s coalition partners on key issues like the abolition of the Executive Presidency. These issues are delaying the drafting of the new constitution and making the Tamils wonder if  a new  constitution will see the light of day at all.

To this Modi said that he had raised  these issues with Prime Minister Wickremesinghe when the latter visited New Delhi last ,and had mentioned them to the President at the dinner hosted by the latter on May 11.

Modi said that it is important for the TNA itself to be united. India on its part will take up the Tamils’ issues with the Sri Lankan government even as it aids economic development in Sri Lanka, including the Tamil areas in the North and East.

In the normal course, the Indian Prime Minister would have met the TNA before meeting the President. But this time, he did not,because the schedule was very tight given the short stay in the island.

He also did not want to use the visit for political discussions with various parties as it was primarily meant to be linked to a religious-cultural event – the International Vesak Day observances.

Modi also wanted to focus this time on reinforcing links with the Tamils of Indian Origin. He formally opened a hospital for them at Dikoya and addressed a public meeting  at the Norwood estate in the tea plantation district of Nuwara Eliya.

නලින් ද සිල්වා

 මෝදි අපට ඇහෙන්න කතා දෙකක් කළා. එකක් බණ්ඩාරනායක සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවෙ දි. අනෙක දික්මය නෝර්වුඩ් ක්‍රිඩාංගනයේ දී. බණ්ඩාරනායක ශාලාවෙ කරපු කතාව ප්‍රභූන්ට. එහි නිවේදක කටයුතු කෙළේ චන්ද්‍රිකාගෙ ඥාතියකු වූ  අරුන් ඩයස් බණ්ඩාරනායක. ඔහු යොහෝවාගේ සාක්‍ෂිකාරයන්ගේ ආගමේ. ඒක ක්‍රිස්තියානි නිකායක්. ඔහුට වෙසක් උත්සවයක් ගැන හැඟීමක් තිබුණෙ නැහැ. ඇතැම් නළුවන් එවැනි අවස්ථාවල දී නැති හැඟීම් රඟ පාලා පෙන්නවා. මොහු එසේවත් කෙළේ නැහැ. ඔය නිවේදක කටයුත්තට ඉංගිරිසි දන්න සිංහල බෞද්ධයකු හොයා ගන්න  බැරි වුණා ද?

දික්මය කතාව එයට වඩා භයානකයි. මෝදි ඉන්දියාවෙ අගමැති හැටියට, රාජ්‍ය නායකයකු හැටියට මේ රටේ ජනකොටසකට පමණක් ආමන්ත්‍රණය කළා. එය වැරදි වැඩක්. ඔහු ඉන්දියාවෙ දි කියා තිබුණෙ නියම ඉන්දියානු ජාතිකයන් හමුවෙනවා කියලා. හැබැයි අපේ රටේ නිවට නායකයන් ඉන්නකම් ඕන එකක් කරන්න පුළුවන්. දික්ඔය දෙමළ ජනතාව ඇවිත් තිබුණෙ ඉන්දියානු ජාතික කොඩිත් රැගෙන.  ඒ අතර සිංහ කොඩි කිහිපයකුත් තිබුණා. ඒත් අප දැක්ක විධියට නම් වැඩිපුර තිබුණෙ ඉන්දියානු ජාතික කොඩි.   

දැන් මෝදි ආපසු යන්නෙ බුදුහමට මහා සෙතක් කළ රාජ්‍ය නායකයකු ලෙස. ඔහු දළදා මාළිගාවට ගියා. ඊනියා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ වෙසක් උත්සවයේ ප්‍රධාන අමුත්තා වුණා. මේ වෙසක් උත්සවයේ ඉංගිරිසියෙන් තිබූ නිල ආරාධනා පත්‍රයෙහි සඳහන් වුණෙ Eliminating Vesak (මේ සමග එහි පිටපතක් අමුණා ඇති). එහි තේරුම වෙසක් ඉවත් කිරීම යන්නයි. මෙය කට බොරු කිව්වත් දිව බොරු නොකියන කතාවක් වෙන්න පුළුවන්. විජයදාස රාජපක්‍ෂ මේ ආරාධනා පත්‍රය බැලුවෙ නැද්ද? ඒ කොහෙම වුණත්  මෝදි වාරණාසි නගරයට (බරණැසට) කොළඹ සිට සෘජු ගුවන් ගමන් සලසන බව කිව්වා. ඒත් ඇයි කියලා කිව්වෙ නැහැ. අප මොන තරම් අහල තියෙනව ද යටගිය දවස බරණැස බ්‍රහ්මදත්ත රජ්ජුරුවො ගැන. බොහෝ දෙනා මෝදිගෙ කියමන ගැන සතුටු වෙන්න ඇති.

ඒත් දික්මය දී තමයි නියම මෝදි එළියට ආවෙ. ඔහු දෙමළ වතු කම්කරුවන් තම සංස්කෘතික නියෝජිතයන් ලෙස සැලකුවෙ. ඔහු පැහැදිලි ව කියා සිටියා මෙරට දෙමළ වතු කම්කරුවන් ඉන්දියාවෙ සංස්කෘතිය මෙරට පවත්වා ගෙන යන බව. එය ඔහු අගය කළා. ඔහු නිකමටවත් කිව්වෙ නැහැ ඒ කම්කරුවන් මෙරට සංස්කෘතියට අනුගත විය යුතු බව. මෝදිට අවශ්‍ය දෙමළ වතු කම්කරුවන් ඉන්දියානු සංස්කෘතිය රැක ගැනීම. ඔවුන්ට ඉන්දියාවට ඇති බැඳීම තව තවත් වර්ධනය කිරීම. මෝදිට මෙන් ම මෝදිගෙ කතාවටත් දෙමළ කම්කරුවෙන්ගෙන් උද්‍යොගිමත් ප්‍රතිචාර ලැබුණා. කාට හරි හිතෙන්න පුළුවන් එක්කෝ මෝදි ලංකාවෙ අගමැති කියා, නැත්නම් රැස්වීම පැවැත්තුවෙ ඉන්දියාවෙ කියා.

අර වාරණාසි ගුවන් ගමන් මොකට ද කියන එක මෝදි දික්ඔය දි පැහැදිලි කළා. ඒ බ්‍රහ්මදත්ත රජ්ජුරුවන් බලන්න යන්න නොවෙයි. ඒ වතු කම්කරුවන්ට වාරණාසි ගිහිල්ල ශිව දෙවියන්ගෙ ආශිර්වාදය ලබා ගන්න. වාරණාසි හින්දුන්ගෙත් පූජනීය ප්‍රදේශයක්. අපට ඒක ප්‍රශ්නයක් නො වෙයි. මෝදිට බරණැස යන සිංහල බෞද්ධයන් මතක් වුණෙ නැහැ. මෝදි තව අවුරුදු කිහිපයකින් වතු කම්කරුවන්ගෙ මුතුන් මිත්තන් ලංකාව ගෙන ඒමේ දෙසිය වැනි වස උදාවන බව සඳහන් කළා. සිංහල බෞද්ධයන් ඇතැම් ප්‍රශ්න මතු කළත් වෙනත් රටවල මෙන් බටහිරයන් මෙරටට ගෙනා දෙමළ ජනයා ආපසු ගන්න ලෙස බල කෙළෙ නැති එක ගැන කියන්න මෝදිට අමතක වුණා. 

