By Katie Hopkins for MailOnline

It’s quiet now. Like the quiet of night time when you tiptoe downstairs and a soft blanket has been placed gently over the world.

All you can hear are the hopeless sobs of those exhausted by crying, and the prayers of mothers of a hundred children yet to die.

They will be begging, pleading, promising anything to a god they never believed in until this critical moment. They will do anything if he can just save their sister, their brother, their daughter, their son.

The killers who struck in Paris last night didn’t want 127 ordinary lives. They wanted the young. It is a horror story ghoulishly apt for Friday 13th

Please, please. If you are out there, take my life—spare theirs.

Because this is the fear of every parent, isn’t it? That you should live to see your child die. Every day we remind them to be careful how they cross the road and never speak to strangers, lest the natural order of life be disrupted.

And the killers knew all this. They didn’t want 127 ordinary lives. They wanted the young.

Make a nation believe each time they see their child could be their last and you cripple an entire people. It is a horror story ghoulishly apt for Friday 13th.

President Hollande has vowed to wage a merciless war against terrorists.

If I were kneeling beside my dead child, I wouldn’t want a war. I wouldn’t want any more fighting, any more death, any more of this senseless world we are supposed to find reason to live in.

I would happily walk naked into the line of fire just to feel the relief of my life ebbing away.

And that is Paris today. An almighty beast in pain.

Six sites of massacre. One-hundred-and-twenty-seven young people dead, 100 or more in a critical condition, balancing on the high wire strung between heaven and earth, teetering on the edge of life or death.

Everything has stopped. Cars, phones, hope, hearts.

There is no more. C’est fini.

And even as mothers close the eyes of their dead children, we open our borders.

We have allowed devils to sneak through our front door.

Inadequate passport checks, no holding centres—all to appease a multicultural ideal sold to us by certain elements of our state and its agencies.

Jeremy Corbyn says this is an attack on the vibrant multicultural cities we all know and love.

No, Jeremy, it isn’t. It isn’t. You stupid man. It’s an attack on France, on French sensibilities and the French way of life. Mostly, it’s an attack on parents and children.

Don’t use this attack to defend multiculturalism. We don’t all love multiculturalism. We don’t all want equality the way you see it. We don’t want to live where we are second-class citizens in our own country.

And I blame you. I blame you and every other zealot who tells me race is not an issue. I blame you who tell me all migrants are welcome. I blame you who tell me I am a racist when all I am is proud of my people.

I blame the court who let Rebekah Dawson wear a niqab in court to protect her ‘freedom of religious expression’. I blame teacher Asif Khan who allegedly led anti-Christmas chanting in a Birmingham school. I blame Sir Bernard Hogan-Howe for apologising to the father of an idiotic child who ran away to join ISIS due to the father’s extremist past.

I am pointing the finger of blame squarely at the BBC who told us, ‘Few Muslims have sympathy with the Charlie Hebdo massacres.’ Actually the figure was 27%. More than a quarter sympathised with the motives behind the massacre.

I’d like to ask these fools, do you sympathise with the killers now that close to 200 are dead or dying?

When we live in a country where a seriously significant number of British Muslims think a massacre was okay, how far away are we from our own day of reckoning? How far away are we from our own Friday 13th, a horror of our own making?

The answer is: not very far.

For now it’s time to put our arms around the people of France, to blow softly on their wounds to try and stop the sting, and to wait quietly in the room next door with tissues and cups of tea.

After that we face a choice.

We can sit and wait for the fear to come to us. Or we can remember who we are and what we value, and start defending it.

We have spent far too long tiptoeing around the cultures of those who choose to join us, instead of protecting the culture they have chosen to join.

This must change. We need to stand side by side with France.

As hours turn into days, the mothers kneeling at their dead child’s grave will come to see Hollande is right.

ISIS has attempted to crush the hearts of the French people. It’s time to take the fight to the cold, stony heart of ISIS.

Courtesy: The GUARDIAN

A. Abdul Aziz,Press Secretary, AHMADIYYA  MUSLIM  JAMA’AT – SRI LANKA

Ahmadiyya Muslim Community Sri Lanka condemns recent horrific multiple terrorist attacks in France in strongest possible manner and offers its deepest condolences to the people and the government of France.

The National President of the Ahmadiyya Muslim Community Sri Lanka Mr. A.H. Nasir Ahmad said,
We offer our deepest condolences to the families and friends of the innocent victims of the barbaric attacks. We categorically reject extremism and terrorism in any form and anywhere in the world. Islam teaches us the sacredness and dignity of human life. Islam requires us being loyal and law – abiding citizen of the country of residence.”   
Offering his deepest condolences to the people of France, Mr. M.A. Anis Ahmad, National Vice President of Ahmadiyya Muslim Community  Sri Lanka said, We condemn any attempt to justify the killing of innocent lives. We stand committed to restoring peace.”
The innocent victims of these barbaric attacks and their families are in our thoughts and prayers.  The Ahmadiyya Muslim Community Sri Lanka prays for swift justice and the speedy recovery of the wounded.

A. Abdul Aziz  Press Secretary.AHMADIYYA  MUSLIM  JAMA’AT – SRI LANKA

According to our International Press Department, U.K., the World Head of the Ahmadiyya Muslim Community, the Fifth Khalifa (Caliph), His Holiness, Hazrat Mirza Masroor Ahmad has condemned recent terrorist attacks in Paris.

Speaking from London, His Holiness, Hazrat Mirza Masroor Ahmad has said:

On behalf of the Ahmadiyya Muslim Community worldwide, I express my heartfelt sympathies and condolences to the French nation, its people and government following the heinous terrorist attacks that have taken place in Paris. This brutal and inhumane attack can only be condemned in the strongest possible terms.  

I would also like to reiterate that all forms of terrorism and extremism are completely against the true teachings of Islam. The Holy Quran has said that to kill even one innocent person is akin to killing all of mankind. Thus under no circumstances can murder ever be justified and those who seek to justify their hateful acts in the name of Islam are serving only to defame it in the worst possible way.

Our sympathies and prayers are with the victims of these attacks and all those who have been left bereaved or affected in any way. May God Almighty grant patience to them all and I hope and pray that the perpetrators of this evil act are swiftly brought to justice.”

Adaderana

Courtesy Sunday Island

Tilak Marapana, who resigned as Minister of Law, Order and Prison Reforms over a conflict of interest issue pertaining to the controversial business entity Avant Garde told his side of the story to Piyasena Dissanayake.  The following are excerpts of the interview.

Q:  There’s considerable concern in the country about the operations of Avant Garde….

A: First of all it must be mentioned that this is a company that is involvedin local and international operations legally.

Tilak Marapana

Q:  What is the status of your relationship with Avant Garde?

A:  There is no relationship at present.  I first met Nissanka Senadhipathi, Chairman of Avant Garde, way back in 1993.  He was at the time a member of the security staff of President D B Wijetunga.   I didn’t meet him or speak with him after that until very recently.  In fact I was not even aware of his association with Avant Garde.  It was only in the last week of January this year that I met him.  He came to see me along with a lawyer.  This was at a time when stories about arms deals and Avant Garde were splashed all over newspapers.

Q:  What made him come to see you?

A:  Around that time there were all kinds of stories in the media to the effect that Avant Garde ships were being raided in search of illegal weapons which were being illegally used.  He told me that the Government was taking steps to freeze his bank accounts and that if this was done it would cause a lot of problem to thousands who were employed by him.  He also said that would create problems for the country.  He sought legal advice from me that could out a stop to all this.

He also said that he had held four rounds of talks with the Nigerian Government, along with officials of the Defence and Foreign Ministries.  Talks had centred around four key issues: 1.Obtaining vessels for the Sri Lanka Navy from the Nigerian Navy, 2. Servicing ships owned by the Nigerian Navy, 3. Training for Naval staff in Nigeria, and 4. Deploying military experts of Sri Lanka to train those in the Nigerian security forces.   An agreement related to the first of these was to be signed the following month, i.e. February 2015.  Unfortunately, even by that time the raiding of Avant Garde ships had begun and Mr Senadhipathi’s passport had been impounded by the court.   He wanted me to take steps within the existing legal framework to enable the signing of the agreement.  He gave me all documents relevant to the issue.  Consequently I made representations to the Attorney General.

Q:  So this means that Avant Garde retained your services to represent them legally?

A: Yes.  I gave them legal advice.   I was neither a minister nor a Member of Parliament at the time.   Mr Senadhipathi was one of many who sought my professional services.  Consequent to my representations, Mr Senadhipathi was able to leave for Nigeria.   The second time when he wanted to go abroad there were other issues that came up.  These too I sorted out.  I never represented him in court.  He heads many institutions and they have their own lawyers.  All I did was offer him legal advice.

Q:  It is alleged that you are still working as a legal advisor to Avant Garde.

A: I reject all such allegations. I am no longer retained as a legal advisor by Avant Garde.

Q: If that is the case why did you make a controversial statement regarding Avant Garde in Parliament during which you also referred to the Attorney-General?  Whose interests were you serving?

A: I did not serve anyone’s interests.  I only did my duty towards the people of this country.

Q:  Duty?

A: The Attorney-General had stated that all arms in the possession of Avant Garde were legal and that as such it was not possible to prosecute Avant Garde for any wrongdoing.   I did justice to that statement.  I also have a duty as a Member of Parliament and a minister to reveal the truth.  This too I did.  I had studied all the relevant documents.   It was armed with documented proof that I made the statement.

Q:  Well, you have been forced to resign.  What do you have to say now?  Are you disappointed?

A: Not at all.  I am absolutely happy that I was able to reveal the truth.

Q:  You have claimed that the vessels contain arms that have been licensed by foreign governments.  Does an ordinary citizen have the right to bring such arms to Sri Lanka?

A: The arms were not brought to Sri Lanka.  This was done in accordance to something called the Bonded Warehouse System.   The Ministry of Defence has given the green light for the vessel to come to Sri Lanka.  All this was done in accordance to the regulations that govern ports.   I have seen the relevant approvals.  There are international laws pertaining to floating armouries.   There are special UN regulations that cover such things.  The general public is unaware of this.  That’s why there’s a controversy.

Q: Several ministers claimed that there were illegal weapons in the Avant Garde vessels.  Are you saying that they lied?

A:  All such allegations were reduced to the state of falsehoods and rumour subsequent to the Attorney-General’s statement.

Q:  If as you say there was nothing illegal, doesn’t the Government have to take the responsibility for all the harm done?

A: The Government did not take legal action following the observations of the Attorney-General.   There were of course those who alleged that the Attorney-General had been bribed.  Some of them are from our side, this is true.   We promised the people that we would investigate large scale financial crimes.  I think it is silly to put all that on hold and go after Avant Garde where allegations cannot be substantiated.

Q: Can the Government disregard the observations of the Attorney-General?

A:  A wise Government would accept the Attorney-General’s opinion.  An unwise Government would not.

Q:  Did you resign because of these allegations?

A: I am not scared of allegations.   Some people are calling for a fresh investigation.  Some of them believe that as the minister under whom the Police Department comes I would sweep such an investigation under the carpet.   I resigned so that there’s no room left for such suspicion.   Now they should conduct a proper investigation.

Q: Your own party members called for your resignation.  What do you have to say?

A:  It is unfortunate and disappointing certainly.   But now they can proceed with investigations without harbouring any doubts.

Q:  What would you do if Avant Garde solicits your services at a future date?

A: I would refuse since someone could say that as the former minister I could compromise such an investigation.

Q:  You were once retained by Avant Garde.   If it was alleged that as a minister you were looking after the interests of the company, it would be hard to counter, wouldn’t it?

A: I was retained by Avant Garde a long time ago.  At the time I was appointed minister, I was no longer representing Avant Garde.  I have never used ministerial powers to make unnecessary interventions.  I only took policy decisions but never got involved in cases.

Q: What are your plans for the immediate future?

A: I haven’t decided yet.

සාකච්ඡා කළේ – පියසේන දිසානායක

* ඇවන්ගාඩ් හිමිකරු මාව හමුවන්න පැමිණෙනවිට මා මන්ත්‍රීවරයෙක්‌වත් නෙමෙයි
* සත හෙළි කිරීම ලොකුම සතුටයි
* මං ආයෙත් උසාවි යනවා
* නුවණක්‌කාර රජයක්‌ නම් නීතිපති උපදෙස්‌ පිළිගන්නවා
* ඇමැති ධුරයෙන් ඉවත් වුණා කියා දුකක්‌ නෑ

මෑත කාලේ රටේ ඇති වූ ආන්දොaලනාත්මක සිද්ධිය බවට ඇවන්ගාඩ් සිද්ධිය පත්ව ඇත. මෙය මුල්කරගෙන නීතිය, සාමය හා බන්ධනාගාර ප්‍රතිසංස්‌කරණ ඇමැති තිලක්‌ මාරපන මහතා සිය ඇමැති ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්‌විය. එලෙස ඉල්ලා අස්‌වීමෙන් පසු ඒ සම්බන්ධව “දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහය” ඒ මහතා සමග කළ සාකච්ඡාවකි මේ.

ප්‍රශ්නය – ඇවන්ගාඩ් ගැන මේ වනවිට රට තුළ දැඩි ආන්දොaලනයක්‌ ඇතිවී තිබෙනවා මොකක්‌ද මේ ඇවන්ගාඩ්?

පිළිතුර – මෙය ජාතික හා ජාත්‍යන්තර වශයෙන් නිත්‍යානුකූලව ව්‍යාපාර කරගෙන යන සමාගමක්‌ බව කිව යුතුයි.

ප්‍රශ්නය – වර්තමානය වනවිට මේ සමාගම සහ ඔබ අතර තිබෙන සම්බන්ධය මොකක්‌ද?

පිළිතුර – දැන් කිසිම සම්බන්ධයක්‌ නැහැ.

ප්‍රශ්නය – මීට පෙර සම්බන්ධයක්‌ තිබුණාද?

පිළිතුර – ඔව්.

ප්‍රශ්නය- මොනවගේ සම්බන්ධයක්‌ද?

පිළිතුර – ඇවන්ගාඩ් අධිපති ලෙස හඳුන්වන නිශ්ශංක සේනාධිපති නමැත්තා මට මුලින්ම මුණගැසුණේ 1993 දී. එවකට ඔහු හිටපු ජනාධිපති ඩී. බී. විඡේතුංග මහතාගේ ආරක්‍ෂක නිලධාරියකු ලෙස කටයුතු කළා.

ප්‍රශ්නය – ඔබතුමා හඳුනාගත් නිශ්ශංක සේනාධිපති ඇවන්ගාඩ් හිමිකරු බව දැන සිටියාද?

පිළිතුර – නැහැ. ඔහු සාමාන්‍ය පුද්ගලයකු ලෙසයි එදා මා හඳුනා ගත්තේ. එහෙම හඳුනා ගත්තත් ඔහු සමග මගේ සම්බන්ධයක්‌ තිබුණේ නැහැ. ඊට පසු දැක්‌කෙත් නැහැ. දුරකථනයෙන්වත් කතාබහ කළේ නැහැ. ඔහු ඇවන්ගාඩ්හි අයිතිකරු කියා මෑතක්‌ වනතෙක්‌ මා දැන සිටියේ නැහැ.

ප්‍රශ්නය – 1993 දී හඳුනාගත් ඇවන්ගාඩ් හිමිකරු මෑතකදී යළි මුණගැසුණේ මොනවගේ අවස්‌ථාවකදී ද?

පිළිතුර – සේනාධිපති මහතා නීතිඥවරයකු සමග 2015 ජනවාරි මාසයේ අවසන් සතියේදී මාව මුණගැසීමට පැමිණියා. ඒ වනවිට අද සංවාදයට ලක්‌ව තිබෙන ඇවන්ගාඩ් අවි ගනුදෙනු ඇතුළු මේ සිද්ධිය ජනමාධ්‍යවල පළ වී රටේ ආන්දොaලනාත්මක ප්‍රශ්නයක්‌ බවට පත්ව තිබුණා.

ප්‍රශ්නය -නීතිඥ මහතකු සමග පැමිණි සේනාධිපති මහතා ඔබතුමාගෙන් අපේක්‍ෂා කළේ කුමක්‌ද?

පිළිතුර – ඒ වනවිට ඇවන්ගාඩ් නැව් පරීක්‍ෂාවට ලක්‌ කර ඒවායෙහි නීතිවිරෝධී අවි තිබෙන බවටත් අවි පරිහරණය කර ඇති බවටත් විවිධ ප්‍රචාර ජනමාධ්‍ය ඔස්‌සේ දියත් වෙමින් පැවැතුණා. ඔහු පැමිණ මගෙන් පළමුව ඉල්ලා සිටියේ ඔහුට අයත් බැංකු ගිණුqම අත්හිටුවීමට රජය පියවර ගෙන තිබෙන බවත් එහෙම වුණොත් තමා යටතේ සේවය කරන දහස්‌ සංඛ්‍යාත සේවකයන්ට මෙන්ම රටට ද විශාල ප්‍රශ්නයකට මුහුණපෑමට සිදුවන බව දීර්ඝ වශයෙන් කරුණු දක්‌වමින් මගෙන් ඉල්ලා සිටියේ ඒ විනාශය නතර කර ගැනීම සඳහා ගත යුතු නීතිමය පියවර කුමක්‌ද යන්න පිළිබඳවයි. ඔහු මා සමඟ කතා කළ එක ප්‍රශ්නයක්‌ ඒක.

අනෙක්‌ ප්‍රශ්නය තමයි. ඔහු ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශය හා විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය සමග එක්‌ව නයිජීරියානු රජය සමග ව්‍යාපෘති හතරක්‌ ලබා ගැනීම සඳහා මූලික සාකච්ඡා වට කිහිපයක්‌ පවත්වා තිබෙන බව මට කිව්වා. ඒ ව්‍යාපෘති අතර 1. නයිජීරියානු නාවික හමුදාව විසින් සකස්‌ කරන බෝට්‌ටු අපේ නාවික හමුදාවට ලබා ගැනීම.

2. නයිජීරියාවේ නාවික හමුදාවට අයත් මුහුදු යාත්‍රා නඩත්තු කිරීම.

3. නාවික භටයන් පුහුණු කිරීම සඳහා අපේ නාවික භටයන් එරටට යෑවීම.

4. නයිජීරියාවේ සමස්‌ත ආරක්‍ෂක භටයන් අපේ යුද අත්දැකීම් ඇති භටයන් යොදවා පුහුණු කිරීම හා යුද්ධයකට මුහුණ දීමට හැකිවන පරිදි හැඩ ගැස්‌වීම.

ඉහත කරුණු අතරින් පළමු කරුණ වන නයිජීරියාවෙන් බෝට්‌ටු ලබා ගැනීම සඳහා වන ගිවිසුමකට එරටදී පෙබරවාරි මාසයේ අත්සන් තැබීමට දින නියම වී තිබුණා. නමුත් අවාසනාවකට මෙන් ඒ වනවිටත් නැව වැටලීමෙන් පසු සේනාධිපති මහතාගේ විදේශ ගමන් අධිකරණය මගින් තහනම් කර තිබුණා.

මේ තත්ත්වය මත මෙම ගිවිසුම අත්සන් තැබීම අත්‍යවශ්‍ය කටයුත්තක් බවත් ඒ සඳහා සහභාගි වීමට පවතින නීතිරාමුව යටතේ අවස්‌ථාව උදාකර ගැනීමට පියවර ගන්නා ලෙස ඔහු මගෙන් ඉල්ලා සිටියා. ඊට අවශ්‍ය සියලු ලියකියවිලි ද මට ලබාදුන්නා. ඒ අනුව නීතිපතිවරයාට මා කරුණු දැක්‌වීමක්‌ කළා.

ප්‍රශ්නය – ඒ කියන්නේ ඔබ ඇවන්ගාඩ් සමාගමේ නීතිඥවරයකු ලෙස කටයුතු කළාද?

පිළිතුර – ඔව්. මම නීති උපදෙස්‌ ලබා දුන්නා. ඒ කාලයේ මම ඇමැතිවරයෙක්‌වත්, මන්ත්‍රීවරයෙක්‌වත් නොමෙයි. මම සාමාන්‍ය නීතිඥයෙක්‌. නීතියේ පිළිසරණ පතා මා ළඟට විශාල පිරිස්‌ පැමිණියා. එලෙස පැමිණි අයගෙන් එක්‌ අයෙක්‌ තමයි ඔය සේනාධිපති කියන ඇවන්ගාඩ් හිමිකරු. මම නීතිපතිට කරුණු දැක්‌වීමෙන් අනතුරුව ඔහුට නයිජීරියාව බලා පිටත්ව යැමට හැකියාව ලැබුණා. දෙවැනි වතාවටත් ඔහු විදේශ ගතවීමට උත්සාහ කළ අවස්‌ථාවේ ප්‍රශ්න මතු වුණා. මා ඒවාද නිරාකරණය කර දුන්නා.

මේ කටයුතු සඳහා මා සේනාධිපති වෙනුවෙන් අධිකරණයටවත් ගියේ නැහැ. මොකද ඔහුට ආයතන රැසක්‌ තිබෙනවා. ඒවායෙහි නීතිඥයන් සිටිනවා. මා ඔහුට නීති උපදෙස්‌ ලබාදීම පමණක්‌ සිදු කළා. මගේ කාර්යභාරය එතැනින් අවසන් වුණා.

ප්‍රශ්නය – දැනටත් ඔබ ඇවන්ගාඩ් සමාගමේ නීති උපදේශක ලෙස කටයුතු කරන බවට ඇතැම් පාර්ශ්ව චෝදනා කරනවා.

පිළිතුර – ඒ චෝදනා ප්‍රතික්‍ෂේප කරනවා. දැන් මම එහි නීති උපදේශකයෙක්‌ නොවෙයි.

ප්‍රශ්නය – එහෙම නම් නීතිපතිවරයාත්, ඇවන්ගාඩ් සමාගමත් සුද්ධ කරමින් ඔබ පාර්ලිමේන්තුවේදී ආන්දොaලනාත්මක ප්‍රකාශයක්‌ කළේ කාගේ උවමනාවටද?

පිළිතුර – පාර්ලිමේන්තුවේදී කාගේවත් උවමනාවට මා කතා කළේ නැහැ. ජනතාව වෙනුවෙන් මගේ යුතුකම මා ඉටු කළා පමණයි.

ප්‍රශ්නය – යුතුකම කිව්වේ.

පිළිතුර – ඇවන්ගාඩ් නැවෙහි තිබුණ අවි ආයුධ සියල්ල නීත්‍යානුකූල බවත් ඒ සම්බන්ධයෙන් කිසිදු ආකාරයකින්වත් නඩු පැවරිය නොහැකි බව නීතිපතිතුමා ප්‍රකාශකර තිබුණා. එතුමාට මගේ ප්‍රකාශය හරහා මා සාධාරණය ඉටු කළා. අනෙක පාර්ලිමේන්තුවේ මේ සත්‍ය හෙළිකිරීම තුළින් මන්ත්‍රීවරයකු ඇමැතිවරයකු වශයෙන් ජනතාවට මගේ යුතුකම මං ඉටුකළා.

නීතිපතිගේ ප්‍රකාශය කිරීමට පෙර මා මේ තත්ත්වය දැන සිටියා මොකද ඇවන්ගාඩ් හිමිකරු මීට ඉහත මා හමුවෙන්න පැමිණෙන විට ඔහුගේ ලිපිගොනු සියල්ල මා පරීක්‍ෂා කළා. ඒ අවස්‌ථාවලදී නැව් පරිහරණය වන ආකාරය, එය ගාලු වරායට ගෙන ඒමට අවසරය ලබාගත් ආකාරය, අවිවලට විදේශ රටවලින් බලපත්‍ර ලබාදී ඇති ලියකියවිලි ආදී සියලු කරුණු මට දැනගන්න ලැබුණා. ඒ කරුණත් ඇතිවයි මා පාර්ලිමේන්තුවේදී සත්‍ය හෙළිකළේ.

ප්‍රශ්නය – ඔබතුමා ප්‍රකාශ කරන පරිදි ජනතාව වෙනුවෙන් යුතුකම ඉටුකරමින් පාර්ලිමේන්තුවේදී සත්‍ය හෙළි කිරීම නිසා ඇමැති ධුරයෙන් පවා ඉල්ලා අස්‌වීමට සිදුවුණා. ඇත්තටම දැන් මොකද ඒ ගැන හිතෙන්නේ, දුක්‌ වෙනවාද?

පිළිතුර – අපෝ නැහැ. කිසිම දුකක්‌ නැහැ. සත්‍ය හෙළි කිරීමට හැකිවීම ගැන හදවතින් මා සතුටු වෙනවා.

ප්‍රශ්නය – ඔබතුමා කියනවා නැවේ තිබෙන ආයුධවලට බලපත්‍ර නිකුත් කළේ විදේශ රටවලින් කියා එලෙස සාමාන්‍ය පුද්ගලයන්ටත් පුළුවන්ද විදේශ රටකින් බලපත්‍ර දුන් අවියක්‌ ලංකාවට අරගෙන එන්න.

පිළිතුර – මේ නැවේ ආයුධ ලංකාවට අරන් ආවේ නැහැ. මේක සිදුවෙන්නේ බෝන්ඩඩ් වෙයාර් හවුස්‌ කියන ක්‍රමයටයි. මේ නැවට ලංකාවට එන්න අවසරයක්‌ ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශය දී තිබෙනවා. ඒ අනුව වරායේ රෙගුලාසිවලට අනුකූලවයි. මේ නැව ඇවිත් තිබෙන්නේ මේ නැව වරාය අසලට ගෙනාවේ ඒ නීතිරීති සියල්ල සපුරා ගැනීමෙන් පසුවයි. ඒ සියලුම අවසර පත් මා දැක්‌කා. මේක ජාත්‍යන්තර නීතියට අනුකූලව කළයුතු දෙයක්‌. පාවෙන අවි ගබඩාවක්‌ පවත්වාගෙන යන්න ඕනෑම කෙනෙකුට බැහැ. එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය මෙයට අවසර දිය යුතුයි. ඒකට වෙනම නීති තිබෙනවා. මේ ටික මහජනයා දන්නේ නැහැ. ඒ නිසා තමයි මේ ප්‍රශ්නය ඇති වුණේ.

ප්‍රශ්නය – ආණ්‌ඩුවේ ඇතැම් මැති ඇමැතිවරු පවා ඇවන්ගාඩ් නැවේ නීති විරෝධී ගිනි අවි තිබෙන බවට විශාල හඬක්‌ නැඟුවා මේ සියලු දෙනා කිව්වේ බොරු කියලද ඔබ කියන්නේ?

පිළිතුර – නීතිපතිවරයාගේ ප්‍රකාශයෙන් පසු ඒ සියල්ල බොරු හා කටකතා බවට පත්වුණා. ඇවන්ගාඩ් පිළිබඳව හඬ නැඟුනේ ජනවාරි 8 වැනිදා මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ගෙදර යැමත් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ජනාධිපති ධුරයට පත්වීමත් සමඟ ඊට පෙර කෑගැහුවේ හිටපු ජනාධිපති හා ඔහුගේ ආණ්‌ඩුව සිදුකළ බව කියන මහා පරිමාණ දූෂණ ගැනයි.

ප්‍රශ්නය – නීතිපති හා ඔබ ප්‍රකාශ කරන පරිදි ඇවන්ගාඩ් නැව නීත්‍යානුකූල නම් එහි නීති විරෝධී ගිනි අවි තිබුණේ නැතිනම් සිදුවූ හානියේ වගකීමත් බාරගත යුත්තේ ආණ්‌ඩුව නේද?

පිළිතුර – නීතිපතිතුමාගේ උපදෙස්‌ පිළිගෙන රජය නඩු දාන්න ක්‍රියා කළේ නැහැ. නමුත් පැත්තක ඉන්න එවුන් කෑගහන්න ගත්තා නීතිපති පගාව ගත්තා, අරය පගාව ගත්තා, මෙයා පගා ගත්තා කියමින් බොරුවට කිසිවක්‌ සොයන්නේ බලන්නේ නැතිව කෑගැහුවා.

මේ ගොඩේ අපේ අයත් සිටියා. ජනවාරි 8 වැනිදාට පෙර අපි මහජනයට කිව්වේ මහා පරිමාණ දූෂණ හෙළිකරනවා කියා. නමුත් ඒවා කරන්නේ නැතුව ඒ සියල්ල පැත්තකට දාලා කිසිම පදනමක්‌ නැතුව ඇවන්ගාඩ් හම ගහන්න ගත්තා මේක මහ ගොන් වැඩක්‌.

ජනතාව අද ප්‍රශ්න කරන්නේ ඡන්දයට පෙර පොරොන්දු වූ පරිදි උඹලා හොරු ඇල්ලුවද කියායි. ඒ ප්‍රශ්නයට විසඳුමක්‌ නොදී ඇවන්ගාඩ් තමයි ලොකුම හොරා කියමින් යනවා. ඇතැම් අය අපටත් චෝදනා කරනවා.

ප්‍රශ්නය – නීතිපතිතුමාගේ මතය පිළිනොගෙන රජයට ක්‍රියාකළ හැකියාවක්‌ තිබෙනවාද?

පිළිතුර – නුවණක්‌කාර රාජ්‍යයක්‌ නම් නීතිපතිතුමාගේ උපදෙස්‌ පිළිගන්නවා. නුවණක්‌කාර නොවේ නම් නොව සේය.

ප්‍රශ්නය – ඔබතුමා ඇමැතිධුරයෙන් ඉවත් වුණේ ඒ චෝදනා නිසාද?

පිළිතුර – චෝදනා නිසා නොවෙයි. චෝදනාවලට මම බය නැහැ. මම කරන්නේ සත්‍යයක්‌ නම් චෝදනා කොපමණ එල්ලවුණත් මට කමක්‌ නැහැ.

නැවේ තිබුණ ගිනි අවි නීත්‍යානුකූලද නැද්ද යන්න පිළිබඳව නැවත විමර්ශනය කළ යුතු බව ඔබ කෑගහන අය කියනවා. පොලිසිය භාර ඇමැතිවරයා ලෙස මා මේ පරීක්‍ෂණය යටගසාවි කියන සැකයක්‌ මේ අයට තිබෙනවා. ඒ සැකය දුරු කරමින් නිසි පරීක්‍ෂණයකට අවකාශය ලබාදීම සඳහා මා ඇමැති ධුරයෙන් ඉවත් වුණා. දැන් තියෙන්නේ නිසි පරීක්‍ෂණයක්‌ සිදු කිරීමටයි.

ප්‍රශ්නය – ඔබේ පක්‍ෂයේ අයගෙනුත් ඇමැති ධුරයෙන් ඉවත් වන ලෙස ඔබට බලපෑම් එල්ල වුණා නේද? මේ ගැන මොකද හිතෙන්නේ?

පිළිතුර – මෙය හරි අවාසනාවක්‌. මම ඒ ගැන කම්පා වෙනවා. ඔවුන්ට සැකයකින් තොරව පරීක්‍ෂණ කිරීමට මගේ ඉවත්වීම හරහා අවස්‌ථාව ලබාදී තිබෙනවා.

ප්‍රශ්නය – ඔව් දැන් ඔබ ඇමැතිවරයෙක්‌ නොවෙයි. මතු දිනයක ඇවන්ගාඩ් සමාගම ඔබෙන් නීති උපදෙස්‌ අපේක්‍ෂා කළොත් එයට එකඟ වෙනවද?

පිළිතුර – නැහැ. එහෙම වුණොත් හිටපු ඇමැති ලෙස බලපෑමක්‌ කළ හැකි යෑයි කාටහරි සිතිය හැකියි. ඒ නිසා එවැනි නීති උපදෙස්‌ දීමට මගේ බලාපොරොත්තුවක්‌ නැහැ.

ප්‍රශ්නය – ඔව්.. ඔබතුමා ඇවන්ගාඩ්හි හිටපු සේවා දායකයෙක්‌. ඇමැති ධුරය හෙබවූ කාලයේ ඇවන්ගාඩ් පරීක්‍ෂණවලට කිසියම් බලපෑමක්‌ ඔබ විසින් කළ බවට චෝදනාවක්‌ එල්ල වුණොත් එය බැහැර කිරීමේ හැකියාවක්‌ ඔබට නැහැ නේද?

පිළිතුර – ඇවන්ගාඩ්හි සේවාදායකයෙක්‌ව සිටියේ බොහෝ කලකට පෙර ඇමැති ධුරයට පත්කරන විට කිසිදු සම්බන්ධයක්‌ ඇවන්ගාඩ් සමඟ තිබුණේ නැහැ. අනෙක ඇමැතිකම පාවිච්චි කරලා කිසි විටෙකත් මම බලපෑම් කර නැහැ. නීති ක්‌ෂේත්‍රයේ හොඳ අවබෝධයක්‌ මට තිබෙනවා. ප්‍රතිපත්ති තීන්දු ගන්නවා මිසක්‌ නඩුවලට ඇඟිලි ගහන්න යන්නේ නැහැ.

ප්‍රශ්නය – ඔබේ ඉදිරි බලාපොරොත්තුව මොකක්‌ද?

පිළිතුර – ඒ ගැන මම තවම තීරණය කර නැහැ. සමහර විට උසාවි යන්නත් පුළුවන්. ඒ ගැන ඉදිරියේ බලමු.

ප්‍රශ්නය – ඇවන්ගාඩ් අර්බුදය නිරාකරණය කර ගැනීමෙන් පසු ඔබට ඇමැති ධුරයක්‌ හෝ වෙනත් තනතුරක්‌ ලබාදීමට ජනාධිපතිවරයා හෝ අගමැතිවරයා තීරණය කළොත් එය බාර ගන්නවාද?

පිළිතුර – ඒක ඒ වෙලාවට කල්පනා කර බලමු.

සාකච්ඡා කළේ – පියසේන දිසානායක

Adaderana

 වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග​

සෞන්දර්ය අංශයේ නිළධාරි මහතුන් වෙත ලියා දන්වන වගනම්,

දස වසක් නොකඩවා ගාන්ධර්ව සේවයේ යෙදුණු නමුත්

තවමත් ස්ථිර නැත මගෙ රැකියාව

සේවය කරන්නෙමි අනියම් පදනමට

නැත ස්ථිර වැටුපක් මා හට

ලැබෙන්නේ දීමනාවක් පමණි.

ලැබෙන සොච්චමින්

දරුපවුලක් නඩත්තු කරන්නේ කෙසේද?

මහ ඇදුරු ගුත්තිල

මගේ ගුරුතුමා බව සැබැයි.

එතුමා දැන් මහළුය

හන්දිරුදාව නිසා නිතරම රැුකියාවටද නොඑයි.

එතුමන්ගේ වැඩකොටසද

ඉටුවන්නේ මා අතිනි

පසුගිය වසරේ රාජ්‍ය ප‍්‍රසංගය

සියළු වැඩකළේ කවුරුන්ද කියා

දන්නෝ දනිති.

මගේ හමගියත්

නම ගියේ ගුත්තිල මහ ඇදුරුගේය

දර පැළුවා, දිය ඇද්දා

අත පය මිරිකා තෙල් ගැල්වූවා

කැඹුරුවා ගුත්තිලයන්ට

උගැන්වූ ශිල්පයට

මුළු ජීවිතයම මෙලෙස

වහල්බවේ රඳවාගන

ගුරුපූජා දියයුතුද?

නැද්ද මටත් දිනාගන්නට ලෝකයක්

ගොඩනගන්නට මගේම ශිල්පයක්

එළිදක්වන්න මගේම තනුවක්

මෙම කරුණු සලකා බලා

මහ ඇදුරු ගුත්තිල විශ‍්‍රාම ගන්වා

මට හිමි තැන සහ

නිසි වැටුප් ලබා දෙනු මැන

මේ වගට ගාන්ධර්ව මූසිල

 නලින් ද සිල්වා

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ සමාරම්භක නායක රෝහණ විජේවීර ඝාතනයට ලක්වී 2015 නොවැම්බර් 13වැනිදාට වසර 26කි. ඒ වෙනුවෙන් 26 ඉල්මහ විරු සමරු වැඩසටහන් ගණනාවක් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ මෙහෙයවීමෙන් කොළඹදීද, පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය ‍මෙහෙයවීමෙන් රටපුරා විවිධ ස්ථාන රැසකද පැවැත්විණි.

රෝහණ විජේවීරගේ අවසාන දින කිහිපය ගැන වඩාත් හොදින් දන්නා පිරිස සිව්දෙනෙකි. ඒ විජේවීරගේ බිරිඳ චිත්‍රාංගනී විජේවීර, අවසානයේ ජීවත්වීමට ‘වාසනාව’ ලැබූ එකම දේශපාලන මණ්ඩල සභිකයාවූ සෝමවංශ අමරසිංහ, නිවසේ සේවය කල ඒකනායක අංකල් සහ කළුතර ‘අක්කාය’. ඒකනායක අංකල් නොහොත් අනුරාධපුර පදවියේ සයිමන් 2006දී මිය ගියේය. විජේවීරගේ ජීවිත කථාවේ අවසන් පැය 72 වඩාත්  හොදින් දන්නේ බිරිඳ චිත්‍රාංගනීය. මේ චිත්‍රාංගනී විජේවීර සමඟ 2015 නොවැම්බර් 7වැනිදා පෙරවරුවේ වැලිසරදී පැය 5කට ආසන්න මුහුණට මුහුණ කරන ලද සාකච්ඡාවකින් සකස්වූ ලිපියකි. (වරහන් තුළ දමා ඇති අවධාරණය කිරීම් ලියුම්කරු යොදා ඇත්තේ පාඨකයාට වඩාත් හොදින් ග්‍රහණය කරගැනීම උදෙසාය.)

ධර්මන් වික්‍රමරත්න විසිනි.

චිත්‍රාංගනී මොරටුව විල්ලෝරාවත්තේ උපන් අතර පියාවූ  සැමුවෙල් වික්ටර් වාම දේශපාලනයේ ක්‍රියාකාරිකයෙක් වන කලක් මොරටු උපනගරාධිපතිවරයා විය. වෘත්තියෙන් ගුරුවරයෙකි. සය දෙනෙක්ගෙන් යුත් පවුලේ බාලයා වූයේ චිත්‍රාංගනීය. ඇයගේ සොහොයුරන් වූයේ ගුරු සංගම් නායකයෙකු වූ එච්.එන් ප්‍රනාන්දු(හේම නලීන්), වෛද්‍ය චන්ද්‍රා, තිලක් සහ සරත්ය. සොහොයුරිය ශිරන්ති මල්ලිකාය. රෝහණ විජේවීර ඇයට ප්‍රථමයෙන් හමුවූයේ අයියා එච්.එන් හමුවීමට මොරටුවේ නිවසට පැමිණි විටය. පසුව රෝහණ චන්ද්‍රා අයියා‍ගේ ගම්පහ නිවසේදීද කිහිපවරක් දැකගන්නට ලැබිණි. එච්.එන් අයියාගේ විවාහ උත්සවයට රෝහණ මොරටුවේ ඇයගේ නිවසටද පැමිණ ති‍බේ.(අව්‍යාජ සටන්කාමි ගුරු නායකයෙකුවූ එච්.එන් ජවිපෙට සම්බන්ධ වූයේ 1967 අගභාගයේදී මහරගම ගුරු විද්‍යාලයේදිය. පසුව ත්‍රිකුණාමලය මහා විද්‍යාලයේ ගුරුවරයෙකු වශයෙන් 1968දී පත්වූ අතර එහිදී ත්‍රිකුණාමලයේ ජවිපෙ කණ්ඩායමක්ද  කුමාර ජයසේකර සමඟ ගොඩනගන ලදී. ජවිපෙ හිතවතෙකුවූ වෛද්‍ය චන්ද්‍රා 71 කැරැල්ලෙන් පසු රත්නපුරයේදී අත්අඩංගුවට ගෙන තිබිණි.)