මෝදි තවත් භයානක කතාවක් කිව්වා. ඔහුට අනුව දෙමළ වතු කම්කරුවන් ඉන්දියානු සම්භවයක් ඇති ඉන්දීය ඩයස්පෝරාවක කොටසක්. මෝදිට වෙනත් රටකට ඇවිල්ල එහි ජීවත් වන එක ජනවර්ගයක් ගැන එහෙම ප්‍රකාශයක් කරන්න කිසිම අයිතියක් නැහැ. ඔහු යොදා ගත්ත වචනෙ ඩයස්පෝරාව. මෝදි හිතන්නෙ මෙරට කඳුකරයේ වාසය කරන්නෙ ඉන්දියාවට අයිතිවාසිකම් කියන්න පුළුවන් ජන කොටසක් කියල ද? ඒ ජන කොටසෙ සුභ සිද්ධිය වෙනුවෙන් කියලා යම්කිසි දවසක මෝදි ඉන්දියන් හමුදාව එවයි ද?  මෝදි කඳුකරයෙ දෙමළ ජනයාට නිවාස දහදාහක් තනන්න යනවා. රනිලුත් ඒක අගය කළා. එත්  රනිල්ටත් මෝදිටත් අමතකයි ඉංගිරිසින් මුඩුබිම් පනතින් සිංහලයන්ගෙ ඉඩම් උදුරා ගත්ත බවත් ඒවායෙ කෝපි හා තේ වැව්ව බවත්, ඒ ඉඩම්වල දෙමළ ජනයා පදිංචි කළ බවත්. රනිල්ගෙන් සිංහලයන්ට කිසිම සෙතක් වෙන්නෙ නැහැ.

මෝදිගෙ ප්‍රකාශවලට කිසිවකු දැනට විරුද්ධත්වය පාලා නැහැ. අඩු තරමෙන් ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂෙන් ප්‍රකාශයක් නිකුත් කෙරිලා නැහැ. මහින්දගෙ ඕනෑ කමට මෝදි හමුවෙන්න ඔහුට අවස්ථාවක් දීලා. ඒකට ගෝඨාභයත් ජී එල් පීිරිසුත් සහභාගි වෙලා. ජී එල් මහින්ද නොමග යවන කෙනෙක්. 13 + සහ තවත් බොහෝ දේ පිටුපස ඔහු සිටියා. ඔහු චන්ද්‍රිකාගෙ පැකේජය වෙනුවෙන් දැඩිව පෙනී සිටියා. අඩු තරමෙන් රනිල්වත් ඔහු විශ්වාස කරන්නෙ නැහැ. මහින්ද ජී එල් ගැන තබන විශ්වාසය කුමක් ද? අද මහින්ද වටා සිටින අයගෙන් වැඩි දෙනෙක් එ ජා ප දේශපාලනයේ යෙදෙන යෙදුණ අය. රනිල් ඔවුන් සමග හොඳ නැහැ. ඔවුන් මහින්ද සමග ඉන්නේ ඒ නිසයි.

මහින්දගෙ පරාජයෙන් පස්සෙ ඔහු කී කරුණක් තමයි ඉන්දියාවෙ රෝ ඔත්තු සේවය තම පරාජය පසුපස සිටිය බව. මෝදි ඒ බව දන්නවා. එකලත් ඉන්දියාවෙ අගමැති මෝදි. මෝදිටත් අවශ්‍ය වුනෙ නැද්ද මහින්ද ගෙදර යවන්න. මහින්දට දේශපාලනික ව විශ්‍රාම ගන්න කියලා ඉන්දියාව ජී එල් පීරිස් ලවා කියෙවුවෙ මැතක දි. සමගාමි ලැයිස්තුව ඉවත්කරන්න කියලා ජී එල් හා කෙහෙළිය ලිපියක් දීල වැඩි කලක් නැහැ. තමා පරාජය කළ ඔත්තු සේවය තියන රටේ අගමැති හම්බ වෙන්න මහින්ද ජී එල් එක්ක ගියෙ අහවල් දේකට ද? ගීතගෙ ආසනය බේරලා දෙන්න ජී එල් නීතිඥයාට නීති උපදෙසක් දෙන්න පුළුවන් ද? උපදෙස් පිළිගන්න නොගන්න එක වෙන ම වැඩක්. මහින්ද තියා ජාතික ව්‍යාපාරයෙ අයවත් ජනමාධ්‍යවත් අප කියන කිසිම දෙයක් තුට්ටුවකට ගණන් ගන්නෙ නැහැ. මා මේ ලිපි ලියන බව දන්නෙත් ඉතා ටික දෙනයි. බොහෝ දෙනකු සිතන්නේ මා දැන් කිසිවක් නොකරන බවයි. ජාතික ව්‍යාපාරයෙ අයත් ඒකට පොහොර දානවා.

මේ ලිපිිය ද තවත් ලිපි ද කාලය වෙබ් අඩවියෙන් කියවිය හැකි ය.

http://www1.kalaya.org

නලින් ද සිල්වා

2017 මැයි 13

All Ceylon Railway Employees’ General Union 

අතිගරු ජනාධිපති,
මෛති‍්‍රපාල සිරිසේන මැතිතුමා,
ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය,
කොළඹ 01.

රේල් ටුවර්ස් කාර්යාලයෙන් ලක්‍ෂ 66 ක්
T – 1 – 515 රේල් කාර් රථය ධාවනයෙන්
ලක්‍ෂ 25 ක් – දුම්රියට මූල්‍යමය පාඩුවක්
වෛස්රෝයි

වෛස්රෝයි විශේෂ සුඛෝපභෝගි දුම්රිය ධාවනය කරවීම සඳහා කොන්ත‍්‍රාත් ගිවිසුම අත්සන් කර ඇති න්‍ ත්‍ ටුවවර්ස් ඇන්ඩි ට‍්‍රැවල්ස් ලංකා පෞද්ගලික සමාගමට කොළඹ කොටුව දුම්රිය ස්ථානය පරිශ‍්‍රයේ කාර්යාලයක් පවත්වාගෙන යාම සඳහා ගොඩනැගිලි ඉඩ පහසුකම් ලබාදීමෙන් දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට රුපියල් 6648000/= ක මූල්‍යමය අලාභයක් සිදුකර ඇති අතර, T – 1 – 515 දරණ සුඛෝපභෝගි දුම්රිය මැදිරි ධාවනය කරවීම වෙනුවෙන් අදාල සමාගම දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට බදු කුලිය ලෙස ගෙවිය යුතු රුපියල් 2542849/= ක මුදල නොගෙවීමෙන් දුම්රිය දෙපාර්තමේන්නතුවට තවත් මූල්‍යමය අලාභයක් සිදුකර ඇත.