චිත්‍රාංගනී විජේවීරගේ අවස්ථාවන් කිහිපයක්(1980 සිට 2015)

වසර 1979 දෙසැම්බර් 24 හෝ ඒ ආසන්න දිනයකදී සිය අයියාවූ  සරත් ප්‍රනාන්දුගේ නිවසේදී රෝහණ විජේවිර වෙනුවෙන් රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහයක් පවත්වා තිබිණි. එයට වෛද්‍ය චන්ද්‍රා ඇතුළු පවුලේ කිහිප දෙනෙක්ම එක්වී සිටියේය. මෙහිදී සරත් අයියා විසින් සිය බාල නැගණිය වන චිත්‍රාංගනී ප්‍රනාන්දුද වැඩිදුර අධ්‍යාපනය සඳහා සිය වියදමින් බ්‍රිතාන්‍යයට රැගෙන ඒමට අදහස් කර ඇති බව සුහඳ කථාබහේදී හෙළිකර තිබේ. එවිට රෝහණ කියා ඇත්තේ කිහිපවරක් තමා චිත්‍රාංගනී දැක ඇති අතර ඇය විවාහ කරගැනීම සඳහා කැමති බවය. මෙහිදී සිය සොහොයුරාවූ වෛද්‍ය චන්ද්‍රා එයට ඒකමතිකව කැමැත්ත පලකර රෝහණ වැළඳ ගත්තේය. එහෙත් සරත් අයියාගේ මනාපයක් එයට පළවී නැත. ඒ පිළිබඳ ගෙදර අය 1980 පෙබරවාරි 13වැනිදා මොරටුවේදී රැස්වී සාකච්ඡාවක්ද කළෝය. තමාට වඩා රෝහණ වයස අවුරුදු 13කින් වැඩිමහල් නිසා එම යෝජනාවට චිත්‍රාංගනීගේද මනාපයක් තිබුණේ නැත. වෛද්‍ය චන්ද්‍රා අයියා එහිදී දැඩි ලෙස රෝහණට පක්ෂව කථා කළේය.

රෝහණ සිය අනාගත මනමාලිය බලන්නට 1980 මාර්තු 7වැනිදා මොරටුවට පැමිණියේය. රෝහණ සිය පළමු ප්‍රශ්නය ලෙස චිත්‍රාංගනීට යොමුකලේ තමාට බයවී  හැඬුවේ ඇයිද යන්නය. එවිට චිත්‍රාංගනීගේ ප්‍රතිඋත්තරය වූයේ භයවී ඇඬුවද දැන් කැමති බවය. රෝහණ සහ චිත්‍රාංගනීගේ මංගල උත්සවය 1980 මාර්තු 26වැනිදා මොරටු නිවසේදී පැවැත්විණි. චිත්‍රාංගනී උපතින් සිංහල ක්‍රිස්තියානි(මෙතෝදිස්ත) වුවද රෝහණ බෞද්ධයෙක් බැවින් පල්ලියේ උත්සව තිබුණේ නැත. චිත්‍රාංගනී 1956 අප්‍රේල් 21වැනිදා උපන් අතර පටබැදිගේ දොන් නන්දසිරි විජේවීර(රෝහණ) ඉපදී තිබුණේ 1943 ජුලි 14වැනිදාය. චිත්‍රාංගනීගේ මවවූ චාලට්ද පියාවූ සැමුවෙල් වික්ටර්ට වසර 16කින් වයසින් ලාබාලය.

1. රෝහණ විජේවීර සමඟින් චිත්‍රාංගනී 1980 මාර්තු 26 විවාහවූදා, සැමියා දරු දෙදෙනා සහ මව සමගින් 1983 ජුලි, දෙවන දරුවාගේ උපන්දිනය 1984 ජනවාරි 12 පුඩලුඔය සහකාර වෛද්‍ය ජයතිලකගේ නිවසේදී සැමරූ අවස්ථාව, 1985 වල්හපුතැන්න නිවසේදී, කොළඹ හමුදා මූලස්ථානයේදී 1989 නොවැම්බර් 19 භාරවීමෙන් පසු(වමේ ඉහළ සිට)

විවාහයෙන් පසු පවුලේ ගැටුමක් ඇතිවූයේ 1980 ජුලි වර්ජනයත් සමඟය(ජුලි වැඩවර්ජනයට ලක්ෂයකට ආසන්න පිරිසක් සහභාගිවූ අතර 40,356කුගේ සේවය රජය මගින් අහිමි කරන ලදී). ජවිපෙ ජුලි වර්ජනයෙන් කර ඇරීමට තීරණය කර අතර ජවිපෙ නිල නොවන සංවිධානයක්වූ ලංකා ගුරු සංගමය එයට එක්වීමට තීරණයක් ගෙන තිබිණ. තංගල්ල නිවසේ පැවති ජවිපෙ සාකච්ඡාවකදී මෙම තීරණය අනාවරණයවූ අතර මස්සිනාවූ එච්.එන්ගේ තීරණය ජවිපෙ තුළ තමා කොන්වන වැඩක් බවට රෝහණ විජේවිර විසින් චිත්‍රාංගනීට අවධාරණය කළේය. මේ පිළිබදව සාකච්ඡා කිරීමට වහාම චිත්‍රාංගනීගේ සොහොයුරන් වන වෛද්‍ය චන්ද්‍රා, සරත්, සොහොයුරිය ශිරන්ති මල්ලිකා ඇතුළු පවු‍ලේ සියළු දෙනාම මොරටුව ගෙදරට විජේවිර විසින් කැඳවා තිබිණි. මෙහිදී රෝහණ, චිත්‍රාංගනීගේ මව වන චාලට්‍ ගෙන් අසා සිටියේ අම්මාට අවශ්‍ය ලොකු පුතා රෝහණද පොඩි පුතා එච්.එන්ද යන්නය. මව චාලට්ගේ පිළිතුර වූයේ දෙදෙනාම යන්නය.

සිය සැමියා රෝහණ සහ වැඩිමහල් දරු දෙදෙනා සමගින් චිත්‍රාංගනී

සොහොයුරිය ශිරන්ති මල්ලිකා ගැටුම සමථයකට පත්කිරීමට උත්සාහ කලද අසීරු විය. පසුව චිත්‍රාංගනීගේ මව මොරටුවේ සිය මහගෙදරින් ඉවත්ව ගම්පහ චන්ද්‍රාගේ නිවසට රැගෙන යන ලදී. චිත්‍රාංගනීගේ පියා වන සැමුවෙල් වික්ටර් විසින් 1941 සිට පදිංචිව සිටි එම නිවස ඔහු 1975 සැප්තැම්බර් 9වැනිදා මියයන විටද කිසිවෙකුට භුක්තිය පවරා තිබුණේ නැත. විවාහයෙන් පසු මොරටුවේ එම නිවසේ ජීවත්ව සිටි චිත්‍රාංගනි 1980 ජුලි වන විට ගැබිනි මවක් විය. ගුවන්යානා කාර්මික ශිල්පියෙකුවූ සරත් අයියා බ්‍රිතාන්‍යයේ සිට 1981 ‍අප්‍රේල් මස ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි අතර රෝහණ කටුනායකට ගොස් සරත් රැගෙන ගම්පහ බැන්ඩියමුල්ල නිවසට ගියහ. නවීනතම විදුලි උපකරන සහ නිවසට අවශ්‍ය බඩු භාණ්ඩ රැසක්ම සරත් අයියා චිත්‍රාංගනී නංගීට එතෙර සිට රැගෙන විත් තිබිණි. සරත් අයියාට චිත්‍රාංගනීගේ මව සමඟ මොරටු නිවසට පැමිණ සිටීමට රෝහණගේ අනුමැතිය හිමිවිය. මාස ‍2කින් සරත් යළි ගියපසු චිත්‍රාංගනීගේ මව, චන්ද්‍රා අයියා විසින් ගම්පහට ‍රැගෙන යන ලදී.

කළු ජූලිය 1983 ජුලි 24  ආරම්භ වීමෙන් පසු 1983 ජුලි දෙමළ සංහාරය පිළිබදව එල්ලවූ විවේචනවලට ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් එය ආණ්ඩු විරෝධී කුමන්ත්‍රණයක් බවට හංවඩු ගසමින් 1983 ජුලි 30වැනිදා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ඇතුළු වාමාංශික පක්ෂ 3ක් රජය විසින් තහනම් කරන ලදී. මෙම හේතුව නිසා ජවිපෙ යළි රහසිගත දේශපාලනයට යොමුවන්නට සිදුවිය.

1. ජවිපෙ නිර්මාතෘ රෝහණ විජේවීර

ජවිපෙ තහනම රෝහණට සැලවූයේ 1983 ජුලි 29 දහවල්ය. අසල්වැසි නිවසක සිටි දිමුත් මල්ලී අත පණිවිඩයක් යවන රෝහණ ජවිපෙට අයත් කැබ් රථයෙන් චිත්‍රාංගනී සහ දරු දෙදෙනා සමඟින් තංගල්ල බලා පිටවිය. නිවසේ කිසිවෙකු නොසිටි බැවින් සියල්ල වසා යතුරු දමන ලදී. සෝමවංශ අමරසිංහද ගමනට එක්වූ අතර කළුතරදි ඔහු බැස ගියේය. මොරටුවේදී චිත්‍රාංගනීගේ පුංචි අම්මාගේ නිවසටද ගියේය. ඇයගේ දියණිය විවාහ වී සිටියේ ජවිපෙ ටී.කේ පිරිස් සමඟය. ජවිපෙ ඇතුළු වාමාංශික පක්ෂ 3ක් රජය මගින් 1983 ජුලි 30 වැනිදා තහනම් කල බව රෝහණට ගුවන් විදුලියෙන් අසන්නට ලැබුණේ තංගල්ලේ සිටියදීය. චිත්‍රාංගනී සහ දරුවන් දෙදෙනා රෝහණගේ මව වන නැසිනෝනා වික්‍රම කළුතොටට භාරදුන් රෝහණ, ආනන්ද මල්ලීට සහ චිත්‍රානි නැගණියට ඔවුන්ව හොදින් බලාගන්නා ලෙස කියමින් තංගල්ල නිවසින් පිටව ගියහ. රෝහණගේ ‍මාතර කෝට්ටේගොඩ මුල් නිවසේ පදිංචිව සිටියේ ඔහු‍ගේ තාත්තාගේ කනිටු සොහොයුරාය.

ජවිපෙ තහනමින් පසු 1983 අගෝස්තු මුල් සතියේදී තංගල්ල පොලිසිය, පොලිස් මූලස්ථානය, ජාතික රහස් ඔත්තු සේවය, අපරාධ පරික්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරින් 7වරකට වඩා පැමිණ රෝහණ විජේවීර පිළිබදව චිත්‍රාංගනීගෙන් ප්‍රකාශ සටහන් කර ගත්හ. රහස් පොලිසියේ පොලිස් පරික්ෂකවරයෙක් ඇතුළු කාන්තා නිලධාරිනියන් දෙදෙනෙකු විසින් 1983 අගෝස්තු 11වැනිදා තංගල්ල නිවසට වෑන් රථයකින් පැමිණ ප්‍රකාශයක් ලබාගැනීම සදහා රහස් පොලිසියේ හතරවන තට්ටුවට චිත්‍රාංගනීව ගෙනයන ලදී. ඇය සමඟ රෝහණගේ මල්ලී ආනන්දද තංගල්ල නිවසේ හැදි වැඩුනු 15 හැවිරිදි චූටි නොහොත් දැසමනී දැරියද, චිත්‍රාංගනීගේ දරු දෙදෙනාද එම ගමනට එක්වූහ.

මොරටුවේ නිවසට එදින රාත්‍රියේ ඔවුන් ගෙනආ අතර එදින එම නිවසේ සිට පසුදා රහස් පොලිසියට කැඳවාගෙන යෑමට පොලිසිය පැමිණ තිබිණි. චිත්‍රාංගනී 1983 ජුලි 29වැනිදා වසා දැමූ නිවසට යළි පැමිනු‍නේ 1983 අගෝස්තු 11වැනිදාය. පසුදින නිවස මුළුමනින් වසා දමා වෑන් රථයේ නැගී කටඋත්තරය දීමට රැගෙන යන ලදී. දීර්ඝ කටඋත්තරයක් සටහන් කරගත් අතර එදින පස්වරු 1ට කොටුව බස් නැවතුම්පොළේ තංගල්ල බස්රථයට ඇරළවන ලදී. යළි ඔවුහු තංගල්ල නිවසට පැමිණියහ. චිත්‍රාංගනීගේ අයියා වන සරත් 1984 දෙසැම්බර් තංගල්ල නිවසට පැමිණියේ චිත්‍රාංගනී සහ දරුවන් බ්‍රිතාන්‍යයේ සිය නිවසට රැගෙන යෑමටය. ඒ සඳහා චිත්‍රාංගනී සහ දරුවන් බෙලිඅත්ත ඡායාරූප ශාලාවකදී ගුවන් බලපත්‍රය අවශ්‍ය ඡායාරූපද ගත්තේය. ‍එහෙත් චිත්‍රාංගනී සහ දරුවන් බ්‍රිතාන්‍යයට යෑමට විජේවීරගේ අනුමැතිය හිමි නොවීය.

සිය දරු දෙදෙනා වන 1981 ජනවාරි 12වැනිදා උපන් දසුන් ඊසා සහ 1982 අප්‍රේල් 5වැනිදා උපන් සුපුන් චාගාද සමඟින් රෝහණ ගේ භූගත දේශපාලනයට 1984 අප්‍රේල් 29වැනිදා සිට එක්වීමට චිත්‍රාංගනීට සිදුවිය.ප්‍රථමයෙන් හල්දුම්මුල්ලේ හාල්ඇටතැන්නේ නිවසකද 1987 ජුලි මස සිට බණ්ඩාරවෙල නෙළුව ලෙව්ගොඩවත්තේද 1988 සැප්තැම්බර් 1වැනිදා සිට 1989 නොවැම්බර් 12වැනිදා තෙක් උලපනේ ශාන්ත මේරි වත්තේද පදිංචිව සිටි‍යහ. ඒ අතරතුර පාදුක්කේ මීගොඩ සහ බණ්ඩාරගම උපතිස්ස ගමනායක නිවසේද මාසය බැගින් ගතකර තිබිණි. මෙම කාලය තුළ නිවසේ කටයුතුවල සහායට ජවිපෙ සාමාජිකාවන් වූ මාතර රමණි සහ තංගල්ලේ කාන්තිද පසුව මැණිකේ ‍නොහොත් කළුතර අක්කාද හම්බන්තොට චමිලා සෙව්වන්දිද, එක්වී තිබිණි. චිත්‍රාංගනීගේ ව්‍යාජ නමවූ සමරකෝන් නමට 15 ශ්‍රි 7920 මිට්ෂුබිෂි ලාන්සර් රථය රුපියල් 220,000කටද අක්කර 5කින් යුත් උලපනේ ශාන්ත මේරි වත්ත රුපියල් 375,000කට ජවිපෙ මගින් මිලදී ගෙන තිබිණි.

තෙවන දියණිය මායා විභූති 1984 ජුලි 24වැනිදා බදුල්ල මහ රෝහලේදීද සිව්වන දරුවා වූ අමා සසරි 1987 ජනවාරි 20 වැනිදා හල්දුම්මුල්ලේ හාල්ඇටතැන්න රෝහලේදීද පස්වැනියා වූ උවිදු විදුර 1988 මැයි 20 වැනිදා බදුල්ල නර්සිං හෝම්හිදිද උපන්නේය. චිත්‍රාංගනී 1989 නොවැම්බර් 19වැනිදා හමුදාවට භාරවන විට ගැබිනියක්වූ අතර එම 6වැනි දරුවාවු සුපුල් උපන්නේ 1990 මැයි මසදීය. රෝහණගේ සිව්වන දරුවාවූ අමා ඉපදූණු පසු රජයේ හල්දුම්මුල්ල රෝහලේ වෛද්‍යවරයා චිත්‍රාංගනීට යෝජනා ක‍ළේ පවුල් සැලසුම් ක්‍රමවේදයක්වූ එල්.ආර්.ටී. සැත්කම අවශ්‍යනම් සිදුකරගන්නා ලෙසය. එය වෛද්‍යවරයෙකු ලබාදෙන සාමාන්‍ය උපදේශයකි. මේ පිළිබදව චිත්‍රාංගනී කල විමසීමේදී රෝහණ කියා සිටියේ තමාට දරුවන් සම්පතක් වන අතර දරුවන් 12දෙනෙකුගේ පියෙකු වීම තම අපේක්ෂා බවය.

දරුවන්ගේ අධ්‍යාපන කටයුතු වලට උදව්වීම සඳහා ගමේ ගුරුවරියක් සතිපතාද ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩල සභික සමන් පියසිරි ප්‍රනාන්දුගේ නැඟණිය මාස කිහිපයක්ද පැමිණියේය. (එමෙන්ම ත්‍රිකුණාමලයේ සුභාෂිනීද, මධ්‍ය කාරක සභිකයෙකු වූ ප්‍රේමචන්ද්‍ර මුණසිංහගේ බිරිඳවූ බෙලිඅත්තේ කුසුමා බුද්ධිකෝරාලද, දේශපාලන මණ්ඩල සභිකයින්වූ දියෝනිස් විජේනායක නොහොත් සුමිත් අතුකෝරාලගේ බිරිඳවූ ශීලාද, පියදාස රණසිංහගේ බිරිඳවූ සුජාතාද, රෝහණ සහ චිත්‍රාංගනී පවුල නැවතී සිටි නිවෙස්වලට වරින්වර පැමිණ තිබිණි.)

රෝහණ විජේවීර දේශපාලන කටයුතු සඳහා මසකට දෙවරක් හෝ තෙවරක් අවසාන වශයෙන් පදිංචිව සිටි උලපනේ ශාන්ත මේරි වතුයායේ  නිවසින් පිටතට වාහනයකින් යනු ලබයි. එසේ ගිය විට නිවසට යළි එන්නේ දින 7ක් හෝ 10ක් ගතකරය. රෝහණ අවසාන වරට නිවසින් පිටවූයේ 1989 නොවැම්බර් 8වැනිදා උදෑසනය. රෝහණ යළි නිවසට පැමිණියේ 1989 නොවැම්බර් 11වැනිදා උදේ 10ට පමණය. එවැනි කෙටි දිනකින් යළි පැමිණි ප්‍රථම වතාව එය විය. ඔහු පැමිණියේ සමන් පියසිරිගේ රථයෙන් වූ අතර ගමනායකද එහි විය.

(සෝමවංශ අමරසිංහගේ ප්‍රකාශකර ඇති අන්දමට ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩලය විජේවිරගේ නායකත්වයෙන් තිබුණේ 1989 නොවැම්බර් 11,12 සහ 13 යන දිනයන්හි ගලහ නිවසේදීය. ඒ වන විට දේශපාලන මණ්ඩලයේ ඩී.එම්. ආනන්ද 1989 ඔක්තෝබර් 29වැනිදා රත්නපුරයේදීද ගුණරත්න වනසිංහ 1989 නොවැම්බර් 10වැනිදා කොට්ටාව නිවසේදී අත්අඩංගුවට ගෙන සිටි අතර ආනන්දගේ අත්අඩංගුව ඔවුන් දැන සිටියද වනසිංහ අත්අඩංගුවට ගැනීම වාර්තා වී නොතිබිණි. නෙළුව වතුයායේ ජවිපෙ රහසිගත නිවස හමුදාව මගින් 1989 නොවැම්බර් 9 වටලා සියළු දෙනා අත්අඩංගුවට ගෙන තිබිණු බව දැනගත්තේ දේශපාලන මණ්ඩල රැස්වීම නොවැම්බර් 11 ආරම්භවූ විටය. එබැවින් අනාරක්ෂිත තත්ත්වය හේතුකොටගෙන නොවැම්බර් 12 පෙරවරු 11ට ආරක්ෂක පියවරක් වශයෙන් දේශපාලන මණ්ඩල රැස්වීම නිමාවට පත්කරන ලදී. එහෙත් චිත්‍රාංගනී කියන්නේ විජේවීර යළි නිවසට පැමිණියේ නොවැම්බර් 11 උදෑසන බවය.)

වසර 1989 නොවැම්බර් 11 උදෑසන නිවසට පැමිණි විජේවිර සාලයේ වාඩිවී ගමනායක සහ සමන් පියසිරි සමඟ උණුසුම් සාකච්ඡාවක විනාඩි 45ක් පමණ නිරත විය. එහිදී දේශපාලන මණ්ඩලයේ සාමාජික රෙජී(සෝමවංශ) අවසන් සාකච්ඡා දෙකටම සහභාගි නොවූ බැවින් ඔහු පිළිබදව හැකි ඉක්මනින් සොයා බලා වාර්තා කිරීමේ වගකීම ඔවුන්ට පැවරූ බව චිත්‍රාංගනී පවසන්නීය. ඉන්පසු ගමනායක සහ සමන් පියසිරි නික්ම යන ලදී. මෙවැනි උණුසුම් සාකච්ඡාවක් මින් පෙර රෝහණ සමඟ ඇතිවූයේ අනුරාධපුර හිටපු දිසා ලේකම් සහ මධ්‍යම කාරක සභික සිසිර රන්දෙණිය සමඟ ඩන්සින් වතුයායේ නිවසේදීය. හල්දුම්මුල්ලේ නව නිවසක් සොයා දීමෙන් පසු තමන් ජවිපෙන් සමුගන්නා බව එහිදී සිසිර කියා සිටියේය. (මාතර නන්දා සමඟ විවාහ වී සිටි සිසිර ජවිපෙන් ඉවත්වූ පසු හිතවතෙකු වශයෙන් කටයුතු කල අතර ඔහු 1989දී නු‍ගේගොඩ ඉදිකිරීම් වැඩබිමක පරික්ෂකයෙකු වශයෙන් සේවය කරමින් සිටියදී ඝාතනයට ලක්විය. වැන්දඹුවූ ඔහුගේ බිරිඳ නන්දා දැන් යළි ජවිපෙ හිටපු ක්‍රියාකාරිකයෙකු සමඟ විවාහවී සිටී)

රෝහණ 1989 නොවැම්බර් 11වැනදා සවස පුවත්පත් බැලුවේය. රෝහණ කෑමට ප්‍රිය කළේ රතු කැකුළු බත්, ඇඹුල් තියල් කරන ලද බලමාළු, කට්ට සම්බල් හෝ පොල් සම්බල්ය. එළවළු තම්බා කෑමටද ප්‍රමුඛත්වය දුන් අතර මස් කෑවේ ඉදහිටය. නිවසේ කිකිළියන් 12ක් පමණ ඇතිකල අතර ඔවුන්ගේ බිත්තරද ට‍වුමේ කඩයට අළෙවිකර මුදල් ගත්තේ ඒකනායක අංකල්ය. රෝහණ සහ දරුවන් සතියකට අනුභව කළේ එක් බිත්තරයක් බැවිනි. අතුරුපසට බොහෝවිට ගත්තේ දිවුල් කිරි හෝ ගස්ලබුය. රෝහණ ඉවීමට දක්ෂයෙකි. කිහිප දිනක්ම රසවත් අන්දමට තෝසේ සාදා තිබිණි. නිවසේ සියළු ඉවුම් පිහුම් කටයුතු සහ රෙදි සේදීම් සහායට සිටි පක්ෂ සාමාජිකාවන් දෙදෙනා සිදුකල අතර චිත්‍රාංගනී බොහෝ විට සිදුකළේ ඒවා සම්බන්ධීකරණය කිරීමය. (සහායට සිටි සාමාජිකාවන් දෙදෙනා කළුතරින් සහ හම්බන්තොටින් සොයා දුන්නේ සෝමවංශ අමරසිංහගේ සහ උපතිස්ස ගමනායකගේ මැදිහත්වීමෙනි)

වත්ත පිටිය බලාගැනීම සහ මුර වැඩේ සිදුකළේ ඒකනායක අංකල්ය.(ඒකනායක අංකල්ට ඒ වන විට වයස 55කි. අනුරාධපුර පදවියේ පදිංචි දෙදරු පියෙකු වන ඔහුගේ සැබෑ නම සයිමන්ය. වෘත්තියෙන් ‍‍ගොවියෙකි. ජවිපෙට 1970 ශ්‍රිපුරෙන් සම්බන්ධවන සයිමන් 71 කැරැල්ලේදී අත්අඩංගුවට ගත් අතර පසුව පුනුරුත්ථාපනය වී 1975දී නිදහස් විය. ජවිපෙ සමඟ 1978 සිට අනුරාධුපරයේ පූර්ණ කාලීනයෙකු වශයෙන් එක්වූ සයිමන් විසින් නියමුවා, රතුලංකා සහ මාලිමා පුවත්පත් රජරට බෙදා හැරීමේ වගකීම දැරීය. ජවිපෙ 1983 තහනමින් පසු අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික් ලේකම් දයාරත්න මගින් සයිමන් වි‍ශ්වාසවන්ත සේවකයෙකු ලෙසින් විජේවීරට හඳුන්වා දුන්නේ මැදවච්චියේ උපන් එච්.බී. හේරත්ය)

රෝහණ 1989 නොවැම්බර් 11වැනිදා පස්වරුවේ සහායට සිටි සේවිකාවන් දෙදෙනාට ඒකනායක අංකල්ව කැඳවීය. රාත්‍රී පැය 4න් 4ට මුර සේවා ක්‍රමයක් යටතේ ඇහැරී සිටින්නැයිද යමක් සිදුවුවහොත් දන්වන මෙන්ද උපදෙස් දුන්නේය. එයට සතියකට පෙර නිවසේ ඇතිකල මෑන්, බ්ලු සහ ටයිනි නමින් හැදින්වූ සුනඛයින් තිදෙනාම අතුරුදහන් වි තිබිණි. එදින රාත්‍රී ආහාරයෙන් පසු රෝහණ රූපවාහිනිය නැරඹූ අතර ජවිපෙ මගින් සිදුකල බවට චෝදනා කරමින් රූපවාහිනියෙන් විකාශනය වූ ප්‍රවෘත්ති පිළිබදව සිය නොසතුට පළ කළේය. නිවස අතහැර වෙනත් ස්ථානයට යෑම පිළිබදව රෝහණ සාකච්ඡා කළේද නැත.චිත්‍රාංගනී පවසන පරිදි අවසාන වරට රෝහණ පදිංචි මෙම නිවස දන්නේ ගමනායක, සමන් පියසිරි, හේරත්, පියදාස රණසිංහ, සෝමවංශ, වනසිංහ සහ ඩී.එම්. ආනන්ද පමණි.(සෝමවංශ පසුව කියා ඇත්තේ මෙම නිවස දන්නා මුළු සංඛ්‍යාව 13ක් බව විජේවීර කියූ බවකි)

පසුදා එනම් 1989 නොවැම්බර් 12වැනිදා හිමිදිරිය උදාවිය. රෝහණ උදෑසන ආහාර වේලට ගත්තේ කැකුළු බත්, කිරිහොදි සහ ලුණු මිරිසකි. උදෑසන පුවත්පත් බැලූ අතර දහවල් 12.30ට පමණ දිවා ආහාරය ගත්තේය. ඔහු සමඟ අමා සහ උවිදුද විය. දිවා ආහාරයෙන් පසුව පසුවරු 2.05වූවා පමණි. එවිට රෝහණ සාලයේ පොතක් බලමින් සිටියේය. ඒකනායක අන්කල් ඉක්මනින් පැමිණ ගේට්ටුව වසා ඇති ඉබ්බ ඇරීම සදහා යතුර ගත්තේ සුදු මාමා මෝටර් රථයෙන් එන බව පවසමිනි.(සුදු මාමා යනු දේශපාලන මණ්ඩල සභිකයෙකු වන දේවඛදනගේ පියදාස නොහොත් පියදාස රණසිංහය. වලස්මුල්ල වරාපිටිය උපන් පියදාස කිරම පදිංචිකරුවෙකි. වීරකැටිය විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය ලත් අතර වලස්මුල්ල කරන්දෙණිය විදුහලේ හිටපු විද්‍යා ගුරුවරයෙකි. 71 කැරැල්ලේදී අත්අඩංගුවට පත්ව 1976දී නිදහස් විය. ජවිපෙ මධ්‍යම කාරක සභිකයෙකු ලෙස 1979 මංගල සමුළුවේදී පත්විය.)

ඒකනායක අන්කල් ගේට්ටුව විවෘත කළේය. ප්‍රථමයෙන් පියදාසගේ මෝටර් රථය පැමිණියේය. ඉන් විනාඩි 2කට පසු පැමිණි ඩෙලිකා සුදු වෑන් රථයෙන් අවිගත් හමුදා භටයින් 4 දෙනෙක්ද හමුදා නිළධාරින් 3දෙනෙක්ද ක්ෂණික‍ව නිවසට පැමිණියහ. (ඔවුන් පසුව කර්නල් ජානක පෙරේරා, කපිතාන් ගාමිණී හෙට්ටිආරච්චි සහ කරුණාරත්න ලෙස හදුනා ගන්නා ලදී) පුවත්පත් කියවමින් සිටි රෝහණ ඉදිරියට ආවේය. උපස් යුවලද පැළඳ ගන්නැයි රෝහණට කියා සිටියේය. “ඔබ විජේවීර බව තහවුරුයි. අපි අත්අඩංගුවට ගන්නවා” ඔවුන් කියා සිටි‍යහ. පවුලේ අය අහිංසක බව කියා සිටි විජේවීර ඔවුන් හඳුන්වා දුන්නේය. නුවරින්ද ආවේදැයි වැඩිදුරටත් විමසීය. අවශ්‍යනම් නිවස පරික්ෂාකරන ලෙසඳ ඉල්ලා සිටියේය. හමුදා විජේවීර සමඟ සාලයේ ඇති රවුම් මේසයේ වාඩිවී සිටියේය. රෝහණගෙන් ප්‍රශ්න කිහිපයක් ඇසුවේය. මෙවිට රෝහණ කියා සිටියේ තමාට හමුදා නිළධාරින් සමඟ නොව දේශපාලන නායකත්වය සමඟ කථා කල යුතු බවය. චිත්‍රාංගනී සහ දරුවන් පමණක් එම මේසය අසළ සිටියේය.

අත්අඩංගුවට ගෙන සිටි විජේවීර කොළඹ යෑමට සූදානම් වන්නැයි හමුදා නිලධාරින් පැවසූහ. දුඹුරු ඉරි සහිත සරමක් සහ අත්කොට බැනියමකින් සැරසී සිටි විජේවීර එම ඇදුම් පිටින්ම යෑමට සූදානම් විය. එහෙත් හමුදා නිළධාරින් කියා සිටියේ හොදින් ඇද පැළදගෙන පැමිණෙන ලෙසය. විජේවීර පසුව කලිසමකින් සහ සුදු අත්දිග කමිසයකින් සැරසී පැමිණියහ. විජේවීර‍ගේ ජුලි උපන්දිනයට අලුත් කමිස තුනක් දේශපාලන සභිකයින්ගෙන් ලැබී තිබිණි. ඔහු ඉන් ඇදගත් කමිසය එච්.බි. හේරත් දුන්නකි. ඩෙලිකා වෑන් රථයේ දෙදෙනෙකු අත් කකුල් බැඳ බිම දිගාකර තිබිණි. ඉන් එක් අයෙකු පියදාස රණසිංහ වූ අතර ඔහු පහරදීම්වලට ලක්ව සිටියේ ජීවිතයෙන් සමු ගැනීමට ආසන්නවය. හේරත්ට පහරදීම් සිදුකර තිබූ අතර ඔහු සිටියේ සිහිමඳ ගතියෙනි. තමා හමුදා නිලධාරින් සමඟ යන්නේ හේරත් සහ පියදාස සමඟ බව රෝහණ කියා සිටියේය.

මෙදින රෝහණගේ මවවන නැසිනෝනාද උලපනේ සිටියේ නැත. ඇය සිටියේ පාදුක්කේ නිවසේය. තංගල්ලේ මහගෙදර ගිනිතැබීමෙන් පසු ඇය සිටියේ බලවත් ශෝකයෙනි. හමුදා නිළධාරින් සමඟ රෝහණ පිටත්වීමට ප්‍රථම චිත්‍රාංගනීට කියා සිටියේ දරුවන්ගේ ආගම වෙනස් නොකරන ලෙසය. ලොකුදුවගේ ඔළුව අතගා හොදට ඉගෙන ගන්නා ලෙසද, දෙවන දියණියගේ ඔළුව අතගා වෛද්‍යවරියක් වන ලෙසද කියා සිටියේය. මෝටර් රථයේ පිටුපස ආසනයේ මැද රෝහණ වාඩිවූ අතර දෙපැත්තෙන් කර්නල් ජානක පෙරේරා සහ කපිතාන් හෙට්ටිආරච්චි වාඩිවිය. මෝටර් රථය සහ වෑන් රථය පිටවිය.

සාකච්ඡාව අතරතුරදී රෝහණ‍ගේ අලුත්ම කමිසයක් ඇදගත් ඒකනායක අන්කල් වත්ත පහළට යනු චිත්‍රාංගනී දුටුවාය.(ඒකනායක අංකල් පසුව පිටුපස දොරෙන් ගොස් ටවුමට පැමිණ කොළඹට ආවේය. මහරගම කන්දෙ පන්සලට පැමිණ එහි ලොකු හාමුදුරුවන්ට මේ බව දන්වා රාජාංගනයේ 5 කනුව අසළ සිටින සිය නැගණියගේ නිවසට ගොස් නිහඬ ජීවිතයක් ගත කළේය. ජවිපෙ අනුරාධපුර කාර්යාලයට 1998 පෙබරවාරි මස  පැමිණි ඒකනායක අංකල් එහිදී තමා හදුන්වා දුන්නේය. ජවිපෙ ඒ පිළිබදව සොයා බැලූ විට ඔහුගේ අනන්‍යතාවය තහවුරු විය. පසුව ඒ පිළිබදව අනුරාධපුරයේදී සහ කොළඹදී ජවිපෙ මගින් ඔහුගෙන් දීර්ඝ පටිගත කිරීමට සවිස්තර විස්තරයක් ලබාගත්තේය. ඔහු 2006දී මිය ගියේය.)

(ඒකනායක අන්කල්ගේ හඬ පටය අනුව රෝහණ විජේවීර 1989 නොවැම්බර් මස මුලදී ඔහුට කියා ඇත්තේ ජවිපෙ දෙවැනි කැරැල්ලේ පාලනය තමා අතින් ගිලිහී ඇති බැවින් ඉදිරියේ සිදුවන මහා විනාශය වලක්වා ගතයුතු බවය. තමාට පෞද්ගලිකව පලා යාහැකිවූවද එසේ නොකර මෙයට විසදුමක් දියයුතු බවද විජේවීර ඔහුට කියා සිටියේය. විජේවීර ඒ පිළිබද පටිගත කරන ලද ප්‍රකාශයක කැසට් පටියක් සහ අතින් ලියන ලද දීර්ඝ ලිපියක් ලොකු එස්.ලෝන් බටයක දමා සිලිකන් සහ වැලිවලින් වසා සීල්කර ඒකනායක අන්කල්ට කියා වත්තේ සබුක්ක ගස ලඟ අඩි දෙකක වලක් හාර වළලනු ලැබිය. එය උඩින් විශාල ගලක්ද තැබීය. එය යම් එහෙකින් තමා අත්අඩංගුවට ගනු ලැබුවහොත් පක්ෂය වෙත ලැබීමට සලස්සන ලෙස ඒකනායක අංකල්ට උපදෙස් දුන්නේය. තමාට හැංගීමට අවශ්‍ය නැති බවද තමා අත්අඩංගුවට ගතහොත් විනාශය අවම කල හැකි බවද විජේවීර විසින් පැවසූ බව ඒකනායක අන්කල්ගේ හඬ පටයේ සඳහන්ය. ඒකනායක අන්කල් 1998 ජවිපෙ වෙත ලබාදුන් තොරතුරු අනුව වත්තට ගොස් එය ලබා ගැනීමට ජවිපෙ උත්සහා කලද පසුව එය අතහරිනු ලැබුවේ එහි වළලා ඇති රත්තරං ගැනීමට පිරිසක් පැමිණි බවට ආරංචියක් ගම පුරා පැතිර යාමෙනි. එහෙත් ඇතැම් අය පවසන්නේ එය ගොඩගත් බවකි.)

කලයුත්තේ කුමක්දැයි චිත්‍රාංගනී සිතන විට මෝටර් රථයෙන් යළි විනාඩි 5කට පමණ පසු පැමිණි කර්නල් ජානක පෙරේරා සහ විජේවීර නිවසේ දොරකඩට පැමිණ චිත්‍රාංගනීට යළි කථා කළේය. මෙහිදී රෝහණ චිත්‍රාංගනීට කියා සිටියේ පාදුක්කේ නිවසට යන ලෙසය. කර්නල් ජානක පෙරේරා මුලදී කියා සිටියේ මෙම රහස දන්නේ තමන් පමණක් බැවින් සාමාන්‍ය විදිහට නිවසේ සිටින ලෙසය. එහෙත් පසුව විජේවීර සමඟින් පැමිණි ඔහුද කියා සිටියේ මෙම ස්ථානයෙන් කඩිනමින් ඉවත් වන ලෙසය. මොරටුවේ තමාගේ නිවසට යන්නදැයි චිත්‍රාංගනී ඇසූ විට කපිතාන් හෙට්ටිආරච්චි කියා සිටියේ එවැනි ස්ථාන අනාරක්ෂිත බවය. ඒකනායක අංකල් අතුරුදහන්වී ඇති බවද මෙහිදී චිත්‍රාංගනී කියා සිටි‍ හෙයින් හමුදා සෙබළුන් දෙදෙනෙක් වත්තේ ඇවිද ඔවුන් පිළිබදව සොයා බැලීය.

රෝහණ යළි ගිය පසු කොළඹ යෑමට චිත්‍රාංගනී අතවශ්‍යම බඩු කිහිපයක් සූදානම් කර ගත්තේය. දරුවන් 5 දෙනාද විජේවිරගේ නැගණිය චිත්‍රානිද සේවයට සිටි කතුන් දෙදෙනා සමඟින් කළුතර යෑමට ටවුමේ කුලී වාහනයක් හිමි කළු මල්ලී‍ගේ සහාය ලබා ගත්තේය. රෝහණගේ මව කළුතර අසනීපවී ඇති බැවින් ඇය බැලීමට යන බව පැවසීය.  පැය 5ක පමණ ගමනකින් පසු මහරගම හන්දියෙන් බසින විට රාත්‍රී 9.30ට ආසන්න විය. පසුව මහරගම රෝහණගේ ඥාති නිවසකට ‍ගියේය. පසුදින එනම් 1989 නොවැම්බර් 13වැනිදා පාදුක්කේ නිවසට යන ලදී. චිත්‍රාංගනී උලපනේ නිවසින් පිටත්වීමෙන් පසු නොවැම්බර් 12වැනිදා රාත්‍රී 7ට පමණ උඩුගම්පොලගේ නායකත්වයෙන් යුත් විශේෂ පොලිස් කණ්ඩායමක් නිවස වටලා එය සෝදිසි කරන ලදී.(එම නිවසේ තිබූ විජේවීර යුවලගේ රාමුකරන ලද ඡායාරූපයක්, ප්‍රේමදාස උඩුගම්පොලගේ සොහොයුරා විසින් තමාට දුන් 1990දී මුල් භාගයේදී ලබාදුන් අතර පසුව වසර 2කට පසු යළි ඉල්ලාගත් බවද ප්‍රවීණ රූපවාහිනී නිෂ්පාදක ජනක මල්ලිමාරච්චි ලියුම්කරුට කියා සිටියේය. විජේවීරගේ අවසාන ප්‍රකාශය පැය 1 විනාඩි 20ක් වූ අතර 1989 නොවැම්බර් 13වැනිදා රාත්‍රී රූපවාහිනී ප්‍රවෘත්ති ප්‍රකාශය සදහා එම ප්‍රකාශය රූපවාහිනී සභාපති මහාචාර්ය තිස්ස කාරියවසම්ගේ උපදෙස් පරිදි විනාඩි 6කට සංස්කරණය කිරීම භාරව සිටියේද ජනක මල්ලිමාරච්චි විසිනි.)