”රේල් ටුවර්ස් ” කාර්යාලය පවත්වාගෙන යාම සඳහා J F ටුවර්ස් ඇන්ඞ් ට‍්‍රැවල්ස් ලංකා සමාගමට කොටුව දුම්රිය ස්ථාන ගොඩනැගිල්ල ලබා දී ඇත්තේ 1987 වර්ෂයේ වන අතර, 2011.08.30 දක්වා. ඒ සඳහා ගෙවිය යුතු රුපියල් 132000/= ක් දෙපාර්තමේන්තුවට ගෙවා නැත. මෙම මුදල අයකර ගැනීම සඳහා හිටපු දුම්රිය සාමාන්‍යාධිකාරි අදාල සමාගමට එරෙහිව කොළඹ කොටුව මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයේ අංක: 69132/9 දරන නඩුව පවරා තිබූ අතර, වත්මන් දුම්රිය සාමාන්‍යාධිකාරි විසින් එම නඩුව සමථකරණයට පත්කර ඇත. එසේම නීතිපතිවරයාගේ අනුමැතියකින් තොරව විධිමත් තක්සේරුවක් ලබානොගෙන දුම්රිය සාමාන්‍යාධිකාරිගේ අභිමතය පරිදි මාසික කුලිය 40000/= ක් ලෙස සලකා නැවත වරක් වසර 05 කට මෙම ගොඩනැගිල්ල අදාල සමාගමට බදු දී ඇත. පසුව පැන නැගුන ගැටළුවක් අනුව ඉල්ලීමක් කර රජයේ තක්සේරුකරුගෙන් තක්සේරුවක් ලබාගෙන ඇති අතර, එම තක්සේරුව අනුව 2016 ජූනි 01 දින සිට මාසික කුලිය 120000/= ක් එම ගොඩනැගිල්ල සඳහා අයකරන ලෙස ද දුම්රිය සාමාන්‍යාධිකාරි වෙත දන්වා ඇත. ඒ අනුව මෙම ගණුදෙනුව මගින් 2011.09.01 සිට 2016.08.31 දක්වා එක් මාසයකට රුපියල් 80000/= ක මූල්‍යමය පාඩුවක් දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට අදාල සමාගම හා දුම්රිය සාමාන්‍යාධිකාරි විසින් සිදුකර ඇති අතර, වසර 05 කාලය සඳහා එම පාඩුව 4800000/= ක් බව විගණකාධිපතිගේ වාර්තාවක් මගින් හෙළිවේ.

රජයේ තක්සේරුවට අනුව 2016 ජූනි, ජූලි, අගෝස්තු මාස සඳහා අය කළ යුතු කුලී ගාස්තුව රුපියල් 240000/= ක් අයකර ගෙන නොමැති අතර, රජයේ නීතිරීතිවලට අනුව වැට් බදු ලෙස අයකළ යුතු රුපියල් 288000/= ක් ද අයකර ගෙන නැත.

එමෙන්ම T – 1 – 515 රේල්කාර් රථය ධාවනය කර වීමේ දී අදාල ගිවිසුම් ප‍්‍රකාරව කටයුතු නොකිරීමෙන් දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට රුපියල් 2542849/= ක මූල්‍යමය පාඩුවක් සිදුකර ඇත. T – 1 – 515 රේල් කාර් රථය වැඩි දියුනු කිරීම හා නවීකරණය කිරීම සඳහා යන වියදම JF ටුවර්ස් ඇන්ඞ් ට‍්‍රැවල් ලංකා සමාගම දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට ගෙවිය යුතු වුවත්, එසේ ගෙවිය යුතු රුපියල් 2317081/= ක මුදල දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට ගෙවා නැත.

2016 නොවැම්බර් – දෙසැම්බර් මාසවල දී T -1 රේල් කාර් රථය ධාවනය කරවීම වෙනුවෙන් රුපියල් 423667/= ක් දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට ගෙවිය යුතු වුවත් JF ටුවර්ස් ඇන්ඞ් ට‍්‍රැවල් ලංකා සමාගම ගෙවා ඇත්තේ 197808/= කි. මේ අනුව රුපියල් 225868/= ක් දෙපාර්තමේන්තුවට පාඩු සිදුකර ඇත.

වත්මන් දුම්රිය සාමාන්‍යාධීකාරි දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට වඩා JF ටුවර්ස් ඇන්ඞ් ට‍්‍රැවලස් ලංකා සමාගමට අසීමිත ලෙස පේ‍්‍රමකිරීම නිසා, අත්තනෝමතිකව කටයුතු කිරීමෙන් දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුව හරහා රජයට ලැබිය යුතු ආදායමක් අහිමිකර ඇති බව විගණන පරීක්‍ෂණයේ දී හෙළිදරව්වී ඇත.

මේ සම්බන්දයෙන් වන විගණකාධිපති වාර්තාව ප‍්‍රවාහන අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් සතුව ඇතත් මෙම වංචනික ගණුදෙනු සම්බන්දයෙන් කිසිදු කි‍්‍රයාමාර්ගයක් ප‍්‍රවාහන අමාත්‍යාංශය ගෙන නැත. මේ සම්බන්ධයෙන් ඔබතුමාගේ දැඩි අවධානය යොමුකර අදාල පෞද්ගලික සමාගම වෙතින් රජයට අයවිය යුතු මුදල් අයකර ගැනීමටත්, රජයට පාඩුකළ දුම්රිය සාමාන්‍යාධිකාරිවරයා ඇතලූ ජාවාරම්කාරි දුම්රිය නිලධාරි ජාලයට එරෙහිව, ආයතන සංග‍්‍රහයේ XLVIII පරිච්ජේදයේ 29 වන ජේදයට අනුව විනයානුකූලව කටයුතු කරන ලෙසත් ගෞරවයෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

ස්තූතියි.

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න 

පරමාණු බෝම්බයෙන් විනාශවූ ජපානයේ  හිරෝෂිමා හා නාගසාකි  නැවත ගොඩ නංවා  ගත හැකිවිය. එදා මෙන්ම ඒ දෙනුවර නැවතත් ජපන් නගර බවටම ම අහෝසි කර පත් විය .කුමන ජාතිකයෙකුට  ,කුමන ආගමිකයෙකුට කුමන රටක්  අහුවුනත් අපහසුවෙන් හා කල්ගොස් හෝ ඒ රට  ගලවා ගැනීමට රටේ භුමි පුත්‍රයන්ට අවස්තාවක් ලැබුනත් මුස්ලිම් / ඉස්ලාමිකයන්ට යම් රටක් අහුවුනොත්  ඉතාම සුළු කාලයකදී , සමහර විට මාස කීපයකදී  එම රටේ ජාතිය හා සංස් කෘතිය   සදහටම අහෝසි කර එහි ඉස්ලාමීය සංස්කෘතියක් බිහි කරනු ඇත .ඉස්ලාම් නොවන දේශපාලනයකට, සිරිත් විරිත් වලට  , දහමකටහෝ නීතියකට  ඉස්ලාම් රටක ඉඩක්  නොදීම ඔවුන්ගේ  සිරිතය . ඔවුන් ඔය අපි කියන   මානව හිමිකම්තුට්ටුවකට මායිම් කරන්නේ නැත.  ඒ මානව හිමිකම්  ගැන  කතා කරන රටවල්  වලට දසදහස් ගණනින් ලක්ෂ සන්ක්යාත  ගණනින්   සංක්‍රමණය වන  මේ” ‘ මානව හිමිකම් තුට්ටුවකටවත් මායිම්  නොකරන ””ඉස්ලාමිකයෝ  අර කී රටවල් වල පැලපදියම් වී  ඉතා සුළු කාලයකදී ඒ රටවල් වලද  බල පුළුවන් කාරයෝ වෙති .සංවිධානාත්මකව  බල්ලන් බළලුන් මෙන් ස්වකීය වර්ගයා බෝකරන මුන්  ටිකෙන් ටික තම රටවල්  වල  ප්‍රවේනි අයිතිකරුවන්  අභිබවා සංඛ්‍යාත්මක  වශයෙන්  වර්ධනය වන හැටි  ඒ භුමි පුත්‍රයන්ට තේරුම් යන විට   සියල්ල සිදුවී හමාරය .ඉස්ලාමිකයන්ගේ පවුලක දරුවන්  හත් අට දෙනෙක්  බිහි කරන විට ”’ පුංචි පවුල රත්තරන් ”’. කිය මින් කකා බිබී විනෝදයෙන්  කල්ගෙවන , අනාගත ව්‍යසනයන්  දුර සිටම හඳුනා ගැනීමට  කිසිදු උත්සාහයක් නොගන්නා  උන්ගේ පවුල්වල   බිහිවන්නේ  දරුවන් එකෙක් හෝ දෙන්නෙකි . මේ නිසා වසර  දහයක් දොළහක් යන විටම ජන ගහන ව්‍යාප්තියේ විශාල වෙනසක් ඇති වී රටේ යම් යම් ප්‍රදේශ මුස්ලිම්  ප්‍රදේශ බවට පත්වේ  .මේ අන්දමට වසර සීයක් දෙසීයක් යනවිට  ඉබේම  ඒ රටේ  භුමි පුත්‍රයන් 