පාදුක්ක නිවසේ විජේවිරගේ මවද සිටි අතර රෝහණ‍ගේ නංගී වන චිත්‍රානි නොවැම්බර් 17වැනිදා නිතිඥයෙකු සොයා ගැනීමටයැයි කියමින් නිවසින් පිටව ගියද 19 උදය තෙක් නොපැමිණිය. විජේවීරගේ ඝාතනය නොවැම්බර් 13වැනිදා සවස 5ට පමණ රූපවාහිනියේ හදිසි විශේෂ පුවතක් වශයෙන් විකාශනය වන විට රෝහණගේ මව එය අසා සිහිසුන් නැති විය.  පාදුක්ක නිවසේ හිමිකරුවන් නිවසින් ඉවත්වන ලෙසට කල බලපෑම නිසා 1989 නොවැම්බර් 19වැනිදා ඔවුන් විසින්ම කුලී වෑන් රථයකට ගෙවා කඩුවෙල හන්දියෙන් බස්සන ලදී. පසුව කොටුවට තවත් වාහනයකින් ගොස් කොටුවෙන් බැස චිත්‍රාංගනී තීරණය කළේ හමුදා මූලස්ථානයට භාරවීමටය. යළිත් කොටුවෙන් කුලී රථයක නැගී බම්බලපිටියට යායුතු බව පවසා හමුදා මූලස්ථානය අසළදී සොහොයුරා බැලීමට අවශ්‍ය බව කියා වාහනයෙන් බැස හමුදාවට භාර විය.

වසර 1989 නොවැම්බර් 19වැනිදා එදින රාත්‍රී හමුදා මූලස්ථානයේදී ජනාධිපති ‍ලේකම් කේ.එච්.ජේ. විජේදාස, ආරක්ෂක ලේකම් සේපාල ආටිගල, ජනරාල් හැමිල්ටන් වනසිංහ, මේජර් ජනරාල් සිසිල් වෛද්‍යරත්න, කර්නල් ලකී අල්ගම සාකච්ඡා කාමරයකදී ඇයට හමුවිය. මෙහිදී ජනාධිපති ප්‍රේමදාස විසින් චිත්‍රාංගනීට දුරකථනයෙන් ඇමතූ අතර තමා කියු දෙය ඇසුවානම් ‍විජේවීරට මෙසේ සිදු නොවන බව දැන්වීය. දරු පවුලේ ආරක්ෂාව, අධ්‍යාපනය ඇතුළු සියළු වගකීම් රජය භාරගන්නා බවද පසුදා දහවල් 1ට ජනාධිපති කාර්යාලයේ තමා හමුවන‍ ලෙසද දැනුම් දුන්නේය. එදින රාත්‍රී චිත්‍රාංගනී සහ දරු පවුල බොරැල්ල කිංස්ලි පාරේ යුධ හමුදා කාන්තා නිවස්නයේ කපිතාන් සිල්වා වෙත භාර දෙන ලදී. එහි කාමර දෙකක් තාවකාලිකව ඔවුන් වෙත වෙන්විය.

ජනාධිපති කාර්යාලයේ පසුදා ජනාධිපති ප්‍රේමදාස හමුවූ අතර එම සාකච්ඡාව ආරක්ෂක රාජ්‍ය අමාත්‍ය රංජන් විජේරත්න, හමුදාපති ජනරාල් හැමිල්ටන් වනසිංහ, ජනාධිපති උපදේශක බ්‍රැඩ්මන් වීරකෝන්ද එක්වී සිටියහ. ජනාධිපති ප්‍රේමදාස එහිදී කියා සිටියේ විජේවිර අවසන් වරට දීපානි චාමලී නමට ගත් මහන මැෂිම සිහිවටනයක් ලෙස තමා ලඟ ඇති බවය. ආරක්ෂාව සඳහා බස්නාහිර ප්‍රදේශයේ රැකවරණය ලබාදෙන බවද ප්‍රේමදාස කියා සිටියේය. ඇමති රන්ජන් විජේරත්න එහිදී කියා සිටියේ විජේවීර පදිංචිව සිටි ඉදිරිපස වත්තේ සිටින්නේ තමාගේ මිතුරෙකු බවත් ඔහු හමුවීමට මසකට පෙර පැමිණි බවත්ය. බොරැල්ලේ යුධ හමුදා කාන්තා නිවස්නයේ සති 3ක් සිටි චිත්‍රාංගනී සහ දරු පවුල අනතුරුව 1989 දෙසැම්බර් 12වැනිදා ගනේමුල්ල හමුදා කඳවුරටද 1992 මාර්තු මස ත්‍රිකුණාමලයේ නාවික කඳවුරටද පසුව වැලිසර නාවික කඳවුරටද යොමු කරන ලදී. විදේශ රටවල දේශපාලන රැකවරණය ලබාගැනීමට මැදිහත්වන ලෙසට ජවිපෙන් කල ඉල්ලීමටද යහපත් ප්‍රතිචාරයක්  නොලැබිණි.

රෝහණ විජේවීරගේ ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් විධිමත් පරික්ෂණයක් පවත්වන ලෙස ඉල්ලා 2015 සැප්තැම්බර් 12වැනිදා ඇය පොලිස් මූලස්ථාන‍යට ගොස් පැමිණිල්ලක්ද යළි ඉදිරිපත් කළාය. සයදරු මවක් වන චිත්‍රාංගනීගේ එකම මුණුබුරා නිසාජා උමිත්ය. චිත්‍රාංගනීගේ එකම අරමුණ දරුවන්ගේ ජීවිතවල පැවැත්ම වෙනුවෙන් මෙම පීඩාකාරි වාතාවරණයෙන් මිදී නිදහස් පුරවැසියන් ලෙස ඔවුන්ට ජීවත් වීමට හැකි සාමකාමි පරිසරයක් කරා රැගෙන යාමය. කිසිවිටෙක දේශපාලන නොකල කිසිදු දේශපාලන මතයක් නොදැරූ තම දරුවන්ට ස්ථාවර අනාගතයක් උදා කිරීම ඇයගේ එකම පැතුමය.(The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com OR 011-5234384)

ඡායාරූප විස්තර

2. චිත්‍රාංගනී විජේවීරගේ අවස්ථාවන් කිහිපයක්(1980 සිට 2015)
3. රෝහණ විජේවීර සමඟින් චිත්‍රාංගනී 1980 මාර්තු 26 විවාහවූදා, සැමියා දරු දෙදෙනා සහ මව සමගින් 1983 ජුලි, දෙවන දරුවාගේ උපන්දිනය 1984 ජනවාරි 12 පුඩලුඔය සහකාර වෛද්‍ය ජයතිලකගේ නිවසේදී සැමරූ අවස්ථාව, 1985 වල්හපුතැන්න නිවසේදී, කොළඹ හමුදා මූලස්ථානයේදී 1989 නොවැම්බර් 19 භාරවීමෙන් පසු(වමේ ඉහළ සිට)
4. සිය සැමියා රෝහණ සහ වැඩිමහල් දරු දෙදෙනා සමගින් චිත්‍රාංගනී.
5. ජවිපෙ නිර්මාතෘ රෝහණ විජේවීර

By Our Correspondent

Guwahati: The Department of Urology, Dispur Hospitals Pvt. Ltd., Ganeshguri  under the aegis of Assam Urological  Society in northeast India has organized a live workshop on laser prostatectomy.

Dr GS Kochhar, a senior Urologist and Director of Lions Kidney Hospital, New Delhi will perform diode laser vaporization of prostates and Dr P Maheshwari, senor Urologist from Mumbai will perform holmium laser prostatectomy during the workshop. The operations will be performed at Dispur Hospitals operation theatre complex.

There will also be a CME program and panel discussion on 28 November evening. This workshop and CME are expected to benefit the practicing urologists and post-graduate trainees in Urology. The  urologists from the north-eastern region with West Bengal, Bihar, Orissa and Jharkhand will attend both the programs.

The laser prostatectomy is currently being practiced for treatment of benign prostatic hyperplasia, in most of the major hospitals of the country. This procedure is said to be safe in elderly patients, in patients with DM, cardiac diseases and those taking anti-coagulant drugs. Bleeding during the operation  is also negligible. The hospital stay is much less than the conventional transurethral resection of prostate.

This is the first workshop of its kind, which has been organized in the region, said Dr PM Deka, Head of the Department and chief consultant, Urology, Dispur Hospitals Pvt. Ltd, who is also the organizing chairman of the workshop.

Christopher Black (Canada) – International Criminal Lawyer

-ජ්‍යේෂ්ඨ කතිකාචාර්‍ය මහින්ද පතිරණ යුතුකම සංවාද කවය

 මහින්ද හා ගෝඨාභය සමග දේශපාලන විරුද්ධත්වයට එහා ගිය බද්ධ වෛරයකින් රාජිත, චම්පික හා අර්ජුන දැඩි සේ රෝගාතුර වී සිටින බව මොනවට පැහැදිළි ය. විටෙක මොවුන් චන්ද්‍රිකාගේ හෝ අන්කිසි ප්‍රබලතම දේශපාලකයෙකුගේ කොන්ත්‍රාත්තුවක් ඉටුකරන බව සිතිය හැකි ය. කෙසේ වෙතත්, එජාපයේ පීඩිත පන්ති මානසිකත්වය ආමන්ත්‍රණය කරන රන්ජන් රාමනායක ඇතුළු කීප දෙනෙක් හැර රනිල් ඇතුළු සෙසු බහුතර දේශපාලකයින්ට මහින්ද සමග ඇත්තේ දේශපාලන විරසකයක් පමණක් බව ද පෙනී යමින් තිබේ. ඔවුන් මහින්දගේ රීරි මාංශය ම ඉල්ලමින් පොරකන බවක් තාම නම් නොපෙනේ. දේශපාලන විරසකය එකකි, පුද්ගල වෛරය තවෙකකි. දේශපාලන විරසකය ධනාත්මක වන අතර පුද්ගල වෛරය නිෂේධනාත්මක ය. රනිල් වැන්නන් මහින්ද කෙරෙහි ක්‍රියා කිරීමේ දී, වෛරය නොව ඔවුන්ගේ දේශපාලන විරසකය ම ක්‍රියාත්මක වන බව පෙනී යන්නේ ඔවුන් මැතිවරණ සමයේ දී මෙන් ම ඉන් පසුව ද මහින්ද ගැන වෛරී ප්‍රකාශ නොව දේශපාලන විරුද්ධවාදී ප්‍රකාශ පමණක් ම කිරීම තුළ ය.

මේ අතර, මෛත්‍රීපාල ජනපතිවරයා සමග සිටින ශ්‍රිලනිප මැති ඇමතිවරුන් මහින්දට එරෙහි ව ඇනුම්පද කියන විට හෝ අනෙකුන් කරන ප්‍රකාශ හමුවේ නපුංසකයින් සේ සිටින විට ඇතැම් එජාප මන්ත්‍රීවරුන් මහින්ද හා ගෝඨාභය වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම විශේෂ නිරීක්‍ෂණයකි. ඇවන්ගාර්ඩ් හරහා ගෝඨාභය අත්අඩංගුවට ගැනීමට ඉඩ නොතබන බව විජේදාස හඬ නගා කියද්දී හා මාරපන ඒ වෙනුවෙන් වන මිළ ලෙස තම ඇමතිකම අතහරිද්දී මෙන් ම හරීන් ප්‍රනාන්දු නොපැකිළ ඊට සහාය වෙද්දී මහින්දගේ අනුහසින් මනාප ගෙන පාර්ලීමේන්තුවට රිංගාගත් ශ්‍රීලනිප ඇමතිවරුන් කසාය බී ගොළුවන් සේ සිටීම දැරිය නොහැකි තරම් ජුගුප්සා ජනක දසුනකි. ඇමතිකමක් වෙනුවෙන් මෙතරම් ම තම ආත්මය පාවාදීය හැකි ද යන්න අපට නැගෙන ප්‍රශ්නයි.කෙසේ වෙතත්, අප මෙහි දී අවධාරණය කරන්නේ රනිල් හෝ විජේදාස වැන්නන් ජාතිකවාදීන් වි සිටින බව නොවේ. විජේදාස කෙසේ වෙතත් රනිල් නවලිබරල්වාදියෙකි. ඇමරිකන් ක්‍රමය විස්වාස කරන්නෙකි. එහෙත් අපට එය ප්‍රශ්නයක් නැත. අපි ඔවුන්ගේ ඒ බව දනිමු. අපි ඊට එරෙහි වෙමු. ඒ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ හැටි ය. එහෙත් අපට ප්‍රශ්නයක් වන්නේ හුදු පුද්ගල වෛරය මතින් ක්‍රියාත්මක ඉහත අපතයින් ය. මොවුන්ට දේශපාලන මතයක් නැත. රැළි නැගෙන විට ඒවාට ගොඩ වී පැදීම පමණක් මොවුන්ගේ දේශපාලනයයි.
අප සිතන්නේ අද මේ රට විනාශය කරා ඇදගෙන යමින් සිටින්නේ ජාතිකවාදයට හා ලිබරල්වාදයට යන දෙකට ම නොවැටෙන අවස්ථාවාදය ම ආත්මය කරගත් මේ අපතයින් විසින් බව ය. කෙසේ වෙතත්, මෙම අපතයින් අප සමාජයේ රෝගී ස්ථරයක් නියෝජනය කරන බව ද කිව යුතු ය. ඒ පිරිස නම් අනෙකෙකු නොව, දේශපාලන විරසකයෙන් එහා ගොස් මහින්දට වෛරය කරන ‘පුරවැසි බලය’, සිවිල් සමාජ ක්‍රියාකාරීන් යැයි කියන පිරිස් හා ඇතැම් විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන් ය. මොවුන්ගේ එක ම රෝගය යටත්විජිත හීනමානයයි. රනිල්වාදීන් ද මහින්දවාදීන් ද මේ අතරමැදි අපත පන්තිය හඳුනාගෙන ඒ අනුව ක්‍රියාකළ යුතුය.-ජ්‍යේෂ්ඨ කතිකාචාර්‍ය මහින්ද පතිරණ

යුතුකම සංවාද කවය

www.yuthukama.com

Daily Mirror

Buddhasasana and Justice Minister Wijeyadasa Rajapakshe claimed Minister Rajitha Senaratne was accusing him falsely that he was protecting Avant Garde, as an act of revenge as the latter lost his parliamentary seat in 1994 as a result of a case filed by him in the Appeal Court. Minister Rajapakshe said he never appeared on behalf of Avant Garde but he only spoke of the appropriateness of the Attorney General’s decisions.

“Rajitha Senaratne is always blaming other ministers when speaking as the cabinet spokesman and the President had advised him on such matters. He was appointed as a national list member in 1994 by the present Prime Minister Ranil Wickremesinghe.

Then he was a consultant to the Health Advisory Committee. During this period he continued to supply dental medicine and equipment to the army,” he said. The Minister also said he filed a case against corruptions committed during this period.

He was found guilty and expelled from the parliament membership. He said a cabinet spokesman should be intelligent and speak decently. (Diana Udayangani) –

See more at: http://www.dailymirror.lk/95301/rajitha-retaliating-wijeyadasa#sthash.WjEOoA5T.dpuf

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

මේ දිනවල පාර්ලිමේන්තුව මදක් උණුසුම්ය. අගමැතිවරයාට අවශ්‍ය ආකාරයට එය උණුසුම් කිරීමද සිසිල් කිරීමද සිදුවන බව පෙනේ. ඇවන්ගාඩ් පලහිලව්ව මෙන්ම විශ්ව විද්‍යාල සිසුන්ට පහරදීම ආදී කරුණු රටේ ප්‍රමුඛ ජාතික ප්‍රශ්න බවට තල්ලු කොට ඇත්තේ කවුරුදැයි මෙම පාර්ලිමේන්තු සැසි වාර වලදී දැන ගත හැකිය. රටේ ප්‍රශ්ණ සහ ඒවාට සොයා යා යුතු විසදුම් ගැන ප්‍රයෝජනවත් සාකච්ඡා මතු කිරීමට ඕනෑ තරම් අවස්ථාව තිබියදීත් කාලය කා දමමින් වට්ටි අම්මලා සේ කෑ කොස්සන් ගසමින් පාර්ලිමේන්තුවේ හැසිරෙන දර්ශනය සැබවින්ම ජුගුප්සා ජනකය. මේ අතර වාරයේ අධිවේග මාර්ග වල ටෙන්ඩර් සහ ඇස්තමේන්තු ගැන ද  මහහයියෙන් වාද විවාද කරනු පෙනේ. මහනුවර කොළඹ අධිවේග මාර්ගය සෑදීම ගැන ගිය ආණ්ඩුවේ කතා සහ මේ ආණ්ඩුවේ කතා අතර එතරම් වෙනසක් නැත. හදන්නේ කොන්ක්‍රීට්  වලින්ද රත්තරනෙන් ද යන්නද එතරම් වැදගත් නොවනවා විය හැකිය. චන්ද කාලයට පමණක් ජනතාව ඉදිරියේ පැවසීමට උණුසුම් මාතෘකාවක් අවශ්‍ය බැවින් කුණු බාල්දි ඇවිස්සීම මන්ත්‍රීවරුන්ගේ සිරිතවී තිබේ.

කෙසේ වෙතත් අධිවේගී මාර්ගයන් අවශ්‍ය ව තිබෙන්නේ කා හට දැයි යන ප්‍රශ්ණය මේ කිසිවෙක් අසා නොමැත. අත මිට මුදල් ඇත්නම් වාහනයක් ඇත්නම් අධිවේග මාර්ගයේ වේගයෙන් යන්නට ඕනෑම කෙනෙක් කැමතිය. එහෙත්  එකට දෙසීය ගණනේ පොලී ගෙවා මේ මාර්ග වල යන්නට කුවුරුත් කැමති නොවනවා නිසැකය. අධිවේග මාර්ග ප්‍රවිශ්ටයට ගෙවන්නේ රුපියල් දෙසීයද දෙසිය පණහද යන්නට වඩා ගෙවන පොලිය ගැන විමසිල්ලෙන් සිටිනවා නම් හොඳය. කොළඹ සිට මහනුවර යෑමට කුරුණෑගල හරහා යනවාට වඩා කටුනායක සිට මහනුවරට යෑම සියල්ලටම වඩා ලාභ යයි රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැති වරයා පවසයි. ඒ සැලැස්ම වෙනස් කර වෙනත් මගක් තෝරා ගෙන තිබෙන්නේ කොමිස් වැඩිපුර ගන්නට යයිද කියති. රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව තනා නිම කරන ලද්දේ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩු කාලයේ ආරම්භ කරන ලද ව්‍යපෘතියක් බව කාහටත් දැන් අමතක ව තිබේ.

මෙම අධිවේග මාර්ග සංකල්පය අපේ දෙයක් නොවේ. එය එක්සත් ජාතීන් ගේ සංවිධානය හරහා ලෝක බලවතුන් මැදිහත් වී සාදන ලද සැලැස්මකි. ලෝකය ලිබරල්කරණයේදී නිදහස් වෙළෙද පළවල් හරහා දියුණු මාර්ග පද්ධතියක අවශ්‍යතාවය ඉලක්ක කර ගෙන  මෙම යොජනාව එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානයේ රටවල් ගණනාවක් සමග සාකච්ඡා කිරීමෙන් පසුව චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක යුගයේදී ලක්ෂ්මන් කදිරගාමර් විදේශ ඇමතිවරයා එම ගිවිසුමට අත්සන් තබන් ලද්දේ 2004 අප්‍රියෙල් මස 26 වනදාය. ඒ අනුව තලේ මන්නාරමෙ සිට දඹුල්හරහා කටුනායකටත් අනතුරුව කොළඹටත් පසුව මාතරටත් දඹුල්ල සිට මහනුවරටත්  මේ අධිවේග මාර්ග ජාලය පුළුල් කිරීමට මූලික සැලැස්මක් මත මේ ගිවිසුම අත්සන් කර ඇත.