 ට රටේ බලයක් නැතිවේ. ..ලිබරල් වාදය ,ප්‍රජා තන්ත්රවාදය සමාජ වාදය . පස්චාත් නුතන වාදය  ආදී වශයෙන්   නොයෙක් අපබ්‍රංශ  දොඩමින්  සිටින උන් ගේ කනෙන් රිංගා යමින්  මේ ඉස්ලාමිකයෝ ලෝකයම තමන්ට නතු කර ගැනීමේ  ප්‍රයත්නය සාර්ථකව ඉටු කර ගනිමින් සිටිති . උන්ගේ එකම වාදය  ලෝකයම ඉස්ලාමී කරණය  කිරීමය .

                                                ජර්මනියේ  දැන් මුස්ලිම් වරු මිලියන 5 කට කිට්ටුව ඇත .යුදෙව්වන් මිලියන ගණනින් මරමින් තමන්  විශේෂිත ”ආර්ය ‘ නම්වූ  ජාතියක් බව කියමින්  සිටි ජර්මානුවෝ  තව ටික කලකින් මොක්කු න් වෙනු ඇද්ද.  ප්‍රංශයේ 20 වියට අඩු අයගෙන් 30% ක් ම මුස්ලිම් ය. MERSEILLE නගරයේ  ඒ ප්‍රමාණය 45% ද ඉක්මවා ඇත .දකුණු ප්‍රංශයේ  මුස්ලිම් පල්ලි , ප්‍රමාණය  කිතුනු පල්ලි අභිබවා ඇත .එංගලන්තයේ  වසර 30 කට පෙරසිටි මුස්ලිම් ජන ගහනය  85000 මේ වන විට  මිලියන 2.5  ත් ඉක්මවා ඇති අතර මුස්ලිම් පල්ලි ප්‍රමාණය 1000 ද ඉක්මවා ඇත ..මේ පල්ලි පිහිටුවා ඇත්තේ වසා දමන  කිතුනු පල්ලි  ගොඩනැගිලි වල ය .  බෙල්ජියමේ අලුතෙන් ඉපදෙන අයගෙන් 50%ක් මුස්ලිම් ය .නෙදර්ලන්ත්යටත් ඒ  සන්තාසියම   සිදු  වෙමින් පවතී. රුසියානුවන්ගෙන් පහෙන් එකක් මුස්ලිම් ය .

            1981 සිට 2011  වන විට ලංකාවේ මුස්ලිම් ජන ගහනය 78.6% කින් වැඩිවී ඇත සිංහලයන්ගේ වර්ධනය 38% කි .නිවාස 50 කට එක මුස්ලිම් පල්ලියක් බැගින් ඇත  . කොළඹ මහනුවර හා මාතලේ මුස්ලිම් ප්‍රමාණය 73% – 75 %  අතරය .. ගෝනි බිල්ලෝ දිවයින පුරාම හොල්මන් කරති . ෂරියා නීති ක්‍රියාත්මකය සියල්ල හලාල්ය .  තව කලකින් ලේ ගංගා වගුරවමින් අන්‍යා ගමිකයන්  සමුල ඝාතනය කිරීම මුසල්මානුවන් විසින් ආරම්භ කරනු ඇත .  පේදුරුතුඩුවේ  සිට දෙවුන්දර තුඩුව දක්වා ඇතිදසදහස් ගණනක් වූ  බෞද්ධ  පුරාවස්තු  රැස්කර මුහුදු බත් කරනු ඇතඅවුකන තොලුවිල  මාලිගාවිල  ප්‍රතිමාවහන්සේලාට ඇත වන්නේ බාමියන් බුදු පිළිමවලට අත්වූ ඉරණමය . . මේවා කතා කරන උන්ට  ජාතිවාදී ආගම්  වාදී උන්මත්තකයන් යය කියමින්   මුසල්මානුවන්ගේ දන්සල් වලට පලයල්ලා  කාපල්ලා  බීපල්ලා වඳ වෙයල්ලා .        

ආචාර්ය චන්න ජයසුමන  ප්‍රධාන ලේකම්  ජාතික විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්ය සංගමය 

පසුගියදා ශ්‍රී ලංකාවේ සංචාරයක නිරත වූ ගරු ඉන්දීය අග්‍රාමාත්‍ය නරේන්ද්‍ර මෝඩි මහතා නෝර්වුඩ් ප්‍රදේශයේ පැවති රැස්වීමක දී සිදු කළ ප්‍රකාශ පිලිබඳ අප සංගමයේ දැඩි අවධානය යොමු වී  ඇත. ඒ සම්බන්ධයෙන් අපගේ නිරීක්ෂණ පහත පරිදි වේ. 

1. ඉන්දීය අග්‍රාමාත්‍යාවරයා ලෙස එතුමා මෙරට එක් ජනකොටසක් පමණක් ප්‍රසිද්ධ මහජන හමුවක දී ඇමතීම වැරදි පූර්වාදර්ශයකි. එතුමාගේ කතාව උඩරට දෙමළ ජනතාවට හැර රටේ අන් ජනකොටස් සදහා අදාළ නොවේ.
2. ඉන්දියානු වතු දෙමළ ජනතාව ඉන්දීය සංස්කෘතිය පවත්වාගෙන යන බව පවසමින් එයට අනුබල දීම එකී ජනතාව මෙරට සංස්කෘතියට අවශෝෂණය වීම අධෛර්යමත් කිරීමකි. ඉන්දීය සංස්කෘතිය මෙරට පවත්වාගෙන යෑමේ කිසිදු අවශ්‍යතාවක් අපි නොදකිමු. තව ද මේ අදහස් වත්මන් රජය ක්‍රියාවට නංවනවායැයි පවසන සංහිඳියා ප්‍රතිපත්තිවලට පටහැනිය.  
3. වතු දෙමළ ජනතාව ඉන්දියානු සම්භවයක් ඇති ඉන්දීය ඩයස්පෝරාවක කොටසක් ලෙස හැඳින්වීම ඉතා වැරදි ප්‍රකාශයකි. එමගින් උඩරට වතු දෙමළ තුළ වැරදි මානසික තත්වයක් ගොඩ නැගේ. සැබවින්ම එම ජනතාව ඉන්දීය ඩයස්පෝරාවක කොටසක් නොව ශ්‍රී ලංකාවේ පුරවැසියන් ය. 
4. ඉන්දීය අගමැතිතුමාගේ සමස්ථ කතාව තුළින් ගම්‍ය වන්නේ ඔහු ශ්‍රී ලංකාවේ වතු දෙමළ  ජනතාව සැලකුවේ අසල්වැසි විදේශ රටක ජන කොටසක් ලෙස නොව ඉන්දියාවේ ප්‍රත්‍යන්ත ප්‍රාන්තයක ජන කොටසක් ලෙස බවයි. දකුණු ආසියානු රටක දේශපාලන නායකයකු සිය ජන්ද දායකයන් අමතමින් විවිධ පොරොන්දු ලබා දෙන ආකාරයටම ඉන්දීය අගමැතිතුමා නෝර්වුඩ්හි දී විවිධ ප්‍රකාශ නිකුත් කළේය. 

ඉන්දීය සම්භවයක් ඇති දෙමළ ජනයා ඒකරාශී වූ එකී රැස්වීමේ දී ඉන්දීය අග්‍රාමාත්‍යාවරයා සිදු කළ  ප්‍රකාශ මෙරට බෙදුම්වාදයට උල්පන්දම් දීමක් ලෙස ද අපි හඳුනා ගනිමු.  මෙරට ප්‍රධාන සංස්කෘතියට බද්ධ නොවූ ඉන්දීය ඩයස්පෝරාවක් මෙරට කඳුකරයේ පවත්වාගෙන යෑමේ ඉන්දීය උවමනාව අනාගත ශ්‍රී ලංකාවේ තවත් බෙදුම්වාදී ප්‍රශ්නයකට මූල බීජ සපයන බව අපගේ වැටහීමයි. ඉන්දීය දේශපාලන සහ ඔත්තු සේවා මගින් බිහි කළ සහ නඩත්තු කළ උතුරේ ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායම් නිසා මෙරට සිංහල-දෙමළ-මුස්ලිම් ජනතාව දස දහස් ගණනක් මියගොස් අතිමහත් දේපළ හානියක් සිදු විය. උතුරේ සිදු වූ අවාසනාවන්ත සිදුවීම් කඳුකරයේ කිසිදිනක හෝ ඇති නොවීමට වග බලා ගැනීම අප සියලු දෙනාගේ වගකීමයි. 

මේ නිසා ඉන්දීය අග්‍රාමාත්‍යවරයා නෝර්වුඩ් හිදී සිදු කල ප්‍රකාශ පිලිබඳ අප සංගමය බලවත් අප්‍රසාදය අතර මෙවැනි අනවශ්‍ය ප්‍රශ්න ඇති නොකර ගැනීම මෙරට දේශපාලන නායකයන්ගේ ද වගකීමක් බව අවධාරණය කරමු.

Press Release of Computer Society of Sri Lanka (CSSL – www.cssl.lk)

Colombo – 14^th May 2017 at 1.00am

The Computer Society of Sri Lanka (CSSL), the apex body for IT professionals in Sri Lanka wishes to alert the public about the newest ransomware to hit the cyberspace, WCrypt, which continues to infect computers across the globe. The malware’s name is WCry, but analysts were also using variants such as WannaCry, WanaCrypt0r, WannaCrypt, or Wana Decrypt0r.

Experts claim the fast-moving wave of cyber-attacks across the globe maybe the result of exploitation of a security flaw exposed in documents leaked from the US National Security Agency.

Ransomware is malicious software (malware) which locks a user’s files making them inaccessible unless a (usually large) payment is made to the hackers. Although exact figures are not known, the ransom demanded from each infected computer is estimated to range from USD 300 to USD 600.

Whilst the exact list of victims is not known, the National Health Service in the United Kingdom, Spanish telecommunications service provider, Telefonica and Russia’s Interior Ministry have issued statements that they have been infected by the malware.

“It has a ‘hunter’ module, which seeks out PCs on internal networks,” U.K.-based security architect Kevin Beaumont told CNN earlier today. “So, for example, if your laptop is infected and you went to a coffee shop, it would spread to PCs at the coffee shop. From there, to other companies”.

The virus is estimated to be spreading at a rate of ‘5 million emails per hour’, primarily targeting computers with Microsoft Windows operating systems. Microsoft has released an official statement informing users to ensure their operating systems have been updated with the Microsoft Patch MS17-010, specifically developed to address this attack. Latest reports claim that the spreading of the malware has been stopped, after a cyber-security analyst accidentally came across a solution. However, this should not be considered a ‘green-light’ and users should continue to exhibit the same level of awareness and follow security best practices as before.

What should YOU do?

Computer Society of Sri Lanka (CSSL) advices users to keep their operating systems and anti-virus software updated with the latest patches and definitions. Users should also refrain from opening suspicious emails, especially if they contain attachments as well as from clicking on unknown web links. Users are also strongly advised to take complete backups of their computers as it is the easiest method of recovering files in the unfortunate event that a computer is infected.

Courtesy DECCAN CHRONICLE.

Chennai: The opposition cannons fell silent yet again as Prime Minister Narendra Modi visited Sri Lanka on May 12 — his second trip to the island nation in two years, to reinforce the traditional connect between the two nations. His two-day visit to Sri Lanka (to attend the biggest Buddhist festival ‘Vesak Day’ as its chief guest) at Colombo from May 12 to 14, saw no strong reaction in the Dravidian state.

Mr Modi’s second visit comes at a time when China is trying to make inroads in the island nation. Sri Lankan Minister Mano Ganesan fees Indian origin Tamils feel assured and confident under President Maithripala’s government but will the Eelam merchants here agree?” asks BJP national secretary H. Raja. On why there is no protest to the PM’s visit in Tamil Nadu, he explains, the reason is after the advent of the Modi government here, the Lankan government started giving more importance to Tamil specific projects in Sri Lanka and since the Indian government is showing much interest in welfare and rehabilitation of the Tamils there and Sri Lanka is understanding and cooperating. That is why there is not much agitation here.”

He claimed that the problem of Tamils in Sri Lanka is not a tenable commodity, as Mr Modi is taking personal interest. And that’s why these people are keeping quiet, there is no agitation or derisive comments on the official visit,” he said and opined that he felt confident that Indian fishermen issue and also the Lankan Tamils’ problems will be resolved amicable.

Echoing in similar vein, BJP state secretary K.T. Raghavan said even during his earlier visit (to Jaffna) there has been no protest. He is instrumental in a way for the betterment of Lankan Tamils. After he became Prime Minister he has taken steps to restore dignity and lifestyle of the Sri Lankan Tamils. In addition to 4,000 houses he has announced additional 10,000 houses in up country areas in Sri Lanka. These are positive developments.”