ආසියානු අධිවේග මාර්ග ජලය පිළිබඳ කතාව 1959 වර්ෂය දක්වා පැරණිය. එම කාලයේදී රටවල් 15 ක් සමග එකඟතාවයට පැමිණ කි.මී. 65000 ක් සම්පූර්ණ කරන්නට දරණ උත්සාහයන් පිළිබඳ වාර්තා වෙයි. ඉන්පසුව 1960 -1970 දශක වලදී ආසියාවේ ප්‍රවාහන යටිතල පහුසකම් සැපයීමේ ව්‍යාපෘතිය (ALTID ) ලෙසට එය ඉදිරියට ගෙන ගොස් ඇත. පසුව එක්සත් ජාතීන් ගේ ආර්ථික සාමාජීය කොමිසම මගින් 1992 දී එහි 48 වන සැසියේදී සම්මත කරගත් පරිදි ආසියානු අධිවේග මාර්ග ජාලය පිළිබඳ කතිකාව පුළුල් කරන ලදී. ඒ මගින් යුරෝපය සහ ආසියාව ඉතා ලන්ව කටයුතු කිරීමේ වැදගත්කම අවධාරණය කරන ලදී. ආසියාතික දුම්රිය මාර්ග පද්ධතියක් පිළිබඳවද මෙහිදී ඉදිරිපත් කරන ලද යෝජනාව ඔවුන් ගේ න්‍යාය පත්‍රයට ඇතුලත් කර ඇත. මෙම (ESCAP)  ව්‍යාපෘතිය 2003 නොවැම්බර් 18 දින බැංකොක් නගරයේ පැවති සමුළුවේදී රටවල් 32 ක අනුමැතියෙන් සම්මත විය. ඒ අනුව 2004 අප්‍රියෙල් මස වන විට එම අවබෝධතා ගිවිසුම් අත්සන් කිරීමට එම රටවල් වල නියේජිතයන්ට සිදු විය.එහි අවසාන අරමුණ ආසියාතික රටවල් රාශියක මහ නගර සම්බන්ධ කර කි.මී. 141000 ක මාර්ග ජාලයක් සම්පූර්ණ කිරීමයි. ඒ අනුව ලංකාවේ එවකට සිටි විදේශ අමාත්‍යවර ලක්ෂමන් කදිරගාමර් මහතා  විසින් එම ලියවිල්ලට අත්සන් කිරීම සිදු කර තිබේ. එම අවස්ථාවෙන් පසුව මාධ්‍යට නිවේදනයක් නිකුත්කළ එතුමා කියා සිටියේ ආසියානු නගර සම්බන්ධ කිරීමට වඩා ගැමියා ගෝලීයකරණට ලක් කිරීම මෙහි අදහස බවයි.

රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා වර්තමානයේදී පාර්ලිමේන්තුවේ කියන පරිදි මෙහි මුල් සැලැස්ම වී ඇත්තේ දඹුල්ලේ සිට කටුනායකටත් ඉන්පසු කොළඹටත් අධිවේග මාර්ග ජාලය සම්බන්ධ කිරීමයි. නමුත් චන්ද්‍රිකා ආණ්ඩු කාලයේදී ඇතිවූ විරෝධතා නිසා එය කළ නොහැකි විය. පසුව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා බලයට පත් වූ පසු මුලින් මාතර කොළඹ අධිවේග මාර්ගයත් පසුව කටුනායක අධිවේග මාර්ගයත් අවසන් කරන ලදී. ඔහු ගේ ඊළඟ බලාපොරොත්තුව වූයේ කොළඹ සිට කුරුණෑගල හරහා මහනුවරට ළඟා වීමයි. එයට අමරතව මුල් සැලස්මේ නොමැති මාර්ග කීපයක්ම නිර්මාණශීලී ලෙසට සකස් කර ගැනීමටත් එයට අවශ්‍ය මුදල් ලබා ගැනීමටත් සමත් විය. යහපාලන ආණ්ඩුව බලයට පත්වීම සඳහා කළ මැතිවරණ මෙහෙයුමේදී මේ අධිවේග මාර්ගයන්ට වැයවන අධික මුදල්කන්දරාව ජනතාව ඉදිරියේ ප්‍රශ්ණ කරන ලදී. මුදල් නාස්තිය ගැන ඔවුන් කී කතා ජනතාව විශ්වාස කරන්නට ඇත. යළිත් දැන් කොළඹ මහනුවර මාර්ගය ඉඳි කිරීමට චීනයෙන් මුදල් ලබා ගැනීමට සැලසුම් කරමින් සිටී. එහිදී ද වෙනසක් නැත. කිලෝමීටරයට වැයවන මුදල තවත් වැඩිවී තිබේ. මේ තත්ත්වය ජනතාවගෙන් වසන් කිරීමට රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා මහින්ද රාජපක්ෂ රජයට දොස් පවරන්නේ කටුනායක සිට නුවරට මාර්ගය තැනුවා නම් මේ මුදල් නාස්තිය සිදු නොවන බව කියාපාමිනි. නමුත් ඇත්ත තත්ත්වය එය නොවේ. එය මෙහි මුල් සැලසුම් කියැවීමෙන් පසක් කර ගත හැකිය.

එක්සත්ජාතික පක්ෂයත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයත් යන දෙපිලම එකිනෙකා ගෙන් වෙනස් වන්නේ ඉතාමිත් සීමිත කාරණා කීපයකින් පමණි. හොරකම වංචාව ආදී දෙවල් වලින් දෙපිළම අඩු වැඩි වශයෙන් සමාන වෙති. ජාත්‍යන්තරය ඉදිරියේ දණ නැමීමේදී පුද්ගල පෞරුෂය මත වෙනස් වුවද විදේශ වලට අවශ්‍ය පරිදි ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති හැසිරවීමේ දී ද දෙපිලම සමාන වෙති. ආසියානු අධිවේග මාර්ග ජාලයට මේ දෙපිරිසම එකඟවන්නේ මේ නිසාය. ඔවුන් දෙපිලම ගැමියා ගෝලීය කරණයට සූදානම්ය. ගැමියා සතු හර පද්ධතිය සුන් කරමින් ඔවුන්ගේ පරිසර පද්ධතියටද අර්බුද ඇති කරමින් බහුජාතික සමාගම් වලට අවශ්‍ය යටිතල පහසුකම් සූදානම් කරති.අධිවේග මාර්ග නිසා ලංකාවේ විශාල කුඹුරු ප්‍රමාණයක් පුරන් බවට පත් විය. මේ නිසා ගොවියන් කම්කරුවන් බවටද අවසාන වශයෙන් සමාගම්වල  වහලුන් බවටද පත් කරවීමේ ක්‍රියාදාමය දියත් කරවීමේ කොන්ත්‍රාත්තුව භාර ගෙන කටයුතු කරන්නේ මේ ප්‍රධාන පක්ෂ දෙකයි. ඒ මගින් අතලොස්සක් වන දේශීය ධනවතුන්  සන්තර්පණය කිරීමද බලාපොරෙත්තුව බවට පත් වේ.

ධනුස්කොඩිය හරහා තලේමන්නාරමට පාලමක් දැමීම කලින් සැලසුමේ නැත. දැන් ඒ සඳහාද ඉන්දියාව යෝජනාවක් ගෙනවිත් තිබේ. එවිට ආසියානු අධිවේග මාර්ග ජලය සෘජුවම ලංකාවට සම්බන්ධ වේ. මේ මගින් ලංකාවේ විවෘත කළ නොහැකි දෙයක් ඉතිරි නොවනු ඇත. මේ ලෝක ප්‍රවණතාවයන්ට අප කෙසේ අනාගතයේ මුහුණ දෙන්නේද. එය අප ඉදිරියේ තිබෙන ප්‍රශ්ණයයි. පාර්ලිමේන්තුවේ  දිගහරින වට්ටිඅම්මලා ගේ කතා වලින් හෝ මාධ්‍ය සංදර්ශන මගින් රටේ අභියෝග ජය ගත නොහැකිය. අප කැමති වුවත් නැති වුවත් අධිවේග මාර්ග පිළිබඳ ජගත් සම්මුතියකට අත්සන් කර කබේ. අත්සන් කළ පුද්ගලයාද දැන් නැත. නමුත් අධිවේග මාර්ග වල අවශ්‍යතාවය රටට ඔරොත්තු දෙන ලෙසට සීමා කර ගන්නේ නම්ද රටෙ ස්වාධිනත්වය ආරක්ෂා වන පරිදි තව දුරටත් දූපතක් ලෙසට රට තබා ගැනීමට ප්‍රතිපත්තියක් ඇති කර ගන්නේනම් බෙහෙවින්ම සුදුසුය.අධිවේග මාර්ග පද්ධතියට වඩා ලංකාවේ වාරි ශිෂ්ඨාචාරය නැවත ගෙඩනැන්විය හැකි කුඩා වැව් අතුළත් එල්ලංගා පද්ධතිය නැවත ගොඩ නැන්වීම රටේ ස්වාධීනත්වයට බෙහෙවින් ඉවහල් වනවා නිසැකය. ගැමියා තනි පුද්ගලයෙකු වශයෙන් ගෝලීයකරණය නොකොට සමූහ වශයෙන් ලෝක ප්‍රවණතායන්ට මුහුණදීමට පුරුදු පුහුණු කළ යුතුය.මෙවැනි නව අදහස් ක්‍රියාත්මක කිරීම ලේසි පහසු නැත. රට වේගයෙන් විදෙස් හාම්පුතුන් ගේ ග්‍රහණයට අසුවෙමින් පැවතීම ඊට හේතුවයි.  නමුත් වෙනසක්කළ හැකිය.එයට පාර්ලිමේන්තුවේ මෙන්ම ජනතාව අතරද සංවාදයක් අවශ්‍ය වෙයි.

Daily Mirror

– See more at: http://www.dailymirror.lk/95213/slfp-can-t-win-under-current-chairman-lohan#sthash.ANn2BSL6.dpuf

Nimal Jayaratne

Engineering community of the world has lost a role model. It is hard to comprehend that a person of Professor Selvadurai Mahalingam’s quality ever walked on this planet. In order to come to terms with the grief of his passing away I thought I would pen down my thoughts on this great person.

My first impressions of Professor Mahalingam were his graceful and upright walk along the engineering faculty corridors in December 1970 during our first year. Sometimes he visited our engineering drawing classes for a quick walk through. Apart from that there was no other interaction with him in the first year. Before long I began to learn the credentials of this great person.

Professor Mahalingam was born in Jaffna on 16 January 1926 and at a very young age he moved to Malaya (present day Malaysia) with his parents. He had his primary and secondary education at Maxwell College and later at Victoria College of Kuala Lampur, Malaya. At the age of 20 (1946) Professor Mahalingam returned to Sri Lanka and joined the Technical College, Colombo for his tertiary studies which lead to his first engineering degree. In 1950 the Colombo Engineering Faculty was opened where Prof. Mahalingam joined as a lecturer. Later he was awarded a research opportunity at Sheffield University through which he obtained his PhD in 1956. He continued his research work in the UK for a few more years and then he returned to Sri Lanka to continue as a lecturer at the Faculty of Engineering, Colombo. While serving as a lecturer he continued his research work on mechanical vibrations and published many papers. Among his many research publications ‘Forced Vibration of Systems with Nonlinear, Non-symmetrical Characteristics (Journal of Applied Mechanics, 1957)’ and ‘An Improvement of the Holzer Method (ASME, 1958)’ were considered ground breaking. In the 1960s London University awarded the highly prestigious accolade Doctor of Science (DSc) to professor Mahalingam for his pioneering work on vibrations. Prof. Mahalingam was the only Sri Lankan engineer to have obtained a Doctor of Science accolade until that time.

One of Professor Mahalingam’s important achievements was the resolution of torsional vibration problems of the Rolls Royce MK 101 turbo-jet engines that powered the Avro Vulcan Royal Airforce (RAF) aircraft. This finding was so significant to Avro aircraft manufacturing company (and to the RAF) that he was asked to name virtually anything as a token of appreciation for his contribution to the development of the engine. The aircraft company would have expected Professor Mahalingam to request something like a top of the range Rolls Royce car or similar but Professor Mahalingam opted for a cut away section of a Rolls Royce Mk II turbo jet engine so that the students of the Faculty of Engineering, Peradeniya could use it to study and understand the interior mechanics of a turbo-jet engine. The sectioned Rolls Royce MK II jet engine still stands at the entrance foyer of the Faculty of Engineering. This gesture alone epitomises the noble values that Professor Mahalingam stood for.

A few glimpses of Professor Mahalingam in our first year and the stories about his accolades prepared us for the rich wonder world of Mechanics of Machines in the following year. We all eagerly waited for our Mechanics of Machines lectures and we were never disappointed. The punctuality of his arrival at the lecture theatre, his neat and tidy appearance, his stature, the clarity and the tone of his speech, his handwriting on the board, his drawing of the circle on the board with the wooden compass, illustration of the notes with different colour crayons were hallmarks of a great learning experience for us. Listening to his lectures was a pleasure and his lecture notes were so complete and needed no additional referencing or motivation to understand. He expected the students to be disciplined just like himself and no one dared to enter his lecture room a minute late. He once turned away a lady student arriving at the lecture a few minute late saying: ‘This is not a holiday camp’!

We cherished every moment of interaction with the teacher. Narration of his experience in the UK while researching into the failure of the rotor shaft of R-R Mk 101 turbo engines and the revelation that the torsional – gyroscopic forces were to be blamed for the failure, was his introduction to the topic of Torsional Vibrations.

Third year was special that Professor Mahalingam introduced us to the Theory of Vibrations and the matrix methods of computing solutions to vibration problems. What I learnt 41 years ago from Professor Mahalingam is still current today and applies equally well in engineering. One such example is the solution to the Eigen value problem in order to find the natural frequencies of an elastic structure. Professor Mahalingam demonstrated that the Eigen vectors of an elastic system would form the bases of vibration analysis and predicted that matrix methods of analysis would become common currency in future with the improving computational power.

Those who opted for the elective subject of Mechanics of Machines in the final year were treated to an integration of Strength of Materials and Theory of Elasticity, Mechanics of Machines and Theories of Mechanical Vibrations.

Several occasions I visited him at the Faculty of Engineering I made it a point to let him know how we were using his teachings to great advantage even after more than ten years of been introduced. I could see the sparkle in his eyes. I am glad that Professor Mahalingam lived long enough to experience his predictions coming true and to witness his techniques being used all over the world to resolve vibration related issues.

Out of the many countries that benefitted from Professor Mahalingam’s theories and techniques, New Zealand was one of the first countries to adopt them in structural design. New Zealand needed these techniques to design earthquake resistant structures in the high seismic activity region as a priority.

After completing my four year course I had the opportunity to serve the faculty as an Assistant Lecturer until I found regular employment in industry. That appointment was to assist Professor Mahalingam with his laboratory, tutorial and drawing office work and I had one of the most enjoyable times of my life. Working closely with Professor Mahalingam I was able to appreciate the foresight and love he had for his work as an academic, a teacher and a mentor. After a few years in industry I visited the Professor to request him to be my sponsor for the IMechE membership, which he gladly agreed to.

I have been an enthusiastic user of the knowledge Professor Mahalingam imparted on me 40 years ago and I still appreciate and enjoy them. Professor Mahalingam’s influence on me probably would have been a reason that I took on static and dynamic stress analysis seriously early in my career. Many times when I performed a modal analysis as part of dynamic analysis, I often remembered the days I was taught by Professor Mahalingam and think of this great teacher with admiration and respect. I am sure many others will be able relate their achievements in life to Professor Mahalingam’s inspiration.

Reading his obituary notice revealed to me that most of his relatives lived in the UK and Canada, and Professor Mahalingam could have easily settled himself in either of the two countries and enjoyed a comfortable life. His choice to live among his fellow countrymen even through the most treacherous times the country had seen, until his death, is a sacrifice only the greatest of human beings can make.

Professor Mahalingam was a brilliant academic, a true gentleman and an inspirational teacher. Above all he was a champion of simplicity and selflessness.

By Nimal Jayaratne
​

ශිරාන් රණසිංහ  උපුටා ගැන්ම දිවයින

ඇමැති රාජිත සේනාරත්න මහතා තමා සමඟ වෛර බැඳ සිටින්නේ අද ඊයේ සිට නොවන බවත් කල් ඉකුත් වූ බාල ඖෂධ ගෙන්වා අධිකරණයේ වරදකරුවකු වී මන්ත්‍රී ධුරය අහෝසි වූ දා සිට මෙලෙස වෛර බැඳ සිටින බවත් අධිකරණ හා බුද්ධශාසන ඇමැති නීතිඥ විජයදාස රාජපක්‍ෂ මහතා “දිවයින” ට පැවසීය. රාජිත සේනාරත්න මහතා සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ උපදේශක කාරක සභාවේ සිටි කාලයේදී කල් ඉකුත් වූ බාල දන්ත ඖෂධ ගෙන්වා ඒ පිළිබඳ අධිකරණයේ විභාග වූ නඩුවකින් වරදකරු වූ බවත් ඒ අවස්‌ථාවේ මන්ත්‍රී ධුරයද අහිමි වූ බවත් විජයදාස රාජපක්‍ෂ ඇමැතිවරයා කියා සිටී.

ත්‍රිවිධ හමුදාවට හා ඔසුසලට බාල කල් ඉකුත් වූ ඖෂධ ලබාදී දූෂිතයකු ලෙස වරදකරුවකු වූ මෙරට පළමු හා එකම මන්ත්‍රීවරයා දැන් ඇවන්ගාඩ් සිද්ධියකට තමාට එරෙහිව බොරු අවලාද නඟන බවද රාජපක්‍ෂ ඇමැතිවරයා පවසයි.

අනෙක්‌ අයට හොරා කියා ලේබල් අලවන රාජිත සේනාරත්න මහතා සම කැබිනට්‌ ප්‍රකාශක ලෙස පත්කිරීම ල-ජාවට කරුණක්‌ බවද මුළු ලෝකයම කැබිනට්‌ ප්‍රකාශකගේ ප්‍රකාශ දෙස බලා සිටින බවද රාජපක්‍ෂ ඇමැතිවරයා කියා සිටී.

මෙලෙස වාචාල ලෙස බොරු අවලාද නගන අයකු කැබිනට්‌ ප්‍රකාශක ලෙස තබාගෙන කටයුතු කළහොත් ආණ්‌ඩුවට එහි ප්‍රතිඵල බුක්‌ති විඳින්නට වැඩි කාලයක්‌ ගත නොවන බවද ඇමැති විජයදාස රාජපක්‍ෂ මහතා තමාට එරෙහිව නගන චෝදනාවලට පිළිතුරු දෙමින් කියා සිටියේය.

තමා දේශපාලනයෙන් සත පහක්‌ හම්බ නොකළ බවත් එසේ තිබියදී මෙලෙස අවලාද නැගීම බලා සිටිය නොහැකි බවත් ඇමැතිවරයා පැවසීය.

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි.