Those in TN are aware that due to PM’s initiative, the presence of army is northern province has minimised. As against the killing of 700 Indian fishermen during UPA I and II regimes, the NDA rule has not seen the slaying of Indian fishermen but for a single incident,” Mr Raghavan added.

Hailing the visit, Union Minister of State for Road Transport, Highways and Shipping Pon Radhakrishnan said Mr Modi’s trip would brighten the lives of the Tamils there.

Tamil superstar Rajinikanth, who was expected to visit Sri Lanka in April to inaugurate a 150 houses built for displaced Lankan Tamils at Vavunya., had to cancel the trip owing to protests from the Tamil outfits in the state.

By Sulochana Ramiah Mohan Courtesy Ceylon Today

Indian Prime Minister Narendra Modi on being invited to participate at the International Vesak Day celebration last week, attached the Buddha’s message to his strong economic interest, gift of love and kindness to the Tamils of Indian origin while reiterating India’s willingness to join hands in achieving common goals with the leaders of the little neighbouring island Sri Lanka.

While Sri Lanka is at a crossroad whether or not to sign the proposed Economic and Technology Cooperation Agreement (ETCA) between the two countries that would take India one step closer to Sri Lanka, and Modi’s visit with gift packs could upset Delhi if Colombo does not fall in line.

For India, the ETCA deal is a small fraction of their gigantic economy and it will not upset them financially. However ETCA, if endorsed will bring about a major closeness between both countries as India is highly worried over the strong presence of the Chinese who have pushed Sri Lanka into a ‘debt trap’ and is demanding more and more from the island nation.

China‘s debt trap a worry

India is against China’s move to trap Sri Lanka into a ‘debt trap’. India’s concern is that China is using the debt issue to grab more projects and investments in Sri Lanka.

It is a situation where the borrower is unable to pay back and the lender takes the property in return.

India’s main interest is to keep the Chinese at bay as Modi explained subtly on India’s development cooperation with Sri Lanka amounting to US$ 2.6 billion with the aim of supporting Sri Lanka in realizing a peaceful, prosperous and secure future for its people.

He noted that the economic and social well being of the people of Sri Lanka is linked with that of 1.25 billion Indians and whether it is on land or in the Indian Ocean, the security of our societies is indivisible.

Modi’s remarkable speech with an impressive home study on Buddha’s teachings at the Bandaranaike Memorial International Conference Hall (BMICH), on Friday, where he projected India’s connection with Sri Lanka runs into several millennia spiritually, physically, traditionally and emotionally and that those links would continue on the same length. He noted India’s key national symbols have taken inspiration from Buddhism too.

While Modi saw a vivid practical approach through Buddhism in terms of trade, President Maithripala Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe delivered speeches on how Buddhism could shape the world in its present context. They spoke greatly about how Buddhism could bring sustainable peace. The President said Theravada Buddhism brings many solutions for social, economic, and political woes nationally and internationally while Premier Wickremesinghe noted that Buddhism gave the right to seek the truth and said ‘one who conquers his own mind gains the greatest victory’.

Premier Modi even had something to thank Sri Lanka for. He recollected Anagarika Dharmapala, centuries after Buddhism spread from India. He said Dharmapala revived the spirit of Buddha in the land of its origin. “In some way, you took us back to our own roots. The world also owes a debt of gratitude to Sri Lanka for preserving some of the most important elements of Buddhist heritage. Vesak is an occasion for us to celebrate this unbroken shared heritage of Buddhism – a heritage that connects our societies across generations and through centuries, Modi noted.

At a time the Modi government has been highly criticized by former President Mahinda Rajapaksa who alleged that Delhi had a hand in toppling his government, the visiting Indian Premier left all that aside and met with the man who accused him on the very same day of his arrival.

When Modi was elected to office, the then Minister of Economic Development, Basil Rajapaksa told Ceylon Today, ‘Modi is like my brother and we have ‘lots in common’. It is perhaps the reason why the Rajapaksas still want to see Modi.

Rajapaksa met with Modi even though some close associates had called for the hoisting of black flags to protest the Indian PM’s visit to the country. Modi humbly accepted the Rajapaksa’s invitation purely as a symbol of ‘Sil’ or ‘Proper conduct’ as Modi said at the BMICH.

Modi bridged Buddhism urging people to contemplate on the ten perfections at a time like Vesak, which he mentioned as:

generosity; proper conduct, renunciation, wisdom, energy, tolerance, truthfulness, determination, loving kindness and equanimity.

As a part of generosity was the offer from Air India to begin its direct operation from August this year to fly Sri Lankan pilgrims to Varanasi and then went off to Norwood to offer the rest of his help packages.

The best gifts to the Tamils of Indian Origin

On a chilly afternoon, an unprecedented crowd gathered at the Norwood Grounds to see the man from their original land. Modi was invited to open the newly built hospital that was funded by India.

Minister and Leader of the Tamil Progressive Alliance (TPA), Mano Ganesan, spoke on the Ramayana Trail that mostly attracted the North Indians, especially the Guajaratis (Modi hails from Gujarat) to Sri Lanka.

Addressing the mass gathering at Norwood, Ganesan said it was a rare historic event.

Modi’s visit to the plantation sector comes after former Indian Prime Minister Jawaharlal Nehru’s visit several decades ago.

Minister Ganesan mentioned about Anjani Parbat in the Dang District in the State of Gujarat which is considered as the Gujarat Leg of the Rama Trail and linked to the ‘Rama Trail’ – the Sita Vanam that is located a few kilometres from Norwood.

Minister Ganesan spoke as a patriotic Sri Lankan though he represents the People of Indian Origin.

According to the Minister, he had requested for more houses for the plantation workers and Modi agreed to construct 10,000 more houses. Minister Ganesan who spoke on the derailed education system for the plantation schools urged Premier Modi to provide a Tamil medium vocational training college, a teacher training college in the Tamil language for science, mathematics, etc. He also noted the need of reviving the Memorandum of Understanding (MoU) between the Government of India and the Ministry of National Co-existence, Dialogue and Official Languages.

Minister Ganesan also recalled the request that was tabled to India during the Mahinda Rajapaksa’s regime to uplift the plantation secondary schools with infrastructure support.

“Modi told me all requests would be favourably considered,” Minister Ganesan said.

Minister Ganesan also noted that most people in Sri Lanka had arrived from different parts of India. The plantation workers who arrived from India in the 1800s had maintained their loyalty to Sri Lanka and this was never divided.

Sri Lanka‘s future with China and India

As Modi’s visit ended on a high note, Prime Minister Wickremesinghe set off to China yesterday (13) to participate at the ‘One Road One Belt’ Summit in Beijing.

With the major influence of Chinese in Sri Lanka since the Rajapaksas came to power, there were several upsetting moments for India. The Chinese have however managed to get what they wanted from Sri Lanka under Maithri-Ranil Government despite protests from the Rajapaksa camp. The anti-Chinese protests from the Rajapaksas have also made Modi happy, perhaps one reason he agreed to meet with the former President.

During his previous visit to the country in 2015, Modi visited the North and followed it up this time with a trip to the hill country where there is a large concentration of Tamils of Indian origin – Places that do not interest the Chinese.

India has played a bigger role politically with Sri Lanka and used fewer yardsticks on trade interests, unlike the Chinese.

Will Modi have to set his foot on Sri Lanka yet again, just like the Buddha did three times to spread his teachings? Yes, he might, looking at the ground scenario.

(Writer can be contacted on )

By Ravi Ladduwahetty Courtesy Ceylon Today

Visiting Indian Prime Minister Narendra Modi has invited former President Mahinda Rajapaksa to India for a deep political dialogue.

The invitation was extended to the former President at a closed door meeting with the visiting Indian Premier, which took place at the Indian High Commission premises, 44, Galle Road, Colombo 3.

It was a closed door one- on- one chat where no politics was discussed, but, according to top political sources, the meeting had lasted for a little over an hour.

It was a very friendly and cordial chat but politics was not discussed, former President Mahinda Rajapaksa told Ceylon Today by telephone last afternoon, but sibling and former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa told Ceylon Today that Premier Modi had invited former President Rajapaksa to India for a deep political discussion.

When pointed out to the former President, by this newspaper, that the friendly chat with visiting Indian Prime Minister, which was said to have lasted for a little over an hour at 1 a.m., could not have been idle prattle or inane gossip, Rajapaksa said “Various newspapers have reported that the meeting lasted one hour, others said 30 minutes and someone else said 15 minutes and I cannot truly say how long the meeting lasted and I can’t remember what was discussed. But, no politics was discussed.”

The Sri Lankan delegation to the meeting comprised former President Rajapaksa, former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa and former External Affairs Minister of that Government and incumbent Chairman of the Sri Lanka Podujana Peramuna Prof. G.L. Peiris.

The members of the Indian delegation who accompanied Modi to that meeting were, National Security Adviser to the Indian Prime Minister and former Director of the Indian Intelligence Bureau Ajit Kumar Doval, Foreign Secretary Subramanyam Jaishankar and the incumbent Indian High Commissioner to Colombo Tharanjit Singh Sandhu.

However, it was a closed door meeting between Rajapaksa (Senior) and Modi inside the conference room while the others had to wait outside, Gotabaya Rajapaksa told this newspaper.

Mahinda Rajapaksa praised India- Sri Lanka bilateral cooperation over the years. “Rajapaksa’s talks with Modi were a very cordial discussion and he was happy with India-Lanka cooperation over the years,” Indian High Commissioner Taranjith Singh Sandhu said.

Modi met Rajapaksa at the latter’s request, the High Commissioner said. Earlier, Rajapaksa claimed that India and Sri Lanka may have signed deals on economic cooperation before Prime Minister Modi’s arrival in the country.

“The information I have is that all deals have already been signed. So, the Indian Prime Minister’s arrival or non- arrival would be immaterial,” Rajapaksa told reporters in Kandy, hours before the Air India special aircraft flying Premier Modi to Colombo landed at the Bandaranaike International Airport .

Rajapaksa said he held nothing against Modi’s visit. “The problem will be only if they sign agreements. I understand these have already been signed,” Rajapaksa Senior said in Kandy.

Prime Minister Modi has expressed India’s commitment and support to Sri Lanka and added that India will be a strong development partner for the island nation’s growth and prosperity.

BY GAGANI WEERAKOON Courtesy  Ceylon Today

The Tamils of Indian origin of the hill-country, treated as the children of a lesser God, for many decades, finally were able to grab the attention of those in the North, with Indian Prime Minister Narendra Modi visiting them on Friday (12).

Modi was the first Indian Prime Minister to visit the estate sector and meet the communities and the political leadership whose roots are in India. Before Modi, it was Sri Jawaharlal Nehru who spent a two-week holiday in Nuwara Eliya with his wife Kamala and daughter Indira in 1931 interacting with estate workers.

Tamils of Indian origin who have contributed to the economy of this country for years through their blood and sweat, remain insignificant, though the politicians representing them have remained as the ‘king makers’ in Sri Lankan politics.

With Prime Minister Modi deciding to visit the plantation sector as a result of negotiations of their political leaders, one of the most common dilemmas faced by the estate workers got at least temporarily addressed.

Modi, despite the fact that it is always the Northern Tamils that calls for Indian intervention is solving their matters, seemed to have deviated from the practice to visit tea estate workers as he could relate to them much easier than to the other descendents.

He did not forget to mention his linkage when he addressed a packed, cheering crowd at Norwood in Hatton.

“You and I have something in common. As some of you may have heard, I have a special association with tea,” Indian Premier said referring to his earlier days where he helped his father at his small tea-shop as a chai (tea) boy.

People of the area mainly of Hatton, Dickoya and Norwood have had one life-threatening problem for many years that they wanted authorities to address. It was not about devolution of power or anything of the sort. They simply wanted the authorities to come-up with a solution to get rid of hornets’ nests and wasps’ nests, in order to protect their lives.

Even though they were ignored for years, Modi’s visit came as a blessing in disguise as authorities along with Police on orders by the IGP Pujith Jayasundara launched an operation last Sunday to remove hornets’ and wasps’ nests found in certain parts of the estates to prevent any possible attack on the visiting dignitary.

The security units assigned with the providing of security to the Indian Premier coordinated with the Hatton SPs office and obtained the assistance of the Organization for the Protection of Bees.

With the whirling created by several helicopters making their landings, the wasps who had built their nests on the tops of large trees might have been disturbed and aimed their attacks on the large crowds or even the Indian Prime Minister himself. This in return could have created a major embarrassment to the country.

Treading trails

Though the main focus of the visit of the Indian Prime Minister was to inaugurate UN Vesak Day celebrations in Colombo, the visit gave much hype as it took place during a time when the Sri Lankan Government, which in 2015 was described as coming to power as a result of an Indian (RAW) conspiracy, has strengthened its economic ties with China.

Not only that, PM Modi arrives at a time when the voices of President Maithripala Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe no longer sync on economic matters. While President Sirisena reiterates no economic stronghold will be given to any foreign country, PM Wickremesinghe has already entered into a MoU with India on major economic development projects.

Since 2015, Maithri-Ranil Government has clearly said no to India’s much delayed Sampur Power Plant Project, demanding it be converted into an LNG plant and has put on hold the much hopeful economic and trade pact ETCA, while going ahead with Hambantota and Colombo Port development projects with China.

These, probably would have been in the back of the mind of the Indian Premier when he addressed the gathering at the BMICH kicking off UN Vesak Day celebrations.

“I believe we are at a moment of great opportunity in our ties with Sri Lanka: An opportunity to achieve a quantum jump in our partnership across different fields. And, for us, the most relevant benchmark for the success of our friendship is your progress and success. We are committed to the economic prosperity of our Sri Lankan brothers and sisters. We will continue to invest in driving positive change and economic growth to deepen our development cooperation. Our strength lies in sharing our knowledge, capacity and prosperity. In trade and investment, we are already significant partners. We believe that free flow of trade, investments, technology, and ideas across our borders will be to our mutual benefit. India’s rapid growth can bring dividends for the entire region, especially in Sri Lanka. In infrastructure and connectivity, transport and energy,we are poised to scale up our cooperation. Our development partnership stretches across nearly every sector of human activity such as agriculture, education, health, resettlement, transport, power, culture, water, shelter, sports, and human resources,” he opined.

Today, India’s development cooperation with Sri Lanka amounts to US Dollars 2.6 billion. And, its only aim is to support Sri Lanka in realizing a peaceful, prosperous and secure future for its people: Because, the economic and social well-being of the people of Sri Lanka is linked with that of 1.25 billion Indians. Because, whether it is on land or in the waters of the Indian Ocean, the security of our societies is indivisible, PM Modi added subtly.