අද 2015 නොවැම්බර් මස 13 වෙනිදාය, රෝහණ විජේවීරයානන් ඝාතනය කොට වසර 26ක් සම්පූර්ණ වෙයි. රෝහණ විජේවීර චරිතය හා ඔහු අනුගමනය කල දේශපාලන ප්‍රතිපත්ති කුමක්දැයි වටහා ගැනීමට, අපට ඔහුගේ දේශපාලන පන්ති වලටවත්, දේශනවලට සහභාගී වීමට අවශ්‍ය නොවේ. මාක්ස්වාදීන් හා භෞතිකවාදීන් යයි කියා ගන්නා මහත්වරුන්ට නම්, තමන්ගේ පංති සතුරෙක් සිටී. ඒ පංති සතුරා යනු ගමේ ගොඩේ මිනිසුන්ට සිටින සතුරා මෙන් අද හරමානිස්, හෙට පොඩි අප්පුහාමි හා අනිද්දාට සිරිබිරිස් යනුවෙන් වෙනස් වෙන්නේ නැත. එදා කාල්මාක්ස් හා ෆෙඩ්රික් ඒංගල්ස් දුටු ඒ පංති සතුරාම අදද ඒ ආකාරයෙන්ම මේ සමාජය තුල වැජඹෙමින් සිටී. ඒ මාක්ස්වාදයට හා භෞතික වාදයට අනුවය. ඒ පංති සතුරා 1977දී තමන්ට ඇවැසි ආකාරයට මෙරට පාලන බලය ලබාගෙන බඩපිනුම් ගැසීම ආරම්භ කලේ විශ්මිත ආකාරයකටය. ඒ අවස්ථාවේදී එම පංති සතුරාට එරෙහිව රෝහණ විජේවීර ප්‍රමුඛ දේශපාලන බලවේගය, සිදුකල සමාජමය දේශපාලන ගනුදෙනුවේදී සතුරා ඔහු කෙරේ ක්‍රියා කල ආකාරය ගෙනහැර පාන්නේ එදා රෝහණ විජේවීරයන් ප්‍රමුඛ බලවේගය ඉටුකල සමාජ මෙහෙවරේ සාධාරණ භාවයයි.

රෝහණ විජේවීර යනු එකල පැවති රජයට විරුද්ධව සටන් වැදීමට ජනතාව ඒකරාශී කර සටන් මෙහෙයවූ පුද්ගලයා වශයෙන් දකිනවාට වඩා, ස්වභාවය විසින්, එදා පැවති ඓතිහාසික සමාජ තත්වයන්ට මුහුණදීම සඳහා නිර්මාණය කර ඉදිරිපත් කරන ලද ප්‍රගතිශීලී බල සම්ප්‍රයුක්තය යයි හැදින්වීම වඩා උචිතය.  එදා මෙරට ප්‍රගතිශීලි බලවේගය ඉදිරියට මෙහෙය වීමට තිබුණ එකම ක්‍රමවේදය බලය පාවිච්චි කිරීම වූ අතර, ඔහු ප්‍රමුඛ ඒ බල වේගය එදා එම කාර්යය කොතරම් අපූරුවට කලේද යත්, ඩී. එස් . සේනානායක රජයේ පටන්ම මෙරට තිබූ සියළුම රාජ්‍යයන්ට වින කටිමින්, තමාගේ රජය අපූරු අමරණීය රාජ්‍යයක් යයි යන සිතුවිලි දාමයක් තුල නැංගුරම්ලා සිටි මෙරට ද්‍රෝහී පාලකයකු වූ ජේ. ආර්. ජයවර්ධනට මෙරට රාජ්‍ය පාලනය එපා කර දේශපාලන බිමින් පලා යන්නට සලස්වන්නට හැකිවීමම එම බලවේගය එදා මෙරටට උදාකල අපූරු යුග මෙහෙවරයි.  ඔහු ගරු කල මාක්ස්වාදී දේශපාලන දර්ශනයට හා භෞතිකවාදයට මහත් ගරුත්වයක් දැක්වු අතර, ඒ හරහා ඔහු හඳුනාගත් පංති සතුරා මනාව හඳුනා ගෙන සිටියහ. තම පංති සතුරාට පුජාතන්ත්‍රවාදී ප්‍රවාහයේදීවත් මිතුරෙකු වශයෙන් සැලකීමට ඔහුට අවශ්‍ය නුවුන අතර, තමන් මුහුණ දුන් එකම ජනාධිපතිවරණයේදී ඔහු වෙත පිරි නමන ලද, ජේ. ආර්. ජයවර්ධන මහතාගේ උපන්දින කේක් කෑල්ල පවා ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට තරම්ම වෛරයක් ඔහු තුල සිය පංති සතුරා සම්බන්ධව ගොඩනැංවී තිබිණ. හරි හෝ වැරදි වේවා ඒ ඔහු සිය පංති සතුරා සම්බන්ධව අනුගමනය කල ප්‍රතිපත්තියේ ස්වරූපයයි.

අධිරාජ්‍යවාදයට විනාශය – ජනතාවට විමුක්තිය යන සටන් පාඨය යටතේ ආරම්භයේදී පටන්ම මරණය තෙක්ම සිය සටන මෙහෙය වූ රෝහණ විජේවීරයන්ට පුනරුත්තාපනය වූ අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුරක් පෙනුනේම නැත. දුටුවේද නැත. ඔහු අමුතුම මාක්ස්වාදියෙක් විය. ඔහු තමන් මේ මෙහෙයවන්නේ, එදා මේ රටේ විරු පරපුර අඛණ්ඩව ඉටු කරගෙන ආ දේශප්‍රේමී විමුක්ති අරගලයේ වර්තමානයේ කලයුතු කාර්ය භාරය වශයෙන් විශ්වාස කල අතර, එය දිවි හිමියෙන් කිරීම තම සමාජ කාර්යභාරය වශයෙන්ද විශ්වාස කලහ. ඔහු ඉටු කරගෙන ආ ඒ සමාජ කාර්යභාරය නිම කිරීමට පෙර, ඔහු ආප්ක්ෂා කරගෙන සිටි මරණය ඔහු වෙත කුරිරු ආකාරයෙන් ලඟාවිය. එය එදා බොලීවියාවේදී චේ ගුවේරා සහෝදරයා වෙත ලඟා වූ ආකාරයෙන්ම ඔහු වෙත ලඝාවීම විශේෂිතම සිද්ධියයි. එදා චේ ගුවේරා සහෝදරයාව වහාම මරා දැමීම සඳහා එරට භාර ඇමරිකානු තානාපතිවරයා නියෝග නිකුත් කර තිබුණ අතර, අත් අඩංගුවට පත් රෝහණ විජේවීරන්ව ප්‍රමුඛ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ක්‍රියා කාරීන්ව වහාම ඝාතනය කර දමන ලෙස මෙරට තුල ක්‍රියාත්මක වෙන විදේශීය හස්තයකින් නෑටවෙන අදිසි රජයක් මගින් නියෝග නිකුත්ව තිබුණි, මෙරට විධායක ජනාධිපති බලතලද ඉක්මවා ගොස් මෙම ඝාතනයන් මනාව ඉටු කරන ලදී.

ඇමරිකාව පුමුඛ බටහිර රාජ්‍ය පද්ධතියේ එකම අවශ්‍යතාවය වූයේ ඔහුගේ මල කඳයි. ඔහු වෙනුවෙන් සුදු කොඩි කථාවත්, ඔහු වෙනුවෙන් ජාත්‍යන්තර මානව හිමිකම් කවුන්සලයවත් හඬා වැටුනේවත්, එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මහා ලේඛම්තුමා, අත් අඩංගුවේ පසුවූ රෝහණ විජේවීරයානන් ඝාතනය කල ආකාරය සම්බන්ධව පරීක්ෂණ කිරීමට ජාත්‍යන්තර කමිටු පත්කලේවත් පත් කිරීමට උත්සහ කලේ වත් නැත. අත් අඩංගුවට පත් ලක්ෂ ගනනක් මිනිසුන් මර මරා මහා පාරවල් අයිනේ ප්‍රසිද්ධියේ පුළුස්සද්දීත් මුළු මහත් ශිෂ්ඨයයි තමන්ම තවරා ගත් ජාත්‍යන්තරයට මේ ඝාතනයන් සංවේදී කාර්යයක් නොවිණ. අද ප්‍රභාකරන්ගේ මරණය සිදුවූ ආකාරය සම්බන්ධව වර්තමාන කොටි ජාලය ක්‍රියා කරන ආකාරය දුටු විට තදින්ම දැනෙන කාර්ය වන්නේ අඩුම තරමින් අත්අඩංගුවට පත් සිය නායකයාට සිදු කල මේ සාපරාධී අපරාධය සම්බන්ධව විදිමත් පරීක්ෂණයක් ඉල්ලා සිටීමට තරම් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණටද කිසිදු උවමනාවක් නොතිබුණ බවයි.

මෙරට දේහපාලනාවලිය දෙස විමර්ශණාත්මකව බලන අයෙකුට පැහැදිලිව දිස්වන්නේ සුද්දා විසින් මෙරට පැල පදියම් කරන ලද කතෝලික හා අනිකුත් ක්‍රිස්තියානි ආගමික නිකායන් මෙන්ම මාක්ස්වාදයද බටහිර අධිරාජ්‍යවාදයට සේවය කිරීම සඳහා මනාව සකස් කර මෙරට තුල ස්ථාපනය කිරීම සඳහා එංගලන්තය හරහා මෙරටට එවන ලද මෙවලමක් ලෙසයි. නමුත් රෝහණ විජේවීරයන් විසින් කරන ලද කාර්යය වූයේ ඒ සුද්දා විසින් මෙරටට එවන ලද බටහිර හිතවාදී මෙවලම, කාල්මාක්ස්ලා අපේක්ෂිත ආකාරයට මෙරට තත්වයන්ට අනුකූලවන ආකාරයට බද්ධ කිරීමට වෙර දැරීම වුවද, එය කොතෙක් දුරට සාර්තකව ඔහුට ඉටු කරන්නට හැකිවීදැයි යන්නට හොඳම උදාහරණය වන්නේ වර්තමාන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණයි. මේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ වසරක් පාසා සිය නායකයාව සමරණ අතර මෙවර එය 26 වන සැමරුම බවට පත්ව තිබේ. මෙම සැමරුම තම නායකයා හා මියගිය අනිකුත් සගයන්සැමරීම සඳහා, තමන් විසින් ගොඩනංවන ලද සමාරකයක් ඉදිරියේ පහන් දල්වා පසුව තමන්විසින්ම එම ස්මාරකය කඩා ඉවත් කරන තත්වයක සැමරුමක් බවට පත්ව තිබේ. තවද මෙරට සංස්කෘතික මූලයන් වූ පිරිත් සංඤඤායණාවක් පෙරදිනදී තම මියගිය සගයන් වෙනුවෙන් පවත්වා පසුදින මහාදානමය පුණ්‍ය කර්මයක් කරන ලෙස උපදෙස් දීමට තරම් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට සම්බන්ධ භික්ෂු සංවිධානවත් සිය පක්ෂයට යෝජනා නොකිරීමට තරම් පසුගාමී තත්වයක් මෙම පක්ෂය තුල තිබීම, පැරණි වාමාංශික ව්‍යාපාරය වූ සුද්දාගේ වාමාංශික ව්‍යාපාරය සිටි තැනටම ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ පසු බැස ඇති බවයි. තමන්ගේ දෙමවිපියන්ගේ දූ දරුවන්ගේ හා ලඟම ඥාතීන්ගේ මරණයන්හිදී සියළුම බෞද්ධ වත් පිලිවෙත් ඉටුකරන මේ දේශපාලන පක්ෂ නායකයින්, තමන්ගේ නායකයා ප්‍රමුඛ අතීත සගයන්ගේ සැමරුම් සඳහා ආගමික වතාවත් සිදු නොකරන්නේ තමන් මාක්ස්වාදී, භෞතිකවාදී දේශපාලන දර්ශනයක් අනුගමනය කරන බැවින් බව කාලයකට පෙර ඉදිරිපත් කරන ලද තර්කණය විය.

එදා යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට පල්ලියේ හොර පූජක රැල ප්‍රමුඛ පාලක නඩය කුරුසය සිප ගනිමින්, එම කුරුසයම උන්වහන්සේට වදකාගාරයක වධක මෙවලමක් බවට පත්කර ගනිමින්, මුළු මහත් සමාජය ඉදිරියේම වධ බන්දන දෙමින් මරා විනාශකර දමා, තමන්ගේම සාස්තෘවරයාව ඝාතනය කිරීමට සතුරාට බෙහෙවින් උපකාර කල කුරුසයට වන්දනා මාන කරන අමන සමාජයක් ගොඩනැංවූවා සේම, වර්තමානයේදී  වර්තමාන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ එදා රෝහණ විජේවීර ප්‍රමුඛ බලවේගය විනාශ කල ඒ බලවේගය වන්දනාමාන කරන, ඒ යුගයේදී සිටි වධකාගාර පාලකයින්ව අදහන මාක්ස්වාදී, භෞතිකවාදී සමාජ කල්ලියක් බිහිකර ඇත.

මෑතක් වෙනතුරු ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ  මාක්ස්වාදීන් හා භෞතිකවාදීන්ට පංති සතුරෙක් සිටියහ. ඒද රෝහණ විජේවීරයානන් දුටු ආකාරයේම පංති සතුරා විය. අධිරාජ්‍යවාදය හා එහි ගැත්තන් හා ඒ ගැත්තන්ට උඩගෙඩි දෙන ඉත්තන් තම පංති සතුරා ලෙස  මෙම මාක්ස්වාදීන් වටහා ගෙන සිටියහ. ඒ අනුව 2005 ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා බලයට පත්කිරීමට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ක්‍රියා නොකරන පදනමක් යටතේදී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ඉදිරිපත්ව සිය පංති යුතුකම ඉටු කලහ. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා බලයට පත් කලහ.

2005 නොවැම්බර් මස 18 වෙනිදා, මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා බලයට පත් කිරීමට මහගු කාර්යයක් ඉටු කල ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ, මෙරට සියළුම ජනතාවගේ සහය ඒ මහතාට ඇවැසි ඒ මොහොතේම, හරියටම අංශක 180 කින් කැරකී විරුද්ඩව සිට ගැනීම තරම් අති පහත් දේශපාලන ක්රියාවලියක් ලක් ඉතිහාසය පුරාම නැත. එම පහත් දේශපාලනයට උරදුන් සෝමවංශ අමරසිංහ හා අනුර කුමාර දිසානායක බල ඇණිය තමන් එදා බලයට පත්කල.මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට එරෙහිව කටයුතු කරන බලවේගයක් බවට පත්වීමට හේතු විද්‍යාත්මකව ඉදිරිපත් කල යුතු විය. එම පාහර දේශපාලන කටයුත්ත සාධාරණීය කරණය කිරීමට කිසිඳු මාක්ස්වාදියකුට හෝ භෞතිකවාදියකුට සිඳුකල නොහැකි දෙයකි. මෙම මෙම සිද්ධිය සම්බන්ධව එම පක්ෂය සවයං වීවේචනයක් කිසිදා කර නැත. අතර,
 මෙම සිඳුවීම මලවුන්ගෙන් නැගිටි රෝහණ විජේවීරයානන්ව නැවත්වරක් අමු අමුවේ ඝාතනය කිරීමක් හා සමාන වූ කටයුත්තක් බවට පත්ව තිබිණ.. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා, එදා රෝහණ විජේවීරයානන් දුටු අධිරාජ්‍ය විරෝධී හා ඉන්දීය ව්‍යාප්තවාදයට එරෙහි අරගලය, මේ රට තුල අභීතව ක්රියාත්මක කල එකම රාජ්ය නායකයා විය.

නූතන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ, තමන් වටා සිටි  දේශප්‍රේමී බලවේග මුලාවට පත්කර, අධිරාජ්යවාදීන් හා ඉන්දීය ව්යාප්තවාදීන් සමග බද්ධව, සිය උපාය උපක්‍රමද පාවිච්චි කරමින්  මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ප්රමුඛ දේශප්රේමී බලවේග අමු අමුවේ විනාශ කිරීමේ ප්රමුඛ බලකාය බවට මේ වනවිට පත්ව හමාරය..

මේ වනවිට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් රෝහණ විජේවීර නම්වූ දේශපාලන චරිතය මහපාරේ දමා ඒ මතින් විශාල ගල් රෝලක් යවා චප්ප කර හමාරය. අද ඔවුන්ගේ සතුරා ඉල්මහ විරුවන්ගේ ප්රති පත්තින්ය. මිතුරන් වන්නේ අද අපට සැමරීමට ඉල්මහා විරුවන් නිර්මාණය කල දේශපාලන මිනීමරුවන්ය. තම නායකයාව මරා දමා සුන්නද්දූලි කල බලවේගය හා බද්ධවීම හරහා මෙරටට ප්‍රත්‍යන්ෂ කරවන්නේ අද 26 වෙනි ඉල් මහා සැමරුම පවත්වන්නේ ඉල්මහවිරුවන්ව ඝාතකාගාර වලට දැක්වූ බලවේගයන් බවය.

අප බෞද්ධයින් බැවින්, විශ්වාස කරන එක සිද්ධාන්තයක් තිබේ. එම සිද්ධාන්තයට අනුව එදා මියගිය ඉල් මහා විරුවන්ගේන් බහුතරයක් මේ වනවිට අවුරුදු 26ක පිරිපුන් තරුණයින් බවට යලිත් පත්ව සිටී. වර්තමාන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ නායකත්වයට, තමන් ඉටු කරමින් යන ප්‍රතිවිප්ලවවාදී කාර්යභාරයට තව ඇත්තේ බොහෝම පටු කාල පරාශයක් බව අප පැහැදිලිවම දන්නෙමු. ඔවුන් එදාට තම මියගිය අතීත ආත්මයන් හා සගයන් උදෙසා අමරණීය සිහිවටනයක් මේ මාතෘ භූමිය මත ඉඳි කරනු ඇත.

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි.

ධර්මන් වික‍්‍රමරත්න

විසි හයවන ඉල් මහ සමරුව යෙදී ඇත්‍තේ 2015 නොවැම්බර් 13වැනිදාය. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට පමණක් වෙනදා ඉල් මහ සමරුව පැවැත්වීමේ සින්නක්කර අයිතිය හිමිවූවද වර්තමාන තත්ත්වය එයට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස් වූවකි. ජවිපෙ විහාර මහ දේවි උද්‍යානයේදීද පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය නුගේගොඩ ආනන්ද සමරකෝන් එළිමහන් රංඟ පීඨයේද ප්‍රධාන සමරු උත්සව දෙකක් පවත්වනු ලබයි. පෙරටුගාමි සමාජවාදී පක්ෂය ඉල්මහ විරු සැමරුම් 25ක් පමණ ඉකුත් දෙසතිය පුරා රටවටා පැවැත්වූ බවටද වාර්තා විය.

සෝමවංශ අමරසිංහගේ නායකත්වයෙන් යුත් ජනතා සේවක පක්ෂයද ඉල් මහ විරු සමරුවක් නව නගර ශාලාවේදී නොවැම්බර් 12වන බ්‍රහස්පතින්දා පැවැත්වූවද ඒ පිළිබද අපි නෝ කථාය. මෝ සිනාය. සෝමවංශ අමරසිංහගේ වයස නිසා ඔහු කබලෙන් ළිපට වැටෙනවාට අපි කැමති නැත. ජවිපෙ නිර්මාතෘ රෝහණ විජේවීරගේ දරු පවුලට වසර 26ක් යනතෙක් පැල්පතක් හෝ අටවා දෙන්නට ඔහුගේ නායකත්වයෙන් යුත් ජවිපෙ සමත්වූයේ නැත. අවසානයේදී ජවිපෙ නායකත්වයෙන් එළියට විසිවී දේශපාලන කෝම්බයක් බවට පත්වූ අමරසිංහට දැන් සිදුවී ඇත්තේ අනුන්ට කල දේ තමන්ට පලදීමය. ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට මේ වාහේලා එක්කර ගැනීම කළුවා මාරපන ගියා වා‍ගේ වැඩක්ය. මෙයට වඩා පොඩිඅප්පුහාමි සහෝදරයාගේ ත්‍රීවිල් පක්ෂය වන දේශ විමුක්ති ජනතා පක්ෂය මරුය.

ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන ව්‍යාපාරය පිළිබදව සිදුකරන ඕනෑම සංවාදයකදී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මඟහැර යා නොහැක. ජවිපෙ දේශපාලනය වන්නේ සමාජවාදී සමාජයක් ගොඩනැගීමය. ඒ වෙනුවෙන් ජවිපෙ කැරළි දෙකක් ගැසුවේය. ප්‍රථම කැරැල්ල වූ 1971 අප්‍රේල් 5 කැරැල්ලට ලබන වසර වන විට වසර 45කි. වසර 1971 කැරැල්ලේදී සිරිමා බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩුවේ නිල සංඛ්‍යාලේඛන වලට අනුව ඝාතනයට ලක්වූ කැරළිකරුවන්ගේ සංඛ්‍යාව 1,200කි. එහෙත් 1971දී මරාදමන ලද කැරළිකරුවන්ගේ සංඛ්‍යාව 5,000කට ආසන්න බව කියති. ජවිපෙ ප්‍රථම කැරැල්ලවූ මෙය සෑම වසරකම අප්‍රේල් 5වැනිදා සමරන්නේ අප්‍රේල් විරු සමරුව නමිනි.

ඉල් මහ සමරුව යනු ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලය. එය 1986 ආරම්භ වී 1990දී නිමාවට පත්විය. දෙවන කැරැල්ලේදී ඝාතනයට ලක්වූ හෝ අතුරුදහන් වූ පිරිස 41,813කි. ඉන් 6,577ක් ජවිපෙ විරෝධීන් ලෙස සලකා ජවිපෙ සන්නද්ධ අංශය වන දේශප්‍රේමි ජනතා ව්‍යාපාරය මගින් ඝාතනය කර තිබිණි. වාම කණ්ඩායම් කිහිපයක නායකත්වයෙන් ආරම්භ කරන ලද ප්‍රා සංවිධානය මගින් ඝාතනය කරන ලද ජවිපෙ සාමාජිකයින්ගේ සහ හිතවතුන්ගේ සංඛ්‍යාව 1,222කි. ඉතිරි 34,014ක් ආරක්ෂක අංශ සහ අතුරු සන්නද්ධ කණ්ඩායම් මගින් ඝාතනය කරන ලද හෝ අතුරුදහන් වූ පිරිස වේ. එහෙත් නිල නොවන වාර්තා කියන්නේ ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලේ ඝාතනයට ලක්වූ පිරිස 60,000කට ආසන්න බවය.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ජාතිකවාදය සහ සමාජවාදය පෙරටුකරගෙන උපාය උපක්‍රමයන්හි විටින් විට යෙදුනේය. කවුරුන් කෙසේ අවලාද නැගුවද වසර 1965 සිට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ යම් කාර්යභාරයක් ඉටුකර ඇති බව පිළිගත යුතුය. ජවිපෙ නියෝජනය කල එම ගාමක බලවේගයට අනාගත කාර්යභාරයක්ද තිබෙන බව සැබෑය. බෙදියෑම් සහ විභේද කිරීම් තුළින් ධනපති බලවේග විසින් එය ඛණ්ඩනය කල නමුදු ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මුළුමනින්ම විනාශ කිරීමට එජාප හෝ ශ්‍රිලනිප ආණ්ඩුවට නොහැකි විය. එදා ජවිපෙ යනු රටේ නිර්ධන පාන්තික දේශපාලන හිඩැස සමාජය තුළ අවිඥානිකව සම්පූර්ණ කරන රැඩිකල් ව්‍යාපාරයක්ද වේ. එම හිඩැස ඇති කරන ලද්දේ මෙරට සාම්ප්‍රදායික වාමාංශික දේශපාලන පක්ෂවල සහ වෘත්තීය සමිති ඇතැම් නායකයින් විසිනි. වර්තමානයේ ජවිපෙ මෙන්ම පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයද එම දේශපාලන හිඩැස පිරවීමට යම් ආකාරයක උත්සාහයක් දරමින් සිටී.

මෙම  1971 අප්‍රේල් කැරැල්ලට සහ 1986/90 කැරළි දෙකටම නායකත්වය දුන්නේ රෝහණ විජේවීරය. වසර 1971 අප්‍රේල් 5 කැරැල්ල ඇරඹෙන විට ඔහුගේ වයස අවුරුදු 28කි. ජවිපෙ දෙවන කැරැල්ලේදී විජේවීර එජාප ආණ්ඩුව මගින් 1989 නොවැම්බර් 12වැනිදා  අත්අඩංගුවට ගෙන 1989 නොවැම්බර් 13වැනිදා තිරස්ථීන ලෙස ඝාතනය කරන විට ඔහුගේ වයස 46කි. රෝහණ විජේවිර යනු තවත් එක් පුද්ගලයෙකු නොවේ. ඔහු ලාංකේය දේශපාලනය උඩු යටිකුරු කල දේශපාලඥයෙකි. විජේවීරගේ නායකත්වයෙන් බලය ලබාගැනීමට යෙදූ උපක්‍රම සහ එල්බගත් උපායන්ගේ ප්‍රශස්තභාවය පිළිබදව විවිධාකාර මතභේද තිබුණද විප්ලවීය ජීව ගුණයෙන් සහ ජවිපෙ දර්ශනය වෙනුවෙන් ජීවිත පරිත්‍යාග කල සහ සූදානම්ව සිටි සාමාජිකයින් දස දහස් ගණනක් විජේවීරගේ නායකත්වය වටා සිටි බව පිළිගත යුතුය.

රොහණ විජේවීර විසින්ම පොළොව කොටා, පස පෙරළා, බිජු වපුරා අරඹනු ලැබූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ගමන් කළේ වීජේවීරගේ දෘෂ්ටිය සහ දේශපාලනය තුළය. බත්දුන් පියා යැයි කියා ඩඩ්ලි සේනානායක මියගිය පසුව එම නාමය වළලා දැමූ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ඇතැම් නායකයින් මෙන් සහ මහින්ද චින්තනයේ රැස් වලලු වලින් අලෝකමත් වෙමින් කලෙක බැබළී පසුව මහින්ද රාජපක්ෂ ජනපති තනතුරින් ඉවත්වීමෙන්  මහින්ද චින්තනය අකා මකා දැමීමට තැත්කල සහ කරන ශ්‍රිලනිප ඇතැම් නායකයින් මෙන් ජවිපෙ වත්මන් නායකත්වයද රෝහණ විජේවීර ගේ ප්‍රතිපත්ති අමතකකර කටයුතු කරනු පෙනේ. එහෙත් රෝහණ විජේවිරගේ ප්‍රතිපත්තිවලින් තොරව ජවිපෙට අනාගතයක් නොමැති බව ඉතිහාසය දැන් සාක්ෂි දරමින් සිටී.

ජාතික ගැටළුව තුළ වල්මත්වී සිටි මෙරට සමාජයට එහි ඓතිහාසික මූලයන් වටහා ගැනීමට හැකිවූයේ විජේවීර විසින් රචිත 1985 මාර්තු මස ඉදිරිපත් කල පිටු 315ක වාර්තාවෙනි. ද්‍රවිඩ ඊළාම් සංකල්පය ජාතික ප්‍රශ්නයට විසදුමක් නොවන බවත් බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදය පමණක් නොව බෙදුම්වාදි ප්‍රෙඩරල් ක්‍රමයද පරාජයකර ඒකිය රටක් තුළ ජාතික සමානාත්මය, ජාතික සමගිය සහ ජාතික විශ්වාසය ගොඩනැගිය යුතු බවද එමගින් අවධාරණය කළේය. එමෙන්ම එජාපය සහ ශ්‍රිලනිපය එකම කාසියේ දෙපැත්ත බවද ඔවුන්ගේ අරමුණ පවතින ධනපති ක්‍රමය රැකගැනීම බවද විජේවිර එදා පෙන්වා දුන්නේය. වර්තමානයේ ජාතික ආණ්ඩුවක් යැයි කියාගන්නා ජාති(ක) ආණ්ඩුවක් පිහිටුවිමේ අනතුර කලින්ම දුටුවේද ඔහුය.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට දැන් වසර 50කි. රෝහණ විජේවීර ජවිපෙ උපතට පණ දුන්නේ මුට්ට කර ගසමිනි. එහෙත් වර්තමානයේ ජවිපෙට එවැනි කැපකිරීම් අවශ්‍ය නැත. ඒ නවීන ලෝකය විසින් මාක්ස්වාදය උඩු යටිකුරු කර ඇති බැවිනි. අනුර කුමාර දිසානායක ජවිපෙ නායකයා වශයෙන් පත්වූයේ 2014 පෙබරවාරි 2වැනිදාය. එයට පෙර ආරම්භයේ සිට ඒ දක්වා ජවිපෙ නායකයින් වූයේ රෝහණ විජේවීර, සමන් පියසිරි ප්‍රනාන්දු, ලලිත් විජේරත්න සහ සෝමවංශ අමරසිංහය. අධිකරණ ඇමති විජේදාස රාජපක්ෂද ජවිපෙට රුපියල් ලක්ෂ 25ක් දුන්බව වරෙක කියා සිටියේය. මෙවැනි කරුණු කාරනා රැසක් නිසා ජවිපෙ නායකත්වය සහ එජාපය අතර ඇති ආලයේ තරම රටට නොතේරෙනවා නොවේ. 

වර්තමානයේ ජවිපෙ සියල්ල වෙනස් කරමින් සිටිති. ජවිපෙ අද ගමන් කරනුයේ විජේවීර ගේ සමාජ විප්ලවයේ න්‍යායික සහ ප්‍රායෝගික භාවිතය තුළ නොවේ.  ජවිපෙ 2001දී පරිවාස ආණ්ඩුවක් ගොඩ නැගුවේය. එය 2004දී චන්ද්‍රිකා සමඟ සභාග ආණ්ඩුවක් දක්වා වර්ධනය විය. 2005 මහින්ද රාජපක්ෂ සමඟ සභාගයක්ද ගැසුවේය. එම ක්‍රියාමාර්ගයේ දිගුවක් ලෙස 2010 ජනාධිපතිවරණයේදි සරත් ෆොන්සේකා සමඟ සභාගයකටද එක්විය. දැන් එජාප නායක රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ආණ්ඩුවේ ඇමති මණ්ඩලයටත් ඉහළින් ඇති ‘මොකද්දෝ බලයක්’ ඇත. තමන්ගේ ඉතිහාසය දෙස විවෘතව සහ අවංකව බැලීමට නොහැකිවීම ජවිපෙ ඇති උපන්ගෙයි රෝගයකි.

එමෙන්ම එදා ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම මගින් සම්මත කල 13වැනි සංශෝධනයට එරෙහිව විජේවීරගේ නායකත්වයෙන් දස දහස් සංඛ්‍යාතික තරුණයින් මරු වැලඳ ගනිද්දී එයටත් එහා යන එනම් 13වැනි සංශෝධනයට වඩා බලවත් පාලන ක්‍රමයක් උතුරු නැගෙනහිරට ලබාදීමට වර්තමාන ආණ්ඩුව කටයුතු කරමින් සිටී. මේ ප්‍රෙඩරල් ක්‍රමය පිළිබදව ජවිපෙ අද වන තුරු මුනිවත රැකීමෙන් පසක් කල හැක්කේ 13ටත් එහාට උතුරට බලය බෙදන යෝජනාවකට ජවිපෙ අමනාපයක් නැති බවය. මව්බිමේ ස්වාධීනත්වය වනසන ජිනීවා උගුලට තවමත් හොරගල් අසුලනු බවක් පෙනේ.

බොහෝ ජාතික වැදගත්කමක් යුත් ප්‍රශ්න කල්තියා අවබෝධකර ගැනීමට ජවිපෙ නිර්මාතෘ විජේවීර සමත් විය. ඉන්දියානු මැදිහත්වීමේ අනතුර ඔහු කල්තියා දුටුවේය. අද එය ඉන්දියානු රෝ සංවිධානය හරහා නිල නොවන මට්ටමෙන් එළිපිටම ක්‍රියාත්මක වේ. තව ටික කලක් ගතවුවහොත් රෝ සංවිධානයට ශ්‍රී ලංකාවට කලහැකි බලපෑම ශ්‍රක්‍රයාගේ පුතා වයිමා ආවත් නතර කිරීමට නොහැකි වනු ඇත. එහෙත් අද ඉන්දීය පමණක් නොව ඇමරිකාව ප්‍රමුඛ බටහිර අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ බලපෑමට ජවිපෙ නතුවී තිබීම කණගාටුවකි. එජාප ආණ්ඩුවකට සෘජුව හෝ වක්‍රව සහායදීම යනු අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ උපාය උපක්‍රමවලට දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව ගොදුරුවීමකි. කුමන සංතෝෂමක් මේ සඳහා ලැබුණද එය දස දහස් ගණනක් ජීවිත පිදූ ඉල් මහ විරුවන්ට කල සාහසික ක්‍රියාවකි. නිගරුවකි. මහා ඛේදවාචකයකි.

ජවිපෙ දැන් අතගසා ඇත්තේ ධනවාදය සුරක්ෂිත කිරීම සඳහා ස්ථාපිතවන දක්ෂිනාංශික දොල පිදේනි දේශපාලනයකටය. ජවිපෙ සිදුකරනුයේ මේවාට එරෙහිව පන්ති බලවේග සූදානම් කිරීම නොව මේවාට උඩගෙඩි දීම සඳහා දෛනිකව මාධ්‍ය සංදර්ශන පැවැත්වීමය. කලින් කීවාක් මෙන් නොවැම්බර් 13 ඉල් මහ විරු සමරුවට වසර 26කි. ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලේදී මියගිය එම දස  දහස් සංඛ්‍යාත කැරළිකරුවන් වෙනුවෙන් ජවිපෙට සිදුකල හැකි හොඳම සහ ඉහළම ගෞරවය වන්නේ විජේවීර විවරකල මංපෙත් ඔස්සේ ඉන්දියානු සහ ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදයටත් ද්‍රවිඩ බෙදුම්වාදයටත් එරෙහිව යළි නිවැරදි සටන් මගට පිවිසීමය. සමාජ විප්ලවය හැකි උපරිම මට්ටමින් සාර්ථක කර ගැනීම සඳහා දක්ෂිනාංශයට එරෙහිව සටන් කිරීමය.(The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com OR 011-5234384)

ධර්මන් වික්‍රමරත්න 

ejournalists@gmail.com

By Shamindra Ferdinando Courtesy Island

Police headquarters yesterday said that the weapons they handed over to Rakna Araksha Lanka Ltd. (RALL) on the instructions of the Defence Ministry under the previous government had been found on Sri Lanka Shipping Company-owned Avant Garde (formerly MEROU) tug chartered by the Avant Garde Maritime Services (AGMS).

Police headquarters stressed that there hadn’t been any weapons transfers to Avant Garde and the guns had been given to fully-state owned RALL. The police were responding to our front-page story yesterday, headlined ‘Arms issued to police ended up with Avant Garde.’ The report was based on a statement made by Health Minister and Cabinet spokesman Dr. Rajitha Senaratne early this week.

Addressing a public rally at Warapitiya in the Aluthgama electorate, Dr. Senaratne said that weapons issued to Nikaweratiya and Elpitiya police stations had been found on board Avant Garde. Avant Garde carried over 800 assault rifles of two different types.

Retired Maj. Gen. K.B. Egodawela had been the Chief Executive Officer of RALL with work force of 4,000.

The vessel was returning to Galle at the end of its three-year deployment when the Navy took it into custody on Oct. 6. Avant Garde had been based at the Port Sudan in the Red Sea. Well informed sources told The Island that AGMS informed Sri Lanka Shipping Company of its decision to send back the vessel was due to decline in business in the Red Sea area. Avant Garde had been engaged in the lucrative business in providing security to foreign merchant vessels.

Sources said that that many had been confused over the naming of the tug Avant Garde as the hiring party, too, was Avant Garde.

Meanwhile, authoritative sources told The Island that all weapons on board Avant Garde had been placed under the custody of the Criminal Investigation Department (CID) pending further investigations. All weapons on board Avant had been acquired locally, sources said, adding that a second ship, Mahanuwara, chartered by AGMS carried weapons secured from overseas. Sources said that weapons from Mahanuwara would be taken over by the navy and moved to a base. Sources said that hence no private firm would be allowed to handle weapons on land or sea. Mahanuwara was due to be sold for scrap.

 Courtesy The Daily  Mirror

– See more at: http://www.dailymirror.lk/95111/video-president-calls-for-full-report-from-igp#sthash.BwSAkneZ.dpuf

By M D P DISSANAYAKE

Late Ven Sobhitha Thero’s last wish can now be found in the public domain.  We produce below  the written statement and live video  of the Thero:

(By courtesy Sri Lanka C News)

In essence, the key requests are:

1. ” I have instructed the Committee that in the event of my death all arrangements must be completed within 24 hours of my death, including the cremation;

2.Do not spent hundreds of thousands of rupees to buy a coffin instead buy a cheap coffin, cremation ceremony not needed, processions are not needed, do not keep children in the hot sun to attend funeral, do not disturb the villagers;

3.Do no spend thousands of rupees for pavada, decorations, spray sand on the road,

2.No Eulogies are needed, just a Pansakulaya is sufficient;”

To watch live video of the Thero, please  press Control, Click together on the following hyperlink:

https://www.youtube.com/watch?v=JtqSZXnkEIw

The  government of President  Sirisena and Prime Minister Ranil  have clearly violated the late Bhikku’s last wishes.

A Businesswoman Mrs Soma Edirisinghe passed away few day ago, she made a similar request to complete the final funeral arrangements within 24 hours of death, the Edirisinghe family complied with the request. How unfortunate was  Ven Sobhitha Thero in the hands of political crooks?

What were the reasons for disregarding the last wish of a dead person?  Late Thero pioneered to bring MS and RW into power. He provided  a positive image for the scoundrels to win two elections.  The scoundrels  in return had broken the promises given to the Thero and finally on his death, totally humiliated the dead Thero by violating his last wishes.

We remember great buddhist monks in Sri Lanka in last few decades.   There were not many, but very few, amongst them: Ven. Walpola Rahula Thero, Kotagama Vachisssara Thero, Kotikawatte Saddhatissa Thero (killed by JVP) and Ven Maduluwawe Sobitha Thero.   These monks were freedom fighters of the Nationalist Movement of Sri Lanka and fought against the United National Party.  Present and past Malwatte Mahanayaka’s are well known as anti-nationalists, lacking respect of Buddhists.

Sending Ven Sobhitha Thero overseas for medical treatment was a suspicious and a  risky travel arrangement.  If the government had something to “cover up” leading upto the death of the Thero, then a massive funeral procession  and several euologies can be regarded as “smoke screen” even if it results in gross violation of “last wishes” of the Thero.

Will  the CID  of the so called “Good Governance” government of Sri Lanka conduct an impartial investigation into the death, examining any reasons for culpable homicide not amounting to murder?

If there are unselfish buddhist monks in Sri Lanka, there are several lessons to be learned from these episodes.

Courtesy The Daily Mirror

– See more at: http://www.dailymirror.lk/95031/president-only-asked-to-look-at-possibilities-on-avant-grade-wijeyadasa#sthash.wtcaIIcD.dpuf

Ranjith Soysa

The veteran journalist Keerthi Wanakulasuriya was recognized as the best defense columnist in presenting the most factual and accurate report about the recent UNHCR sessions at which Sri Lanka opted to co-sponsor a resolution  to investigate accountability for war crimes against herself. He was given the award by Mr Sarath Wijesinghe, the President of 2050 Forum of Sr Lankan Professionals in Colombo.

Keerthi,who has been compiling a detailed defense column for well over 15 years for Sunday Divaina was awarded  a certificate in recognizing for reporting the proceedings at the UNHRC from Geneva  providing information including on the anti -Sri Lanka fronts  active at the meeting and how they influenced the decision makers. His reports included the names of the anti-Sri Lanka organizations , their main activists and the meetings they had with influential leaders at the UN and other international leaders.

He also commented on how some of the anti-Sri Lankan organizations were able to mislead the UN and obtain registrations to participate at the sessions as NGOs and while  some others did so illegally  with the connivance of the UN registration section.

He was cautioned by the ruling political parties on several occasions  for his efforts to provide accurate information to the Sri Lankan public and had also  received threats from the  political leaders.

Keerthi Waranakulasuriya continues to serve the nation with pride and dedication.

Ranjith Soysa