Before Indian Prime Minister’s visit, Wimal Weerawansa who was sharing the same stage with former President Mahinda Rajapaksa at the May Day Rally at Galle Face Green demanded from the public to display black flags in protest against PM Modi.

While it is not clear as to how many heeded to his demand, it was clear that his political hero did not think twice about defying it, as Rajapaksa not only held unscheduled bilateral talks with the Indian Premier, but was also seen sharing cordialities with the government politicians when he attended official celebrations held at the BMICH.

What caught many eyes was, him politely greeting his predecessor Chandrika Kumaratunga and the latter returning the gesture.

Though he was in office as the Prime Minister under President Kumaratunga, it was only not known to children in the kindergarten or primary grades that the two do not see eye to eye no matter where they come across each other. Also, Kumaratunga played a major role in bringing President Sirisena into power against Rajapaksas. It was not many days ago that she even criticized Rajapaksa for having a massive security contingent and justified the government’s move to prune it saying “when he was in power, he reduced mine”.

Let bygones be bygones

If there were any misunderstandings or heartache as baggage, both Prime Minister Modi and former President Rajapaksa set them aside when the duo came together for bilateral talks, which was out of PM Modi’s schedule.

Rajapaksa had sought a meeting with the visiting Indian leader and much to the surprise of many in the local political arena PM Modi allowed it despite having a tight schedule.

The very friendly and cordial thirty-minute meeting, according to sources, was started with Rajapaksa asking Modi whether he was too tired, like any host would ask a guest who travelled far.

The icebreaking remark came from Modi with a smile “When I see you, tiredness vanishes!” Following the meeting which was mostly on Rajapaksa emphasizing on strengthening economic ties between the two countries he tweeted “As always, a cordial meeting with PM Narendra Modi yesterday: Happy to see him in Sri Lanka for International Vesak day celebrations.”

Modi in return has assured Rajapaksa that India will not launch any project which is harmful to Sri Lanka.

According to a source present at the meeting, Modi had also inquired from Rajapaksa, about the controversies surrounding the China-executed projects such as Hambantota port.

While noting that the terms of the agreement on the port are still being negotiated Rajapaksa had also said he prefers it if the Chinese would wait for some time.

Rajapaksa is also expected to call on Modi in India in future during his visit to Thirupathi or Bodh Gaya as the Indian Premier asked him as to what kept him from coming for talks as promised back in 2015.

However, this meeting has alerted many powerful government ranks as it displayed the need by both Modi and Rajapaksa to keep close ties.

Others who were present at the meeting were Gotabaya Rajapaksa, India’s National Security Adviser Ajit Doval, India’s Foreign Secretary S. Jaishankar and the Indian High Commissioner in Sri Lanka, Taranjit Singh Sandhu
Ranil off to China

Soon after Indian Prime Minister Modi left the country Prime Minister Wickremesinghe, too, left for China and was received at the Capital International Airport in Beijing yesterday.

Prime Minister Wickremesinghe went to attend China’s high-profile One Belt and One Route (OBOR) summit beginning today (14).

He is expected to hold talks with Chinese President Xi Jinping and Prime Minister Li Xiang on a host of bilateral issues.

Wickremesinghe’s Beijing visit is of significance as India has chosen to stay away from the summit, citing sovereignty concerns related to the China-Pakistan Economic Corridor (CPEC).

The summit is being organized by China to showcase its multi-billion dollar Silk Road initiative of which the US$ 50 billion CPEC connecting China’s Xinjiang with Balochistan through Pakistan-occupied Kashmir (PoK) is a part.

Chinese President Xi Jinping in 2013 unveiled an ambitious economic and foreign policy – the ‘Silk Road Economic Belt’ and ’21st Century Maritime Silk Road’ with the intention of reviving an ancient network of silk, land and ocean trade routes of centuries past.

It is expected to instigate an infrastructure building boom across Central Asia up to Europe to help boost trade and improve transport logistics. The land-based projects are in the belt. Various economic corridors are on the cards too, including, with Pakistan, Mongolia and Bangladesh.

Editorial Courtesy The Island

May 14, 2017, 9:34 pm The SLFP (Maithri faction) may not have thought its desperate move to deprive the Joint Opposition (JO) of one MP would lead to such a huge blowback. It successfully moved the judiciary against UPFA MP and Mahinda loyalist Geetha Kumarasinghe on the grounds that she had been a dual citizen at the time she was nominated to contest the last general election. The government which has not yet taken any action against Treasury bond racketeers went hell for leather to have the court decision implemented. Its selective efficiency is really amazing! Kumarasinghe has appealed to the Supreme Court against the Court of Appeal judgment and obtained a stay order, which is valid till today.

There are said to be several dual citizens in Parliament including some failed candidates appointed via the National List. The Court of Appeal judgment, disqualifying Kumarasinghe from being an MP, is likely to lead to a situation where the UPFA will lose several of its MPs with dual citizenship within its ranks. Her disqualification should lead to the cancellation of the UPFA’s Galle District nomination list, some legal experts have argued. A similar situation is likely to occur in other districts where the UPFA fielded dual citizens at the 2015 parliamentary polls. In such an eventuality, the UPFA may lose about 10 of its MPs including several National List members, some lawyers have argued.

Activists of the People’s Action for Free and Fair Elections (PAFFREL) are among those who argue that the Court of Appeal judgment at issue could lead to several legal challenges against the lists of UPFA candidates in Galle and Matara Districts where dual citizens contested the last general election. There is, however, another school of thought, which claims that the question of the entire UPFA nomination list being rejected does not arise and only the MP concerned will lose her seat.

The legal requirement that MPs, unseated due to being a dual citizen at the time of contesting, return what they have obtained by way of salaries and perks reminds us of a presidential decree which caused a Chief Justice to disappear, so to speak, soon after the 2015 regime change. There are some unresolved issues concerning the post of the head of the judiciary from 2013 to 2015 and they are bound to manifest themselves sooner or later.

One may recall that in 2015, President Sirisena decided that the impeachment of Chief Justice Shirani Bandaranayake in 2013 was illegal, the post of the Chief Justice had not fallen vacant and, therefore, her successor, Mohan Peiris, had never been the CJ! Now that Kumarasinghe has been required to return what she has received as an MP from the state, the question is why no such action has been taken in respect of CJ Peiris, who had not been the CJ according to the President! Peiris headed the judiciary, heard cases, wrote and signed judgments and other vital documents, made appointments, drew the salary of the CJ and enjoyed various perks. Strangely, the government hasn’t taken any action to recover the losses the state has suffered as a result? Is it because the yahapalana leaders fear that the matter will end up in courts if they try to do so and, therefore, don’t want to open up a can of worms for themselves?

It is being argued in some quarters that the dual citizenship issue has led to a legal battle as there was some confusion at the time of the submission of nomination papers in 2015 over the 19th Amendment’s bearing on the existing election laws. Some returning officers disregarded objections to the nomination of the candidates alleged to be dual citizens, stating that the courts would sort out the issue later. This is what happens when politicians introduce constitutional amendments in a hurry and implement them without giving two hoots about the need to update the existing laws in line with them.